rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uczciwość i rzetelność w zawodzie prawnika

W poniższej pracy zostanie podjęta próba udzielenia odpowiedzi na pytanie, czym jest uczciwość i rzetelność w zawodzie prawnika oraz jakimi cechami powinien charakteryzować się uczciwy i rzetelny prawnik. Przy analizowaniu tych dwóch pojęć zostaną przedstawione odwołania do tekstów filozoficznych oraz kodeksów zawodowych zawodów prawniczych. W pracy wielokrotnie podkreślane jest to, że zarówno uczciwość, jak i rzetelność są zasadami, bez których prawnik nie może właściwie wykonywać swoich zawodowych obowiązków.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Polityka jako „dobra robota”, czyli podstawy skutecznego przywództwa

Zasadniczym celem niniejszego tekstu jest wskazanie aktualności koncepcji prakseologii Tadeusza Kotarbińskiego. Teoria sprawnego działania, którą możemy określać również mianem teorii „dobrej roboty”, może być potraktowana jako narzędzie refleksji politologicznej. W niniejszym tekście koncepcja Kotarbińskiego zostaje zaaplikowana do badań nad polityką. Okazuje się, że również działalność społeczną i polityczną można postrzegać jako swego rodzaju „dobrą robotę”. Oczywiście muszą być spełnione odpowiednie warunki. Po pierwsze – Kotarbiński domaga się wyznaczenia celu działań, jakie mają być podjęte. Po drugie – na bazie niniejszego celu trzeba sformułować określony i precyzyjny plan polityczny. Po trzecie – plan ów trzeba w sposób skuteczny zrealizować. Szczegółowe zasady i wskazane etapy, o których mówi filozof, zostaną omówione w tekście.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Analiza etyczna fenomenu uczciwości na podstawie powieści Fiodora Dostojewskiego Bracia Karamazow

W artykule została zastosowana metoda analizy etycznej w celu przedstawienia znaczenia fenomenu uczciwości na przykładzie powieści Fiodora Dostojewskiego Bracia Karamazow. Etyka nikomachejska oraz Etyka wielka Arystotelesa zostały wykorzystane do dokonania oceny etycznej bohaterów powieści i ich działań. Ranga poruszanych przez pisarza problemów umożliwia interpretację dzieła jako powieści – tragedii. W ostatniej części artykułu została przedstawiona charakterystyka jednego z tytułowych bohaterów powieści, Dymitra, z uwzględnieniem cech umożliwiających uznanie go za bohatera tragedii, którego czyny nie wynikają z nikczemności i podłości, ale z powodu „zbłądzenia”. Celem artykułu jest ukazanie analizy etycznej dzieł literackich jako sposobu interpretowania i odbioru samego dzieła przez pryzmat ukazanych w nim wartości.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Podstawy aksjologii politycznej III RP  na podstawie konstytucji z 2 kwietnia 1997 roku

W 1997 roku została uchwalona i przyjęta przez naród w referendum polska konstytucja. Zasadniczym celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie wymienionych w polskiej ustawie zasadniczej wartości oraz przedstawienie ich jako swoistego fundamentu aksjologii politycznej III RP. Autor wskazuje, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku stanowi nie tylko nadrzędny akt normatywny w państwie, ale jest również bazą aksjologii politycznej, jaką definiuje się, tworząc każdą wspólnotę polityczną. Kluczowymi wartościami dla aksjologii ustanawianej w polskiej konstytucji są zasady suwerenności ludu i państwa prawa.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
O relacji pomiędzy filozofią nauki a jurysprudencją w świetle problematyki naturalizacji prawa

Artykuł dotyczy wybranych aspektów relacji pomiędzy współczesną filozofią prawa oraz filozofią nauki. Zagadnienie to wydaje się szczególnie istotne w świetle wzrostu znaczenia podejścia naturalistycznego w naukach prawnych, następującego w związku z dynamicznym rozwojem nauk o zachowaniu. Dzięki analizie ich osiągnięć możliwe jest spojrzenie z interesującej perspektywy na istotne zagadnienia rozważane w ramach filozoficznoprawnego dyskursu. Nurtem, którego przedstawiciele uznają badanie faktów za najistotniejszy element refleksji nad pojęciem prawa, jest realizm prawny. Konsekwencją prezentowanego przez niektórych jego przedstawicieli nacisku na szeroko rozumiane analizy empiryczne w jurysprudencji jest wzrost znaczenia problemów rozważanych przez filozofów nauki dla filozofii prawa. Kilka z nich zostało wskazanych w tekście.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Godność–wolność–miłość: struktura dynamizmu życia osobowego człowieka w ujęciu Karola Wojtyły

Relacje zachodzące między godnością, wolnością a miłością w filozofii Karola Wojtyły mają ściśle określony porządek. Godność jest fundamentem wolności zarówno w sensie aksjologicznym, jak i ontologicznym. Godność wyznacza pole aksjologiczne dla wolności, a także wyraża doskonałość bytowania człowieka-osoby jako istoty rozumnej i wolnej. Kolejna relacja polega na tym, że wolność jest dla miłości, ponieważ dzięki wolności miłość jest możliwa – a jednocześnie miłość zabezpiecza wolność przed samowolą. Wreszcie miłość jest afirmacją godność, ponieważ tylko miłość może w pełni odpowiedzieć na wymagania stawiane przez godność osoby. Zatem porządek omawianych relacji można streścić w następujący sposób: wychodząc od godności, poprzez wolność i miłość, powraca się do godności.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Eugenika w propozycjach legalizacji prawa do zdrowej reprodukcji

Artykuł demaskuje prowadzone od wielu lat starania ruchów demograficznych, kontroli urodzeń i tzw. wyzwolenia kobiet dotyczące zalegalizowania prawa do tzw. zdrowej reprodukcji. Prawo to, przyznane rodzicom, zmuszałoby lekarzy do śledzenia poprzez diagnostykę prenatalną wszelkich schorzeń w okresie prenatalnym oraz do eugenicznej, aborcyjnej eliminacji instytucjonalnej dotkniętych tymi schorzeniami.Tekst przywołuje również najnowsze projekty poszerzania prenatalnej selekcji eugenicznej. Są one propagowane przez bioetyków utylitarystycznych zalecających przeprowadzanie selekcji prenatalnej, manipulacji genetycznej czy aborcji w okresie prenatalnym w celu rodzenia jedynie zaprojektowanych najlepszych dzieci. Swoich zaleceń – rozpowszechnianych pod hasłem prokreatywnego dobrodziejstwa – nie tylko nie uważają oni za niemoralne, ale wprost przeciwne, propagują je jako moralny obowiązek rodziców. Rodzice ich zdaniem są moralnie zobowiązani do projektowania najlepszych dzieci, i w tym celu powinni mieć prawo do tzw. prokreatywnego dobrodziejstwa, czyli do eliminacji dzieci niespełniających ich oczekiwań.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Symbol hermeneutyczny a symboliczność dzieła sztuki według Hansa-Georga Gadamera

H.-G. Gadamer odróżnia symbol hermeneutyczny od symbolu religijnego (metafizycznego) i czysto konwencjonalnego. Symbol metafizyczny reprezentuje to, czym sam nie jest. Jego istotą jest zastępowanie i uobecnianie tego, co jest symbolizowane. Według Gadamera pomiędzy symbolem metafizycznym a symbolem w sensie hermeneutycznym (dziełem sztuki) występują zasadnicze różnice. Dzieło sztuki, jako przykład symbolu hermeneutycznego, przynosi przyrost bytu temu, co reprezentuje. Nie odsyła do czegoś symbolizowanego przez siebie, ale ujawnia to, co zawiera się w nim samym. Jest to zatem swoista transcendencja w immanencji. Ze względu na swoją istotę, którą jest autoprezentacja, charakteryzuje się niekończącą się grą odsłaniania i skrywania. Autoprezentacja stanowi o hermeneutycznej symboliczności każdego dzieła sztuki, jak również każdego bytu. To, co jest jawne w autoprezentacji dzieła sztuki (bytu), odsyła do tego, co jest w nim skryte.

Symboliczność dzieła sztuki (bytu) ma także wymiar syntaktyczny. W poznaniu żaden byt nie ma znaczenia pojedynczego, zawsze jest powiązany ze znaczeniem innych bytów. Występuje określony system wzajemnych powiązań. Szczególnie widoczne jest to w mowie, w której każde słowo jest zrozumiałe tylko w kontekście innych słów. W symbolu hermeneutycznym można wyróżnić również jego egzystencjalną funkcję. Dzieło sztuki wzywa do przemiany życia tego, kto się z nim spotkał, przez ukazanie prawdy o nim samym i o świecie, w którym przyszło mu żyć.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Idea cybernieśmiertelności a struktura bytu ludzkiego

Jedną z najważniejszych idei transhumanizmu jest zamiar radykalnego przedłużenia ludzkiego życia, a ostatecznym celem – całkowite pokonanie śmierci. Ma się to dokonać za sprawą transferu umysłu, a więc przeniesienia całego wyposażenia jednostki w wymiar cyfrowy. Postczłowiekowi, niezależnemu od biologicznego ciała, będzie wówczas przysługiwać możliwość cybernieśmiertelności. Perspektywa ta budzi wiele wątpliwości. W artykule przedstawiona jest analiza filozoficznych podstaw transhumanistycznego immortalizmu. Okazuje się, że bazuje on na jednym ze współczesnych wariantów materializmu: funkcjonalizmie obliczeniowym – problematycznej, redukcjonistycznej koncepcji kognitywistycznej.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Rodzaje i rola substytutów w moralności w ujęciu Dietricha von Hildebranda

Fenomenologiczna analiza świata wartości moralnych zaproponowana przez Dietricha von Hildebranda opiera się na racjonalnej intuicji, która ukierunkowana jest na poznawanie uposażenia jakościowego, stawiając go równocześnie w opozycji do procesu wnioskowania. Według Hildebranda intuicyjny opis i wgląd w fenomeny jest źródłem wielkich odkryć filozoficznych, w których wydobywa się specyfikę oraz istotę danego przedmiotu. Taki kierunek jest widoczny w dziele autora napisanym wspólnie z Alice Jourdain Graven images. Substitutes for true morality z 1957 roku. Głównym nurtem poszukiwań aksjologicznych Hildebranda było wyodrębnienie zjawiska moralności substytualnej, która, jego zdaniem, przez swoją atrakcyjność nadbudowaną na kompromisie wobec pychy i pożądliwości oraz wobec wartości pozamoralnych zniekształca poprawne funkcjonowanie świadomości moralnej.

Artykuł jest próbą przedstawienia mechanizmu funkcjonowania pseudonorm zniekształcających właściwe kierowanie się wartościami moralnymi. Analiza hildebrandowskiej aksjologii obejmuje wydobycie zasadniczych opisów pseudonorm, ich klasyfikację i uchwycenie różnic jakościowych występujących w tym obszarze.

Istotnym punktem artykułu jest wgląd w relatywne aspekty i natury substytutów. Ukazuje on mechanizmy funkcjonujące w ramach substytutu oraz wskazuje na komponenty konstytuujące go jako normę strukturalnie zanurzoną w sferze moralnej. Ten opis pozwolił na wyodrębnienie dwoistej roli (destruktywnej i pozytywnej), jaką mogą spełniać substytuty w życiu osobowym.

W kontekście aksjologii Hildebranda, autor stara się pokazać mechanizmy relatywistycznego ujmowania sfery moralnej i zagrożenia płynące z tak ujmowanej rzeczywistości.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Pojmowanie ciała w ramach koncepcji śmierci mózgowej a chrześcijańskie rozumienie człowieka i jego cielesności. Zarys problematyki

Definicja śmierci mózgowej, choć wychodzi od danych empirycznych, jest ideą filozoficzną opartą na konkretnych założeniach antropologicznych. Owe dane nauk szczegółowych są wyłącznie punktem wyjścia, który domaga się interpretacji. Celem niniejszego tekstu jest odkrycie założeń antropologicznych leżących u podstaw definicji śmierci mózgowej – czy mówiąc precyzyjniej dwóch podstawowych odmian definicji śmierci mózgowej – i zderzenie ich z tym, jaki obraz człowieka wyłania się z wiary chrześcijańskiej, szczególnie w odniesieniu do ludzkiej cielesności. Wydaje się, że choć większość teologów i hierarchów Kościoła katolickiego jest przychylna definicji śmierci mózgowej, koncepcja ta rodzi pewne problemy w punktu widzenia wiary. Niniejszy tekst podejmuje również polemikę z teologami katolickimi, którzy próbują uzgadniać współczesne medyczne kryterium śmierci ludzkiej z teologiczną „definicją” śmierci, gubiąc cenne wątki tradycji chrześcijańskiej odnoszącej się do człowieka.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Ciało i cielesność w świecie wirtualnym na przykładzie reklamy, sztuki i mediów społecznościowych (wybrane problemy)

Celem referatu jest refleksja na temat ciała i cielesności pojawiająca się w Internecie. Temat ten podporządkowany jest współczesnym ideologiom, więc wyznacza sposób myślenia ludzi współczesnych, nowe trendy, mody, działania i funkcjonowanie całego systemu aksjologicznego. Ciało i cielesność podlega współczesnym ideologiom: konsumpcjonizmu, indywidualizmu, zabawy i ludyczności, codzienności i transparencji. Do analizy wybrano ciało przedstawiane w reklamie, ciało w sztuce na podstawie przypadków Stelarca oraz ciało przedstawione na portalu Porcelanowych Motyli. Rozważaniom towarzyszy refleksja etyczna i aksjologiczna.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Kultura, moralność oraz duchowość w filozofii Anny Teresy Tymienieckiej

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie filozofii Anny Teresy Tymienieckiej oraz kilku podstawowych kategorii obecnych w jej systemie metafizycznym. Centralną ideą w jej dziełach jest idea onto-poiesis, oparta na tezie, że rzeczywistość rozumiana jako uniwersum wszystkich istot żywych jest jednością. Filozofia Tymienieckiej, choć otwarcie nawiązująca do tradycji fenomenologicznej, dystansuje się wobec niej, wprowadzając pojęcie aktu kreatywnego. W oparciu o to pojęcie Tymieniecka buduje swój system metafizyczny, opisując rzeczywistość jako trwającą w ciągłym konstruktywnym i uporządkowanym rozwoju. W tej rzeczywistości istotną rolę zajmuje człowiek i różne aspekty jego funkcjonowania w świecie. W niniejszym artykule zostały zaprezentowane trzy, obecne w filozofii Tymienieckiej, aspekty: kultura, moralność oraz duchowość.

Artykuł został podzielony na kilka części. Pierwsza przedstawia biografię Anny Teresy Tymienieckiej oraz główne idee w jej filozofii. Druga ukazuje krytyczne poglądy polsko-amerykańskiej filozof na ejdetyczną i transcendentalną fenomenologię, oraz odróżnia kreatywny oraz konstytutywny akt świadomości. Następnie opisane zostają kategorie kultury oraz moralności. Ostatnia część prezentuje problem duchowości istoty ludzkiej oraz jej pęd ku transcendencji.

System metafizyczny Anny Teresy Tymienieckiej stanowi spójny opis wielu aspektów świata i ludzkiej natury, przedstawiając tę ostatnią jako totalność duszy i ciała.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Rzecz jako fetysz. O moralności konsumpcji

Pojęcie fetysza ma swe źródło w teoriach religii pierwotnych. Słowo „fetysz” wywodzi się z portugalskiego feitico. Fetyszami nazywano małe przedmioty materialne (idole, amulety) używane w kulcie religijnym. We współczesnej filozofii i studiach kulturowych pojęcia fetysza i fetyszyzmu są bardzo pomocne w opisie traktowania rzeczy w systemie masowej konsumpcji. Luksusowe marki czynią swe produkty obdarzonymi mocą i pełnymi heterogenicznych znaczeń, co sprawia, iż produkty te stają się obiektami kultu dla konsumentów. W ten sposób kształtuje się nowa religia – religia przedmiotów. Pośród dyskutowanych autorów są: K. Marks, G. Perec, Ch. Taylor, H. Böhme.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Chrześcijańska filozofia człowieka w Polsce wobec wyzwań XX i XXI wieku

Według autora artykułu antropologia chrześcijańska charakteryzuje się afirmatywnym podejściem do chrześcijaństwa i personalizmu w rozumieniu człowieka. W ciągu ostatniego stulecia w Polsce stanęła ona przed czterema kluczowymi wyzwaniami dla jej rozwoju, którymi były: 1) poszukiwanie właściwego modelu życia społecznego związanego z odrzuceniem indywidualizmu i kolektywizmu; 2) zderzenie z totalitaryzmem kolektywistycznym (komunizmem), który narzucał błędną koncepcję człowieka; 3) rezygnacja Kościoła w jego nauczaniu z dominacji tomistycznego modelu rozumienia świata i człowieka; 4) ustanowienie naturalistycznego i transhumanistycznego modelu człowieka w kulturze przełomu XX i XXI wieku. Antropologia chrześcijańska odpowiedziała na pierwsze trzy wezwania specyficznym typem personalizmu: społecznym – w pierwszym przypadku; metafizycznym – w drugim, liberalistycznym i etycznym – w trzecim. Zdaniem autora artykułu obecnie musi ona szukać personalistycznej odpowiedzi na czwarte wyzwanie. Antropologii chrześcijańskiej zagraża fideistyczny personalizm wynikający z przyjęcia naturalistycznego obrazu człowieka pochodzącego z nauk szczegółowych i rezygnacja z prób filozoficznego uzasadnienia jego osobowego statusu.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Włodzimierza Wiernadskiego i Pawła Florenskiego rozważania o związkach człowieka z przyrodą

Kosmizm stanowi nurt filozofii rosyjskiej, który za przedmiot badań bierze sobie pojęcie życia, zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychicznym, duchowym, a nawet religijnym. Jest on płaszczyzną, na której możliwe staje się zestawienie myśli metafizyka Pawła Florenskiego i uczonego Włodzimierza Wiernadskiego. W artykule wskazuję i omawiam trzy sfery wpływów Wiernadskiego na Florenskiego: osobistą, teorię biosfery, noosfery i pneumatosfery oraz filozofię nauki.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Polisemiczny charakter zjawiska laickości i przykłady jego zastosowania we współczesnym dyskursie publicznym

Przeprowadzona analiza przywołuje polisemiczny charakter pojęcia laickości, na co wpływ miały nowożytne idee polityczne i filozoficzne. Określone to zostało dwoma stanowiskami: diachronicznym, które ujmuje laickość jako rozciągnięty w czasie proces, oraz synchronicznym, które pozwala dostrzec w niej jednoczesność zachodzących zjawisk. W ten sposób koncepcja laickości odsłania swą praktyczną wartość w odniesieniu do wyzwań dotyczących zarówno kryzysu państwowości, jak i zmieniających się relacji państwo–Kościół. Wartość tę potwierdza miejsce, jakie w badaniach nad laickością zajmują zasady suwerenności, równości czy separacji. W konsekwencji realizowana w systemie demokratycznym zasada laickości opiera własne odniesienie do podstawowych wartości na merytorycznej argumentacji, wzajemnej perswazji oraz konsensusie jako procedurze podejmowania decyzji.W stosunku do pierwszego stanowiska analiza przywołuje badania przeprowadzone przez specjalistów z dziedziny nauk politycznych, filozoficznych, prawnych i socjologicznych. Natomiast drugie odniesione zostało do trzech wybranych kwestii, które określają funkcje laickości: relatywizmu, publicznej roli religii oraz prawdy.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Wolność słowa w totalnej sieci

Problem wolności słowa zwracał uwagę myślicieli od samego początku naszej cywilizacji, ale dopiero we współczesnym wieku stał się centralnym zagadnieniem zarówno w filozofii teoretycznej, jak i praktykach społecznych, które miały na celu organizowanie racjonalnej wspólnoty politycznej. Wolność słowa jest nie tylko kwestią prywatnego prawa jednostki, ale także jednym z podstawowych warunków prawidłowego funkcjonowania sfery publicznej. Po drugie, przestrzeń wzajemnej komunikacji przeszła przez ostatnie dziesięciolecia znaczące zmiany, których wciąż doświadczamy. Współczesny odbiorca mediów żyje w McLuhanowskiej „globalnej wiosce”, w której możliwości dostępu do informacji, przechowywania ich, analizowania i wymiany wydają się nieograniczone. Jednak równolegle do tych możliwości pojawiają się niezwykle realne zagrożenia: niebezpieczeństwo manipulacji przez trudne do zidentyfikowania podmioty medialne, a także zjawisko nadmiernych „szumów informacyjnych” oraz niemożność odróżnienia tego faktu od kreacji informacyjnej. Celem artykułu jest prezentacja idei wolności słowa w ujęciu teoretycznym oraz prezentacja jednego studium przypadku, które wymyka się standardowym zachowaniom medialnym.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Przyczynek do badań nad myślą Czesława Białobrzeskiego: wizja relacji między nauką i religią

Prezentowana praca ukazuje mało znany aspekt myśli Czesława Białobrzeskiego, jednego z najwybitniejszych polskich fizyków pierwszej połowy XX wieku. Relacje między nauką a religią stanowią interesujący punkt przemyśleń Białobrzeskiego, stanowiąc element w precyzyjnie konstruowanym, ogólnym opisie rzeczywistości. Godnym podkreślenia jest także niezwykle nowoczesny charakter spostrzeżeń polskiego fizyka w tym zakresie. Niemniej warta podkreślenia jest próba usytuowania relacji nauka wiara w kontekście społecznym.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Dedukcyjne aspekty abdukcji. Krytyka i postulaty

Artykuł przedstawia krytykę pewnych ujęć i zastosowań abdukcji, która jest przedstawiana jako przeciwieństwo rozumowań dedukcyjnych. Analizując pewne schematy formalne i kilka przykładów, wskazuję na rzeczywistą obecność schematów dedukcyjnych tam, gdzie miały występować abdukcyjne. Staram się wskazać najważniejsze powody takich pomyłek, są nimi m.in. niewłaściwe rozumienie związku przyczynowego, wieloznaczność pojęcia wyjaśnienia, braki w logicznej analizie rozumowań, nieumiejętność właściwego rozróżnienia rozumowań dedukcyjnych i redukcyjnych. Na zakończenie formułuję postulaty, które mogą pomóc w unikaniu najważniejszych błędów związanych z niewłaściwym posługiwaniem się rozumowaniami abdukcyjnymi.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Pozytywne implikacje myśli Fryderyka Nietzschego dla chrześcijaństwa post mortem Dei. Próba analizy

Artykuł bada, czy Nietzsche, niewątpliwie przeciwny chrześcijaństwu, które widział, jest także daleki od sedna chrześcijaństwa i wiary ewangelicznej. Czy jego koncepcje mogą być wskazówką dla człowieka próbującego znaleźć ślady Boga w czasie post mortem Dei? Przy próbie odpowiedzi na powyższe pytania pomocna będzie analiza dzieł Nietzschego.Na zakończenie artykuł wykaże, że burzliwe, niespokojne, otwarte, odważne i wciąż łamiące zwykłe myślenie Nietzschego, które nie boi się nocy, może stać się rodzajem szlaku w poszukiwaniu Boga, którego nie można uchwycić w siatkę pojęć. Może ono także stanowić strumień oczyszczający chrześcijaństwo i kierujący je z powrotem ku źródłom ewangelicznym. Może również pomóc chrześcijanom zastanowić się nad własną wiarą.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Prawo i etyka czynnikami kształtującymi wolność osoby ludzkiej

Wolność oznacza niezdeterminowane działanie człowieka, niezależność od czynników zewnętrznych, od skrępowania i przymusu fizycznego, psychicznego, moralnego, prawnego itp. Nieraz człowiek przypisuje sobie wolność absolutną, bezwzględną, która nie zna jakichkolwiek ograniczeń. Niewątpliwie wolność należy do konstytutywnych elementów każdego człowieka, jest niezbywalną jego własnością. Dzięki aktom wyboru kształtuje on swoją niepowtarzalną osobowość. Wolność jest uprawnieniem i zarazem obowiązkiem dokonywania wyborów, co implikuje odpowiedzialność za podjęte działania i wynikające z nich skutki. Nie każde działanie przynosi pożądane rezultaty, zarówno dla samego podmiotu działania, jak i jego otoczenia. Dlatego w kształtowaniu i korzystaniu z wolności niezbędne są kryteria i wyznaczniki. Wolność, a w ślad za nią podmiot wolności, podlega nieustannemu rozwojowi, wymagają więc odpowiedniej pielęgnacji i troski. Spośród wielu czynników kształtujących wolność osoby ludzkiej wybrano prawo i etykę.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia