rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Cyklosporyna A w leczeniu zespołu suchego oka

Cel: Przegląd aktualnego piśmiennictwa dotyczącego skuteczności stosowania cyklosporyny A w leczeniu przewlekłego zespołu suchego oka. Metody: Przeszukano bazę danych PubMed, używając następujących słów kluczowych: cyklosporyna A, zespół suchego oka, film łzowy, stan zapalny. Dodatkowymi warunkami były: publikacje oryginalne, z ostatnich 5 lat, w języku angielskim, dotyczące ludzi. Wybrano 9 artykułów oryginalnych na temat przewlekłej terapii cyklosporyną A. Wyniki: Znaleziono 9 artykułów oryginalnych dotyczących skuteczności leczenia cyklosporyną A. Głównym schematem podawania leku było stosowanie go 2 razy dziennie u pacjentów z zespołem suchego oka. W badaniach zaobserwowano zmniejszenie objawów miejscowych oraz redukcję konieczności stosowania miejscowo innych leków, w tym glikokortykosteroidów oraz sztucznych łez. Stwierdzono mały odsetek działań niepożądanych, do których należały ból w momencie podawania i podrażnienie oka. Wnioski: Cyklosporyna A jest skutecznym lekiem zmniejszającym objawy miejscowe zespołu suchego oka przy niewielkiej liczbie miejscowych i ogólnych działań niepożądanych.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Racjonalność postępowania zachowawczego w przypadku jaskry po operacji usunięcia zaćmy

Według danych WHO jaskra jest drugą po zaćmie najczęstszą przyczyną znacznego obniżenia ostrości wzroku oraz wiodącą przyczyną ślepoty. W starzejącym się społeczeństwie rośnie liczba chorych leczonych z powodu jaskry, którzy wymagają przeprowadzenia operacji usunięcia zaćmy. Fakoemulsyfikacja z wszczepieniem sztucznej soczewki jest obecnie powszechnie stosowaną procedurą usunięcia zmętniałej soczewki. Chociaż badania sugerują pooperacyjny spadek ciśnienia wewnątrzgałkowego u wielu pacjentów po operacji zaćmy, stopień jego redukcji zależy od jej przedoperacyjnej wartości w oczach z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą. Nie należy zapominać o ryzyku przemijającego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego we wczesnym okresie pooperacyjnym, który może wymagać dodatkowego, intensywnego leczenia.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wacław Kłoczkowski (1873–1930) – kontradmirał rosyjskiej i polskiej marynarki wojennej, doradca Delegacji Polskiej na konferencję wersalską, attaché wojskowy i morski przy Poselstwie Polskim w Londynie

W artykule opisano działalność Wacława Kłoczkowskiego (1873–1930), który służył w rosyjskiej marynarce wojennej od 1898 do 1917 r. W 1917 r. został awansowany do stopnia kontradmirała. W Wojsku Polskim służył od marca 1919 r. Od kwietnia 1919 r. do lutego 1922 r. był członkiem polskiej dyplomacji (członek Delegacji RP w Paryżu), przewodniczącym Komisji Gdańskiej i Żeglugi, pełnomocnikiem woj-skowym i morskim Poselstwa Polskiego w Londynie. Po przyjeździe do Polski był kolejno: naczelnikiem Wydziału Administracyjnego Spraw Wojskowych, drugim zastępcą szefa Zarządu Marynarki Wojennej, peł-nomocnikiem generalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych na Wester-platte, dowódcą 15. Dywizji Piechoty w Toruniu. Zmarł w Warszawie 15 stycznia 1930 r.

Czasopismo: Studia Gdańskie. Wizje i rzeczywistość
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika, psychologia
Zastosowanie miejscowych niesteroidowych leków przeciwzapalnych w ramach opieki okołooperacyjnej chirurgii zaćmy

Zaćma jest główną przyczyną ślepoty na świecie, jednak niemal w 100% odwracalną. Po operacji usunięcia zaćmy dochodzi do aktywacji układu immunologicznego i wzmożonej produkcji prostaglandyn, której kliniczne objawy obejmują: zaczerwienienie, zwężenie źrenicy, obniżenie ostrości widzenia, ból oka oraz torbielowaty obrzęk plamki (CME). CME stanowi główną przyczynę obniżonej ostrości wzroku po niepowikłanej operacji zaćmy. W celu zmniejszenia dolegliwości, zwiększenia komfortu oraz zapobiegania powikłaniom pacjenci po zabiegu fakoemulsyfikacji otrzymują miejscowe leki przeciwzapalne. Miejscowe niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) są przeznaczone w szczególności dla starszych pacjentów z cukrzycą, a także dla osób, u których podczas zabiegu usunięcia zaćmy doszło do komplikacji lub użyto większej ilości ultradźwięków. Jako element profilaktyki CME warto rozważyć zastosowanie miejscowych NLPZ u chorych ze współistniejącymi chorobami oczu takimi jak: błona przedsiatkówkowa, zapalenie błony naczyniowej, zakrzep żyły środkowej siatkówki, oraz po przebytych operacjach odwarstwienia siatkówki.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Miejsce angiografii fluoresceinowej wśród współczesnych badań obrazowych w okulistyce – część I

Angiografia fluoresceinowa siatkówki jest jednym z najstarszych badań obrazowych w okulistyce. Wraz z wprowadzeniem optycznej koherentnej tomografii do codziennej praktyki klinicznej zmieniły się również wskazania do wykonywania angiografii fluoresceinowej. W prezentowanej pracy omówiono współczesne zastosowania angiografii fluoresceinowej w diagnostyce schorzeń siatkówki oraz wymieniono główne wskazania do jej wykonania. Badanie to jest porównywane z optyczną koherentną tomografią oraz angiografią OCT. Autor wskazuje także główne kierunki rozwoju techniki angiograficznej.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Laserowa dakriocystorinostomia – zastosowanie laserów w leczeniu niedrożności dróg łzowych

Niedrożność przewodu nosowo-łzowego, upośledzająca prawidłowy odpływ łez z worka spojówkowego do jamy nosa, jest częstym zaburzeniem, które klinicznie objawia się jako łzawienie. Operacja udrożnienia dróg łzowych – dakriocystorinostomia – polega na wytworzeniu bezpośredniej przetoki między workiem łzowym a jamą nosa. Podejście operacyjne może być zewnętrzne lub endoskopowe z zastosowaniem lasera lub bez. Laserowa dakriocystorinostomia stanowi obecnie uznaną procedurę w leczeniu łzawienia wynikającego z niedrożności przewodów nosowo-łzowych. Metoda ma wiele zalet w porównaniu z zabiegiem konwencjonalnym, np.: brak blizn zewnętrznych, możliwość jednoczesnego leczenia patologii jamy nosa, oszczędzenie więzadła przyśrodkowego powiek, nienaruszony mechanizm pompy łzowej. Czas zabiegu z użyciem lasera jest ponadto krótszy przy porównywalnym wskaźniku sukcesu z zabiegiem klasycznym. Wprowadzenie lasera do chirurgii dróg łzowych pozwoliło leczyć ich niedrożność w sposób prostszy oraz mniej inwazyjny.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Porażenie nerwu okoruchowego w przebiegu tętniaka tętnicy szyjnej wewnętrznej – opis przypadku

Autorzy prezentują przypadek 48-letniej kobiety, u której wystąpiły niespecyficzne bóle głowy z następczym opadnięciem powieki, ograniczeniem ruchomości, poszerzeniem źrenicy w prawym oku oraz dwojeniem obrazu. Pacjentka dotychczas nie chorowała. W wywiadzie rodzinnym odnotowano śmierć ojca i siostry w młodym wieku z nieznanej przyczyny. W badaniu neurologicznym i okulistycznym ujawniono porażenie nerwu okoruchowego prawego. Badania tomografii komputerowej oraz angiografii rezonansu magnetycznego potwierdziły obecność tętniaka tętnicy szyjnej wewnętrznej prawej. U pacjentki w trybie pilnym przeprowadzono zabieg endowaskularny – embolizację tętniaka z użyciem coili. Autorzy dokonują przeglądu literatury w zakresie porażenia nerwu okoruchowego oraz tętniaków wewnątrzczaszkowych.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ryzyko krwawienia u pacjentów podczas zabiegów wewnątrzgałkowych

Wobec wzrostu liczby wykonywanych procedur okulistycznych oraz powszechności stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwkrzepliwych konieczne jest określenie ryzyka związanego z ich stosowaniem w okresie okołooperacyjnym. Celem pracy jest ocena ryzyka krwawienia u pacjentów przechodzących zabiegi okulistyczne na podstawie aktualnie dostępnych publikacji oraz przygotowanie polskich zaleceń w tym obszarze. Do zabiegów wysokiego ryzyka krwawienia w chirurgii okulistycznej należą: trabekulektomia, zabiegi wgłobieniowe oraz witrektomia u pacjentów z retinopatią cukrzycową. Usunięcie zaćmy metodą fakoemulsyfikacji ze wszczepieniem soczewki wewnątrzgałkowej oraz iniekcja doszklistkowa leku są zabiegami niskiego ryzyka krwawienia śródoperacyjnego i nie wymagają modyfikacji leczenia przeciwkrzepliwego. Ewentualna przedoperacyjna zmiana schematu leczenia przeciwkrzepliwego u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia śródoperacyjnego powinna się odbywać w porozumieniu z lekarzem prowadzącym oraz uwzględniać analizę możliwych skutków ogólnoustrojowych.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wszczepy nadtwardówkowe dzisiaj. Wskazania, powikłania i doświadczenia własne

Zewnątrztwardówkowe operacje z zastosowaniem wszczepów nadtwardówkowych już od 70 lat stanowią skuteczną metodę leczenia otworopochodnych odwarstwień siatkówki. Obecnie, w dobie powszechnej witrektomii, zmieniły się jednak wskazania i populacja pacjentów, u których pozostają one metodą pierwszego wyboru. Wydaje się, że u młodych osób każdorazowo powinno się rozważyć operację z użyciem wszczepu nadtwardówkowego, zwłaszcza w przypadkach odwarstwień siatkówki z otworami położonymi blisko siebie oraz pourazowego oderwania siatkówki od rąbka.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Laseroterapia podprogowa złotym standardem w leczeniu centralnej surowiczej chorioretinopatii

Centralna surowicza chorioretinopatia występuje często u ludzi aktywnych i czynnych zawodowo. Niestety patogeneza tego schorzenia jest niewyjaśniona i nadal nie ma leczenia przyczynowego. Co prawda w niektórych przypadkach możliwa jest poprawa samoistna, ale trwa to zazwyczaj kilka miesięcy. Zastosowanie laseroterapii podprogowej, inaczej nazywanej mikropulsową, w postaci ostrej otwiera nowe możliwości skutecznego leczenia. Po zastosowaniu mikropulsów płyn znajdujący się pod siatkówką zmysłową wchłania się znacznie szybciej i czas rekonwalescencji ulega wyraźnemu skróceniu. Laseroterapia mikropulsami jest zabiegiem bezpiecznym i nie powoduje widocznych blizn siatkówki w badaniu klinicznym, OCT lub angiografii.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Skuteczność ranibizumabu w idiopatycznej neowaskularyzacji naczyniówkowej – opis serii przypadków

Cel: Ocena skuteczności iniekcji ranibizumabu w idiopatycznej neowaskularyzacji naczyniówkowej. Materiał i metody: Do badania włączono 3 pacjentów (4 oczu) w wieku 17, 37 i 46 lat z objawami pogorszenia ostrości widzenia, krzywieniem i ze zniekształceniem obrazu w centrum trwającym 2–5 tygodni. Wykluczono tło zapalne zmian. Podczas pierwszej wizyty przed włączeniem do badania, po miesiącu i na kolejnych wizytach oceniano najlepiej skorygowaną ostrość wzroku, angiografię fluoresceinową i centralną grubość siatkówki przy użyciu optycznej koherentnej tomografii. Po ustaleniu rozpoznania zastosowano iniekcję ranibizumabu do ciała szklistego. Wyniki: Podczas pierwszej kontroli w 3 oczach stwierdzono poprawę najlepiej skorygowanej ostrości wzroku; w czwartym pozostała ona niezmieniona. W badaniu oftalmoskopowym we wszystkich przypadkach stwierdzono ustąpienie wybroczyn i obrzęku siatkówki w plamce. W badaniu optycznej koherentnej tomografii siatkówki we wszystkich oczach centralna grubość siatkówki zmniejszyła się z wyraźną poprawą morfologii dołeczka. Obserwacja trwała 4–55 miesięcy, liczba powtórnych iniekcji w tym okresie wynosiła 2–5.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Histopatologia uszkodzenia komórki zwojowej siatkówki a diagnostyka i monitorowanie progresji jaskry

Wyniki najnowszych badań doświadczalnych dotyczących uszkodzenia różnych części komórek zwojowych siatkówki na poziomie mikroskopowym zostaną skorelowane z możliwościami i ograniczeniami różnych metod diagnostycznych w jaskrze. W pracy omówiono następujące badania obrazowe: perymetrię standardową statyczną i perymetrie niestandardowe, polarymetrię laserową GDx, oftalmoskopię skaningową HRT (Heidelberg Retinal Tomograph) i badania warstwy włókien nerwowych siatkówki (RNFL, retinal nerve fiber layer), tarczy nerwu wzrokowego (ONH, optical nerve head) oraz kompleksu komórek zwojowych (GCC, ganglion cell complex) w optycznej koherentnej tomografii (OCT, optical coherence tomography). Poszczególne metody diagnostyczne obrazują uszkodzenie jaskrowe różnych części komórki zwojowej siatkówki na różnych etapach zaawansowania neuropatii. Diagnostyka jaskry powinna się opierać na różnych metodach. Ich wybór zależy od tego, jakie elementy komórek zwojowych i innych części narządu wzroku chcemy zbadać, oraz czy chcemy ocenić wczesne uszkodzenie, chorobę bardziej zaawansowaną, czy też progresję zmian. Łączenie kilku metod zwiększa czułość i specyficzność wykrywania jaskry oraz poprawia wiarygodność jej monitorowania.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie przezczaszkowej stymulacji prądem stałym w układzie wzrokowym

System wzrokowy może ulegać zmianom neuroplastycznym – zarówno indukowanym, jak i spontanicznym. Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym jest metodą umożliwiającą bezpośrednią modulację pobudliwości kory mózgowej u ludzi oraz zwierząt. Badania wykazały skuteczność tej metody w modulacji pobudliwości korowej w obrębie kory potylicznej mózgu. Wykorzystanie przezczaszkowej stymulacji prądem stałym umożliwia poprawę funkcji wzrokowych, np. jakości widzenia w niedowidzeniu czy widzenia stereoskopowego. Celem artykułu jest scharakteryzowanie tej metody jako narzędzia w terapii wspomagającej układ wzrokowy oraz wskazanie jej zastosowań w terapii widzenia.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wzrost liczby operacji usunięcia zaćmy wykonywanych w ramach dyrektywy transgranicznej z 2016 r.

Niewydolny system organizacji leczenia zaćmy w Polsce oraz gwarantowana przepisami unijnymi swoboda w realizacji zabiegów usunięcia zaćmy poza Polską stymulują chorych do leczenia w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Dynamikę tego procesu najlepiej oddaje miesięczna liczba wniosków o refundację kosztów leczenia składanych w oddziałach wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ). Liczba wniosków złożonych przez chorych w styczniu 2015 r. wzrosła ze 100 do ponad 1200 w grudniu 2016 r. Wzrost zainteresowania polskich pacjentów leczeniem zaćmy poza granicami kraju zaowocował ponad 100-procentowym wzrostem budżetu publicznego transferowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia do placówek medycznych w Czechach i innych krajach Unii Europejskiej. W ciągu ostatnich 2 lat wydatki wzrosły z blisko 12 mln PLN w 2015 r. do ponad 27,5 mln PLN w 2016 r.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Dysfunkcja gruczołów Meiboma – wyzwania diagnostyczne i terapeutyczne

Dysfunkcja gruczołów Meiboma (MGD, Meibomian gland dysfunction) jest jednym z najczęściej stwierdzanych schorzeń okulistycznych. Do jej objawów należą: zapalenie, nadmierne wydzielanie i nieprawidłowy skład wydzieliny gruczołów Meiboma. Rosnąca świadomość znaczenia MGD wymusza poszukiwanie skuteczniejszych metod terapii. Pomimo wielu tradycyjnych sposobów leczenia, takich jak ciepłe kompresy i higiena powiek zmniejszająca ilość zalegającej wydzieliny łojowej oraz podawanie antybiotyków i leków przeciwzapalnych wpływających na jakość wydzieliny gruczołowej, terapia MGD pozostaje wyzwaniem. Nowe metody leczenia MGD mogą odegrać istotną rolę w ograniczaniu oznak i objawów klinicznych choroby.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Witrektomia 27G – aktualny stan wiedzy

W obecnych czasach witrektomia jest podstawową metodą chirurgicznego leczenia wielu chorób siatkówki, szklistki i styku szklistkowo-siatkówkowego. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat mamy do czynienia z minimalizacją cięć chirurgicznych w wielu dziedzinach medycyny, w tym w okulistyce. Ma to prowadzić do szybszej rekonwalescencji i zmniejszenia liczby powikłań. Celem niniejszej pracy jest przybliżenie aktualnego stanu wiedzy na temat wymiernych korzyści płynących z minimalizacji cięcia w witrektomii, a w szczególności przedstawienie zalet i wad witrektomii 27G.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Współczesne metody operacyjnego leczenia niedrożności dróg łzowych u dorosłych

Podstawową metodą leczenia niedrożności dróg łzowych pozostaje zespolenie workowo-nosowe z dostępu zewnętrznego lub przeznosowe. Jednak dotychczasowe metody chirurgiczne ulegają ciągłym modyfikacjom, a dodatkowo wykorzystanie energii laserowej rozszerza chirurgię dróg łzowych o nowe procedury. Dlatego jednoznaczna ocena, która ze współcześnie dostępnych metod jest najbardziej skuteczna w leczeniu niedrożności dróg łzowych, jest w praktyce niemożliwa. Celem pracy jest przegląd najczęściej obecnie stosowanych metod chirurgicznego leczenia niedrożności dróg łzowych w oparciu o aktualne piśmiennictwo.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Poprawa efektu leczenia wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem po zmianie terapii afliberceptem na leczenie ranibizumabem

Cel pracy: Oceniano anatomiczny i czynnościowy efekt (poprawa funkcji) oraz podatność osobniczą na ranibizumab przy braku korzyści z leczenia afliberceptem wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem. Materiał i metody: 10 chorych nieskutecznie leczonych iniekcjami doszklistkowymi afliberceptu zgłoszono do leczenia iniekcjami doszklistkowymi ranibizumabu. Brak skuteczności rozumiano jako wzrost obrzęku (i centralnej grubości siatkówki), zwiększenie przecieku w angiografii fluoresceinowej ze spadkiem ostrości widzenia i progresją zmian w teście Amslera. Po włączeniu nowego leczenia podlegały one dalszej kontroli. Wyniki: U 3 chorych stwierdzono zmniejszenie grubości siatkówki centralnej i obrzęku oraz obszaru przecieku wraz z towarzyszącą redukcją metamorfopsji w teście Amslera i stabilizacją lub poprawą najlepiej skorygowanej ostrości wzroku. Wniosek: Opisana konwersja może być wartościowa u osób niereagujących na aflibercept. Problem wymaga dalszych obserwacji i oceny na większej grupie, a wyciągnięte z nich wnioski mogą pozwolić na lepszy indywidualny dobór leku.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Elektroretinogram stymulowany wzorcem oraz fotopowa negatywna odpowiedź w diagnostyce jaskry

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie danych z najnowszej literatury i doświadczeń własnych dotyczących roli elektroretinogramu stymulowanego wzorcem (PERG) oraz fotopowej negatywnej odpowiedzi (PhNR) w diagnostyce jaskry. Wyniki tych badań wykazują, że redukcja amplitudy PERG jest wskaźnikiem konwersji do pełnoobjawowej jaskry i przyspieszonej progresji ścieńczenia włókien nerwowych siatkówki u pacjentów z podejrzeniem jaskry. Za pomocą PERG i PhNR można wykryć zaburzenia funkcji siatkówki w jaskrze w momencie, gdy wyniki rutynowych badań diagnostycznych są niemiarodajne bądź mieszczą się w granicach normy. PERG i PhNR stanowią dowód na odwracalność dysfunkcji komórek zwojowych siatkówki. Badania te mogą służyć także jako wskaźnik dobrze dobranego leczenia obniżającego ciśnienie wewnątrzgałkowe (CWG). Przy podejrzeniu jaskry normociśnieniowej PERG może być jedynym wskaźnikiem zaburzenia funkcji komórek zwojowych siatkówki i stanowić podstawę włączenia leczenia obniżającego CWG.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Kwalifikacja do wszczepiania wewnątrzgałkowych soczewek torycznych i wieloogniskowych z zastosowaniem urządzenia diagnostycznego bazującego na kamerze Scheimpfluga

Urządzenia bazujące na kamerze Scheimpfluga pozwalają na trójwymiarową analizę rogówki i przedniego odcinka oka. Ocena krzywizny tylnej powierzchni rogówki, całkowitego astygmatyzmu rogówkowego i rogówkowych aberracji wyższego rzędu, w tym aberracji sferycznej, jest istotna przy kwalifikacji do wszczepienia soczewek torycznych i wieloogniskowych. Zarówno moc, jak i oś tylnego astygmatyzmu rogówki wpływają na jej całkowitą moc. Ocena całkowitej mocy rogówki jest szczególnie ważna w oczach z patologią rogówki (np. stożkiem rogówki) lub po chirurgii refrakcyjnej rogówki.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie lasera nanosekundowego 2RT w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki

W 2013 r. liczba osób z rozpoznaną cukrzycą przekroczyła 382 miliony. Przewiduje się, że do 2035 r. wzrośnie ona trzykrotnie. Jeszcze kilka lat temu w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki stosowano przede wszystkim fotokoagulację laserową, metoda ta jednak bezpowrotnie niszczy tkanki i fotoreceptory. Alternatywą wobec konwencjonalnej laseroterapii siatkówki okazało się zastosowanie lasera 2RT. Pierwsze informacje na temat jego skuteczności pochodzą z 2007 r. Obecnie dostępne są nieliczne doniesienia oceniające skuteczność zabiegów 2RT. Działanie lasera nanosekundowego na plamkę wymaga dalszej obserwacji i wnikliwej randomizowanej oceny.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie heads up surgery w chirurgii zaćmy i witrektomii

Sformułowanie heads up surgery pochodzi od head up display – systemu wyświetlania danych w obrębie pola widzenia (np. pilotów) w lotnictwie w pozycji heads up, czyli bez konieczności pochylania głowy pilota nad panelem sterowania. W trakcie heads up surgery chirurg przeprowadza zabieg, patrząc nie przez okular mikroskopu operacyjnego, lecz obserwując mikroskopowy obraz przesyłany z kamery 3D na ogromny, płaski monitor. Dzięki temu dowolna liczba uczniów może przy użyciu okularów 3D śledzić przebieg operacji. Kolejną zaletą tej techniki jest niezwykła ergonomiczność. W skład systemu wizualizacji 3D poza monitorem i okularami 3D wchodzą kamera 3D i konsola z oprogramowaniem do przetwarzania obrazu 3D.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Składniki pokarmowe wpływające na stan narządu wzroku

Sposób odżywiania wywiera duży wpływ na ludzki organizm. Badania naukowe pokazują, że odpowiednio zbilansowana dieta może częściowo zapobiegać występowaniu zespołu suchego oka i dyskomfortu podczas noszenia soczewek oraz hamować starzenie się narządu wzroku. Ochrona narządu wzroku za pomocą suplementacji dietetycznej jest przedmiotem badań, które zapoczątkowano jeszcze w zeszłym stuleciu. W niniejszej pracy przedstawiono najważniejsze wnioski dotyczące znaczenia diety dla prawidłowego funkcjonowania zdrowych oczu.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Relacja z konferencji British Contact Lens Association (BCLA) (9–11.06.2017, Liverpool)

Konferencja BCLA jest jedną z  najważniejszych konferencji kontaktologicznych w Europie. W trakcie tegorocznej edycji, która odbyła się wiosną 2017 r. w Liverpoolu, poruszono kluczowe tematy dotyczące przyszłości kontaktologii. Jednym z dominujących zagadnień była ortokeratologia jako metoda terapeutycznej kontroli krótkowzroczności. Jedną z ciekawszych sesji poświęcono tematyce suchego oka. Na jednym z  wykładów omówiono wpływ soczewek kontaktowych na film łzowy. Ważnym elementem tej sesji było przedstawienie długo wyczekiwanego raportu Dry Eye Workshop (DEWS II), który zawiera zbiór rekomendacji dotyczących terapii zespołu suchego oka.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne