rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Charakterystyka wybranych parametrów jakości wód w basenach portowych w Świnoujściu

Celem niniejszej pracy było prześledzenie w okresie od 2004 do 2008 roku poziomu oraz dynamiki zmian w wodach basenów portowych Portu Świnoujście parametrów ogólnych jakości wód. W pracy oznaczano wskaźniki ogólne wody: temperaturę, pH, NO3 -, PO4 3-, Pog.. Wszystkie oznaczenia i obliczenia wykonywano według metod zalecanych przez Polskie Normy, stosując procedury analityczne opisane m.in. przez Dojlido, Elbanowska, Hermanowicza. Port Świnoujście jest to port morski położony nad Zatoka Pomorska, na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego, na wyspach Uznam i Wolin. Port usytuowany w cieśninie Świny, w Świnoujściu, w województwie zachodniopomorskim. Do portu mogą być wprowadzane statki o maksymalnej długości 260,0 m, szerokości 42,0 m i zanurzeniu 12,8 m. Pływy w porcie nie występują, ale możliwe są wahania poziomu wody z nagłymi prądami wchodzącymi oraz wychodzących, które w zależności od kierunku wiatrów i osiągać prędkość do 1,5 węzła. Przy wejściu do portu przy zachodnim falochronie, znajduje sie Mielizna Zachodnia. Podstawowa funkcja Portu w Świnoujściu jest przeładunek zboża, rud, olejów, papieru, celulozy, drobnicy, węgla, żelaza. Próby wody do badan pobierano według PN/C- 04632.03 z głębokości ok. 0,5 m poniżej lustra wody. W miejscu poboru prób oznaczano temperaturę, pH. Pobrane próbki wody zostały utrwalane zgodnie z zaleceniami zawartymi w Polskiej Normie - PN/C-04632.04. Pozostałe wskaźniki określające jakość wód zostały oznaczone w przeciągu 24 godzin od momentu pobrania prób. Poszczególne wskaźników jakości wód oceniano według kryteriów zalecanych do oceniania śródlądowych wód powierzchniowych określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie klasyfikacji dla prezentowania stanu wód powierzchniowych i podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód. Z uwagi na narażenie basenów portowych Portu Świnoujście na zanieczyszczenia związane z przeładunkami jakie odbywają sie na jego terenie zboża, rud, olejów, celulozy, drobnicy węgla, żelaza, należy prowadzić badania oceny jakości wód tych basenów, aby można na bieżąco ocenić stan wód tych akwenów.

Czasopismo: International Letters of Chemistry, Physics and Astronomy
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: astronomia, nauki chemiczne, nauki fizyczne
Charakterystyka wybranych parametrów jakości wód w basenach portowych w Szczecinie

Celem niniejszej pracy było prześledzenie w okresie od 2004 do 2008 roku poziomu oraz dynamiki zmian w wodach basenów portowych Portu Szczecin parametrów ogólnych jakości wód. W pracy oznaczano wskaźniki ogólne wody: temperaturę, pH, NO3 -, PO4 3-, Pog.. Wszystkie oznaczenia i obliczenia wykonywano według metod zalecanych przez Polskie Normy, stosując procedury analityczne opisane m.in. przez Dojlido, Elbanowska, Hermanowicza. Port Szczecin jest usytuowany na Odrze i jej prawym ramieniu Regalicy. Położony jest w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego, w północnej części Doliny Dolnej Odry na Międzyodrzu. W skład portu wchodzą akweny będące odgałęzieniami Odry i kanałami: Przekop Mieleński, Kanał Grabowski, Duńczyca, Kanał Wrocławski, Parnica, Kanał Dębicki oraz jezioro Dąbie. Próby wody do badan pobierano według PN/C-04632.03 z głębokości ok. 0,5 m poniżej lustra wody. W miejscu poboru prób oznaczano temperaturę, pH. Pobrane próbki wody zostały utrwalane zgodnie z zaleceniami zawartymi w Polskiej Normie - PN/C-04632.04. Pozostałe wskaźniki określające jakość wód zostały oznaczone w przeciągu 24 godzin od momentu pobrania prób. Poszczególne wskaźników jakości wód oceniano według kryteriów zalecanych do oceniania śródlądowych wód powierzchniowych określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie klasyfikacji dla prezentowania stanu wód powierzchniowych i podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód. Z uwagi na narażenie basenów portowych Portu Szczecin na zanieczyszczenia związane z przeładunkami jakie odbywają sie na jego terenie zboża, rud, olejów, celulozy, drobnicy węgla, żelaza, należy prowadzić badania oceny jakości wód tych basenów, aby można na bieżąco ocenić stan wód tych akwenów.

Czasopismo: International Letters of Chemistry, Physics and Astronomy
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: astronomia, nauki chemiczne, nauki fizyczne
Wybrane parametry jakości wód w basenach portowych w Szczecinie

Celem niniejszej pracy było prześledzenie w okresie od 2004 do 2008 roku poziomu oraz dynamiki zmian w wodach basenów portowych Portu Szczecin parametrów ogólnych jakości wód. W pracy oznaczano wskaźniki ogólne wody: temperaturę, pH, ChZT-Cr, BZT5, Cl-. Wszystkie oznaczenia i obliczenia wykonywano według metod zalecanych przez Polskie Normy, stosując procedury analityczne opisane m.in. przez Dojlido, Elbanowska, Hermanowicza.

Czasopismo: International Letters of Chemistry, Physics and Astronomy
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: astronomia, nauki chemiczne, nauki fizyczne
Ocena jakości wód powierzchniowych na terenie Łodzi

Wody powierzchniowe są czynnikiem krajobrazowym, rekreacyjnym, a także środowiskiem bytowania organizmów żywych i dlatego niezwykle ważne jest przeprowadzanie badań w celu określenia ich jakości i oceny wpływu oddziaływania na środowisko oraz życie człowieka. Na terenie Łodzi znajduje się wiele zbiorników pochodzenia naturalnego, jak i antropogenicznego o różnorodnym przeznaczeniu - od krajobrazowego, poprzez wędkarskie, aż po kąpieliskowe. Wody na terenie Łodzi charakteryzują się dużą zmiennością składu fizyko-chemicznego, jednakże pod względem jakości, najlepsze umiejscowione są w północnej i wschodniej części Łodzi.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metale ciężkie w kurzu z pomieszczeń zamkniętych użyteczności publicznej

W artykule przedstawiono wyniki analizy składu jakościowego i ilościowego metali zawartych w kurzu zebranym w pomieszczeniach. W opisie uwzględniono etap pobierania próbek i przygotowania matrycy środowiskowej. Dodatkowo podano źródła pochodzenia metali w kurzu oraz ich wpływ na zdrowie człowieka. Porównano również poziomy stężeń metali ciężkich: Cd, Pb, Zn, Cr, Ni, Co, Cu, V, Mn, Mo, Fe i dodatkowo metalu Al w kurzu pochodzącym z wybranych pomieszczeń wewnętrznych w Polsce.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Projektowanie układów tekstylnych z udziałem włókien TENCEL® FCP poprawiających komfort użytkowania obuwia zamkniętego

Zaprojektowano i wykonano nowe wielowarstwowe hydrofobowo-hydrofilowe układy tekstylne z udziałem włókien TENCEL® FCP. Przedstawiono wyniki wybranych parametrów tych układów, tj. przepuszczalności pary wodnej (WVP), absorpcji pary wodnej (WVA) oraz współczynnika pary wodnej (WVC). Wykazano, że włókna TENCEL® FCP, zastosowane jako wypełnienie układów tekstylnych, mogą zapewnić podwyższony komfort użytkowania obuwia zamkniętego. Optymalny, pod względem parametru WVA, układ materiałowy zbudowany jest z hydrofobowej dzianiny poliestrowej biostatyczno-oddychającej (od strony kontaktu ze stopą) i hydrofilowej tkaniny z włókien bawełny (od strony kontaktu z materiałem wierzchnim). Najlepsze efekty w zakresie WVP i WVC uzyskano w przypadku połączenia dzianiny poliamidowej biostatyczno-oddychająco-ciepłochronnej (od strony kontaktu ze stopą) z włókniną poliamidową (od strony kontaktu z materiałem wierzchnim).

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metody oczyszczania sit przesiewaczy przemysłowych

Niniejsza praca jest poświęcona metodom i urządzeniom służącym do oczyszczania sit w maszynach przesiewających. Podczas przesiewania różnych materiałów ziarnistych, w szczególności drobno i bardzo drobno uziarnionych, dochodzi do zatykania otworów sit przez tzw. ziarna trudne, których wymiar charakterystyczny jest zbliżony do wymiaru otworu sitowego. Ziarna takie grzęzną w otworach sitowych powodując ich wyłączenie z aktywnej powierzchni sitowej. W ten sposób powierzchnia odsiewu może ulegać niekiedy znacznemu zmniejszeniu. Oznaczać to będzie istotny spadek skutecznej wydajności procesu przesiewania. Dlatego zostały opracowane i nadal są rozwijane różne metody oczyszczania sit oraz urządzenia służące do tego celu, które instaluje się w maszynach przesiewających. Praca stanowi przegląd obecnie stosowanych metod i urządzeń, służących do usuwania zablokowanych ziaren z otworów sitowych.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Proekologiczne kompozyty gumowe o obniżonej zawartości cynku

Wyroby gumowe zawierające więcej niż 2,5% związków cynku uznaje się za toksyczne dla ekosystemów wodnych. Opracowano skład proekologicznych kompozytów z kauczuku butadienowo-akrylonitrylowego (NBR) o obniżonej zawartości jonów cynku. W roli aktywatorów wulkanizacji zastosowano acetyloacetonian, glukonian i rycynoleinian cynku, jako alternatywę do ZnO. Aplikacja soli cynku nie miała wpływu na czas i temperaturę wulkanizacji NBR. Uzyskano wulkanizaty o nieznacznie mniejszej gęstości usieciowania i twardości, podwyższonej wytrzymałości na rozciąganie i porównywalnej odporność na starzenie klimatyczne. Zastosowanie soli cynku umożliwiło 10-krotne zmniejszenie ilości jonów cynku w wyrobach gumowych.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metody otrzymywania oraz perspektywy zastosowań barwnych układów organiczno – nieorganicznych w tworzywach sztucznych

Środki barwiące są powszechnie stosowane w wielu gałęziach gospodarki, przede wszystkim w przemyśle tworzyw sztucznych oraz do produkcji farb i lakierów. W ostatnich latach interesującym rozwiązaniem okazało się otrzymywanie organiczno-nieorganicznych kompozytów pigmentowych łączących w sobie zalety związków organicznych (intensywna barwa, szeroka gama kolorystyczna) oraz nieorganicznych, które charakteryzują się wysoką stabilnością termiczną oraz chemiczną. W pracy omówiono główne rodzaje barwnych kompozycji hybrydowych, jak również aspekty dotyczące ich syntezy oraz charakterystyki fizykochemicznej. Ponadto, przedstawiono szeroki potencjał aplikacyjny pigmentów hybrydowych, wynikający z ich struktury oraz wysokiej odporności na działanie czynników zewnętrznych.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza nowych metod badań wybranych właściwości skór garbowanych oraz ich struktury

Prezentowana praca dotyczy analizy nowych metod badań skór garbowanych, ich struktury oraz niektórych właściwości kształtujących cechy użytkowe gotowego asortymentu. Przedstawione metody pomiarów właściwości i budowy skór są wynikami prac własnych i mogą stanowić wskazówkę do praktycznego wykorzystania. Do badania i obserwacji zmian zachodzących w strukturach włókien kolagenowych oraz wybranych właściwości skór garbowanych został wykorzystany układ 2 mikroskopów, grubościomierz magnetyczny oraz moduł do detekcji pierwiastków ciężkich firmy Olympus Polska Sp. z o.o..

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena możliwości zastosowania odpadowego włókna kolagenowego w technologii wytwarzania materiałów skóropodobnych

Celem prac było zbadanie możliwości zastosowania włókien kolagenowych pozyskanych z odpadów skórzanych w technologii wytwarzania materiałów skóropodobnych spełniających wymagania normy PN-EN 15618+A1. Eksperymenty prowadzono w oparciu o przetestowane zgodnie z normą dwa rodzaje nośników tekstylnych powleczonych poliuretanem imitującym lico skóry naturalnej oraz pięć rodzajów zróżnicowanych środków wiążących. Wytworzono dziesięć eksperymentalnych materiałów, które oceniono organoleptycznie oraz pod względem trwałości połączenia włókien kolagenowych z podłożem. Wynikiem realizacji prac są wymierne efekty naukowe w postaci potwierdzonych możliwości wytwarzania satysfakcjonujących rozwiązań – stosunkowo łatwego zintegrowania materiałów skóropodobnych z włóknem kolagenowym pozyskanym z odpadów skórzanych oraz opracowania uproszczonego schematu postępowania przy wytwarzaniu takich materiałów. Badania wymagają kontynuacji w celu optymalizacji procesu ich produkcji pod kątem wdrożenia w zakładach produkujących tapicerki meblowe.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie technik laserowych w projektowaniu i wytwarzaniu odzieży

Laser (ang. Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) jest to urządzenie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu światła widzialnego, ultrafioletu lub podczerwieni, wykorzystujące zjawisko emisji wymuszonej. Obecnie trudno jest wskazać obszar działania człowieka, w którym nie stosuje się techniki laserowej. Technika laserowa stosowana jest we włókiennictwie i odzieżownictwie do różnych celów, m.in. do pomiarów, obróbki powierzchniowej oraz cięcia materiałów i wyrobów włókienniczych. W ramach niniejszej pracy dokonano przeglądu literatury w zakresie techniki laserowej oraz jej zastosowania we włókiennictwie i odzieżownictwie.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Synteza i ocena możliwości zastosowania niektórych pochodnych chitozanu w przemyśle skórzanym. Część I, Przegląd literatury

Wzrastające obawy użytkowników obuwia przed chorobami stóp stwarzają nowe wyzwania przemysłowi obuwniczemu. Dlatego poszukiwane są nieszkodliwe dla człowieka substancje antybakteryjne, które będą skutecznie działać po zaaplikowaniu na wyroby skórzane. Takimi substancjami mogą być kopolimery oparte o naturalny polisacharyd - chitozan i jego poliglikolowe pochodne. W pracy przedstawiono aktualny stan wiedzy w zakresie modyfikacji chitozanu, prowadzący do otrzymania kopolimerów, stwarzających możliwość zastosowań ich w przemyśle skórzanym.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania fizyko-mechaniczne przewodzących kompozytów silikonowych przeznaczonych na spody obuwia

W pracy przedstawiono wyniki badań nad przewodzącymi kompozytami otrzymanymi na bazie addycyjnego silikonu HT33 oraz dwóch rodzajów przewodzących włókien: poliakrylonitrylowych modyfikowanych solami miedzi  (Nitril-Static, Instytut Włókiennictwa) oraz węglowych (T700 GC, Toray). Przedstawiono zależności twardości i wytrzymałości na rozciąganie od rodzaju i zawartości składników przewodzących oraz warunków otrzymywania  materiałów. Dane  z  pomiarów  fizyko-mechanicznych  porównano  z  wynikami  badań przewodnictwa elektrycznego. Optymalne właściwości mechaniczne i elektryczne pozwalające na zastosowanie opracowanego  materiału  w  obuwnictwie  uzyskano  dla  silikonu  zawierającego  2%  włókien  węglowych.  W artykule wskazano możliwe zastosowania otrzymanych materiałów do produkcji obuwia.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Oznaczanie wybranych ksenoestrogenów w wodzie i ściekach

Intensywny rozwój przemysłu chemicznego oraz znaczne rozpropagowanie leków opartych na estrogenach skutkują uwalnianiem do środowiska znacznych ilości substancji chemicznych, w tym ksenoestrogenów. Ksenoestrogeny definiowane są jako egzogenne związki chemiczne, mogące oddziaływać z receptorami estrogenowymi i działać jako agoniści lub antagoniści endogennych hormonów. Obecność ksenoestrogenów w środowisku wymusza opracowanie skutecznej metody ich monitoringu. W pracy przedstawiono sposoby oznaczenia wybranych ksenoestrogenów. Opracowanie procedur analitycznych umożliwiających rozdział i oznaczenie ilościowe ksenoestrogenów jest bardzo istotne, zarówno dla bezpieczeństwa ludzi, jak i środowiska przyrodniczego. Scharakteryzowano zarówno dotychczasowe techniki używane do ekstrakcji, jak i techniki oznaczania niektórych ksenoestrogenów. Przedstawiono trudności analityczne występujące przy przygotowaniu próbek do analizy, spowodowane zróżnicowanymi właściwościami fizykochemicznymi. Właściwe przygotowanie próbek do analizy oraz końcowe oznaczanie izolowanych związków to dwa istotne etapy w każdej procedurze analitycznej. Błędy popełnione na pewnych etapach badań, mogą doprowadzić do niewłaściwych wyników oraz mylnych informacji, dotyczących badanego materiału.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania wybranych właściwości skór modyfikowanych minerałami naturalnymi z dodatkiem preparatu na bazie poliheksametylenobiguanidy

Zbadano strukturę i wybrane parametry fizyko-mechaniczne, higieniczne i mikrobiologiczne podszewkowych skór obuwiowych z wypełnieniem opartym na naturalnych kompozytach mineralnych: zeolicie (MMZ), montmorylonicie (MMT) z dodatkiem preparatu na bazie poliheksametylenobiguanidy (PHMB). Badania wykazały poprawę badanych właściwości modyfikowanych próbek w odniesieniu do skór bez dodatku PHMB.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena skuteczności działania odkażającego urządzenia KLENZ w odniesieniu do użytkowanego obuwia

W pracy przedstawiono wyniki badań oraz ocenę skuteczności działania dezynfekującego urządzenia KLENZ, serii KNS. Badania prowadzono w odniesieniu do obuwia używanego przez osoby z zakażeniami skóry stóp. Urządzenie KLENZ nie wykazuje skutecznego działania odkażającego tj. biobójczego w odniesieniu do zarodników grzybów drożdżopodobnych, dermatofitów i pleśni, które zasiedlały wnętrze obuwia. W odniesieniu do bakterii działanie urządzenia jest bardzo ograniczone, gdyż nie działa na bakterie Gram-dodatnie, a tylko w pewnym stopniu ogranicza wzrost niektórych bakterii Gram-ujemnych. Testowane urządzenie nie zapewnia skutecznej dezynfekcji używanych butów, podczas gdy kontrola czystości mikrobiologicznej wnętrza obuwia jest konieczna w czasie leczenia infekcji stóp.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Synteza i właściwości elektroprzewodzące materiałów na bazie silikonu do zastosowań w przemyśle obuwniczym

W pracy przedstawiono wyniki badań nad syntezą silikonów przewodzących na bazie addycyjnego silikonu HT33  oraz dwóch rodzajów przewodzących włókien: poliakrylonitrylowych modyfikowanych solami miedzi (Nitril-Static, Instytut Włókiennictwa) oraz węglowych (T700 GC, Toray). Przedstawiono zależności rezystywności od rodzaju i zawartości składników przewodzących oraz warunków syntezy materiałów. Najlepsze wyniki w zakresie właściwości  elektroprzewodzących  osiągnięto  dla  silikonów  zawierających  5%  włókien  węglowych (rezystywność skrośna poniżej 30 Ω·cm). W artykule wskazano możliwe zastosowania otrzymanych materiałów do produkcji obuwia.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Charakterystyka materiałów stosowanych na podpodeszwy

W pracy omówiono materiały stosowane na podpodeszwy oraz funkcję podpodeszew w obuwiu. Scharakteryzowano cztery rodzaje materiałów stosowanych na podpodeszwy obuwia oraz siedem asortymentów tektury wzmacniającej podpodeszwy. Opracowano, na podstawie norm przedmiotowych, wymagania jakościowe dla poszczególnych elementów podpodeszew. Badania i ocena jakościowa materiałów podpodeszwowych zostały wykonane według polskich norm. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań obejmujące podstawowe wskaźniki fizykomechaniczne, używane dla określenia przydatności materiałów do produkcji podpodeszew i trwałości podpodeszew w użytkowaniu. Również zbadano właściwości higieniczno-zdrowotne materiałów, a także właściwości antyelektrostatyczne dla włókniny podpodeszwowej. Przedstawiono kompleksową ocenę jakościową dla badanych materiałów. Sztuczne skóry celulozowe, tektury wzmacniające podpodeszwy oraz włóknina antyelektrostatyczna zostały zaakceptowane do produkcji podpodeszew o zróżnicowanym przeznaczeniu w zależności od poziomu parametrów jakościowych.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Masa i elastyczność obuwia, jako ważne ergonomiczne czynniki jego użytkowania

Zagadnienie ergonomii obuwia wiąże się z oceną efektu, jaki wywołuje elastyczność i jego masa na określone parametry kinematyczne i kinetyczne procesu lokomocji. Okazuje się bowiem, że zarówno masa, jak i sztywność obuwia wpływają na wielość wydatku energetycznego organizmu podczas chodu. Zjawisko to związane jest pośrednio ze zdolnością pochłaniania energii przez spód obuwia. Dodatkowo relacja między ilością energii dostarczonej i rozproszonej podczas cykli obciążania i odciążania przekłada się na poziom wysiłku fizycznego. Zmiany kontrolnych parametrów mechanicznych i metabolicznych, takich jak: długość fazy kontaktu stopy z podłożem, czas i częstość kroków, wartości składowych reakcji podłoża (w szczególności ich maksimów), wielkość pracy mechanicznej organizmu, poziom zużycia tlenu, czy też poziom sprawności organizmu są bezpośrednim następstwem tego zjawiska. W przeprowadzonych badaniach potwierdzono wpływ rodzaju obuwia, czyli takich jego parametrów, jak masa i elastyczność spodu na wielkość wydatku energetycznego.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty polimerowe zawierające włókna roślinne - czynniki wpływające na wytrzymałość mechaniczną

W ostatnich latach znaczne zainteresowanie badawcze i aplikacyjne wzbudzają kompozyty polimerowe zawierające tani i odnawialny napełniacz naturalny. Podstawowe miejsce wśród naturalnych materiałów wzmacniających oraz wypełniających stosowanych do otrzymywania kompozycji polimerowych stanowią włókna roślinne. Zwrócenie uwagi na naturalne napełniacze, jako dodatki do materiałów kompozytowych związane jest z obecną tendencją wielu gałęzi przemysłu do recyklingu tworzyw, obniżania kosztów wytwórczych oraz produkcji materiałów przyjaznych i bezpiecznych dla środowiska. Prace badawcze nad rozwojem biokompozytów koncentrują się głównie na polepszeniu ich właściwości mechanicznych w celu rozszerzenia możliwości i zastosowań tej grupy materiałów. Niniejszy przegląd ten ma na celu przedstawienie analizy czynników wpływających na wytrzymałość mechaniczną kompozytów wzmacnianych włóknami naturalnymi, a także szczegółów osiągnięć z nimi związanych.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Dynamiczne metody oceny odporności obuwia na wodę – analiza porównawcza

Przeprowadzono analizę porównawczą trzech znormalizowanych dynamicznych metod badawczych stosowanych do oceny odporności obuwia na wodę, zgodnych z trzema normami: PN-EN 13073, PN-O-91123 oraz PN-EN ISO 20344. Celem było zwrócenie uwagi na możliwości i ograniczenia każdej z tych metod, wynikające z zasady prowadzenia badań, zaangażowania ludzi lub konstrukcji oprzyrządowania. Stwierdzono, że konsekwencją dużych różnic w metodach, wynikających z powyższych czynników są zróżnicowane możliwości i ograniczenia dotyczące np. potrzeby zaangażowania osoby testującej w badanie, powierzchni wymaganej do przeprowadzenia badań, bezpieczeństwa i wygody prowadzenia badań, dokładności odczytu pomiaru lub typu badanego obuwia. Te ograniczenia w drodze doskonalenia metod, można i powinno się eliminować. Bez względu na wyniki analiz, wszystkie te metody z powodzeniem mogą być stosowane do prowadzenia testów obuwia pod względem odporności na wodę, jednak wyniki uzyskane z tych metod dla tego samego rodzaju obuwia mogą się różnić. Dla weryfikacji tej tezy konieczne jest przeprowadzenie badań porównawczych tego samego obuwia przy użyciu trzech analizowanych metod.

Czasopismo: Technologia i Jakość Wyrobów
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa