rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zielone dachy i zielone ściany jako rozwiązania poprawiające zdrowie środowiskowe terenów miejskich

Tereny miejskie są narażone na emisje zanieczyszczeń pochodzących z różnych źródeł i stanowiących zagrożenie dla zdrowia organizmów żywych. Zarówno rodzaj zanieczyszczenia, jego toksyczność dla organizmów jak i formy ekspozycji a także częstotliwość ich występowania w środowisku mogą wpływać negatywnie na organizmy żywe występujące na danym obszarze. Kolejnym elementem negatywnie wpływającym na zdrowie środowiskowe, jest pęd do dobrobytu jednostek i społeczności, co w połączeniu ze słabą odpornością nerwową na sytuacje stresowe przyczynia się do obniżenia odporności organizmów na choroby stające się plagą społeczną jak bulimia, cukrzyca i choroby nowotworowe. Występująca tendencja do zwiększonej zabudowy na terenach miejskich oraz zwiększająca się liczba mieszkańców miast w Europie jak również wzrastająca świadomość tych mieszkańców o konieczności ochrony zdrowia środowiskowego, wskazuje na potrzebę poszukiwania rozwiązań alternatywnych i innowacyjnych dotyczących zieleni miejskiej. Inwestycje zaliczane do tej grupy, to zielone dachy i zielone ściany, których realizacja pozwoli na zwiększenie biologicznie czynnej powierzchni w miastach i może stanowić niezbędny element infrastruktury miejskiej przyczyniający się do podniesienia komfortu życia społeczności zamieszkujących miasta.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stanu troficznego wód zbiornika Siemiatycze w aspekcie ochrony walorów użytkowych

W pracy podjęto próbę oceny stanu troficznego wód zbiornika Siemiatycze, położonego na Podlasiu w powiecie siemiatycki, w obrębie miasta Siemiatycze. Prowadzono badania systematycznie raz w miesiącu w 2014 roku w 7 punktach pomiarowo-kontrolnych. Wybór i rozmieszczenie punktów badawczych w przekroju podłużnym zbiornika wynikał z konieczności określenia zachodzących w nim zmian badanych wskaźników. W badaniach wykorzystano dostępne w literaturze indeksy troficzne (TSI – Trophic State Index) opierające się na dokonanych pomiarach stężeń chlorofilu „a”, fosforu ogólnego i azotu ogólnego. Uzyskane wyniki badań jednoznacznie wskazują, że na stan troficzny zbiornika Siemiatycze największy wpływ miało stężenie fosforu ogólnego. W związku z tym wskaźnik TSI (TP), klasyfikuje wody zbiornika do hipertroficznych. Wszystkie wartości wskaźników TSI obliczone na podstawie azotu ogólnego, fosforu ogólnego i chlorofilu „a” wskazały na podwyższoną żyzność wód badanego zbiornika. W celu ochrony walorów użytkowych akwenu należy ograniczyć punktowe źródła zanieczyszczeń biogenami z oczyszczalni i obiektów turystycznych i wdrożyć inne działania ochronne wokół zbiornika.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przetwarzanie energetyczne osadów w wydzielonej komorze fermentacyjnej oczyszczalni ścieków Pomorzany w Szczecinie

Oczyszczalnia Ścieków Pomorzany w Szczecinie zapewnia uzyskanie wymaganych parametrów ścieków oczyszczonych. Jednak dzięki wysokiej efektywności oczyszczania ścieków, powstaje więcej odpadów (skratki, odpady) po procesie oczyszczania. W badanej oczyszczalni osad wstępny zagęszczany jest grawitacyjnie do zawartości około 5% suchej masy, a nadmierny zagęszczany jest w zagęszczarkach mechanicznych do 6% suchej masy. Osady wstępny i nadmierny po zagęszczeniu odprowadzany jest do zbiornika osadu zagęszczonego skąd za pomocą pomp wtłaczany jest do dwóch zamkniętych komór fermentacyjnych. Każda z komór fermentacyjnych ma pojemność 5069 m<sup>3</sup>. W komorach prowadzona jest fermentacja mezofilowa w temperaturze ok. 37 oC. Produkowany w komorze biogaz jest magazynowany w dwóch dwupowłokowych zbiornikach o pojemności 1500 m<sup>3</sup> każdy i po odsiarczeniu metodą biosulfex (w wyniku procesu uzyskuje się elementarną siarkę) wykorzystywany jest jako paliwo w agregatach kogeneracyjnych. Celem badań było określenie ilości energii oddawanej w postaci ciepła w trakcie procesu fermentacji metanowej przez osady ściekowe (wstępny i nadmierny). Ilości te określono na podstawie bilansu energii chemicznej osadów doprowadzanych i odprowadzanych z WKF oraz wytwarzanego biogazu w ciągu doby. W badaniach określono, że procentowa wartość średniej ilości energii chemicznej zamienionej na ciepło i odprowadzonej z wyprodukowanym z nich metanem w stosunku do energii chemicznej ścieków doprowadzonych do pierwszej WKF dla Oczyszczalni Ścieków Pomorzany w Szczecinie, dla poziomu ufności 0,95, mieściła się w przedziale 47,86 ± 9,73%. Średnio z metanem wydzielane jest 80,86 ± 33,65% a na ciepło zamienia się 19,14 ± 33,65% energii.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zawartość metali ciężkich w osadach dennych cieku o zlewni rolniczej na przykładzie rzeki Gowienica

Analizie chemicznej poddano próbki osadów dennych pochodzących z rzeki Gowienica. Próbki pobierano w latach 2014 i 2015 w wybranych punktach badawczych, które wyznaczono w zależności od sposobu zagospodarowania i użytkowania terenów przyległych. W pozyskanym materiale oznaczono zawartość całkowitą metali ciężkich tj.: Cd, Co, Cr, Ni, Pb oraz Hg. Na podstawie uzyskanych wyników analiz chemicznych wykazano podwyższone stężenia ołowiu, niklu, chromu oraz rtęci, które przekraczały wartości progowe, powyżej których obserwuje się szkodliwe oddziaływanie zanieczyszczeń (TEL). Nie stwierdzono natomiast ponadnormatywnych stężeń tych zanieczyszczeń dla wyznaczonej wartości granicznej (PEL) powyżej której obserwuje się szkodliwe oddziaływanie zanieczyszczeń na organizmy. Przeprowadzone analizy chemiczne wykazały jednak przekroczenia wartości naturalnej kobaltu (tło geochemiczne 2,0 mg⋅kg<sup>-1</sup>) dla osadów wodnych Polski w poszczególnych punktach badawczych. Przyczyną tych przekroczeń w pobranych osadach dennych były najprawdopodobniej spływy powierzchniowe z pól i łąk w formie nawozów i środków ochrony roślin oraz dopływ ścieków bytowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza procesu przesiewania w aparacie bębnowym z listwami zaburzającymi

Celem pracy jest określenie wpływu listew zaburzających na proces przesiewania w aparatach bębnowych. Badania modelowe przeprowadzono w obrotowym bębnie o średnicy 700 mm dla trzech przypadków: bębna bez listew, z pojedynczą listwą oraz z czterema listwami. Wypełnienie stanowiło złoże ziarniste składające się z ziaren peluszki, w zakresie stopnia wypełnienia bębna od 15% do 35%. W celu określenia ruchu cząstek zastosowano kamerę CMOS wraz z komputerem zaopatrzonym w program do analizy ruch cząstek PIV.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ odcieków ze składowiska odpadów komunalnych w Kozodrzy na wzrost pieprzycy siewnej Lepidium sativum (L.)

W Polsce najczęstszym sposobem unieszkodliwiania odpadów jest ich składowanie. Wiąże się zawsze z ryzykiem środowiskowym, a jednym z podstawowych zagrożeń jest generowanie odcieków składowiskowych. Odcieki, ze względu na proces powstawania i złożony skład, mogą być w różnym stopniu toksyczne. Najczęściej toksyczność odcieków bada się metodami fizykochemicznymi, ale pełny obraz działania można uzyskać jedynie przez testowanie na wybranych organizmach. W pracy badano wpływ skumulowanej przez 10 dni dawki odcieków ze składowiska w Kozodrzy (woj. podkarpackie) na wzrost i rozwój pieprzycy siewnej Lepidium sativum (L.). Roślina okazała się relatywnie odporna na toksyczne działanie odcieków; stężenie 100% powodowało całkowite zahamowanie wzrostu, ale koncentracja hamująca kiełkowanie 50% roślin (EC50) wyniosła maksymalnie 50,8% w 8 dniu, a hamująca wzrostu korzenia wyniosło 65,17% w 10 dniu (średnio 58,11%).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Prognozowany efekt scalenia gruntów gospodarstw rolnych, spowodowany zmniejszeniem liczby pól użytku zielonego

W pracy autor przedstawił sposób oceny prognozowanego efektu scalenia gruntów gospodarstw rolnych, spowodowanego zmniejszeniem liczby pól użytku zielonego. Efekt ten został ustalony na podstawie analizy wymiernego efektu scalenia gruntów gospodarstw rolnych, spowodowanego zmniejszeniem liczby pól użytku zielonego i kosztu związanego z rozłogami tych pól. Z formuły matematycznej wynika, że omawiany efekt jest funkcją przyrostu (zmniejszenia) liczby pól użytku zielonego o jedno- i dwustronnych dostępach do dróg, na skutek scalenia gruntów gospodarstw rolnych w obrębie ewidencyjnym. Efekt ten może być wykorzystany, jako jeden z czynników kwalifikujących dany obręb ewidencyjny w zakresie ustalania potrzeb scaleń gruntów gospodarstw rolnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Materia organiczna jako ważny element stopnia zanieczyszczenia małych cieków na przykładzie potoku Osówka

Materia organiczna stanowi ważne źródło energii w ekosystemach wód płynących. Do jej rozkładu zużywane są duże ilości tlenu rozpuszczonego, co w przypadku małych cieków może prowadzić do zbyt dużego zużycia tlenu, a w konsekwencji nawet do ich degradacji. Przykładem takiego małego cieku jest Osówka, który z uwagi na swoje położenie (w północnej części Szczecina) i otoczenie (lasy bukowe) przyjmuje duże ilości materii organicznej. Jest to silnie zmodyfikowany antropogenicznie ciek na Pomorzu Zachodnim, płynący na terenie zespołu przyrodniczo krajobrazowego "Dolina Siedmiu Młynów i źródła strumienia Osówka" znajdującego się w granicach administracyjnych miasta Szczecina (województwo zachodniopomorskie). Badania mające na celu określenie obciążenia wód Osówki materią organiczną prowadzono w roku 2009. Stwierdzono, że zawartość materii organicznej w wodach cieku Osówka zmieniała się sezonowo, a jej ilości nie pogarszały jakości wody, wpływając na możliwości produkcyjne cieku i podnosiły bioróżnorodność organizmów tam występujących. Dało się również zauważyć wpływ temperatury na szybkość rozkładu materii organicznej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza ilości ścieków odpływających z aglomeracji kanalizacyjnej w Sanoku

Zarówno zbyt duża, jak i zbyt mała objętość ścieków dopływających do oczyszczalni, w odniesieniu do tej, która została określona na etapie projektowania może przyczynić się do obniżenia skuteczności usuwania zanieczyszczeń. Mając to na uwadze, w niniejszym artykule dokonano analizy ilości ścieków odprowadzanych w latach 2013–2015 z terenu aglomeracji Sanok i unieszkodliwianych na lokalnej oczyszczalni. Przeprowadzona analiza wykazała, że oczyszczalnia w Trepczy w każdym roku analizowanego okresu przyjmowała ścieki w podobnych ilościach, nieprzekraczających wielkości projektowej przepustowości obiektu, o czym świadczą wyznaczone wartości dopływów średniodobowych. Zauważa się, że okresach bezdeszczowych do oczyszczalni dopływały mniejsze ilości ścieków niż w dniach z pogodą mokrą. Pomimo okresowo występujących sytuacji przeciążenia i niedociążenia hydraulicznego obiektu, można stwierdzić, że skuteczność zachodzących tam procesów oczyszczania nie jest zagrożona nadmierną bądź niedostateczną ilością dopływających ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zabudowy hydrotechnicznej na występowanie ekstremalnych stanów wody na przykładzie Brdy skanalizowanej

Głównym celem badań było rozpoznanie wpływu zabudowy hydrotechnicznej Brdy skanalizowanej, na przebieg hydrogramów ekstremalnych stanów wód. Prace te służyły ocenie prowadzonej gospodarki wodnej. Umożliwiły również określenie zagrożenia powodziowego na terenie miasta Bydgoszczy. Analizy przeprowadzono na podstawie obserwacji stanów wód na jazie Czersko Polskie, regulującego piętrzenie na całym odcinku ujściowego odcinka Brdy. Stwierdzono, iż istniejąca zabudowa hydrotechniczna wpływa na przebieg ekstremalnych stanów wód. Jednakże duży wpływ na sytuację hydrologiczną na analizowanym odcinku, ma poziom Wisły. Powodować on może specyficzny rodzaj piętrzenia wód Brdy, powodując zalanie terenów nadrzecznych w centrum Bydgoszczy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Plony i chemizm roślin wielowariantowego doświadczenia na modelowym złożu odpadów paleniskowych energetyki węglowej. Część II (lata 2012 – 2013)

W doświadczeniu modelowym na gruncie popiołowym badano rekultywacyjną efektywność kompostów wyprodukowanych ze zmieszanych odpadów komunalnych (Radiowo i ZUSOK), kompostów z odpadów zieleni miejskiej (Complex), masy roślinnej trawników osiedlowych (roślinny) i komunalnego osadu ściekowego oraz nawozu mineralnego (NPK – bez nawożenia organicznego). Doświadczenie zapoczątkowano w roku 2005 i kontynuowano do końca roku 2013. Plony roślin zbierano i analizowano w latach 2005, 2006 i 2011–2012. W latach 2007–2010 nie prowadzono zabiegów agrotechnicznych, ograniczając się do obserwacji naturalnej (spontanicznej) sukcesji roślin. Rekultywacyjne dawki kompostów i osadu ściekowego mierzono objętościowo, toteż różniły się one pod względem zawartości suchej masy, zawartości substancji organicznej i składników mineralnych w suchej masie. Sumaryczne plony suchej masy roślin (w latach 2005–2013) były największe w wariancie Complex, następnie w wariantach Radiowo i roślinnym, a najmniejsze w wariancie ZUSOK. Plonotwórcza efektywność nawozu NPK była mniejsza od wariantów kompostowych i osadowego. Natomiast plonotwórcza efektywność osadu ściekowego była mniejsza od jego potencjału nawozowego, ponieważ był on nieustabilizowany i trudny od wymieszania z podłożem. Pokazano potencjał plonotwórczy roślin na doświadczalnych złożach odpadów paleniskowych nawożonych kompostami i osadami ściekowymi oraz przykłady obiektów zastosowania osadów ściekowych do biologicznej rekultywacji składowisk i zwałowisk.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmienność sezonowa fitoplanktonu w nowopowstałym zbiorniku zaporowym Wilkówka w Wilkowicach

W artykule przedstawiono zmienność sezonową biomasy i składu gatunkowego glonów planktonowych w nowopowstałym zbiorniku zaporowym Wilkówka w Wilkowicach. Dodatkowo zaprezentowano zmienność sezonową stężeń chlorofilu a. Badania były prowadzone w 2014 roku w obrębie dwóch stanowisk badawczych (na dopływie rzeki Wilkówki do zbiornika oraz w rejonie zapory). Wartości biomasy fitoplanktonu oraz koncentracje chlorofilu a były niskie, z kolei w strukturze gatunkowej fitoplanktonu dominowały okrzemki oraz kryptofity.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ jakości danych hydrologicznych na oszacowanie odpływu ze zlewni miejskiej na przykładzie potoku Strzyża w Gdańsku

Kontrola oraz prognozowanie reakcji cieków powierzchniowych na nawalne epizody deszczowe, lub gwałtowne roztopy nabiera kluczowego znaczenia w aspekcie bezpieczeństwa przeciwpowodziowego zlewni zurbanizowanych. Bardzo dobrym przykładem zarówno problematycznego, jak i niosącego realne zagrożenie dla infrastruktury miejskiej cieku, jest Potok Strzyża w Gdańsku. W latach 2011–2013 realizowano budowę sieci posterunków kontrolnych w zlewni potoku. Dzięki temu przedsięwzięciu możliwe stało się gromadzenie cennych danych hydrologicznych dotyczących opadów i przepływów w obszarze silnie zróżnicowanej zlewni miejskiej. Obecnie trwają prace nad drugim etapem opomiarowana zlewni Potoku Strzyża, wyznaczonym na lata 2015–2017, mającym na celu rozwój metod ochrony przeciwpowodziowej, rozbudowę istniejącego systemu monitoringu opadów i przepływów w zlewni Potoku Strzyża, a także dodatkowo, stworzenie systemu sterowania retencją wód opadowych i roztopowych oraz monitoring jakości wód potoku stanowiących bezpośredni odbiornik miejskich ścieków deszczowych. W artykule przedstawiono przykład wykorzystania ciągłych danych z monitoringu hydrologicznego do wyznaczenia rocznego współczynnika odpływu ze zlewni. Wyniki porównano z przybliżonym oszacowaniem tego parametru hydrologicznego, wykonanym na pod-stawie chwilowych pomiarów hydrometrycznych przepływu i dostępnych obserwacji opadów ze stacji leżącej w sąsiedztwie analizowanej zlewni.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fitocenozy lasów zalewowych terenów miejskich na przykładzie Lasu Osobowickiego (Wrocław)

Las Osobowicki (Wrocław) jest fragmentem dawnych lasów zalewowych doliny Odry. Na terenie kompleksu leśnego w sposób systematyczny zebrano dane fitosocjologiczne na powierzchniach badawczych o promieniu 5,64m (100m<sup>2</sup>). Na podstawie klasyfikacji numerycznej wyróżniono 4 zbiorowiska leśne należące rzędu Fagetalia i klasy Querco-Fagetea. W badanym lesie z powodu wyeliminowania zalewów zanikły gatunki specyficzne dla lasów łęgowych, nastąpiła ekspansja grabu i klonu pospolitego oraz zmalało bogactwo gatunkowe. Mimo tego, przestrzenny rozkład fitocenoz świadczy o utrzymującym się wpływie rzeki na roślinność.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ czasu nadźwiękawiania na generację LKT i masę osadu w procesie fermentacji osadów ściekowych

Stosowanie pola ultradźwiękowego o mocy 300 W oraz częstotliwości 25 kHz, wywołuje zmiany w strukturze osadu oraz zawartości lotnych kwasów tłuszczowych, generowanych podczas fermentacji beztlenowej osadów ściekowych. Zmiany te zależne są od stosowanego czasu nadźwiękawiania. Za najbardziej korzystny przyjęto czas 15 minutowy. Zaobserwowano różnice w stężeniach generowanych LKT, mimo iż nadźwiękawianiu poddawano jedynie 1/5 objętości osadu. Pozwoliło to na średni 15% wzrost zawartości LKT w stosunku do osadu niesonifikowanego. Jednocześnie na pogłębienie rozkładu materii organicznej zawartej w osadzie, skuteczniejszą jego stabilizację oraz redukcję masy, na którą dodatkowy wpływ wywierał towarzyszący nadźwiękawianiu proces dezintegracji osadu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Regulacje prawne w Polsce i krajach UE w zakresie ochrony powietrza ze szczególnym uwzględnieniem aspektu uciążliwości odorowej

Celem artykułu jest przedstawienie aspektów prawnych ochrony powietrza obowiązujących w Polce oraz krajach Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem uciążliwości odorowej. Pozwala zauważyć, jak trudno jest ten problem jednoznacznie określić w prawie. Praca obejmuje akty prawne, ustalenia (konsultacje społeczne), akty wykonawcze w Polsce oraz krajach Unii Europejskiej dotyczące ochrony powietrza ze szczególnym uwzględnieniem uciążliwości odorowej. W pracy powołano się na dyrektywy Unii Europejskiej, dyrektywy Parlamentu Europejskiego, decyzje Rady Europejskiej, w których zostały określone prawa w zakresie jakości powietrza i zarządzania jakością powietrza, a także akty prawne, ustalenia, wytyczne, decyzje odpowiednich organów zajmujących się tematyką ochrony powietrza w wybranych krajach Unii Europejskiej i w Polsce. Porównując przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej, krajach Unii i w Polsce można wywnioskować, iż Unia Europejska nie wyznacza konkretnych, jednolitych przepisów dotyczących uciążliwości odorowej, czyli ustawy czy rozporządzenia, które dotyczyłoby typowo tego problemu. Powstały dyrektywy dotyczące emisji do powietrza. Unia Europejska pozwoliła, aby na szczeblu lokalnym (czyli każde Państwo UE według przez siebie przeprowadzonych badań, analiz) kraje dostosowały przepisy samodzielnie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie biofiltrów do dezodoryzacji uciążliwych gazów

Jedną z metod dezodoryzacji uciążliwych gazów jest metoda biofiltracji, polegająca na biodegradacji zanieczyszczeń z udziałem mikroorganizmów, w wyniku czego powstają związki nietoksyczne i nieuciążliwe dla środowiska. Metoda ta jest stosunkowo tania i praktycznie bezodpadowa, stanowi więc alternatywę dla klasycznych metod oczyszczania gazów z zanieczyszczeń odorotwórczych. W laboratoriach naukowych przeprowadza się wiele badań w zakresie optymalizacji procesu biofiltracji oraz podwyższania efektywności metody. W warunkach przemysłowych zastosowanie biofiltrów nadal jednak stwarza duże problemy. W artykule opisano mechanizm procesu biofiltracji, parametry i warunki, jakie muszą spełniać gazy poddawane oczyszczaniu, budowę instalacji do biofiltracji gazów, obszar zastosowań metody oraz przykłady eksploatowanych biofiltrów z uwzględnieniem praktycznych wytycznych eksploatacyjnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie zeolitu i bentonitu do stabilizacji ołowiu w glebie zanieczyszczonej

Ołów jest pierwiastkiem toksycznym, który często włącza się w łańcuch troficzny. Jest słabo podatny na migrację w głąb profilu glebowego, a jego obecność w wierzchnich warstwach gleb spowodowana jest czynnikami antropogenicznymi. Zeolity to krystaliczne, uwodnione glinokrzemiany zawierające w swojej budowie system komór oraz kanałów powiązanych ze sobą. To samo dotyczy bentonitów, które zawierają nie mniej niż 75% montmorillonitu. Obydwa minerały / sorbenty odznaczają się dużą pojemnością sorpcyjną, z przewagą dla bentonitów. Wprowadzenie do gleby tych sorbentów umożliwia skuteczne unieruchomienie zanieczyszczeń, szczególnie metali ciężkich. Badania miały na celu ocenę właściwości stabilizacyjnych zeolitu oraz bentonitu na glebach zanieczyszczonych ołowiem. Sorbenty te zastosowano w różnych dawkach (0; 0,25; 0,5; 1,0; 2,0; 3,0%) do gleby zanieczyszczonej ołowiem, a następnie inkubowano całość przez cztery miesiące. Zmierzono odczyn (pH) gleby, przewodność elektrolityczną oraz całkowitą zawartość stałych substancji rozpuszczonych. Oznaczono formy całkowite, a także formy reaktywne (w 0,11 mola CH<sub>3</sub>COOH dm<sup>-3</sup>) ołowiu. Ocenę efektywności stabilizacyjnej Pb dokonano na podstawie zawartości frakcji reaktywnej ołowiu w poszczególnych obiektach z zeolitem jak i bentonitem. Stwierdzono, że dodatek zarówno zeolitu jak i bentonitu wpłynął na zmniejszenie stężeń aktywnych form ołowiu w glebach skażonych tym pierwiastkiem. Zatem oba sorbenty posiadają dobre właściwości stabilizacyjne i mogą być wykorzystywane do skutecznego unieruchamiania ołowiu w glebie zanieczyszczonej antropogenicznie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka