rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Presupozycje jako formy manipulacji językowej

Cel: Celem pracy jest przybliżenie pojęcia presupozycji i przedstawienie jej użycia w kontekście manipulacji językowej w mediach na wybranych przykładach. Artykuł przedstawia różnorodność presupozycji jako formy językowej. Praca ukazuje również mnogość rodzajów tej figury pragmatycznej. 
         Metoda: Analiza jakościowa posłużyła do przybliżenia techniki posługiwania się presupozycją jako formą manipulacji. Szerokiemu badaniu jakościowemu poddane zostały dwa przykłady, które zaistniały w dyskursie medialnym. Ważnym aspektem analizy jest również ukazanie kontekstu wypowiedzi, dzięki czemu odbiorca ma świadomość, w jaki sposób i w jakich okolicznościach przekaz zaistniał. 
         Wyniki: Analiza wykazała, w jaki sposób ludzie mediów i polityki stosują presupozycje, by w podświadomości odbiorcy zakomunikować swój osąd, bez ukazania go w sposób bezpośredni. Różnorodność tej figury pragmatycznej przyczynia się do różnorodności jej zastosowań w dyskursie medialnym. 
         Wnioski: Umiejętnie zastosowana presupozycja stanowi doskonałą praktykę manipulacyjną. Zgłębianie tego tematu przyczyni się do poszerzenia świadomości odbiorców wypowiedzi medialnych, którzy nie posiadając odpowiedniej wiedzy, stają się dobrym materiałem do stosowania praktyk manipulacyjnych. Presupozycja ze względu na swoją specyfikę niełatwa jest do odszyfrowania, co czyni ją interesującym przedmiotem badań w kontekście manipulacji.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Dostęp do porady prawnej a problem dyskryminacji majątkowej – wybrane zagadnienia

Przedmiotem niniejszego opracowania jest analiza rozwiązań dotyczących dyskryminacji majątkowej, przyjętych w polskim porządku prawnym, jak i w prawie międzynarodowym. Tytułowe zjawisko przejawia się między innymi w braku dostępu do pomocy prawnej dla osób najuboższych. W tym kontekście decydującą rolę pełnią organizacje i instytucje świadczące nieodpłatne poradnictwo prawne. W toku niniejszych rozważań zostanie dokonana analiza działalności wskazanych podmiotów oraz wdrażanych rozwiązań systemowych na szczeblu centralnym.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kultura filmowa jako przestrzeń uczenia się

Teza. W artykule dowodzę, że kultura filmowa jako część kultury popularnej jest przestrzenią edukacji i socjalizacji. 
Omówione koncepcje. W artykule dokonałam rozróżnienia terminów „kultura popularna” i „kultura masowa” oraz scharakteryzowałam je jako przestrzeń uczenia się i socjalizacji. Przywołałam koncepcje filmu jako jednego z mediów masowych a także przeanalizowałam w jaki sposób sztuka filmowa może wspomagać proces współczesnej edukacji.
Wnioski. Przytaczane przeze mnie w artykule koncepcje dowodzą zasadności traktowania zarówno kultury popularnej, jak i kultury filmowej, jako pełnoprawnej i atrakcyjnej przestrzeni uczenia się.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
CZY POLSKI USTAWODAWCA WYMAGA OD SĘDZIÓW „DZIELNOŚCI ETYCZNEJ”? ROZWAŻANIA NA TLE USTAWOWEGO WYMOGU „NIESKAZITELNOŚCI CHARAKTERU”

De lege lata pojęcie „nieskazitelnego charakteru” stanowi zasadnicze kryterium, na podstawie którego polski ustawodawca weryfikuje etyczną kompetencję sędziów. Autorka podkreśla, że w demokratycznym państwie prawnym potrzebni są nie tylko sędziowie o dobrym charakterze, ale potrafiący argumentować, co jest dobre (etyczne). W trudnych przypadkach szlachetny i mądry sędzia może łagodzić ułomne prawa. Publikacja ma na celu wskazać, że zdolność do ważenia wartości to konieczna cecha dobrego sędziego. Autorka rozważa pojęcie „dzielności etycznej” jako podstawę prawną dla wychowania mądrych sędziów, umiejących znaleźć złoty środek w sporach etycznych na wokandzie.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zarys dziejów autyzmu – historia przemian

Autyzm jest jednym z najbardziej tajemniczych zaburzeń rozwoju człowieka – choć towarzyszy ludzkości od początku jej istnienia, został stosunkowo późno opisany przez naukę, bo dopiero w 1943 r. Od czasów Leo Kannera, który pierwszy zdefi niował autyzm, nauka starała się wyjaśniać zagadki tego zaburzenia własnym językiem, choć nie zawsze w sposób bardziej racjonalny. Radykalną zmianę w tych dociekaniach spowodował głos, któremu jeszcze w latach osiemdziesiątych XX w. nie przypisywano racji bytu, głos wysokofunkcjonujących osób z autyzmem – wybitnie uzdolnionych i twórczych ludzi.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rozwój sztuki chrześcijańskiej w Japonii do połowy XIX stulecia

W 1549 r. do Japonii przybył pierwszy Jezuita - Franciszek Ksawery. Data ta rozpoczyna okres zwany „chrześcĳ ańskim stuleciem”. Sztuka służyła misjonarzom w propagowaniu chrześcĳ aństwa, przełamywaniu barier językowych i kulturowej przepaści. W 1590 r. w Japonii powstało seminarium, gdzie kopiowano europejskie dzieła i szkolono nowe pokolenie rodzimych artystów. Chrześcĳ aństwo zaczęło być jednak postrzegane jako potencjalne zagrożenie dla nowej władzy. Pierwszy edykt anty- chrześcĳański powstał już w 1587 r., a w 1614 r. wszyscy misjonarze zostali ofi cjalnie wygnani. Chrześcĳanie musieli pozostać w ukryciu, a chrześcĳańską ikonografi ę skrywać pod pozorami buddyzmu lub shintō.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wyuczona bezradność człowieka a jego rola w organizacji

Teza. „Wyuczona bezradność” stała się zjawiskiem, które w XXI wieku jest ściśle związane ze sposobem funkcjonowania pracownika we wszystkich organizacjach (tak w dużych, jak i w małych firmach), ale także z ryzykiem, z którym muszą liczyć się osoby zarządzające bądź działy zasobów ludzkich. Sam problem dotyczy także przedstawicieli wolnych zawodów i osób samozatrudnionych. Artykuł ukazuje sposób funkcjonowania  jednostki wykazującej wyuczoną bezradność oraz różnego rodzaju deficyty, na które jest ona narażona.  
Omówione koncepcje. Na potrzeby artykułu zostały omówione koncepcje wyuczonej bezradności (M. E. P. Seligman; L. Y. Abramson i J. Teasdale; M. Kofta i G. Sędek) oraz konstrukty Ja (Ja podmiotowe, Ja przedmiotowe, Ja idealne, Ja realne, Ja powinnościowe). 
Wyniki i wnioski. „Wyuczona bezradność” jest czynnikiem, który w znaczący sposób wpływa na kondycję psychiczną człowieka. Mechanizm ten znajduje negatywne odzwierciedlenie w samoocenie człowieka, co w dużym stopniu modyfikuje jego motywację oraz chęć do działania. W rzeczywistości organizacyjnej wspomniane aspekty w sposób bezpośredni przekładają się na efektywność pracy i lojalność pracowniczą, co odbija się na jakości świadczonych usług i migracji kadry. 
Oryginalność. Połączenie tematyki z zakresu psychologii organizacji i psychologii zarządzania, która znajduje swoje odzwierciedlenie w zmieniającej się rzeczywistości pracowników firm, zarówno tych małych, jak i dużych. Ukazuje ono mechanizm funkcjonowania człowieka oraz jego szanse i zagrożenia we współczesnym świecie.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
AUDIODESKRYPCJA JAKO PUNKT WYJŚCIA DLA WIELOSENSUALNEGO POZNAWANIA HISTORII I SZTUKI – PROJEKT OBRAZY BEZ BARIER

Cel. Celem badania jest ukazanie dydaktycznego charakteru audiodeskrypcji, tj. jej zastosowania jako środka dydaktycznego w nauce niewidomej i niedowidzącej młodzieży. Audiodeskrypcja jest więc w tym kontekście rozumiana jako usługa oraz element wspierający naukę i poznawanie rzeczywistości.
Metody badań. Po wprowadzeniu teoretycznym dotyczącym badań nad dydaktyką audiodeskrypcji (Zabrocka, 2014; Paplińska, 2016) oraz jej emocjonalizmem (Künstler, 2014), potencjał dydaktyczny audiodeskrypcji zostaje omówiony na przykładzie projektu Obrazy bez barier, zorganizowanego dla niewidomych i niedowidzących uczniów z wielkopolskiego ośrodka szkolno-wychowawczego. Celem projektu było udostępnienie niewidomym odbiorcom muzealnych eksponatów historii i sztuki. Młodzież wysłuchiwała w tym celu emocjonalnie zabarwionych audiodeskrypcji oraz uczyła się wielosensualnie, tj. poprzez różne kanały zmysłowe (słuch, dotyk, węch).
Wyniki. Przeprowadzone w ramach projektu „Obrazy bez barier” zajęcia, warsztaty oraz odbyte wizyty w muzeach pokazały, że przemyślana audiodeskrypcja, ukierunkowująca niewidomych uczniów na wielosensualne poznawanie eksponatów i przedmiotów, jest znakomitym środkiem dydaktycznym. Młodzież ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi była przez cały czas zainteresowana przekazywanymi treściami, a ich prace artystyczne wykonane pod koniec projektu były złożone, bogate w szczegóły i nietuzinkowe, co świadczy o tym, że zebrane przez nich w trakcie projektu doświadczenia były równie wielobarwne.
Wnioski. Warto tworzyć audiodeskrypcje zaangażowane, przemyślane i ukierunkowane na wielozmysłowość doświadczania sztuki i historii. Takie audiodeskrypcje powinny stanowić podstawowy środek dydaktyczny w nauce niewidomych uczniów.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Hiszpania anarchistów (1936-1937) jako przykład społeczności postkapitalistycznej

W pierwszych dniach hiszpańskiej wojny domowej grupa biedaków napadła na oddział
Banku Aragonii. Wykorzystując zamieszanie związane z rozpoczynającą się wojną domową
ludzie ci zrabowali pieniądze. Choć napastnicy mogli spokojnie zniknąć z całym łupem praktycznie bez żadnych konsekwencji, podjęli decyzję, która stała się symbolem tamtych dni. Przytoczona
historia świetnie oddaje poświęcenie i rodzaj ideowego zaangażowania uczestników
ruchu, o którym będzie opowiadała niniejsza praca. To właśnie przepełnione tym samym duchem
wzorce z zakresu funkcjonowania wspólnot sąsiedzkich, zdemokratyzowane struktury
zarządzania procesem produkcji oraz przemiany dotyczące dystrybucji i konsumpcji dóbr stanowić
mogą istotne źródło inspiracji w formułowaniu odpowiedzi na pytanie: „Jak wyglądać
może świat po kapitalizmie?”.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Edukacja domowa a obowiązek szkolny na przykładzie Polski i Niemiec. Analiza ekonomiczna obu form nauczania

W niniejszym artykule przedstawione zostały rozważania dotyczące edukacji domowej, która w zależności od danego państwa, może umożliwiać wypełnienie instytucjonalnego obowiązku szkolnego. Autorka na przykładzie Polski i Niemiec opisała problem obowiązku szkolnego i edukacji domowej. Na zakończenie, w oparciu o analizę ekonomiczną, porównane zostały obie formy nauczania.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Na czym polegał błąd Iwana Karamazowa – Albert Camus o kompetencji rozumu wobec irracjonalnego

Tematem artykułu jest poruszany przez Alberta Camusa problem kompetencji rozumu względem tego, co irracjonalne. W tekście stawiam pytanie o zasadność sądów rozumu w obli-czu chaotyczności i niezrozumiałości świata. Analizując Camusowskie pojęcie absurdu, wskażę na etyczne i poznawcze zobowiązania zawarte w diagnozie absurdu. Związane z tą kategorią doświadczenie buntu traktuję jako podstawowy sposób przejawiania się specyﬁ cznej dla czło-wieka cechy, którą Max Scheler określał jako zdolność do „mówienia »nie«” (”Nein” sagen)., Przedstawiam ﬁ lozoﬁ ę autora Dżumy jako racjonalizm świadomy swoich ograniczeń, uwzględ-niając jego reﬂ eksję nad opozycyjnymi stanowiskami, takimi jak koncepcja Karla Jaspersa. Pod-stawę rozważań stanowią prace Alberta Camusa, Człowiek zbuntowany oraz eseje ze zbioru Mit Syzyfa i inne eseje, ale także fragmenty Braci Karamazow Fiodora Dostojewskiego.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Czy zakazać uczestnikom zgromadzeń zasłaniania twarzy? Analiza prezydenckich projektów zmiany Prawa o zgromadzeniach

W artykule dokonano analizy projektów zmiany ustawy – Prawo o zgromadzeniach, wnoszonych przez Prezydenta RP. Analiza dotyczyła propozycji zakazania uczestniczenia w zgromadzeniach osób, których nie można zidentyfikować. Projekty analizowano pod kątem spełnienia konstytucyjnych warunków ograniczania wolności i praw człowieka i obywatela. Po dokonaniu analizy orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 2004 r. oraz projektów z 2011 r. i 2013 r. autor stanął na stanowisku, że proponowany zakaz jest ograniczeniem zbyt daleko ingerującym w wolność zgromadzeń.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pojęcie wolności w ponowoczesnych modelach demokracji radykalnej

Na podstawie koncepcji wolności według I. Berlina, można rozróżnić dwa klasyczne mo-dele demokracji: liberalny oraz republikański. Pogłębiona reﬂ eksja nad wolnością w ponowo-czesnych koncepcjach demokracji – radykalnie pluralistycznej oraz deliberacyjnej, pokazuje, że nie są one zdecydowanie różne od teorii tradycyjnych, a raczej stawiają im nowe wyzwania. Ra-dykalna demokracja Ch. Mouﬀ e i E. Laclau, z aprecjacją pluralizmu i wolności negatywnej, jest dekonstrukcją modelu liberalnego, a demokracja deliberacyjna J. Habermasa, ceniąca wspólnotę i wolność pozytywną, pozostaje zakorzeniona w nurcie republikańskim.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Aktualność edukacji międzykulturowej w dobie współczesnych migracji

Cel badań. Historia planety zawsze charakteryzowała się migracjami i ruchami ludności. Doprowadziło to do ciągłych kontaktów i interakcji między kulturami, ale dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek, ludzie są ściśle połączeni związkiem współzależności. Celem artykułu jest ukazanie, jak istotna jest edukacja międzykulturowa oparta na wzajemnym dialogu i poszanowaniu praw człowieka.
Metoda. Przedmiotem badań są migracje ludzkie wpisane w historię ludzkości od jej początków. Są więc one zjawiskiem jak najbardziej naturalnym budzącym jednak w czasach obecnych wiele kontrowersji. Stąd też przedstawienie ruchów migracyjnych na przestrzeni wieków, przeanalizowanie różnych możliwych postaw wobec innego w oparciu o literaturę przedmiotu jak i własne doświadczenia empiryczne na gruncie włoskim oraz wskazanie na konieczność wprowadzenia szeroko zakreślonej edukacji międzykulturowej stanowią o interdyscyplinarnym podejściu metodologicznym.
Wyniki. Coraz bardziej liczebna obecność imigrantów w europejskich miastach determinuje konieczność codziennej konfrontacji z różnymi językami, religiami i kulturami. W takiej sytuacji jedynie dobrze przeprowadzona edukacja międzykulturowa może przynieść oczekiwane rezultaty stworzenia harmonijnie funkcjonujących społeczności multi-etnicznych, świadomych swego bogactwa kulturowego, a nie nacechowanych wrogością i brakiem zrozumienia.
Wnioski. We współczesnych społeczeństwach, tak pełnych napięć i konfliktów, konieczne jest wychowanie w poszanowaniu inności, w dialogu i konfrontacji, aby ludzie zrozumieli, że wzajemne przenikanie się różnych kultur jest nośnikiem nowej wiedzy, nowych wartości i kompetencji, oraz że model naszej kultury nie jest ani jedynym, ani uniwersalnym, ani też jedynym właściwym.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Budowanie świadomości czy wkraczanie w sferę prywatną? Debata wokół edukacji seksualnej

Cel artykułu. Celem artykułu było przeanalizowanie, jak kształtuje się polski dyskurs publiczny wokół wprowadzenia edukacji seksualnej do szkół. 
Zakres analizy. Przedmiotem analizy były artykuły i materiały dostępne w Internecie, które charakteryzowały dwa opozycyjne wobec siebie stanowiska, odnoszące się do wprowadzenia edukacji seksualnej do szkół. 
Wyniki. Analiza wykazała, iż w dyskursie publicznym częściej wskazuje się na potrzebę wprowadzenia edukacji seksualnej do szkół, niż na jej szkodliwość dla rozwoju dzieci i młodzieży. Zwolennicy takiego przedmiotu wskazują na fakt, że uświadamianie młodzieży zmniejsza ryzyko wystąpienia wśród niej niepożądanych zachowań seksualnych oraz zbyt wczesnej inicjacji. Przeciwnicy stwierdzą, że edukacja seksualna w szkole służy promowaniu homoseksualizmu i szeroko pojętej seksualizacji dzieci i młodzieży.
Wnioski. Debata, która ma miejsce wokół edukacji seksualnej jest niejednokrotnie narzędziem służącym działaniom polityków, organizacji pozarządowych czy rodziców, którzy podnoszą głos w imieniu swoich dzieci. Dobro dzieci i młodzieży jest w całej dyskusji umniejszane, a jej celem jest głównie zaspokojenie ambicji walczących o wprowadzenie edukacji seksualnej do szkół lub też zapobieżenie takiej sytuacji.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zarządzanie wizerunkiem dużego miasta na przykładzie Wałbrzycha

Głównym celem artykułu jest analiza skali i zakresu wykorzystania instrumentów promocji w procesie zarządzania wizerunkiem Wałbrzycha. Dynamiczne przeobrażenia w funkcjonowaniu miasta po 1989 r. i, co z tym związane, zmiany jego postrzegania stanowią przyczynek do naukowej refl eksji nie tylko nad deklarowanym, ale również rzeczywistym udziałem instrumentów promocji w tym procesie. Zobrazowanie aktualnego wizerunku Wałbrzycha wymaga dalszych, pogłębionych badań i nie jest zamierzeniem autora.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Twórczość jako umiejętność wyjątkowa i powszechna:z naciskiem na zakres skojarzeń

Umiejętność dokonywania dalekich i oryginalnych skojarzeń (asocjacji) jest niezbędna w powstawaniu
twórczych pomysłów. Jest to jednak obszar niedostatecznie opisywany i eksplorowany.
W niniejszym artykule podjęłam więc próbę uwypuklenia wagi procesów asocjacyjnych
w twórczym generowaniu pomysłów.
Zaczęłam od przeglądu teorii leżącej u podstaw zajmowania się twórczością w psychologii
w ogóle. Następnie skupiłam się na ujęciu egalitarnym, według którego twórczość jest uniwersalną
cechą przypisaną każdemu człowiekowi. Na kanwie obserwacji własnych opisałam
i przeanalizowałam wagę dalekich skojarzeń w procesie twórczego rozwiązywania problemów,
zarówno indywidualnie, jak i grupowo. Na koniec odpowiedziałam na pytanie, w jaki sposób
rozwĳ ać twórczość.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pozaformalne i nieformalne aspekty edukacji akademickiej

W artykule zaprezentowano główne założenia idei całożyciowego uczenia się oraz ich związek
z edukacją dorosłych. Ukazano również miejsce edukacji akademickiej w kontekście koncepcji
uczenia się przez całe życie. Wskazano także na pozaformalne i nieformalne aspekty edukacji
akademickiej oraz na rolę uczelni wyższych w urzeczywistnianiu tejże idei.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Edukacja seksualna w gimnazjum w opinii nauczycieli

Celem artykułu jest zaprezentowanie, na podstawie wyników badań własnych, opinii nauczycieli przedmiotu „wychowanie do życia w rodzinie” na temat jednej z najbardziej kontrowersyjnych dziedzin współczesnej edukacji – edukacji seksualnej prowadzonej w gimnazjum. W oparciu o wypowiedzi udzielone przez respondentów przedstawione zostały treści realizowane na zajęciach z edukacji seksualnej, opinie nauczycieli na temat: modeli edukacji seksualnej, współpracy z rodzicami, organizacji zajęć z edukacji seksualnej oraz warsztatu pracy edukatorów.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Polityka Unii Europejskiej wobec regionów najbardziej oddalonych

W artykule zaprezentowane zostanie podejście Unii Europejskiej do regionów oddalonych. Bazą do rozważań nad ewolucją tej polityki będzie podanie defi nicji i krótka charakterystyka tychże regionów (położenie, ludność, poziom rozwoju gospodarczego – dominujące sektory gospodarki oraz bariery rozwoju) oraz zestawienie tych danych z sytuacją na kontynencie. Następnie omówione zostaną podstawy traktatowe, cele oraz wysokość środków fi nansowych przeznaczonych na ich realizację. W ujęciu historycznym zaprezentowana zostanie zmiana podejścia w realizacji polityki regionalnej oraz spójności w tych regionach poprzez analizę aktów prawnych wydawanych przez instytucje Unii Europejskiej.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Edukacja artystyczna w dobrach bialskich Anny z Sanguszków Radziwiłłowej

Anna z Sanguszków Radziwiłłowa (1676-1746) w 1692 r. została żoną Karola Stanisława Radziwiłła. Weszła do rodu linii nieświeskiej i pozostawała mu oddana jako matka pięciorga dzieci.  Gdy w 1719 r. owdowiała, przejęła rządy i zrestrukturyzowała dobra, rozwijając w nich warsztaty, pracownie i manufaktury rzemiosła artystycznego. Celem jej działań było pomnożenie majątku i wzmocnienie wizerunku rodu przez dokończenie fundacji sakralnych i prywatnych rozpoczętych przez męża i teściową, Katarzynę z Sobieskich Radziwiłłową. 
Musiała pozyskać i wykształcić znaczne grono wykwalifikowanych pracowników, których dotychczas nie było w dobrach bialskich.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia