rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
System tuneli Atocha - Chamartin jako podstawowy element sieci kolei dużych prędkości w Hiszpanii i kolei podmiejskich Madrytu

W związku z istniejącą koncepcją rozwoju kolei dużych prędkości w Polsce już dziś należy szukać dobrych przykładów rozwiązań projektowych i technicznych. Pomimo odłożenia budowy linii kolei dużych prędkości (KDP) w czasie projekt powinien zostać w przyszłości zrealizowany. W przypadku sieci kolejowej bardzo istotnym zagadnieniem jest planowanie węzłów kolejowych, które z uwagi na specyfikę tego środka transportu najczęściej powstają w wielkich miastach. Warto w tym przypadku korzystać z wieloletnich doświadczeń innych państw. Jednym z ciekawszych przykładów na świecie budowy sieci kolejowej jest Hiszpania. Bez wątpienia program budowy sieci KDP w tym państwie jest imponujący, a istniejące i funkcjonujące już linie wpłynęły nie tylko na zmianę sposobu przemieszczania się pomiędzy najważniejszymi miastami w kraju, ale także poprawiły ich dostępność. Szczególnie interesujący, z uwagi na specyfikę węzła kolejowego, może być przypadek rozbudowy systemu kolejowego Madrytu, który pełni rolę wielkiego punktu centralnego sieci kolei dużych prędkości w Hiszpanii. Artykuł prezentuje koncepcję budowy zespołu tuneli Atocha–Chamartin oraz wskazuje na ich znaczenie dla poprawy spójności sieci kolejowej w Hiszpanii. Podkreśla także rolę tych obiektów jako najważniejszego kręgosłupa transportowego miasta i prezentuje ich wykorzystanie zarówno przez system kolei podmiejskich, regionalnych, jak i krajowych. Przykład tunelu w Madrycie może być ciekawy ze względu na zastosowane rozwiązania planistyczne i techniczne. W świetle planów rozwoju kolei dużych prędkości w przyszłości w Polsce, można rozważyć wykorzystanie rozwiązania przyjętego w Madrycie również w miastach naszego kraju.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Obwodnica Augustowa a trasa ViaBaltica w świetle badań modelowych i prognoz ruchu

Charakterystyka ruchu drogowego w Augustowie w obecnej
sytuacji. Badane warianty obwodnicy. Wnioski z analiz i prognoz ruchu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Jakość usług przewozowych i jej elementy składowe – ujęcie teoretyczne

Artykuł przedstawia rozważania na temat jakości usług
przewozowych. Punktem wyjścia do rozważań jest definicja jakości, której
znaczenie w kontekście rozwoju gospodarczego ulega ewolucji i rozszerzeniu.
Jakość, w tym również jakość przewozów, obecnie stanowi coś więcej
niż tylko stopień spełnienia oczekiwań klienta. Takie podejście – traktujące
jakość w ujęciu ekonomicznym – jest niewystarczające w dobie działań
zmierzających do zrównoważonego rozwoju. Dlatego też, również w zakresie
definiowania jakości przewozów, zarysowuje się znaczenie nie tylko
aspektu ekonomicznego, ale także ekologicznego i społecznego. Tę zmianę
podejścia do jakości przewozów zaprezentowano w artykule. Ponadto
przedstawiono analizę cech jakości, które w literaturze przedmiotu wskazywane
są jako istotne z punktu widzenia badania jakości usług przewozowych.
Można spotkać się z różnymi propozycjami zbiorów cech opisujących
jakość usług transportu publicznego. Ich analiza dowodzi jednak, że
niejednokrotnie proponowane zestawienia mają wiele elementów wspólnych,
a rozbieżności, które ich dotyczą, to przede wszystkim sposób łączenia
określonych cech w jedną syntetyczną, a także pomijania określonych
cech jako mniej ważnych, uwzględniania rzadko spotykanych lub wręcz
specyficznych. Zazwyczaj prezentowane zbiory cech jakości są zbieżne
z podejściem do jakości usług przewozowych w ujęciu ekonomicznym –
uwzględniają głównie te aspekty usług transportu publicznego, które są
istotne z punktu widzenia pasażerów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wyzwania dla Polityk Mobilności, czyli dokumentów rozwijających dotychczasowe Polityki Transportowe

W procesie oceny i aktualizacji Polityk Transportowych
formułuje się potrzebę zmiany podejścia od podażowej do popytowej strony
transportu, co wyraża się przesunięciem punktu ciężkości działań od
infrastrukturalnych na moderujące zachowania komunikacyjne użytkowników.
Zachowania komunikacyjne mogą być utożsamiane z mobilnością,
w szerszym jej znaczeniu. Celem polityki nie będzie teraz samo kształtowanie
infrastruktury o konkretnych parametrach, a osiągnięcie zmian
w mobilności (w zachowaniach komunikacyjnych) wyrażające się na przykład
zmianami w wyborze środka lokomocji. Ważnym postulatem jest
nadanie nowym dokumentom odpowiedniego stopnia dokładności pozwalającego
na efektywne wdrożenie zapisywanych działań oraz na jednoznaczną
ocenę konkretnych inwestycji. Istotne będzie wyróżnienie stref,
w obszarze którego dotyczy Polityka Mobilności. Strefowanie powinno
być bogatsze niż w dotychczasowych Politykach Transportowych. Autor
artykułu proponuje modyfikacje w nazewnictwie dokumentów określanych
jako Polityka Mobilności. Za zmianą nazewnictwa powinno pójść
przeformułowanie treści dokumentów, stosowne do nowego punktu ciężkości.
Wprowadza się wyróżnienie dwóch sfer aktywności: podróży wyłącznie
prywatnymi samochodami (z krótkimi dojściami pieszo u źródła
i celu podróży) oraz podróży w sposób alternatywny do wyłącznego wykorzystania
prywatnego samochodu. W ślad za powyższym wyróżnieniem
proponuje się wprowadzenie czterech rodzajów stref ze zróżnicowaną rolą
danych sfer aktywności w poszczególnych strefach. Następnym, istotnym
aspektem zmian jest zakres terytorialny polityki. Zarządzanie mobilnością
(i transportem) rzadko można zamknąć w granicach poszczególnych
gmin. Stosowanie Polityki Mobilności ma sens dla dużych aglomeracji,
które składają się z ośrodka centralnego otoczonego przez sąsiadujące jednostki.
Przykładowe zastosowanie proponowanych elementów odniesiono
do Wrocławia, ale przedstawiana metodyka może mieć zastosowanie
w dowolnym ośrodku. Artykuł jest rozszerzoną i zmodyfikowaną wersją
referatu z konferencji „Wydajność systemów transportowych”, Poznań –
Rosnówko 2013 r. [1].

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Percepcja przez kierowców poziomego oznakowania dróg o wysokiej odblaskowości

Ryzyko wypadku w nocy na drogach nieoświetlonych jest
znacznie wyższe niż na tych samych drogach w dzień. Odblaskowość
poziomego oznakowania dróg jest jednym z czynników poprawiających
bezpieczeństwo na takich drogach. Początkowa odblaskowość sięgająca
350 mcd/m2/lx jest uzyskiwana przy pomocy standardowych mikrokul
szklanych. Na odcinku testowym zastosowano oznakowanie o bardzo
wysokiej odblaskowości, sięgającej dzięki mikrokulom SolidPlus prawie
600 mcd/m2/lx a na mokro ponad 100 mcd/m2/lx. Badania ankietowe,
mające na celu zbadanie zauważalności takiego oznakowania przeprowadzono
wśród kierujących pojazdami, którzy w nocy podróżowali
odcinkiem testowym. Spośród 156 respondentów, 64% kierujących zauważyło
wprowadzenie oznakowania poziomego o zwiększonej odblaskowości.
Najczęściej zauważały je osoby jeżdżące dużo i często, niezależnie
od płci. Najprawdopodobniej w związku ze znacznie mniejszymi
przejeżdżanymi dystansami, kobiety zauważały wyższą odblaskowość
rzadziej (54%) niż mężczyźni (73%). Zwiększoną odblaskowość na mokro
zauważyło aż 88% mężczyzn i 81% kobiet. Bardzo niewielu spośród
respondentów było świadomych zwiększonego zagrożenia w czasie jazdy
nocnej: tylko 20% mężczyzn i 25% kobiet uznało ryzyko w czasie
jazdy nocnej jako wysokie lub bardzo wysokie, podczas gdy aż 52%
mężczyzn i 30% kobiet uznało je za niewielkie lub żadne. Odpowiedzi
te świadczą o niedostatecznej edukacji kierowców.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza i ocena funkcjonowania systemu "Parkuj i Jedź" w Krakowie

Artykuł omawia najważniejsze kwestie dotyczące funkcjonowania
krakowskiego systemu Parkuj i Jedź, który będąc ciągle
w fazie doskonalenia, nie zyskał jeszcze popularności wśród mieszkańców
Krakowa i okolicznych miejscowości. Działanie parkingów systemu,
którego celem jest zachęcenie kierowców do przesiadki do transportu
publicznego, poddano badaniom, na podstawie których określono
stopień i cel ich wykorzystania przez użytkowników. Wskazano
najważniejsze zidentyfikowane problemy związane z działaniem parkingów
P+R. Jako przykład miasta, w którym system P+R funkcjonuje
sprawnie w oparciu wyłącznie o sieć transportu drogowego, podano
Edynburg – miasto partnerskie Krakowa. Wprowadzone tam rozwiązania
mogą być dla systemu krakowskiego przykładem, jak w stosunkowo
niewielkim mieście umiejętnie zarządzać tego typu obiektami
oraz planować działania marketingowe, niezbędne dla ich efektywnego
funkcjonowania.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Standardy wyposażenia technicznego systemów transportu miejskiego – uwarunkowania i perspektywy zastosowania

Innowacje na rynku transportu miejskiego mają
wymiar zarówno techniczny, jak i organizacyjny. Umożliwiły one
w ostatnich 25 latach zwiększenie konkurencyjności transportu
zbiorowego wobec samochodu osobowego i – w rezultacie – efektywną
realizację założeń i celów polityki zrównoważonego rozwoju
w miastach i aglomeracjach. Wprowadzanie do systemu transportu
miejskiego rozwiązań opartych na innowacjach technicznych i technologicznych
może być zdeterminowane: potrzebami pasażerów i dążeniem
do podnoszenia jakości usług, oddziaływaniem producentów
na rynek lub realizacją wymagań o charakterze formalno-prawnym.
Niniejszy artykuł przedstawia analizę standardów wyposażenia technicznego
transportu miejskiego przyjętych do realizacji w polskich
miastach o liczbie mieszkańców powyżej 200 tysięcy. Porównano
zakres zastosowania i plany ich wprowadzenia w poszczególnych
miastach i na tej podstawie określono tendencję związaną z wyposażaniem
systemów transportu miejskiego, wskazując równocześnie
na określone uwarunkowania i uzasadnienie dla nowych technologii,
do których należą: zdolność do zaspokajania, za pośrednictwem nowych
rozwiązań, najważniejszych postulatów przewozowych, realizowanie
założeń polityki transportowej zrównoważonego rozwoju,
w tym norm ekologicznych, realizowanie założeń polityki społecznej,
w tym poprawy dostępności do usług dla osób niepełnosprawnych,
benchmarking, możliwości finansowe, kultura organizacyjna
organizatora transportu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Restrukturyzacja miejskiego transportu zbiorowego w Polsce w latach 1990–2010

Uwarunkowania restrukturyzacji miejskiego transportu zbiorowego. Wdrożone rozwiązania restrukturyzacyjne. Ocena procesu restrukturyzacji. Kierunki dalszej restrukturyzacji.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Monitoring strefy ograniczonego ruchu i wydzielonych pasów dla autobusów w Krakowie

Artykuł opisuję drogę do stworzenia projektu System Kontroli Dostępu Do Strefy Ruchu Uspokojonego i Nadzoru Nad Pasami Komunikacji Zbiorowej, którego realizacja rozpocznie się w 2013 roku w Krakowie. Celem zadania jest objęcie monitoringiem strefy ograniczonego ruchu i pasów dla autobusów w centrum miasta. W tekście przedstawiono historię wprowadzania ograniczeń ruchu w Krakowie, rozwój rozwiązań promujących transport zbiorowy, w tym przede wszystkim wydzielone pasy dla autobusów. Następnie omówiono pierwsze próby stworzenia monitoringu wizyjnego rejestrującego pojazdy na podstawie odczytu tablic rejestracyjnych. Na koniec zaprezentowano najważniejsze założenia dotyczące projektu System Kontroli Dostępu Do Strefy Ruchu Uspokojonego i Nadzoru Nad Pasami Komunikacji Zbiorowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zarząd Komunikacji Miejskiej w Gdyni jako uczestnik integracji taryfowo-biletowej w Metropolii Zatoki Gdańskiej

Integracja taryfowo-biletowa jest jednym z najistotniejszych
kryteriów oceny funkcjonowania transportu miejskiego na obszarach
zurbanizowanych. Na obszarze Metropolii Zatoki Gdańskiej
dostrzeżono konieczność wprowadzenia zintegrowanych rozwiązań taryfowo-
biletowych. W 2008 roku MZKZG, którego celem jest pełna
integracja transportu miejskiego, zaoferował użytkownikom transportu
„wspólne bilety” zarówno komunalne, jak i kolejowo-komunalne, które
stanowią uzupełniającą ofertę w stosunku do dotychczas obowiązujących
biletów. Nowy wspólny bilet to dodatkowa propozycja przede
wszystkim dla pasażerów, którzy wykonują przejazdy o charakterze metropolitalnym,
wykorzystując środki miejskiego transportu zbiorowego
różnych organizatorów i/lub operatorów kolejowych. Jednocześnie bilety
metropolitalne stanowią przejrzystą ofertę dla turystów. Ułatwiają
korzystanie z miejskiego transportu zbiorowego na obszarze Metropolii
Zatoki Gdańskiej bez konieczności poznawania specyfiki rozwiązań taryfowo-
biletowych. Ma to szczególne znaczenie na terenie tych gmin,
w których usługi świadczy dwóch organizatorów, np. w Sopocie obsługiwanym
zarówno przez pojazdy ZKM w Gdyni, jak i ZTM w Gdańsku.
Ważnym uczestnikiem integracji taryfowo-biletowej jest Zarząd
Komunikacji Miejskiej w Gdyni, który dzięki akceptacji wspólnych metropolitalnych
biletów ułatwia pasażerom miejskiego transportu zbiorowego
realizowanie podróży metropolitalnych. Wyniki sprzedaży zintegrowanych
biletów metropolitalnych i pozytywny odbiór społeczny
zintegrowanej oferty taryfowo-biletowej w Metropolii Zatoki Gdańskiej
wskazują, że wprowadzone rozwiązanie uzyskało akceptację ze strony
pasażerów. Istotne jest także to, że integracja taryfowo-biletowa sprzyja
realizacji polityki zrównoważonego rozwoju transportu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Czwarty pakiet kolejowy - przewozy pasażerskie

Artykuł jest poświęcony przyjętym w grudniu 2016 roku
nowelizacjom przepisów Unii Europejskiej odnoszących się do funkcjonowania
rynku kolejowych przewozów pasażerskich. Te nowe regulacje
umownie zostały określone, jako czwarty pakiet kolejowy. W treści artykułu,
na jego początku, omówiono założenia wstępne, jakie przyjęła
Komisja Europejska, tworząc projekty przepisów wchodzące w skład
czwartego pakietu kolejowego. Następnie omówiono główne zmiany
w dyrektywie 2012/34 uchwalone przez Parlament Europejski w grudniu
2016 roku, dotyczące pełnej liberalizacji kolejowych przewozów pasażerskich
w Unii Europejskiej oraz tworzenia w poszczególnych krajach
systemów informacji pasażerskiej sprzedaży tzw. wspólnego biletu.
W kolejnej części artykułu omówiono przepisy gruntownie nowelizujące
rozporządzenie 2007/1370 dotyczące usług publicznych w zakresie
kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Przepisy te mają
duże znaczenie dla organizacji regionalnych przewozów kolejowych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Komputerowe wspomaganie modelowania ruchu w planach zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego – doświadczenia niemieckie

W artykule przedstawiono wybrane niemieckie praktyki
wykorzystywania modelowania ruchu dla potrzeb opracowywania planów
zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego (zwanego
potocznie planem transportowym). Modele ruchu wspierają pracę
planisty na różnych etapach tworzenia planu transportowego. We wstępie
wymieniono uwzględniane w planach transportowych kryteria oceny systemu
transportu publicznego oraz pokazano schematycznie przykładową
strukturę planu transportowego. W głównej części artykułu przestawiono
praktyczne możliwości wykorzystania środowiska VISUM do modelowania
ruchu. Pierwszym etapem modelowania ruchu jest wykonanie
modelu sieci odwzorowującego sieć komunikacyjną badanego obszaru. Po
naniesieniu na tę sieć rozkładów jazdy środków komunikacji publicznej
w środowisku VISUM możliwe jest graficzne jej zobrazowanie oraz wyznaczenie
charakterystyk systemu transportowego. W kolejnym etapie
modelowania badany obszar dzielony jest na rejony komunikacyjne, do
których przypisywane są pewne charakterystyki. W narzędziach informatycznych
klasy VISUM charakterystyki te można przedstawiać graficznie,
nadając rejonom różne kolory lub na wykresach. Ważną funkcjonalnością
aplikacji do modelowania ruchu jest możliwość szybkiego wyznaczenia
dostępności transportowej, która determinuje jakość oferty przewozowej.
Prognoza potrzeb przewozowych wraz z rozkładem potoków ruchu na
sieć transportową jest ostatnim etapem modelowania. Jakość wykonania
wszystkich etapów modelowania ruchu warunkuje trafność decyzji planistycznych
podejmowanych w zakresie rozwoju transportu publicznego,
zatem podstawę planu transportowego może stanowić jedynie prawidłowo
zbudowany i skalibrowany numeryczny model ruchu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Modelowanie podróży z przesiadkami w transporcie miejskim

Przesiadki w podróżach realizowanych transportem zbiorowym
w miastach są oceniane przez pasażerów negatywnie, jako dodatkowa
uciążliwość podróży. Sieci połączeń transportu zbiorowego oparte
na przesiadkach mogą być jednak bardziej efektywne. W określonych
przypadkach połączenia z przesiadkami mogą być bardziej komfortowe
od bezpośrednich, także według subiektywnej oceny pasażerów. Ważne
jest zatem zidentyfikowanie czynników determinujących wybór określonego
rodzaju podróży i determinant wpływających na zmianę zachowań
pasażerów poprzez akceptację podróży z przesiadkami. W artykule
zaprezentowano metodę przeprowadzania badań marketingowych,
których celem jest identyfikacja zachowań transportowych i preferencji
podróżnych dotyczących połączeń z przesiadkami. Opisano badania
przeprowadzone wśród studentów Politechniki Gdańskiej, a także wyniki
analizy uzyskanych danych w postaci statystyki opisowej i analizy
niezależności i zależności. Przedstawiono także model matematyczny
oparty na regresji logistycznej, który umożliwia określenie, jakie warunki
powinny być spełnione, aby podróż z przesiadką została zaakceptowana
przez pasażerów.
Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że najbardziej uciążliwymi
cechami podróży z przesiadkami są: ryzyko spóźnienia się na przesiadkę
oraz konieczność oczekiwania podczas przesiadki. Najlepszą
rekompensatą za te uciążliwości jest skrócenie czasu podróży względem
podróży bezpośredniej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania satysfakcji pasażerów spółki Arriva Rail Polska

Zjawisko konkurencji na kolei wywołuje w Polsce szeroką
debatę społeczną. Rozbicie przewozów pasażerskich na wiele spółek
przedstawiane w mediach jest negatywnie i jako główna przyczyna
chaosu. Badania satysfakcji pasażerów przewoźnika Arriva Rail Polska
pokazują jednak, iż konkurencja może przynieść korzyści pasażerom.
Niniejszy tekst prezentuje wyniki badań wśród pasażerów przeprowadzone
w 2013 r. na próbie 685 osób. Wywiad kwestionariuszowy
odbył się cztery lata po pierwszych badaniach [1] i potwierdza dobre
opinie pasażerów o niezależnym przewoźniku. Arriva RP jest oceniana
najlepiej spośród wszystkich przewoźników działających w województwie
kujawsko-pomorskim. Pasażerowie szczególnie doceniają wysoką
kulturę osobistą personelu oraz dobre utrzymanie pojazdów; krytykują
dostępność miejsc siedzących, zbyt małą liczbę kursów oraz klimat
akustyczny w pojazdach. Oczekiwania pasażerów wobec przewoźnika
dotyczą przede wszystkim zwiększenia liczby kursów poza godzinami
szczytu oraz uruchomienia internetowego kanału sprzedaży biletów.
Niezależną od przewoźnika barierą w rozwoju kolei regionalnych jest
stan techniczny stacji i dworców kolejowych oraz torów kolejowych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nowa polityka transportowa miasta Krakowa na lata 2016–2025

Kraków był jednym z pierwszych polskich miast, które
w nowej rzeczywistości gospodarczej opracowało i przyjęło w 1993 roku
dokument Polityka transportowa dla Krakowa. Po czternastu latach jej
obowiązywania w związku z wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej
przyjęto aktualizacje polityki, określając jej termin ważności na rok
2015. Omawiany dokument, opracowany merytorycznie w Politechnice
Krakowskiej, Rada Miasta Krakowa przyjęła 8 czerwca 2016 roku. Jej
termin ważności określono na rok 2025. W stosunku do poprzedniego
dokumentu rozbudowano istotnie cele polityki transportowej oraz uaktualniono
środki jej realizacji. Największy udział w środkach realizacji
polityki transportowej przypisano ochronie środowiska i jakości życia
mieszkańców, transportowi publicznemu, planowaniu przestrzennemu
oraz drogom rowerowym, ciągom pieszym i urządzeniom dla osób niepełnosprawnych.
W artykule scharakteryzowano szczegółowo cele polityki
oraz przedstawiono strukturę środków jej realizacji.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania satysfakcji pasażerów przewoźnika Arriva PCC w Polsce

Charakterystyka konsorcjum Arriva PCC i jego polityka względem pasażerów. Ocena jakości usług przewozowych w województwach kujawsko-pomorskim oraz pomorskim na podstawie badań przeprowadzonych w 2009 r.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja poprawy dostępności transportowej i powiązań przestrzennych na przykładzie kampusu uniwersyteckiego Kortowo w Olsztynie

W artykule dokonano przeglądu literatury dotyczącej
koncepcji LUTI, tj. interakcji w zakresie użytkowania gruntów i transportu.
Analizie poddano przykład odcinka sieci tramwajowej w Olsztynie
prowadzącego do kampusu uniwersyteckiego Uniwersytetu Warmińsko-
Mazurskiego na Kortowie. Studia nad dokumentami planistycznymi
wykazały brak spójności zapisów dotyczących systemu transportowego
i rozwoju struktury przestrzennej, które nie pozwalają na intensyfikację
zabudowy w sąsiedztwie korytarza transportowego obsługiwanego przez
linię tramwajową. W szczególności postanowiono się skupić na analizie
powiązań transportowych i przestrzennych między trzema strefami
funkcjonalnymi Kortowa i zaproponowano trzy warianty obsługi transportowej,
które bazują na kreacji przestrzeni współdzielonej wzdłuż ulicy
Oczapowskiego oraz wprowadzeniu restrykcji parkingowych. Każdy
z wariantów zakłada inny bazowy środek transportu: autobus, tramwaj
oraz kolej jednoszynową.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane zagadnienia budowy modeli popytu w Wielkiej Brytanii

Celem artykułu jest omówienie wybranych elementów
budowy modeli popytu w Wielkiej Brytanii. Precyzyjne odzwierciedlenie
przemieszczeń na obszarze poddanym analizie jest kluczowym
punktem tworzenia modelu symulacyjnego i prognoz ruchu. Dzięki
zrozumieniu zasad formowania podróży, istnieje możliwość tworzenia
wiarygodnych scenariuszy prognostycznych. W artykule przedstawiono
podstawowe aspekty trzech wybranych elementów budowy popytu
– tworzenie więźby na rok bieżący, jej kalibrację oraz funkcjonalność
modelu zmiennego popytu. Omówienie zawiera podstawowe funkcje
oraz powiązane z metodami wzory.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Tramwaj linowy dla lotniska w Balicach

Koncepcja tramwaju linowego na lotnisku w Balicach w Krakowie. Charakterystyka czterech wariantów poprowadzenia trasy tramwaju. Podstawowe parametry techniczne tramwaju linowego dla każdego z wariantów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport