rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Materiały konstrukcyjne otrzymane w procesach obróbki plastycznej wyprasek z proszków stopów aluminium

Obróbka plastyczna wyprasek otrzymanych z proszków metali i ich stopów oraz kompozytów na ich osnowie daje możliwości wytwarzania nowych tworzyw konstrukcyjnych o specjalnych własnościach. Stopy aluminium ze względu na ich własności fizyczne i mechaniczne są interesujące jako materiały konstrukcyjne. W pracy przedstawiono własności materiałów otrzymanych na osnowie stopu Al-Si-Cu-Mg otrzymanych w wyniku kucia na gorąco wyprasek z udziałem fazy ciekłej. Pokazano również możliwości zastosowania tej technologii do wytworzenia odkuwki modelowej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Maszyny do obróbki plastycznej spełniające wymagania bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Część 2 Praktyczne stosowanie dyrektywy maszynowej UE w zakresie maszyn do obróbki plastycznej metali

Wprowadzanie na rynek (do eksploatacji) nowych maszyn wymaga właściwego postępowania. Wskazują je przepisy prawne, ujednolicone w krajach UE. Bez znajomości tych przepisów, dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowania,  i wynikających z nich procedur postępowania, konstruktor maszyn, producent maszyn, a także późniejszy użytkownik tych maszyn   będą popełniać błędy. Artykuł ma na celu wskazanie producentom i użytkownikom maszyn do obróbki plastycznej optymalnych sposobów postępowania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ walcowania asymetrycznego na zimno na strukturę i właściwości mechaniczne taśmy ze stali S235

W artykule opisano badania walcowania na zimno metodą ASR (asymmetric rolling – walcowanie asymetryczne) stali konstrukcyjnej S235 stosowanej w budowie maszyn. Płaskowniki ze stali S235 znajdują zastosowanie m.in. przy produkcji krat pomostowych i piorunochronów. Przeprowadzone badania są kontynuacją i poszerzeniem dotychczasowych prac nad procesem walcowania i mają na celu określenie możliwości metody walcowania asymetrycznego stali konstrukcyjnej na zimno, w tym: zbadanie właściwości mechanicznych po walcowaniu oraz określenie wpływu walcownia asymetrycznego na siły i czas trwania procesu walcowania. Badania były prowadzone na walcarce laboratoryjnej typu DUO, która wraz ze zintegrowanym systemem sterowania umożliwia walcowanie taśm z różnymi prędkościami obrotowymi walców. Natomiast zamontowany układ czujników tensometrycznych pozwala na pomiar sił walcowania w czasie rzeczywistym. Badano proces walcowania asymetrycznego dla stosunków prędkości walców wynoszących od 1:1 do 3:1. Nie stwierdzono różnic we właściwościach mechanicznych pomiędzy taśmami walcowanymi metodą klasyczną, tj. z równymi prędkościami obrotowymi walców, a taśmami uzyskiwanymi metodą walcowania asymetrycznego. Nie stwierdzono wyraźnych zmian w strukturze badanych próbek przewalcowanych metodą ASR w stosunku do próbek przewalcowanych z równymi prędkościami walców. Stwierdzono znaczy spadek sił przy zastosowaniu walcowania asymetrycznego zależny od proporcji prędkości walców. Udało się uzyskać obniżenie sił o 33% przy walcowaniu ze stosunkiem 3:1 w odniesieniu do walcowania z równymi prędkościami obrotowymi walców.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Technologie wytwarzania części dokładnych ze spiekanych materiałów proszkowych

W artykule omówiono zagadnienia dotyczące wytwarzania części dokładnych ze spiekanych materiałów proszkowych. Autorzy omówili wybrane krajowe  i międzynarodowe projekty badawcze prowadzone w Instytucie Obróbki Plastycznej poruszające problemy produkcji wyrobów z proszków spiekanych metali o określonych własnościach mechanicznych i użytkowych. Zaprezentowano nowe technologie wytwarzania stosowane w Instytucie oraz podano przykłady części z proszków spiekanych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowe rozwiązania w zakresie biotribologii i biomateriałów. Część 1 Wymagania stawiane biomateriałom stosowanym na endoprotezy stawów

Wzrost zapotrzebowania na różnego rodzaju implanty wynikający  z wydłużającego się czasu życia człowieka, skażenia środowiska, rosnącej ilości kolizji samochodowych i związanej z tym dużej ilości urazów układu kostno-stawowego uzasadnia potrzebę i celowość intensyfikacji prac w dziedzinie biomateriałów i biotribologii. W artykule przedstawiono wymagania stawiane materiałom stosowanym na endoprotezy stawów człowieka oraz sposoby ich weryfikacji. Omówiono rodzaje tarcia występujące w stawach. Autorzy omówili zamierzenia oraz kierunki wstępnych prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Instytut Obróbki Plastycznej w Poznaniu w zakresie biotribologii  i biomateriałów, zastosowania nanotechnologii i proszków spiekanych na elementy endoprotez a także badań tarciowo-zużyciowych prowadzonych na symulatorach. Badania te wpisują się w priorytetowy kierunek badań Krajowego Programu Ramowego (KPR) - 6.1. Nanomateriały i nanoukłady wielofunkcyjne.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ zmęczenia cieplnego na udarność stali narzędziowej do pracy na gorąco Orvar Supreme

W artykule przedstawiono wyniki badań zmęczenia cieplnego stali do pracy na gorąco
Orvar Supreme (odpowiednik stali WCLV) na stanowisku badawczym zaprojektowanym
w Instytucie Obróbki Plastycznej. Stanowisko składało się głównie z następujących elementów:
nagrzewnicy indukcyjnej, układu chłodzenia i pirometrów. Pęknięcia cieplne
wytworzono na próbkach prostopadłościennych, które wymiarami były zbliżone do
standardowych próbek udarnościowych, ale nie miały karbu. Cykle nagrzewania próbki
prowadzono w temperaturze wynoszącej: 500°C, 600°C i 650°C. Liczba cykli wynosiła
1 tysiąc i 5 tysięcy. Nieniszczące pomiary łącznej długości pęknięć cieplnych na krawędzi
próbki wykonano za pomocą tomografu komputerowego w Instytucie Odlewnictwa
w Krakowie. Próbę udarności sposobem Charpy’ego wykonano w temperaturze wynoszącej:
500°C, 600°C i 650°C na próbkach poddanych 1 tysiącowi oraz 5 tysiącom cykli
nagrzewania. W badaniach stosowano młot wahadłowy o początkowej energii uderzenia
wynoszącej 300 J. Przeprowadzono pomiary głębokości pęknięć na przekrojach próbek,
po wykonaniu prób udarności oraz przeanalizowano wyniki otrzymanych badań. Badania
te wykonano na próbkach poddanych cyklicznemu nagrzewaniu w temperaturze 600°C
i 650°C. W wyniku cyklicznego nagrzewania próbek do temperatury 500°C przy 5 tysiącach
cykli nie stwierdzono pęknięć cieplnych. Nagrzanie próbek poddanych cyklicznemu
zmęczeniu cieplnemu w temperaturze 500°C i 650°C spowodowało zwiększenie
energii uderzenia w porównaniu do próbek ulepszonych cieplnie. W temperaturze 600°C
wystąpił efekt zwiększenia twardości, co skutkowało zmniejszeniem energii uderzenia
potrzebnej na złamanie próbki udarnościowej. Najdłuższe pęknięcia otrzymano na próbkach
poddanych 5 tysiącom cykli nagrzewania w temperaturze wynoszącej 650°C.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania odkształcalności stopów aluminium serii 5xxx o wysokiej zawartości Mg w procesie półprzemysłowego wyciskania

W pracy przedstawiono wyniki badań procesu wyciskania na gorąco stopów AlMg o wysokich zawartościach Mg; analizę odkształcalności materiału i badania własności wytrzymałościowych wyrobu. Próby wyciskania kształtowników ze stopów aluminium w gatunkach PN-EN 5083 i PN-EN 5019 wykonano na półprzemysłowej prasie hydraulicznej poziomej o nacisku 5 MN, z wykorzystaniem matryc płaskich 2-otworowych. Analizowano parametry procesu wyciskania oraz własności mechaniczne kształtowników wyciskanych ze stopów o rożnej zawartości Mg. Określono maksymalną, dopuszczalną prędkość wypływu metalu z otworu matrycy i graniczne temperatury solidus i likwidus ww. stopów w zależności od zawartości Mg w stopie.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacja MES i optymalizacja prędkości gięcia w procesie kucia ciężkich, jednolitych wałów korbowych z ciągłym przebiegiem włókien metodą N-TR

Autorzy przedstawili metodę N-TR (nowa TR) będącą nowym procesem kucia ciężkich, jednolitych wałów korbowych z ciągłym przebiegiem włókien. W metodzie N-TR mechaniczne sprzężenie spęczania z równoczesnym wyginaniem, spowodowane działaniem mechanizmu kolanowego w metodzie TR, zostało zlikwidowane dzięki zastosowaniu siłownika powodującego niezależne wyginanie, co umożliwia optymalizację procesu kucia. Przeprowadzono optymalizację procesu kucia ciężkiego wału korbowego typu 601 metodą N-TR korzystając z symulacji MES w programie DEFORM-3D. Badano związek stopnia wypełnienia wykrojów narzędzi z prędkością wyginania. Stwierdzono, że niższa prędkość wyginania na początku procesu i wyższa prędkość wyginania na końcu procesu sprzyjają wypełnieniu wykrojów. Uzyskano optymalne wypełnienie wykrojów narzędzi dla technicznie realnych prędkości wyginania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Supersmarność oraz nowe materiały supersmarne wytwarzane napylaniem proszkowym

O supersmarności zazwyczaj mówimy wówczas, kiedy dwie stykające się powierzchnie wykazują brak oporu podczas tarcia ślizgowego. Artykuł opisuje zjawisko ultra-niskiego tarcia dzięki zastosowaniu powłok z nanocząstek MoS2, wynikiem którego jest otrzymanie ultra-niskiego współczynnika tarcia. Autorzy wskazują, że zastosowanie wielokomponentowych supersmarnych powłok otrzymanych metodą napylania proszkowych materiałów zawierających dodatki smaru stałego MoS2 znacznie zmniejsza współczynnik tarcia w warunkach suchego tarcia ślizgowego.Przedstawiono charakterystykę tribologiczną powłok zawierających MoS2, przeprowadzono testy tarciowo-zużyciowe w podwyższonej temperaturze. Określono wartość współczynnika tarcia w czasie.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie nanocząstek do wytwarzania wielofunkcyjnych powłok nanostrukturalnych

W ostatnim czasie rozwój nowych technologii stosujących nanocząstki do wytwarzania makroelemntów stał się bardzo ważnym obszarem inżynierii materiałowej. Zmniejszenie wymiaru cząstek do skali nanometrycznej może powodować znaczne polepszenie takich właściwości makro-materiałów jak: twardość, odporność mechaniczna, odporność na zużycie i korozję. Ostatnie wyniki badań pokazują, że skonsolidowane nanomateriały posiadają lepsze właściwości eksploatacyjne: podwyższoną twardość i odporność mechaniczną w połączeniu z niskim współczynnikiem tarcia. W celu utrzymania nanometrycznych wymiarów ziaren materiału wyjściowego ważne jest zastosowanie odpowiednich metod konsolidacji (np. spiekanie materiałów litych lub nakładanie powłok poprzez natryskiwanie). Konwencjonalne techniki natryskiwania cieplnego: natryskiwanie plazmowe, natryskiwanie płomieniowe oraz natryskiwanie naddźwiękowe (HVOF- Hhigh Velocity Oxyfuel Spray) nie rozwiązują całkowicie tego problemu ponieważ w tych procesach następuje utlenianie materiałów w podwyższonych temperaturach. Natryskiwanie detonacyjne (DS) polega na nadaniu dużego przyspieszania cząstkom przy niskiej ich temperaturze. Niniejszy artykuł przedstawia nową technikę (DS) nakładania gęstych nanostrukturalnych powłok wolframowo-węglikowych/kobaltowych. Nałożoną powłokę nanostrukturalną poddano badaniom na: skaningowym mikroskopie tunelowym (STM) i spektroskopie elektronów Augera (AES) Wykazano, że technika DS pozwala na utrzymanie wyjściowej nanostruktury proszku. Testy tribologiczne i mechaniczne wykazały wysoką odporność powłoki na zużycie.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie nanomateriałów metalicznych

Artykuł jest przeglądem badań prowadzonych w Instytucie Inżynierii Materiałowej Politechniki Poznańskiej nad otrzymywaniem materiałów metalicznych z nanostrukturą. Materiały te otrzymywane są metodą mechanicznej syntezy a następnie konsolidowane za pomocą technologii metalurgii proszków. Przykładami otrzymanych nanomateriałów są: nanokompozyt tytan - hydroxyapatyt, nanokrystaliczna bez niklowa stal nierdzewna, mające zastosowanie jako biomateriały, oraz dwusiarczek molibdenu (MoS2) w postaci nanocząstek mający zastosowanie w materiałach inżynierskich. Wynik badań pokazują, iż materiały posiadające nanostrukturę wykazują lepsze właściwości w porównaniu do materiałów tradycyjnych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Technologie, konstrukcje i automatyzacja produkcji w procesach Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytucie Obróbki Plastycznej

W artykule przedstawiono informacje dotyczące zakresu niektórych działań i prac
w Zakładzie Kształtowania Objętościowego i Automatyzacji Produkcji (BO) oraz
w Zakładzie Rozwoju Kuźniczych Przyrządów Specjalnych (TW) zajmujących się
obróbką objętościową i automatyzacją procesów produkcyjnych na przestrzeni kilku
ostatnich lat. W pierwszej jego części zaprezentowano zagadnienia związane z opracowaniem
innowacyjnych technologii kształtowania objętościowego. Poruszono zagadnienie
technologii kucia dokładnego, w ramach którego prowadzono projekty
badawczo-rozwojowe między innymi z takimi kuźniami jak: Sanha Polska Sp. z o.o.
i Fabryka Armatur Swarzędz Sp. z o.o. Przedstawiono wybrane wyniki badań procesów
kształtowania objętościowego realizowane w ramach zleceń przemysłowych oraz
badań nad technologią wyciskania elektrody ze stopu CuNiSi do zgrzewania oporowego
ręcznego poszyć autobusowych szkieletów. W kolejnej części zaprezentowano
rozwój i wdrożenia specjalnych przyrządów kuźniczych typu PKJ. Przedstawiono
główne zalety oraz możliwości techniczne nowych przyrządów kuźniczych typu PKJ,
tj. ich uniwersalność, łatwą wymianę narzędzi oraz prostą konstrukcję. Cechy te sprawiają,
że przyrządy typu PKJ bardzo dobrze sprawdzają się w produkcji mało- i średnioseryjnej.
W ostatniej części poruszono zagadnienie związane z automatyzacją produkcji
procesów obróbki plastycznej oraz konstrukcji specjalnych, jakie wykonał
ŁUKASIEWICZ – INOP. W artykule przedstawiono m.in.: automatyzację bezwypływkowego
procesu kucia dokładnego, automatyzację procesu prostowania rur, kształtowania
belek wózka kolejowego oraz automatyzacje procesu walcowania pierścieni.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Produkcja blach magnezowych - stan obecny i perspektywy

Magnez i jego stopy cieszą się coraz większym zainteresowaniem  przemysłu metalowego. Materiały te łączą gęstość z właściwościami mechanicznymi i fizycznymi w sposób, który czyni je doskonale przydatnymi do zastosowań w lekkich konstrukcjach. Mają zatem wysoki potencjał innowacyjny. Zalety magnezu są już intensywnie wykorzystywane w wyrobach odlewanych. Dotychczas przerobione plastycznie stopy magnezu  stosowane były na małą skalę. Głównymi powodami tego stanu rzeczy była mała osiągalność półproduktów ze stopów przerobionych plastycznie i wysoka cena. W niniejszej pracy omówiona została produkcja wyrobów z blach i taśm, z przedstawieniem stanu aktualnego i motywów intensywnego rozwoju. W części końcowej, na przykładzie stopów magnezu AZ31, rozważono właściwości materiału. Szczególnie ciekawy jest tu wpływ temperatury na zmianę właściwości. Celem lepszej oceny zachowania się materiału podczas kształtowania oraz granicy plastyczności w różnych stanach naprężenia i kształtowania, stosuje się wykresy odkształceń granicznych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mikrostruktura i właściwości mechaniczne eutektycznego stopu Al-33%Cu po zastosowaniu odkształcania metodą KoBo

Przedmiotem badań mikrostruktury i właściwości mechanicznych był eutektyczny stop Al-33%Cu poddany odkształcaniu metodą KoBo. Stop bezpośrednio po odlaniu został przetoczony do średnicy 49 mm, a następnie wyciskany metodą KoBo do średnicy 9 mm. Proces prowadzono przy kącie obrotu matrycy 8°. Badania mikrostruktury wykonano na mikroskopie świetlnym Olympus GX71. Obserwacji mikrostruktury cienkich folii dokonano na skaningowo-transmisyjnym mikroskopie elektronowym (STEM) Hitachi HD-2300A z działem typu FEG, który jest wyposażony w detektor EDS, umożliwiający analizę składu chemicznego. Analizy przełomów dokonano na skaningowym mikroskopie elektronowym (SEM) Hitachi S-340N. Próbę ściskania przeprowadzono na maszynie Zwick/Roell Z100. Próba została wykonana w temperaturze otoczenia na próbkach w kształcie walców o średnicy 6 mm i wysokości 9 mm, zastosowano siłę nacisku 100 kN. Do wykonania pomiarów twardości użyto mikrotwardościomierza Future-Tech FM-700. Badano twardość stopów pod obciążeniem 0,1 kg. Pomiary przewodności elektrycznej właściwej przeprowadzono na urządzeniu SIGMATEST 2.096 firmy FOERSTER. Udowodniono, że zastosowana metoda KoBo pozwala na fragmentację mikrostruktury badanego stopu, w wyniku czego otrzymuje się fazy o globularnej morfologii. Mimo zastosowanego procesu SPD nie dochodzi do całkowitego ujednorodnienia struktury: obserwuje się zróżnicowaną wielkość faz jako pozostałość po procesie odlewania, a także obserwuje się mikroobszary nieodkształcone. Odkształcenie stopu metodą KoBo przyczynia się do wzrostu właściwości wytrzymałościowych i plastycznych. Proces KoBo może być zastosowany do rozdrabniania struktury stopu o składzie eutektycznym.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ nagniatania i temperatury azotowania jonowego na właściwości warstwy dyfuzyjnej stali 38HMJ

Praca przedstawia wyniki badań dotyczących oceny wpływu powierzchniowego odkształcenia
plastycznego i obniżonej temperatury azotowania jonowego na właściwości warstwy wierzchniej
stali do azotowania 38HMJ. Do powierzchniowego umacniania warstwy wierzchniej próbek
zastosowano trzy sposoby nagniatania: kulką, głowicą wielorolkową oraz nagniatanie strumieniowe.
Nagniatanie kulką wałków o średnicy 17,5 mm prowadzono z pomocą specjalnego przyrządu
zamocowanego na tokarce. Kulki o różnych średnicach gwarantowały różną głębokość umocnienia.
Pozostałe parametry nagniatania były stałe. Nagniatanie głowicą firmy Hegenscheidt odbywało
się w dwóch przejściach, przy prędkości obrotowej 450 obr/min i posuwie, zależnym od konstrukcji
przyrządu. Gniot zależał od naddatków na próbkach. Nagniatanie strumieniowe prowadzono
na powierzchni płaskiej próbek, wyciętych z wałka o średnicy 45 mm, z pomocą
urządzenia pneumatycznego, śrutem stalowym ciętym, o zaokrąglonych krawędziach. Parametrami
śrutowania były: średnica dyszy, ciśnienie powietrza i odległość próbki od dyszy. Czas
ekspozycji gwarantował różną głębokość odkształcania. Azotowanie jonowe prowadzono w piecu
typu IONIMP. Skutki obróbki oceniano pod mikroskopem świetlnym oraz metodą pomiaru
twardości z pomocą twardościomierza ZWICK 3212. Parametry geometrii powierzchni wyznaczano
z pomocą profilometru Taylor-Hobson. Badania wykazały, że każdy w wymienionych
sposobów nagniatania zmieniał geometrię powierzchni w charakterystyczny dla siebie sposób,
a azotowanie jonowe powodowało: przy małej chropowatości po obróbce plastycznej – wzrost,
a przy dużej (nagniatanie strumieniowe) – zmniejszenie parametrów chropowatości. Doświadczenia
wykazały, że wpływ odkształcenia plastycznego zanika po azotowaniu w temperaturze
450oC; niewielki wpływ odkształcenia plastycznego na właściwości warstwy wierzchniej można
zauważyć po azotowaniu jonowym w niższej temperaturze 350 i 400oC. Ponadto, w próbkach
azotowanych jonowo w temperaturze 450oC, niezależnie od obróbki powierzchniowej, zaobserwowano
cienką warstwę azotków.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Temperatura w obróbce plastycznej stopowych stali narzędziowych. Cz. 2 Technologiczna plastyczność chromowych stali ledeburytycznych

W pracy przedstawiono wyniki badań, które wykazały, że chromowe stale narzędziowe charakteryzują się - podobnie jak stale szybkotnące - przedziałem obniżonego oporu plastycznego (nadplastyczność technologiczna), położonym nieco poniżej temperatury przemiany A1. Temperatura ta zależy do składu chemicznego i wynosi 800 oC dla stali NC11LV, o większej zawartości składników stopowych, a dla stali NC10 - 760 oC. Jest więc o 40 oC niższa. Badania wykazały ponadto, że skutki odkształcenia plastycznego  w zakresie podwyższonej plastyczności mogą być dziedziczone po końcowej obróbce cieplnej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie metod symulacji w procesach kuźniczych

W artykule przedstawiono aspekty modelowania przemysłowych procesów kucia precyzyjnego. Pokazane zostało nowoczesne podejście do projektowania procesów, zawierające sposoby dobierania kształtu wsadu i narzędzi w celu eliminacji niepożądanych efektów takich jak wypływka czy nadmierne zużycie matryc do kucia. Jako przykłady procesów kucia precyzyjnego, wybrano kształtowanie stożkowego koła zębatego, oraz śruby z sześciokątnym łbem. Przedstawiono kompleksowe wyniki symulacji numerycznych wymienionych procesów, uzyskane za pomocą komercyjnych pakietów opartych o metodę elementów skończonych: FORGE3 oraz QForm2D/3D, analiza których może posłużyć technologom do projektowania procesów charakteryzujących się wysoką jakością produktów i niskimi kosztami wytwarzania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Aktualny stan i trendy w kuźnictwie światowym i europejskim

W artykule omówiono aktualny stan światowego, europejskiego  i krajowego przemysłu kuźniczego. Określono wielkość produkcji odkuwek swobodnych  i matrycowanych 12 krajów europejskich. Scharakteryzowano krajowy przemysł kuźniczy  i produkcję odkuwek swobodnych i matrycowanych w Polsce. Określono stan i główne kierunki rozwoju przemysłu kuźniczego na świecie oraz uwarunkowania rozwoju produkcji odkuwek na świecie i w Polsce na podstawie perspektywicznych wymagań odbiorców odkuwek.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa