rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
PATER SEMPER INCERTUS!

Esej poświęcony jest ważnym i aktualnym zagadnieniem prawa współczesnego, a mianowicie domniemaniom: pojawianiu się koncepcji w średniowiecznym prawie kanonicznym oraz jej ugruntowaniu się w kolejnych wiekach. Następnie skoncentrowano się na domniemaniu ojcostwa, wskazując na korzenie rzymskie oraz na wyjątki. Odrębnym wątkiem jest egzemplarz Digestum Vetus pochodzący z XII i XIII w., przechowywany w Bibliotece Narodowej w Kórniku i znajdująca się w tekście ilustracja wypowiedzi Ulpiana będąca też ilustracją życia codziennego w średniowieczu.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki prawne, prawo kanoniczne
Ocena częstości występowania płata piramidowego i agenezji cieśni tarczycy w populacji Nnewi z zastosowaniem ultrasonografii

Wstęp: Ultrasonografia stanowi najbardziej wiarygodną technikę obrazowania tarczycy z uwagi na ograniczenia badania klinicznego tego gruczołu. Zaburzenia rozwojowe tarczycy są rzadko spotykane. Większość z nich wynika z obecności przetrwałego przewodu tarczowo-językowego oraz braku cieśni. Celem badania było określenie częstości występowania płata piramidowego i agenezji cieśni tarczycy w populacji Nnewi (Nigeria) z wykorzystaniem ultrasonografii. Materiał i metody: Randomizacją objęto 321 mieszkańców Nnewi, w tym 167 kobiet i 154 mężczyzn. Od wszystkich pacjentów uzyskano pisemną zgodę na udział w badaniu. Wiek uczestników badania wynosił od 18 do 35 lat. Było to prospektywne badanie przekrojowe. Badanie gruczołu tarczowego przeprowadzono za pomocą aparatu do ultrasonografii dwuwymiarowej wyposażonego w sondę 7,5 MHz – model Siemens Sonoline Prima wyprodukowany w Japonii dla Siemens Medical System Incorporated, Ultrasound Group, Issaquah, WA, 98029-7002, USA. Wyniki: Badanie nie ujawniło występowania płata piramidowego ani agenezji cieśni tarczycy w badanej populacji. Wniosek: Badanie wyraźnie wykazało brak występowania płata piramidowego i agenezji cieśni tarczycy u badanych mieszkańców Nnewi (Nigeria).

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
KAROL BERTONI (1876-1967) – ZAPOMNIANY WSPÓŁTWÓRCA POLSKIEJ SŁUŻBY ZAGRANICZNEJ

Artykuł poświęcony jest jednemu z twórców polskiej służby dyplomatycznej i konsularnej w okresie II RP, a potem współtwórcy modelu kształcenia dyplomatów – Karolowi Bertoniemu. Autor koncentruje się na mało znanych wątkach z bogatej biografii Bertoniego zamieszczając także cenne ilustracje. Opracowanie oparte jest na materiałach archiwalnych, a wiele wykorzystanych materiałów źródłowych nie było dotychczas badanych. Znaczną część opracowania poświęcono wątkom rodzinnym. Zaangażowanie w dydaktykę, w tym w powstanie z inicjatywy prof. Ludwika Ehrlicha przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza w 1930 r. Studium Dyplomatycznego jedynie zasygnalizowano, podobnie, jak kształcenie w zakresie dyplomacji i wiedzy konsularnej w Warszawie i Krakowie, odsyłając do literatury. Autor wskazał na obszary wymagające dalszych badań, w tym okres wojny i tuż powojenny, zanim opuścił Polskę.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
EUROPEJSKIE STANDARDY POWOŁYWANIA NA STANOWISKO SĘDZIOWSKIE W ŚWIETLE NAJNOWSZEGO ORZECZNICTWA EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU PRAW CZŁOWIEKA

Artykuł ma na celu przedstawienie europejskich standardów w zakresie powoływania sędziów, wynikających z opracowań przeróżnych ciał doradczych i eksperckich, w tym: Komitetu Ministrów Rady Europy, organów Rady Europy: CCJE (Rady Konsultacyjnej Sędziów Europejskich), Komisji Weneckiej czy GRE- CO (Grupa Państw Przeciwko Korupcji), jak również ENCJ (Europejskiej Sieci Rad Sądownictwa), znajdujących odzwierciedlenie w orzecznictwie ETPCz, jak również TSUE w Luksemburgu. Jako niezwykle istotny jawi się w tym względzie wyrok w sprawie Gudmundur Andri Astradsson przeciwko Islandii, do którego artykuł się głównie odwołuje i na którym bazuje, oraz argumentacja ETPCz tam przedstawiona. Z uwagi na to, że jest to orzeczenie, które zapadło niedawno i nie jest powszechnie znane (w chwili powstania artykułu nie ma jeszcze tłumaczenia orzeczenia na język polski), w założeniu artykuł ma pokazać standardy europejskie w zakresie powoływania sędziów oraz argumentację, jaką posłużył się ETPCz, bez krytyki i komentarzy własnych, aby umożliwić czytelnikowi wyrobienie sobie własnych poglądów na temat tych standardów oraz ewolucji poglądów ETPCz w tym zakresie.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ocena zależności między stężeniem TSH a wskaźnikami aterogenności oraz grubością błony wewnętrznej i środkowej u dzieci z otyłością

Cel pracy: Umiarkowanie podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego i prawidłowe stężenie wolnej tyroksyny, wskazujące na subkliniczną niedoczynność tarczycy, jest częstą nieprawidłowością hormonalną stwierdzaną u otyłych dzieci. Kontrowersje budzi, czy dysfunkcja tarczycy towarzysząca otyłości ma wpływ na czynniki ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Celem pracy była ocena korelacji między stężeniem tyreotropiny i wolnej tyroksyny a wybranymi wskaźnikami aterogenności oraz grubością błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej u dzieci i młodzieży z otyłością. Materiał i metody: Badaną grupę stanowiło 110 otyłych dzieci (średnia wieku 11,5 ± 2,9 roku) i 38 zdrowych dzieci (13,4 ± 2,6 roku). Otyłość zdefiniowano według kryteriów międzynarodowego standardu International Obesity Task Force. U każdego pacjenta wykonano pomiary antropometryczne, oznaczono stężenie hormonu tyreotropowego, wolnej tyroksyny i profil lipidowy. Grubość błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej zmierzono u 74 dzieci otyłych i 28 dzieci szczupłych. Uzyskane wyniki posłużyły do wyliczenia wskaźników aterogenności: ilorazu cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL, triglicerydów do cholesterolu HDL i cholesterolu LDL do cholesterolu HDL. Wyniki: U dzieci otyłych występowało wyższe średnie stężenie hormonu tyreotropowego w porównaniu z ich szczupłymi rówieśnikami i niekorzystny aterogenny profil lipidowy. Średnie stężenie wolnej tyroksyny było porównywalne między grupami. Stężenie tyreotropiny korelowało z ilorazem cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL, triglicerydów do cholesterolu HDL, cholesterolu LDL do cholesterolu HDL i grubością błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej. W analizie regresji wieloczynnikowej, po uwzględnieniu wieku, płci i wskaźnika masy ciała, stężenie tyreotropiny korelowało z grubością błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej (β = 0,249, p = 0,04). Zależność ta zmniejszyła się po uwzględnieniu profilu lipidowego (β = 0,242, p = 0,058). Nie znaleziono żadnych korelacji dla wolnej tyroksyny. Wnioski: Podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego u otyłych dzieci zdaje się nie wpływać na wskaźniki aterogenności oraz grubość błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej. Niekorzystny profil lipidowy nadal powinien być uważany za główny czynnik ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych u otyłych dzieci.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
ISTOTA I FUNDAMENT WŁADZY SĄDOWNICZEJ. MĄDROŚĆ POKOLEŃ CZY POTRZEBA CHWILI?

Już w pierwszym zeszycie „Głosu Prawa” zapowiedzieliśmy cykl felietonów pod tytułem „Votum Separatum”. Zaczynamy je publikować dopiero teraz. Autor zapewnił nas, że felietony/eseje będą dotyczyły szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, w tym sądownictwa, a wspólną ich cechą będzie też sięganie do źródeł historycznych i porównawczych oraz krytyczne spojrzenie na współczesność. Na początek temat relacji powoływania sędziów do niezawisłości sędziowskiej. Jak się wydaje, esej prowokuje do refleksji i otwiera pole do merytorycznej dyskusji, do której zapraszamy, tym bardziej, że poruszona tematyka jest bardzo aktualna nie tylko w Polsce i w Europie, ale też globalnie.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI WŚRÓD ZARZUTÓW. Z POWODU PUBLIKACJI PROF. STANISŁAWA GOŁĄBA

Artykuł redaktora lwowskiego „Głosu Prawa” powstał w odpowiedzi na artykuł prof. Stanisława Gołąba (wyżej), stanowiąc swoisty komentarz do niego. Anzelm Lutwak swoim literackim świetnym piórem wskazuje na bolączki wymiaru sprawiedliwości Polski międzywojennej, zderzając ideały z rzeczywistością. Autor analizuje kryzys polskiego sądownictwa szerzej, wskazuje, że taki występuje w wielu miejscach, w tym w Niemczech (odsyłając do cennego artykułu pt. Przesilenie w niemieckim wymiarze sprawiedliwości, autorstwa byłego pierwszego ministra sprawiedliwości Republiki Weimarskiej Ottona Landsberga, opublikowanego w „Głosie Prawa” 1926, nr 7-8, s. 285-289). Źródła niemieckiego wynikały stąd, że w republice niemieckiej sędziowie mieli antywolnościowe i antydemokratyczne poglądy wyniesione z czasów Drugiej Rzeszy, a republika nic nie zrobiła aby zmienić sądownictwo po upadku autorytarnej monarchii, uznając, że złożenie przysięgi na konstytucję republiki wystarczy. Tymczasem okazało się, że nie, czego dowody były widoczne już w końcu lat 20., a uwypukliły się w Trzeciej Rzeszy.
Analizując stan polskiego sądownictwa redaktor Lutwak wskazuje, że najważniejszym bodaj jego problemem, jest deficyt sędziów z powołania. Zwraca uwagę na brak w Polsce odpowiedniego kształcenia kandydatów na sędziów, ale i późniejszego doskonalenia samych sędziów, szczególnie z etyki zawodowej. Pisze też o tym, że zawód sędziego, jego szczególna funkcja są niedoceniane, ale wiele z tego wynika z wad samego środowiska. Według Autora sędziowie zawodowi są i będą w społeczeństwie postrzegani jako nieobywatelscy, nieludowi i dodaje: „obalić to wyobrażenie otóż mogą tylko sędziowie rozporządzający powołaniem wewnętrznym – tacy, co umieją obcować z całym społeczeństwem, na stopie obywatelskiej, – co umieją udzielać mu się nie, jak przeważnie dotychczas, w postaci drażliwych i zapalczywych antysatyryków lub nieubłaganych mścicieli prawa i autorytetu, lecz w postaci dobrych i światłych duchów miru społecznego”.
W tekście dokonano jedynie minimalnego uwspółcześnienia ortografii i interpunkcji.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI WŚRÓD ZARZUTÓW

Przedrukowywany artykuł nieco niedocenianego krakowskiego cywilisty i nietuzinkowego jurysty Stanisława Gołąba zdaje się pozostawać w znacznej mierze aktualny. Powstał w burzliwym dla sądownictwa czasie. Autor daleki jest od udzielania prostych odpowiedzi. Krytycznie przedstawia zastane poglądy i wskazuje pola do refleksji akcentując to, co jego zdaniem ma znaczenie fundamentalne, a czego gwarancje nie znajdują się tam, gdzie chcieliby je niektórzy dostrzegać.
Stanisław Aleksander Gołąb (1878-1939) całe naukowe życie związał z Krakowem. Pochodził jednak z Rzeszowa, zaś maturę uzyskał we Lwowie. Studia prawnicze odbywał natomiast na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1900 r. uzyskał stopień doktora. Od 1901 do 1919 r. pracował w Prokuratorii Skarbu, w ostatnim okresie na stanowisku radcy Prokuratorii. Habilitację (prawo wykładania) z prawa cywilnego uzyskał w 1917 r. Dwa lata później został profesorem nadzwyczajnym, a w 1921 r. profesorem zwyczajnym. Jako członek Komisji Kodyfikacyjnej miał istotny udział w pracach nad projektem kodeksu postępowania cywilnego, a także prawa kolejnych działów prawa cywilnego, prawa autorskiego i prawa kolizyjnego. Oprócz gruntownej wiedzy prawniczej, wyjątkowej aktywności twórczej w tej dziedzinie, czego dowodem są liczne publikacje w czasopismach, Stanisław Gołąb był też poetą, znawcą kultury i sztuki, a jego popularyzatorskie wystąpienia, odczyty, a także audycje radiowe cieszyły się dużym uznaniem. W jednym z kolejnych zeszytów „Głosu Prawa” zamierzamy przypomnieć także twórczość Stanisława Gołąba z pogranicza prawa i literatury. 
Zachowano oryginalną pisownię.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
SPOSÓB POWOŁYWANIA SĘDZIÓW NA URZĘDY SĘDZIOWSKIE

Artykuł ten został opublikowany 2 sierpnia 1926 r. na łamach „Gazety Sądowej Warszawskiej” i stanowił swoiste podsumowanie dyskusji, która w latach 1923- 1926 przetoczyła się w „Gazecie” i innych publikatorach w przedmiocie sposobu powoływania sędziów. Przedstawiono w nim stan dyskusji i modele, jakie występowały historycznie i współcześnie autorowi. Artykuł uzupełnia dane przed- stawione wyżej w artykule prof. Eugeniusza Waśkowskiego, do którego zresztą nawiązuje.
Autor – Stanisław Car (1882-1938) – był cenionym wówczas warszawskim adwokatem, który w 1924 r. założył w Warszawie czasopismo „Palestra”, wiele publikował, był aktywny w środowiskach prawniczych i społecznych. Jed- nocześnie był człowiekiem blisko związanym z Marszałkiem Józefem Piłsudskim. Znany jest powszechnie z racji swojej późniejszej aktywności politycznej, reform ustrojowo-prawnych, niechlubnych interpretacjach obowiązującego prawa oraz jako współtwórca konstytucji kwietniowej z 1935 r. Historia nie obeszła się z nim dobrze. Można odnieść wrażenie, że przypisano mu odpowiedzialność za większość grzechów obozu Piłsudskiego. Znienawidzony szczególnie przez endeków oraz komunistów. Nie ulega jednak wątpliwości, że był to znakomity prawnik, erudyta, znawca wielu obszarów wiedzy. W czasie publikacji artykułu Stanisław Car był Szefem Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Ignacego Mościckiego (wcześniej zajmował to stanowisko w czasie prezydentury Gabriela Narutowicza oraz w pierwszym roku urzędowania Stanisława Wojciechowskiego).

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O SPOSOBACH POWOŁANIA NA URZĘDY SĘDZIOWSKIE

Eugeniusz Waśkowski (1866-1942) był jednym z najwybitniejszych polskich cywilistów procesowych okresu międzywojnia. Posiadał gruntowną wiedzę z zakresu organizacji sądownictwa i adwokatury. Wypowiadał się w sprawach dotyczących ustroju sądownictwa, procesu cywilnego, organizacji adwokatury oraz deontologii zawodów prawniczych. Jest postacią, która dokonaniami, poglądami na istotę prawa, ale i życiorysem stale inspiruje, szczególnie naukę polską i rosyjską, a ostatnio także ukraińską. Jego dzieła są wznawiane i komentowane. Szerzej zob. A. Redzik, Eugeniusz Waśkowski (1866-1942). W siedemdziesięciolecie śmierci wybitnego uczonego i adwokata, „Palestra” 2012, nr 9-10, s. 255-267.
W artykule opublikowanym w 1924 r. prof. Waśkowski zabrał ważny głos w dyskusji nad projektem prawa o ustroju sądów powszechnych przygotowywanym przez Komisję Kodyfikacyjną RP. W opracowaniu pokazał, jakie istniały w innych państwach sposoby powoływania na urzędy sędziowskie, podkreślając jednocześnie, że najważniejsze są gwarancje niezawisłości, bezstronności i niezależności, a nie sposób powoływania sędziów. Pisał m.in.: „Mianowanie sędziów przez ministra nie przeczy niezawisłości sądów pod tym warunkiem, jeżeli po dokonanej nominacji los sędziego staje się niezależnym od woli ministra”, ani żadnego organu państwa. Waśkowski omówił wady i zalety każdego z przywołanych modeli, sięgając do literatury i doświadczeń wcześniejszych – zachodu, jak i wschodu.
Artykuł winien służyć refleksji. Modele wyłaniania sędziów są różne także dzisiaj, ważne aby nie generowały one wad, które znane są od wieków, a nade wszystko nie powodowały żadnego uzależnienia sędziów – politycznego czy korporacyjnego.
Dokonano tylko minimalnego uwspółcześnienia ortografii.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Analiza czynników wpływających na zadowolenie bądź niezadowolenie z pracy pielęgniarek pod koniec kariery zawodowej

Wprowadzenie: Do osiągnięcia satysfakcji pracy potrzebne jest uzyskanie wysokiego
poziomu zadowolenie z pracy- czynniki wewnętrzne pracy- ale także zadowolenie z
czynników zewnętrznych pracy, jak: możliwość zdobywania wiedzy, poziom
odpowiedzialności w pracy, czy uznanie przełożonych. Celem pracy było poznanie i opisanie
czynników związanych z pracą wpływających na zadowolenie lub niezadowolenie
pielęgniarek aktywnych i nieaktywnych zawodowo.
Materiał i metoda: W badaniu wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z techniką
ankiety. Narzędzie badawcze stanowił autorski kwestionariusz ankiety. Badania
przeprowadzono na terenie siedmiu Okręgowych izb Pielęgniarek i Położnych w Polsce
wśród Pań należących do klubów emeryta dla pielęgniarek. Grupę badaną stanowiło 135
kobiet w wieku powyżej 50 lat.
Wyniki i Wnioski: Elementy pracy z wpływające na bardzo wysokie zadowolenie
pielęgniarek to stabilność zatrudnienia oraz zakres odpowiedzialności na stanowisku
pielęgniarki. Aspekty pracy z których pielęgniarki w wieku emerytalnym są niezadowolenie
to głównie wysokość wynagrodzenia, system motywacyjny. Zmienne istotnie różnicujące
odpowiedzi respondentek w zakresie zadowolenia z czynników pracy to: wiek, stan cywilny,
miejsce zamieszkania pełnienie funkcji kierowniczych, miejsce pracy, ilość zmian miejsc
pracy oraz aktywność zawodowa.

Czasopismo: Journal of Health Sciences
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Opis dwóch przypadków współwystępowania jednostronnego gruczolaka wielopostaciowego i gruczolakotorbielaka brodawczakowatego limfatycznego ślinianki przyusznej wraz z przeglądem piśmiennictwa

Wstęp: Jednostronne synchroniczne nowotwory ślinianek przyusznych stanowią mniej niż 5–10% wszystkich chorób nowotworowych gruczołów ślinowych. Choć większość z nich to gruczolakotorbielaki brodawczakowate limfatyczne, spotykane są również guzy o innych typach histologicznych. W takich przypadkach z gruczolakotorbielakiem brodawczakowatym limfatycznym często współwystępuje gruczolak wielopostaciowy. Badaniem obrazowym pierwszego wyboru jest ultrasonografia. Opis przypadku: W pracy opisano przypadki dwóch pacjentek z dwoma współwystępującymi guzami umiejscowionymi jednostronnie w śliniance przyusznej. W każdym przypadku w badaniu ultrasonograficznym w trybie B-mode uwidoczniono hipoechogeniczne masy, z których jedna była w przeważającym stopniu torbielowata. Podczas obrazowania przy użyciu funkcji Virtual Touch Imaging Quantification uwidoczniono guzy o elastycznej tkance. Po wycięciu ślinianek przyusznych w obu przypadkach rozpoznano gruczolaka wielopostaciowego współistniejącego z gruczolakotorbielakiem brodawczakowatym limfatycznym. Wnioski: Łączne stosowanie ultrasonografii w trybie B-mode i funkcji Virtual Touch Imaging Quantification stanowi ważne narzędzie diagnostyczne i może zwiększyć dokładność diagnostyczną, umożliwiając rozróżnienie między zmianami łagodnymi i złośliwymi. Każdy klinicysta powinien zdawać sobie sprawę z możliwości współistnienia różnych typów histologicznych nowotworów położonych jednostronnie w gruczołach ślinowych.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
STOSUNEK PRAWA PAŃSTWOWEGO DO PRAWA RELIGIJNEGO

Tym razem prof. Maurycy Allerhand snuje refleksje na temat relacji między prawem poszczególnych religii i związków wyznaniowych a prawem państwowym, wskazując przy tym na istotne elementy współistnienia i wpływania na siebie dwóch porządków prawnych, szczególnie w obszarze prawa cywilnego. Zauważa też, że istnieją sfery regulacji, w które ustawodawca państwowy nie wkracza. Niektóre z refleksji mają walor historyczny, ale znaczna część pozostaje aktualna współcześnie.
W artykule jedynie minimalnie uwspółcześniono ortografię.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
PRZEGLĄD ORZECZEŃ I DECYZJI MIĘDZYNARODOWEGO TRYBUNAŁU KARNEGO (KWIECIEŃ-SIERPIEŃ 2020 R.)

W kolejnym omówieniu orzecznictwa Międzynarodowego Trybunału Karnego przedstawiono główne idee zawarte w Decyzji dotyczącej roszczenia Jean-Pierre’a Bemba Gombo o odszkodowania i naprawienie szkód, która została wydana 18 maja 2020 r. W szczególności uwagę poświęcono szczegółowym aspektom żądania Bemby, wyjaśniono przyjętą przez Trybunał interpretację art. 85 Statutu MTK, a także prezentuję całościowy ogląd na temat prawa, które dostarcza ofiarom pomyłek sądowych środków odwoławczych przed międzynarodowymi trybunałami karnymi, jak i filozofii leżącej u podstaw tych przepis. Na marginesie odniesiono się także do podejmowanych w ostatnim czasie działań Stanów Zjednoczonych, które wymierzone są w Trybunał, włącznie z sankcjami oraz innymi środkami odstraszającymi przyjętymi w tym celu w ostatnich miesiącach.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ODSZKODOWAWCZA ZA WYDANIE NIEZGODNEJ Z PRAWEM INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

Artykuł odnosi się do kwestii odpowiedzialności odszkodowawczej organu podatkowego za wydanie niezgodnej z prawem interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), do której zastosował się jej adresat, zaś wydana niezgodnie z prawem interpretacja indywidualna stała się źródłem szkody tego adresata. W ramach rozważań zwrócono uwagę na specyficzną konstrukcję odpowiedzialności odszkodowawczej związanej z interpretacją indywidualną, do zaistnienia której niezbędne jest współdziałanie podmiotu w postaci zastosowania się do treści wydanej niezgodnie z prawem interpretacji indywidualnej.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
STĄPANIE PO POLU MINOWYM. RZECZ O NOWYCH PRZEPISACH POSTĘPOWANIA CYWILNEGO O ZOBOWIĄZANIE OSOBY STOSUJĄCEJ PRZEMOC W RODZINIE DO OPUSZCZENIA WSPÓLNIE ZAJMOWANEGO MIESZKANIA I JEGO BEZPOŚREDNIEGO OTOCZENIA LUB ZAKAZANIE ZBLIŻANIA SIĘ DO MIESZKANIA I JEGO BEZPOŚREDNIEGO OTOCZENIA

Artykuł poświęcony jest nowej instytucji wprowadzonej do Kodeksu postępowania cywilnego. Jest ona instrumentem pozwalającym na wydanie natychmiastowego nakazu opuszczenia przez osobę stosującą przemoc w rodzinie wspólnie zajmowanego z ofiarą mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazu zbliżania się do tego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, mimo braku postępowania karnego. Taki nakaz/zakaz może wydać nie tylko sąd, ale również policjant i żandarm wojskowy. Przepisy weszły w życie 30 listopada 2020 r. i wzbudzają kontrowersje z wielu powód, w tym z powodu terminu 3 dni na wniesienia zażalenia. Autorka wskazała na istotne błędy regulacji wprowadzającej wskazaną instytucję, jako przykład fatalnej legislacji.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne