rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mentalizacja w edukacji osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim

Pojęcie mentalizacji w obszarze naukowej refleksji pojawiło się stosunkowo niedawno. Jest ono konstruktem transdyscyplinarnym, a jego podstawową ramą interpretacyjną jest teoria przywiązania. Większość badaczy jest zadnia, że wymaga ono jednak dalszej konceptualizacji i empirycznej konkretyzacji. W artykule zostanie podjęta wstępna próba deskrypcji mentalizacji zachodzącej w relacjach pomiędzy pedagogiem specjalnym a osobą z głęboką niepełnosprawnością intelektualną w rzeczywistości edukacyjnej. Zostanie w nim przedstawiona definicja metalizacji oraz jej wymiary: mentalizacja automatyczna i kontrolowana; mentalizacja poznawcza i afektywna: mentalizacja zorientowana na self oraz zorientowana na obiekt. W artykule zostaną scharakteryzowane przedmentalizacyjne tryby doświadczania rzeczywistości oraz wymiary mentalizacji dojrzałej. Podjęte zostaną również problemy zakłóceń w przebiegu metalizacji doświadczanych przez pedagoga specjalnego w kontakcie z osobą z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Egzemplifikacją zakłóceń jest m.in. traktowanie osoby z głęboką niepełnosprawnością intelektualną jako „ekranu” oraz przypinanie jej „tożsamości”. W kontekście zakłóceń w przebiegu mentalizowania zostaną przedstawione konsekwencje, jakie niesie dla osoby z głęboką niepełnosprawnością intelektualną przejście pedagoga specjalnego z trybu mentalizacji dojrzałej na przedmentalizacyjne tryby doświadczania rzeczywistości. W podsumowaniu przedstawione zostaną wnioski dotyczące ważności procesu mentalizowania w przebiegu procesu edukacji osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Polski Związek Głuchych w okresie stanu wojennego

Polski Związek Głuchych wywodzi się ze stowarzyszeń działających wcześniej na rzecz osób głuchych na ziemiach polskich, a po roku 1918 – w Polsce. Siedem lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości powołano Polski Związek Towarzystw Głuchoniemych (dalej: PZTG), którego zadaniem było zintegrowanie wszystkich towarzystw działających na terenie państwa. Związek reprezentował wszystkie organizacje działające na rzecz osób z wadą słuchu. Zarząd Związku podejmował działania, które miały m.in. wpłynąć na poprawę warunków życia ludzi głuchych. W 1946 roku w Łodzi zorganizowano Ogólnopolski Zjazd Delegatów Stowarzyszeń Głuchoniemych. Podjęto wówczas decyzję o utworzeniu Polskiego Związku Głuchoniemych i ich Przyjaciół. W roku 1955 zaczęto używać nazwy, która obowiązuje współcześnie. W artykule przeanalizowano Materiały sprawozdawcze Polskiego Związku Głuchych, przygotowane na VIII Zjazd Delegatów oraz artykuły dotyczące jego działalności w okresie stanu wojennego, które ukazały się na łamach organu prasowego Związku – „Świata Głuchych”. We wnioskach końcowych przedstawiono najważniejsze osiągnięcia Związku w tym trudnym dla całego kraju okresie, a także wskazano obszary, w których nadal należało wprowadzić pewne zmiany mające na celu zwiększenie skuteczności podejmowanych przez niego działań.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Profesor Józef Frank – społecznik i popularyzator nauki

Prof. Józef Frank, lekarz wykształcony w zachodnioeuropejskich uniwersytetach, przybył do Wilna w początkach XIX wieku i rozpoczął pracę na fakultecie medycznym Uniwersytetu Wileńskiego. Dał się poznać społeczności miasta nie tylko jako uczony, lecz także niezrównany popularyzator wiedzy medycznej i higieny. Wymagający wobec studentów, czynnie uczestniczył w życiu naukowym, a także zainicjował takie przedsięwzięcia, jak utworzenie pogotowia ratunkowego, Instytutu Wakcynacji, Instytutu Macierzyństwa, Wileńskiego Towarzystwa Naukowego. Wprowadził zwyczaj domowych wizyt lekarzy u chorych ubogich. Wspólnie z biskupem Janem Nepomucenem Kossakowskim założył Wileńskie Towarzystwo Dobroczynności i piastował w nim bezinteresownie, obok swojego głównego zajęcia w Uniwersytecie, funkcję szefa Trzeciego Wydziału Lekarskiego. Ceniony przez władze, powszechnie szanowany przez Wilnian, przez 18 lat prowadził klinikę wileńską, jedną z najlepszych w Europie. Z Wilna wyjechał w 1823 roku do Włoch i tam zmarł w grudniu 1842 roku. 

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Kierunki umiędzynarodowienia edukacji wyższej w Chinach

Celem podjętych analiz jest omówienie współczesnych kierunków i trendów w umiędzynarodowieniu edukacji wyższej w Chinach. Przedmiotem badań jest zjawisko umiędzynarodowienia na poziomie edukacji wyższej – instytucjonalne rozwiązania oraz praktyczne implikacje. Opisane zostały krajowe programy usprawniania przepływu wiedzy, migracje studentów chińskich, tworzenie transnarodowych uczelni wyższych oraz polityka zatrudniania międzynarodowej kadry akademickiej. W treści artykułu wykorzystano badania zastane chińskich i zagranicznych autorów. Jako metodę badawczą wybrano analizę źródeł wtórnych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kardynał Stefan Wyszyński jako autorytet w wychowaniu młodzieży - wybrane wskazania

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na to, w jaki sposób Stefan kardynał Wyszyński może stać się autorytetem dla współczesnej młodzieży. Aktualność nauczania Prymasa Tysiąclecia nadal może znaleźć odbiór i kształtować rozwój młodego człowieka, poprzez wspieranie jego wolności, odpowiedzialności oraz wiary. Dokonując życiowych wyborów, młodzież musi przestrzegać pewnych zasad, lecz dając sobie możliwość popełnienia błędu, gdyż to kształtuje jej tożsamość i sumienie. Każdy moment życia człowieka jest ważny, a w sposób szczególny ten, który wskazuje na wychowanie rodzinne, to wtedy bowiem kształtuje się szczególna więź między rodzicami a dziećmi. Dzięki prawidłowo stworzonej relacji w tym czasie nie będzie trzeba oddziaływać na młodych ludzi siłą, lecz wystarczy spokój i delikatność oraz dobroć serca.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wybrane priorytety polityki edukacyjnej Polski i Republiki Czeskiej i ich implementacja w krajowych programach operacyjnych 2014-2020

Polska i Republika Czeska od 2004 roku są Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (UE), od tego też czasu korzystają z funduszy unijnych, m.in. w celu wspierania realizacji polityki edukacyjnej. Celem artykułu jest prześledzenie krajowych dokumentów strategicznych ww. państw w poszukiwaniu priorytetów odnoszących się do kształcenia ogólnego, planowanych do współfinansowania z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w krajowych programach operacyjnych perspektywy finansowej UE 2014–2020. Okazuje się, że Republika Czeska i Polska różnią się pod pewnymi względami – czeski model polityki edukacyjnej we wskazanym obszarze posiada m.in. silny rys socjalny (edukacja włączająca, równy dostęp do edukacji dla dzieci ze środowisk defaworyzowanych etc). Polska zaś koncentruje się na rozwijaniu pożądanych kompetencji, umiejętności i postaw u uczniów, a także wspieraniu talentów. Co więcej – ze wstępnych kierunków programowania perspektywy finansowej UE 2021–2027 wynika, że każdy z ww. krajów podąża odrębną drogą.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Afiliacja czasopism do pedagogiki, psychologii i nauk socjologicznych w świetle danych z wykazu czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa wyższego w roku 2019

Jednym z podstawowych instrumentów ewaluacji nauki są rankingi czasopism, które określają wartość publikacji afiliowanych do poszczególnych dyscyplin naukowych. Zmiana warunków ewaluacji, wprowadzona w Polsce reformą Konstytucja dla nauki, wyznacza nowe zasady oceny czasopism i publikowanych w nich prac. Pozwala przyjrzeć się bliżej relacjom między dyscyplinami naukowymi. Artykuł prezentuje wyniki badań, w których wykorzystano dane z pierwszej wersji ministerialnego wykazu czasopism punktowanych, opublikowanego w 2019 roku. Analizie poddano punktację i współafiliacje czasopism do pedagogiki i najbliżej współpracujących z nią dyscyplin, tj. psychologii i nauk socjologicznych. Rezultaty wskazują na podobieństwo rozkładów punktacji czasopism, różnice zaś widoczne są w strukturze afiliacji czasopism do dyscypliny i współdzielenia tej afiliacji.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Elzenberg i Ajdukiewicz: mosty czy mury?

Między Elzenbergiem i Ajdukiewiczem zachodzą poważne, często podnoszone
różnice w obszarze przekonań metafilozoficznych, w hierarchii wartości,
w przydawaniu ważności różnym sprawom, w postawach, dążeniach i usposobieniach.
Jednocześnie dostrzec można znaczne podobieństwo wielu ich
poglądów filozoficznych. Na wzajemnych relacjach tych filozofów znacznie
bardziej zaważyły jednak różnice niż podobieństwa.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Spór o prymat walki ze złem

Ważną częścią etycznej spuścizny H. Elzenberga jest jego krytyka „praktycznego
realizmu” T. Kotarbińskiego, a w szczególności zawartej w nim tezy
przyznającej większą moralną wagę minimalizacji cierpienia (i innych form
zła) niż maksymalizacji szczęścia (i innych form dobra). Elzenberg podważa
pogląd Kotarbińskiego, wskazując na jego zgubne następstwa dla sztuki
i wyższej kultury, a także dla naszego poczucia sensu życia. W moim artykule
najpierw przedstawiam główne argumenty w sporze między Elzenbergiem
i Kotarbińskim; następnie omawiam różne interpretacje zasady prymatu walki
ze złem (znane również jako wersje negatywnego utylitaryzmu); w ostatniej
części zastanawiam się nad możliwością obrony tezy o priorytecie minimalizacji
zła w zakresie etyki medycznej.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Spór meliorysty z soterykiem, czyli homo ethicus według H. Elzenberga

Etyka jest dla Elzenberga przede wszystkim refleksją na temat wartości i celów
moralnych oraz dróg, k t óre prowadzą do ich afirmacji. Przeprowadzane przez
Elzenberga analizy pojęć moralnych, a także refleksja nad funkcjonowaniem
kluczowych pojęć (dobro i zło moralne) są ważnym przyczynkiem do filozoficznej
dyskusji o człowieku jako podmiocie moralności. Badania podmiotowości
moralnej Elzenberg przeprowadza na przykładzie homo ethicus. Figura ta
jest nie tyle ucieleśnieniem człowieka „potencjalnie etycznego”, ile człowieka,
który rzeczywiście kieruje się wolą etyczną. Taki człowiek świadomie zmierza
do realizacji stawianych sobie zadań moralnych. Elzenberg wyróżnia w obrębie
powyższej postawy dwa jej podtypy. Reprezentantami jednego z nich są ci,
dla których najważniejszym celem jest wyzbycie się zła moralnego. Z kolei
drugi podtyp reprezentują ci, których priorytetem jest optymalizacja dobra
moralnego. Pierwszą postawę autor określa mianem soterycznej, drugą mianem
meliorystycznej. Problemem, który Elzenberg zarysował, którego jednak nie
zdołał w pełni rozwiązać, jest pytanie, czy analizowane postawy dopełniają
się i poddają syntezie, czy raczej pozostają w konflikcie.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Międzynarodowe czy krajowe? Analiza bibliometryczna polskich czasopism pedagogicznych

W artykule przedstawiono analizę umiędzynarodowienia 73 polskich czasopism reprezentujących dyscyplinę pedagogiki. Analizowane parametry umiędzynarodowienia dotyczyły: języka publikacji, afiliacji redaktorów i członków rad naukowych oraz autorów. Nie uwzględniono analizy afiliacji recenzentów ze względu na różne praktyki redakcji w umieszczaniu informacji w tym zakresie i w związku z tym brakiem reprezentatywnej próby czasopism. Źródłem danych były strony internetowe czasopism i zawartość numerów opublikowanych w 2019 roku. W wyniku badania ustalono, że niewielka liczba polskich czasopism pedagogicznych posiadała wysokie wartości wybranych parametrów umiędzynarodowienia: 17 czasopism wyłącznie angielskojęzycznych (23 proc.), dziewięć czasopism z wysokim odsetkiem redaktorów i członków rad naukowych spoza Polski (12 proc.), pięć czasopism z wysokim odsetkiem autorów spoza Polski (7 proc.). Współpraca z redaktorami i członkami rad naukowych oraz autorami spoza Europy była na niskim poziomie. Na podstawie analizy nakreślono możliwe (międzynarodowe i krajowe) kierunki rozwoju polskich czasopism pedagogicznych. Przygotowano również rekomendacje o charakterze formalnym dla redaktorów i wydawców tych czasopism.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Między uniwersalnością a partykularnością, czyli o polskich publikacjach pedagogicznych

Prezentowany artykuł jest zbiorem uwag dotyczących uwarunkowań bibliometrycznej oceny publikacji pedagogicznych. Zawiera spostrzeżenia odnośnie do dwóch typów uwarunkowań oceny bibliometrycznej: kontekstualnych, odnoszących się do administracyjnych regulacji w uprawianiu nauki (zwłaszcza nauk humanistycznych), oraz wewnątrzpedagogicznych, opisujących specyfikę tej dyscypliny naukowej.
W szczególności w tekście wskazane zostały wątpliwości dotyczące zasadności wiązania ocen bibliometrycznych z poznawczą wartością badań prowadzonych w dziedzinie pedagogiki. Prezentowany tekst broni poznawczej wartości badań pedagogicznych oraz zawiera propozycję zwrotnego odniesienia tytułowej opozycji: uniwersalność–partykularność, czyli zastosowania jej do kryteriów, jakie stosowane są przy indeksacji pedagogicznego dorobku naukowego. Wskazuje się w nim, że zasadne są pytania dotyczące adekwatności, niemiarodajności oraz potrzeby stosowania tego typu ocen. Uzmysławia się wątpliwości odnoszące się nie do uniwersalności pedagogiki, ale do uniwersalności samego pomiaru i stosowanych w jego ramach kryteriów.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Reprezentacje pisania w pedagogicznym myśleniu humanistycznym

Osią tematyczną artykułu jest praktyka pisania. Wyrafinowane kompetencje tekstotwórcze posiadają laureaci literackiego Nobla i genialne umysły creative writting. Znacznej grupie ludzi pióra pozostaje całożyciowe rozwijanie i doskonalenie tej umiejętności. Dzięki temu, że sami pisarze i akademicy odkrywają przed światem tajniki swoich biografii lekturowych i zdradzają nam sekrety własnej sztuki pisarskiej, uczenie się od mistrzów jest całkiem realne. Celem artykułu jest prezentacja autotematycznych wypowiedzi na temat pisania wybranych polskich pisarzy, autorów poradników oraz pedagogów. Te propozycje i zaprezentowane obrazy są w istocie reprezentacjami kulturowymi pisarstwa. Na koniec opracowania przywołano futurystyczne wizje Jacka Dukaja. Uznano bowiem, że epoka postpiśmienna, w której obecnie żyjemy, stanowi ważny kontekst współczesnego i przyszłego pisarstwa akademickiego.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Henryk Elzenberg i Zbigniew Herbert - niezależny mistrz i jego uczeń

Autor przedstawia historię przyjaźni Henryka Elzenberga ze Zbigniewem
Herbertem. Pokazuje i charakteryzuje ich wspólne zainteresowania i postawy
życiowe. Filozof Elzenberg i poeta Herbert cenili niezależność myślową
i polityczną. Akceptowali koncepcję rzeczywistości, którą można poznać nie
tyle przy pomocy rozumu – racjonalnie, co przy pomocy uczucia, poezji,
mistyki – w sposób irracjonalny. Obaj opowiadali się za ważną pozycją poezji
w tworzeniu kultury i podkreślali jej rolę jako medium poznawczego. Korespondencyjny
dialog Elzenberga i Herberta służył wymianie myśli, rozwijał
samodzielność intelektualną, oryginalność, nieustępliwość, przywiązanie do
wartości.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
„Edukacja wysokiej jakości” – analiza założeń koncepcyjnych i warunki implementacji modelu w polskim systemie edukacji w odniesieniu  do uczniów niewidomych i słabowidzących

W artykule przedstawiono charakterystykę nowego modelu „Edukacja wysokiej jakości”, proponowanego przez MEiN w ramach prac nad modelem edukacji uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w kontekście aktualnie realizowanego modelu „Edukacji włączającej” uczniów z niepełnosprawnościami. Przeprowadzono analizę założeń ogólnych oraz określono warunki wdrożenia modelu „Edukacji wysokiej jakości” w polskich realiach edukacyjnych, w odniesieniu do wymogów edukacji uczniów z niepełnosprawnością wzroku. Analiza obejmuje czynniki koncepcyjne (zmiana paradygmatu), pojęciowe (zmiana terminologii), systemowe (zmiana w obrębie systemowych instrumentów wsparcia przedszkola i szkoły), organizacyjne (zmiana warunków dostosowania edukacji i wsparcia), finansowe (zmiana finansowania zadań oświatowych) i społeczne (zmiana świadomości środowiska społecznego).

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dyskursy niepełnosprawności w literaturze dziecięcej

W literaturze dziecięcej i książkach dla dzieci nieczęsto podejmowana jest tematyka niepełnosprawności, choć obrazowanie bohaterów o niepełnej sprawności jest ważne zarówno z perspektywy odbiorcy bez dysfunkcji, jak i doświadczającego utrudnień w funkcjonowaniu psychofizycznym. Tymczasem zauważa się, że wiele negatywnych stereotypów jest utrwalanych poprzez przekaz literacki. Celem artykułu jest wydobycie tekstów kultury, które podejmują temat niepełnosprawności, ale nie ograniczają się jedynie do pełnienia funkcji służebnej względem społecznych prointegracyjnych potrzeb, lecz proporcjonalnie łączą walory etyczne i estetyczne.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Miejsce zamieszkania a akceptacja osób z niepełnosprawnościami

Akceptacja osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwie może być rozumiana jako jeden z warunków osiągnięcia równego traktowania, rzeczywistego udziału  w życiu społecznym oraz rozwoju osobistego i wysokiej jakości życia tej grupy (Kazanowski, Żyta 2020). Może być analizowana pod kątem różnych czynników, zarówno zewnętrznych (demograficznych), jak i wewnętrznych. W pracy – stanowiącej część szerszego projektu badawczego – przedstawiono wyniki analizy zależności między miejscem zamieszkania a poziomem akceptacji osób z niepełnosprawnością. Wykorzystano założenia „modelu opartego na miejscu”, który uznaje lokalizację za istotny czynnik socjalizacji i tworzenia postaw (Carter i in. 2016). W badaniu wykorzystano Skalę Akceptacji Niepełnosprawności, która składa się z 27 stwierdzeń i jest narzędziem do pomiaru poziomu akceptacji osób niepełnosprawnych w trzech wymiarach: (1) akceptacji wsparcia udzielanego osobom z niepełnosprawnością; (2) akceptacji włączania osób z niepełnosprawnością w instytucje życia społecznego; (3) akceptacji kompetencji osób z niepełnosprawnością do funkcjonowania w rolach społecznych. Badaniami objęto 313 osób, w tym 156 kobiet (49,84 proc.) i 157 mężczyzn (50,16 proc.) reprezentujących trzy typy środowisk zamieszkania: wieś, małe miasto i duże miasto. Wyniki badań ujawniły, że respondenci deklarowali najwyższy poziom akceptacji w zakresie włączania osób z niepełnosprawnością w instytucje życia społecznego (wymiar 2), natomiast akceptacja ich kompetencji do funkcjonowania w rolach społecznych (wymiar 3) była na najniższym poziomie. Ponadto zaobserwowano istotne statystycznie różnice pomiędzy grupami wyodrębnionymi ze względu na miejsce zamieszkania w zakresie natężenia akceptacji dla włączania osób niepełnosprawnych w instytucje życia społecznego.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Czas w percepcji osób pozbawionych wolności

W artykule poruszono problem postrzegania czasu przez osoby przebywające w zakładach karnych. Każdy skazany niezależnie od tego, czy przebywa w więzieniu po raz pierwszy, czy kolejny, z powodu pozbawienia wolności, a zatem możliwości decydowania o sobie i deprywacji wielu potrzeb, czas teraźniejszy odbiera negatywnie, raczej jako czas fatalistyczny.  Osoby obarczone trudnymi doświadczeniami życiowymi mogą koncentrować się na przeszłości, widząc w niej „przyczynę” swojego nieszczęśliwego losu. Z kolei osoby, których życie przed uwiezieniem obfitowało raczej w pozytywne doświadczenia, mogą żyć wspomnieniami, odcinając się emocjonalnie od więziennej rzeczywistości. W pracy z osobami skazanymi niezwykle ważne jest ukierunkowanie ich myślenia na cele i zadania, które będą realizować w przyszłości, po odbyciu kary. Badania percepcji czasu przeprowadzono z 80 kobietami (50 z nich pierwszy raz odbywało karę i 30 było recydywistkami) oraz z 60 mężczyznami (30  z nich po raz pierwszy odbywało karę i 30 było recydywistami). W badaniach posłużono się Kwestionariuszem Postrzegania Czasu Philipa Zimbardo. Analizę statystyczną uzyskanych wyników przeprowadzono przy pomocy pakietu statystycznego SPSS.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Zmieniająca się szkoła wobec wymagań rynku pracy, i nie tylko

Celem artykułu jest ukazanie sytuacji szkoły w kontekście zmieniającej się rzeczywistości i wymagań rynku pracy. Zaprezentowano nowoczesne wymiary szkoły oraz przykłady projektów Modelu Szkoły Ćwiczeń. Podjęto kwestie rozwoju gospodarki cyfrowej oraz związanych z nią kompetencji przyszłości, a także roli nauczyciela w zmieniającej się szkole. Artykuł stanowi kompilację refleksji odnoszącej się z jednej strony do analiz teoretycznych, a z drugiej strony do praktyki edukacyjnej odzwierciedlonej w doświadczeniach zawodowych Autorki.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Solidarność społeczna w edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju

W artykule przedstawione zostały w ogólnym zarysie idea zrównoważonego rozwoju i zasada solidarności społecznej. Bardzo ważnym wymiarem założeń zrównoważonego rozwoju jest konstruowanie wzorca życia społecznego. Chodzi tu o takie sposoby działań, które będą umożliwiały niwelowanie napięć społecznych, zwłaszcza w sytuacjach rozwarstwiania się społeczeństwa. Celem tego artykułu jest refleksja nad ideą solidarności społecznej w kontekście edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju. Jeśli diagnoza zagrożeń współczesnego świata, jak również remedium na te zagrożenia w postaci edukacji są w jakiejś mierze zbieżne z głosem różnych podmiotów i środowisk, oznaczać to może bowiem konieczność wspólnego działania na rzecz poprawy sytuacji. Istnieje uzasadniona i pilna potrzeba stworzenia teoretycznych odniesień do kryzysowych zjawisk oraz konkretnej aktywności w celu przemiany w życiu społecznym, według nowego zrównoważonego sposobu).

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pedagogika porównawcza w systemie współczesnej wiedzy naukowej

Metodologia badań porównawczo-pedagogicznych przechodzi obecnie pewne zmiany, których zakres stanowi przedmiot zainteresowań badaczy z innych dziedzin. Punktem wyjścia niniejszego artykułu są teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki porównawczej. Pierwsza część opracowania wprowadza w problematykę teoretycznych i metodologicznych podstaw pedagogiki porównawczej. Autor przedstawia cele i definicje pedagogiki porównawczej, a także opisuje znaczenie, jakie ma ona dla rozwoju systemu oświatowego. Druga część poświęcona jest historycznemu spojrzeniu na rozwój pedagogiki porównawczej. W kolejnej części artykułu przedstawione zostały etapy rozwoju pedagogiki porównawczej. Ostatni podrozdział dotyczy procesów globalizacji w przestrzeni edukacyjnej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika