rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena celowości stosowania deszczowania w technologii uprawy jęczmienia browarnego - wstępne wyniki badań

W doświadczeniu polowym, przeprowadzonym w sezonie wegetacyjnym 2010r. na glebie lekkiej w Mochełku koło Bydgoszczy, badano wpływ deszczowania i czterech wariantów nawożenia azotowego na wysokość i jakość plonu ziarna browarnych odmian jęczmienia jarego ‘Mauritia' oraz ‘Marthe'. Okres wegetacji jęczmienia pod względem sumy opadów należał do wilgotnych, jednak cechował się wyjątkowo nierównomiernym rozkładem opadów w poszczególnych dekadach. W okresie obejmującym fazę kłoszenia i dojrzewania jęczmienia opady wyniosły zaledwie 16,3 mm, co spowodowało potrzebę deszczowania roślin. Łącznie w pięciu dawkach jednorazowych zastosowano 105 mm wody. 
Stwierdzono, ze wysokość plonów ziarna jęczmienia jarego wynosiła od 3,05 t.ha-1 do 6,34 t.ha-1, w zależności od odmiany, deszczowania i wariantu nawożenia azotowego. Niezależnie od zastosowanych czynników, większą średnio 
o 31% wysokością plonów charakteryzowała się odmiana ‘Marthe'. Średni przyrost plonu ziarna pod wpływem zastosowania deszczowania wyniósł 37,3%. Wskazuje to na dużą celowość wprowadzenia tego zabiegu do technologii produkcji jęczmienia browarnego jako czynnika podwyższającego wysokość plonów ziarna w sezonach wegetacji cechujących się występowaniem posuch atmosferycznych i rolniczych w okresie wzmożonego zapotrzebowania roślin na wodę. Reakcja roślin na nawożenie i jego wzrastające dawki zależała od warunków wodnych, zróżnicowanych w wyniku deszczowania. W warunkach bez deszczowania stwierdzono brak istotnego zróżnicowania wysokości plonu odmiany ‘Mauritia' oraz zmniejszenie wysokości plonu odmiany ‘Marthe' pod wpływem zastosowania zwiększonych dawek azotu. Na stanowiskach deszczowanych wysokość plonów jęczmienia nawożonego była istotnie wyższa niż uprawianego bez nawożenia. Jednak zwiększenie dawki azotu z 30 do 60-90 kg.ha-1, nie spowodowało istotnego podwyższenia wysokości plonów. Wstępna ocena przydatności słodowniczej ziarna wykazała, że jakość surowca polepszała się pod wpływem deszczowania i zdecydowanie pogarszała się w wyniku zastosowania nawożenia azotem, zwłaszcza w ilości 60-90 kg.ha-1. Najlepszą wartość browarną miało ziarno pochodzące ze stanowisk deszczowanych i nie nawożonych azotem.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Geodezyjne metody monitoringu osuwisk

Osuwiska z geologicznego punktu widzenia mogą być aktywne przez szereg lat. W przypadku nieświadomego posadowienia obiektów budowlanych na osuwi-sku powstaje potrzeba monitorowania stabilności terenu. Monitoring taki wyko-nywany może być przy wykorzystaniu metod geodezyjnych. W artykule przedsta-wiono obecnie dostępne technologie geodezyjne, które wykorzystywane są w praktyce, jak i nową, dotychczas nie stosowaną w Polsce technologię naziemnej in-terferometrii radarowej. Technologia ta pozwala na zdalny pomiar, bez potrzeby stabilizacji punktów obserwacyjnych na osuwisku i daje informację o wartości przemieszczeń dowolnie wybranego fragmentu osuwiska objętego pomiarem.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kryteria definicyjne niżówki i ich wpływ na własności charakterystyk niżówki.1.Stacjonarność niżówek

Na podstawie 4 serii czasowych przepływów dobowych z okresu
49 lat w zlewni Małej Wisły zbadano wpływ przyjętej definicji niżówki
typu POT na stacjonarność szeregów czasowych 4 charakterystyk
niżówki: czasu początku niżówki, czasu τ pomiędzy kolejnymi niżówkami,
czasu T trwania niżówki i deficytu V niżówki oraz na średnie wartości
tych charakterystyk. Definicja niżówki obejmowała 3 parametry:
p, Tmin i τmin, tj. gwarancję (procentowy czas przewyższenia) p przepływu
granicznego Qp ( p = 60, 70, 80 i 90%), minimalny czas Tmin trwania
niżówki oraz minimalny czas τmin pomiędzy kolejnymi niżówkami;
(Tmin, τmin) = (7;7), (14;7) oraz (14;14) dni. Średnie charakterystyki
wykazywały na ogół regularną (niekiedy bardzo regularną) zależność od
gwarancji p przepływu granicznego. Wykazano, że średnia miesięczna
liczba początków niżówki ma wyraźne minimum w marcu oraz, że dla
szeregów czasowych pozostałych charakterystyk, tj. τ, T i V hipoteza o stacjonarności
może zostać przyjęta w większości badanych przypadków.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przestrzenne zróżnicowanie obrębów powiatu dąbrowskiego ze względu na wartość wskaźnika określającego natężenie obszarów pozbawionych połączenia z siecią drogową

Występowanie obszarów pozbawionych połączenia z siecią drogową stanowi
jedną ze znaczących cech wpływających na prowadzenie racjonalnej i dochodowej
produkcji rolniczej. Do utrudnień w tym zakresie zaliczyć należy brak
bezpośredniego połączenia z siecią dróg publicznych, niską jakość istniejących
dróg powodującą trudności transportowe oraz niemożliwość dojazdu do pól
uprawnych w przypadku niesprzyjających warunków pogodowych. Identyfikacja
obszarów gdzie zjawisko braku połączenia z siecią drogową występuje z dużym
natężeniem, stanowi istotny element procesu identyfikacji obszarów kwalifikujących
się do przeprowadzenia kompleksowych prac scaleniowych. Wysoki wskaźnik
takich obszarów świadczy o konieczności urządzenia nowej sieci drogowej i
związanych z tym wysokich nakładów finansowych.
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie przestrzennego zróżnicowania
obrębów powiatu dąbrowskiego za pomocą wskaźnika określającego natężenie
obszarów pozbawionych połączenia z siecią drogowa. W prezentowanym
artykule zaproponowano metodę wyznaczenia tego wskaźnika oraz dokonano
określenia jego wartości dla obszaru jednego z intensywnie użytkowanego rolniczo powiatu województwa małopolskiego. Badania przeprowadzono dla wszystkich
80 obrębów ewidencyjnych wchodzących w skład powiatu dąbrowskiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Seminaturalne systemy odprowadzania i oczyszczania wód opadowych z terenów zurbanizowanych – aspekty prawne i techniczne

Tradycyjnie uważa się, że źródłem zanieczyszczenia wód na terenach miejskich są jedynie ścieki bytowe i przemysłowe. Za dostateczną ochronę miejskiego środowiska wodnego uznaje się więc uporządkowanie gospodarki ściekowej, a zatem budowę czy rozbudowę systemów kanalizacyjnych. Tereny zurbanizowane, a w szczególności aglomeracje miejsko-przemysłowe stanowią wielkie skupi-ska źródeł zanieczyszczenia powietrza, wód, gleby, a także powierzchni ulic, placów, dachów i terenów niezabudowanych. Zanieczyszczenia spłukiwane z ulic, czy innych powierzchni uszczelnionych, w trakcie trwania opadów czy roztopów stanowią poważne zagrożenie dla środowiska glebowego i wodnego. W artykule dokonano przeglądu obowiązujących aktów prawnych w zakresie odprowadzania i zagospodarowania wód opadowych z terenów zurbanizowanych. Skupiono głównie uwagę na możliwości retencji i infiltracji wód opadowych, a więc ich zagospodarowaniu w miejscu powstania opadu. Przedstawiono również przykłady wykonanych i eksploatowanych obiektów do retencji i infiltracji z podaniem efektów redukcji zanieczyszczeń w oczyszczanych wodach opadowych. Podstawowymi aktami prawnymi mówiącymi o możliwościach zagospodarowania i standardach jakościowych wód opadowych jest Ustawa Prawo Wodne z dnia 18.07.2001 r. ze zm. i Rozporządzenie Ministra Środowiska w dnia 24.07.2006 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. W przytoczonych aktach prawnych wody opadowe zakwalifikowano jako ścieki w przypadku, gdy są one ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej na-wierzchni. Pozostałe akty prawne, które mówią o możliwości zagospodarowania wód opadowych to Dyrektywa Rady Europy dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych (91/271/EWG), Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30.05.2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie (Dz.U. nr 63, poz. 735), Ustawa Prawo Ochrony Środowiska z dnia 27.04.2001 r. (Dz.U. nr 62, poz. 627 ze zm.), Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków z dnia 7.06.2001 r. (Dz.U. nr 72, poz. 747 ze zm.), Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27.03.2003 r. (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9.11.2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 257, poz. 2573).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Znaczenie aktu własności ziemi w obrocie nieruchomości położonych na terenach wiejskich

Ustalenie stanu prawnego nieruchomości jest kluczową kwestią w jej obrocie.
Dotyczy to nie tylko określenia granic, ale też właściciela nieruchomości. Zabezpieczeniem
prawnym wszelkich takich transakcji jest instytucja Ksiąg Wieczystych
i ich rękojmia. Problem stanowią te nieruchomości, dla których jedynym
dowodem nabycia jest akt własności ziemi wydany na podstawie ustawy
o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych z dnia 26 października 1971 r.
Dochodzić może do zakwestionowania samego dokumentu lub próby jego unieważnienia,
jednak sprostowanie informacji w nim zawartych nie jest obecnie wykonalne.
Możliwe jest również, że pomimo założenia księgi wieczystej, osoba do
niej nie wpisana dysponować będzie AWZ, wskazując siebie jako właściciela.
Kolejne problemy wynikać mogą z konieczności ustalenia, czy nieruchomość objęta
tym aktem stanowi współwłasność majątkową, czy odrębny majątek oraz, czy
praw do niej nie roszczą sobie właściciele nieruchomości sąsiednich.
Pomimo upływu prawie 39 lat od uchwalenia wyżej wymienionej ustawy,
na rynku pojawiają się takie nieruchomości, dla których jedynym potwierdzeniem
własności jest właśnie akt własności ziemi. W przypadku braku księgi wieczystej
najlepszym rozwiązaniem wydaje się wstrzymanie procesu sprzedaży nieruchomości
do momentu jej ustanowienia. Proces ten znacznie komplikuje się, gdy osoby
wskazane w tym dokumencie nie żyją. Wówczas procedura ta wydłuża się
o postępowanie spadkowe, a stronę sprzedającą tworzą wszyscy prawomocni
spadkobiercy, co wymaga ich jednomyślnej zgody na zbycie nieruchomości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Oddziaływanie autostrady na grunty rolne na przykładzie odcinka Borek Mały-Boreczek

Opracowana uproszczona metoda szacowania oddziaływania budowy autostrady
na grunty rolne pozwala na określenie wszystkich strat związanych z wymienionymi
kierunkami tego oddziaływania. Podstawą dla ustalenia rozpatrywanych
strat jest analiza zmienności użytkowania gruntów i klas bonitacyjnych oraz
rozmieszczenie dróg dojazdowych do gruntów wzdłuż osi projektowanej autostrady.
Przyjętą miarą wielokierunkowego oddziaływania autostrady na grunty rolne
jest pewna odmiana wartości gruntów, przy której określaniu uwzględniono jedynie
zróżnicowanie ich przydatności do produkcji rolniczej. Wartość ta jest więc
w istocie miernikiem waloryzacji przydatności gruntów do produkcji rolniczej.
Przyjętym miernikiem oddziaływania autostrady nie jest wartość rynkowa, a wielkości
te będą zbliżone do siebie jedynie w rejonach typowo rolniczych, gdzie
głównymi atrybutami kształtującymi cenę gruntów są ich możliwości produkcyjne.
Opracowana metoda szacowania wpływu autostrady na grunty rolne zostanie
przedstawiona na przykładzie projektowanego odcinka autostrady A–4 między Tarnowem
a Rzeszowem o długości 5,834 km biegnącego kolejno przez wsie – Borek
Mały, Borek Wielki i Boreczek. Są to tereny leżące w województwie podkarpackim.
Budowa jednego kilometra rozpatrywanego odcinka autostrady spowoduje obniżenie
wartości gruntów rolnych wynoszące 1105 jednostki zbożowej. Przejmowanie
gruntów pod budową autostrady oraz toksyczne jej oddziaływanie obejmuje około
76% całkowitej utraty wartości gruntów rolnych. Pozostałe 24% utraty wartości gruntów
wiąże się z przyrostem transportu i pogorszeniem rozłogu działek.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Strefy zalewowe rzeki Dłubnia na podstawie Numerycznego Modelu Terenu

Dzięki nowoczesnej technologii możliwe jest utworzenie Numerycznego
Modelu Terenu, który coraz częściej jest wykorzystywany w różnych dziedzinach
nauki. Określanie terenów zalewowych na podstawie Numerycznego Modelu Terenu
daje wgląd w rzeczywistość, a przy tym jest stosunkowo szybki w realizacji.
Zastosowanie Numerycznego Modelu Terenu zostało przedstawione na obszarze
rzeki Dłubnia, znajdującej się pod Krakowem. Opracowanie powstało przy wykorzystaniu
fotogrametrycznej stacji cyfrowej „Delta”, w której utworzono współrzędne
przestrzenne, a następnie wygenerowano mapę wysokościową. Trójwymiarowe
modele terenu oraz modele wody powstały w programie „Surfer 10” na
podstawie wybranych współrzędnych z programu „Delta”. Następnie modele odpowiednio
połączono ze sobą ukazując strefę zalewową.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sytuacja osadniczo-infrastrukturalna i porównanie gmin miejskich i wiejskich w powiecie jeleniogórskim

Przedmiotem artykułu jest analiza oraz porównanie sytuacji osadniczej
i infrastrukturalnej gmin miejskich i wiejskich powiatu jeleniogórskiego
w latach 2008-2012. W badaniach zastosowano wskaźniki gęstości-
dostępności infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, gęstości
zaludnienia gminy, gęstości zaludnienia terenów zabudowy mieszkaniowej,
udział terenów zabudowy mieszkaniowej w powierzchni gminy
ogółem. Analizowane dane dotyczą gmin, bez wyszczególnienia miejscowości.
Uzyskane wyniki zostały wykorzystane do wykonania dendrytu
podobieństwa gmin w 2012 r., który pokazał podobieństwo gmin miejskich
i wiejskich oraz pozwolił na wykrycie gmin odstających.
Badanie wykazało podobieństwo trzech spośród czterech gmin
miejskich (Karpacz, Kowary, Piechowice) oraz podobieństwo pięciu gmin
wiejskich i jednej gminy miejskiej (Janowice Wielkie, Jeżów Sudecki,
Mysłakowice, Podgórzyn, Stara Kamienica, Szklarska Poręba). Najbardziej
odstające gminy pod względem sytuacji osadniczej i infrastrukturalnej
to gmina miejska Kowary oraz gmina wiejska Stara Kamienica.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza możliwości energetycznego wykorzystania istniejącego piętrzenia w km 10+100 biegu rzeki Biała Lądecka

W pracy przedstawiono propozycję wykorzystania piętrzenia w km 10+100
biegu rzeki Biała Lądecka. Z uwagi na wymóg nakazujący, aby do roku 2015
w ogólnej produkcji energii elektrycznej kraju członkowskiego UE, 15% pochodziło
ze źródeł odnawialnych, na konkretnym przykładzie pokazano jedno z dostępnych
źródeł – energetykę wodną, stąd każde dostępne piętrzenie powinno
w jakimś stopniu poprawić istniejący w Polsce niekorzystny udział źródeł odnawialnych
w bilansie produkowanej energii elektrycznej. Dla piętrzenia w km
10+100 wykazano możliwość uzyskania mocy instalowanej do 100 kW, jak również
możliwość zwiększenia piętrzenia o około 0,50 m i mocy instalowanej do
około 125 kW. Opisano ujęcie wody i sposób jej doprowadzenia do budynku
elektrowni na podstawie krótkiej derywacji. Zwrócono uwagę na wpływ istniejącego
piętrzenia na ważną w Kotlinie Kłodzkiej problematykę ochrony przeciwpowodziowej,
podkreślono potrzebę spełnienia wymogów ochrony środowiska,
w tym zapewnienia swobodnej migracji ryb przez stopień piętrzący.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena struktury przestrzennej wsi Sękowa na podstawie danych z ewidencji gruntów oraz analizy stanu faktycznego

Struktura przestrzenna gospodarstw rolnych na większości obszaru Polski jest bardzo niekorzystna, w szczególności dotyczy to Polski południowej oraz południowo-wschodniej. Daleko idące zmiany wybranych parametrów tej struktury są najczęściej wynikiem prac scaleniowych, realizowanych zgodnie z zapisami ustawy o scalaniu i wymianie gruntów z dnia 26 marca 1982 roku. Jedną z najważniejszych przesłanek kwalifikujących dany obszar do przeprowadzenia na nim scalenia jest nadmierne rozdrobnienie gruntów, którego efektem jest duża liczba działek należących do poszczególnych gospodarstw, najczęściej powiązana z niewielka przeciętna powierzchnią takiej działki. 
Dane wykorzystywane przy wykonywaniu analiz rozdrobnienia gruntów pozyskiwane są najczęściej w wyniku przetworzenia części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków. Takie podejście może w niektórych przypadkach być źródłem nieprawidłowego opisu faktycznego stanu struktury przestrzennej gospodarstw na danym obszarze, co wykazano w prezentowanym artykule na przykładzie wsi Sękowa położonej w gminie Sękowa w powiecie gorlickim. Na jej obszarze można zaobserwować znaczne rozbieżności pomiędzy rozdrobnieniem gruntów wynikającym z analizy danych z ewidencji gruntów, a rozdrobnieniem faktycznym, którego wielkość oszacowano traktując sąsiadujące ze sobą grunty należące do jednego właściciela jako jedną działkę. Po przeanalizowaniu grupy dwudziestu gospodarstw o największej liczbie działek, różnica pomiędzy uzyskanymi tymi dwoma sposobami wartościami przedstawiającymi liczbę działek w gospodarstwie oraz przeciętną wielkość działki w gospodarstwie wyniosła 300% (wzrost przeciętnej powierzchni działki z 0.14 ha do 0.41 ha).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Studium redukcji fali powodziowej w 2010 roku przez zbiornik Racibórz i polder Buków

W pracy zaprezentowano ogólną charakterystykę dwóch obiektów hydro-technicznych odgrywających kluczową rolę w ochronie powodziowej doliny górnej i środkowej Odry: istniejącego od 2002 roku polderu Buków oraz będącego w trakcie realizacji zbiornika Racibórz. Przedstawiono studium redukcji fali wezbraniowej z maja 2010 roku, która dokonała się przy wykorzystaniu pojemności użytkowej polderu Buków oraz zaprezentowano symulacje potencjalnego wpływu zbiornika Racibórz na wielkość wezbrania przy założeniu kilku scenariuszy zrzutu wód ze zbiornika.
Wyniki badań odniesiono do konkretnych wskazań na wodowskazie w Miedoni, dając pogląd na procentową redukcję stanu maksymalnego, a tym samym na skuteczność działania systemu zabezpieczeń powodziowych. Wskazują one na znaczenie zbiornika Racibórz, jako integralnego i skutecznego elementu sterowania falą wezbraniową na górnej Odrze.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wyposażenie górskich obszarów wiejskich w Polsce w infrastrukturę turystyczną

Przedmiotem badań jest wyposażenie w urządzenia infrastruktury turystycznej
górskich obszarów wiejskich w Polsce. Obszar objęty badaniami tworzy
ogółem 50 gmin w czterech województwach (dolnośląskim, śląskim, małopolskim
i podkarpackim). Stan zagospodarowania turystycznego analizowanego obszaru
oceniono na podstawie 29. cech diagnostycznych, posługując się metodą analizy
wielokryterialnej. Dane charakteryzujące badane zjawisko gromadzono w dwóch
okresach, tj. w roku 2005 oraz 2007. Pochodzą one z różnych źródeł, a mianowicie
z bazy danych regionalnych GUS oraz badań ankietowych przeprowadzonych we
wskazanych latach w urzędach gmin, uzupełnionych danymi ze stron internetowych
badanych gmin.
Celem przeprowadzonej analizy jest ocena stanu zagospodarowania wybranego
obszaru w urządzenia infrastruktury turystycznej oraz siły i kierunków zmian
w tym zakresie.
Przeprowadzona analiza wykazała znaczne zróżnicowanie gmin pod
względem wyposażenia w infrastrukturę turystyczną. Gminą najlepiej wyposażoną
w 2007 roku okazała się Krynica Zdrój. Gminą najsłabiej zagospodarowaną
w przedmiotowe urządzenia była gmina Dobra.
Również zmiany zachodzące w poziomie zagospodarowania infrastrukturalnego
można ocenić jako znaczące, szczególnie z uwagi na występowanie gmin,
w których sytuacja w omawianym zakresie uległa pogorszeniu. Najkorzystniejsze
zmiany nastąpiły w gminie Bukowina Tatrzańska. Gminą, w której nie odnotowano
zmian była Ochotnica Dolna. Natomiast zmiany odzwierciedlające degradację
stanu zagospodarowania w urządzenia infrastruktury turystycznej zaobserwowano
w największym zakresie w gminie Krynica Zdrój. Zestawienie uzyskanych wyników z danymi charakteryzującymi intensywność
ruchu turystycznego na analizowanym obszarze sugeruje, że są inne, bardziej
istotne jego czynniki (uwarunkowania), niż sama tylko infrastruktura turystyczna.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena zmian struktury przestrzennej gospodarstw rolnych spowodowanych prze-jęciem części gruntów pod pas autostrady na przykładzie autostrady A1

Oszacowanie wpływu budowy autostrady na zmianę przydatności gruntów
rolnych przeprowadzono za pomocą uproszczonej metody opracowanej przez autora.
Opiera się ona na analizie przebiegu osi autostrady i wykorzystaniu podstawowych
parametrów takich jak szerokość pasa drogowego, rozłóg działek czy
rozmieszczenie dróg i wiaduktów. Pod uwagę wzięto także cechy gruntów, które
informują o ich przydatności rolniczej i mogą zostać użyte do określenia skutków
realizacji tego typu inwestycji.
Analizie został poddany odcinek znajdujący się w bliskim sąsiedztwie miasta
Łódź. Przebiega on przez siedem wsi należących do dwóch gmin Stryków
i Nowosolna. Jego długość wynosi 7,145 km. Rozpatrywany fragment został podzielony
na dwie części w zależności od gminy w której jest położony.
Autostrada przebiega głównie przez grunty rolne klasy średniej. Przecina
21 dróg z czego 5 wyposażonych będzie w wiadukty. Przeciętna odległość między
drogami wzroście zatem czterokrotnie. Wartość dochodowa zostanie obniżona na
obszarze o powierzchni 300,92 ha. Jego wartość oszacowano na 11507,9 jednostek
zbożowych. W każdym z analizowanych przypadków stwierdzono, iż negatywne
oddziaływanie autostrady spowoduje około 80-procentową utratę wartości dochodowej
gruntów rolnych. Na pozostałe 20 % składać się będzie przyrost transportu
i pogorszenie rozłogu działek.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena szachownicy gruntów indywidulanych we wsiach przeciętych autostradą A-4 na przykładzie wsi Mrowla

W pracy przedstawiono ocenę szachownicy gruntów indywidualnych we
wsiach przeciętych autostradą A-4. Badania obejmują sposoby analizy występowania
szachownicy gruntów indywidualnych we wsi Mrowla, przeciętej autostradą
A-4, położonej w województwie podkarpackim. Ocenę przeprowadzono dla
stanu obecnej struktury przestrzennej gruntów oraz zbadano jak będzie po wybudowaniu
autostrady. Uzyskane wyniki wskazują znaczne pogorszenie się stopnia
ukształtowania elementów przestrzennych gruntów indywidualnych po wybudowaniu
autostrady we wsi Mrowla.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna