rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Język w świetle badań nad komunikowaniem się dzieci z uszkodzeniami słuchu

Celem artykułu jest syntetyczne przedstawienie zjawisk rozpoznanych w toku wieloletnich obserwacji aktów komunikowania się dzieci, młodzieży (niemowląt, dzieci w wieku przedszkolnym, uczniów i studentów) oraz osób dorosłych z uszkodzeniami słuchu w środowiskach ich życia codziennego, w rodzinach, przedszkolach, szkołach i środowiskach lokalnych. Zadaniem, które postawiła sobie autorka, jest próba wyodrębnienia głównych elementów, czynników i właściwości procesu przyswajania języka przez osoby, które doświadczają różnych uszkodzeń słuchu, i wskazanie na te spośród nich, które mają charakter uniwersalny, a zarazem pozwalają zobaczyć sam język w jego głównej humanistycznej roli. Problematyka ta zasługuje na zainteresowanie nie tylko ze względu na jej istotność w aspekcie zadań surdologopedii i pedagogiki specjalnej, ale również
z uwagi na najdonioślejsze problemy współczesnych nauk humanistycznych i społecznych, które poszukują wyjaśnienia istoty wielorakich i złożonych zjawisk, będących konsekwencją zaburzeń łączności językowej oraz umysłowej między osobami i kulturami.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Dziecko z zespołem Williamsa – diagnoza, terapia, rokowania. Studium przypadku dziecka 3-letniego

Zespół Williamsa (ZW) jest genetycznie uwarunkowanym zaburzeniem rozwojowym pojawiającym się raz na 20 000–75 000 żywych urodzeń. Do najczęściej wymienianych objawów ZW zalicza się specyficzny wygląd, niepełnosprawność intelektualną oraz problemy zdrowotne. U pacjentów z ZW rozwój mowy jest opóźniony o średnio dwa lata. U znacznej większości dzieci stwierdza się również występowanie niepełnosprawności intelektualnej. Celem pracy jest przedstawienie studium przypadku dziecka 3-letniego z zespołem Williamsa. Opisano przebieg badania logopedycznego oraz przykładowy plan terapii zaburzeń mowy. Prawidłowo prowadzona terapia pozwala na przygotowanie pacjentów do dorosłego, samodzielnego życia (z NI w stopniu lekkim).

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Techniki kształtowania płynności mówienia jako podstawa kompleksowej terapii jąkających się starszych dzieci i młodzieży

Głównym założeniem artykułu jest teza mówiąca, że kształtowanie płynności mówienia powinno być podstawą wszelkich metod kompleksowej terapii jąkających się dzieci i młodzieży, ponieważ podstawowym celem terapii w tym okresie jest uzyskanie stałej poprawy płynności mówienia. Przedmiotem rozważań jest analiza porównawcza sposobów kształtowania płynności mówienia. Mimo całkowitej świadomości wagi problemów psychologicznych i komunikacyjnych osób jąkających się problem różnych form psychoterapii czy terapii społecznej nie jest omawiany w artykule. Wnioski końcowe sformułowane zostały w odniesieniu do praktyki logopedycznej.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Audiometria fonetyczna i jej zastosowanie w diagnozie osób z zaburzeniami wymowy

Audiometria fonetyczna jest formą audiometrii słownej służącej do precyzyjnego ustalenia odbioru słów. Pomiar prawidłowej percepcji poszczególnych głosek w słowie pozwala uniknąć błędu, który w klasycznej audiometrii słownej może dyskwalifikować słowo, w którym nieprawidłowo rozpoznano tylko jedną głoskę. Ponadto audiometria słowna nie daje precyzyjnego pomiaru progu rozumienia mowy i stopnia dyskryminacji u osób z zaburzeniami wymowy. Opracowane listy słów, przede wszystkim zrównoważone fonetycznie i semantycznie, pozwalają na łatwy zapis wyników badań przez osoby bez przygotowania fonetycznego. W pracy ukazane zostaną wyniki zastosowania audiometrii fonetycznej w ocenie percepcji mowy u osób z aparatami słuchowymi oraz zzaburzeniami mowy.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Komunikowanie się osoby z mózgowym porażeniem dziecięcym w świetle badań longitudinalnych

W artykule przedstawiono problematykę logopedycznego postępowania diagnostycznego przeprowadzonego w przypadku pacjentki z mózgowym porażeniem dziecięcym w okresie późnego dzieciństwa i wczesnej dorosłości. Dokonano oceny poziomu opanowania języka (w jego wersji mówionej i pisanej) oraz komunikacji niewerbalnej. Wskazano rodzaje deficytów w porozumiewaniu się i ich uwarunkowania, co stanowiło podstawę rozpoznania logopedycznego. Autorki, odwołując się do wyników badań własnych, wskazały potrzebę podejmowania badań longitudinalnych w logopedii w przypadku osób z zaburzeniami sprzężonymi oraz potrzebę podjęcia prac nad skonstruowaniem i znormalizowaniem narzędzi diagnostycznych, za których pomocą można byłoby prowadzić badania podłużne z udziałem grup pacjentów.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
O popularnych, lecz dyskusyjnych ćwiczeniach języka w przypadku obwodowych zaburzeń artykulacji

Autorki przedstawiają fizjologię artykulacji wybranych głosek języka polskiego, a także dokonują rewizji przydatności popularnych w polskiej logopedii ćwiczeń języka typu: liczenie ząbków, koci grzbiet, rulonik, wznoszenie języka w kierunku nosa, w kierunku policzków itp. – z punktu widzenia usprawniania realizacji fonemów. W artykule zostaje również uporządkowana wiedza na temat motoryki prymarnej i sekundarnej języka, a także podstawowa wiedza dotycząca budowy
i fizjologii języka.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Dotykowa percepcja płaskorzeźby. Audiodeskrypcja jako środek udostępniania sztuki niewidomym. Studium przypadku

Celem niniejszego artykułu była próba odpowiedzi na pytanie: czy poznanie tekstowej informacji kontekstowej (audiodeskrypcji) na temat badanego dzieła sztuki i jego autora ma wpływ na kształtowanie poziomu rozpoznawalności i zakres rozumienia oglądanego dzieła? Czyli szukanie odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób informacja o obrazie lub jej brak wpływają na percepcję i wartościowanie estetyczne obrazu? Artykuł podejmuje problem kompetencji estetycznej w świadomości osoby całkowicie niewidomej od urodzenia. Przedmiotem analizy jest zagadnienie percepcji dzieła sztuki w odbiorze dotykowym, a materiałem badawczym – płaskorzeźba (kopia obrazu Józefa Chełmońskiego Bociany).

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Laryngologiczne uwarunkowania dobrostanu dzieci z desonoryzacją

W pracy przedstawiono wyniki własnych badań nad desonoryzacją w dyslalii dotyczące laryngologicznych uwarunkowań dobrostanu dzieci z zaburzeniami w realizacji dźwięczności fonemów obstruentalnych. Materiał badawczy pochodzi od 30 osób z desonoryzacją w wieku od 4,7 do 17,8 lat. Na podstawie badań laryngologicznych stwierdzono, że większość dzieci z desonoryzacją wymaga specjalistycznej opieki medycznej ze względu na nieprawidłowości w obrębie pierścienia Waldeyera, implikujące problemy otologiczne i audiologiczne. Z przeprowadzonych badań wynika, że w przypadku zaburzeń desonoryzacyjnych koniecznym warunkiem prawidłowego logopedycznego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego jest badanie laryngologiczne i specjalistyczne leczenie.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Wykorzystanie metody gniazd słowotwórczych w terapii surdologopedycznej

Metoda gniazd słowotwórczych znalazła swoje zastosowanie w dydaktyce języka polskiego jako obcego. Z racji analogii pomiędzy surdologopedią i glottodydaktyką należałoby zastanowić się nad możliwościami jej wykorzystania w kształceniu językowym osób z uszkodzonym słuchem. Specyfika zaburzeń językowych spowodowanych ograniczeniami percepcji słuchowej wpływa jednak znacząco na charakterystykę podejmowanych działań terapeutycznych – pozwala wyłącznie na wybiórcze korzystanie z dorobku innych dyscyplin. Artykuł zawiera omówienie możliwości zastosowania metody gniazdowej w pracy z osobami niesłyszącymi lub słabosłyszącymi wraz z przykładowymi propozycjami ćwiczeniowymi.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Lingwistyczne podstawy terapii logopedycznej osób niemownych i niemówiących

W artykule zarysowano problematykę językoznawczych i logopedycznych podstaw terapii osób niemownych i niemówiących z wykorzystaniem komunikacji alternatywnej i wspomagającej
(AAC). Przyjmując metodologiczno-metodyczną perspektywę, odwołano się do teorii kompetencji lingwistycznej (językowej, komunikacyjnej i poznawczej), próbując dokonać jej adaptacji do potrzeb tworzącej się lingwistyki komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC). Wyróżniono następujące parametry ogólne, służące zbudowaniu teorii lingwistyki AAC: kompetencja składniowa
jako najważniejszy składnik kompetencji językowej, kompetencja fleksyjna jako gwarant gramatyczności wypowiedzi i realizacji konstrukcji składniowych, kompetencja leksykalna jako pomost
między kompetencją językową, komunikacyjną a kulturową, cele i intencje nadawcy, proces rozumienia i odczytywania informacji przez uczestników aktu komunikacyjnego, skutki wypowiedzi
powstające w odbiorcach, wpływy warunków zewnętrznych i kulturowych na rozumienie wypowiedzi, wiedza ogólna, kontekst, poznawanie świata, dokonywanie jego interpretacji, przekazywanie
interpretacji innym, reguły kulturowe, wartości. Parametrem pomocniczym tworzonej teorii uczyniono niemowność i niemówienie.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Terapia logopedyczna osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną

W artykule dokonano, na podstawie literatury oraz własnych doświadczeń, prezentacji obszarów terapii logopedycznej osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Za najważniejsze pole
działań terapeutycznych uznano: wspieranie umiejętności oddechowych, sprawności komunikacyjnych oraz karmienie terapeutyczne. Prezentację poszerzono o specyfikację stosowanych metod i przykładowe ćwiczenia. Zamierzeniem artykułu jest przybliżenie tematyki osób z głęboką niepełnosprawnością oraz wyznaczenie kierunku działań możliwych do podjęcia przez logopedę, dla którego trudnością jest odnalezienie się w pracy z osobami niemówiącymi, z wielorakimi dysfunkcjami natury medycznej, poznawczej, społecznej, obniżonymi możliwościami komunikacyjnymi.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Trudności słuchowe a ośrodkowe zaburzenia przetwarzania słuchowego z perspektywy logopedii

W praktyce audiologicznej oraz w diagnozie i terapii osób z zaburzeniami mowy i czytania zazwyczaj nie precyzuje się granicy pomiędzy trudnościami w percepcji słuchowej a centralnymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego (CAPD). Brak polskich norm rozwojowych w zakresie umiejętności słuchowych, często pobieżna diagnostyka oraz wątpliwa kompetencja osób oceniających przetwarzanie słuchowe może być powodem nieuzasadnionej diagnozy CAPD u dziecka, szczególnie w placówkach oświatowych i w prywatnych gabinetach proponujących różne metody terapii słuchowej. Podjęcie dyskusji na ten temat jest celem tej pracy.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Analiza jakościowa błędów nazywania oraz reakcji na podpowiedzi fonemiczne w różnicowaniu wariantów logopenicznego i niepłynnego afazji pierwotnej postępującej

Anomia jest objawem zaburzeń funkcji językowych i pojawia się we wszystkich wariantach afazji pierwotnej postępującej (PPA). Celem badania była ocena profilu błędów w nazywaniu konfrontacyjnym w wariancie logopenicznym (lvPPA) i niepłynnym (nfvPPA). W badaniu uczestniczyło 12 osób z lvPPA oraz 11 osób z nfvPPA. W lvPPA wykazano głębsze deficyty leksykalno-semantyczne oraz zaburzenia przetwarzania fonologicznego, ujawniające się poprzez generowanie neologizmów w reakcji na podpowiedzi fonemiczne. Rodzaj błędów nazywania i reakcje chorego na podpowiedzi fonemiczne są przydatne w różnicowaniu obu wariantów PPA.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Przyznawanie świadczeń niepieniężnych z pomocy społecznej w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych – zagadnienia wybrane

Przyznawanie świadczeń niepieniężnych z pomocy społecznej, w szczególności usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych, jak również usługi w postaci umieszczenia w domu pomocy społecznej wielokrotnie było przedmiotem zainteresowania sądów administracyjnych. Analiza orzecznictwa tychże sądów pozwala na wysnucie wniosku, że przyznawanie wskazanych usług opiera się na zasadzie pomocniczości. Zasada ta odgrywa tu kluczową rolę. Jest ona respektowana zarówno na etapie przyznawania tych świadczeń, jak i korzystania z nich przez osoby uprawnione. Wykorzystane w niniejszym opracowaniu orzecznictwo potwierdza, iż wskazane usługi mogą być przyznane wyłącznie osobom, które spełniają określone w ustawie wymogi. Przy czym elementem wspólnym jest tu niemożność zaspokojenia własnym staraniem swoich potrzeb, przy równoczesnej niemożności skorzystania z pomocy osób z najbliższego otoczenia, zwłaszcza rodziny, co może wynikać z różnych powodów. Wskazana zasada jest uwzględniana również na etapie korzystania z usług. Przejawia się ona m.in. w określeniu przez organ rodzaju, zakresu i formy udzielonej pomocy. W praktyce oznacza, to iż subiektywne odczucia osoby zainteresowanej, jak również jej oczekiwania nie mają wpływu na decyzję organu, który rzecz jasna kieruje się indywidualnymi potrzebami osoby, jednakże ustalonymi w sposób obiektywny, mając jednocześnie na uwadze także ogólne zasady i cele pomocy społecznej, jak również swoje możliwości w zakresie udzielenia pomocy. Zasada pomocniczości ma swoje odzwierciedlenie także w konieczności ponoszenia odpłatności za usługi (jak i w zakresie korzystania ze zwolnień). Do odpłatności tej zobligowane są przede wszystkim osoby korzystające z usług. Odpowiedzialność innych podmiotów zachodzi wyjątkowo, co także odpowiada zasadzie pomocniczości.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kryzys w życiu człowieka

Artykuł przedstawia tematykę kryzysu w ludzkim życiu. Refleksja podjęta w artykule jest skoncentrowana na rozwojowym wymiarze kryzysu i normatywnym wglądzie w jego doświadczenie i przeżywanie. W świetle refleksji nad potencjałem rozwojowym, jaki może otworzyć dla jednostki przeżywanie sytuacji kryzysowej rozważane są symptomy, przyczyny, fazy i sposoby radzenia sobie z kryzysem oraz wychodzenia z niego. Przedstawione rozważania wskazują na wartość nieustannej troski o refleksję nad głęboko humanistycznym i egzystencjalnym wymiarem naszego doświadczenia.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
(Jaka) aktywność seniorów „czwartego wieku” i (jakie) wsparcie dla ich czynnych zawodowo rodzinnych opiekunów

Rezultatem przemian demograficznych będzie – z jednej strony – sukcesywnie zwiększająca się liczba osób starszych wymagających opieki, natomiast z drugiej – malejąca liczba ich potencjalnych nieformalnych opiekunów. Polska jest nadal w kwestii opieki nad seniorami krajem konserwatywnym, gdzie rodzina jest główną instytucją opiekuńczą nad najstarszymi członkami rodziny; zarazem stanowi to normę kulturową oraz moralny obowiązek. Opiekun rodzinny może jednak sam nie poradzić sobie z wielością pełnionych przez niego ról, zwłaszcza jeżeli jest i chce pozostać czynnym zawodowo. Artykuł jest pracą poglądową. Po pierwsze, pokazano w nim problemy, z jakimi muszą się zmierzyć opiekunowie nieformalni z chwilą wchodzenia i funkcjonowania w nowej dla siebie roli. Po drugie, wskazano, że niesamodzielni seniorzy w tzw. fazie późnej starości nie muszą przebywać jedynie w domu i być narażeni na wykluczenie społeczne. Oni również mogą pozostać aktywni.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wsparcie społeczno-pedagogiczne jako element pracy socjalnej z osobą z przewlekłą chorobą i z niepełnosprawnością

Niepełnosprawność i długotrwała choroba to kwestie społeczne, które od lat stanowią jedną z częstszych przyczyn udzielania pomocy socjalnej przez ośrodki pomocy społecznej. Celem pracy było przedstawienie wsparcia społecznego oraz wsparcia pedagogicznego w pracy socjalnej, świadczonej na rzecz osób z niepełnosprawnością i z przewlekłą chorobą. Tekst skłania do refleksji nad poszukiwaniem nowych obszarów działań w pracy socjalnej z uwzględnieniem wsparcia społeczno-pedagogicznego.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Udział Studium Pracy Socjalnej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Śląskiego w procesie profesjonalizacji zawodu pracownika socjalnego – zarys historyczny

Celem artykułu jest zaprezentowanie dokonań Studium Pracy Socjalnej osiągniętych na przestrzeni 25 lat działalności. Obok bogatego doświadczenia w zakresie kształcenia do zawodu pracownika socjalnego, jednostka charakteryzuje się aktywnością naukowo-badawczą oraz liczną współpracą w wymiarze lokalnym, krajowym i międzynarodowym. Całokształt działalności wpisuje się w dążenia wzmacniające proces profesjonalizacji i wzrostu prestiżu społecznego zawodu pracownika socjalnego. Wynika z przekonania o zasadności wzajemnego przenikania teorii z praktyką, co znajduje wyraz w różnych formach realizowanych zadań. Tekst powstał z okazji jubileuszu 25 lat istnienia Studium Pracy Socjalnej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Śląskiego i jest podsumowaniem najważniejszych osiągnięć.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Dylematy młodzieży umieszczonej w rodzinach zastępczych związane z kontaktem z rodzicami biologicznymi lub jego brakiem

Rodzina to podstawowe środowisko wychowawcze, w którym człowiek wzrasta, zdobywa wiedzę o sobie i otaczającym świecie. Rodzice powinni być zatem osobami, które dostrzegają i zaspokajają potrzeby swoich pociech oraz zapewniają im odpowiednie warunki do rozwoju. Czasami zdarzają się sytuacje, że rodzice z różnych powodów nie są w stanie prawidłowo wywiązywać się z pełnionej roli, więc dzieci nie mogą wychowywać się w środowisku domowym. Wtedy małoletni umieszczani są w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej. Opuszczenie domu rodzinnego, różne wydarzenia z dzieciństwa, jak również separacja od rodziców mogą mieć ogromny wpływ na dzieci i młodzież. Adolescenci, wychowując się w rodzinie zastępczej, mają świadomość posiadania rodziców biologicznych, z którymi mogą mieć kontakt lub nie. Świadomość wychowywania się w dwóch rodzinach może nieść za sobą różne konsekwencje dla rozwoju. Celem niniejszego artykułu jest przyjrzenie się, z jakimi dylematami bądź trudnościami może borykać się młodzież przebywająca w rodzinie zastępczej, niezależnie czy kontakt z rodzicami biologicznymi jest zachowany, czy też nie.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Edukacyjny dom międzypokoleniowy – innowacja działań na rzecz integracji międzypokoleniowej

Edukacja międzypokoleniowa i integracja międzypokoleniowa to jedne z najważniejszych wyzwań wynikających ze starzenia się społeczeństwa polskiego i jego konsekwencji. W obszarze tych wyzwań mieści się m.in. poszukiwanie nowych form instytucjonalnych służących integracji i edukacji międzypokoleniowej. W artykule przedstawiono projekt edukacyjnego domu międzypokoleniowego składającego się z: domu międzypokoleniowego, świetlicy środowiskowej, dziennego domu pobytu dla osób starszych. Planowana placówka wpisuje się w idee polskiej pedagogiki społecznej i pracy socjalnej, ukierunkowanej ku wyzwalaniu sił społecznych zarówno w wymiarze indywidualnym, grupowym, jak i społeczności lokalnej. Podstawą działalności opisywanej placówki jest szeroko pojęta edukacja, w tym edukacja międzypokoleniowa, co służy nie tylko wzbogacaniu i dalszemu rozwojowi jej podopiecznych, lecz także sprzyja solidarności społecznej oraz identyfikowaniu i wykorzystywaniu potencjału jednostek, grup i środowiska lokalnego.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kontakty z rodzicami generacyjnymi podopiecznych rodzin zastępczych

Rodzina zastępcza jako tymczasowa forma opieki nad dzieckiem powinna dbać o podtrzymywania relacji swoich podopiecznych z rodzicami biologicznymi, do których docelowo dziecko powinno powrócić. Artykuł jest próbą analizy występowania tych kontaktów i ich wpływu na funkcjonowanie rodziny zastępczej i dziecka w niej umieszczonego. Stanowi on próbę weryfikacji własnych badań autorki przeprowadzonych do pracy doktorskiej w 95 rodzinach zastępczych w latach 2010 i 2011 na terenie miasta Biała Podlaska i powiatu bialskiego, wykonanych za pomocą sondażu diagnostycznego – z badaniami do pracy licencjackiej Piotra Jaworskiego na seminarium pod kierunkiem autorki, przeprowadzonymi na przełomie maja i czerwca 2015 r. na tym samym terenie.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
O konieczności działań Public Relations w pracy socjalnej

W artykule wskazano najbardziej problematyczne miejsca w funkcjonowaniu instytucji pomocy społecznej względem tworzonego przez nich wizerunku. Autorka zwraca uwagę na konieczność wprowadzenia myślenia i zmian w zakresie działań, związanych z Public Relations, które mogłyby pomóc instytucjom pomocy społecznej wzmocnić swój wizerunek, lepiej radzić sobie z sytuacjami kryzysowymi. Pokazano, dlaczego takie zagadnienia, jak: komunikacja wewnętrzna, identyfikacja wizualna, odpowiedzialność za wizerunek czy współpraca z lokalnymi instytucjami i społecznością lokalną, mogą być sposobem na lepsze funkcjonowanie i efektywniejszą i bardziej satysfakcjonującą pracę.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Mediacja w pracy asystenta rodziny

Mediacja coraz bardziej powszechnie wykorzystywana jest przez specjalistów w pracy z innymi ludźmi. Z jej zasad korzystają nauczyciele, prawnicy, pracownicy socjalni, kuratorzy sądowi itd. Rzadko jednak pisze się o niej w kontekście zadań wykonywanych przez asystentów rodziny. Celem opracowania jest dokonanie refleksji nad możliwościami wykorzystania mediacji właśnie przez tychże specjalistów pracujących w środowisku rodzinnym, w którym konieczne jest wsparcie instytucjonalne. Rozważania wstępne dotyczą specyfiki potrzeb współczesnej rodziny oraz założeń paradygmatu sprawiedliwości naprawczej w zakresie mediacji – jednej z jej konstruktywnych form rozwiązywania konfliktów. Przegląd literatury umożliwia wskazanie miejsca mediacji w pracy asystentów rodziny w aspekcie: formalnie i nieformalnie pełnionej roli mediatora, przekazywania klientom wiedzy o mediacji, rozwijania kompetencji społecznych klientów, a także współpracy z innymi specjalistami wspierającymi rodziny.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika