Przywiązanie organizacyjne pracowników wiedzy i ich postawy wobec pozostawania aktywnym zawodowo w wieku 65 plus

Analizując sytuację społecznych, a w szczególności psychologicznych aspektów funkcjonowania człowieka  w pracy,  ostatnie  kilkanaście  lat  można  uznać  za  okres  zwiększonego  zainteresowania badaczy problematyką przywiązania organizacyjnego (organizational commitment) Zainteresowanie to wynika z dużej popularności tego tematu, jak i problematyki związanej ze starzeniem się społeczeństw głównie Europy i Stanów Zjednoczonych, a w szczególności Polski, w której ponad dwa lata temu wprowadzono nowe uregulowania prawne dotyczące obowiązku wydłużonej aktywności zawodowej. Coraz częściej, jak można zaobserwować analizując literaturę przedmiotu, przywiązanie organizacyjne staje się przedmiotem badań zróżnicowanych grup zawodowych, jednak jak dotąd badania te nie były prowadzone w środowisku pracowników wiedzy, a przede wszystkim nie dotyczyły ich stosunku do własnego zaangażowania zawodowego w wieku 65 plus. 
Przedmiotem opracowania jest więc problematyka przywiązania organizacyjnego pracowników wiedzy jako przedstawicieli zróżnicowanych zawodów, których praca wiąże się ze szczególną aktywnością intelektualną. Przywiązanie organizacyjne oznacza swoistą postawę wobec własnego miejsca 
pracy, która z jednej strony pozwala na rozwój osobisty, osiąganie zamierzonych celów i wartości i jest szansą na spełnianie się przez działanie nastawione na tworzenie i kreowanie nowych dóbr, z drugiej  strony  sprawia,  że  praca  jest  postrzegana  jako  przyjazne  miejsce  aktywności  i warunek zachowania równowagi między życiem osobistym i zawodowym. Celem opracowania jest uzyskanie odpowiedzi na pytania, jaki jest poziom przywiązania organizacyjnego wśród pracowników wiedzy i czy ma on związek z postawami wobec wizji własnego przyszłego zaangażowania zawodowego w wieku 65 plus, w aspekcie trzech jego komponentów: afektywnego, trwałości oraz normatywnego oraz czy dłuższy staż pracy w zawodzie jest czynnikiem towarzyszącym określonym postawom wobec aktywności zawodowej pracowników 65 plus?
Opracowanie jest złożone z dwóch części: teoretycznej, w której autorki podejmują problematykę identyfikacji z zawodem oraz identyfikacji organizacyjnej jako czynników współwystępujących bądź przyczyniających się do pojawienia się przywiązania do organizacji, a następnie komponentów tego przywiązania, jak również empirycznej – prezentującej wyniki badań własnych, przeprowadzonych wśród  98  pracowników  wiedzy o zróżnicowanym stażu pracy. Okazało się, że czynnikiem, który w największym stopniu kształtuje przywiązanie organizacyjne wśród osób 65 plus jest czynnik afektywny, pozwalający realizować swoje cele i wartości zawodowe oraz że przywiązanie organizacyjne ulega zwiększeniu wraz ze stażem pracy. Większe przywiązanie organizacyjne współwystępuje z dłuższym stażem pracy i postawą wobec własnej aktywności zawodowej jako osoby 65 plus.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uczelni Vistula
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o kulturze fizycznej, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne