rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ temperatury i ciśnienia w komorze suszarki próżniowej na właściwości rehydracyjne suszonych truskawek

W pracy przedstawiono wpływ odmiany, wymiarów i przygotowania surowca,
oraz zmian temperatury lub ciśnienia w komorze suszarki na właściwości rehydracyjne suszonych
próżniowo truskawek. Do badań użyto truskawek odmiany Bounty i Pandora o średnicy 24 i
27 mm. Suszenie realizowano w laboratoryjnej próżniowej suszarce komorowej, stosując następujące
poziomy parametrów: temperaturę 50, 60 i 70°C, ciśnienie 4 i 16 kPa. Suszenie owoców prowadzono
do niskiego poziomu zawartości wody w suszu (poniżej 10%). Analiza wpływu odmiany
truskawek na rehydrację wykazała, że owoce odmiany Bounty uzyskały wyższą końcową zawartość
wody po godzinie przetrzymywania w wodzie w porównaniu z odmianą Pandora. Zwiększenie
średnicy owoców z 24 do 27 mm powoduje wzrost zawartości wody po procesie rehydracji, ale
tylko dla odmiany Bounty. Dla odmiany Pandora uzyskano przeciwny efekt. Wykazano, że owoce świeże poddane suszeniu próżniowemu uzyskały prawie pięciokrotnie niższą zawartość wody po 1
godzinie rehydracji niż owoce suszone po rozmrożeniu. Nie wykazano jednoznacznego wpływu
zmian temperatury suszenia na zawartość wody po procesie rehydracji. Zwiększenie ciśnienia podczas
suszenia z 4 do 16 kPa powoduje w większości przypadków obniżenie zawartości wody po 1
godzinie rehydracji. Wykazano, że skokowe obniżenie ciśnienia lub temperatury wpływa na uzyskanie
wyższych końcowych zawartości wody po rehydracji w porównaniu z przeciwną skokową zmianą parametrów suszenia.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stabilność przechowalnicza witamin lipofilnych w granulowanych mieszankach paszowych zawierających ekstrudat nasion lnianki (Camelina sativa) i preparat zakwaszający

Celem badań była ocena stabilności przechowalniczej witamin A i E w granulowanych
mieszankach paszowych z udziałem ekstrudatu nasion lnianki oraz preparatu zakwaszającego.
Próby umieszczono w warunkach modelowych – temperatura 25°C przy wilgotności 50-
55% na 6 miesięcy. Straty witaminy A w czasie trwania eksperymentu wyniosły średnio około 10%,
a dla witaminy E około 4% na miesiąc. Nie odnotowano wpływu zastosowanych dodatków na
zmiany zawartości oznaczanych witamin.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartości fosforu i aktywności fosfotaz w glebie w wyniku nawozowego zastosowania podłoża popieczarkowego

Celem pracy było określenie wpływu zastosowania podłoża popieczarkowego
(grzybni pochodzącej z hodowli pieczarek) w nawożeniu gleb uprawnych na zawartość fosforu
przyswajalnego oraz aktywność fosfatazy kwaśnej i alkalicznej. Doświadczenie wegetacyjne przeprowadzono
na polu produkcyjnym indywidualnego gospodarstwa rolnego, w miejscowości Zając
(Wysoczyzna Siedlecka), w latach 2008 i 2009. Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono,
iż zastosowanie podłoża popieczarkowego w nawożeniu gleb wpłynęło na zwiększenie udziału
fosforu w formach przyswajalnych, w stosunku do obiektu bez nawożenia, a aktywność fosfatazy
kwaśnej w poziomie próchnicznym gleby poszczególnych obiektów doświadczenia była większa od
aktywności fosfatazy alkalicznej i zależała istotnie od lat trwania doświadczenia oraz zastosowanego
nawożenia.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zwiększania zawartości suchej masy w surowcu na teksturę i mikrostrukturę twarogu kwasowego

Celem badań była ocena wpływu zwiększenia zawartości suchej masy w surowcu na teksturę i mikrostrukturę twarogu kwasowego. Surowcem do produkcji twarogu było mleko pasteryzowane o zawartości 2% tłuszczu, zagęszczane metodą wyparną lub ultrafiltracji (UF) do ok. 25% suchej masy. Twaróg kontrolny produkowano z mleka niezagęszczonego. Produkcję twarogu realizowano, stosując kultu-rę doświadczalną IBBB3. W twarogach oznaczono zawartość suchej masy, białka ogółem, laktozy, tłuszczu oraz popiołu. W badaniach tekstury dokonano pomiarów twardości i adhezyjności twarogów. Mikrostrukturę odwodnionych liofilizacyjnie twarogów badano przy użyciu mikroskopu elektronowego skaningowego. Między twarogami z mleka niezagęszczonego, zagęszczonego wyparnie oraz koncentratu UF występowały istotne różnice w podstawowym składzie chemicznym. Twarogi z mleka niezagęszczonego oraz koncentratu UF charakteryzowały się porównywalnym udziałem białka, tłuszczu oraz laktozy w składzie suchej masy, natomiast twaróg z mleka zagęszczonego wyparnie wykazywał znacznie mniejszy udział białka i tłuszczu oraz ponad 3-krotnie większy laktozy w suchej masie w porównaniu do twarogu z mleka niezagęszczonego i koncentratu UF. Twarogi uzyskane z surowca o zwiększonej zawartości suchej masy zawierały ok. 1,7-2,0-krotnie więcej popiołu w porównaniu do produktu z mleka niezagęszczonego. Twarogi z mleka zagęszczonego wyparnie i koncentratu UF wykazywały istotnie mniejszą twardość i adhezyjność w porównaniu do twarogów z mleka niezagęszczonego. Twardość i adhezyjność twarogów zwiększała się ze wzrostem zawar-tości białka w ich składzie. Twarogi z mleka niezagęszczonego wykazywały porowatą mikrostrukturę o stosunkowo dużych porach, natomiast mikrostruktura twarogów uzyskanych z mleka zagęszczonego wyparnie oraz koncentratu UF była bardziej zwarta.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie cech geometrycznych nasion pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.) z okrywą oraz poddanych obłuskiwaniu

W pracy badano nasiona pieprzycy siewnej o wilgotności 13%. Obłuskiwanie nasion, wykonywane na obłuskiwaczu tarczowym, następowało na skutek uderzenia o wirujące elementy robocze. Uzyskaną mieszaninę części morfologicznych nasion rozdzielano wykorzystując sita oraz separator pneumatyczny PETKUS K-293. Do analizy cech geometrycznych wybierano nasiona i liścienie niepołamane, bez widocznych uszkodzeń. Dla poszczególnych nasion i liścieni na podstawie wzorów obliczono pole powierzchni oraz objętość. Obliczono również współczynniki kształtu nasion i liścieni opierając się na wzorach Grochowicza, Mohsein’a i Donev’a. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów i obliczeń wykazano, że średnia długość nasiona pieprzycy siewnej jest o 29% większa niż średnia długość liścieni, zaś średnia szerokość nasiona jest większa o 40% od średniej szerokości liścienia, a średnia grubość nasiona jest większa o 51% od średniej grubości liścienia. Obliczone średnie pole powierzchni nieobłuskanych nasion wynosiło 11,02 mm2 i było większe o 61% od obliczonego średniego pola powierzchni liścieni. Średnia obliczona objętość nasiona wynosiła 2,36 mm3 i była większa o 79% od średniej obliczonej objętości liścieni.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości optyczne filmów z izolatu białek serwatkowych z dodatkiem wybranych olejów roślinnych

Celem pracy była analiza wpływu dodatku i ilości oleju: rzepakowego, z pestek dyni i orzechów laskowych na właściwości optyczne filmów serwatkowych. Filmy otrzymano z wodnych 10% roztworów izolatu białek serwatkowych i 50% dodatku glicerolu jako plastyfikatora względem masy białka. Do mieszaniny dodawano oleje w ilościach 0, 1, 2, 3% i homogenizowano do momentu uzyskania jednolitej emulsji. Roztwory powłokotwórcze rozlewano w stałej ilości na szalki Petriego i suszono w temperaturze 25ºC i wilgotności względnej środowiska 50% przez 24h. Zmierzono barwę filmów w systemie CIEL*a*b* i obliczono bezwzględną różnicę barwy. Na podstawie wartości absorbancji przy długości fali 600 nm obliczono nieprzezroczystość filmów. Dodatek olejów roślinnych do roztworów powłokotwórczych spowodował matowość filmów i brak transparentności. Zaobserwowano obniżenie jasności filmów z dodatkiem oleju z pestek dyni oraz wzrost tego parametru w przypadku filmów z dodatkiem oleju z orzechów laskowych. Uzyskano niższe wartości parametru a* i wyższe parametru b* wraz z rosnącym stężeniem olejów z pestek dyni i orzechów laskowych. Wzrost stężenia olejów roślinnych wpłynął na wzrost wartości bezwzględnej różnicy barwy oraz nieprzezroczystości przy długości fali 600 nm dla wszystkich badanych filmów serwatkowych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Towaroznawcza ocena rodów jęczmienia nagiego przeznaczonych na cele spożywcze

Celem pracy była ocena towaroznawcza najnowszych rodów jęczmienia nagiego pod kątem ich przydatności do produkcji żywności funkcjonalnej. Materiał badawczy pochodził z bieżących prac hodowlanych stacji badawczej „Hodowla Roślin Strzelce Sp. z o.o.”. W badanych rodach przeprowadzono ocenę: barwy ziarniaka, barwy bruzdy, MTZ, gęstości ziarna w stanie usypowym, zawartości plewy w jęczmieniu nagim i podatności ziarna na uszkodzenia. Przeprowadzone badania wykazały istotne zróżnicowanie rodów jęczmienia pod względem fizycznych cech ziarna. Nieoplewione rody jęczmienia charakteryzowały się niższą masą tysiąca ziaren oraz wyższą gęstością ziarna w stanie usypowym w porównaniu do odmiany oplewionej Stratus. Przeprowadzona ocena towaroznawcza jednoznacznie wykazała, że rody STH 4561, STH 4671 i STH 4676 są szczególnie zalecane do produkcji kaszarskiej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Próba wydzielenia sporyszu z poomłotowej mieszaniny żyta

Celem pracy było określenie wybranych cech fizycznych ziarniaków żyta i przetrwalników sporyszu, prowadzone pod kątem wyznaczenia parametrów procesu ich rozdzielania. Materiał badawczy stanowiło ziarno żyta odmiany Dańkowskie Złote nadmiernie zanieczyszczone przetrwalnikami sporyszu (udział masowy ok. 0,2%). Określono prędkość krytyczną unoszenia, grubość, szerokość, długość, kąt tarcia ślizgowego (po stali, płótnie i gumie) oraz masę ziarniaków żyta i przetrwalników sporyszu, a także wyznaczono dla nich współczynniki kształtu, pole przekroju poprzecznego, objętość i gęstość. Porównano te cechy między sobą i wyznaczono między nimi współzależności, wykorzystując analizę wariancji z klasyfikacją pojedynczą, analizę korelacji oraz analizę regresji z procedurą krokowej eliminacji zmiennych niezależnych. Przy planowaniu procesu rozdzielczego wyznaczono wskaźniki podzielności mieszaniny, skuteczność wydzielania przetrwalników sporyszu, dopuszczalną czystość surowca oraz poziom strat ziarniaków żyta. Ziarniaki żyta w stosunku do przetrwalników sporyszu mają większą średnią prędkość krytyczną unoszenia, grubość, współczynnik kształtu β i gęstość, a mniejszą – długość, kąty tarcia ślizgowego po stali oraz gumie, masę, współczynnik kształtu α i objętość. Pomimo występowania statystycznie istotnych różnic między wartościami średnimi analizowanych cech obliczone wskaźniki podzielności mieszaniny przyjmują bardzo małe wartości, co świadczy o dużym stopniu pokrywania się rozkładów cech tych składników. Potencjalnie najlepsze efekty wydzielania przetrwalników sporyszu z ziarna żyta uzyskano w wyniku zastosowania jako cech rozdzielczych ich szerokości i długości. Proces taki jest realizowany w trzech etapach, w których do odpadu kierowane są drobne cząstki z przesiewacza sitowego oraz najdłuższe i najkrótsze cząstki z tryjera. Dla uzyskania produktu zgodnego z normą i przy realizowaniu procesu z dopuszczalnymi stratami na poziomie 10%, zawartość przetrwalników sporyszu w surowcu nie powinna przekraczać 0,17%.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości mechaniczne i sorpcyjne jabłek suszonych metodą dwustopniową

Celem badania była analiza tekstury oraz zdolności adsorpcji wody jabłek suszonych dwustopniowo: metodą mikrofalowo-konwekcyjną i dosuszanych konwekcyjnie oraz metodą konwekcyjną z dosuszeniem techniką mikrofalowo-konwekcyjną. W pierwszym etapie otrzymywano susz o zawartości wody na poziomie 30 lub 50%, który dosuszano w drugim stopniu do równowagowej zawartości wody. Suszenie konwekcyjne przeprowadzono w temperaturze powietrza 70°C i prędkości jego przepływu 2,5 m·s-1, natomiast podczas suszenia mikrofalowo-konwekcyjnego zastosowano następujące parametry: moc mikrofal 300 W, temperatura powietrza 40°C i prędkość przepływu powietrza 3,5 m·s-1. W celu analizy właściwości mechanicznych przeprowadzono test cięcia. Właściwości sorpcyjne określano na podstawie zmian masy suszy przetrzymywanych przez 72 godziny w eksykatorze nad nasyconym roztworem NaCl (w środowisku o aw = 0,75). Sposób suszenia dwustopniowe-go zdecydowanie wpłynął na właściwości mechaniczne oraz sorpcyjne jabłek. Maksymalna siła cięcia oraz praca cięcia mieściły się w zakresach odpowiednio 159-222 N i 178-290 mJ. Natomiast względny przyrost masy po 72 h wyniósł 11-24%, w zależności od metody suszenia. Najwyższe wartości uzyskały jabłka suszone mikrofalowo-konwekcyjnie z dosuszaniem konwekcyjnym od 50% zawartości wo-dy. Z kolei susze konwekcyjne oraz mikrofalowo-konwekcyjne z dosuszaniem konwekcyjnym (od 30% zawartości wody) charakteryzowały się znacząco niższymi wartościami maksymalnej siły i pracy cięcia oraz adsorpcji pary wodnej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zanieczyszczenie wybranymi metalami ciężkimi osadów dennych Zalewu Nowohuckiego

Celem badań była ocena stanu zanieczyszczenia Cd, Pb, Zn, Cu, Cr i Ni osadów
dennych Zalewu Nowohuckiego. Zbiornik ten wybudowano jako rekreacyjny w Krakowie, w
zlewni rzeki Dłubnia, od ponad 60 lat poddanej emisji metali ciężkich z Kombinatu Metalurgicznego
Nowa Huta. Na zbiorniku wyznaczono osiem obszarów badawczych, z których w sposób losowy
w oparciu o siatkę kwadratów pobierano próbki pierwotne osadów. Stwierdzono, że zawartości
wszystkich badanych metali przekraczają wartości tła geochemicznego dla osadów wód powierzchniowych
Polski. Natomiast jedynym z analizowanych pierwiastków, którego średnie stężenie nie
przekracza wartości tła geochemicznego dla osadów dennych wód powierzchniowych rejonu śląsko-
krakowskiego, jest kadm. Zgodnie z klasyfikacją przyjętą przez Państwowy Instytut Geologiczny
(PIG) badane osady należy uznać za średnio zanieczyszczone cynkiem oraz miernie zanieczyszczone
kadmem i cynkiem a także niklem. Na podstawie potencjalnie wnoszonych ładunków cynku i
chromu należy odrzucić możliwość wykorzystania tych osadów w rolnictwie do poprawy właściwości
gleb. Można rozważyć utylizację tych osadów w rekultywacji składowisk odpadów, kształtowaniu
obszarów zieleni miejskiej oraz w zalesieniach, w tym ostatnim przypadku w przygotowaniu
gleb, które miałyby być zalesione.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany barwy soku marchwiowego w czasie obróbki ultradźwiękami

Ultradźwięki to nowa metoda znajdująca zastosowanie w przemyśle spożywczym
m.in. do przyspieszania jednostkowych operacji, takich jak: suszenie, ekstrakcja i zamrażanie.
Sonikacja, pomimo małej inwazyjności, wpływa jednak na przemiany fizyczne, chemiczne i biochemiczne,
zachodzące w surowcach. Barwa jest bardzo istotnym, z punktu widzenia konsumenta
i producenta, wyróżnikiem jakości, opisującym produkty spożywcze. W badaniach określano wpływ
30-sto minutowej obróbki ultradźwiękami o częstotliwości 21 kHz na zmiany parametrów barwy
soków marchwiowych o ekstrakcie 9, 12 i 21°Brix, pochodzących od dwóch producentów. Barwę
mierzono w systemie CIE L*a*b*, określając bezwzględną różnicę barwy, zmiany nasycenia i tonu
barwy. Nie zaobserwowano jednoznacznego wpływu zawartości ekstraktu na zmiany barwy soków
poddanych działaniu ultradźwięków. Stwierdzono, iż sok producenta A o ekstrakcie 21°Brix oraz
sok producenta B o ekstrakcie 12°Brix cechowały się największą stabilnością na działanie ultradźwięków.
Zmiany barwy soków po zastosowaniu ultradźwięków nie były wykrywalne przez ludzkie
oko. Nie zaobserwowano także istotnych statystycznie zmian w różnicy nasycenia i tonu barwy
pomiędzy sokami przed i po działaniu fali dźwiękowej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ intensywności ciemnienia enzymatycznego na powstanie ciemnej plamistości pouderzeniowej w zaawansowanych materiałach hodowlanych ziemniaka po długotrwałym przechowywaniu

Celem podjętych badań było określenie wpływu temperatury przechowywania nowych genotypów ziemniaka na intensywność ciemnej plamistości pouderzeniowej. Materiałem badawczym było 178 genotypów ziemniaka trzech grup wczesności. Materiał hodowlany uprawiano na polu doświadczalnym IHAR Oddział Jadwisin. Po zbiorze i po przygotowawczym przechowywaniu bulwy umieszczono w doświadczalnej przechowalni w dwóch temperaturach 80C i 50C, przy wilgotności względnej powietrza 90-95%. Doświadczenie prowadzono przez pięć sezonów przechowalniczych. Podatność na ciemną plamistość pouderzeniową oraz ciemnienie enzymatyczne genotypów oznaczano w dwóch terminach: bezpośrednio po zbiorze oraz po 7 miesiącach przechowywania. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że temperatura przechowywania zaawansowanych materiałów hodowlanych ziemniaka miała istotny wpływ na powstawanie ciemnej plamistości pouderzeniowej (CPP) oraz intensywność ciemnienia enzymatycznego bulw. Istnieje istotna współzależność cech pomiędzy intensywnością ciemnienia enzymatycznego, a podatnością genotypów ziemniaka mało wrażliwego i wrażliwego na ciemną plamistość pouderzenio-wą przechowywanych w niskiej temperaturze. Takich zależności nie obserwowano w genotypach ziemniaka ocenianych bezpośrednio po zbiorze oraz składowanych w wyższej temperaturze. Najniższy współczynnik zbieżności (φ2 = 36%) otrzymano dla genotypów mało wrażliwych na powstawanie CPP przechowywanych w niskiej temperaturze powietrza. Dla takich genotypów intensywność ciemnienia enzymatycznego może być szybkim, subiektywnym wskaźnikiem oceny podatności bulw ziemniaka na powstawianie CPP.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niedobory i nadmiary opadów w okresie wegetacji ziemniaka późnego w środkowo-wschodniej Polsce (1971-2005)

W pracy wykorzystano dane z dziewięciu stacji IMGW z rejonu środkowo-wschodniej Polski (1971-2005) dotyczące miesięcznej sumy opadów atmosferycznych i średniej miesięcznej temperatury powietrza w okresie wegetacji ziemniaka późnego (V-VIII). Obliczono opady optymalne dla ziemniaka późnego według wskaźników Klatta (cyt za. Grabarczyk 1983) dla gleb średnio zwięzłych i lekkich w kolejnych miesiącach okresu wegetacji. Z różnic między warto-ściami miesięcznych sum opadów występujących w latach badań i wartościami uznanymi za opty-malne wyznaczono niedobór i nadmiar opadów. Stwierdzono, że w okresie wegetacji ziemniaka późnego dwukrotnie częściej występowały niedobory niż nadmiary opadów. Średnia wieloletnia suma niedoboru opadów w okresie V-VIII na glebie lekkiej wynosiła ponad 140 mm, a na glebie średnio zwięzłej ponad 100 mm. Natomiast wartości nadmiaru opadów w tym okresie na obu rodza-jach gleb kształtowały się na podobnym poziomie i wynosiły ponad 100 mm. Największe niedobory opadów notowano w lipcu i sierpniu. Z największą częstością występowały ekstremalne (wyższe od średnich wieloletnich) niedobory opadów na glebie lekkiej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatku błonnika na zmianę wilgotności i tekstury pieczywa pszennego w czasie przechowywania

Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu dodatku błonnika
jabłkowego, grochowego, owsianego oraz psyllium na teksturę i wilgotność pieczywa pszennego
w czasie przechowywania. Przygotowano ciasto z 2, 4, i 6% dodatkiem błonnika. W uzyskanym
pieczywie oznaczono zawartość białka, kwasowość, zmierzono objętość i porowatość oraz obliczono
upiek. Oznaczono wilgotność skórki i miękiszu oraz przeprowadzono analizę tekstury po 24, 48
i 72 godzinach od wypieku. Wykazano istotny wpływ dodatku błonnika na kwasowość i objętość
uzyskanego pieczywa pszennego. Pieczywo z dodatkiem błonnika charakteryzowało się niższą porowatością
w porównaniu do próby kontrolnej. Zaobserwowano wyższą wilgotność skórki i miękiszu
w przypadku pieczywa z dodatkiem błonnika. Wraz z czasem przechowywania wilgotność skórki
i miękiszu ulegała obniżeniu. Pieczywo wzbogacone w błonnik charakteryzowało się niższą spoistością
oraz wyższą twardością, gumowatością i żuwalnością. Nie zaobserwowano natomiast istotnego
wpływu dodatku błonnika na zmianę sprężystości miękiszu. Wraz z czasem przechowywania istotnie
wzrastała twardość miękiszu, natomiast pozostałe parametry tekstury ulegały obniżeniu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartości witaminy C i karotenoidów w przechowywanych suszach marchwi i ziemniaka

W pracy określono wpływ czasu i temperatury przechowywania na zawartość witaminy C w ziemniaku i karotenoidów w marchwi uzyskanych na drodze suszenia promiennikowo-konwekcyjnego i konwekcyjnego. Wyznaczono stałe szybkości reakcji oraz energię aktywacji rozkładu witaminy C i karotenoidów podczas przechowywania warzyw. Wraz ze wzrostem czasu przechowywania i temperatury następowało zwiększenie szybkości rozkładu witaminy C w suszach z ziemniaka. Karotenoidy w suszonej marchwi szybciej ulegały degradacji w wyższych temperaturach (25 i 40°C), w których stała szybkości reakcji była około 2-krotnie wyższa w porównaniu do stałej szybkości reakcji w niższej temperaturze przechowywania (4°C). Susz promiennikowo-konwekcyjny charakteryzował się niższą wartością bariery energetycznej, po której rozpoczynał się rozkład karotenoidów w marchwi i witaminy C w ziemniaku, w porównaniu z suszem konwekcyjnym.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywność antyutleniająca wodnych roztworów kwercetyny zawierających beta-cyklodekstrynę

W pracy przedstawiono wyniki badań nad właściwościami trójskładnikowych
układów, kwercetyna/-cyklodektryna/woda. Stwierdzono zwiększenie rozpuszczalności kwercetyny
w wodzie na drodze kompleksowania tego związku przez cyklodesktrynę. Określono zdolność zmiatania
wolnych rodników przez otrzymane układy oraz podstawowe parametry opisujące proces kompleksowania.
Po raz pierwszy zastosowano modele Apelblata i Buchowskiego-Ksiazczaka do modelowania procesu
zwiększenia rozpuszczalności kwercetyny na drodze kompleksowania. W pracy przeprowadzono także
badania nad dynamiką procesu kompleksowania. Stwierdzono, że kwercetyna tworzy z -cyklodektryną
kompleksy o stechiometrii 1:1. Powstanie kompleksu zwiększa rozpuszczalność kwercetyny w wodzie,
jednak nie wiąże się to bezpośrednio ze wzrostem właściwości antyutleniających otrzymanych roztworów.
Fakt ten jest najprawdopodobniej konsekwencją ograniczenia dostępności niektórych grup funkcyjnych
kwercetyny na drodze maskowania wewnątrz cząsteczki cyklodekstryny.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatku preparatu pentoza nowego na właściwości ciasta i chleba z mąki żytniej

Celem pracy było określenie wpływu dodatku innowacyjnego preparatu pentozanów rozpuszczalnych w wodzie na właściwości wypiekowe mąki żytniej typu 720 oraz typu 1150. Do sporządzenia ciast żytnich zastosowano 0,5% dodatek preparatu zawierającego pentozany rozpuszczalne w wodzie, uzyskanego metodą laboratoryjną. Następnie przebadano właściwości ciasta przygotowanego z udziałem i bez udziału tego preparatu oraz oznaczono wilgotność i profil tekstury miękiszu chleba, zarówno w dniu wypieku jak i po 4 dniach przechowywania. Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono, iż dodatek 0,5% preparatu pentozanów rozpuszczalnych w wodzie znacząco zwiększył wodochłonność badanych mąk. Chleby wypieczone z dodatkiem preparatu wykazywały znacznie większą objętość i odznaczały się mniejszą twardością miękiszu, w porównaniu do chlebów wypieczonych bez dodatku preparatu. Pomimo zastosowania większego dodatku wody do ciast na chleby z dodatkiem preparatu pentozanowego, adhezyjność miękiszu wszystkich badanych chlebów pozostawała na podobnym poziomie. Dodatek 0,5% preparatu pentozanowego skutecznie hamował również twardnienie i utratę wilgotności miękiszu chleba żytniego w trakcie jego przechowywania.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo