rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena percepcyjna i akustyczna głosu pacjentów z rakiem głośni po endoskopowej chordektomii laserowej

Wstęp: W terapii raka głośni, oprócz wskazań z zakresu chirurgii endoskopowej, należy uwzględnić pooperacyjną jakość głosu. Endoskopowa chordektomia laserowa CO2 pozwala na radykalne usunięcie zmiany nowotworowej z zachowaniem oddechowej, obronnej i fonacyjnej funkcji krtani. Cel: Celem pracy jest ocena percepcyjna i akustyczna głosu u chorych po endoskopowej chordektomii laserowej CO2 III–Va typu z powodu raka głośni. Materiał i metoda: Badaniem objęto grupę 30 mężczyzn z rakiem głośni po endoskopowej chirurgii laserowej CO2. U 13 (43%) wykonano chordektomię typu III, u 6 (20%) – typu IV, u 11 (37%) – typu Va. Ocenę jakości głosu przeprowadzono pół roku po operacji. Grupę kontrolną, liczącą 30 osób, stanowili zdrowi mężczyźni w tym samym wieku. W ocenie percepcyjnej głosu zastosowano skalę GRBAS. W ocenie akustycznej głosu wykorzystano oprogramowanie Diagnoscope Specjalista. Wykonano spektrografię wąskopasmową, analizowano wartość maksymalnego czasu fonacji (MPT). Wyniki: W grupie operowanych pacjentów głos w skali GRBAS klasyfikowano jako: G1R1B0A0S0 w III typie, G1R1B1A1S2 w IV typie oraz G2R1B1A0S3 w Va typie chordektomii. W ocenie akustycznej głosu najwyższe wartości F0, Jitter, Shimmer i NHR rejestrowano w Va typie chordektomii, jak również stwierdzono obecność licznych składowych nieharmonicznych w spektrografii wąskopasmowej oraz skrócenie MPT. Wnioski: Pooperacyjna jakość głosu zależy od typu chordektomii laserowej. W ocenie percepcyjnej typy IV i Va chordektomii powodują nasilenie dysfonii pooperacyjnej. Parametry oceny akustycznej głosu po chordektomii ulegają podwyższeniu wraz z rozległością zabiegu. Obecność składowych nieharmonicznych w spektrografii wąskopasmowej wzrasta wraz z rozległością wykonanej chordektomii, podobnie jak skrócenie MPT. Zachowanie spoidła przedniego w chordektomii poprawia jakość głosu w ocenie percepcyjnej i akustycznej.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Trudności w rozpoznaniu zębopochodnych zmian chorobowych zatok szczękowych

Cel: Celem pracy było poszukiwanie chorych ze zmianami chorobowymi w zatokach szczękowych, u których zgłaszane dolegliwości mogły sugerować pochodzenie zębopochodne, oraz wyróżnienie zębopochodnych czynników ryzyka rozwoju tych zmian w badanej grupie. Materiał i metody: Badaniem objęto 44 pacjentów z podejrzeniem zębopochodnego zapalenia zatok szczękowych, u których przeprowadzono badanie stomatologiczne i wykonano tomografię komputerową wiązki stożkowej. Wiek chorych wahał się od 19 do 69 lat. Średnia wieku wyniosła 43 (SD = 13.9) lata. Wyniki: Wśród 44 badanych: u 22 (50%) stwierdzono zmiany w zatokach na podłożu niezębopochodnym, natomiast u 15 (34,1%) na podłożu zębopochodnym. U pozostałych 7 (15,9%) pacjentów nie zdiagnozowano zmian patologicznych w zatokach. Mediana czasu trwania zgłaszanych dolegliwości wyniosła 10 miesięcy (Q1 = 4, Q3 = 24). Nie wykazano, aby były one powiązane z podłożem zmian w zatokach. Wnioski: Należy rozważyć zębopochodne przyczyny zmian chorobowych w zatokach, szczególnie u pacjentów z długim wywiadem chorobowym i w przypadku zapaleń jednostronnych.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Własne doświadczenia w leczeniu guzów dużych gruczołów ślinowych

Wstęp. Celem pracy jest przedstawienie Kliniki i własnych doświadczeń w leczeniu guzów dużych gruczołów ślinowych. Materiał i metodyka. W latach 2013–2019, przeprowadzono 95 operacji gruczołów ślinowych, w tym u 45 kobiet (47,36%), w wieku od 24 do 82 lat i u 50 mężczyzn (52,64%), w wieku od 29 do 86 lat. Diagnostyka dużych gruczołów ślinowych obejmowała: wywiad, badanie przedmiotowe otolaryngologiczne, badanie ultrasonograficzne (USG) oraz biopsję aspiracyjną cienkoigłową (BACC) (guza), badania laboratoryjne (morfologia, CRP) oraz badanie tomografii komputerowej z kontrastem (TK) lub rezonansu magnetycznego (MRI) w celu dokładnej oceny gruczołów ślinowych, umiejscowienia zmiany i węzłów chłonnych przed planowaną operacją. Wyniki badań. W analizowanym materiale chorzy z guzami dużych gruczołów ślinowych najczęściej operowani byli w wieku 61-70 lat (34,7%) oraz w wieku 51-60 lat (23,2%). Najwięcej guzów hospitalizowano w ostatnich 4 latach, tj. 2016-2019, co stanowiło 77,8% wszystkich operowanych pacjentów. Wśród operowanych zmian nowotwory łagodne i guzy występowały w 93,7%, z czego najczęściej w badaniu histopatologicznym stwierdzono guz Warthina w 50,5%, oraz gruczolaka wielopostaciowego w 26,3%). Pozostałe guzy i nowotwory łagodne stanowiły zaledwie 16,9% i zaobserwowano je w pojedynczych przypadkach, w tym: gruczolak kwasochłonny, torbiel limfocytowo-nabłonkową, gruczolak mioepitelialny, tłuszczakowłókniak, torbiel zastoinową, torbiel powietrzną, gruczolak kanalikowy, gruczolak podstawnokomórkowy, torbiel z cechami metaplazji płaskonabłonkowej, malformacja naczyniowa, Nowotwory złośliwe w śliniankach stwierdzono w 6,3%, w tym histopatologicznie rozpoznano następujące nowotwory złośliwe: rak gruczołowo-torbielowaty, rak śluzowo-naskórkowy, rak zrazikowo-komórkowy, rak nabłonkowo-mioepitelialny, rak przewodowy. Wnioski. Większość zoperowanych guzów w obrębie gruczołów ślinowych stanowiły nowotwory łagodne (93,7%), z czego histopatologicznie najczęściej były to: guz Warthina (50,5%) oraz gruczolak wielopostaciowy (26,3%), natomiast nowotwory złośliwe występowały w 6,3%. Guzy umiejscowione były głównie w śliniankach przyusznych, bo aż w 93,7%, z czego najczęściej lokalizacja dotyczyła płata powierzchownego w 56,8%. Najczęstszą techniką operacyjną stosowaną w Klinice była metoda zewnątrztorebkowego wyłuszczenia guza w 88,4%, rzadziej pozostałe metody.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Interpretacja wyników ocznych miogennych przedsionkowych potencjałów wywołanych stymulacją akustyczną drogą powietrzną (AC-oVEMP) u zdrowych osób – nasze doświadczenia

Wprowadzenie: Badanie ocznych miogennych przedsionkowych potencjałów wywołanych stymulacją akustyczną (oVEMP) to jeden z wprowadzonych w ostatnim czasie testów wykorzystywanych do oceny działania układu równowagi. Metoda ta nadal jest przedmiotem badań i nie wypracowano jeszcze uzgodnionego stanowiska w zakresie jej stosowania. C el: Analiza parametrów odpowiedzi AC-oVEMP u pacjentów bez deficytów neurologicznych i przedsionkowych w wywiadzie. Materiał i metody: W prospektywnym badaniu dokonano analizy wartości AC-oVEMP, uzyskanych od 50 osób (100 uszu), pod względem wystąpienia odpowiedzi oraz latencji i amplitudy fal. Wyniki: Nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic pomiędzy prawym i lewym uchem, zarówno pod względem latencji, jak i amplitudy fali N1. W porównaniu grup uczestników w wieku <40 lat i ≥40 lat zaobserwowano istotne różnice (krótsze czasy latencji i wyższe amplitudy u uczestników w wieku <40 lat). Wnioski i znaczenie: Dokonana szczegółowa analiza wyników AC-oVEMP w grupie zdrowych ochotników ułatwiła zaproponowanie zakresów referencyjnych z jednoczesnym uwzględnieniem różnic związanych z wiekiem. U uczestników badania w wieku <40 lat obserwowano krótsze czasy latencji i wyższe amplitudy oVEMP, natomiast u uczestników w wieku ≥40 lat latencje były dłuższe, a amplitudy niższe.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Rekomendacje Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów, Chirurgów Głowy i Szyi na czas pandemii COVID-19 dla Otolaryngologów w praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej

Zalecenia Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów, Chirurgów Głowy i Szyi dotyczące świadczenia usług podczas pandemii COVID-19 stanowią wytyczne dla ambulatoryjnych i szpitalnych praktyk we wszystkich przypadkach kontaktu z pacjentem, którego status COVID-19 jest nieznany. Zostały one utworzone w oparciu o światowe publikacje i rekomendacje ze względu na obecny stan pandemii COVID-19. Przedstawiono uzasadnienie zawieszenia planowanego świadczenia usług w pierwszej fazie pandemii. Omówiono wskazanie najlepszych praktyk medycznych na czas stabilizacji, ale z utrzymaniem się ryzyka zakażenia COVID-19 w populacji. Ważna jest możliwość świadczenia usług w następnych miesiącach pandemii. Wskazano na obiektywne przesłanki uzasadniające wznowienia zabiegów medycznych, tym samym przedstawiając optymalne procedury i zachowania do czasu zatwierdzenia procedur, wytycznych i zasad postępowania w zakresie związanym z SARS-COV2.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wyniki i 5-letnia obserwacja w grupie pacjentów wymagających pilnej ezofagoskopii z powodu niedrożności wywołanej kęsem pokarmowym

Wprowadzenie: OFBO to częste zjawisko w stanach nagłych. Endoskopowe usuwanie kęsa pokarmowego za pomocą sztywnego lub giętkiego ezofagoskopu wykonywane jest dopiero w razie braku poprawy po okresie obserwacji i leczenia zachowawczego. Pomimo sugestii ESGE, obecnie nie istnieją wysokiej jakości zalecenia, które określałyby zakres niezbędnego do przeprowadzenia w tej grupie chorych procesu diagnostycznego. C el: Celem tego jednoośrodkowego badania klinicznego była ocena wyników zabiegu i dalszej 5-letniej obserwacji osób zgłaszających się do oddziału laryngologicznego z powodu niedrożności górnego odcinka przełyku. Retrospektywnie zebrano dane dotyczące wszystkich pacjentów poddanych pilnej ezofagoskopii w latach 2012–2017 oraz odnotowano ich wyniki i dalsze obserwacje. Wyniki: Stwierdzono, że tylko 33% osób wykonało badania diagnostyczne w okresie pooperacyjnym, a patologię w obrębie przełyku wykryto u 44% badanych. Najczęstsze rozpoznanie stanowiło eozynofilowe zapalenie przełyku, a OGD wykrywało patologię częściej niż inne techniki diagnostyczne. Wnioski: Niniejsze badanie sugeruje, że wyniki mogłyby być wyższe, gdyby wszyscy analizowani pacjenci zostali poddani dalszym badaniom. W związku z powyższym autorzy niniejszej pracy zalecaliby przeprowadzenie procesu diagnostycznego u wszystkich osób, po uprzednim omówieniu ryzyka związanego z badaniem endoskopowym. Całkowicie wspieramy dalsze, zakrojone na szeroką skalę międzyośrodkowe badania, które mogą rzucić lepsze światło na dowody w tej kwestii.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Odległe wyniki badania słuchu u pacjentów operowanych z powodu przewlekłego zapalenia ucha środkowego

Wstęp: Przewlekłe zapalenie ucha środkowego (PZUŚ) charakteryzuje się: przewodzeniowym upośledzeniem słuchu, możliwym ubytkiem błony bębenkowej, a w aktywnej formie – okresowym lub stałym wyciekiem z ucha. Leczeniem z wyboru PZUŚ jest operacja, której zakres zależy od rodzaju i rozległości zmian patologicznych. Cel: W pracy przeprowadzono prospektywną analizę wczesnych i odległych wyników leczenia otochirurgicznego u pacjentów operowanych z powodu PZUŚ. Materiał i metoda: W materiale rozpatrywano dane uzyskane od 79 pacjentów, którzy zgłosili się do odległej kontroli, a byli operowani z powodu PZUŚ w Klinice Otolaryngologii CM UJ w latach 2005–2014. W ocenie słuchu wykorzystano audiogram tonalny wykonany: przed zabiegiem operacyjnym, 6 miesięcy po zabiegu oraz w odległym, 10-letnim okresie obserwacji. Dodatkowo każdy pacjent wypełnił ankietę i był zbadany przez specjalistę otolaryngologa. Wyniki: Analiza obejmowała 79 chorych operowanych z PZUŚ. Średnie przewodnictwo kostne (dla częstotliwości: 500, 1000 i 2000 Hz) przed zabiegiem wynosiło 31,8 dB, nie różniło się istotnie (p = 0,355) po 6 miesiącach od zabiegu, wynosząc 32,8 dB. Istotnie powiększyło się (p < 0,001) w odległej 10-letniej kontroli, wynosząc 43,4 dB. Średnie przewodnictwo powietrzne (dla częstotliwości: 500, 1000 i 2000 Hz) przed zabiegiem wynosiło 57,6 dB; istotnie poprawiało się we wczesnej kontroli, wynosząc 50,5 dB przy p < 0,001. W odległej kontroli ponownie ulegało powiększeniu do wartości 61,3 dB i istotnie różniło się od wczesnego okresu pooperacyjnego (p < 0,001). Średnia rezerwa ślimakowa dla częstotliwości 500, 1000 i 2000 Hz przed zabiegiem wynosiła 26,4 dB; ulegała istotnemu (p < 0,001) zmniejszeniu w okresie pooperacyjnym, wynosząc 17,6 dB. Poziom rezerwy ślimakowej utrzymywał się na podobnym poziomie w odległej kontroli. Wnioski: Niniejsze badania wykazały, że: (1) całkowicie zachowany łańcuch kosteczek słuchowych przy braku aktywnego PZUŚ najlepiej rokuje na stabilną w latach poprawę słuchu z zachowaną prawidłową funkcją ucha wewnętrznego; (2) reoperacja pogarsza odległe wyniki badania słuchu w porównaniu do operacji wykonanej po raz pierwszy.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Postępowanie z ciałami obcymi w uchu, nosie i gardle u dzieci: przegląd 829 przypadków z północnej Anatolii

Cel: Celem badań była ocena przypadków występowania ciała obcego (FB) w nosie, uchu lub gardle u dzieci kierowanych na dziecięcą izbę przyjęć w Oddziale Otorynolaryngologii Szpitala Stanowego w Tokat (Turcja). Metody: Niniejsze opracowanie obejmuje retrospektywne badanie laryngologicznych przypadków ciał obcych w dziecięcej izbie przyjęć w Oddziale Otorynolaryngologii Szpitala Stanowego w Tokat (Turcja) między 1 stycznia 2012 r. a 31 grudnia 2018 r. Ocenie podlegały również: cechy demograficzne i kliniczne pacjentów, rodzaj i położenie anatomiczne FB, umiejscowienie FB według grup wiekowych, metoda usuwania FB oraz rozkład przypadków FB według miesięcy. Wyniki: W badaniu oceniono łącznie 829 przypadków FB. Średni wiek pacjentów wynosił 47.8 ± 31.4 miesięcy. Spośród wszystkich osób, 404 (48.5%) stanowili mężczyźni, a 425 (51.2%) kobiety. Najczęstszym położeniem anatomicznym były: nos (58.7%) oraz ucho (20.2%), a następnie kolejno: usta/gardło/migdałki (12.3%), przełyk (6.2%) oraz drzewo krtaniowotchawiczo- oskrzelowe (2.4%). Najczęściej spotykane FB w różnych lokalizacjach to: koraliki w nosie (30,8%), koraliki w uchu (32,1%), ości w jamie ustnej/gardle/migdałku (56,8%), orzechy i orzeszki ziemne w drzewie krtaniowo-tchawiczooskrzelowym (70%) oraz bateria guzikowa/dyskowa w przełyku (80,7%). Wniosek: Ciała obce należą do nagłych stanów laryngologicznych, które wymagają różnego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego, wybranego w oparciu o położenie anatomiczne. W usuwaniu ciał obcych znaczenie mają: prawidłowy obraz, odpowiedni sprzęt oraz unieruchomienie.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Śródoperacyjne monitorowanie słuchu metodą elektrokochleografii transtympanalnej (TT-ECochG) i słuchowych potencjałów wywołanych rejestrowanych bezpośrednio z nerwu ślimakowego (CNAP) podczas usuwania guza okolicy kąta mostowo-móżdżkowego – metodologia pomiarów i interpretacja wyników

Wstęp: Celem niniejszej pracy było przedstawienie metodologii oraz interpretacji wyników śródoperacyjnego monitorowania słuchu za pomocą jednoczasowego pomiaru metodą elektrokochleografii transtympanalnej (TT-ECochG) i słuchowych potencjałów wywołanych rejestrowanych bezpośrednio z nerwu ślimakowego (direct CNAP) w trakcie usuwania osłoniaka przedsionkowego na przykładach operowanych pacjentów. Materiał i metody: W przedstawianej pracy zaprezentowano pacjentów jako przykłady ilustrujące metodologię i szczegółową interpretację wyników śródoperacyjnego monitorowania słuchu za pomocą TT-ECochG oraz direct CNAP. Wszystkie rejestrowane odpowiedzi elektrofizjologiczne były automatycznie zapisywane i przechowywane wraz z informacjami chirurgicznymi, a następnie poddane szczegółowym analizom i obliczeniom po operacji. Wyniki: Zaobserwowano następujące zmiany w TT-ECochG i direct CNAP: Pacjent nr 1 – odpowiedzi TT-ECochG i direct CNAP z niewielkimi, ale przejściowymi zmianami morfologicznymi (słuch został zachowany); Pacjent nr 2 – odpowiedzi CNAP zmieniły się znacząco, ale tymczasowo z trójfazowych na dwufazowe, nastąpiła częściowa, ale odwracalna desynchronizacja CNAP, obserwowane zmiany w TT-ECochG ostatecznie powróciły do wartości wyjściowej (doszło do pogorszenia słuchu związanego z zabiegiem chirurgicznym); Pacjent nr 3 – nieodwracalne zmiany TT-ECochG i direct CNAP (całkowita utrata słuchu). Wnioski: Zastosowanie jednoczasowej kombinacji metod TT-ECochG i direct CNAP umożliwia monitorowanie w czasie rzeczywistym stanu narządu słuchu w trakcie operacji usuwania guza nerwu VIII. Pozwala to na szybką ocenę stanu ślimaka i nerwu słuchowego podczas manipulacji chirurgicznych, które stwarzają ryzyko uszkodzenia słuchu u pacjenta poddawanego takiej operacji. Dzięki tak przeprowadzanemu monitorowaniu można szybko poinformować chirurga o zmianach obserwowanych w TT-ECochG i direct CNAP, a w konsekwencji zwiększyć szansę zachowania słuchu u operowanego pacjenta.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ochrona i regeneracja błony śluzowej przełyku, gardła i krtani jako ważny element terapii pacjentów z przełykowymi i pozaprzełykowymi objawami choroby refluksowej

Leczenie zespołów przełykowych i pozaprzełykowych choroby refluksowej przełyku (GERD) jest ukierunkowane przede wszystkim na hamowanie wydzielania kwasu solnego. Pomimo wysokiej skuteczności działania inhibitorów pompy protonowej (PPI) u około 30–60% pacjentów z GERD występują codzienne objawy choroby. Ważną rolę w generowaniu objawów GERD, poza refluksem kwaśnym, mają także inne czynniki, takie jak: nieprawidłowa perystaltyka przełyku, nadwrażliwość trzewna, zaburzone mechanizmy oczyszczania przełyku i zaburzona bariera śluzówkowa. Dodatkową propozycją terapeutyczną jest postępowanie, mające na celu poprawę mechanizmów obronnych błony śluzowej przełyku, a nie wpływ na hamowanie czynników uszkadzających. Preparat składający się z kwasu hialuronowego (HA), siarczanu chondroityny (CS) i poloxameru 407 chroni przed czynnikami uszkadzającymi (kwas solny, pepsyna) oraz przyspiesza proces gojenia i regeneracji błony śluzowej, stanowiąc ważny element monoterapii lub terapii dodanej u pacjentów z GERD.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Endoskopowa maksillektomia przyśrodkowa w materiale Kliniki Otorynolaryngologii i Laryngologii Onkologicznej Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie w latach 2008–2018

Wstęp: Endoskopowa maksillektomia przyśrodkowa (EMP) opiera się przede wszystkim na usunięciu ściany przyśrodkowej zatoki szczękowej. Głównymi wskazaniami do jej wykonania są: nawracające zapalenia zatok przynosowych, nowotwory złośliwe i łagodne, głównie brodawczak odwrócony. Do powikłań należą uszkodzenia: oczodołu, aparatu łzowego, nerwu wzrokowego, naczyń sitowych i krwotoku. Cel pracy: Celem pracy była analiza wykonanych EMP w Klinice Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej z Klinicznym Oddziałem Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie w latach 2008–2018. Materiał i metody: Analiza objęła 18 pacjentów w wieku od 15 do 94 lat, 8 kobiet i 10 mężczyzn, u których przeprowadzono EMP w Klinice Otorynolaryngologii i Laryngologii Onkologicznej w latach 2008–2018. Wyniki: Badanie objęło 18 osób. 8 z nich miało wcześniej przeprowadzoną operację zatok. 16 badanych posiadało przedoperacyjne rozpoznanie histopatologiczne, które w 5 przypadkach nie potwierdziło się z rozpoznaniem pooperacyjnym. Najczęstszym wskazaniem był brodawczak odwrócony. Wnioski: EMP jest efektywnym i radykalnym dostępem z wyboru w większości przypadków zmian naciekających przyśrodkową ścianę zatoki szczękowej. Procedura ta jest względnie bezpiecznym zabiegiem, pozwalającym uzyskać bardzo dobry efekt estetyczny, nie pozostawiając widocznych zniekształceń twarzy.

Czasopismo: Polish Journal of Otolaryngology
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Implementacja systemu informatycznego do monitorowania infrastruktury sieciowej

Artykuł dotyczy monitorowania współczesnych sieci komputerowych. Działanie to umożliwia natychmiastową reakcję na różne nieprawidłowości w funkcjonowaniu infrastruktury teleinformatycznej czy naruszenia zasad bezpieczeństwa. Systemy monitoringu są obecnie wdrażane w każdej organizacji, niezależnie od jej wielkości czy profilu działania. Monitorowanie sieci jest niezbędnym wymogiem zwłaszcza w firmach, w których praca opiera się głównie na systemach informatycznych. Wiele firm wdraża tego typu rozwiązania w celu zminimalizowania problemów z infrastrukturą teleinformatyczną oraz poprawy wydajności sieci komputerowych i produktywności pracowników. W artykule przedstawiono proces implementacji jednego z najpopularniejszych systemów monitorowania współczesnych sieci komputerowych Nagios Core w wersji 4.4.5.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Warszawskiej Wyższej Szkoły Informatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: informatyka
O niektórych aspektach zdalnego egzaminowania z matematyki dyskretnej

W niniejszym artykule opisano przypadek wykorzystania platformy Moodle do zdalnego egzaminowania z matematyki dyskretnej na informatycznych studiach pierwszego stopnia (inżynierskich). Opisany przypadek był konsekwencją problemów wynikająacych z zaistniałej konieczności zdalnego egzaminowania, spowodowanej pandemią koronawirusa COVID-19. W odpowiedzi na te problemy, na platformie Moodle przygotowano odpowiedni zestaw zadań egzaminacyjnych, które były przeznaczone do rozwiązywania przez studentów. W tym celu wykorzystano kilka nadających się do tego celu szablonów pytań, które oferuje platforma Moodle. Po przygotowaniu zadań utworzono quiz, który został wykorzystany do egzaminowania. W pracy opisano zarówno proces tworzenia zadań egzaminacyjnych, jak i proces tworzenia quizu, a także przedstawiono wnioski wynikające z przeprowadzonego eksperymentu.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Warszawskiej Wyższej Szkoły Informatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: informatyka
Opracowanie koncepcji i implementacja modelu rozpoznawania obrazu z wykorzystaniem elementów sztucznej inteligencji

W niniejszym artykule przedstawiono koncepcję i implementację modelu do rozpoznawania ras psów na podstawie zdjęcia. Do realizacji zadania wykorzystano model głębokiej sieci neuronowej bazujący na strukturze InceptionV3. Sieć została wytrenowana i przetestowana na zbiorze przypadków uczących liczącym ponad 20 tys. zdjęć 120 ras psów z zastosowaniem transferu wiedzy. Zbadano również wpływ jakości zdjęć na wyniki klasyfikacji. Sieć uzyskała bardzo dobre rezultaty zarówno w przypadku analizy typowych, jak i nietypowych zdjęć.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Warszawskiej Wyższej Szkoły Informatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: informatyka