rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wyniki symulacji numerycznej cyklu roboczego silnika o ZS w programie DIESEL-RK oraz ocena ich użyteczności w procesie planowania badań diagnostycznych okrętowego silnika tłokowego

W artykule przedstawiono wyniki symulacji numerycznej procesu roboczego realizowanego w silniku tłokowym o zapłonie samoczynnym. W zastosowanym programie użytkowym DIESEL-RK zaimplementowano silnik laboratoryjny Farymann Diesel typ D10. Wprowadzono wybraną niesprawność jego układu funkcjonalnego zasilania paliwem - obniżone ciśnienie otwarcia wtryskiwacza pwtr. Wyznaczono wartości adekwatnych parametrów diagnostycznych: temperaturę i ciśnienie gazu roboczego w cylindrze Tcyl i pcyl, temperaturę i ciśnienie spalin wylotowych Tsp i psp, temperaturę spalania (płomienia) Tspal, prędkość spalin wylotowych vsp oraz stężenie cząsteczek NOx. Oceniono użyteczność wyników przeprowadzonej symulacji do wyboru analizowanych parametrów struktury konstrukcyjnej silnika oraz do selekcji parametrów, które mogą być wykorzystane w badaniach diagnostycznych silnika laboratoryjnego.

Czasopismo: Journal of Polish CIMEEAC
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Znaczenie mocy testu statystycznego w analizie diagnostycznej okrętowego silnika o ZS

W artykule przedstawiono sposób interpretacji błędów pierwszego (α) i drugiego (β) rodzaju oraz wartości krytycznej Fkr rozkładu Fishera-Snedecora. Omówiono dwa sposoby weryfikacji istotności wpływu parametru wejściowego na wyjściowy. Przeanalizowano znaczenie mocy testu statystycznego M w diagnostyce parametrycznej okrętowych silników o ZS. Przeprowadzono analizę wpływu wartości poziomu istotności na wartość krytyczną statystyki i odwrotnie, z użyciem kalkulatorów statystycznych. Oceniono czy zwiększanie mocy testu statystycznego i poziomu istotności ma uzasadnienie podczas wnioskowania statystycznego.

Czasopismo: Journal of Polish CIMEEAC
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie funkcji działania w diagnostyce prostych obrotowych układów mechanicznych

W artykule przedstawiono możliwość wykorzystania funkcji działania w ujęciu praktycznym. W tym celu przeprowadzono eksperyment czynny, w którym przeprowadzono szereg prób zmęczeniowych wału napędowego prostego układu mechanicznego, pracującego w warunkach utraty współosiowości. Zastosowana funkcja działania wartościuje generowane dodatkowe procesy towarzyszące obracaniu się wału. Są to tak zwane procesy resztkowe, które ujawniają się w postaci: drgań mechanicznych, wydzielania ciepła i emisji fal sprężystych generowanych w materiale konstrukcyjnym. Rezultatem badań jest opracowany model diagnostyczny trwałości wału napędowego z wykorzystaniem funkcji działania.

Czasopismo: Journal of Polish CIMEEAC
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Procesy krytyczne i czynniki ryzyka zakłóceń wdrożenia ekologicznych opakowań wielokrotnego użytku w kontekście zrównoważonego rozwoju e-commerce

Celem artykułu jest identyfikacja procesów krytycznych w kontekście wdrażania opakowań zwrotnych w e-commerce oraz potencjalnych czynników ryzyka zakłóceń w zakresie wykorzystania ekologicznego opakowania wielokrotnego użytku w obsłudze logistycznej e-commerce, realizowanej przez Arvato Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Badanie wpisuje się z realizację celów Europejskiego Zielonego Ładu oraz gospodarki o obiegu zamkniętym. Zastosowane metody i techniki badawcze obejmowały m.in.: analizę elementarną, analizę desk research, pogłębione wywiady bezpośrednie, analizę przyczynową oraz wybrane metody analizy jakościowej i ilościowej. Badanie empiryczne zrealizowano w 2021 r. w dwóch lokalizacjach Arvato Polska Sp. z o.o. Przegląd literatury przedmiotu wskazuje, że wykorzystanie ekologicznego opakowania zwrotnego w obsłudze logistycznej e-commerce stanowi jedno z dostępnych rozwiązań o dużym potencjale wzmacniającym zrównoważony rozwój branży fashion. Przeprowadzone badanie uwidoczniło jednak dużą złożoność problemów, głównie w procesie przyjęcia, pakowania, wysyłki i zwrotu opakowania, które uznano za krytyczne dla obsługi zamówień e-commerce. Pogłębiona analiza z wykorzystaniem diagramu lshikawy umożliwiła identyfikację przyczyn potencjalnych czynników ryzyka zakłóceń zastosowania ekologicznego opakowania wielokrotnego użytku na rynku e-commerce. Wskazano, że doskonalenie procesu jego wdrożenia powinno skupić się na usuwaniu czynników, które składają się na zidentyfikowane główne kategorie ich przyczyn. Wnioski z badania mogą mieć praktyczne zastosowanie do poprawy funkcjonowania efektywnej kosztowo i przyjaznej dla środowiska logistyki e-commerce. Zastosowane przez autorów podejście systemowe w badaniu jednostkowych opakowań zwrotnych w zrównoważonym rozwoju e-commerce o obiegu zamkniętym przyczynia się do zmniejszenia luki badawczej w tym zakresie tematycznym. Problematyka ekologicznych opakowań wielokrotnego użytku znajduje się bowiem we wstępnej fazie badań poznawczych i testów pilotażowych.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Czy w Polsce jest możliwa realizacja niebieskiej gospodarki?

Koncepcja błękitnej gospodarki jest stosunkowo nowa, ale Unia Europejska już podejmuje kroki w celu jej urzeczywistnienia. Konieczne jest określenie zakresu działań, jakie powinny być prowadzone na rzecz zrównoważonego rozwoju niebieskiej gospodarki w Polsce. Dla tak zdefiniowanego celu postanowiono przeanalizować podstawowe dane i wskaźniki, aby sprawdzić, czy polska gospodarka morska i przybrzeżna spełnia cele niebieskiej gospodarki. W trakcie realizacji badań okazało się, że nieścisłości terminologiczne mają wpływ na dobór wskaźników. W związku z tym zweryfikowano definicje i klasyfikację sektorów związanych z niebieską gospodarką. Na podstawie przeglądu literatury oraz dostępnych danych należy podkreślić, że polska gospodarka morska i przybrzeżna ma znaczny potencjał związany z transformacją w kierunku niebieskiej gospodarki, jednak zidentyfikowano główne bariery, których usunięcie wymaga systematycznego podejścia. Ponadto wskazano na korzyści, ale i koszty związane z tą transformacją.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Algorytm identyfikacji obiektów uciążliwych w przestrzeni miejskiej w aspekcie funkcji społecznej zrównoważonego rozwoju

W niniejszym artykule autorzy stawiają tezę, że w danej przestrzeni miejskiej należy zidentyfikować i zwizualizować obiekty uciążliwe uwzględniając poziom ich uciążliwości. W tym celu autorzy proponują algorytm, którego wyniki dostarczają informacji o preferencjach mieszkańców. Sam zapis wyników i ich wizualizacja odbywa się w oprogramowaniu stosującym systemy informacji przestrzennej, które umożliwiają ich implementację do portali mapowych o charakterze otwartym. Wartością dodaną badań jest powszechny dostęp do danych, a w konsekwencji konstruowanie modeli decyzyjnych, w ramach precyzyjnego planowania przestrzennego na rzecz rozwiązań ograniczających negatywne skutki oddziaływania obiektów uciążliwych. Badania wykazały, że obiekty uciążliwe występują w przestrzeni miejskiej, a istotność ich oddziaływania na społeczeństwo jest znacząca. W założeniu zrealizowane badania i opracowany algorytm mają na celu poprawę jakości życia mieszkańców w kontekście zrównoważonego rozwoju miasta.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Ocena oddziaływania na dziedzictwo (OOD) ICOMOS – zastosowanie w krajowej praktyce konserwatorskiej

Zagadnienie intensyfikacji przekształceń obiektów zabytkowych stanowi od wielu lat globalne wyzwanie w praktyce konserwatorskiej. Proces ten zauważalny jest na przestrzeni ostatnich lat także w Polsce. Adaptacja i przekształcanie zabytków jest dziś zjawiskiem powszechnym. Procesy przekształcające na skalę masową zasób dziedzictwa architektonicznego w Polsce nie idą jednak w parze z wypracowaniem narzędzi umożliwiających w praktyce konserwatorskiej określanie zasad ochrony oraz sporządzania programów i projektów zagospodarowania obiektów i zespołów zabytkowych. Taka sytuacja nie ułatwia prowadzenia skutecznej polityki konserwatorskiej w kraju. Artykuł ma na celu przybliżenie metody przeprowadzania ocen oddziaływania na dziedzictwa dla obiektów światowego dziedzictwa opracowanej w 2009 roku na międzynarodowych warsztatach zorganizowanych przez ICOMOS (metoda OOD) jako przyczynku do wykorzystania doświadczeń międzynarodowych w polskiej rzeczywistości. Od 2013 roku autor podjął szereg działań związanych z przystosowaniem metody OOD, opracowanej dla obiektów światowego dziedzictwa, do polskiej praktyki konserwatorskiej. Treść referatu stanowi zbiór doświadczeń zebranych przy opracowywaniu opinii konserwatorskich opartych na metodzie OOD.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Nowe Stare Miasto w Elblągu – wieloaspektowość interwencji w obszarze zabytkowym

Celem niniejszego artykułu jest przegląd zasad ingerencji w obszarze zabytkowym poprzez chronologiczne przedstawienie różnych koncepcji odbudowy Starego Miasta w Elblągu, jako teoretycznych podstaw odbudowy oraz ukazanie przemian w podejściu do projektowania nowej zabudowy w obszarze zabytkowym. Konsekwentna odbudowa Starego Miasta w Elblągu od prawie czterech dekad jest ugruntowana teoretycznie i dostosowana do współczesności. Poprzez przykłady i określenie faz odbudowy Starego Miasta w Elblągu, chciałabym poddać refleksji, czy retrowersja jest procesem dostosowującym się każdorazowo do nowych współczesnych potrzeb, czy raczej retrowersja jako autorska metoda zakończyła się w 2002 roku wraz z zaprzestaniem nadzorowania projektów przez jej autorkę i od dziewiętnastu lat obserwujemy po prostu proces budowy Nowego Starego Miasta.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Najnowsze dokumenty strategiczne określające zmiany w podejściu do modernizacji zabytków w Polsce

Jednym z głównych priorytetów działania wszystkich krajów Unii Europejskiej, w tym również Polski, staje się przeciwdziałanie negatywnym zmianom klimatycznym, poprawa efektywności energetycznej, dostępności infrastruktury transportowej i obiektów publicznych. Wskazane do realizacji w bardzo krótkiej perspektywie czasowej zadania obligują kraje członkowskie UE do opracowania i wdrożenia dokumentów strategicznych, określających sposoby radzenia sobie z pogarszającym się stanem środowiska, infrastruktury i działaniami dyskryminującymi osoby o szczególnych potrzebach. W artykule zostaną omówione najważniejsze strategie, plany, projekty oraz planowane zmiany ustawodawcze mające duży, choć trudny aktualnie do oszacowania, wpływ na ochronę zabytków, m.in. Strategia renowacji budynków, Nowa strategia zmian klimatycznych i ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, Krajowy Program Kolejowy i projekty EU realizowane w ramach wdrażania tych dokumentów w Polsce. Artykuł podejmie polemikę z propozycjami modernizacji i adaptacji zabytków w ramach programów wspomagających realizacje wspomnianych priorytetów, wykazując ich degradacyjny wpływ na zasób zabytkowy i nierealność wdrożenia postulowanych zaleceń w środowisku służb konserwatorskich. Jednocześnie przedstawia alternatywne rekomendacje i możliwości podejścia do problemu, wskazując niewykorzystywany potencjał zabytków, propozycje rozwiązań, których dostrzeżenie w dokumentach strategicznych, popularyzacja, a następnie dofinansowanie ze źródeł alternatywnych, mogłoby przyczynić się do poprawy parametrów jakościowych wskazanych priorytetów.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Kamienica „Pod Kruki”, Rynek Główny 25, Kraków. Teraźniejszość historii – nawarstwianie przyszłości

Architektura to sztuka budowania, czyli gromadzenia trwałych materiałów i takie ich aglomerowanie, aby powstał utwór trwały, funkcjonalny i piękny (jak to opisuje witruwiańska triada: firmitas, utilitas, venustas). Zakończenie budowy oznacza początek trwania budynku. Trwanie architektury prawie zawsze wiąże się z wprowadzaniem zmian. Byłoby wspaniale pozwalać trwać architekturze w nieskończoność, z zachowaniem jej pierwotnych kształtów, faktur, materiałów. Postęp techniczny, zmiany w zakresie potrzeb, wypadki przyrodnicze i historyczne, i mnóstwo innych czynników powoduje konieczność wprowadzania zmian w obiekcie. Trwanie architektury to ciągłe zmiany i dobrze jest, jeżeli powstają one na drodze NAWARSTWIANIA. Nawarstwianie to jak pisanie książki, karta za kartą. Pozwala to potem na „czytanie” architektury, a z nią historii miejsca i ludzi. Nawarstwianie jest ciekawsze niż wymienianie. Strata w wypadku wymiany polega na tym, że poprzedni etap, który został usunięty, katastrofą czy świadomie, jest jak karta z książki wyrwana. Nowoczesna ingerencja w zabytkowy budynek musi szanować poprzednie karty, poprzednie nawarstwienia. Czasami może nawet pewne braki stron uzupełnić albo raczej wskazać. Mądre postępowanie nie kieruje się w takim wypadku wyłącznie poleceniami służb konserwatorskich. Empatia dla zapisów architektury/księgi to wyzwanie dla twórców, szczególnie architektów. Pokażemy taki proces na przykładzie kamienicy o numerze Rynek Główny 25 w Krakowie, która jest przykładem starannego unowocześniania struktury i przestrzeni z zachowywaniem czytelnych śladów. Jest także ukłonem teraźniejszości ku przyszłości nowego ducha tej przestrzeni.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Przekształcenia zabytkowych obiektów – próba kodyfikacji

Rozwój cywilizacyjny i związane z tym zmiany standardów funkcjonalnych, technologicznych i wzorców estetycznych wiążą się z przekształceniami istniejącej zabudowy, w tym również zabytków architektury. Uwarunkowane czynnikami pozakonserwatorskimi potrzeby i skala tych przekształceń wpływają na przewartościowania paradygmatu ochrony architektonicznego dziedzictwa. Istotnym tego przejawem, w następstwie transformacji ustrojowej w Polsce po 1989 roku, jest między innymi współzależność skutecznej ochrony zabytków z ich użytkowym wykorzystaniem. Wiąże się to z koniecznością ingerencji modernizacyjno-adaptacyjnych - ze zmianami podziałów wnętrz i potrzebą powiększania użytkowanej powierzchni poprzez rozbudowy zabytkowych obiektów lub założeń lub wznoszenia w ich najbliższym sąsiedztwie nowych. Ochrona zabytków wymaga zatem integracji działań utrwalających dokumentalne wartości historycznej tkanki z zasadami jej przystosowania do aktualnych, utylitarnych potrzeb – jako warunku przetrwania zabytków. W systematyzowaniu zasad przekształceń niezbędne jest uporządkowania nazewnictwa działań podejmowanych wobec zabytków – kluczowego w rozumieniu zasad ochrony i dialogu uczestników procesów konserwatorko-modernizacyjnych. Celem rozważań zawartych w artykule jest: zarys poglądów dotyczących ingerencji w zabytkowe struktury w rozwoju polskiej myśli konserwatorskiej jako punkt wyjścia do kodyfikacji ingerencji; diagnoza istotnych uwarunkowań decydujących o przekształceniach zabytków i potrzeb dialogu uczestników przedsięwzięć konserwatorko-modernizacyjnych; próba zdefiniowania rodzajów przekształceń z ich charakterystyką oraz sformułowanie wniosków.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Parki, ogrody oraz inne formy komponowanej zieleni – warunki brzegowe współczesnych interwencji

W artykule omówiono zasób polskich parków i ogrodów zabytkowych oraz stan ich zachowania. Podkreślono, że specyfika tej części dziedzictwa kulturowego wynika między innymi z wysokiego udziału tworzywa roślinnego (materii żywej) oraz niskiej trwałości substancji zabytkowej. Scharakteryzowano najczęściej występujące zagrożenia oraz sformułowano podstawowe zasady i warunki brzegowe dla ochrony, konserwacji oraz adaptacji do nowych funkcji dla tej grupy zabytków. Wskazano, że zakres powyższych działań powinien wynikać z przepisów prawa oraz dokumentów doktrynalnych. Omawiane zagadnienia zilustrowano polskimi i zagranicznymi przykładami - zarówno pozytywnymi, jak i negatywnymi. W podsumowaniu artykułu określono obszary, w jakich należałoby w pierwszej kolejności wzmocnić działania na rzecz ochrony i konserwacji tej grupy zabytków.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Problematyka ochrony historycznej zabudowy przemysłowej na przykładzie zespołu portowo-stoczniowego w Gdyni

Na terenach portowo-stoczniowych Gdyni zachowanych jest wiele historycznych obiektów, które ze względu na zmiany w funkcjonowaniu portu oraz przekształcenia użytkowania terenów podlegają określonym zmianom. Najważniejsze z tych budynków są objęte ścisłą ochroną prawną poprzez wpisanie do rejestru zabytków. Zapewnia to ich zachowanie i często także rewaloryzację. Inne, także wartościowe, ale nieobjęte tak ścisłą ochroną – uwzględnione tylko w ewidencjach zabytków, podlegają adaptacjom i przebudowom, które powodują utratę niektórych walorów, ale umożliwiają przynajmniej częściowe zachowanie. Wiele budynków tego typu utraciło swoje funkcje, jest opuszczonych i oczekuje na powtórne zagospodarowanie. Ochrona zabytków w takich sytuacjach jest bardzo problematyczna i wymaga wypracowania kompromisów. Przekształcenia budynków historycznych są nieuniknione. W celu określenia zakresu ochrony i dopuszczalności ingerencji pożądane jest wypracowanie metody oceny wartości zabytkowych, która dałaby narzędzia do zobiektywizowania procesów przekształceń.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Pozwolić odejść, czyli... Granice interwencji

Celem tego tekstu jest zwrócenie uwagi na problem ostatecznej granicy interwencji konserwatorskich wobez zabytków architektury w kontekście holistycznej koncepcji ochrony dziedzictwa. Pełny tekst adresowany jest do polskich czytelników ze względu na szczególne odniesienia do sytuacji polskiego systemu ochrony dziedzictwa. Choć architektura należy do sfery sztuk użytkowych, większość budynków nie powstawała jako dzieła sztuki. Racją ich bytu była i jest możliwość realizacji zadań technicznych w sposób ściśle odpowiadający oczekiwaniom użytkowników. Były w większości podporządkowane zasadom techniki i ekonomii. Ich cykl życiowy zakładał nawet estetycznie degradujące przekształcenia, zużycie oraz planowaną lub nieplanowaną śmierć. Koniec egzystencji zwykłego budynku jest tak naturalny, jak dążenie do „wiecznego”, w stanie oryginalnym, zachowania klasycznie rozumianego dzieła sztuki. Jako taki powinien być postrzegany jako naturalny, w pewnych okolicznościach nawet z konserwatorskiego punktu widzenia. Polskie prawo umożliwia, poprzez bezkrytyczne przyjęcie koncepcji wszechogarniajacego “dziedzictwa”, objęcie ochroną każdego budynku pochodzącego z niezdefiniowanej “przeszłej epoki”. Bez względu na jego stan, bez pytań o techniczną wykonalność interwencji. Wobec braku systemu objektywnego wartościowania prowadzi to do wzrostu liczby budynków uznawanych za zabytkowe oraz nieefektywności ochrony. Pogarsza także możliwości ochrony istniejących i bardzo zaniedbanych obiektów o rzeczywistej wartości.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Analiza składowych wartości zabytkowego zespołu miejskiego - podstawa programów i planów konserwatorskich

Najbardziej złożonym problemem w ochronie zabytków jest ochrona historycznych miast. Zasadniczym problemem jest konieczność pogodzenia wymagań konserwatorskich (ograniczenia przekształceń) z narastającymi potrzebami modernizacyjnymi. Miasto historyczne musi się modernizować, a więc konserwatorzy muszą określić przedmiot, formę i granice przekształceń. Konieczne jest zatem opracowanie metodologii, która pozwoli powiązać zabytkowe wartości zespołu z ich materialną reprezentacją. Dzięki temu będzie możliwe określenie elementów podlegających ochronie oraz elementów, które mogą być przekształcane. Metodologia określania materialnej reprezentacji zabytkowych wartości została pokazana na przykładzie historycznego centrum Krakowa wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Metodologia określania wartości (tzw. SMART VALUE) została wykorzystana w opracowaniu Planu Zarządzania Krakowa. Metodologia może być wykorzystana jako narządzie pomocne w zarządzaniu różnych grup zabytków, w szczególności o znaczącej wartości (przede wszystkim uznanych za Pomniki Historii lub dobra Światowego Dziedzictwa).

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Kryteria, jakie powinny spełniać współczesne prace projektowe przekształcające formę i program użytkowy zabytkowej architektury sakralnej w świetle wybranych przykładów z Europy

Artykuł podejmuje wciąż aktualny problem przekształceń formy zabytkowej architektury sakralnej w procesie adaptacji do współczesnych funkcji użytkowych. Zjawisko sekularyzacji warunkuje konwersję funkcjonalną świątyń, a zatem wymaga od architektów odpowiedniego podejścia do projektowania w historycznym kontekście z poszanowaniem pierwiastka sacrum. Celem przeprowadzonych badań było sformułowanie zasad, jakie powinny obowiązywać podczas interwencji projektowych w zabytkowych obiektach sakralnych. Badania zostały oparte na studium przypadku wybranych przykładów z Europy, które ilustrują różny stopień ingerencji projektowych w historyczną substancję. Opisywane realizacje poddano ocenie konserwatorskiej na podstawie kryteriów dotyczących m.in. stopnia zachowania wartości zabytkowych oraz ze względu na charakter relacji między zabytkiem a współczesną formą architektury. W wyniku analiz wyodrębniono wnioski końcowe odnoszące się do preferowanych cech funkcjonalnych, przestrzennych, konstrukcyjno-materiałowych współczesnych uzupełnień architektonicznych w zabytkowych miejscach kultu religijnego.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Doktryny konserwatorskie a paneuropejska idea Nowego Europejskiego Bauhausu i Europejskiego Zielonego Ładu

Współcześnie dominuje ekonomia i globalna gospodarka oraz sprawy kryzysu energetycznego i klimatycznego. Sprawy dziedzictwa kulturowego odeszły na plan dalszy. Przykładem mnogość deklaracji i konferencji versus NextGenerationUE, Zielony Ład, Fala Rewaloryzacji i Nowy Bauhaus.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii