rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prawnospadkowe konsekwencje popełnienia przestępstwa

Przedmiotem artykułu jest analiza zagadnienia relacji między przepisami prawa cywilnego a przepisami prawa karnego w zakresie, w jakim odnoszą się one do instytucji prawa spadkowego pozwalających na wydziedziczenie oraz orzeczenie niegodności w związku z popełnieniem przestępstwa. Autorzy podejmują próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy posługiwanie się przez ustawodawcę cywilnego pojęciami właściwymi prawu karnemu stanowi zabieg celowy i nakazuje odesłanie do przepisów Kodeksu karnego, czy stanowi jedynie pewien zabieg językowy i nie nakłada na interpretatora przepisów Kodeksu cywilnego tego obowiązku. Przedmiotem analizy pozostają przesłanki orzeczenia niegodności spadkobiercy oraz wydziedziczenia spadkobiercy uprawnionego do zachowku.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Jednolity Sąd Patentowy – z perspektywy Polski

Celem artykułu jest analiza niektórych zagadnień prawnych wynikających na tle porozumienia w sprawie Jednolitego Sądu Patentowego (Agreement on a Unified Patent Court), w szczególności wątpliwości dotyczących statusu prawnego tego Sądu w świetle prawa Unii Europejskiej oraz zastrzeżeń co do zgodności porozumienia JSP z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
        Po zwięzłym przedstawieniu zawartości porozumienia JSP (UPC Agreement) i warunków jego wejścia w życie autorka analizuje status JSP w świetle zawartych w nim postanowień określających ten Sąd jako „sąd wspólny dla umawiających się państw członkowskich” („court common to the Contracting Member States”) i „część ich systemu sądowego („part of their judicial system”). Analiza uwzględnia opinię 1/09 Trybunału Sprawiedliwości z 8 marca 2011 r., dotyczącą poprzednio przewidywanego porozumienia mającego utworzyć sąd ds. patentów europejskich i patentów Unii Europejskiej (European and European Union Patents Court).
        Na tle Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wskazane zostały wątpliwości dotyczące dopuszczalności przekazania przez Polskę kompetencji w dziedzinie władzy sądowniczej (wymiaru sprawiedliwości) na rzecz JSP, a także liczne inne zastrzeżenia co do zgodności porozumienia JSP z polskim porządkiem konstytucyjnym i przewidzianymi w nim standardami ochrony praw podstawowych, takich jak prawo do sądu i rzetelnego procesu (np. w kontekście języków postępowania przed JSP).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Unikanie opodatkowania w świetle orzecznictwa niemieckiego

Autor skupia się na problemie unikania opodatkowania w niemieckim systemie prawnym i upatruje ważny element w dyskusji na temat tego zjawiska w niemieckim orzecznictwie sądowym. Obok rozważań doktryny na temat odpowiedniej ustawowej regulacji dotyczącej opisywanego zjawiska, zaprezentowana została ustawowa regulacja ogólnej klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. Całość opracowania dopełniona została analizą rozwojowego orzecznictwa (tzw. Gesamtplanrechsprechung) najwyższego niemieckiego sądu właściwego w sprawach podatkowych (Bundesfinanzhof), która w sposób szczególny ukazuje poglądy niemieckich sądów podatkowych dotyczące walki z unikaniem opodatkowania. Tak ukształtowany artykuł ma stanowić materiał komparatystyczny i głos w dyskusji na temat sposobów przeciwdziałania unikaniu opodatkowania (obejście ustawy podatkowej).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Radykalne uproszczenie prawa podatkowego w ujęciu Paula Kirchhofa

Artykuł dotyczy koncepcji Paula Kirchhofa uproszczenia prawa podatkowego. Została ona przedstawiona w projekcie Bundessteuergesetzbuch: Ein Reformentwurf zur Erneuerung des Steuerrechts (Federalny kodeks podatkowy: projekt reformy dla odnowienia prawa podatkowego [2011]). Projekt uproszczenia prawa podatkowego Kirchhofa jest próbą odpowiedzi na dobrze rozpoznane słabości współczesnych systemów podatkowych i powtarzające się wezwania do ich reformy. Choć kodeks został stworzony z myślą o Niemczech, nieukrywane ambicje heidelberskiego profesora są większe. Zgodnie z nimi jego koncepcja uproszczenia prawa podatkowego może być zastosowana w innych państwach, a częściowo także w regulacjach podatkowych w prawie Unii Europejskiej. Celem artykułu jest zapoznanie czytelnika z motywacjami Kirchhofa, przyjętymi przez niego założeniami, a także podstawowymi regulacjami projektu. W miejsce ponad 30 podatków występujących w prawie niemieckim projekt pozostawia jedynie cztery: podatek dochodowy, podatek od spadków i darowizn, podatek obrotowy oraz podatek akcyzowy. Znacznie ograniczona została liczba wyjątków, zwolnień i regulacji szczególnych. W efekcie zamiast ponad 50 000 paragrafów obowiązującego prawa podatkowego proponowana regulacja zawiera tylko 237 paragrafów. Jest to pierwsze omówienie koncepcji Kirchhofa w polskiej doktrynie prawa. Zdaniem autora artykułu przedstawiony przez Kirchhofa kodeks zasługuje na pozytywną ocenę, może być wzorem dla nadaktywnego ustawodawcy oraz inspiracją dla reform systemów podatkowych we współczesnym świecie. Autor artykułu dostrzega jednak problem uzyskania przez tego rodzaju projekt trwałej akceptacji doktryny prawa, partii politycznych i opinii publicznej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Czy nowa kodyfikacja prawa cywilnego jest potrzebna w czasie kryzysu prawa?

W artykule podjęto refleksję nad zasadnością kontynuacji prac nad nowym kodeksem cywilnym. W tym względzie autor wskazuje na konieczność porzucenia dotychczasowej metody regulacji, gdyż ta już się wyczerpała i nie daje nadziei na poprawę sytuacji. Swoje zapatrywania autor uzasadnia koniecznością zmierzenia się z zasygnalizowanymi w tekście kryzysami, dotykającymi zarówno legislatywę (zjawisko dekodyfikacji, nieprzemyślane nowelizacje, odejście przez ustawodawcę od negocjacyjnego modelu tworzenia prawa), jak i naukę prawa cywilnego (kryzys uniwersytetów – prowadzenie dydaktyki zorientowanej na masowego studenta oraz nadmierne hołdowanie metodzie formalno-dogmatycznej przez badaczy), a także judykaturę (sprowadzenie sędziów do roli „lepszych urzędników”, nadmierne obłożenie sądów). W artykule wskazano nadto na niedomagania obecnej refleksji nad prawem prywatnym, a by to zilustrować, wykorzystano dwa przykłady: niedawnej wątpliwej nowelizacji Kodeksu cywilnego (dodanie nowego przepisu art. 72 § 2 k.c.) oraz niedostatecznej refleksji doktrynalnej nad zjawiskiem wyzysku (art. 388 k.c.). W konkluzji autor proponuje odejście od obecnego modelu, w którym centralną pozycję zajmuje pandektystyczny kodeks cywilny, na rzecz systemu ruchomego, którego rdzeniem są zasady prawne, doprecyzowane przez naukę i orzecznictwo.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Problem związania sądu polubownego przepisami prawa materialnego

W doktrynie procesu cywilnego pojawiły się opinie, że sądy polubowne (arbitrażowe) muszą przestrzegać wszystkich przepisów prawa cywilnego (prawa materialnego) na takiej samej zasadzie, jak czynią to sądy państwowe. Pogląd ten jest błędny, gdyż nie można go wyprowadzić ani z przepisów części piątej Kodeksu postępowania cywilnego, ani też z postanowień Regulaminu arbitrażowego UNCITRAL z 2010 r. Poza tym sama idea sądów arbitrażowych polega na tym, że orzekają one na podstawie postanowień umowy, ogólnych zasad prawa, zasad słuszności i ustalonych zwyczajów. Nie są natomiast związane prawem materialnym, muszą jedynie respektować podstawowe zasady porządku prawnego (klauzula porządku publicznego). Strony, którym to nie odpowiada, nie powinny zapisywać swoich spraw cywilnych sądom polubownym.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kulturowe uwarunkowania rozumienia praw człowieka. Niemiecka nauka prawa wobec legalizacji spornych praktyk religijnych

Od kilku lat w niemieckiej nauce prawa toczy się intensywna debata na temat prawnej dopuszczalności obrzezania dzieci płci męskiej. Ogniskiem sporu wydaje się pytanie o to, czy przy obrzezaniu dochodzi do zagrożenia dobra dziecka, tak że państwo uprawnione jest do ingerencji w prawo rodziców do wychowania dziecka.
        Debata o prawnej dopuszczalności obrzezania stanowi egzemplifikację szerszych problemów, z którymi konfrontowane jest demokratyczne państwo prawa oraz refleksja teoretycznoprawna. Do problemów tych należy określenie istoty i granic prawa rodziców do wychowania dziecka oraz prawa do wolności religijnej, potencjalny konflikt praw i wolności konstytucyjnych, dynamiczna interpretacja praw człowieka związana ze zmieniającą się wrażliwością w zakresie chronionych dóbr, czy wreszcie uzasadnienie i stosowanie uniwersalnych zasad prawa w świetle wzrastającego aksjologicznego pluralizmu współczesnych społeczeństw. Celem artykułu jest przedstawienie kształtowania się w Niemczech stanu prawnego dotyczącego obrzezania oraz głównych argumentów podnoszonych w niemieckiej debacie o jego prawnej dopuszczalności.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Neutralność, demokracja, uspołecznienie

Michał Dudek w artykule poświęconym relacjom między ideą neutralności a koncepcją uspołecznienia prawa dokonuje krytyki zasady neutralności światopoglądowej państwa. Zasada ta – zdaniem M. Dudka – jest „wysoce problematyczna” i podatna na liczne zarzuty. Główny przedmiot jego krytyki stanowi koncepcja neutralności uzasadnienia (neutralność proceduralna). Według niego powyższa koncepcja jest niemożliwa do utrzymania, ponieważ (1) skupia się na perspektywie moralnej ustawodawcy (a nie na punkcie widzenia obywateli demokratycznych); (2) jest zbyt „miękka” (stosowanie przez ustawodawcę neutralnej procedury nie gwarantuje neutralnego charakteru regulacji prawnej); (3) jest nadmiernie wymagająca (ze względu na przywiązanie do zasady powściągliwości); (4) stosowanie tej koncepcji w procesie stanowienia prawa może prowadzić do manipulacji. Jednakże najważniejszym zarzutem względem neutralności uzasadnienia jest to, że odwołujące się do niej działania polityczne nie mogą wygenerować właściwego poziomu stabilności społecznej oraz uspołecznienia prawa.
        W niniejszym artykule bronię zasadności koncepcji neutralności światopoglądowej, a także odpowiadam na większość zarzutów M. Dudka. Twierdzę, że idea neutralności uzasadnienia nie koncentruje się na perspektywie moralnej ustawodawcy, lecz przyjmuje punkt widzenia rozumnego obywatela demokratycznego. Uważam również, że chociaż zasada neutralności uzasadnienia jest miękka i wymagająca, to jej zalecenia są wykonalne i dobrze uzasadnienie. Co więcej, w moim przekonaniu powoływanie się na zasadę neutralności w praktyce politycznej może doprowadzić do zaistnienia stanu stabilności z dobrych racji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Węzłowe problemy stosowania prawa prywatnego w sektorze publicznym

Artykuł stanowi syntetyczne ujęcie kluczowych problemów towarzyszących stosowaniu prawa prywatnego w sektorze publicznym. Przynajmniej niektóre z tych problemów, zdaniem autora, mają wymiar metodologiczny. Do tych metodologicznych autor zalicza te, które narosły wokół tradycyjnego podziału na prawo publiczne i prywatne. Absolutyzowanie tego podziału oraz postrzeganie go jako podziału dychotomicznego sprawia, że pojawiają się określone bariery w myśleniu o prawie. Bariery te są z kolei przyczyną powstawania różnego rodzaju stereotypów. Do tych stereotypów autor zalicza: – stereotyp „dobrego prawo cywilnego” i „złego prawo administracyjnego”; – stereotyp umowy jako instrumentu regulowania stosunków społecznych zawsze lepszego od decyzji administracyjnej; – stereotyp spółki prawa handlowego jako jednostki organizacyjnej zawsze lepszej od zakładu budżetowego.
        Ponadto do węzłowych problemów autor zalicza kwestię wolności umów w sektorze publicznym. Zdaniem autora jest to zagadnienie, które nie doczekało się dotąd kompleksowego rozwiązania ani w polskiej, ani w zagranicznej nauce prawa. Autor dostrzega także problem konstytucyjnych granic cywilnoprawnej metody regulacji stosunków społecznych.
        W zakończeniu autor stawia tezę o potrzebie wykształcenia w sensie normatywnym, naukowym i dydaktycznym odrębnego działu prawa prywatnego poświęconego stosowaniu prawa prywatnego w sektorze publicznym.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Referendum lokalne

Referendum lokalne jest przykładem demokracji bezpośredniej. Jego istota zawiera się w powszechnym i bezpośrednim udziale uprawnionych obywateli w głosowaniu, z których każdy dysponuje jednym głosem, a decydujące znaczenie ma wola większości. Jego przeprowadzenie wymaga ustalenia rodzaju referendum (wiążące lub opiniodawcze) oraz prawidłowego sformułowania pytania referendalnego. Idea referendum lokalnego niesie ze sobą pewne ograniczenia: przedmiotowe i organizacyjne (zakłada pewną aktywność obywateli; często trudno o pełny racjonalizm w dokonywanym wyborze; sama formuła głosowania ogranicza pole dla ewentualnego kompromisu; przeprowadzenie wymaga czasu oraz wiąże się z koniecznością poniesienia znaczących kosztów).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Ramowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego a władztwo planistyczne gminy

Z dniem 1 stycznia 2016 r. do polskiego porządku normatywnego wprowadzono nową kategorię opracowania planistycznego, którym jest ramowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego, a z dniem 1 lipca 2017 r. został utworzony związek metropolitalny pod nazwą „Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia”. W związku z powyższym w artykule podjęto próbę analizy charakteru normatywnego studium metropolitalnego (sporządzanego na nowym szczeblu planowania przestrzennego, jakim jest obszar metropolitalny), mając na uwadze w szczególności wpływ jego ustaleń na zakres władztwa planistycznego gminy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Stanowisko Komisji Weneckiej dotyczące pozycji ustrojowej sądownictwa konstytucyjnego w demokratycznym państwie prawa

Debata, jaka toczy się od kilku miesiącu wokół Trybunału Konstytucyjnego, dotyczy jednego z zasadniczych fundamentów państwa prawa, jakim jest miejsce konstytucji w systemie źródeł prawa i związana z tym rola sądownictwa konstytucyjnego w systemie ustrojowym opartym na podziale władz. W toku wielu dyskusji ustrojowych, jakie toczyły się w naszym państwie od 1989 r., aksjomat dotyczący roli konstytucji i autonomii sądu oceniającego zgodność prawa z konstytucją, jako należący do europejskiej i demokratycznej tradycji konstytucyjnej, był nietknięty. Trwająca debata polityczna wydaje się ten aksjomat podważać.
        Skoro mamy do czynienia z tak ważnym fundamentem demokracji, jakim jest sądownictwo konstytucyjne, trudno się dziwić zainteresowaniu instytucji europejskich zmianami dokonywanymi w tym obszarze w jakimkolwiek państwie europejskim.
        Szczególną rolę w tym obszarze pełni Komisja Rady Europy nazywana potocznie Komisją Wenecką. Można ją określić jako swoisty organ udzielający doradztwa prawnego państwom z zakresu prawa publicznego. Działa na wniosek danego państwa albo organów europejskich. Komisja wskazuje w swoich opiniach na cały szereg merytorycznych kwestii istotnych dla zapewnienie autonomii i bezstronności sądów konstytucyjnych. Opinie Komisji nie mają charakteru wiążącego. Mimo niewiążącego charakteru, tworzone przez Komisję wenecką soft law jest istotne nie tylko dla państw będących jej członkami, ale także dla państw współpracujących z Komisją. Państwa te bowiem chcą być postrzegane jako należące do wspólnoty państw przywiązanej do idei praw człowieka, demokracji i rule of law w granicach nakreślonych przez Komisję Wenecką. Jako reputation-enhancing community, Komisja Wenecka stwarza państwom możliwość współudziału w przygotowywaniu tych standardów, a zarazem traktowania rekomendacji Komisji jako części swojej suwerennej odpowiedzialności za kształt system prawnego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Polityka a Trybunał Konstytucyjny. Konstytucja – ostatni środek obrony przed polityką

Przedmiotem artykułu jest ‒ w pierwszej części ‒ próba odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu fakt powoływania sędziów Trybunału Konstytucyjnego przez organ polityczny, tj. Sejm RP, determinuje polityczny charakter samego Trybunału Konstytucyjnego. Autor wskazuje m.in. na podstawie swoich własnych doświadczeń sędziego TK, że poszukiwanie iunctim pomiędzy aktem politycznego wyboru sędziów a ich aktywnością orzeczniczą nie znajduje uzasadnienia, co wyraźnie potwierdzają przykłady konkretnych rozstrzygnięć sądu konstytucyjnego w tzw. hard cases. Sędziowie wyposażeni w bardzo silne gwarancje niezawisłości potrafią zachować obiektywizm ocen i niezależność także od swoich własnych przekonań politycznych. Prawdziwym zagrożeniem niezależności Trybunału Konstytucyjnego jest natomiast presja polityczna wywierana przez rządzących, której przejawem jest np. bezpośrednia personalna krytyka sędziów TK lub odmowa wykonywania orzeczeń sądu konstytucyjnego. Szczególnie niebezpiecznym instrumentem jest próba ingerowania ustawodawcy w sprawy wewnętrznej autonomii proceduralnej TK, zmierzająca m.in. do narzucenia kolejności rozpatrywanych spraw, wprowadzenia większości kwalifikowanej 2/3 przy podejmowaniu orzeczeń w pełnym składzie czy określenia quorum na takim poziomie, który może paraliżować funkcjonowanie sądu konstytucyjnego. W drugiej części artykułu podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy Trybunał może zbadać konstytucyjność procedur wprowadzonych nową ustawą o TK, zanim przystąpi do stosowania tych procedur. Autor udziela odpowiedzi twierdzącej na to pytanie, przytaczając argumenty na rzecz bezpośredniego stosowania Konstytucji, która w takich wypadkach staje się jedynym punktem odniesienia oceny nowych regulacji proceduralnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rewolucja – świadoma czy nieświadoma

Podważenie pozycji ustrojowej Trybunału Konstytucyjnego przez większość rządzącą po 25 października 2015 r. wpisuje się w ciąg zdarzeń głównie o charakterze ustawodawczym, które w istocie przekreślają status Rzeczypospolitej Polskiej jako państwo prawa. Rządzący, na czele z prezydentem, podejmują liczne działania i zaniechania stawiające ich ponad Konstytucją. Tryb i tempo uchwalania przez Sejm regulacji dotyczących ważnych dziedzin życia państwowego, takich jak ustawy: o policji, o mediach elektronicznych, o służbie cywilnej czy o prokuraturze, bez społecznych konsultacji i w atmosferze lekceważenia praw opozycji, niweczy demokrację proceduralną i rodzi najwyższy niepokój o cele, które rządzący stawiają przed sobą. Towarzyszące temu ruchy personalne na wysokich stanowiskach w administracji państwowej, w policji czy w agencjach rządowych, spółkach Skarbu Państwa i mediach publicznych, sprawiają wrażenie niekontrolowanych w pełni – ich gwałtowne nasilenie może wywołać chaos w życiu publicznym i pokusę wprowadzenia rządów autorytarnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Uwagi do aktualnych wydarzeń wokół polskiego Trybunału Konstytucyjnego

Nowelizacja ustawy o Trybunale Konstytucyjnym uchwalona 22 grudnia 2015 r. budzi liczne wątpliwości krajowych i zagranicznych ośrodków naukowych, medialnych i politycznych. Obawy wywołuje zwłaszcza to, że nie mieści się ona w granicach określonych w art. 197 Konstytucji RP. Wbrew pozorom wykracza bowiem poza sprawy organizacyjne i proceduralne. Przepisy narzucające zasadę orzekania w 13-osobowym składzie, w kolejności wyznaczanej datami wpływu spraw oraz brak vacatio legis uniemożliwiają w praktyce normalną działalność orzeczniczą Trybunału Konstytucyjnego. W szczególności blokują możliwość zbadania w rozsądnym terminie konstytucyjności ustawy z 22 grudnia 2015 r., co z kolei rodzi niebezpieczeństwo powstania absurdalnych sytuacji prawnych. Może to oznaczać ingerencję w kompetencje orzecznicze Trybunału Konstytucyjnego zagwarantowane w art. 188 Konstytucji RP. Do niego też powinno należeć ostateczne rozstrzygnięcie wszystkich dylematów związanych z wymienioną wyżej ustawą.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Sposób wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego

W artykule zwraca się uwagę na zależność sposobu wyboru sędziów sądów konstytucyjnych w zależności od przypisywanego w danym porządku prawnym charakteru tych sądów. Jednak zawsze zwraca się uwagę, aby skład sądu był ustalany tak, aby jedna, przeważająca w parlamencie, siła polityczna nie miała decydującego wpływu na wybór składu sądu konstytucyjnego. Nieporozumieniem jest traktowanie sądu konstytucyjnego jako organu politycznego (trzeciej izby parlamentu, negatywnego ustawodawcy). Orzeczenia sądu konstytucyjnego mają mieć charakter kasacyjny, badając zgodność aktu normatywnego z konstytucją lub innymi aktami normatywnymi, sąd konstytucyjny nie bierze pod uwagę racjonalności i celowości przyjętych rozwiązań. W artykule proponuje się nowy sposób doboru kandydatów na stanowiska sędziów polskiego Trybunału Konstytucyjnego, który ma zapewnić, że będą się oni charakteryzować określonymi cechami: wyróżniać się wiedzą prawniczą, nieskazitelnością charakteru oraz świadomością niezawisłości.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zmiana modelu służby cywilnej po nowelizacji ustawy o służbie cywilnej

W artykule omówiono zmiany w zatrudnieniu w służbie cywilnej wynikające z ustawy z 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw. W artykule dokonano analizy nowych warunków zatrudnienia na wyższych stanowiskach w służbie cywilnej na podstawie powołania. Przedstawiono też warunki pełnienia funkcji przez Szefa Służby Cywilnej oraz zasady funkcjonowania Rady Służby Publicznej, która zastąpiła dotychczasową Radę Służby Cywilnej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne