rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rozważania wokół księgi jubileuszowej Profesora Józefa Półturzyckiego

Artykuł przedstawia rozważania dotyczące księgi jubileuszowej dla Profesora Józefa Półturzyckiego. Autorka tekstu ukazuje wagę doceniania i odkrywania na nowo autorytetów w dzisiejszym świecie, których działania naukowo-dydaktyczne będą realizowane w świetle Pampaedii.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Uczenie się w perspektywie biograficzności. Perspektywa andragogiczna

Chęć zrozumienia istoty/specyfiki procesu uczenia się człowieka od wielu lat intryguje badaczy, prowokując ich do podejmowania różnego rodzaju aktywności poznawczych. Warto jednak dostrzec, iż pomimo wielu ważnych rozstrzygnięć definicyjnych pytania dotyczące natury procesu uczenia się wciąż pozostają bez jednoznacznych odpowiedzi. Myślenie andragogów od wielu lat koncentruje się na aktywności i roli jednostki w procesie
całożyciowego uczenia się oraz bliskiej relacji: indywidualne doświadczenie życiowe – proces uczenia się – biograficzność. Badacze dostrzegają nie tylko potencjał edukacyjny indywidualnych doświadczeń życiowych (uczenie się w trakcie życia), ale również wartość refleksji nad biografią, która to staje się źródłem biograficznego uczenia się. Niniejszy artykuł stanowi głos w dyskusji dotyczącej uczenia się i biograficzności. Prezentowane treści odnoszą się do takich wątków: rozumienie biografii z perspektywy andragogicznej, proces biograficznego
uczenia się. Całość podejmowanych rozważań kończy refleksja na temat relacji: proces uczenia się – biograficzność.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Paradygmaty w perspektywie zmian społecznych. Zarys problemu

Artykuł podejmuje próbę zarysowania tendencji we współczesnych badaniach społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem badań pedagogicznych. Podstawą rozważań są paradygmaty, jako podstawa tworzenia wiedzy, które rozpatruję z trzech perspektyw: stabilizacji, zmiany oraz użyteczności. Posługuję się przykładem osobistych zmagań nad dylematem związanym z adekwatnością badań prowadzonych w paradygmacie pozytywistycznym, ale w sytuacji zwrotu humanistycznego i postmodernistycznego. Jednym z rozwiązań
powstałego dylematu jest odwołanie się do celu badań i użyteczności przyjętej perspektywy w stosunku do ontologii i epistemologii zjawiska.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Idee republikańskie i ich znaczenie dla rozwoju aktywności obywatelskiej

Celem artykułu jest opis i analiza myśli republikańskiej w konfrontacji ze współczesną polską rzeczywistością. Obecnie ważną kwestię stanowi rosnące zafascynowanie założeniami republikańskimi i doszukiwanie się w nich udziału w uzupełnianiu elementów myśli liberalnej oraz próby przekształcania istniejących aktualnie demokracji. Autorka prezentuje ideę republikańską wplecioną w całościową wizję społeczeństwa ze szczególnym uwzględnieniem roli obywatela w tworzeniu wspólnoty. Pokazuje także, w jaki sposób nieformalna edukacja dorosłych może przyczynić się do wzmacniana uczestnictwa w sferze publicznej i budowania tym samym stabilności demokratycznego ładu społecznego. Problematyka ta jest istotna z punktu widzenia określenia kierunku rozwoju współczesnej demokracji i społeczeństwa obywatelskiego.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Zmiana i uczenie się w perspektywie edukacji dorosłych. Przykład projektu Lives in changing „Butterfly”

Zagadnienia poruszane w poniższym tekście odnoszą się do zasadniczej diady w teorii i praktyce edukacji dorosłych, jaką stanowi uczenie się i zmiana. Poniżej analizowana jest kategoria pojęciowa „zmiana”, w szczególności zaś rozumienie zmiany społecznej, zmiany rozwojowej i zmiany osobowej. Tekst ujawnia kategorię zmiany w refleksji andragogicznej, najczęściej odnoszonej do funkcjonowania systemu edukacji dorosłych. Na przykładzie projektu edukacyjnego Lives in changing „Butterfly” zostanie ukazana zmiana spowodowana edukacją/uczeniem się w wyniku zastosowania edukacyjnej metody warsztatów przyszłości. Rezultaty projektu mają odniesienie do teorii i praktyki procesu uczenia się dorosłych.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Teoria uczenia się transformatywnego autorstwa Jack’a Mezirowa

Przedmiotem teorii autorstwa znanego amerykańskiego andragoga, Jack’a Mezirowa jest uczenie się transformatywne, czyli specyficzny dla człowieka dorosłego proces uczenia się, polegający na zmianie sposobu, w jaki nadawane jest znaczenie indywidualnemu doświadczeniu. Strukturą wykorzystywaną do interpretowania doświadczeń jest tzw. rama odniesienia (frame of reference). Jest to zespół przyjmowanych przez nas założeń (przesłanek) i przewidywań dotyczących stanu rzeczy podlegającemu interpretacji. W sytuacjach gdy istniejąca rama nie pozwala na sprawne interpretowanie nowych doświadczeń, na skutek krytycznej refleksji, może dojść do jej zmiany (reframing). Może się to odbyć przez zmianę punktu widzenia (points of view) lub nawyku mentalnego (habit of mind). Zdolność do krytycznej refleksji jest zdaniem Mezirowa istotą uczenia się ludzi dorosłych, a transformacja – celem edukacji dorosłych.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Kolonializm jako system wychowawczy. Na przykładzie sytuacji Brazylii – ojczyzny Paula Freirego

Życie wartościowe jednostek i budowanych przez nie wspólnot to cel, który rozpoznajemy jako pożądany. Czy umiemy do niego wychowywać? Czy w ogóle współcześnie można do niego wychować? Szczególna w tym zakresie jest sytuacja krajów postkolonialnych. Naznaczone kilkusetletnim brzemieniem panowania obcych najeźdźców często, jako społeczeństwa, pozostają wewnętrznie rozbite. Tak jest w przypadku Brazylii, ojczyźnie Paula Freirego. W swojej klasycznej pracy Pedagogy of the Oppressed podejmuje on temat sytuacji społeczeństwa brazylijskiego po zniesieniu kolonializmu w latach 60. ubiegłego wieku. Po przedstawieniu pojęć i tła historycznego oraz społecznego ówczesnej Brazylii skupimy się w tekście na ograniczeniach wbudowanych w – skolonizowanych od pokoleń – Brazylijczyków do tworzenia życia wartościowego swojego osobistego oraz wspólnego. Pokażemy jak kolonialny
system wychowawczy pozbawia wartości życie jednostek i wspólnot.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Spór o Elżbietę Zawacką – żołnierza i pedagoga

Autor z uznaniem przyjmuje wydanie nowej pracy o biografii i zasługach wojskowych oraz naukowych Elżbiety Zawackiej – nauczycielki, żołnierza, profesora uniwersytetu i generała Wojska Polskiego autorstwa Katarzyny Minczykowskiej pt. Cichociemna. Generał Elżbieta Zawacka „Zo”. Autorką pracy jest byłą współpracowniczką profesor Elżbiety Zawackiej i nie tylko przeanalizowała archiwalne zasoby Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej, ale także archiwa Instytutu Pamięci Narodowej, Uniwersytetu Gdańskiego i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz materiały zdeponowane w Londynie, gdzie mieścił się sztab Naczelnego Wodza, do którego w 1943 roku dotarła kapitan Zawacka jako kurier z Warszawy, od komendanta Armii Krajowej. Zgromadzone materiały pozwoliły dość szczegółowo przedstawić lata szkolne i młodość Zawackiej, jej studia i działalność w Wojskowej Służbie Kobiet, formacjach NSZ i AK, a następnie w okresie powojennym, jako studentki i doktorantki, nauczycielki szkół dla dorosłych. Sporo informacji przekazuje o aresztowaniu i prześladowaniach więzionej bohaterki narodowej i jej uwolnieniu. Autor prowadzi także polemikę z K. Minczykowską i wskazuje zaniedbania w wykorzystywaniu prac wydanych w 2009 roku, informacji o habilitacji i przewodzie profesorskim, ogólnikowe potraktowanie działalności w Międzynarodowej Radzie Kształcenia na Odległość, a także pracy naukowej w uniwersytetach gdańskim i toruńskim. Podstawowe prace nie zostały ujęte w bogatej bibliografii, a sporo przemilczeń i ogólników wymaga uzupełnień i korekt. Autor analizy wnosi wkład w optymalne ukazanie życia i zasług Elżbiety Zawackiej.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Od kapitału adaptacyjnego do rozwojowego Polaków. Niektóre uwarunkowania zmiany

Artykuł dotyczy uwarunkowań przejścia od kapitału adaptacyjnego do rozwojowego
Polaków w cyklu życia. Prezentowany tekst ma charakter analizy źródeł zastanych:
publikacji z obszaru nauk społecznych, raportów z badań, strategii dotyczących różnych sfer
życia w Polsce. Zwrócono w nich szczególną uwagę na bariery rozwoju cywilizacyjnego Polski,
kapitał dzieci, sytuację i postawy współczesnej młodzieży, potencjał dorosłych do zmiany,
zależność między poziomem alfabetyzacji w dzieciństwie a jakością życia w dorosłości. Podstawą
zmian w kierunku pomnażania kapitału rozwojowego zbudowanego na autonomii jednostek
jest społecznie uzgodniona i konsekwentnie realizowana przez kilkadziesiąt lat narodowa
strategia rozwoju edukacji, której w Polsce od przełomu 1989 r. nie posiadamy

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Analiza recepcji teorii starzenia się w Polsce na przykładzie teorii aktywności i teorii wycofania

Celem artykułu nie jest rekonstrukcja dwóch klasycznych teorii starzenia się – teorii aktywności oraz teorii wyłączania, ale prezentacja ich recepcji przez polskich naukowców. Podstawą przeprowadzenia tej analizy, oprócz potrzeby sprawdzenia stanu wiedzy o teorii starzenia się, jest konieczność przyjrzenia się efektom wysiłku, jaki włożono w rekonstrukcję głównych perspektyw teoretycznych w polskiej gerontologii społecznej. Tematyka podjęta w artykule wydaje się ważna, a to dlatego, że jakość recepcji teorii starzenia się ma istotny wpływ na prowadzone badania. Lepsza jakość rekonstrukcji teorii powinna skutkować szerszym ich wykorzystaniem, zarówno w badaniach eksploracyjnych, jak i weryfikacyjnych, przykładowo jako źródło hipotez, pytań badawczych, a także eksplanacji i zrozumienia pozyskanych danych. Wnioski z przeprowadzonej analizy ujawniły, że w większości przypadków recepcje prezentowane w polskim piśmiennictwie gerontologicznym są fragmentaryczne, ubogie pod względem opisu i przedstawienie genezy. Często brakuje krytycznych komentarzy. Zaproponowane zostały metody analizy pozwalające na podniesienie jakości nowo powstających recepcji teorii starzenia się.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Lokalny ośrodek wiedzy i edukacji – centrum inicjowania i koordynowania edukacji dorosłych w społecznościach lokalnych

Celem artykułu jest zaprezentowanie idei powoływania lokalnych ośrodków wiedzy i edukacji w Polsce, będących centrami inicjowania i organizowania edukacji pozaformalnej dla osób dorosłych w ich najbliższym otoczeniu. Inicjatywa ta koordynowana jest przez Ministerstwo edukacji Narodowej w ramach wdrażania programu na rzecz upowszechniania edukacji dorosłych w Polsce oraz zwiększania dostępu tej grupy do różnych form uczenia się przez całe życie, ze szczególnym uwzględnieniem osób o niskim poziomie kompetencji kluczowych i/lub nieuczestniczących w zorganizowanych formach edukacji. W artykule przedstawiono założenia, cele i etapy realizacji pilotażowego projektu „Akademia Wiedzy Koniecznej – nowe oblicze szkoły jako Lokalnego Ośrodka Wiedzy i edukacji” realizowanego przez Politechnikę Wrocławską, finansowanego ze środków Unii europejskiej i budżetu państwa w ramach Programu Operacyjnego Wiedza edukacja Rozwój. W efekcie projektu powstało 20 lokalnych ośrodków wiedzy i edukacji w siedmiu województwach w Polsce. W trakcie półrocznej działalności LOWe testowany był model funkcjonowania ośrodków, u którego podstaw legły założenia andragogiki i psychologii rozwoju człowieka dorosłego. Przyjęte w modelu rozwiązania, które w najwyższym stopniu wpłynęły na aktywizację edukacyjną dorosłych, są następujące: elastyczna oferta LOWe oparta na diagnozie potrzeb edukacyjnych dorosłych, kształcenie uwzględniające specyfikę uczenia się dorosłych, bliskość LOWe w stosunku do miejsca zamieszkania, wykorzystanie zasobów i infrastruktury szkół, współpraca LOWe z instytucjami ze swojego otoczenia, integracja społeczności lokalnej. założenia modelu, które nie sprawdziły się w fazie testowania, to: koncentracja na rozwoju kompetencji ważnych dla rozwoju zawodowego, zakres zadań kadry LOWe (tj. prowadzenie zajęć dla dorosłych), towarzyszenie w zmianie. Przeprowadzona ewaluacja była przesłanką do modyfikacji modelu LOWe. Wnioski wynikające z ewaluacji tego projektu i dwóch innych zrealizowanych w tym samym czasie będą stanowić podstawę do następnych interwencji konkursowych mających na celu uruchomienie kolejnych LOWe w kraju.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Raport z realizacji projektu pt. „Wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych – wspólna sprawa” (2016–2018). Wybrane propozycje środowiska osób z niepełnosprawnościami sensorycznymi

W latach 2016–2018 zrealizowano projekt pt. „Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych – wspólna sprawa”. Jego celem było określenie rodzajów i przejawów dyskryminacji osób z niepełnosprawnością w ramach poszczególnych praw zawartych w konwencji. Pierwszy etap projektu polegał na identyfikacji przejawów dyskryminacji niepełnosprawnych, drugi na wskazaniu niezbędnych zmian prawnych i pozaprawnych na rzecz ich usunięcia. Wykorzystując metodę analizy źródeł zastanych, przedstawiono dane pochodzące z pierwszego etapu realizacji projektu na temat edukacji dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami sensorycznymi, zebrane na podstawie opinii uzyskanych od osób dorosłych: 237 osób z niepełnosprawnością wzrokową, 122 osób głuchoniewidomych, 216 osób z niepełnosprawnością słuchową. Opisano bariery oraz propozycje zmian aktów prawnych, regulujących pomoc edukacyjną, rehabilitacyjną i terapeutyczną oraz możliwe kierunki badań naukowych, stanowiących pokłosie realizacji analizowanego projektu.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Gotowość uczestników projektu UnI-KoMP-AS do zmian

Umiejętność przystosowania się do zmian, gotowość do uzupełniania, zmieniania wykształcenia staje się ważna w kontekście nasilenia przemian w różnych dziedzinach naszego życia. Artykuł jest raportem z badań, w których szukano odpowiedzi na pytanie o poziom gotowości do zmian wśród studentów. Pomiar został zrealizowany z wykorzystaniem strategii ilościowej. Badania zostały przeprowadzone za pomocą metody sondażu diagnostycznego. Do prowadzonych badań wykorzystano Kwestionariusz gotowości do zmiany autorstwa Roberta Kriegela i Davida Brandta, w tłumaczeniu Anny Paszkowskiej-Rogacz. Formularz zawiera 35 twierdzeń opisujących przekonania, postawy i zachowania dotyczące różnych sytuacji życiowych. Badany odpowiada, korzystając z sześciostopniowej skali. Umożliwia to identyfikację siedmiu następujących cech: pomysłowości, napędu, pewności siebie, optymizmu, podejmowania ryzyka, zdolności adaptacyjnych i tolerancji niepewności. W projekcie UNI-KOMP-AS brali udział studenci kierunków humanistyczno-społecznych. Wyniki pokazują, że respondenci wykazują wysoki poziom gotowości do zmiany. Pozytywnie interpretują otaczającą ich rzeczywistość (89,1%). Deklarują, że niepowodzenia nie działają na nich demotywująco. Wyciągają z nich wnioski na przyszłość. Akceptują możliwość pojawienia się nowych i nieprzewidzianych sytuacji w trakcie realizacji powierzonego im zadania. Większość badanych wykazuje, że żyje chwilą.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Edukacja w narracjach osób należących do pokolenia 30+ i 60+. obszary różnic

W niniejszym artykule autorka prowadzi rozważania dotyczące różnic w postrzeganiu wiedzy, procesów uczenia się i aktywności edukacyjnych między pokoleniem 30+ i 60+. Przedstawione wnioski są wynikiem analizy materiału zgromadzonego podczas badania, osadzonego w paradygmacie interpretatywnym, przeprowadzonego metodą wywiadów częściowo kierowanych. Autorka charakteryzuje obszary, w których różnice między młodymi dorosłymi a pokoleniem 60+ są najbardziej widoczne, zestawiając podejście pełne zaufania w przypadku pokolenia 60+ z krytycznym stosunkiem do edukacji pokolenia 30+.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Starzeć się to znaczy dojrzewać. Starość jako kategoria aksjologiczna w geragogice

W tekście autorka ujmuje szeroko rozumianą starość w odniesieniu do aksjologicznie pojmowanej kategorii dojrzewania, wykraczającej w przyjętym znaczeniu poza aspekt biologiczny. Rozpatruje więc starzenie się jako proces dojrzewania do pełni człowieczeństwa, wyrażający się w osiąganiu transcendentalnych wartości. Tak pojmowane starzenie się autorka odnosi do wybranych koncepcji starości. Analizuje je jako dojrzewanie w ujęciu holistycznym i biograficznym, jako wynik aktywności świadomego podmiotu i procesu uczenia się. Włącza aksjologiczne ujęcie starości jako dojrzewania w obszar refleksji geragogiki jako subdyscypliny pedagogicznej.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Edukacja w późnej dorosłości na tle przemian w naukach społecznych

Artykuł ma charakter przeglądowy, jego celem jest pokazanie zmian w rozumieniu pojęcia edukacji osób starszych na tle przemian w naukach społecznych, takich jak psychologia, socjologia, gerontologia. Wyróżniono i omówiono trzy fazy rozwoju sposobów naukowego myślenia o edukacji w okresie późnej dorosłości w XX w.: lata 1940–1960, lata 1970–1980, po 1990 r.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Rola związków partnerskich w resocjalizacji i wykonywaniu kary wobec skazanych długoterminowych

Długoterminowa kara pozbawienia wolności powoduje szereg dolegliwości psychicznych i społecznych. Odizolowanie od dotychczasowych warunków życia na wolności, od rodziny, przyjaciół zmienia zachowania osadzonych, którzy zaczynają coraz bardziej koncentrować się na aktualnej sytuacji. Prowadzi to do zerwania więzi z osobami bliskimi pozostającymi na wolności. Celem opracowania było zbadanie roli związków partnerskich zarówno w życiu skazanych, jak i w procesie resocjalizacji, a w szczególności ustalenie specyfiki tych związków, roli, jaką pełnią w życiu obojga partnerów, oraz ewentualnych zmian, jakie dzięki tym relacjom zaszły w zachowaniu badanych w trakcie pobytu w zakładzie karnym. Na podstawie badań przeprowadzonych w oparciu o strategię jakościową i przy wykorzystaniu metody wywiadu omówiono dwa typy związków. Na podstawie materiału badawczego wskazano na oczekiwania badanych par dotyczące związków, czynniki wzmacniające i osłabiające funkcjonowanie ich relacji oraz na prognozę penitencjarną.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Dyskurs uczenia się przez całe życie: administrowanie kompetencjami czy pytanie o ich sens i znaczenie?

Autorzy niniejszego artykułu rozważają znaczenie koncepcji LLL przez pryzmat
sposobu w jaki opisuje się kompetencje w andragogice. W tym celu analizują oni dokumenty
– wytworzone przez polityków oraz publikacje dotyczące badań nad edukacją innych
autorów. W rezultacie identyfikują dwa sposoby opisu kompetencji. Pierwszy utożsamiany
jest z procesem administrowania edukacją, drugi z ich traktowaniem jako dyspozycji do uczenia
się. Pokazują w ten sposób, że o ile pierwszy ma charakter neoliberalny gdzie edukacja dla
rynku dominuje w opisie jej znaczenia, to drugi ma charakter konstruktu społeczno-kulturowego
zbudowanego wokół pytania – czemu służy edukacja?

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Współczesne związki intymne w sieci przeszkód i sprzeczności

W artykule przyglądam się przeszkodom i sprzecznościom, które wynikają ze zmienności naszej rzeczywistości i z jednej strony są charakterystyczne dla czasów, w których żyjemy – dlatego są nieredukowalne – a z drugiej utrudniają lub nawet uniemożliwiają ludziom tworzenie satysfakcjonujących związków intymnych. Traktowane jako opresyjne i niesprawiedliwe nierówności w związku, konieczność kompromisu przy dominacji różnych odmian indywidualizmu i koncentracji na „ja” czy negocjacyjny charakter relacji komplikują budowanie szczęśliwych związków oraz tak ważną w nich intymności.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Mężczyźni uczestniczący w czarnych protestach w Polsce. Ujęcie andragogiczne

Celem niniejszego tekstu jest opis fenomenu uczestnictwa mężczyzn w czarnych protestach w Polsce z perspektywy andragogicznej. Autor opracowania korzysta z opracowanej przez Petera Alheita metody biograficznej, w której występuje rozróżnienie między „biografizacją” i „biograficznością”. Przedmiotem analizy są narracje dwóch mężczyzn uczestniczących w tzw. czarnych marszach. Tekst koncentruje się na sposobach rozumienia udziału w tej mobilizacji, a także na społeczno-kulturowych i instytucjonalnych kontekstach uczenia się osób dorosłych. Czarny protest traktowany jest przez osoby badane jako ruch oddolny, spontaniczny i etyczny. znaczącymi kontekstami uczenia się badanych podmiotów są działalność instytucji Kościoła katolickiego i polskiego rządu, a także planowane zmiany prawne w zakresie aborcji. Dla badanych podmiotów ważna jest też wspólnota osób protestujących. Analiza materiału empirycznego pozwala na wyłonienie kwestii tożsamości protestujących (zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych) oraz szeroko pojmowanej problematyki obywatelskości, w tym polityczności (polityka widoczności, polityka głosu) protestu.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Anatomia (fantazmatu) męskiej porażki. (nie)radzenie sobie z doświadczeniem choroby żony. Analiza narracji nieformalnego opiekuna

Przedmiotem prezentowanych analiz jest refleksja męża kobiety z rakiem piersi nad funkcjonowaniem w roli jej nieformalnego opiekuna. W wypowiedziach narratora bardzo wyraźnie zarysowało się napięcie między wyobrażeniem o idealnym mężu i opiekunie a oceną własnych wysiłków w zakresie wspierania chorującej żony. Autoewaluacja dokonana przez narratora wypada zdecydowanie na jego niekorzyść, a przy tym pozostaje w jawnej sprzeczności z opisem podejmowanych przez niego działań na rzecz dobrostanu żony i wysokiej jakości ich związku.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Polki emigrantki w transnarodowych sytuacjach poradniczych

Autorka w swoim projekcie badawczym, wykorzystując teorię ugruntowaną (Anselma Straussa i Barneya glasera) w interpretacji wywiadów narracyjnych Polek emigrantek praktykujących migrację cyrkulacyjną, przedstawia transnarodowe sytuacje poradnicze. Odwołuje się do wybranych pojęć teoretycznych, np. transnarodowości, i ich rodzajów (linearnej, opartej na zasobach, reaktywnej) oraz sytuacji poradniczych opisywanych przez Alicję Kargulową jako współdziałanie, walka (gra), zakupiona przyjaźń. W części końcowej pokazuje niejednoznaczną, złożoną, wielowątkową dynamikę transnarodowych sytuacji poradniczych.

Czasopismo: Rocznik Andragogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika