rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Geneza, rozwój i zanik Wiączynia. Próba rekonstrukcji geograficzno-historycznej osadnictwa w aspekcie przemian zagospodarowania przestrzennego i rozplanowania wsi

Artykuł przedstawia wyniki badań dotyczących nieistniejących współcześnie wsi Wiączyń Polny i Leśny, na terenie których na początku XIX w. powstały nowe kolonie pruskie. Zbadano rozwój osadnictwa w średniowieczu i dokonano analizy zagospodarowania w okresie nowożytnym na tle stosunków prawno-własnościowych. Obie wsie pojawiły się w źródłach historycznych w XIV w. i wchodziły w skład dóbr królewskich. Przez większość czasu swego funkcjonowania były dzierżawione przez przedstawicieli szlachty, przy czym najdłużej były w posiadaniu rodu Lasockich. Były to stosunkowo niewielkie osady, zamieszkane przez chłopów pańszczyźnianych. W Wiączyniu były zlokalizowane: karczma i folwark, obejmujący dwór i zabudowania gospodarcze, w tym budynek browaru. W pracy dokonano również próby rekonstrukcji rozplanowania wsi i zbadano proces sukcesji osadnictwa. Wiączyń Polny miał formę nieregularnej wsi drogowo-placowej, a Wiączyń Leśny miał charakter wsi wielodrogowej. W wyniku kolonizacji pruskiej na ich miejscu powstały nowe wsie: Nowosolna, Wiączyń Dolny, Górny i Nowy. Były rozplanowane w postaci regularnych wsi liniowych, przy czym Nowosolna przyjęła formę unikatowej struktury, składającej się z ośmiu promienistych dróg wychodzących z centrum układu.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Śladami osadników fryderycjańskich w środkowej Polsce. Cmentarze i ich pozostałości

W artykule omówiono genezę i stan zachowania pozostałości cmentarzy ewangelickich usytuowanych w dawnych koloniach fryderycjańskich. Obszarem badań jest województwo łódzkie w obecnych granicach. Oprócz metryki powstania i krótkiego zarysu funkcjonowania nekropolii, analizie poddano także kontekst osadniczy, a mianowicie dawną i teraźniejszą lokalizację miejsc pochówku w krajobrazie kulturowym wsi. Uwzględniono również analizę współczesnych reliktów badanych cmentarzy pod kątem walorów kulturowych i ich ochrony.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Rozwój morfologiczno-przestrzenny Rovaniemi

Artykuł dotyczy historii kształtowania się współczesnej struktury morfologiczno-przestrzennej miasta Rovaniemi (Laponia, Finlandia). W wyniku przeprowadzonej analizy porównawczej chronologicznie zestawionych planów miasta metodą M.R.G. Conzena, uzupełnionej o kwerendę literatury dotyczącej historii miasta i badania terenowe, w dziejach Rovaniemi wydzielono sześć etapów rozwoju morfologiczno-przestrzennego. Wyodrębniono także szereg czynników, które wywierały wpływ na przestrzeń miasta w poszczególnych okresach jego rozwoju.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Rozwój przestrzenny i przemiany morfologiczne osiedli Wrocławia wyrosłych wokół dawnych wsi kmiecych

W latach 1928–1973 w granice Wrocławia wcielono trzy miasta (Brochów, Leśnicę i Psie Pole) oraz ponad 50 wsi, w wyniku czego powierzchnia miasta wzrosła z 49,2 do 292,8 km2. Wśród przyłączonych do miasta miejscowości można wyróżnić wsie: warzywnicze, kmiece i folwarczne. W większości przypadków stały się one jądrami genetycznymi, wokół których wyrosły obecne osiedla miasta. Na szczególną uwagę, z uwagi na zróżnicowane tempo i złożony charakter przemian morfologicznych, zasługują zwłaszcza wsie kmiece. Celem artykułu jest analiza rozwoju przestrzennego i głównych tendencji przemian morfologicznych osiedli powstałych w sąsiedztwie wsi kmiecych. Większość z nich położona jest w zachodniej i południowej części miasta. Ich wybór podyktowany był zaawansowaniem procesów rozwoju i zróżnicowania morfologicznego osiedli powstałych wokół dawnych wsi i stopniem przekształcenia pierwotnego siedliska wsi (od zachowanej po częściowo zachowaną i całkowicie wymienioną zabudowę zagrodową), od fazy minimalnych zmian pierwotnego układu (Jerzmanowo) po fazę zacierania formy inicjalnej i powstawania swoistej wewnątrzmiejskiego „zlepieńca” (Ołtaszyn – Wojszyce).

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Przemiany morfologiczne małego miasta na przykładzie Nowego Stawu

W artykule dokonano próby określenia przemian przestrzennych małego miasta, jakim jest Nowy Staw na Żuławach Wiślanych. Wydzielono okresy w rozwoju morfologicznym i funkcjonalnym oraz zaprezentowano najważniejsze determinanty, które miały wpływ na jego fizjonomię i morfologię. Nowy Staw ma genezę średniowieczną i od wieków odgrywał istotną rolę gospodarczą w delcie Wisły. Przede wszystkim była to rola handlowa i obsługi lokalnego zaplecza rolniczego. Pełnione funkcje znalazły swoje odzwierciedlenie w infrastrukturze, fizjonomii i rozplanowaniu przestrzennym. O specyfice miasta świadczą m.in.: zachowany lokacyjny układ przestrzenny, gotycka fara i ewangelicki zbór, zabudowa mieszkalna z XIX i XX w., zabytkowe obiekty przemysłowe oraz wiejskie zagrody. Ta mozaika nawarstwień historycznych, widoczna w postaci współczesnego krajobrazu kulturowego, nie została całkowicie zniszczona w wyniku drugiej wojny światowej ani powojennego okresu inwestycji komunalnych. Stanowi cenne dziedzictwo przeszłości, ale również potencjał i wyróżnik kulturowy miasta. Przemiany funkcjonalne, fizjonomii i przestrzeni, obserwowane w Nowym Stawie w ostatnich kilkunastu latach, w znacznym stopniu odzwierciedlają charakterystyczne cechy funkcjonowania małych miast w Polsce okresu transformacji. Wszystko to, w połączeniu z ciekawymi dziejami politycznymi, powoduje, że Nowy Staw stanowi niezwykle interesujący przedmiot badawczy dla geografii osadnictwa i geografii historycznej.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Koncepcja morfoznaku z kodem obrazowym i semantycznym w badaniach nad tożsamością transgranicznego miasta na przykładzie Cedyni

Artykuł o tożsamości transgranicznego miasta i jego mieszkańców ma charakter teoretyczno-empiryczny. Analizowany materiał stanowi nieznaczną część badań wykonanych na potrzeby projektu rewitalizacji. Autorka, podzielając tezę o wzajemnym oddziaływaniu struktur przestrzennych i społecznych, osią treści uczyniła założenie, że bez topofilii genius loci jest pojęciem pustym. Tekst składa się z sześciu części. Pierwsza w nich to wprowadzenie zawierające wyjaśnienie najistotniejszych terminów, następnie szczegółowo przedstawiono obszar badań, tkankę urbanistyczną oraz definicję i wzór morfoznaku. W ostatnich częściach przedstawiono wyniki konsultacji społecznych oraz podsumowanie.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Regularny układ przestrzenny miasta latynoamerykańskiego – historia i rozwój

Tematyka artykułu dotyczy układów przestrzennych miast w Ameryce Łacińskiej założonych przez Hiszpanów w okresie kolonialnym (od XVI do początków XIX w.). Plan szachownicowy, na którym zakładano miasta kolonialne, okazał się na tyle trwały, że współczesny rozwój tych ośrodków jest w dalszym ciągu zdominowany przez regularne układy urbanistyczne. Nie zawsze jednak odpowiadają one potrzebom wynikającym z dynamicznego wzrostu tych miast i rozwoju układów komunikacyjnych. Jednocześnie nowe zjawiska i procesy globalne w sferze gospodarczej i społecznej prowadzą do zmian struktury przestrzennej i nasilają fragmentację społeczno-przestrzenną.

Czasopismo: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Ubóstwo i bogactwo jako dwa antagonizmy gospodarki światowej XXI wieku

Celem opracowania było udowodnienie występowania rozbieżności i rozwarstwień w gospodarce światowej oraz przedstawienie propozycji rozwiązania problemu. Miernikami analizy stały się m.in. wskaźniki takie jak PKB per capita, średni poziom płac, miernik rozwoju społecznego HDI, poziom odczuwania szczęścia mierzony miernikiem HPI, występowanie głodu czy wielkość zasobów wody pitnej. Największe zróżnicowanie widoczne jest na płaszczyźnie materialnej. Można powiedzieć, że istnieją dwie rzeczywistości. W jednej panuje dostatek i zamożność. W drugiej przewodzą bieda, głód i choroby. Państwa wysoko rozwinięte żyją coraz dostatniej, a regiony słabo rozwinięte popadają w jeszcze większą nędzę. Wysoki poziom głodu, niedobór wody pitnej oraz niskie dochody są fundamentalnymi elementami opisującymi kraje dzisiejszej Afryki Środkowej i Azji Południowej. Wynikiem badania i analizy jest potwierdzenie występowania olbrzymich dysproporcji między poziomem życia w krajach słabo rozwiniętych a zamożnymi regionami Europy Zachodniej czy Ameryki Północnej. Beznadziejna sytuacja ubogich regionów wymaga pomocy organizacji międzynarodowych oraz innych krajów. Dobrze przemyślany program pomocowy jest w stanie zmniejszyć problem ubóstwa. Utworzenie funduszu wspierającego podmioty chcące zainwestować kapitał w krajach najuboższych wydawać się może rozsądnym konceptem. Redukcja bądź zwolnienie z opodatkowania prowadzenia działalności gospodarczych w tych regionach może być dodatkową zachętą wsparcia. Bez jakichkolwiek działań pomocowych ubogie kraje w niedalekiej przyszłości upadną i przestaną istnieć.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rozwój transportu drogowego – szanse i zagrożenie dla środowiska i społeczeństwa

Rozwój gospodarczy z jednej strony jest realizowany w dużej mierze dzięki rozwojowi transportu drogowego poprzez wzrost pracy transportowej (w przypadku pojazdów użytkowych), z drugiej strony to właśnie rozwój gospodarczy umożliwia rozwój transportu drogowego dzięki rozwojowi technologii, przy jednoczesnym wzroście dochodów i oczekiwań społeczeństw. Te obustronne powiązania generują zarówno szanse, jak i zagrożenia dla środowiska i społeczeństwa płynące z rozwoju transportu drogowego. Celem artykułu jest zidentyfikowanie i przeanalizowanie szans i zagrożeń, jakie niesie ze sobą rozwój transportu drogowego dla środowiska i dla społeczeństwa. Analizie poddano zagadnienia związane z ochroną środowiska, uzupełniając je o zagadnienia techniczne oraz społeczne. Wskazano i przeanalizowano poszczególne aspekty w ramach tych zagadnień i każdorazowo zakwalifikowano je jako szansę bądź zagrożenie. Wyciągnięto wnioski dotyczące kierunku rozwoju transportu drogowego ze społecznego punktu widzenia przy uwzględnieniu zasad zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Baza ekonomiczna w procesie rewitalizacji miast poprzemysłowych

Polskie miasta ulegają ciągłym przemianom, a w dobie intensywnych przemian społeczno-gospodarczych i politycznych borykają się z wieloma problemami. Wskutek przemian polityczno-gospodarczych po 1989 r. wiele miast poprzemysłowych stanęło przed wyzwaniem dostosowania nie tylko ich przestrzeni do zmieniających się uwarunkowań i potrzeb mieszkańców, ale także przed wyzwaniem dostosowania kompetencji i umiejętności pracowników do zmieniających się wymagań i potrzeb rynku pracy. Problemy bezrobocia, w tym długotrwałego, ubóstwa, marginalizacji społecznej oraz te związane z brakiem aktywności lokalnej społeczności w życiu publicznym powodują trudną sytuację wielu miast poprzemysłowych. Rewitalizacja jako proces naprawczy, wyprowadzający fragmenty lub całe miasta z sytuacji kryzysowej wydaje się idealnym narzędziem poprawy sytuacji miast poprzemysłowych. Niniejszy artykuł stanowi próbę identyfikacji kluczowych związków przemian gospodarki miast poprzemysłowych, szczególnie ich bazy ekonomicznej i procesu rewitalizacji.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Dane przestrzenne dotyczące zieleni w śródmieściu Łodzi jako element wsparcia procesów rewitalizacji

Celem artykułu było wskazanie problemów związanych z terenami zieleni Śródmieścia Łodzi zidentyfikowanymi na podstawie danych przestrzennych, które wskazano z wykorzystaniem mapy skupień w oprogramowaniu QGIS. Artykuł odnosi się do badań prowadzonych z wykorzystaniem metody softGIS stosowanej w planowaniu przestrzennym. Na kanwie tej problematyki analizie poddano dane pochodzące z badania „Licz na zieleń”. Materiałem stanowiącym wsparcie w prowadzonych analizach były dane przestrzenne pochodzące z Łódzkiego Ośrodka Geodezji, zgodne z klasyfikacją terenów zieleni Głównego Urzędu Statystycznego oraz dane dotyczące jednostek ewidencyjnych Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Uzyskane rezultaty pozwoliły na wskazanie obszarów Śródmieścia Łodzi, które w oczach respondentów są terenami o zieleni zaniedbanej, źle urządzonej oraz charakteryzujących się jej brakiem. Pozwoliło to na powiązanie badań prowadzonych przy użyciu metody softGIS z elementem partycypacji społecznej w planowaniu przestrzennym, które łączy się z procesami rewitalizacji. Badanie pozwoliło również wykazać użyteczność danych przestrzennych w procesie podejmowania decyzji, uwiarygodniających podejmowane rozstrzygnięcia.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Struktura wieku osób pracujących a wzrost gospodarczy

Starzenie się osób pracujących to duży i globalny problem w czasach niskiego przyrostu naturalnego. Z powodu malejącej liczby urodzeń oraz wydłużania się czasu życia polskiego społeczeństwa dotyczy on również polskiej gospodarki. Jedną z ekonomicznych konsekwencji zjawiska starzenia się jest wydłużanie się aktywności zawodowej osób starszych. Z tego też powodu główny cel artykułu stanowi zbadanie kierunku oraz wpływu zmian struktury wieku osób pracujących na wzrost gospodarczy mierzony jako wydajność pracy (dynamika realnego PKB przypadającego na zatrudnionego). Wyniki przeprowadzonego badania empirycznego wykazały, że największą wydajnością pracy charakteryzują się pracownicy w wieku 40 lat. Wykazano także optymalne zróżnicowanie wieku pracowników, dla którego wydajność pracy jest najwyższa. Na podstawie otrzymanych rezultatów zaprezentowano możliwy ich wpływ na polską gospodarkę.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Partycypacja biznesu w procesach rewitalizacji miasta – przykład Katowic

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z włączeniem sektora biznesu w proces rewitalizacji i społeczno-ekonomicznego rozwoju miasta. Założeniem badawczym jest postulowane szersze zaangażowanie sektora biznesu w formie projektów inwestycyjnych, jak również tworzenie ekosystemu determinującego rewitalizację ekonomiczną i żywotność ekonomiczną obszarów kryzysowych. Celem artykułu jest zaprezentowanie skali zaangażowania sektora biznesu w projekty rewitalizacyjne w Katowicach, a także identyfikacja oczekiwań sektora biznesu dotyczących procesów miejskiej rewitalizacji. W ujęciu metodycznym badania bazują na metodach: studiów przypadków, zogniskowanych wywiadów grupowych (FGI), które były prowadzone z wybranymi sektorami biznesu w Katowicach w 2016 roku.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Minimalizacja ryzyka jednoosobowej działalności gospodarczej w kontekście uregulowań prawnych w Polsce

W świetle ustawy o swobodzie działalności gospodarczej osoby fizyczne mogą prowadzić działalność gospodarczą jednoosobowo, występując wówczas samodzielnie jako przedsiębiorcy. Instytucja ta, jako najpowszechniejsza forma podejmowania działalności gospodarczej w Polsce, wypełnia znaczny fragment przestrzeni rynku pracy. Wymagania formalne prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej są właściwie minimalne. Forma ta wydaje się wygodna dla początkującego przedsiębiorcy. Jednakże rozrastająca się jednoosobowa działalność gospodarcza może nieść za sobą szereg ryzyk prawnych bądź finansowych. W artykule wskazano na węzłowe problemy związane z funkcjonowaniem jednoosobowej działalności gospodarczej w kontekście uregulowań prawnych w Polsce. Jako przykłady minimalizacji ryzyka zaproponowano rozwiązania w postaci mediacji, oceny wiarygodności finansowej kontrahenta, zabezpieczenia wierzytelności oraz przekształcenia w spółkę prawa handlowego.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rewitalizacja miast z perspektywy ekonomicznej. Refleksje teoretyczne i ich konsekwencje dla praktyki planowania przedsięwzięć rewitalizacyjnych

Perspektywa ekonomiczna w problematyce projektowania miast i zarządzania nimi ma już niemal dwusetletnią tradycję. Okres ten pozwolił na wypracowanie szeregu tez, założeń i perspektyw analitycznych, pozwalających na łączenie ich z innymi punktami widzenia na zagadnienia rozwoju miast. Uwzględnienie tej perspektywy pozostaje szczególnie ważne w kontekście współczesnych przedsięwzięć rewitalizacji miast, które cechuje daleko idąca różnorodność użytkowników i struktur własnościowych. W niniejszym artykule zidentyfikowano kluczowe wyzwania dla osób projektujących zmiany przestrzeni miast z perspektywy ekonomicznej dla ich ponownego ożywienia. Istotna jest w tym przypadku konieczność identyfikacji potrzeb użytkowników przestrzeni jako punkt wyjścia do podejmowanych działań, umiejętność dotarcia do odpowiednich grup docelowych i prowadzenia dialogu z nimi oraz identyfikacja struktury funkcjonalnej i własnościowej jako warunków koniecznych dla zapewnienia skuteczności i efektywności działań rewitalizacyjnych. W szerszym ujęciu wskazano na konieczność wkomponowania rewitalizacji w ogólny kontekst gospodarki miasta, odwołujący się do wzmacniania jego bazy ekonomicznej oraz poszukiwania efektywnych źródeł finansowania rozwoju.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Odpowiedzialna konsumpcja w świetle wyników badań

Celem artykułu była identyfikacja postaw wobec ochrony środowiska naturalnego oraz praktykowanych działań prośrodowiskowych. W opracowaniu starano się odpowiedzieć na następujące pytania: Jaki jest poziom świadomości ekologicznej respondentów? W szczególności, czy posiadają wiedzę i wyobraźnię ekologiczną? Jakie jest ich poczucie sprawczości w zakresie indywidualnie podejmowanych działań na rzecz środowiska? Jakie są najważniejsze kryteria dokonywania zakupów? Jakie pozycję w tym zbiorze zajmują kryteria prośrodowiskowe i prospołeczne? Jakie działania na rzecz środowiska podejmują respondenci nw swoim codziennym życiu? Aby odpowiedzieć na powyższe pytania, przeprowadzono badanie sondażowe bezpośrednie ze źródeł pierwotnych wśród studentów trzech wydziałów Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Badania pokazały, że respondentów cechuje średni poziom świadomości ekologicznej, przy czym u mężczyzn zarówno poziom tej świadomości, jak też poczucie sprawczości indywidualnych działań proekologicznych, są nieznacznie niższe niż u kobiet. I badane kobiety, i mężczyźni podobnie hierarchizują kryteria nabywania produktów. Kryteria prośrodowiskowe postrzegane są przez nich jako mniej istotne. Nie stwierdzono istotnych różnic miedzy kobietami i mężczyznami w zakresie podejmowanych na rzecz środowiska działań.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Dziedzictwo przemysłowe jako kapitał terytorialny. Przykład Łodzi

W ostatnich dwóch dekadach nastąpiła reinterpretacja czynników i mechanizmów rozwoju społeczno-gospodarczego, opisana w ramach terytorialnego paradygmatu. Wprowadzono pojęcie kapitału terytorialnego i terytorializacji procesów rozwoju mocno eksponujące zasoby specyficzne miejsca i niematerialne uwarunkowania rozwoju gospodarczego. Elementem kapitału terytorialnego jest dziedzictwo poprzemysłowe tworzące specyficzność wielu miast. Dziedzictwo to, obejmujące materialne i niematerialne elementy, jest postrzegane jako kluczowy czynnik rozwoju terytorialnego. Celem artykułu jest analiza dziedzictwa poprzemysłowego w kontekście paradygmatu rozwoju terytorialnego. Ilustracją dla rozważań teoretycznych jest analiza typu case study potencjału poprzemysłowego Łodzi. Zdaniem autorów kapitał ten tworzy w Łodzi specyficzny potencjał terytorialny i wywiera wciąż istotny wpływ na jego rozwój. W pracy zaprezentowano interdyscyplinarne podejście łączące wątki gospodarcze, społeczne i techniczne. Zastosowana metoda badawcza to krytyczna analiza literatury przedmiotu połączona z analizą case study.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Uwarunkowania rozwoju gospodarki obiegu zamkniętego w obszarze tworzyw sztucznych

Idea gospodarki obiegu zamkniętego jest jednym z nowych kierunków zmian w dziedzinie zarządzania zorientowanego na poszanowanie środowiska. Szacuje się, że obecnie 95% opakowań z tworzyw sztucznych, wartych około 100 mld USD, jest traconych po pierwszym użyciu. Zamknięcie obiegu tworzyw i wzrost poziomu recyklingu sprzyjać będzie redukcji obciążeń środowiskowych i racjonalizacji kosztów. Gospodarka zamknięta w obszarze tworzyw sztucznych ma jednak dalej idące konsekwencje, dotyczące zmian strukturalnych wśród producentów, przekształceń w łańcuchach tworzenia wartości, procesów substytucji, kierunków inwestycji w zakresie surowców petrochemicznych i struktury handlu zagranicznego. W artykule przedstawiono prognozy i oszacowania najbardziej istotnych skutków – zarówno kosztów, jak i korzyści – implementacji zasad gospodarki obiegu zamkniętego dla podstawowych tworzyw sztucznych oraz dla ich producentów i użytkowników.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rewitalizacja a kształtowanie miejsc węzłowych struktury przestrzennej śródmieścia – przykłady krakowskie

W swoich badaniach autor koncentruje się na procesach policentrycznego rozwoju struktur metropolitalnych, w szczególności na obszarach śródmiejskich. Propozycją metody interpretacji tych zmian jest spojrzenie na przestrzenną strukturę centrum przez pryzmat miejsc węzłowych. Miejsca te mają duży potencjał koncentrowania aktywności i inwestycji oraz generowania przestrzennych i wirtualnych relacji z innymi ogniskami rozwoju. Ich specyfika jest określona przez szereg atrybutów, takich jak: dostępność transportowa, funkcjonalne powiązania, wartości przestrzenne. Miejsca węzłowe krystalizują strukturę przestrzenną śródmieścia i odgrywają strategiczną rolę w rewitalizacji tej przestrzeni. Szczególny potencjał dla katalizy tych procesów wykazują projekty tworzące węzły mobilności, które są miejskimi konfiguracjami wspomagającymi integrację „przestrzeni podróży” z tkanką miejską. Autor bada wpływ ich planowania i rozwoju na wzmocnienie i krystalizację struktury przestrzennej miasta, ze szczególnym naciskiem na kreowanie atrybutów miejskości. Zagadnienia zostały zilustrowane przeglądem krakowskich przykładów i syntezą zaobserwowanych zjawisk i trendów. W podsumowaniu przedstawiono konkretne wytyczne i założenia planistyczne, a także ogólne tezy o roli rewitalizacji w tworzeniu policentrycznej struktury śródmieścia.

Czasopismo: Gospodarka w Praktyce i Teorii
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości