rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rola IT we współczesnych modelach biznesu

Warunkiem trwałej przewagi konkurencyjnej współczesnych firm staje się zdolność do konsekwentnego rozwijania potencjału IT szybciej, taniej i bardziej strategicznie niż konkurenci, a działy informatyczne powinny odgrywać kluczową rolę w zapewnianiu właściwego wykorzystania potencjału IT. Jednym z głównych powodów niepełnego wykorzystania przez organizacje zasobów i inwestycji w IT jest słabe dopasowanie sfery biznesu i sfery IT. Dostosowanie celów IT do celów biznesowych jest nie tylko kwestią osiągnięcia przewagi konkurencyjnej, ale warunkiem przetrwania organizacji. Chociaż powszechnie mówi się o znaczeniu IT w tworzeniu przewagi konkurencyjnej, w praktyce trudno określić i ocenić wszystkie osiągane dzięki IT korzyści. W artykule dokonano próby przedstawienia kluczowych aspektów związanych z funkcjonowaniem IT we współczesnej praktyce zarządzania, przy czym szczególną uwagę zwrócono na ewolucję roli działów IT, które wraz z postępującymi procesami globalizacji, usieciowienia i wirtualizacji firm zmieniają się z realizatora procesów i usług w kierunku inicjatora/koordynatora współpracy z zewnętrznymi dostawcami usług oraz coacha/doradcy w zakresie ich implementacji i doskonalenia

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Wykorzystanie podejścia zwinnego z branży IT do tworzenia modeli biznesowych organizacji sportowych

Podejście zwinne jest aktualnie szeroko rozpowszechniane w obszarze zarządzania projektami informatycznymi, w związku z czym wartościowe wydaje się zwrócenie uwagi nauk o zarządzaniu na możliwości jego wykorzystania do tworzenia nowych modeli biznesowych dla organizacji sportowych. W artykule podjęto próbę znalezienia odpowiedzi na pytanie, jaka może być referencyjna metodyka tworzenia modelu biznesowego organizacji sportowej z wykorzystaniem podejścia zwinnego. Artykuł zawiera wprowadzenie teoretyczne, w którym zaprezentowano wyniki przeglądu literatury, a także studium przypadków i prezentację referencyjnego procesu tworzenia modeli biznesowych organizacji sportowych wykorzystujących podejście zwinne

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Ryzyko w tradycyjnych i zwinnych metodykach zarządzania projektami informatycznymi

Zarządzanie ryzykiem w projekcie jest niezwykle istotnym procesem, który jest często bagatelizowany, zwłaszcza w odniesieniu do metodyk zwinnych. W artykule wskazano na istotną rolę oceny i zarządzania ryzykiem w procesie zarządzania projektem informatycznym w przypadku realizacji przedsięwzięcia zarówno w metodykach tradycyjnych, jak i zwinnych. Brak konsensusu w zakresie zarządzania ryzykiem w metodykach zwinnych sprawia, że konieczne jest poszukiwanie rozwiązań i możliwych do zastosowania metod. W artykule przedstawiono pewne specyficzne cechy metodyk zwinnych mające wpływ na proces zarządzania ryzykiem. Sprawiają one, że konieczne jest zastosowanie odpowiednich metod, tak aby nie utracić korzyści wynikających ze zwinności. Takimi metodami są np. macierz prawdopodobieństwo/wpływ czy wykres spalania ryzyka. Celem artykułu jest przedstawienie podejścia do zarządzania ryzykiem w metodykach tradycyjnych i zwinnych, a także wskazanie możliwości zastosowania wybranych metod oceny ryzyka w projektach realizowanych zwinnie

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Implementacja metody Analytic Hierarchy Process w pakiecie AHPmethod programu R

Jedną z metod wspomagającą podejmowanie decyzji w warunkach złożonego problemu decyzyjnego, zawierającego więcej niż jedno kryterium decyzyjne, jest metoda Analytic Hierarchy Process (AHP). Ze względu na dekompozycyjny charakter metody jest to również narzędzie pomiaru i analizy preferencji konsumentów. Celem artykułu jest prezentacja autorskiego pakietu AHPmethod dla programu R. W artykule, oprócz funkcji pakietu AHPmethod, zaprezentowano zastosowanie pakietu w badaniach marketingowych na przykładzie pomiaru preferencji nabywców telefonów komórkowych

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Modelowanie danych temporalnych w relacyjnym modelu danych

Artykuł porusza problem modelowania zmian zachodzących w czasie w odwzorowaniu do relacyjnego modelu danych. Zagadnienie to jest szczególnie istotne wszędzie tam, gdzie należy przechowywać w bazie danych nie tylko dane zawsze aktualne, ale również dane historyczne. Prezentowane są rozwiązania uwzględniające temporalność atrybutów encji, temporalność związku encji oraz temporalność całej encji, jak również temporalność całej encji i związków do niej przynależących. W skondensowany sposób opisane zostały także zagadnienia reprezentacji czasu, rodzaje atrybutów i związków z punktu widzenia ich zmienności w czasie. Ponadto zarysowano podział temporalnych baz danych. Celem artykułu jest porównanie sposobów modelowania zmian wybranych cech encji logicznych w czasie

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Zaawansowane ataki typu ATP jako nowa forma zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa

Według badań Kaspersky Lab [Cyberbezpieczeństwo 2016...] do najpoważniejszych zagrożeń 2016 roku należy zaliczyć długotrwałe, zaawansowane kampanie cyberprzestępcze (APT – Advanced Persistent Threats). Zaawansowane ugrupowania kontaktujące się w różnych językach atakowały systemy informatyczne instytucji finansowych, organizacji rządowych, wojskowych oraz dyplomatycznych, firm telekomunikacyjnych oraz energetycznych, aktywistów i przywódców politycznych, mediów, firm prywatnych itp., a wszystkie te ataki miały zasięg globalny. Artykuł przybliża problematykę ataków APT, wskazuje newralgiczne punkty w cyklu życia APT, a także przedstawia największe zagrożenia z nimi związane. Głównym celem artykułu jest przedstawienie APT jako złożonego i wielowymiarowego zjawiska, stanowiącego realne zagrożenie dla przedsiębiorstw, organizacji i podmiotów publicznych.

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rola technologii informacyjnych jako narzędzi integracji procesów transportowych w logistycznym łańcuchu dostaw

Ciągłe doskonalenie technologii informacyjnych odzwierciedla kierunki rozwoju współczesnej gospodarki. Otoczenie takie stwarza przedsiębiorstwom wielkie możliwości podążania za globalnym nurtem i dostosowywania swoich działań do wymagań klientów. Znaczącą rolę w procesach gospodarczych i w samych łańcuchach dostaw odgrywają systemy informacyjne, istotnie ułatwiające pozyskiwanie i przetwarzanie informacji na potrzeby zwiększania efektywności przedsiębiorstw. Zjawisko integracji odzwierciedla spójność danej struktury, która dąży do stworzenia sprawnie funkcjonującej całości. Autor w artykule podejmuje problematykę zintegrowanego łańcucha dostaw oraz procesów transportowych jako najważniejszego elementu sprzęgającego wszystkie ogniwa. Dokonuje także identyfikacji poszczególnych systemów informacyjnych w celu określenia ich funkcjonalności w procesach transportowych

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
System do zarządzania dokumentacją patentową w Wyszehradzkim Instytucie Patentowym

W artykule przedstawiono system do zarządzania dokumentacją patentową w Wyszehradzkim Instytucie Patentowym (VPI) pełniącym funkcję Międzynarodowego Organu Poszukiwań (ISA) i Międzynarodowego Organu Badań Wstępnych (IPEA). Zadaniem systemu jest obliczanie terminów na sporządzenie międzynarodowego raportu i opinii wstępnej oraz przydzielenie zespołu ekspertów do sprawy. Każdy z ekspertów wyznaczony w danej sprawie otrzymuje informacje o przydzielonej sprawie, w szczególności o terminach, w których powinien wykonać raport międzynarodowy i opinię wstępną. Dane prezentowane są na zmodyfikowanym wykresie Gantta. Jeśli termin się zbliża, wyznaczeni eksperci otrzymują odpowiednie powiadomienia wysyłane e-mailem. Dotychczasowy system nie miał takiej funkcjonalności. Omawiany system stanowi jedynie archiwum przechowujące zbiory plików.

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie danych jako element systemu zarządzania ciągłością działania organizacji

Zarządzanie ciągłością działania (BCM – Business Continuity Management) polega na opracowaniu rozwiązań i procedur umożliwiających takie działanie w sytuacji kryzysowej, które pozwoli na utrzymanie funkcjonowania najważniejszych procesów biznesowych w organizacji na minimalnym akceptowalnym poziomie. Rozwiązania te są ściśle związane z zapewnieniem nieprzerwanych działań na płaszczyźnie IT. Niniejszy artykuł przybliża tematykę zarządzania ciągłością działania, planu odzyskiwania utraconych zasobów (DRP – Disaster Recovery Plan) czy też szerzej – planu ciągłości działania (BCP – Business Continuity Plan). Jako podstawowe narzędzia DRP wskazano system tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych. Na przykładzie oprogramowania firmy Veeam Software scharakteryzowano działanie systemu backupowego w kontekście roli, jaką odgrywa w systemie zarządzania ciągłością działania organizacji, który z kolei należy traktować jako element systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Czasopismo: Informatyka Ekonomiczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Raport dowódcy Białoruskiego Okręgu Wojskowego w sprawie nowego planu wojny na Zachodzie

Podstawą niniejszej publikacji jest kopia pierwszego egzemplarza Raportu w sprawie nowego
planu wojny na Zachodzie przechowywanego w Rosyjskim Państwowym Archiwum Wojskowym w Moskwie pod sygnaturą – fond 33987, op.-3, d.-279. k. 124–154.

Czasopismo: Białostockie Teki Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Vilius Kavaliauskas, Lietuvos bažnyčios regalijos: Ženklai ir žmonės XIX–XX a. – Chapter Crosses of the Lithuanian Church in 19th and 20th Centuries, Mirabilis, Vilnius 2012, ss. 300.

Uniwersytet w Białymstoku. Wydział Historyczno-Socjologiczny

Czasopismo: Białostockie Teki Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Marian Wolski, Potoccy herbu Pilawa do początku XVII wieku. Studium genealogiczno-własnościowe, „Societas Vistulana”, Kraków 2013, ss. 438.

Uniwersytet w Białymstoku. Wydział Historyczno-Socjologiczny

Czasopismo: Białostockie Teki Historyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
PRAWNE ASPEKTY EKSPONOWANIA SZCZĄTKÓW LUDZKICH W MUZEACH POLSKICH

W zasadzie od początku historii muzealnictwa szczątki ludzkie stanowiły część prezentowanych w muzeach kolekcji. Pomimo ich mnogości, również w muzeach polskich, do dnia dzisiejszego w Polsce nie powstał ani nie został zaproponowany żaden regulamin precyzujący zasady postępowania z tego rodzaju materiałem zabytkowym. Nie ma też o nim wzmianki w przepisach prawa dotyczących funkcjonowania muzeów. W ustawodawstwie polskim tematyki szczątków ludzkich i muzeów dotyczą trzy podstawowe ustawy: o muzeach, o ochronie dóbr kultury oraz o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Wynika z nich, że szczątki ludzkie faktycznie mogą być włączone do kolekcji muzealnej, ale jest to wniosek oparty raczej na braku wyraźnych przeciwwskazań, niż na bezpośrednim zapisie w którymkolwiek z wymienionych dokumentów, pozwalającym na takie działanie. Efektem tego jest sytuacja, w której muzea nie mają oparcia w konkretnych uregulowaniach prawnych i pozostawione są same sobie w obliczu podjęcia decyzji o włączeniu do kolekcji i sposobie eksponowania różnego rodzaju szczątków ludzkich. Wystawianie ich wywoływać może bowiem sprzeciw publiczności muzealnej na tle zarówno religijno/moralnym, jak i po prostu estetycznym. Powody tego sprzeciwu są różne i uzależnione od wielu czynników, w większości jednak kwestią kluczową jest domniemany brak szacunku dla zmarłych oraz wątpliwe etycznie postępowanie ze zwłokami. W związku z tym zdecydowanie należy doprowadzić do stworzenia, wzorem świata zachodniego, przepisów prawnych i regulacji które wskazywałyby muzeom polskim konkretne ramy, których muszą się trzymać przy opracowywaniu i eksponowaniu tych, jakże drażliwych dla niektórych i budzących wiele emocji, muzealiów.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
Wydział muzeów i pomników martyrologii polskiej w latach 1945–1954 oraz kontynuacja jego zadań do czasów współczesnych

Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej rozpoczął działalność w kwietniu 1945 r. jako komórka organizacyjna Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków działającej w strukturach Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jego celem nadrzędnym było udokumentowanie i plastyczne upamiętnienie miejsc związanych z męczeństwem Polaków pod okupacją niemiecką w latach 1939–1945, poprzez organizowanie muzeów i wznoszenie pomników w miejscach kaźni na terenie całego kraju. Powołanie tego typu instytucji było odpowiedzią władz na powstały – po tragicznych doświadczeniach wojny – spontaniczny ruch społeczny, który dążył do uczczenia pamięci wszystkich poległych w walce lub zamordowanych w hitlerowskich obozach zagłady. Społeczne inicjatywy zachęciły rządzących do koordynacji tych działań, ustalenia priorytetów oraz selekcji różnorodnych form komemoracji. Te, a także wiele innych zadań miał realizować Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej. Niniejszy artykuł jest próbą scharakteryzowania działalności Wydziału, jego struktury organizacyjnej, a także szczegółowych celów i zadań, jakie realizował w czasie 9 lat funkcjonowania – od powołania w 1945 r. do likwidacji w roku 1954. Działania związane z upamiętnieniem miejsc martyrologii przeprowadzane przez Wydział można podzielić na: prace nad organizacją i powołaniem muzeów na terenach obozów, więzień i w urzędach śledczych gestapo (np. muzea w Oświęcimiu, Majdanku, przy Alei Szucha 25 w Warszawie) oraz prace związane ze wznoszeniem pomników ofiar zbrodni hitlerowskich. Tekst uzupełniony został omówieniem sposobów kontynuowania idei zapoczątkowanej przez Wydział po 1954 r. aż po współczesność. Artykuł w dużej mierze oparty został na zachowanej w Archiwum Akt Nowych dokumentacji związanej z działalnością Wydziału i stanowi wstępny zarys oraz zachętę do dalszych badań nad jego historią.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
WYSTAWY MODY I UBIORÓW W MUZEUM – ZAGADNIENIA I PROBLEMY METODOLOGICZNE

Prezentowanie mody w muzeum pociąga za sobą nie tylko kwestie techniczne, ale i metodologiczne. Przez długi czas dominowało pokazywanie ubiorów w ujęciu chronologicznym, podkreślającym zmiany stylistyczne. Lata 80. i 90. XX w. przyniosły zmiany na wybiegach – projektanci z Japonii zaproponowali ubiory nieprzystające do europejskich kanonów. Ich śladem poszło wielu przedstawicieli Starego Kontynentu. By określić te nowe zjawiska w połowie lat 90. pojawiło się określenie dekonstrukcji mody. Dotyczyło to nie tylko estetyki, ale całego systemu. Tak istotne zmiany nie mogły pozostać bez wpływu na pisanie o modzie i na sposób mówienia o niej. Dość szybko narosła też liczba możliwych perspektyw badawczych. W ostatnim czasie można jednak zobaczyć, że wobec tego zjawiska na sile przybiera nurt, który można nazwać zwrotem ku materialności – skupieniem uwagi na obiekcie i uczynieniem go punktem wyjścia teoretycznych rozważań. Podsumowały to niedawno Ingrid Mida i Alexandra Kim w książce The Dress Detective. A Practical Guide to Object-Based Research in Fashion (Ubraniowy detektyw. Praktyczny przewodnik do badań opartych na obiekcie), pokazując jednocześnie praktyczną stronę takich badań ubioru. Propozycje autorek to także zachęta do poszukiwań nowych kontekstów dla posiadanych w kolekcji obiektów.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
W STRONĘ MORZA. POLITYKA OCHRONY MORSKIEGO DZIEDZICTWA KULTUROWEGO W KRAJACH REJONU MORZA BAŁTYCKIEGO I PÓŁNOCNEGO

Artykuł dotyczy zagadnień z dziedziny ochrony morskiego dziedzictwa kulturowego w krajach leżących nad Morzem Bałtyckim i Północnym. Przedstawioono w nim genezę powstania Grupy Roboczej ds. Dziedzictwa Kulturowego Krajów Bałtyckich oraz pracujące na jej rzecz dwie Grupy Robocze. W pracach tych ostatnich biorą udział przedstawiciele Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Ponadto zaprezentowano tzw. „Plan Działania” dla nowej Strategii Bałtykciej zatwierdzonej przez Komisję Europejską. W tej Strategii po raz pierwszy znalazł się Obszar Priorytetowy ”Kultura” i przykładowe projekty flagowe związane z dziedzictwem kulturowym. Dwa z tych projektów zostały zgłoszone przez Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku. W opracowaniu tym pokazano także przykładowe projekty realizowane ze środków pochodzących z tzw. Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Jednym z ostatnich „miękkich” projektów realizowanych przez NMM była współpraca z Norweskim Dyrektoriatem ds. Dziedzictwa Kulturowego - Riksantikvaren z Oslo oraz Hardanger &amp;amp; Voss Muzeum z siedzibą Utne. Projekt „Morskie dziedzictwo kulturowe Polski i Norwegii” polegał na wymianie doświadczeń z zakresu ginących rzemiosł morskich szkutnictwa i powroźnictwa. W czasie wspólnych spotkań stworzono także innowacyjny program edukacyjny wdrażany w muzeach polskich i norweskich. Szerokie spektrum zagadnień poruszanych w artykule pokazuje rosnące znaczenie morskiego dziedzictwa kulturowego, które ma coraz większe znaczenie w rozwoju regionalnym terenów nadmorskich Europy Północnej.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
MUZEUM SZTUKI DZIŚ. SZTUKA * NAUKA * POLITYKA

Artykuł ma charakter z założenia interdyscyplinarny, co jest związane z naukowym paradygmatem historii sztuki. Wykorzystuję w nim wybrane narzędzia zaprzyjaźnionych nauk: filozofii, socjolopsychologii, politologii, antropologii kulturowej, które przyswajałam sobie przyglądając się setkom muzeów odwiedzanych w kraju i za granicą, a jednocześnie od środka własnej instytucji, w której pracuję od 2000 (z 4 letnią przerwą), starając się, na ile to możliwe, zachować niezależny status teoretyka i praktyka zarazem. Zaczynając od nowego kryterium podziału muzeów na socjotechniczne i społeczne szkicuję najtrudniejsze wyzwania współczesności. Wskazuję na podlegające dynamice kultury, zmienne w czasie znaczenia tytułowych pojęć: sztuka, nauka i polityka, które ulegając deformacji w praktyce niezależnie od teorii funkcjonują w opinii potocznej. W opisie celowo używam języka metafor naszej kultury, który pozwala odesłać do określonych obszarów naszej zbiorowej samoświadomości, z zachowaniem umiaru w zakresie eksponowania aparatury naukowej; odwołuję się głównie do autorytetu naukowego Hannah Arendt i Pierre’a Bourdieu. Od polityki przechodzę do życia społecznego, lokalizując w nim muzea oraz przyglądając się zasadom funkcjonowania społeczności muzealników, czyli w moim odczuciu wszystkich zatrudnionych w muzeach pracowników. Uwagi końcowe podkreślają znaczenie odpowiedzialności za obraz i słowo w kulturze, wagę myślenia, wyobraźni i wrażliwości jako credo sformułowanej przeze mnie idei muzeum bez przemocy.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
JERZY JASIUK 1932–2016

Jerzy Jasiuk, absolwent Politechniki Warszawskiej, od 1956 r. związany zawodowo z warszawskim Muzeum Techniki NOT, w latach 1972–2013 pełnił funkcję dyrektora tego muzeum Całe swoje życie związał z muzealnictwem technicznym równolegle angażując się w popularyzację wiedzy i społeczną opiekę nad zabytkami. Był członkiem rad naukowych wielu muzeów, pełnił funkcje społeczne w wielu stowarzyszeniach związanych z ochroną zabytków, był też aktywnym i cenionym działaczem stowarzyszeń naukowo-technicznych. Zawsze angażował się w trudny dialog dotyczący muzealnictwa technicznego. Marzył o powołaniu w Polsce Narodowego Muzeum Techniki.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
OCHRONA DÓBR KULTURY W SYSTEMIE NORM PRAWA ADMINISTRACYJNEGO

System prawa administracyjnego obejmuje szeroki i złożony zespół norm prawnych ukierunkowanych na realizację dobra wspólnego – określonych przez prawo wartości chronionych regulacją prawno-administracyjną. Wśród tych wartości istotne znaczenie ma ochrona dóbr kultury, jako zadanie administracji publicznej i przedmiot ingerencji administracji publicznej realizowany za pomocą stosowania norm prawa administracyjnego. Ze względu na obszar i komplikację regulacji normy prawa administracyjnego są porządkowane w ramach poszczególnych części: części ogólnej, ustrojowej, materialnej i procesowej. Zagadnienia ochrony dóbr kultury na gruncie prawa administracyjnego należy umiejscowić, jako jeden z kompleksowych działów materialnego prawa administracyjnego, obejmują one również ważne dla stosowania prawa regulacje ustrojowe i procesowe. Instytucje prawa administracyjnego w sferze ochrony dóbr kultury powinny być tak ukształtowane, aby mogły być gwarancją prawidłowej realizacji zadań w tym zakresie. Dotyczy to w szczególności regulacji statusu prawnego muzeów, która powinna zapewniać możliwość realizacji misji muzeów w zamieniających się warunkach społecznych i ekonomicznych. W ramach rozwoju nauki prawa administracyjnegoproblematyka ochrony dóbr kultury, w tym zagadnień statusu prawnego muzeów była dostrzegana i komentowana, jednak istnieje konieczność dalszych badań w tym zakresie.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce
POŻEGNANIE MARIANA SOŁTYSIAKA

20 listopada 2016 r. zmarł dr Marian Sołtysiak, w latach 1961–1977 Dyrektor Muzeum Mazowieckiego w Płocku (MMP). W tym czasie muzeum przekształciło się w placówkę o charakterze ponadregionalnym, powiększyło zbiory, rozwinęło działalność naukową i popularyzatorską, nawiązało szersze kontakty ze środowiskiem akademickim i artystycznym oraz zyskało nową siedzibę w Zamku Książąt Mazowieckich. Najważniejszą decyzją, wyznaczającą dalszy kierunek rozwoju było rozpoczęcie gromadzenia zbiorów sztuki secesyjnej, które stanowią największą kolekcję Art Nouveau w kraju, a zarazem są znakiem rozpoznawczym MMP. Wśród dokonań jest też współtworzenie sieci muzealnej na Mazowszu, co przyczyniło się do rozwoju życia kulturalnego w naszym regionie.Marian Sołtysiak był autorem publikacji poświęconych naszej placówce: powstałej na bazie jego pracy doktorskiej Muzeum Mazowieckie w Płocku. Historia i funkcje społeczne oraz wspomnieniowej książki Secesja z petrochemią w tle. Po odejściu z MMP zajmował ważne stanowiska w wielu instytucjach w Warszawie, był: organizatorem i pierwszym dyrektorem Zarządu Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Parkowych Muzeum Narodowego, zastępcą dyrektora Zamku Królewskiego, dyrektorem Muzeum Narodowego, kuratorem Ośrodka Wydawniczego Arx Regia Zamku Królewskiego, dyrektorem zarządzającym Przedsiębiorstwa Zagranicznego Partimonium. Dr M. Sołtysiak pełnił ponadto funkcję nauczyciela akademickiego w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku i Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, był członkiem wielu polskich i międzynarodowych stowarzyszeń, rad muzealnych, towarzystw naukowych związanych z kulturą, ochroną zabytków i muzealnictwem. Za niestrudzoną pracę na rzecz ochrony dóbr kultury został wyróżniony odznaką Za Opiekę nad Zabytkami oraz Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Czasopismo: Muzealnictwo
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce