rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ dawek osadu ściekowego na zawartość i pobranie Zn, Cu i Cr przez biomasę życicy wielokwiatowej oraz na akumulację tych metali w glebie

Badano wpływ nawożenia zróżnicowanymi dawkami osadu ściekowego i obornikiem na zawartość i pobranie Zn, Cu i Cr przez życicę wielokwiatową, a także akumulację tych metali ciężkich w utworze glebowym po trzech latach doświadczenia wazonowego. Zawartość cynku w biomasie życicy wielokwiatowej była istotnie zróżnicowana pod wpływem stosowanego nawożenia w każdym roku prowadzenia badań, natomiast zawartość miedzi wykazała istotne zróżnicowanie tylko w roku pierwszym i drugim. Zawartości badanych metali ciężkich w testowanej trawie zwiększała się wraz ze zwiększeniem dawki osadu ściekowego i była większa niż w roślinach nawożonych obornikiem. Średnia z trzech lat zawartość cynku w glebie wskazuje na zwiększenie kumulacji tego metalu pod wpływem zwiększenia udziału osadu ściekowego, natomiast zawartość miedzi i chromu wskazuje na zmniejszenie ilości tego pierwiastka wraz ze wzrostem udziału osadu ściekowego, co można tłumaczyć większym pobraniem tych metali przez biomasę uprawianej trawy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podstawy racjonalnej gospodarki odpadami komunalnymi w zagrodach wiejskich

W publikacji zaprezentowano najważniejsze problemy gospodarki odpadami na terenach wiejskich na tle wymagań formalno-prawnych. Uwzględniono charakterystykę ilościową i jakościową odpadów powstających w zagrodach wiejskich. Charakterystyka ilościowa została oparta na danych literaturowych oraz wynikach badań własnych, w ramach których dokonano określenia wskaźnika nagromadzenia odpadów w wybranych rejonach województwa mazowieckiego i świętokrzyskiego. Dokładne poznanie charakterystyki odpadów i jej zmienności stanowi podstawę planowania i rozwoju gospodarki odpadami. Zebrane dane wskazują jednoznacznie na znaczący wzrost zarówno wskaźnika objętościowego, jak i wagowego, co jest uzależnione od wielu czynników, np. rodzaj zabudowy, pora roku itp. Ponadto przedstawiono podstawowe zasady właściwego modelu gospodarki odpadami, najważniejsze wytyczne selektywnej zbiórki odpadów oraz zasady dobrych praktyk gospodarki odpadami wiejskimi.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozmieszczenie profilowe grzybów micromycetes w wybranej murszejącej glebie organicznej powstałej z mułów

Analizą mikologiczną objęto dwa punkty badawcze reprezentujące typ gleb organicznych murszowych, podtyp organicznych limno-murszowych. Znajdowały się one w dolinie Supraśli na zmeliorowanych, nieużytkowanych łąkach położonych przy północnej granicy Białegostoku na obszarze gminy Wasilków. Gleby na obu stanowiskach cechowały się podobną budową profilową. Celem prowadzonych badań było poznanie zbiorowisk grzybów micromycetes zasiedlających różne głębokości profilu glebowego murszejącej gleby organicznej wytworzonej z utworów mułowych. Określono również podobieństwo między zbiorowiskami grzybów zasiedlającymi różne głębokości analizowanych gleb. Próby do badań pobrano w lipcu 2012 roku a pochodziły z poziomów tworzonych przez mursz (poziomu darniowego i poddarniowego) oraz z warstwy organicznej tworzonej przez utwór mułowy. Uzyskano 6 zbiorowisk grzybów glebowych, których całkowita frekwencja wynosiła 171 sztuk. Były one reprezentowane przez 30 różnych gatunków. Najliczniejsze zbiorowiska otrzymano z murszu tworzącego poziomy darniowe. W miarę zwiększania się głębokości w profilu glebowym liczebność kolonii grzybów a także ich gatunków malała. Najmniej liczne ilościowo i jakościowo okazały się zbiorowiska zasiedlające warstwy niezmienionego procesem murszenia mułu. Wskazuje to, że rozwój i nasilenie procesu murszenia przyczynia się do rozwoju grzybów micromycetes. Gatunkiem, który miał największe znaczenie w przeobrażeniach substratu organicznego okazał się Helicosporium vegetum Nees oraz gatunek nie zidentyfikowany, ponieważ nie tworzył zarodników.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ warunków siedliskowych na skład florystyczny, wartość użytkową i walory przyrodnicze użytków zielonych położonych nad jeziorem Miedwie

Badania przeprowadzono w latach 2007–2009 na użytkach zielonych, stanowiących obszar w sąsiedztwie jeziora Miedwie, w miejscowości Ryszewo. Badaniami objęto użytki zielone położone na różnie uwilgotnionych glebach: murszowo-glejowych (3 obiekty badawcze), murszowatej (1 obiekt badawczy) i deluwialnej czarnoziemnej typowej (1 obiekt badawczy). Wymienione gleby różnią się, poza uwilgotnieniem, przede wszystkim zawartością materii organicznej w poziomie powierzchniowym, zdecydowanie wyższą jej ilością charakteryzują się gleby pobagienne (murszowo-glejowe). Na wydzielonych powierzchniach pobierano w terminie zbioru I pokosu próby roślinne do analiz florystycznych runi, wykonywanych metodą botaniczno-wagową. Wartość użytkową runi poszczególnych zbiorowisk określono na podstawie liczb wartości użytkowej (Lwu) , a walory przyrodnicze według liczb waloryzacyjnych (Lwp). Zróżnicowane warunki siedliskowe na analizowanym terenie miały istotny wpływ na charakter szaty roślinnej, a mianowicie – na glebie deluwialnej czarnoziemnej typowej o najniższym poziomie wody gruntowej ukształtowało się zbiorowisko roślinne typu Arrhenatherum elatius z Festuca pratensis, na glebie murszowatej w warunkach dużego uwilgotnienia ukształtowało się zbiorowisko typu Festuca rubra z Poa trivialis, na glebie murszowo-glejowej w warunkach niższego poziomu wody gruntowej (74–78 cm) zbiorowiska typu Alopecurus pratesis z Phalaris arundinacea i Alopecurus pratesis z Festuca rubra. W warunkach największego uwilgotnienia siedliska (63 cm) na glebie murszowo-glejowej ukształtowało się zbiorowisko typu Phragmites australis z Phalaris arindinacea. Stwierdzono, że zbiorowiska roślinne z wyższą wartością użytkową runi charakteryzowały się niższą wartością przyrodniczą. Największe różnice pomiędzy wartością użytkową, a przyrodniczą runi wystąpiły na łąkach kośnych użytkowanych rolniczo, czyli na I, II i V obiekcie badawczym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie geotekstyliów do stabilizacji stromych skarp w kopalniach żwirowych

Innowacyjne geotekstylia utworzone z meandrycznie ułożonych sznurów zastosowano do zabezpieczenia stromej skarpy nieczynnego wyrobiska żwirowni Nieboczowy. Wykorzystano geotekstylia wyprodukowane z włókienniczych materiałów odpadowych. Segmenty geotekstyliów zamontowano na skarpie w okresie zimowym. Po zamontowaniu geotekstyliów stan skarpy monitorowano przez okres sześciu miesięcy. Stwierdzono, że geotekstylia bezpośrednio po zainstalowaniu zapobiegają zsuwaniu się gruntu. Sznury poprzecznie ułożone na skarpie wchłaniają znaczne ilości wody i tworzą mikrotamy spowalniające spływ powierzchniowy. W okresie wiosennym geotekstylia sprzyjają rozwojowi szaty roślinnej. Bujna roślinność pokrywająca równomiernie całą powierzchnię skarpy wspomaga działanie stabilizujące geotekstyliów. Zastosowane geotekstylia skutecznie chronią skarpę przed osuwaniem i skutkami erozji powierzchniowej. Geotekstylia mogą być z powodzeniem zastosowane w procesie rekultywacji nieczynnych wyrobisk żwirowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekotoksyczność i fitotoksyczność środków ochrony roślin wobec grzybów ryzosferowych i siewek pszenicy ozimej

Procedura rejestracji środków ochrony roślin wymaga analizy ich ubocznego działania na mikroorganizmy glebowe. Do gleby trafia najwięcej pozostałości tych preparatów, jednak ich oddziaływanie na grzyby jest stosunkowo słabo poznane. W badaniach prowadzonych w warunkach szklarniowych oceniono wpływ wybranych środków ochrony roślin na liczebność grzybów zasiedlających ryzosferę siewek pszenicy ozimej oraz rozwój roślin. Zastosowane środki ochrony roślin działały inhibicyjnie na ryzosferowe grzyby strzępkowe, drożdże były odporne na ich doglebową aplikację. Tebukonazol wyróżnił się najsilniejszym redukcyjnym działaniem wobec grzybów strzępkowych, a propikonazol wykazywał największą fitotoksyczność w stosunku do siewek pszenicy ozimej. Azoksystrobina miała najsłabsze działanie eko- i fitotoksyczne, po jej aplikacji w glebie najczęściej bardzo dynamicznie wzrastała liczba grzybów rodzaju Acremonium.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany wydajności źródeł, jako reakcja na okresowy niedobór opadów

Według prowadzonych badań na skutek zmian klimatycznych, następuje zwiększanie się ilości obszarów dotkniętych suszą oraz wydłużanie się okresów suszy przy jednoczesnym wzroście jej intensywności. Skutkiem suszy jest niedostateczne tempo odnawiania zasobów wód podziemnych, a konsekwencją tego zjawiska jest zmniejszenie dopływu wody do źródeł i spadek i ich wydajności. Aby możliwa była ocena skutków zmian klimatu, w kontekście dostępności zasobów wodnych, konieczne jest zbadanie i opisanie zależności między czynnikami meteorologicznymi a warunkami hydrologicznymi. Dlatego w niniejszej pracy podjęto próbę opisania relacji między wydajnością źródeł w południowo-zachodniej Polsce a niedoborem opadów. Obliczono współczynniki korelacji między wydajnością źródeł a wskaźnikiem SPI w różnych skalach czasowych. Najwyższy poziom reakcji stwierdzono w przypadku wydajności i niedoborów opadów o okresie kumulowania 6 miesięcy (SPI-6).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitoring pomników przyrody na terenie Parku Zamkowego w Żywcu

W pracy przedstawiono wyniki monitoringu drzew pomnikowych występujących na terenie Parku Zamkowego w Żywcu, stanowiącego jedną z najcenniejszych zabytkowych kolekcji dendrologicznych w województwie śląskim. Spośród 27 badanych pomników przyrody większość (76%) jest w zadawalającym stanie zdrowotnym i wymaga jedynie niewielkich zabiegów pielęgnacyjnych. Spośród pozostałej grupy – 13% cechuje stan dobry a w przypadku 11% konieczne jest podjęcie natychmiastowych zabiegów pielęgnacyjnych i/lub leczniczych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie wstrzykowej analizy przepływowej z dyfuzją gazową i detekcją spektrofotometryczną do monitorowania zawartości siarczków rozpuszczalnych w wodach i ściekach

Monitorowanie zawartości siarczków w próbkach środowiskowych jest niezwykle ważne ze względu na wysoką toksyczność siarkowodoru. Ponadto siarkowodór jest bardzo istotnym parametrem określającym stopień zanieczyszczenia środowiska. Skomplikowana matryca niektórych próbek środowiskowych utrudnia zastosowanie klasycznych metod badań, przede wszystkim ze względu na pracochłonność i trudny do wyeliminowania wpływ czynników interferujących. Problem rozwiązuje wstrzykowa analiza przepływowa (FIA - Flow Injection Analysis) znajdująca coraz szersze zastosowanie w laboratoriach kontrolno-pomiarowych i środowiskowych zajmujących się monitorowaniem jakości wód i ścieków. W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania wstrzykowego analizatora przepływowego (FIAcompact, firmy MLE) z dyfuzją gazową i detekcją spektrofotometryczną do monitorowania zawartości siarczków rozpuszczalnych w wodach i ściekach. Zastosowanie dyfuzji gazowej w metodyce oznaczania siarczków techniką przepływową pozwala zminimalizować wpływ matrycy na wynik analizy. Użyta hydrofobowa membrana przepuszcza wyłącznie substancje w formie gazowej, stanowiąc barierę dla pozostałych składników próbki, dzięki czemu można skutecznie analizować roztwory o wysokiej zawartości związków interferujących, mętne i barwne. Badania przeprowadzone dla roztworów wzorcowych i próbek środowiskowych, mające na celu optymalizację warunków pomiarowych i określenie wartości podstawowych cech jakościowych i ilościowych metody (m.in. granicy wykrywalności i oznaczalności, precyzji, poprawności), potwierdzają przydatność proponowanej metody do monitorowania stężenia siarczków w wodach i ściekach pod kątem oceny ich jakości. Pełna automatyzacja i praca w układzie zamkniętym znacznie skraca czas analizy, minimalizuje zużycie próbki i odczynników oraz zwiększa bezpieczeństwo pracy analityka.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania rezerwatu Muńcoł w edukacji ekologicznej. Projekt ścieżki dydaktycznej „Muńcolskie Knieje”

Rezerwat Muńcoł położony jest na wschodnich stokach masywu Muńcoła (1165 m n.p.m.), w grupie Wielkiej Raczy Beskidu Żywieckiego, w przedziale wysokości 925-1120 m n.p.m. W latach 2008-2009 przeprowadzono na terenie rezerwatu „Muńcoł” badania fitosocjologiczno-florystyczne mające na celu rozpoznanie flory roślin naczyniowych oraz zróżnicowania zbiorowisk roślinnych pod kątem ich udostępnienia dla potrzeb edukacji ekologicznej. W wyniku badań stwierdzono 112 gatunków roślin naczyniowych, spośród których 12 podlega ścisłej ochronie gatunkowej a 3 objęte są ochroną częściową. Nie stwierdzono występowania gatunków obcych dla flory Polski oraz gatunków ekspansywnych zagrażających różnorodności gatunkowej flory występującej na tym obszarze. Na podstawie 42 zdjęć fitosocjologicznych wykonanych metodą Braun-Blanqueta wyróżniono na terenie rezerwatu „Muńcoł” 5 syntaksonów w randze zespołu, w tym: 3 syntaksony leśne oraz 2 syntaksony nieleśne. Aby w pełni spopularyzować walory przyrodnicze rezerwatu „Muńcoł” opracowano projekt ścieżki dydaktycznej „Muńcolskie knieje”, wzdłuż istniejącej ścieżki leśnej wiodącej przez środkową część rezerwatu. Odbiorcami ścieżki dydaktycznej mogą być zarówno dorośli jak i młodzież. Wzdłuż ścieżki dydaktycznej wyznaczono następujące przystanki: żyzna byczyna karpacka, źródliska potoku, jaworzyna ziołoroślowa, śnieżyczka przebiśnieg, interesujące formy świerka, fauna rezerwatu, ciemiężyca zielona, ochrona czynna polan górskich. Łączna długość ścieżki dydaktycznej wynosi 0,9 km, a czas jej przebycia wraz z zapoznaniem się z opisami 8 przystanków wynosi ok. 1 godzinę.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie frakcji CHZT w ściekach surowych dopływających do małych i dużych oczyszczalni ścieków

W artykule przedstawiono porównanie udziału frakcji ChZT w ściekach surowych w oczyszczalniach do których spływają małe ilości ścieków oraz oczyszczalnię z dużym przepływem. Porównano oczyszczalnię hydrofitową o średniej przepustowości 4 dm<sup>3</sup>/m, oczyszczalnię ze złożami biologicznymi o średniej przepustowości 8 dm<sup>3</sup>/m, oraz oczyszczalnię ścieków z osadem czynnym w Białymstoku o przepustowości około 70 000 m<sup>3</sup>/d. Najniższe udziały procentowe frakcji rozpuszczonych związków biologicznie nierozkładalnych SI w ściekach surowych odnotowano w małych oczyszczalniach ścieków. Na podstawie dostępnych danych niestwierdzono istotnych zależności między frakcjami XI, SS, XS w ściekach surowych a ilością wytwarzanych ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania stanu zakwaszenia gleb w kształtowaniu regionalnych polityk rolno-środowiskowych

Teren województwa śląskiego przez ponad dwieście ostatnich lat był poddawany silnej antropopresji przemysłowej związanej z wydobyciem i przeróbką rud metali, węgla kamiennego i energetyką. Efektem tych działań było, i nadal jest, silne zakwaszenie gleb na całym obszarze województwa oraz wyższa niż dla Polski średnia zawartość kadmu i ołowiu. Aby przeciwdziałać skutkom nadmiernej kontaminacji gleby, Okręgowa Stacja Chemiczno-Rolnicza w Gliwicach i Śląska Izba Rolnicza w Katowicach, podjęły działania zmierzające do wprowadzenia programu wapnowania dofinansowanego ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Wdrożenie programu było możliwe dzięki obszernej ekspertyzie opartej o wyniki badań agrochemicznych realizowanych przez OSChR w Gliwicach. Uruchomiony i kontynuowany program przynosi realne rezultaty czego dowodem jest ocena wyników badań gleb z lat 2014–2017 w porównaniu do stanu z lat 2004–2009. Program ten stał się aktualnie jedynym tego typu regionalnym przedsięwzięciem realizowanym w kraju.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza możliwości wykorzystania modeli hydrologicznych w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego

W pracy przedstawiono możliwości zastosowania modelu hydrologicznego HEC-HMS przy opracowywaniu strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego na wody powierzchniowe. Praktyczne możliwości zastosowania modelu w symulacji reakcji zlewni na opady o dużym natężeniu przedstawiono na przykładzie zlewni cieku Różany Potok, która podlega szybkiemu procesowi urbanizacji. Pole powierzchni zlewni Różany Potok wynosi 8,1 km2, a długość cieku 5,57 km. W latach 1992–2012 nastąpił znaczny przyrost terenów uszczelnionych w zlewni z około 5,2 do 16%. Dodatkowo obrębie zlewni opracowywane są nowe mpzp, realizacja ich zapisów może przyczynić się do wzrostu udziału terenów nieprzepuszczalnych do ponad 20%. Wzrost udziału terenów nieprzepuszczalnych w analizowanej zlewni oraz tradycyjne podejście do zagospodarowania wód opadowych, może doprowadzić do dwukrotnego wzrostu przepływów wezbraniowych i zwiększenie ryzyka występowania lokalnych podtopień i powodzi.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka ścieków surowych z zakładu przetwórstwa owoców i warzyw

Celem pracy była charakterystyka składu ścieków surowych z zakładu w województwie podlaskim produkującego soki owocowo-warzywne oraz mrożonki. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że ścieki z przemysłu owocowo-warzywnego zawierają duże ilości substancji organicznej wyrażonej w BZT5 (od 900 mg O<sub>2</sub>/dm<sup>3</sup> do 2200 mg O<sub>2</sub>/dm<sup>3</sup>) oraz ChZT (od 1320 mg O<sub>2</sub>/dm<sup>3</sup> do 2316 mg O<sub>2</sub>/dm<sup>3</sup>) a ubogie są w azot i fosfor. Najwyższe ładunki związków organicznych przypadają na miesiące: sierpień i wrzesień, zaś najniższe na marzec oraz maj.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zasady C&R w opinii wędkujących w wodach regionu podkarpackiego

Człowiek eksploatuje zasoby przyrodnicze również tam, gdzie na pierwszy rzut oka, nie jest to uzasadnione zapewnianiem sobie środków do egzystencji. Do takich działań zaliczyć można wędkarstwo, rozumiane jako forma rekreacji lub sportu związanego z użytkowaniem zasobów ryb. Perspektywa zmniejszenia liczebności, a nawet wyginięcia w wyniku przełowienia, wielu lokalnych populacji gatunków cennych wędkarsko sprawia, że indywidualni wędkarze coraz częściej zauważają swoją odpowiedzialność za stan środowiska, a świadomość ekologiczna prowadzi do konkretnych zachowań na łowisku. Jednym z przejawów troski o środowisko jest, coraz popularniejsze w naszym kraju, dobrowolne stosowanie wytycznych C&R (Catch and release – złów i wypuść), zasad postępowania ze złowionymi rybami, które wspomagają zrównoważoną eksploatację ichtiofauny. W ankiecie przeprowadzonej wśród wędkarzy łowiących na wodach Podkarpacia, badano stosunek do stosowania poszczególnych zasad C&R.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie baterii biotestów do oceny wpływu zrzutów przemysłowych na ekosystem wodny rzeki Kłodnicy

W celu oszacowania wpływu zanieczyszczeń antropogenicznych na ekosystemy wodne, dla rzeczywistych próbek środowiskowych przeprowadzono analizę ekotoksykologiczną. Badania bioindykacyjne wykonano dla próbek wód powierzchniowych pobranych w 10 wyznaczonych miejscach pomiarowych rz. Kłodnicy na odcinku od źródła – do ujścia Potoku Bielszowickiego. W ramach analizy ekotoksykologicznej zastosowano baterię biotestów, obejmującą testy na skorupiakach (Daphnia magna), bakteriach (Vibrio fiascherii) oraz roślinach hydrofitowych (Lemna minor). Z przeprowadzonych badań wynika, że za wyjątkiem miejsc zlokalizowanych bezpośrednio za punktami zrzutu, próbki wód rzecznych nie wpływają negatywnie na organizmy testowe. Żadna z przeanalizowanych próbek wody nie wpłynęła na przeżywalność skorupiaków z gatunku Daphnia magna. Podobne wyniki uzyskano w teście MICROTOX® z wykorzystaniem bakterii bioluminescencyjnych Vibrio fischerii, w którym, w skutek stymulacji procesów metabolicznych u organizmów testowych odnotowano wystąpienie zjawiska hormezy. Osiem z dziesięciu przeanalizowanych próbek wody sklasyfikowano jako próbki nietoksyczne (Klasa I – brak ostrego zagrożenia). Z uwagi na wynik testu fitotoksyczności (inhibicja na poziomie 25% i 50%) dwie z dziesięciu przeanalizowanych próbek wód powierzchniowych sklasyfikowano jako próbki charakteryzujące się niewielkim ostrym zagrożeniem (Klasa II).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ składowiska odpadów komunalnych na jakość wód podziemnych

Celem badań była ocena oddziaływania składowiska odpadów na środowisko wód podziemnych. Ocenę stanu wód podziemnych w rejonie uszczelnionego składowiska przeprowadzono na podstawie badań własnych i monitoringowych otrzymanych z urzędu gminy, przeprowadzonych w latach 2006-2008 i 2011-2012. W wodach odpływających z terenu składowiska stwierdzono wzrost wartości wszystkich analizowanych wskaźników zanieczyszczeń takich jak: pH, przewodność elektrolityczna właściwa, ogólny węgiel organiczny (OWO), WWA i stężenia metali ciężkich: cynk(Zn), miedź (Cu), ołów (Pb), kadm (Cd), chrom (Cr), rtęć (Hg). Nowoczesne składowisko X posiadające uszczelnienie w postaci geomembrany nie ogranicza odpływu z niego odcieków do wód podziemnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stan zdrowotny drzew i jakość siedliska na terenie miasta Oświęcim

Celem przeprowadzonych w 2011 r. badań było określenie zdrowotności wybranych drzew miejskich oraz jakości ich siedliska (za pomocą dwóch prostych metod), a następnie scharakteryzowanie występujących między nimi zależności. Analizą objęto 5 obszarów miasta Oświęcim różniących się między sobą warunkami siedliskowymi. Kondycję zdrowotną drzew wyznaczono na podstawie skali zdrowotności opracowanej przez J. Dudę, natomiast jakość siedliska określana była w oparciu o zmodyfikowaną przez Mazuruk oraz autorów artykułu skalę, zaproponowaną przez Jendrzejczak, Buczkowską, Chojnacką. Badaniami objęto 424 drzewa (22 gatunki). Najliczniejszymi były: lipa drobnolistna Tilia cordata – 16,7% i lipa szerokolistna Tilia platyphyllos (15,8%). Najwięcej (aż 76,2%) stanowiły drzewa w dobrym stanie zdrowotnym i najliczniejszą grupę (38%) okazy na siedlisku o średniej jakości. Najlepszym stanem zdrowotnym charakteryzowały się drzewa na siedlisku o bardzo wysokiej i średniej jakości, a najgorszym na siedlisku o jakości niskiej. Badania wykazały, że nie zawsze jakość siedliska znajduje swoje bezpośrednie odzwierciedlenie w stanie zdrowotnym drzew. Może to wynikać między innymi z faktu, iż drzewa rosnące w miejscach eksponowanych oraz stanowiące realne zagrożenie dla ruchu pieszego i ulicznego są częściej poddawane zabiegom pielęgnacyjnym mającym bezpośredni wpływ na ocenę zdrowotności.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka