rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wybrane zagadnienia ochrony infrastruktury krytycznej na przykładzie portu morskiego

Cel: Celem artykułu jest przybliżenie zagadnień ochrony obiektów infrastruktury krytycznej. Szczególną uwagę zwrócono na zagadnienia ochrony zewnętrznej i monitorowanie obszar  chronionego na przykładzie zabezpieczeń portu morskiego. Na jego terenie można wyróżnić strefy wymagające różnego podejścia do aspektu ochrony, dając w ten sposób pełny obraz systemu ochrony infrastruktury krytycznej obiektów specjalnych. Wprowadzenie: Obecne zdobycze techniki w zakresie systemów ochrony obiektów infrastruktury krytycznej oferują mnogość rozwiązań z zakresu funkcjonalności i możliwości. Tworząc system bezpieczeństwa obiektu, należy przede wszystkim na poziomie działania procedur bezpieczeństwa zapewnić ich wzajemną komplementarność względem poszczególnych podmiotów je realizujących. W ujęciu systemu ochrony obiektów infrastruktury krytycznej podmiotami realizującymi procedury systemu bezpieczeństwa są zarówno techniczne środki ochrony, jak i służby ochrony. Wymaga to odpowiedniego zarządzania pracą poszczególnych elementów systemu z uwzględnieniem ich możliwości i kompetencji. Ponadto projektowany system ochrony powinien być spójny nie tylko pod względem procedur, lecz również z uwzględnieniem technicznego aspektu działania poszczególnych podsystemów ochrony. W tym celu należy zapewnić integrację poszczególnych podsystemów w centrum nadzoru, które odpowiada za prawidłowy przepływ informacji pomiędzy podmiotami obecnymi w systemie bezpieczeństwa i koordynuje ich pracę.
Wyniki: W artykule zostały przedstawione kluczowe zagadnienia ochrony technicznej obiektów infrastruktury krytycznej w ujęciu ochrony zewnętrznej i wewnętrznej. Autorzy zarysowali podstawowe problemy wykorzystania perymetrycznych czujników specjalnych oraz dalekozasięgowych systemów wizualizacji zdarzeń wspomagających działania służb ochrony fizycznej. Przedstawiono również problematykę systemów integrujących umożliwiających, adekwatną do potrzeb, obsługę systemów ochrony w zakresie BMS w powiązaniu z czujnikami ochrony zewnętrznej.
Wnioski: Na podstawie przeprowadzonej analizy można stwierdzić, iż głównym kryterium doboru elementów systemów ochrony infrastruktury krytycznej jest budżet. Widać wyraźne trendy w wyborze przez inwestorów systemów opartych głównie o detekcję wizualną. Systemy takie, mimo iż oferują wiele funkcjonalności, nie są idealnym rozwiązaniem ze względu na zmienne warunki oświetleniowe. Dodatkowo dają złudne przeświadczenie o ograniczaniu kosztów poprawnie funkcjonującego systemu ochrony. Dlatego kluczowe jest odpowiednie dopasowanie systemu ochrony do potrzeb i wymagań danego obiektu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Kolizje statków powietrznych z ptakami rosnącym zagrożeniem transportu lotniczego

Cel: Identyfikacja zagrożeń związanych z następstwami kolizji statków powietrznych z ptakami oraz przedstawienie konsekwencji wypadków w wymiarze społecznym i finansowym.
Wprowadzenie: Zderzenia środków transportu powietrznego z małymi obiektami stanowią poważny problem dotyczący bezpieczeństwa pasażerów, ładunków i urządzeń technicznych. Wśród tego typu zdarzeń dominują zajścia z udziałem ptaków. W artykule przedstawiono zagrożenia, jakie w lotnictwie stwarzają kolizje statków powietrznych z ptakami oraz innymi obiektami, które przypadkowo mogą zostać uderzone przez szybko poruszający się samolot znajdujący się w powietrzu lub na pasie startowym.
Metodologia: Zjawisko znane jako Foreign Object Damage przedstawiono w ujęciu historycznym ze szczególnym podkreśleniem trendów i tendencji kształtujących się we współczesnych realiach technicznych, przyrodniczych i organizacyjnych. W prezentowanej pracy przeprowadzono analizę przyczyn zwiększających prawdopodobieństwo zdarzeń zakończonych uderzeniem ptaka w elementy struktury statku powietrznego. Omówiono zagadnienia o dużym ryzyku wypadkowym związane ze wzrostem natężenia ruchu lotniczego i przystosowaniem ptaków do warunków środowiskowych panujących wokół lotnisk. Przedstawiono informacje dotyczące liczby kolizji oraz ich związku ze zidentyfikowanymi przyczynami. Analizę przeprowadzono dla danych dotyczących lotnictwa cywilnego oraz lotnictwa wojskowego ze szczególnym uwzględnieniem informacji pochodzących z USA i Wielkiej Brytanii. Przedstawiono metody ograniczania ryzyka wystąpienia kolizji statku powietrznego z ptakiem. Omówiono skuteczność i efektywność ekonomiczną działań podejmowanych w celu zarządzania środowiskiem naturalnym na terenach lotnisk. Podkreślono rolę, jaką w ograniczaniu ryzyka pełnią międzynarodowe przepisy definiujące minimalne normy, wymagania i procedury regulujące zasady projektowania, produkcji, obsługi technicznej, użytkowania sprzętu lotniczego oraz licencjonowania personelu.
Wnioski: Kolizje statków powietrznych z ptakami są problemem globalnym i dotyczą wszystkich podmiotów związanych z lotnictwem. Sformułowano tezę, że największy potencjał w długofalowych działaniach zmierzających do zmniejszenia zagrożenia wynikającego z kolizji statku powietrznego z ptakiem tkwi w rozwoju bezpiecznych konstrukcji płatowców i silników rozpraszających oraz pochłaniających energię uderzenia oraz wspomagających podejmowanie decyzji przez personel naziemn

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ratownictwo medyczne w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym. Część III

Oparzenie jest chorobą, której skutki obejmują oprócz powłok ciała (rana oparzeniowa) powstanie zmian ogólnoustrojowych (choroba oparzeniowa). Ciężkość oparzenia zależy od powierzchni i głębokości oparzenia. W przypadku udzielania pomocy poszkodowanemu oparzonemu należy zwrócić uwagę na okoliczności i objawy wskazujące na możliwość oparzenia górnych dróg oddechowych (jeżeli pojawią się objawy obrzęku dróg oddechowych, szybko może dojść do niedrożności dróg oddechowych). Objawami obrzęku górnych dróg oddechowych mogą być: chrypka (wczesny objaw narastającego obrzęku w drogach oddechowych – zapytaj poszkodowanego, czy chrypka pojawiła się teraz) oraz stridor (świszczący oddech, wskazuje na ciężki obrzęk dróg oddechowych, który może doprowadzić do niewydolności oddechowej i jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia). U poszkodowanego w przypadku rozległych oparzeń mogą wystąpić objawy wstrząsu hipowolemicznego. Należy pamiętać, że w przypadku porażenia prądem elektrycznym istnieje ryzyko zatrzymania krążenia, dlatego każdy poszkodowany porażony prądem elektrycznym powinien trafić do szpitala. W wyniku inhalacji (wdychania) dymu powstałego podczas pożaru dochodzi do uszkodzenia układu oddechowego. Towarzyszy temu: inhalacja tlenku węgla i innych gazów powstałych w procesie spalania, uszkodzenie górnych dróg oddechowych z następowym obrzękiem, uszkodzenie dolnych dróg oddechowych. Do dróg oddechowych dostają się substancje chemiczne powodujące uszkodzenie płuc oraz narządów wewnętrznych. Tonięcie to proces skutkujący pierwotnie zatrzymaniem oddechu spowodowanym podtopieniem lub zanurzeniem w cieczy. Pierwszym i najważniejszym celem udzielania pomocy poszkodowanemu po epizodzie tonięcia jest zmniejszenie niedotlenienia. Natychmiastowe podjęcie i prawidłowe prowadzenie tlenoterapii czynnej lub biernej zwiększa przeżywalność. Dlatego czynność te należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe (można je rozpocząć, gdy poszkodowany znajduje się w płytkiej wodzie, jeżeli bezpieczeństwo ratownika nie jest zagrożone). Wychłodzenie to wyziębienie całego organizmu doprowadzające do zmniejszenia temperatury poniżej normalnych wartości (36,5°C – 37,5°C).

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania właściwości absorpcyjnych pianek polimerowych stosowanych w krajowej produkcji hełmów strażackich

Cel: Celem niniejszego artykułu jest analiza porównawcza właściwości mechanicznych pianek polimerowych stosowanych jako absorbery energii uderzenia
w krajowej produkcji hełmów strażackich. Tym samym celem artykułu jest ocena właściwości nowych materiałów pod kątem bezpieczeństwa
oraz komfortu pracy użytkowników hełmów.
Metody: W badaniach wykorzystano wkład z polistyrenu ekspandowanego oraz absorbery z poliuretanu pochodzące z krajowych hełmów strażackich
produkowanych w różnych latach. Przeprowadzono próby wytrzymałości na ściskanie w warunkach obciążenia quasi-statycznego oraz w zakresie
odkształceń sprężystych. Warunki te odpowiadają anormalnym oraz normalnym warunkom eksploatacji materiałów absorpcyjnych wykorzystywanych
w konstrukcji hełmów strażackich. Komfort użytkowania oceniono na podstawie wartości modułu Younga.
Wyniki: Wyniki badań wytrzymałości na ściskanie materiałów absorpcyjnych wskazują na znaczące różnice między analizowanymi absorberami na
poziomie obciążeń występujących zarówno w normalnych warunkach eksploatacji, jak i w warunkach nadzwyczajnych. Pianki z polistyrenu ekspandowanego
oraz z hełmu AK-06 z 2012 roku charakteryzują się dobrą wytrzymałością, zdolnością do absorpcji energii oraz dużą sztywnością. Absorbery
z hełmu AK-06 z 2007 roku cechują się najgorszymi spośród badanych materiałów właściwościami konstrukcyjnymi. Materiał z 2015 roku charakteryzuje
się stosunkowo dobrą wytrzymałością, zdolnością do absorpcji energii oraz niedużą sztywnością.
Wnioski: W budowie hełmów strażackich wykorzystywane są różne materiały absorpcyjne, które charakteryzują się niejednakowymi właściwościami
mechanicznymi. Wybór optymalnego rozwiązania możliwy jest dzięki badaniom laboratoryjnym. W konstrukcji badanych hełmów materiały absorpcyjne
z polistyrenu ekspandowanego zastąpiono poliuretanem. Pianki poliuretanowe stosowane w hełmach produkowanych w 2007 roku charakteryzują się
mniejszą sztywnością, lecz gorszymi właściwościami niż wkładki z polistyrenu ekspandowanego. Właściwości tych materiałów poprawiono, uzyskano
to jednak dzięki znaczącemu zwiększeniu sztywności w zakresie odkształceń sprężystych. Wydaje się, że spośród badanych absorberów optymalnymi
właściwościami cechuje się najnowszy materiał, stosowany w hełmach Calisia Vulcan CV 102 z 2015 roku.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Współczesne zagrożenia teleinformatyczne w aspekcie działań służb ratowniczych

Cel: Celem artykułu jest rozpoznanie i identyfikacja współczesnych zagrożeń, których źródłem jest działalność człowieka w cyberprzestrzeni
oraz analiza potencjalnych zagrożeń, które wynikają z szybkiego rozwoju sieci teleinformatycznych. W artykule wskazane
zostały czynniki ryzyka oraz opisano potencjalne zachowania sprawców czynów z zakresu cyberprzestępczości i cyberterroryzmu, które
mogą być źródłem zagrożenia wobec działań służb ratowniczych oraz systemów powiadamiania ratunkowego. Celem artykułu jest więc
identyfikacja czynników ryzyka, która jest pomocna w stworzeniu odpowiednich strategii prewencyjnych wobec cyberprzestępczości
i cyberterroryzmu.
Wprowadzenie: Obserwowany współcześnie szybki rozwój technologii wyprzedza rozwój badań z dziedziny nauk społecznych dotyczących
zachowania człowieka w cyberprzestrzeni i człowieka w obliczu rozwoju nowych technologii. Rozwój technologiczny wyprzedza również
regulacje prawne, dlatego często brakuje norm prawnych, które wskazują, jak działać w nowej sytuacji. Stąd też tworzy się spekulacje na
temat możliwego zachowania człowieka w związku z rozwojem sieci teleinformatycznych oraz buduje scenariusze działań na wypadek
konieczności prowadzenia akcji ratowniczych w skomplikowanych warunkach, zarówno prawnych, jak i faktycznych. Przećwiczenie
takich działań może być pomocne podczas rzeczywistych akcji ratunkowych.
Metodologia: Analizą objęto dostępne sprawozdania (Raport o stanie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni RP w 2013, Raport o stanie
bezpieczeństwa RP w 2013) oraz dostępną literaturę z zakresu zagrożenia cyberterroryzmem i cyberprzestępczością. W pracy wskazane
zostały główne źródła zagrożeń oraz hipotetyczne scenariusze na podstawie już dokonanych ataków na sieci teleinformatyczne, ze
szczególnym uwzględnieniem aspektów związanych ze skuteczną działalnością służb ratowniczych.
Wnioski: Autorzy postulują prowadzenie badań nad rozwojem technologii w kontekście zachowania jednostek oraz opracowanie strategii
prewencyjnych wobec nowych zagrożeń, których źródłem może być cyberprzestrzeń. Podkreślają także wagę przeprowadzenia w systemie
ustawicznym szkoleń dotyczących współczesnych zagrożeń wynikających z rozwoju technologii, a także prowadzenie edukacji
na temat skutków rozwoju technologii. Należy wykorzystać szanse, jakie daje rozwój naukowy, a jednocześnie minimalizować ryzyko
potencjalnych nowych zagrożeń. Konieczne jest także promowanie badań i współpracy interdyscyplinarnej pomiędzy służbami odpowiedzialnymi
za akcje ratunkowe i bezpieczeństwo.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przeciwdziałanie bezdomności w kontekście dobra wspólnego

Bezdomność zbyt często jest traktowana jako uciążliwy, ale stały element polskiego życia społecznego. Obecnie występuje stagnacja, a nawet wzrost liczby bezdomnych krążącej wokół 30 tys. osób. Z punktu widzenia zasady dobra wspólnego i innych zasad konstytucyjnych nie można się z tym pogodzić, należy przeanalizować na nowo obowiązki władzy publicznej w perspektywie godności osoby bezdomnej. W artykule w nowy sposób ukazano prawa i obowiązki nie tylko administracji samorządowej, ale także wskazano zaniedbania w regulacji zadań administracji rządowej oraz brak krajowej strategii w tym zakresie. Z odniesienia kwestii przeciwdziałania bezdomności do zasady dobra wspólnego wynikają nowe impulsy w zakresie dywersyfikacji prawnych form działania administracji i stosowania mierników.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zasady udzielania świadczeń zdrowotnych na rzecz osób bezdomnych

Problematyka dotycząca zasad udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest złożona i wielowątkowa. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie tylko pewnego fragmentu tych zagadnień, a mianowicie podstaw prawnych udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, na rzecz osób bezdomnych. Z przeprowadzonej analizy obowiązujących w tym zakresie rozwiązań prawnych wynika, że obowiązuje tylko jedna podstawa prawna w tym zakresie dedykowana wprost osobom bezdomnym, tj. objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym w ramach indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności, która w praktyce ze względu na zakres zastosowania odgrywa jednak niewielką rolę. Pozostałe rozwiązania prawne są przewidziane dla szerszej kategorii osób, do której można także zaliczyć właśnie osoby bezdomne. W wyniku przeprowadzonej analizy zostaną zgłoszone postulaty de lege ferenda, w zakresie wywołującym największe trudności stosowania w praktyce przepisów regulujących te zagadnienia.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Znaczenie form ekonomii społecznej dla przeciwdziałania zjawisku bezdomności

Opracowanie analizuje wybrane formy ekonomii społecznej poprzez pryzmat ich „użyteczności” w inkluzji osób bezdomnych, w ich upodmiotawianiu, upełnomocnianiu. Chodzi zatem o wyeksponowanie tego, co pozwala na przezwyciężanie narastającego wykluczenia społecznego, umożliwiając pełniejsze uczestniczenie osób bezdomnych w życiu społecznym, w formułujących się w ramach społeczeństwa wspólnotach.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pojęcie „pomocy społecznej” w kontekście godności i autonomii osoby bezdomnej (aspekty filozoficzne i prawne)

Pomoc społeczna jest instytucją życia społecznego, której prawidłowe funkcjonowanie determinują nie tylko ramy obowiązującego prawa, ale również normy różnych systemów pozaprawnych (głównie systemu moralnego). Celem niniejszego artykułu stała się analiza pojęcia „pomocy społecznej” w kontekście godności oraz autonomii osoby bezdomnej, zarówno z perspektywy aksjologicznej, jak i prawnej. W opracowaniu zastosowano w szczególności metodę dogmatyczną. Perspektywa filozoficzna ukazuje, że pojęcie „pomocy” jest wieloznaczne i nie zawsze wiąże się z pozytywnym ładunkiem aksjologicznym. W ujęciu prawnym fundamentalnymi przesłankami „dobrego administrowania” oraz faktycznego zapewnienia bezpieczeństwa socjalnego osobom potrzebującym (w tym bezdomnym) są: godność osobowa i godność osobista, powiązane z koniecznością respektowania autonomii człowieka. Prawo pomocy społecznej, które nie uwzględnia tych wartości, nie może być ocenione jako „dobre”.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Personalistyczna koncepcja administracji publicznej a bezdomność

Niniejszy artykuł porusza problematykę personalistycznej koncepcji administracji publicznej w kontekście bezdomności. Omówiono koncepcję administracji publicznej, jak i filozoficzne podstawy personalizmu, by następnie przejść do pojęcia zadania publicznego. Koniecznym stało się przeanalizowanie kwestii godności osoby ludzkiej, jak i systemu pomocy bezdomnym. Mając na uwadze personalistyczną koncepcję prawa administracyjnego podkreślono konieczność patrzenia na bezdomność przez pryzmat osoby bezdomnej.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ograniczanie występowania zjawiska bezdomności na przykładzie programu Housing-First

Podstawowym celem opracowania jest przybliżenie założeń stworzonego w Stanach Zjednoczonych przez dr. S. Tsemberisa z organizacji „Pathways to housing” programu o nazwie Housing First, którego założeniem jest pomoc osobom bezdomnym w wyjściu ze stanu bezdomności, oraz sformułowanie wniosków co do możliwości jego stosowania przez krajową administrację publiczną przy uwzględnieniu istniejących w Polsce uwarunkowań prawnych i organizacyjnych. Wysoka skuteczność programu Housing First w pomocy świadczonej osobom bezdomnym spowodowała bowiem, że w Europie Zachodniej został przeprowadzony w latach 2011–2013 program pilotażowy pod nazwą Housing First Europe. Program ten przeprowadzono w Amsterdamie, Budapeszcie, Kopenhadze, Glasgow i w Lizbonie. Kolejnym celem opracowania jest porównanie założeń programu Housing First z rekomendowanym w Unii Europejskiej podejściem housing-led. W opracowaniu wykorzystano metodę empiryczną oraz teoretyczno-prawną.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ochrona ludności w systemie bezpieczeństwa RP

W artykule przedstawiono problematykę ochrony ludności w aspekcie istniejących w kraju rozwiązań organizacyjno-funkcjonalnych. Przedstawiając, w pierwszej części artykułu, ochronę ludności jako elementu systemu bezpieczeństwa wewnętrznego kraju, podkreślono rolę i znaczenie w tym względzie poszczególnych szczebli administracyjnych kraju. W dalszej części artykułu zwrócono uwagę na różnorodność instytucji, zaangażowanych w Polsce w zadania ochrony ludności, a dokonując analizy ich zaangażowanie, podkreślono szczególną rolę Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. W podsumowaniu artykułu sformułowano kilka wniosków dotyczących ewentualnego usprawnienia funkcjonowania krajowego systemu ochrony ludności.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe SGSP / Szkoła Główna Służby Pożarniczej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Trajektoria zmian przedsiębiorczości społecznej w Polsce

W artykule skoncentrowano się na przedstawieniu trajektorii zmian przedsiębiorczości społecznej w Polsce, akcentując temporalny i procesualny charakter zjawiska. Celem artykułu jest opis przebiegu rozwoju przedsiębiorczości społecznej w perspektywie makro oraz identyfikacja na tej podstawie czynników, które mogą determinować jej rozwój, stanowiąc tym samym przedmiot dalszej refleksji teoretycznej. Tekst bazuje na kwerendzie literatury z zakresu przedsiębiorczości społecznej i jej analizie. Rozważania prowadzą do wniosku, że w analizie zjawiska ważne miejsce ma dziedzictwo historyczne oraz czynniki prawno-instytucjonalne. Tym samym wskazano na rolę otoczenia instytucjonalnego jako ważnej zmiennej determinującej rozwój przedsiębiorczości społecznej.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Fundraising w kontekście podmiotów ekonomii społecznej

Fundraising to planowe, etyczne i skuteczne zbieranie pieniędzy, które mają służyć dobru wspólnemu. Takim wspólnym dobrem jest niewątpliwie ekonomia społeczna. Dlatego warto zastanowić się nad pozyskiwaniem funduszy na tego typu działalność. Celem artykułu jest zaprezentowanie fundraisingu w kontekście pozyskiwania funduszy na rzecz podmiotów ekonomii społecznej. Autor charakteryzuje polski fundraising z jego historią i rozwojem w ostatnich latach, omawia metodykę pozyskiwania funduszy, ze zwróceniem uwagi na charakterystyczne zasady oraz etykę a także cztery główne źródła pozyskiwania funduszy. Autor tekstu – nauczyciel akademicki a jednocześnie certyfikowany fundraiser – opisuje proces pozyskiwania funduszy bazując na własnych doświadczeniach, uzupełniając je o analizę treści wybranych portali i książek z dziedziny fundraisingu.

Opisany fundraising jest podstawą dla rozwoju i skuteczności podmiotów ekonomii społecznej. Korzystanie przez nie ze wszystkich czterech omówionych źródeł pozyskiwania funduszy jest gwarantem stabilizacji tych podmiotów na rynku. Wartą przemyślenia kwestią wydaje się też być konieczność zatrudnienia fundraisera. Przedsiębiorstwa społeczne mają zbyt wiele do stracenia, aby pozwolić sobie na nieefektywne pozyskiwanie funduszy, dlatego zagadnienia poruszone w tekście powinny znaleźć odzwierciedlenie w rzeczywistości.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kapitał demograficzny, ludzki i społeczny jako czynniki rozwoju regionalnego

Rozwój regionalny jest współcześnie postrzegany jako wieloaspektowy proces, wykorzystujący komponenty, właściwości i zdarzenia zachodzące w przestrzeniach. Kierunek i dynamika rozwoju są uzależnione od wielu czynników. Zdiagnozowanie czynników endogenicznych i egzogenicznych ma duże znaczenie. Podstawą jest aktywizacja zasobów miękkich, na które składają się kapitał ludnościowy, ludzki i społeczny. Artykuł przedstawia definicje i różnice pomiędzy kapitałem demograficznym, ludzkim i społecznym jako czynników rozwoju regionalnego. Ważnym zagadnieniem, na które wskazuje autor, jest ocena jakości kapitału w przestrzeni, pozwalająca oszacować zaopatrzenie w możliwości rozwojowe wybranego terytorium oraz zidentyfikować ewentualne nierówności. Celem artykułu jest odpowiedź na pytania: Czym jest kapitał ludnościowy, a czym ludzki i społeczny? Jakie są sposoby mierzenia lub podejścia do mierzenia tych kapitałów? Jaki wpływ mają te kapitały na rozwój regionalny?

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna