rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przegląd metod stosowanych przy sporządzaniu prognoz oddziaływania na środowisko do projektów rozporządzeń w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionów wodnych

W krajowych przepisach prawnych zapis art. 113 ustawy z dnia 18 lipca 2001 ustawy Prawo Wodne [tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 145 ze zm.] określa dokumenty planistyczne, które należy sporządzić na potrzeby planowania gospodarki wodnej. Jednym z etapów planistycznych zmierzających do poprawy lub utrzymania dobrego stanu wód w poszczególnych obszarach dorzeczy jest ustalenie warunków korzystania z wód regionów wodnych. W Polsce wyznaczono 21 regionów wodnych i dla każdego z nich właściwy terytorialnie regionalny dyrektor zarządu gospodarki wodnej opracował projekt warunków korzystania z wód regionu wodnego, obecnie następuje ich uchwalanie w formie aktów prawa miejscowego. Na podstawie art. 46 ustawy z dnia ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm. dalej jako ustawa ooś] projekty polityk, strategii, planów lub programów w dziedzinie m.in. gospodarki wodnej opracowywanych lub przyjmowanych przez organy administracji, wyznaczających ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i/lub których realizacja może spowodować znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000 wymagają przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Celem przeprowadzonych badań było zbadanie jakie metody oceny są wykorzystywane na potrzeby sporządzania prognoz oddziaływania na środowisko oraz w jakim zakresie korzystano z Systemów Informacji Geograficznej (GIS) podczas sporządzania prognoz oddziaływania na środowisko projektów rozporządzeń w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionów wodnych w Polsce.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wariantów termomodernizacji budynku mieszkalnego w kontekście optymalnego zapotrzebowania energetycznego

Energia jest podstawowym czynnikiem i budulcem świata - jest wszechobecna. W porównaniu do innych krajów europejskich, w Polsce wciąż zużywa się zbyt wiele energii do ogrzewania budynków, które w większości zbudowano bez dbania o aspekty ekologiczne i ekonomiczne ze względu na zużycie ciepła. Dlatego coraz więcej właścicieli budynków decyduje się na ich termomodernizację ze względu na oszczędność energii i zwiększenie komfortu użytkowania. W artykule przedstawiono analizę wariantów termomodernizacji istniejącego budynku mieszkalnego ze względu na optymalne zapotrzebowanie energetyczne. Określono korzystną grubość ściennych i dachowych warstw izolacji w różnych konfiguracjach. Przeprowadzono obliczenia opłacalności inwestycji z wykorzystaniem wskaźnika NPV dla izolacji o różnych grubościach oraz bez izolacji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie pochodnych chitozanu w celu stymulacji wzrostu roślin ozdobnych

Obecnie w rolnictwie wzrasta stosowanie bezpiecznych dla środowiska biopolimerów w celu poprawy plonowania roślin. Szczególnie obiecującym biopolimerem jest chitozan i jego pochodne mogące mieć wiele zastosowań w uprawie roślin jako potencjalne biostymulatory. Na temat wpływu ciężaru cząsteczkowego pochodnych chitozanu na wzrost roślin ozdobnych jest niewiele danych. Śniedek Saundersa jest cennym gatunkiem uprawianym w ogrodach, doniczkach i na kwiat cięty, a także ma znaczenie w farmakologii. W eksperymencie zastosowano 0,5% roztwory oligochitozanu o dwóch ciężarach cząsteczkowych (M<sub>W</sub> 5000 i M<sub>W</sub> 100 000 g mol<sup>-1</sup>) do otoczkowania cebul. Biopolimery zostały oznaczone metodą HPLC. Stwierdzono, że otoczkowanie cebul w roztworze oligochitozanu miało stymulujący wpływ na większość analizowanych cech biometrycznych, wskaźniki fizjologiczne i plon cebul. Najkorzystniejszy wpływ na jakość kwiatostanów, przewodność szparkową liści i masę cebul potomnych miało traktowanie roślin oligochitozanem o ciężarze cząsteczkowym M<sub>W</sub> 100 000 g·mol<sup>-1</sup>.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie wpływu dwóch rodzajów listew zaburzających na ruch złoża w suszarkach bębnowych

Badania przeprowadzono w celu określenie wpływu zastosowania przegród zaburzających na proces suszenia osadów ściekowych. Badania przeprowadzono dla trzech przegród ułożonych osiowo, jednej przegrody umieszczonej centralnie oraz w aparacie bez przegród. Zastosowanie trzech przegród powoduje rozluźnienie złoża przy niższych prędkościach obrotowych, co wpływa na skrócenie czasu suszenia. Zastosowanie jednej przegrody nie wpłynęło na zwiększenie powierzchni kontaktu pomiędzy cząstkami, a omywającym je gazem. Wyniki badań eksperymentalnych porównano z obliczonymi na podstawie wzorów dostępnych w literaturze na charakterystyczne prędkości obrotowe. Największe różnice odnotowano dla wirowania całego wypełnienia – 24,2 obr/min, najmniejsze natomiast dla prędkości krytycznej – 1,4 obr/min.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zjawisk lodowych na erozję brzegów koryta rzecznego na przykładzie rzeki Łyny

W artykule podjęto próbę analizy wpływu zjawisk lodowych na erozję brzegów koryta rzeki pojeziernej na przykładzie rzeki Łyny (północno-wschodnia Polska). Do analizy wytypowano przekrój Smolajny, położony w jej środkowym biegu. Badania przeprowadzono w latach hydrologicznych 2005-2012. W badanym okresie obserwowano występowanie, rozwój i intensywność zjawisk lodowych, takich jak: lód brzegowy, pokrywa lodowa, spływ wody na lodzie na tle zmian cech morfologicznych koryta rzecznego. W wyniku obserwacji stwierdzono skokowe zwiększenie się szerokości koryta w badanym profilu poprzecznym (dwukrotnie po 0,5 m). Związane było to z długim czasem zalegania grubej pokrywy lodowej. W latach 2005-2012 zaobserwowano fluktuacje wielkości cech morfometrycznych, zarówno dodatnie jak i ujemne. Czynnikiem kształtującym brzegi koryta są ponadto gwałtowne roztopy pokrywy śnieżnej przy jednoczesnym utrzymywaniu się pokrywy lodowej. Wpływa to na zwiększone podmywanie brzegów koryta. Wykazano, że w badanym okresie nastąpiło zwiększenie szerokości koryta w badanym przekroju o jeden metr, zwiększenie powierzchni przekroju poprzecznego oraz głębokości maksymalnej i średniej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usługi ekosystemów jako instrument wspierania decyzji w gospodarce przestrzennej i ochronie środowiska

Sposób korzystania ze środowiska w dużym stopniu oddziałuje na stan ekosystemów i często zmniejsza ich potencjał. Utrata funkcji zapewnianych przez naturalne ekosystemy w perspektywie długoterminowej może mieć negatywny wpływ na dobrobyt człowieka. Celem podjętej analizy była ocena zmian usług ekosystemów, jako narzędzia wspomagającego procesy decyzyjne w gospodarce przestrzennej i ochronie środowiska. Na przykładzie kopalni kamienia wapiennego „Lipówka” w Rudnikach przedstawiono sposób przywracania świadczeń środowiskowych na terenach zdegradowanych. Do analiz wybrano matrycę usług ekosystemowych, w której zidentyfikowano trendy świadczonych usług przy trzech sposobach użytkowania terenu, tj.: kopalni odkrywkowej, po zamknięciu wyrobiska i po rekultywacji. Zmiany świadczonych usług ekosystemowych przy różnym użytkowaniu są przesłanką do uwzględnienia ich w trakcie podejmowania decyzji dotyczących zagospodarowania przestrzennego. Analiza usług ekosystemowych i ich zmian wydaje się być konieczna, aby we właściwy sposób rozwiązywać problemy przestrzenne i środowiskowe oraz podejmować decyzje z uwzględnieniem koncepcji zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena przemian związków węgla, azotu i fosforu podczas oczyszczania ścieków komunalnych

Prawidłowa eksploatacja oczyszczalni wymaga monitorowania parametrów procesu oczyszczania, jak i efektywności poszczególnych jego etapów. Wymagania prawne dotyczą nie tylko związków organicznych (BZT5, ChZT) i zawiesin ogólnych, ale również wysokoefektywnego usuwania związków biogennych: azotu i fosforu. Efektywność usuwania związków biogennych zakłóca m.in wahania temperatury, jakość ścieków, problemy z działaniem osadu czynnego. Celem badań było określenie zmian zawartości związków organicznych, związków azotu i fosforu w poszczególnych etapach mechaniczno-biologicznego oczyszczalnia ścieków. Próbki pobierano zgodnie z przepływem wzdłuż przekroju oczyszczalni: ścieki surowe, po mechanicznym oczyszczeniu, po komorze predenitryfikacji, defosfatcji, denitryfikacji, ścieki oczyszczone. Innym aspektem prowadzonych badań było wyznaczenie frakcji ChZT oraz ich zmian w ściekach komunalnych, po kolejnych etapach mechaniczno-biologicznego oczyszczania. Frakcjonowanie umożliwia wyodrębnienie rozpuszczonych i nierozpuszczalnych substancji organicznych, uwzględniając dodatkowo ich biodegradowalność, a także brak podatności na biologiczny rozkład, co stanowić bardzo istotny element kontroli procesów zachodzących podczas oczyszczania ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena zmienności odpływu w małych zlewniach górskich

W artykule przedstawiono strukturę matematycznego modelu odpływu ze zlewni o parametrach skupionych, który zastosowano do obliczenia hydrogramu odpływu z małych zlewni w dorzeczu Krzyżówki. Dla każdej zlewni cząstkowej na etapie identyfikacji modelu określono opad efektywny uzależniony od rodzaju gleb i zagospodarowania przestrzennego oraz adekwatny do rzeczywistości liniowy model odpływu powierzchniowego. Parametry modelu estymowano w oparciu o parametry fizjograficzne i geomorfologiczne zlewni cząstkowych. Model matematyczny zastosowano do określenia wpływu różnych form użytkowania powierzchni zlewni na kulminację hydrogramu odpływu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dwadzieścia pięć lat Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej

Polskie Towarzystwo Inżynierii Ekologicznej (PTIE) powstało w 1990 roku i uzyskało w tym samym roku osobowość prawną. Jest ono kontynuatorem Polskiego Komitetu Kształtowania i Ochrony Środowiska (powołanego w 1972 r.) w ramach struktur Naczelnej Organizacji Technicznej (aktualnie Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych). Głównym celem powołania PTIE było podejmowanie działań w zakresie dostosowywania rozwoju gospodarczego do wymogów kształtowania i ochrony środowiska przyrodniczego. Statutowe cele PTIE realizuje poprzez działalność ekspercką i publikacyjną. Merytorycznie działalność PTIE skupia się na popularyzowaniu racjonalnego użytkowania i ochrony środowiska przyrodniczego oraz naturalnych zasobów Ziemi. Przy aktualnie szybkim postępie naukowo-technicznym i dynamicznym rozwoju gospodarczym, nadmiernej eksploatacji zasobów naturalnych, inżynieria ekologiczna swoją działalnością wpisuje się w politykę ekologiczną państwa i przyczynia się do tzw. zrównoważonego rozwoju, chroni, dostosowuje i tworzy warunki niezbędne do życia człowieka, roślin i zwierząt. Towarzystwo aktualnie ma dobrze ugruntowana pozycję w świecie nauki poprzez wydawanie dwóch naukowych czasopism w wersji polskiej i anglojęzycznej. Współpracuje z różnymi ośrodkami naukowo-badawczymi i edukacyjnymi oraz przedsiębiorstwami, jak też z administracją samorządową i państwową w rozwiązywaniu lokalnych problemów gospodarczych ekologicznych. W artykule przedstawiono historię powstania i działalności PTIE oraz główne zakresy działań i najważniejsze osiągniecia Towarzystwa w latach 1990–2015.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ środowiska na zawartość arsenu w glebach uprawnych rejonu zgorzelecko-bogatyńskiego

Badania prowadzono w rejonie oddziaływania Kopalni i Elektrowni „Turów”, które poprzez emisję zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przyczyniają się do skażenia gleb m.in. arsenem. Celem przeprowadzonych badań było określenie całkowitej zawartości tego metalu w próbkach gleb uprawnych pobranych w rejonie oddziaływania ww. zakładów. Jednocześnie określono ich skład granulometryczny oraz właściwości fizyko-chemiczne – odczyn i procentową zawartość substancji organicznej. Gleby pobrane z głębokości od 0,0 do 0,3 m ppt oraz od 0,3 do 0,6 m ppt pochodziły z terenu bezpośredniego oddziaływania kopalni i elektrowni (rejon Bogatyni) oraz z regionu Zgorzelca, usytuowanego poza zasięgiem bezpośredniego oddziaływania emiterów. Zawartość arsenu całkowitego oznaczano metodą ICP-AES z wykorzystaniem spektrometru plazmowego Varian-Liberty Series II. Wszystkie próbki gleb, niezależnie od miejsca pochodzenia, wykazywały odczyn kwaśny, a zawartość substancji organicznej w obydwu rejonach badawczych była wyższa na głębokości od 0,0 do 0,3 m. Zgodnie z klasyfikacją PTG 2008, gleby z rejonu Zgorzelca zaliczono do bardzo lekkich, lekkich i średnich (piasek luźny, piasek gliniasty, glina piaszczysta i glina lekka), stwierdzono w nich ponadto wysoką zawartość frakcji piaskowej. Gleby z rejonu Bogatyni zaliczono do gleb średnich i ciężkich pyłowych (pył gliniasty i pył ilasty), z wysoką zawartością frakcji pyłowej. Podwyższony poziom arsenu w glebie uprawnej z rejonu oddziaływania Kopalni i Elektrowni, z jednej strony związany jest z antropogenicznym jego uwalnianiem podczas spalania węgla, ale również wpływ na to mają właściwości fizykochemiczne gleb. Jest to przyczyną zwiększonej kumulacji tego metalu, głównie na głębokości od 0,3 do 0,6 m. Wykazano również istotny, około 3.krotnie wyższy poziom tego metalu w rejonie bezpośredniego oddziaływania Kopalni i Elektrowni „Turów”, w porównaniu z rejonem zgorzeleckim, niezależnie od głębokości ich pobrania. Z pewnością duże znaczenie na absorpcję tego metalu mogą mieć nakładające się w tym rejonie zanieczyszczenia lokalne i transgraniczne, kwaśny odczyn gleb i wyższa procentowa zawartość substancji organicznej. Dużą rolę odgrywa także skład granulometryczny, głównie przeszło 4.krotnie wyższa średnia procentowa zawartość frakcji pyłowych i iłowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Struktura odpadów opakowaniowych w zakładach przetwórstwa mleka

W pracy przedstawiono badania przeprowadzone w 5 zakładach mleczarskich, dotyczące struktury powstających w nich odpadów opakowaniowych. Ilość odpadów opakowaniowych wahała się od 0,3 do 2,8 kg na 1000 litrów surowca. Wykazano, że w ciągu czterech lat (2005–2008) ilość odpadów tego typu zwiększała się, a dominującą grupą były odpady opakowaniowe z papieru i tektury.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stymulacja rozkładu substancji ropopochodnych w skażonej glebie z wykorzystaniem nadtlenku wodoru i szczepionki Yarrowia Lipolytica a 101

Skażenia substancjami ropopochodnymi stanowią ogromny problem, nie tylko w rolnictwie, ponieważ negatywnie wpływają na właściwości fizyko-chemiczne i aktywność biologiczną gleb. Związki te mogą się również akumulować w roślinach lub wraz z pyłem osiadać na ich zielonych częściach. Większość z nich to substancje karcenogenne, dlatego ich usuwanie ze środowiska wymaga zastosowania efektywnych, tanich i bezpiecznych metod. W warunkach laboratoryjnych oceniono przydatność łącznego wykorzystania techniki stymulacji nadtlenkiem wodoru i bioaugmentacji szczepionką drożdżową Yarrowia lipolytica A101 do oczyszczania gleby z substancji ropopochodnych oraz wpływ na dynamikę zmian mikrobioty gleby. Wykorzystanie tych technik nie spowodowało istotnej redukcji ogólnej zawartość związków ropopochodnych w skażonej glebie. Najbardziej efektywnym układ ten okazał się w przypadku degradacji WWA, powodując prawie czterokrotnie obniżenie ich stężenia (z 204 mg·kg-1 do 54 mg·kg-1), ale tylko w początkowym okresie procesu. W przypadku pozostałych grup węglowodorów nie zaobserwowano istotnej redukcji ich zawartości, ponieważ równocześnie w różnym stopniu następowała ich desorpcja z kompleksu glebowego. Bioremediacja wspomagana szczepionką Y. lipolytica A101 w połączeniu z nadtlenkiem wodoru stymulowała rozwój mikroorganizmów prokariotycznych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie efektywności oczyszczania poprocesowych wód koksowniczych z zastosowaniem procesów koagulacji oraz pogłębionego utleniania

W artykule omówiono badania, których celem było porównanie efektywności oczyszczania ścieków z przemysłu koksowniczego w procesach koagulacji objętościowej i pogłębionego utleniania z zastosowaniem odczynnika Fentona. W przypadku z pierwszej z metod przebadano 4 rodzaje koagulantów żelazowych, produkowanych przez Zakład "Kemipol" o wspólnej nazwie PIX. Były to: PIX-112, PIX-123, PIX-122 oraz PIX-113. Dobrano najkorzystniejszy koagulant, wyznaczono jego optymalna dawkę oraz pH roztworu reakcyjnego (pH=5;9). Proces pogłębionego utleniania przeprowadzono dla ścieków różniących się kwasowością (pH=3,5 oraz pH=5), stosując różne dawki żelaza (Fe2+) zmieniane w zakresie od 0,1 g/dm3 do 0,8 g/dm3 zachowując stosunek stężeń Fe2+/H2O2 na poziomie 1:3. Z uwagi na zbyt niski stopień oczyszczania przedmiotowych wód pod-procesowych w obu przypadkach, uniemożliwiający ich odprowadzenie do zbiornika naturalnego lub kanalizacji, poddano je doczyszczeniu w procesie odwróconej osmozy. Efektywność procesów fizykochemicznego oczyszczania ścieków koksowniczych określono w oparciu o zmiany wartości zanieczyszczeń tj. chemicznego zapotrzebowanie tlenu oraz zawartości węgla organicznego i ogól-nego, stężenie indeksu fenolowego, cyjanków wolnych, siarczków oraz żelaza ogólnego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Właściwości fizykochemiczne zeolitu modyfikowanego jonami żelaza

W dobie wzrastającego zanieczyszczenia środowiska naturalnego istotne jest poszu-kiwanie coraz efektywniejszych metod ich usuwania. W szczególności zastosowanie tanich i łatwo dostępnych katalizatorów "proekologicznych" - naturalnych zeolitów, pozwala na intensyfikację wielu procesów, a ponadto nie są wnoszone do środowiska dodatkowe zanieczyszczenia. Szerokie zastosowanie naturalnych zeolitów - uwodnionych glinokrzemianów, wynika z ich wyjątkowej struktury przestrzennej, nadającej im właściwości molekularno-sitowe, jonowymienne i sorpcyjne oraz dużą aktywność katalityczną. Ich powierzchnię można łatwo modyfikować jonami metali. Stąd mogą one być z powodzeniem stosowane jako heterogeniczny katalizator w procesie Fentona, do utleniania zanieczyszczeń organicznych w wodzie i ściekach. W pracy opisano właściwości fizykochemiczne zeolitu naturalnego modyfikowanego jonami żelaza (II), który następnie poddano prażeniu w temperaturze 450°C. W wyniku modyfikacji ziarna zeolitu pokryte zostały czerwonobrunatnymi tlenkami żelaza (III), które stanowiły ok. 5% masy zeolitu. Powstała powłoka była stabilna mechanicznie i chemicznie - do roztworu przechodziły niewielkie ilości Fe, nie przekraczające 70 /<g/g przy pH 3. Obserwacja struktury zeolitu pod elektronowym mikroskopem skaningowym wykazała obecność licznych spękań na powierzchni, zwiększających jego porowatość. Ponadto obniżył się potencjał elektrokinetyczny zeolitu, na którego wartość miało wpływ pH roztworu i rodzaj tworzących się w tych warunkach na powierzchni zeolitu hydrokso-kompleksów Fe(III). Właściwości fizykochemiczne otrzymanego zeolitu modyfikowanego nie wykluczają jego zastosowania w reakcji foto-Fentona.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ jonów żelaza na adsorpcję kwasów fulwowych na węglu aktywnym

Substancje humusowe są naturalnymi związkami organicznymi, powszechnie występującymi w wodach powierzchniowych. Ich obecność w uzdatnianych wodach powoduje wiele pro-blemów związanych z powstawaniem ubocznych produktów dezynfekcji i utleniania (UPDiU), o charakterze rakotwórczym i mutagennym. Najlepszą metodą uniknięcia negatywnych skutków dezynfekcji wody jest usuwanie z niej substancji organicznych. Dlatego wody powierzchniowe poddawane są, między innymi, koagulacji, a następnie adsorpcji, np. na węglu aktywnym. Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu jonów żelaza na proces adsorpcji kwasów fulwowych na węglu aktywnym Norit ROW 0,8 Supra. Zachodzący mechanizm zinterpretowano na podstawie ad-sorpcji hydroksokompleksów żelaza powstających w środowisku wodnym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Awaryjność małej oczyszczalni ścieków

W niniejszym referacie na przykładzie niewielkiej oczyszczalni ścieków, usytuowanej w podkrakowskiej miejscowości Siepraw zaprezentowano awaryjność jej urządzeń w okresie lat 2003 - 2007 obejmującą zjawisko powstawania piany w komorze osadu czynnego, spuchnięcie osadu w osadniku wtórnym, zakłócenia w procesie usuwania związków azotu i fosforu oraz wykaz awarii urządzeń oczyszczalni, pomimo ich fachowej i starannej obsługi, wg posiadanej instrukcji technologicznej i eksploatacyjnej. Zestawiono również konkretne mankamenty technologiczne w pracy urządzeń oczyszczalni oraz ich prawdopodobne przyczyny i sposoby przeciwdziałania. Kolejne zestawienie występujących awarii (średnio 13 w roku) pozwoliło stwierdzić, że główna ich przyczyną był brak zasilania energią elektryczną.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmienność ilości ścieków i nieczystości ciekłych oraz ładunku zanieczyszczeń na przykładzie oczyszczalni ścieków komunalnych w Lipsku n. Biebrzą

Projektowanie i modernizacja wiejskich oczyszczalni wymaga uwzględnienia wyższych niż w przypadku dużych obiektów wahań przepływu ścieków i obciążenia ładunkiem zanieczyszczeń. Dodatkowo, obok aspektów technicznych pod uwagę powinny być wzięte również aspekty ekonomiczne, wśród nich kierunki rozwoju obszaru oraz koszty związane z budową i eksploatacją oczyszczalni [2]. Właściwa ocena sytuacji nabiera coraz większego znaczenia wraz ze wzrostem ilości nieczystości ciekłych pochodzących z indywidualnych zbiorników bezodpływowych. Wysokie stężenia zanieczyszczeń w nich zawartych są źródłem przeciążenia oczyszczalni ładunkiem zanieczyszczeń przy jednoczesnym jej hydraulicznym niedociążeniu [6]. W pracy zestawiono ilości i przedstawiono wyniki badań jakości ścieków i nieczystości ciekłych oczyszczanych w wybranej oczyszczalni w województwie podlaskim. Celem badań było określenie obserwowanego i prognozowanego udziału nieczystości ciekłych w ogólnym strumieniu oczyszczanych ścieków oraz udziału ładunku zanieczyszczeń zawartych w nieczystościach ciekłych w ogólnym ładunku zanieczyszczeń trafiających do oczyszczalni. Otrzymane wyniki wskazują na celowość zastosowania systemu hydrofitowego do podczyszczania nieczystości ciekłych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka