rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ilosciowa ocena emisji amoniaku z budynkow inwentarskich w zulawskich gospodarstwach mlecznych

Rolnictwo, zwłaszcza z dużym udziałem produkcji zwierzęcej stanowi istotne źródło zanieczyszczeń atmosfery amoniakiem. W gospodarstwie emisja amoniaku ma miejsce na każdym z etapów, poczynając od jego produkcji zwierzęcych i usuwania odchodów zwierzęcych z budynków inwentarskich, poprzez ich przechowywanie na gnojowniach i stosowanie w postaci nawozów naturalnych. Wielkość tego typu gazowych strat azotu jest znacznie zróżnicowana i zależy głównie od sposobu gospodarowania odchodami zwierzęcymi. Znaczący strumień ulatniającego się amoniaku pochodzi z gospodarskich składowisk nawozów naturalnych oraz budynków inwentarskich. Pomimo wykonania wielu opracowań zagadnienie to, zwłaszcza w kontekście identyfikacji ilościowej, jest nadal otwartym problemem badawczym. Uzyskane technika dozymetrii dynamicznej średnie dobowe wartości stężeń amoniaku, kształtowały się w przedziale od 0,73 do 3,51 mg NH₃·m⁻³, przy czym w powietrzu kanałów wentylacyjnych (wysokość 2,6 m) notowano nieco wyższe stężenia rzędu 1,00 do 4,83 mg NH₃·m⁻³ Ostatecznie oszacowana emisja amoniaku kształtowała się na poziomie od 38,3 do 44,4 mg NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ przy systemie wentylacji grawitacyjnej, zaś 71,9 mg NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ przy systemie wentylacji mechanicznej (pomiary techniką dozymetrii dynamicznej). Wartości uzyskane techniką dozymetru pasywnej były nieco niższe w porównaniu z techniką dozymetrii dynamicznej i tak w budynku kształtowały się pomiędzy 0,62, a 1,60 mg NH₃·m⁻³ natomiast w kanale wentylacyjnym od 0,79 do 1,93 mg NH₃·m⁻³. Wartości te miały wpływ na odpowiednio niższe wartości szacowanej emisji, kształtując się w zakresie od 11,8 do 20,7 mg NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ przy systemie wentylacji grawitacyjnej, natomiast 62,5 mg NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ przy systemie wentylacji mechanicznej. Należy dodać, że pomiary wykonywano zimą br. przy ujemnych temperaturach powietrza na zewnątrz budynku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie składu chemicznego nasion wybranych roślin strączkowych

Skład chemiczny nasion roślin strączkowych uzależniony jest od gatunku, odmiany, a także warunków uprawy, fazy dojrzałości i długości okresu wegetacji. W pracy przeanalizowano zawartości mikroelementów, metali ciężkich i makroelementów w nasionach roślin strączkowych, szeroko uprawianych i nowych wchodzących dopiero do uprawy. Wszystkie rośliny uprawiane były w tych samych warunkach agroklimatycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wielkosci doniczki oraz fertygacji na wzrost rozsady warzyw i plonowanie roslin w polu

Rozsadę kalafiora (odm. Fremont F₁) i pomidora (odm. Rumba) uprawiano w paletach wielokomórkowych, których objętość wahała się od 16 do 90 cm³ dla kalafiora i 25 do 90 cm³ dla pomidora. Do fazy 1-go liścia rośliny podlewano wodą, a potem stosowano codzienną fertygację (0,8 dm³ na 1 paletę) roztworami zawierającymi niezbędne składniki mineralne (makro- i mikroskładniki). W roztworach zawierających w 1 litrze 200, 400, i 800 mg N stosunek NPK wynosił 20 : 3 : 20, natomiast dla roztworu o 600 mg N wynosił 15 : 3 : 20. Duża objętość doniczki i fertygacja, niezależnie od zawartości składników w roztworze i częstotliwości jej stosowania, zwiększała wysokość i masę rozsady oraz powierzchnię liści. Stosowanie w codziennej fertygacji niskiej zawartości składników (200 N - EC 2,6) powodowało nadmierny wzrost roślin, podczas gdy wysoka koncentracja (400 i 600 N, EC odpowiednio 4,3 i 6,4) ograniczała niepożądaną wielkość roślin, czego efektem były mniejsze rośliny o zwartym pokroju, co ułatwiało wyjmowanie rozsady z palet i jej sadzenie. Dla kalafiora najodpowiedniejsze były doniczki o małej objętości (25 i 16 cm³). W doniczkach dużych (90 cm³) rozsada łatwo przerastała, co powodowało niekorzystne przyspieszenie plonowania, prowadzące do uzyskania róż o małej masie i niskiej wartości handlowej. Dla pomidora korzystniejsze były doniczki duże, w których uzyskano silnie rozwiniętą rozsadę, co przyczyniło się do zwiększenia wczesności i wysokości plonu. Fertygacja, niezależnie od koncentracji składników pokarmowych w roztworze, nie wpływała na wysokość plonu handlowego kalafiora i pomidora z rozsady z dużych doniczek, ale przyspieszała plonowanie, w wyniku czego uzyskano zwiększenie plonu wczesnego pomidora.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena niektórych właściwości gleb oraz zawartości K, Na i Ca w jęczmieniu w północno-wschodniej części województwa katowickiego

Badaniami objęto 104 próbki gleby i jęczmienia jarego zebrane w 4 gminach województwa katowickiego. W materiale roślinnym oznaczono zawartość potasu, sodu i wapnia, a w glebie zawartość potasu. Zawartość potasu w badanych glebach mieściła się w zakresie od 3,87 do 36,91 mg K₂O·100 g⁻¹ gleby. Zawartości potasu, sodu i wapnia w badanym jęczmieniu były zbliżone do wyników uzyskanych we wcześniejszych badaniach. Obliczone współczynniki korelacji wykazały zależność pomiędzy zawartością potasu w glebie a odczynem gleby, zawartością materii organicznej i pojemnością sorpcyjną gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Park Zofii Kossak w Gorkach Wielkich

Zespół dworski w Górkach Wielkich pochodzący z XVIII wieku związany jest z nazwiskiem mieszkającej niegdyś w nim około 20 lat wybitnej polskiej pisarki Zofii Kossak-Szczuckiej-Szatkowskiej (1890 - 1968). W Górkach Wielkich powstała większość jej utworów literackich.
W 1945 roku zabytkowy dwór został spalony przez wycofujących się Niemców. Po drugiej wojnie światowej Zofia Kossak przez pewien czas mieszkała w Wielkiej Brytanii. Do Górek Wielkich powróciła wiosną 1957 roku i zamieszkała w domku ogrodnika zamienionym obecnie na muzeum biograficzne pisarki. W roku 1995 wykonano inwentaryzację szczegółową roślinności drzewiastej oraz dokonano wstępnej analizy kompozycji parku. Na jego terenie rosną 432 drzewa i krzewy. Przeważają taksony liściaste, głównie Robinia pseudoacacia, Picea abies, Tilia cordata, Prunus cerasifera, Betula pendula, Fraxinus excelsior, Quercus robur, Sambucus nigra, Spiraea x vanhouttei, Comus alba, Coiylus avellana, Philadelphus x polyanthus i Weigela florida. Na przełomie XVIII i XIX wieku ogród miał układ geometryczny, na jego kanwie powstał park modernistyczny. Zofia Kossak była bardzo wrażliwa na piękno otaczającej ją przyrody. Miała duży wpływ na formę ogrodu w Górkach Wielkich, osobiście posadziła wiele drzew i krzewów. W muzeum zachowały się jej zamówienia na rośliny ozdobne, z których większość nie przetrwała do dzisiejszego dnia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ preparatu SGA na wartość dekoracyjną chryzantem

W trzyletnich doświadczeniach badano wpływ preparatu japońskiego SGA (SNOW GROW ACE) na indeks zazielenienia i ogólne walory dekoracyjne 12 odmian chryzantem uprawianych w otwartym gruncie w doniczkach. SGA stosowano w stężeniu 0,1% i 0,2% poprzez opryskiwanie roślin od 1 do 3 razy w odstępach miesięcznych.
SGA u niektórych odmian chryzantem zwiększał liczbę i średnicę kwiatostanów oraz przyspieszał kwitnienie. Działanie jego zależało od terminu i liczby opryskiwań. Korzystny wpływ był bardziej widoczny, jeżeli warunki uprawy były gorsze, a także jesienią temperatury niższe. U niektórych odmian powodował zwiększenie indeksu zazielenia liści (zawartości chlorofilu). Nie stwierdzono ujemnego wpływu na którąkolwiek z ocenianych odmian.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie modeli opisujacych transpiracje pomidorow uprawianych w szklarni

W pracy przedstawiono wyniki transpiracji pomidorów szklarniowych uprawianych w wełnie mineralnej uzyskane z rozwiązań modeli oraz z pomiarów. Analizowano cztery najczęściej spotkane w literaturze modele transpiracji, zaś jej pomiar określono metodą lizymetryczną. Stwierdzono, że model transpiracji opracowany przez Stanghellini najdokładniej opisuje analizowany proces, jednakże wymaga znajomości trudno mierzalnych parametrów analizowanego systemu empirycznego (np. temperaturę dachu i liści). Z kolei porównanie wyników otrzymanych z rozwiązania modelu Nederchoffa z wartościami zmierzonymi cechuje zadawalająca dokładność (r=0,93) zaś do jego rozwiązania wystarcza znajomość standardowych danych charakteryzujących parametry fizyczne mikroklimatu szklarni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niedobór potasu w glebie a dystrybucja tego składnika w roślinach grochu

W pracy przedstawiono wyniki badań pochodzące z 2-letniego doświadczenia wazonowego prowadzonego w hali wegetacyjnej, w latach 1998 i 1999, w którym badano wpływ deficytu potasu w glebie na akumulację tego składnika w roślinach oraz plon biomasy i nasion w kolejnych zbiorach roślin. Deficyt potasu w podłożu ograniczał pobieranie, akumulację oraz plon biomasy i nasion. Niezależnie od dawki potasu rośliny odmiany Bursztyn nagromadziły większą ilość potasu i suchej masy i wydały większy plon nasion. W roślinach dojrzałych obu odmian potas gromadzony był przede wszystkim w nasionach. Nasiona roślin z obiektów deficytowych względem K akumulowały ponad 70% potasu, podczas gdy rośliny dobrze odżywione tym składnikiem około 50% K, z ogólnej puli potasu jaką rośliny nagromadziły.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Molekularna identyfikacja czynników cytoplazmatycznej męskiej sterylności roślin

Cecha cytoplazmatycznej męskiej sterylności (CMS) znalazła zastosowanie w hodowli roślin jako jeden z mechanizmów kontroli procesu zapylania przy produkcji nasion mieszańcowych. Pod względem genetycznym CMS jest uwarunkowana wspólnym działaniem sterylnej cytoplazmy i specyficznych dla niej genów jądrowych. Dotychczasowe badania wskazują, że genetyczne determinanty CMS zlokalizowane są w genomie mitochondrialnym. Mają one charakter chimeryczny, tzn. są złożone z fragmentów znanych genów i odcinków nieznanego pochodzenia. Geny chimeryczne powstają w wyniku rekombinacji - niejednokrotnie jako rezultat wielu zdarzeń rekombinacyjnych. Kodują one białka zawierające duże domeny hydrofobowe - prawdopodobnie interferujące z funkcją wewnętrznej błony mitochondrialnej. Równolegle z badaniami podstawowymi prowadzone są eksperymenty zmierzające do opracowania markerów molekularnych dla identyfikacji poszczególnych cytoplazm hodowlanych. Można je wykorzystywać do eliminacji roślin z cytoplazmą sterylną z obiektów męskopłodnych oraz roślin z cytoplazmą płodną z obiektów męskosterylnych. Artykuł stanowi przegląd stanu wiedzy o molekularnych determinantach CMS u wybranych gatunków roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie wskaznikow wartosci pokarmowej zielonki z lucerny i mieszanek traw w zaleznosci od systemu oceny

W badaniu użyto zielonek II-ego pokosu lucerny (L) i dwu mieszanek traw (TK i TT). Oznaczono metodą klasyczną współczynniki strawności składników substancji organicznej i określono wskaźnikową wartość pokarmową zielonek wg systemu INRA i norm polskich. Badane zielonki zawierały podobną ilość suchej masy (268,3 - 279,8 g). Strawność substancji organicznej zielonki z lucerny była niższa (64,8%) niż mieszanek traw (średnio 75,4%). Według systemu wartości skrobiowej kilogram suchej masy zielonki L, TK i TT zawierał odpowiednio 1,20, 1,38 i 1,43 Mcal EN, a wg systemu INRA EN, - 1,31, 1,54 i 1,56 oraz ENŻ - 1,24, 1,56 i 1,58 Mcal. Według zawartości białka ogólnego zielonka z lucerny posiadała wyraźnie wyższą wartość niż zielonka z traw (187,3 i 132,9 g białka ogólnego w kg suchej masy), a wg zawartości BTJ prawie jednakową (88,0 i 82,8 g). Uzyskane wyniki wskazują na występowanie różnic w ocenie wskaźnikowej wartości pokarmowej zielonki z lucerny i mieszanek traw przy stosowaniu norm polskich i systemu INRA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Perspektywy produkcji i przetwórstwa

Trwające od początku lat siedemdziesiątych ograniczanie produkcji ziemniaków jest zbieżne ze zmianami jakie wcześniej zachodziły w tej produkcji w Unii Europejskiej. W Polsce dotychczasowy spadek zbiorów ziemniaków jest wyłączną funkcją ograniczania powierzchni ich uprawy. W drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych produkcja ziemniaków w Polsce zmalała o ponad 50% w porównaniu z początkiem lat siedemdziesiątych. Podstawową przyczyną ograniczania produkcji ziemniaków był głęboki spadek zapotrzebowania na ziemniaki ze strony samego rolnictwa, ale także, chociaż w mniejszym stopniu, malejące spożycie ziemniaków. Decyduje o tym malejąca konkurencyjność ziemniaków jako źródła energii oraz zmiana modelu wyżywienia coraz bardziej zamożnych konsumentów. Towarzyszy temu kryzys przemysłowego przetwórstwa ziemniaków, które zmalało z około 2,5 min t do 1,1 na początku lat dziewięćdziesiątych. W drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych w Polsce, podobnie jak w latach siedemdziesiątych w Unii Europejskiej, rozpoczął się dynamiczny rozwój produkcji przetworów spożywczych z ziemniaków pod wpływem rosnącego popytu krajowego, które stopniowo zastępuje upadły przerób ziemniaków na spirytus. Nie odbudowano natomiast do poprzedniego poziomu produkcji skrobi ziemniaczanej, mimo rosnącego zapotrzebowania rynku krajowego na skrobię. Niekonsekwentna ochrona rynku krajowego oraz zbyt małe wsparcie dla przemysłu krochmalniczego sprawia, że szybko rosnący popyt krajowy zaspokajany jest w coraz większym stopniu importem oraz produkcją wyrobów skrobiowych z pszenicy.
W przyszłości należy oczekiwać dalszego ograniczania produkcji ziemniaków, która sprowadzać się będzie stopniowo wyłącznie do produkcji ziemniaków jadalnych do bezpośredniego spożycia lub na zaopatrzenie przemysłu produkującego przetwory spożywcze z ziemniaków. Produkcja ziemniaków skrobiowych zależeć będzie od wielkości wynegocjowanej kwoty skrobi ziemniaczanej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skutecznosc usuwania zanieczyszczen w przydomowej hydrofitowej oczyszczalni sciekow

W pracy przedstawiono wyniki 3-letnich badań, dotyczących skuteczności usuwania zanieczyszczeń w przydomowej oczyszczalni ścieków ze złożem gruntowo-roślinnym. Obiekt badań stanowił system z podpowierzchniowym, poziomym przepływem, z wierzbą Salix viminalis L., stosowany wyłącznie do oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych pochodzących z budynku mieszkalnego. Pomiary jakości ścieków były wykonywane w latach 1997-1999 i dotyczyły oznaczania: BZT₅, ChZT, azotu ogólnego, fosforu ogólnego, zawiesin ogólnych i potasu. Efektywność oczyszczania ścieków w sezonie letnim była większa niż w okresie zimowym. Efekty usuwania zanieczyszczeń w złożu wynosiły średnio dla BZT₅ (91%), ChZT (87%), zawiesin ogólnych (85%), azotu ogólnego (62%), fosforu ogólnego (75%) oraz potasu (26%) i nie były satysfakcjonujące. Stężenia analizowanych zanieczyszczeń w ściekach po oczyszczaniu przekraczały dopuszczalne wartości. Otrzymane wyniki pomiarów wskazują na to, że przydomowe oczyszczalnie ze złożem gruntowo-roślinnym, po pewnych modyfikacjach, mogą by być stosowane.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena stopnia zanieczyszczenia srodowiska siarka i olowiem w poblizu zrodla emisji, na podstawie okreslenia ich akumulacji w iglach sosny zwyczajnej

W latach 1986 i 2004 przeprowadzono badania, których celem było porównanie stopnia zanieczyszczenia środowiska ołowiem oraz dwutlenkiem siarki w okolicach Huty Luccioni. Posłużono się metodą bioindykacyjną, polegającą na określeniu wielkości akumulacji ołowiu oraz dwutlenku siarki w igłach sosny zwyczajnej (Pinus silvestris L.). Uzyskane wyniki badań wskazują na znaczne zmniejszenie się zanieczyszczenia środowiska ołowiem. Nie stwierdzono natomiast istotnych różnic w poziomie zanieczyszczenia siarką. Zarówno w 1986, jak i w 2004, był on wysoki. Zanieczyszczenie środowiska ołowiem i dwutlenkiem siarki w rejonie Huty Luccini było znacznie wyższe w stosunku do pozostałych części Warszawy w obu latach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zróżnicowanych metod uprawy na zawartość i pobranie mikroskładników przez buraki cukrowe

Celem przeprowadzonych badań w latach 2012-2013 było określenie wpływu różnych metod uprawy roli na zawartość i pobranie cynku, miedzi, manganu i żelaza przez buraki cukrowe w fazie dojrzałości technologicznej. Doświadczenie założono w układzie bloków losowanych kompletnych. Analizie porównawczej poddano system tradycyjnej uprawy orkowej z pięcioma technologiami uprawy uproszczonej. Zastosowane metody uprawy istotnie różnicowały zawartość analizowanych mikroskładników zarówno w liściach, jak i w korzeniach buraków cukrowych. Analiza korelacji między zawartością mikroskładników w badanych organach dla poszczególnych wariantów uprawowych a plonem korzeni buraków wykazała duże zróżnicowanie i brak jednoznacznego związku. Stwierdzono istotny wpływ zawartości żelaza i manganu w liściach i korzeniach buraków na kształtowanie zawartości cukru w korzeniach w fazie dojrzałości technologicznej. Pod wpływem zastosowanych uproszczeń uprawowych odnotowano tendencję do spadku akumulacji składników w korzeniach w porównaniu do wariantu uprawy klasycznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc dioksyn i metali ciezkich w aparacie asymilacyjnym sosny zwyczajnej [Pinus sylvestris L.] i brzozy brodawkowatej [Betula pendula Roth] rosnacych w sasiedztwie lokalnego skladowiska odpadow

Oceniono kumulację dioksyn i metali ciężkich w aparacie asymilacyjnym sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) i brzozy brodawkowatej (Betula pendula Roth) rosnących w leśnej strefie ekotonowej sąsiadującej ze składowiskiem odpadów. Próbki aparatu asymilacyjnego do badań zawartości metali ciężkich pobierano z dwóch transektów, tzn. ze skraju lasu oraz w odległości 50 m od skraju lasu. Próbki aparatu asymilacyjnego do badań zawartości kongenerów PCDDs i PCDFs pobierano ze skraju lasu. Zawartość kongenerów PCDDs i PCDFs w próbkach igieł sosny zwyczajnej określono na poziomie 4,74 ng PCDD/F-TEQ·kg⁻¹, a w próbkach liści brzozy brodawkowatej na poziomie 2,65 ng PCDD/F-TEQ·kg⁻¹. Stwierdzono także brak kumulacji metali ciężkich zarówno w aparacie asymilacyjnym pobranym ze skraju lasu, jak i z transektu wyznaczonego w odległości 50 m od skraju lasu. Na podstawie przeprowadzonych badań chemoindykacyjnych aparatu asymilacyjnego stwierdzono brak migracji pionowej do strefy korzeniowej otuliny drzewostanowej metali ciężkich i dioksyn ze składowiska odpadów. Powierzchniowe wapnowanie wapnem posodowym i sukcesywne załadowywanie odpadów w składowisku ograniczyło proces pylenia i osiadania zanieczyszczeń na powierzchni aparatu asymilacyjnego i gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skutki roznej techniki siewu i sposobu przykrycia nasion bobiku

Przedstawiono pięcioletnie wyniki badań nad różną techniką siewu i sposobami przykrycia nasion bobiku odmiany Nadwiślański, uprawianego na glebach ciężkich i bardzo ciężkich w warunkach produkcyjnych. Stwierdzono najbliższe optymalnym warunki umieszczenia nasion w glebie w przypadku przyorywania ich na głębokość 8 - 10 cm. Wpływało ono również najkorzystniej na rozwój oraz plonowanie bobiku (różnice istotne w porównaniu z talerzowaniem po siewie). Zarówno technika siewu, jak i sposób przykrycia nasion nie różnicowały zawartości białka ogólnego w nasionach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Procesy dostosowawcze gospodarstw rolnych do standardow Unii Europejskiej

Określono uwarunkowania procesów dostosowawczych badanych gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. W pracy przedstawiono przewidywane terminy budowy płyt obornikowych w badanych gospodarstwach rolnych. Przedstawiono opinie rolników w zakresie działań koniecznych do dostosowania ich gospodarstw do standardów Unii Europejskiej. Rolnicy udzielili odpowiedzi na pytanie dotyczące modelu rolnictwa, który będą stosować oraz określili czynniki decydujące o wysokości dopłaty do płyty obornikowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwoj rolnictwa ekologicznego w Polsce i w wybranych krajach

Rolnictwo, angażując duże ilości ludzi w tworzeniu wielkoprzest- rzennych agroekosystemów, posiada szczególną rangę zarówno pod względem ekonomicznym jak i ekologicznym. Zdobycze techniki i chemii, osiągnięcia w hodowli roślin i zwierząt, wywierają z jednej strony stymulując plonowanie, ale często mogą powodować negatywne skutki przyrodnicze. Koniecznością ochrony środowiska w środowisku rolniczym jest rozwijanie alternatywnych do konwencjonalnych systemów gospodarowania. Są to tzw. systemy proekologiczne, metody (specyficzne gospodarstwa proekologiczne i integrowane), lub radykalne systemy rolnictwa ekologicznego (organiczno-biologiczne, biodynamiczne i inne). Optymalnym modelem dla szerszego stosowania jest typ rolnictwa integrowanego, pozwalający na harmonijny rozwoj produkcji rolnej z uwzględnieniem licznych aspektów przyrodniczych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Eksperymentalne badania skutecznosci oczyszczania sciekow w zlozu gruntowym pod drenazem rozsaczajacym

W artykule zostały przedstawione wyniki przeprowadzonych badań, skuteczności oczyszczania ścieków w złożu gruntowym pod drenażem rozsączającym ścieki. Badania zostały przeprowadzone na wybudowanym stanowisku pomiarowym w laboratorium. Do badań wykorzystano ścieki syntetyczne. Złożem gruntowym był piasek gruby. Przeprowadzone badania obejmowały następujące parametry analityczne ścieków: zawiesiny ogólne, utlenialność, BZT₅, ChZT, azot amonowy, azot azotanowy, azot azotynowy, fosforany, odczyn ścieków. Po przefiltrowaniu ścieków przez złoże gruntowe, znacznie wzrósł azot azotanowy i fosforany. Pozostałe wskaźniki uległy zmniejszeniu i są zgodne z dopuszczalnymi normami polskimi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dzialalnosci rolniczej w duzym gospodarstwie mlecznym na jakosc srodowiska

Prace prowadzono w gospodarstwie Zakładu Doświadczalnego Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach. Celem pracy było rozpoznanie gospodarki azotem, fosforem i potasem metodą bilansu, rozpoznanie źródeł zanieczyszczeń gleby i wody w gospodarstwie oraz obliczenie emisji amoniaku i podtlenku azotu. Zmniejszające się nawożenie azotem w kolejnych latach powodowało lepsze jego wykorzystanie. Wykorzystanie fosforu w około 40% oceniono jako dobre, a około 20% wykorzystanie potasu było zbyt małe.
W miejscach wieloletniego składowania obornika, na nieutwardzonym terenie, wystąpiło duże zanieczyszczenie gleby i wody. Dziesięcioletnie użytkowanie utwardzonego okólnika bydlęcego nie wywołało ujemnych skutków w glebie i wodzie gruntowej. Dziesięcioletnie przepędzanie 100 krów na pastwisko na nieutwardzonej drodze spowodowało znaczne zanieczyszczenie gleby i wody gruntowej na odcinku 50 metrów od obory. Obliczona emisja amoniaku oraz podtlenku azotu w kolejnych latach nieznacznie zmniejszała się.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo