rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kształtowanie się więzi między matką a dzieckiem z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego na podstawie wstępnych obserwacji

Wstęp: W pracy podjęto próbę oceny czynników ryzyka
mających znaczenie w kształtowaniu się poziomu interakcji
między matką i dzieckiem niepełnosprawnym, na podstawie
danych z wywiadu, dokumentacji medycznej i obserwacji
klinicznej.
Cele pracy: Określenie sytuacji socjodemograficznej rodzin
oraz ocenę zależności między czynnikami ryzyka nieprawidłowego
rozwoju dzieci z dysfunkcją mózgu a poziomem
interakcji w diadzie matka- dziecko.
Materiał i metoda badań: Zbadano 230 matek z dziećmi
w wieku 0–3 lat z Podkarpacia, które ze względu na rozpoznanie
podzielono na 3 grupy. Grupę ZOKN stanowiło 110
niemowląt z zaburzeniem ośrodkowej koordynacji nerwowej
( ZOKN), grupę MPD 60 dzieci z różnymi postaciami mózgowego
porażenia dziecięcego (MPD) i grupę kontrolną dzieci
zdrowych (GK). Dane z wywiadu i dokumentacji medycznej
o rodzinie, czynnikach ryzyka nieprawidłowego rozwoju
w przebiegu ciąży, porodu i okresu noworodkowego oraz
obserwacja relacji między matką i dzieckiem zostały pogrupowane
w postaci 47 zbiorczych cech diagnostycznych, w systemie informatycznym utworzyły bazę danych do wyliczenia
metodą Anny Krefft dwóch funkcji syntetycznych ZPZCPN
oraz ZPIMD. Wyniki zestawione w tabelach i na rycinach,
zweryfikowano statystycznie.
Wyniki: Wykazano 1) Istotnie statystycznie gorsze warunki
socjodemograficzne rodzin dzieci z grupy MPD i ZOKN w porównaniu
do grupy kontrolnej (większa dzietność, starszy
wiek rodziców i gorzej wykształceni rodzice, częściej bez
pracy stałej) 2) Ujemną korelację między wzrostem funkcji
ZPZCPN mierzącej poziom zagrożenia rozwoju dzieci w ciąży,
porodu i noworodka a poziomem interakcji w diadzie matka
dziecko mierzony przy pomocy funkcji ZPIMD (estymator
korelacji dla tych zmiennych p = -0,21).

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Wpływ zabiegów balneologicznych i hydroterapii na wartość ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego

STRESZCZENIE
Choroby cywilizacyjne stanowią istotny problem zdrowotny
krajów szybko rozwijających się, w tym Polski. Negatywne
skutki rozwoju cywilizacji przyczyniają się do powstania
cukrzycy, choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego
(NT) oraz chorób układu kostno-stawowego. W leczeniu
chorób przewlekłych, oprócz farmakoterapii jest wdrażane
leczenie uzdrowiskowe. Jego istota polega na zastosowaniu
naturalnych bodźców leczniczych, indywidualnie dobranych
w zakresie rodzaju, charakteru i intensywności działania.
Celem pracy jest ocena wpływu zabiegów balneologii i hydroterapii
na wartość ciśnienia tętniczego (RR).
Badaniem objęło 150 kuracjuszy Sanatorium Uzdrowiskowego
w Horyńcu-Zdroju, wyniki uzyskano na podstawie
pomiaru RR przed i po zabiegach oraz z anonimowej ankiety
przeprowadzonej wśród pacjentów sanatoryjnych. Badano
wpływ zabiegów leczniczych na wartość ciśnienia tętniczego
skurczowego (RRs) i rozkurczowego (RRr). Analizie poddano
też dane socjodemograficzne oraz aktualne choroby wśród
kuracjuszy.
Wykazano, że NT występuje częściej u osób w wieku powyżej
60 lat, z wykształceniem średnim lub wyższym, niepracujących
i niezdolnych do pracy. Ciśnienie skurczowe ulega
obniżeniu po kąpieli kwasowęglowej, siarkowodorowej,
wirowej, 4-komorowej i masażu podwodnym, a podnosi
się po natrysku i okładach borowinowych. Z kolei RRr ulega
obniżeniu po kąpieli kwasowęglowej, siarkowodorowej,
perełkowej, wirowej kończyn dolnych, a podniesieniu po
natrysku.
Wniosek z tego, że stosowane zabiegi mają zróżnicowany
wpływ na wartość ciśnienia RRs i RRr.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Niepełnosprawność w czasach starożytnych

Na przestrzeni wieków postrzeganie ludzi chorych i niepełnosprawnych
zmieniało się. Zaczynając od czasów starożytnych,
a nawet wcześniejszych, społeczeństwa różnie podchodziły
do tematu choroby i kalectwa. Cywilizacje dążyły do tworzenia
zdrowego społeczeństwa, co było możliwe (zdaniem
ówczesnych społeczeństw) tylko drogą eliminacji.
Niepełnosprawność, kalectwo, ułomność w czasach starożytnych
obejmujących okres od 2500 r. p.n.e. do 476 r. n.e
postrzegane były jako przejaw przekleństwa, kary bogów,
działania sił nadprzyrodzonych. W starożytnej Grecji porzucanie,
zabijanie noworodków często wymagane było
nawet przez państwo, a filozofowie Platon czy Arystoteles
przedstawiali poglądy wykluczania niepełnosprawnych
ze społeczeństwa. Rzymianie uważali, że narodzenie się
dziecka z defektami było zapowiedzią zbliżającej się katastrofy.
Ułomnych dorosłych obrażano, nadając im przydomki
wyśmiewające ich cechy czy niedoskonałości anatomiczne.
Wczesne chrześcijaństwo, to pierwsze próby leczenia niepełnosprawności,
chociaż nękające choroby, kalectwo przedstawiano
jako karę za grzechy. Starożytne cywilizacje dążyły
do tworzenia zdrowego społeczeństwa drogą eliminacji,
okrucieństwa, bezwzględności wobec niepełnosprawnych,
ułomnych, co miało odzwierciedlenie w religii, kulturze czy
aspekcie ekonomicznym.
Na ewolucję poglądów dotyczących niepełnosprawności
miało wpływ wiele czynników, takich jak rozwój nauki, technologii, obowiązująca kultura, systemy wartości czy poglądy
filozoficzne. Medycyna dopiero się rozwijała, więc dostęp do
jakiegokolwiek lekarza był bardzo ograniczony. Bogatsi, lepiej
usytuowani często mieli szansę na przeżycie, ale często i ci,
w przypadku choroby czy niepełnosprawności, byli spychani
na margines społeczeństwa.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Postawa a skład ciała dziewcząt w wieku pokwitania

Cel pracy. Okres dojrzewania płciowego wyróżnia się dużymi
zmianami w cechach morfologicznych i funkcjonalnych
ustroju. Jest to również faza krytyczna dla kształtowania się
postawy ciała. Celem pracy jest zbadanie zmienności rozwojowej cech posturalnych i składu ciała dziewcząt w wieku
13–15 lat.
Materiał i metoda. Wykorzystano ciągłe dane pomiarowe
91 dziewcząt uczęszczających do gimnazjum publicznego
we Wrocławiu. Zmierzono masę i wysokość ciała, które
posłużyły do wyliczenia BMI. Skład ciała oceniono metodą
bioelektrycznej impedancji (aparat BIA 101S fimy Akern,
oprogramowanie Bodygram 1.31). W analizie wykorzystano
następujące cechy: masa komórkowa, masa pozakomórkowa,
masa tłuszczu, masa ciała szczupłego. Na podstawie wielko-
ści bezwzględnych wyliczono dwa wskaźniki: masa komórkowa/masa pozakomórkowa i ciało szczupłe/tłuszcz. Ocenę
postawy ciała przeprowadzono, korzystając ze sprzężonego
z komputerem Posturometru S. Obliczenia przeprowadzono,
korzystając z pakietu Statistica 10. Wyniki i wnioski. Odnotowano wzrost masywności sylwetki
oceniany wskaźnikiem BMI oraz powiększenie masy komórkowej w relacji do pozakomórkowej. Masa ciała szczupłego
w odniesieniu do masy tłuszczu ulega natomiast wyraźnemu
zmniejszeniu, co wiąże się z kształtowaniem właściwych dla
płci żeńskiej relacji w składzie ciała. Wzrastanie cech posturalnych, takich jak wysokości wyrostków barkowych, dolnych
kątów łopatek i wysokości kolców biodrowych tylnych górnych kształtuje się podobnie do zmian w wysokości ciała.
Z wiekiem zmniejszeniu ulega nachylenie części krzyżowej
kręgosłupa, a powiększa się kąt nachylenia części piersiowo-
-lędźwiowej. W kolejnych porównaniach zaobserwowano
zwiększenie frekwencji sylwetek kifotycznych (podtyp II),
równoważnych (wszystkie podtypy) i lordotycznych (podtyp II). Ponadto odnotowano tendencję do zwiększania się
liczby osób cechujących się bardzo dobrą sylwetką. Jedynie
w wieku 14 lat zaobserwowano przejściowe zwiększenie czę-
stości występowania postaw wadliwych i złych.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Ocena wiedzy kobiet z Podkarpacia na temat profilaktyki raka szyjki macicy

Wstęp: Rocznie wykrywa się ok. 4 tys. zachorowań na raka
szyjki macicy w Polsce. Główną przyczyną rozwoju choroby
jest zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego przenoszonym
droga płciową. Diagnostyka raka szyjki macicy opiera się
na wykonaniu rozmazu cytologicznego, kolposkopii i biopsji
celowanej. Leczenie jest uzależnione od stopnia zaawansowania
zmian chorobowych potwierdzonych wynikiem badania
histopatologicznego. Najskuteczniejszą metodą profilaktyki
raka szyjki macicy jest regularnie wykonywana cytologia,
stosowanie szczepionek przeciw HPV oraz prowadzenie
bezpiecznego życia intymnego.
Cel pracy: Ocena wiedzy i zachowań zdrowotnych kobiet
z Podkarpacia odnośnie, profilaktyki raka szyjki macicy.
Materiał i metody: Materiał stanowiło 108 respondentek
z terenu Rzeszowa i okolic. Rekrutacja do badania odbywała
się w sposób losowy, po wyrażeniu zgodny ustnej przez
zainteresowaną. Metodą zastosowaną w pracy był autorski
kwestionariusz ankiety skonstruowany przez członków
Studenckiego Koła Naukowego Położnych.
Wyniki: Z przeprowadzonych badań wynika, że wiedza kobiet
na temat profilaktyki raka szyjki macicy jest nieusystematyzowana,
nawet w grupie kobiet zgłaszających się regularnie
co roku na badanie cytologiczne (p=0,00036). Wiedzę na
temat profilaktyki raka szyjki macicy respondentki pozyskują głównie od lekarza, położnej, z czasopism kobiecych, ulotek/
broszur i prasy (p=0,02200).
Wnioski: Wiedza badanych koreluje z częstością zgłaszania
się na badania cytologiczne; internet jako źródło wiedzy na
temat profilaktyki raka szyjki macicy służy w większej mierze
najmłodszym respondentkom w wieku 18–33 lat; poziom
wiedzy badanych z zakresu czynników ryzyka oraz objawów
raka szyjki macicy jest niezadowalający.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Z tradycji wodolecznictwa we Lwowie przed 1914 r.

Działalność Wincentego Priessnitza, Sebastiana Kneippa
oraz prof. Wilhelma Winternitza sprawiła, że w XIX-wiecznej
Europie ogromną popularnością cieszyła się hydroterapia.
Powstawały nowe uzdrowiska oraz zakłady wodolecznicze,
„bywanie u wód” stało się modne w coraz szerszych kręgach
społecznych. Proces ten miał miejsce również w Galicji,
czego najlepszym przykładem był Lwów. Miasto to przed
I wojną światową było ośrodkiem metropolitalnym, siedzibą galicyjskiego Rządu Krajowego, miejscem, w którym
rozwijały się różne kierunki kultury społecznej. Prowadzona
była działalność w zakresie opieki zdrowotnej mieszkańców,
sportu i rekreacji. Prężnie rozwijały się zakłady wodolecznicze,
gimnastyczne oraz ortopedyczne.
Opracowanie powstało w wyniku dokonanej kwerendy materiałów źródłowych pochodzących z Centralnego Państwowego
Archiwum Historycznego Ukrainy we Lwowie, Zakładu Narodowego Ossolińskich we Wrocławiu oraz fachowych czasopism
medycznych i prasy codziennej ukazującej się w dobie galicyjskiej. W oparciu o dokonaną analizę wytworzona została
narracja, w której udzielono odpowiedzi na podjęty problem
skierowany na ukazanie początków wodolecznictwa we Lwowie przed 1914 r. W opracowaniu zwrócono szczególną uwagę
na przedstawienie prekursorskich metod wodolecznictwa,
fiykoterapii i masażu oraz różne formy gimnastyki leczniczej,jakie miały miejsce w lwowskich zakładach wodoleczniczych.
Wnioski, jakie wynikają z analizy materiałów źródłowych
dowodzą, że wodolecznictwo we Lwowie, szczególnie w sanatoriach Kisielka i Maryówka, miało znamiona kompleksowej
rehabilitacji, a swoim poziomem nie odbiegało od ówczesnych
renomowanych europejskich sanatoriów. Działalność opisywanych zakładów miała charakter prekursorski w rozwoju
fijoterapii, balneologii, medycyny fiykalnej, a w kolejnych
latach stanowiła podstawy do powstania rehabilitacji w Polsce.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Skojarzone leczenie ciąży szyjkowej z zastosowaniem metotrexatu oraz prostaglandyn – opis przypadku

Ciąża szyjkowa jest najrzadszą formą ciąży pozamacicznej.
Wskutek oddziaływania wydzielanych przez trofoblast enzymów
proteolitycznych na ścianę dużych naczyń krwionośnych,
ciąża szyjkowa prowadzi do masywnych krwotoków zagrażających
życiu. Metody leczenia zachowującego płodność
obejmują ogólnoustrojowe lub lokalne podawanie leków
cytotoksycznych. Według piśmiennictwa leczenie z ogólnoustrojowym
zastosowaniem leków cytotoksycznych jest
nieskuteczne, gdy stężenie HCG w surowicy krwi jest wyższe
niż 10000IU/ml. W prezentowanym opisie przedstawiono przypadek
skutecznego leczenia zachowawczego z zachowaniem
płodności u kobiety z ciążą szyjkową, u której stężenie HCG w
surowicy krwi wynosiło 74000IU/ml. Efekt kliniczny uzyskano
stosując dożylnie metotrexat oraz prostaglandyny.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Zastosowanie biofeedbacku w rehabilitacji neurologicznej

Artykuł zawiera przegląd badań i wybranych rozwiązań
zastosowania biofeedbacku we współczesnej neurorehabilitacji.
Ich problematyka dotyczy osób dotkniętych
chorobami neurologicznymi. Badania te wykonywane są
coraz częściej, a zatem doniesienia naukowe, które są coraz
liczniejsze wskazują na fakt, iż w dziedzinie neurorehabilitacji,
w tym również poznawczej, odpowiednio skonstruowane
programy terapeutyczne mogą poprawiać wyniki leczenia
w przypadku wielu chorób neurologicznych. Dlatego coraz
częściej dochodzi do „wzbogacania” tzw. tradycyjnego
modelu postępowania o nowe metody terapeutyczne,
czy udoskonalony sprzęt rehabilitacyjny. Wszystkie te
modyfikacje mają na celu jak najszybszy powrót pacjenta
do pełnej sprawności lub pełne wykorzystanie jego szeroko
rozumianego potencjału funkcjonalnego. A zatem metoda
biofeedbacku z powodzeniem powinna być stosowano nie
tylko jako rozszerzenie standardowego postępowania terapeutycznego,
ale również w wielu wypadkach powinna stać
się jego integralną częścią. Dlatego też można stwierdzić,
iż wiele z zaprezentowanych rozwiązań należy wprowadzić
do nowoczesnego modelu postępowania z pacjentem
neurologicznym.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Farmakoterapia otyłości – więcej zagrożeń niż korzyści

Epidemia nadwagi i otyłości dotyczy już ponad połowy
Europejczyków. Jest to problem nie tylko estetyczny, ale
także związany z występowaniem wielu chorób, do których
predysponuje nadmierna masa ciała. Warunkiem koniecznym
do obniżenia masy ciała jest uzyskanie ujemnego bilansu
energetycznego realizowane za pomocą odpowiedniej
diety oraz zwiększenia aktywności fizycznej. Jest to proces
długotrwały i wymagający wielu wyrzeczeń. Dla pacjentów
o BMI > 30 kg/m2 zalecano wprowadzenie farmakoterapii
jako metody uzupełniającej. Na przestrzeni wielu lat, w
terapii otyłości, próbowano wykorzystywać różne leki o
odmiennych mechanizmach działania, jednak ze względu
na udokumentowane działania niepożądane były one sukcesywnie
wycofywane z rynku. Mimo tego, są one stosunkowo
łatwo dostępne w sprzedaży internetowej bądź też wchodzą
w skład suplementów reklamowanych jako ziołowe środki
wspomagające odchudzanie. W pracy przedstawiono przegląd
tych związków, kładąc nacisk na potencjalne ryzyko
związane z ich stosowaniem.
Trud utrzymania reżimu postępowania dietetycznego sprawia,
że pacjenci stają się podatni na podjęcie samodzielnego
leczenia farmakologicznego. Stwarza to ryzyko nieumyślnego
zatrucia lekami wspomagającymi odchudzanie.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Starzenie się społeczeństwa polskiego a wydatki NFZ na opiekę długoterminową w latach 2004–2010 – zróżnicowanie regionalne

Wstęp: obserwując nasilające się od drugiej połowy XX wieku
zmiany demograficzne można skonstatować, iż wydłuża się
przeciętne trwanie życia przy jednoczesnym spadku poziomu
dzietności. Zmienia się także udział społeczeństwa według
ekonomicznych grup wiekowych oraz rośnie zapotrzebowanie
na świadczenia opiekuńcze, w tym na opiekę długoterminową.
Wśród różnych konsekwencji tych zmian uwagę
przyciągają rosnące koszty finansowe, które ponoszą zarówno
obywatele, jak i państwo, a zwłaszcza system ochrony zdrowia
wymagający coraz większych nakładów na leczenie starzejącego
się społeczeństwa.
Cel pracy: sprawdzenie czy rozbieżność wydatków na opiekę
długoterminową w oddziałach wojewódzkich NFZ odzwierciedla
przynajmniej częściowo różnice w strukturze wiekowej
populacji poszczególnych regionów Polski.
Materiał i metoda: do wykonania analizy posłużyły dane
z Raportów i Sprawozdań NFZ oraz z Roczników Demograficznych.
Analiza statystyczna ma charakter pełny.
Wyniki: wydatki oddziałów wojewódzkich Narodowego
Funduszu Zdrowia na opiekę długoterminową w wydatkach
całkowitych na świadczenia zdrowotne nie są zależne od
struktury wiekowej populacji w poszczególnych regionach
Polski. Najwyższe udziały wydatków na opiekę długoterminową odnotowuje się w województwach: śląskim, małopolskim
i podkarpackim, w których udział osób starszych w populacji
nie należał do najwyższych na tle kraju. W województwach,
w których zanotowano największy udział osób w wieku poprodukcyjnym
(łódzkie, świętokrzyskie), udział w wydatkach
na opiekę długoterminową był niemal najniższy w kraju.
Wnioski: wydatki w obszarze opieki długoterminowej w większości
oddziałów NFZ nie były skorelowane z poziomem
i zmianami odsetka osób w wieku powyżej 65. roku życia
w poszczególnych regionach Polski

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Jakość życia rodziców dzieci autystycznych

Wstęp: Ważną rolę w kształtowaniu i rozwoju dzieci z autyzmem pełni najbliższa rodzina, dlatego współczesne działania skierowane są na jak największą aktywizację rodziców
w procesie terapeutycznym. Dla efektywnej terapii bardzo
ważny jest zadowalający stan zdrowia, zaangażowanie i dobre
samopoczucie obojga rodziców, tj. matki i ojca.
cel badań: Celem badań było przedstawienie, w jakim
stopniu niepełnosprawność dzieci autystycznych wpływa
na funkcjonowanie rodziców oraz wykazanie czy pomoc i
działania terapeutyczne są potrzebne tylko dzieciom autystycznym, czy również ich rodzicom.
Materiał i metoda: W badaniach wykorzystano Kwestionariusz SF- 36 oceniający jakość życia. Badaniami objęto grupę
70 rodziców dzieci autystycznych, natomiast grupę kontrolną
stanowiło 70 rodziców dzieci rozwijających się prawidłowo.
Wyniki: Badania potwierdzają obniżony poziom funkcjonowania rodziców dzieci autystycznych w dziedzinach życia takich
jak: zdrowie ogólne, zdrowie psychiczne, funkcjonowanie spo-
łeczne, ograniczenia związane z funkcjonowaniem fiycznym
i psychicznym, energia i witalność.
Wnioski: Poradnictwo, uświadamianie, profesjonalna pomoc
rodzinom dotkniętym problemem autyzmu są niezbędne i mogą znacząco wpłynąć na poprawę ich funkcjonowania,
a tym samym lepszą jakość życia. Tylko rodzic w pełni sprawny
fiycznie i psychicznie może skutecznie pomóc swojemu
autystycznemu dziecku.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Ocena skuteczności ćwiczeń relaksacyjnych i stabilizacyjnych w minimalizacji bólu lędźwiowo-krzyżowego odcinka kręgosłupa u kobiet ciężarnych

Cel pracy: Celem badań była ocena wpływu ćwiczeń relaksacyjnych
i stabilizacyjnych na dolegliwości bólowe lędźwiowo-
-krzyżowego odcinka kręgosłupa u kobiet w zaawansowanej
ciąży.
Materiał i metody: W badaniach wzięły udział 54 kobiety
ciężarne (średnio 28,9 tydzień ciąży). Średnia wieku wynosiła
29,2 lat. Osoby badane podzielono na dwie grupy. Kobiety
z Grupy 1 (n=25) wykonywały serie ćwiczeń relaksacyjnych
i stabilizacyjnych (po wcześniejszym instruktażu podczas
zajęć szkoły rodzenia). Osoby z Grupy 2 (n=29) nie zmieniły
dotychczasowego stylu życia. Warunkiem zakwalifikowania
do badań było występowanie dolegliwości bólowych L-S
odcinka kręgosłupa. Narzędzia badawcze stanowiły: Wizualno-
Analogowa Skala Bólu (VAS), Kwestionariusz Rolanda-
-Morrisa, Kwestionariusz Spielbergera oraz autorska ankieta
zawierająca pytania dotyczące wybranych elementów stylu
i jakości życia. Wyniki: W Grupie 1 po czternastu dniach znacząco obniżyła
się (p = 0,021) intensywność bólu. Nie zaobserwowano jednak
istotnej różnicy w poziomie bólu po jednej sesji ćwiczeń
(między pomiarem 1 i 2). W Grupie kontrolnej nasilenie bólu
utrzymywało się na podobnym poziomie, różnice między
pomiarami nie były istotne statystycznie. Regularne ćwiczenia
w domu wpłynęły również na redukcję ograniczeń funkcjonalnych
(mierzonych skalą Rollanda-Morrisa) u badanych kobiet
(p = 0,044). Kobiety z Grupy 2 zgłosiły znaczne zwiększenie
poczucia niepełnosprawności (p = 0,014).
Wnioski: Samodzielne ćwiczenia relaksacyjne i stabilizacyjne
wpływają na redukcję bólu dolnej części pleców u kobiet
ciężarnych. Zasadne jest zatem stosowanie różnych form
kinezyterapii w ramach profilaktyki i leczenia tego typu
dolegliwości. Na skutek ćwiczeń zmniejszył się stopień
ograniczenia funkcjonalnego badanych kobiet. Dowodzi to
pozytywnego wpływu samodzielnych ćwiczeń w domu na
sprawność fizyczną.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Ocena wpływu ćwiczeń na platformie balansowej z wykorzystaniem biologicznego sprzężenia zwrotnego na reedukację chodu osób po udarze mózgu

Wstęp: W ostatnich dziesięcioleciach jako jedną z metod fizjoterapii
pacjentów po udarze mózgu stosuje się ćwiczenia na
platformach balansowych z wykorzystaniem biologicznego
sprzężenia zwrotnego (biofeedback).
Materiał i metody: Badania wykonano u 55 chorych obu płci
po udarze niedokrwiennym mózgu z objawami niedowładu
połowiczego. Chorych ze względu na czas, który upłynął od
udaru podzielono na 2 grupy: grupa I – do 6 miesięcy, i grupa
II – powyżej 6 miesięcy. W każdej z tych grup wyróżniono
podgrupy chorych: A, u których w fizjoterapii stosowano
ćwiczenia na platformie balansowej, w podgrupie B tych
ćwiczeń nie stosowano. Do oceny skuteczności rehabilitacji
wykorzystano prędkość pokonania dystansu 10 metrów oraz
Wskaźnik symetryczności obciążania kończyn dolnych (Ws).
Badania były wykonywane przed rozpoczęciem rehabilitacji
i po upływie 3 tygodni.
Wyniki: Stwierdzono bardzo wysoce istotną statystycznie różnicę
(p < 0,001) w wartościach Ws po 3 tygodniach rehabilitacji
pomiędzy pacjentami ćwiczącymi i niećwiczącymi na platformie
balansowej do pół roku od udaru mózgu oraz istotną statystycznie różnicę (p < 0,05) u pacjentów powyżej pół roku
od udaru mózgu. Zaobserwowano również wysoce istotną
statystycznie różnicę (p < 0,01) w prędkości chodu na dystansie
10 metrów po 3 tygodniach rehabilitacji pomiędzy pacjentami
ćwiczącymi i niećwiczącymi na platformie balansowej do
pół roku od udaru mózgu oraz istotną statystycznie różnicę
(p < 0,05) u pacjentów powyżej pół roku od udaru mózgu.
Wnioski: Wyniki badań potwierdzają przydatność ćwiczeń
na platformie balansowej z wykorzystaniem zastępczego
sprzężenia zwrotnego u chorych z niedowładem połowiczym
po udarze niedokrwiennym mózgu. Trening na platformie
balansowej wpływa na poprawę symetryczności obciążania
kończyn dolnych oraz na zwiększenie prędkości chodu na
dystansie 10 metrów.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej