rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rola jasmonianów w regulacji rozwoju generatywnego

Jasmoniany są fitohormonami warunkującymi prawidłowy przebieg poszczególnych faz rozwojowych rośliny. Prekursorem jasmonianów jest kwas α-linolenowy, a ich biosynteza zachodzi w trzech strukturach subkomórkowych: chloroplastach, peroksysomach i cytozolu. Niniejsza praca podsumowuje najnowsze osiągnięcia dotyczące udziału jasmonianów w reprodukcji roślin. U większości gatunków roślin jasmoniany hamują kwitnienie. Jednakże, badania prowadzone na rzepaku wskazują, że rola tych związków w indukcji generatywnej nie jest jednoznaczna, gdyż, w pewnych warunkach, mogą one także przyspieszać tworzenie kwiatów. Jasmoniany pełnią również istotną rolę w prawidłowym formowaniu płonnych i płodnych części kwiatu, a także w otwieraniu pąków kwiatowych. Ponadto, kwas jasmonowy (JA) powstający w nitce pręcika synchronizuje dojrzewanie ziaren pyłku z otwieraniem pylników i kwiatów. Na podstawie analizy wzorca ekspresji genu DAD1, kodującego enzym zaangażowany w powstawanie jasmonianów, utworzono model regulacji transportu wody do pręcików i płatków korony przez JA. Dodatkowo, zaobserwowano, że jedna z bioaktywnych form kwasu jasmonowego, koniugat z aminokwasem izoleucyną ( JA-Ile), pełni rolę cząsteczki pośredniczącej w regulowanej przez światło sekrecji nektaru. JA-Ile wzmaga wydzielanie nektaru u roślin uprawianych na świetle i nie powoduje jej obniżenia u roślin uprawianych w ciemności. Z ahamowanie biosyntezy JA- Ile na świetle zmniejsza sekrecję nektaru, a efekt ten można odwrócić przez aplikację JA-Ile.

Czasopismo: Kosmos
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki o ziemi i środowisku
Ewolucja strategii rozrodczych bezkręgowców - żyworodność i przetrzymywanie jaj

Żyworodność oraz przetrzymywanie rozwijających się jaj w macicy, lub innej wyspecjalizowanej komorze lęgowej, są rozprzestrzenione u bezkręgowców i wyewoluowały niezależnie w wielu grupach taksonomicznych. Strategie te wiążą się ze zróżnicowanymi sposobami dostarczania pożywienia dla rozwijających się młodych (lecytotrofia, matrotrofia lub adelfofagia), jak również szeregiem przystosowań anatomicznych i morfologicznych, które zwiększają wprawdzie przeżywalność młodych, ale mogą obniżać płodność rodzica. Ewolucyjny kompromis pomiędzy liczbą młodych w miocie a ich wielkością, która określa inwestycję rodzica w pojedynczy organizm potomny, wynika z ograniczonej objętości komór inkubacyjnych. U bezkręgowców związek pomiędzy czynnikami siedliskowymi a powstaniem żyworodności nie jest dobrze poznany, ale strategia ta jest bardziej powszechna w niektórych środowiskach np. u gatunków z mórz polarnych (szkarłupnie, małże) i wód słodkich (ślimaki, małże). Natomiast wśród owadów żyworodność obserwowano równolegle z koprofagią, pasożytnictwem lub malakofagią stadiów larwalnych, a także hematofagią lub myrmekofilią imagines.

Czasopismo: Kosmos
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki o ziemi i środowisku
Zasady nauczania Jana Amosa Komeńskiego

Jan Amos Komeński położył podwaliny pod współczesne zasady nauczania, które opierał na obserwacjach zaczerpniętych z natury. Według niego, to natura przygotowuje najpierw materiał, a dopiero później stosuje jego obróbkę, czyli nadaje odpowiednią formę. Uważał, że podobnie powinno być w szkole. Naukę należy rozpocząć od przyswojenia treści, a dopiero potem uczyć się jej wyrażania. Nie na-leży wymagać bezmyślnego uczenia się na pamięć zwrotów i definicji, gdyż przynosi to odwrotny skutek. Z synkretyzmu rozwoju przyrody i ludzi wyprowadził zasady poglądowej, łatwej, szybkiej, radosnej i efektywnej nauki i nauczania. W swoich dziełach naukowych przedstawił umotywowany przebieg procesów dydaktycznych, zasadami panującymi w naturze.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dialog społeczny i jego rola w skutecznej restrukturyzacji przedsiębiorstwa – studium przypadku KWK „Janina”

Dialog społeczny stanowi jedną z podstawowych form rozwiązywania problemów na wszystkich poziomach życia społeczno‑gospodarczego. Umożliwia współdecydowanie partnerów społecznych w sprawach kluczowych dla funkcjonowania całego państwa, pojedynczych organizacji czy społeczności lokalnych. Mając na uwadze ważność tej pro‑ blematyki dla funkcjonowania wielu organizacji oraz chęć jej propagowania, celem arty‑ kułu jest przedstawienie koncepcji dialogu społecznego oraz możliwości jej zastosowania w procesie restrukturyzacji przedsiębiorstw. Artykuł został podzielony na dwie części: teoretyczną oraz empiryczną. W części pierwszej przedstawiono analizę podstawowych zagadnień związanych z dialogiem społecznym, w drugiej zaś – praktyczne aspekty tego zagadnienia (omówiono w niej dialog społeczny, jaki miał miejsce w latach 2002–2006 w Kopalni Węgla Kamiennego „Janina”).

Czasopismo: Edukacja Ekonomistów i Menedżerów
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Edukacja dla rozwoju człowieka

Artykuł stanowi krótką rewizję poglądów filozofki Marthy Nussbaum, dotyczących kształcenia ogólnego na uniwersytetach amerykańskich i europejskich. Zmiany gospodarcze w krajach rozwiniętych spowodowały, że rządy wielu państw postrzegają kształcenie studentów na kierunkach humanistycznych i społecznych za bezproduktywne dla gospodarki i zbyt obciążające dla budżetu. Przedstawienie stanowiska Nussbaum wobec edukacji formalnej wprowadza nowy element poznawczy do debaty, która toczy się również w Polsce, a dotyczy rodzaju i formy kształcenia studentów na uczelniach wyższych.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Komeński w Lesznie

Jan Amos Komeński spędził w Polsce ponad dwadzieścia lat swego życia, z czego większość w Lesznie. Jego pobyt w grodzie Rafała i Bogusława Leszczyńskich przypadł na lata: 1628–1641, 1642–−1650 i 1654–1656 z przerwami na wyjazdy do Anglii, Siedmiogrodu, Szwecji oraz Elbląga. Opuszczając rodzinne Morawy w 1628 roku żywił nadzieję na powrót do wolnej ojczyzny. Nadzieję tę przekuł na wygnaniu w aktywność duszpasterską, polityczną i przede wszystkim naukową. Efekty wytężonej pracy w służbie narodu czeskiego w postaci nowoczesnych podręczników, dzieł teoretycznych stawiających ucznia w centrum zainteresowania pedagogiki oraz rozwijana teoria pansofii - by wyliczyć najważniejsze i najbardziej spektakularne osiągnięcia Comeniusa - powstały na ziemiach polskich. Pobyt i działalność Komeńskiego w Lesznie rozpatrywać należy z różnych perspektyw: przywódcy Kościoła i duchownego (pełnił funkcje konseniora od wiosny 1632 roku i seniora Jednoty od 1648 roku), nauczyciela w leszczyńskim gimnazjum (do 1629 roku) i rektora tej szkoły (w latach 1637 lub 1638–1641). Niezależnie od tych obowiązków zajmował się Komeński pracą naukową; był wreszcie obywatelem Lesz-na i w jego życiu także uczestniczył.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Labirynty Jana Amosa Komeńskiego i drogi prowadzące do uniwersalnej światłości

Jan Amos Komeński (1592-1670) − czeski pedagog, duchowny ewangelicki, myśliciel epoki zwanej nowożytnością żył pod wpływem renesansu i reformacji – dwóch ruchów kulturalnych, które wyzna-czają człowiekowi dwa nowe ideały życia. Renesans i reformacja na progu nowej ery ukazują myśl humanistyczną w określony sposób. Renesans odnawia w człowieku miłość do życia, w reformacji jedno-czy się ograniczona całość miłości do bliźniego. Dla obu ruchów społecznych znakiem jest indywidualizm: jednostka zdobywa ocenę o sobie samym. Tak tworzy się idea człowieka nowoczesnego, człowieka silnego, zdrowego, dobrego. W idei humanizmu, w posłudze członkom ludzkiej społeczności można znaleźć sens doczesnego życia. (Drtina, 1909; Sztobryn, 2011: 265).

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Tutoring akademicki jako rekonstrukcja relacji Uczeń – Mistrz wobec umasowienia kształcenia wyższego. Próba wplecenia koncepcji w kontekst wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia jako jednego z kryteriów akredytacji uczelni wyższych

Artykuł to propozycja spojrzenia na metodę tutoringu akademickiego jako na nowatorską – na polskim gruncie – formę spersonalizowanej dydaktyki projakościowej, możliwej do realizacji w obszarze kształcenia wyższego pomimo jego powszechnej dostępności. Wstęp prezentuje tło teoretyczne przedstawianych argumentów celem pokazania, jak dalece tutoring wpisuje się w panujące paradygmaty naukowe w naukach humanistycznych. Następnie, wykorzystując wybrane definicje oraz typologię komponentów jakości w kontekście jakości usług w obszarze edukacji, podjęta będzie próba znalezienia elementu wspólnego dla jakości usługi rozumianej w sensie korporacyjnym i edukacyjnym, co ma swoje uzasadnienie ze względu na obecne przemieszanie tych dyskursów w gorącej debacie nad neoliberalnymi tendencjami w szkolnictwie wyższym. W kolejnej części artykułu poruszona zostanie rola osobowości i autorytetu nauczyciela jako tutora. Aplikacja szeroko opisywanych w literaturze pedagogicznej funkcji nauczyciela pozostaje wciąż w obszarze „metodycznej postulatywności” (Klus-Stańska 2009), natomiast relacja tutorska ma szansę wypełnić je znaczeniem bliższym realnemu zastosowaniu. Autorka przygląda się tutoringowi jako wyjątkowej metodzie kształcenia, która tworzy szansę na zaspokojenie potrzeby humanistycznej edukacji elitarnej i zarazem, przy dobrej organizacji pracy dydaktycznej, mogłaby zostać wkomponowana w dzisiejszy masowy uniwersytet. To z kolei niesie szansę podniesienia jakości kształcenia oczekiwanego przez standardy akredytacyjne.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Metoda naturalna w nauczaniu

W II połowie XVI i w XVII wieku toczyła się dyskusja na temat wypracowania uniwersalnej metody nauk. Poszukiwanie nowych sposobów nauczania wiązało się ściśle z zadaniem poprawienia ówczesnego stanu oświaty, jak i zreformowaniem życia społecznego ludzi. Skutkiem tych polemik było docenienie znaczenia nauk matematyczno-przyrodniczych i metody eksperymentalnej oraz odejścia od metod werbalnych.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Jan Amos Komeński jako przewodnik życia młodzieży

Wśród zagadnień poruszanych w dziełach Jana Amosa Komeńskiego wiele miejsca zajmują problemy kształcenia uczniów w wieku młodzieńczym. Według definicji pedagoga „Młodzieniec to człowiek, który przeszedł już wiek dojrzewania, bo osiągnął odpowiedni rozwój ciała, ale jeszcze wzmacnia swe siły cielesne i duchowe. Celem wykształcenia młodzieńczego jest harmonijne, pełne i uniwersalne światło wiodące do całkowitego opanowania mądrości, cnót, wiary”. (Komeński, 1973: 222). Szkoła dojrzałej młodzieży prowadząca do doskonałości rozumu, woli i sprawności działania ma być według Komeńskiego środkiem do świadomej refleksji nad życiem, służyć samopoznaniu, a także pomóc w zaplanowaniu swojej przyszłości. (Suchodolski, 1973: XII). Ten szczebel edukacji został przez czeskiego pedagoga podzielony na trzy klasy akademii, w których kolejno przewidywał ćwiczenia pansoficzne pozwalające na opanowanie wszechstronnej i pożytecznej wiedzy, ćwiczenia pambiblijne, uczące korzystania z książek oraz ćwiczenia panetoimiczne - sprawdzające opanowanie całości wiedzy. Zwieńczeniem życia akademickiego miała być apodemia – szkoła podróży i wędrówek.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Jan Amos Komeński – prekursor pedagogiki specjalnej

Jan Amos Komeński należy do najwybitniejszych pedagogów czasów nowożytnych. Stworzył system pedagogiczny, w którym całkowicie zmienił dotychczas obowiązujące w tym zakresie zasady organizacyjne i prawne. Bezplanowo powstające szkoły nie dostosowane do ogólnych potrzeb człowieka, brak organizacji szkolnej, w większości łaciński język nauczania, to wszystko wymagało zmian. (Kot, 2010: 348).

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uniwersytet jako „wspólnota badaczy”? Polska z europejskiej perspektywy porównawczej i ilościowej

Tekst analizuje wzorce organizacyjne polskiego szkolnictwa wyższego wykorzystując międzynarodowe dane empiryczne zebrane w 11 krajach Europy (N = 17 212, projekty badania kadry akademickiej EUROAC i CAP). Jego główne pytanie badawcze brzmi: w jakim stopniu teoretyczny model kolegialności pasuje do rzeczywistości polskich uniwersytetów, przebadanej na próbie ponad 3 700 polskich reprezentantów kadry akademickiej? Odpowiedź jest kontekstualna i relatywna: pokazujemy polskie uniwersytety w kontekście uniwersytetów funkcjonujących w 10 krajach zachodniej Europy (Austria, Szwajcaria, Irlandia, Holandia, Niemcy, Finlandia, Włochy, Norwegia, Portugalia i Wielka Brytania). Wyłaniający się z badań konflikt między wizją uniwersytetu podzielaną przez wspólnotę akademicką (czyli instytucjonalistycznym modelem „wspólnoty badaczy”, opartym na tradycyjnych wartościach akademickich) a jego wizją podzielaną przez wspólnotę reformatorów i decydentów politycznych (czyli modelem instrumentalnym) ma znaczenie fundamentalne dla losu reform szkolnictwa wyższego w Polsce.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kształcenie kadr dla gospodarki innowacyjnej z perspektywy szkół wyższych

Celem artykułu jest charakterystyka podejścia systemowego do kształcenia kadr dla gospodarki innowacyjnej przez wyższe uczelnie. Szkoły wyższe powinny tworzyć i przekazywać swoim absolwentom podstawową, uniwersalną wiedzę, związaną z istotą i znaczeniem innowacyjności w rozwoju społeczno-gospodarczym, podstawowe umiejętności w zarządzaniu innowacyjnością, a także metody kształcenia pobudzające kreatywność. Wiedza zdobyta w szkołach wyższych powinna rozwijać kreatywność, a wraz z doświadczeniem zdobytym w praktyce powinna umożliwić sprawne zarządzanie gospodarką innowacyjną.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Gerontologia społeczna jako kierunek studiów uniwersyteckich. Projekt autorski przygotowany w Zakładzie Socjologii UM w Łodzi

Przemiany demograficzne nieuchronnie pokazują, że seniorzy stają się obecnie ogromną grupą konsumentów, klientów, wyborców, pacjentów i uczestników życia kulturalnego. Chcąc wyjść naprzeciw potrzebom rynkowym zespół pracowników Zakładu Socjologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi opracował autorski projekt studiów w zakresie interdyscyplinarnych studiów gerontologicznych. Niniejszy artykuł przedstawia merytoryczne uzasadnienie dla utworzenia takiego kierunku, jego charakterystykę zgodną z wymogami procesu bolońskiego, opis efektów kształcenia, możliwe ścieżki kształcenia, szczegółową siatkę zajęć oraz perspektywy zawodowe.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Wolność, odpowiedzialność i tożsamość w poglądach Jana Amosa Komeński

Wolność, odpowiedzialność i tożsamość to ważne i ponadczasowe zjawiska w edukacji. Mogą one współcześnie stanowić klucze do rozumienia życia, pracy i twórczości Jana Amosa Komeńskiego. (Sitarska, 2014: w druku). Są one zarazem wartościami ponadczasowymi. Uczony podkreślał je w swoich poglądach filozoficznych, naukowych, politycznych, społecznych i edukacyjnych. Dzisiaj odnosi-my je do wszystkich sfer życia, niezależnie od długości geograficznej. W każdym jednak czasie i miejscu mają nieco inny wymiar i inne jest ich rozumienie. Nawet w skali kraju/ narodu spotykamy się − zarówno w literaturze, jak i życiu społecznym − z różnym ich pojmowaniem/definiowaniem. Rozważamy je w skali makro – w odniesieniu do społeczeństwa i mniejszych grup społecznych (zarówno formalnych, jak i nieformalnych), jak i każdego człowieka.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Projekt „Foresight «Akademickie Mazowsze 2030»” - niektóre wyniki

Artykuł prezentuje założenia i wybrane wyniki foresightu regionalnego „Akademickie Mazowsze 2030” , którego głównym celem było opracowanie scenariuszy zmian szkolnictwa wyższego, wspierających rozwój gospodarki opartej na wiedzy w regionie w perspektywie 2030 roku. Przedstawione scenariusze pokazują działania i przekształcenia, które powinny zostać podjęte w celu uzyskania najlepszych w tym zakresie efektów, wskazują też konsekwencje ewentualnych zaniecham W artykule przytoczone są również opracowane w ramach projektu rekomendacje dla efektywnego wspierania gospodarki opartej na wiedzy przez system szkolnictwa wyższego.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Działalność polityczna i twórczość pedagogiczna Jana Amosa Komeńskiego

Twórczość Jana Amosa Komeńskiego przypadła na lata 1612- -1670. Na okres ten składała się wojna trzydziestoletnia (1618-1648), walka o władzę w Europie w czasie przechodzenia od feudalizmu do kapitalizmu, która w poszczególnych krajach miała różny przebieg. Koniec pierwszej fazy tej wojny (1618-1620) oznaczał zasadniczy zwrot w życiu i twórczości uczonego. Po studiach uniwersyteckich w Niemczech, Komeński do 1620 roku działał jako nauczyciel i kaznodzieja Braci Czeskich na Morawach.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uczeń w szkole Jana Amosa Komeńskiego

Pedagogiczne poglądy Jana Amosa Komeńskiego skupiały się wokół problemów kształcenia i wychowania dzieci, pracy nauczycie-la i ich odpowiedzialności za przygotowanie młodych ludzi do życia społecznego, programów i podręczników do nauczania, zadań szkoły oraz roli i pozycji ucznia w szkole. Utopijna wiara Komeńskiego we wszechmoc wychowania nie zaburzyła prac w przygotowaniu przez niego planu reformy szkolnictwa i wychowania, które to zapoczątkowały naukę o wychowaniu i stały się początkiem nowej epoki w praktyce pedagogicznej.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kwalifikacje i kompetencje absolwentów szkół wyższych Mazowsza - opinie uczelnianych biur karier

Autorka prezentuje wyniki badań przeprowadzonych wśród akademickich biur karier uczelni województwa mazowieckiego w ramach projektu „Foresight regionalny dla szkół wyższych Warszawy i Mazowsza «Akademickie Mazowsze 2030»” na temat zapotrzebowania pracodawców na określone kwalifikacje i kompetencje absolwentów uczelni. Przedstawia formy pomocy w planowaniu kariery zawodowej studentów i absolwentów oferowane przez biura karier; problemy, z którymi zgłaszają się do nich absolwenci studiów I oraz II stopnia oraz czynniki ułatwiające absolwentom wejście na rynek pracy. Analizuje również płaszczyzny współpracy akademickich biur karier z pracodawcami, strukturę zgłaszanego przez pracodawców zapotrzebowania na absolwentów szkół wyższych oraz strukturę zainteresowania studentów i absolwentów określonymi typami ofert pracy. Zgromadzony materiał dowodzi, że wszyscy absolwenci (zarówno studiów II stopnia, jak i I stopnia) najczęściej potrzebują od akademickich biur karier pomocy w znalezieniu pracy, stażu lub praktyki zawodowej, a pracodawcy są gotowi raczej do mniej aktywnej i angażującej współpracy, ograniczającej się do zamieszczania ofert pracy na stronach internetowych i w bazie danych biur karier oraz do przekazywania informacji o swojej firmie i jej potrzebach. Znalezienie pracy jest łatwiejsze dla absolwentów uczelni publicznych, którzy ukończyli studia stacjonarne, zwłaszcza o profilu informatycznym lub technicznym. Kobiety absolwentki mają dużo większe trudności w znalezieniu pierwszej pracy niż mężczyźni. Przeszło co trzecie akademickie biuro karier potwierdza, że ich absolwentom trudno jest znaleźć zatrudnienie i często wielomiesięczne poszukiwania pracy nie przynoszą pożądanych efektów. Najwięcej ofert składanych przez pracodawców dotyczy pracy tymczasowej - są to propozycje firm małych i mikro. Tymczasem potencjalni pracownicy najbardziej zainteresowani są pracą stałą, szczególnie gdy jest ona oferowana przez firmę dużą lub średnią. Zauważono, iż pracownicy biur karier działających w: technicznych szkołach  wyższych, uczelniach warszawskich czy też uczelniach niepublicznych zdecydowanie rzadziej widzą zagrożenia z pozyskaniem pracy przez swoich absolwentów.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Szkolnictwo w Lesznie za czasów Komeńskiego

Początki leszczyńskiego szkolnictwa wiążą się z parafią katolicką. Pierwsza szkoła powstała zapewne w początkach XV wieku. Niestety nie znamy losów tej placówki. Parafia katolicka w Lesznie już około 1567 roku utraciła kościół i uposażenie na rzecz braci czeskich. Z braku dokumentów nie wiadomo, czy do odzyskania dóbr w 1652 roku i odbudowania kościoła zniszczonego przez pożar w 1656 roku, co nastąpiło dopiero w latach osiemdziesiątych XVII wieku, szkoła w ogóle funkcjonowała i gdzie była jej siedziba. Bardzo możliwe, że dzieci z nielicznych w mieście katolickich rodzin korzystały wyłącz-nie z edukacji domowej lub prywatnej. Komeński określał liczbę leszczyńskich katolików posiadających prawa miejskie, a więc najzamożniejszych, żyjących w Lesznie przed 1656 rokiem, na 3–4 osoby.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kwalifikacje i kompetencje absolwentów szkół wyższych - perspektywa pracodawców

Autor przedstawia wybrane wyniki badania ankietowego przeprowadzonego wśród ponad 600 pracodawców z całej Polski, w tym prawie 90 z regionu Mazowsza, na temat zapotrzebowania na kwalifikacje i kompetencje absolwentów szkół wyższych wchodzących na rynek pracy. Badanie wskazuje na niedostosowanie kompetencji absolwentów do oczekiwań pracodawców oraz na wyraźną rozbieżność między strukturą kierunkową kształcenia w polskich szkołach wyższych a strukturą kształcenia oczekiwaną przez gospodarkę. Poszukiwane przez pracodawców kompetencje absolwentów znacznie odbiegają od kompetencji przez nich posiadanych. Szczególnie odczuwalny przez pracodawców jest brak u większości absolwentów dobrze rozwiniętych kompetencji ogólnych, miękkich, które w znaczącym stopniu zwiększają szanse zdobycia pracy i odniesienia sukcesu zawodowego. Artykuł zawiera również informacje o strukturze planowanego w badanych firmach w latach 2012-2015 zapotrzebowania na absolwentów określonych grup kierunków studiów.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ethos pracy twórczej w poglądach Jana Amosa Komeńskiego

Etos pracy twórczej człowieka u Jana Amosa Komeńskiego wynika wprost z jego poglądów na życie i jego postawy twórczej, która wykrystalizowała się dosyć wcześnie. W szczególności dotyczyły one problematyki biblijnej, przyrodniczej i filozoficznej. A ponadto jako przywódca w gminie Braci Czeskich „Jednocie”, był on bezpośrednio związany z codziennym rozwiązywaniem wielu trudnych problemów o charakterze socjalnym i społecznym, także bardzo dobrze były mu znane troski życia ludzi zwykłych. Tak więc, jego ethos pracy twórczej kształtował się na gruncie do bólu realistycznym, ale w od-niesieniu do szerokiej podstawy, tak rzeczy widzialnych, jak i niewidzialnych, przyjmowanych na wiarę, ale mających silną podbudowę biblijną i filozoficzną, widzianych oczami abstrakcji, wyobraźni czy też oczami sumienia – odczuciami.

Czasopismo: Siedleckie Zeszyty Komeniologiczne. Seria pedagogika
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika