rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wykorzystanie bilansów fosforu w doskonaleniu procesu produkcji w gospodarstwie

Badania prowadzono w gospodarstwie Zakładu Doświadczalnego Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach, zajmującym 180 ha użytków rolnych (grunty orne - 85 ha, łąki - 72,5 ha, pastwiska - 22,5 ha). W okresie badań uprawiano tam głównie rośliny z przeznaczeniem na pasze treściwe i objętościowe dla inwentarza żywego, z rosnącym udziałem kukurydzy w strukturze zasiewów.  Celem pracy było wykazanie korzyści środowiskowych i ekonomicznych wynikających ze zmiany struktury zasiewów i planów nawożenia opracowanych na podstawie bilansu fosforu w gospodarstwie.  W bilansach po stronie przychodów uwzględniono ilości fosforu wnoszonego do gospodarstwa z zakupionymi nawozami mineralnymi, paszami, ziemiopłodami, zwierzętami hodowlanymi oraz opadami atmosferycznymi. W rozchodach uwzględniono ilości fosforu wyniesionego z gospodarstwa w sprzedanych produktach zwierzęcych (żywiec, mleko, obornik, gnojówka) oraz roślinnych (ziarno, słoma, siano). Zmieniająca się struktura zasiewów w okresie 1998-2002 oraz zwiększone zużycie obornika w nawożeniu gruntów ornych i łąk umożliwiły wykorzystanie niemalże całych zasobów tego nawozu w gospodarstwie, tym samym ograniczając nawożenie mineralne fosforem. Zmiany w produkcji roślinnej i technologii żywienia bydła przyniosły nie tylko wymierny zysk środowiskowy, lecz również zmniejszyły koszty nawożenia fosforem przy jednoczesnym wzroście produkcji w gospodarstwie.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja uproszczonego modelowania relacji "Użytkowanie terenu - zanieczyszczenie wód" w małych zlewniach górskich

Artykuł dotyczy modelowania relacji między jakością wód powierzchniowych a strukturą użytkowania terenu w małych zlewniach górskich. W procesach modelowania dużo łatwiejsze, a często także bardziej praktyczne, jest tworzenie modeli uproszczonych, uwzględniających jedynie wybrane wskaźniki hydrologiczne. W niniejszej pracy wyznaczono wskaźnik użytkowania terenu W będący średnią wagową reprezentującą skwantyfikowane typy użytkowania. Wyliczony wskaźnik porównano metodą analizy relacyjnej ze średnimi stężeniami badanych składników fizykochemicznych rejestrowanymi w wodach powierzchniowych. Wykazano wysoką korelację między charakterem użytkowania terenu a jakością wód powierzchniowych. Szczególnie wysokie współczynniki korelacji dotyczyły składników biogennych pochodzenia antropogenicznego, w tym ze ścieków bytowo-komunalnych. Najsłabsza korelacja dotyczyła składników pochodzenia naturalnego (Ca, Mg i SO<sub>4</sub>). Na podstawie tej analizy wyznaczono zależności regresyjne, które umożliwiają szacunkowe określenie jakości wód na podstawie znajomości struktury użytkowania terenu.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza modelowa przemieszczania azotu w zlewni Grabi

Badania modelowe przeprowadzone w zlewni rzeki Grabi są próbą oceny ładunku azotu azotanowego wnoszonego do rzeki z wodami gruntowymi. Analizie podlegała: ocena infiltracji efektywnej i ładunku azotu wnoszonego z powierzchni terenu do wód gruntowych oraz ocena migracji azotu azotanowego w tych wodach i przemiany, którym podlega ten składnik w warstwie wodonośnej w czasie przemieszczania się do odbiorników powierzchniowych.  Scenariusz transportu azotu (ładunek wyrażony w kg·ha-¹·r-¹) z powierzchni terenu (gleby) do wód gruntowych, stworzony za pomocą systemu GIS, wskazuje na wyraźną zależność tego procesu od stopnia użytkowania rolniczego zlewni. Czynnikiem limitującym ilość azotu dostającego się do wód gruntowych jest jego nadwyżka wynikająca ze struktury i charakteru gospodarki rolnej w poszczególnych gminach zlewni Grabi. Ilość azotu azotanowego, która może dopłynąć do wód gruntowych w górnej części zlewni o mniejszym stopniu antropopresji, wynosi średnio 10 kg·ha-¹·r-¹. W dolnej części zlewni, intensywniej użytkowanej rolniczo, z większymi ośrodkami osadniczymi, wartości te wynoszą średnio 40 kg·ha-¹·r-¹.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Bezpieczeństwo biologiczne w wybranych sklepach zoologicznych na terenie Krakowa

W ostatnich latach w Polsce zwiększa się liczba sklepów zoologicznych. Ze względu na specyfikę sprzedaży (hodowla i sprzedaż zwierząt domowych), badane środowisko wewnętrzne może być zanieczyszczone pod względem mikrobiologicznym. Sklepy zoologiczne są więc obiektami, w których może występować narażenie pracowników i klientów na szkodliwe czynniki biologiczne. Stąd też celem niniejszych badań było określenie jakości mikrobiologicznej powietrza występującego w wybranych sklepach zoologicznych na terenie Krakowa. Pomiary bioaerozolu wykonano w trzech wybranych sklepach zoologicznych w Krakowie, w okresie letnim i zimowym 2016/2017 r. Próbki bioaerozolu pobierano za pomocą 6-stopniowego impaktora kaskadowego Andersena. Największe stężenie bakterii odnotowano w sklepie z gryzoniami (2 859 jtk•m<sup>-3</sup>), a grzybów w sklepie terrarystycznym (1 027 jtk•m<sup>-3</sup>). Stwierdzono, że skład jakościowy dominujących gatunków bakterii świadczy o tym, że ich źródłem w badanych wnętrzach sklepowych mogą być hodowane tam zwierzęta oraz klienci i pracownicy sklepu.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwość wykorzystania w warzywnictwie uprawy pasowej i aplikacji gnojowicy w aspekcie jej oddziaływania na stan sanitarny gleby

Gnojowica od wielu lat jest stosowana jako nawóz naturalny. Zawarte w niej związki azotu, potasu, fosforu, wapnia, magnezu, siarki, chloru i inne czynią ją cennym źródłem substancji mineralnych szczególnie potrzebnych roślinom. Zastosowanie gnojowicy w uprawie roślin warzywnych może przyczynić się do rozwiązania problemu związanego z jej produkcją czy nadmierną ilością już wyprodukowanej. Jednakże wprowadzenie omawianego nawozu naturalnego do gleby może stwarzać zagrożenie sanitarne ze względu na możliwość występowania mikroorganizmów chorobotwórczych (Escherichia coli, Salmonella spp. itp.). Do precyzyjnego dozowania tego nawozu naturalnego w uprawach niektórych roślin, w tym warzyw, stosowana jest innowacyjna metoda strip-till, która przyczynia się do stworzenia korzystnych warunków do siewu i kiełkowania roślin.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pomiar emisji amoniaku ze źródeł rolniczych metodą mikrometeorologicznej dozymetrii pasywnej

Amoniak coraz częściej jest zaliczany do głównych zanieczyszczeń pochodzenia antropogenicznego. Głównym źródłem tego gazu jest działalność rolnicza, a zwłaszcza produkcja zwierzęca. Od połowy lat 90. XX w. w Oddziale IMUZ w Elblągu rozpoczęto badania emisji amoniaku ze źródeł rolniczych znajdujących się na otwartych przestrzeniach (składowiska nawozów naturalnych, pola nawożone obornikiem i gnojówką). Do pomiarów zastosowano jeden z kilku wariantów mikrometeorologicznej metody dozymetrii pasywnej. Metoda ta, pierwotnie opracowana i testowana w krajach skandynawskich, została wdrożona do dalszych badań sprawdzających. W opracowaniu przedstawiono zarys metodyki oraz zalety i wady stosowanej techniki pomiarowej. W porównaniu z innymi metodami, opisywana w pracy ma niewątpliwe zalety, zwłaszcza podczas badań terenowych. Należą do nich między innymi stosunkowo mały koszt tzw. próbników strumieniowych oraz możliwość wielokrotnego ich użytkowania, łatwość wykonania pomiarów i operacji bez potrzeby stosowania skomplikowanej aparatury elektronicznej.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Współzależność między zawartością RWO w roztworze ekstrakcyjnym 0,01 mol CaCl<sub>2</sub> a wybranymi składnikami mineralnymi w wodach gruntowych

Przedmiotem badań była ocena współzależności zawartości rozpuszczalnego węgla organicznego (RWO) w 0,01 mol·dm-³ roztworze CaCl<sub>2</sub> i wybranych składników w wodach gruntowych. Badania wykonano w próbkach gleby i wody gruntowej pobranych z 10 gospodarstw demonstracyjnych położonych w miejscowościach: Gródek (woj. podlaskie), Małszyce (woj. kujawsko-pomorskie) i Dziarnowo (woj. mazowieckie). Statystycznie istotne współzależności korelacyjne w układzie zawartość RWO w 0,01 mol·dm-³ roztworze CaCl<sub>2</sub> - zawartość wybranych składników mineralnych w wodach gruntowych, otrzymano dla: P, K, Mg i Mn z gospodarstw w Dziarnowie, P i Mg z gospodarstw w Małszycach oraz dla Zn z gospodarstw w Gródku. Statystycznie istotne współzależności otrzymano również między zawartością fosforu w roztworze ekstrakcyjnym (P<sub> CaCl2</sub>) i wartościami absorbancji wody gruntowej (która jest miarą zawartości związków węgla organicznego) przy: A<sub>280</sub>, A<sub>472</sub>, A<sub>664</sub> dla próbek z gospodarstw w Gródku i Małszycach oraz przy A<sub>280</sub> dla próbek z gospodarstw z Dziarnowa. Otrzymane współzależności wskazują na przydatność 0,01 mol·dm-³ roztworu CaCl<sub>2</sub> do oceny wzbogacenia wody gruntowej w rozpuszczalne związki węgla organicznego, które mogą tworzyć kompleksy ze składnikami mineralnymi.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Właściwości chemiczne i kompostowanie osadów z wiejskich oczyszczalni ścieków

Jednym z pozarolniczych źródeł substancji organicznej są osady ściekowe, których w Polsce ciągle przybywa w wyniku postępującej budowy kanalizacji i oczyszczalni ścieków, zwłaszcza na wsiach i w gminach wiejskich. Osady powstające w oczyszczalniach ścieków komunalnych w większości mogą być wykorzystane w rolnictwie, po odpowiedniej przeróbce i unieszkodliwieniu pod względem sanitarnym. Prostym sposobem przygotowania osadów ściekowych do wykorzystania w rolnictwie jest ich kompostowanie. W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące składu chemicznego osadów ściekowych z małych oczyszczalni ścieków oraz ich kompostowania ze słomą jako powszechnie dostępnym odpadem rolniczym. Badania wykazały, że słoma jest materiałem dość trudnym do kompostowania, lecz w przypadku zapewnienia odpowiedniej ilości azotu, czyli zawężenia stosunku C:N do około 20, i przedłużenia czasu kompostowania do 4-5 miesięcy, można otrzymać kompost dobrej jakości, całkowicie bezpieczny pod względem sanitarnym. Kompostowanie może być łatwą i skuteczną metodą ostatecznego unieszkodliwiania i zagospodarowania osadów z oczyszczalni ścieków wiejskich i gminnych. Zastosowanie otrzymanych kompostów do nawożenia gleby korzystnie wpływa na jej żyzność, gdyż znacznie zwiększa w niej zawartość substancji organicznej i składników pokarmowych dla roślin.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany w usuwaniu biogenów ze ścieków bytowo-gospodarczych po wieloletniej eksploatacji oczyszczalni roślinno-glebowej

W artykule przedstawiono zmiany skuteczności oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych po siedmiu latach eksploatacji oczyszczalni roślinno-glebowej, przeznaczonej do oczyszczania ścieków pochodzących ze wsi Brzeźno. Budowa i zasada pracy tej oczyszczalni różni się istotnie od oczyszczalni roślinno-gruntowych. W artykule przedstawiono efekty oczyszczania, które uzyskano po oddaniu jej do eksploatacji, w rozbiciu na okres zimowy i letni, oraz po siedmiu latach pracy. Analizie poddano następujące wskaźniki zanieczyszczeń: BZT<sub>5</sub>, stężenie azotu amonowego, azotu ogólnego oraz fosforu. Z badań wynika, że średnia skuteczność oczyszczania ścieków po siedmiu latach eksploatacji oczyszczalni, uwzględniająca okres zimowy i letni, wynosi: BZT<sub>5</sub> - ponad 99%, fosforu - 97,3%, azotu ogólnego - 95,9%, a azotu amonowego - 99,5%. Średnia zawartość fosforu w ściekach oczyszczonych w latach 2002-2003 wyniosła 0,3 mg P·dm-³, azotu ogólnego - 4,8 mg N·dm-³, a azotu amonowego - 0,3 mg<sub>NNH4</sub>·dm-³.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Bilans azotu i fosforu w rolnictwie polskim

Rolnicza działalność znacząco ingeruje w naturalny obieg składników pokarmowych, głównie przez intensyfikację produkcji. Za najpoważniejsze zagrożenia generowane przez rolnictwo uznaje się (biogenne) związki azotu i fosforu. Bilanse azotu i fosforu, jako jedne z wielu wskaźników agro-środowiskowych, są bardzo ważnym źródłem informacji o oddziaływaniu rolnictwa na kształtowanie się warunków środowiska. Dotyczą wszystkich poziomów rolnictwa, począwszy od pojedynczego pola uprawnego przez gospodarstwo, aż do zlewni, regionów, a także całych krajów. Spośród krajów UE i OECD Polska należy do grupy o najmniejszych saldach bilansu azotu i fosforu. Większe salda są notowane w wybranych do porównań krajach nadbałtyckich, szczególnie w krajach z intensywnym rolnictwem, tj. Niemczech i Danii. Z analizy bilansów składników pokarmowych wynika znaczne zróżnicowanie, którego przyczyną są zarówno warunki klimatyczno-glebowe, jak i poziom techniczno-organizacyjny polskiego rolnictwa. Największe dodatnie salda bilansu azotu stwierdza się w województwach o intensywnym rolnictwie, głównie znajdujących się w obrębie zlewni Odry i Przymorza. W ocenie bilansu fosforu, obejmującego obszar zlewni głównych rzek Polski, nie stwierdzono znaczących różnic. Większe zróżnicowanie, obrazujące skalę poprawności gospodarowania tym składnikiem, występuje na poziomie województw, jednostek podziału terytorialno-administracyjnego.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zawartość wybranych form fosforu w glebie i koniczynie łąkowej oraz aktywność fosfataz glebowych na tle zróżnicowanego nawożenia mineralnego i organicznego

Celem badań była ocena zawartości fosforu ogółem, fosforu związków organicznych i przyswajalnego oraz aktywności fosfatazy alkalicznej i kwaśnej w glebie pod wpływem nawożenia koniczyny łąkowej (Trifolium pratense L.) obornikiem i azotem. Glebę do analiz chemiczno-biochemicznych pobrano z wieloletniego, statycznego doświadczenia polowego założonego na terenie Rolniczego Zakładu Doświadczalnego w Grabowie nad Wisłą przez Zakład Żywienia Roślin i Nawożenia IUNG w Puławach. Pierwszym czynnikiem doświadczalnym było nawożenie obornikiem w dawkach: 0, 20, 40, 60 i 80 t·ha<sup>-1</sup>, natomiast drugim - nawożenie azotem w dawkach: 0, 30, 60 i 90 kg N·ha<sup>-1</sup>. Stwierdzono, że nawożenie zarówno obornikiem, jak i azotem w istotny sposób wpływało na zawartość fosforu ogółem i jego form. Stwierdzono również istotną zmienność aktywności enzymatycznej badanej gleby zarówno pod wpływem zastosowanych czynników doświadczalnych, jak również w zależności od terminu pobierania próbek glebowych. Zawartość fosforu ogółem w suchej masie koniczyny łąkowej (Trifolium pratense L.) istotnie zależała od czynników doświadczenia.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zbiorowiska roślinne siedlisk mokradłowych w dolinie Płoski - ocena aktualnego stanu w zależności od różnych form użytkowania

W pracy przedstawiono wyniki badań fitosocjologicznych prowadzonych w 2008 r. w dolinie Płoski, na terenie dolnego odcinka rzeki w rejonie jej ujścia do Supraśli - powierzchnia 20,15 ha (województwo podlaskie, gmina Supraśl). Na obszarze o dużym zróżnicowaniu florystycznym badanego fragmentu doliny stwierdzono występowanie 172 gatunków roślin naczyniowych i 24 mszaków, reprezentujących osiem zbiorowisk roślinnych (łąki wilgotne, ziołorośla połąkowe, zbiorowiska szuwarów trzcinowych, zarośla łozowe, zbiorowiska łęgu jesionowo-olszowego i łęgu świerkowo-olszowego, ols porzeczkowy i borealną świerczynę na torfie), należących do pięciu klas syntaksonomicznych. W badaniach stwierdzono, że ograniczenie lub zaprzestanie użytkowania rolniczego wybranych płatów łąk z upływem czasu (1966-2008) prowadzi, w procesie sukcesji wtórnej, do głębokich zmian w strukturze zespołów roślinnych. W początkowych stadiach sukcesji następuje kształtowanie się ziołorośli połąkowych, a następnie zarastanie krzewami do zarośli łozowych i przez kolejne stadia rozwojowe do olsowych lub łęgowych zespołów leśnych.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dynamika wód gruntowych i osiadania powierzchni gleb hydrogenicznych w dolinie Kanału Bydgoskiego

Na łąkach RZD w Minikowie, położonych w dolinie malowniczego Kanału Bydgoskiego, znajdującego się w wydzielonym obszarze Natura 2000 w bydgoskim regionie PL02, w 2006 r., przeprowadzono pomiary wysokości terenu nad poziomem morza i porównano je z wysokościami z lat 1916 i 1963. W latach 2006–2007 określono dynamikę zmian poziomu wody gruntowej w przekroju poprzecznym całej doliny. Z pomiarów wysokości terenu wynika, że w latach 1916–2006 wyniesienie doliny nad poziomem morza uległo obniżeniu od kilkudziesięciu do ponad 250 cm. Najmniejsze obniżenie stwierdzono na skraju doliny. Wzrastało ono do głównego cieku, tzw. Rowu Pruskiego. Obecnie znaczna część doliny, o szerokości ok. 940 m, znajduje się w depresji w stosunku do wód Kanału Bydgoskiego. Z pomiaru poziomu wody gruntowej w 15 studzienkach usytuowanych w poprzek doliny wynika, że najbardziej uzależniony był on od ilości opadów w sezonie wegetacyjnym, odległości od Rowu Pruskiego, a w minimalnym stopniu - od wód wysiękowych.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Azotany w wodach gruntowych dorzecza górnej Wisły - próba oceny ich stężenia w świetle wytycznych dyrektywy azotanowej

Celem pracy jest przedstawienie średnich wartości stężenia NO<sub>3</sub> w płytkich wodach gruntowych oraz przeanalizowanie zależności między tymi stężeniami a odpływem gruntowym i obciążeniem zlewni azotem pochodzenia rolniczego. W pracy określono także szacunkowe wartości progowe w celu wyznaczania stężenia NO<sub>3</sub> za pomocą wzorów podanych w Rozporządzeniu MŚ... [2002]. Stężenie azotanów w wodach gruntowych było zróżnicowane. Jego wartości zależały głównie od opadów, czyli w efekcie od odpływu gruntowego. Stężenie to było kształtowane bardziej przez wynik bilansu azotu niż obciążenie. Stwierdzono znaczne różnice w wartościach stężenia obliczanego za pomocą obu wzorów z wykorzystaniem obciążenia i bilansu N dla różnie użytkowanych i nawożonych obszarów rolniczych. Mimo, iż w pracy wyznaczono progowe wartości odpływu, istnieje potrzeba indywidualnej analizy specyficznych obszarów w celu dopracowania metodyki obliczeniowej zawartej w ww. Rozporządzeniu MŚ.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wartość przyrodnicza roślinności siedlisk nieleśnych Pogórza Kaczawskiego uznanego za obszar Natura 2000

Tematem niniejszej pracy jest inwentaryzacja i ocena wybranych siedlisk nieleśnych Pogórza Kaczawskiego, zakwalifikowanych wstępnie do uznania za obszar Natura 2000 i oznaczonych symbolem PLH 020037. W badaniach marszrutowych określono strukturę użytkowania ziemi i strukturę użytków rolnych, a następnie w wyznaczonych za pomocą GPS punktach na powierzchni użytków zielonych wykonano zdjęcia fitosocjologiczne metodą Brauna-Blanqueta. Zebrany materiał stanowił podstawę określenia przynależności fitosocjologicznej na podstawie 6-stopniowej skali ilościowości. Stwierdzono, że na badanym terenie szata roślinna została zdominowana przez uprawy polowe, a użytki zielone zajmują stanowiska marginalne i są w dużej mierze wynikiem odłogowania gruntów ornych. Spośród zbiorowisk roślinności łąkowej wyróżniono 10 jednostek fitosocjologicznych. Do najbardziej wartościowych należały fitocenozy zakwalifikowane jako zespół Arrhenatheretum elatioris i zbiorowisko Poa pratensis-Festuca rubra. Przedstawicielem roślinności ruderalnej był zespół Convolvulo-Agropyretum, a roślinności terenów podmokłych - Phragmitetum australis. Wiele płatów roślinności z uwagi na trudności w jednoznacznym określeniu przynależności do zespołu ujęto jako zbiorowiska z dominującym gatunkiem. Były to zbiorowiska z Solidago canadensis, Holcus mollis, Holcus lanatus i Filipendula ulmaria. Wynikiem pracy była ogólna konkluzja, że jako siedliska podlegające ochronie mogą być rozpatrywane tylko te, na których występowało zbiorowisko Poa pratensis-Festuca rubra. Gatunkiem znajdującym się pod ścisłą ochroną była centuria zwyczajna (Centaurium erythraea Rafn), a narażone na wyginięcie były okrzyn łąkowy (Laserpitium prutenicum L.) i stokłosa żytnia (Bromus secalinus L.). W podsumowaniu stwierdzono, że badany teren tylko w niewielkim stopniu spełnia kryteria obszarów Natura 2000.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces powstawania subborealnych brzezin bagiennych (thelypterido-betuletum pubescentis czerwiński 1972) na wybranych torfowiskach Niziny Północnopodlaskiej

Przedmiotem badań przeprowadzonych w latach 2007-2008 byłproces powstawania subborealnych lasów brzozowych, występujących na chronionych torfowiskach Niziny Północnopodlaskiej. Na podstawie analiz botanicznych szczątków makroskopowych (przebadano 164 próby osadu) odtworzono subfosylne zbiorowiska roślinne, poprzedzające fazę leśną roślinności torfowisk. Sosnowo-brzozowe lasy bagienne występują na średnio głębokich i głębokich torfach (średnio 2,3 m) rzadko podścielonych gytią. W osadach rozpoznano szczątki reprezentujące 51 taksonów różnej rangi. Roślinność subfosylna badanych torfowisk przynależy do czterech klas: Scheuchzerio-Caricetea nigrae, Phragmitetea, Oxycocco-Sphagnetea i Alnetea glutinosae. Zbiorowisko leśno-zaroślowe + turzyce-torfowce, pojawiające się na większości stanowisk, w warstwie stropowej złóż wyraźnie nawiązuje do współczesnego zespołu Thelypterido-Betuletum pubescentis i zawsze występuje w najmłodszym okresie holocenu. W ewolucji roślinności torfowisk rozwój brzezin był związany z występowaniem okresów klimatycznych o zmniejszonej wilgotności.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka