rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Brak winy członka zarządu w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie a test adekwatności – glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2017 r., I FSK 1660/15

Glosa poświęcona jest zagadnieniom zakresu zastosowania przesłanki braku winy członka zarządu spółki kapitałowej w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości w kontekście jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Przesłanka ta jest w orzecznictwie zawężana tylko do tych przypadków, w których członek zarządu w ogóle nie zgłosił wniosku. Tymczasem wykluczenie skuteczności powoływania się na brak winy także wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie terminu właściwego, stanowi w istocie zagrożenie dla bezpieczeństwa obrotu i może wywoływać konsekwencje niedostrzeżone w glosowanym wyroku.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Funkcjonowanie Rzecznika Finansowego w systemie ochrony praw konsumenta na rynku finansowym

Rynek usług finansowych to jedna z najbardziej dynamicznie rozwijających się gałęzi polskiej gospodarki. Determinuje to konieczność budowy komplementarnego systemu ochrony konsumenta. W artykule umiejscowiono instytucję Rzecznika Finansowego w systemie ochrony praw konsumenta na rynku finansowym. Autor przedstawia obszary działania Rzecznika Finansowego, a także wskazuje kierunki zmian legislacyjnych, które pozwoliłyby komentowanej instytucji na skuteczniejszą ochronę klientów usług finansowych.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O ławnikach w postępowaniu karnym. Uwagi na marginesie monografii J. Kila  „Ławnicy jako forma udziału czynnika społecznego w polskim procesie karnym”, Dom Wydawniczy „Elipsa”, Warszawa 2021, s. 138

Artykuł jest poświęcony roli ławników w procesie karnym. Prowadzone rozważania opierają się przede wszystkim na monografii J. Kila, dotyczącej tego zagadnienia, stąd też tekst częściowo ma charakter polemiczno-recenzyjny. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na niedostateczną realizację zasady udziału czynnika społecznego w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości de lege lata oraz wysunięcie postulatów de lege ferenda, mających doprowadzić do poprawy tego stanu rzeczy. Autor przedstawia argumenty za udziałem ławników w orzekaniu w sprawach karnych, a także wskazuje na istotne wady tej instytucji, wynikające w szczególności z niewłaściwej praktyki. Odnośnie do postulatów de lege ferenda, znaczny nacisk położony jest na kwestię wymogu wykształcenia prawniczego kandydatów na ławników oraz sposobu ich wyboru. Omówiona została także problematyka ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej ławników oraz możliwość wprowadzenia składów ławniczych w sprawach karnych do sądów odwoławczych oraz Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kapitał społeczny oraz organizacje pozarządowe wobec negatywnych skutków pandemii COVID-19

Pandemia COVID-19 jest zagrożeniem w wymiarze globalnym, związanym z przetrwaniem gatunku ludzkiego, którą można określić jako naruszenie względnej równowagi w funkcjonowaniu społeczeństw i gospodarek wszystkich krajów świata. Jej negatywne skutki będą odczuwalne przez wiele lat i mogą doprowadzić do trwałych zmian w funkcjonowaniu gospodarki i społeczeństwa. Celem niniejszego rozdziału jest podjęcie dyskusji wokół kapitału społecznego w kontekście jego roli i znaczenia w przezwyciężaniu sytuacji kryzysowych. Ponadto rozważania koncentrują się wokół znaczenia organizacji pozarządowych w budowaniu tego kapitału. Ważnym wątkiem jest również identyfikacja działań organizacji pozarządowych, jakie mogły pomóc w walce z zagrożeniami w pierwszych miesiącach pandemii. Analiza tych działań prowadzi do wniosków, iż w Polsce niedostateczna współpraca między władzami publicznymi a organizacjami pozarządowymi nie przyczynia się do wzrostu poziomu kapitału społecznego. Istnieje zatem potrzeba określenia jego poziomu oraz oceny jakości jego funkcjonowania.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Biologia i ekologia bielika Haliaeetus albicilla w okresie lęgowym w Kampinoskim Parku Narodowym

Praca przedstawia dane na temat zmian liczebności i rozmieszczenia par lęgowych, wybiórczości siedliskowej, parametrów rozrodu, żerowisk i diety bielika Haliaeetus albicilla w Kampinoskim Parku Narodowym w latach 1992–2020. W ostatnich kilku latach ich liczebność wynosiła 5 par lęgowych z gniazdami, a maksymalne zagęszczenie 1,3 pary/100 km2 powierzchni całkowitej i 1,7 pary/100 km2 powierzchni leśnej. Stanowiska lęgowe usytuowane były w zachodniej i centralnej części parku. Bieliki zakładały gniazda w borach sosnowych i olsach, w wieku ponad 100 lat (102-189 lat) oraz jedno gniazdo w enklawie parku przy Wiśle w łęgu (50 lat); średnia 144 lata. Średnio na jeden rewir przypadało 2,1 gniazda. Zebrano informacje o wynikach 75 lęgów, z których 39 (52%) zakończyło się sukcesem. Bieliki odchowały ogółem 51-60 młodych, czyli produkcja młodych wynosiła 0,7-0,9 juv/parę lęgową i 1,3-1,5 juv/parę z sukcesem. Liczba odchowanych młodych w pojedynczym gnieździe wynosiła od jednego do dwóch, tylko w jednym przypadku stwierdzono trzy młode. Gniazda były użytkowane średnio przez 6 lat, najdłużej 18. Były umieszczane na wysokości 
średnio 23,5 m. Odległość między zajętymi gniazdami sąsiednich rewirów (w latach 2000-2020) wynosiła od 9 do 16 km, średnio – 12,3 km. Główne żerowiska wszystkich par bielika stanowiło 
koryto Wisły, a poszczególne pary w różnym stopniu korzystały także ze zbiorników i cieków wodnych, mokradeł oraz terenów otwartych wewnątrz parku oraz w jego otulinie.

Czasopismo: Kulon
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Odporność i przedsiębiorczość w zarządzaniu kryzysowym

Koncepcje odporności i przedsiębiorczości w zarządzaniu kryzysowym mogą przyczynić się do zwiększenia możliwości sprostania zagrożeniom i sytuacjom kryzysowym. Dotychczasowe badania ukierunkowane są w większości przypadków na wyjaśnienie wpływu odporności i przedsiębiorczości na zarządzanie kryzysowe, a sporadycznie podejmowane są próby ustalenia, jak wzajemnie oddziałują one między sobą. Z tego względu za cel niniejszego artykułu przyjęto usystematyzowanie wiedzy w zakresie roli odporności i przedsiębiorczości w zarządzaniu kryzysowym oraz wzajemnych relacji między tymi koncepcjami. Został osiągnięty na podstawie systematycznego przeglądu literatury, który został przeprowadzony w oparciu o metodykę PRISMA Group. W wyniku przeprowadzonych analiz zidentyfikowano cechy i wpływ zarówno odporności, jak i przedsiębiorczości na zarzadzanie kryzysowe, znaczenie tych koncepcji w ujęciu społecznym, a także wzajemne interakcje pomiędzy nimi. Uzyskane wyniki wskazują, że sytuacje kryzysowe stanowią akceleratory zmian stwarzające szanse na rozwój przedsiębiorczości zarówno w perspektywie społecznej, jak i w działaniach organizacji publicznych i prywatnych. Odporność i przedsiębiorczość współoddziałują, wspólnie budując lepsze możliwości organizacji do radzenia sobie z zagrożeniami.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Troska o zdrowie człowieka w czasach COVID-19 jako motywator do tworzenia nowych obszarów wartości dla klienta przez podmioty rynkowe

Rozwój epidemii w Polsce motywuje organizacje do oferowania klientom produktów i usług w sposób zdalny – jest to zatem okazja do rozwoju innowacyjności, która łączy społeczną odpowiedzialność biznesu z nowymi obszarami wartości dla klienta. Celem artykułu jest zaprezentowanie, w jaki sposób wybrane podmioty zmodyfikowały swoją ofertę dla klienta w czasach COVID-19 oraz rozważenie, jak można te zmiany wykorzystać w przyszłości. Empiryczną część opracowania przygotowano w oparciu o metodę wielokrotnego studium przypadku. Przeprowadzone analizy rozwoju oferty dla klientów pozwalają wnioskować, że można skutecznie łączyć nowoczesne technologie i narzędzia komunikacyjne z dostarczaniem nowej wartości dla klienta oraz uczeniem go samodzielności rynkowej. Ma tutaj zatem miejsce jednoczesna edukacja konsumenta i dążenie do przewagi konkurencyjnej przez ubogacenie wartości dla klienta. Warto korzystać z powstałych na skutek kryzysu chorobowego pomysłów na rozwój oferty wartości dla klienta również po jego zakończeniu, ale z uwzględnieniem zróżnicowania potrzeb i postaw klientów.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ pandemii COVID-19 na badania społeczne dotyczące starości i starzenia się

W związku z wybuchem pandemii COVID-19 badacze społeczni na całym świecie borykają się z bezprecedensowymi ograniczeniami, ponieważ większość z wykorzystywanych przez nich technik gromadzenia danych opiera się na bezpośrednich interakcjach międzyludzkich. W związku z tym wielu badaczy zajmujących się badaniami nad starością i starzeniem się stanęło w obliczu wyzwania dotyczącego tego, w jaki sposób bezpiecznie prowadzić badania empiryczne. Celem tego artykułu jest przedstawienie subiektywnej refleksji nad etycznymi i metodologicznymi aspektami prowadzenia badań społecznych dotyczących starości i starzenia się w czasie trwania pandemii COVID-19. W tym celu identyfikuję czynniki wpływające na badania społeczne w czasie pandemii COVID-19 a następnie przedstawiam pytania, które mogły pojawić się na poszczególnych etapach procesu badawczego w następstwie wybuchu pandemii COVID-19. Omawiając rożne strategie przyjmowane przez badaczy konkluduję wskazując na brak uniwersalnych rozwiązań i możliwe długofalowe skutki wpływu pandemii COVID-19 na realizację badań społecznych dotyczących starości i starzenia się.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza dobowego budżetu czasu studiujących kobiet w latach 2017–2019

Poszukiwanie nowych rozwiązań i weryfikowanie tych już istniejących w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 wymaga możliwości odniesienia gromadzonych danych do tych sprzed pandemii. Celem autorów było określenie struktury budżetów czasu bezpośrednio tuż przed pandemią w odniesieniu do wybranej grupy respondentów (bezdzietnych kobiet kontynuujących naukę). Badania prowadzono w trzech edycjach (2017/2018, 2018/2019 i 2019/2020) korzystając z techniki autorejestracji. Narzędziem badania był formularz dzienniczka tygodniowego. W artykule omówiono strukturę budżetu czasu ustaloną dla respondentów w oparciu o zebrane dane, obejmującą wraz z wyliczeniem średnich czasów trwania podejmowanych czynności z zakresu wyróżnionych kategorii grup działań. W strukturze budżetu czasu respondentek wyraźne odzwierciedlenie zalazły sygnalizowane dotychczas przemiany społeczne.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wielowymiarowość przedsiębiorczości w polskiej literaturze naukowej

Wykazanie wzajemnego przenikania się różnych podejść do definiowania przedsiębiorczości i ich rodzajów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na przedsiębiorczość publiczną, jako obszar występowania wszystkich typów przedsiębiorczości. Artykuł o charakterze przeglądowym, stanowi rezultat kwerendy aktualnej literatury przedmiotu w zakresie podjętego problemu, w opracowaniu posłużono się również wnioskowaniem dedukcyjnym oraz techniką mapy myśli. Na podstawie przeprowadzonej analizy literatury wykazano wielowymiarowość pojęcia przedsiębiorczości. W literaturze przedmiotu podejmowano wiele prób związanych z coraz większym zawężaniem tego pojęcia, na co wskazują m.in. rodzaje przedsiębiorczości będące obiektem rozważań naukowców. Pojęcie przedsiębiorczości jest pojęciem wielowymiarowym i może być rozpatrywane przez pryzmat wszystkich aspektów życia człowieka, jak również funkcjonowania przedsiębiorstw. Badania prowadzone na temat przedsiębiorczości powinny odnosić się do trzech wymiarów, tj. indywidualnych cech osobowych, organizacji oraz wzajemnego wpływu organizacji na człowieka (nie tylko pracownika) i człowieka na organizację.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przedsiębiorczość w dobie pandemii SARS-CoV-2. Próba identyfikacji konceptualnych pól analizy i modeli urzeczywistnienia gospodarczej inicjatywy

Głównym zamierzeniem artykułu jest stworzenie narzędzia analizy i typologii przedsiębiorczości. Jej poszczególne typy stanowić będą możliwe do urzeczywistnienia się modele gospodarczej inicjatywy w dobie pandemii wirusa SARS-CoV-2. Ambicją artykułu staje się w ten sposób prezentacja „wzorców idealno-typowych”, służących diagnozie przedsiębiorczości ex ante i ex post pandemicznych wydarzeń. Artykuł ma charakter teoretyczny, a jego metodą jest dyskusja stanowisk, pojęć i koncepcji. Analiza prowadzi do wskazania czterech podstawowych modeli przedsiębiorczości, których szanse i zagrożenia wydobywa na światło dzienne epidemiczna sceneria. Konceptualna diagnoza typów idealnych przedsiębiorczości finalnie prowadzi do wskazania „wzorca przyszłość”. Jest nim „przedsiębiorczość relacyjna”, która łączy w sobie obszar uspołecznia i indywidualnych aspiracji. Zestawia też ze sobą dwie podstawowe formy użyteczności: ekonomiczną i moralną.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wybrane krajowe i unijne instrumenty prawne jako stymulatory mikroprzedsiębiorczości i konieczny interwencjonizm w okresie pandemii COVID-19

Rozważania zawarte w niniejszym artykule powstały w okresie wzmożonej aktywności ustawodawczej zarówno rządów poszczególnych państw, jak i organizacji międzynarodowych w czasie pandemii COVID-19. Celem artykułu jest charakterystyka i próba analizy wybranych instrumentów prawnych w dobie kryzysu gospodarczego oraz uzasadnienie przyjętej tezy o potrzebie działań ukierunkowanych na pobudzenie gospodarcze, szczególnie w sektorze mikroprzedsiębiorców. Metody wykorzystane w artykule stanowią kombinację podstawowych metod badawczych, zgodnie z zasadą pluralizmu metodologicznego, zastosowane zostały metody formalno-dogmatyczna, przez którą autor rozumie wykładnię systemową, językową i funkcjonalną oraz metoda prawno-porównawcza. Metoda formalno-dogmatyczna jest dominująca w zakresie omówienia powstałych regulacji, zaś metoda prawno-porównawcza pozwala dostrzec różnice pomiędzy przyjętymi rozwiązaniami. Wyniki analizy, dane gospodarcze oraz wnioski płynące z podjętych rozważań pozwalają potwierdzić tezę o potrzebie i skuteczności wdrażanych odgórnie instrumentów prawnych w przypadku większości gałęzi gospodarki.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Finansowanie podmiotów ekonomii społecznej a rozwój przedsiębiorczości społecznej w Polsce. Wnioski sprzed kryzysu wywołanego przez COVID-19 i refleksje pokryzysowe

Rozwój przedsiębiorczości społecznej wiąże się z wieloma barierami o zróżnicowanym charakterze. Jedną z najpoważniejszych jest brak środków finansowych, co staje się szczególnie odczuwalne i dokuczliwe w okresie kryzysu gospodarczego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, głównym celem prowadzonych rozważań i badań jest analiza źródeł finansowania podmiotów ekonomii społecznej w Polsce z perspektywy historycznej i prognostycznej (w kontekście kryzysu gospodarczego wywołanego pandemią COVID-19) oraz ocena możliwości rozwojowych tych podmiotów w fazie pokryzysowej. Do zrealizowania tak postawionego celu w artykule wykorzystano analizę statystyczną danych na temat źródeł finansowania podmiotów ekonomii społecznej w Polsce. Z przeprowadzonych analiz wynika, że w ujęciu historycznym przedsiębiorczość społeczna w Polsce rozwijała się systematyczne, aczkolwiek wolno. Świadczy o tym rosnąca liczba podmiotów działających w sferze ekonomii społecznej, w tym przede wszystkim stowarzyszeń i fundacji. Rozwój ten jest jednak aktualnie zagrożony z uwagi na zmniejszenie dochodów w sferze publicznej stanowiących główne źródło utrzymania badanych organizacji. Problemem w najbliższej przyszłości może być także pozyskiwanie składek członkowskich będących uzupełniającym źródłem finansowania przedsiębiorczości społecznej.

Czasopismo: Ekonomia Społeczna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Chiropterofauna Parku Narodowego Gór Stołowych w o kresie pozazimowym

Badania miały na celu uzupełnienie wiedzy o faunie nietoperzy na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych. W okresie od połowy lipca do początku listopada 2019 r. na całym obszarze wykonywano nagrania z użyciem detektorów i odłowy nietoperzy w sieci. Potwierdzono występowanie 17 gatunków nietoperzy (z 18 wcześniej wykazanych) oraz stwierdzano jeden 
nowy gatunek dla Parku – nocka Alkatoe Myotis alcathoe. Gatunkiem najliczniej odławianym, jak 
również najczęściej notowanym podczas nasłuchów, był mopek zachodni Barbastella barbastellus. 
Najwięcej gatunków (13) i zarazem przelotów nietoperzy (63% wszystkich stwierdzeń) odnotowano w borach szpilkowych. Drugim ważnym siedliskiem była kwaśna buczyna górska stanowiąca 18,2% powierzchni Parku, gdzie zanotowano 15% nagranych przelotów nietoperzy, ale należących aż do 11 gatunków. Wyniki badań wskazują, że cały teren Parku jest wykorzystywany przez nietoperze i jest ważny dla zachowania zwłaszcza gatunków leśnych, takich jak nocek Bechsteina Myotis bechsteinii, borowiec leśny Nyctalus leisleri i mopek zachodni.

Czasopismo: Kulon
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Konceptosfera liryki Jurija Kosacza

Złożoność i szczególność drogi życiowej Kosacza znalazły wyraźne odzwierciedlenie w systemie obrazów i motywów jego twórczości poetyckiej. Wyniki analizy umożliwiły ustalenie czterech głównych typów obrazów w pracach wchodzących w skład zbioru wierszy Noce manhattańskie i Lato nad Delaware. Obrazy te rozpatrywane są w ramach czterech dominujących pojęć: ZAGRANICA, UKRAINA, SZTUKA, SPOŁECZEŃSTWO. Stosunek Kosacza do obczyzny można uogólnić za pomocą metafory użytej przez samego autora – ‘zło’. W przeciwieństwie do ‘złej’ obczyzny, ojczyzna jest przedstawiana przez autora jako miejsce piękna i wielkości. Koncepcję SZTUKI Jurij Kosacz przedstawia w portretowaniu znanych artystów, postaci z dzieł sztuki, a także dzieł architektonicznych. Koncepcję SPOŁECZEŃSTWA wyrażają wizerunki przedstawicieli różnych grup etnicznych i społecznych, którym autor współczuje i się z nimi utożsamia. Wspomniane cztery koncepcje można łatwo rozróżnić. Jednak trzy z nich (ZAGRANICA, UKRAINA, SPOŁECZEŃSTWO) odzwierciedlają cierpienie artysty na wygnaniu. Czuł się tam obco i samotnie. Ze względu na status imigranta uważał się także za przedstawiciela niższych warstw społecznych, z którymi z kolei się identyfikował i którym był przychylny.

Czasopismo: Studia Ukrainica Posnaniensia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Ptaki lęgowe krajobrazu rolniczego na Pobrzeżu Szczecińskim

Ocenę liczebności ptaków lęgowych na fragmencie krajobrazu rolniczego na Pobrzeżu 
Szczecińskim (mezoregion Równina Nowogardzka) przeprowadzono w roku 1979 na powierzchni 36 km2. Stwierdzono obecność 82 gatunków lęgowych, z czego dla 60 dokonano oceny liczby par lęgowych. Możliwe było gniazdowanie dalszych 11 gatunków. Z grupy gatunków ocenianych najliczniej występowały: łozówka Acrocephalus palustris (48,9 p/10 km2), trznadel Emberiza citrinella (36,7 p/10 km2) i cierniówka Curruca communis (32,9 p/10 km2). Mniej liczne (10,1-20,0 p/10 km2) były: piecuszek Phylloscopus trochilus, grzywacz Columba palumbus, potrzos Schoeniclus schoeniclus, potrzeszcz Emberiza calandra, świergotek łąkowy Anthus pratensis i słowik szary Luscinia luscinia. W przedziale zagęszczenia od 1,0 do 10,0 p/10 km2 wykazano 26 gatunków, a pozostałe 25 były bardzo nieliczne (1-3 pary). Najliczniejsza w gatunki (37 gatunków) była grupa ptaków zasiedlająca lasy i zadrzewienia, co stanowiło 45,1% liczby gatunków uznanych za lęgowe. Najmniej liczne (7 gatunków) były tzw. gatunki krajobrazowe, np. sroka Pica pica, pustułka Falco tinnunculus, ortolan Emberiza hortulana czy jarzębatka Curruca nisoria. Zagęszczenia 43 
gatunków na powierzchni Parlino porównano z wynikami z 10 innych powierzchni badanych na przełomie lat 1970/1980 metodą kartograficzną na Pobrzeżu Koszalińskim, w dolinie środkowej Wisły i na Nizinie Południowopodlaskiej. Najwyższe średnie zagęszczenia wykazano dla trznadla i cierniówki (41,0 i 32,3 p/10 km2), 2-4 krotnie niższe dla czajki Vanellus vanellus, łozówki, potrzeszcza, świergotka drzewnego Anthus trivialis i grzywacza.

Czasopismo: Kulon
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Literatura ukraińska XX wieku: spojrzenie retrospektywne

Autor ujmuje literaturę ukraińską XX stulecia jako część historii literatury. Wskazuje na specyfikę tworzenia kanonu literackiego, a także analizuje przerwy w rozwoju literatury. Niekorzystne warunki społeczne spowodowały zaniedbanie tradycji. Kolonialne i totalitarne okoliczności przez długi czas spowalniały poszukiwanie właściwej formy i tylko w okresie niepodległości Ukrainy udało się zrekompensować straty z przeszłości. Przezwyciężając pęknięcia i kryzysy, literatura ukraińska wykazała się niezwykłą żywiołowością i odpornością. Pod koniec XX wieku stworzyło to warunki, aby osiągnąć nową jakość i ten proces trwa do dziś.

Czasopismo: Studia Ukrainica Posnaniensia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wiosenna migracja gęsi na Równinie Kurpiowskiej w latach 2008-2020

W latach 2008-2020 prowadzono badania dynamiki wiosennego przelotu gęsi na wybranych fragmentach Równiny Kurpiowskiej. Obszar badań obejmował głównie dolinę rzeki Omulew (odcinek między Michałowem a Czarnotrzewiem) oraz stawy Gutocha, położone w dolinie 
Płodownicy. Ptaki liczono nieregularnie, z różną częstotliwością w poszczególnych sezonach badań. W pierwszych latach liczeń określono miejsca żerowania gęsi oraz noclegowiska, na których w kolejnych sezonach poddano analizie liczebność i różnorodność gatunkową poszczególnych stad, notując również rzadsze gatunki. Dominantem była gęś białoczelna Anser albifrons, a mniej licznie reprezentowana była gęś zbożowa A. fabalis sensu lato (w stosunku odpowiednio 88% do 12%). Skład gatunkowy uzupełniała gęgawa A. anser. Rzadkie gatunki reprezentowane były przez gęś małą Anser erythropus, gęś krótkodziobą A. brachyrhynchus, berniklę rdzawoszyją Branta ruficollis i berniklę białolicą B. leucopsis. Uzyskane wyniki pozwoliły stwierdzić, że Równina Kurpiowska stanowi ważne miejsce postoju na trasie wiosennej migracji gęsi. W najlepszym sezonie 2017, w dniach 16-19 III całkowitą liczebność gęsi w dolinie Omulwi, w rejonie stawów Gutocha, na kompleksie łąk „Szeroka Biel” oraz w dolinie Szkwy koło miejscowości Niedźwiedź, oszacowano na ok. 30 000 os. Największe stado liczyło ponad 11 000 gęsi białoczelnych z niewielką domieszką gęsi zbożowych sensu lato. Teren Równiny Kurpiowskiej, szczególnie w terasie zalewowej Omulwi przypomina krajobraz Kotliny Biebrzańskiej, z dużymi obszarami podmokłych łąk, stanowiących dogodne żerowiska dla migrujących wiosną gęsi. W związku z tym, należałoby rozważyć utworzenie rezerwatu przyrody lub parku krajobrazowego, chroniącego tutejsze siedliska dla wędrujących ptaków wodno-błotnych.

Czasopismo: Kulon
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne