rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Stare media w defensywie? Znaczenie i funkcje podręcznika do nauczania jpjo w mediasferze nowych mediów

Dostępne od pewnego czasu na rynku smartfony i tablety wyposażone są
w oprogramowanie oraz funkcje pozwalające na ograniczone komunikowanie się w języku obcym
bez jego znajomości. Choć jest to obecnie możliwe jedynie na poziomie A1, już teraz znajdujące
się w bazach danych zasoby leksykalne, konstrukcje składniowe połączone z możliwością głosowej
manifestacji mogą konkurować z tematyką ujętą w początkowych rozdziałach książek, np. do nauki
JPJO. W związku z powyższym problematyka niniejszego artykułu poświęcona jest namysłowi nad
rolą i funkcjami podręcznika (starego medium), wypieranego przez technologię mediów nowych,
gdy uczestnikami zajęć są studenci należący do tzw. Generacji C, pokolenia korzystającego niemal
wyłącznie z mediów podłączonych do sieci WWW.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, pedagogika
Koncepcja skryptu „Wokół Polski i Polaków” do nauczania jpjo na poziomie średnim B2 w świetle teorii konektywizmu i nowych technologii

W części teoretycznej niniejszego artykułu przedstawiono najważniejsze założenia
teorii konektywizmu oraz zaprezentowano udział nowych technologii w nowoczesnej edukacji.
W części praktycznej natomiast został opisany przebieg projektu – przygotowania skryptu do
nauczania języka polskiego jako obcego w Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Polonii i Cudzoziemców
Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (dalej: CJKP UMCS) w Lublinie na poziomie
średnim B2.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, pedagogika
Zagadnienia słowotwórcze w wybranych podręcznikach do nauczania języków słoweńskiego i polskiego jako obcych

Tematem niniejszego artykułu jest przedstawienie zagadnień słowotwórczych
w wybranych podręcznikach do nauczania języka słoweńskiego i polskiego jako obcego – zarówno
pod względem sposobów, jak i frekwencji poruszania tej problematyki. Na egzaminach certyfikatowych
z języka słoweńskiego i polskiego jako obcego od kandydatów oczekuje się m.in. rozpoznawania
mechanizmów słowotwórczych danego języka w praktyce, dlatego celem artykułu jest też
sprawdzenie, czy sposób prezentowania tych zagadnień w podręcznikach pozostaje we właściwej
relacji z wymaganiami egzaminacyjnymi.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, pedagogika
O rolach i cechach osobowościowych dobrego lektora języka polskiego jako obcego – na podstawie opinii studentów

Celem artykułu jest przedstawienie, jakie są, zdaniem obcokrajowców uczących
się w Polsce języka polskiego na poziomie A1–A2, role lektora jpjo i jaką powinien on być osobą.
Opinie 55 studentów z 9 krajów zostały zebrane podczas zajęć jpjo drogą e-mailową. Na podstawie
zgromadzonych wypowiedzi obcokrajowców utworzono dekalog dla lektorów pracujących głównie
ze studentami rozpoczynającymi naukę jpjo, który może jednak okazać się również przydatny i obowiązujący
na wyższych poziomach nauczania języka.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, pedagogika
„Wioska Niedźwiedzi”. Przyczynek do monografii pienińskiej wsi Hałuszowa. Kontekst geograficzno-przyrodniczy i historyczny

Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie czytelnikom wiedzy na temat jednej z pienińskich wsi – Hałuszowej. Stanowi on również przyczynek do dalszych badań oraz szerszego opracowania monograficznego. Informacje dotyczące historii i kultury wsi Hałuszowa, które zostały dotychczas opublikowane ograniczały się jedynie do krótkich opisów zamieszczanych głownie w przewodnikach turystycznych. Niniejsze opracowanie jest swego rodzaju kompilacją i oparte zostało o źródła zastane a więc literaturę przedmiotu oraz wywołane,
jakimi były wywiady i obserwacje zebrane podczas badań terenowych1. Inspiracją do badań jak i wzorcem do formy artykułu był przewodnik „Pieniny” autorstwa Józefa Nyki, którego cytaty pojawiają się na początku każdego z rozdziałów. Treść ujęta została w dwie części poświecone dwóm kontekstom badawczym omawianej miejscowości: geograficzno-przyrodniczego oraz historycznego.

Czasopismo: Zeszyty Wiejskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Jaskółka zwiastująca wiosnę czy relikt przeszłości? Z badań nad atrakcyjnością słuchowiska radiowego

Niniejszy artykuł jest fragmentem pracy magisterskiej pt. Atrakcyjność słuchowiska w oczach współczesnego radiosłuchacza, obronionej przez autorkę w 2009 r. na Uniwersytecie Łódzkim.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Józefa Morelowskiego literackie reakcje na trzeci rozbiór Polski (w kontekście Barda polskiego Adama Jerzego Czartoryskiego). Rekonesans

Literackie reakcje na trzeci rozbiór Polski Józefa Morelowskiego i Adama Jerzego Czartoryskiego na tle trwającego po 1795 roku przekonania o zamilknięciu poetów. W pracy podjęto problem wpływu ustrojowej klęski z 1795 roku i kryzysu języka literackiego i normatywnego na aktywność literatów tuż po trzecim rozbiorze. Przez dziesięciolecia panowało krzywdzące przekonanie, że po upadku Rzeczypospolitej wśród poetów zapanowało całkowite milczenie. Uwagę skupiono na literackich reakcjach na utratę suwerenności dwóch poetów ostatniej generacji twórców polskiego oświecenia: debiutującego Adama Jerzego Czartoryskiego (poemat Bard polski) oraz młodego jezuickiego kleryka, Józefa Morelowskiego (Treny na rozbiór Polski). Ich literackie zaangażowanie stanowi dowód szczerych uczuć patriotycznych i głębokich reakcji na utratę niepodległości wbrew wieloletniemu przekonaniu o zaniknięciu poezji patriotycznej. Ponadto obserwacji poddano opinie wybranych krytyków i badaczy literackich na temat stanu literatury oraz słuszności poglądu na temat milczenia poetów po 1795 r.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Próba ciemności. O „Uprzejmości niewidomych” Wisławy Szymborskiej. Od refleksji metapoetyckiej do antropologii

Artykuł jest propozycją odczytania wiersza Wisławy Szymborskiej „Uprzejmość niewidomych”, z zakwestionowaniem jego pozornej oczywistości. Wskazanie na aspekty, które w tym wierszu mogą budzić zdziwienie, prowadzi do sformułowania pytań szczegółowych, na które odpowiedź odnajdywana jest w kontekście całej twórczości lirycznej Szymborskiej. W tym ujęciu problematyka wiersza wykracza poza kwestie, obecne w nim w sposób dosłowny, takie jak moc słowa poetyckiego i relacja między poetą a publicznością. Odsłania się antropologiczny wymiar refleksji, dotyczący relacji pomiędzy ludzką świadomością a światem.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Izrael Rabon – cudowne dziecko żydowskiej Łodzi

W artykule omówiono życie i twórczość Izraela Rabona, jednego z najważniejszych łódzkich pisarzy literatury żydowskiej oraz jego udział w tworzeniu środowiska literackiego w Łodzi. Przedstawiono najważniejsze jego dzieła: Ulicę, która jako jedyna z całej jego twórczości została przełożona na język polski, Bałuty oraz reportaż zatytułowany Szkice z 1939 roku.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Norwid nieznany – śmierć Boga w Pierścieniu Wielkiej Damy

Artykuł jest analizą utworu Norwida pod kątem problematyki związanej ze Śmiercią Boga. Zwracam uwagę na styczność wniosków Norwida z założeniami Nietzschego i Heideggera. Według autora Wiedzy radosnej umarły Bóg pozostawia po sobie Nicość. To właśnie zagospodarowanie tej przestrzeni jest głównym problemem, z jakim zmierzą się bohaterowie Pierścienia Wielkiej Damy. Teatralizacja ich zachowań i sprowadzenie przedmiotów sakralnych do rangi rekwizytów będzie próbą symulacji transcendencji. Norwid wykorzystuje konwencję teatru w teatrze i deus ex machina w sposób ironiczny. To własnie ironia stanie się podstawą nowego gatunku dramatycznego, jakim miała być Norwidowska biała tragedia.  Pierścień Wielkiej Damy jest więc nie tylko próbą głębokiej refleksji nad kryzysem metafizyki, ale również próbą wprowadzenia nowej jakości do europejskiej dramaturgii.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
O kilku zapomnianych pomysłach literackich Karoliny z Hołowniów Swarackiej (1815–1846)

Artykuł omawia tematykę i formę trzech zachowanych powiastek autorstwa zapomnianej literatki doby romantyzmu, Karoliny z Hołowniów Swarackiej. Swój debiut w Wilnie na łamach „Atheneum” w roku 1843 zawdzięczała Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu, który uznał jej piśmiennicze próby za warte uwagi. Zmarła przedwcześnie pisarka nie miała jednak szans na pełny rozwój literacki, dlatego jej utwory można traktować bardziej jako zapowiedź talentu niż jego pełnowartościową realizację. Poruszają one jednak sporo interesujących kwestii, które powinno się odnotować w historii literatury kobiecej tej doby. Teatr małego miasteczka oraz Marzenia i rzeczywistość to historie podejmujące problem aspiracji naukowych kobiet, rozwiązywany co prawda przez autorkę po biedermeierowsku, ale też z uwzględnieniem warunków, w jakich przychodziło im określać wzajemne relacje między potrzebami emancypacyjnymi i intelektualnymi a wymaganiami obyczajowymi. Swaracka pokazuje także trudności, jakie bohaterki musiały rozstrzygnąć we własnym myśleniu i psychice, aby zdefiniować na nowo swą tożsamość społeczną i kulturową. W tym kontekście kreacje Alisi i Marii mogą zaskakiwać wieloma bardzo współczesnymi rysami. Również powiastka Nawrócona dotyczy trudnych zagadnień związku szlachcica i Żydówki, odważnie opowiada zarówno o rodzącym się a niepożądanym dla otoczenia uczuciu, jak i sile stereotypów, z jakimi bohaterowie muszą się sami zmagać. Temat podjęty przez Swaracką mógł zainspirować Kraszewskiego do napisania w kilka lat później Powieści bez tytułu.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Przestrzeń jako obraz świadomości w powieści Stanisława Lema „Pamiętnik znaleziony w wannie”

Artykuł poświęcony jest jednej z najbardziej wieloznacznych powieści Stanisława Lema — Pamiętnikowi znalezionemu w wannie. Świat bohatera Pamiętnika, pozbawiony łączności z tym, co zewnętrzne, zawiera się w umyśle postaci. Samoidentyfikacja wiążąca się nierozerwalnie z odosobnieniem, jest paradoksalnie niemożliwa do osiągnięcia w labiryncie korytarzy budowli. „Ja” bohatera, dążące do „bycia sobą”, nie może zdobyć pełni tożsamości, ponieważ niezdolne pozostaje do dookreślenia siebie w relacji do struktur Gmachu.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Cenzura wobec tematu powstania warszawskiego w literaturze pięknej w latach 1956–1958

Temat powstania warszawskiego od momentu jego zaistnienia podlegał licznym manipulacjom aż do całkowitego wyeliminowania w okresie stalinowskim. Dopiero okres liberalizacji kultury oraz zmniejszenie skali „represji” GUKPPiW doprowadziły do ponownego powrotu wspomnianego zagadnienia w literaturze. Właściwa analiza skupia się na wskazaniu odniesienia cenzury do kreowanego przez autorów obrazu powstania, ale również na określeniu poprzez przykłady wybranych utworów treści akceptowanych, odrzucanych i przeinaczanych przez cenzurę. Na podstawie konfrontacji dokumentów cenzorskich z tekstem wydanych dzieł określona została nie tylko stosowana przez GUKPPiW różnorodna głębokość ingerencji, ale również wskazano metody manipulacji danymi faktami historycznymi na takich płaszczyznach jak: ukazywanie przez twórcę wewnętrznego podziału żołnierzy biorących udział w powstaniu jako waleczne „doły” i „stojące z bronią u nogi” dowództwo, określanie nastawienia autora do Armii Ludowej, I Armii Wojska Polskiego, Armii Krajowej czy Armii Radzieckiej i jej bierności podczas powstania.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Zagłada w twórczości Mariana Pankowskiego

Przedmiotem artykułu jest tematyka Holokaustu w twórczości Mariana Pankowskiego: jej źródła, związki z tematyką obozową, konkretne dzieła i ich poetyka, a także powiązana z tematem Zagłady problematyka estetyczna, społeczna i polityczna.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Intertekstualne refleksje Jacka Kaczmarskiego i Gerta Hofmanna o „Ślepcach” Petera Bruegla

Artykuł Intertekstualne refleksje o „Ślepcach” Pietera Bruegla, Jacka Kaczmarskiego i Gerta Hofmanna ukazuje intelektualne związki między obrazem niderlandzkiego mistrza a wierszem polskiego barda i powieścią niemieckiego prozaika. Płótno szesnastowiecznego malarza zainspirowało twórców XX wieku do podjęcia refleksji nad otaczającym ich światem, celem i sensem życia człowieka, którego losami władają często pycha, duma, nienawiść, żądza panowania nad innymi. Mimo ogromnej siły zła – zdaniem pisarzy – należy jednak podejmować, wciąż na nowo, próby ukierunkowania na kultywowanie pierwiastków stanowiących o dobrej stronie natury ludzkiej, nadających egzystencji każdego z nas ludzki wymiar. Upadając, potykając się, doznając bólu i cierpienia, ślepcy podnoszą się, pokonują swoje własne, fizyczne ograniczenia, pozwalając wierzyć, że takich czynów dokonać mogą wszyscy.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Książę Niezłomny? Jan Lechoń i polityka (po roku 1939)

Artykuł koncentruje się wokół tematu przekonań politycznych Jana Lechonia podczas nowojorskiej emigracji poety, ujawniających się zarówno w twórczości literackiej, jak w listach i Dzienniku. Najważniejszymi elementami politycznej postawy autora Srebrnego i czarnego były w tych latach zdecydowany antykomunizm, krytyczna ocena działań rządu emigracyjnego, deklarowany zachwyt Ameryką oraz nostalgia za czasami międzywojennymi (idealizacja Józefa Piłsudskiego). Opisywane przekonania poety wywierały istotny wpływ na jego życie osobiste, o czym przekonuje motywowane politycznie zerwanie wieloletniej znajomości z Julianem Tuwimem. Ważnym problemem jest umiejscowienie wśród przyczyn samobójstwa Lechonia wielokrotnie przez niego wyrażanego braku akceptacji dla przemian politycznych w Polsce.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Nowe sposoby opracowania pruskiego dziedzictwa językowego przez bałtystów litewskich

Tekst prezentuje bazę danych, dotyczącą pruskiego dziedzictwa językowego. Baza została stworzona przez bałtystów litewskich w celu udostępnienia szerokim kręgom badaczy zarówno tekstów w języku pruskim, jak i opracowań naukowych. Na stronach bazy można korzystać ze Słownika etymologicznego języka pruskiego Vytautasa Mažiulisa.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
O języku, dawnych czasach i obrzędach w okolicach Mejkszt na Litwie

W publikacji przedstawione są teksty nagrane w lipcu 2000 r. podczas badań terenowych na obszarze smołwieńskim polszczyzny północnokresowej. Pochodzą one od informatorki ze wsi Mejkszty (lit. Meikštai). Wieś jest położona w rejonie ignalińskim (lit. Ignalinos rajonas), na samej granicy z Białorusią. Teren ten charakteryzuje się historycznie ukształtowaną wielojęzycznością, gdzie sąsiadują ze sobą wsie litewskie, polskie i staroobrzędowców. Częste są też kontakty miejscowych mieszkańców z rodziną lub znajomymi, mieszkającymi na Białorusi. Mieszkańcy tych miejscowości znają cztery języki: polski, litewski, rosyjski i gwarę białoruską. W zachowanych wsiach polskich kodem podstawowym pozostaje dotychczas polszczyzna, której używa się we wszystkich trzech pokoleniach jako języka domowego, natomiast w kontaktach zewnętrznych mogą być używane pozostałe odmiany językowe.

Badania miały na celu nie tylko odnotowanie języka używanego w tych miejscowości, lecz też udokumentowanie bardzo zróżnicowanej warstwy kulturowej, dlatego też nagrywano opowieści o obrzędach, zwyczajach, a także pieśni ludowe. W trakcie badań stosowano różnorodne kwestionariusze – językowe, socjolingwistyczne i etnolingwistyczne. Przedstawiony tekst składa się z opowiadań o charakterze historycznym i etnograficznym. W zapisie półfonetycznym zachowano podstawowe cechy języka informatorki, który reprezentuje odmianę smołwieńską polszczyzny na Litwie.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Teksty ze wsi Darwinieki oraz z Iłukszty na Łotwie z komentarzem językowym

Opracowanie zawiera teksty gwarowe zapisane we wsi Darwinieki w latach 60. XX w. przez Józefę Parszutę, urodzoną na Łotwie badaczkę języka polskiego, oraz teksty nagrane przez autorkę w Iłukszcie w roku 2001. Teksty poprzedza komentarz językowy, zawierający opis najważniejszych cech fonetycznych, fleksyjnych i składniowych, charakterystycznych dla polszczyzny północnokresowej.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Akcentuacja zapożyczonych leksemów czasownikowych w gwarze staroobrzędowców mieszkających w regionie suwalsko-augustowskim

Celem artykułu jest zaprezentowanie zjawiska akcentuacji w zapożyczonych leksemach czasownikowych, funkcjonujących w rosyjskiej gwarze staroobrzędowców z regionu suwalsko-augustowskiego. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat badana gwara wyspowa, odseparowana od rosyjskiego języka ogólnego, podlega znacznemu wpływowi języka polskiego. Wpływ polszczyzny widoczny jest szczególnie w zasobie leksykalnym w postaci zapożyczeń, kalk i w idiomatyce. Akcentuacja obok rdzennego zasobu leksykalnego i systemu morfologicznego nadal pozostaje jednym z wyznaczników rosyjskości gwary. Rodzimy zasób leksykalny badanej gwary staroobrzędowców zachowuje rosyjski system akcentuacyjny. Podobnie rzecz się ma z systemem akcentuacyjnym w leksemach zapożyczonych z języka polskiego, które podlegają adaptacji akcentuacyjnej, czyli następuje w nich przesunięcie miejsca akcentu w stosunku do języka dawcy. W zapożyczonych leksemach czasownikowych mamy do czynienia ze zmiennością akcentu uzależnioną od formy morfologicznej, niekiedy również z akcentem paroksytonicznym, wynikającym z wpływu języka polskiego.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Wszystkie gwary są piękne

Tekst przedstawia publikację Visos tarmės gražiausios… Tarmių medžiagos rinkimo instrukcija [pol. Wszystkie gwary są piękne… Instrukcja gromadzenia materiałów gwarowych], opracowaną przez dialektologów litewskich. Ma ona na celu aktywizację pracy nad gromadzeniem danych gwaroznawczych w różnych regionach Litwy. Publikacja zawiera krótkie artykuły o charakterze popularnonaukowym, dotyczące historii gwaroznawstwa na Litwie oraz praktyczne wskazówki dla badaczy. Godna uwagi jest sama inicjatywa współpracy naukowców z użytkownikami gwar.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Osobliwe analityzmy słownikowe i frazeologizmy w polskojęzycznej wileńskiej prasie międzywojennej. (Na materiale „Kuriera Wileńskiego”)

W niniejszym artykule przedstawiono osobliwe analityzmy słownikowe i frazeologizmy funkcjonujące w polszczyźnie „Kuriera Wileńskiego” w dwudziestoleciu międzywojennym.

Z badanej gazety wyekscerpowano łącznie 50 analityzmów słownikowych (w tym 7 cytatów) i 5 frazeologizmów (w tym 1 cytat).

W grupie osobliwych analityzmów dominują rusycyzmy: 31 jednostek. Stosunkowo licznie reprezentowane jest starsze słownictwo ogólnopolskie: 10 jednostek. Sześć spośród nich to elementy recesywne, 4 leksemy należą zaś do leksyki przestarzałej. W badanym dzienniku napotkano 1 jednostkę efemeryczną (narzędzia moczowe) oraz 1 regionalizm (skład apteczny).

Geneza 5 osobliwych frazeologizmów wynotowanych z KW przedstawia się następująco: 3 rusycyzmy, 1 ukrainizm lub białorutenizm (duby smalone), 1 frazeologizm o niejasnym pochodzeniu (ruszać się jak mucha w śmietanie).

Frekwencja tekstowa wszystkich zgromadzonych osobliwych jednostek leksykalnych była niewielka i wynosiła łącznie 81 wystąpień.

Jak wykazała analiza, w drugim dziesięcioleciu okresu międzywojennego język redaktorów KW był nieco mniej nasycony osobliwościami niż w pierwszych latach po I wojnie światowej. Mógł to być – słaby jeszcze – efekt zbliżenia Wileńszczyzny z Polską etniczną w granicach jednego państwa.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Rola szkolnictwa jezuickiego w kształtowaniu wspólnoty europejskiej

Tekst został wygłoszony podczas konferencji „Europa Środkowa – przedpokój czy salon

Europy, gdzie Wschód spotyka się z Zachodem?”, Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna

w Łodzi, Jasło, 21–23 września 2006 r.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Ku nieśmiertelnej sławie – Tomasz Zamoyski w oracjach pogrzebowych

Tekst został wygłoszony podczas konferencji „Zamoyscy w dziejach Polski. W kręgu polityki,

gospodarki, prawa i kultury”, Zamość, 15–17 września 2005 r.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wojna o Smoleńsk lat 1632–1634 w drukowanych diariuszach polskich. Struktury relacji i perspektywy narracyjne

Niniejszy artykuł to pierwsza publikacja oryginalnej wersji tekstu, którego rosyjski przekład

w ubiegłym roku ukazał się w miesięczniku „Kraj Smolenskij” (М. Bauer, Osvieszczenie Smolenskoj

vojny 1632–1634 godov v polskich dnevnikach. Struktury relacij i narrativnyje pierspektivy,

„Kraj smolenskij. Nauczno-populiarnyj zurnal”, 2013 nr 10, s. 16–20)

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Z dziejów prasy lokalnej w II Rzeczypospolitej. Żydowski „Przegląd Rzeszowski” z 1927 i 1932 roku

„Przegląd Rzeszowski” z 1927 i 1932 r. to żydowskie pisma w języku polskim, wychodzące w Rzeszowie. „Przegląd Rzeszowski” z 1927 r. był dwutygodnikiem, a „Przegląd Rzeszowski” z 1932 r. tygodnikiem. W 1927 r. funkcję redaktorów pełnili C.L. Platzer i M.M. Fröchlich. Redaktorem naczelnym „Przeglądu Rzeszowskiego” z 1932 r. był Samuel Lubasz. W obu czasopismach omawiano zagadnienia ekonomiczne, socjalne i polityczne dotyczące Żydów. Informowano o wydarzeniach w mieście i regionie. Popularyzowano żydowskie życie kulturalne i sportowe. Ogłaszano reklamy.

Czasopismo: Przegląd Nauk Historycznych
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia, historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce