rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zagadnienie praw podmiotowych na styku prawa prywatnego i publicznego. Rozważania de lege ferenda na przykładzie opłat należnych komornikowi

Autor analizuje zagadnienie dopuszczalności stosowania w sektorze publicznym niektórych instytucji i zasad wypracowanych w prawie cywilnym. Swoje rozważania koncentruje na przykładzie opłat pobieranych przez komorników w ramach egzekucji sądowej. W polskim prawie przedmiotem krytyki wielu środowisk jest brak możliwości miarkowania wysokości opłat pobieranych przez komornika od dłużnika w związku z egzekucją zobowiązań niepieniężnych. Autor po analizie wyraża pogląd, że de lege lata takie miarkowanie nie jest możliwe, nawet jeżeli dopuścilibyśmy stosowanie do tych opłat znanej w prawie cywilnym zasady zakazującej nadużywania praw podmiotowych. Ani trudna sytuacja majątkowa, ani też trudna sytuacja rodzinna dłużnika w świetle prawa obowiązującego nie dopuszcza takiego miarkowania. Niedopuszczalność ta wynika z wyraźnych przepisów regulujących procedurę pobierania tej opłaty, tzn. pobierana jest ona z góry od wierzyciela. Gdyby nie te przepisy, zdaniem autora taka możliwość miarkowania w oparciu o zasadę zakazującą nadużywania praw podmiotowych istniałaby. Autor wyraża bowiem przekonanie, że sam podział na prawo publiczne i prywatne nie jest autonomiczną wartością. Najważniejsze jest natomiast, by system prawny umożliwiał usuwanie kolizji między tzw. literą prawa a powszechnym poczuciem słuszności.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Podzielność świadczenia w umowie o roboty budowlane

Podzielność świadczenia wykonawcy umowy o roboty budowlane umożliwia odstąpienie od umowy ze skutkiem ex nunc, natomiast jeżeli świadczenie jest niepodzielne, odstąpienie następuje ze skutkiem ex tunc i dotyczy zarówno już zbudowanej części obiektu, jak i części jeszcze nie zrealizowanej. Podzielność świadczenia ma doniosłość dla zaistnienia kompetencji do wypowiedzenia umowy, wykładni art. 647 k.c. dla zakresu obowiązku oddania obiektu, wykładni art. 654 k.c. co do obowiązku częściowego przyjmowania robót, a wreszcie dla skutków prawnych całkowitego bądź częściowego zniszczenia obiektu budowlanego. Podzielność ta wpływa również na mierniki oceny staranności działania wykonawcy i zakres jego roszczeń.
        Uchwycenie charakteru świadczenia wykonawcy w danej umowie wymaga zastosowania „potrójnej kwalifikacji”. Uwzględnia ona po pierwsze osiągalną praktycznie podzielność wykonywania danego zakresu robót budowlanych, po drugie dopuszczalną podzielność samego procesu budowlanego, w aspekcie wymaganej sekwencji technologicznej lub czasowej, a po trzecie charakter i podzielność samego obiektu budowlanego. W konsekwencji podzielność świadczenia w umowie o roboty budowlane jest ograniczona czynnikami obiektywnymi o technicznym lub technologicznym charakterze, ograniczającymi zakres swobody stron umowy, co do ustalenia w umowie podzielności świadczenia wykonawcy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Pojednanie pokrzywdzonego ze sprawcą jako podstawa do umorzenia postępowania w świetle projektu Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego

Artykuł omawia projekt wprowadzenia do Kodeksu karnego art. 59a w brzmieniu następującym: „Na wniosek pokrzywdzonego umarza się postępowanie karne o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji sprawca pojednał się, w szczególności w wyniku mediacji, z pokrzywdzonym i naprawił szkodę wyrządzoną przestępstwem lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie”. Projektowane zmiany rodzą szereg wątpliwości. W szczególności nasuwa się pytanie, czy samo pojednanie sprawcy z pokrzywdzonym jest wystarczające do uznania, że zachodzi brak potrzeby ukarania sprawcy. Niniejsze opracowanie stanowi próbę oceny proponowanego przez Komisję Kodyfikacyjną nowego rozwiązania.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Więcej praw – mniej wolności – mniej dobrobytu

Niewiele jest pojęć tak popularnych i tak nadużywanych, jak pojęcie praw (uprawnienia), współczesne użycie słowa „prawa” odnosi się do dwóch całkiem różnych stanów rzeczy: praw wolnościowych i praw roszczeniowych (socjalnych). Twierdzenie, że podstawowe potrzeby uzasadniają zarówno prawa wolności, jak i prawa socjalne jest nad wyraz wątpliwe. Niemniej jednak, nawet jeśli przyjąć argument potrzeb podstawowych, przemawiający za pewną wersją państwa opiekuńczego, to trudno uznać, że uzasadnia on rozwinięte państwo opiekuńcze w wersji istniejącej obecnie w większości krajów. Prawa socjalne są słabo uzasadnione intelektualnie i służą jako retoryczne narzędzie do uzasadniania wzrostu państwa socjalnego, które zwłaszcza w krajach ubogich, hamuje wzrost gospodarczy ‒ jedyny mechanizm, który może wyprowadzić je z ubóstwa. Ekspansja państwa socjalnego wypiera bardziej efektywne niepaństwowe mechanizmy pomagania ludziom w potrzebie, dalej wymaga ona wyższych podatków, co redukuje wolność gospodarczą jednostki i ma tendencję do osłabiania wzrostu gospodarczego. Więcej praw socjalnych ‒ mniej wolności gospodarczej ‒ mniejszy dobrobyt.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Nieodpłatna pomoc prawna jako instrument zabezpieczenia społecznego

Przedmiotem opracowania jest analiza przepisów ustawy z 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej i ocena, a celem analizy jest określenie, w jakim stopniu nieodpłatna pomoc prawna może być uznana za instrument zabezpieczenia społecznego. Autor przedstawia zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, w tym zakres przedmiotowy tej pomocy oraz krąg osób uprawnionych do jej otrzymania, a także rozwiązania organizacyjno-finansowe i porównuje je z regulacjami prawa procesowego dotyczącymi zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Następnie omawia pojęcie „zabezpieczenie społeczne” i na jego tle ocenia przepisy ustawy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
O konflikcie interesów między nadzorem a polityką pieniężną

Dyskusja wokół kwestii konfliktu interesów między funkcją realizacji polityki pieniężnej a funkcją nadzoru bankowego wpływa na rozwiązanie instytucjonalne polegające na włączeniu lub niewłączaniu funkcji nadzoru do zadań banku centralnego. Z tego też względu przez wiele lat Europejski Bank Centralny (EBC) nie sprawował nadzoru w stosunku do instytucji kredytowych. Przy konstrukcji Europejskiego Systemu Banków Centralnych zwyciężyła koncepcja niemiecka całkowitego wydzielenia nadzoru z EBC. Gdyby nie kryzys finansowy lat 2008-2013, prawdopodobnie do dziś EBC nie sprawowałby nadzoru nad instytucjami kredytowymi. Pomimo utworzenia w 2011 r. Europejskiego Urzędu Nadzoru Finansowego dwa lata później zdecydowano się powierzyć EBC nadzór bankowy nad najważniejszymi instytucjami finansowymi na obszarze Unii Europejskiej. Trudno dziś rozstrzygnąć, czy połączenie polityki pieniężnej i nadzoru pod jednym dachem EBC było posunięciem korzystnym, dopiero za kilka lat będzie można ocenić, czy zwiększyła się efektywność nadzoru.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Granice ingerencji organu antymonopolowego w wolność gospodarczą w kontekście regulacji dotyczących ochrony konsumentów

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) jest organem administracji publicznej o bardzo szerokich kompetencjach, które dotykają wiele odrębnych aktywności podejmowanych przez przedsiębiorców na rynku. W zakresie ochrony konsumentów szerokie prerogatywy Prezesa UOKiK są pochodną regulacji unijnych ‒ dyrektyw wdrażanych następnie do polskiego porządku prawnego. Prezes UOKiK stoi na straży przestrzegania przez przedsiębiorców regulacji dotyczących ochrony konsumentów, egzekwując wykonywanie obowiązujących przepisów. Autorzy przedstawianej publikacji poddają analizie zakres dyskrecjonalności organu do spraw ochrony konsumentów na przykładzie ostatnio wydanej decyzji dotyczącej ochrony konsumentów na rynku telekomunikacyjnym. W szczególności autorzy analizują rozstrzygnięcie Prezesa UOKiK w kontekście konstytucyjnego i unijnego modelu ochrony konsumentów przez informację oraz w świetle konstytucyjnie gwarantowanej wolności gospodarczej.
         

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Charakterystyka quasi-sądowych funkcji Europejskiego Komitetu Praw Społecznych w procesie rozpatrywania skarg zbiorowych

Artykuł prezentuje problematykę kompetencji kontrolnych Europejskiego Komitetu Praw Społecznych jako organu traktatowego w systemie Europejskiej Karty Społecznej Rady Europy. Dorobek traktatowy Rady Europy w dziedzinie ochrony praw człowieka i podstawowych wolności jest bardzo bogaty, a stworzony przez tę organizację system kontrolny może być traktowany jako wzorcowy dla innych organizacji międzynarodowych. Przedmiotem rozważań autora jest system kontrolny Europejskiej Karty Społecznej, którego najważniejszą instytucją jest Europejski Komitet Praw Społecznych jako szczególny organ traktatowy. Komitet wykorzystuje zarówno klasyczne instrumenty kontrolne, jakimi są sprawozdania państw, jak i szczególny instrument kontrolny, jakim są skargi zbiorowe. W procesie rozpatrywania skarg zbiorowych Europejski Komitet Praw Społecznych, jako organ niesądowy, podejmuje i realizuje działania, które uzasadniają określenie jego funkcji kontrolnych jako funkcji quasi-sądowych. Autor prezentuje argumenty na poparcia tej tezy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Umowa o udostępnienie skrytki bankowej w prawie niemieckim

Rozważania zawierają analizę najważniejszych elementów umowy sejfowej w prawie niemieckim, że szczególnym uwzględnieniem jej charakteru prawnego. Do podstawowych obowiązków banku należy umożliwienie klientowi dostępu do skrytki w godzinach pracy banku oraz zapewnienie ochrony samej skrytce. Natomiast do podstawowych obowiązków klienta należy uiszczanie czynszu. Z kolei do najważniejszych uprawnień banku zalicza się możliwość rozwiązania umowy bez zachowania terminów wypowiedzenia, klient zaś ma prawo używać skrytki w godzinach pracy banku. W literaturze z największą aprobatą spotkała się koncepcja, według której umowa o udostępnienie skrytki sejfowej ma charakter umowy najmu. W podsumowaniu autorka stwierdza m.in., że określenie charakteru prawnego umowy sejfowej ściśle związane jest z funkcją, jaką przypisuje się tej umowie. Jeśli przyjmuje się, że podstawowe znaczenie w umowie sejfowej ma obowiązek banku polegający na udostępnieniu klientowi skrytki, to wówczas umowa ta bliska jest umowie najmu i tak może zostać zakwalifikowana. Gdyby natomiast stwierdzić, że podstawową funkcją, a co za tym idzie ‒ także najważniejszym obowiązkiem banku jest zapewnienie pieczy nad skrytką, to wówczas ciężar omawianej kwalifikacji przesuwa się w kierunku umowy przechowania.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Oszustwo podatkowe a przestępstwo oszustwa w prawie polskim i niemieckim

Artykuł dotyczy przestępstwa oszustwa podatkowego w niemieckim oraz w polskim prawie karnym. Przestępstwa te należą do nielicznej grupy czynów stanowiących delikty podatkowe, które zagrożone są karą kryminalną w ustawodawstwie niemieckim. W niemieckim porządku prawnym bowiem ustawodawca zdecydował się na kryminalizację tego obszaru patologii jedynie w wąskim zakresie, w przeciwieństwie do naszego rozwiązania, w którym funkcjonuje odrębna ustawa karna penalizująca kilkadziesiąt naruszeń dotyczących finansów publicznych. Przedmiotem rozważań jest ustalenie, w jakim zakresie znamiona przestępstwa oszustwa podatkowego z Kodeksu karnego skarbowego oraz niemieckiej Ordynacji podatkowej pokrywają się ze znamionami klasycznego przestępstwa oszustwa, określonego w polskim oraz niemieckim Kodeksie karnym, a także jakie wynikają z tego konsekwencje.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Demograficzne uwarunkowania rozwoju miasta Poznania

W niniejszym artykule przedstawiono dotychczasowe i przyszłe trendy rozwoju populacji miasta Poznania. Celem badań jest wskazanie powiązań i relacji między rozwojem demograficznym miasta i otaczających je obszarów podmiejskich w zakresie starzenia się ludności, rynku pracy i poziomu wykształcenia.
        Zmniejszenie średniego rocznego tempa wzrostu liczby ludności w powiecie poznańskim oraz towarzyszący mu spadek liczby mieszkańców Poznania wskazują na fazę absolutnej dezurbanizacji w rozwoju miasta. Trudno jest określić wpływ nieco większego wzrostu płodności kobiet w Poznaniu, w porównaniu z obserwowanym w otaczającym miasto regionie. Z kolei zmiany w długości oczekiwanego trwania życia wskazują rosnące podobieństwa charakterystyk rozwoju demograficznego miasta i strefy podmiejskiej.
        Procesy demograficzne są analizowane w powiązaniu ze zmianami  społecznymi. Tempo wzrostu liczby absolwentów wyższych uczelni w najbliższym otoczeniu Poznania jest znacznie wyższe aniżeli obserwowane w centrum miasta. Zwrócono także uwagę na wpływ wykształcenia na rozwój kariery i wydłużenie okresu aktywności zawodowej, a także na decyzje matrymonialne i prokreacyjne. Wzrost poziomu wykształcenia siły roboczej ma stały, pozytywny i znaczący wpływ na wzrost gospodarczy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Cykliczne badania jakości życia narzędziem wsparcia miejskiej strategii rozwoju

Procesy makroekonomiczne, mające wieloletnią perspektywę realizacyjną, w małym stopniu uwzględniają bariery i doraźne konsekwencje i dolegliwości, jakie mogą nieść one dla funkcjonowania konkretnej jednostki, rodziny i społeczności.
        Wagi nabiera zatem poszerzanie narzędzi pomiaru dobrostanu społecznego poza standardowy miernik, jakim jest Produkt Krajowy Brutto (PKB) – znaczenia nabrały kwestie pomiaru dobrostanu obywateli i satysfakcji z życia jako czynnika odzwierciedlającego walory miasta jako ‘atrakcyjnego miejsca do życia’.
        Badania jakości życia w miastach dostarczają władzom publicznym informacji o potrzebach, preferencjach i wyborach dokonywanych przez mieszkańców społeczności miejskiej oraz o ocenach dostępności i funkcjonowania infrastruktury miejskiej. Dla zarządzających rozwojem miasta dane te stanowić powinny przesłankę weryfikacji strategii rozwojowych oraz generowania nowych impulsów wzrostu gospodarczego, społecznego i kulturowego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Florian Znaniecki i Janusz Ziółkowski. O tradycji i kontynuacjach badań nad wartościowaniem przestrzeni miasta

Artykuł omawia specyfikę socjologicznego rozumienia przestrzeni, skupiając się na koncepcjach dwóch reprezentantów poznańskiej socjologii miasta: Floriana Znanieckiego i Janusza Ziółkowskiego. Centralne miejsce w ich rozważaniach o mieście zajmowało wartościowanie przestrzeni przez różne grupy i zbiorowości, determinujące, ich zdaniem, sposób i zasięg użytkowania tej przestrzeni. Tekst przedstawia najważniejsze w tej kwestii badania Znanieckiego i Ziółkowskiego, wpisując jej w kontekst socjologii europejskiej i ekologicznej szkoły z Chicago. Ostatnia część artykułu poświęcona jest nawiązaniom do koncepcji wartościowania przestrzeni we współczesnych badaniach socjologicznych i możliwościom odwoływania się do tej koncepcji w dzisiejszych dyskusjach na temat tożsamości miast, zanikania ich centrum oraz rewitalizacji zdegradowanych obszarów miejskich.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Miasto w ujęciu systemowym

Od czasu sformułowania przez L. von Bertalanffy’ego ogólnej teorii systemów badaną oraz kształtowaną rzeczywistość, jeśli tylko jest funkcjonalną całością, traktuje się jako system. Koncepcja systemowa wydaje się szczególnie użyteczna w przypadku badania i planowania rozwoju oraz funkcjonowania jednostek terytorialnego podziału kraju, w tym także miast. Doceniając rolę ujęcia systemowego w badaniach poznawczych oraz planowaniu rozwoju społeczno-gospodarczego i przestrzennego, przedstawia się trzy modele systemowe, w których miasto traktowane jest jako: (1) terytorialny system społeczny, (2) ekosystem oraz (3) organizm. I choć każdy z tych modeli może mieć efektywne zastosowanie na wielu etapach różnych działań planistycznych i koordynacyjnych, to jednak miasto traktowane jako terytorialny system społeczny wykazuje szczególną użyteczność przy określaniu przedmiotu działań planistycznych, zarówno w planowaniu społeczno-gospodarczym, jak i przestrzennym, model miasta-ekosystemu – przy planowaniu zagospodarowania przestrzennego, formułowaniu kierunków polityki urbanistycznej i ekologicznej oraz kształtowaniu środowiska życia, natomiast model miasta-organizmu – w planowaniu oraz koordynacji rozwoju społeczno-gospodarczego i przestrzennego, a także przy wyznaczaniu kierunków polityki miejskiej. To ostatnie ujęcie może ponadto odegrać szczególną rolę w dostosowaniu poziomu rozwoju infrastruktury miejskiej oraz struktury przestrzenno-funkcjonalnej miasta do potrzeb mieszkańców oraz ich aktywności czasowej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Strategiczne zarządzanie rozwojem gminy

W artykule przedstawiono istotę strategicznego zarządzania ze szczególnym uwzględnieniem działań marketingowych jako podstawy do skutecznego i efektywnego sterowania procesami rozwoju gminy, a w konsekwencji jak najlepszego zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców. Wskazano na rolę władz gminy w regulowaniu, kreowaniu i stymulowaniu rozwoju lokalnego, a także na konieczność kompleksowego podejścia do problemów rozwoju lokalnego. Przedstawiono także ewolucję metod zarządzania rozwojem lokalnym stosowanych przez władze polskich gmin. Na tym tle przedstawiono istotę, pojęcie, podstawowe cechy i etapy działań strategiczno-marketingowych na rzecz rozwoju gminy.
        Z przeprowadzonej analizy wynika, że odniesienie sukcesu w działaniach na rzecz rozwoju gminy w dużym stopniu zależy od umiejętności posługiwania się skutecznymi i efektywnymi metodami zarządzania. Taką – zdaniem autora – jest metoda strategiczno-marketingowa. W wyniku takiego podejścia powinien powstać efekt synergii, czyli efekt w postaci wartości dodanej ponad prostą sumę osiągniętych rezultatów, uzyskany w wyniku komplementarności obu metod zarządzania. Przy takim podejściu priorytety, cele i zadania do realizacji są określone w sposób kompleksowy, rzetelny oraz zgodny z realnymi możliwościami wykonawczymi, zwłaszcza finansowymi. W konsekwencji zwiększa się skuteczność działań realizacyjnych, co przekłada się na wyższy poziom zaspokojenia zbiorowych potrzeb mieszkańców, wzrost atrakcyjności lokalizacyjnej, poprawę wizerunku i wzrost konkurencyjności gminy w otoczeniu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Model rozwoju spójności obszarów metropolitalnych

Artykuł analizuje doświadczenia jednostek samorządu terytorialnego aglomeracji poznańskiej w rozwijaniu różnych form kooperacji. Szczególna uwaga została poświęcona rozpoznaniu i zaprezentowaniu instytucjonalnych form współdziałania na tworzących się metropolitalnych obszarach funkcjonalnych.
        Badania dotyczące rozwoju form spójności w aglomeracji poznańskiej przedstawiono na tle aktualnej europejskiej polityki ukierunkowanej terytorialnie, kładącej nacisk na wspieranie rozwoju obszarów funkcjonalnych. Specjalna wagę przykłada się w tej polityce do rozwiązywania wyzwań wynikających z narastania powiązań funkcjonalnych na obszarach metropolitalnych. Aktualne działania podejmowane w kształtujących się funkcjonalnych polskich obszarach metropolitalnych są omawiane także w świetle powstającej obecnie polskiej polityki ukierunkowanej terytorialnie. Szczególną uwagę poświęca ona wzmacnianiu współpracy międzysamorządowej oraz kooperacji z innymi sektorami na obszarach funkcjonalnych, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów o charakterze metropolitalnym.
        Efektem badań prezentowanych w artykule jest propozycja modelu budowania spójności w obszarach metropolitalnych. Model uwzględnia zalecenia polityki europejskiej, polskiej i zmieniające się krajowe ramy legislacyjne oraz uwarunkowania i doświadczenia lokalne.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Analizy przestrzenne w badaniach nad jakością życia w miastach

Podnoszenie jakości życia jest istotnym celem jednostek i społeczności. W ostatnich latach cel ten nabiera szczególnego znaczenia dla miast w kontekście postępującej urbanizacji połączonej z jednoczesnym odpływem mieszkańców na peryferia obszarów metropolitalnych. Autorzy postulują rozszerzenie tradycyjnie stosowanych wskaźników ekonomicznych i społecznych o indywidualne oceny mieszkańców oraz szersze stosowanie geograficznych metod badawczych. Prezentują podstawy teoretyczne i nowe metody badania subiektywnej jakości życia, satysfakcji oraz ocen jakości przestrzeni miejskiej. Dyskusji poddane są cechy środowiska miejskiego wpływające na różne formy aktywności mieszkańców oraz ich percepcję jakości życia. Autorzy proponują możliwe pola zastosowania w zarządzaniu miejskim, planowaniu przestrzennym i rewitalizacji oraz formułują rekomendacje dla miast.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Koncepcja urban resilience: narzędzie strategicznej diagnozy i monitoringu miast

Celem artykułu jest prezentacja propozycji metodyki badawczej dotyczącej oceny prężności miejskiej, w tym jej wstępna weryfikacja dla wybranych miast w Polsce. Uzupełnienie w tym zakresie stanowi sformułowanie wniosków odnoszących się do zastosowania analizowanej metodyki badawczej w procesie strategicznej diagnozy i monitoringu miast. Proponowana metodyka oceny prężności miejskiej zakłada, że miasto stanowi otwarty system adaptacyjny, składający się z atrybutów prężności i wrażliwości. Monitorowanie ich wartości jest elementem diagnozy strategicznej prowadzącym do identyfikacji działań wzmacniających prężność miasta.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne