rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kondycjonowanie osadów ściekowych z wykorzystaniem metody chemicznej i pola magnetycznego

Celem pracy było określenie możliwości zastosowania pola magnetycznego do kondycjonowania osadów ściekowych preparowanych uprzednio dualną metodą chemiczną. Osady kondycjonowane były koagulantem żelazowym PIX 113, oraz słabokationowym polielektroliktem Superfloc C – 494. Aby określić wpływ pola magnetycznego na końcowe parametry osadów, badania prowadzono w kilku kombinacjach, różniących się sposobem kondycjonowania, kierunkiem i prędkością przepływu próbek przez solenoid. Dokonano oceny podatności na odwadnianie, której miarą był test czasu ssania kapilarnego i opór właściwy filtracji. Następnie przeanalizowano właściwości reologiczne: krzywe płynięcia i model Ostwalda. Ostatnim elementem prowadzonych badań było określenie jakości cieczy osadowych. W tym celu posłużono się zawartością azotu amonowego i ogólnego węgla organicznego. Na podstawie badań stwierdzono, że wpływ pola magnetycznego na podatność osadów na odwadnianie i ich parametry reologiczne jest zmienny, uzależniony od czynników takich jak kierunek i prędkość przepływu przez cewkę. Najniższymi wartościami oporu właściwego filtracji i czasu ssania kapilarnego charakteryzowały się osady poddane ekspozycji na pole magnetyczne w kierunku N – S, z prędkością 1,0 dm<sup>3</sup>/min. Analiza właściwości reologicznych wykazała, że próbki kondycjowane w ten sposób charakteryzują się najmniejszymi wartościami naprężeń stycznych i najwyższą lepkością. Ekspozycja osadów na działanie pola magnetycznego wpłynęła na obniżenie zawartości zanieczyszczeń w odciekach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie olejku eterycznego z pomarańczy domaskowanie nieprzyjemnych zapachów powstających podczas odwadniania komunalnych osadów ściekowych

Celem niniejszej pracy było przedstawienie sposobu zmniejszenia uciążliwości zapachowej podczas odwadniania komunalnych osadów ściekowych poprzez dozowanie bezpośrednio do osadu ściekowego olejku eterycznego z pomarańczy, wyprodukowanego w procesie destylacji parą wodną. Przeprowadzone badania wykazały, że olejek eteryczny z pomarańczy skutecznie neutralizuje nieprzyjemne zapachy osadów i odsączu, powstałe podczas odwadniania komunalnych osadów ściekowych na laboratoryjnej wirówce sedymentacyjnej. Wraz ze wzrostem dawki olejku eterycznego z pomarańczy czas skutecznej neutralizacji nieprzyjemnych zapachów po procesie mechanicznego odwadniania rośnie, zarówno dla odwirowanego osadu jak i odsączu. Okazało się również, że olejki eteryczne jako substancje hydrofobowe pełnią dodatkowo funkcję koagulantów lub flokulantów i polepszają jakość mechanicznego odwadniania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane problemy zagospodarowania popiołów pochodzących ze spalania osadów ściekowych w technologii materiałów cementowych

W pracy dokonano krótkiego przeglądu dotychczasowych prób zagospodarowania  popiołów pochodzących ze spalania osadu ściekowego w różnych dziedzinach budownictwa. Zaprezentowano wyniki badań dotyczących wpływu popiołu z osadu na właściwości świeżych zaczynów i zapraw. Stwierdzono, że dodatek powoduje opóźnienie początku i końca wiązania spoiwa, ale także wydłuża okres zachowania wyjściowej konsystencji zaprawy w porównaniu z zaprawą z cementem portlandzkim. Obecność popiołu powoduje spowolnienie dynamiki narastania wytrzymałości na ściskanie zapraw. Prezentowane wyniki badań wskazują na możliwość stosowania popiołu ze spalania osadu ściekowego jako aktywnego składnika zastępującego część cementu, jednakże jego praktyczne wykorzystanie wymaga zachowania określonych zasad realizacji robót budowlanych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza skuteczności unieszkodliwiania osadów sciekowych w procesie autotermicznej tlenowej stabilizacji (atso) na przykładzie oczyszczalni ścieków w Giżycku

W artykule przedstawiono próbę analizy skuteczności procesu autotermicznej tleno- wej stabilizacji osadów ściekowych (ATSO) w ich unieszkodliwianiu, umożliwiającym powrót do naturalnego środowiska, na przykładzie oczyszczalni ścieków w Giżycku. Badania jakościowe osadów poddawanych procesowi ATSO wykonywane były od października 2003r. Przedstawiono wnioski wynikające z analizy zgromadzonych wyników badań. Szczególną uwagę zwrócono na produkt końcowy realizowanego procesu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Doświadczenia z eksploatacji pilotowej hydrofitowej oczyszczalni odcieków ze składowiska odpadów komunalnych w zależności od reżimu hydraulicznego

W artykule przedstawiono doświadczenia z 2-letniej eksploatacji pilotowego obiektu hydrofitowego do oczyszczania odcieków ze składowiska odpadów komunalnych w Chlewnicy (woj. pomorskie). W skład obiektu wchodzi zbiornik początkowy odcieków oraz 3 złoża o przepływie podpowierzchniowym - w dwóch początkowych złożach przepływ ścieków jest pionowy (VSSF), w trzecim złożu zaś - poziomy (HSSF). Obiekt został uruchomiony w lipcu 2008. Po pierwszym okresie wpracowania (do końca jesieni 2008), w roku 2009 osiągnięto bardzo wysokie efektywności usuwania zanieczyszczeń, wynoszące 87% dla ChZT, 95,4% dla BZT5, ponad 99% dla azotu amonowego, 98% dla azotu ogólnego i 72% dla zawiesiny ogólnej. W sezonie wegetacyjnym 2010 zmieniono warunki hydrauliczne pracy obiektu, co spowodowało spadek efektywności usuwania zanieczyszczeń. Nastąpiło zahamowanie denitryfikacji na złożu HSSF. W pracy omówiono skład odcieków podawanych na złoża oraz efektywność ich oczyszczania w różnych warunkach hydraulicznych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ wybranych czynników społeczno-ekonomicznych na zmiany ilości odpadów komunalnych w województwie Podlaskim

Celem pracy jest określenie wpływu wybranych czynników społeczno-ekonomicznych oraz czynników związanych z infrastrukturą danego obszaru na zmiany ilościwytwarzanych odpadów w poszczególnych powiatach województwa podlaskiego.W pracy przestawiono zmiany ilości odpadów komunalnych w woj. podlaskim. Analizy przeprowadzone zostały odrębnie dla każdego powiatu, co umożliwiło ocenę zachodzących zmian pomiędzy poszczególnymi rejonami oraz odniesienie uzyskanych rezultatów do skali województwa. Do badań przyjęto przedział czasowy 2001-2008. Jako narzędzie badawcze wykorzystano m.in. pakiet Statistica za pomocą którego ustalono kierunek oraz siłę oddziaływania miedzy wybranymi czynnikami społeczno-ekonomicznymi i ilością odpadów, opisano zależności miedzy ilością odpadów a jednym lub więcej czynnikami, przeanalizowano struktury w uzyskanych danych i oceniono wpływ wybranych czynników na zmiany ilości odpadów komunalnych w poszczególnych powiatach woj. podlaskiego.Uzyskane rezultaty wskazały na zróżnicowanie dynamiki zmian ilości odpadów w poszczególnych jednostkach administracyjnych analizowanego województwa. W celu określenia wpływu wybranych czynników społeczno-ekonomicznych na ilość wytworzonych odpadów posłużono się metodą analizy czynnikowej. Wyodrębnione w trakcie badań czynniki pozwoliły na określenie udziału badanych zmiennych w zmianach ilości odpadów. Ponadto obliczone średnie wartości czynników umożliwiły ocenę siły ich oddziaływania w poszczególnych powiatach województwa.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ogólne charakterystyki wybranych wód mineralnych butelkowanych, mineralnych i leczniczych na Białorusi

Praca prezentuje własności fizyczne, skład chemiczny i zawartości naturalnych izotopów promieniotwórczych oraz względnych wartości δ18O, δ2H wybranych wód butelkowanych mineralnych, mineralnych i leczniczych z ujęć zlokalizowanych w różnych uzdrowiskach rehabilitacyjnych na Białorusi. Wody te zostały zebrane w okresie od 2012 do 2015 roku i analizowane w laboratoriach Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH oraz Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH. W większości badanych wód dominują jony Cl<sup>-</sup>, SO<sub>4</sub><sup>2-</sup>, Na<sup>+</sup> i Ca<sup>2+</sup>, a ich mineralizacja zmienia się w szerokim zakresie od kilku set mg/dm<sup>3</sup> aż do około 150 g/dm<sup>3</sup>, pH od 6.6 do 9.1 a Eh od -283 do 259 mV. Stężenia izotopów radu zmieniają się od ≤ 5 mBq/dm<sup>3</sup> aż do 17.6 Bq/dm<sup>3</sup>, a aktywność właściwa 228Ra zwykle jest wyższa od 226Ra. Stężenia izotopów uranu są zawarte w zakresie od poniżej 0.5 mBq/dm<sup>3</sup> do 75 mBq/dm<sup>3</sup> dla 238U i do ok. 300 mBq/dm<sup>3</sup> dla 234U. Zawartości izotopu trytu są poniżej 1.1 UT, wartości d18O są w zakresie od -10.9‰ do -7.8‰ i d2H od -84‰ do -59,4‰. Te wartości wykazują, że w badanych wodach przeważa woda zasilana z okresu holocenu. Niektóre wody mineralne zawierają składniki swoiste (Rn, Br, Fe) które nadają im własności farmakodynamiczne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Jednostkowy koszt transportu odpadów medycznych a wskaźnik ekonomicznej efektywności systemu

W artykule została przedstawiona analiza wpływu jednostkowego kosztu transportu odpadów medycznych na koszt funkcjonowania i strukturę systemu gospodarki odpadami medycznymi na obszarze woj. podlaskiego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka zanieczyszczeń emitowanych przez zakłady termicznej utylizacji odpadów medycznych

Odpady medyczne generowane są głównie przez ośrodki służby zdrowia, zakłady weterynaryjne, badawcze, farmakologiczne i laboratoria. Zalicza się je do grupy odpadów niebezpiecznych, gdyż stwarzają możliwość skażenia epidemiologicznego środowiska patogenami i bakteriami chorobotwórczymi. Obowiązująca ustawa, wraz z wprowadzoną obecnie nowelizacją zezwala na unieszkodliwianie odpadów medycznych metodami, które przekształcają je zapewniając w rezultacie zawartość węgla organicznego nieprzekraczającą 5%. Podstawową metodą utylizacji odpadów  medycznych jest ich spalanie. Metoda ta skutecznie zwalcza mikroorganizmy oraznacznie zmniejsza objętość i masę odpadów. Wadą spalania odpadów jest emisja szeregu substancji toksycznych tj. pyły, SO2, CO, HCl, HF, metale ciężkie oraz chloropochodne węglowodorów tj. dioksyny i furany. W związku z tym w spalarniach odpadów medycznych konieczne jest stosowanie wysokosprawnych urządzeń filtrujących oraz prowadzenie ciągłego monitoringu jakości spalin.W artykule scharakteryzowano zanieczyszczenia emitowane podczas termicznej utylizacji odpadów medycznych. Omówiono przykładowy ciąg technologiczny funkcjonującej w naszym kraju spalarni odpadów medycznych wraz z instalacją oczyszczającą spaliny oraz przedstawiono wyniki badań emisji zanieczyszczeń do atmosfery.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Intensyfikacja niskonakładowych metod przeróbki komunalnych osadów ściekowych

W artykule zaprezentowane zostały doświadczenia z kilkuletnich badań i obserwacji wybranych systemów oczyszczania ścieków stosujących niskonakładowe sposoby przetwarzania osadów ściekowych. Metody niskonakładowe są tu rozumiane, jako metody charakteryzujące się:prostą konstrukcją i technologią, łatwością obsługi, wykorzystaniem naturalnych procesów zachodzących w środowisku, stosowaniem urządzeń technologicznych i technicznych w niewielkim stopniu, niezawodnością działania, nieznaczną kontrolą w trakcie trwania procesu, niewielkim udziałem energii elektrycznej, niskimi kosztami inwestycyjnymi i eksploatacyjnymi. W badaniach poddano ocenie kilka instalacji stosujących: kompostowanie, hydrofity oraz wermi kulturę do przetwarzania osadów ściekowych.  Dokonano analizy porównawczej sposobu prowadzenia procesu przetwarzania osadów pod względem technicznym i technologicznym oraz jego skuteczności. Wykorzystano badania i obserwacje własne prowadzone na oczyszczalni ścieków w Sokółce, Zambrowie, Kolnie, Nowej Wsi Ełckiej z ostatnich kilku lat. Najdłuższy czas przetwarzania osadów ściekowych uzyskano w lagunach trzcinowych w Zambrowie  i wynosi on 12 lat, natomiast zastosowanie wermikultury trwa dwa lata. W pozostałych analizowanych oczyszczalniach, gdzie stosowano proces kompostowania, całkowity czas przetworzenia osadów ściekowych był podobny i wynosił od około 150 do 180 dni. Zaprezentowano również wybrane wyniki badań własnych dotyczących intensyfikacji niskonakładowych metod przeróbki osadów ściekowych z zastosowaniem Efektywnych Mikroorganizmów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena jakości wody w budynku edukacyjnym na podstawie występowania bakterii z rodzaju Legionella

Bakterie z rodzaju Legionella są uznawane za jedne z groźniejszych przenoszonych drogą wodną organizmów chorobotwórczych, które wywołują ciężkie schorzenia układu oddechowego. Celem niniejszej pracy była ocena jakości wody w budynku edukacyjnym na podstawie występowania bakterii z rodzaju Legionella oraz wartości parametrów fizyko-chemicznych wody zimnej i ciepłej wody użytkowej. Próbki wody zimnej i ciepłej wody użytkowej (c.w.u.) pobierano do badań z 10 punktów czerpalnych w trzech seriach pomiarowych w okresie pięciu miesięcy. W badanych próbkach analizowano podstawowe parametry fizyko-chemiczne jakości wody tj. pH, przewodnictwo, temperatura, twardość, zasadowość, zawartość węgla ogólnego i nieorganicznego, stężenie azotanów(V), chlorków i siarczanów a także stężenie wapnia, magnezu, żelaza, manganu i cynku. Metodą hodowlaną oznaczano bakterie z rodzaju Legionella. Jakość wody instalacyjnej nie budziła zastrzeżeń i spełniała kryteria zawarte w obowiązującym Rozporządzeniu Ministra Zdrowia (Dz.U. 2015, poz. 1989). Jedynie temperatura wody zasilającej i powrotnej w instalacji c.w.u. nie spełniała obowiązujących przepisów, gdyż była niższa niż wymagana. Spośród przeprowadzonych trzech serii badawczych na przestrzeni 5 miesięcy, bakterie z rodzaju Legionella zostały wykryte jedynie w trakcie serii nr 1 w 80% próbkach c.w.u. Stopień skolonizowania instalacji określono jako wysoki do bardzo wysokiego. W próbkach wody nie wykryto obecności najbardziej niebezpiecznej L. pneumophila sg 1. We wszystkich próbkach Legionella – pozytywnych wykryto szczepy oznaczane jako L. pneumophila sg 2–14. Wymagało to podjęcia działań naprawczych w postaci dezynfekcji termicznej instalacji. Jej skuteczność potwierdziły wyniki badań w kolejnych seriach nr 2 i 3.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ międzyplonów oraz różnych technologii uprawy roli na plonowanie kukurydzy

Badania prowadzono w latach 2008–2010 na polach Stacji Doświadczalnej IUNG w Jelczu Laskowicach. Doświadczenia dwuczynnikowe zakładano na glebie płowej wytworzonej z piasku gliniastego mocnego pylastego, metodą losowanych podbloków w czterech powtórzeniach. Czynnikami doświadczenia były międzyplony (gorczyca i łubin), oraz sposoby uprawy roli (tradycyjna, uproszczona i zerowa). Przedplonem była pszenica ozima, natomiast rośliną następczą – kukurydza. Wskaźnik powierzchni liścia (LAI) oraz średni kąt nachylenia liścia (MTA) określono wykonując pomiary miernikiem LAI-2000 firmy LI-COR (USA) w fazie początku kwitnienia w czterech powtórzeniach. Celem badań było uzyskanie informacji, które z zastosowanych systemów uprawy roli i międzyplonów wpłyną korzystnie na plonowanie, wybrane wskaźniki architektury łanu (wysokość roślin, LAI, MTA) oraz stopień zachwaszczenia kukurydzy uprawianej na ziarno. Plon ziarna kukurydzy na uprawie uproszczonej i zerowej był niższy jak na uprawie tradycyjnej. Najwyższy wskaźnik LAI kukurydzy po obu przedplonach stwierdzono po zastosowaniu uprawy tradycyjnej, najniższy zaś po uprawie zerowej. Wysokość roślin kukurydzy była największa po uprawie tradycyjnej. Międzyplonem mającym pozytywny wpływ na wysokość kukurydzy była gorczyca. Stosowanie uproszczeń uprawowych spowodowało wzrost zachwaszczenia ogólnego w porównaniu do uprawy tradycyjnej. Ponadto stwierdzono kompensację 3 gatunków chwastów takich jak: Echinochloa crus-galli, Geranium pusillum i Chenopodium album. Największą liczbę chwastów na jednostce powierzchni stwierdzono w doświadczeniu z uprawa zerową.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena jakości wód w lateralnych zbiornikach Jutrosin i Pakosław w pierwszych latach funkcjonowania

W pracy szczegółowo przeanalizowano jakość wód lateralnych zbiorników retencyjnych Jutrosin i Pakosław w pierwszych latach ich funkcjonowania na tle jakości wód rzek Orli i Radęcy. Zbiornik Pakosław i Jutrosin zostały oddane do eksploatacji odpowiednio w latach 2007 i 2011. Ze względu na wysokie zanieczyszczenie wód rzek Orli i Radęcy związkami biogennymi, podczas opracowania koncepcji ich budowy zastosowano innowacyjne podejście, w którym założono wybudowanie zbiorników na terenach bezpośrednio przyległych do rzeki. Niniejsze badania miały na celu weryfikację gospodarki wodnej prowadzonej na zbiornikach oraz udzielić odpowiedzi na pytanie czy możliwa jest jej optymalizacja w aspekcie ochrony jakości wody w nich retencjonowanych. Przeprowadzone badania wykazały, że ustalony schemat gospodarowania wodą w zbiornikach w pierwszych latach ich funkcjonowania pozwolił na ograniczenie ich zanieczyszczenia. Niższe zawartości związków biogennych w wodach zbiorników niż w wodach zasilających ich rzek wynika z ich pobierania przez producentów pierwotnych (fitoplankton i makrofity) oraz deponowaniu ich w osadach dennych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany aktywności metabolicznej gleby wywołane obecnością dżdżownic gatunku lumbricus terrestris L. – test mikrokalorymetryczny

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu aktywności dżdżownic w glebie na proces biodegradacji glukozy. Opracowano test mikrokalorymetryczny pozwalający na wyznaczenie kinetycznych parametrów badanych procesów w glebie. Przeprowadzono analizę zmian szybkości wydzielania ciepła i wyznaczono całkowite efekty cieplne. Wyniki potwierdziły zmianę kinetyki procesu rozkładu glukozy w glebie, będącej środowiskiem bytowania dżdżownic, w porównaniu z glebą kontrolną.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Nowy system gospodarowania odpadami komunalnymi w opinii mieszkańców obszarów miejskich i wiejskich powiatu słupskiego

Celem prezentowanych badań było określenie poziomu satysfakcji oraz poznanie opinii mieszkańców obszarów miejskich i wiejskich na temat funkcjonowania nowego systemu gospodarowania odpadami komunalnymi. Oceny dokonano w oparciu o ankietyzację lokalnej społeczności. Łącznie ankietę wypełniło 119 osób. Z uzyskanych danych wynika, że ponad 70% mieszkańców powiatu słupskiego deklaruje i w konsekwencji realizuje selektywną zbiórkę odpadów komunalnych. Wysoko przez respondentów oceniona została prowadzona przez władze lokalne działalność informacyjna i edukacyjna. Ponadto na podstawie uzyskanych wyników stwierdzić można, że mieszkańcy gmin wiejskich są bardziej zaangażowani w realizację prawidłowego, zrównoważonego gospodarowania odpadami na ich terenie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie fosforu na filtrach z wypełnieniem z granulatu z popiołów ze spalania osadów ściekowych

Celem badań było określenie efektywności usuwania fosforu ze ścieków na filtrach pionowych wypełnionych żwirem oraz granulatem przygotowanym z popiołów powstających podczas procesu spalania osadów ściekowych (FASSTT LWA). Syntetyczne ścieki zawierające 7,36 mg/L fosforu wprowadzano do kolumn filtracyjnych wypełnionych żwirem i FASSTT LWA (dolną warstwę wypełnienia stanowił żwir, podczas gdy górna warstwa z FASSTT LWA zajmowała odpowiednio 0, 12, 25, 50, i 100% wypełnienia kolumny). Badania prowadzono dla obciążeń hydraulicznych równych 0,003, 0,005 i 0,007 m/d. Wykazano, że efektywność usuwania fosforu ze ścieków na filtrach z wypełnieniem zawierającym granulat zależała od proporcji między żwirem i granulatem. Usuwanie fosforu odbywało się głównie wskutek procesu adsorpcji na powierzchni wypełnienia filtru. Najwyższą efektywność usuwania fosforu, niezależnie od zastosowanego obciążenia hydraulicznego, uzyskano dla filtru o 50% zawartości granulatu typu LECA i 50% zawartości żwiru. Potwierdzono możliwość wykorzystania popiołów z procesu spalania osadów ściekowych do produkcji granulatu i zastosowania wypełnienia z granulatu w filtrach do oczyszczania ścieków zanieczyszczonych związkami fosforu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ślad wodny jako wskaźnik zużycia zasobów wodnych w produkcji roślinnej na terenie województwa dolnośląskiego

Wzrastający deficyt wody w środowisku, zmieniający się charakter opadów wynikający ze zmian klimatycznych przy jednoczesnym wzroście zapotrzebowania na wodę w rolnictwie wymuszają potrzebę podjęcia dyskusji na temat zarządzania zasobami wodnymi. Jednym z narzędzi pozwalających ocenić wykorzystanie wody na etapie uprawy roślin jest ślad wodny. W artykule przedstawiono wyniki analiz zużycia wody, wykorzystanej w rolnictwie do produkcji artykułów pochodzenia roślinnego w latach 2014-2017. Oceny wielkości i rodzaju zużytej wody dokonano poprzez zastosowanie wskaźnika śladu wodnego. W analizie uwzględniono 28 roślin, stanowiących w sumie blisko 95% ogólnej powierzchni zasiewów na terenie województwa dolnośląskiego. Wyniki badań wykazały, że całkowity ślad wodny dla wszystkich analizowanych upraw wyniósł 4 815 mln m<sup>3</sup> na rok oraz 7 032 m<sup>3</sup> w odniesieniu do hektara powierzchni zasiewów. Spośród trzech składowych śladu wodnego największe wartości osiągnięto dla zielonego śladu wodnego (76%), który określa ilość zużywanej wody pochodzącej z opadów atmosferycznych i jednocześnie tej wody, która jest magazynowana w glebie i pobierana przez rośliny. Wzrost częstości występowania okresów suszy, głownie w okresie wegetacyjnym roślin, zmusza do ukierunkowywania rolnictwa w stronę upraw roślin, które charakteryzują się zwiększoną odpornością na zmiany klimatu oraz mniejszą wodochłonnością (niższym jednostkowym śladem wodnym).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stężenia wybranych metali ciężkich w igłach sosny zwyczajnej z wybranych obszarów Polski

Celem podjętych badań był wstępny monitoring stężeń wybranych metali ciężkich (Cd, Co, Cr, Ni, Pb, Zn) w igłach sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) w zależności od miejsca poboru próbek. Do badań wytypowano trzy obszary badawcze (Świeradów Zdrój, Świnoujście, Byszyno), z których pobrano łącznie 14 próbek zbiorczych. Stężenia metali ciężkich oznaczone w próbkach igieł sosny zwyczajnej pochodzących z jednego obszaru badawczego są zbliżone. Świadczyć to może o zdolnościach bioindykacyjnych sosny zwyczajnej. Stężenia poszczególnych metali ciężkich pochodzące z trzech różnych obszarów badawczych wykazują duże różnice w ich stężeniu. Analizy statystyczne wykazały statystyczne istotne różnice (test Tukeya p≤0,05) stężeń wybranych metali ciężkich w próbkach igieł sosny zwyczajnej jedynie z obszaru Świeradowa Zdrój.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka