rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wybrane aspekty zorganizowanej turystyki dzieci i młodzieży szkolnej w Polsce

Zgodnie z licznymi prognozami, turystyka dzieci i młodzieży w niedalekiej przyszłości zanotuje znaczny wzrost popularności. XXI wiek opisywany jest jako epoka intensywnego rozwoju turystyki młodzieży i coraz częściej także dzieci (Przecławski 1996). Aktualnie można stwierdzić, że w krajach
rozwiniętych dzieci i młodzież stają się grupą najbardziej aktywną turystycznie. Zdecydowanie bardziej aktywną niż przeciętni „dorośli” turyści, a nawet niż osoby przynależące do tzw. „trzeciego wieku”. Podobny trend zauważalny jest już w Polsce (Alejziak 2000). Publikacja ma charakter przeglądowy i dotyczy wybranych aspektów zorganizowanej turystyki dzieci i młodzieży szkolnej w Polsce. Artykuł opiera się na analizie literatury przedmiotu, dotyczącej turystyki dzieci i młodzieży szkolnej, w zakresie działalności turystyczno-krajoznawczej w szkolnictwie oraz aktywności turystycznej w wieku szkolnym.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Benjamin Disraeli : życie pisarza i polityka w świetle teorii „pragnienia homospołecznego”

Benjamin Disraeli (1804-1881) nie stronił od kobiet, chociaż fascynowały go męskie przyjaźnie. Zdaniem niektórych biografów, może to wskazywać na homoerotyczny element jego osobowości. Do jego najbliższych przyjaciół należeli głośni dandysi okresu Regencji – pisarz Edward Bulwer-Lytton i artysta
amator hrabia Alfred d’Orsay. Disraeli miał kilka romansów z mężatkami, ale po ślubie z bogatą wdową stał się kochającym i wiernym małżonkiem. Mimo pokaźnego majątku żony, miał problemy finansowe, które w końcu udało mu się rozwiązać dzięki pieniądzom, które hojnie zapisała mu tajemnicza dama
z Kornwalii. Spośród wszystkich kobiet, które poznał Disraeli, królowa Wiktoria zajmowała szczególne i wyjątkowe miejsce. Królowa ceniła jego lojalność i poświęcenie oraz uwielbiała jego pochlebstwa.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Próba oceny polskiej polityki gospodarczej w drugiej dekadzie XXI wieku

Polska polityka gospodarcza drugiej dekady XXI wieku w małym stopniu dostosowywała się do zachodzących w świecie zmian, koncentrując się na kwestiach wewnętrznych. Dzięki dużej redukcji deficytu sektora finansów publicznych, głównie za sprawą ograniczenia wzrostu wydatków budżetowych, w połowie 2015 roku udało się zakończyć procedurę nadmiernego deficytu po sześciu latach jej obowiązywania. Wciąż niezałatwiona pozostaje kwestia reformy systemu podatkowego, który jest mocno przestarzały, pełen niespójności i luk. W ostatnich latach rysuje się tendencja do wzrostu znaczenia polityki fiskalnej, mimo kłopotów rządu z utrzymaniem dyscypliny budżetowej kraju. Dla realizacji ambitnych obietnic wyborczych roku 2015, oznaczających de facto odejście od praktyki zaciskania pasa i rozpoczęcie polityki ekspansji bez powrotu, kwestia zasadniczej reformy i podwyższenia podatków – z wyjątkiem pośrednich – staje się coraz bardziej ewidentna. Z kolei polityka pieniężna mocno traci na efektywności, tak ze względu na ewidentne błędy jej autorów, jak i na fakt, że od lat nie potrafi sobie poradzić z sytuacją ogólnej nadpłynności systemu bankowego. Wymaga to nie tylko zmian instytucjonalnych, ale i przewartościowania samej koncepcji polityki monetarnej i jej głównego celu. W najbliższych latach przed polskimi władzami staje ważne zadanie ograniczenia skali nierównowagi tak wewnętrznej, jak zewnętrznej i tym samym zmniejszenia stopnia uzależnienia naszego kraju od napływu oszczędności zagranicznych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Hodża Nasreddin – antybohater w służbie kultury

Niniejszy artykuł ma charakter badawczy, jego celem jest przedstawienie ustnej tradycji anegdotycznej, żywej zarówno w Azji, jak i na Bliskim Wschodzie, która skupia się wokół postaci mądrego głupca. Występuje on w różnych trawestacjach o imieniu Hodża Nasreddin i łączy ludowe poczucie humoru z autoironiczną krytyką społeczną. Po rozpoznaniu specyficznych warunków społeczno-kulturowych, zmiany trybu życia z koczowniczego na osiadły i trudności adaptacyjnych tego procesu, przedstawiono zasięg ich oddziaływania i specyfikę w zależności od lokalnych tendencji. Następnie, po zarysowaniu studium postaci bliskowschodniego żartownisia pod kątem antropologicznym i turkologicznym, przywołane zostały analogiczne postacie bohaterów plebejskich i antybohaterów z kultury anatolijskiej. Jako przedstawiciel tradycji zachodnioeuropejskiej dla celów porównawczych przedstawiony został Dyl Sowizdrzał (niem. Till Eulenspiegel, ang. Owlglass). W pracy wykorzystano przykłady anegdot Hodży Nasreddina, towarzyszące po dziś dzień codziennemu życiu na Bliskim Wschodzie. W studium przypadku wykorzystano prace tureckich folklorystów i antropologów jak Ilhan Başgöz i Mary Douglas.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Znaczenie multiagencji ubezpieczeniowej w działalności małych i średnich przedsiębiorstw

Multiagencje są najprężniej i najszybciej rozwijającymi się podmiotami występującymi po stronie podażowej sprzedaży ubezpieczeń. Ich rola w rozwoju rynku ubezpieczeń oraz ogólnie pojętego rynku finansowego w Polsce jest znacząca. Celem rozważań jest próba dowiedzenia, jak istotne znaczenie mają te podmioty w funkcjonowaniu i rozwoju firm występujących na rynku. Artykuł poświęcony jest części teoretycznej oraz metodologicznej i analizie wpływu działalności multiagencji na rynek. Omówione zostały podstawowe procesy związane z działalnością ubezpieczeniową oraz struktura kanałów dystrybucji występujących w Polsce. Przedstawiono podstawowe podziały oraz charakterystykę
występujących podmiotów. Analizy wpływu działalności multiagencji ubezpieczeniowych dokonano na podstawie oceny jej bieżących aktywności i ich skutków: określenie zalet i wad po stronie popytowej – głównie firm sektora małych i średnich przedsiębiorstw, zyski i straty ponoszone przez
zakłady ubezpieczeń w związku z działalnością tego typu pośredników. Opracowanie zostało oparte na studium literatury z zakresu ubezpieczeń oraz ich dystrybucji i marketingu, a przede wszystkim na własnych doświadczeniach autora i wnikliwych obserwacjach zmian oraz bieżącego stanu rynku ubezpieczeń w Polsce.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Budżet państwa i finanse publiczne w 2013 roku

Rok 2013 był dla polskich finansów publicznych szczególnie trudny ze względu na głęboką dekoniunkturę, prawie recesję, w I półroczu. Pogorszyły się podstawowe wskaźniki – deficyt sektora wzrósł z 3,3% PKB do 4,3%, zaś poziom państwowego długu publicznego z 52,7% PKB do 53,9% – 
jednak skala pogorszenia była mniejsza niż oczekiwano. Prowadzoną politykę fiskalną można uznać za zręczną i elastyczną; nie doszło do działań nadmiernie restrykcyjnych, co stworzyło korzystne warunki dla przejawiających się w II półroczu objawów ożywienia gospodarczego.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Koncepcja smart cities w kontekście produktywności pracowników wiedzy 65 plus

Współczesne miasta są centrami wzrostu gospodarczego na całym świecie. Duża koncentracja ludzi oraz aktywności ekonomicznych i związanych ze spędzaniem czasu wolnego wymaga reorganizacji modeli zarządzania miastami. Ważnym, lecz mało eksponowanym elementem takich modeli 
powinno być definiowanie roli osób starszych, a w szczególności osób w wieku 65 plus, którzy należą do „klasy kreatywnej”. Obecnie nie funkcjonują spójne modele, ani pakiety rozwiązań dla tego wyzwania.  Opracowanie  niniejsze  ma  na  celu  zarysowanie  istoty  problemu  i wskazanie  pewnych 
roboczych rozwiązań w tym zakresie.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Kulturowe uwarunkowania zarządzania wiekiem w przedsiębiorstwach w wybranych krajach europejskich

W artykule przeglądowym ukazano wpływ uwarunkowań kulturowych na zarządzanie wiekiem w przedsiębiorstwach w wybranych krajach europejskich. Do rozpatrywania zależności pomiędzy kulturą narodową a zarządzaniem wiekiem w przedsiębiorstwach zaproponowano podejście systemowe, z wykorzystaniem modelu wymiarowego. Umożliwia on redukowanie abstrakcyjnego i rozmytego pojęcia kultury do wymiarów kulturowych, a zatem elementów spełniających przynajmniej pewne warunki umożliwiające ich empiryczną weryfikację. Wspomniane zależności przedstawiono w skali makro, prezentując wpływ kultury narodowej na podejście do zarządzania wiekiem i zatrudnienia osób starszych w poszczególnych krajach, oraz w skali mikro, opisując oddziaływanie kultury na takie istotne obszary zarządzania wiekiem w przedsiębiorstwach, jak rekrutacja i selekcja pracowników, planowanie i rozwój kariery oraz awans zawodowy, projektowanie szkoleń, motywowanie pracowników czy polityka płacowa.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Żywieniowe tradycje świąteczne – dawniej i współcześnie

Celem pracy było przedstawienie dawnych oraz współczesnych świątecznych zwyczajów i tradycji żywieniowych w Polsce. Analizy dokonano na podstawie literatury i własnych badań ankietowych. Stwierdzono, że większość respondentów przystępuje do wieczerzy wigilijnej oraz śniadania
wielkanocnego, zasiadając w gronie rodzinnym. Wśród najbardziej popularnych dań na wigilię wymieniano: barszcz z uszkami, kapustę z grzybami, pierogi z kapustą i grzybami, makowiec i piernik, smażonego karpia i śledzie w oleju oraz tradycyjny kompot z suszu. Ankietowani znali i rozumieli zwyczaje związane z wieczerzą wigilijną, jednak symbolika wigilijnych potraw była znana i rozumiana przez niewiele osób. Na wielkanocne śniadanie ankietowani spożywali: żurek, białą kiełbasę, ćwikłę, chrzan oraz babę. Znaczny odsetek respondentów znał symbolikę Świąt Wielkanocnych. Znajomość dań regionalnych wśród badanych jest lokalna i nieznana przez wielu respondentów. Podsumowując, żywieniowe tradycje świąteczne są nadal stosowane, za wyjątkiem niektórych dań i napojów, które dawniej stosowano często z powodów braku dostępu do innych surowców lub biedy.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Monitoring strategii regionalnych na przykładzie Strategii Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku Innowacyjne Mazowsze

W celu należytej kontroli efektywności realizacji celów strategicznych zawartych w strategiach rozwoju regionalnego wykorzystuje się monitoring, który pełni funkcje kontrolne oraz weryfikujące skuteczność wdrażanych przedsięwzięć. Obowiązek monitorowania strategii regionalnych wynika z zapisów ustawy o samorządzie województwa, która zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 4a wskazuje, że do Zarządu Województwa należy monitorowanie i analizowanie procesów rozwojowych w układzie przestrzennym oraz strategii rozwoju województwa, regionalnych programów operacyjnych, programów rozwoju i programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz kontraktu terytorialnego. Istotnym aspektem monitoringu strategii jest zaangażowanie w ten proces instytucji realizujących różne funkcje publiczne, a jego prawidłowy przebieg uzależniony jest od
właściwie dobranych wskaźników. Dla efektywnej realizacji działań podejmowanych przez władze wojewódzkie konieczne staje się zatem opracowanie systemu, który dostarczałby informacji o skuteczności i słuszności prowadzonej polityki rozwoju. Zarządzanie rozwojem, w którym kładzie się nacisk na pomiar osiągnięć jest częścią good governance i zapewnia odpowiednią jakość wdrażania dokumentu i skuteczność realizowanej polityki. Artykuł ma charakter studium przypadku, a przy uwzględnieniu ważności i aktualności problematyki jego celem jest prezentacja systemu pomiaru i realizacji celów zawartych w Strategii Województwa Mazowieckiego, a także popularyzacja zastosowanych rozwiązań umożliwiających aktualną ocenę, a tym samym dających możliwość reagowania na występujące trudności oraz poprawę jakości implementacji.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Bariery rozwoju MSP

Od kilkudziesięciu lat małe i średnie przedsiębiorstwa (MSP) stanowią podstawę wielu gospodarek. W Polsce ich udział w PKD w roku 2013 wynosił ok. 67%. Analizując zmiany w dynamice wzrostu PKB w ostatnich latach można stwierdzić, że istnieje ścisła zależność między kondycją sektora 
MSP w latach 2002-2013 a stanem polskiej gospodarki. Lata 2002-2007 to czas rozwoju i ożywienia gospodarczego, które zostało wyhamowane kryzysem rozpoczynającym się w roku 2008, odczuwalnym  w roku  2009. W roku  2010  rozpoczęło  się  już  ożywienie  gospodarcze  i wynikająca  z niego poprawa dla funkcjonowania przedsiębiorstw. Stan ten utrzymywał się również w roku 2011 i wiele podmiotów miało szanse powrotu do stanu sprzed kryzysu. Rok 2012 przyniósł kolejne załamanie i spowolnienie gospodarek, a co za tym idzie – pogorszenie warunków dla funkcjonowania sektora MSP. W roku 2013 dynamika PKB uległa niewielkim zmianom. 
Polskie przedsiębiorstwa borykają się w wieloma problemami. Należy wskazać tu m.in. bariery związane z innowacyjnością, transferem wiedzy i technologii. Są to bariery, które w dużej mierze wynikają z niedofinansowania przedsiębiorstw. Rzadko które przedsiębiorstwo (MSP) ma własne laboratoria i zespoły badawcze. Ich rozwój opiera się w dużej mierze na zakupach licencji – nie zawsze najnowszych i najlepszych. 
Obraz polskiego MSP dowodzi jak wiele jest jeszcze do zrobienia w kwestii zapewnienia właściwego funkcjonowania i rozwoju małych i średnich firm, aby mogły stanowić siłę napędową polskiej gospodarki.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
WZORCE HARMONII OPARTEJ NA GEOMETRIACH NIEEUKLIDESOWYCH W ARCHITEKTURZE WSPÓŁCZESNEJ (CZĘŚĆ II)

Tradycja ładu przestrzennego w architekturze opartego na proporcjach matematycznych i kompozycji
prostych brył geometrycznych wyrażona na piśmie sięga starożytności. Geometria euklidesowa,
poszerzona w XVII wieku przez francuskiego matematyka i filozofa Kartezjusza (fr. René Descartes),
aż do połowy XX wieku stanowiła nienaruszalną bazę architektonicznych poszukiwań twórczych
w zakresie geometrii. Jednak poczucie ogromnego niewykorzystanego potencjału tkwiącego w nowych
technologiach budowania bazujących na żelbecie i stali skłoniło niektórych twórców architektury
do poszukiwania nowych środków wyrazu wykraczających poza ograniczenia klasycznej geometrii.
Przełom, dokonany w latach 50. i 60. poprzedniego stulecia, rozpoczął nową erę architektury
opartej na geometriach nieeuklidesowych. W artykule przedstawiono osiągnięcia takich pionierów,
jak amerykański architekt pochodzenia fińskiego Eero Saarinen, Duńczyk Jørn Utzon i oraz aktualnie
działających architektów duńskich (Kristoffer Tejlgaard and Benny Jepsen), którzy przyczynili się
do wypracowania nowych wzorców dynamicznej ekspresji we współczesnej architekturze. Celem
artykułu badawczego jest prezentacja indywidualnych osiągnięć na tym polu wymienionych powyżej
zasłużonych twórców. Przeprowadzona analiza i studium przypadków wykazują śmiałość nowoczesnych
kompozycji architektonicznych opartych na układach nieliniowych w stosunku do tradycyjnej
modernistycznej architektury. Praca ma wartość edukacyjną i praktyczną, stanowiąc źródło wiedzy
i inspiracji dla współczesnej twórczości architektonicznej.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Sojusz Pacyfiku. Nowy biegun integracji gospodarczej w Ameryce Południowej

Przedmiotem pracy jest analiza procesów integracji gospodarczej w Ameryce Południowej. Celem przeprowadzonych badań jest próba dokonania oceny, w jakim stopniu utworzenie ugrupowania Sojuszu Pacyfiku może wpłynąć na kształt procesów integracyjnych na tym kontynencie oraz stanowić alternatywę dla istniejących już ugrupowań, w szczególności największego ugrupowania integracyjnego w Ameryce Południowej, którym jest Wspólny Rynek Południa (Mercosur). W pracy przeprowadzono analizę porównawczą modelu integracji oraz polityki gospodarczej państw tworzących Sojusz Pacyfiku oraz Mercosur, a także analizę danych jakościowych i ilościowych w stosunku do wskaźników ekonomicznych badanych państw. Na bazie przeprowadzonej analizy, wykazane zostały zależności między polityką gospodarczą oraz poziomem rozwoju gospodarczego analizowanych państw, ocen w zakresie konkurencyjności gospodarek oraz stanu wolności gospodarczej. Przeprowadzone badania wykazały, że wspólną cechą polityki gospodarczej państw Sojuszu Pacyfiku jest stosunkowo duże, w porównaniu z innymi państwami regionu, otwarcie na zewnętrzną konkurencję oraz instytucjonalizacja współpracy gospodarczej z państwami wysoko rozwiniętymi. Badania wykazały ponadto, że zastosowana przez te państwa polityka gospodarcza oraz otwarty model integracji gospodarczej miały pozytywny wpływ na ich rozwój gospodarczy, wysokość wymiany handlowej oraz poziom napływu inwestycji zagranicznych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Kształtowanie wizerunku współczesnej firmy – wybrane zagadnienia

Artykuł poświęcony jest problematyce kształtowania wizerunku współczesnej firmy. Autorka skupia się na employer brandingu, uwzględniając wymagania związane m.in. z takimi wyzwaniami, jak zróżnicowane oczekiwania różnych pokoleń. Na podstawie licznych źródeł, autorka udowadnia, że wyzwania w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi, szczególnie te związane z oczekiwaniami pracowników i kandydatów, mają istotny wpływ na konieczność stosowania coraz bardziej skutecznych rozwiązań w budowaniu wizerunku  pracodawcy,  spójnych  i adekwatnych  do  grupy  adresatów.  Jak  dowodzą  badania, dobry wizerunek firmy na rynku pracy sprzyja pozyskiwaniu i utrzymywaniu utalentowanych, wartościowych dla firmy pracowników oraz budowaniu pozytywnych relacji z klientami, kontrahentami i otoczeniem. Autorka podkreśla, że kultura organizacyjna i przywództwo w istotny sposób wpływają na wizerunek organizacji, zarówno wśród już zatrudnionych, jak i kandydatów do pracy. Tworzenie marki firmy jako dobrego pracodawcy jest odpowiedzią na wyzwania współczesnego otoczenia, głównie te związane z rosnącym znaczeniem pracownika jako kluczowego zasobu organizacji. Artykuł ma charakter koncepcyjny i jest przeglądem literatury.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Zarządzanie ryzykiem rozwoju ekonomicznego w Niemczech na przykładzie ostatniego światowego kryzysu gospodarczego

W artykule przedstawiono sposoby przezwyciężania skutków kryzysu finansowego w latach 2007-2009 przez Republikę Federalną Niemiec. Omówiono stan gospodarki niemieckiej przed kryzysem i skutki kryzysu dla tej gospodarki. Szczegółowo zaprezentowano podjęte działania antykryzysowe wspomagające koniunkturę: Pakiet „0”, „I” i „II” oraz dokonano oceny skuteczności tych działań  w zakresie  zarządzania  ryzykiem  rozwoju  ekonomicznego  w Niemczech.  Program  rządu przewidywał dużą i racjonalnie przygotowaną pomoc dla gospodarki, co zyskało akceptację Bundestagu i Bundesratu. Dzięki konkretnym i zdecydowanym działaniom zaradczym wpływ kryzysu na gospodarkę Niemiec okazał się mniejszy niż zakładano, a jego przezwyciężenie – stosunkowo szybkie i skuteczne.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne
Architektura – gra wyobraźni kierowana prawami widzenia

Celem rozważań jest próba wskazania charakterystycznych cech znamionujących odbiór wzrokowy przestrzeni realnej oraz relacji między postrzeganiem przestrzeni a procesem twórczym, jakim jest projektowanie architektoniczne. Zawarte w artykule treści oparto na analizach materiału ilustracyjnego i literatury przedmiotu. Treść artykułu podzielono na części odpowiadające kolejnym etapom na drodze od postrzegania zmysłowego po ideę projektową. W artykule zwrócono uwagę, jak istotne w praktyce architektonicznej jest zdobywanie doświadczenia budowanego na podstawie wrażeń wzrokowych i świadomego postrzegania.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne