rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena jakości NMPT tworzonego metodą dopasowania cyfrowych zdjęć lotniczych

Niniejszy artykuł prezentuje rezultaty badań uzyskane w zakresie budowy gęstego numerycznego modelu pokrycia terenu (NMPT) na podstawie chmury punktów generowanego przy pomocy programu Match-T DSM firmy INPHO. Do badań wykorzystano zdjęcia cyfrowe sporządzone kamerą Ultra Cam-D o pikselu terenowym 9 cm co pozwala przyjąć, że wyznaczone parametry jakościowe są reprezentatywne dla obszarów miejskich – zurbanizowanych. Określono istotne czynniki, które wpływają na przebieg automatycznego procesu korelacji. Finalnie na obiekcie eksperymentalnym uzyskano NMPT w strukturze GRID o rozmiarach 0.5 m wygenerowanej przeciętnie z ponad 30 punktów źródłowych przypadających na jedno oczko, wyznaczonych w procesie automatycznej korelacji zdjęć. Jakość geometryczną tak utworzonego produktu oceniono poprzez porównanie go z danymi pozyskanymi dla tego samego terenu techniką lotniczego skaningu laserowego (ALS). Utworzone wysokościowe modele różnicowe potwierdzają, że NMPT utworzony techniką automatycznej korelacji cyfrowych zdjęć lotniczych charakteryzuje się dokładnością wysokościową wyższą niż 0.20 m. Dodatkowo stwierdzono, że przy zastosowaniu większego pokrycia podłużnego i poprzecznego zdjęć następuje znaczne ograniczenie martwych pól (gdzie punkty NMPT nie są wyznaczane). Stosowanie stereogramów o zmiennym stosunku bazowym prowadzi do utworzenia NMPT o zróżnicowanej charakterystyce dokładnościowej. Przeprowadzone badania wskazują, że tworzenie gęstego NMPT drogą dopasowania obrazów zdjęć cyfrowych może być konkurencyjne do uzyskiwanego z lotniczego skaningu laserowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Trójwymiarowe modele miast – tworzenie i zastosowania

Coraz częściej wykorzystuje sie realistyczne wizualizacje miast obejmujące trzy wymiary w wielu aplikacjach z dziedziny m. in. planowania przestrzennego, telekomunikacji czy bezpieczeństwa publicznego. W niniejszym artykule autor przeanalizował ogólne trendy panujące na świecie dotyczące budowy modeli 3D. Przedstawił rodzaje danych, które mogą być wykorzystane do generowania trójwymiarowych modeli miast. Przeanalizował m.in.: zdjęcia lotnicze i satelitarne, bazę danych topograficznych (TBD), numeryczne modele terenu oraz dane pochodzące ze skaningu laserowego. Opisane zostały możliwości wykorzystania programów ArcGIS, Erdas Imagine/LPS, Cyber City Modeller i Terrain View do tworzenia i prezentowania modeli miast 3D. Zostały również zaprezentowane wyniki eksperymentu dotyczącego budowania trójwymiarowego modelu miasta opartego na stereo-parach zdjęć satelitarnych z satelity IKONOS dla aglomeracji krakowskiej. Autor przedstawił praktyczne zastosowanie trójwymiarowych modeli miast w turystce i obronności

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Tworzenie ortofotomapy z cyfrowych zdjęć fotogrametrycznych przez Internet

Pod koniec 2011 roku wprowadzono regulacje prawną dotyczącą trybu i standardów technicznych tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu. Rozporządzenie zapowiada budowę systemu teleinformatycznego przeznaczonego w szczególności do wyszukiwania, przeglądania i przetwarzania zbiorów danych. Sam proces przetworzenia zdjęcia lotniczego do postaci ortoobrazu (generowanie ortofotomapy) jest złożony i wymaga użycia specjalistycznego oprogramowania. W niniejszym artykule autorzy przedstawią propozycję rozwiązania internetowego do generowania cyfrowej ortofotomapy z wyszukanego i wybranego przez użytkownika systemu stereogramu zdjęć. Autorzy szczegółowo opisują podstawy matematyczne budowy ortoobrazu jako funkcji oraz zamieszczają w formie diagramu UML algorytm generowania ortofotomapy w aplikacji internetowej. Ze względu na dostępność rozwiązania zdecydowano się na architekturę klient-serwer, gdzie klientem jest przeglądarka internetowa użytkownika. Oprogramowanie, na które składają się aplety i servlety zostały napisane w języku Java. Ortorektyfikacja wykonywana jest na serwerze, natomiast jej wynik wyświetlany jest w oknie przeglądarki internetowej użytkownika systemu. Aplikacja jest dostępna na stronie internetowej http://www.kfit.uwm.edu.pl/zp1/or.html .W artykule przedstawioną instrukcję „krok po kroku” jak korzystać z proponowanego rozwiązania, którego walory użytkowe i dydaktyczne są duże.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rozwiązanie terratriangulacji łącznie z samokalibracją połową aparatu cyfrowego Kodak DC4800

Aktualnym zagadnieniem w fotogrametrii bliskiego zasiągu jest zastosowanie niemetrycznych aparatów cyfrowych do wyznaczenia geometrii dużych obiektów 3D, np. w inwentaryzacji inżynierskiej oraz architektonicznej. W badaniach zarejestrowano obiekt testowy niemetrycznym aparatem cyfrowym Kodak DC4800 o rozdzielczości 2.2K х 1.4K. Wykonano 12 par zdjęć zbliżonych do normalnych. Terratriangulację zdjęć cyfrowych łącznie z samokalibracją połową aparatu Kodak DC4800 rozwiązano metodą wiązek programem PICTRAN B. Fotogrametryczne wyznaczenie punktów z dokładnością Mp < ±20 mm oraz parametry kalibracji aparatu cyfrowego uzyskano przy 20 fotopunktach na obiekcie.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena przydatności różnych metod integracji obrazów panchromatycznych i wielospektralnych w odniesieniu do zobrazowań WorldView-2

W niniejszym opracowaniu zaprezentowano wyniki prac związanych z kompleksową oceną jakości ogólnodostępnych algorytmów integracji obrazów wielospektralnych i panchromatycznych w odniesieniu do obrazów rejestrowanych przez system WorldView-2. Jest to jedyny system o bardzo wysokiej rozdzielczości przestrzennej umożliwiający rejestrację obrazów w 8 zakresach promieniowania. Zakresy te dają większe możliwości zastosowania niż ma to miejsce w przypadku danych 4-kanałowych, np. w szczegółowych analizach upraw i zasiewów, czy badaniach wód. Ponieważ na wyniki analiz ilościowych ma wpływ zastosowana metoda integracji danych panchromatycznych PAN i wielospektralnych MS cennym jest dokonanie oceny jakości algorytmów zaimplementowanych w różnych pakietach oprogramowania komercyjnego (ERDAS Imagine, PCI Geomatica, ENVI). Ocena jakości wyników integracji obrazów PAN i MS wykonana została pod względem jakości spektralnej, jak i jakości przestrzennej. Do określenia jakości spektralnej i przestrzennej obrazów przetworzonych wykorzystano m.in. analizę korelacji, RMSE, wskaźniki jakości Q, nQ%, ERGAS i DPP. Najlepsze wyniki - zarówno pod względem jakości spektralnej, jak i przestrzennej - uzyskano za pomocą trzech metod: Zhanga (PCI Geomatica), Grama-Schmidta (ENVI) i Ehlersa (ERDAS Imagine).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rozwój fotogrametrii na Państwowym Uniwersytecie Politechnika Lwowska

Początek rozwoju fotogrametrii na Politechnice Lwowskiej przypada, podobnie jak na innych uczelniach Europy, na przełom XIX i XX wieku. We Lwowie rozwój metod fotogrametrycznych jest ściśle związany przede wszystkim nazwiskami profesorów W. Laski i K. Weigla. W latach 1898-1899 wydano we Lwowie książkę W. Laski pod tytułem "Fotogrametria", która była jedną z pierwszych prac z tej dziedziny w Europie. Profesor K. Weigel był pierwszym propagatorem rozwoju metod fotogrametrycznych na Politechnice Lwowskiej. W 1912 roku K. Weigel został kierownikiem Katedry Geodezji, otwartej na Politechnice jeszcze w 1871 roku. Pod jego kierownictwem w 20-tych i 30-tych latach wykonano prace fotogrametryczne, na podstawie których została stworzona topograficzna mapa Polski. Przy Katedrze Geodezji pracował również prof. E. Wilczkiewicz. W 1946 r prof. E. Wilczkiewicz został zwolniony ze stanowiska, a na jego miejsce przyjęto przysłanego ze Wschodu docenta M. Gruzdiowa. Prof. Wilczkiewicz po wojnie wyjechał do Polski, szdzie organizował kształcenie fotogrametrów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ własności ortofotomapy cyfrowej na wyniki klasyfikacji obiektowej pokrycia terenu

Wysokorozdzielcza ortofotomapa lotnicza coraz częściej stosowana jest do wykonywania inwentaryzacji pokrycia terenu. W artykule postawiono tezę, że zadanie to może zostać zrealizowane za pomocą analizy obiektowej zobrazowań teledetekcyjnych (GEOBIA), jednak wynik zależy od cech jakościowych ortofotomapy, zastosowanej procedury przetworzeń oraz doświadczenia operatora. Za najważniejszy uznano pierwszy z tych czynników i odniesiono się do niego w świetle istniejących polskich wytycznych technicznych. Określono pożądane cechy ortofotomapy, które warunkują jakość wykonanej klasyfikacji obiektowej. W celu omówienia podzielono je na następujące grupy: rozdzielczość przestrzenna, liczba i rodzaj kanałów uczestniczących w procedurach klasyfikacyjnych, dokładność geometryczna i rodzaj ortorektyfikacji, cechy fotometryczne, lokalnie występujące błędy. Ich wpływ na procedurę klasyfikacyjną jest dwojaki: mogą one uniemożliwiać przeprowadzenie klasyfikacji lub przysporzyć dodatkowej pracy przy poprawianiu jej wyników. Uwzględnienie sformułowanych zaleceń znacznie ułatwi przeprowadzenie klasyfikacji tak wysokorozdzielczego zobrazowania.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie danych lotniczego skaningu laserowego jako osnowy geometrycznej dla korekcji obrazów QuickBird

W pracy przedstawiono analizy przydatności techniki LIDAR do ortorektyfikacji zobrazowań QuickBird bez wykorzystania terenowego pomiaru fotopunktów, dla obszaru miasta Ottawa w Kanadzie i terenów leśnych w Prowincji Alberta. Korekcję geometryczną obrazów QuickBird wykonano metodą wielomianową RPF z wykorzystaniem RPC i metody ścisłej. Przedstawiono właściwości modeli korekcyjnych. Do oceny dokładności generowania ortofotomapy wykorzystywano zarówno NMT jak i NMPT pochodzący z danych uzyskanych ze skaningu laserowego. Do ortorektyfikacji oraz oceny dokładności wykorzystano środowisko PCI Ortho Engine. Uzyskano błędy ortorektyfikacji i poziomie 2-3 pikseli dla obszaru miejskiego a na poziomie jednego piksela dla terenów leśnych. Przedmiotem badania był również wpływ liczby fotopunktów na dokładność procesu ortorektyfikacji. Dokładność powstałej ortofotomapy satelitarnej oceniono na podstawie pomiarów GPS. Otrzymane wyniki potwierdzają znaczenie danych pochodzących z wielu źródeł monitorowania powierzchni Ziemi, które coraz powszechniej są wykorzystywane wróżnorodnych zastosowaniach geoinformatycznych. Wykazano praktycznie, iż dane pochodzące ze skaningu laserowego mogą być dobrym źródłem osnowy fotogrametrycznej do korekcji wysokorozdzielczych zobrazowań satelitarnych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Georadarowa i termowizyjna metoda pozyskiwania geodanych o pustkach podpowierzchniowych

W artykule przedstawiono metodykę i ocenę przydatności metody georadarowej i termowizyjnej w rozpoznawaniu pustek podpowierzchniowych. Pomiary doświadczalne opisane w niniejszej publikacji wykonano na terenie zasypanego szybu starej kopalni. Prace pomiarowe przeprowadzono trzykrotnie w różnych porach roku, przy różnych temperaturach i różnym zawilgoceniu gruntu. Pozwoliło to na uzyskanie informacji o wpływie tych parametrów na efektywność metody georadarowej i termowizyjnej w rozwiązaniu postawionego problemu. Realizowane prace badawcze służyły równocześnie testowaniu zestawu pomiarowego GPR-TCR i GPR – GPS pod katem pozycjonowania pomiarów georadarowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Geoinformacje jakościowym paradygmatem budowania przewagi informacyjnej w badaniach geografii (nie)bezpieczeństwa

Schyłek XX wieku, ery istotnych dla ludzkości przeobrażeń dziejowych, wprowadził nowy aspekt funkcjonowania społeczeństw Ziemi – wymiar globalny. Otworzył też erę dynamicznie zmiennych, różnorodnych i trudno przewidywalnych zagrożeń, które wpływają na podstawową potrzebę człowieka – poczucie bezpieczeństwa (bezpieczeństwo). Społeczeństwa wysoko rozwinięte, dostrzegając potęgę oddziaływania tych wieloaspektowych zagrożeń podjęły próby ich identyfikacji, badań i monitoringu. Z poziomu nauk geograficznych badaniem tej sfery działalności człowieka zajmuje się geografia bezpieczeństwa. Przewaga tego narzędzia badawczego w systemie poznawczym człowieka wynika z postrzegania zjawisk w relacjach przestrzennych oraz dążenia do wykorzystania metod badawczych opartych na geowizualizacji. Takie ujęcie jest najbardziej zbliżone do naturalnej, przestrzennej percepcji człowieka. Z racji wykorzystania odniesień przestrzennych, dyscyplina ta w badaniach przestrzeni środowiska geograficznego (nierzadko wirtualnej), pozwala budować i badać jej modelowy obraz – geoprzestrzeń. Ten zaś stanowi podstawę i tło procesów planistyczno-decyzyjnych wszelkich działań o wymiarze przestrzennym. W szerokim asortymencie wykorzystywanych metod badawczych, wywodzących się zasadniczo z nauk pokrewnych (głównie geograficznych), ze względu na swoją specyfikę, szczególne miejsce zajmują badania jakościowe. Pozwalają one na określenie percepcji zagrożeń i ich związków przyczynowo-skutkowych oraz rodzaju i zakresu informacji je opisujących. Zasadniczą podstawę badań stanowią geodane i geoinformacje umożliwiające analizę przestrzennych relacji i związków pomiędzy badanymi zjawiskami. Zaś szczególną rolę zajmują metody geowizualizacji geoinformacji istotnych dla procesu badawczego, jako formy kreującej model geoprzestrzeni odniesień decyzyjnych. Głównym aspektem badawczym jest identyfikacja czynników potencjalnego zagrożenia bezpieczeństwa bytu człowieka oraz wynikających relacji. Ich dostrzeżenie i poznanie (zbadanie) stanowi zasadniczy element uzyskania przewagi informacyjnej nad czynnikiem (lub stroną) generującym potencjalne zagrożenie. Aspekt ten posiada szczególny wymiar dla społeczeństw ery informacyjnej i zarządzania opartego na wiedzy.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wstępna analiza przydatności wielospektralnych zdjęć lotniczych do fotogrametrycznej inwentaryzacji struktur przestrzennych w drzewostanach

W referacie zostanie przedstawiona analiza przydatności fotogrametrii w aspekcie inwentaryzacji struktur przestrzennych w drzewostanach na przykładzie wielospektralnych  zdjęć lotniczych wykonanych kamerą MSK-4.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Przedwyrównawcze wykrywanie błędów grubych w pomiarze kątów orientacji zdjęć dla aerotriangulacji

Opracowana metoda wykorzystuje dwa ogólne sposoby przedwyrównawczego wykrywania błędów grubych. Pierwszy z nich to kilkuetapowe wykrywanie pozwalające separować od siebie wpływy błędów grubych i pomyłek w danych występujących w poszczególnych grupach pomiarów tak, że nie nakładają się one wzajemnie, a na etapie dotyczącym omawianej metody występują tylko obserwacje odstające w pomiarze kątów orientacji zdjęć. Drugi, to statystyczne testowanie różnic między kątami pomierzonymi i kątowymi elementami orientacji zdjęć uzyskanymi z wyrównania bez użycia pomiaru z IMU. Metoda pozwala również na oszacowanie błędu średniego pomiaru kątów. Testowanie skuteczności przeprowadzono na 11 aerotriangulacjach dużych bloków zdjęć wykonanych w kraju w latach 2008-2010. Skuteczność metody przedwyrównawczego wykrywania błędów grubych i pomyłek w pomiarze kątów jest zadowalająca, gdyż nie wykryte przez metodę błędy grube są nieliczne. Również oszacowanie błędu średniego pomiaru kątów daje zadowalające przybliżenie i może być szczególnie przydatne, gdy wykonawca pomiaru podaje za mało dokładne oszacowanie błędu pomiaru kąta.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Inwentaryzacja galerii kontrolnej i przelewu zapory ziemnej Klimkówka metodą skanowania laserowego

W referacie opisano doświadczenia z inwentaryzacji geodezyjnej galerii kontrolnej zapory ziemnej Klimkówka. Przedstawiono obecny stan przepisów prawa narzucający na jednostki administrujące i użytkujące budowle hydrotechniczne obowiązek odpowiedniej ich kontroli technicznej. Skaning laserowy ze względu na brak opracowanej odpowiedniej metodyki pomiaru tego typu obiektów jest bardzo rzadko wykorzystywany do ich inwentaryzacji i kontroli. W sierpniu 2012 roku został wykonany przez pracowników i studentów Zakładu Geodezji Inżynieryjnej i Pomiarów Szczegółowych (PW, Wydział Geodezji i Kartografii) okresowy pomiar kontrolny przemieszczeń zapory wodnej Klimkówka metodą niwelacji precyzyjnej. W tym samym czasie wykonano inwentaryzację galerii kontrolnej tego obiektu metodą naziemnego skanowania laserowego. Dodatkowo w trakcie opracowywania danych podjęto próbę analizy zarejestrowanych wartości I (Intensity) przy pomiarze przelewów betonowych metodą automatycznej analizy obrazowej w celu klasyfikacji cech betonu – analiza ta ma posłużyć jako materiał wyjściowy do analizy zmian powierzchni betonowej w kolejnych latach. W referacie przedstawiono wyniki inwentaryzacji geometrii galerii kontrolnej oraz wstępną analizę powierzchni przelewu metodą klasyfikacji nienadzorowanej. W pracy opisano proces tworzenia modelu galerii oraz wybranych, możliwych do wykonania analiz i pomiarów na bazie danych z naziemnego skanowania laserowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Aspekty integracji modeli 3D budynków z bazą danych opisowych

W Polsce w ostatnich latach dla wielu miast powstały modele 3D zabudowy. Opracowania te zawierają głównie modele budynków prezentujące tylko informację geometryczną. Celowym jest jednak poszerzenie funkcjonalności modeli i spektrum ich zastosowań poprzez dołączenie do nich danych opisowych zawartych w istniejących bazach danych. W artykule przedstawiono zagadnienie integracji modeli 3D budynków z bazami danych opisowych. Przeanalizowano dwie metody wzajemnego powiązania obu zbiorów. Analizy oparto na rozwiązaniach wykorzystujących niezależne połączenie modelu CAD z plikiem bazodanowym oraz integrację obu typów danych w ramach jednego formatu CityGML. Możliwości obu metod określono na podstawie przykładowych opracowań z wykorzystaniem danych testowych. Dane testowe stanowiły modele 3D wewnętrznej jak i zewnętrznej części budynku. W wyniku przeprowadzonych testów stwierdzono, że zastosowanie pierwszego sposobu połączenia wykorzystującego interfejs ODBC jest bardziej przyjazne dla użytkownika, ponieważ pozwala na integrację obu zbiorów w oprogramowaniu CAD, które wykorzystuje się najczęściej do modelowania 3D. Sposób łączenia w przypadku tego rozwiązania opiera się na zastosowaniu do powiązania z obiektami modelu unikalnego identyfikatora MSLINK zdefiniowanego dla każdego z rekordów zawartych w bazie danych. Metoda ta pozwala również na zestawienie poszczególnych atrybutów w grupy danych (tabele) dotyczących np. określonej jednostki administracyjnej budynku. CityGML pozwala natomiast na zapis kompleksowej informacji o budynku mającej nie tylko charakter opisowy, ale również określający semantykę i topologię jego poszczególnych obiektów. Format ten wymaga od użytkownika specyficznego zapisu danych przestrzennych już na etapie ich tworzenia lub transformacji danych istniejących z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania. Dodatkowym ułatwieniem CityGML są zdefiniowane w schemacie podstawowe atrybuty opisowe dla poszczególnego typów obiektów przestrzennych, których wartości określone zostały w listach kodowych. W obu analizowanych metodach możliwe jest dodawanie atrybutów użytkownika.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Półautomatyczne modelowanie brył budynków na podstawie danych z lotniczego skaningu laserowego

Tematem artykułu jest badanie możliwości półautomatycznego generowania brył budynków na podstawie chmury punktów pochodzącej z lotniczego skaningu laserowego. Zaproponowana metodyka oparta została o algorytm RANSAC zaimplementowanym w oprogramowaniu Cloud Compare. Algorytm umożliwia wykrywanie płaszczyzn w danych obarczonych szumem pomiarowym, dlatego dobrze sprawdza się w przypadku skaningu laserowego. W badaniach wykorzystano dane dostępne w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym – tj. chmury punktów z lotniczego skaningu laserowego pochodzące z projektu Informatycznego Systemu Osłony Kraju oraz przyziemia brył budynków z Bazy Danych Obiektów Topograficznych. Do przygotowania modeli wykorzystano pakiet oprogramowania ArcGIS oraz program SketchUP. Dokładność metody modelowania oceniono na dwóch polach testowych o różnych gęstościach chmury punktów. Zaproponowana metodyka umożliwiła stworzenie modeli charakteryzujących się dokładnością wyższą niż poziom LoD2 CityGML.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie technik geomatycznych do analizy rozmiaru i rozmieszczenia szkód spowodowanych w lasach przez huraganowe wiatry

Autorzy omawiają wyniki analizy rozmieszczenia i rozmiaru szkód spowodowanych przez huragan, ja k i miał miejsce w dniu 21 sierpnia 1981 r. na terenie leśnictwa Lipce, stanowiącego część lasów doświadczalnych, należących do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wykorzystano archiwalne materiały kartograficzne, zdjęcia lotnicze oraz dokumentację gospodarczą. Poszukiwano wskazówek, które pozwoliłyby na wyjaśnienie, dlaczego niektóre drzewostany ucierpiały w znacznym stopniu, natomiast inne przetrwały łab w ogóle nie uległy niszczycielskiej sile wiatru.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna