rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kierunki przemian bazy noclegowej oraz jej wykorzystanie na wybrzeżu Chorwacji w latach 1993–2013

Proces rozpadu Jugosławii, zapoczątkowany po śmierci Josipa Broza-Tito, doprowadził do proklamowania przez Chorwację niepodległości 25 czerwca 1991 roku. Konsekwencją tej decyzji były rozpoczęte działania wojenne, które nie pozostały bez znaczenia dla wielkości bazy noclegowej oraz stopnia jej wykorzystania. Od roku 1995 nastąpił silny proces prywatyzacji, który objął swoim zasięgiem również bazę noclegową. Rządy Franjo Tuđmana, poprzez wzrost bezrobocia i inflacji, doprowadziły niemalże do upadku chorwackiej waluty. Wpłynęło to na zmianę atrakcyjności turystycznej Chorwacji od strony rynkowej. W latach 2000–2007 doszło do poprawy sytuacji na rynku usług turystycznych, co pokrywało się z okresem przemian gospodarczych. Niestety, brak poważniejszych bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) doprowadził w roku 2007 i kolejnych latach do wyhamowania wzrostu chorwackiego PKB oraz zubożenia społeczeństwa. Również międzynarodowy kryzys gospodarczy nie pozostał bez wpływu na sytuację na rynku usług turystycznych. W latach 2007–2008 doszło do rozwoju wielkości bazy noclegowej oraz wzrostu liczby turystów, przy jednoczesnym skróceniu średniego czasu ich pobytu. Lata 2009–2011 to okres, w którym nastąpił spadek liczby turystów w Chorwacji. Można to wytłumaczyć jako opóźniony efekt międzynarodowego kryzysu gospodarczego. Jednak powolny wzrost wielkości wskaźnika rozwoju bazy noclegowej pozwala definiować omawiany okres jako etap pozytywnych przemian na rynku usług turystycznych. W roku 2012 doszło do znacznego spadku liczby miejsc noclegowych, przy niewielkim wzroście liczby turystów. Doprowadziło to do zwiększenia efektywności wykorzystania bazy noclegowej, wzrósł też wskaźnik jej rozwoju. W lipcu 2013 roku Chorwacja stała się członkiem Unii Europejskiej (UE). Wpłynęło to w bezpośredni sposób na rynek usług turystycznych. Nastąpił znaczny wzrost liczby turystów, szczególnie z krajów UE, oraz rozwój bazy noclegowej. Nie bez znaczenia dla wielkości ruchu turystycznego było wprowadzenie obowiązku wizowego od 1 kwietnia 2013 roku dla obywateli z takich krajów, jak Rosja, Ukraina czy Turcja. Zaistniałe zmiany nie wpłynęły jednak na średnią długość pobytu turystów w Chorwacji. W ciągu całego okresu nastąpiło przesunięcie bazy noclegowej z głębi kraju do strefy nadmorskiej, gdzie w roku 1993 kumulowało się 89% miejsc noclegowych, by w roku 2014 skupiać ich 98%.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka rynku książki na podstawie scenariuszy stanów otoczenia

Książki są produktem finalnym procesu, na który składają się: etap indywidualnego lub zbiorowego procesu twórczego, etap produkcyjny realizowany w przedsiębiorstwach przemysłu poligraficznego oraz etap usługowy polegający na upowszechnianiu, dystrybucji i komercjalizacji produktu. Całość procesu jest więc bardzo złożona ze względu na jego naprzemienny niematerialny i materialny charakter, który poza wymiarem ekonomicznym ma w sobie również wymiar społeczny. Stąd też duża wrażliwość tego produktu na zachodzące procesy w sferze szeroko pojętej kultury podatnej na wpływy otoczenia krajowego, ale determinowane przez procesy globalne. Celem pracy jest ogólna charakterystyka rynku książki w perspektywie strategicznej w świetle dynamicznych przemian zachodzących w jego otoczeniu. Zastosowanie metody scenariuszy stanów otoczenia do analizy rynku książki miało na celu lepszą identyfikację tych składników makrootoczenia, które mogą mieć decydujący wpływ na funkcjonowanie rynku książki. Na podstawie otrzymanych wyników wydaje się, że najprawdopodobniej nastąpi dalszy wzrost dostępu do tekstu książki w oparciu o nowoczesne technologie. Kluczowym czynnikiem decydującym o dalszym rozwoju wszystkich ogniw rynku książki będzie jednak czynnik społeczno -kulturowy, który związany jest z przejściem w kierunku społeczeństwa informacyjnego (hipertekstowego) w którym istotna jest sama informacja oraz wygodny nośnik jej przekazu.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany zróżnicowania przestrzennego poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego w Polsce w latach 2000-2010 w aspekcie innowacyjnej gospodarki i otoczenia biznesu

Innowacyjna gospodarka i otoczenie biznesu stanowią ważne czynniki rozwoju społeczno-gospodarczego regionów. W niniejszym opracowaniu analiza zróżnicowania przestrzennego poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego w Polsce w latach 2000–2010 w aspekcie innowacyjnej gospodarki i otoczenia biznesu przeprowadzona została na podstawie 13 cech odnoszących się do jednostek przestrzennych poziomu regionalnego (NUTS2) oraz 3 cech odnoszących się do poziomu lokalnego (NUTS4). Otrzymane rozkłady przestrzenne obszarów wzrostu i stagnacji gospodarczej dla 11 obserwacji w okresie 2000–2010 pozwoliły na wskazanie istotnych prawidłowości rozwoju tych obszarów i identyfikacji czynników wpływających na te rozkłady. Szczegółowe cele tej analizy są następujące: 1. Identyfikacja rozkładu przestrzennego poziomu rozwoju w aspekcie: innowacyjna gospodarka i otoczenie biznesu w Polsce, prowadząca do wyróżnienia obszarów wzrostu i obszarów stagnacji. 2. Analiza trajektorii rozwoju obszarów wzrostu i obszarów stagnacji w badanym aspekcie, w tym także próba odpowiedzi na wpływ kryzysu gospodarczego na tę sferę gospodarki. 3. Identyfikacja czynników wpływających na rozmieszczenie i zmienność obszarów wzrostu i obszarów stagnacji w aspekcie: innowacyjna gospodarka i otoczenie biznesu. Artykuł prezentuje wyniki projektu badawczego: „Rozwój społeczno-gospodarczy a kształtowanie się obszarów wzrostu i stagnacji gospodarczej”, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki (N N306 791940), realizowanego w Zakładzie Analizy Regionalnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozwój sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce

Na początku lat 70. w Europie, a w Stanach Zjednoczonych nieco wcześniej, dostrzeżono zalety małej i średniej przedsiębiorczości (MSP) oraz jej rolę w gospodarczym rozwoju państwa. W Stanach Zjednoczonych sektor MSP zyskał miano podstawy całej gospodarki, natomiast Japończycy sektor ten widzą jako element silnie rozwiniętej sieci kooperacji, efektywnie wspierający rozwój dużego przemysłu (Piasecki 1998, s. 101). W naszym kraju dopiero w latach 90. doceniono zalety tego sektora. Rząd podejmując konkretne działania dla wytyczenia drogi rozwoju oraz wsparcia tych poniekąd słabszych uczestników rynku, wdrożył następujące programy: w 1995 r. program „Małe i średnie przedsiębiorstwa w gospodarce”, w 1999 r. „Kierunki działań rządu wobec małych i średnich przedsiębiorstw do 2002” i w 2002 r. „Przede wszystkim przedsiębiorczość”.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany strukturalne przemysłu Polski w warunkach kryzysu gospodarczego

Światowy kryzys gospodarczy, zapoczątkowany w 2007 roku w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w różnym czasie i stopniu wpłynął na funkcjonowanie poszczególnych sektorów i gospodarek krajów świata. W Polsce jego symptomy zauważalne były nieco później. W pierwszej fazie kryzysu (2007–2008) nie stwierdzono bezpośrednio jego skutków, co wynikało z faktu, że początkowo wpływ turbulencji na światowych rynkach finansowych na gospodarkę krajową ograniczał się głównie do rynków kapitałowych, w mniejszym stopniu dotykając sektory rolnictwa, przemysłu i usług. Jednak w miarę pogłębiania się tendencji recesyjnych w gospodarce światowej kryzys stopniowo zaczął wpływać także na wyniki działalności gospodarczej, w tym również w sektorze przemysłowym. Dopiero w 2009 r. stwierdzono spadek wartości produkcji sprzedanej w stosunku do roku poprzedniego. Czy miało to jednak swoje odzwierciedlenie w zmianach struktur przestrzennych przemysłu? Blisko pięcioletni okres funkcjonowania gospodarki w stanie recesji pozwala już, jak się wydaje, na podjęcie próby oceny takich zmian, dlatego w pracy badawczej dokonano analizy przemian struktury przestrzennej przemysłu Polski w trakcie kryzysu, w oparciu o podstawowe mierniki potencjału, takie jak wielkość zatrudnienia i wartość produkcji sprzedanej oraz wskaźniki koncentracji przemysłu. Za rok bazowy przyjęto 2007 rok, uznając go umownie za rok przedkryzysowy. We wnioskach podsumowujących szczegółowe analizy wskazano, że wpływ kryzysu na zmiany struktury przestrzennej przemysłu jest bardzo ograniczony, a obserwowane tendencje przemian nie odbiegały zasadniczo od ogólnych trendów rozwoju przemysłu Polski, zidentyfikowanych w wyniku wcześniejszych badań. Należy jednak podkreślić, że struktura przemysłu charakteryzuje się dużą „bezwładnością”, ze względu na skomplikowanie i rozmiary procesu inwestycyjnego, stąd w okresie kilku lat nie należy się spodziewać głębokich i gwałtownych jej przemian, nawet jeśli pojawi się recesja gospodarcza.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Aktywność samorządu terytorialnego w budowaniu gospodarki opartej na wiedzy

W artykule wyjaśnia się pojęcie gospodarki opartej na wiedzy i rolę samorządu terytorialnego w procesie jej budowania. Przyjmuje się, że reorientacja gospodarki przebiega etapami, a regiony w trakcie rozwoju przechodzą od wzrostu surowco- i pracochłonnego przez kapitałochłonny do zaawansowanego technologicznie wzrostu opartego na wiedzy. Gospodarka oparta na wiedzy rozumiana jest jako powstała w wyniku tworzenia, przekazywania i wdrażania wiedzy. Wspieranie nowej gospodarki, w której kluczową rolę odgrywa wiedza, staje się ogromnym wyzwaniem dla samorządów, których celem jest osiągnięcie wysokiego poziomu rozwoju oraz konkurencyjności. Badaniem obejmuje się wybrane jednostki samorządu terytorialnego. Celami artykułu są wyjaśnienie pojęć związanych z samorządem terytorialnym i gospodarką opartą na wiedzy oraz identyfikacja działań jednostek samorządu terytorialnego w zakresie budowania gospodarki opartej na wiedzy. Analizie poddane zostaną przykłady działań jednostek samorządu terytorialnego sprzyjające tworzeniu się i rozprzestrzenianiu wiedzy.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przedsiębiorstwa agroturystyczne w gospodarce opartej na wiedzy

Przedsiębiorstwa agroturystyczne są istotną gałęzią aktywności gospodarczej zarówno w skali lokalnej, krajowej, jak i międzynarodowej. Agroturystyka stanowi ważną formę dywersyfikacji działalności gospodarstw rolnych (pod terminem „dywersyfikacja” należy rozumieć wykorzystanie środków, jakimi dysponuje gospodarstwo rolne na prowadzenie działalności niezwiązanej z rolnictwem; Kłodziński, 2001). Odgrywa ona istotną rolę w aktywizacji gospodarczej obszarów wiejskich, wpływa na lokalne struktury gospodarcze i ich ożywienie, a w efekcie przyczynia się do wzrostu liczby miejsc pracy i pozyskiwania nowych źródeł dochodu. Zasadniczym celem niniejszego artykułu jest diagnoza stanu przedsiębiorstw agroturystycznych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyki i określenia struktury oferty tych przedsiębiorstw,oceny ich zachowań rynkowych, przedsiębiorczych i innowacyjnych w gospodarce opartej na wiedzy. Podstawę analizy stanowią zarówno informacje pochodzące ze źródeł wtórnych, jak i bezpośrednie badania kwestionariuszowe oraz indywidualne wywiady pogłębione, przeprowadzone na próbie gospodarstw agroturystycznych funkcjonujących na terenie całej Polski.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcjonowanie szarej strefy w warunkach restrukturyzacji gospodarki

Transformacja struktur przemysłowych w procesie przechodzenia do gospodarkirynkowej to nie tylko strategia dywersyfikacji, czyli rozszerzenia produkowanego asortymentu.Proces transformacji w krajach postsocjalistycznych to restrukturyzacja całejgospodarki, która w dużej mierze zależy od zmian politycznych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie dostępności i mobilności w kontekście zróżnicowań regionalnych liczby ludności, PKB i spółek prawa handlowego

Artykuł   stanowi   oryginalną   syntezę   badań   dostępności   i   mobilności   prowadzonych w Instytucie Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk (IGiPZ PAN) w kontekście uwarunkowań przestrzennych rozwoju przemysłu w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem rozkładu przestrzennego ludności, PKB oraz lokalizacji spółek prawa handlowego. Autorzy podjęli się analizy dostęp- ności potencjałowej w transporcie ciężarowym, gdzie na miarę atrakcyjności celu wpływają zarówno liczba ludności, jak i PKB. Do analizy empirycznej wykorzystano autorską aplikację OGAM. W części artykułu poświęconej mobilności wykorzystano rezultaty modelowego rozkładu ruchu na krajowej i wojewódzkiej sieci drogowej oraz oprogramowanie VISUM. Przedstawiono oryginalną metodę, która porównuje wyniki modelu grawitacyjnego z rzeczywistym rozkładem ruchu, wynikającym z pomiarów natężenia ruchu w sieci, w odniesieniu do podróży między spółkami prawa handlowego odbywanych przez przedsiębiorców (biz- nesmenów, przedstawicieli handlowych itd.). Rozkład teoretyczny ruchu pojazdów osobowych porównano z wykorzystaniem analizy kartograficznej i pokazano przeszacowanie lub niedoszacowanie ruchu względem wyników generalnego pomiaru ruchu (GPR) w 2010 roku. W badaniu dostępności i mobilności wykorzystano macierz czasów podróży na poziomie gminnym (2321 jednostek). Prędkości obliczono na podstawie modelu prędkości IGiPZ PAN. Wskazano, że modele potencjału i grawitacji należą do mało popularnych metod analizy uwarunkowań transportowych rozwoju przemysłu w Polsce i dają duże możliwości w zakresie wskazywania potencjalnych lokalizacji dla nowych inwestycji w kontekście transportu towarów i podróży służbowych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Układy przestrzenne wielkich kompleksów zbrojeniowych Europy

W artykule przedstawione zostało rozmieszczenie największych zakładów zbrojeniowych w Europie, a także specyfika ich zagospodarowania przestrzennego. Celem jest znalezienie różnic i podobieństw między zakładami w tej branży. Biorąc pod uwagę specyfikę każdego z nich, podjęto próbę odnalezienia cech wspólnych. Analiza dokonana została poprzez porównanie zdjęć satelitarnych przedstawiających rozmieszczenie poszczególnych elementów danych kompleksów. Ze względu na ograniczenie objętościowe do analizy wybrane zostały cztery największe zakłady działające w poszczególnych gałęziach branży: stoczniowej, lotniczej, pancerno-zmechanizowanej oraz strzeleckiej. Wyniki odzwierciedlają współczesną rolę przemysłu zbrojeniowego w kształtowaniu układów przestrzennych miast, w których działają te zakłady. Temu poświęcono ostatnią część artykułu. Wynikające wnioski, uwagi, konkluzje przedstawiono w zakończeniu. Zawierają one również porównanie z największymi polskimi kompleksami zbrojeniowymi, dużo mniejszymi w stosunku do największych firm w Europie. Pozwoliło to na stwierdzenie, czy rozwój polskich ośrodków zbrojeniowych jest, czy też nie, blokowany poprzez uwarunkowania geograficzne i przestrzenne

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przestrzenne zróżnicowanie rozwoju przemysłu i usług high-tech w krajach Europy Środkowo-Wschodniej

We współczesnych gospodarkach szczególną rolę odgrywają procesy produkcji, dystrybucji oraz wykorzystywania wiedzy i informacji, których duży udział charakteryzuje przemysł wysokiej techniki oraz usługi wiedzochłonne. Celem artykułu jest przedstawienie przestrzennego zróżnicowania poziomu ich rozwoju w krajach Europy Środkowej, ze szczególnym uwzględnieniem zmian zatrudnienia. Okres badawczy obejmuje lata 2000–2013. Realizacji tak sformułowanego celu podporządkowano rozważania w następujących obszarach: 1) istoty i uwarunkowań rozwoju sektorów wysokiej techniki, 2) analizy rozwoju przemysłu high-tech, 3) zmian zatrudnienia w usługach wiedzochłonnych, a zwłaszcza usług high-tech. Obserwowane w Polsce zmiany są zgodne z kierunkiem zmian zachodzących w krajach wysoko rozwiniętych, przy czym ich dynamika, ze względu na konieczność niwelowania luki występującej w tym obszarze, wydaje się niewystarczająca. W polskiej gospodarce rozwój tych sektorów powinien być traktowany w sposób priorytetowy. Nie ulega wątpliwości, że wykorzystanie odpowiednich instrumentów polityki gospodarczej, a szczególnie fiskalnej, jak również rozbudowa sieci wyspecjalizowanych instytucji, takich jak parki czy platformy technologiczne, mogłoby przyczynić się do ich rozwoju, a w konsekwencji – do unowocześnienia polskiej gospodarki. Podejmowanie działań mających na celu wspieranie rozwoju tych sektorów jest ważne również ze względu na możliwości absorpcji przez nie wysokiej jakości zasobów pracy.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przemiany zagospodarowania terenów portowo-przemysłowych aglomeracji Trójmiasta

Podstawą gospodarki regionu, a zwłaszcza dwóch jego największych miast – Gdańsk i Gdyni, jest gospodarka morska, a więc przede wszystkim porty morskie, stocznie oraz szereg zakładów produkcyjnych. pośrednio lub bezpośredni o związanych z działalnością przeładunkową portów. Obecnie w Trój mieście znajdują się 3 obszary portowe: Port Wewnętrzny w Gdańsku. Port Gdynia oraz Port Północny w Gdańsku. Zespół portów Trójmiasta jest największy na południowym Bałtyku i jego obroty stanowią 57,7% polskich przeładunków drogą morską (wzrost o 4,3% w porównaniu z 1997 rokiem). Porty te także przeładowują 53,2% ładunków tranzytowych (wzrost o 34, 1% w porównaniu z 1997 rokiem).

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Inwestycje w specjalnych strefach ekonomicznych. a przekształcenia strukturalne w przemyśle Polski

Zapoczątkowanej w Polsce w 1990 roku transformacji systemu gospodarczego, obejmującej przekształcenia instytucjonalno - ekonomiczne i restrukturyzację gospodarki, towarzyszyło głębokie załamanie produkcji przemysłowej. Spadek siły nabywczej społeczeństwa, zmniejszenie zapotrzebowania na dobra inwestycyjne, konkurencja wyrobów pochodzących z importu oraz rozwiązanie Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, co w efekcie doprowadziło do utraty tradycyjnych rynków zbytu i zerwania więzi kooperacyjnych, znacznie utrudniły proces przystosowywania się polskiego przemysłu do nowych warunków ekonomicznych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Uwarunkowania i skala redukcji zanieczyszczeń gazowych w krajowych elektrowniach zawodowych

Charakterystyczną cechą funkcjonowania krajowej elektroenergetyki w latach 90. jest istotne ograniczenie presji na środowisko, zwłaszcza w zakresie emisji zanieczyszczeń gazowych (Luchter 1996). Skala tego zjawiska jest szczególnie duża w przypadku redukcji dwutlenku siarki, pomimo zachowania w sektorze monokultury paliw stałych oraz pojawienia się od l 994 r. progresywnej tendencji w produkcji energii elektrycznej. Analiza relacji i uwarunkowań między przemysłem a środowiskiem należy do tradycyjnego, nie tracącego na aktualności kierunku badawczego geografii przemysłu (Kortus 1986, Wieioński 2000).

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcjonowanie Przedsiębiorstwa Poszukiwań i Eksploatacji Złóż Ropy Naftowej i Gazu Petrobaltic w okresie transformacji gospodarczej na tle rozwoju przemysłu naftowego

Górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego w Polsce należy do najstarszych na świecie przemysłów naftowych wydobywających ropę i gaz metodami wiertniczymi. Początek zorganizowanego przemysłu naftowego w Polsce przypada na rok 1852, kiedy Ignacy Łukasiewicz przeprowadził pierwszą destylację ropy otrzymując z niej naftę, którą następnie w 1853 roku zastosował jako paliwo do skonstruowanej przez siebie lampy naftowej (Ney 1973). W 1854 r. powstała pierwsza w Polsce kopalnia ropy naftowej w Bóbrce, a w roku 1855 pierwsza rafineria ropy („destylarnia”, jak wówczas nazywano) w Klęczanach k. Grybowa, założona przez I. Łukasiewicza. Początkowo metody wydobywania ropy naftowej były bardzo prymitywne. Pierwsze szyby stanowiły kopane ręcznie studnie, głębokości kilkudziesięciu metrów, tzw. kopanki. Ropę wydobywano z nich przez łyżkowanie, przy pomocy ręcznych kołowrotów. Jeden z pierwszych w Polsce kopany ręcznie szyb „Franek” zachował się do dziś na terenie kopalni w Bóbrce, gdzie obecnie znajduje się Muzeum Polskiego Przemysłu Naftowego...

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Współczesne tendencje rozwoju przemysłu i ich problematyka badawcza

Potrzeba analizy współczesnych tendencji rozwoju przemysłu jest niezbędna dla określenia kierunków badań nad problematyką przemian przestrzeni przemysłowej i jej elementów (przedsiębiorstw) oraz bardziej złożonych struktur branżowych czy przestrzennych form koncentracji przemysłu (skupień, ośrodków, okręgów), a także wy-branych obszarów czy regionów. Pozwolą one na doskonalenie koncepcji polityki roz-woju przemysłu w układach przestrzennych oraz na wdrażanie zasad rozwoju zrównoważonego.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka