rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie metody parametrycznej w klasyfikacji obiektowej obrazu satelitarnego SPOT

W artykule przedstawione są wyniki klasyfikacji obiektowej zdjęcia
satelitarnego SPOT, o rozdzielczości przestrzennej 20 m. W klasyfikacji zastosowano zasady
postępowania zbliżone do stosowanych w metodzie tzw. drzewa decyzyjnego. Podstawowe klasy
pokrycia terenu są identyfikowane podczas sekwencji niezależnych procesów, w czasie których
analizowane są obiekty jeszcze niesklasyfikowane w toku poprzednich procesów. Dodatkowo
przyjęto założenie wykonania klasyfikacji bez stosowania metody Najbliższego Sąsiada (dostępnej
w oprogramowaniu eCognition). Treść zdjęcia satelitarnego została podzielona z zastosowaniem
parametrów charakteryzujących w sposób bezpośredni obiekty. Wykorzystano również specjalnie
w tym celu opracowane funkcje. Algorytm postępowania rozpoczyna się od rozpoznania klasy
wody, której obiekty są definiowane w wyniku procesu wielopoziomowej segmentacji. Następnie
wykonywana jest nowa segmentacja dla pozostałych klas. Z treści zdjęcia zostaje wydzielana
ogólna klasa lasów a po niej zabudowa; obie klasy dzielone są później na podklasy. Pozostałe,
jeszcze nierozpoznane, obiekty dzielone są na łąki i pola. W drugim etapie klasyfikacji, na
podstawie już sklasyfikowanych obiektów wyłaniane są dodatkowe klasy: tereny podmokłe,
działki i sady, zieleń miejska, place budów oraz zmiany w lesie. W sumie rozpoznano 13 klas.
Końcowy wynik klasyfikacji został opracowany z zastosowaniem procedury generalizacji mającej
na celu uzyskanie danych spełniających kryterium jednostki odniesienia o wielkości 4 ha.
Całkowita dokładność klasyfikacji wyniosła ponad 89%.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Opracowanie systemu kontroli jakości realizacji nalotów fotogrametrycznych i skaningowych dla hiszpańskiego narodowego planu ortofotomapy lotniczej (PNOA)

Publikacja omawia problematykę organizacji procedury kontroli jakości realizacji nalotów fotogrametrycznych oraz skaningowych na przykładzie wielkoobszarowego projektu PNOA, który realizowany jest cyklicznie dla całego obszaru Królestwa Hiszpanii. Autor omawia zagadnienie kontroli jakości, metody jej prowadzenia, miary oraz ocenę wyników.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Cyfrowa korekcja winietowania zdjęć lotniczych

Archiwalne analogowe zdjęcia lotnicze są, bądź będą, poddawane skanowaniu i udostępnianiu poprzez Internet w celu ich dalszego wykorzystania w pracach fotogrametrycznych i badaniach środowiska. Zdjęcia mogą być udostępniane indywidualnie lub mogą podlegać ortorektyfikacji a następnie montażowi do postaci ogromnych, w sensie rozmiarów, obrazów rastrowych. Stosowane w trakcie montażu metody wyrównania kontrastu pomiędzy sąsiednimi zdjęciami nie zawsze są na tyle skuteczne, aby usunąć widoczny efekt winietowania i dwukierunkowego odbicia spektralnego – dwóch kluczowych zjawisk modyfikujących rozkład naświetlenia na zdjęciu lotniczym wykonanym kamerą o stożkowym polu widzenia. Wpływ obu zjawisk jest szczególnie widoczny w kamerach normalnokątnych i szerokokątnych. Zastosowanie korekcji winietowania przed przystąpieniem do montażu zdjęć lotniczych, pozwala uzyskać mozaiki wizualnie pozbawione efektów radialnego ściemnienia z wykorzystaniem metod statystycznych lub manualnych. Niniejsza praca prezentuje metodę korekcji winietowania wraz ze sposobem optymalizacji uwzględniającym zmienne warunki fotografowania.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Orientacja zewnętrzna zdjęcia z wykorzystaniem geometrycznych cech obiektów

Automatyzacja procesu wyznaczania elementów orientacji zdjęć jest jednym z najważniejszych zadań współczesnej fotogrametrii. W artykule przedstawiono metodę wyznaczania elementów transformacji z układu współrzędnych obiektu do układu współrzędnych tłowych, gdy znane są pewne szczególne geometryczne cechy obiektów. W pracy podano teoretyczne podstawy rozwiązania. Opracowany komputerowy program pozwolił na sprawdzenie poprawności przyjętego rozwiązania. Przedstawiony przykład pokazuje zastosowanie tej metody w rekonstrukcji obiektów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Inwentaryzacja rzeczywistych strat ciepła przez przegrody budynków z wykorzystaniem termografii

Prawo budowlane nakłada od 1 stycznia 2009 roku obowiązek certyfikacji
energetycznej budynków i mieszkań. Certyfikat winien opisywać aktualną efektywność
energetyczną budynku. Do ilościowego określenia rzeczywistych własności cieplnych przegród
budowlanych można zastosować termografię. Wykorzystanie badań termograficznych jest
ograniczone jednak pewnymi warunkami, które muszą być spełnione, aby w wyniku badań można
było wyznaczyć prawdziwą wartość izolacyjności cieplnej przegrody. Budynek musi być
zamknięty i ogrzewany. Temperatura powietrza na zewnątrz budynku powinna być znacznie
niższa od temperatury wewnątrz budynku. Warunki atmosferyczne przed i w czasie pomiaru
powinny zapewniać z wystarczającą dokładnością przepływ ciepła zbliżony do ustalonego,
a pomiar termograficzny musi być dokonywany od wnętrza budynku. Określenie strat ciepła
poprzez przegrody wymaga nie tylko znajomości parametrów cieplnych ściany, ale i wielkości
powierzchni odpowiadającej określonej wartości izolacyjności cieplnej. Wykonane termogramy
powinny być, zatem zmontowane w jedną mapę rozkładu temperatury na powierzchni badanej
przegrody. Do tego celu można wykorzystać stosowane w fotogrametrii programy do
przetwarzania rzutowego. W artykule prezentowane są wyniki badań przeprowadzonych
z wykorzystaniem kamery TermaCAM firmy FLIR. Na mapach termograficznych badanych ścian
widoczne są zarówno mostki cieplne konstrukcyjne jak i spowodowane błędami wykonania. Straty
ciepła obliczono jako sumę iloczynów elementarnych powierzchni izotermicznych
i przyporządkowanych do nich strumieni ciepła. Stwierdzono, że rzeczywiste straty ciepła przez
zewnętrzne ściany budynków są nawet prawie dwukrotnie większe niż wynikałoby to z projektu

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zarys koncepcji trójwymiarowej wielorozdzielczej bazy topograficznej

W obecnej postaci Baza Danych Topograficznych (TBD) zakłada prowadzenie dwuwymiarowej, płaskiej bazy danych wektorowych i rastrowych. Natomiast w niniejszym artykule została zaproponowana koncepcja trójwymiarowej wielorozdzielczej bazy danych topograficznych (TBD 3D), która może stanowić dodatkowy moduł TBD umożliwiający trójwymiarową wizualizację oraz analizy przestrzenne. W tym celu dokonano wstępnej systematyki wybranych obiektów, które będą przedstawiane w trzech wymiarach. Obiekty TBD 3D zostały podzielone na dwie główne grupy: pozyskiwane jako 3D, dla których informacja o trzecim wymiarze będzie pozyskana z danych ewidencyjnych (ilość kondygnacji), stereodigitalizacji lub z danych lidarowych oraz pozyskiwane w wyniku superpozycji danych dwuwymiarowych z numerycznym modelem rzeźby terenu. Ponadto, ponieważ TBD 3D przewidywana jest jako baza wielorozdzielcza, został zaproponowany podział na 3 poziomy szczegółowości (LoD). Wybrane obiekty zostały przydzielone do poszczególnych LoD.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Generalizacja NMT w opracowaniu metodologii reprezentacji rzeźby terenu

Artykuł prezentuje metodę generalizacji numerycznego modelu terenu dla potrzeb prezentacji rzeźby terenu na mapach topograficznych „nowej generacji”. Poprawna generalizacja numerycznego modelu terenu ma szczególnie istotne znaczenie dla zasilania systemów informacji geograficznej (GIS). Dla prowadzenia wiarygodnych analiz przestrzennych szczególnie istotne jest bowiem zachowanie rzeczywistego położenia punktów charakterystycznych kluczowych form terenu. Zdecydowano, że proces generalizacji numerycznych modeli terenu polegać będzie na generowaniu modelu o strukturze hybrydowej z najdokładniejszych danych wysokościowych dostępnych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym, które do tego celu musiały zostać odpowiednio przygotowane. Danymi wykorzystywanymi w całym procesie były numeryczne modele terenu pozyskane technologią lotniczego skaningu laserowego w ramach systemu ISOK, a także dane fotogrametryczne z projektu LPIS. W ramach badań stworzono aplikację wykorzystującą w procesie generalizacji: ekstrakcję punktów charakterystycznych wybranymi metodami oraz punktów uzupełniających rozmieszczonych w regularnej siatce, a także ekstrakcję linii strukturalnych do utworzenia wtórnego NMT. Utworzony dla danego poziomu generalizacji model posłużył następnie do generowania warstwic w odpowiedniej skali, prezentujących rzeźbę terenu na mapach topograficznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie metody fotogrametrycznej i techniki laserowej do określania odchyłek geometrycznych elementów kołowych

W artykule przedstawiono wyniki pomiarów kołowości elementu obrotowego z zastosowaniem techniki optoelektronicznej. Badawcze prace pomiarowe przeprowadzono na przykładzie wrzeciona tokarki typu TUE-40. Do prac pomiarowych zastosowano prototypowy przyrząd, tworzący zestaw pomiarowy, w skład którego wchodzą profilograf (dwa lasery emitujące wiązki laserowe o barwie czerwonej) i odbiornik pomiarowy (kamera CCD/CMOS połączona z przenośnym komputerem). Emitowane wiązki laserowe ze stałej bazy obserwowane są pod postacią plamek laserowych na powierzchni wrzeciona przez kamerę CCD/CMOS i rejestrowane w postaci pojedynczych obrazów lub filmu na dysku komputera. Rejestracja pojedynczych obrazów może następować w sposób ręczny lub automatyczny z zadaną częstością. Na podstawie zarejestrowanych obrazów oraz przy pomocy autorskiego programu określane są środki energetyczne plamek laserowych. Wyznaczone różnice współrzędnych środków energetycznych plamek laserowych pozwalają określić odchyłkę od kołowości badanego elementu obrotowego z dokładnością nie przekraczającą ±0.088 mm.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza topografii ciała ludzkiego w zastosowaniu do badania wad postawy

Celem pracy było wykorzystanie wirtualnego modelu powierzchni ciała
człowieka do diagnostyki wad postawy. Model 3D sporządzono wykorzystując do tego celu
metodę fotogrametryczną z użyciem cyfrowych aparatów fotograficznych i programu PI 3000
Topcon. Do wykonania zdjęć wykorzystano system PBE, przeznaczony do fotogrametrycznego
badania wad postawy. Analizy topografii powierzchni ciała wykonano z użyciem programu
GeoMedia i programu MicroStation z pakietem MGE. Wyznaczono przebieg kręgosłupa w
płaszczyźnie czołowej i strzałkowej, asymetrię objętościową torsu oraz wzajemne ułożenie części
ciała z przekrojów poziomych modelu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Współczesne narzędzia programistyczne na usługach fotogrametrii i SIP

Autorzy prezentują własne doświadczenia i wyniki badań prowadzone nad wykorzystaniem współczesnych narzędzi programistycznych do tworzenia aplikacji SIP (GIS). Referat jest efektem studiów badawczych prowadzonych przez autorów, zawierając równocześnie odwołania do aktualnych realizacji informatycznych wdrażanych przez autorów na potrzeby projektów geoinformatycznych.
W referacie występują odwołania do produktów geomatycznych zbudowanych na potrzeby zadań naukowych, procesu dydaktycznego, ale także wykorzystanych w komercyjnych rozwiązaniach wspomagających fotogrametrię i SIP (komercjalizacja nauki). Treść wywodu obejmuje nie tylko połączenie możliwości badań naukowych z rozwojem projektów komercyjnych, ale jest dowodem na możliwość budowania zaawansowanych i dedykowanych projektów na potrzeby fotogrametrii i systemów informacji przestrzennej bez odwoływania się do komercyjnych narzędzi GIS.
W referacie jako cenne wskazane zostają rozwiązania informatyczne zachowujące funkcjonalność na wielu platformach sprzętowo-systemowych (multiplatformowość). Znaczenie to zostaje podkreślone w obliczu powstającej „Ustawy o informatyzacji działalności niektórych podmiotów realizujących zadania publiczne”, oraz zmianie „Ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne”.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metodyka generowania numerycznego modelu terenu na podstawie rosyjskich stereoskopowych zobrazowań TK-350

W artykule opisano metodykę generowania numerycznego modelu terenu (NMT) na podstawie rosyjskich obrazów stereoskopowych TK-350. Do badań wykorzystano panchromatyczną scenę stereoskopową TK-350 o pokryciu podłużnym 60 %, pozyskaną w październiku 2000 roku, w ramach jednej z ostatnich misji systemu Comet. Scena pokrywała swym zasięgiem obszar południowo-wschodniej Polski, w granicach, którego, znalazły się tereny o różnorodnych formach ukształtowania. Do opracowania danych źródłowych TK-350 wykorzystano oprogramowanie Z-Space będące modułem funkcyjnym systemu fotogrametrycznego Ortho/Z-Space, przeznaczonego głównie dla tego rodzaju danych. Stwierdzono, że wykorzystanie pełnego zestawu precyzyjnych danych orbitalnych do wyznaczenia elementów orientacji zewnętrznej zdjęć TK-350 zapewnia dokładność wyznaczenia tych elementów na poziomie 1/3 piksela obrazu źródłowego. Stwierdzono również, że technika pomiaru korelacyjnego odniesiona do cyfrowych obrazów TK-350 pozwala wygenerować NMT z dokładnością m H = 3.2 m dla terenów równinnych i falistych oraz 3.9 m dla trenów pagórkowatych i górzystych. Wykazano, że niedostosowanie parametrów programowych pomiaru korelacyjnego NMT na obrazach TK-350 jest główną przyczyną spadku jego dokładności. Stwierdzono, że pomiary wysokościowe realizowane techniką korelacji obrazów na bazie danych TK-350 stanowią doskonały materiał źródłowy do generowania warstwic na mapach topograficznych w skalach od 1:25 000 do 1:20 0000, w zależności od charakteru ukształtowania rzeźby terenu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena możliwości zastosowania fotogrametrii cyfrowej do inwentaryzacji stanu robót górniczych w KWB „BEŁCHATÓW”

W referacie przedstawiono zastosowanie analitycznej fotogrametrii naziemnej, jako metody wykorzystywanej obecnie do inwentaryzacji stanu robót górniczych oraz aktualizacji cyfrowego modelu wyrobiska odkrywkowego w KWB „Bełchatów” S.A. Przedstawiono również nowe możliwości zastosowania do tego zagadnienia technik fotogrametrycznych, które pojawiły się wraz z rozwojem technologii cyfrowej. Nowa technologia opiera się na wykorzystaniu obrazów cyfrowych oraz cyfrowych fotogrametrycznych stacji roboczych w celu pozyskania danych (z zachowaniem wymaganej dokładności), niezbędnych to tworzenia i aktualizacji map górniczych, opracowywania dokumentacji geologicznej oraz rozliczania wydobycia węgla.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie transformacji log-Hough’a do tworzenia reprezentacji obrazu dla klasyfikatora neuronowego

Artykuł przedstawia metodę tworzenia reprezentacji fragmentu obrazu oparta o transformacje log-polar i log-Hough’a. Transformacje te są uważane za uproszczone modele biologicznych systemów wizyjnych. Reprezentacje obrazu stanowią rzuty przestrzeni log-Hough’a na osie: katów i promieni. Tak utworzone wektory stanowią wejście do sieci neuronowej typu backpropagation. Zadaniem sieci jest klasyfikacja reprezentacji obrazów na „korzystne” i „niekorzystne” z punktu widzenia późniejszego dopasowywania, którego celem jest automatyczna orientacja wzajemna zdjęć fotogrametrycznych. Badano sieci z jedna warstwa ukryta o zmiennej liczbie elementów. Najlepsze sieci rozpoznały zbiór testowy na poziomie 70%.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza standardów elektronicznych map nawigacyjnych w aspekcie tworzenia geoinformacyjnego systemu ochrony portu

Jednym z podstawowych elementów systemu geoinformatycznego jest mapa numeryczna, która powinna być dostosowana do realizowanych przy jego pomocy zadań. Opracowanie mapy od podstaw, biorąc pod uwagę jej wszystkie etapy projektowe, jest bardzo czasochłonne. Ostateczny produkt powinien być jasny i czytelny, co w jednoznaczny sposób przekłada się na poprawność prezentacji kartograficznej treści mapy. W obecnej dobie, mając na uwadze ilość oraz coraz szersze zastosowanie oprogramowania typu GIS (Geographic Information System) umożliwiającego w większości przypadków tworzenie map, można zaobserwować zróżnicowany poziom ich jakości. Niepoprawnie opracowane produkty kartograficzne, stanowiące element systemów geoinformacyjnych mogą wręcz obniżyć ich docelową funkcjonalność. W stadium koncepcyjnym tworzenia mapy dla systemu geoinformacyjnego ochrony portu zastosowano metodę opracowania mapy, polegającą na wykorzystaniu elementów różnych standardów map nawigacyjnych. Umożliwiło to wykorzystanie istniejących obiektów oraz ich atrybutów, a także stosowanej metody prezentacji kartograficznej. Automatycznie przekłada się to również na spójność z istniejącymi produktami opracowanymi wg istniejących standardów, co powinno ułatwić wdrożenie nowego produktu (mapy) w środowisku zawodowo powiązanym z morzem. W celu opracowania mapy dla Geoinformatycznego Systemu Ochrony Portu przeprowadzono analizę standardów związanych z tworzeniem takich produktów jak ENC, IENC, DNC. W związku z charakterem mapy, której treść ze względu na dedykowane przeznaczenie powinna prezentować również informacje związane z obszarem lądowym, dodatkowo poddano analizie bazę VMap L2 oraz uzupełniono docelowy zbiór obiektów geograficznych własnymi propozycjami obiektów i opisujących ich atrybutów. Końcowy produkt, oparty na opracowanym w początkowej fazie projektu standardzie, zaprezentowano w prototypowej aplikacji do wizualizacji mapy systemu geoinformatycznego ochrony portu. Należy przy tym nadmienić, że w pracy zaprezentowano standard oraz prototypowe aplikacje, które są w dalszym ciągu rozwijane i udoskonalane.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Porównanie edukacyjnego oprogramowania do lotniczej fotogrametrii cyfrowej z profesjonalnymi systemami fotogrametrycznymi

W referacie zostało porównane edukacyjne oprogramowanie DDPS z profesjonalnymi systemami fotogrametrycznymi. Pod względem możliwości i dokładności opracowań mogłoby się wydawać, że takie porównanie nie ma sensu to jednak pod kątem wykorzystania oprogramowania DDPS w procesie nauczania podstaw fotogrametrii cyfrowej program ten pod pewnymi względami przewyższa profesjonalne oprogramowanie fotogrametryczne. Dokładności osiągnięte w procesie porównawczym przy wykorzystaniu programu DDPS nie odbiegają tak znacząco od innych programów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Kierunki rozwoju baz danych tematycznych: sozologicznej i hydrograficznej

Współcześnie opracowywane bazy danych hydrograficznych (HYDRO) i sozologicznych (SOZO) oparte są na danych topograficznych pochodzących z cyklu technologicznego VMap L2 pierwszej edycji. Budowa krajowej infrastruktury danych przestrzennych w Polsce wymaga wykorzystania jako źródła danych topograficznych dla opracowań tematycznych nowoczesnych i aktualnych systemów referencyjnych o charakterze urzędowym. Autorzy proponują zatem modyfikacje merytoryczna i technologiczna sposobu wykonywania baz danych SOZO i HYDRO: automatyzacje procesu zasilania tych baz danymi VMap L2 drugiej edycji lub TBD, wprowadzenie schematów zależności topologicznych, integracje warstw o podobnej charakterystyce logicznej w celu oddania naturalnych związków zachodzących w środowisku przyrodniczym itp. Autorzy proponują także wdrożenie opracowanego systemu zarzadzania bazami SOZO i HYDRO oraz udostepnienie danych tematycznych zgromadzonych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym w postaci serwisu internetowego. Serwis ten zapewni nie tylko dostęp do danych przestrzennych SOZO i HYDRO, lecz także umożliwi ich analizę zgodnie ze zdefiniowanym schematem.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dokumentacja fotogrametryczna stanowisk archeologicznych w terenie miejskim na przykładzie Kutaisi, Gruzja

W artykule przedstawione zostały zagadnienia związane z przetwarzaniem i analizą zdjęć, pozyskanych niskobudżetowymi sensorami naziemnymi i Bezzałogowym Systemem Latającym (BSL), miejskich stanowisk archeologicznych zlokalizowanych na terenie Kutaisi w Gruzji. Przedstawiono problematykę przeprowadzania badań archeologicznych na obszarze miejskim oraz przybliżono problem braku danych źródłowych dla badanego terenu. W celu wygenerowania dokumentacji fotogrametrycznej dla stanowiska Bagrati, zdecydowano się na wykorzystanie niskobudżetowego BSL DJI Phantom 3 oraz kamery Pentax. Ze względu na jakość geometryczną i radiometryczną wykorzystywanych sensorów niezbędne było zaproponowanie rozszerzonej metodyki przetwarzania danych z BSL i zdjęć naziemnych w oprogramowaniu Agisoft PhotoScan. W tym celu wykorzystano interfejs programistyczny API (ang. Application Programming Interface), pozwalający na wykorzystanie funkcji oprogramowania niedostępnych w podstawowej wersji aplikacji oraz autorski skrypt stworzony w MatLab. Zaproponowano sposób przetwarzania, filtracji, usuwania oraz wagowania obserwacji. W wyniku przeprowadzonych prac i sposobu filtracji danych poprawiono dokładność procesu aerotriangulacji o rząd wielkości w porównaniu do obserwacji surowych, jak również rozszerzono analizę statystyczną danych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dokladność danych radarowych SRTM - teoria i praktyka

W referacie przedstawiono próbę oceny przydatności danych radarowych SRTM dla celów kontroli upraw metodą teledetekcyjną poprzez wyznaczenie ich dokładności względnej i bezwzględnej. Analizę dokładności przeprowadzono na 17 obszarach testowych rozmieszczonych na terenie całej Europy. Do porównania wykorzystano dane pochodzące z projektu CwRS 2003. Mimo niejednorodności danych referencyjnych (rożne dokładności i odwzorowania kartograficzne), uzyskano zaskakująco dobre wyniki. Zilustrowano również relacje pomiędzy dokładnością względną danych SRTM a ukształtowaniem terenu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna