rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie polimerowych membran ultrafiltracyjnych do usuwania substancji powierzchniowo czynnych z roztworów wodnych

Celem przeprowadzonych badań było określenie skuteczności polimerowych membran ultrafiltracyjnych w usuwaniu substancji powierzchniowo czynnych z roztworów wodnych w zakresie stężeń poniżej i powyżej krytycznego stężenia micelizacji. Zbadano również wpływ obecności soli mineralnych będących podstawowym wypełniaczem kompozycji detergentowych na skuteczność eliminacji SPC z roztworów wodnych w procesie ultrafiltracji.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Terenowe badania funkcjonowania przepławki dla ryb na zbiorniku Michalice

Przepławki są rzecznymi budowlami lub urządzeniami, które powinny umożliwiać rybom wędrownym w drodze na tarło i z powrotem, przejście przez zaporę, stopień piętrzący, elektrownię, wodospad, i są uznawane za urządzenia specjalne przy tych budowlach. Składa się ona zwykle z szeregu umieszczonych kaskadowo basenów, niekiedy z rynien o dużym spadku, wyciągów podnoszonych mechanicznie (podnośnie komorowe), śluz, przez które przepływa woda. Przepływ wody i to dość obfity jest niezbędny, gdyż inaczej ryby te nie znajdują kierunku płynięcia w górę rzeki. Zamiast budowy przepławek, co do działania których istnieją czasami poważne zastrzeżenia, stosuje się sztuczne zarybianie oddzielnych stanowisk w rzece. Pewne gatunki ryb, m.in. łososiowate i jesiotrowate, najbardziej poszukiwane na rynku, żyją w morzu lub przy ujściach rzek, a w celu rozmnażania udają się w górę rzek, gdzie składają ikrę. Wędrówka ta nazywa się migracją ryb. Jeżeli rybom tym nie umożliwi się przejścia na wody płytkie o odpowiedniej temperaturze, to nie złożą one ikry, co grozi wyginięciem danego gatunku. Każda budowla piętrząca stanowi więc przeszkodę migracji, a wysokie zapory w ogóle ją uniemożliwiają. Mimo budowy przepławek często funkcjonują one nieprawidłowo. Ryby mają problemy ze znalezieniem wlotu do przepławek, tracą wiele energii i czasu by do nich trafić. Autorzy przeprowadzili badania funkcjonowania przepławki Michalice, ocenili jej podstawowe parametry hydrauliczne i konstrukcyjne, oraz wykonali analizę porównawczą wyników pomiarów terenowych z wytycznymi, jakim powinny odpowiadać prawidłowo i skutecznie działające przejścia dla ryb.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Neutralizacja przykrych zapachów poprzez rozpylanie roztworów powstałych na bazie ekstraktów z owoców cytrusowych, imbiru oraz goździków

Zanieczyszczenie powietrza spowodowane jest nie tylko emisją zanieczyszczeń toksycznych, ale również i uciążliwych - czasem bardzo uciążliwych, a mianowicie emisją nieprzyjemnych zapachów zwanych odorami. Źródłem pochodzenia gazów złowonnych są procesy zachodzące zarówno w naturze jak i w działalności człowieka. Wchodzące w ich skład lotne związki chemiczne, należą do połączeń nieorganicznych i organicznych. Naturalne odory są wprowadzane do środowiska w wyniku działalności wulkanicznej planety, rozkładu materii przez mikroorganizmy, pożarów lasów i stepów, emisji gazów złowonnych przez tereny bagniste, a także w wyniku erozji słonecznej i wietrznej materiałów. Gazy pochodzenia antropogenicznego swoje źródło mają w procesach produkcyjnych, w których powstają dobra materialne (przemysł chemiczny, energetyczny, papierniczy, farmaceutyczny, metalurgiczny, przetwórstwa węgla i ropy, spożywczy i in.) oraz w wyniku spalania paliw, a także wytwarzania odpadów bytowych i ścieków. Badania nad maskowaniem tych złowonnych gazów prowadzone są m.in. w Politechnice Koszalińskiej w Katedrze Techniki Wodno-Mułowej i Utylizacji Odpadów w której od kilku lat trwają prace nad wyprodukowaniem skutecznego i taniego środka zmniejszającego uciążliwość zapachów [10, 11, 15]. Opracowywana metoda polega na zastępowaniu zapachu niepożądanego przyjemniejszym. Jako środki maskujące wykorzystywane są naturalne olejki eteryczne, pozyskiwane ze świeżych surowców roślinnych w procesie destylacji. Dotychczas badaniom poddano olejki eteryczne pozyskiwane z takich surowców jak: igliwie tui i sosny , mięty pieprzowej, róży dzikiej oraz skórek pomarańczy, cytryny i grejpfruta. Przedmiotem niniejszej publikacji jest opis i analiza wyników badań, będących kontynuacją wcześniejszych badań w pozyskiwaniu z roślin olejków eterycznych i ich zastosowania w celu maskowania odorów w zakładzie SUPERFISH w Kukini koło Ustronia Morskiego.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wykorzystanie odpadów przemysłowych do budowy i umacniania wałów przeciwpowodziowych

Materiały odpadowe produkowane przez przemysł są coraz częściej wykorzystywane w budownictwie zamiast gruntów naturalnych. Znaczna część odpadów powęglowych pozostających po wydobyciu węgla kamiennego jest wykorzystywana do preparowania tzw. podsadzki wyrobisk kopalnianych podziemnych, utylizacji hałd węglowych w ramach technologii odzysku węgla i surowca do wytwarzania prefabrykatów betonowych, czyli technologii HALDEX [6, 7, 8], wykorzystywana do rekultywacji wyrobisk odkrywkowych po kruszywach, budowy i remontu dróg lokalnych, do budowy i modernizacji korpusów nasypów wodno-melioracyjnych, w tym wałów przeciwpowodziowych, ogroblowań kanałów i zbiorników wodnych oraz produkcji materiałów budowlanych. W budownictwie do tych samych celów co odpady powęglowe wykorzystuje się z podobnymi sukcesami także materiały po przetworzeniu zanieczyszczonych gruntów naturalnych. Aby możliwe było wykorzystanie tych materiałów jako gruntu budowlanego konieczna jest wiedza na temat oddziaływania ich na otaczające środowisko, w tym przede wszystkim skład chemiczny materiału oraz odcieków wodnych, a w następnej kolejności konieczne jest rozpoznanie ich parametrów geotechnicznych. Parametry geotechniczne dwóch wybranych rodzajów odpadów przemysłowych, które pod względem składu chemicznego nie stwarzają zagrożenia dla środowiska w przypadku ich wbudowania w korpusy nasypów okresowo piętrzących wodę, jakimi są wały przeciwpowodziowe, stanowią przedmiot niniejszego artykułu.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Ryzyko związane z geologicznym składowaniem CO2

Bezpieczeństwo składowania dwutlenku węgla zależy od rodzaju struktury geologicznej, procesów w niej zachodzących jak również stanu technicznego infrastruktury. Niezależnie od miejsca podziemnego składowania CO2, mogą występować wycieki gazu ze składowiska dwutlenku węgla poprzez nieszczelności w otworach zatłaczających i obserwacyjnych lub przez naturalne drogi migracji np. uskoki [9]. Przypuszcza się, że po kilkuset lub po kilku tysiącach lat część, a może nawet cały CO2, rozpuści się w płynach złożowych, część CO2 wejdzie w reakcje z minerałami i utworzy matrycę skalną. Po rozpuszczeniu lub przereagowaniu, dwutlenek węgla nie będzie już migrował ku powierzchni nawet przy braku dostatecznego uszczelnienia. Ryzyko jest iloczynem prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia i konsekwencji, jakie ono wywoła. Zależne jest od lokalizacji i czasu oraz proporcjonalne do skali potencjalnego zagrożenia i prawdopodobieństwa jego wystąpienia [1, 7]. Ryzyko związane z geologicznym składowaniem CO2 jest kluczowym zagadnieniem wpływającym na społeczną akceptację tej technologii oraz przepisy prawne i standardy regulujące zastosowanie składowania dwutlenku węgla w skali przemysłowej. Problem ten uwzględniono w propozycji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywy Rady 85/337/EWG, 96/61/WE, dyrektywy 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006. Podkreślono w niej potrzebę wykonywania zintegrowanej oceny ryzyka wycieku CO2, tak aby zminimalizować ryzyko wycieku, zasad monitorowania i sprawozdawczości, w celu weryfikacji składowania i podejmowania odpowiednich środków zaradczych w odniesieniu do każdej potencjalnej szkody. W artykule przedstawiono ryzyko związane z transportem (rurociągi), instalacją zatłaczania oraz ze składowaniem w strukturze geologicznej.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wybrane właściwości fizykochemiczne nanosów mineralnych powstałych w wyniku powodzi w 1997 roku na terenie Powiatu Krapkowickiego

Transport osadów przez rzekę jest jednym z podstawowych elementów wpływających na tworzenie się gleb aluwialnych. Proces ten jest uzależniony od szeregu czynników, w tym prędkości przepływu, szorstkości dna, głębokości i szerokości koryta, a także przeszkód, które napotyka woda niosąc osady mineralne. W badaniach na Amazonce Hedges (1994) stwierdził iż sedymenty zostały przenoszone przez wodę na odległość ponad 200 km. Podobną tendencję zaobserwowano badając przemieszczanie się węgla organicznego w rzece Po we Włoszech (Berner 1982, Tesi i in. 2008), rzece Orinoko (Dezzeo i in. 2000). Mobilność metali ciężkich zawartych w osadach-sedymentach powstałych w trakcie powodzi może przyczynić się do zagrożenia środowiska glebowego terenów zalewowych (Salomons i Forstner 1984, Bradley i Cox 1990). Ponadto istotnym elementem wpływającym na stan środowiska glebowego jest zarówno ilość jak również jakość zanieczyszczeń przynoszonych przez wodę, w trakcie powodzi (Gibbs 1973, Macklin 1996, Siuta 1998). Celem pracy było oznaczenie wybranych właściwości fizyko-chemicznych nanosów mineralnych powstałych po powodzi 1997r. Posłuży to określenia ich przydatności do wykorzystania w ramach rekultywacji gruntów, na których powstały wyrwy i zagłębienia.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wybór środków transportu wewnętrznego dla przedsiębiorstwa usługowego w aspekcie poprawy efektywności procesu magazynowego

Autorzy w artykule poddali identyfikacji, analizie i ocenie przedsiębiorstwo usługowe świadczące usługi związane z wykonywaniem obsług i napraw pojazdów, a na tej podstawie pokazali, jak dokonać wyboru środków transportu wewnętrznego stosując metody wielokryterialne. Podstawowymi narzędziami wykorzystywanymi w prowadzonych badaniach były: zmodyfikowana metoda AHP, metody rangowania wg cechy syntetycznej oraz metoda wielokryterialnej analizy porównawczej Bellingera, w dwóch wariantach. Otrzymane wyniki pokazują, że każde z tych narzędzi ma swoją specyfikę w praktycznym zastosowaniu

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Zmiany na rynku powierzchni magazynowych w Polsce

Celem opracowania jest próba przedstawienia zakresu zmian zachodzących na rynku powierzchni magazynowej w Polsce. Analiza wielkości powierzchni magazynowej, zakresu jej wykorzystania, jak również wysokości czynszów płaconych przez najemców została przeprowadzona w podziale na główne regiony występowania. Ukazano także stopień zróżnicowania sektorowego. Ilość powierzchni magazynowych w Polsce z roku na rok wzrasta. W 2014 r. przekroczyła ona 8,5 mln m2 , a w pierwszej połowie 2017 roku wyniosła 11,9 mln m2 . Nadal najbardziej aktywnymi najemcami pozostają sieci handlowe, operatorzy logistyczni oraz firmy z branży lekkiej produkcji.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Przyśpieszanie procesu pobierania danych logistycznych

Niniejsza publikacja przedstawia metody pozwalające na przyśpieszenie procesu dostępu do baz danych zawierających bardzo duże ilości danych logistycznych. Proces przyśpieszania pociąga za sobą poprawność etapów tworzenia relacyjnej bazy danych. W artykule wskazano, dlaczego proces optymalizacyjny powinien być realizowany wieloetapowo i zaczynać się na etapie projektu biznesowego. Analiza wymagań i projekt schematu bazy danych, uwzględniający wytyczne tworzenia relacyjnych baz danych, w znacznym stopniu eliminują problemy z wydajnością. Efektywność dostępu do danych można wspomóc optymalizując zapytania. Zaprezentowane przykłady pokazują, jak zapytania mogą zostać przekształcone, by były wykonane w możliwie najkrótszym czasie.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Ługowanie związków chlorowcoorganicznych z osadów ściekowych do fazy wodnej w warunkach modelowych

Substancje chlorowcoorganiczne z uwagi na swą dużą trwałość, słabą biodegradowalność, toksyczność (mutagenność i kancerogenność) oraz zdolność do kumulacji stanowią jedno z groźniejszych zanieczyszczeń. Z tego też względu ich obecność jak i migracja w środowisku powinna podlegać ścisłej kontroli, a ich ilość winna być ograniczana. Jedną z możliwości usuwania związków chlorowcoorganicznych ze wybranych elementów środowiska jest wykorzystanie sorbentów najlepiej naturalnych, które nie będą stwarzały dodatkowych zagrożeń, a jednocześnie będą tanie i powszechnie dostępne. Jak wykazano w pracy [1] wśród rozważanych sorbentów można brać pod uwagę osady ściekowe, które ze względu na zawartości materii organicznej i porowatą strukturę wykazują dobre zdolności sorpcyjne. Z punktu widzenia możliwości wykorzystania osadów ściekowych jako sorbentów ważna jest ocena ich zdolności sorpcyjnej w stosunku do substancji chlorowcoorganicznych, jak również trwałość wiązania tych substancji z osadem oraz możliwości ich migracji z osadu do środowiska wodno-glebowego. Oceny tej można dokonać poprzez badanie efektywności ługowania chlorowcopochodnych organicznych z osadu ściekowego do fazy wodnej pod wpływem wybranych czynników fizykochemicznych symulujących warunki środowiskowe. Wyniki wstępnych badań w tym zakresie były prezentowane w pracy [2,3]. Niniejsza praca jest zarówno kontynuacją jak i podsumowaniem badań w tym zakresie i obejmuje wyniki modelowych badań wpływu wybranych czynników fizyko-chemicznych takich jak: zmienne pH fazy wodnej, promieniowanie UV, napowietrzanie realizowane jako barbotaż powietrzem, zmiany temperatury w cyklach zamrażanie/rozmrażanie, na efektywność ługowania zawartego w osadzie p-chlorofenolu. W prezentowanejpracy do oceny stężenia p-chlorofenolu wykorzystano parametr sumaryczny AOX, który jest miarą zawartości chlorowca w adsorbowanych na węglu aktywnym związkach chlorowcoorganicznych. Oznaczenie AOX prowadzono zgodnie z metodyką opisaną w pracy [4].

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Antropogeniczne wzbogacenie w metale ciężkie gleb obszarów zalewowych na terenie miasta Opola

Według niektórych autorów [Ilnicki i in. 2001, Skorbiłowicz 2006] pogorszenie jakości powierzchniowych wód płynących jest powodowane przede wszystkim przez zanieczyszczenia punktowe i powierzchniowe, w tym pochodzące z terenów rolnych i leśnych. Jednocześnie za główną przyczynę zanieczyszczenia metalami ciężkimi osadów aluwialnych miast są uważane emisje pochodzące ze środków transportu, komunikacji, zakładów przemysłowych oraz odprowadzane do rzek niedostatecznie oczyszczone ścieki komunalno - przemysłowe (zanieczyszczenia punktowe) [Lewandowski i in. 1998, Kabata- Pendias, Pendias 1999]. W dolinach rzecznych - terenach zalewowych, równocześnie z procesem aluwialnym zachodzi proces darniowy sprzyjający akumulacji masy organicznej. Ilość i skład jakościowy organicznych koloidów glebowych odgrywa istotną rolę w procesach przemieszczania, immobilizacji i transformacji metali ciężkich. Wytworzone z osadów aluwialnych zadarnione gleby, położone między wałami przeciwpowodziowymi na terenie miasta Opola narażone są nie tylko na zanieczyszczenia punktowe (komunikacyjne i przemysłowe), ale także na skażenia powodowane corocznymi wylewami powodziowymi, które są nośnikiem osadów o wysokiej koncentracji metali ciężkich, których źródłem są także zanieczyszczenia powierzchniowe. Celem pracy było określenie stopnia wzbogacenia w metale ciężkie gleb terenów zalewowych rzeki Odry występujących na terenie miasta Opola.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wpływ obciążenia osadu ładunkiem zanieczyszczeń organicznych na wzrost wybranych grup bakterii podczas procesu oczyszczania odcieków ze składowiska odpadów w SBR 443

Celem badań bakteriologicznych było określenie wpływu obciążenia osadu czynnego ładunkiem zanieczyszczeń organicznych (Bx) na rozwój w nim wybranych grup bakterii będących wskaźnikami stopnia rozkładu związków organicznych i zanieczyszczenia pod względem sanitarnym. Założeniem tych badań było ustalenie zakresu Bx, przy którym zachodzi eliminacja tych bakterii z odcieków połączona z ich akumulacją w kłaczkach osadu oraz oszacowanie stopnia zagrożenia sanitarnego dla środowiska przy jego ewentualnym wykorzystaniu do celów rolniczych. Wskaźnikami stopnia rozkładu zanieczyszczeń organicznych występujących w odciekach, była ogólna liczba heterotroficznych bakterii psychrofilnych (HBP) i bakterii sporowych (BS), a zanieczyszczenia pod względem sanitarnym: bakterie mezofilne (BM), bakterie z rodziny Enterobacteriaceae, termotolerancyjne bakterie grupy coli (TBGC) oraz Clostridium perfringens.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Fundusze Ekologiczne wobec aksjomatu: człowiek najwyższą wartością w świecie przyrody

Obszarem oddziaływania Funduszy Ekologicznych - z ich natury i z mocy prawa - jest przyroda, ochrona środowiska przyrodniczego, a człowiek jest składową i ukoronowaniem świata przyrody. A zatem człowiek jest i powinien się znajdować w obszarze zainteresowania i działalności Funduszy Ekologicznych. Tymczasem w praktyce i w świetle prawa podniesiona kwestia jest wysoce złożona i mniej jednoznaczna. Uzasadnia to celowość podjęcia niniejszego tematu W naszych rozważaniach przyjmujemy hipotezę, że działalność Funduszy Ekologicznych - jakkolwiek z mocy prawa i w wyniku uwarunkowań ekonomicznych - nie jest bezpośrednio ukierunkowana na urzeczywistnianie aksjomatu: człowiek najwyższą wartością w świecie przyrody, to w praktyce ich działalność w sposób pośredni i bezpośredni posiada wymiar społeczny. Udowodnienie hipotezy nastąpi przez rozważenie trzech kwestii: o miejsca człowieka w Prawie ochrony środowiska i wynikających z tego konsekwencji, o kontrowersji aksjologicznych i uwarunkowań dla funkcjonowania Funduszy Ekologicznych, o przesłanek wyznaczających społeczny wymiar funkcjonowania Funduszy Ekologicznych w praktyce.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Walory florystyczne, użytkowe i przyrodnicze słonaw przymorskich

Zbiorowiska roślinne w siedliskach przymorskich, mogą w naszym klimacie stanowić wartościowe gospodarcze i ciekawe florystycznie użytki zielone. Zbiorowiska halofilne są dość rzadkie na terenie Polski i to nie tylko na terenach śródlądowych, ale także i na nadmorskich, choć sama flora słonorośli naszego kraju jest dość bogato reprezentowana. Zbiorowiska te zwykle zajmują rozległe, płaskie obniżenia deluwialne, wilgotne, o odczynie zbliżonym do obojętnego, znajdujące się u ujścia leniwie płynących rzek: Świny, Dziwny, Regi, Redy i Wisły [6, 9]. Najlepiej wykształcone zbiorowiska, z udziałem słonorośli, występują na wyspach Wolin i Uznam, u ujścia Regi oraz nad Zatoką Pucką [2]. Ciekawe zbiorowiska halofilne występują na Wyspie Karsiborska Kępa [11]. Zdaniem wielu autorów w warunkach małego zasolenia podłoża zbiorowiska halofilne mają charakter nietrwały. W siedliskach zalewanych są one bardzo często wypierane przez Phragmites australis, a w siedliskach wilgotnych - przez Agrostis stolonifera [9]. Celem przeprowadzonych badań było określenie składu florystycznego oraz wartości użytkowej i przyrodniczej zbiorowisk roślinnych, ukształtowanych w warunkach oddziaływania wód słonych.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Podstawowa terminologia i typologia w zakresie obsługi naziemnej dla potrzeb zarządzania w porcie lotniczym

W niniejszej publikacji zaprezentowano podstawową terminologię i typologię w zakresie obsługi naziemnej dla potrzeb zarządzania w porcie lotniczym, która została wyodrębniona na podstawie przeprowadzonej analizy treści ustawy Prawo lotnicze 2 oraz jej aktu wykonawczego, tj. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 19 listopada 2013 roku w sprawie obsługi naziemnej w portach lotniczych3 . Dokonana została charakterystyka podmiotów świadczących obsługę naziemną w porcie lotniczym z uwzględnieniem obowiązków wynikających z realizowanej działalności. W uzupełnieniu do prezentowanej analizy dotyczącej uprawnień do świadczenia obsługi naziemnej sporządzony został wykaz kategorii usług obsługi naziemnej oraz działań realizowanych w ramach poszczególnych kategorii. Omówione zostały warunki udostępniania i korzystania z infrastruktury lotniska przez podmioty świadczące usługi obsługi naziemnej, w tym głównie zasady ustalania i pobierania opłat za dostęp do urządzeń i powierzchni lotniska oraz opłat za użytkowanie scentralizowanej infrastruktury

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Wpływ sterowania czasem pracy węzła cieplnego na stan temperaturowo-wilgotnościowy przegród budowlanych

Jednym z najbardziej efektywnych, prostych i nisko kosztowych sposobów oszczędzania energii w ogrzewnictwie jest uzasadnione dopuszczalne obniżenie temperatury w pomieszczeniach ogrzewanych stosując czasowe wyłączanie instalacji c.o. W większości przypadków nowoczesnych węzłów cieplnych zastosowanie metody, opiera się wyłącznie o dokładnie przeprowadzone obliczenia, nie wymagając żadnego dodatkowego wyposażenia [1]. W budynkach o czasowym przebywaniu ludzi (większość budynków użyteczności publicznej, szkoły, biurowce itp.) metoda pozwala na oszczędzanie około 20% zapotrzebowania ciepła w sezonie grzewczym [2]. Pewnym paradoksem jest fakt, że tak łatwa do wdrożenia i efektywna metoda nadal jest mało stosowana. Istnieje kilka wyjaśnień takiego stanu rzeczy. Po pierwsze sterowanie czasem pracy często mylone jest z regulacją pogodową czy też z regulacją według krzywych grzania. Jednak bardziej istotną przyczyną jest obawa specjalistów dotycząca obniżenia temperatury przegród budowlanych i co za tym idzie - ich zawilgocenia. Autorzy chcą udowodnić, iż oszczędzanie energii cieplnej przy pomocy omawianej metody nie wpływa niekorzystnie na stan temperaturowowilgotnościowy konstrukcji ścian zewnętrznych. Sterowanie czasem pracy węzła c.o. zastosowano w budynku, w którym tylko okresowo przebywają ludzie. W takim przypadku obniżenie temperatury wewnątrz użytkowanych pomieszczeń jest w pełni uzasadnione, nie powoduje, bowiem obniżenia komfortu cieplnego, natomiast osiągany efekt jest maksymalny. Przedmiotem badań była obserwacja zmiany temperatury na obu powierzchniach ściany zewnętrznej oraz wewnątrz i na zewnątrz pomieszczenia.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku