rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Równy dostęp osób z niepełnosprawnościami do zatrudnienia w administracji publicznej – realna możliwość czy fikcja?

Celem artykułu jest próba oceny działań podejmowanych przez państwo w kierunku zmiany wizerunku administracji publicznej postrzeganej jako pracodawca, który w praktyce nie chce zatrudniać osoby z niepełnosprawnościami, a kiedy już to robi, to wyłączną motywację stanowi uniknięcie obciążania składką na PFRON. Ocena ta zostanie dokonana po udzieleniu odpowiedzi na kilka zasadniczych pytań. W pierwszej kolejności autor podejmie próbę ustalenia, czy działania państwa zmierzające do likwidacji barier w zatrudnianiu osób z niepełnosprawnościami były skuteczne także w przypadku organów będących jego emanacją. Będzie to wymagało odniesienia się do szeregu regulacji normatywnych obowiązujących w RP, zarówno wynikających z działań ustawodawcy krajowego, jak i będących efektem zaciągniętych przez Polskę na arenie międzynarodowej zobowiązań. W dalszej kolejności należy zastanowić się, czy działania konkretnych organów administracji publicznej podejmowane na rzecz zatrudniania osób z niepełnosprawnościami można uznać za skuteczne i czy prawa zatrudnionych w nich osób z niepełnosprawnościami były przestrzegane. Refleksja ta będzie z kolei wymagała odniesienia się do praktyki działania instytucji odpowiedzialnych za zwiększenie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w administracji publicznej.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wenecja – interpretacja historycznego krajobrazu na tle Międzynarodowych Wystaw Architektury

Treścią artykułu jest interpretacja krajobrazu Wenecji, polegająca na odejściu od oglądania go jako zbioru ceglano-kamiennych wnętrz ulicznych i placowych, wyposażonych w wodne drogi transportowe, czyli kanały. W tym nowym podejściu nic z elementów składających się na historyczno-turystyczny obraz miasta nie ginie, ale ważniejszy staje się holistycznie rozumiany krajobraz błękitno-zielony, jak dziś nazywamy to, co widać tam, gdzie mamy do czynienia z przewagą obszarów wodnych i zielonych nad dodatkiem architektury. Punktem wyjścia do takiego rozumienia krajobrazu Wenecji są refleksje wielu pisujących o niej autorów, a potem pogłębiane analizy, rodzące się wtedy, gdy oglądamy ją nie „od wnętrza”, idąc wzdłuż zatłoczonych szlaków, polecanych jako „turystyczne”, ale „od zewnątrz”, gdzie związki wody i miejskiej zieleni stają się bardziej oczywiste. W takich widokach najwspanialsze nawet budynki łączą się w większe całości z zacierającymi się różnicami, z zanikającym detalem. Stają się pasmami koloru podporządkowanymi grze światła i cienia, i pór roku, tak samo jak woda kanałów i laguny oraz zdumiewająco duże obszary weneckiej zieleni.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Historia budowlana kościoła w Łobdowie w świetle badań architektonicznych. Przyczynek do techniki wznoszenia i przekształceń kamienno-ceglanych średniowiecznych, wiejskich świątyń ziemi chełmińskiej

Celem artykułu jest prezentacja wyników badań historyczno- architektonicznych średniowiecznego kościoła w Łobdowie, ukazujących jego historię budowlaną. Zabytek ten reprezentuje pod względem konstrukcji i układu funkcjonalno-przestrzennego typowy przykład wiejskich kościołów wznoszonych w granicach państwa zakonu krzyżackiego. Przedstawione wnioski dotyczą w szczególności techniki budowy konstrukcji murowanych ścian i drewnianych konstrukcji dachowych pod względem typologicznym i warsztatowym. Obecna kubatura budynku powstała w czterech głównych fazach przekształceń. W dwóch pierwszych, średniowiecznych, zbudowano najpierw wieżę, potem zaś korpus z zakrystią. W okresie nowożytnym oraz w wiekach XIX i XX podejmowano prace związane z naprawą i odbudową zniszczonych fragmentów. Uzyskana wiedza pozwoliła z jednej strony na weryfikację ustaleń, a z drugiej na wyartykułowanie nowych pytań badawczych związanych z wiejskim budownictwem sakralnym w państwie zakonu krzyżackiego.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Pierwsza regulacja unijna w zakresie przywozu dóbr kultury spoza Unii Europejskiej – jej znaczenie dla rodzimego rynku i krajowego porządku prawnego

Artykuł podejmuje temat najnowszej regulacji z obszaru unijnego prawa ochrony dziedzictwa kulturowego w związku z Rozporządzeniem 2019/880 w sprawie wprowadzania i przywozu dóbr kultury. Jest to pierwszy unijny akt normujący tę materię, przede wszystkim odpowiadający potrzebie przeciwdziałania grupom przestępczym i terrorystycznym, które odnoszą korzyści ze zrabowanych dóbr kultury, w szczególności z terytoriów dotkniętych konfliktami zbrojnymi. Wpisuje się zatem w pejzaż aktów poświęconych ochronie dóbr kultury – odpowiada potrzebom teraźniejszości w celu ochrony przeszłości i z myślą o przyszłości. W artykule, poza wstępną krótką charakterystyką rozporządzenia, omawiane są znaczenie i wpływ nowej regulacji na polski system prawny, rodzimy rynek dóbr kultury oraz obowiązki podmiotów publicznych i prywatnych wynikające z analizowanego unormowania. Zawarto w nim również postulat dalszych zmian w prawie w aspekcie możliwych sankcji, aby osiągnąć jeszcze ambitniejsze cele niż założone dla samego rozporządzenia.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Łodzie słowiańskie z czasów wikingów. Problematyka badań, konserwacji i ekspozycji

Artykuł przedstawia w zarysie zakres i stan popularyzowania wiedzy o łodziach i żegludze słowiańskiej w okresie wczesnego średniowiecza na tle rozwiniętej promocji osiągnięć skandynawskich w tej dziedzinie. Najbardziej popularnym kierunkiem takich działań jest tworzenie specjalistycznych muzeów oraz organizowanie wystaw, realizacja filmów i publikowanie opracowań przeznaczonych dla czytelników w różnym wieku. Na tle osiągnięć Skandynawów działania polskich muzealników i historyków średniowiecza nie są wystarczające i w celu udostępnienia społeczeństwom informacji o żegludze dawnych Słowian Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku realizuje projekt budowy Muzeum Archeologii Podwodnej i Rybołówstwa Bałtyckiego w Łebie, w którym przygotowywana jest stała wystawa „Łodzie słowiańskie z czasów wikingów”. Na ekspozycji przedstawione zostaną m.in. zrekonstruowane wraki trzech łodzi z X–XII wieku. Otwarcie instytucji planowane jest w roku 2023.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Tradycja i współczesność w architekturze Zakopanego. Wybrane aspekty

Drewniana architektura Zakopanego, intensywnie rozwijającego się z końcem XIX i w pierwszej dekadzie XX wieku, stanowi odmienny od innych regionów fenomen. Jest wypadkową tradycji kultury górali podhalańskich i motywów zaczerpniętych ze stylistyki historycznej, twórczo przetworzonych przez Stanisława Witkiewicza w oryginalny styl w architekturze i zdobnictwie. Styl zakopiański został zaadaptowany przez kolejne pokolenia Podhalan, którzy nadal uznają go za własny; co więcej, do dziś stanowi wzorzec dla architektów i projektantów. W nowych realizacjach w Zakopanem można zaobserwować rozmaite formy budynków – twórcze interpretacje stylu, realizacje kontrowersyjne albo powierzchownie nawiązujące do tradycji. Długie trwanie idei Witkiewicza wpisuje się w kulturową kategorię „tradycji wynalezionej”, rozumianej procesualnie, podlegającej przekształceniom i reinterpretacji.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Inwentarze ekonomiczne z przełomu XVIII i XIX wieku jako źródło do odtworzenia infrastruktury budowlanej miast

W artykule omówiono wykorzystanie inwentarzy ekonomicznych z przełomu XVIII i XIX w. do badań nad odtworzeniem infrastruktury budowlanej miast. Zagadnienie przedstawiono na podstawie analizy kilkudziesięciu inwentarzy miast i miasteczek z obszaru I i III zaboru austriackiego, m.in. Jezupola, Markopola, Mielnicy, Niżniowa, Obertyna, Opoczna, Pacanowa, Pińczowa, Przecławia, Sasowa, Toporowa, Zabłotowa i Zaleszczyk. Tekst składa się z trzech części. Pierwsza omawia konstrukcję inwentarzy ekonomicznych i szczegółowo charakteryzuje zawartość ich elementów (ogólny opis dóbr i zabudowań, wykaz gruntów, wyszczególnienie osiadłości i mieszkańców, opis powinności poddańczych i sumariusza intraty). W drugiej na dwóch przykładach (Zaleszczyki i Pińczów) przedstawiono sposób interpretacji i wykorzystania inwentarzy do odtworzenia infrastruktury budowlanej miast. Część ostatnia zawiera garść praktycznych wskazówek na temat miejsc przechowywania inwentarzy ekonomicznych z badanego obszaru.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Średniowieczny Targ Rybny na Podzamczu w Szczecinie w świetle dotychczasowych badań (na tle wybranych miast portowych południowego pobrzeża Bałtyku)

Targ Rybny, położony w najstarszej dzielnicy Szczecina – Podzamczu, przedstawiano w dotychczasowej historiografii miasta nie jako plac targowy, lecz ulicę o niewyróżniającej się formie, łączącą Targ Warzywny z Rynkiem Nowym. W niniejszym artykule zaprezentowano wyniki badań archeologicznych i architektonicznych z lat 1999–2000 i 2017, które stały się podstawą rekonstrukcji układu urbanistycznego tej części miasta. Dowiedziono, że średniowieczny Targ Rybny w Szczecinie miał formę ciągu ulicznego (Strassemarkt) o szerokości około 19 m – czyli analogiczną do form ulic targowych zastosowanych w miastach portowych południowego i południowo-wschodniego wybrzeża Bałtyku lokowanych w średniowieczu, w okresie kolonizacji niemieckiej (m.in. w Lubece, Gdańsku, Elblągu, Braniewie, Kłajpedzie). Targ Rybny wraz z Targiem Warzywnym, Rynkiem Nowym i Rynkiem Siennym tworzył system przestrzeni rynkowych o interesującej kompozycji urbanistycznej, odtwarzanej współcześnie w trakcie odbudowy Podzamcza.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Żeliwna klatka schodowa w XIX-wiecznym budynku więzienia przy ulicy Piekary w Toruniu

W 1859 w Toruniu powstał projekt zespołu budynków sądu i więzienia, dla którego przewidziano narożną działkę u zbiegu ulic Piekary i Fosa Staromiejska. W pierwszej kolejności zrealizowano sąd, później budynek więzienia na planie koła, przypominający istniejącą w tym miejscu basteję zwaną Kocim Ogonem. Projekt funkcjonalno-przestrzenny więzienia zakładał rozmieszczenie cel po obwodzie budynku oraz umieszczenie wewnętrznej klatki schodowej. Architekt planował połączenie tradycyjnej konstrukcji murowanej z nowoczesną technologią, polegającą na użyciu żeliwnej klatki schodowej i żeliwnych wsporników w celu podtrzymania wewnętrznych podestów. Artykuł przedstawia tę nowatorską konstrukcję, stanowiącą pierwszy w Toruniu przykład zastosowania na taką skalę żelaza lanego w budynku municypalnym. Schody wykonano z prefabrykatów, których sposoby montażu i oprawy dekoracyjnej były wówczas novum. Temat stanowi ważny problem badawczy, zwłaszcza w kontekście stanu zachowania żeliwnych klatek schodowych i ginącego dziedzictwa techniki, a także wyzwań konserwatorskich.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Odzyskane piękno klasztoru pielgrzymkowego w Imbramowicach – w 900-lecie zakonu norbertańskiego. Wyzwania i zagrożenia dziedzictwa religijnego

Zespół klasztorny norbertanek z Sanktuarium Męki Pańskiej w Imbramowicach pod Krakowem to szczególne miejsce niosące namacalne niematerialne znaczenie. Kompleks stanowi cenny skarbiec wielowiekowego duchowego i kulturowego dziedzictwa zakonu premonstratensów na ziemiach polskich, jednego z najstarszych klasztorów norbertańskich i jednego z dwóch funkcjonujących do dziś domów norbertańskich w Polsce. Analiza koncentruje się na podjętych w ostatnich latach działaniach sióstr norbertanek i systematycznie przeprowadzanych pracach remontowych, modernizacyjnych i konserwatorskich, które wpłynęły na funkcjonalność i odzyskany urok zabytku – w 900-lecie zakonu, przypadające na rok 2021. Materialne i kulturowe dziedzictwo wieków sprawia, że przed zabytkowym zespołem pojawiają się nowe wyzwania. Współcześnie istotny pozostaje problem inwestycji w utrzymanie tego typu obiektów, zachowanie pielgrzymkowego charakteru miejsca, równoważenie troski o dziedzictwo kulturowe z dążeniem do jego ekonomicznego wykorzystania.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Współczesne losy zapomnianej studni w Opolu, unikatowego zabytku zasługującego na ochronę i konserwację

Obecnie nadal zdarzają się sytuacje sprzyjające odkrywaniu cennych obiektów historycznych, zagubionych pośród historycznej oraz nowej zabudowy miast. Przykładem takiego odkrycia może być odnalezienie w centrum Opola ponad 200-letniej studni. Nie jest do dziś dokładnie znana historia powstania studni i budynku, w którym się znajduje. W latach sześćdziesiątych XX wieku, przy okazji porządkowania jednej z piwnic nieistniejącego już obiektu pochodzącego z przełomu XVIII i XIX wieku, odnaleziono naczynie ze srebrnymi monetami. Ponad 50 lat później, z inicjatywy pasjonatów historii miasta Opola, podjęto próbę przywrócenia tego unikatowego obiektu do życia, lecz zamierzenie to zrealizowano dopiero na przełomie lat 2018 i 2019. W artykule omówiono proces rewitalizacji pozostałości budowli, w której odnaleziono studnię, zaproponowane rozwiązania o charakterze ratunkowo-naprawczym oraz przebieg prac związanych z oczyszczeniem i nadbudowaniem studni.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: sztuka
Dyscypliny: sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Regulacja zatrudnienia niepracowniczego czy prawo zatrudnienia?

Wykonywanie pracy na podstawie innej niż stosunek pracy przybiera rozmaite postaci. Najczęściej odbywa się na podstawie stosunków cywilnoprawnych, które cechuje zasada swobody umów, czego konsekwencją jest możliwość swobodnego ukształtowania treści stosunku prawnego. Ostatnie lata znamionuje jednak stopniowe zwiększanie regulacji zatrudnienia niepracowniczego realizowanego na podstawie umów cywilnoprawnych. Wprowadzanie minimalnej stawki godzinowej, ograniczenie zatrudnienia w handlu w niedziele i święta, świadczenie pracy tymczasowej na podstawie umów cywilnoprawnych czy dużo wcześniejsze szerokie przyznanie praw pracowniczych wykonawcom umów o pracę nakładczą, a nade wszystko objęcie prawem do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy każdego, kto wykonuje pracę, uzasadnia stawianie pytań o dalszy kierunek zmian.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wiodąca rola prawa statutowego uczelni w kształtowaniu sytuacji prawno-pracowniczej nauczycieli akademickich

Rozważania zamieszczone w ramach artykułu dotyczą zagadnień związanych z wiodącą rolą prawa statutowego uczelni dla kształtowania sytuacji prawno-pracowniczej nauczycieli akademickich. Brak kompleksowego charakteru ustawy sprawia, iż ustawodawca odsyła regulowanie spraw związanych z organizacją i funkcjonowaniem uczelni na grunt statutu każdej uczelni. W ramach ustawowego odesłania do prawa statutowego uczelni mieszczą się również sprawy związane ze stosunkiem pracy nauczycieli akademickich, do których niewątpliwie należą kwestie towarzyszące pośrednio i bezpośrednio nawiązaniu stosunku pracy nauczycieli akademickich. Zakres przedmiotowy artykuł dotyczy głównie kwestii związanych z możliwością regulacji przez prawo statutowe trybu i warunków konkursu, jak również wprowadzania dodatkowych wymogów na ustawowo określone stanowiska.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Koncepcja „prawa zatrudnienia” w świetle kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy

Celem opracowania było przedstawienie kompetencji rzeczowej Państwowej Inspekcji Pracy i jej analiza na tle koncepcji „prawa zatrudnienia”. To zagadnienie zostało przedstawione w oparciu o klasyfikację stanowisk doktryny odnośnie do „prawa zatrudnienia” przedstawioną przez B.M. Ćwiertniaka. Przegląd dokonano, poczynając od ustawy z roku 1981, która stanowiła rozwiązanie modelowe dla „klasycznego” prawa pracy epoki industrialnej, do stanu aktualnego, opartego na ustawie z roku 2007 r. i jej nowelizacjach. Analiza wykazała, że aktualnie ten organ zajmuje się kontrolą i nadzorem szeroko rozumianej „pracy”. Jest to związane z faktem, że kompetencja rzeczowa obejmuje nie tylko zagadnienia związane ze stosunkiem pracy, ale również z legalnością zatrudnienia, wynagrodzeniem ze stosunku cywilnoprawnego zlecenia, obowiązkami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, zakazem handlu w niedziele i święta wykonywanego niezależnie od podstawy prawnej zatrudnienia. Zatem od strony formalnej stworzenie przez ustawodawcę ewentualnie nowej gałęzi prawa – „prawa zatrudnienia” nie wiązałoby się z koniecznością zmian w kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zasady prawa

Zasady prawa odgrywają istotną rolę zarówno na gruncie teoretycznym, jak i praktycznym. Są swoistym azymytem dla ustawodawcy w kształtowaniu prawa, jak i interpretatora w procesie stosowania prawa. Szczególnej uwagi wymaga relacja zasad prawa oraz reguł. Koncepcji, która coraz częściej jest przedmiotem analizy na gruncie teoretycznoprawnym

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O funkcji modyfikacyjnej zasad prawa pracy na gruncie art. 300 k. p.

Artykuł został poświęcony problematyce funkcji zasad prawa pracy z perspektywy art. 300 k.p., tj. przepisu odsyłającego do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu cywilnego w nieunormowanych przepisami prawa pracy sprawach ze stosunku pracy. Ustawodawca zastrzegł w art. 300 k.p., że przepisy Kodeksu cywilnego mogą być stosowane na gruncie stosunku pracy tylko wtedy, gdy nie są sprzeczne z zasadami prawa pracy. Wzbogacenie treści art. 300 k.p. o powyższą przesłankę pozwala na wyodrębnienie pewnych szczególnych funkcji, jakie zasady prawa pracy pełnią na tym polu. W doktrynie prawa pracy wyróżnia się wśród nich m.in. funkcję modyfikacyjną, skorelowaną z klauzulą odpowiedniego stosowania przepisów w wariancie, który zakłada dokonywanie modyfikacji w obszarze dyspozycji przepisów stosowanych w związku z odesłaniem. Celem artykułu jest ocena zasadności odnoszenia funkcji modyfikacyjnej do zasad prawa pracy w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 300 k.p., biorąc pod uwagę m.in. względy granic tworzenia i wykładni prawa oraz charakter przepisów odsyłających.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O pojęciu zasad współżycia społecznego – uwagi na tle wybranych przepisów Kodeksu Pracy

Celem niniejszego artykułu jest analiza pojęcia zasad współżycia społecznego na tle wybranych przepisów kodeksu pracy, które się do niego odwołują, tj. art. 8 KP oraz art. 100 § 2 pkt 6 KP i 94 pkt 10 KP. Opracowanie odnosi się zarówno do zastosowania zasad współżycia społecznego jako kryterium nadużycia praw podmiotowych stron stosunków pracy, jak również jako wytycznych właściwego postępowania pracowników, którzy mają obowiązek ich przestrzegać oraz pracodawców, którzy powinni wpływać na ich kształtowanie w zakładzie pracy.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Prakseologiczny wymiar prawa pracy

Na prakseologiczny wymiar prawa pracy wpływa niewątpliwie obecny system społeczno-polityczny odwołujący się do aksjologii, a więc powszechnie uznanych wartości, co powoduje, iż państwo poprzez unormowania publiczno-prawne nie może pozostawić pracowników w osamotnieniu w sytuacjach szczególnie trudnych, a nawet nieprzewidywalnych, mających swoisty rodzaj siły wyższej. Ważny jest zatem ogólny dobrostan nie tylko ludzi świata pracy, lecz w ogóle dobrostan społeczeństwa. Z tego też względu prawo pracy w wymiarze prakseologicznym winno stanowić sposób zapanowania nad rzeczywistymi sytuacjami i potrzebami ludzi pracy oraz społeczeństwa. Prawo pracy winno w wymiarze prakseologicznym tworzyć system instytucji godzących emocje społeczne w celu ochrony wspólnego dobra, jakim jest pokój społeczny

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Elastyczne formy zatrudnienia. Panorama zagadnień z perspektywy prawa pracy

W artykule zdefiniowano pojęcie elastycznych form zatrudnienia oraz dokonano ich przeglądu z uwzględnieniem rozwiązań w zakresie czasu pracy i zatrudnienia na podstawie umów prawa cywilnego. Poddano analizie przesłanki rozwoju tych form z podziałem na przesłanki technologiczne, gospodarcze i społeczne. Zwrócono uwagę na ambiwalentność tych form zatrudnienia niosących ze sobą zarówno korzyści, jak i zagrożenia. Ukazano rolę państwa i prawa pracy w zakresie ochrony pracowników przed negatywnymi skutkami niektórych rozwiązań.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O zasadności wykorzystania w prawie zatrudnienia teorii zarządzania personelem

Autor stawia tezę, że zasadne jest wykorzystywanie teorii zarządzania personelem do interpretacji przepisów prawa zatrudnienia. Dotyczy to w pierwszym rzędzie problematyki form zatrudnienia. Powinny one być stosowane zarówno z uwzględnieniem modelu flexicurity, jak i zgodnie z koncepcją elastycznej firmy. W świetle teorii ZZL określając zasady wynagradzania, powinno się wykorzystać proces wartościowania stanowisk pracy. Przy czym jeżeli wynagrodzenie miałoby mieć charakter rynkowy (a więc realizować trzy podstawowe cechy: attract (przyciągnąć), motivate (zmotywować) i retain (utrzymać), to wartościowanie musi być przeprowadzone zgodnie z jedną z uniwersalnych metod. Daje to podstawę do porównań między różnymi organizacjami w oparciu o raporty płacowe. Jeżeli chodzi o restrukturyzację zatrudnienia, to na jej skuteczność, zdaniem Autora, ma wpływ merytoryczna wiedza przedstawicieli pracowników o procesach zarządzania. Takim partnerem powinny być więc związki zawodowe mające zaplecze eksperckie lub też w przypadku ich braku rady pracowników

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Europejska autonomiczna definicja pracownika. Przyczynek do dyskusji nad rozwojem prawa zatrudnienia

Od wielu lat w nauce polskiego prawa pracy toczy się dyskusja nad zasadnością zastąpienia prawa pracy prawem zatrudnienia jako kategorią szerszą, obejmującą także osoby wykonujące pracę zarobkową na innych podstawach. Implementacja dyrektywy 2019/1152 w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej, w której prawodawca unijny, określając zakres podmiotowy, odwołuje się do autonomicznej unijnej definicji pracownika stworzonej przez TSUE, powinna obejmować także szerszą grupę osób wykonujących pracę zarobkową. Pomimo zastrzeżeń zgłaszanych przeciwko koncepcji prawa zatrudnienia, implementacja dyrektywy może stanowić krok w kierunku budowania nowej dziedziny prawa, podobnie jak rozszerzenie zakresu podmiotowego ustawy o związkach zawodowych przyczyniło się do tworzenia zbiorowego prawa zatrudnienia

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne