rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Silna współzależność gospodarek Unii Europejskiej i Rosji - powiązania handlowe

Obserwowana w ostatnim czasie dyskusja na temat wprowadzenia ewentualnych sankcji handlowych przez Unię Europejską wobec Rosji po aneksji Krymu i brak decyzji w tej kwestii wskazują na bardzo dużą współzależność obu gospodarek. Rosja jest bowiem z jednej strony jednym z największych rynków eksportowych Unii, a z drugiej - jej głównym dostawcą surowców energetycznych. Przerwanie dostaw mogłoby silnie zakłócić funkcjonowanie europejskiej gospodarki.
Znaczenie rynku rosyjskiego dla poszczególnych krajów Unii Europejskiej jest zróżnicowane. Wynika to przede wszystkim z geografii oraz powiązań historycznych. Rosja jako partner handlowy ma największe znaczenie dla trzech krajów bałtyckich, Finlandii i Polski. Ta grupa krajów jest zatem najbardziej narażona na zakłócenia w handlu z Rosją. Natomiast dla krajów Europy Zachodniej znaczenie Rosji jest znacznie mniejsze. Bardziej szczegółowo w artykule analizowane są handlowe i inwestycyjne powiązania Polski i Rosji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Skutki przystąpienia Rosji do WTO dla stosunków UE-Rosja

W dniu 22 sierpnia 2012 r. Rosja, największa wówczas gospodarka pozostająca poza strukturami Światowej Organizacji Handlu (WTO), stała się jej 156 członkiem. W związku z tym wydarzeniem oczekiwano poprawy dostępu do rosyjskiego rynku dóbr i usług oraz zwiększenia przejrzystości i stabilności warunków współpracy z tym krajem. Ze względu na znaczenie wzajemnych powiązań gospodarczych oczekuje się, że akcesja Rosji do WTO będzie miała potencjalnie największe znaczenie dla Unii Europejskiej.
W artykule omówiono przebieg rokowań akcesyjnych, proces ratyfikacji protokołu akcesyjnego i warunki członkostwa Rosji w WTO. Podjęto też próbę oceny potencjalnych skutków tego wydarzenia dla stosunków gospodarczych UE-Rosja, ze szczególnym uwzględnieniem prowadzonej przez rosyjskie władze polityki niwelowania negatywnych skutków przystąpienia do WTO dla jej gospodarki. W konkluzji stwierdzono, że przystąpienie Rosji do WTO będzie miało stosunkowo niewielki wpływ na unijno-rosyjskie stosunki gospodarcze, zwłaszcza w krótkiej perspektywie. Otworzyło natomiast drogę do podjęcia rokowań w sprawie utworzenia pogłębionej i poszerzonej strefy wolnego handlu (DCFTA), a także umożliwiło ubieganie się Rosji o członkostwo w OECD.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w państwach UE w 2012 roku - napływ i zasoby

W roku 2012 wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) w państwach Unii Europejskiej zmniejszyła się o ponad 41% w porównaniu z rokiem 2011. Był to poziom najniższy od 2004 r. i aż o 70% niższy niż w rekordowym 2007 roku. W rezultacie udział UE w światowym napływie BIZ spadł do 19%.
W artykule przedstawiono główne źródła danych statystycznych o bezpośrednich inwestycjach zagranicznych (BIZ) oraz problemy metodologiczne i interpretacyjne z nimi związane. Następnie zaprezentowano zmiany wielkości napływu BIZ do państw członkowskich UE-27 w latach 2004-2012. Bardziej szczegółowo przedstawiono ich zmiany w 2012 r., w tym również inwestycji typu greenfield oraz transakcji fuzji i przejęć transgranicznych - M&As. Ponadto przedstawiono listę największych transakcji M&As z udziałem firm z państw UE jako podmiotów nabywanych, a także głównych odbiorców inwestycji bezpośrednich w UE ze względu na stan zobowiązań z tytułu BIZ na koniec 2012 r.
W podsumowaniu zwrócono uwagę, iż wzrost gospodarczy w państwach członkowskich UE w kolejnych latach będzie warunkowany dalszymi reformami na szczeblu unijnym i krajowym. Zmiany te powinny prowadzić do poprawy klimatu inwestycyjnego (m.in. w wyniku obniżenia inflacji i ustabilizowania rynku pracy). Jednak na podstawie dostępnych statystyk praktycznie niemożliwe będzie/jest określenie skali napływu inwestycji mających realny wpływ na gospodarkę państw unijnych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Propozycje nowych źródeł finansowania unijnego budżetu w latach 2014-2020

W artykule przedstawiono propozycje ustanowienia dwóch nowych źródeł finansowania unijnego budżetu, którymi są modyfikacja obecnego dochodu opartego na VAT (tzw. nowy VAT) oraz nowy podatek unijny od transakcji finansowych (PTF). Omówiono zasady i przyczyny propozycji nowych podatków oraz dokonano krytycznej analizy tych propozycji. Kryteriami oceny były teoretyczne kryteria optymalnego sposobu finansowania budżetu oraz realność wprowadzenia obu propozycji w życie. W celu dokonania takiej oceny zaprezentowano teoretyczne kryteria optymalnego systemu finansowania budżetu UE oraz przyczyny krytyki obecnego systemu. Następnie zwięźle scharakteryzowano obie propozycje podatkowe i oceniono, na ile pozwoliłyby one wyeliminować obecną krytykę sposobu finansowania UE. Omówiono też stanowisko polskiego rządu wobec proponowanych rozwiązań.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Europejska unia bankowa jako element nowego ładu gospodarczego Unii Europejskiej

W odpowiedzi na zjawiska kryzysowe, które wystąpiły w ostatnich latach w Unii Europejskiej, wprowadzane są w tym ugrupowaniu reformy przekształ-cające dotychczasowe ramy zarządzania gospodarczego. Jednym z filarów no-wego ładu jest Europejska unia bankowa. W artykule omówione zostały główne elementy tego projektu oraz jego znaczenie dla Polski. W szczególności podjęto próbę odpowiedzi na pytanie o spójność i możliwe skutki istnienia w UE dwóch ścieżek integracji, tj. w ramach unii bankowej i w ramach rynku wewnętrznego.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Ocena sytuacji gospodarczej w Unii Europejskiej i w Polsce w ramach semestrów europejskich

Europejski semestr to unijny kalendarz koordynacji polityki gospodarczej państw członkowskich UE, realizowany od 2011 r. Jest on podstawą nowego systemu nadzoru polityki gospodarczej, zwłaszcza budżetowej. W pierwszym półroczu danego roku państwa przygotowują różne dokumenty i otrzymują zalecenia od unijnych instytucji. W drugim półroczu narodowe semestry są wdrażane. Zasadniczym ich celem jest zapewnienie stabilnych finansów publicznych w państwach UE oraz lepsze uwzględnienie wymiaru europejskiego (wspólnych celów wytyczonych w strategii Europa 2020) w planowaniu krajowych strategii gospodarczych.
Celem artykułu jest dokonanie oceny funkcjonowania semestrów europejskich - w wymiarze ogólnym i w odniesieniu do konkretnej sytuacji w polskiej gospodarce.
Przedstawiono istotę semestru. Na tym tle przeanalizowano główne dokumenty przygotowywane w trakcie semestru, w tym roczną analizę sytuacji gospodarczej w UE w 2013 r., która rozpoczęła semestr w 2014 r. Omówiono też najnowsze zalecenia Rady przyjęte wobec Polski (pochodzą z lipca 2013 r.) oraz ocenę polskiego raportu konwergencji z 2013 r.
We wnioskach wskazano na wady i zalety mechanizmu semestru. Do pierwszych zaliczono m.in. długi cykl przygotowywania i dyskutowania objętych nim dokumentów, co sprawia, że zalecenia unijnych instytucji nie zawsze dobrze odzwierciedlają realia sytuacji. Istotniejszym mankamentem jest to, że większość zaleceń nie ma charakteru wiążącego, szczególnie dla państw spoza strefy euro.
Zaletą semestru jest to, że proces kształtowania narodowych polityk ekonomicznych został poddany kontroli i ocenie przez unijne instytucje. Umożliwia to odpowiednio wczesne wykrywanie makroekonomicznych zagrożeń i udzielanie wskazówek przez Komisję i Radę. Ponadto Komisja monitoruje, czy państwa członkowskie podejmują działania niezbędne do poprawy sytuacji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Malejący udział Unii Europejskiej w eksporcie - dezintegracja czy efekt zmian w brytyjskim modelu eksportu?

Według szacunków Eurostatu, w 2012 r. wartość eksportu towarów Wielkiej Brytanii do krajów Unii Europejskiej po raz pierwszy była mniejsza niż wartość jej eksportu poza UE. W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie czy świadczy to o postępującej dezintegracji brytyjskiej gospodarki z Unią, czy jest raczej następstwem głębokich zmian strukturalnych, które dokonywały się w ostatnich latach w tym kraju. Do zmian tych zaliczono m.in. systematyczne zmniejszanie się znaczenia towarów w eksporcie na rzecz usług, wysoki poziom bezpośrednich inwestycji zagranicznych połączony z przenoszeniem całych procesów produkcji do krajów trzecich. Przenoszeniu produkcji na duże odległości (zwłaszcza do azjatyckich krajów rozwijających się) sprzyjały struktura sektorowa brytyjskiej produkcji (mniejszy udział produktów o wysokich kosztach transportu) oraz brak w najbliższym otoczeniu krajów o znacznie niższych kosztach wytwarzania. W rezultacie wyroby brytyjskich firm sprzedawane na rynku europejskim produkowane są w innych krajach UE lub w azjatyckich krajach rozwijających się (statystyki handlu zagranicznego wskazują zatem już na inne kraje ich pochodzenia).

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Budowa polskiej gospodarki internetowej w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej

Celem opracowania jest ocena wpływu członkostwa w UE na rozwój Polski poprzez pełne wykorzystanie potencjału Internetu. Integracja europejska na obecnym etapie jej zaawansowania obliguje kraje członkowskie do koordynacji wewnętrznej polityki gospodarczej, co oznacza konieczność uwzględnienia w polityce prowadzonej na szczeblu krajowym celów zapisanych w ogólnoeuropejskich strategiach wzrostu społeczno-gospodarczego (np. Europa 2020). Artykuł ma charakter badawczy i poza wyjaśnieniem istoty gospodarki internetowej obejmuje krytyczną analizę najważniejszych strategii rozwoju Polski mających przedstawiać wizję (kierunki) rozwoju i priorytety polityki państwa w długo- i średniookresowej perspektywie, analizę porównawczą obecnie realizowanej koncepcji wykorzystania potencjału Internetu z koncepcją gospodarki internetowej, ocenę skuteczności osiągania przez Polskę wyznaczonych celów, a także ocenę działań samej UE podejmowanych w tym zakresie. UE ułatwia od strony regulacyjnej i finansowej rozwój w Polsce infrastruktury internetowej i zwiększenie jej wykorzystania, ale równocześnie utrudnia tworzenie własnych wizji i planów rozwoju.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Uczestnictwo polskich banków w edycji 2014 ogólnoeuropejskich testów warunków skrajnych

W artykule przedstawiono specyfikę ostatniej edycji ogólnoeuropejskich testów warunków skrajnych (TWS 2014), w których aktywnie uczestniczyły największe banki z krajów Unii Europejskiej. Niekonwencjonalny charakter edycji TWS 2014 wynikał z konieczności ich wkomponowania w szerszy proces wszechstronnej oceny tych europejskich instytucji finansowych, które przechodziły pod wspólny nadzór europejski. Mimo że Polska nie jest de facto państwem członkowskim strefy euro, polski organ nadzoru finansowego zdecydował się nie tylko aktywnie włączyć w przeznaczone dla wszystkich krajów UE testy warunków skrajnych, lecz również wykorzystać opracowaną przez EBC metodykę badania jakości aktywów do oceny portfeli kredytowych największych polskich banków. Wyniki badań potwierdziły odporność polskich banków na potencjalne sytuacje szokowe oraz ich stosunkowo dobre skapitalizowanie.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Europejski system walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego - mechanizm tworzenia kapitału ludzkiego czy biurokratycznego?

Procesy takie jak starzenie się społeczeństwa oraz brak siły roboczej i ich konsekwencje dla rynku pracy i gospodarki skłoniły Unię Europejska (UE) do podjęcia działań, które mogą doprowadzić do poważnych zmian w procesie edukacji. Polegają one na wprowadzeniu w państwach członkowskich zgodnych ze sobą krajowych systemów kwalifikacji, które wsparłyby realizację idei uczenia się przez całe życie. Problem poruszony w artykule dotyczy tylko części tych działań, tj. walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego.
Celem artykułu jest próba pokazania, że wprowadzanie systemu walidacji w Polsce zgodnie z wytycznymi UE jest nieadekwatne do potrzeb rynku pracy i bezzasadne. Dubluje bowiem istniejący już system i nie przyczynia się do powstawania nowego kapitału ludzkiego, a zatem jest także kosztowne, ponieważ podnosi koszty inwestycji w kapitał ludzki. Może ponadto zwiększać zakres biurokracji.
W pracy wykorzystano metody badawcze w postaci analizy dokumentów i danych statystycznych, rozwiązania problemu w oparciu o konstrukcje myślowe oraz metodę interpretacji humanistycznej. Wykazano, że proponowany przez Unię Europejską system walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego opiera się na błędnej koncepcji kapitału ludzkiego i nie jest procesem jego tworzenia. Stanowi on natomiast potencjał rozwoju biurokracji. Ponadto jego aplikacja na gruncie polskim jest nieadekwatna do potrzeb edukacyjnych Polaków i może przyczynić się do zasadniczych i szkodliwych zmian w całym systemie edukacji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Handel wewnątrzgałęziowy wyrobami przemysłu motoryzacyjnego w państwach Unii Europejskiej

W artykule przedstawiono zmiany intensywności handlu wewnątrzgałęziowego (intra-industry trade - IIT) wyrobami przemysłu motoryzacyjnego w państwach Unii Europejskiej w latach 1995-2010, ze szczególnym uwzględnieniem zmian struktury rodzajowej IIT. W analizowanym okresie intensywność wymiany wewnątrzgałęziowej w handlu pojazdami mechanicznymi oraz częściami i akcesoriami wzrastała w państwach UE-12, podczas gdy w państwach UE-15 notowany był tylko wzrost wskaźników IIT w handlu częściami i komponentami motoryzacyjnymi. Struktura rodzajowa IIT w handlu wyrobami przemysłu motoryzacyjnego w krajach UE-15 była stabilniejsza niż w krajach UE-12. W tych ostatnich od początku pierwszej dekady obecnego stulecia zachodziły wyraźne zmiany. Wiązały się one z procesem postępującej specjalizacji w produkcji i eksporcie małych samochodów, który wyraźnie nasilił się w okresie kryzysu finansowo-gospodarczego. Po pierwsze, w krajach UE-15 wzrósł udział pionowego IIT wysokiej jakości w handlu pojazdami oraz udział pionowego IIT niskiej jakości w handlu komponentami motoryzacyjnymi. Po drugie, w krajach UE-12 zwiększyło się znaczenie pionowego IIT niskiej jakości w handlu pojazdami oraz znaczenie pionowego IIT wysokiej jakości w handlu komponentami motoryzacyjnymi.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Migracja czy mobilność - wykorzystywanie przez Romów prawa do swobodnego przemieszczania się osób

Ponad połowa Romów w Unii Europejskiej pochodzi z państw, które przystąpiły do Unii w latach 2004-2007. Uzyskane obywatelstwo UE uprawnia ich między innymi do swobodnego poruszania się po jej obszarze. Społeczeństwa i rządy państw docelowych tych migracji nie akceptują ich rzucającej się w oczy obecności. Romowie są postrzegani na równi z migrantami spoza UE. W połączeniu z nieustającym problemem wykluczenia społecznego tej grupy oraz z dyskryminacją, jaka spotyka ich praktycznie we wszystkich państwach europejskich, sytuacja Romów wymaga podjęcia konkretnych działań. Wzór mobilności romskiej został utrwalony w ich tożsamości cywilizacyjnej, choć jest postrzegany jako wzór narzucony. Jednak ze względu na kulturowy charakter, trudno jest go zmienić. Mimo to romska społeczność jest zmuszona podjąć wysiłek i porzucić pozostawanie na marginesie społeczeństwa. Natomiast społeczeństwo musi zaakceptować jej mobilność i odmienność kulturową, która nawet przy próbie aktywnej integracji pozostanie w dalszym ciągu zauważalna. Dotyczy to w szczególności ograniczenia praktyk dyskryminacyjnych. Najnowsza strategia UE wobec Romów, powiązana z założeniami Europy 2020 i działaniami zaprojektowanymi na poziomie krajowym, ma szansę w dłuższej perspektywie czasu przynieść wymierne rezultaty.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Opóźnienia płatnicze przedsiębiorstw sektora B2B w Polsce i Niemczech

W artykule przedstawiono wyniki wieloaspektowej analizy zróżnicowania terminów płatności w transakcjach handlowych przedsiębiorstw sektora B2B w Polsce i Niemczech. Badania wyka-zały, że średnio około 41% sprzedaży w badanych przedsiębiorstw sektora B2B w Niemczech i Polsce realizowano przy zastosowaniu kredytu kupieckiego, a kontrakty zawierano głównie na termin do 30 dni. Ponadto stwierdzono, że opóźnienia płatności były w Polsce i Niemczech po-dobne i wynosiły przeciętnie 20 dni. Z badań wynika również, że główne przyczyny opóźnień płatniczych przedsiębiorcy z sektora B2B upatrują w ograniczonym dostępie kontrahentów do środków finansowych, w praktyce traktowania zaległych zobowiązań jako źródła finansowania bieżącej działalności, formalnej niewypłacalności kontrahentów oraz w złożonych procedurach płatności. Ponadto na podstawie opinii przedsiębiorstw B2B w Polsce i Niemczech stwierdzono, że szeroko rozumiana płynność finansowa wyznaczona przez odpowiednie sterowanie przepły-wami pieniężnymi, kontrolę terminowości faktur, pozyskiwanie środków finansowych z sektora bankowego oraz efektywne zarządzanie należnościami stanowi zarówno w Polsce, jak i w Niemczech bardzo ważną determinantę rentowności.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zmiany w eksporcie nowych państw członkowskich do Rosji po przystąpieniu do UE

Od czasu przystąpienia do Unii Europejskiej nastąpił znaczący wzrost eksportu krajów Europy Środkowo-Wschodniej (EŚW) do Rosji. W 2011 r. wartość tego eksportu była blisko sześciokrotnie wyższa niż w 2003 r., tj. bezpośrednio przed akcesją krajów EŚW do UE. W latach 2004-2008 wartość eksportu na rynek rosyjski (wyrażona w euro) zwiększała się o blisko 40% średnio rocznie, co wskazuje, że w tym okresie eksport EŚW do Rosji był jednym z najszybciej rosnących strumieni handlu międzynarodowego. W efekcie kraj ten stał się ponownie jednym z najważniejszych rynków dla eksporterów z EŚW. Na wysoką dynamikę eksportu do Rosji złożył się nie tylko szybki wzrost popytu w tym kraju, ale przede wszystkim strategia realizowana przez korporacje międzynarodowe. Korporacje te za pośrednictwem filii zlokalizowanych w Europie Środkowo-Wschodniej prowadziły ekspansję eksportową swoich marek na rynku rosyjskim, wykorzystując przede wszystkim niższe koszty produkcji w krajach tego regionu. Miało to na celu, uwzględniając niższą siłę nabywczą Rosjan, dostosowanie i rozszerzenie oferty na rynek rosyjski. W wyniku tego procesu nastąpiła zasadnicza zmiana w strukturze towarowej eksportu EŚW w kierunku zwiększenia udziału produktów związanych z międzynarodowymi sieciami produkcji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Handel Rosji z UE28 towarami o różnym stopniu zaawansowania technologicznego w kontekście konkurencyjności gospodarki rosyjskiej

Przedmiotem artykułu jest pogłębiona analiza handlu Rosji z krajami Unii Europejskiej (UE28) pod kątem weryfikacji tezy, zgodnie z którą istniejąca struktura obrotów handlowych między Rosją a krajami UE28 jednoznacznie odzwierciedla profil konkurencyjny rosyjskiej gospodarki. Co więcej, dodatkowo wzmacnia ona tradycyjne przewagi komparatywne, jakie Rosja ma od lat w eksporcie towarów średnio-niskiej techniki, zwłaszcza ropy naftowej i towarów pochodnych. W celu weryfikacji postawionej tezy wykorzystano metodę analizy ujawnionych przewag komparatywnych B. Balassy, jak również klasyfikację towarów według OECD, opartą na stopniu ich zaawansowania technologicznego.
Z przeprowadzonej analizy wynika, że sformułowana teza jest prawdziwa, Rosja bowiem eksportuje na rynek UE28 przede wszystkim towary średnio-niskiej techniki, w tym głównie ropę naftową i jej pochodne, a więc towary o niskiej wartości dodanej oraz niskim stopniu zaawansowania technologicznego, w eksporcie których tradycyjnie ma silne przewagi komparatywne. Równocześnie importuje ona towary, w zakresie których nie jest w stanie sama zaspokoić istniejącego popytu wewnętrznego, co więcej, sprostać konkurencji międzynarodowej, tj. towary z grupy średnio-wysokiej oraz wysokiej techniki.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Znaczenie obrotów bieżących i kapitałowych dla stabilności finansów zagranicznych. Przykład krajów Grupy Wyszehradzkiej

W artykule zbadano stabilność finansów zagranicznych krajów Grupy Wyszehradzkiej (KGW) w latach 1995-2015, analizując poziom i dynamikę salda na rachunku bieżącym i kapitałowym w relacji do PKB. Celem jest porównywanie przyczyn zróżnicowania trendów PKB oraz salda na rachunku bieżącym i kapitałowym w KGW, a także wskazanie możliwych źródeł pogorszenia stabilności finansowej Polski i jej waż-nych partnerów gospodarczych w Europie Środkowej. Wykorzystując modelowe związki między saldem bilansu handlowego i czynnikami finansowymi kształtującymi udział salda na rachunku bieżącym i kapitałowym w PKB przeprowadzono statystyczną analizę luki pożycz-kowej w bilansie płatniczym KGW. Analizę porównawczą przeprowa-dzono w dolarach amerykańskich. Zmiany relacji przyrostu PKB i sumy sald na rachunku bieżącym i kapitałowym, kalkulowane dla różnych okresów w latach 1995-2015, pokazują zmiany efektywności wykorzy-stania oszczędności zagranicy dla wzrostu gospodarczego tych gospoda-rek. Znaczenie poszczególnych składowych rachunku bieżącego i kapitałowego, mierzone relacją do PKB w poszczególnych krajach, wskazuje na różną wrażliwość stabilności finansowej tych gospodarek na wyniki osiągane w handlu zagranicznym oraz na przepływy finansowe w postaci dochodów inwestycyjnych netto, a także transferów bieżących i kapitałowych. W pracy wskazano, że wrażliwość na transmisję szoku kanałem finansowym jest zależna nie tylko od parametrów cenowych (takich jak kurs walutowy czy stopa procentowa) lecz także od syme-tryczności przepływów kapitałowych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Koncepcja mapy pomocy regionalnej w państwach członkowskich UE w latach 2014-2020

Mapa pomocy regionalnej klasyfikuje regiony państw członkowskich według poziomu rozwoju regionalnego zarówno w porównaniu ze średnią UE-27, jak i pozostałymi obszarami w danym państwie członkowskim, oraz określa maksymalne dopuszczalne pułapy intensywności pomocy regionalnej. Komisja w nowych wytycznych na lata 2014-2020 utrzymała definicję obszarów „a", w których można udzielać najwięcej pomocy publicznej, jednakże wprowadziła nowy podział obszarów „c" na z góry zdefiniowane i niezdefiniowane z góry. Analizując wytyczne na lata 2014-2020 można stwierdzić, że przyjęte rozwiązania stanowią liberalizację dotychczasowych zasad udzielania krajowej pomocy regionalnej poprzez podniesienie progu i zwiększenie odsetka ludności zamieszkującej regiony objęte wsparciem, dopuszczenie udzielania pomocy dużym przedsiębiorcom w relatywnie bogatych regionach (regiony „c") oraz uelastycznienie podejścia do efektu zachęty.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne