rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Jak przetłumaczyć afisz teatralny? O korzyściach płynących z posługiwania się tekstami paralelnymi

Artykuł koncentruje się wokół problematyki tekstów paralelnych na przykładzie afisza teatralnego. Celem badań było sprawdzenie, jakie środki mogą być pomocne w tłumaczeniu afiszy teatralnych. Omówiono cechy charakterystyczne warstwy tekstowej afisza, wskazano na podobieństwa i różnice w formułowaniu tego rodzaju ogłoszeń w polskiej i rosyjskiej przestrzeni kulturowej oraz zwrócono uwagę na typy ekwiwalencji na podstawie klasyfikacji E. Nidy i W. Kollera. Zaprezentowano także problemy tłumaczenia afiszy z języka polskiego na język rosyjski. Dowiedziono, że teksty paralelne stanowią cenne źródło wiedzy oraz mogą być pomocne w tłumaczeniu afiszy teatralnych.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Praktycyzm w badaniach naukowych z zakresu glotto- i translodydaktyki

Niniejszy artykuł recenzyjny jest omówieniem monografii Wybrane zagadnienia z glotto- i translodydaktyki pod redakcją Artura Dariusza Kubackiego i Katarzyny Sowy-Baci. Zawiera ona sześć artykułów, z których pierwsze trzy dotyczą takich zagadnień, jak: nauczanie języka obcego w przedszkolu, podsumowanie funkcjonowania jednego z nauczycielskich kolegiów języków obcych oraz lingwistyczne aspekty nauczania przedmiotu historia języka niemieckiego na filologii germańskiej. Pozostałe trzy artykuły w drugiej części monografii koncentrują się natomiast na dydaktyce przekładu, omawiają kreatywne rozumienie i tłumaczenie na przykładzie kognitywnego modelu Kußmaula, kompetencje nauczyciela akademickiego przekładu pisemnego oraz pozaakademickie kształcenie kandydatów na tłumaczy przysięgłych w Polsce. Celem poniższego artykułu jest ukazanie praktycyzmu w badaniach naukowych, zaprezentowanego w omawianej publikacji.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
O różnicach w opisie języka językoznawstwa i glottodydaktyki – przyczynek do dyskusji

Niniejszy artykuł podejmuje próbę refleksji nad językiem i jego opisem na lekcji języka obcego oraz wskazania potencjalnych źródeł niezgodności w językoznawczym i dydaktycznym opisie języka. Na początku zarysowano współczesną koncepcję związku pomiędzy obiema dyscyplinami, która jest kluczowa dla uchwycenia i zrozumienia źródeł odmienności w postrzeganiu i opisie języka jako wspólnego przedmiotu badań. Następnie przedstawiono dyskusję na temat źródeł różnic w opisie języka obu nauk: językoznawstwa i glottodydaktyki, wskazując przy tym na perspektywy rozwoju glottodydaktyki jako nauki.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, językoznawstwo
Stres w pracy nauczyciela języków obcych

Celem artykułu jest analiza szeregu kwestii związanych z tematyką stresu w pracy nauczyciela języka oraz skupienie się na tych momentach, na które stres wpływa szczególnie silnie, wywołując w wielu wypadkach zmianę w funkcjonowaniu ucznia. Zastosowane w artykule techniki opierają się na formacie metaanalizy oraz propozycji bardziej ścisłego wdrożenia dywergencyjnych procedur pracy w trakcie lekcji językowej. Przedstawione w konkluzji propozycje powinny skutkować nie tylko głębszym zaangażowaniem się uczniów w tematykę lekcji, ale także ogólnie mniejszym poziomem ładunku stresu wpływającego na działania zarówno nauczyciela języka, jak i jego uczniów.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Kreatywność językowa jako źródło komizmu (z języka przewodników turystycznych)

Celem artykułu jest analiza wypowiedzi przewodników turystycznych pod kątem kreatywności. Kreatywność tych wypowiedzi jest źródłem komizmu. W artykule zostały zastosowane następujące metody badawcze: metoda doboru materiału badawczego, metoda definicyjna, metoda opisowa, metoda klasyfikacji materiału, metoda analizy semantycznej, leksykalnej i ilościowej. W wyniku przeprowadzonego badania uzyskano 9 grup reprezentujących odpowiednie typy kreatywności językowej przewodników turystycznych.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
“Szloma Korkociąg przed sądem” or humor in the weekly “Pod pręgierz”

Przedmiotem artykułu uczyniono cykl utworów humorystycznych „Szloma Korkociąg przed sądem”, który zamieszczony został na łamach antysemickiego tygodnika „Pod Pręgierz”. Skoncentrowano się na opisaniu komizmu językowego, którego środkiem była stylizacja na polszczyznę Żydów. Zwrócono także uwagę na komizm sytuacyjny. Rezultaty przeprowadzonej analizy wykazały, że na kartach wybranych utworów istotą komizmu był kontrast. Odzwierciedlał on dychotomiczną wizję świata prezentowaną przez nadawcę i odbiorcę tekstów; świata, w którym wartościowaniu negatywnemu poddano Polaków pochodzenia żydowskiego. Prezentowane teksty komiczne przez to, że szerząc antysemityzm, krzywdziły przedstawicieli mniejszości etnicznej, wpisują się w zjawisko agresji językowej.

Czasopismo: Linguodidactica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
(Nieintuicyjna) sprawczość automatycznego odkurzacza

Niniejszy artykuł stanowi raport z badania obiektu użytku codziennego – inteligentnego automatycznego odkurzacza. Badanie miało charakter jakościowy i przeprowadzone zostało metodą wywiadu pogłębionego przeprowadzonego na posiadaczach automatycznego odkurzacza, a także metodą obserwacji niejawnej przeprowadzonej na jednym z respondentów oraz na dziedzinach bawiących się z urządzeniem. Celem projektu było zbadanie, czym dla użytkownika jest automatyczny odkurzacz, w jakie wyposażany jest znaczenia, jakie role pełni w jego życiu, a przez to odkrycie, w jaki sposób urządzenie na różnych poziomach działa. W konsekwencji wskazano na jego performatywny potencjał do oddziaływania na użytkowników, na sprawczość, która wykracza poza przeznaczoną mu – czysto praktyczną – funkcję.

Czasopismo: Kultura i Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Studia socjologiczne nad architekturą

Artykuł podejmuje problem związany ze zmieniającym się zainteresowaniem socjologii w obszarze badań nad architekturą, jakie możemy obserwować w ostatnich dziesięcioleciach. Pierwsza część artykułu jest krytycznym przeglądem podejść, w ramach których dotychczas sytuowano socjologiczny namysł nad architekturą. W drugiej części autor przedstawia trzy obszary badawcze, które wyraźnie pokazują zmianę paradygmatu: od obiektu do procesu. W ostatniej części wskazano na konsekwencje, jakie niesie za sobą przyjęcie przez badaczy rozumienia architektury jako dynamicznego obiektu, który staje się pełnoprawnym aktorem życia społecznego.

Czasopismo: Kultura i Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Reforma prawa wyborczego Ukrainy i poinformowanie społeczeństwa

Artykuł zawiera syntetyczną analizę nowego skodyfikowanego  ustawodawstwa wyborczego Ukrainy. Oprócz analizy porównawczej zawartych w dwóch aktach prawnych systemów wyborczych (transformacji od mieszanego systemu wyborczego ku proporcjonalnemu, zmiany sposobu konstruowania partyjnych list wyborczych, przyjęcia metody D`Hondta oraz nowych zasad podziału uzyskanych przez partie miejsc w parlamencie) praca także zawiera wizerunek starego i nowego biuletynu wyborczego (karty wyborczej). Celem pracy jest zbadanie opinii społeczeństwa na temat percepcji i rozumienia  przez obywateli Ukrainy nowelizacji prawa wyborczego. Dla uzyskania niezbędnych danych potrzebnych do zrealizowania postawionego celu znalazła zastosowanie metoda kwestionariuszy oraz analizy uzyskanych odpowiedzi. Ankietowanie przeprowadzone zostało w kwietniu b.r. online z zastosowaniem Google forms, które uzupełniali respondenci. Dzięki dotarciu do respondentów online udało się dotrzeć do większości regionów Ukrainy (z wyjątkiem okupowanych terytoriów na Wschodniej części Ukrainy i Autonomicznej Respubliki Krym) w celu poznania ich opinii. Według uzyskanych danych obywatele Ukrainy nie posiadają zbyt dużej wiedzy na temat nowelizacji ustawodawstwa wyborczego i nie są świadomi szczegółów dotyczących tego, co z kolei budzi nieufność do procesu wyborczego oraz zniechęca ludzi do udziału w głosowaniu. Zagadnienie to zostało przedstawione w artykule na przykładzie wyborów do organów samorządowych 26 października 2020r. oraz do Rady Najwyższej Ukrainy 28 marca 2021 r.

Czasopismo: Wschód Europy. Studia humanistyczno-społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Pandemia koronawirusa, komunikaty ESPI a udział banków komercyjnych w ryzyku systemowym

W niniejszym artykule prezentowane są wyniki badania empirycznego poświęconego kontrybucji do ryzyka systemowego instytucji finansowych wchodzących w skład indeksu WIG-BANKI. Wykorzystywane są dane dzienne od początku 2013 roku do końca marca 2021 roku oraz metoda „Component Expected Shortfall”. Wyniki obliczeń wskazują na wzrost kontrybucji do ryzyka systemowego największych instytucji finansowych wraz z wybuchem pandemii koronawirusa. Jednocześnie okresy podwyższonej kontrybucji zestawiane są z komunikatami ESPI dotyczącymi sytuacji banku. Wyniki przeprowadzonej analizy wskazują, że pojawianie się negatywnych informacji dotyczących danej instytucji oraz przeplatanie się komunikatów optymistycznych i pesymistycznych przyczyniało się do wzrostu kontrybucji banku do ryzyka systemowego.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Subwersja w polityce (nie)bezpieczeństwa w Europie Wschodniej: wybrane problemy

W XXI wieku „subwersja” (subversion), tłumaczona jako zagraniczna działalność wywrotowa, staje się ważnym elementem polityki bezpieczeństwa i budowania stref wpływów w środowisku, w którym otwarte użycie siły może okazać się zbyt kosztowne. Choć pojęcie to jest dobrze znane na gruncie nauk artystycznych, w polskiej literaturze politologicznej nie pojawiało się dotąd w sposób dosłowny. Tymczasem w repertuarze państw pojawiają się środki, które są przedłużeniem, a nawet substytutem, „wojny”, a których cel wiąże się z logiką strategii subwersywnych stosowanych w sztuce. W przeciwieństwie do otwartej przemocy takie operacje polegają na utrzymywaniu stanów pomiędzy słabością a upadkiem w drodze wykorzystywania newralgicznych punktów. Subwersja staje się dziś pierwszym wyborem strategicznym wielu państw, w tym mocarstw. Autor wprowadza pojęcie subwersji do terminologii nauki o bezpieczeństwie, wychodząc od rozważań natury teoretycznej (subwersja jako strategia pośrednia i niejawna), aby nieco później przyjrzeć się sposobom operacjonalizacji tych działań w regionie Europy Wschodniej. W konkretnych warunkach geopolitycznych, tj. na styku transatlantyckiego/europejskiego systemu bezpieczeństwa oraz obszaru poradzieckiego, subwersja przejawia się w polityce Kremla wobec Gruzji czy Ukrainy, a ostatnio także Republiki Białoruś względem Polski. Subwersywne działania „poniżej progu wojny” mają prowadzić przeciwnika do politycznych ustępstw, definiując politykę (nie)bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej w jej „bliskiej (i nieco dalszej) zagranicy”.

Czasopismo: Wschód Europy. Studia humanistyczno-społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Wpływ nadzoru ostrożnościowego na stabilność finansową banków w wybranych krajach Europy

W ostatnich latach na całym świecie zauważa się rosnące zainteresowanie tematyką stabilności finansowej, głównie z powodu regulacyjnych, ekonomicznych i społecznych następstw kryzysu finansowego lat 2007–2009. Jednostki nadzorujące instytucje kredytowe odgrywają kluczową rolę w kontekście zagwarantowania ich stabilności finansowej. Poszczególne modele nadzoru funkcjonujące w krajach Unii Europejskiej różnią się od siebie, na przykład stopniem zaangażowania banku centralnego w działania nadzorcze. Po kryzysie finansowym nadzór nad największymi oraz najbardziej powiązanymi instytucjami finansowymi działającymi transgranicznie został ujednolicony w celu poprawy bezpieczeństwa i stabilności systemów bankowych na całym świecie.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Społeczna i wychowawcza rola teatru ludowego w Drugiej Rzeczypospolitej

Teatr ludowy był zjawiskiem niezwykłym w życiu kulturalnym okresu Drugiej Rzeczypospolitej o ogromnym zasięgu oddziaływania, zróżnicowanej geografii i przynależności organizacyjnej. Był przejawem potrzeb duchowych mieszkańców polskiej wsi, a także istotnym instrumentem odziaływania na warstwę chłopską. Stał się motorem przyspieszającym kształtowanie świadomości politycznej i narodowej chłopów, ważną szkołą wychowania patriotycznego i obywatelskiego. Głównym celem funkcjonowania teatrów ludowych była aktywizacja społeczności wiejskiej w ich własnym środowisku. Z reguły nawoływano do działalności społecznej, ale także politycznej, zrzeszania się w organizacjach ludowych, spółdzielniach, organizacjach kobiecych, a także namawiano do korzystania z praw obywatelskich. W granych przedstawieniach budowano zróżnicowaną narrację i oprawę: od poradnictwa, przez pochwałę usamodzielnienia, rozbudzania godności chłopskiej, po patriotyczną postawę obywatelską. Teatr ludowy przyczyniał się do rozwoju życia gospodarczego, wpływał pozytywnie na postawę moralną młodego pokolenia, pobudzał troskę o estetyczny wygląd zabudowań i całej wsi, wyrażał także troskę o poprawę sytuacji higienicznej i zdrowotnej ludności wiejskiej. Szczególną rangę w tym zakresie przypisywano wychowaniu uwzględniającemu kulturę sanitarną i popularyzowanie wiedzy o zdrowiu przez teatr. Wyrażano pogląd, że zachowania antyhigieniczne wynikają z braku wiedzy i odpowiednich nawyków, dlatego chętnie poruszano te sprawy w przedstawieniach. Prowadzono zatem za pomocą teatrów ludowych wielokierunkową działalność społeczno-oświatową, wychowawczą w zakresie upowszechniania kultury na wsi, edukacji z zakresu zagadnień gospodarczych, społecznych i politycznych. 

Czasopismo: Wschód Europy. Studia humanistyczno-społeczne
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o kulturze i religii
Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako instytucja systemu gwarantowania depozytów w Polsce

W efekcie rozważań nad uregulowaniem prawnym systemu gwarancji depozytów w Polsce, 15 grudnia 1994 r. rozpoczął działalność Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów oraz prowadzenie przymusowej restrukturyzacji. Instytucja ta ma zapewniać równowagę w sektorze bankowym, przy zachowaniu ciągłości fundamentalnych funkcji finansowych i gospodarczych oraz minimalizacji potencjalnych zagrożeń przenoszonych z upadłej instytucji finansowej na sferę gospodarczą i bankową kraju.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Wykorzystanie procedury resolution oraz postępowania upadłościowego w europejskim i polskim sektorze bankowym – porównanie doświadczeń

Liczne interwencje ze środków publicznych, podejmowane w okresie kryzysu lat 2007–2009 w celu ratowania upadających banków, rozpoczęły międzynarodową debatę o stworzeniu mechanizmu, który miałby zapobiec konieczności obciążania finansowego państwa za błędy lub uchybienia pojedynczych podmiotów gospodarczych. Do międzynarodowego porządku prawnego wprowadzono więc regulacje określające resolution – przymusową restrukturyzację i uporządkowaną likwidację, której zadaniem było systemowe ograniczenie kosztów ratowania instytucji borykających się z problemami finansowymi. Artykuł zawiera przedstawienie procesu legislacyjnego wdrażania resolution oraz analizę studiów przypadków zastosowania procedury w krajach członkowskich Unii Europejskiej, w tym Polski.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Równowaga sił jako kategoria analityczna sytuacji geopolitycznej wybranych państw nowej Europy Wschodniej

Celem artykułu był opis i ocena sytuacji geopolitycznej wybranych państw nowej Europy Wschodniej z punktu widzenia równowagi sił jako kategorii analitycznej. Do tych państw należą Białoruś, Mołdawia i Ukraina. Struktura wewnętrzna artykułu składa się z następujących punktów: omówienie pojęcia równowagi sił i pozycji wybranych państw nowej Europy Wschodniej, następnie zostały zaprezentowane strategie polityczne najważniejszych geostrategicznych, czyli Federacji Rosyjskiej, UE, USA i ChRL wobec państw tego subregionu i ocena w jakim zakresie polityka tych mocarstw odwołuje się do kategorii równowagi sił. Z przeprowadzonej analizy wynika, że teoria równowagi sił wciąż może być użytecznym narzędziem badawczym do oceny polityki wielkich mocarstw. Potwierdzona została również teza, że terytoria zajmowane przez Białoruś, Mołdawię i Ukrainę są ważnym obszarem z punktu widzenia geopolitycznego. Dla większości graczy strategicznych kluczowym państwem tego subregionu jest Ukraina. Spośród analizowanych mocarstw tylko Rosja chce dokonać zmiany układu sił i przejąć kontrolę na całym obszarem subregionu. Pozostali gracze geostrategiczni chcieliby zachować dotychczasowy układ sił.

Czasopismo: Wschód Europy. Studia humanistyczno-społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rola nadzoru finansowego i systemu gwarantowania depozytów w zapewnianiu stabilności sektora spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w Polsce

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe są specyficznym przykładem parabanku, działającego w formie unii kredytowej. Głębokie zmiany w zakresie warunków ich funkcjonowania są istotnym obszarem do prowadzenia badań na temat oddziaływania sieci bezpieczeństwa finansowego na działanie sektora shadow banking. Zbadanie wpływu wybranych podmiotów sieci bezpieczeństwa finansowego na funkcjonowanie parabanków na przykładzie SKOK-ów jest celem głównym niniejszej pracy. W pracy pozytywnie zweryfikowano hipotezę dotyczącą wzrostu zaufania społecznego względem kas z powodu uczestnictwa SKOK-ów w systemie gwarancji depozytów BFG oraz objęcia ich nadzorem KNF. W wyniku badań własnych wykazano, że mimo objęcia kas kompetencjami sieci bezpieczeństwa finansowego, większość konsumentów wciąż wybiera banki jako instytucję depozytowo-kredytową, nie ma bowiem zaufania do SKOK-ów. Z perspektywy klientów nastąpiła pewna poprawa wizerunku kas, jednak nie jest to na tyle znacząca różnica, aby decydowali się oni na skorzystanie z usług sektora SKOK. Nastąpił wzrost obciążeń BFG z tytułu wypłaty środków gwarantowanych oraz dotacji dla przejmujących podmiotów po nastąpieniu serii upadłości i przejęć w sektorze kas (po rewizji dotychczasowych sprawozdań finansowych), po włączeniu SKOK-ów do systemu gwarancji depozytów oraz objęciu nadzorem KNF.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Kredyty waloryzowane do franka szwajcarskiego a ryzyko systemowe w polskim sektorze bankowym

Kredyty denominowane i indeksowane do franka szwajcarskiego zostały wprowadzone do oferty banków i udzielane na masową skalę w latach 2004–2008. Istotny wpływ na to miał przede wszystkim dynamiczny rozwój rynku nieruchomości i niewystarczający kapitał krajowy do sfinansowania jego rozwoju, a także sprzyjający tym zjawiskom dysparytet stóp procentowych oraz aprecjacja złotego począwszy od 2004 roku do lipca 2008 roku. Od sierpnia 2008 roku nastąpiła gwałtowna aprecjacja kursu helweckiej waluty, która w połączeniu z załamaniem rynku swapów spowodowała materializację ryzyka rynkowego. Ponadto aprecjacja złotego przyczyniła się do podniesienia wskaźnika LTV w porównaniu z kredytami złotowymi, co sprawia, że kredyty waloryzowane do kursu CHF mogą charakteryzować się podwyższonym ryzykiem kredytowym. W 2019 roku po wydaniu głośnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zwiększyło się także prawdopodobieństwo materializacji ryzyka prawnego. Należy podkreślić, że przeprowadzona analiza dowiodła, że mimo wskazanych wyżej zagrożeń związanych z kredytami waloryzowanymi do CHF stabilność polskiego sektora bankowego nie jest bezpośrednio zagrożona – m.in. z powodu wyższych niż w innych państwach UE wymogach kapitałowych. W pracy zaproponowano jednak działania, które powinny podjąć instytucje safety net, aby doprowadzić do złagodzenia problemu.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
W poszukiwaniu sposobów finansowania płynności banku w przymusowej restrukturyzacji

Ramy prawne dotyczące procesu resolution koncentrują się na problemach kapitałowych banków, podczas gdy to właśnie utrzymanie płynności jest czynnikiem decydującym o dalszym przetrwaniu banków. Pozyskanie dodatkowego finansowania w resolution na rynku może być trudne lub wręcz niemożliwe. Fundusze resolution – jako główne źródło finansowania dla banków w resolution – są z kolei ograniczone w swojej wysokości. Płynność dostępna w ramach operacji z bankiem centralnym jest natomiast uwarunkowana spełnieniem licznych wymagań. Ograniczenia te sprawiają, że konieczne są mechanizmy, stanowiące wiarygodne źródło płynności dla banku w procesie resolution. W opracowaniu dokonano przeglądu rozwiązań możliwych do wdrożenia przez różnych uczestników systemu finansowego (w tym sieć bezpieczeństwa finansowego), które ułatwiłyby dostęp banku w resolution do płynności. Zaproponowano ich podział na trzy filary. Podkreślono jednak konieczność zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Projekcja skuteczności procesów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków w przypadku kryzysu bankowego

Kryzysy bankowe powodują znaczące zniszczenia w systemie finansowym, w przypadku, gdy nie są odpowiednio zarządzane. Przez wiele lat gwarancje państwa, jak również ogromna skala dokapitalizowania banków pozwoliły na szybkie przeciwdziałanie ich negatywnym skutkom w gospodarce. Ostatnie zmiany regulacyjne, takie jak Dyrektywa dot. naprawy i restrukturyzacji oraz uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych, dalej zwanych „bankami” (ang. Bank Recovery and Resolution Directive – BRRD) ma stworzyć mechanizmy interwencyjne umożliwiające restrukturyzację zagrożonych upadłością banków bez ingerencji państwa. Powstaje jednak pytanie, czy i w jakich okolicznościach dostępne metody okażą się skuteczne podczas zdarzeń kryzysowych, a w szczególności podczas zdarzeń systemowych. Celem naszego badania jest empiryczna analiza skuteczności określonych w dokumencie BRRD mechanizmów restrukturyzacyjnych na próbie 215 banków, które doświadczyły różnych działań interwencyjnych podczas 39 systemowych kryzysów bankowych w latach 1992–2017. Wyniki badania wskazują, że skuteczność mechanizmów zależy w dużej mierze od skali kryzysu i jego fazy. Podczas gdy sprzedaż zagrożonego upadłością banku przez instytucję nadzorczą jest skuteczna w początkowej fazie kryzysu, w trakcie zdarzeń systemowych nie przyczynia się do przywrócenia zaufania do rynku, co jest kluczowe w rozprzestrzenianiu się tego typu zjawisk. W czasie kryzysów systemowych jedynym skutecznym mechanizmem okazuje się dokapitalizowanie problematycznego banku wraz z przeprowadzeniem głębokiej restrukturyzacji w ramach Asset Management Vehicle („AMV”). W dalszej kolejności wyniki wskazują, że dokapitalizowanie powinno odbyć się przy mniejszościowym udziale państwa w akcjonariacie banku. Wyniki badania są znaczące dla organów regulacyjnych, które muszą dostosować swoje regulacje do dyrektywy, jak również opracować swoje własne plany dotyczące uporządkowanej restrukturyzacji sektora bankowego na wypadek kryzysów bankowych.

Czasopismo: Bezpieczny Bank
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse