rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kształtowanie pojęć w kontekście itinerarium wiary

Rok Wiary zaowocował w Kościele pogłębionym spojrzeniem na rzeczywistość wiary oraz na sposoby jej przekazywania. Jednym ze sposobów wnikliwszego spojrzenia na pedagogię wiary może być konfrontowanie przebiegu tego procesu z dorobkiem nauk pedagogicznych reflektujących w różnorodny sposób procesy wychowawcze. W niniejszym artykule podjęto próbę ukazania roli, jaką w procesie dochodzenia do wiary dojrzałej może odegrać kształtowanie pojęć religijnych, oraz ukazano możliwości, jakie w tym dziele otwiera przed katechezą Katechizm Kościoła katolickiego.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Problematyka wiary w refleksji współczesnych katechetyków polskich

Artykuł ma na celu dokonanie przeglądu refleksji współczesnych polskich katechetyków na temat wiary. Problematyka wiary jest ważna i zawsze aktualna, dlatego często pojawia się ona w wielu publikacjach. Katechetycy podejmują różne problemy, a wśród nich często zajmują się rozwijaniem poznania treści wiary i kształtowaniem postaw wynikających z wiary. Są to problemy wpisane w naturę katechezy i wychowania chrześcijańskiego, dlatego poświęcono im wiele uwagi w niniejszym artykule. Uzupełniono je o definiowanie wiary – polscy katechetycy też o tym piszą, nie można było więc pominąć tej problematyki.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Fides ex visu we współczesnej teologii piękna

Artykuł ukazuje szeroki kontekst relacji między wiarą, teologią i pięknem. Chrześcijaństwo, wyrosłe na judaizmie, podjęło niektóre surowe przepisy starotestamentalne. Wśród nich był zakaz tworzenia obrazów, choć został on przez chrześcijan inaczej zinterpretowany. Odwołując się do Katechizmu Kościoła katolickiego, należy przypomnieć, że zasadniczą racją powstawania obrazów religijnych, a także posługiwania się nimi w katechezie, jest misterium Wcielenia Jezusa Chrystusa. Ponieważ Słowo stało się ciałem, przyjmując prawdziwe człowieczeństwo, stąd ludzkie oblicze Jezusa może być „przedstawiane” (por. KKK 476). Tę naukę potwierdzały zarówno dawne, jak i współczesne wskazania Kościoła. Artykuł ukazuje, jak rozumiane było piękno w chrześcijańskiej teologii i jak odnoszone było bezpośrednio do Boga. Często powtarzane zdanie „Piękno zbawi świat” rozumiane jest jednoznacznie i odnosi do piękna samego Jezusa.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Integralna czy komplementarna? „Archeologia” transformacji polskiej pedagogiki ogólnej w XX wieku

Tekst analizuje różnicę między integralnym i komplementarnym sposobem uprawiania pedagogiki ogólnej w Polsce w XX wieku. Kategorią umożliwiającą wydobycie tej różnicy jest polski termin „kształcenie”. Posługując się metodą archeologiczną Foucaulta i koncepcją warstw czasu Kosellecka, autor śledzi zmiany, które dokonały się w rozumieniu terminu „kształcenie” i jego przyporządkowaniu dziedzinowym. Ze szczególną uwagą zostanie prześledzony okres totalitaryzmu socjalistycznego, w którym myśleniu pedagogicznemu w Polsce narzucono politycznie zdeformowane myślenie edukacyjne.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Autonarracyjna (re)konstrukcja historii życia poprzez „odkrywanie siebie z powrotem”

Rozważania zawarte w artykule koncentrują się wokół autonarracji, służącej rekonstrukcji życia w perspektywie czasu. Ukazanie istoty i znaczenia autonarracji w życiu współczesnego człowieka kieruje dalsze rozważania ku propozycji rozczytania autorskiej techniki narracyjnej nazwanej jako „odkrywanie siebie z powrotem”. Artykuł stanowi próbę przyjrzenia się temporalnemu biegowi historii życia poprzez snucie autonarracji o samym sobie uwikłanym w codzienność.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Czy pojawienie się mobilnych technologii w klasie szkolnej oznacza zmianę?

W artykule zostały przedstawione i omówione wyniki badań empirycznych prowadzonych podczas dwóch semestrów nauki w polskich szkołach podstawowych. Celem badań, w których wykorzystano jakościowe podejście, jest prześledzenie procesu implementacji tabletów w projektowanie dydaktyczne w szkole podstawowej oraz zmian w wyłaniających się praktykach nauczania i uczenia się. Wyniki badań wskazują na obecność dominujących schematów dydaktycznych rozwijanych przez nauczycielki wczesnej edukacji: progres, napięcie i regres.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kształtowanie środowiska dźwiękowego jako przejaw kreatywności dzieci

W artykule prezentowane są wyniki badań wykonanych metodą obserwacji uczestniczącej podczas zajęć z zakresu ekologii akustycznej prowadzonych z dziećmi w wieku szkolnym. Zajęcia zostały zorganizowane jako odpowiedź na postulaty ekologii akustycznej, traktujące o konieczności powszechnego kształcenia świadomości dźwiękowej i tzw. kompetencji sonologicznej. Zwrócono uwagę na stopień znajomości zagadnień z ekologii akustycznej wśród badanych i ich poziom wrażliwości na środowisko dźwiękowe oraz rozumienie walorów estetycznych i artystycznych dźwięku. Zaobserwowano cechy wspólne edukacji z zakresu ekologii akustycznej i pedagogiki twórczości. Wskazuje to na możliwość połączenia takich zajęć z elementami treningu kreatywności, co łącznie wpisuje się w potrzeby nowocześnie rozumianej edukacji.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Doświadczanie emancypacji w procesie pisania pracy magisterskiej

Celem tego artykułu jest ukazanie dwoistości studiowania odbywającego się w ramach instytucji osadzonej w kulturze neoliberalnej i ulegającej komercjalizacji, której wymogi nierzadko pozostają w sprzeczności z ideą studiowania jako schole. Tekst ten jest refleksją autoetnograficzną studentki pedagogiki, która umiejscawia się w nieinstrumentalnym nurcie myślenia o edukacji podejmowanym m.in. przez Gerta Biestę, Jana Masscheleina, Tysona Lewisa czy Piotra Zamojskiego. Artykuł ten jest także próbą odzyskania głosu zagubionego pod reżimem odgórnych rozporządzeń, dyrektyw i znormalizowanych wymogów w dobie akademickiego kapitalizmu. Jest on również staraniem doświadczania wolności edukacyjnej i brania odpowiedzialności za własny proces studiowania.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Równość szans edukacyjnych jako pojęcie nie-pedagogiczne

W artykule analizuję pojęcie równości szans edukacyjnych w rzadko przyjmowanej perspektywie pedagogicznej. Punktem wyjścia rozważań jest hipoteza, wedle której pojęcie to, tak powszechnie wykorzystywane w polityce edukacyjnej, w rzeczywistości jest silnie zakorzenione w polu socjologicznym i od chwili powstania pozbawione było pedagogicznej treści. Hipotezę tę staram się rozwinąć, stosując do pojęcia równości szans edukacyjnych ramę teoretyczną – typologię trzech typów kształcenia (techniczno-instrumentalnej, krytycznej i performatywnej) zaproponowanej przez Piotra Zamojskiego. Podejście to pozwala na połączenie kontekstu ideologicznego i różnic w podejściu teoretycznym do edukacji. Przeprowadzona analiza wskazuje, że równość szans edukacyjnych zrodziła się z myślenia technologicznoinstrumentalnego i wciąż jest w tym podejściu mocno zakorzeniona, niezależnie od zmian ideologicznych, które ukształtowały znaczenie tego pojęcia – od egalitarnego do merytokratycznego. Pojęcie równości szans edukacyjnych pomogło skolonizować edukację i przekształcić ją w główne narzędzie polityki społecznej. Jednak – jak szybko zauważyli myśliciele nurtu krytycznego – nigdy nie było i nie będzie ono skutecznym narzędziem w zmienianiu struktury społecznej. Wreszcie, wybrana przeze mnie rama teoretyczna pozwala na „przywrócenie”, a może wręcz nadanie pojęciu równości szans edukacyjnych pedagogicznej treści. Będę go doszukiwać się w myśli Jacques’a Rancière’a – autora paradoksalnie niekojarzonego z myślą pedagogiczną.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kwalifikacje i kompetencje nauczycieli przedmiotu edukacja dla bezpieczeństwa

Nowe paradygmaty bezpieczeństwa wskazują, że jest ono wspólną sprawą wszystkich obywateli. Aby społeczeństwo było jednak gotowe sprostać współczesnym zagrożeniom, musi podlegać zdecydowanym działaniom edukacyjnym w tym zakresie. Celem szkolnej edukacji na rzecz bezpieczeństwa musi być budowanie człowieka kreatywnego, przedsiębiorczego i samodzielnego, który w warunkach zagrożenia będzie pewny postępowania. Najpierw należy jednak zwrócić uwagę na atrybuty kadry pedagogicznej - wiedzę, postawy i umiejętności. Nauczyciel przygotowując do życia uczniów, kształtuje przyszłość całego społeczeństwa. Z tego powodu przedmiotem prezentowanych badań uczyniono kwalifikacje i kompetencje nauczycieli przedmiotu edukacja dla bezpieczeństwa (EdB) pracujących we wrocławskich szkołach. Problemy badawcze zawierają się w pytaniu: jakie są kwalifikacje i kompetencje nauczycieli EdB we wrocławskich szkołach oraz jakie są ich potrzeby i możliwości w zakresie wsparcia i rozwoju.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo osób z niesprawnością ruchową jako zadanie władz samorządowych. Przykład Powiatu Gnieźnieńskiego

Celem niniejszej pracy jest prezentacja problemu istnienia barier architektonicznych i sposobów ich likwidacji w odniesieniu do problematyki poczucia bezpieczeństwa osób z dysfunkcją narządów ruchu. Zakres przedsięwzięć prowadzonych przez władze jednostek administracji terenowej została ukazana przez pryzmat uwarunkowań prawnych i organizacyjnych. Jako przykład wybrano Powiat Gniezno oraz roczny plan działań władz powiatu z roku 2017.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
W kręgu religijności antycznej − misteria eleuzyjskie. Od mitu do kultu

Misteria eleuzyjskie należą do grona zagadnień, które intrygują badaczy religii przedchrześcijańskich. Ciągle żywe zainteresowanie to wynik znaczenia tych wierzeń w starożytności, ich zasięgu i przede wszystkim tajemniczego charakteru. Na ogół panuje dziś zgoda, że prapoczątków rytuałów trzeba szukać już w kulturze egejskiej. Ich kres przypada z kolei na schyłek politycznego istnienia Imperium Romanum. Niewątpliwie stanowią one potwierdzenie rozpowszechnionego przekonania, iż religie misteryjne należą do najbardziej trwałych postaci kultycznych. Obrzędy nie były bynajmniej zjawiskiem niszowym, lecz ogarniały różnorodne sfery życia ludzi poszczególnych stanów i narodów. Wśród wtajemniczonych znajdowali się zarówno niewolnicy, jak i rzymscy cesarze. Doktryna powiązana z ceremoniałem regulowała nie tylko sferę życia religijnego, lecz przekładała się na światopogląd, dotyczyła spraw społecznych i państwowych. Determinacja mistów w dążeniu do zdobycia inicjacji w Eleusis płynęła z najgłębszego bodajże pragnienia człowieka, z pragnienia pokonania potęgi śmierci. Ryty miały na celu wprowadzenie uczestników w zrozumienie świata nadprzyrodzonego i ofiarowanie im nadziei na życie w wieczności. Przekonanie, że istnieje rzeczywistość nadnaturalna, stanowi jeden z kluczowych postulatów omówionych wierzeń. Uwagę zwraca w nich również większe zbliżenie bogów i ludzi, niż ma to miejsce w innych kultach przedchrześcijańskich. Choć bóstwa są odległe i − w niektórych momentach − budzą wręcz trwogę swoim bezwzględnym postępowaniem, to jednak dzieje Cerery przekonują, iż potrafią być wdzięczne ludziom, a oni sami są życzliwie nastawieni nie tylko do zwierzchności, lecz również wzajemnie do siebie. Historia opowiedziana w dawnym podaniu była interpretowana symbolicznie i tłumaczona z zastosowaniem alegorii, co stało się w późniejszym okresie cechą charakterystyczną religii antycznych. Za typowe przejawy ówczesnej pobożności można też uznać zabobonność, wiarę we wróżby i nieodwołalność boskich wyroków oraz przekonanie, że namiętności są siłą sprawczą wielu działań, a miłość potrafi pokonywać wszelkie przeszkody. Mit dotyczący bóstw chtonicznych stał się zatem podstawą ciekawego zjawiska religijnego, które pozwala zrozumieć inne kulty misteryjne i przybliża światopogląd ludzi w starożytności.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Działania Ministerstwa Obrony Narodowej w latach 2016-2017 ukierunkowane na wzmocnienie uczelni wojskowych

Artykuł prezentuje najważniejsze działania, jakie zostały przygotowane i uruchomione przez Ministerstwo Obrony Narodowej w latach 2016 – 2017 w celu podniesienia jakości dydaktycznej i naukowej w uczelniach nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej. Przedstawione działania zostały w zwięzły sposób scharakteryzowane na tle potrzeb resortu obrony narodowej. Przedstawiono ich zakres merytoryczny i finansowy. W artykule wykorzystano dane przygotowywane na potrzeby kierownictwa resortu obrony narodowej w Departamencie Nauki i Szkolnictwa Wojskowego MON.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Globalne stosunki sił, 1992-2016

Artykuł dotyczy globalnych stosunków sił w latach 1992-2016. Został oparty na raportach potęgo metrycznych publikowanych od kilku lat w Polsce. Na wstępie autor wyjaśnia pojęcie i istotę międzynarodowego układu sił, odróżniając go od systemu międzynarodowego i polityczno-terytorialnego status quo. Następnie przedstawiana jest potęgo metryczna analiza międzynarodowego układu sił po „zimnej wojnie”. Analizowane są stosunki sił pomiędzy państwami w zakresie potęgi ogólnej, wojskowej i geopolitycznej. Na przykładzie różnych wskaźników pomiarowych przedstawiane są stosunki sił we współczesnym świecie. Na ich podstawie sygnalizowane są zasadnicze tendencje w stosunkach międzynarodowych. Autor podkreśla przydatność metod empirycznych w badaniach międzynarodowego układu sił. Wskazuje na ich znaczenie w polityce i strategii bezpieczeństwa narodowego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Środowisko bezpieczeństwa państwa w ujęciu międzynarodowym

Artykuł jest poświęcony środowisku bezpieczeństwa państwa w ujęciu międzynarodowym. Rozpatrywane jest w nim najpierw środowisko bezpieczeństwa jednostki politycznej (państwa) jako kategoria pojęciowa. Autor zwraca uwagę, że wraz z rozwojem nauk o bezpieczeństwie wymagają one dookreślenia. Z uwagi na skupienie się w tym artykule na środowisku bezpieczeństwa państwa i tylko na jego zewnętrznych uwarunkowaniach analizowana kategoria jest rozpatrywana z wykorzystaniem analogii do środowiska międzynarodowego, a także rezultatów badań nad stosunkami międzynarodowymi. W analizowanej problematyce proponowane jest wprowadzenie pojęcia stosunków bezpieczeństwa. Następnie przedstawiana jest istota środowiska bezpieczeństwa państwa. Autor wskazuje w tym zakresie na przydatność podejść strategicznych. Ponadto, charakteryzowane jest środowisko bezpieczeństwa w czasach globalizacji.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Współpraca środowisk katechetycznych w wychowaniu religijnym osób z niepełnosprawnością intelektualną w nowych dokumentach programowych katechezy

Ostatnie dokumenty dotyczące stanu katechezy wskazują, że wychowanie chrześcijańskie w rodzinach, katecheza i nauczanie religii w szkole są nierozerwalnie związane z posługą chrześcijańskiego wychowania dzieci i młodzieży. Proces ten obejmuje również osoby upośledzone umysłowo. Chrzest, powołanie do zbawienia, przyjmowanie sakramentów, wzrastanie w świętości, prawo do odpowiedniej katechezy są niezbywalnym prawem dzieci upośledzonych umysłowo. To wymaga wzajemnej współpracy oraz komplementarności w działaniu rodziny, parafi i i szkoły. Tylko dzielenie takiego podejścia do edukacji religijnej i wychowania dzieci upośledzonych umysłowo przez wszystkie podmioty uczestniczące w tym procesie umożliwia im prawidłowy rozwój duchowy.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Bariery zmiany edukacyjnej – przegląd literatury

Artykuł przedstawia przegląd kluczowej polskiej i anglojęzycznej literatury dotyczącej barier zmiany edukacyjnej. Celem przeglądu była odpowiedź na pytanie: jakie są główne kategorie barier zmiany edukacyjnej wymieniane w piśmiennictwie naukowym? Na potrzeby przeglądu wyróżniono trzy poziomy występowania barier: poziom makro, mezo i mikro. Na poziomie makro najczęściej wskazywano na politykę oświatową państwa oraz dominujący w edukacji paradygmat. Na poziomie mezo wskazywano na politykę oświatową samorządu, kulturową oczywistość szkoły, szkolną kulturę, hiperinnowacyjność, kwestie organizacyjne i związane z przywództwem, edukację nauczycieli oraz zasoby potrzebne do przeprowadzenia zmiany. Na poziomie mikro wyróżniono opór nauczycieli wobec zmian, sytuację nauczycieli-innowatorów oraz ubezwłasnowolnienie mentalne nauczycieli.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Problem aktualności języka mistycznego

W artykule rozważono różne aspekty funkcjonowania pojęcia mistyki i tekstów mistycznych we współczesnej kulturze. Jego celem jest wskazanie tych przestrzeni współczesnego życia, w których najbardziej dostrzegalna jest obecność języka mistycznego. Jak się jednak okazuje, pojęcie mistyki nie jest rozumiane jednoznacznie – jego popkulturowy obraz jest dość daleki od znaczenia teologicznego (chrześcijańskiego), a często wręcz z nim sprzeczny i przynależny raczej fałszywej mistyce. Wskazany w tytule problem dotyczy dzisiejszego odbioru mistycznych treści zapisanych przez autorów z dawnych lat. Z jednej bowiem strony chętnie sięga się po teksty mistyczne z uwagi na ich inność i niezwykłość, z drugiej zaś mało kto umie je rozumieć i przejmować do swojej sobistej praktyki duchowej. Ukazuje to zatem ogromną potrzebę dobrze przygotowanych katechetów, rekolekcjonistów czy duszpasterzy, którzy umieliby odpowiednio przekazać zawarte w tych dziełach treści. Prowadzone rozważanie wykazało także, że mistyka przeżywa w obecnych czasach swego rodzaju odrodzenie – staje się coraz popularniejsza zarówno w kręgach popkulturowych, jak i naukowych (teologicznych, filologicznych) czy kościelnych. Obserwacje te wskazują na duże zapotrzebowanie współczesnego człowieka na pogłębianie swojej duchowości.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Fides quae creditur, czyli relacja wiary i rozumu

Celem artykułu jest ukazanie rzeczywistości wiary i jej relacji do rozumu we współczesnym nauczaniu Kościoła. Aby osiągnąć zamierzony cel, w pierwszym paragrafie rozróżniono fi des qua i fi des quae, w drugim przybliżono nauczanie Soboru Watykańskiego II na temat wiary, w trzecim punkcie ukazano relację wiary i rozumu w encyklice Jana Pawła II Fides et ratio, czwarty paragraf przeznaczono na rozważania o wierze w encyklice papieża Franciszka Lumen fidei, piąty zaś – o głównym zadaniu teologii, jakim jest poszukiwanie prawdy o człowieku w świetle Objawienia w myśli Benedykta XVI

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Prawo kosmiczne. Kilka uwag tytułem wprowadzenia

Komunikat zawiera kilka ogólnych refleksji na temat prawa kosmicznego -  działu prawa, który się obecnie bardzo dynamicznie rozwija.

Czasopismo: Ad Astra. Program badań nad astropolityką i prawem kosmicznym
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
UE jako aktor globalny – historyczny i współczesny przegląd rosnącej działalności stabilizacyjnej Unii Europejskiej w Europie i na Kaukazie Południowym

Celem tego artykułu jest krótka prezentacja w postaci przeglądu zaangażowania UE w utrzymanie pokoju w Europie i na Południowym Kaukazie. Niniejsze studium wyszczególnia najważniejsze przejawy unijnych misji cywilnych i operacji militarnych w tych regionach1. Te formy zaangażowania UE na świecie są bardzo zróżnicowane, zaczynając od misji cywilnych (Gruzja lub Ukraina), kończąc na wsparciu dla operacji wojskowych innych organizacji międzynarodowych, na przykład NATO – operacja militarna ISAF w Afganistanie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Zagraniczna polityka energetyczna a bezpieczeństwo energetyczne Niemiec – niektóre aspekty

Artykuł prezentuje wybrane aspekty relacji między problemem zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego a polityką zagraniczną Niemiec. W opracowaniu zaprezentowano czynniki wpływające na uwzględnianie kwestii zapewnienia dostaw energii w polityce zagranicznej Niemiec takie, jak struktura pozyskiwania energii pierwotnej, stopień zależności od importu surowców energetycznych i poziom dywersyfikacji kierunków dostaw energii. W tym kontekście omówiono również istotę transformacji energetycznej oraz kierunki i praktykę współpracy energetycznej Niemiec zarówno w wymiarze bilateralnym, jak i multilateralnym.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Inwestycje Chin w zielone i niskoemisyjne technologie w ramach inicjatywy Pasa i Drogi

Autor charakteryzuje politykę Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie sektora energetyki odnawialnej oraz technologii niskoemisyjnych. Historia realizowanych w Chinach projektów z tego zakresu sięga lat osiemdziesiątych XX stulecia. Pokazuje inicjatywę Jednego Pasa i Jednej Drogi oraz strategię ChRL koncentrującą się na budowie i modernizacji sieci transportowej, energetycznej i komunikacyjnej w przestrzeni euroazjatyckiej. A zdobyta pozycja lidera w rozwoju zielonej energii sprawia, że Chiny już za niedługo mogą się stać globalnym eksporterem zielonej energii w zakresie energetyki wiatrowej, słonecznej oraz jądrowej. Zdobyta w tym zakresie pozycja Chin stawia ich w uprzywilejowanej pozycji, jako partnera współpracy w zakresie niskoemisyjnych technologii oferowanych w atrakcyjnych cenach.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Budowa potencjału morskiego Chin

Artykuł jest poświęcony zagadnieniom wzrostu potęgi Chin na początku XXI w. Analizuje on ogólne aspekty tego procesu, takie jak: rozwój infrastruktury i przemysłu stoczniowego, wzrost liczby jednostek marynarki handlowej oraz modernizacja marynarki wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (ChAL-W). Proces modernizacji marynarki wojennej ChAL-W odzwierciedla wiele istotnych problemów, przykładowo takich jak ewolucja strategii wojskowej, czy rozwój potencjału morskiego. Obecnie przemysł stoczniowy Chin produkuje coraz nowocześniejsze okręty i wykorzystuje coraz nowocześniejsze technologie. Najnowsze chińskie jednostki są porównywalne z okrętami zachodnimi albo japońskimi. Wzrasta także potencjał ludzki sił morskich Chin. Ramy teoretyczne artykułu określa koncept „mocarstwa morskiego” Alfreda Mahana oraz pięć założeń względem systemu międzynarodowego Johna Mearsheimera.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie