rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Konsekracja zakonna a wezwanie do ubóstwa w kontekście nauczania papieża Franciszka

Papież Franciszek wiele miejsca w trakcie swoich wystąpień poświęca zagadnieniu nowej ewangelizacji. Dostrzega obszary, które wymagają szczególnej troski Kościoła. Jednym z nich jest problem ubóstwa. Zachęca cały lud wierny do zaangażowania się w przemianę tej sytuacji. Brak reakcji i zaangażowania się ludzi odpowiedzialnych w sprawę ubogich jest zdaniem Ojca świętego wyrazem ubóstwa całego społeczeństwa i przejawem „kultury odrzucenia”. Stanowi w pewien sposób jeden z negatywnych skutków kultury dobrobytu. Papież bardzo dobitnie określa to zjawisko: „globalizacją zobojętnienia”, nawołując jednocześnie do stałej troski o osoby ubogie i porzucone i szeroko rozwiniętej akcji zapobiegania ubóstwu i pomocy ubogim. Apel ten adresuje do ludzi wszystkich stanów życia w Kościele. Szczególne wyzwanie kieruje do osób konsekrowanych, zachęcając ich do kontemplacji Jezusa ubogiego, do konsekracji życia poprzez wierne realizowanie ślubu ubóstwa oraz do apostolstwa pośród ubogich i marginalizowanych. Taka postawa zakonników i zakonnic przyczyni się do ich uświęcenia, dania świadectwa światu o miłości względem ubogich, i choć częściowo zaradzi aktualnym potrzebom osób, wśród których żyją i posługują.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nieskuteczny nadzór nad GetBack S.A. : Działania państwa wobec spółki zarządzającej wierzytelnościami

Najwyższa Izba Kontroli zbadała na wniosek Prezesa Rady Ministrów działania organów i  instytucji państwowych wobec zarządzającej wierzytelnościami spółki GetBack S.A., której funkcjonowanie doprowadziło inwestorów do ogromnych strat finansowych. W artykule skupiono się na wydarzeniach poprzedzających moment ujawnienia jej problemów. Ułatwia to odpowiedź na pytanie, czy było możliwe uniknięcie lub ograniczenie strat nabywców obligacji spółki.

Czasopismo: Kontrola Państwowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo żywności na polskim rynku : Konieczne usprawnienie działań inspekcji

Bezpieczeństwo żywności, zarówno z perspektywy konsumenta, jak i sprawnie funk cjonującego państwa należy do spraw najważniejszych. Odpowiednio zorganizowane służby powinny skutecznie zapobiegać wprowadzaniu na rynek produktów niedosta tecznej jakości, zwłaszcza zagrażających zdrowiu. W działającym w Polsce systemie kompetencje w tym obszarze są rozdzielone między kilka instytucji, co nie sprzyja ich sprawnemu działaniu. Problemem są także braki kadrowe oraz niskie płace. Roz wiązaniem byłoby powierzenie kompleksowego nadzoru nad żywnością jednolitej, wy specjalizowanej służbie, na co NIK wskazywała także we wcześniejszych kontrolach.

Czasopismo: Kontrola Państwowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Teologia przednicejska i jej aktualność

W artykule omawiam aktualność teologii przednicejskiej. Po pierwsze, zwracam uwagę na jej kontekst i środowisko. Nie zaniedbując refleksji katechetyczno-liturgicznej (ad intra), teologia ta podjęła z powodzeniem krytyczno-twórczy dialog ze światem semickim i grecko-rzymskim (ad extra). Dla teologii współczesnej oznacza to, że nie można zamykać się na wymóg myślenia historycznego, umiejscowionego w przestrzeni i czasie. Następnie ukazuję, że niezależnie od różnych kontekstów historyczno-kulturowych, teologia przednicejska jest refleksją nad Pismem Świętym, którego kluczem jest Chrystus zmartwychwstały - źródło i ostateczne wypełnienie Pism natchnionych. Takie ujęcie objawienia stanowi też podstawę właściwego uprawiania współczesnej refleksji teologicznej. W końcu, zwracam uwagę na doświadczenie egzystencjalno-duchowe, z którego wyrosła teologia przednicejska. Ewangelia jest dla niej nie tylko regułą wiary, lecz także regułą postępowania. Niewątpliwie tak rozumiana refleksja teologiczna ukazuje współczesnemu teologowi wymóg podjęcia egzystencjalnej refleksji nad objawieniem w kluczu historyczno-hermeneutycznym.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Walka o zachowanie wiary nicejskiej w połowie IV wieku

W artykule zasygnalizowano wysiłki biskupów wschodnich i zachodnich zmierzające do zachowania wiary wyrażonej w symbolu nicejskim. Dramatycznie przebiegł synod w Rimini  (359). Biskupi łacińscy oburzeni próbą narzucenia im koncepcji ariańskiej opowiedzieli się za nicejskim wyznaniem wiary, w kanonach ogłosili depozycje biskupów o nastawieniu ariańskim i skierowali list do cesarza Konstantyna. Gdy cesarz nie zaaprobował ich postawy, pod naciskiem jego wysłanników zmienili zdanie i zaakceptowali wyznanie wiary o charakterze pro-ariańskim. Tendencje pro-ariańskie zwyciężyły również na synodzie w Seleucji (359). Zdecydowanie ariańska opcja zwyciężyła na synodzie w Konstantynopolu (360). Tymczasem synod zorganizowany przez Hilarego z Poitiers w Paryżu (361) zdecydowanie odrzucił poglądy ariańskie i opowiedział się na nicejskim wyznaniem wiary. W ten sposób, podobnie jak na synodzie w Sardyce (343-344), zarysował się podział według strefy językowej: biskupi greccy przechylali się w kierunku arianizmu, natomiast biskupi łacińscy opowiadali się na credo z Nicei. Na definitywne rozstrzygniecie tej kwestii należało poczekać do Soboru w Konstantynopolu (381), gdzie postanowiono powrócić do koncepcji nicejskiej, według której Syn jest współistotny Ojcu.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Misterium paschalne w życiu Kościoła i chrześcijanina

Misterium Paschalne Chrystusa uobecniane w liturgii sakramentalnej jest modelem wzrostu duchowego chrześcijan na drodze oczyszczenia, oświecenia i zjednoczenia. Przejście (Pascha) Chrystusa ze śmierci do życia jest modelem drogi chrześcijanina. Chrześcijanie żyją na co dzień paschalnym misterium, kiedy dążą do tego, co doskonalsze i kiedy nowość życia wyrażają w pełnieniu dobrych uczynków. Udział w przejściu Chrystusa przez śmierć do nowego życia polega na porzucaniu sposobu życia człowieka grzesznego i dążeniu do czynów na miarę odnowionego w tajemnicy Chrystusowej śmierci i Jego chwalebnego zmartwychwstania. Wiara otrzymana na chrzcie umożliwia człowiekowi uczestnictwo w paschalnym misterium Chrystusa i daje udział w zmartwychwstaniu Syna Bożego. Zjednoczenie z Chrystusem i pozostawanie w Nim to w teologii paschalnej uczestnictwo w ofierze Zbawiciela. Pascha jest wydarzeniem, które opromienia swym blaskiem życie pojedynczego chrześcijanina, ale także całą historię ludzkości. Ostateczne dopełnienie w Chrystusie jest przeznaczeniem całego wszechświata.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Świętość jako motyw wiarygodności Objawienia i chrześcijaństwa

Objawienie, a za nim teologia pojęcie świętości wiąże z naturą Boga, który w stosunku do stworzenia jest całkowicie transcendentny, ale jednocześnie bliski i w swoim Synu Jezusie Chrystusie niejako z nim zjednoczony. W ścisłym tego słowa znaczeniu o świętości można mówić tylko wtedy, kiedy uznaje się Świętego – Boga, od którego pochodzi wszelka świętość i który jest jej Źródłem. Świętość Boga została w pełni objawiona w Jezusie Chrystusie, który przez swe objawieniowo-zbawcze dzieło dał ludziom udział w Jego świętości, Kościół natomiast, będąc święty ze swej natury, w której w pełni partycypuje, ma za zadanie zwiastować tę świętość w świecie i ją realizować. Istota świętości jest zawsze ta sama, choć świętość może być realizowana w różnych stanach zarówno w Kościele, jak i w świecie, na różnych drogach życia. Tak rozumiana świętość chrześcijańskiego życia – zwłaszcza osiągana w codzienności, choć także w wyniku heroicznych cnót – ma ogromne znaczenie w mówienia o wiarygodności chrystianizmu. Wyraża się ona nie tylko w życiu wewnętrznym, lecz ma także zewnętrzne refleksy, które są istotne dla współczesnej mentalności, uwrażliwionej na pragmatykę i prakseologię. Wymaga jednak jej rozpoznania ze strony wiary.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Herezja jako grzech przeciwko świętości Kościoła.

Herezję zwykle definiuje się jako błąd dotyczący treści wiary. W artykule chodzi o pokazanie jej jako grzechu, który wymaga pokuty i nawrócenia, a nie tylko odwołania poglądów. Przykładem tego jest porównywanie grzechu herezji do cudzołóstwa lub bałwochwalstwa i przypisywanie za to takiej samej pokuty (np. Synod w Elwirze z roku 306, kanon 22). Znamienny też jest tekst oficjalnego potępienia Nestoriusza z Efezu (341), gdzie akcent położony jest na znieważenie Jezusa Chrystusa, a nie na błędne koncepcje. Wskazują na to również inwektywy częste w formułach potępienia heretyków, gdzie często występują takie terminy jak contaminatio, sacrilegium czy perfidia, raczej przynależne do świata moralności, niż do intelektualnych sporów i różnic.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kanoniczne potwierdzenie świętości

Artykuł przedstawia argumenty przemawiające w sposób jednoznaczny za procesowym charakterem kanonicznego potwierdzenia świętości, czyli orzeczenia beatyfikacji czy kanonizacji prowadzonego w diecezji. Zostało to także podkreślone w wystąpieniu kardynała prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych 18 lutego 2008 r. podczas prezentacji wydanej przez tę kongregację, a zaaprobowanej przez Benedykta XVI Instrukcji dotyczącej ściślejszego zachowania norm obowiązującego prawa. Kardynał podkreślił, m.in., że dokument ten nie ma charakteru ustawodawczego, ale jest aktem administracyjnym Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Warto zauważyć, że prefekt odrzucił rozpowszechnianą błędną i pozbawianą podstaw ideę o rzekomym zastąpieniu przez ustawodawstwo Jana Pawła II metodologii procesowej w prowadzeniu spraw kanonicznego potwierdzenia świętości przez metodologię poszukiwań historyczno-krytycznych. Włoskie słowo inchiesta („dochodzenie”) należy zatem rozumieć nie tylko jako dochodzenie czysto naukowe, ale procesowe. Wykładnia regulaminów wewnętrznych Kongregacji jak i doktryna opowiada się także za procedurą kanoniczną, czyli analogiczną do zwyczajnych procesów kanonicznych nie tylko w fazie diecezjalnej spraw, ale i w fazie rzymskiej. Wreszcie rozważania nad charakterem ostatecznej decyzji papieskiej w sprawie beatyfikacji czy kanonizacji dopełniają całości spojrzenia na kanoniczne potwierdzenie świętości w Kościele, jako na akt złożony i specyficzny dla tego rodzaju spraw.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Mistyka w codzienności: Postulat dla reformy i rozwoju Kościoła

Niniejsza prezentacja nakreśla odchodzenie współczesnego Kościoła od eklezjologii instytucjonalnej. W ramach posoborowej eklezjologii, inspirując się myślą Y. Congara, wypracowałem pięć zasad reformy (Słowo Boże i liturgia, miłość i świadectwo, antropologiczna, ekumeniczna, międzyreligijna). Również przedłożyłem kilka praktycznych wskazań reformy (tradycja i nowoczesność, jedność z całością, wolność i normy moralne, respektowanie rzeczywistości transcendentnej), aby ją realizować. Właściwie pojęta reforma Kościoła staje się jego rozwojem, który należy postrzegać jako niekończący się proces, wpisany tak w dzieje Kościoła, jak i w całe życie wierzącego. Po tej drodze rozwoju Kościoła i własnego nawrócenia kroczą dzisiejsi mistycy w codzienności. Mistyka nie jest bowiem dla wybranych, ale już z mocy chrztu każdy chrześcijanin jest wezwany do świętości i jej prostego i pospolitego urzeczywistniania. Wielu ją praktykuje, nie mając nawet tego świadomości. Okazuje się, że zasady i wskazania eklezjalnej reformy odnoszą się także do naszej codzienności kroczenia za Chrystusem w Jego Kościele.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zwyczajna świętość

Autor zwraca uwagę na powszechny charakter powołania do świętości odwołując się do kategorii „zwyczajna świętość”. Przypomina współczesne nauczanie Kościoła katolickiego, które od czasu Soboru Watykańskiego II podkreśla, że świętość jest darem i zadaniem wszystkich chrześcijan. Ilustruje to wypowiedziami papieży Pawła VI, Jana Pawła II, i Benedykt XVI. Na koniec wskazuje na kilka przykładów potwierdzających, że każdy rodzaj aktywności życiowej może być przestrzenią realizacji powołania do świętości. Zauważa przy tym, że zwyczajna świętość jest zawsze jakąś pozytywną reakcją i odpowiedzią uczniów Jezusa na znaki czasu, w którym żyją. Wśród tych znaków można wskazać obecnie na zmieniający się stosunek człowieka do prawdy, do życia ludzkiego jako wartości fundamentalnej, do miłości małżeńskiej, która w istocie jest wierna i wyłączna, a także do służby jako formy miłości na co dzień.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Hagiografia polska.

W ostatnich latach miały miejsce dość liczne beatyfikacje i kanonizacje Polaków. W związku z tym napisane zostały życiorysy osób wyniesionych na ołtarze, poczynając od opracowań ściśle naukowych, aż po popularne i niewielkie objętościowo biografie. W dorobku po 1945 r. pierwszym chronologicznie naukowym studium była praca zbiorowa Hagiografia polska. Ważna jest książka Henryka Frosa i Franciszka Sowy Twoje imię, która miała kilka wydań. Ze studiów metodologicznych wskażmy na artykuł ks. Edwarda Walewandra, próbujący odpowiedzieć, czym powinna być hagiografia: przede wszystkim piśmiennictwem historycznym, posługującym się źródłami i metodami badawczymi właściwymi historii Kościoła. Do publikacji metodologicznych dołączmy książkę s. Aleksandry Witkowskiej Sancti. Miracula. Peregrinationes, stanowiącą zbiór artykułów dotyczących różnych zagadnień hagiograficznych. Dwutomowe opracowanie s. Aleksandry Witkowskiej i Joanny Nastalskiej Staropolskie piśmiennictwo hagiograficzne jest słownikiem bio-bibliograficznym hagiografów czasów Rzeczypospolitej przedrozbiorowej i zestawieniem utworów hagiografii staropolskiej. Książka Jerzego Starnawskiego Drogi rozwojowe hagiografii polskiej i łacińskiej w wiekach średnich jest studium z zakresu kształtowania się piśmiennictwa polskiego w średniowieczu. W polskim piśmiennictwie hagiograficznym okresu powojennego dominują opracowania biograficzne, brakuje natomiast studiów metodologicznych oraz badań nad hagiografią XIX i XX w.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Świętość w perspektywie ekumenicznej

Wśród tzw. zagubionych ikon dzisiejszej kultury (jak to nazwał Rowan Williams) szczególną uwagę warto zwrócić na świętość. Chrześcijaństwo zawsze widziało w niej powszechne powołanie, którego uczniom Chrystusa nigdy nie wolno lekceważyć. Luterański pastor i teolog Dietrich Bonhoeffer jawi się jako znamienny przykład radykalnego ucznia Chrystusa, wiernie i konsekwentnie podążającego drogą ku świętości. Kto uwierzył w Chrystusa, ma za Nim iść nie poprzez ucieczkę ze świata, ale pośród tego świata, by „wypić ziemski kielich do dna jak sam Chrystus”. Stąd „świętość zaczyna się i kończy z Bogiem, prowadząc do ubogich tego świata” (A. Lawrence). Bł. Jan Paweł II często podkreślał, że świętość należy do tych cennych znaków obecności Ducha Świętego wśród wszystkich uczniów Chrystusa, które winny odgrywać coraz większą rolę w ekumenicznej wymianie darów. Opierając swoją nadzieję na modlitwie Pana, a nie na własnym wysiłku, chrześcijanie mogą ufać, że „wielki ekumenizm świętości, z Bożą pomocą, na pewno przyniesie owoce” (bł. Jana Paweł II).

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Idea naśladowania w teologii moralnej jako próba metodycznego przedstawienia chrześcijańskiego powołania do świętości

Jednym z najstarszych sposobów ukazywania praktycznej realizacji powołania do świętości jest naśladowanie Chrystusa. W przeszłości próbowano wykorzystać tę ideę, poszerzoną o naśladowanie wzorów ludzkich, także w teologicznomoralnej refleksji nad procesem doskonalenia i uświęcenia człowieka. Próby te napotkały jednak wiele przeszkód związanych z określeniem przedmiotu naśladowania (wzoru) oraz samego naśladowania. Także współcześnie, z pewnymi zastrzeżeniami, idea naśladowania może służyć metodycznemu przedstawieniu chrześcijańskiego powołania do świętości oraz konkretnych dróg urzeczywistniania tego powołania. Ujmowana łącznie z biblijną kategorią powołania i obdarowania pozwala ona w sposób syntetyczny ująć chrześcijańskie życie moralne i może być punktem odniesienia dla szczegółowych zobowiązań moralnych. Poprawne przedstawienie powołania do świętości w kategoriach naśladowania musi być jednak oparte o właściwą terminologię i winno stanowić syntezę tego, co na temat naśladowania mówi Objawienie oraz osiągnięć współczesnych nauk szczegółowych i tzw. nauk o człowieku. Takie przedstawienie podkreśla istotne cechy moralności chrześcijańskiej, a zwłaszcza jej charakter religijny, personalistyczny i społeczny, a zarazem wykazuje błąd ujęć skrajnie autonomicznych oraz skrajnej heteronomii.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Małżeństwo i rodzina w religiach niechrześcijańskich – wyzwaniem dla dialogu międzyreligijnego

W niniejszym artykule omówiona została istota małżeństwa w głównych religiach świata (judaizm, islam, hinduizm, buddyzm religie ludów pierwotnych). Przedstawiono też zwyczaje i formy zawierania małżeństwa. Zwrócono uwagę na etykę współżycia małżeńskiego. W dalszej kolejności wskazano na wybrane wypowiedzi Urzędu Nauczycielskiego Kościoła na temat małżeństwa i rodziny w różnych religiach. Przedstawiono aspekty: religioznawczy, prawny, dialogiczny małżeństwa międzyreligijnego, czyli tzw. małżeństwa mieszanego. Po naświetleniu fenomenu tej instytucji zwrócono uwagę na pasterską troska Kościoła katolickiego o małżeństwa mieszane i ich rodzinny. Troska ta jest wyrazem dialogu międzyreligijnego. Nie ulega wątpliwości, że małżeństwo i rodziną stanowią fundament życia społeczeństw różnych kultur i religii. W epoce wielokulturowości (i związanych z nią różnych światopoglądów, systemów normatywnych) małżeństwa międzyreligijne stają się wyzwaniem do dialogu interreligijnego. Ważne jest wobec powyższego poznanie rozlicznych tematów, problemów i dylematów dotyczących małżeństwa i rodziny w religiach niechrześcijańskich.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Nowa koncepcja zmartwychwstania? Uwagi krytyczne na marginesie książki Philipa Claytona Knappa „The predicament of belief, science, philosophy, faith”

W niniejszym artykule zaprezentowano uwagi krytyczne odnoszące się do  rozumienie zmartwychwstania, zaproponowanego przez Ph. Claytona i S. Knappa w książce The Predicament of Belief. Science, Philosophy, Faith. Główne zastrzeżenia dotyczą błędnego postawienia problemu badawczego, czyli interpretacji zmartwychwstania zgodnej z nowożytną nauką oraz błędnego podejścia do relacji Nowego Testamentu o rezurekcji Chrystusa. Zastrzeżenia budzi również sposób rozwiązania tak postawionego problemu, czyli oparcie proponowanego rozumienia zmartwychwstania na teorii emergencji, jego partycypacyjne ujęcie oraz rozumienie chrystofanii jako teorii osobowej, ale niefizycznej i pośmiertnej obecności Jezusa. Wątpliwości powoduje także włączenie panenteizmu w interpretację zmartwychwstania, a przede wszystkim odrzucenie bóstwa Jezusa Chrystusa. Biorąc to wszystko pod uwagę okazuje się, że zmartwychwstanie staje się zdarzeniem subiektywnym oraz głęboko duchowym, w którym Bóg działa, choć to boskie działanie dokonuje się przez wpływ na ludzkie umysły i nie ma charakteru zdarzenia cudownego oraz nie zawiesza praw natury. Zdaniem autorów takie jego ujęcie ma być zgodne z nowożytną nauką. Wątpliwe jest jednak to, czy zaproponowane przez nich rozumienie rezurekcji Chrystusa przybliża do rozumienia fenomenu chrześcijaństwa.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Bezpieczeństwo energetyczne Polski : inwestycje w moce wytwórcze energii elektrycznej

Polskie elektrownie są wyeksploatowane, a elektroenergetyka korzysta ze źródeł wysokoemisyjnych. Zastąpienia nowymi wymagają najbardziej przestarzałe i zanieczyszczające środowisko bloki. W kontroli podjętej przez NIK analizowano największe ‒ o  mocy co  najmniej 200 MW ‒ przedsięwzięcia planowane, podejmowane i realizowane w okresie objętym badaniem przez najważniejszych krajowych wytwórców energii elektrycznej2. Z ustaleń wynika, że żadne nie zakończyły się w ustalonym pierwotnie terminie. Wpłynęło to zarówno na wzrost kosztów inwestycji, jak i zapewnienie w przyszłości bezpieczeństwa dostaw energii.

Czasopismo: Kontrola Państwowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Antropologiczne podstawy etyki biznesu

Problematyka etyki biznesu jest wieloaspektowa i stała się przedmiotem licznych studiów. Niniejszy tekst dotyczy wyłącznie jednego z aspektów tego zagadnienia i omawia główne założenia etyki dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej, jakie wynikają z antropologii chrześcijańskiej. Został do nich zaliczony postulat poszanowania godności osoby ludzkiej, potrzeba uwzględnienia społecznego wymiaru życia człowieka oraz afirmacja integralności rozwoju człowieka. Są one uszczegółowieniem ogólnego postulatu, że człowiek jest twórcą, ośrodkiem i celem całego życia i działalności gospodarczej. Założenia te nie stanowią jedynie wyidealizowanych i nierealnych życzeń w odniesieniu do prowadzenia działalności gospodarczej i biznesowej, ale potwierdzają, że ekonomiczna sfera życia nie jest etycznie neutralna, ani ze swej natury nieludzka, czy antyspołeczna. Jest to jeden z wymiarów działalności człowieka i dlatego powinna podlegać kryterium oceny etycznej. Z tej racji, że poszczególne etapy działalności ekonomicznej mają do czynienia z człowiekiem, jego aktywnością i potrzebami, dlatego wiążą się z implikacjami moralnymi. Choć może się zdarzyć sytuacja, że w pewnych okolicznościach poczynania nieetyczne, przynajmniej przejściowo będą nagradzane sukcesem ekonomicznym, to na dłuższą metę należy pamiętać o koincydencji tego, co gospodarcze z tym, co moralne i tezie wyrażonej przez J. Messnera, że w dążeniu do celów gospodarczych środki niemoralne są równocześnie nieekonomiczne. Współczesny kryzys finansowy i gospodarczy są tego potwierdzeniem.

Czasopismo: Studia Nauk Teologicznych PAN
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Działalność ośrodków sportu i rekreacji : Rozwój aktywności fizycznej społeczeństwa

Ośrodki sportu i rekreacji (OSiR) powinny przyczyniać się do rozwoju aktywności fizycznej dzięki różnorodności i większej dostępności oferty sportowo-rekreacyjnej. Gminy, w których funkcjonuje taki ośrodek rzeczywiście znacznie częściej osiągają ten cel, odpowiadają też na potrzeby mieszkańców. Ustalenia NIK wskazują jednak, że w blisko połowie skontrolowanych samorządów poprawy wymaga monitorowanie i dokumentowanie efektów podejmowanych działań.

Czasopismo: Kontrola Państwowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji