rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zaburzenia poznawcze i neurologiczne u potomstwa matek chorych na padaczkę – czynniki ryzyka

Od lat 80. ubiegłego stulecia prowadzone są badania nad stanem zdrowia potomstwa matek chorych na padaczkę. Badania te wskazywały na dość znaczny odsetek dzieci z upośledzeniem umysłowym i wadami wrodzonymi. Uważa się, że było to związane z mniej skutecznym leczeniem w czasie ciąży, stosowaniem leków przeciwpadaczkowych o większych właściwościach teratogennych (fenobarbital, fenytoina), a także politerapii jako zasady prowadzenia leczenia przeciwpadaczkowego. Kobiet ciężarnych z padaczką nie obejmowano wówczas specjalistyczną opieką neurologa i położnika. Współczesne badania oceniające stan neuropsychologiczny potomstwa matek chorych na padaczkę zwracają uwagę na opóźnienia w rozwoju psychoruchowym, zwiększone ryzyko ujawniania się dużych i małych wad OUN, padaczki, jak również nieco niższej niż przeciętnie globalnej sprawności intelektualnej oraz niewielkich dysfunkcji neurologicznych. Opóźnienia rozwoju psychoruchowego dotyczą głównie koordynacji wzrokowo-ruchowej, mowy i kontaktów społecznych. Ostatnie badania prospektywne dzieci matek chorych na padaczkę wskazują, że znamiennie częściej spotyka się wśród nich padaczkę (7% do końca pierwszej dekady) niż wynikało z dotychczasowych prac retrospektywnych. W tym okresie częściej u potomstwa matek z wczesnym ujawnieniem się padaczki z napadami nieświadomości pojawiają się objawy padaczki uogólnionej (różne zespoły). Politerapia i monoterapia kwasem walproinowym stanowi istotny czynnik ryzyka obniżonego ilorazu inteligencji i mniej korzystnych wyników uczenia się. Znaczenie innych czynników ryzyka, w tym czynników środowiskowych, nie jest wystarczająco poznane. Niski poziom socjoekonomiczny i męska płeć dziecka wyraźnie niekorzystnie modyfikują wpływ leków przeciwpadaczkowych stosowanych w ciąży. Dotychczasowe badania nie obejmują jednak odpowiednio licznych grup potomstwa matek chorych na padaczkę, a metody oceny stosowane przez poszczególnych autorów różnią się istotnie. Nie znane są także w większości mechanizmy wpływu różnych czynników genetycznych i środowiskowych na rozwój funkcji poznawczych u dzieci matek chorych na padaczkę.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Wybrane zagadnienia dotyczące umowy dowodowej w postępowaniu odrębnym w sprawach gospodarczych

Przedmiot badań: Przedmiotem badań jest wprowadzona nowelizacją z dnia 4.07.2019 r. do Kodeksu postępowania cywilnego instytucja umów dowodowych w postępowaniu odrębnym w sprawach gospodarczych.
Cel badawczy: Celem artykułu jest nie tylko zbadanie zakresu zastosowania regulacji art. 4589 k.p.c. i dopuszczalnych wyłączeń w umowie dowodowej, ale także określenie skutków zawarcia umowy dowodowej oraz potencjalnych zalet i wad, jakie mogą się wiązać z zawarciem takiej umowy z perspektywy celu nowelizacji (jakim jest usprawnienie postępowania) oraz pewności obrotu gospodarczego.
Metoda badawcza: W analizie wykorzystano metodę dogmatycznoprawną.
Wyniki: Przeprowadzone rozważania prowadzą do wniosku, że wprowadzenie umów dowodowych może pod pewnymi warunkami prowadzić do usprawnienia postępowania cywilnego. Jednakże w sytuacji konieczności badania skuteczności i ważności umowy dowodowej korzyść ta może być iluzoryczna. Regulacja ta może także skutkować nadużyciem pozycji ekonomicznej między dużymi a małymi przedsiębiorcami.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ultrasonografi a języka w makroglosji – opis przypadku

Niniejsza praca jest próbą oceny przydatności ultrasonografi i w diagnostyce powiększenia
języka (macroglossia). Rola ultrasonografi i w diagnostyce miejscowych patologii języka,
takich jak nowotwory, ropnie, ziarniniaki, jest już dobrze ugruntowana od ponad 20 lat.
Rzadziej bierze się pod uwagę przydatność tej metody w diagnozowaniu makroglosji na
tle chorób systemowych. Punktem wyjścia rozważań stał się przedstawiony przez nas
przypadek 59-letniego chorego z powiększeniem języka bardzo dużego stopnia. Pacjent
z trudem mówił i z trudem spożywał posiłki. Ponadto skarżył się na obrzęk i bóle stawów
nadgarstkowych i międzypaliczkowych bliższych. Ultrasonografi a języka ujawniła zatartą
strukturę języka, z wyrazistym, nieregularnym wzorcem naczyniowym uwidocznionym
w kolorowym dopplerze. Uzyskany przez nas obraz pozwolił wykluczyć miejscową patologię
języka i skierował rozważania diagnostyczne na nowe tory – wzięto pod uwagę choroby
z odkładania immunoglobulin (choroby depozytowe). Uważamy, że opisywany przez nas
ultrasonografi czny obraz języka był pomocny w procesie diagnostycznym. Dochodzenie
do końcowej, właściwej diagnozy było w przypadku naszego chorego wyjątkowo żmudne.
Podejrzenie choroby depozytowej zostało odrzucone podczas uprzednich hospitalizacji
w dwóch kolejnych szpitalach. Powodem był ujemny test diagnostyczny na barwienie
depozytów tkankowych czerwienią kongo. Właściwym rozpoznaniem okazała się rzadka
postać choroby depozytowej: choroba łańcuchów lekkich lambda z objawami amyloidozy.
Diagnoza ta została oparta na wnikliwej diagnostyce hematologicznej. Wykazano w surowicy
krwi bardzo wysokie stężenie wolnych lekkich łańcuchów lambda, a w bioptacie
szpiku 13% komórek plazmatycznych. Pacjent został poddany cyklom chemioterapii.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Stan padaczkowy. Obraz kliniczny i postępowanie

Stan padaczkowy (SP) jest stanem zagrożenia życia, w którym występują ciągłe lub powtarzające się napady padaczkowe trwające powyżej 30 minut, pomiędzy którymi pacjent nie odzyskuje w pełni świadomości. W opornym SP aktywność napadowa utrzymuje się powyżej 60 minut i nie odpowiada na leczenie lekami 1. rzutu. SP klinicznie dzielimy na drgawkowy i niedrgawkowy. Może wystąpić u pacjentów z padaczką (przyczyną często jest niski poziom leków przeciwpadaczkowych w surowicy) lub być objawem ostrego (organicznego lub metabolicznego) uszkodzenia OUN. Postępowanie w SP polega na zapewnieniu prawidłowej czynności układów oddechowego i krążenia, opanowaniu wyładowań napadowych, wyrównaniu zaburzeń metabolicznych oraz rozpoznaniu i leczeniu przyczyny. Lekami 1. rzutu są podawane dożylnie benzodiazepiny, a następnie fenytoina. W przypadku braku efektu zaleca się inne leki, a ostatecznie znieczulenie ogólne przy użyciu barbituranów lub niebarbituranowych środków anestetycznych. Badanie EEG odgrywa ważną rolę w rozpoznaniu i monitorowaniu SP – szczególnie opornego, gdzie leki podajemy do uzyskania burst suppression pattern. Każdy napad padaczkowy trwający powyżej 10 minut powinien być traktowany jako potencjalny stan padaczkowy.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Rola wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 w etiopatogenezie i leczeniu zaburzeń psychicznych

Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (WKT) omega-3 są niezbędne do prawidłowego rozwoju i funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Stanowią istotny element strukturalny neuronalnych błon komórkowych oraz są źródłem aktywnych biologicznie substancji, które pełnią złożone funkcje sygnałowe oraz uczestniczą w przekazywaniu informacji wewnątrz komórek. Zaburzenia metabolizmu lipidów i WKT obserwuje się w przebiegu wielu zaburzeń i chorób psychicznych: schizofrenii, zaburzeń afektywnych, zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, autyzmu i innych. Dysfunkcje te mają podłoże genetyczne i wraz z innymi nieprawidłowościami przyczyniają się do zwiększenia podatności na wystąpienie objawów psychopatologicznych danego zaburzenia. Ponadto dieta mieszkańców większości krajów europejskich nie zapewnia wystarczającej ilości WKT omega-3, które należą do substancji egzogennych, tj. niesyntetyzowanych w wystarczającej ilości w organizmie ludzkim. Co więcej, w przebiegu wielu zaburzeń psychicznych dochodzi do nadmiernej utraty długołańcuchowych WKT za pośrednictwem procesów ekscytotoksyczności i stresu oksydacyjnego, co dalej przyczynia się do uszczuplenia dostępnej puli WKT. W przypadku schizofrenii liczne badania eksperymentalne i kliniczne doprowadziły badaczy do sformułowania hipotezy wyjaśniającej rozwój tej choroby w oparciu o występowanie dysfunkcji metabolizmu lipidów. W pracy przedstawiono przegląd aktualnego piśmiennictwa oraz wyniki oryginalnych badań przeprowadzonych przez autorów zajmujących się problematyką zaburzeń metabolizmu WKT u chorych z wymienionymi wyżej zaburzeniami psychicznymi.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Prawo do rachunku bankowego jako przejaw ochrony konsumenta. Zarys problematyki

Przedmiot badań: Przedmiotem artykułu jest problematyka dostępu konsumenta do rachunku bankowego jako instrumentu współcześnie w zasadzie nieodzownego w codziennej egzystencji. Ze względu na sposób uregulowania zagadnień powiązanych z tematyką opracowania przyjmuje ono charakter multidyscyplinarny, bowiem oprócz regulacji przewidzianych przez szeroko rozumiane prawo bankowe należy odnieść się do prawa cywilnego i konstytucyjnego. Tematyka ta nie była szeroko komentowana w piśmiennictwie z zakresu polskiego prawa bankowego.
Cel badawczy: Udowodnienie, że w obowiązujących przepisach brak, w ocenie autorki, uregulowań w stopniu dostatecznym gwarantujących prawo konsumenta do rachunku bankowego. Wobec powyższego przyjęto następującą strukturę tekstu: w zagadnieniach wstępnych przedstawiono tło dla dalszej analizy wraz z przytoczeniem stosownych danych statystycznych, kolejno skupiono się na podstawowych dla opracowania pojęciach – konsumenta, rachunku bankowego oraz umowy rachunku bankowego, a także prawa konsumenta do rachunku bankowego w kontekście bezpieczeństwa i wykluczenia finansowego. W podsumowaniu ujęto wnioski płynące z przeprowadzonych rozważań.
Metoda badawcza: Badania przeprowadzono przy wykorzystaniu metody formalno-dogmatycznej, natomiast jedynie pobocznie skorzystano z metody pozaprawnej, jaką jest analiza danych statystycznych.
Wyniki: Konkluzją przeprowadzonych rozważań jest zasadność wprowadzenia regulacji silniej gwarantujących konsumentowi realizację prawa do rachunku bankowego w przypadku nieuzasadnionej odmowy jej zawarcia.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Elastografia TSI w diagnostyce przewlekłej nefropatii nerki przeszczepionej

Cel: Celem niniejszej pracy było sprawdzenie, czy sonoelastografia TSI (tissue strain
imaging – obrazowanie odkształcenia tkanek) może pomóc w rozpoznaniu przewlekłego
uszkodzenia nerki przeszczepionej. Materiał i metody: Badanie prospektywne, przeprowadzone
od czerwca 2010 do kwietnia 2011 roku, objęło 112 pacjentów. Porównano dane
uzyskane w badaniu elastograficznym z wynikami biopsji oraz z parametrami laboratoryjnymi
w celu zbadania ewentualnych zależności między nimi. Dane elastograficzne zostały
uzyskane przy użyciu wysokiej klasy sprzętu ultrasonograficznego, a ich analizę przeprowadzono,
wykorzystując półilościowy wskaźnik odkształcenia (semiquantitative strain
ratio). W celach porównawczych pacjenci zostali podzieleni na trzy grupy na podstawie
wyniku biopsji (według klasyfikacji Banff): grupa A: biopsja nie jest konieczna, grupa B:
stopień I w klasyfikacji Banff oraz grupa C: stopnie II i III według klasyfikacji Banff.
Korelacje oceniono za pomocą analizy korelacji (Pearsona) i regresji. Z kolei do oceny
istotności statystycznej różnic między badanymi grupami posłużył test U Manna-Whitneya.
Wyniki: Średnia wieku pacjentów wynosiła 54,2 ± 15,01 roku. Mężczyźni stanowili
59% badanych. Wykazano istotną różnicę między wskaźnikami odkształcenia TSI dla
grup A i C (p = 0,024). Nie wykazano natomiast istotnych różnic między grupami B i C
(p = 0,056) oraz A i B (p = 0,88). Nie wykazano również korelacji pomiędzy wskaźnikiem
odkształcenia TSI a współczynnikiem przesączania kłębuszkowego (r = 0,105) i kreatyniną
(r = 0,092). Wnioski: Sonoelastografia TSI może pomóc w różnicowaniu poszczególnych
stadiów uszkodzenia przeszczepu (na podstawie klasyfikacji Banff). Jednak nie
dla wszystkich badanych cech otrzymane wyniki były istotne statystycznie. Technika TSI
powinna być przedmiotem dalszych badań obejmujących większą liczbę pacjentów.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Zastosowanie topiramatu w leczeniu stanu padaczkowego

Stan padaczkowy lub napady gromadne są wyrazem wielu ostrych zaburzeń i komplikacji w przebiegu padaczki zachodzących w mózgu na różnym tle. Są to w większości przypadków stany zagrażające życiu pacjenta, wymagają więc pilnej interwencji i odpowiedniego leczenia. Dotyczy to szczególnie napadów padaczkowych drgawkowych, przebiegających z zaburzeniami metabolicznymi, prowadzącymi do kwasicy i obrzęku mózgu. Celem farmakologicznego leczenia stanu padaczkowego jest jak najszybsze przerwanie jego objawów klinicznych (drgawek i innych jego form) oraz doprowadzenie do normalizacji jego bioelektrycznego wykładnika w badaniu EEG. Podawanie klasycznych leków (benzodiazepin, fenytoiny, fenobarbitalu czy walproinianu sodu) nie zawsze pozwala na opanowanie tego stanu. W przypadku nieskuteczności tego leczenia można podejmować próby stosowania leków nowej generacji. W ostatnim okresie pojawiło się kilka doniesień na temat skuteczności topiramatu w stanie padaczkowym opornym na leczenie tradycyjnymi lekami. Autorzy przedstawiają przypadek 26-letniego chorego z napadami częściowymi złożonymi wtórnie uogólniającymi się, u którego wystąpił stan padaczkowy niepoddający się leczeniu lekami powszechnie stosowanymi. Dopiero zastosowanie topiramatu, podawanego przez sondę żołądkową w postaci rozkruszonych tabletek, pozwoliło na opanowanie stanu padaczkowego.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Wynagrodzenie za pracę jako przedmiot egzekucji administracyjnej

Przedmiot badań: W przypadku dochodzenia długów pieniężnych egzekucja z wynagrodzenia za pracę jest jednym ze sposobów egzekucji należności pieniężnych. W związku z powyższym szczególne znaczenie ma ustalenie składników wynagrodzenia, które mogą stanowić przedmiot potrącenia, jak również zastosowanie właściwej metody potrąceń. Istotnym zatem wydaje się wskazanie właściwej relacji pomiędzy przepisami dotyczącymi egzekucji z wynagrodzenia za pracę a przepisami prawa pracy.
Cel badawczy: Za oś rozważań przyjęto relację pomiędzy przepisami ustawy egzekucyjnej a przepisami prawa pracy. Ponadto w kręgu rozważań znajdzie się wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, które po zmianach stało się porównywalne do wynagrodzenia za pracę.
Metoda badawcza: Aby zrealizować założony cel badawczy, autor posłużył się metodą dogmatyczną uwzględniającą analizę i wykładnię przepisów prawa polskiego, przy uwzględnieniu poglądów wyrażonych w doktrynie i orzecznictwie.
Wyniki: Uwagi de lege ferenda dotyczą dualizmu pojęcia wynagrodzenia za pracę, co skutkuje różnym definiowaniem pojęcia wynagrodzenia oraz jego składników w przepisach egzekucyjnych oraz przepisach prawa pracy. Wskazane jest ujednolicenie pojęcia wynagrodzenia za pracę. Ponadto zasadne wydaje się rozszerzenie katalogu zawartego w art. 8 u.p.e.a. o te składniki wynagrodzenia, które są formą rekompensaty dla pracownika oraz świadczenia socjalne, a także wprowadzenie do ustawy egzekucyjnej limitów potrąceń z umów zlecenia.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Zawezwanie do próby ugodowej – uwagi wybrane na tle nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego ustawą z dnia 4.07.2019 r.

Przedmiot badań: Przedmiotem badań są zmiany dotyczące zawezwania do próby ugodowej wprowadzone w oparciu o nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego ustawą z dnia 4.07.2019 r., która weszła w życie dnia 7.11.2019 r.
Cel badawczy: Celem artykułu jest zaprezentowanie oraz próba dokonania oceny zmian odnoszących się do zawezwania do próby ugodowej wprowadzonych w oparciu o nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego ustawą z dnia 4.07.2019 r., która weszła w życie dnia 7.11.2019 r. Na mocy omawianej nowelizacji wprowadzony został bowiem nowy wymóg formalny pisma wszczynającego postępowanie pojednawcze, polegający na konieczności przedstawienia w jego treści propozycji ugodowych (art. 185 § 11 k.p.c.). Niezamieszczenie przedmiotowych propozycji w treści wniosku o zawezwanie do próby ugodowej będzie skutkowało zwrotem pisma – po uprzednim wezwaniu do jego uzupełnienia (przy odpowiednim zastosowaniu regulacji z art. 130 k.p.c.). W oparciu o komentowaną nowelizację zmieniona została równocześnie wysokość opłaty od wniosku o zawezwanie do próby ugodowej – aktualnie od pisma wszczynającego postępowanie pojednawcze pobierana będzie piąta część opłaty (art. 19 ust. 3 k.s.c.u.). Wysokość przedmiotowej opłaty będzie zatem w realiach konkretnej sprawy najpewniej zdecydowanie niższa w porównaniu do opłaty, jaka musiałaby być uiszczona w razie wniesienia pozwu – nie będzie ona już jednak tak preferencyjna jak dotychczas.
Metoda badawcza: Badania zostały przeprowadzone w oparciu o metodę dogmatycznoprawną.
Wyniki: Przeprowadzone rozważania prowadzą do następujących wniosków. Z jednej strony wprowadzone zmiany mają niewątpliwie zapobiec nadużywaniu instytucji postępowania pojednawczego w celu przerwania biegu terminu przedawnienia. Powinny również wywrzeć pozytywny wpływ na efektywność analizowanego postępowania. Z drugiej jednak strony omawiane modyfikacje mogą doprowadzić do znaczącego i relewantnego spadku zainteresowania zawezwaniem do próby ugodowej.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Diagnostyka i leczenie torbieli rzekomych i guzów torbielowatych trzustki – na podstawie materiału własnego oraz przeglądu literatury

Do podstawowych zmian o typie torbieli trzustki należą torbiele rzekome. Objawowe torbiele
można leczyć zarówno z wykorzystaniem technik małoinwazyjnych, jak i chirurgicznie.
Obecnie przyjmuje się, że w około 5% torbielowatych zmian w trzustce możemy mieć
do czynienia z nowotworowymi guzami torbielowatymi. Za ich obecnością przemawiają
struktury wielokomorowe, najczęściej nieregularne, lite guzki we wnętrzu torbieli lub
w przewodzie trzustkowym, często unaczynione, oraz odcinkowe pogrubienie ściany torbieli
lub przegrody. Cel pracy: Celem niniejszej pracy jest przedstawienie obecnej taktyki
postępowania zarówno diagnostycznego, jak i terapeutycznego u chorych z pseudotorbielami
oraz torbielowatymi guzami trzustki. Praca została napisana na podstawie materiału
zebranego i przygotowanego w Klinice autora oraz współczesnych doniesień z zaprezentowanego
piśmiennictwa. Materiał i metoda, wyniki: W latach 2000–2012 w II Klinice
Chirurgii Ogólnej, Gastroenterologicznej i Nowotworów Układu Pokarmowego przebywało
179 chorych z torbielowatymi zmianami w obrębie trzustki, w tej grupie stwierdzono
12 przypadków guzów torbielowatych oraz 167 zmian o charakterze rzekomych torbieli –
u 23 pacjentów (13,8%) prowadzono jedynie obserwację, pozostałych 144 leczono zabiegowo.
U 75 wykonano zabieg drenażowy na drodze operacyjnej, 48 chorych zakwalifikowano
do endoskopowej cystogastrostomii lub cystoduodenostomii. Zabieg endoskopowy
nie powiódł się u 11 leczonych (23%). W grupie pacjentów z guzem torbielowatym trzustki
na 12 badanych u 6 (50%) wykonano leczniczą resekcję guza z odpowiednią częścią
narządu. Wnioski: Zabiegi endoskopowego drenażu torbieli trzustki stanowią efektywną
i bezpieczną metodę małoinwazyjnego leczenia. Chorzy niezakwalifikowani do zabiegu
endoskopowego wymagają leczenia operacyjnego. Odróżnienie nowotworu od typowej
torbieli trzustki ma podstawowe znaczenie dla kwalifikacji do sposobu leczenia.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Czy pochodne nukleozydów i nukleotydów mogą w przyszłości stać się skutecznymi lekami przeciwpadaczkowymi?

Napady drgawkowe są wynikiem uwalniania neurotransmiterów pobudzających do przestrzeni pozakomórkowej. W ośrodkowym układzie nerwowym ektoadenozyna hamuje egzocytozę glutaminianu i asparaginianu, natomiast ektoguanozyna, zwiększając wychwyt zwrotny glutaminianu przez astrocyty, obniża jego stężenie poza komórką. W ten sposób oba nukleozydy uczestniczą w hamowaniu napadu drgawkowego. Nukleozydy te, obniżając stężenie powyższych neurotransmiterów poza komórką, chronią neurony przed śmiercią, pełnią więc funkcję neuroprotekcyjną. W różnych modelach zwierzęcych padaczek eksperymentalnych wykazano, że w przerwaniu napadu drgawkowego uczestniczą receptory adenozynowe A1 i A2A. Ma miejsce współdziałanie leków przeciwpadaczkowych i receptorów adenozynowych, bowiem niektóre z nich, takie jak karbamazepina, działają za pośrednictwem receptorów adenozynowych A1, a niektórzy agoniści receptorów A1 potęgują działanie przeciwdrgawkowe tych leków. Przeciwdrgawkowe działanie adenozyny i guanozyny oraz agonistów i antagonistów receptorów nukleozydowych wskazuje na możliwość wykorzystania wiedzy o tych procesach w projektowaniu nowych leków przeciwpadaczkowych. Skutecznymi lekami przeciwdrgawkowymi mogą okazać się związki zwiększające stężenie ektoadenozyny, takie jak: inhibitory deaminazy adenozyny, kinazy adenozynowej oraz związki hamujące wychwyt zwrotny nukleozydów. Innym sposobem zwiększenia stężenia pozakomórkowej adenozyny jest wzrost aktywności 5’-nukleotydazy powiększającej pulę ektoadenozyny przez degradację ektoAMP. Obiecujące są również rezultaty doustnego podania guanozyny i GMP, a także samej guanozyny podanej dokomorowo i dootrzewnowo, które powodowało przerywanie drgawek wywoływanych przez agonistę glutaminianu – kwas chinolinowy.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna