rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Joachim Halupczok jako legenda polskiego kolarstwa - od sukcesów do tragicznego finału kariery sportowej

Joachim Halupczok urodził się 3 czerwca 1968 r. w Niwkach. W latach 1982–1989 był repre-zentantem Ludowego Klubu Sportowego „Ziemia Opolska”. Natomiast po przejściu na zawodo-wstwo w latach 1990–1992 jeździł w następujących grupach zawodowych: „Diana – Colnago – Animex” (1990); „Del Tongo – M.G. Animex” (1991) i „GB – MG Boy’s” (1992). Największe jego sukcesy, które osiągnął w trakcie kariery sportowej, to m.in.: 2. miejsce na igrzyskach olim-pijskich w Seulu w wyścigu drużynowym na 100 km (1988); 1. miejsce w Mistrzostwach Polski Seniorów w Kolarstwie Szosowym (1989) oraz 1. miejsce w wyścigu indywidualnym i 2. miejsce w wyścigu drużynowym na 100 km w mistrzostwach świata w Chambery (1989). Zmarł 5 lutego 1994 r. Pochowany został na cmentarzu w Osowcu.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sport kobiet w Polsce w latach 1921–1922 w świetle czasopisma „Przegląd Sportowy”

Praca przedstawia sport kobiet w latach 1921–1922 w oparciu o czasopismo „Przegląd Sportowy”. „Przegląd Sportowy” był tygodnikiem poświęconym sportowi w Polsce i zagranicą. Przybliżał także różne aspekty ruchu sportowego kobiet. W latach 1921–1922 kobiety działały w zarządach klubów i towarzystw sportowych. Rywalizowały w wielu dyscyplinach sportowych, głównie na arenie krajowej. Popularnymi dyscyplinami sportu kobiet były: lekkoatletyka, łyżwiarstwo, narciarstwo, pływanie, tenis ziemny, a także (w mniejszym stopniu) wioślarstwo i szermierka. Największe sukcesy kobiety odnosiły w narciarstwie. Do wyróżniających zawodniczek w narciarstwie należały: W. Dubieńska, E. Michalewska-Ziętkiewiczowa oraz I. Popielówna.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wymiar polityczny i aspekty organizacyjne udzialu polskich piłkarzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie (1936)

Igrzyska XI Olimpiady w Berlinie w 1936 r. przeszły do historii światowego sportu jako impreza zdominowana przez nazistowską ideologię. Odbywały się one w najbliższym sąsiedztwie
Polski, w kraju, który łączył z Rzecząpospolitą bagaż zazwyczaj złych doświadczeń historycznych
i skomplikowanych relacji politycznych. Impreza miała zatem ważne znaczenie dla polskich decydentów
sportowych i politycznych – należy uwzględnić zwłaszcza specyficzne usytuowanie polskiego
sportu w modelu ustrojowym państwa polskiego w latach 30. XX w. Ważną rolę w tym
kontekście mieli odegrać polscy piłkarze jako przedstawiciele dyscypliny sportu, której towarzyszyło
zasadniczo największe zainteresowanie międzynarodowej opinii publicznej.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Działalność Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych w województwie sieradzkim w latach 1975-1990

Oddział Wojewódzki Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych w Sieradzu został
utworzony 8 grudnia 1975 roku, podczas kursokonferencji wyjazdowej w Spale. Głównymi celami
działalności Towarzystwa były: obsługa młodzieżowego ruchu turystycznego; rozwój schronisk
młodzieżowych oraz ich budowa i prowadzenie; propagowanie i organizowanie turystyki służącej
zapoznaniu młodzieży z historią, przyrodą oraz dorobkiem kulturalnym i gospodarczym ojczystego
kraju; prowadzenie akcji informacyjno-propagandowych; szkolenie i doszkalanie pracowników
schronisk młodzieżowych; współdziałanie z władzami, instytucjami i organizacjami społecznymi
w zakresie organizacji schronisk i turystyki młodzieżowej

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wspinaczka sportowa konkurencją olimpijską? Śladami starań o miejsce w programie igrzysk

Ideą przewodnią nowożytnych igrzysk olimpijskich organizowanych od 1896 r. jest łacińska maksyma Citius, Altius, Fortius. Wspinaczka sportowa to dyscyplina, w której owo szybciej, wyżej, mocniej jest uchwytne i w pełni realizowane. Działania na rzecz wprowadzenia wspinaczki sportowej do programu igrzysk olimpijskich czynione są od lat 80. XX w. Wcześniej jednak alpinizm, nie będąc dyscypliną olimpijską, był (często wbrew woli większości środowisk alpinistycznych) obecny na igrzyskach. Lata 80. XX wieku przyniosły intensywny rozwój wspinaczki sportowej i zawodów wspinaczkowych. W 1987 r. powołano Międzynarodowy Komitet Wspinaczki Zawodniczej, ujednolicono i sprecyzowano procedury przeprowadzania zawodów wspinaczkowych oraz uzgodniono strategię rozwoju wspinaczki sportowej z myślą o igrzyskach olimpijskich. W 1992 r. w Chambery zorganizowano zawody wspinaczkowe „Pro-Olympique”, których zadaniem była promocja wspinaczki jako przyszłej dyscypliny olimpijskiej. W 2007 r. we Frankfurcie nad Menem powołano do życia International Federation of Sport Climbing (IFSC). Dzięki staraniom IFSC, 12 lutego 2010 r. MKOl oficjalnie uznał wspinanie za dyscyplinę sportową. 28 września 2015 r. wspinaczkę wpisano również na listę dyscyplin oczekujących na ewentualne włączenie do programów igrzysk Tokio 2020. Na 129 Sesji Plenarnej MKOl w Rio 3 sierpnia 2016 r. wspinaczka sportowa została włączona do programu igrzysk olimpijskich w Tokio 2020. Włączenie wspinaczki do rodziny sportów olimpijskich to wielka szansa dla rozwoju tej spektakularnej dyscypliny i ukoronowanie wielu lat starań, podejmowanych przez stowarzyszenia i środowiska wspinaczkowe na całym świecie.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Narciarstwo kobiet w Polsce w latach 1919-1939

W okresie międzywojennym nastąpił rozwój narciarstwa kobiet w Polsce. Sekcje kobiece prowadzono w klubach sportowych oraz towarzystwach społecznych, m.in. w Towarzystwie Gimnastycznym (TG) „Sokół” i Związku Strzeleckim. Kobiety uczestniczyły w kursach instruktorskich oraz współzawodnictwie sportowym. Do najlepszych narciarek okresu międzywojennego w Polsce należy zaliczyć: J. Loteczkową, H. Marusarzównę, E. Michalewską-Ziętkiewicz, B. Staszel-Polankową, Z. Stopkównę. Nastąpiła ewolucja w stroju sportowym, jak również wzrosła popularność tej dziedziny sportu wśród kobiet.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Zdrowie fizyczne a funkcjonowanie w szkole na tle rówieśników dziewcząt i chłopców chorych na cukrzycę typu 1

Celem podjętych badań była ocena różnic w funkcjonowaniu w szkole i w grupie rówieśniczej uczniów z cukrzycą typu 1 w porównaniu ze zdrowymi rówieśnikami, w zakresie zdrowia fizycznego na poszczególnych etapach edukacyjnych. Badaniami objęto 218 osób w wieku od 7 do 19 lat (104 dziewczęta i 114 chłopców), w tym 52 dziewczynki i 57 chłopców z poradni diabetologicznej w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym w Olsztynie. Byli to chorzy z rozpoznaną klinicznie cukrzyca insulinozależną typu 1. Pozostali badani to dzieci i młodzież ze szkół olsztyńskich. Wszystkich podzielono na grupy wiekowe odpowiadające etapom edukacyjnym. Tworząc kwestionariusz ankiety, posłużono się polską wersją kwestionariusza do badań jakości życia związanej ze zdrowiem dzieci i młodzieży KIDSCREEN. Pod uwagę wzięto obszar dotyczący aspektów zdrowia fizycznego (samooceny stanu zdrowia, aktywności fizycznej dziewcząt i chłopców, ich sprawności fizycznej i zdolności poruszania się w najbliższym otoczeniu). Z badań wynika, że większość dziewcząt i chłopców z cukrzycą typu 1 była bardziej aktywna niż ich zdrowi rówieśnicy, a ponadto nie mała poczucia niższej oceny własnej sprawności fizycznej. Uczennice i uczniowie z cukrzycą typu 1 uważali, że wyższa sprawność fizyczna ma wpływ na lepsze relacje z rówieśnikami. Zdecydowana większość dziewcząt z obu badanych grup, na wszystkich etapach edukacyjnych, pozytywnie ocenia swój stan zdrowia. Również korzystnie oceniają swój stan zdrowia chłopcy na I i IV etapie edukacyjnym, w przeciwieństwie do chłopców z cukrzycą typu 1 na II i III etapie edukacyjnym.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Polscy artyści na igrzyskach olimpijskich

W historii nowożytnych igrzysk olimpijskich polscy twórcy systematycznie uczestniczyli w olimpijskich konkursach sztuki. Zdobywali liczne medale i wyróżnienia. Osiągali oni znaczące sukcesy także po wycofaniu konkursów sztuki z igrzysk olimpijskich. Ich dzieła wykorzystywano m.in. w oprawie artystycznej igrzysk. Prace te miały i nadal mają wielką wartość kulturową. Ponadto w wernisażach i koncertach organizowanych przy okazji igrzysk uczestniczyła wyjątkowo liczna widownia. Artyści stawali się więc ambasadorami krajów, które reprezentowali. W pewnym sensie uprawiali to, co w 1965 r. Edmund Gullion nazwał dyplomacją publiczną. Korzystały z tego i władze II Rzeczypospolitej, i Polski Ludowej.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wychowanie fizyczne i sport w Równem i w powiecie rówieńskim w latach 1921-1939. Zarys problematyki

Powiat rówieński w 1921 r. wszedł w skład województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej
Polskiej. Z części gmin powiatu rówieńskiego, 1 stycznia 1925 r. utworzono powiat kostopolski.
Znaczącą większość powiatu stanowiła ludność ukraińska. Drugą i trzecią grupę narodowościową
stanowiła społeczność polska i żydowska. Powiat rówieński zamieszkiwały także inne społeczności,
m.in.: czeska, niemiecka i rosyjska.
W latach 1921–1939 nastąpił rozwój wychowania fizycznego i sportu w Równem i w powiecie
rówieńskim, m.in. w kwestii infrastruktury sportowej, jak również kształcenia kadr dla potrzeb
wychowania fizycznego i sportu. Dużą rolę w rozwoju aktywności fizycznej odegrały organizacje
i towarzystwa młodzieżowe i społeczne, m.in.: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Wołyński
Związek Młodzieży Wiejskiej i Związek Strzelecki. Znaczącą rolę w działalności sportowej odegrały
kluby sportowe. Rozwojowi aktywności sportowej sprzyjały powstające na Wołyniu struktury
sportu, m.in. okręgowe związki sportowe, mające siedzibę w Równem. Wychowanie fizyczne
i sport realizowane były wśród ludności ukraińskiej – na Wołyniu działalność zaznaczyły organizacje
„Płast” i „Junak”.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Dojrzewanie dziewcząt z województwa lubuskiego w kontekście wybranych czynników środowiskowo-społecznych

Celem pracy jest ocena wypływu wybranych czynników środowiskowo-społecznych na dojrzewanie
dziewcząt. Badaniami objęto grupę 3855 dziewcząt z terenów województwa lubuskiego
w wieku od 10 do 16 lat. Materiał został zebrany w latach 2015–2016 przez pracowników Uniwersytetu
Zielonogórskiego. W pracy zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem
techniki ankiety. Narzędziem badawczym był kwestionariusz ankiety, w którym zawarto pytania
retrospektywne. Zebrany materiał opracowano statystycznie, wyliczając średnie arytmetyczne
badanych cech, odchylenie standardowe, wielkość min-max, współczynnik zmienności oraz
poziom istotności różnic.
Ze szczegółowej analizy materiału wynika, że przeciętnie najwcześniej dojrzewają:
– dziewczęta zamieszkałe w małych i średnich miastach, względem mieszkanek wsi, przy różnicy
statystycznie istotnej;
– córki ojców z wykształceniem wyższym, przy zróżnicowaniu statystycznie istotnym, w odniesieniu
do córek ojców z wykształceniem najniższym;
– córki matek z wykształceniem wyższym;
– córki ojców i matek będących pracownikami umysłowymi;
– pierworodne, przy zróżnicowaniu statystycznie istotnych, względem urodzonych z trzeciej
i dalszych ciąż;
– jedynaczki (dojrzewały najwcześniej, a różnicę statystycznie istotną odnotowano między nimi
a dziewczętami z rodzin wielodzietnych).
Czynnikami dużej mocy, w sposób statystycznie istotny decydującymi o wcześniejszym dojrzewaniu
dziewcząt, okazały się wyłącznie: środowisko zamieszkania, wykształcenie ojców, kolejność
urodzenia i liczba dzieci w rodzinie.
Na przestrzeni ostatnich 15 lat obserwujemy zjawisko obniżania się wieku menarche, co
świadczy o zdecydowanej poprawie warunków środowiskowych (zwłaszcza żywieniowo-higienicznych)
naszego społeczeństwa.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wybrane uwarunkowania rozwoju kultury fizycznej w województwie sieradzkim w latach 1975-1998

1 czerwca 1975 r. wprowadzono nowy dwustopniowy podział administracyjny kraju, tworząc 49 nowych województw. Jednym z nowo powstałych było województwo sieradzkie. Na obszarze województwa sieradzkiego rozwój kultury fizycznej koordynował i nadzorował wydział ds. kultury fizycznej i turystyki (nazwa wydziału w omawianym okresie wielokrotnie ulegała zmianom). Do głównych czynników warunkujących rozwój kultury fizycznej w województwie sieradzkim należały: wielkość środków finansowych przeznaczanych na zadania związane z kulturą fizyczną, infrastruktura sportowa oraz wykwalifikowane kadry trenersko-instruktorskie

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Satysfakcja z wyboru studiów a zamierzenia zawodowe studentów wychowania fizycznego

Poczucie satysfakcji studiujących może być istotnym czynnikiem w krystalizowaniu się planów zawodowych związanych z kierunkiem studiów, niezadowolenie zaś skłania ku poszukiwaniu alternatywnych dróg zawodowych. Celem podjętych badań było poznanie satysfakcji z wyboru studiów i deklaracji ponownego ich wyboru w kontekście zamierzeń zawodowych studentów wychowania fizycznego. Wyniki przedstawionych badań stanowią fragment ewaluacji jakości kształcenia w Zamiejscowym Wydziale Kultury Fizycznej w Gorzowie Wielkopolskim poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Badaniami objęto trzy grupy studentów: z II i III r. pierwszego stopnia oraz I r. drugiego stopnia. Spośród 226 respondentów 188 wyrażało satysfakcję z podjętych studiów (83,2%), a ponowny wybór zadeklarowało 140 z nich. Wyłoniono także 38 studentów (16,8%) niezadowolonych ze studiów, którzy nie wybraliby ponownie tego kierunku. W badaniach zastosowano sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem techniki ankiety audytoryjnej, wywiadu nieskategoryzowanego oraz analizy dokumentów. Materiał empiryczny poddano obliczeniom statystycznym stosownie do liczebności i cech zmiennych. Do wnioskowania statystycznego zastosowano frekwencję cech oraz test niezależności chi-kwadrat. W obliczeniach wykorzystano pakiet Statistica 12 (StatSoft, Inc. 2015 Statistica for Windows). 
Większość studentów jest zadowolona z podjętych studiów i jednocześnie deklaruje ponowny ich wybór. Te osoby swoje plany zawodowe najczęściej wiązały z pracą na stanowisku nauczyciela wychowania fizycznego i w instytucjach związanych z kulturą fizyczną. Kobiety częściej planowały pracę w instytucjach kultury fizycznej, natomiast mężczyźni w zawodzie nauczyciela wychowania fizycznego. 
Związki między liczbą osób usatysfakcjonowanych wyborem studiów i deklaracją ponownego ich wyboru a ich zamierzeniami zawodowymi, są zbliżone do rezultatów badań uzyskanych w innych uczelniach wychowania fizycznego. W celu doskonalenia systemu jakości kształcenia istnieje konieczność permanentnej jego oceny na każdym etapie kształcenia.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sport w działalności Wojewódzkiego Zrzeszenia Ludowe Zespoły Sportowe w Opolu w latach 1999-2011. Zarys dziejów

Celem pracy jest przedstawienie sportu w działalności Wojewódzkiego Zrzeszenia Ludowe Zespoły Sportowe (WZ LZS) w Opolu w latach 1999–2011. W artykule zostały zaprezentowane uwarunkowania działalności sportowej, m.in.: stan organizacyjny opolskiego WZ LZS; zadania w zakresie sportu kwalifikowanego i masowego, finansowanie działalności sportowej. Efektem działalności sportowej była znacząca liczba imprez sportowych, jak również liczba uczestników tychże imprez. Kolejnym elementem był dość duży udział klubów sportowych WZ LZS w Opolu w systemie sportu młodzieżowego w skali ogólnopolskiej i regionalnej; sukcesy sportowców opolskiego WZ LZS na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej, udział sportowców WZ LZS w Opolu w Igrzyskach Olimpijskich oraz inne sukcesy sportowe, m.in. w Mistrzostwach Polski Zrzeszenia LZS i Ogólnopolskich Igrzyskach Szkół Rolniczych. Wiodącą dyscypliną sportową był badminton.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Uczestnictwo w pozaszkolnej aktywności ruchowej młodzieży z Częstochowy

Badania wykonywane w wielu krajach wskazują na spadek uczestnictwa młodzieży w pozaszkolnej
aktywności ruchowej. Nasilająca się wraz z wiekiem hipokinezja, czyli niedobór ruchu,
jest przyczyną regresu sprawności i wydolności fizycznej dzieci i młodzieży.
Prezentowane doniesienie przedstawia wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wiosną
2008 roku, w wybranych liceach ogólnokształcących w Częstochowie. Grupę badawczą stanowiło
200 dziewcząt i chłopców w wieku x = 18,2 ±0,68 lat. W badaniu zastosowano metodę sondażu
diagnostycznego. Uzyskane wyniki rozpatrywano w zależności od płci i zweryfikowano statystycznie
z zastosowaniem testu dla dwóch frakcji. Istotność różnic określono na trzech poziomach
wartości: p < 0,001, p < 0,01, p < 0,05.
Przedstawione w obecnej pracy wyniki badań potwierdziły, że chłopcy częściej i chętniej niż
dziewczęta podejmują pozaszkolną aktywność ruchową Dziewczęta w czasie wolnym najchętniej
uprawiają pływanie, chodzą na wycieczki, jeżdżą na rolkach i biegają. Wśród chłopców najczęściej
padającą odpowiedzią było wskazanie na jazdę na rowerze, pływanie, gry zespołowe i bieganie. Badana
młodzież z Częstochowy najchętniej podejmuje rekreację ruchową ze znajomymi. Istnieje pilna
potrzeba aktywniejszego włączenia się rodziców i szkoły w organizację zajęć rekreacyjnosportowych
oraz zachęcania nauczycieli do bardziej profesjonalnego prowadzenia zajęć z wychowania
fizycznego uwzględniających indywidualne potrzeby, zainteresowania i możliwości podopiecznych.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Związki sportowe oraz komitety wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego a rozwój sportu klubowego w Kielcach w latach 1918-1939

Artykuł pt. Związki sportowe oraz komitety wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego a rozwój sportu klubowego w Kielcach w latach 1918–1939 jest próbą przedstawienia wpływu związków sportowych oraz komitetów wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego na działalność klubów sportowych na terenie Kielc w latach 1918–1939. Ukazuje również negatywne konsekwencje oddalenia władz okręgowych związków sportowych na rozwój wszystkich dyscyplin sportu, jakie były uprawiane w Kielcach w dwudziestoleciu międzywojennym.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Społeczno-polityczne aspekty sportu w ZSRR i krajach bloku socjalistycznego do 1989 r.

W 1952 r. sportowcy ZSRR po raz pierwszy wzięli udział w igrzyskach olimpijskich. Cztery
lata wcześniej przedstawiciele ZSRR obserwowali zmagania zawodników podczas Igrzysk Olimpijskich
w Londynie. Spostrzeżenia i doświadczenia tam zdobyte miały procentować w przygotowaniach
radzieckich sportowców. Od Igrzysk Olimpijskich w Helsinkach w 1952 r. rozpoczęła się
rywalizacja sportowa państw bloku socjalistycznego z Zachodem. Zmaganiom tym w krajach Europy
Środkowo-Wschodniej nadano także rangę polityczną. Każde zwycięstwo nad sportowcami
zachodnimi traktowano jako przewagę systemu panującego w państwach Europy Wschodniej.
W krajach tych do 1956 r. wiernie kopiowano radziecki model sportu. W kolejnych latach zmniejszono
stopień naśladownictwa ZSRR, utrzymywano jednak ścisłą współpracę między krajami socjalistycznymi.
We wszystkich tych państwach rządzący traktowali sport instrumentalnie, wykorzystując
go do realizacji celów politycznych. W istocie dostrzegamy jedynie niewielkie różnice
między mechanizmami funkcjonowania sportu w państwach socjalistycznych.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sekcja Narciarska „Warta” Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego „Beskid Śląski” w Cieszynie w latach 1920 (1921)-1950

Powstałe w 1873 roku Galicyjskie TT, w kilka miesięcy po powstaniu przemianowane na Towarzystwo Tatrzańskie, a po uzyskaniu przez Polskę niepodległości – na Polskie Towarzystw Tatrzańskie,  już na początku XX wieku w sposób zorganizowany zajęło się propagowaniem narciarstwa, tworząc w 1907 roku Zakopiański Oddział Narciarzy, który w 1911 roku stał się Sekcją Narciarską Towarzystwa  Tatrzańskiego. W  niedługim  czasie  zaczęły  powstawać  sekcje narciarskie przy lokalnych oddziałach Towarzystwa. W roku 1920 zarząd jednego z nich – Oddziału „Beskid Śląski”  z  siedzibą w  Cieszynie  – powołał  do  życia  swoją Sekcję Narciarską, nadając jej  nazwę „Watra”. Sekcja działała w ramach tego oddziału do 1950 roku, a następnie kontynuowała swoją działalność w strukturach Oddziału PTTK „Beskid Śląski” w Cieszynie. W czasie funkcjonowania w strukturach Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego działacze Sekcji przeprowadzili niezliczoną ilość  kursów,  szkoleń  i wycieczek,  dzięki  czemu SN „Watra”  stała się  jedną  z  najważniejszych sekcji w tym Towarzystwie. Zajmowała się nie tylko propagowaniem turystyki narciarskiej w górach, podejmowała także działania zmierzające do rozwoju narciarstwa sportowego. Szkolenie kolejnych pokoleń narciarzy, uczestnictwo i organizacja licznych zawodów narciarskich oraz budowa skoczni narciarskich i jednej z pierwszych narciarskich tras zjazdowych (z Czantorii w Beskidzie Śląskim) stanowią trwały dorobek polskiego narciarstwa. Wśród zawodników SN największe sukcesy osiągnął Leopold Tajner,  olimpijczyk, wielokrotny mistrz Polski w różnych kategoriach wiekowych w biegach i skokach narciarskich.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sylwetki sportowe polskich olimpijczyków urodzonych na Kielecczyźnie

Igrzyska Olimpijskie zajmują szczególne miejsce w ruchu sportowym każdego
kraju. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie sylwetek sportowych
polskich olimpijczyków urodzonych w województwie kieleckim. Zakres
terytorialny Kielecczyzny został przyjęty według granic województwa z lat
1975–1998.
W artykule w sposób syntetyczny zostały opisane najważniejsze sportowe
dokonania i osiągnięcia zawodników urodzonych w województwie kieleckim,
przeanalizowano także ich wkład w dorobek sportu olimpijskiego w Polsce.

Czasopismo: Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Kultura Fizyczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej