rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Lokalna Grupa Dzialania-Fundacja Zielonej Doliny Odry i Warty na rzecz rozwoju turystyki na obszarach przyrodniczo cennych

Lokalna Grupa Działania (LGD) Fundacja Zielonej Doliny Odry i Warty jest jedną z organizacji funkcjonujących w ramach Pilotażowego Programu Leader+ (PPL+) w województwie lubuskim. Tworzą ją przedstawiciele trzech sektorów: publicznego, społecznego i gospodarczego. Potencjał administracyjny oraz doświadczenie nabyte w Schemacie I PPL+ pozwoliło grupie na realizację projektu w ramach Schematu II p.t. „Kształtowanie czynników rozwojowych regionu wielkich rzek Ziemi Lubuskiej w oparciu o potencjał ludzki, przyrodniczy i kulturowy oraz pobudzenie tożsamości regionalnej wśród mieszkańców”. W artykule zostały przedstawione obszary przyrodniczo cenne objęte Zintegrowaną Strategią Rozwoju Obszarów Wiejskich Fundacji Zielonej Doliny Odry i Warty. W dalszej części pracy zaprezentowano zadania zrealizowane przez LGD zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym wspierające rozwój turystyki na obszarach przyrodniczo cennych, miedzy innymi szkolenia, analizy i ekspertyzy oraz przedsięwzięcia na rzecz promocji regionu.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Borsuk jako wskaznik jakosci srodowiska lesnego

Dla borsuków Meles meles miarą jakości siedlisk leśnych może być biomasa dżdżownic oraz możliwość kopania nor. Najbardziej zasobne w dżdżownice są łąki i pastwiska, a spośród lasów grądy i olsy, natomiast najbardziej ubogie w te bezkręgowce są bory sosnowe i świerkowe. Dodatkowo, w górach biomasa dżdżownic zmniejsza się wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza. Dominacja monokultur iglastych w Polsce wpływa niekorzystnie na liczebność populacji borsuków w lasach. W lasach nizinnych dostępność schronień nie jest zazwyczaj czynnikiem limitującym zagęszczenie populacji borsuków, ponieważ mogą one z łatwością kopać nory w grubej warstwie gleby. Odmiennie wygląda sytuacja w lasach górskich, gdzie wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza zmniejsza się miąższość gleby, co uniemożliwia kopanie nor. W takich warunkach borsuki zmuszone są do wykorzystywania schronień alternatywnych, takich jak jaskinie i szczeliny skalne. Dostępność tego typu schronień w górach może ograniczać liczebność populacji borsuka, a ich dewastacja w trakcie prac leśnych (np. poprzez zasypywanie ich odpadami powstałymi w trakcie ścinki drzew), dodatkowo zmniejsza liczbę miejsc, które mogą być wykorzystywane przez ten gatunek.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Natura 2000 w lesnictwie - nieporozumienia, osiagniecia, wyzwania

Wstąpienie Polski do UE i w konsekwencji przyjęcie Dyrektyw „Siedliskowej” i „Ptasiej” oraz tworzenie Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 spotkało się z przeważnie niechęcią leśników i ich zastrzeżeniami co do zasadności zgłaszania konkretnych obszarów do sieci Natura 2000. W latach 2006-2007 w LP została przeprowadzona powszechna inwentaryzacja przyrodnicza, poprzedzona przygotowanymi przez poszczególne RDLP bibliografiami odnośnie siedlisk i gatunków ujętych w w/w Dyrektywach UE. Wyznaczanie obszarów sieci Natura 2000 spowodowało aktywizację i wymusiło integrację działań służb ochrony przyrody, jednostek Lasów Państwowych (LP), lokalnych samorządów, organizacji pozarządowych, przyrodników i naukowców. Powszechna inwentaryzacja, oprócz pozytywnej mobilizacji ponad 7000 osób, zaowocowała utworzeniem obszernej bazy danych. Obecnie w sieci Natura 2000 znalazło się ponad 2500000 ha lasów, tworzących OSOP – obszary ptasie oraz SOOS – obszary siedliskowe. Warunki, zapewnienia odpowiedniej ochrony są znane, ale dla ich spełnienia konieczne będzie znalezienie praktycznych rozwiązań. Tak więc, niezależnie od zróżnicowanych poglądów odnośnie ilości, wielkości i lokalizacji obszarów sieci Natura 2000 leśnicy stają obecnie wobec wyzwania, jakim jest konieczność określenia zasad gospodarowania w tych obszarach zgodnie z duchem i literą Dyrektyw UE.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Skituring w polskich gorach - nowy produkt turystyczny?

Celem artykułu jest przedstawienie skituringu jako nowej w Polsce (a właściwie znanej od wielu lat) dyscypliny turystyki narciarskiej w kontekście możliwości utworzenia na jej bazie produktu turystycznego, promującego polskie góry. Dyscyplina ta napotyka na szereg trudności, które stawiają w wątpliwość taką możliwość. Problemy te nie są aż tak widoczne w krajach Europy Zachodniej, w artykule podjęto próbę przeprowadzenia analizy przyczyn takiej różnicy.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Pomiary wymiany dwutlenku wegla oraz biomasy w ekosystemach lesnych - Stacja Pomiarowa w Tucznie

Badania ekosystemów leśnych są niezbędne do oceny ich wpływu na globalny bilans CO2. Prowadzone są już w wielu krajach europejskich takich, jak Niemcy, Finlandia czy Czechy. Również w Polsce uruchamiana jest pierwsza stacja pomiarowa, na której prowadzone są pomiary wymiany gazów i ciepła między atmosferą i lasem oraz pomiary biomasy. Ulokowana jest ona na terenie nadleśnictwa Tuczno. Do oceny wielkości strumienia netto dwutlenku węgla ekosystemów leśnych stosowana jest powszechnie metoda kowariancji wirów. Wymaga ona zastosowania skomplikowanych i wyrafinowanych urządzeń pomiarowych. Pomiar wielkości biomasy nadziemnej, a tym samym ilości ulokowanego w lesie CO2 może być uzupełnieniem wyników uzyskanych dzięki zastosowaniu metody kowariancji wirów. Oszacowanie biomasy leśnej może być wykonywane zarówno metodami tradycyjnymi, jak i przy pomocy nowoczesnych technik teledetekcyjnych. Badania te wykonywane są m.in. przy pomocy nowatorskiej techniki naziemnego skaningu laserowego, uzupełnionej laserowym skaningiem lotniczym, wysokorozdzielczą cyfrową ortofotomapą i zdjęciami hemisferycznymi.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wplyw wielkosci dodatku hydrozelu na zmiany uwilgotnienia i tempo przesychania gleby piaszczystej w warunkach laboratoryjnych

Deficyt wody w glebie to poważny problem w rolnictwie, ogrodnictwie, a także gospodarce leśnej. Zastosowanie superabsorbentów polimerowych jest jednym z możliwych rozwiązań tego problemu. Poniższe doświadczenie miało na celu oznaczenie wpływu różnych dawek hydrożelu (0,5, 1,0, 2,0, 4,0, 6,0 gramów hydrożelu na litr gleby) na wilgotność i tempo przesychania gleby piaszczystej. Doświadczenie przeprowadzano w warunkach laboratoryjnych przy stałej temperaturze i wilgotności powietrza. Oznaczenia wilgotności gleby wykonano przy pomocy dielektrycznego pomiaru wilgotności z zastosowaniem reflektrometrii domenowo-czasowej (TDR). Przy bardzo małych dodatkach hydrożelu 0,5 g/dm3 nie zaobserwowano wpływu superabsorbentów na poprawę właściwości wilgotnościowych gleby. Gleby z dodatkiem najwyższych dawek hydrożelu (4 i 6 g/dm3) przesychały wolniej w stosunku do próbki kontrolnej – bez dodatku hydrożelu.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Powrót lasu na zaniechane rolniczo sandrowe gleby Równiny Charzykowskiej

Analiza zmian właściwości gleby, roślinności oraz zgrupowań skoczogonków
pozwoliła na wyróżnienie faz spontanicznej restytucji lasu na glebach
sandrowych. W pierwszej fazie zaraz po zaniechaniu uprawy w glebie szybko
spada zawartość fosforu, potasu, wapnia i magnezu. Na uwolnionej spod presji
rolniczej powierzchni pojawiają się rośliny zielne głównie z klasy Stellarietea
mediae i Koelerio glaucae-Corynephoretea canestencentis. W fazie drugiej, na
ugorach następuje ekspansja mszaków oraz wkraczanie sosny i pierwszych gatunków
z klasy Vaccinio-Piceetea. W trzeciej fazie glebę cechuje wysoka zawartość
próchnicy i wskaźnika C/N oraz niskie pH a także spadek zawartości azotu.
W młodych borach bujnie rozwija się warstwa mszysta a w runie dominują rośliny
borowe. Na tle wyraźnie zaznaczonej fazowości rozwoju roślinności obserwuje
się dynamiczne zmiany w zgrupowaniach ściółkowo-glebowych skoczogonków.
Zbiorowiska roślinne i zgrupowania skoczogonków powstające w wyniku spontanicznego
wkraczania lasu na grunty porolne cechują się większą różnorodnością
biologiczną niż zbiorowiska powstające w wyniku zalesień sztucznych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Turystyka na lesnych obszarach Natura 2000

Dużą część powierzchni obszarów Natura 2000 w Polsce zajmują lasy. Jest to środowisko przyrodnicze, które przyciągało i będzie przyciągać wiele osób szukających bliskiego kontaktu z naturą. Jednak turystyka na obszarach chronionych – poza oczywistymi korzyściami dla wypoczywających – może przynosić liczne zagrożenia dla przyrody. Istnieją zapisy w unijnym i polskim prawie, które mają ten negatywny wpływ turystyki ograniczyć. Są także (przedstawione w artykule) propozycje różnych rozwiązań technicznych, które powinny ułatwić to zadanie. Jednak wydaje się, że najważniejszym działaniem powinno być propagowanie bezpiecznego dla przyrody modelu ekoturystyki oraz szerokie uświadamianie społeczeństwu potrzeby poszanowania przyrody.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Turystyka zrownowazona w parkach narodowych w opinii turystow

Wzmożony ruch turystyczny na obszarach chronionych, w tym w parkach narodowych, niesie za sobą wiele negatywnych skutków wpływających na środowisko naturalne tych obszarów. Obecnie uważa się, iż jednym ze skuteczniejszych sposobów powstrzymania lub zminimalizowania degradacji walorów parków narodowych jest włączanie do turystyki zasad rozwoju zrównoważonego, czyli nadawanie jej zrównoważonego charakteru. W artykule dokonano analizy badań ankietowych, których celem było poznanie opinii turystów odwiedzających parki narodowe na temat zjawiska turystyki na tych terenach oraz ich znajomości i stosunku do turystyki zrównoważonej.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Baza noclegowa jako czynnik warunkujacy rozwoj turystyki i rekreacji w lasach

Celem podróży turystycznej są najczęściej walory przyrodnicze, ale realizacja różnych rodzajów turystyki związana jest z pobytem w miejscu docelowym. Podstawą pobytu turystycznego jest baza noclegowa, występująca w wielu rodzajach oraz standardzie a jej wielkość jest uważana powszechnie za podstawowy miernik zagospodarowania turystycznego. Na przełomie 2006/2007 roku przeprowadzono badanie, które miało na celu określenie stanu rodzajowo-ilościowego oraz standardu bazy noclegowej w lasach RDLP w Białymstoku oraz zbadanie preferencji turystycznych w zakresie zainteresowania rodzajami obiektów zakwaterowania podczas pobytu w lesie jako część szerszych badań dotyczących czynników wpływających na rozwój turystyki i rekreacji w lasach.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Podatnosc lasow Wielkopolskiego Parku Narodowego na niszczenie przez turystyke

Wopracowaniu podjęto temat oceny podatności lasówWielkopolskiego Parku Narodowego na degradację w wyniku działalności turystycznej. Wyznaczono czynniki kształtujące wrażliwość drzewostanów na degradację: typ siedliskowy lasu, stan siedliska, dominujące gatunki drzew, ich wiek, procentowy udział jednego gatunku w drzewostanie, wilgotność gleb, powierzchniową budowę geologiczną oraz spadki terenu. Analiza poszczególnych elementów oraz zastosowanie metody wieloczynnikowej (Rykowski 1990) pozwoliło na stworzenie wskaźnika odporności na degradację i wskazanie obszarów szczególnie narażonych na degradację. Analizę wrażliwości lasów na degradację przeprowadzono dla najmniejszych jednostek administracji leśnej, czyli pododdziałów.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Muzeum Lesne w Nadlesnictwie Spychowo - multimedialna izba przyrodnicza bez wypchanych zwierzat

Poniżej przestawiamy przykład jak dzięki chęci, pomysłom i niewielkim środkom można było urządzić izbę przyrodniczo-leśną w nadleśnictwie. Warto aby sala edukacyjna nie była po prostu nagromadzeniem eksponatów, ale żeby ułożona była tematycznie. W Spychowie przyroda zaprezentowana jest według zmieniających się pór roku. Istotna role odgrywa tu odpowiednia kolorystyka oraz oświetlenie. Na końcu w małej salce znajduje się jeszcze część historyczna, gdzie urządzono starą kancelarię leśniczego, są tam wysłużone sprzęty, poniemieckie mapy oraz wystawa starych zdjęć z kroniki Nadleśnictwa.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Woda w ekosystemach lesnych Wielkopolski

Wielkopolska uchodzi za jeden z najbardziej deficytowych w wodę obszarów w Polsce. Jest to głównie wynikiem niskich rocznych sum opadów atmosferycznych, choć w niekorzystnym bilansie wodnym znaczną rolę odegrała także działalność człowieka. W połowie XX w. rozpowszechniła się opinia o wzmożonych na omawianym terenie procesach kontynentalizacji pochodzenia antropogenicznego, nazwanych „stepowieniem”. Aktualnie termin ten przywoływany jest już rzadziej, natomiast znacznie częściej w literaturze przyrodniczej nawiązuje się do efektu obniżania się poziomu wód gruntowych, jako przyczyny, lub jednej z przyczyn, zamierania drzewostanów. W pracy, powołując się na przykłady z nadleśnictw: Antonin, Czerniejewo, Jarocin, Konstantynowo, Krotoszyn, Łopuchówko, Pniewy oraz Nadleśnictwa Doświadczalnego Zielonka scharakteryzowano warunki hydrologiczne wymienionych obiektów, wykazując jednocześnie, że w większości przypadków wody gruntowe mają znikomy wpływ na gospodarkę wodną drzewostanów, natomiast zasadniczym źródłem wody są wody opadowe oraz wilgotność powietrza. Rolą leśnictwa w tym przypadku jest zapobieżenie utracie wody w następstwie jej gwałtownego parowania lub odpływu powierzchniowego, do czego przyczyniały się w przeszłości zręby zupełne oraz odwadnianie siedlisk siecią rowów melioracyjnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Zastosowanie multimediow w edukacji lesnej na przykladzie gry edukacyjnej Zwierzeta Lasu

W 2005 roku w Nadleśnictwie Wejherowo zrodził się pomysł na multimedialną grę edukacyjną, która miała uczyć poprzez zabawę. W toku rozpoczętych prac i na skutek nagromadzenia dużej ilości materiału powstała wielowątkowa, atrakcyjna gra multimedialna ucząca rozpoznawania kilkunastu gatunków zwierząt leśnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Skutecznosc public relations w edukacji przyrodniczo-lesnej a profile stanowiskowe kadry kierowniczej Lasow Panstwowych

Elastyczne, kreatywne i innowacyjne działanie kadry kierowniczej ma decydujące znaczenie dla powodzenia całej organizacji. Należy „tylko” dokonać doboru ludzi o „właściwych predyspozycjach” do określonych stanowisk. W tym celu sprecyzować należy profil stanowiska, czyli wyraźnie oczekiwania, jakim powinien sprostać optymalny kandydat. W niniejszym opracowaniu przedstawiono wybrane wyniki badań dotyczące budowy profili stanowiskowych dla kadry kierowniczej nadleśnictw przeprowadzone w 2005 r. we wszystkich (428) nadleśnictwach Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe (PGL LP).

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Turystyka i rekreacja na obszarach przyrodniczo cennych na przykladzie Parku Krajobrazowego Gory Opawskie

Obecnie coraz więcej osób zaczyna doceniać możliwość czynnego spędzania wolnego czasu w otoczeniu ciszy i wyjątkowych walorów przyrodniczych.Możliwość taką dają turystom obszary chronione a szczególnie parki krajobrazowe.Artykuł ma charakter prezentacyjny a jego celem jest ukazanie możliwości uprawiania turystyki i rekreacji na terenie Parku Krajobrazowego Góry Opawskie (PKGO). W ostatnich latach coraz ważniejszą rolę w rozwoju tego obszaru odgrywa turystyka i rekreacja. Obecnie funkcjonuje tu 50 obiektów noclegowych, dysponujących 2 330 miejscami. Obok turystyki wypoczynkowej, konferencyjnej i uzdrowiskowej, niezwykle dynamicznie rozwija się też turystyka wiejska. Zlokalizowanych jest tutaj również kilka atrakcyjnych obiektów rekreacyjnych. Współpraca lokalnego samorządu, pracowników Parku oraz mieszkańców przyczyniła się do opracowania i sukcesywnej implementacji dokumentu strategicznego, dotyczącego rozwoju turystyki na tym terenie. Tylko takie zintegrowane działania pozwolą na pokonanie barier i przyczynią się do uzyskania wielu korzyści.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Przyczyny smiertelnosci ptakow szponiastych i sow na podstawie analizy danych 'Kartoteki ptakow martwych i oslabionych' Komitetu Ochrony Orlow

Wśród gromadzonych przez Komitet Ochrony Orłów od 1998 do 2009 r. danych w „Kartotece ptaków martwych i osłabionych” (Kartoteka) zarejestrowano do chwili obecnej 2146 przypadków martwych lub osłabionych ptaków szponiastych (23 gatunki) i sów (9 gatunków). Jest to bogaty materiał, dający możliwość wyciągania wniosków na temat stanu zdrowotnego populacji wybranych gatunków, a także przyczyn zmian śmiertelności w czasie i przestrzeni. Poważnym mankamentem jest nieokreślanie przez informatorów przyczyny śmierci lub osłabienia, stąd duża część materiału (N=971) nie nadaje się do analizy. Niniejsze opracowanie jest interpretacją danych zawartych w Kartotece oraz próbą szerszego spojrzenia na problem głównych naturalnych i antropogenicznych zagrożeń ptaków szponiastych i sów.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Technologia nawigacyjna w ochronie srodowiska

Ochrona środowiska jest dziedziną wiedzy odnoszącą się w sposób ścisły do przestrzeni geograficznej – przestrzeni, która przy tym poziomie antropopresji wymaga metod pozwalających na szybkie podejmowanie prawidłowych decyzji. Doskonałym narzędziem wspomagającym proces decyzyjny są systemy informacji przestrzennej, będące tą gałęzią wiedzy, której rozwój w sposób ścisły zależy od źródeł danych i metod ich pozyskiwania. Jedną z najlepszych technologii mogących zaspokoić te potrzeby są systemy nawigacji satelitarnej. Ta stosunkowo prosta i szybka metoda realizacji pomiarów bezpośrednio w terenie znalazła wielu zwolenników szczególnie wśród osób poszukujących rozwiązań mogących zastąpić kosztowne i czasochłonne klasyczne pomiary geodezyjne. Dokonując wyboru pozornie prostej technologii, jaką są systemy nawigacji satelitarnej należy mieć świadomość zarówno jej ograniczeń, ale także nie w pełni wykorzystywanego potencjału.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wielkopowierzchniowa ochrona przyrody w Lasach Panstwowych

Najważniejsze polskie szkoły ekologiczne zajmują się zjawiskami zachodzącymi w przyrodzie nie skażonej wpływami człowieka. Tymczasem rzeczywistość jest inna, wymaga właśnie rozpoznania zjawisk i zależności ekologicznych kształtujących się w jego obecności. Chodzi więc o przeniesienie idei ochrony przyrody poza obszary chronione prawnie. Ma to głęboki sens społeczny i rzeczowy, gdyż ochrona konserwatorska chroni małą powierzchnię lasów lub innych ekosystemów, a powiększanie liczby i powierzchni parków, rezerwatów i innych form ochrony ma realne ograniczenia. Szereg unormowań, w tym znowelizowana w 1997 r. Ustawa o lasach postanowiła, że przedmiotem gospodarki leśnej nie jest drzewostan lecz cały ekosystem leśny. Zobowiązała wykonawców planów urządzania lasu – podstawowego dla nadleśnictwa dokumentu gospodarczego – wprowadzenie jako jego części programu ochrony przyrody. Zmieniło to całkowicie zakres zadań operacyjnych każdego nadleśnictwa w Polsce stwarzając warunki realizacji wielkoobszarowej ochrony przyrody.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Krajowy Program Zwiekszania Lesistosci w systemie lokalnego planowania przestrzennego w Polsce

Opracowanie Krajowego Programu Zwiększania Lesistości spowodowało konieczność dostosowania dokumentów prawnych (ustaw) z zakresu leśnictwa i planowania przestrzennego odnośnie procedur związanych z przeznaczaniem gruntów do zalesienia. W pracy opisano etapy KPZL, instrumenty prawne dotyczące procedury zwiększania lesistości, a także szczegółowo przeanalizowano regulacje i procedury prawne związane z zalesianiem gruntów. Wskazano niespójności przepisów, dwutorowość działań i ich konsekwencje.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Ocena wartosci biologicznej lasow w Polsce - wstepne rezultaty projektu

Projekt Ocena wartości biologicznej lasów jest inicjatywą, której celem stało się opracowanie mapy przestrzennego rozkładu obszarów leśnych o potencjalnie wysokiej wartości przyrodniczej w skali całej Polski. Na podstawie zestawu 13 kryteriów dokonano waloryzacji kompleksów leśnych 17 regionalnych dyrekcji LP. Wyniki przedstawiono w postaci zgeneralizowanej mapy rozmieszczenia cennych przyrodniczo drzewostanów. Wstępna analiza danych wykazała, iż największym udziałem drzewostanów spełniających przynajmniej 1 kryterium wartości przyrodniczej cechują się obszary leśne na południu Polski, natomiast Polska Północno-Wschodnia wyróżnia się największą różnorodnością cennych przyrodniczo lasów, wyrażoną przez liczbę powierzchni spełniających więcej niż 1 kryterium wartości przyrodniczej. Najwięcej drzewostanów cennych przyrodniczo zidentyfikowano na siedliskach lasów i lasów mieszanych. Informacje uzyskane w trakcie realizacji projektu mogą posłużyć jako praktyczne narzędzie do realizacji zadań ochronnych w Lasach Państwowych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Identyfikacja torfowisk naturalnych w lasach na przykladzie Nadlesnictwa Tuchola

W artykule przedstawiono problematykę badań torfowisk w Nadleśnictwie Tuchola. Problem naturalności torfowisk zarówno w tym Nadleśnictwie, jak i w szeroko rozumianych Borach Tucholskich jest bardzo złożony. Tylko badania paleoekologiczne mogą dać odpowiedź na pytanie, czy mamy do czynienia z obiektem w stanie naturalnym, seminaturalnym czy przekształconym. Przykłady z Nadleśnictwa Tuchola pokazują, że forma torfowisk, które przyjęto uważać za wynik działania naturalnych czynników, może być wynikiem wpływu człowieka na krajobraz Borów Tucholskich w ostatnich 200 latach. Celem artykułu opartego na torfowiskowej monografii Nadleśnictwa Tuchola jest zasygnalizowanie rezultatów badań torfowisk na obszarze leśnym w kontekście ich geologii a także próba odpowiedzi na pytania: (1) jakie jest kryterium naturalności?, (2) jakie metody powinniśmy zastosować do precyzyjnego opisu siedliska torfowiskowego? oraz (3) czy potrzebne są szczegółowe opracowania torfowisk obszarów leśnych? Torfowiska występują na powierzchniach leśnych i nieleśnych. Niektóre zbiorowiska leśne mają także własności torfotwórcze np. olsy, które powinny podlegać takiej samej ochronie jak torfowiska wysokie. Często granica pomiędzy olsem i łęgiem jest trudna to określenia dlatego kryterium obecności torfu i jego składu botanicznego może być pomocne w diagnozie siedliska. Występowanie torfu powinna stanowić kryterium odstąpienia od użytkowania siedliska bez względu na to czy jest to obszar leśny, czy nieleśny.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne