rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
O antynomii zdarzeń przyszłych (M. Tkaczyk, Futura contingentia, Lublin 2015)

Meritum książki Marcina Tkaczyka Futura contingentia jest pseudoteoria
zdarzeń przygodnych. Jest to pseudoteoria dlatego, że chociaż składające
się na nią tezy wyglądają na prawdziwe, to de facto nie mogą być, według
prof. Tkaczyka, wszystkie trzy zarazem prawdziwe. Owa pseudoteoria ma
dwie wersje – semantyczną i teologiczną – i w wyjściowym sformułowaniu
każdej z wersji – składa się z trzech tez. Wersje te różnią się tezą ostatnią:
w jednej jest nią teza (3), a w drugiej – (4):
(1) Przeszłości i teraźniejszości nie sposób zmienić.
(2) Na przyszłość, przynajmniej częściowo, można wpływać.
(3) Każde zdanie jest prawdą lub fałszem.
(4) Bóg posiada niezawodną wiedzę o przyszłości.
Tezy (1)–(4) – w powyższym sformułowania – wymagają eksplikacji. Mam
poważne wątpliwości wobec eksplikacji zaproponowanej przez autora. Dlatego
daję tutaj własną eksplikację – a raczej różne eksplikacje. Najważniejsza
z nich (zdarzeniowo-przedmiotowa) jest następująca:
(1*) Żadne zdarzenie, zachodzące tylko w chwili T, nie zmienia żadnego
przedmiotu, istniejącego tylko w chwili wcześniejszej od chwili T.
(2*) Są zdarzenia, zachodzące w chwili T, które zmieniają pewne przedmioty,
istniejące dopiero w chwili późniejszej względem chwili T.
(3*) Każde zdanie jest albo zdaniem prawdziwym, albo fałszywym.
(4*) Dla każdego zdarzenia/przedmiotu Z zachodzącego/istniejącego w chwili T,
Bóg zawsze wie, że zdarzenie/przedmiot Z zachodzi/istnieje w chwili T.
W świetle moich interpretacji – wiele wniosków, zawartych w książce,
musi być istotnie przeformułowanych.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Dwie próby naturalizacji świadomości fenomenalnej: neuro- i heterofenomenologia

Obserwowane w ostatnich dekadach zainteresowanie świadomością, tak na
gruncie filozofii umysłu, jak i nauk kognitywnych i neurokognitywnych, wiąże
się z próbami włączenia doświadczenia subiektywnego w obszar naturalistycznie
pojmowanej nauki. Próby takie podejmowane są z różnych perspektyw
badawczych, z których w artykule omawiam dwie: neurofenomenologię i heterofenomenologię.
Mimo nawiązań do fenomenologii husserlowskiej koncentrują
się one (w mniejszym lub większym stopniu) na sprawozdaniach introspekcyjnych
osób badanych. W artykule omawiam różne sposoby, na jakie odwołania
do fenomenologii i świadomości fenomenalnej są w nauce podejmowane, oraz
zwracam uwagę na chaos terminologiczny (i merytoryczny) panujący w tym
zakresie. Wskazuję też na trudności, jakie wiążą się z próbami naturalizacji
świadomości fenomenalnej czy fenomenologicznej, zarówno na gruncie neurobiologicznym,
jak i filozoficznym. Zasygnalizowany zostaje też problem
statusu świadomości fenomenalnej (w tym zwłaszcza jej roli przyczynowej).

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Kształcenie akademickie w formie zdalnej– refleksja nad prakseologicznym wymiarem e-learningu

Artykuł poświęcono problematyce kształcenia zdalnego, które zostało wprowadzone do pol-skiego szkolnictwa wyższego z powodu sytuacji epidemiologicznej wywołanej Covid-19 w marcu 2020 roku. Artykuł składa się z trzech głównych części. We wprowadzeniu zasygnali-zowano potrzebę refleksji nad miejscem nauczania na odległość przy użyciu zasobów tech-nologii informacyjnych. W części teoretycznej poddano analizie podstawową aparaturę po-jęciową dotyczącą e-learningu, a także akty prawne określające warunki, jakie muszą być spełnione, aby zajęcia dydaktyczne na etapie studiów wyższych mogły być prowadzone z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i narzędzi teleinformatycznych. Finalnie na pod-stawie zgromadzonego materiału empirycznego, dokonano refleksji nad przygotowaniem, realizowaniem oraz ewaluowaniem zajęć w trybie online, wskazując na potencjały oraz wa-dy tkwiące w kształceniu zdalnym. W opisie procesu kształcenia na odległość, przytoczono doświadczenia nauczycieli akademickich oraz nakreślono perspektywy rozwoju w zakresie wykorzystywania nowych technologii w pedagogice.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Społeczno-kulturowy potencjał gier cyfrowych. Ujęcie syntetyczne

Gry cyfrowe są dziś medium powszechnie kojarzonym i chętnie wykorzystywanym. Sięgają po nie osoby w różnym wieku oraz odmiennym statusie społecznym. Graczki i gracze wikłają się jednak w coraz bardziej skomplikowaną kulturę gier cyfrowych, które w toku swojego rozwoju przekroczyły wolnoczasowe, ludyczne przestrzenie i ujawniły swój potencjał w wielu różnych domenach życia społeczno-kulturowego. Niniejszy przeglądowy artykuł przyjmuje holistyczną, socjologiczną perspektywę na fenomen gier cyfrowych. Poruszone tu wątki w wymiarach społecznym, ekonomicznym, kulturowym oraz edukacyjnym kreślą uogólniony obraz gamingu w najważniejszych obszarach jego oddziaływania. Zazwyczaj ma to pozytywy efekt, jednak nie zawsze. Dlatego w tekście poruszone są także krytyczne względem gier cyfrowych wątki. Dzięki takiemu podejściu czytelnicy zyskują szeroką perspektywę na to medium, niezbędną do jego pełnego zrozumienia, praktycznego wykorzystania oraz ewentualnych dalszych badań własnych.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Narzędzia polityki przestrzennej jako narzędzia zarządzania dziedzictwem i wytyczania rozwoju opartego o dziedzictwo

Celem artykułu jest określenie, w jaki sposób narzędzia polityki przestrzennej (przy stwierdzonej niesprawności w ich zastosowaniu) są
i mogą być wykorzystywane w zarządzaniu dziedzictwem. Dokonano
analizy roli, jaką teoretycznie powinny odgrywać i jaką realnie odgrywają
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego,
miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Następnie przeanalizowano możliwość zastosowania tych narzędzi na polu zarządzania dziedzictwem oraz wskazano związane z tym bariery.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia
Sprostać wyzwaniom – uczeń z wadą słuchu w edukacji inkluzyjnej

W artykule podjęto próbę analizy wyzwań z jakimi musi mierzyć się dziecko niesłyszące, słabosłyszące uczące się nurcie edukacji inkluzyjnej. Rozpatrywane są zróżnicowane indywidualnie konsekwencje uszkodzenia słuchu oraz warunki, organizacja, metody nauczania wpływające na przebieg procesu nauczani nauczania/uczenia się m.in. warunki akustyczne utrudniające słuchowy odbiór mowy oraz wysiłek słuchowy ucznia i zmęczenie, które mu towarzyszy; ograniczenia odczytywania mowy z ust; obciążenie poznawczy; fragmentaryczny dostęp do przypadkowego uczenia się , utrudnienia w korzystaniu z uczenia się we współpracy . Artykuł kończy wskazanie na nieodzowność tworzenia dla ucznia z ubytkiem słuchu środowiska edukacyjnego sprzyjającego spersonalizowanemu nauczaniu, które odwołuje się do „zindywidualizowanego profilu ucznia", nauczania według spersonalizowanej ścieżki zgodnie z progresją nabywanych kompetencji w zmodyfikowanych warunkach przestrzeni klasy i jej zasobów oraz struktury i czasu dnia szkolnego.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja obywatelska jako istotny obszar wychowania dla pokoju

Rozważania podjęte w niniejszym artykule koncentrują się na roli, jaką edukacja obywatelska odgrywa w wychowaniu dla pokoju. Z pewnością te dwa obszary edukacyjnych działań nie są tożsame; wychowanie dla pokoju jest procesem o wiele szerszym i bardziej złożonym, wymagającym zaangażowania wszystkich nauczycieli. Jednak wiedza, kompetencje i motywacje, które powinny być rozwijane jako przygotowujące do odpowiedzialnej aktywności obywatelskiej mają bardzo istotne znaczenie dla budowania ładu pokojowego. Moje rozważania rozpoczynam od krótkiego omówienia najważniejszych kwestii związanych ze współczesnym postrzeganiem pokoju. Następnie odnoszę się do pojęć „obywatel”, „obywatelstwo, by uwypuklić ich sens i w tym kontekście podjąć refleksję nad najważniejszymi obszarami edukacji obywatelskiej. Jest to punkt wyjścia do ukazania zadań wpisanych w edukację obywatelską jako zasadniczych w procesie budowania pokojowego współistnienia ludzi. Zadania te dotyczą różnych obszarów kształcenia obywatelskiego: kognitywnego, kompetencyjnego, afektywnego i obszaru wartości. Realizując je możemy mieć nadzieję, że kształcimy osoby, które poprzez odpowiedzialną obywatelską aktywność przyczyniają się do budowania pokoju.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Administracyjnoprawna ochrona zabytkowych nekropolii jako miejsc dziedzictwa kulturowego

W artykule skonfrontowano obowiązujące przepisy prawa ze stanem
faktycznym opieki nad zabytkowymi cmentarzami. Niniejsze opracowanie przedstawia analizę norm prawnych w zakresie ochrony zabytkowych nekropolii; koncentruje się na charakterystyce zabytkowych obiektów – cmentarzy oraz wskazuje na normy prawne, których zadaniem
jest ochrona dziedzictwa kulturowego. Zwrócono uwagę na kwestie
postępowania i opis procedur związanych z objęciem ochroną zabytkowych nekropolii, a także wyszczególniono instytucje odpowiedzialne
za sprawowanie tej ochrony i zakres ich zadań. Podkreślono znaczenie
ochrony zabytkowych obiektów – cmentarzy jako ochrony wartości,
jakimi są dziedzictwo narodowe oraz tożsamość narodowa, prawna
opieka nad zabytkowymi cmentarzami nie skupia się bowiem wyłącznie
na ochronie miejsc pochówku ze względu na poszanowanie zwłok i w
hołdzie zmarłym zasłużonym ojczyźnie, ale na równi dba o dziedzictwo
kulturowe i otacza ochroną zabytkowe obiekty nekropolii o dużej wartości artystycznej, historycznej i kulturowej. Nie pominięto również problematyki opieki nad zabytkowymi polskimi cmentarzami położonymi
poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, a także źródeł finansowania
renowacji zabytkowych obiektów oraz charakterystyki cmentarzy, które
pełnią rolę wyjątkowych muzeów.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia
Pedagogika Montessori w ujęciu holistycznym

Istnieje już wiele prac na temat pedagogiki Montessori, zarówno za granicą, jak i w Polsce. Autorzy artykułów naukowych i monografii zwykle koncentrowali się na jednym lub kilku elementach tej pedagogiki i dyskutowali je bądź rozwijali według własnych potrzeb. Duża liczba tych publikacji nie jest czymś negatywnym, ponieważ umożliwia dogłębne poznanie tej koncepcji pedagogicznej. Jednakże ta duża liczba opracowań i różnorodność poruszanych kwestii sprawiają, iż konstytutywne elementy pedagogiki Montessori „rozmywają się” w szczegółach, a jej oryginalność staje się trudna do uchwycenia. Sytuacja taka była powodem podjęcia próby zdefiniowania tej pedagogiki, tj. określenia jej konstytutywnych elementów, dokonania analizy, a następnie połączenia ich w holistyczną pedagogiczną koncepcję, zwaną pedagogiką Montessori.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Z warsztatu okręgowych konserwatorów. O metodach pracy w krakowskim urzędzie konserwatorskim w dwudziestoleciu międzywojennym

W  Polsce w  dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonowała służba
konserwatorska w ramach administracji państwowej. Sprawowała ona
nadzór nad zabytkami i ich konserwacją, prowadziła rejestr, dokumentację i inwentaryzację zabytków, udzielała fachowych opinii, uzgadniała
projekty i programy robót, wydawała decyzje. Okręgowymi konserwatorami zabytków byli z reguły architekci i historycy sztuki. Posiadali oni
niezbędną wiedzę merytoryczną, często także wykazywali się wielkim
zaangażowaniem i  pasją. Podstawową metodą i  narzędziem konserwatorów były oględziny i opis zabytków, analiza wartości i ocena stanu zachowania oraz koniecznych prac. Niejednokrotnie, wobec braku
publikacji i opracowań naukowych, notatki i zdjęcia sporządzane przez
konserwatorów były pierwszą formą rozpoznania i  dokumentacji tych
obiektów. Materiały te miały służyć pomocą konserwatorom, a także
naukowcom. Przy ważniejszych zadaniach konserwatorskich zwoływano
komisje. Urząd konserwatora interweniował w koniecznych przypadkach.
Niekiedy wskazywał konkretne rozwiązania. Efekty działań konserwatorów z  okresu dwudziestolecia międzywojennego znacząco przyczyniły
się do ochrony i uratowania wielu cennych obiektów zabytkowych. Na
więcej nie pozwalał niski budżet urzędu oraz niskie dotacje, jakimi dysponowano. Utrudnieniem był także zbyt mały personel (zwykle 2-3 osoby
na okręg – województwo). Zadania oraz metody działania okręgowych
konserwatorów były niemal takie same, jak obecnie. To wówczas wypracowano podstawowe narzędzia i system pracy przy zabytkach – aktualne i niezawodne także dziś.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia
Wprowadzenie do erystyki dla pedagogów - Logos. Poprawność materialna argumentu

Większość ludzi postrzega erystykę jako coś negatywnego, a nawet destrukcyjnego. Pogląd ten wydaje się być błędny. W istocie, erystyka nie jest ani dobra, ani zła. Jest narzędziem, które może być stosowane w różnych celach (uczciwych bądź nieuczciwych), zgodnie z intencją nadawcy. Znajomość erystyki (pojmowanej tutaj neutralnie jako organon) może być niezwykle użyteczna w pracy pedagoga czy nauczyciela. Zostało to szczegółowo wyjaśnione w tekście Wprowadzenie do erystyki dla pedagogów – Logos. Poprawność formalna argumentu – pierwszym artykule serii poświęconej erystyce. Wprowadzenie do erystyki – Logos. Poprawność materialna argumentu stanowi drugą część tej serii dedykowanej tym nauczycielom i pedagogom, którzy pragną podnieść swoje kompetencje komunikacyjne. Niniejszy tekst koncentruje się wokół istoty i sposobów zastosowania strategii logos, ze szczególnym uwzględnieniem tych technik, które związane są ściśle z treścią argumentu.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ochrona zabytków, przyrody i krajobrazu w warunkach reformy rolnej w Polsce w dwudziestoleciu międzywojennym

Odbudowa państwa polskiego po 1918 r. wymagała podjęcia wielu decyzji dotyczących powołania nowej administracji, instytucji oraz przeprowadzenia reformy gospodarczej, której celem było upełnorolnienie
chłopów nieposiadających ziemi lub utrzymujących się z nieefektywnych
gospodarstw karłowatych. Nowy kierunek polityki nie tylko przyczynił
się do zmian w strukturze własnościowej gospodarstw, ale poważnie
zagroził funkcjonowaniu wielkich majątków ziemiańskich i zachowaniu
znajdujących się tam dworów, pałaców oraz innych obiektów historycznych. W tej sytuacji podjęto próby, inicjowane przede wszystkim przez
towarzystwa naukowe, wprowadzenia dodatkowych aktów prawnych
chroniących historyczne budynki, zespoły architektoniczne oraz wyjątkowe tereny krajobrazowe. Projekty przewidywały nie tylko wydawanie
ogólnokrajowych zarządzeń, ale również budowę całej struktury organizacji odpowiedzialnych za zachowanie obiektów i miejsc zabytkowych
oraz działania na rzecz popularyzacji wiedzy o nich.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne, sztuka
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, architektura i urbanistyka, sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Przekształcenia dawnej cerkwi greckokatolickiej w Hannie w świetle badań architektonicznych i dendrochronologicznych

Celem opracowania jest przedstawienie wyników przeprowadzonych
w 2018 r. badań architektonicznych kościoła pw. Świętych Apostołów
Piotra i Pawła w Hannie, dawnej cerkwi greckokatolickiej. Z uwagi na
brak jednoznacznie określonej chronologii świątyni, głównym celem badań było dokonanie rozwarstwienia chronologicznego poszczególnych
części zabytku oraz jednoznaczne określenie czasu ich wzniesienia
i zakresu ewentualnych przekształceń. W  tym celu analizę architektoniczną obiektu uzupełniono o  badania dendrochronologiczne drewna
konstrukcji ścian i dachów, dające możliwość precyzyjnego określenia
daty ścięcia drzew, z  których zostały wzniesione poszczególne części
cerkwi. W wyniku przeprowadzonych badań i analiz ustalono, że świątynia wznoszona była w kilku fazach budowlanych od XVIII do XX stulecia. Pierwsza struktura cerkwi hanieńskiej wzniesiona została w latach
1739-1740, kolejne przekształcenia nastąpiły w 1747 r., kiedy dostawiono drewnianą kaplicę, oraz w latach 1764-1765, gdy cerkiew powiększono o część zachodnią mieszczącą babiniec wraz z przedsionkiem oraz
nadbudowano z celu wyrównania korony zrębu ścian nowych i starych
części. Cerkiew uzyskała wtedy kształt zbliżony do obecnego. W XIX w.
dokonywano jedynie niezbędnych remontów, szczególnie w  zakresie
wieżyczek i przekrycia dachów i ścian, oraz przekształcano dobudówki
przy sanktuarium, które ostateczną formę uzyskały dopiero w 1. połowie
XX wieku.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Odnaleziony plan miasta lasu Śródborowa jako przyczynek do badań nad rozwojem przestrzennym i zabudową miasta Otwocka

Śródborów należał do podwarszawskich osiedli o charakterze letniskowo-
-uzdrowiskowym, założonych przed 1939 r. wzdłuż linii Kolei Nadwiślańskiej
w tzw. paśmie otwockim. W 1932 r. znalazł się w granicach miasta
Otwocka. Artykuł nie tylko prezentuje odnaleziony przez autorkę nieznany
i dotychczas niepublikowany plan miasta parku leśnego Śródborowa,
autorstwa architekta Zdzisława Kalinowskiego, ale jest także próbą
odpowiedzi na pytanie, czy Śródborów urzeczywistniał ideę zapoczątkowaną
w Anglii pod koniec XIX w. przez Ebenezera Howarda. Na podstawie
powyższego planu (sporządzonego w 1922 r.) można stwierdzić,
czy koncepcja osiedla została zrealizowana i w jakim stopniu, a także
czy osiedle to zachowało do dzisiaj swój pierwotny kształt urbanistyczny
i pierwotną zabudowę. W artykule zostały przedstawione zagadnienia
historyczne, urbanistyczno-architektoniczne i krajobrazowe, opracowane
na podstawie rozległych kwerend archiwalnych.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Requiem dla gimnazjum. Studium przypadku - egzamin gimnazjalny z 2012

W artykule poddano krytycznej ocenie informacje przesyłane opinii społecznej, w tym i nauczycielom, dotyczące wyników egzaminów zewnętrznych zawarte w raportach Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (CKE). Na podstawie analizy dwóch źródeł informacji odkodowanych z raportów CKE oraz analizy bazy danych zawierających rezultaty egzaminów 93% gimnazjalistów wykazano, że około połowa populacji „nie zdała” egzaminu gimnazjalnego z przedmiotów przyrodniczych i matematyki. Zatem nie powinna kontynuować nauki w szkole średniej. Analiza danych odkodowanych z raportu CKE jest zgodna z uzyskaną na podstawie analizy wyników 93% uczniów. Zatem wskazane jest prowadzenie podobnych analiz współczesnych raportów CKE dotyczących osiągnięć uczniów po nowej szkole podstawowej. Działającej w nowym systemie edukacji po likwidacji gimnazjów.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zespół pałacowo-parkowy w Otwocku Wielkim w świetle rozpoczynających się badań nieinwazyjnych

Obecnie badacze mają liczne wątpliwości odnośnie do historii kształtowania zespołu pałacowo-parkowego w Otwocku Wielkim. Aby potwierdzić lub odwołać narosłe w powojennej literaturze hipotezy, konieczne
są kompleksowe badania. Z różnych względów – merytorycznych i praktycznych – najkorzystniejsze będzie przeprowadzenie w pierwszej kolejności badań nieinwazyjnych przy zastosowaniu współczesnych technik
pomiarowych: grawimetrii, fotogrametrii i innych pomocniczych. Nie
ma pewności, czy domniemany, istniejący tu pierwotnie dwór, a później
pałac, został w całości podpiwniczony i czy między piwnicami na całej
ich długości była komunikacja, której brak było między budynkami na
powierzchni. Piwnice dostępne są tylko w pewnym zakresie, bowiem po
II wojnie światowej nigdy ich nie odkopano, a z racji kosztów oraz z powodu podmokłych gruntów bardzo trudno przeprowadzić w tym miejscu
badania metodami wykopaliskowymi. Pałac jest zarówno na ścianach
wewnętrznych, jak i zewnętrznych otynkowany, co utrudnia badanie murów granicznych, a także w punktach stycznych (określenie ich grubości,
warstw i przebiegu), jak również otworów i przewodów kominowych.
Teren zielony wokół pałacu na wyspie oraz poza nią nie był dotąd przedmiotem badań. Poza dostarczeniem konkretnych informacji umożliwiających wyjaśnienie historii powstawania i atrybucji zabytków, wobec
braku dokumentacji archiwalnej, podjęte prace posłużą jako przykład
możliwości wykorzystania metod nieinwazyjnych, którymi dotąd rzadko
posługiwali się konserwatorzy, a jeszcze rzadziej badacze architektury. Wyniki tych badań być może zrewolucjonizują wyobrażenia o pałacu
w Otwocku Wielkim.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: archeologia, nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Nauczanie na odległość w czasie pandemii jako wyzwanie wobec egalitarnego statusu szkoły publicznej

Szkoła publiczna jest instytucją przeznaczoną dla wszystkich uczniów z danego regionu administracyjnego. W swoim działaniu musi się kierować zasadami tolerancji i egalitaryzmu społecznego. Egalitaryzm społeczny jest ujmowany w kategoriach równości szans edukacyjnych i sprawiedliwości społecznej. Pandemia COVID-19 wymusiła zmianę realizacji nauki szkolnej. Główną formą stało się nauczanie na odległość. W niniejszym artykule poruszamy kwestię egalitaryzmu społecznego szkoły publicznej w kontekście wyników badania opinii uczniów dotyczących przekształcenia tradycyjnych form kształcenia w nauczanie na odległość.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Praca emocjonalna nauczyciela: konceptualizacja pojęcia i perspektywy badawcze

W artykule opisano ważny i rzadko podejmowany w dydaktyce i pedeutologii aspekt aktywności nauczyciela, jakim jest praca emocjonalna nauczyciela. Postawiono tezę, że sposób konceptualizacji pracy emocjonalnej (nauczyciela) ma wpływ na sposób jej badania i interpretowania. W tekście zostały opisane trzy różne sposoby konceptualizacji pracy emocjonalnej i konsekwentnie trzy metodologiczne perspektywy możliwe do wykorzystania przez badaczy edukacyjnych. Wyróżniono następujące trzy sposoby konceptualizacji analizowanej kategorii pojęciowej: (1) praca emocjonalna jako proces regulacji emocji (podejście psychologiczne); (2) praca emocjonalna jako wymóg roli zawodowej (podejście socjologiczne) oraz (3) praca emocjonalna jako narzędzie transformacji i rozwoju zawodowego i/lub praca emocjonalna jako produkt uboczny/byproductive labor (podejście krytyczne). Dla każdego z wyróżnionych ujęć charakterystyczna jest określona perspektywa badawcza, tj. orientacja teoretyczno-metodologiczna, strategie i procedury eksploracyjne: (1) badania ilościowe; (2) badania jakościowe; (3) „nowe” badania jakościowe.

Czasopismo: Studia z Teorii Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika