rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena niezawodności działania przydomowej oczyszczalni ścieków

Tereny wiejskie, ze względu na specyfikę zabudowy wciąż w niewystarczającym
stopniu mają uregulowaną gospodarkę ściekową. Ze względu na znaczne
odległości między zabudowaniami oraz występujące często niedogodne warunki
do budowy zbiorczej kanalizacji coraz powszechniej propagowane są metody
oczyszczania ścieków z pojedynczych zabudowań. Rozwiązania te powinny charakteryzować
się znaczną skutecznością działania, niezawodnością i być atrakcyjne
cenowo. Powszechnie do oczyszczania małych ilości ścieków wykorzystuje się
tzw. „minioczyszczalnie” z osadem czynnym, będące swego rodzaju miniaturyzacją
rozwiązań stosowanych w dużych obiektach. W przypadku przydomowych
oczyszczalni ścieków pracujących przy wykorzystaniu klasycznego osadu czynnego,
wahania w obciążeniu ładunkiem zanieczyszczeń i objętością dopływających
ścieków, a także zmienne warunki środowiskowe niekorzystnie wpływają na
prawidłową pracę tych obiektów. Stąd celem artykułu było określenie niezawodności
działania przydomowej oczyszczalni ścieków typu Biocompact BCT S-12.
Analizę oparto na 3 wskaźnikach zanieczyszczeń: BZT5, ChZT oraz zawiesinie
ogólnej. Próbki ścieków oczyszczonych pobierane były z częstością przeciętnie
raz w miesiącu w okresie od marca 2000 do września 2003 r. W pracy określono
podstawowe charakterystyki statystyczne analizowanych wskaźników zanieczyszczeń.
Ocenę niezawodności przeprowadzono na modelu niezawodnościowym
opartym na analizie rozkładu statystycznego wartości wskaźników zanieczyszczeń
w ściekach oczyszczonych. Analiza wykazała, że badana oczyszczalnia ścieków
charakteryzuje się obniżoną efektywnością usuwania zanieczyszczeń organicznych
i zawiesin ogólnych, a także pracuje niestabilnie. Wielkość średniej redukcji
BZT5 wyniosła 83,8%, ChZT 80,8%, a zawiesiny ogólnej 85,2%. Z kolei obliczona
prognoza niezawodności pracy przedmiotowej oczyszczalni oparta na rozkładzie
lognormalnego danych pomiarowych wykazała, że w przypadku redukcji
ChZT w odniesieniu do okresu roku obiekt ten spełniałby wymogi odnośnie usuwania tego wskaźnika przez 341 dni, w przypadku BZT5 przez 262 dni, a zawiesiny
przez 242 dni w roku.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gospodarka zasobami wodnymi na przykładzie gminy i powiatu Strzelin

Racjonalne gospodarowanie zasobami wodnymi jest, zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.), jednym z podstawowych elementów zrównoważonego rozwoju. Celem nadrzędnym powstających obecnie programów gospodarowania wodą, poza zapewnieniem odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności, jest ochrona przed powodzią i suszą oraz utrzymanie lub poprawienie stanu ekosystemów wodnych lub od wód zależnych. Elementami składowymi takich programów jest aktualizacja programu retencjonowania wód powierzchniowych, następnie opracowanie programów ochrony przeciwpowodziowej, oraz oszacowanie potrzeb inwestycyjnych w zakresie melioracji. Stan zagrożenia powodziowego wynikający z możliwości powodzi zarówno opadowych jak i roztopowych, występuje praktycznie dla całości województwa dolnośląskiego. Z drugiej jednak strony malejące zasoby wodne powodują skupienie uwagi na oszczędnym gospodarowaniu zasobami wodnymi i zwrócenie uwagi na potencjał leżący w małej retencji.
W niniejszej pracy opisano wybrane elementy planu zarządzania gospodarką wodną w dorzeczu rzeki Oławy. Wybór obiektów proponowanych do realizacji przeprowadzono w oparciu o opracowany program małej retencji dla województwa dolnośląskiego. W pracy skupiono się na aktualnym stanie gospodarki wodnej oraz prognozie na rok 2015.
 

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza długości boków poziomych osnów III klasy na podstawie danych z 56 powiatów

Niniejszy artykuł przedstawia wybrane cechy geometryczne poziomych
osnów III klasy, wyznaczone na podstawie dostępnych dla autorów danych z terenu
kilkudziesięciu powiatów, oraz ich krótką analizę statystyczną w odniesieniu
do zapisów Instrukcji Technicznej G-1. Zastosowano również analizę korelacji
i metodą grafów jako narzędzia do określenia stopnia powiązania badanych cech
ze sobą. Uzyskane parametry przeciętnego obiektu mogą posłużyć do tworzenia
regularnych modeli testowych, zbliżonych do obiektów rzeczywistych w celu
przeprowadzania różnorakich analiz dotyczących tego rodzaju osnów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Porównanie akarofauny (Acari) glebowej na gruntach porolnych i leśnych w początkowym etapie sukcesji leśnej

W pracy przeprowadzono analizę zgrupowań roztoczy (Acari) glebowych –
ze szczególnym uwzględnieniem mechowców (Oribatida) – na gruntach porolnych
i leśnych w 5-letnich uprawach i 8-letnich młodnikach sosny zwyczajnej (Pinus
sylvestris L.) i brzozy brodawkowatej (Betula pendula Roth) w Borach Tucholskich.
Próbki do badań akarologicznych pobierano w latach 2006 i 2009 – w każdym
roku w 3 sezonach: wiosną (w połowie maja), latem (na początku sierpnia) i
jesienią (w połowie października).
W uprawach na zalesionym terenie porolnym stwierdzono niższe zagęszczenie
roztoczy niż na odnowionym gruncie leśnym. W fazie młodnika na wszystkich
stanowiskach liczebność omawianych stawonogów w porównaniu z uprawą
wzrosła. Najliczniejszymi roztoczami były mechowce: na gruncie porolnym ich
udział w zgrupowaniach wynosił od 63 do 81%, a na gruncie leśnym był nieco
wyższy – 79-87%. Ogółem na badanym terenie stwierdzono występowanie 39
gatunków mechowców – 25 występowało na gruncie porolnym i 29 na leśnym.
Różnorodność gatunkowa tych roztoczy w uprawie i młodniku w glebie leśnej
była wyraźnie wyższa niż porolnej. Zalesienie terenu porolnego gatunkiem biocenotycznym,
jakim jest brzoza, nie dało – w początkowym etapie sukcesji – spodziewanego
efektu wzrostu różnorodności biologicznej. Najliczniejszymi mechowcami
na badanym terenie, w zależności od wariantu doświadczenia, były:
Tectocepheus velatus, Oppiella nova i Pergalumna nervosa.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Programowanie usuwania azbestu na szczeblu lokalnym - propozycja wytycznych. Część 1

W pracy zaprezentowano zagrożenia wywołane uwalniającym się do środowiska
azbestem. Przedstawiono rodzaje materiałów zawierających azbest,
z uwzględnieniem miejsc ich występowania, oraz zawartości azbestu w poszczególnych
wyrobach. Omówiono problemy zawodowej, parazawodowej i środowiskowej
ekspozycji na włókna azbestowe.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Niedociążenia hydrauliczne przydomowych oczyszczalni ścieków

Problem niedociążenia hydraulicznego oczyszczalni ścieków na terenach
wiejskich dotyczy aktualnie bardzo wielu obiektów. Wynika on z braku zbiorczych
systemów odprowadzania ścieków, oraz przyjęcie na etapie projektu
oczyszczalni zbyt dużej ilości dopływających ścieków. Wydaje się, iż kwestią czasu
jest rozbudowa sieci kanalizacyjnych na terenach wiejskich, co pozwoli na doprowadzenie
znacznie większej ilości ścieków do oczyszczalni. Natomiast bardziej
złożonym problemem jest właściwe przyjęcie ilości dopływających ścieków. Aktualnie
wartością, która jest najczęściej podawana jako norma przypadająca na
mieszkańca to 150 dm3·M-1 zużywanej wody (odprowadzanych ścieków) w ciągu
doby. W rzeczywistości ilości te często bywają przesadne, a rzeczywista ilość zużywanej
wody jest o wiele niższa.
W publikacji porównano rzeczywista ilości dopływających ścieków w stosunku
do wartości zakładanych w projekcie. W badaniach uwzględniono cztery
przydomowe oczyszczalnie ścieków zlokalizowane w gminach wiejskich na terenie
województwa małopolskiego.
W oczyszczalni Turbojet EP-2 dopływ ścieków wyniósł w okresie badawczym
blisko 0,82 m3·d-1 i był niższy od zakładanego (1,5 m3·d-1) o 46%. W oczyszczalni
Turbojet EP-4 w okresie badawczym faktyczny dopływ wyniósł średnio
0,81 m3·d-1, co stanowiło zaledwie 19% dopływu zakładanego w projekcie.
W oczyszczalni Biocompact BCT S-1 ilość dopływających ścieków wyniosła
średnio 0,5 m3·d-1 i był to dopływ niższy od zakładanego (0,6 m3·d-1) o 17%. W ostatnim
badanym obiekcie Biocompact BCT S-12 zakładany dopływ ścieków był na poziomie
12 m3·d-1, natomiast faktyczny dopływ wyniósł 5,0 m3·d-1 i był niższy od projektowanego
dopływu o 47%.
Wszystkie badane obiekty w były niedociążone hydraulicznie. Różnica pomiędzy
dopływem faktycznym, a projektowanym wyniosła od 17% do 47%.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Tendencje zmian zawartości wybranych składników mineralnych w wodach stosowanch do fertygacji warzyw uprawianych pod osłonami

Celem prowadzonych badań było monitorowanie składu mineralnego wody
stosowanej do fertygacji w uprawach bezglebowych. Badania prowadzono w latach
2010-2012 i przeanalizowano łącznie 360 prób wody z różnych studni głębinowych,
z ważniejszych rejonów produkcji warzyw pod osłonami. W próbach
wody oznaczano pH, przewodnictwo właściwe (EC), zawartość składników mineralnych
oraz zawartość jonów balastowych. W każdej pobranej próbie wody oznaczono
zawartość kwaśnych węglanów. W czasie dwuletniego okresu prowadzenia
badań stwierdzono wzrost średniej zawartości kwaśnych węglanów średnio
o 80 mg.dm-3 oraz pH, przeciętnie o 0,17 jednostki. Zawartość soli rozpuszczonych
ogółem w ciągu tego okresu obserwacji obniżyła się, średnio o 0,14 mS.cm-1.
Zawartość azotanów w zależności od miejsca poboru wody wahała się w bardzo
szerokim zakresie, od 0,05 do 128 mg.dm-3. W okresie dwuletnich obserwacji
stwierdzono tendencje spadkowe zawartości jonów balastowych takich jak Cli
SO4
2-, natomiast stężenie sodu (Na+) nie ulegało zmianom i średnio utrzymywało
się na poziomie 21,0 mg . dm-3.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Procesy erozji i agradacji na uregulowanym odcinku rzeki Czarna Nida

Głównym celem prezentowanych badań jest określenie zmian morfologicznych
na „uregulowanym” odcinku rzeki Czarna Nida, spowodowanych czterema
wezbraniami. Na odcinku tym wykonano pomiary geometrii dwunastu przekroi
poprzecznych po przejściu fal wezbraniowych, składu uziarnienia materiału dennego
oraz prędkości przepływu. Oceniono zmiany warunków hydrodynamicznych,
mających decydujący wpływ na objętość transportowanego materiału dennego,
rozmycie skarp i tym samym na kształt koryta. Oceniono objętość materiału zakumulowanego
w obrębie koryta i równiny zalewowej oraz pochodzącego z erozji
skarp. Objętość transportu rumowiska została obliczona równaniem Ackersa
i White’a. Stwierdzono, że procesem mającym największy wpływ na transformacje
koryta jest depozycja, a usunięcie wyspy śródkorytowej może wpłynąć na
rozmieszczenie stref erozji i sedymentacji w korycie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Odkształcenia poziome modelu gabionowej ściany oporowej dróg wiejskich

Omówiono badania odkształceń poziomych laboratoryjnego
modelu ściany oporowej nasypu drogowego, wykonanej z elementów
gabionowych. Gabiony, czyli kosze siatkowe wypełnione materiałem
ziarnistym rozmieszczone w prostopadłościennym wielkowymiarowym
pojemniku obudowują od wewnątrz jedną ze ścian. Pozostała część pojemnika
jest wypełniona piaskiem gruboziarnistym, odwzorowującym
masyw gruntowy poza ścianą oporową. Skonstruowano trzy typy ścian
gabionowych: ściana złożona z trzech gabionów (typ A); z czterech (typ
B) i siedmiu (typ C) różniących się wymiarami. Poszczególne typy ścian
wykonano w dwóch wariantach: gabiony luźno położone oraz zespolone
z sobą metalowymi spinaczami. Poziomy napór modelu ściany gabionowej
na pomiarową ścianę pojemnika badawczego wzbudzano, stosując
obciążenie pionowym statycznym naciskiem. Specjalna konstrukcja
ścian pojemnika umożliwiła dokonanie pomiarów przemieszczeń poziomych
modelu, które przeliczano na jednostkowe poziome parcie. Wyniki
badań przedstawiono w formie wykresów poziomego parcia modeli, mierzonego
na siedmiu pomiarowych poziomach ściany, w zależności od
konfiguracji ściany (liczby i wymiarów gabionów). Badania miały charakter
porównawczy – wyniki porównywano z wynikami otrzymanymi
dla modelu wzorcowego nasypu (bez obudowujących koszy siatkowych).
Stwierdzono redukcję odkształceń poziomych modelu nasypu z elementami
gabionowymi w odniesieniu do wzorca. Wartość zmniejszenia jest zależna
od wymiarów, ukształtowania i rozmieszczenia koszy gabionowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozwój nawodnień roślin sadowniczych w świetle badań ankietowych

Produkcja owoców odgrywa istotną rolę w krajowym rolnictwie i gospodarce narodowej. Aby utrzymać dotychczasowe rynki zbytu a więc i poziom produkcji musimy zapewnić odbiorcom wysoki poziom jakości owoców. Czynnikiem istotnie ograniczającym w naszych warunkach klimatycznych wysokość i jakość plonu drzew i krzewów owocowych jest susza glebowa. Dlatego też nawadnianie sadów i plantacji roślin jagodowych stało się nieodzownym elementem produkcji owoców. Istotnym czynnikiem ograniczającym rozwój nawodnień w Polsce, 
a przez to i intensyfikację produkcji, jest brak wody. Dlatego bardzo ważnym elementem dalszego rozwoju sadownictwa jest optymalizacja wykorzystania naszych skromnych zasobów wodnych. Powinno wiązać się to nie tylko z budową nowoczesnych oszczędzających wodę systemów nawodnieniowych ale wdrożeniem 
w gospodarstwach sadowniczych racjonalnych kryteriów nawadniania roślin sadowniczych. Trudnością wprowadzania nowych technologii jest rozdrobnienie gospodarstw sadowniczych i brak wiarygodnych informacji o stosowaniu nawadniania roślin. Niezbędne informacje postanowiono uzyskać za pomocą ankiet prowadzonych na ogólnopolskich konferencjach i targach sadowniczych. Celem prowadzonych badań było oszacowanie wielkości powierzchni stosowanych nawodnień upraw sadowniczych, poznanie wykorzystywanych rozwiązań technicznych, praktycznego stosowania kryteriów nawadniania a także zinwentaryzowanie 
używanych źródeł wody. Dla uzyskania informacji w roku 2009 przeprowadzono badania ankietowe na wszystkich większych spotkaniach sadowniczych organizowanych na terenie całego kraju. Ankietą objęto 928 gospodarstw z 12 województw o łącznej powierzchni uprawy 10362 ha. Uzyskane wyniki wykazały, że dominują-cym systemem nawadniania roślin sadowniczych jest nawadnianie kroplowe 
(ok. 78%) a podstawowym źródłem wody studnie głębinowe (82%). Niestety, po-nad 80% sadowników częstotliwość i wielkość dawek nawodnieniowych ustala na tzw. „oko” nie stosując żadnych wiarygodnych kryteriów. Świadczy to o konieczności wdrożenia prostych metod szacowania potrzeb wodnych roślin sadowniczych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmienność jednostkowego zużycia wody przez mieszkańców Olkusza

W pracy przedstawiono wielkość oraz zmienność zużycia wody przez dwie
grupy użytkowników podłączonych do wodociągu w miejscowości Olkusz. Zużycia
wody określono na podstawie odczytów z wodomierzy prowadzonych w latach
2005–2007 w grupie budynków jednorodzinnych, a w latach 2004–2007 w grupie
mieszkań budynków wielorodzinnych (bloków). Przeprowadzona analiza zużycia
wody wykazała, że jednostkowe średnie dobowe zużycie wody w budynkach
jednorodzinnych wynoszące 75,96 dm3·d-1·M-1 a w budynkach wielorodzinnych
87,78 dm3·d-1·M-1 kształtowało się na podobnym poziomie jak zużycie wody występujące
w innych miejscowościach, takich jak Mszana Dolna i Górna, Jordanów
oraz Kocmyrzów-Luborzyca województwa małopolskiego. W analizowanej grupie
budynków jednorodzinnych w badanym wieloleciu odnotowano 5,2% spadek zużycia
wody, natomiast w budynkach wielorodzinnych wzrost o 6,6%. Jednostkowe
zużycie wody w budynkach jedno i wielorodzinnych maleje wraz ze wzrostem
liczby mieszkańców. Średnie rzeczywiste jednostkowe zużycie wody w budynkach
jednorodzinnych było niższe o 24%, a w budynkach wielorodzinnych niższe
o 45,1% od zużycia normowego. Zmienność zużycia wody określona została na
podstawie wielkości statystycznego współczynnika zmienności. W budynkach
jednorodzinnych była ona najczęściej średnia (73,3% ogółu budynków), a w budynkach
wielorodzinnych mała (63,3% ogółu mieszkań).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza systemu gospodarki odpadami komunalnymi w gminie Bochnia

Gospodarka odpadami stanowi wiele czynności jednostkowych, tworzących
spójny system, którego celem jest stworzenie warunków gromadzenia odpadów,
ich transportu i unieszkodliwiania. Polska zobowiązała się do wdrażania i realizowania
dyrektyw unijnych w zakresie gospodarki odpadami. Jednym
z najważniejszych problemów jest zamykanie istniejących składowisk, niespełniających
wymagań dyrektyw. Dodatkowo Unia wymaga radykalnego zmniejszenia
ilości odpadów komunalnych deponowanych na składowiskach. Osiągnięcie
tego efektu jest możliwe przez właściwą edukację w zakresie postępowania z odpadami
oraz stworzenie odpowiedniego dla danych warunków lokalnych systemu
gospodarowania odpadami.
W pracy przedstawiono istniejący w przeszłości system gospodarki odpadami
w gminie Bochnia, stan obecny oraz zaproponowano rozwiązania zmierzające
do poprawy systemu istniejącego. Przeprowadzone badania w formie wywiadu
kierowanego wśród mieszkańców badanej gminy pozwoliły na wskazanie głównych
kierunków zmian w systemie gospodarki odpadami, a w szczególności
w sposobie zbiórki odpadów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Właściwości chemiczne trzciny i wierzby ze złóż gruntowych małych oczyszczalni ścieków na terenach wiejskich

Dzięki możliwości pobierania i gromadzenia biogenów oraz pierwiastków śladowych, a także możliwości regeneracji wegetatywnej po ścięciu, niektóre gatunki wierzby i trzciny od wielu lat są stosowane w ochronie środowiska do oczyszczania ścieków i unieszkodliwiania osadów ściekowych.
W pracy przedstawiono wyniki badań wybranych właściwości chemicznych, corocznie ścinanych krzewów wierzby wiciowej (Salix viminalis L.) i trzciny pospolitej (Phragmites australis Cav. Trin. Ex Steud.). Badania prowadzono w latach 2002-2004, na złożach gruntowo-roślinnych 2 małych oczyszczalni ścieków w woj. lubelskim. Obiekty te charakteryzuje podobna technologia oczyszczania ścieków. Różnią się one jednak powierzchnią złoża, sposobem doprowadzania ścieków, jak również obciążeniem hydraulicznym oraz ładunkiem zanieczyszczeń.
Z badań wynika, że łodygi wierzby wykazują większe zdolności kumulacyjne azotu i fosforu niż łodygi trzciny. Natomiast zawartość potasu w wierzbie i trzcinie kształtuje się na podobnym poziomie. Rośliny nie pobierają pierwiastków biogennych ze ścieków w ciągu całego roku, lecz tylko w okresie wegetacyjnym. Ze względu na dużą zawartość tych związków w liściach oraz łodygach wskazane jest coroczne usuwanie roślin ze złoża. W przypadku pozostawienia ich następuje uwalnianie biogenów do środowiska, co może objawiać się wzrostem stężenia tych składników w ściekach odpływających ze złóż.
Ze względu na dużą zawartość biogenów liście trzciny i wierzby po kompostowaniu można wykorzystać do użyźniania gleby. Poza wykorzystywaniem wierzby w oczyszczalniach ścieków, dość powszechnym zastosowaniem tej rośliny jest plecionkarstwo. Wierzba może też być wykorzystana m.in. do faszynowania brzegów rzek i kanałów oraz do rekultywacji stromych skarp. Poza wykorzystaniem w oczyszczalniach ścieków, nadziemne części pędów trzciny są stosowane do wyrobu mat izolacyjnych w budownictwie oraz w produkcji bardzo popularnych pokryć dachowych. Trzcina ma również zastosowanie w przemyśle papierniczym w produkcji celulozy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Skutki klęsk żywiołowych i niekorzystnych zjawisk atmosferycznych w rolnictwie na terenie województwa opolskiego

W pracy przedstawiono analizę występowania klęsk żywiołowych
na terenie województwa opolskiego w latach 2008-2010. Dane zostały uzyskane
z protokołów strat gmin i miast, które powstały w wyniku ogłoszenia
klęski i/lub niekorzystnych warunków atmosferycznych. Na podstawie
tych informacji dokonano analizy skali tego zjawiska. Przy wykorzystaniu
testu statystycznego chi-kwadrat dokonano porównania w zakresie liczby
gospodarstw objętych klęską, wielkości strat w zł i stopnia zniszczeń w %
oraz liczby gospodarstw ubiegających się o kredyt w okresie trzech lat.
Dane dotyczące częstości występowania klęsk żywiołowych i niekorzystnych
zjawisk atmosferycznych w poszczególnych gminach przedstawiono
na mapie województwa opolskiego. Przeprowadzone analizy i porównania
statystyczne ukazują kwestię coraz częstszego występowania niekorzystnych
zjawisk atmosferycznych i określają obszary, które szczególnie
ucierpiały w latach 2008-2010. Analiza częstości występowania tych zjawisk
w latach 2008-2010 zobrazowana na mapie wskazuje obszary szczególnie
dotknięte oraz gminy, gdzie zniszczenia w rolnictwie występowały
rzadziej. Można zatem wyodrębnić obszar północny i północno zachodni
naszego regionu jako najbardziej narażony na straty spowodowane niekorzystnymi
zjawiskami atmosferycznymi i/lub klęskami żywiołowymi oraz
część południową województwa, gdzie skala tych zjawisk jest mniejsza.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie metod planowania sieciowego do usprawnienia procesów logistycznych na przykładzie przedsiębiorstwa przetwórstwa rolno-spożywczego

Racjonalizacja procesów logistycznych może być jednym ze sposobów
zwiększenia konkurencyjności i efektywności przedsiębiorstw agrobiznesu. Jej
efektem jest odpowiednia organizacja zaopatrzenia i dystrybucji, uwzględniająca
zachowanie odpowiedniej jakości produktów świeżych oraz efektywna gospodarki
zapasami. Wraz ze wzrostem skali działania przedsiębiorstw agrobiznesu rośnie
rola zarządzania logistyką skupu surowców, ich jakością oraz przepływem informacji
w łańcuchu dostaw produktów świeżych. W opracowaniu przedstawiono
praktyczne zastosowania metody planowania sieciowa MPM-METRA, do
usprawnienia procesu logistycznego w przedsiębiorstwie przetwórczym. Wskazano
możliwe aspekty zastosowania metody w przedsiębiorstwach oraz wymieniono
jej główne zalety i wady.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna