rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena zmian właściwości chemicznych gleby lekkiej w ekologicznym systemie uprawy roślin z nawadnianiem

Celem badań przeprowadzonych w latach 2007-2010 była analiza zmian właściwości chemicznych gleby lekkiej (odczynu, zawartości węgla organicznego, azotu ogólnego, przyswajalnych form fosforu, potasu, magnezu oraz manganu, cynku, miedzi, boru i żelaza) w płodozmianie ekologicznym. Zmianowanie obejmowało następujące gatunki roślin rolniczych: ziemniak, owies, łubin żółty, żyto, facelia (od 2010 roku gryka). Oprócz gatunków głównych uprawiano 3 gatunki roślin międzyplonowych: peluszka, gorczyca biała, seradela. Źródłem składników pokarmowych był obornik stosowany pod ziemniaki (25 tźha-1) i pod owies (12,5 tźha-1), przyorywana słoma i biomasa roślin międzyplonowych, wapno węglanowe, biologiczne wiązanie azotu oraz opad z atmosfery. Próbki glebowe z warstwy 0-20 cm pobierano jesienią każdego roku. Zmiany w glebie oceniono przy wykorzystaniu analizy regresji liniowej. Stwierdzono poprawę odczynu gleby oraz tendencję wzrostu zawartości węgla organicznego, azotu ogólnego i magnezu, a spośród mikroelementów miedzi, manganu i cynku. W przypadku fosforu i potasu oraz żelaza i boru wykazano niewielkie tendencje spadku ich zawartości w glebie. Generalnie większe zawartości składników w glebie stwierdzono na obiekcie nienawadnianym w porównaniu do nawadnianego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Agrobiogazownia w Kostkowicach. Pierwsze doświadczenia

15 listopada 2010 r., otwarto w Zakładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki Państwowym Instytucie Badawczym pierwszą na Śląsku i jedną z pierwszych w Polsce agrobiogazowni. Inicjatywa jej budowy zrodziła się z przekonania o słuszności badań i wdrożeń odnawialnych źródeł energii, z przekonania, że rolnictwo jako główny producent biomasy może odegrać w tym obszarze znaczącą rolę, wreszcie z przekonania, że ujarzmienie energii biomasy ma korzystny wpływ na efekt cieplarniany, w wytworzeniu którego rolnictwo ma także swój udział. Założono, że agrobiogazownia oprócz funkcji produkcyjnych pełnić będzie funkcje edukacyjne i badawcze dla wszystkich potencjalnych odbiorców tego rodzaju usług. W agrobiogazowni, do produkcji biogazu wykorzystywane są produkty uboczne i odpadowe, w tym uciążliwe dla środowiska odpady z produkcji zwierzęcej. Biomasa roślinna stanowi dodatek umożliwiający prawidłowy przebieg procesu fermentacyjnego i uzysk biogazu. Opisano rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne istotnych etapów produkcji biogazu - magazynów substratów ich dozowania i rozdrabniania oraz transportu do komór fermentacyjnych, ich higienizacji lub pasteryzacji, sposobu postępowania z produktem ubocznym - pulpą pofermentacyjną, który stanowi wysokowartościowy nawóz organiczny zawierający pierwiastki biogenne, łatwiej przyswajalne przez rośliny, pozbawione uciążliwego zapachu. Jednym z celów badań jest określenie przydatności nawozowej i wartości plonotwórczej tej substancji. Ważnym elementem agrobiogazowni jest zespół kogeneracyjny, w którym następuje przetwarzanie energii biogazu w energie elektryczną i cieplną. Określenie efektywności pracy tej jednostki, a także wykorzystanie energii cieplnej, to także cel badań i pole dla innowacyjnych rozwiązań. Agrobiogazownia ma prototypowe rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne, stanowi swoisty poligon doświadczalny, a uzyskane wyniki, wnioski i zalecenia będą cennym wkładem w rozwój tego kierunku działalności. Będzie on stanowić dla rolnictwa źródło dochodu i prestiż, w rolę którego oprócz zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego, wpisany zostanie udział w zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego, z niewymiernymi walorami dla ochrony środowiska. Jest kolejnym ogniwem zlokalizowanego w Kostkowicach Centrum Energii Odnawialnych. Agrobiogazownia Instytutu Zootechniki PIB w Kostkowicach wpisuje się w realizację rządowych założeń zawartych w dokumencie "Kierunki rozwoju biogazowni rolniczych w Polsce w latach 2010-2020" z dnia 13 lipca 2010 r.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przydatność czosnku, rumianku i nagietka do zaprawiania nasion warzyw

Nasiona pietruszki korzeniowej odmiany Berlińska i sałaty gruntowej odmiany Ewelina zaprawiano sproszkowanym czosnkiem, zielem nagietka oraz rumianku indywidualnie i w kombinacji. Zaprawy ziołowe spowodowały istotne obniżenie polowej zdolności wschodów badanych roślin w stosunku do kombinacji kontrolnej (bez zaprawiania). W przypadku sałaty najniższa zdolność wschodów występowała w kombinacji zaprawianej mieszaniną czosnku i rumianku, a w przypadku pietruszki samym rumiankiem. Najwyższy plon sałaty uzyskano z nasion niezaprawianych. Zastosowane zaprawy ziołowe spowodowały obniżenie plonu sałaty o około 50% w porównaniu do kombinacji kontrolnej. Najniższy plon uzyskano w przypadku zaprawiania sproszkowanym nagietkiem i nagietkiem w kombinacji z czosnkiem. Zaprawianie nasion pietruszki czosnkiem w połączeniu z nagietkiem, czosnkiem z rumiankiem oraz rumiankiem w kombinacji z nagietkiem, spowodowało podwyższenie wysokości plonu świeżej masy w porównaniu z niezaprawianą kontrolą. Jednak tylko w przypadku kombinacji czosnku z nagietkiem była to różnica istotna. Plon roślin uzyskanych z nasion zaprawianych czosnkiem oraz nagietkiem nie odbiegał istotnie od plonu kombinacji kontrolnej. Najniższy plon uzyskano z nasion pietruszki zaprawianych rumiankiem.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Identyfikacja parametrów agregatu pojazd-lekka naczepa rolnicza GN2000 z zastosowaniem metody eksperymentalnej analizy modalnej

Przedstawiono wyniki identyfikacji agregatu pojazd-lekka naczepa rolnicza metodami eksperymentalnej analizy modalnej, Metody te pozwalają na identyfikację częstotliwości drgań własnych i wizualizację postaci drgań własnych agregatu. Uzyskane modele modalne mogą być stosowane do weryfikacji i walidacji modeli analitycznych, uzyskanych metodami elementów skończonych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wartość siewna i wigor ziarna pszenicy ozimej uprawianej zgodnie z systemem ekologicznym i konwencjonalnym

Celem doświadczeń była ocena podstawowych parametrów wartości siewnej oraz wigoru ziarna pszenicy ozimej w zależności od systemu uprawy, gęstości siewu i odmiany. Badania laboratoryjne wykonano w Katedrze Agronomii, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu na ziarnie pochodzącym z doświadczeń polowych Rolniczej Stacji Doświadczalnej Winna Góra należącej do Instytutu Ochrony Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego. W badaniach oznaczono: energię kiełkowania, zdolność kiełkowania oraz wigor ziarna za pomocą testu wzrostu siewki, testu szybkości wzrostu siewki, testu Hiltnera, testu wigorowego stresu kompleksowego. Ponadto określono długość i liczbę korzeni. System uprawy nie wpływał istotnie na jakość siewną ziarna pszenicy ozimej. Zagęszczenie siewu pszenicy ozimej powodowało jedynie zmniejszenie udziału ziarniaków anormalnie kiełkujących. Odmiana Mewa charakteryzowała się wyższymi parametrami wigoru wyrażonymi w teście wzrostu siewki, teście elektroprzewodnictwa, indeksu wigoru oraz wyższą zdolnością kiełkowania ocenianą w teście Hiltnera i teście stresu kompleksowego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Obowiązek wprowadzenia integrowanej ochrony roślin i związane z nim szanse dla rolnictwa ekologicznego

W związku z obowiązkowym wprowadzeniem integrowanej ochrony roślin od 1 stycznia 2014 roku Polska musi podjąć szereg działań. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosku, że wszystkie z nich będą korzystne również dla rolnictwa ekologicznego. Za działania, które mogą mieć największe znaczenie praktyczne dla rolnictwa ekologicznego uznano nacisk na hodowlę odpornościową odmian, wspieranie technik zmniejszających zależność od ochrony chemicznej oraz obowiązek przeszkolenia wszystkich osób profesjonalnie wykonujących zabiegi ochrony roślin w zakresie stosowania metod biologicznych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Fuzarioza kłosów i ziarna pszenicy ozimej (Fusarium spp.) w różnych systemach uprawy

W latach 2002-2004 przeprowadzono obserwacje dotyczące występowania fuzariozy na kłosach dwóch odmian pszenicy ozimej ('Korweta' i 'Mewa') uprawianej w systemie ekologicznym, konwencjonalnym, integrowanym i w monokulturze. Określano procent kłosów z symptomami choroby i stopień jej nasilenia. Fuzarioza kłosów w większym nasileniu wystąpiła w latach 2002 i 2004. W systemie ekologicznym, gdzie nie prowadzi się zabiegów chemicznych przeciwko patogenicznym grzybom, objawów fuzariozy nie było więcej aniżeli w systemach z prowadzoną ochroną fungicydową. Z ziarniaków izolowano głównie Fusarium poae, F. tricinctum, F. culmorum.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ utrzymania krajowych gęsi odmian południowych zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego na jakość mięsa

Celem badań podjętych w Instytucie Zootechniki PIB było określenie jakości mięsa gęsi krajowych południowych trzech
stad zachowawczych, w powiązaniu z chowem zgodnym z wymogami rolnictwa ekologicznego. Materiał doświadczalny
stanowiły populacje gęsi: lubelskie (Lu), kieleckie (Ki) i podkarpackie (Pd). Mięso z piersi i nóg gęsi z chowu ekologicznego
cechuje się bardzo dobrą wodochłonnością (27,59 mg%) oraz wysoką zawartością białka ogólnego (23,34%) i bardzo
niską tłuszczu (2,07%). Mięso pochodzące od krajowych gęsi odmian południowych, odchowywanych zgodnie z wymogami
rolnictwa ekologicznego, cechuje się dobrą jakością pod względem oczekiwań konsumenckich i technologicznych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozwój i struktura rolnictwa ekologicznego w Niemczech

Przedstawiono aktualny stan ilościowy i sytuację ekonomiczną rolnictwa ekologicznego w Niemczech. Wykorzystano materiały źródłowe Federalnego Urzędu Statystycznego oraz szeregu zrzeszeń i organizacji, działających na rzecz rolnictwa ekologicznego, jak np. BOLW, Soel, wydanych w latach 2008-2011. Z analizy tych materiałów wynika, że znaczący rozwój rolnictwa ekologicznego w Niemczech (jak również w całej Unii Europejskiej) nastąpił dopiero w latach 90. XX w., gdy stworzone zostały ramy prawne i organizacyjne oraz nastąpiło wsparcie środkami unijnymi i krajowymi. W 2010 roku powierzchnia gospodarstw ekologicznych w Niemczech wynosiła prawie 1 mln ha, a liczba gospodarstw ekologicznych sięgała ok. 22 tys. Na terenach byłego NRD udział gospodarstw ekologicznych wynosi blisko 9%, a więc prawie dwa razy tyle niż w dawnych Niemczech Zachodnich (5%). Średnia wielkość gospodarstw ekologicznych w Niemczech wynosi 45 ha. Prawie połowa rolniczych gospodarstw ekologicznych w Niemczech zrzeszona jest w różnego rodzaju stowarzyszeniach, a pozostała część gospodarstw (48,3%) funkcjonuje według unijnych przepisów rolnictwa ekologicznego. Gospodarstwa EU-Bio gospodarują na ok. 32% powierzchni oraz na relatywnie mniejszych obszarach użytków rolnych. W gospodarstwach ekologicznych w porównaniu do gospodarstw konwencjonalnych o podobnej wielkości ekonomicznej i strukturze, występuje wyższa obsada pracowników (o ok. 30%) oraz dwa razy większe wydatki na personel, a także uzyskuje się o ponad połowę niższe plony pszenicy i o ok. 20% niższą wydajność mleka. Zdaniem ekspertów, niemieckie rolnictwo ekologiczne nadal ma znaczny potencjał wzrostu.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Plonowanie wybranych odmian pszenicy jarej w uprawie ekologicznej i integrowanej

Badania prowadzono w latach 2008-2010 wykorzystując doświadczenie założone w 1994 r. w Stacji  doświadczalnej IUNGPIB w Osinach (woj. lubelskie), w którym porównuje się różne systemy gospodarowania. Celem badań było porównanie plonowania kilku odmian pszenicy jarej w ekologicznym i integrowanym systemie produkcji oraz określenie przyczyn zróżnicowania ich plonów w obu systemach. Zakres badań obejmował: plon ziarna i komponenty plonowania, analizę zachwaszczenia łanu oraz ocenę porażenia podstawy źdźbła i liści pszenicy jarej przez patogeny grzybowe. W systemie ekologicznym, średnio za 3 lata dla czterech odmian, uzyskano o 34% mniejszy plon ziarna niż w uprawie integrowanej, a różnica ta w latach wahała się w granicach od 33 do 36%. W przypadku poszczególnych odmian różnica ta wahała się od 32% (Tybalt i Vinjett) do 38% (Parabola). Mniejszy plon ziarna w systemie ekologicznym był spowodowany mniejszą obsadą kłosów o około 16% oraz obniżoną w podobnym stopniu masą 1000 ziaren. Spośród 9 porównywanych odmian pszenicy jarej uprawianych w systemie ekologicznym wyższym poziomem plonowania wyróżniały się odmiany Tybalt, Żura, Zadra i Vinjett, zaś mniejszym odmiany Bryza, Nawra i Parabola. Stosowanie wsiewki koniczyny z trawami skutecznie ograniczało zachwaszczenie łanu pszenicy jarej, gdyż sucha masa chwastów w fazie dojrzałości woskowej wynosiła średnio tylko 36 g/m2. Nasilenie chorób pszenicy w uprawie ekologicznej było małe, gdyż dobry płodozmian ograniczał rozwój patogenów podstawy źdźbła, a wysokie temperatury i małe opady w czerwcu i lipcu nie sprzyjały rozwojowi chorób liści. Większą podatnością na obie grupy patogenów wyróżniała się odmiana Parabola, zaś mniejszą Tybalt.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Efekty deszczowania i różnych systemów uprawy grochu siewnego odmiany Ramrod

W doświadczeniach przeprowadzonych w latach 2005-2008 badano wpływ deszczowania i systemu uprawy (ekologicznego, integrowanego i konwencjonalnego) na plony i efekty ekonomiczne uprawy grochu siewnego. Stwierdzono większe przyrosty plonów nasion, białka w nasionach i ogółem w biomasie roślin w uprawie systemami integrowanym i konwencjonalnym, w porównaniu do ekologicznego, w warunkach deszczowania niż warunkach bez tego zabiegu. Deszczowanie, średnio dla systemów uprawy, zwiększyło plon nasion o 1,59 t/ha (119,5%), plon słomy o 0,80 t/ha (18,9%), plon białka w nasionach o 285,5 kg/ha (83,2%) i plon białka ogółem w nasionach i słomie o 303,9 kg/ha (43,4%). Plony nasion i ich białka w systemie integrowanym i konwencjonalnym były podobne i wyraźnie wyższe w porównaniu do systemu ekologicznego. W przypadku słomy plony przyrastały wraz ze zwiększaniem intensywności uprawy w systemach. Produktywność 1 mm wody z deszczowania była większa w systemach o wyższej intensywności uprawy. Deszczowanie obniżyło zawartość białka w nasionach i słomie. Najbardziej opłacalna, z uwzględnieniem dopłat odpowiednich dla systemów uprawy, w obu wariantach wodnych okazała się uprawa wg systemu ekologicznego. Deszczowanie, średnio dla systemów uprawnych, zwiększyło nadwyżkę bezpośrednią, bez pomniejszania jej o koszty zabiegu, o 1611,7 zł/ha.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena kolonizacji nadziemnych części roślin oraz gleby przez grzyba owadobójczego Isaria fumosorosea stosowanego do zaprawiania nasion kukurydzy oraz bobiku

Doświadczenie laboratoryjne wykonano na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie, w Katedrze Ochrony Środowiska Rolniczego. Nasiona kukurydzy oraz bobiku zostały zaprawione zarodnikami grzyba owadobójczego Isaria fumosorosea w dawce 4,2 x 1011/1 kg nasion. Zarodniki grzyba owadobójczego pozyskano z hodowli na podłożu Sabouraud Dextrose Agar (SDA). Celem doświadczenia było określenie możliwości kolonizacji fyllosfery badanych roślin, a także gleby torfowej, do której zostały wysiane nasiona zaprawione zarodnikami grzyba owadobójczego. Uzyskane wyniki wskazują na możliwość zastosowania grzybów owadobójczych do zaprawiania materiału siewnego, wykorzystywanego w gospodarstwach ekologicznych. Wykazano, iż grzyb owadobójczy Isaria fumosorosea jest zdolny do kolonizacji fyllosfery kukurydzy oraz bobiku. Zaobserwowano występowanie grzyba na liściach badanych roślin. Do oceny kolonizacji gleby zastosowano metodę owadów pułapkowych, z wykorzystaniem larw mącznika młynarka (Tenebrio molitor L.). Stwierdzono, że grzyb Isaria fumosorosea szybko rozprzestrzenia się w podłożu i wykazuje dużą patogeniczność w stosunku do owadów testowych. Na podstawie uzyskanych wyników można wnioskować, iż grzyb owadobójczy Isaria fumosorosea może być wykorzystany do ochrony roślin przed szkodnikami zarówno glebowymi, jak i atakującymi nadziemne części roślin.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza energochłonności produkcji ziemniaka jadalnego w gospodarstwach ekologicznych

Przedstawiono wyniki badań nad energochłonnością uprawy ziemniaka jadalnego w systemie rolnictwa ekologicznego. Badania wykazały, że ekologiczna uprawa ziemniaka jadalnego charakteryzuje się większymi niż technologie konwencjonalne nakładami energetycznymi na pracę ludzką i paliwo, a mniejszymi na materiały. W ekologicznych technologiach uprawy ziemniaka, w strukturze realizowanych zabiegów mechanizacyjnych, największa energochłonność skumulowana wystąpiła przy zbiorze (średnio 998 MJźha-1) oraz uprawie roli (średnio 712 MJźha-1). Ekologiczne technologie uprawy ziemniaka charakteryzują się niską efektywnością energetyczną i wysokim wskaźnikiem jednostkowej energochłonności.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ deszczowania i nawożenia azotem na plonowanie oraz bilans N, P i K w uprawie jęczmienia jarego

W pięcioletnim doświadczeniu przeprowadzonym w latach 2008-2012, wykazano, że zastosowanie dawki 100 kg N*ha-1, niezależnie
od wariantu wodnego, było bezpieczne dla środowiska i nie powodowało nadwyżki 30 kg N*ha-1. Niezależnie od poziomu
uzyskiwanych plonów, zastosowane dawki fosforu i potasu powodowały powstawanie nadwyżki bilansowej tych
składników, a zwłaszcza potasu. Plony ziarna jęczmienia jarego zależały od współdziałania deszczowania z nawożeniem
azotowym, a optymalną dawką azotu było 100 kg N*ha-1.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Pszczelarstwo ekologiczne w Europie i na świecie

W 2010 roku, w dniach od 27 do 29 sierpnia w bułgarskiej miejscowości Nessebar, położonej na Słonecznym Brzegu odbyła się I światowa konferencja dotycząca pszczelarstwa ekologicznego. Jej wiodącym tematem były zasady prowadzenia pasiek ekologicznych w różnych krajach europejskich i pozaeuropejskich. Głównym organizatorem był Komitet Naukowy Apimondii, a koordynatorem konferencji był znany w pszczelarskim świecie naukowym Stefan Bogdanov. Warto także podkreślić obecność na całej konferencji Prezydenta Apimondii - Gillesa Ratii, co może świadczyć o ważności zagadnień pszczelarstwa ekologicznego i jego rosnącym znaczeniu. Na zakończenie konferencji został powołany komitet działający przy Apimondii, który ma za zadanie wypracować główne kierunki pszczelarstwa ekologicznego prowadzonego w coraz trudniejszych warunkach środowiskowych. W dziewięciu krajach Unii Europejskiej pasieki ekologiczne posiada od 0,1 do 13,0% ogółu pszczelarzy. W 7 krajach UE (Bułgaria, Niemcy, Francja, Grecja, Włochy, Szwajcaria, Hiszpania) liczba certyfikowanych rodzin pszczelich w pasiekach ekologicznych waha się w granicach od 1 000 do 100 000, co stanowi od 0,1 do 8% stanu liczbowego rodzin pszczelich, przy czym największa liczba dotyczy Włoch. Na jednego pszczelarza w tych krajach przypada od 11 rodzin (Włochy) do 300 w Bułgarii i Hiszpanii. Jeden pszczelarz zatem obsługuje średnio ok. 141 rodzin pszczelich, podczas gdy na jednego pszczelarza konwencjonalnego przypada jedynie 28 rodzin. Bezsprzecznym, europejskim liderem w pszczelarstwie ekologicznym są Włochy ze 100 000 rodzin ekologicznych, zaś na drugim miejscu znajduje się Hiszpania z 57 600 rodzin. Niespodziewanie, na trzecim miejscu znajduje się Bułgaria, na terenie której znajduje się 44 861 certyfikowanych rodzin pszczelich. Poza Macedonią gdzie znajduje się 15 000 certyfikowanych rodzin pszczelich (15% ogółu rodzin) w większości krajów europejskich i nie należących do UE, pszczelarstwo ekologiczne znajduje się na początku drogi rozwoju. Spoza krajów europejskich największym producentem miodu ekologicznego jest Brazylia. Produkcja w tym kraju sięga 40 000 ton. Argentyna ze swoją produkcją miodu ekologicznego znajduje się na drugim miejscu (dane z roku 2008 mówią o 51 970 ekologicznych rodzinach pszczelich i produkcji wynoszącej ok. 1 279 ton). Na trzecim miejscu plasuje się Meksyk gdzie roczna produkcja certyfikowanego miodu wynosi około 1 150 ton.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Niewspółmierność paradygmatów w naukach rolniczych na przykładzie rolnictwa ekologicznego i konwencjonalnego

W pracy przyjęto założenie, iż ekologiczny system gospodarowania reprezentuje nowy paradygmat we współczesnym rolnictwie. W celu uzasadnienie przyjętego twierdzenia wykorzystano filozoficzną koncepcję T. Kuhna z jego podstawową tezą o niewspółmierności paradygmatów, a także oryginalną interpretację tej tezy zaproponowaną przez K. Jodkowskiego. W pracy starano się wykazać, iż konkurujące paradygmaty generują zupełnie odmienne definicje tego samego obszaru rzeczywistości. Według Jodkowskiego jest to spowodowane zmianą ontologii. Niewspółmierność paradygmatów powoduje obiektywną niemożność porównywania obu systemów rolniczych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ parametrów wytłaczania prototypowej prasy ślimakowej na jakość oleju i wytłoków z lnianki siewnej

Lnianka siewna (Camelina sativa L.) jest drobnoziarnistą rośliną oleistą. Mała średnica jej nasion, stanowi duże utrudnienie przy wytłaczaniu z nich oleju najczęściej spotykanymi prasami ślimakowymi. Wychodząc naprzeciw temu problemowi Przemysłowy Instytut Maszyn Rolniczych w Poznaniu we współpracy z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu, opracował konstrukcję zestawu urządzeń przeznaczonych do wytłaczania oleju z nasion lnianki siewnej i innych oleistych roślin drobnoziarnistych. W pracy przedstawiono porównawcze wyniki badań procesu wytłaczania i jakości oleju oraz wytłoków z nasion lnianki siewnej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport