rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Senat jako stan sejmowy w czasach Jana III Sobieskiego

Artykuł omawia wybrane elementy w funkcjonowaniu senatu jako stanu sejmowego w czasach Jana III Sobieskiego. W omawianym czasie frekwencja senatorska była wyższa niż w czasach Wazów. Senatorowie tradycyjnie brali udział w pracach sądu sejmowego, deputacjach i sesjach prowincji, wzrasta ich rola w spisywaniu projektów konstytucji, powstających wówczas w czasie konkluzji. Angażowanie się senatorów w bieżące spory polityczne nie sprzyjało zachowaniu neutralności, tak ważnej dla szlacheckich statystów, którzy chcieli widzieć w senacie „stan pośredniczący” między królem a narodem szlacheckim. Choć nie dochodzi wówczas do radykalnych antysenatorskich wystąpień, nie można zauważyć wzrostu autorytetu senatu jako instytucji.
          

Czasopismo: Saeculum Christianum. Pismo Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii
Pobyt metropolity mołdawskiego Dozyteusza w Żółkwi w latach 1686-1693, spadek po nim oraz sprawa kultu św. Jana Nowego (Suczawskiego) do końca XVIII wieku

Jarosław Pietrzak – absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, doktor nauk humanistycznych w zakresie historii, adiunkt w Katedrze Historii Nowożytnej (Instytut Historii i Archiwistyki Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie). Autor książki pt. Księżna dobrodziejka. Katarzyna z Sobieskich Radziwiłłowa (1634-1694) – życie i działalność (Warszawa 2016). Współpracownik Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, stypendysta Fundacji Lanckorońskich z Brzezia.

Czasopismo: Saeculum Christianum. Pismo Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii
A polemical handwritten manuscript in the milieu of the Płock cathedral at the time of the Hussite disputes

W XV - wiecznym kościelnym środowisku płockim obecne były dyskusje dotyczące spraw koncyliaryzmu, reformy Kościoła i husytyzmu, który w tym czasie stał się poważnym zagrożeniem jedności religijnej w Polsce. To, że interesowano się w Płocku sprawami husyckimi świadczą pozostawione na marginesach kart liczne glosy związane z zamieszczonymi w kodeksach traktatami (mowami) i kazaniami.  Przechowywane kodeksy zawierały traktaty polemiczne i mowy antyhusyckie skierowane przeciw czterem artykułom praskim, których autorami byli zwolennicy Husa: Jan z Raguzy (Ioannis de Ragusio), z traktatem: De communione sub utraque specie oraz Septem regulae ad habendum verum sensum sacrarum scripturarum, Hieronim z Pragi zwany Mniszek, (Hieronymi Pragensis) z traktatem kazanodziejskim: Sermo, Gilles Charlier (Aegidus Carlerii), z traktatem: De punitione peccatorum publicorum, Henryk Kalteis, (Henrici Kalteisen), z traktatem: Oratio de libera predicatione verbi Dei, Jan de Palomar,(Ioannis de Palomar), z traktatem: De civili domino clericorum, nadto zamieszczono pisma: Excerpta ex Summa Benedicti abbatis Massiliae contra errores haereticorum; Responsiones ad obiectiones et pictura Ioannis Hus, traktat kardynała Juliana Cesarini, Oratio ad convertendos Bohemos oraz traktat Jana de Bachenstein decretorum doctoris, Sermo in concilio Basiliensi. O tym że husytyzm jako prąd myślowy z ukierunkowaniem religijno-społecznym dotarł na Mazowsze, dobitnie świadczą przechowywane księgi i zachowane na nich wpisy marginalne i proweniencyjne, rozczytane przez Adama Vetulaniego jeszcze przed 1939 rokiem. Wprawdzie nie są to traktaty, które zajmują się doktryną Kościoła w ujęciu husyckim, co raczej polemiczne w stosunku do tego ruchu. Zatem książka rękopiśmienna w kręgu kościelnym (katedralnym) płockim w XIV stuleciu, poprzez swoją tematykę służyła również w obronie obowiązującej doktryny katolickiej, niż z nią prowadzonej polemiki. Jednocześnie poprzez wspomniane księgi widoczny jest fakt zainteresowania nowym prądem religijnym w znacznie odległym od ośrodka akademickiego krakowskiego - Płocka i jego duchowieństwa związanego z kapitułą katedralną.

Czasopismo: Saeculum Christianum. Pismo Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii
“De heresibusetextirpacionehereticorum in dioecesiplocensi”. Was there an organized Hussite movement in the Mazovian part of the Płockdiocese in the mid-15th century?

Na Mazowszu, w latach 20 - tych XV wieku nie zauważamy jeszcze przejawów zainteresowania się ruchem husyckim, choć spotyka go się w tym czasie w Wielkopolsce i na Kujawach.Pierwsze sygnały o osobach sympatyzujących z reformą husycką pojawiły się w końcu trzeciej dekady XV wieku. Na przestrzeni niespełna dwudziestu lat (1440-1457) należy odnotować kilka miejscowości (Płock, Ciechanów, Strzegowo, Baboszewo, Bulkowo), gdzie spotykamy jakieś formy zainteresowania nauką Jana Husa. W większości byli to duchowni, duszpasterze miejscowych parafii, a w jednym przypadku płocki skryptor, który być może tą drogą zaznajomił się z programem reformy proponowanej przez praskiego teologa. Czy na podstawie wyżej omówionych przykładów można mówić o zjawisku husytyzmu na Mazowszu? Sadzę, że nie. Nie był to zorganizowany ruch, mający swoich przywódców i oczywiście zwolenników. Przypadki te bardziej odzwierciedlają religijną wrażliwość niektórych duchownych, która być może pobudzona przez docierające ze świata informacje, znajdowała ujście w takich formach pobożności jak choćby częstsze praktykowanie wystawiania Najświętszego Sakramentu w monstrancji dla ożywienia pobożności wiernych. Po drugie niedostatki w wykształceniu duchownych a tym samym rażące braki w nieznajomości zagadnień teologicznych, zawierały pułapki popadnięcia w religijny subiektywizm. Chyba wystarczyło zaproszenie podejrzanego przez biskupa, złożenie wyjaśnień i zapewne zobowiązanie się do zaniechania nietypowych praktyk religijnych, by sprawę uznać za załatwioną. Akta posiedzeń kapituły katedralnej nie informują o mających miejsce debatach teologicznych, próbach obrony własnego stanowiska – jak będzie to miało miejsce sto lat później za sprawą reformy Marcina Lutra. W tym przypadku wystarczyło opracowanie przez Mikołaja z Mirzyńca zbioru podstawowych zasad wiary katolickiej, zaznajomienie z nim przede wszystkim duchownych na zwoływanych przez biskupa synodach i problem został załatwiony.

Czasopismo: Saeculum Christianum. Pismo Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii
Prawosławne jurysdykcje kościelne we współczesnej Hiszpanii

Powstanie i  rozwój prawosławia w  Hiszpanii związany był z  procesami migracyjnymi z  przełomu XIX i  XX w. Ze względów politycznych, ekonomicznych i  społecznych na terenie Hiszpanii osiedlała się ludność prawosławna, m.in. z  Grecji, Rumunii, Bułgarii, Serbii i  Rosji (niewielką grupę stanowią konwertyci).  Z  powyższych  względów  prawosławne  placówki  duszpasterskie  funkcjonują  w  wielu jurysdykcjach kościelnych. Ze względów kościelnych, politycznych i  prestiżowych żaden z  prawo-sławnych  Kościołów  krajowych  nie  chce  zrzec  się  swoich  wpływów  na  własną  diasporę.  Pomimo zróżnicowania  jurysdykcyjnego  między  poszczególnymi  wspólnotami  nie  notuje  się  sytuacji  kon-fliktowych. Istnieje natomiast współpraca w  wielu obszarach wspólnej działalności.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Kreowanie pozornej bipolarności jako elementarny komponent działalności Podemos

Celem  niniejszego  artykułu  jest  analiza  specyfiki  funkcjonowania  partii  Podemos  w  kontekście zjawiska  bipolarności.  Zakłada  się,  że  kreowanie  w  hiszpańskiej  polityce  układu  sił  politycznych, opartego na dwóch odmiennych grupach – obywatelach i  „kaście”, stanowi fundamentalny czynnik determinujący charakterystykę ugrupowania oraz metody jego działalności. Przyjmuje się, że ele-mentem kształtującymi tego typu specyfikę jest oparcie strategii politycznej na adaptacji tożsamości wypracowanej przez Ruch 15-M oraz silnym antagonizmie. Jednocześnie zaś zauważyć można, że bipolarność Podemos przybiera charakter pozorny, co z  kolei jest wynikiem systematycznego do-stosowywania się do standardów funkcjonowania partii w  życiu politycznym.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Stosunki polsko-ukraińskie przed i na początku II wojny światowej w świetle wybranej prozy kresowej

Celem artykułu jest ukazanie stosunków polsko-ukraińskich przed i  na początku II wojny światowej w  świetle wybranej prozy kresowej. Studium pokazuje, że relacje między dwiema nacjami były skomplikowanym  pod  względem  społeczno-politycznym  procesem  w  okresie  przed  i  na  początku  II  wojny  światowej.  Stosunki  te,  mimo  pozornej  harmonii  i  zgody  w  okresie  przedwojennym, z  czasem przetransformowały się w  traumatyczne konflikty na początku wojny. Zwieńczeniem ich stało się ludobójstwo Polaków dokonane przez Ukraińców w  kolaboracji z  Sowietami i  Niemcami.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Purpurowa rewolucja. Hiszpania 2014-2015

Autor podejmuje próbę odgadnięcia, czy Hiszpania znajduje się w  przededniu wybuchu nowej rewolucji. Wyklucza, aby było możliwe jej dedukowanie na podstawie analiz wywodzących się z  eko-nomicznego determinizmu lub historiozoficznego fatalizmu. Nie spodziewa się też, aby okazały się pomocne fabuły, jakie może dostarczyć literatura beletrystyczna lub reportaż. W  zamian proponuje wykorzystać możliwości interpretacji, jakie stwarza Edmund Burke w Rozważaniach o  rewolucji we Francji.  Uważa też, że zamiast skupiać uwagę na liderach rewolucji, warto poświęcić więcej uwagi królowi  emerycie,  bowiem  sens  wszelkiej  rewolucji  wyraża  się  w  tym,  co  bezpowrotnie  niszczy, dlatego stawia tezę, że abdykacja króla Juana Carlosa I  2 czerwca 2014 r. kładzie kres trwającej od 1917 r. erze demokracji.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Współczesna hiszpańska polityka pamięci (1999-2014)

W  niniejszym artykule dokonana została analiza oraz próba systematyzacji współczesnej hiszpańskiej polityki pamięci. Osią aktualnych debat o  przeszłości są w  Hiszpanii dwa wydarzenia: hiszpańska wojna domowa (1936-1939) i  dyktatura frankistowska (1936-1975). Punktem wyjścia rozważań jest teza  o  rozproszonym  charakterze  inicjatyw  dążących do  zdominowania  polityki  pamięci.  Pamięć narodowa to jedynie użyteczna politycznie metafora, tymczasem w  warunkach demokracji liberal-nej należy raczej mówić w  liczbie mnogiej: o  pamięciach historycznych i  politykach historycznych. Polityka pamięci jest bowiem kreowana zarówno odgórnie, przez partie polityczne za pomocą insty-tucji politycznych, jak i  oddolnie, przez inicjatywy społeczeństwa obywatelskiego.Drugim ważnym założeniem jest zanegowanie dominującego w  dyskursie medialnym twierdzenia o  tym, jakoby w  Hiszpanii panował powszechny pakt milczenia o  czasach wojny domowej i  franki-zmu i  dopiero reformy rządzącej w  latach 2004-2012 PSOE przełamały go, powodując zmianę spo-łeczną. Pakt milczenia był porozumieniem partyjnych liderów, umożliwiającym pokojowe przejście do demokracji. Nie oznacza to jednak, że na niższych poziomach władzy, jak i  na innych płaszczy-znach dyskursu publicznego nie dokonywano rozrachunku z  przeszłością.W  pierwszej części artykułu dokonuję objaśnienia poszczególnych pojęć oraz wyjaśnienia za-łożeń modelu analizy, jaki stosuję. W  drugiej części pracy opisuję współczesną hiszpańską politykę pamięci poprzez analizę głównych narzędzi, będących w  rękach polityków (dyskurs polityczny, stanowienie prawa, polityka publiczna) i  społeczeństwa obywatelskiego (inicjatywy organizacji pozarządowych, sztuka, nauka, media).

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Prawne aspekty autonomii regionalnej w Hiszpanii

Doświadczenia autonomii regionalnej w  Hiszpanii zachęcają do dokonywania diagnozy dotychczasowych przemian ustrojowych, jak również wskazania możliwych scenariuszy rozwoju związanych z  prawnoustrojową  przyszłością  państwa.  W  prezentowanym  artykule  zdefiniowane  zostało  pojęcie  autonomii  regionalnej,  w  tym  z  ukazaniem  różnic  między  regionem  autonomicznym  a  regionem  samorządowym  oraz  państw  europejskich  z  powszechną  autonomią  regionalną  i  autonomią na zasadzie wyjątku. Ponadto określono prawnoustrojowe podstawy działania hiszpańskich wspólnot autonomicznych i  wynikające z  nich problemy, a  także perspektywy rozwoju w  kontekście spe-cyficznych działań Katalonii i  Kraju Basków (szczególnych postanowień statutów autonomicznych, organizacji nielegalnych referendów niepodległościowych). Tendencje separatystyczne w  niektórych hiszpańskich regionach pokazują różne ułomności autonomii regionalnej, potęgują również pytania o  trwałość tej koncepcji ustrojowej i  stałość odnoszącej się do niej konstrukcji prawnej.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
„[...] najlepszy były premier” – wizerunek i działalność José Zapatero po zakończeniu sprawowania funkcji premiera Hiszpanii

Niniejszy artykuł poświęcony jest wizerunkowi byłego premiera Hiszpanii, J.L. Rodrigueza Zapatero, po zakończeniu dwóch kadencji rządów Partido Socjalista Obrero Español w  grudniu 2011 r. Podjęta została próba sprawdzenia, co się dzieje z  politykiem, a  dokładniej z  jego wizerunkiem, po zakończeniu politycznej kariery. Czy w  takim momencie jest możliwa zmiana politycznego wizerunku? Czy były premier jest w  jakiś sposób nadal interesujący dla mediów i  dlaczego? W  ostatnim okresie swojego urzędowania i  tuż po zakończeniu swoich rządów Zapatero miał złą opinię. Po opuszczeniu Moncloi zdecydował się wycofać ze sceny politycznej i  życia publicznego. Początkowo był umiarkowany i  zdystansowany wobec bieżących wydarzeń politycznych, w  wyniku czego przedstawiciele Partido Popular uznali, że Zapatero to: „najgorszy premier i  najlepszy były premier”. Czy to określenie jest nadal aktualne? Czy Zapatero ciągle jest poprawny politycznie? W  artykule podjęto próbę opisu i  analizy wizerunku byłego premiera.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wyzwania dla bezpieczeństwa Hiszpanii ze strony dżihadyzmu w kontekście oddziaływania Państwa Islamskiego

Powstanie Państwa Islamskiego stworzyło nowe zagrożenie ze strony globalnego dżihadu. Artykuł stara się zrozumieć wyzwania dla bezpieczeństwa Hiszpanii tworzone przez muzułmańskich ochot-ników z tego kraju podróżujących do Syrii i Iraku, którzy biorą udział w akcjach terrorystycznych. Przedstawia różne uwarunkowania (wewnętrzne i regionalne) w kontekście pojawienia się dżihadu w Hiszpanii w związku z powstaniem Państwa Islamskiego. W artykule próbuje się ukazać problem radykalizmu salafickiego we współczesnej Hiszpanii. Koncentruje się na profilu społecznym i mo-tywacji młodych ludzi, którzy decydują się dołączyć do którejś z grup dżihadystycznych walczących w strukturach Państwa Islamskiego. W artykule przedstawiono różne konteksty rekrutacji i rozprze-strzenianie się radykalnej propagandy salafickiej, a jednocześnie analizuje się ich wpływ na imigran-tów i postimigrantów muzułmańskich społeczności mieszkających w Hiszpanii, którzy są narażeni na wpływy radykalistów. W artykule poddaje się analizie ryzyko zburzenia bezpieczeństwa wywo-ływane przez dżihadystów wracających z Państwa Islamskiego do Hiszpanii, co w przyszłości może zradykalizować młodzież i tworzyć zagrożenie terrorystyczne.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Hiszpańska autonomia terytorialna w perspektywie Polski

Pomimo  znaczących  doświadczeń  z  autonomią  terytorialną  województwa  śląskiego  w  okresie II  Rzeczpospolitej,  w  obecnym  systemie  politycznym  Polski  zakres  decentralizacji  państwa jest ograniczony. Liczące się elity polityczne nie przewidują zmian w  tej dziedzinie. Tym niemniej warto poznawać doświadczenia Hiszpanii, które mogą być pozytywnym albo negatywnym odniesieniem dla ewentualnej projekcji politycznej zmiany w  Polsce. Hiszpania była drugim państwem europej-skim, które dokonało w  latach 1979-1983 gruntownej reformy ustroju terytorialnego. W  rezultacie powstało 17 wspólnot autonomicznych z  własnymi ustrojami polityczno-prawnymi. Prawo do au-tonomii miały również regiony, nawet o  wielkości jednej prowincji, które nie posiadały własnej tra-dycyjnej odrębności etnicznej. Rozwiązanie to po ponad 30 latach utrwaliło się i  niezależnie od po-litycznych planów separacji niektórych regionów jest ważnym doświadczeniem demokratycznego i  pokojowego  procesu  rozwiązywania  problemów  społeczności  regionalnych  i  lokalnych.  Stanowi także,  wespół  z  doświadczeniami  Włoch  i  Wielkiej  Brytanii,  ważną  badawczo  i  politycznie  inspi-rację dla nowych demokracji europejskich. W  kontekście integracji europejskiej i  globalizacji, regionalizacja nabiera szczególnego znaczenia, a  rozwój partii regionalnych i  lokalnych, które dzięki takiemu ustrojowi są pobudzone do działania, determinuje nowe oblicze współczesnej demokracji. Decentralizacja stała się cechą konstytutywną pojęcia demokracji empirycznej.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
„Som la gent blaugrana” – FC Barcelona jako etnomarka Katalonii

Artykuł podejmuje problematykę budowę etnomarki Katalonii przez FC Barcelonę. Zawiera on analizę znaczenia klubu dla tożsamości Katalończyków oraz wzajemnych relacji. Ponadto prezentuje w jaki sposób sport – w tym przypadku piłka nożna – może stać się nośnikiem wartości narodowych, a także jak zakorzenienie w etniczności podnosi wartość samego klubu. Eksploracja zagadnienia Blaugrany, nakreśliła jednocześnie jej rolę w konflikcie na linii Katalonia – Madryt, czyniąc tym samym z niej niemal substytut partii politycznej.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Poskramiać czy oswajać? Problem islamizacji Europy na przykładzie Hiszpanii

W  artykule omówiono problem islamizacji Europy, opierając się na doświadczeniach hiszpańskich. Celem było ukazanie dążenia społeczności muzułmańskiej do wdrożenia w  Hiszpanii prawa szariatu. Ścisłe obrzędy i  przepisy islamu są nałożone na wszystkich wyznawców i  mają wpływ na każdą dziedzinę ich życia. Proces ten jest coraz bardziej widoczny w  Hiszpanii ze względu na alarmujące informacje o  wzroście demograficznym ludności muzułmańskiej, a  w  konsekwencji podejmowanie przez tę społeczność wysiłków w  celu uzyskania tolerancji i  oficjalnego uznania tej religii. Powoduje to konieczność kształtowania w  Hiszpanii nowych strategii i  działań politycznych.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Euskal Herria nora zoaz? Kraj Basków wczoraj, dziś i jutro

Przedmiotem niniejszego tekstu jest refleksja nad minioną i  współczesną kulturą baskijską, sytuacją polityczną  i  społeczną  Baskonii  w  przeszłości  i  obecnie,  a  także  próba  zarysowania  możliwych scenariuszy  dotyczących  jej  przyszłości.  Jednak  punktem  wyjścia  do  tych  rozważań  musi  stać  się kwestia  podstawowa,  choć  niejednoznaczna,  a  mianowicie  sama  nazwa  Kraju  Basków  i  problem jego granic.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wpływ czynników gospodarczych na działanie systemu politycznego współczesnej Hiszpanii

Pomimo  znaczących  doświadczeń  z  autonomią  terytorialną  województwa  śląskiego  w  okresie II  Rzeczpospolitej,  w  obecnym  systemie  politycznym  Polski  zakres  decentralizacji  państwa jest ograniczony. Liczące się elity polityczne nie przewidują zmian w  tej dziedzinie. Tym niemniej warto poznawać doświadczenia Hiszpanii, które mogą być pozytywnym albo negatywnym odniesieniem dla ewentualnej projekcji politycznej zmiany w  Polsce. Hiszpania była drugim państwem europej-skim, które dokonało w  latach 1979-1983 gruntownej reformy ustroju terytorialnego. W  rezultacie powstało 17 wspólnot autonomicznych z  własnymi ustrojami polityczno-prawnymi. Prawo do au-tonomii miały również regiony, nawet o  wielkości jednej prowincji, które nie posiadały własnej tradycyjnej odrębności etnicznej. Rozwiązanie to po ponad 30 latach utrwaliło się i  niezależnie od po-litycznych planów separacji niektórych regionów jest ważnym doświadczeniem demokratycznego i  pokojowego  procesu  rozwiązywania  problemów  społeczności  regionalnych  i  lokalnych.  Stanowi także,  wespół  z  doświadczeniami  Włoch  i  Wielkiej  Brytanii,  ważną  badawczo  i  politycznie  inspi-rację dla nowych demokracji europejskich. W  kontekście integracji europejskiej i  globalizacji, regionalizacja nabiera szczególnego znaczenia, a  rozwój partii regionalnych i  lokalnych, które dzięki takiemu ustrojowi są pobudzone do działania, determinuje nowe oblicze współczesnej demokracji. Decentralizacja stała się cechą konstytutywną pojęcia demokracji empirycznej.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Nowe siły hiszpańskiej lewicy – od ideologii do Populizmu

Turbulencje systemu politycznego Hiszpanii są ewidentne, a  wybory parlamentarne w  2015 r. rozstrzygną, która partia lub koalicja partii będzie miała szansę na rządzenie. Zasadnicze pytania podjętych rozważań dotyczą zmian w  obrębie Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE). Przyjęta hipoteza badawcza zakłada, że słabną ideologiczne determinanty funkcjonowania partii na rzecz  czynników  populistycznych.  Nowe  partie  polityczne,  takie  jak  antysystemowa  „Podemos”, przyciągają lewicowy elektorat, nawet jeśli ich program wydaje się właśnie populistyczny. Partie tra-dycyjne takie jak PSOE czy Partia Ludowa (PP) powinny dokonać rebrandingu swojego wizerunku, a  co ważniejsze odbudować zaufanie społeczne poprzez promowanie efektywnych form komunikacji z  wyborcami.

Czasopismo: Przegląd Narodowościowy – Review of Nationalities
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
E-BRANDING POLSKICH PIŁKARZY W SOCIAL MEDIA A JAKOŚĆ ICH WYSTĄPIENIA NA EURO 2016

Działania e-brandingowe, związane są z prowadzeniem komunikacji w mediach społecznościowych (głównie na portalu Facebook) i polegają na prowadzeniu szeregu procesów związanych z tworzeniem marki osobistej w Internecie. Za jedno z najskuteczniejszych narzędzi wspierających działania e-brandingowe na portalu Facebook uważane jest lokowanie marki obok popularnych, aktualnych wydarzeń (Real-Time Marketing). Dzięki jednemu z najszerzej komentowanych medialnie wydarzeń ostatnich lat, czyli mistrzostwach Euro 2016, na popularności zyskali polscy piłkarze. Odzwierciedlał to wzrost liczby fanów na portalu Facebook poszczególnych polskich piłkarzy. Ich wystąpienie było także oceniane przez polskich kibiców, jak i zagranicznych ekspertów jako bardzo udane. Jednak indywidualna jakość wystąpienia polskich piłkarzy na Euro 2016 nie zawsze szła w parze z ich popularnością (tj. ilością wzmianek) w Internecie.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej