rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Problematyka pozyskiwania i przetwarzania danych fotogrametrycznych i z naziemnego skaningu laserowego na potrzeby tworzenia portali edukacyjnych i wirtualnych muzeów na przykładzie Katedry Wawelskiej

Artykuł prezentuje problematykę związaną z pozyskiwaniem i przetwarzaniem danych fotogrametrycznych i z naziemnego skaningu laserowego na potrzeby tworzenia portali edukacyjnych i wirtualnych muzeów. Omówione zostały specyficzne wymagania, technologie pomiaru i przetwarzania danych dla różnego rodzaju obiektów, począwszy od architektury poprzez rzeźbę i detal architektoniczny po tkaniny i pojedyncze eksponaty muzealne. Portale edukacyjne i wirtualne muzea wymagają nowoczesnych, wysokiej jakości materiałów wizualnych (modele 3D, wirtualne wycieczki, animacje, itp.) uzupełnionych o treści opisowe lub komentarz audio. Źródłem pozyskania takich materiałów są najczęściej naziemny skaning laserowy i fotogrametria jako technologie które dostarczają kompletnej informacji geometrycznej o prezentowanych obiektach. Jednakże wymogi wydajnościowe serwisów internetowych nakładają poważne ograniczenia na prezentowane treści. Wymusza to, dla każdego rodzaju obiektów, zastosowania procesów optymalizacji geometrii i dostosowania sposobu jej prezentacji. Równie ważny problem dotyczy doboru odpowiedniej technologii pomiarowej i procesu obróbki danych dla każdego rodzaju prezentowanych obiektów. Tylko umiejętny dobór urządzeń pomiarowych i efektywne narzędzia przetwarzania danych zapewniają uzyskanie zadowalającego rezultatu końcowego. Zarówno technologia naziemnego skaningu laserowego jak i cyfrowa fotogrametria naziemna posiadają swoje atuty które należy odpowiednio wykorzystać ale również ograniczenia które muszą być brane pod uwagę przy tego rodzaju pracach. Kluczowy jest zarówno dobór odpowiedniego skanera dla mierzonego obiektu, jak i np. rozmiar terenowy piksela przy wykonywaniu jego zdjęć.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Alternatywne dla zdjęć lotniczych źródła danych w procesie generowania true ortho

Autorzy artykułu, poszukując alternatywnych dla zdjęć lotniczych źródeł danych obrazowych, określili stopień przydatności panchromatycznych zobrazowań QuickBird w procesie generowania true ortho. W badaniach metodycznych wykorzystano sceny pozyskane przy różnych kątach wychylenia sensora satelity od nadiru, obejmujące swym zasięgiem centrum Warszawy. Elementy orientacji zewnętrznej poszczególnych scen wyznaczono z dokładnością na poziomie ½ piksela obrazu źródłowego. Do procesu ortorektyfikacji panchromatycznych obrazów QuickBird włączono zbiór punktów zapisanych w regularnej siatce o oczku 20 m, których dokładność położenia wysokościowego wynosiła 0.6 m. Podstawowy materiał badawczy stanowiły ortoobrazy wygenerowane z pikselem 1m, przy kątach wychylenia sensora satelity od nadiru wynoszących 5°, 11° oraz 18°. Stwierdzono, że dokładność ortoobrazów wygenerowanych na podstawie tak skonfigurowanych danych wejściowych nie zależy zasadniczo od kąta wychylenia sensora satelity i wynosi m P = 0.56 m. Główny etap badań dotyczył określenia wpływu wychylenia sensora obrazującego satelity na dokładność odwzorowania na ortofotomapie przestrzennych obiektów terenowych. Na podstawie porównania na ortoobrazach oraz mapie numerycznej w skali 1:10 000 wartości współrzędnych płaskich, odwzorowanych obiektów terenowych o wysokości nie przekraczającej 30 m, stwierdzono, że względny błąd średni położenia tych obiektów nie przekracza m P = 2.4 m, w przypadku, gdy sensor obrazujący systemu QuickBird jest wychylony od nadiru nie więcej niż 5°. Wykazano, że wartość tego błędu wzrasta do m P = 5.8 m przy wzroście kąta wychylenia sensora do 11° oraz do m P = 9.7 m przy kącie wychylenia sensora wynoszącym 18°. Stwierdzono, że ortofotomapy w skali 1:10 000, wygenerowane z panchromatycznych scen QuickBird, pozyskanych przy wychyleniu sensora nie większym od 5°, stanowią dla większości obiektów terenowych produkt true ortho.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Porównanie wyników klasyfikacji obrazów satelitarnych HYPERION i ALI

Celem przeprowadzonych badan było porównanie wyników klasyfikacji obrazów satelitarnych - hiperspektralnych: HYPERION i wielospektralnych: ALI, zarejestrowanych w zakresach spektralnych podobnych do obrazu: LANDSAT. Testy prowadzono na obszarze leżącym na wschód od aglomeracji krakowskiej, dla którego dysponowano obrazami z platformy EO – 1 zarejestrowanymi w 2006 roku, dzięki projektowi KBN (nr 3T 09D 09429). W badaniach wykorzystano oprogramowanie specjalistyczne (ENVI 4.1) dedykowane opracowaniom danych teletedetekcyjnych. Obrazy HYPERION zostały wstępnie przetworzone w celu usunięcia zakłóceń spowodowanych wpływem atmosfery i tzw. efektem „smiling”. Klasyfikacje przeprowadzono tylko metodami tradycyjnie wykorzystywanymi w przetwarzaniu obrazów wielospektralnych, czyli za pomocą klasyfikacji nienadzorowanej i nadzorowanej. Założenie metodyczne porównania wyników klasyfikacji polegało na wykorzystaniu dla obu obrazów tych samych uczących pól treningowych i podobnych pól kontrolnych wykorzystywanych do oceny dokładności. Ponadto wszystkie parametry zastosowanych algorytmów były równie_ identyczne dla obu obrazów. Pola treningowe i testowe wybierano manualnie z wykorzystaniem kompozycji barwnych. W trakcie prowadzenia testów zaistniała konieczność zredukowania liczby analizowanych kanałów obrazu HYPERION, ponieważ w przeciwnym razie nie uzyskiwano zadawalających wyników klasyfikacji. W takim przypadku dokładność klasyfikacji obrazu HYPERION była wyższa ni_ dokładność klasyfikacji obrazu ALI. Natomiast wynik klasyfikacji wszystkich kanałów obrazu HYPERION albo w ogóle był nie do zaakceptowania, albo wynik klasyfikacji był znacznie gorszy ni_ w przypadku ALI i ograniczonej liczby kanałów HYPERION.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena możliwości wykorzystania tekstury w rozpoznaniu podstawowych klas pokrycia terenu na zdjęciach satelitarnych różnej rozdzielczości

Podjęto próbę prześledzenia możliwości podziału treści zdjęcia, stosowanego w klasyfikacji obiektowej, na dwie podstawowe klasy związane z „niskimi” i „wysokimi” wartościami tekstury w funkcji rożnej rozdzielczości zdjęć. Na podstawie kanału panchromatycznego zdjęcia KOMPSAT-2 o rozdzielczości 1 m przygotowano zestaw danych o rozdzielczości 1, 2, 4, 8, 16, 32 i 64 m. Następnie przetworzono je wybranymi funkcjami tekstury, które wykorzystywane są w toku klasyfikacji obiektowej: filtr Sobel, filtr Laplacian, suma filtrów Sigma, przekształcenie PanBF oraz funkcje Haralick’a: korelacja, homogeniczność i entropia. Na ich podstawie wykonano analizę rozróżnialności czterech podstawowych klas pokrycia terenu: tereny zabudowane, lasy, pola uprawne i woda. Dla każdej rozdzielczości i przekształcenia obliczono odległość Bhattacharya oraz odległość Jeffries-Matusita (J-M). Założono, że dwie klasy są dobrze rozróżnialne jeżeli wartość J-M jest większa od 1.7. Uzyskane wyniki w postaci odległości J-M przedstawione są w tabelach 1-7. W przypadku wszystkich siedmiu przekształceń najlepsze wyniki rozróżnialności klas zaobserwowano na zdjęciach o największej rozdzielczości. Natomiast wyraźne pogorszenie rozróżnialności nastąpiło w przypadku zdjęć o rozdzielczości 8 m i mniejszej. Zdecydowanie najlepsze wyniki uzyskano na podstawie przekształceń wykonanych filtrem Laplacian, a następnie Sobel, Sigma oraz przekształceniem PanBF. W porównaniu z nimi przydatność funkcji Haralick’a do podziału treści zdjęcia na dwie klasy tekstury okazała się zdecydowanie mniejsza. Przedstawione wyniki znajdują praktyczne zastosowanie w pracach nad doborem odpowiednich algorytmów klasyfikacyjnych zdjęć satelitarnych o bardzo wysokiej, wysokiej a także średniej rozdzielczości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Geoinformacja pozyskana fotogrametrycznie wsparciem dla potrzeb katastru i gospodarki nieruchomościami

W niniejszym referacie poruszono tylko niektóre, wybrane aspekty problematyki katastru nieruchomości w świetle doświadczeń własnych i z OPGK Kraków, w tym także na tle przeprowadzonego przez AGH i WODGK Sieradz przy współpracy SWEDESUR VEY i OPGK szkolenia dla pracowników administracji publicznej na temat wykorzystania geoinformacji ze zdjęć lotniczych i produktów ich przetwarzania. Produkty fotogrametrii cyfrowej mogą być przydatne w pracach katastralnych i gospodarce nieruchomościami. Przeprowadzone przez nas prace doświadczalne i projekty użytkowe zachęcają do analizy i wnioskowania w kierunku praktycznych zastosowań z umocowaniem legislacyjnym.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena dokładności ortorektyfikacji obrazów SSC z satelity TerraSAR-X oraz weryfikacja geometrii przetworzonych obrazów dostarczanych przez dystrybutora

Mikrofalowy sensor satelity TerraSAR-X umożliwia pozyskanie całej gamy
różnorodnych produktów mogących znaleźć zastosowanie w zarządzaniu kryzysowym,
kartografii, hydrologii, rolnictwie, leśnictwie i geologii. Artykuł prezentuje wyniki analizy
dokładności geometrycznej produktów z satelity TerraSAR-X o rozdzielczości około 4 metrów
oraz 1 metr, jak również przedstawia dokładność wyników ortorektyfikacji obrazów SSC
o metrowej rozdzielczości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie wybranych atrybutów NMT w przybliżonym określeniu granic wysokościowych pięter roślinnych na przykładzie Nadleśnictwa Piwniczna

Artykuł przedstawia sposób wykorzystania atrybutów Numerycznego Modelu Terenu (NMT) dla wyznaczenia przebiegu granic wysokościowych pięter roślinnych. Zakres prac terenowych i kameralnych koniecznych w celu wykreślenia tych granic dla znacznego obszaru charakteryzującego się dużym zróżnicowaniem skłania do poszukiwania rozwiązań opartych na geoprzetwarzaniu. Cechą charakterystyczną metod opartych na analizie danych przestrzennych jest ich powtarzalność, weryfikowalność oraz minimalizacja niezbędnych pomiarów terenowych. Terenem badań wybranym do przeprowadzenia testów związanych z wykorzystaniem atrybutów NMT były lasy Nadleśnictwa Piwniczna. Podstawowym źródłem danych wykorzystanych w projekcie był uzyskany z WODGiK NMT, zapisany w postaci siatki nieregularnych trójkątów (TIN). Na podstawie modelu zostały wyznaczone: ekspozycje stoków, spadki stoków oraz atrybuty opisujące orografię terenu, wśród których na szczególną uwagę zasługuje topograficzny indeks pozycji (ang. Topographic Position Index – TPI) (Jenness, 2006). Na wybranym terenie kierując się kryteriami dendrologicznymi, siedliskowymi oraz fitosocjologicznymi dokonano wyznaczenia punktów przebiegu granic pomiędzy reglem górnym, reglem dolnym oraz piętrem pogórskim. W badaniach wykorzystano fakt wysokiej korelacji pomiędzy przebiegiem granic pięter roślinnych, a izotermami średnich temperatur powietrza. Przyjęta metodyka polegała na określeniu wzoru na obliczenie przybliżonej średniej temperatury na podstawie zmiennych, pochodzących z przetworzenia NMT. W tym celu wykorzystano dane pochodzące ze 139 stacji meteorologicznych PIHM, dla których zostały wyznaczone następujące parametry przestrzenne: długość i szerokość geograficzna, wysokość n.p.m., spadki, ekspozycje terenu, topograficzne indeksy pozycji dla różnej skali oraz klasyfikacje topografii terenu wynikające z wartości TPI. Posiadając wzór łączący wymienione atrybuty ze średnią temperaturą przystąpiono do wyznaczenia izoterm średnich temperatur dla obszaru testowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Studium możliwości koherencji komponentów TOPO i NMT Bazy Danych Topograficznych

W Polsce w ostatnich latach powstało kilka opracowań gromadzących cyfrowe dane referencyjne: Baza Danych Ogólnogeograficznych, baza VMap poziomu drugiego oraz Baza
Danych Topograficznych. Istotnym komponentem każdej z tych baz jest informacja wysokościowa zapisana w formie cyfrowej – bezpośrednie dane pomiarowe, numeryczny model terenu lub rysunek poziomicowy. Numeryczny model terenu był także przedmiotem opracowania wielu innych projektów realizowanych w Polsce w ostatnich latach, np. LPIS i SMOK. W artykule przeprowadzono analizę porównawcza komponentów bazy TBD (TOPO i NMT), zaproponowano zasady pozyskiwania elementów wspólnych, wskazano niektóre różnice i możliwości zmian dające realne szanse uspójnienia obu tych komponentów. Zdefiniowano i wykonano model danych wysokościowych (NMT) uwzgledniający potrzeby wynikające z zasad tworzenia komponentu TOPO, a następnie na jego podstawie przetworzono istniejący komponent TOPO. Opracowano także koncepcje i model pojęciowy tzw. uniwersalnego modelu NMT spełniającego wymogi dokładnościowe zarówno projektów TBD, jak i LPIS i SMOK. Przedstawiony w artykule uniwersalny model NMT pozwala na pełniejsze wykorzystanie danych wysokościowych w pozostałych komponentach TBD (TOPO i KARTO).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zakres niezbędnych procedur związanych z lokalizacją i przygotowaniem do realizacji autostrady

W pracy przedstawiono strukturę organizacji czynności dotyczących realizacji autostrad oraz podstawy prawne, związane z ustaleniem lokalizacji, przygotowaniem dokumentacji geodezyjnej i formalno-prawnej niezbędnej dla celów nabycia gruntu na rzecz Skarbu Państwa, oraz uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Technologiczna granica dokładności opracowania ortofotomap na podstawie ortorektyfikacji wysokorozdzielczych zdjęć satelitarnych IKONOS

Jako, że w Polsce pojawia się wiele ,, informacyjnego szum u " nt. możliwości ortorektyfikacji wysokorozdzielczych danych satelitarnych (ang. VHR data), autorzy pragną podzielić się z krajowym i międzynarodowym środowiskiem fotogram etrycznym wynikami sam odzielnie w ykonanych prac, związanych z całkowicie krajową produkcją ortofotomap satelitarnych, wykonanych dla ponad 3000 km- w roku 2002. Międzynarodowe publikacje dotyczące tej problematyki, pojawiały się ju ż na kilka lat przed wystrzeleniem systemów IKONOS, a później Quick Bird i często pojawiały się w nich spekulacje na temat spodziewanej dokładności opracowań ortofotomap. Już po wystrzeleniu satelity IKONOS pojawiła się inna fa la publikacji, dotyczących sam odzielnych prób ortorektyfikacji produktów Carterra GEO, które jednak nie mogły osiągnąć najlepszych wyników, wobec braku dostępu do modelu matematycznego sensora satelity IKONOS. (T.Toutin, Ph.Cheng, R.Kaczyński) - mimo prawidłowego podejścia matematycznego, stosującego do ortorektyfikacji model scisly (rational polynimial coefficiences). W tym okresie osiągane w yniki błędu, wyrażane w RM SE zawierały się z reguły w przedziale 3-4 m. Zastosowanie m odelu sensora satelity IKONOS, po raz pierwszy zaimplementowanego za zgodą SPAC EIMAGING Inc. przez firmę ERDAS, kolekcja scen dla Polski z odchyleniem od nadiru nie przekraczającym 18°, spełnienie rygorystycznych wymagań SPACE IMAGING Inc, co do dokładności pomiarów punktów kontrolnych (ang. GCPs.) przy użyciu techniki GPS, zastosowanie do procesu ortorektyfikacji scen Numerycznego Modelu Terenu, cechującego się dokładnością wyznaczenia wysokości rzędu 2-3 metrów - pozwoliło na produkcję ortofotomap, cechujących się wartością RMSE poniżej I metra. Ich produkcja zrealizowana została całkowicie przez zespól polski, Bałtyckiego Centrum Systemów Informacji Przestrzennej, dzięki logistycznem u i finansowem u wsparciu Grupy Kapitałowej TECHMEX S.A i otwartej postaw y Space Imaging Eurasia.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Aproksymacja powierzchni terenu na podstawie danych lotniczego skaningu laserowego z wykorzystaniem modelu aktywnych powierzchni

Model aktywnej powierzchni (flakes) otrzymuje się w wyniku rozwiązania zadania wariacyjnego, w którym minimalizowana jest energia całkowita powierzchni, Energia ta opisuje zarówno właściwości geometryczne modelowanej powierzchni jak i właściwości oraz strukturę danych pomiarowych. Model flakes wykorzystywano dotychczas w procesie filtracji danych skaningu laserowego. W niniejszej pracy model ten zastosowano zarówno do filtracji błędów grubych jak i do interpolacji numerycznego modelu terenu (NMT). Otrzymany NMT porównano z modelem otrzymanym w wyniku interpolacji z wykorzystaniem oprogramowania komercyjnego ImageStation. Wykorzystując model aktywnej powierzchni wyinterpolowano NMT na regularnej siatce (GRID) o boku 1 m. Zbiór punktów terenu powstały w wyniku filtracji posłużył do utworzenia, z wykorzystaniem ImageStation, modelu GRID z węzłami ściśle odpowiadającymi węzłom NMT. Modele zbudowano dla terenu rolniczo-leśnego o powierzchni około 1.5 km². W około 1.5*10⁶ węzłach siatki obliczono różnice wysokości pomiędzy obydwoma modelami. Średnia różnica wysokości pomiędzy modelami wynosi -0.05 m, a błąd średni różnic wysokości wynosi 0.34 m. Największe rozbieżności pomiędzy modelami zaobserwowano dla terenów leśnych. Dla pozostałych terenów różnice wysokości pomiędzy modelami są znikome. Przeprowadzony eksperyment numeryczny pokazał, że model flaks może być z powodzeniem zastosowany zarówno do filtracji danych skaningu laserowego jak i do interpolacji NMT na podstawie tych danych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wprowadzanie dawnych polskich nazw na współczesnych mapach

Po ustaleniu w 1945 r. granicy Polski na linii Odry i Nysy Łużyckiej nie zdążono na włączonych ziemiach przywrócić niektórych dawnych polskich i słowiańskich nazw miejscowych. Zostały one zastąpione w urzędowym obiegu przez nazwy utworzone przez Komisję Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych z udziałem mieszkańców. Autor proponuje zapisanie polskich dawnych nazw na współczesnych mapach obok nazw urzędowych, jako zabytków kultury i historii, oraz omawia zagadnienia i procedury ustalania tych dawnych nazw.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie profilu morfologicznego i map granulometrycznych w wyodrębnianiu budynków na zdjęciach satelitarnycho bardzo dużej rozdzielczości

Artykuł jest poświęcony badaniom możliwości wykorzystania metod analizy granulometrycznej: profilu morfologicznego oraz map granulometrycznych w wykrywaniu budynków na obrazach satelitarnych. Przedstawiono pokrótce podstawy teoretyczne analizy granulometrycznej obrazu i porównano dwie wykorzystywane w badaniach metody. Testy przeprowadzono na fragmencie sceny satelitarnej QuickBird – obrazie wielospektralnym, poddanym wyostrzeniu na podstawie obrazu panchromatycznego. Porównano 8 wariantów klasyfikacji, różniących się pod względem wykorzystywanych danych oraz zastosowanego modelu. Ocenę efektywności poszczególnych wariantów klasyfikacji oparto na analizie wartości współczynnika zgodności kappa oraz błędów nadmiaru i pominięcia. Uzyskane wyniki wskazują na istotny potencjał zaproponowanych metod, natomiast analiza zaobserwowanych niedoskonałości pozwala określić kierunki ich rozwoju.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Aspekty kształcenia i badań naukowych na tle wymogów współczesnych technologii fotogrametrycznych

Nowoczesne technologie fotogrametryczne i teledetekcyjne, które są wysoce zautomatyzowane, dostarczają danych źródłowych dla tworzenia systemów informacji przestrzennych i numerycznych map gospodarczych, topograficznych i tematycznych. Modernizacja programów nauczania oraz wybór tematyki badań naukowych powinny spełniać wymogi nie tylko obecnie stosowanych w świecie i w Polsce nowoczesnych technologii, lecz również powinny stworzyć bazę do wdrażania w najbliższej przyszłości technologii które są obecnie w fazie eksperymentalnej. Dodatkowo, profil kształcenia w naszych uczelniach musi zostać dostosowany do standardów i wymogów Unii Europejskiej. Proces tworzenia nowoczesnego i optymalnego programu kształcenia wymaga nie tylko wielu dyskusji między jednostkami geodezyjnymi uczelni wyższych w Polsce, lecz także konsultacji i wymiany doświadczeń z podobnymi jednostkami uczelni europejskich.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie Numerycznych Modeli Terenu w aplikacjach z zakresu leśnictwa i ochrony przyrody

Informacje zawarte w numerycznych modelach terenu są obecnie podstawą wielu przestrzennych analiz GIS i modeli służących do zarządzania i monitorowania środowiska naturalnego w tym i obszarów leśnych. Jakość numerycznych modeli terenu warunkowana jest przez wiele czynników, z których kluczowym jest metoda (źródło danych) ich generowania. Niniejszy artykuł opisuje zarządzanie informacją na temat wysokości drzewostanów Puszczy Niepołomickiej w oparciu o NMT generowany na podstawie map topograficznych (skala 1:10.000) oraz Numeryczny Model Powierzchni Terenu (ITED = Interferometric Terrain Elevation Data) wykonany na podstawie danych misji SRTM. Porównanie obu tych modeli w obszarach leśnych było możliwe dzięki użyciu modelu wysokości drzewostanów (MWD) generowanego w postaci rastrowej z bazy danych SILP oraz pomiarów wykonywanych podczas prac terenowych w ramach projektu FOREMMS. Analizy wykazały bardzo wyraźny wpływ typu lasu oraz klas wieku drzewostanów na jakość ITED potwierdzając jednocześnie celowość jego wykorzystania w wielu aplikacjach z zakresu ochrony środowiska i leśnictwa.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Symulacja Monte Carlo rozwoju sieci teleinformatycznych, radiokomunikacji i radiodyfuzji w Polsce (na podstawie modeli potencjału geograficznego)

Zmodyfikowany model potencjału ludnościowego (geograficznego) wykorzystano w celu symulacji przestrzennej Monte Carlo rozwoju infrastruktury społeczeństwa informacyjnego czyli sieci: teleinformatycznych (telefonii przewodowej, telefonii komórkowej, Internetu) i radiodyfuzji (rtv) w Polsce, z uwzględnieniem zidentyfikowanych czynników geograficznych (jako czynników lokalizacji ogólnej). Wyniki przeprowadzonych badań (dotyczące problematyki metodologicznej) obejmują propozycję modyfikacji heurystycznej modelu potencjału geograficznego opartą na parametrach: różnicy rang miast i wskaźnika liczbowego definiującego różnicę struktury zatrudnienia w miastach. W warstwie operacyjnej zaprojektowano i wykonano dla systemu GIS (ArcView) uniwersalne procedury umożliwiające automatyczne oszacowanie modelu potencjału geograficznego oraz zmodyfikowanych, heurystycznych modeli potencjału geograficznego, wykonanie symulacji Monte Carlo opartej na oszacowanym modelu potencjału geograficznego oraz wizualizację kartograficzną wyników. Wyżej wymienione czynniki geograficzne poddano pozytywnej weryfikacji statystycznej dla różnych części wybranych fragmentów sieci teleinformatycznej i radiodyfuzji – oceniając ich wpływ i przedstawiając ich zróżnicowanie przestrzenne.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna