rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena odporności chemicznej polimeru o właściwościach samonaprawiających do zastosowań w rękawicach ochronnych – studium przypadku

Zawodowa ekspozycja skóry na działanie substancji chemicznych jest zjawiskiem niebezpiecznym. Podczas pracy ręce są narażone na bezpośredni i częsty kontakt z substancjami chemicznymi oraz na mechaniczne urazy prowadzące do uszkodzeń skóry, umożliwiających wchłanianie się tych substancji do organizmu. Jednym ze sposobów ochrony jest stosowanie rękawic ochronnych. Tworzywa polimerowe wykorzystywane do produkcji rękawic chroniących przed działaniem chemikaliów są skuteczne, ale ulegają procesowi degradacji. Mikrouszkodzenia materiału polimerowego, będące naturalną konsekwencją ich użytkowania, mogą się przyczyniać do niekontrolowanej penetracji substancji chemicznych do wnętrza ochrony, co prowadzi do bezpośredniego zagrożenia dla użytkownika. Alternatywą mogą być materiały samonaprawiające (self-healing), które, uszkodzone mechanicznie, ulegają regeneracji. Zgodnie z normą PN-EN16523-1+A1:2018-11 zbadano czasy przenikania wybranych substancji chemicznych przez samonaprawiający się polimer. Zastosowano chemikalia najczęściej występujące w środowisku pracy: alkohole alifatyczne, stężone oraz rozcieńczone kwasy i zasady. Ocenie poddano innowacyjny materiał wytworzony z kauczuku akrylonitrylo-butadienowego z zaimplementowanymi silseskwioksanami. Analizowano odporność chemiczną materiału uszkodzonego i poddanego samonaprawie. Wyniki tego badania stanowią pierwszy krok w kierunku lepszego poznania możliwości aplikacji materiału samonaprawiającego o założonej odporności chemicznej w rękawicach ochronnych przewidzianych do stosowania w warunkach zintegrowanych zagrożeń mechanicznych i chemicznych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie i charakterystyka glinokrzemianowych materiałów mezoporowatych do zastosowań w modyfikacji polimerów

Metodą syntezy bezpośredniej otrzymano mezoporowate glinokrzemianowe sita molekularne AlSBA-15 (ang. aluminum incorporated Santa Barbara Amorphous No. 15) charakteryzujące się rozwiniętą powierzchnią właściwą, dużą średnicą mezoporów i dobrą stabilnością wynikającą ze zwiększonej grubości ścian. Określono wpływ rodzaju prekursora Al [izopropanolanu glinu (AIP) lub siarczanu(VI) glinu (AS)] oraz stosunku molowego Si/Al na: właściwości strukturalne syntetyzowanego AlSBA-15 – scharakteryzowane metodami dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego (XRD), analizy izoterm sorpcji N<sub>2</sub> i za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego (TEM) – oraz skład oznaczany metodami atomowej spektrometrii absorpcyjnej (AAS) i spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego Al<sup>27 </sup> z wirowaniem próbki pod kątem magicznym (Al<sup>27</sup> MAS NMR). Na podstawie wyników badań można sądzić, że otrzymane mezoporowate glinokrzemiany są obiecującymi materiałami do wykorzystania w charakterze aktywnych napełniaczy tworzyw polimerowych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Archiwum i księgozbiór Naukowego Instytutu Polsko-Skandynawskiego

Instytut Polsko-Skandynawski powstawał w ramach polskiego państwa na uchodźstwie, w okresie gdy Polska była częścią bloku sowieckiego. Założony w 1985 r. z sie dzibą w Kopenhadze IPS dysponuje starszymi o 15 lat archiwum i księgozbiorem. Dokumentacja zajmuje ok. 40 metrów bieżących. Składają się na nią materiały do rozpraw naukowych, korespondencja z członkami jednostki i instytucjami, źródła do dziejów emigracji polskiej i jej organizacji w krajach skandynawskich. Księgozbiór liczy ok. 2000 tomów. Znajdują się w nim prace naukowe członków instytutu, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie”, „Acta Cassubiana”, publikacje własne placówki, literatura w językach skandynawskich dotycząca Polski, polska literatura poświęcona dziejom Gdańska i Pomorza, czasopisma ukazujące się poza Polską i inne. Instytut nie miał i nie ma specjalistycznej administracji tymi zbiorami, jak również finansowej możliwości zatrudnienia odpowiedniego personelu. Ze względu na te problemy, gdy stało się to możliwe po przemianach ustrojowych w kraju, dokumentacja oraz księgozbiór są sukcesywnie przekazywane do Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Archiwum Emigracji UMK w Toruniu i specjalistycznych bibliotek w Polsce.

Czasopismo: Z Badań nad Książką i Księgozbiorami Historycznymi
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Analiza palności nienasyconych żywic poliestrowych modyfikowanych nanocząstkami

Na bazie nienasyconej żywicy poliestrowej (UP) zsyntetyzowano kompozyty polimerowe zawierające nanocząstki w postaci: nanorurek węglowych, glinokrzemianów, poliedrycznego oligomerycznego silseskwioksanu oraz ditlenku tytanu. Przeprowadzono badania przy użyciu kalorymetru stożkowego i scharakteryzowano palność oraz dymotwórczość otrzymanych nanokompozytów. Stwierdzono, że charakteryzowały się one palnością zmniejszoną w stosunku do palności nienapełnionej żywicy poliestrowej. Zastosowane nanocząstki wykazywały różną skuteczność działania ograniczającego emisję dymów wydzielanych przez palące się nanokompozyty. Najkorzystniejszy wpływ uniepalniający wykazywał dodany do UP nanometryczny ditlenek tytanu.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Polonijna Biblioteka Cyfrowa 2017

Celem artykułu jest prezentacja zasobów Polonijnej Biblioteki Cyfrowej oraz ukazanie jej znaczenia w  sieci bibliotek cyfrowych w Polsce. Powstanie PBC jest wynikiem rewolucji w nauce jaką niesie z sobą rozwój ICT. Dzięki projektowi Polonijnej Biblioteki Cyfrowej badacze z całego świata mają dostęp do unikatowych zbiorów dokumentujących działalność polskiej diaspory. W zasobach Biblioteki znajduje się głównie XX-wieczna prasa społeczności polskiej z Ameryki Południowej jednak można w niej znaleźć dokumenty z każdego zakątka świata. Wiele materiałów ma charakter unikatowy i dostępne są jedynie poprzez PBC.

Czasopismo: Z Badań nad Książką i Księgozbiorami Historycznymi
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Książki gdańskich przyrodników w zbiorach rękopisów Biblioteki Głównej Narodowego Muzeum Historii Naturalnej (Muséum National d’Histoire Naturelle)

W XVII i XVIII w. gdańska szkoła przyrodnicza odgrywała ważną rolę w rozwoju historii naturalnej i położeniu podwalin pod nowoczesną biologię. W tym okresie gabinet przyrodniczy króla Francji, a następnie Narodowe Muzeum Historii Naturalnej  (MNHN) stanowił jedno z najważniejszych centrów naukowych Europy. Liczne ślady współpracy gdańskich przyrodników z tą instytucją przetrwały w muzealnej kolekcji. Odegrali oni znaczącą rolę w powstaniu Histoire Naturelle…, pierwszej nowoczesnej encyklopedii przyrodniczej, zredagowanej przez Georges’a-Louisa Leclerca Buffona (1701-1788). Biblioteka Główna MNHN posiada w swoich zbiorach książki Adriana Pauliego, Nicolausa Ölhafena, Georga Segerusa, Ernsta Gottfrieda Heysego, Johanna Adama Kulmusa, Christiana Mentzla, Christophora Gottwalda, Georga Andreasa Helwinga, Joahannesa Philippusiusa i Jacoba Breyniusów, Jacobusa Theodorusa Kleina, Michaela Christopha Hanoviusa, Gottfrieda Reyegera, Johanna Daniela Titiusa, Johanna Reinholda i Georga Forsterów. 90 książek gdańskich przyrodników, a także rękopisy i korespondencja m.in. G. Forstera pozwalają na częściowe odtworzenie historii współpracy gdańszczan  z Gabinetem Historii Naturalnej króla Francji i MNHN.

Czasopismo: Z Badań nad Książką i Księgozbiorami Historycznymi
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Kompozyty sztywnych pianek poliuretanowo-poliizocyjanurowych z korą dębu szypułkowego

Otrzymano nowe materiały poliuretanowe w postaci sztywnych pianek poliuretanowo-poliizocyjanurowych (PUR-PIR) modyfikowanych dodatkiem zmielonej kory dębu szypułkowego. Zawartość bionapełniacza wynosiła 0–25 % mas. w stosunku do sumy mas poliolu i poliizocyjanianu. Zbadano właściwości termiczne, mechaniczne, odporność na starzenie oraz palność wytworzonych pianek. Modyfikowane dodatkiem kory dębu pianki PUR-PIR wykazywały mniejsze niż pianka wzorcowa (niemodyfikowana) wartości kruchości, wytrzymałości na ściskanie, chłonności wody i nasiąkliwości oraz wartości gęstości pozornej, palności i odporności na starzenie zbliżone do wartości odpowiadających piance wzorcowej.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie przepływu polimerowych kompozytów drzewnych w procesie wytłaczania jednoślimakowego z dozowanym zasilaniem

Wykonano badania doświadczalne przepływu polimerowych kompozytów drzewnych w procesie wytłaczania jednoślimakowego z dozowanym zasilaniem wytłaczarki. Prowadzono proces wytłaczania kompozytów polipropylenowych (PP) z różnym udziałem masowym mączki drzewnej, w różnych warunkach technologicznych przetwórstwa i na różnym poziomie dozowania tworzywa. Na podstawie „zimnego eksperymentu” wytłaczania z zastosowaniem techniki „wyciągania ślimaka” oceniano przebieg uplastyczniania i przepływu kompozytu. Stwierdzono, że przepływ (tj. transport tworzywa w stanie stałym, uplastycznianie oraz przepływ tworzywa w stanie uplastycznionym) polimerowych kompozytów drzewnych w procesie wytłaczania z dozowanym zasilaniem przebiega odmiennie niż przepływ w klasycznym procesie wytłaczania bez dozowania. Ponadto, różni się on od przepływu tworzyw termoplastycznych w procesie z dozowanym zasilaniem wytłaczarki. Mechanizm uplastyczniania w strefie niecałkowitego wypełnienia ślimaka jest podobny do mechanizmu uplastyczniania tworzyw termoplastycznych, polegającego na przewodzeniu. Natomiast uplastycznianie kompozytu w strefie całkowitego wypełnienia ślimaka jest zależne od zawartości mączki drzewnej w osnowie PP. W wypadku dużej zawartości mączki drzewnej nie obserwuje się znanego mechanizmu uplastyczniania Tadmora. Występuje wówczas mechanizm uplastyczniania jednokierunkowego. Mechanizm Tadmora uwidacznia się w wypadku mniejszej zawartości mączki drzewnej w kompozycie PP.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie metody Taguchi do oceny wpływu sposobu wytłaczania na wybrane właściwości kompozytów polimerowo-drzewnych

Zbadano wybrane właściwości wytrzymałościowe i fizyczne kompozytów recyklowanego polietylenu dużej gęstości (rPE-HD) napełnionego wiórami drzewnymi (10, 25, 50 % mas.), uzyskanych metodą wytłaczania jednoślimakowego i ślimakowo-tarczowego. Oceniano wpływ szerokości szczeliny strefy tarczowej (Ws), prędkości obrotowej ślimaka (n) i udziału masowego frakcji drzewnej (i) na cechy wytworzonych kompozytów. Stosując planowanie eksperymentu metodą Taguchi, opracowano warunki i program badań umożliwiające określenie optymalnych wartości parametrów wytłaczania oraz składu mieszanin, uwzględniających kryterium najkorzystniejszych właściwości użytkowych wytłoczonego materiału.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Polihydroksyalkaniany – zastosowanie i recykling

Problem wszechobecnych odpadów z niebiodegradowalnych tworzyw polimerowych generuje konieczność poszukiwania materiałów alternatywnych, utylizowanych po użyciu na drodze biodegradacji w wyniku kompostowania. Takimi tworzywami są biotworzywa zawierające polihydroksyalkaniany – biodegradowalne biopoliestry – otrzymywane metodą fermentacji substratów pochodzących ze źródeł odnawialnych. Mogą one stanowić cenny surowiec do wytwarzania substancji pochodzenia naturalnego lub oligomerycznych produktów o zróżnicowanej strukturze łańcucha i różnych grupach końcowych, przydatnych np. jako nośniki leków.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie techniki pomiarowej typu in-line do oceny właściwości reologicznych kompozytów polietylenu z węglanem wapnia

Przedstawiono wyniki badań właściwości reologicznych kompozytów polietylenu małej gęstości (PE-LD), z dodatkiem handlowego niemodyfikowanego węglanu wapnia (CaCO<sub>3</sub> 7, 14, 21 i 28 % mas.), wytworzonych w procesie wytłaczania dwuślimakowego. Pomiary przeprowadzono przy użyciu reometru wytłaczarkowego typu in-line, z zastosowaniem cylindrycznych dysz pomiarowych o różnym stosunku L/D. Oceny właściwości reologicznych kompozytów dokonano na podstawie modelu potęgowego Ostwalda-de Waele'a. Określono wpływ dodatku CaCO<sub>3</sub> na gęstość wytworzonych kompozytów w warunkach przetwórczych (charakterystyki p-v-T) oraz na ich masowy wskaźnik szybkości płynięcia (MFR). Zastosowanie techniki pomiarowej typu in-line umożliwiło wyznaczenie: naprężenia stycznego, szybkości ścinania, wykładnika płynięcia, poprawki Rabinowitscha, poprawki Bagleya, krzywych płynięcia oraz krzywych lepkości badanych tworzyw polimerowych w rzeczywistych warunkach procesu wytłaczania.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty poliuretanowe o różnych osnowach napełniane mikrosferami szklanymi

Przedmiotem pracy są kompozyty poliuretanowe z dwóch różnych typów poliuretanów napełnianych mikrosferami szklanymi przeznaczone do wytwarzania form stosowanych w technologii odlewania próżniowego (VC). Oceniano wpływ napełniacza na właściwości wytworzonych kompozytów. Wyznaczono lepkość przedmieszek, a usieciowane kompozyty scharakteryzowano metodami analizy termomechanicznej (DMA) oraz analizy struktury z zastosowaniem spektroskopii w podczerwieni (FT-IR) i skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM). Przedstawiono również wyniki badań wytrzymałościowych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Hybrydowe nanokompozyty polimerowe stosowane w technologii Rapid Prototyping

Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej wykorzystania kompozytów na osnowie polimerów termoplastycznych i chemoutwardzalnych w technologii odlewania próżniowego (Vacuum Casting, VC) oraz w technologii wytłaczania warstwowego. Opisano badania nad zastosowaniem materiałów polimerowych w technologiach Rapid Prototyping, Rapid Manufacturing i Rapid Tooling.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie metody vacuum casting do wytwarzania prototypów badawczych polimerowych kół zębatych

Przeprowadzono badania dotyczące wykorzystania nanokompozytów na osnowie dwuskładnikowych żywic poliuretanowych typu RenPIM-VG 5286 (PUR) z dodatkiem nanonapełniaczy: Nanobent® ZR1 i ZR2, modyfikowanych oktakis(tetrametyloamonio)oktasilseskwioksanem i oktakis{3-[N-(hydroksyetylo)dimetyloamino]propylo}oktasilseskwioksanem w technologii vacuum casting (VC). Zbadano reaktywność kompozycji odlewniczych (czas żelowania i maksymalną temperaturę utwardzania) oraz właściwości tiksotropowe, które mają istotny wpływ na przebieg procesu technologicznego wytwarzania prototypów kół zębatych w matrycach silikonowych. Oznaczono także wpływ rodzaju nanonapełniacza na właściwości użytkowe uzyskanych kompozytów. Wykazano, że dzięki wprowadzeniu układu hybrydowych napełniaczy, uzyskano ograniczenie skurczu promieniowego i osiowego, co dało radykalną poprawę dokładności wymiarowej odlewanych kół zębatych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie systemu optycznego ATOS II w technikach szybkiego prototypowania modeli kół zębatych otrzymywanych na bazie żywicy epoksydowej

Oceniano właściwości mechaniczne oraz przetwórcze kompozytów otrzymanych na osnowie żywicy epoksydowej (EP) i napełniaczy hybrydowych, zwłaszcza pod kątem ich zastosowania w metodach szybkiego prototypowania do wytwarzania modeli kół zębatych. Weryfikację dokładności odwzorowania kształtu geometrycznego modelu wykonano za pomocą bezstykowego systemu optycznego opartego na współrzędnościowym skanerze optycznym ATOS Triple Scan II Blue Light firmy GOM. Wytworzone kompozyty hybrydowe wykazywały znacznie lepsze właściwości mechaniczne niż nienapełniona żywica epoksydowa. Dzięki wprowadzeniu do osnowy EP hybrydowych napełniaczy uzyskano ograniczenie skurczu promieniowego i osiowego, co wpłynęło na radykalną poprawę dokładności odwzorcowania kształtu geometrycznego odlewanych kół zębatych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie prototypów części chwytaka robota mobilnego z materiałów polimerowych z wykorzystaniem technologii wytwarzania przyrostowego. Cz. I. Właściwości mechaniczne i stałe materiałowe próbek z kopolimeru akrylonitryl-butadien-styren

Przedstawiono wyniki badań dotyczące wykorzystania technologii wytwarzania przyrostowego (FDM) w produkcji prototypów części chwytaka robota mobilnego wykonanych z modyfikowanego kopolimeru akrylonitryl-butadien-styren (ABS-M30). Oceniano wpływ rodzaju geometrii wypełnienia na właściwości mechaniczne i stałe materiałowe kształtek polimerowych. Wykonano próby wytrzymałościowe przy statycznym rozciąganiu w trzech kierunkach, z rejestracją odkształceń za pomocą szybkich kamer systemu Aramis, próbek wytwarzanych w trzech orientacjach. Wyniki porównano z danymi literaturowymi dotyczącymi kształtek wykonanych z tworzywa ABS-M30 w procesie wtryskiwania.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Termoczułe poli(metakrylany glikoli oligoetylenowych) i ich biokoniugaty – synteza i zachowanie w roztworze

W ciągu ostatnich kilkunastu lat znacząco wzrosło zainteresowanie polimerami zawierającymi boczne łańcuchy glikolu oligoetylenowego. Wśród polimerów tego typu największe znaczenie uzyskały poli(metakrylany glikoli oligoetylenowych) (POEGMA). Polimery te są biokompatybilne. Wiele z polimerów POEGMA wykazuje termoczułość w roztworach wodnych i wpłynie fizjologicznym, a ich przejście fazowe jest wąskie i charakteryzuje się nieznaczną histerezą. Przegląd obejmuje syntezę i samoorganizację homo- i kopolimerów POEGMA o różnej topologii makrocząsteczek. Zawiera także dane o otrzymywaniu termoczułych koniugatów POEGMA z substancjami aktywnymi biologicznie i możliwość wykorzystania takich biokoniugatów do otrzymywania nanonośników.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Automatyzacja procesu projektowania oraz wytwarzania polimerowych modeli struktur anatomicznych żuchwy w konwencji Przemysł 4.0

Przedstawiono przykład zastosowania konwencji Przemysł 4.0 w procesie projektowania oraz wytwarzania polimerowych modeli struktur anatomicznych żuchwy. Zautomatyzowanie procesu na bazie struktury Przemysł 4.0 ma na celu szybkie wsparcie lekarzy i dostarczenie im gotowych narzędzi usprawniających przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Zintegrowanie w procesie projektowania oraz wytwarzania modeli struktur anatomicznych systemów inżynierii rekonstrukcyjnej (RE), systemów wspomaganych komputerowo (CAD) i przyrostowych metod wytwarzania (RP) pozwala nie tylko na skrócenie czasu przygotowania gotowego szablonu chirurgicznego, ale także na zwiększenie dokładności jego wykonania. Badania wykonane na bazie udostępnionych przez Kliniczny Szpital Wojewódzki Nr 1 im. F. Chopina w Rzeszowie danych pomiarowych w obrębie obszaru żuchwy 14 pacjentów potwierdziły korzyści wynikające z zastosowania koncepcji Przemysł 4.0 w procesie wykonania modeli struktur anatomicznych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ odległości źródła napromieniania na właściwości fotoutwardzalnych wypełnień stomatologicznych

Zbadano wpływ odległości źródła światła lampy LED od powierzchni próbki oraz czasu naświetlania na właściwości mechaniczne utwardzonych komercyjnych kompozytów stomatologicznych. Określono ich właściwości mechaniczne, takie jak: wytrzymałość na ściskanie, moduł Younga oraz odkształcenie przy ściskaniu. Każdorazowo po badaniach wytrzymałościowych okiem nieuzbrojonym oceniano wygląd uszkodzeń próbki kompozytu. Stwierdzono, że zwiększenie odległości źródła światła lampy LED od powierzchni kompozytu wydłuża czas jego utwardzania, co prowadzi do pogorszenia wytrzymałości na ściskanie, a w konsekwencji do zmniejszenia trwałości wypełnienia.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ struktury na właściwości piezoelektryczne elektretów polipropylen-montmorylonit

Przeanalizowano zależność właściwości piezoelektrycznych kompozytów izotaktycznego polipropylenu (i-PP) z modyfikowanym montmorylonitem (MMT) od struktury i właściwości mechanicznych wytworzonej folii oraz od zawartości napełniacza. Wprowadzenie napełniacza mineralnego w postaci MMT do i-PP pozwoliło na wytworzenie metodą wytłaczania folii o strukturze komórkowej, co zostało potwierdzone badaniami za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM). Jednoosiowa orientacja folii wpłynęła na wzrost stopnia jej krystaliczności. Po spolaryzowaniu w polu elektrycznym o dużym natężeniu (ok. 100 V/µm) folie wykazywały właściwości piezoelektryczne. Trwałość otrzymanych elektretów oceniano na podstawie napięcia piezoelektrycznego mierzonego w czasie przechowywania folii w temperaturze pokojowej. Stwierdzono, że struktura komórkowa folii oraz wzrost stopnia krystaliczności wpływa na zwiększenie wartości stałej piezoelektrycznej ładunkowej d33 w porównaniu z wartością d33 czystego i-PP. Uzyskane wartości stałej d33 w obszarze większych i mniejszych naprężeń badanych próbek są prawie dwukrotnie większe niż w wypadku litej folii PVDF [poli(fluorek winylidenu)] oraz folii i-PPnieorientowanej. Stosunkowo mało skomplikowana technologia wytwarzania folii kompozytowych stwarza możliwość ich wykorzystania do budowy czujników nacisku szerokiego zastosowania.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena uszkodzeń polimerowych podnosków stosowanych w obuwiu ochronnym – studium przypadku

Oceniano uszkodzenia polimerowych podnosków stosowanych najczęściej w obuwiu ochronnym, dostępnym w handlu. Badania laboratoryjne obejmowały wytrzymałość na obciążenie ściskające standardowe i niestandardowe występujące w rzeczywistych warunkach pracy. Z wykorzystaniem analizy mikroskopowej oceniano strukturę materiałów podnosków poddanych testom odporności na ściskanie. Wyniki badań wskazują, że polimerowe podnoski nie ulegają uszkodzeniom pod wpływem zarówno standardowego (10, 15 kN), jak i niestandardowego (20 kN) obciążenia ściskającego.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie przepływu kompozytów polimerowo-drzewnych w procesie wytłaczania jednoślimakowego

Zbadano doświadczalnie przepływ kompozytu polimerowo-drzewnego o zawartości 70 % mas. mączki drzewnej w procesie wytłaczania jednoślimakowego, w różnych warunkach technologicznych przetwórstwa. Przebieg uplastyczniania i przepływu tworzywa oceniono na podstawie tzw. zimnego eksperymentu wytłaczania, z zastosowaniem techniki wyciągania ślimaka. Na podstawie wyników badań zaproponowano mechanizm uplastyczniania jednokierunkowego. Stwierdzono, że modelowanie procesu wytłaczania kompozytów polimerowo-drzewnych wymaga odmiennego podejścia niż modelowanie wytłaczania tworzyw termoplastycznych.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie nanocząstek srebra do modyfikacji polimerów

Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej sposobów otrzymywania nanocząstek srebra oraz wpływu warunków prowadzenia syntezy na ich właściwości. Omówiono działanie antybakteryjne nanocząstek srebra oraz możliwość ich wykorzystania w kompozytach polimerowych, które znajdują zastosowanie do wytwarzania m.in. artykułów medycznych, artykułów gospodarstwa domowego, a także w budownictwie i przemyśle motoryzacyjnym. Opisano również właściwości biobójcze koloidalnych roztworów srebra, sposoby ich stabilizacji oraz ograniczenia w aplikacji.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa