rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przykładowe analizy przestrzenne w oparciu o komputerowy atlas województwa krakowskiego KAWK

W zaprezentowanym artykule przedstawiono trzy przykładowe analizy przestrzenne przeprowadzone w oparciu o dane znajdujące się w KAWK. Pierwsza dotyczy symulacji powodzi na Cyfrowym Modelu Rzeźby Terenu z uwzględnieniem błędności modelu. Przedmiotem drugiej jest wybór obszarów pod zabudowę, uwzględniając cele różnych grup interesów. W trzeciej dokonano wyboru optymalnej drogi w sieci, biorąc pod uwagę rożnego rodzaju kryteria. Wszystkie analizy mają charakter przykładowy i pokazują możliwości zaawansowanych analiz przestrzennych. Autorzy mają nadzieję, że artykuł będzie rodzajem zachęty dla rzeczywistych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie aktualnych i przyszłych możliwości przedstawienia przestrzennych danych i wykorzystywania funkcji GIS w internecie

Szybki rozwój Systemów Geoinformacyjnych w Internecie ukierunkowany jest na udostępnianie w sieci jak największej liczby funkcji, które byłyby dostępne dla Klientów poprzez zwykłą przeglądarkę internetową, bez konieczności zakupu drogiego oprogramowania. Problem stanowią jednak wszelkie funkcje analityczne, które w klasycznych systemach GIS („Offline”) wymagają dużych zasobów pamięci operacyjnej komputera. Wyniki badań prowadzonych przez pracowników Uniwersytetu Bundeswery w Monachium pozwalają na przegląd dostępnych w tej dziedzinie rozwiązań. Możliwości Internetu pozwoliły na rozwinięcie się Wirtualnego GIS-u. Trójwymiarowe modele miast, odtworzone zgodnie z rzeczywistością i udostępnione w globalnej sieci mogą stać się alternatywnym sposobem zwiedzania dla osób, które niechętnie podróżują lub zwyczajnie nie mają na to środków.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Stereometryczna weryfikacja NMT uzyskanego ze skaningu laserowego

Lotniczy skaning laserowy zyskuje coraz większe znaczenie jako metoda pozyskiwania informacji o powierzchni topograficznej oraz elementach pokrycia terenu. W ostatnich latach zostało opracowanych kilkanaście algorytmów do automatycznej filtracji danych laserowych. Niestety, istniejące metody posiadają jeszcze widoczne ograniczenia, związane z nieprawidłową eliminacją punktów w obszarach o skomplikowanym ukształtowaniu i użytkowaniu terenu i nadal niezbędny jest znaczący, interaktywny udział operatora. W niniejszym referacie przedstawiona jest stereometryczna weryfikacja dwóch metod filtracyjnych: algorytmu aktywnego modelu TIN i algorytmu częstotliwościowego opartego na FFT. Algorytm aktywnego modelu TIN został rozwinięty na Wydziale Geodezji i Fotogrametrii w Królewskim Instytucie w Sztokholmie. Na opracowanym algorytmie bazuje komercyjne oprogramowanie - TerraScan. Metoda oparta na FFT została opracowana w Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej AGH i jest nadal w fazie badań empirycznych, określających jej wiarygodność i dokładność. W prezentowanym opracowaniu dane uzyskane w wyniku filtracji zostały porównane ze stereogramami cyfrowych zdjęć lotniczych. Obrazy cyfrowe zostały pozyskane w trakcie nalotu laserowego, odpowiadają więc dokładnie danym uzyskanym w procesie skanowania. Analiza polegała na wyborze próbek, charakteryzujących się różnym ukształtowaniem i użytkowaniem terenu (roślinność, zabudowa). Dla każdego obszaru testowego zostały wyznaczone, na podstawie odchyłek pomiędzy wzorcem pochodzącym z pomiaru stereometrycznego a odfiltrowaną powierzchnią, podstawowe parametry statystyczne: średni błąd kwadratowy RMSE, średnia arytmetyczna i odchylenie standardowe. Uzyskane wyniki ujawniają, że w przypadku terenów o skomplikowanym ukształtowaniu lub pokryciu, obydwa algorytmy wykazują pewne ograniczenia i różnice. Algorytm aktywnego modelu TIN, lepiej niż algorytm oparty na FFT, eliminuje pomierzone punkty w miejscach pokrycia terenu gęstymi, wysokimi drzewami liściastymi oraz wysokimi trawami. W miejscach takich jak krzaki, pojedynczo rosnące drzewo, uzyskane wyniki odfiltrowania przy wykorzystaniu obu algorytmów są porównywalne. Natomiast teren o dużym stopniu zurbanizowania został prawidłowo odfiltrowany przez oba algorytmy.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Standardy do trójwymiarowej wizualizacji informacji przestrzennej w Internecie – aspekty praktyczne

Rozwój technologii zarówno w obszarze sprzętu, oprogramowania komputerowego, języków programowania jak i Internetu, umożliwia obecnie szybkie i efektywne generowanie obrazów trójwymiarowych oraz ich udostępnianie innym użytkownikom. Dało to podstawę do stworzenia standardów, służących do przedstawiania trójwymiarowych obiektów i scen w czasie rzeczywistym oraz udostępniania ich poprzez Internet: Virtual Reality Model Language (VRML), Extensible 3D (X3D) oraz język GeoVRML. W artykule zostały omówione wady i zalety tych standardów. Przedstawiono również doświadczenia autorki w ich zastosowaniu do powszechnego udostępnienia wyników trójwymiarowych wizualizacji danych przestrzennych. Sprawdzono, iż wygenerowanie trójwymiarowej wizualizacji w standardzie VRML, X3D oraz formacie GeoVRML, przy praktycznie gotowym modelu, wymaga stosunkowo niewiele czasu i pracy, ale jest ono uzależnione od stopnia przygotowania wizualizacji i poprawności użytego modelu. Badania zostały przeprowadzone na podstawie trzech wizualizacji trójwymiarowych. Pierwsza wizualizacja została oparta na modelu Wzgórza Wawelskiego z zakolem Wisły o małym stopniu złożoności geometrii i słabej jakości tekstur. Do drugiej wizualizacji wykorzystano bardziej złożony i szczegółowy model wnętrza kościoła Św. Wojciecha w Krakowie. Natomiast w trzeciej wizualizacji użyto numerycznego modelu terenu okolic Dobczyc wraz z wysokiej jakości ortofotomapa.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Przykład wykorzystania sieci neuronowych w cyfrowej klasyfikacji i pokrycia terenu

W referacie przedstawiono metodę analizy cyfrowej wykorzystującą sieci neuronowe w zastosowaniu do klasyfikacji pokrycia terenu w dość urozmaiconym i zarazem skomplikowanym obszarze zlewni rzeki Krutyni. Wyniki klasyfikacji pokrycia terenu z wykorzystaniem sieci neuronowych zostały porównane z wynikami klasyfikacji w oparciu o klasyczny algorytm ‘maksymalne prawdopodobieństwo ’.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rola GIS w promowaniu turystyki regionalnej

W ostatnich latach obserwujemy wzrost znaczenia branży turystycznej w Polsce. Gałąź ta ma szczególne znaczenie w rozwoju regionalnym. Odpowiednie promowanie infrastruktury turystycznej jest jednak utrudnione ze względu na brak środków w jednostkach samorządowych wspomagających rozwój turystyki w regionie, na przeprowadzenie odpowiedniej kampanii reklamowej. Istotne jest również to, iż większość bazy noclegowej znajduje się w posiadaniu drobnych podmiotów gospodarczych, których nie stać na kosztowne reklamowanie swoich obiektów. Rozwiązaniem zarówno dla lokalnych jednostek samorządowych, jak również dla przedsiębiorców z branży turystycznej mogłaby być odpowiednio zredagowana numeryczna mapa turystyczna udostępniona w Internecie

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Techniczne, organizacyjne i ekonomiczne uwarunkowania wprowadzenia lotniczej kamery cyfrowej do produkcji

Wejście kamer cyfrowych do produkcji stało sie faktem. Nadal jednak to przejście jest dla firm wyzwaniem nie tylko finansowym, ale równie_ technicznym i organizacyjnym. Referat jest przeglądem ostatnich doniesień na ten temat. W przypadku kamer kadrowych, dla zwiększenia ich rozdzielczości, zdjęcia w zakresie panchromatycznym wykonuje sie 4 głowicami optycznymi (czterema sprzężonymi kamerami). Oceniając właściwości pomiarowe kadrowej kamery cyfrowej należy zwrócić uwagę na prostokątny kształt kadru, krótsza jego strona jest zwrócona w kierunku lotu. Oznacza to zwiększony zasięg poprzeczny zdjęć ale i mniejszy stosunek bazowy w porównaniu z kamerami tradycyjnymi, skutkujący gorsza wyznaczalnością wysokości. Dość bogate już doświadczenie opracowania bloków aerotriangulacji pokazuje, że osiągniecie dokładności na poziomie wyższym niż 2÷3 μm napotyka na trudności. Analiza szczątkowych błędów w obrębie pojedynczego zdjęcia wykazuje pozostałość systematycznych deformacji spowodowanych błędami dopasowania poszczególnych składowych zdjęcia (4 dla kamery DMC i 9 dla kamery UltraCAM-D). Szczątkowe błędy zdjęć można wyeliminować poprzez włączenie do procesu aerotriangulacji parametrów dodatkowych (tzw. samokalibracja), różnych dla kamer DMC i UltraCAM-D. Badania jednoznacznie dowodzą, że przestrzenna zdolność rozdzielcza zdjęć wykonanych kamerami cyfrowymi jest około 1,5-2 razy wyższa od zdjęć analogowych skanowanych
z pikselem 15 μm.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Przydatność automatycznej generalizacji kartograficznej w systemach informatycznych LIS/GIS

W pracy przedstawiono proces upraszczania obiektów liniowych metodą obiektywną opartą o przekształcenia geometryczne, ekstrema lokalne oraz rozpoznawalność rysunku określaną przy pomocy najkrótszej długości boku trójkąta elementarnego. W procesie eliminacji obiektów wykorzystano strukturą FDS Molenaara, reguły tematyczne oraz regułę geometryczną opracowaną przez Chrobaka. Zaproponowanie upraszczania linii metodą obiektywną oraz rozszerzenie struktury danych FDS Molenaara o regułę geometryczną spowodowało, że automatyzacja procesu generalizacji kartograficznej obiektów liniowych wzrosła o co najmniej o 15%.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Koncepcja systemu VSD-WIN

System VSD-WIN (skrót od Video Stereo Digitizer for Windows) jest wynikiem kontynuacji prac prowadzonych od lat w Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej AGH, a dotyczących rozwijania własnych rozwiązań w fotogrametrii cyfrowej. Powstały w latach osiemdziesiątych system VSD, autorstwa Jachimski, Źieliński, oparty był na systemie operacyjnym DOS. Sprawdził się jako bardzo dobre narzędzie nie tylko dydaktyczne. Autorzy nowego systemu VSD-WIN podjęli próbę budowy oprogramowania nawiązującego do VSDDOS w oparciu o system Windows (docelowo na dowolną platformę operacyjną). System bazuje na powstałych kilka lat temu sprawdzonych algorytmach oprogramowanych do celów projektu kontroli skrajni kolejowych dla P.U.T.GRAW z Gliwic , autorstwa Tokarczyk, Mikrut, Huppert. W zamierzeniach autorów system ma mieć szerokie zastosowanie dydaktyczne jak równie_ możliwości realizacji prac produkcyjnych. Pierwsza część realizacji systemu została wykonana w ramach projektu KBN pt. ”Analiza możliwości wykorzystania sieci neuronowych do korelacji obrazów’. Jadro systemu stanowi stacja fotogrametryczna, ogólnie dostępna, wokół której rozbudowywane będzie oprogramowywanie na zasadzie wtyczek (ang. plug in). Ogólnie dostępna wersja programu pozwalać będzie na wykonanie wszystkich orientacji, pomiar danych do NMT oraz generowanie ortofotomapy. Obserwacja stereo w VSD-WIN możliwa będzie poprzez wybór jednej z dwóch dostępnych opcji: stereoskopu zwierciadlanego lub poprzez okulary polaryzujące sprzężone z karta graficzną 3D. Aktualny stan systemu pozwala na wykonanie orientacji modelu (wewnętrzna, wzajemna, bezwzględna), uruchomienie programu w trybie autogrametrycznym oraz wektoryzację w oparciu o szeroka możliwość definiowania atrybutów linii (kolory, grubości, rodzaj linii, warstwy). W ramach wspomnianych wyżej wtyczek oprogramowano już algorytmy pozwalające na wykonanie automatycznej orientacji wewnętrznej (OR_INT_AUTO) i wzajemnej (OR_REL_AUTO). Kolejnym krokiem będzie zaimplementowanie procedur automatycznej wektoryzacji konturów obiektów z podpikselową dokładnoscią (część algorytmów autorstwa Mikrut, Huppert, zostanie zaimplementowa z programu „Feature Extraction” powstałego w ramach innych, wcześniejszych projektów badawczych) oraz moduły „feature extraction”, bazujące w oparciu o sieci neuronowe. Autorzy planują udostepnienie w Internecie wersji darmowej pozwalającej na pełna prace na stacji fotogrametrycznej z ograniczeniem do wybranego modelu stereoskopowego. Osoby zainteresowane rozwijaniem oprogramowania będą mogły to realizować poprzez budowanie własnych algorytmów i ich implementacje właśnie poprzez opcje „plug in”.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie algebry map dla wyznaczenia terenów przydatnych pod zabudowę

Na obszarach wiejskich położonych w strefie oddziaływań dużych aglomeracji miejskich następuje rozwój budownictwa mieszkaniowego kosztem funkcji rolniczych i leśnych. Potencjalne występowanie konfliktów przestrzennych powinno być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji planistycznych. Badania przeprowadzono dla wsi Dębe Wielkie, położonej w województwie mazowieckim w oddziaływaniu aglomeracji Warszawskiej. Nacisk postawiono na przewidywanie, w oparciu o wyznaczone przydatności terenów, stanu przyszłego – a dalej potencjalnych konflikttów przestrzennych. W pracy wykorzystano metodykę opisaną jako model LUCIS (Land-Use Conflict Identification Strategy - Carr, Zwick 2007) wprowadzając jednak istotne zmiany. Przede wszystkim dostosowano dobór kryteriów i ich ocenę do warunków polskiej wsi na obszarach nizinnych, zwiększono również szczegółowość kartograficzną opracowania. Kryteria zostały tak dobrane aby ich wartości były proste do uzyskania z ogólnie dostępnych kartograficznych materiałów źródłowych: mapy glebowo-rolniczej oraz mapy ewidencyjnej. Wprowadzono dodatkowo analizę wielkości powstałych wydzieleń – tak aby uniknąć wydzieleń poniżej przyjętych normatywów. Przyjęto różne scenariusze demograficzne oraz wyznaczono związane z nim potrzeby przestrzeni niezbędnej pod zabudowę. Końcowe wyniki przedstawiono w postaci map ukazujących skalę występowania konflikttów dla poszczególnych scenariuszy. Opracowany model analiz wykorzystuje narzędzia algebry map ArcGIS ESRI.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Model tekstowy danych graficznych i możliwości jego zastosowania w fotogrametrii cyfrowej

W wyniku badań prowadzonych w latach 60-90 XX wieku opracowano rastrowy i wektorowy model danych graficznych, które najczęściej są wykorzystywane w grafice komputerowej, kartografii, fotogrametrii cyfrowej oraz SIP. Wady i zalety każdego z tych modeli są znane i opisane w wielu publikacjach, również jako możliwości ich wykorzystywania w technologiach cyfrowych zastosowanych w kartografii, SIP i fotogrametrii. Analizując nowoczesne technologie cyfrowe w geodezji, kartografii, fotogrametrii i SIP można stwierdzić, że procesy pozyskiwania, zapisywania, przechowywania, transferu, analiz i wykorzystania danych graficznych są nadal skomplikowane i pracochłonne. W artykule opisano wyniki badań prowadzonych przez autora, które dotyczą: modelu tekstowego obrazu graficznego, formatu zapisywania obrazu tekstowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Sprawdzenie możliwości wykorzystania kontrolera Kinect jako skanera 3D do rejestracji kolorowych chmur punktów

Kontroler Kinect jest czujnikiem ruchu będącym urządzeniem wejściowym do konsoli gier XBOX (Microsoft®) pozwalającym na sterowane za pomocą gestów i poleceń słownych. Konstrukcja urządzenia zawiera dwie kamery (RGBi IR) oraz laserowy projektor podczerwieni. Procesor zawarty w urządzeniu na podstawie obrazu z kamery IR wyznacza „mapę głębokości” (640 x 480) w zakresie od 0.8 m do 5 m w czasie rzeczywistym (30 Hz). Niska cena urządzenia w porównaniu do jego możliwości sugeruje zastosowanie go jako odpowiednik skanerów laserowych 3D bliskiego zasięgu. W pracy przedstawiono szereg zagadnień związanych z pobieraniem informacji z urządzenia do komputera PC, generowaniem chmury punktów i jej kolorowaniem tzn. łączeniem obrazu z kamer RGB i IR. W czasie praktycznych prób okazało się, że format informacji jest nietypowy a dane dostarczane są ze zmienną dokładnością zależną od odległości od urządzenia. Konieczne stało się opracowanie własnych metod kalibracji sensora „głębokości” uwzględniających specyfikę działania urządzenia i cechy otrzymywanej chmury punktów. Istotnym problemem w kalibracji był brak możliwości wykonywania jej metodą klasyczną na „punktach” terenowych, które nie ulegały odwzorowaniu na mapie głębokości. Szereg problemów należało rozwiązać przy łączeniu obrazu „głębokościowego” z widzialnym ze względu na różne rozmieszczenie, rozdzielczość i pole widzenia obu kamer. W drugiej części pracy przedstawione zostanie metoda kalibracji i jej wyniki dla konkretnego egzemplarza czujnika Kinect oraz uzyskane dokładności. W celu sprawdzenia „jakości” uzyskanej chmury punktów przeprowadzono także porównanie wyników skaningu uzyskanych innymi bardziej profesjonalnymi urządzeniami. Uzyskane wyniki pozwalają na oszacowanie dokładności pomiaru rzędu kilku mm przy jednocześnie dużej nieciągłości pomiarów - mapa głębokości zawiera tylko około tysiąca różnych wartości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Integracja technologii geoinformatycznych w analizie uszkodzeń lasu spowodowanych przez huragan w Puszczy Piskiej

W dniu 4 lipca 2002 roku, w północno-wschodniej Polsce huragan zniszczył 330 km² drzewostanów, w tym kompletnie 17 000 ha (straty 3.6 mln m³ drewna). Na zniszczonym fragmencie obszaru w Puszczy Piskiej utworzono Las Ochronny „SZAST” (445 ha). Nalot fotogrametryczny wykonano dnia 14.11.2002 r. z zastosowaniem zdjęć spektrostrefowych w skali 1:15 000. Użycie technologii geoinformatycznych w projekcie polegało na jednoczesnym wykorzystywaniu: odbiorników GPS, cyfrowej stacji fotogrametrycznej, oprogramowania do przetwarzania obrazów oraz narzędzi GIS. Te ostatnie integrowały wyniki pomiarów fotogrametrycznych z bazami danych geometrycznych i atrybutowych. W terenie stworzono klucz interpretacyjny obejmujący 8 klas uszkodzeń drzewostanów. Digitalizacja 10 modeli pozwoliła na wydzielenie 1 576 poligonów na obszarze 1965.60 ha, które na drodze analiz przestrzennych porównano z 726 poligonami pododdziałów z Leśnej Mapy Numerycznej. Analizowano warstwę wynikową 4 973 poligonów o atrybutach przejętych ze stereodigitalizacji oraz z bazy danych SILP\LAS. Największe nasilenie szkód (klasa 4.2) zanotowano na obszarze 533.6 ha poza lasem ochronnym „SZAST” (las administrowany przez PG LP). Na obszarze „SZAST” znalazło się 87.51 ha drzewostanów w tej klasie uszkodzeń, przy czym największe powierzchnie zajęła klasa 4.1 (125.81 ha). NMT obszaru pozwolił na wygenerowanie ortofotografii cyfrowych, które po mozaikowaniu i wyrównaniu tonalnym skompresowano (algorytm ECW) do wielkości 123 MB. Przeprowadzone badania potwierdziły konieczność stosowania technologii geoinformatycznych zapewniających: szybkie pozyskanie, przetworzenie i generowanie obiektywnych i weryfikowalnych geodanych. Wspierają one procesy podejmowania decyzji na obszarach klęsk żywiołowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Geodezyjno-prawne problemy związane z przygotowaniem dokumentacji dla celów inwestycji drogowych na terenie Krakowa

Konieczność przyspieszenia rozwoju infrastruktury drogowej w Polsce, a jednocześnie możliwość efektywnego wykorzystania na ten cel środków z budżetu Unii Europejskiej spowodowały zmiany legislacyjne w zakresie przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W artykule przedstawiono problemy geodezyjno-prawne powstające w toku realizacji przepisów znowelizowanej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w zakresie nabywania z mocy prawa przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających inwestycji drogowych. Do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej należy dołączyć dokumentację geodezyjną sporządzaną w celu zatwierdzenia podziałów geodezyjnych nieruchomości, ustalenia stanu prawnego nieruchomości przeznaczonych pod inwestycje drogowe oraz ujawnienia w księdze wieczystej nabycia prawa własności przez podmioty publicznoprawne. Autorki przedstawiają wybrane problemy geodezyjno-prawne powstające w toku przygotowywania w/w dokumentacji oraz znaczenie prawidłowego wykonania tej dokumentacji dla potrzeb ustalania odszkodowania dla właścicieli nieruchomości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Weryfikacja sieci komunikacyjnej Puszczy Niepołomickiej

Badania zostały oparte na warstwach wektorowych Leśnej Mapy Numerycznej (LMN) takich jak: komunikacja, leśnictwa, oddziały, wydzielenia oraz elementach sieci komunikacyjnej Puszczy Niepołomickiej, pozyskanych na podstawie materiałów geodezyjnych. Na podstawie danych PZGiK na obszarze Puszczy Niepołomickiej pozyskano 356.6 km linii komunikacyjnych, w tym największym udziałem charakteryzowały się drogi gruntowe polne lub leśne (48.8%). Blisko o połowę niższy udział procentowy posiadały drogi o nawierzchni utwardzanej i szerokości poniżej 3 m (24.6%), natomiast około 13.8% oraz 11.6% stanowiły odpowiednio drogi gruntowe wiejskie oraz ścieżki. Najniższy procent to drogi o nawierzchni twardej i szerokości od 3 do 7 m – nieco ponad 1.1%. Dla porównania ogólna długość linii komunikacyjnych dostępnych w LMN wynosiła 419.7 km. Dla wyselekcjonowania różnic pomiędzy liniami komunikacyjnymi dostępnymi w LMN a występującymi w materiałach PZGiK wykonano analizy przestrzenne GIS. W ich wyniku ustalono, iż linie komunikacyjne pozyskane w oparciu o geodane a nieposiadające swych odpowiedników w LMN charakteryzowały się całkowitą długością równą 61.7 km. Natomiast długość szlaków komunikacyjnych LMN, dla których obserwowano brak odpowiedników w materiałach PZGiK wynosiła 125.8 km. W obu przypadkach główny udział różnicy (około 70%) stanowiły drogi gruntowe polne i leśne, a następnie ścieżki o udziale około 28%. Zgodność linii komunikacyjnych dla obu analizowanych źródeł występowała łącznie w około 294 km obiektów. Zaobserwowano także przesunięcie obiektów LMN względem szlaków komunikacyjnych przedstawionych na mapach topograficznych. W większości przypadków rozbieżność lokalizacji kształtowała się w przedziale od 0–5 m. Efektem prac było opracowanie mapy sieci komunikacyjnej Puszczy Niepołomickiej, której treść stanowiły drogi i ścieżki LMN uzupełnione o linie komunikacyjne pozyskane na bazie geodanych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna