rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
W POSZUKIWANIU METODY PRACY NAUCZYCIELA

Wykonywanie zawodu nauczyciela – jak żadnej innej profesji – pozostawia
wyraźne ślady w życiu niemal każdego współczesnego człowieka. Działania nauczyciela
mają charakter osobowotwórczy, nie są obojętne dla ludzkiej kondycji. Z tego powodu
jest on moralnie zobowiązany do szczególnej troski o rozwój powierzonego mu ucznia
i nieustanne stawianie sobie pytań o prawomocność własnej aktywności zawodowej.
Powinien zabiegać o jej najlepszy kształt, ukierunkowując ją na dobro ucznia. Prezentowany
artykuł stanowi głos w dyskusji na temat potrzeby i możliwości znalezienia metody pracy
nauczyciela nastawionej na ten najważniejszy cel.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Organizowanie środowiska edukacyjnego sprzyjającego ujawnianiu i rozwijaniu kreatywności dziecięcej

W artykule zanalizowano najważniejsze czynnikiwspierające rozwój umiejętności kreatywnych u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, które zostały wyłonione na podstawie badań empirycznych z ostatnich kilkunastu lat. Dla jasności wywodu zostały one ujęte w dwóch grupach: środowisko fizyczne i środowisko pedagogiczne, choć wszystkie przedstawione determinanty wzajemnie się przenikają i uzupełniają. Na zakończenie zarekomendowano wybrane rozwiązania dla praktyki wczesnej edukacji.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
ZASADA EWANGELICZNEJ MIŁOŚCI PODSTAWĄ DZIAŁALNOŚCI OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZEJ W PROJEKCIE „ADOPCJA SERCA”

Skrajna sytuacja, jaką jest wojna, zagraża zwłaszcza najsłabszym, czyli dzieciom i młodzieży. Dlatego w obliczu sytuacji realnego zagrożenia po ludobójstwie w Rwandzie podjęto natychmiast działania pomocowe i opiekuńcze. Jednym z takich działań był projekt na rzecz dzieci w Afryce o nazwie „Adopcja Serca”. Głównym motywem włączania się w adopcję serca stała się ewangeliczna zasada miłości. Miłość bliźniego jest odpowiedzią na konkretne potrzeby drugiego człowieka. Miłość bliźniego w ujęciu chrześcijańskim oznacza dawanie czegoś z siebie, rezygnowanie z własnych potrzeb na rzecz drugiego człowieka, a także bycie gotowym do poświęcania się dla innych ludzi.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uczeń czy książka? Pedagogika Jacka Woronieckiego jako podpowiedź dla wspołczesnych systemów wychowania

Celem artykułu jest rozważenie aktualności etyki Jacka Woronieckiego ze względu na obecny w niej postulat kształtowania ludzkiego charakteru. Artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza jest poświęcona definicji sprawności (kompetencji) moralnej, a druga ukazuje problem kompetencji moralnej w konfrontacji z katalogiem współczesnych wartości. Idąc za rozwiązaniami Woronieckiego, autorka podejmuje próbę określenia kompetencji moralnej jako dynamicznego zespołu cnót, tj. wypracowanych uzdolnień do wybierania i ochrony dobra moralnego. Według niej na kompetencję moralną składają się gotowość do spełniania jakiegoś działania oraz siła ją wyzwalająca. Ponieważ posiadanie tak określonych kompetencji moralnych łączy się z aktywizacją wysiłku autowychowawczego i rozwojem silnego charakteru, autorka uważa, że etyka Woronieckiego odpowiada na potrzeby współczesnej kultury o wysokim stopniu zindywidualizowania. Docenia także postulat Woronieckiego, aby osadzić proces wychowania na mocnym autorytecie moralnym wychowawcy: w systemie edukacji książkowa wiedza nie może zastąpić rzeczywistych relacji między uczniem a mistrzem.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ochrona przyrody ojczystej w Drugiej Rzeczypospolitej – edukacyjne implikacje miesięcznika „Przyroda i Technika”

Celem artykułu jest wyjaśnienie dziedzictwa kultury na przykładzie wychowania do ochrony przyrody w Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego (1918–1939). Podstawę źródłową stanowi czasopismo „Przyroda i Technika”, wydawane przez Polskie Towarzystwo Przyrodników im. M. Kopernika w latach 1922–1939. W artykule uzasadniono znaczenie procesu wychowania do ochrony przyrody społeczeństwa polskiego na przykładzie wybranych artykułów i konkursów edukacyjnych, wystaw poświęconych problematyce opieki nad zwierzętami, a także popularyzacji książek oraz czasopism poświęconych ochronie przyrody.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Łańcuch wartości w sektorze edukacji zilustrowany przykładem systemu VCC (Vocational Competence Certificate)

Artykuł przedstawia model łańcucha wartości dodanej w sektorze edukacji na przykładzie systemu VCC (Vocational Competence Certificate), która łączy podmioty sektora edukacji formalnej i pozaformalnej z podmiotami rynku pracy. W pierwszej części pracy prezentowana jest sama koncepcja VCC jako system walidacji efektów kształcenia dostosowany do potrzeb pracodawców oraz zasady ją konstytuujące. W drugiej części natomiast dokonuje się próby budowy modelu łańcucha wartości w oparciu o zmodyfikowany model Hans Jørn Hansena, a także dokonuje się analizy procesów w nim zachodzących w aspekcie generowania możliwej wartości dodanej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Jana Patočki doświadczenie „jedności pierwotnego świata” jako przesłanka myślenia i działania pedagogicznego – rekonstrukcje (część pierwsza)

Jan Patočka swoim życiem i twórczością w pełni zasłużył na miano współczesnego Sokratesa. Bieg jego życia i meandry twórczości tworzyły puzzle doskonale się uzupełniające i zależne od siebie. Zainteresowania filozoficzne czeskiego fenomenologa oscylowały wokół doświadczenia „jedności pierwotnego świata”, w którego centrum znajdował się świat naturalny. Poddając analizie strukturę doświadczenia tego świata, autor niniejszego opracowania bada takie kategorie, jak: czas, cielesność, dom, otwartość, praca. Następnie rekonstruuje jedną z opcji odczytywania filozofii wychowania Patočki i ewolucji jej podstawowych zagadnień. Kluczową ideą w tej filozofii jest ruch, jako coś, co specyfikuje otwartą strukturę istnienia człowieka. W tym kontekście w sposób heurystyczny zostały sformułowane podstawowe kierunki myślenia i działania pedagogicznego, które implikuje tytułowe doświadczenie „jedności pierwotnego świata”. Artykuł publikowany jest w dwóch częściach, które stanowią integralną całość autorskiego ujęcia tytułowego problemu. Część pierwsza artykułu ma charakter studialnej rekonstrukcji. Część druga publikacji ma charakter autorskich implementacji twórczości Jana Patočki.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
NURTY BADAWCZE WE WSPÓŁCZESNYCH ZAGRANICZNYCH STUDIACH POŚWIĘCONYCH PROBLEMATYCE NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI WZROKOWEJ

W artykule zaprezentowano współczesne zagraniczne kierunki badań naukowych oraz prac rozwojowych w obszarze edukacji i rehabilitacji osób z dysfunkcją wzroku. Zidentyfikowano następujące główne nurty badawczo-wdrożeniowe: edukacja brajlowska, tyflograficzna i technologie wspomagające – strategie na rzecz nauczania przedmiotów ścisłych; współczesna orientacja przestrzenna osób niewidomych i słabowidzących, uwarunkowania oraz jej efektywność jako predyktor zatrudnienia; aktywność fizyczna osób z dysfunkcją wzroku – stan oraz wytyczne edukacyjno-rehabilitacyjne. Podsumowaniem analiz są konkluzje odnoszące się do zagadnień metodologicznych oraz prakseologicznych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacyjne aspekty języka formulicznego w doradztwie wielokulturowym

Znajomość języka formulicznego, który stanowi jeden z elementów kulturowych, jest kluczowy w autoekspresji i w zrozumieniu rozmówcy. Umiejętność posługiwania się językiem formulicznym przez doradców, którzy wcześniej uczyli się języka angielskiego jako drugiego (ESL), może okazać się cenna w świadczeniu wysokiej jakości usług. Użycie materiałów audiowizualnych, które w większości czerpią z języka formulicznego z aspektów kulturowych, może zwiększyć efektywność i profesjonalizm spotkań z doradcą. Niniejsze opracowanie ma na celu przedstawienie  krótkiego przeglądu literatury dotyczącej języka formulicznego oraz doradztwa wielokulturowego. Następnie, niniejsza praca przedstawi dyskusję na temat konsekwencji włączania programów telewizyjnych do zajęć ESL dla późniejszej relacji doradcy z pacjentem. W konsekwencji, pragniemy zalecić programy telewizyjne jako skuteczne narzędzie w doskonaleniu znajomości języka figuratywnego, a także zachęcić do imersji uczniów ESL w kulturze, która jest ściśle związana z tworzeniem kulturowych aspektów komunikacji. W konkluzji, przedstawimy możliwe podejścia do tworzenia podstawy programowej, wielokulturowego doradztwa i nauczania języka angielskiego specjalistycznego.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Henry Giroux, studia kulturowe i krytyka filmowa, czyli pytania o granice między pedagogiką krytyczną a moralistyką

W artykule przybliżam pole naukowej aktywności Henry’ego Giroux, w którym zajmuje się on analizą filmu. Jest ono, jak można sądzić, najmniej znane polskiej pedagogice, a i w zagranicznych studiach edukacyjnych pojawiające się na ten temat komentarze są rzadkością. Twierdzę tu, że krytyka filmowa Giroux wydaje się metodologicznie najsłabszym elementem opracowywanego przezeń programu pedagogicznego; co więcej, może kłaść się cieniem na sylwetce naukowej badacza, podkopując zdobyty przezeń autorytet kulturoznawcy, a także odbierając powagę samej jego myśli pedagogicznej poprzez infantylizujące ją skojarzenie z moralizatorstwem, niemal nachalną społeczną interwencją i konserwatywną w gruncie rzeczy, jako że podszytą nieufnością wobec kultury artystycznej, obroną utylitaryzmu w sztuce – poglądu, że sztuka oprócz funkcji estetycznych spełniać ma inne, ważniejsze – przede wszystkim edukacyjne i polityczne.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja w islamie oraz obecny kształt wychowania religijnego i moralnego w Turcji

Poniższy tekst został wygłoszony w dniu 19 listopada 2015 roku jako wykład otwarty na Wydziale Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Charakteryzując problematykę edukacji w islamie, a w szczególności wychowania moralnego, autor podzielił swoje wystąpienie na następujących siedem części: (1) podstawowe źródła Islamu, (2) główne cechy edukacji w islamie, (3) rozejście się drogi kultury i edukacji w następstwie procesu okcydentalizacji Imperium Ottomańskiego, (4) radykalna sekularyzacja w okresie Wczesnej Republiki, (5) przywrócenie edukacji religijnej pod rządami demokracji wielopartyjnej; (6) ostatnie trzynaście lat pod rządami AKP, partii mającej korzenie w tradycji islamskiej, oraz (7) podsumowanie i kilka uwag.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Organizacja Pracy Obywatelskiej Młodzieży „Straż Przednia” (1932–1939) jako szkoła formacji propaństwowej

Myśl polityczna obozu piłsudczykowskiego wspierała się na czterech głównych filarach: prymat państwa, idea solidaryzmu społecznego, idea elity społecznej i kult wodza oraz filozofia czynu. Jednym z ideologów obozu piłsudczykowskiego był Adam Skwarczyński. Szczególną wartość upatrywał w młodzieży, jako tej grupie, która ma uzdrowić życie publiczne w Rzeczypospolitej. Ta intencja posłużyła Skwarczyńskiemu w stworzeniu w 1932 roku Organizacji Pracy Obywatelskiej Młodzieży „Straż Przednia”. Organizacja ta, poprzez różnorodne formy aktywności, miała realizować główne idee ideologii sanacji. Działania młodzieży były przeprowadzane zarówno w szkole, jak i w środowisku pozaszkolnym. Przedwczesna śmierć Skwarczyńskiego, stosunkowo mała liczebność grupy i perturbacje wewnątrz niej nie pozwoliły jednak, aby Straż Przednia zrealizowała w pełni wszystkie swoje zadania. Niezależnie od tego stanowiła ona istotny element w dziejach organizacji młodzieżowych Drugiej Rzeczypospolitej, a wartości przez nią głoszone mogą być inspiracją dla współczesnej teorii i praktyki edukacyjnej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
WYBRANE METODY TERAPII W PROCESIE LECZENIA DZIECKA PRZEWLEKLE CHOREGO

Przedmiotem rozważań niniejszego opracowania jest przedstawienie wybranych metod terapeutycznych w procesie leczenia dziecka przewlekle chorego. W artykule wskazano też perspektywę pedagogiki terapeutycznej (leczniczej). Choroba przewlekła jest przykrym, obciążającym zdarzeniem w życiu człowieka. Jest zaburzeniem wielopłaszczyznowym, ponieważ powoduje trudności w funkcjonowaniu na wielu poziomach: fizycznym, społecznym, emocjonalnym, poznawczym. Pedagogika terapeutyczna zapewnia jednostce realizację podstawowych potrzeb psychospołecznych i biologicznych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Antoni Bolesław Dobrowolski o związkach oświaty z nauką – w kontekście dyskusji na temat organizacji i rozwoju nauki w niepodległej Polsce

W artykule omówione zostały poglądy Antoniego Bolesława Dobrowolskiego na temat roli oświaty w rozwoju nauki w niepodległej Polsce. Dobrowolski wskazywał zwłaszcza na warunki konieczne do przygotowania odpowiednich kadr badawczych, a także uświadamiał całemu społeczeństwu wagę badań naukowych i koniecznych środków materialnych przeznaczonych na ich finansowanie. Swoje credo w tych kwestiach przedstawił na I Zjeździe Nauki Polskiej, zwołanym w Warszawie w 1920 roku oraz na posiedzeniu Koła Naukoznawczego przy Kasie im. Mianowskiego w roku 1938, a więc na początku i jednocześnie u kresu II Rzeczypospolitej. Mimo kontrowersyjnego charakteru tych wypowiedzi, stanowią one interesujący, istotny fragment polskiej myśli pedagogicznej w II Rzeczypospolitej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Obraz ojca w grupie kulturowej

W artykule podjęto kwestię obrazu ojca w grupie kultowej, którą za Randallem Wattersem określono mianem rodziny poszerzonej. Przyczyn nadużyć występujących w takiej grupie poszukuje się w figurze ojca, który jest liderem ugrupowania i którego pozycja ulega wzmocnieniu, gdy swe działania uzasadnia autorytetem Boga. Następnie zarysowano problem wejścia sekty w rolę niby-rodziny, co sprowadza się do przejęcia przez grupę kultową ról rodzinie przynależnych. Jak to działa w Polsce, zilustrowano na przykładzie doświadczeń Sebastiana Kellera w sekcie Niebo. Ponadto zasygnalizowano problem degradacji rodziców, w tym ojca, do kategorii średniej klasy kierowniczej, wobec której oczekuje się, że będzie wypełniała polecenia lidera, nawet jeśli bywają one sprzeczne z instynktem rodzicielskim. Na koniec autor zadał pytanie o skuteczne antidotum przeciw nieuprawnionym wpływom rodziny poszerzonej, dostrzegając je zwłaszcza w odbudowie etosu ojca, ale i w rozsądnie realizowanej misji informacyjnej na temat sekt ze strony mediów czy czynników oświatowych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
EDUKACJA – WIEDZA ZDOLNA UKIERUNKOWAĆ CZŁOWIEKA W ŚWIETLE PIERWSZYCH ZASAD I OSTATECZNYCH CELÓW

Pedagogika dotyczy realnego człowieka. Jest nauką o wychowywaniu, kształceniu i samokształceniu człowieka w ciągu całego życia. Pedagogikę interesuje nie tylko to, „co jest”, lecz również to, „co może/ powinno się stać”. Wychodząc od szczególnej pozycji człowieka we wszechświecie, stwierdza, że jest on wezwany do ustawicznego, twórczego działania. Edukacja wiąże się w sposób zasadniczy z szansą człowieka „możliwego”, warunkami jego rozwoju i twórczego działania, zarówno
w wyniku intencjonalnych procesów edukacyjnych, jak osobistej samoedukacji. Jest ona czymś znacznie więcej niż tylko „wiedzą ogólną”. Pojęcie edukacja nie odnosi się tylko do oświaty lub kształcenia zawodowego, ale do pełnej formacji osoby. W edukacji dostrzega się czynnik zmian, przypisuje się jej podstawową rolę w rozwoju społeczeństwa, kreowania nowego ładu społecznego i wyzwalania możliwości rozwojowych zarówno poszczególnych ludzi, jak i dużych grup społecznych.
Jest zatem konieczne, aby wartości, które człowiek wybiera i do których dąży swoim życiem, były prawdziwe, ponieważ tylko dzięki prawdziwym wartościom może stawać się lepszy, rozwijając w pełni swoją naturę. Człowiek nie znajduje prawdziwych wartości, zamykając się w sobie, ale otwierając się i poszukując ich także w wymiarach transcendentnych wobec niego samego. Jest to konieczny warunek, który każdy powinien spełnić, aby stać się sobą i wzrastać jako osoba dorosła i dojrzała.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
WIĘZIENNA SŁUŻBA ZDROWIA W TROSCE O STAN OSÓB PRZEWLEKLE CHORYCH, ZABURZONYCH I NIEPEŁNOSPRAWNYCH

W artykule są analizowane działania więziennej służby zdrowia wobec osadzonych z różnymi problemami zdrowotnymi. Omawia się sytuację kilku grup osób – zakażonych HIV, chorych na gruźlicę, uzależnionych od alkoholu i narkotyków, niepełnosprawnych fizycznie i z zaburzeniami psychicznymi. Podkreśla się potrzebę zwiększenia finansowania więziennej służby zdrowia i liczby personelu medycznego, a także polepszenia warunków materialno-bytowych i sanitarnych w procesie profilaktyki zachowań suicydalnych oraz poprawienia stanu zdrowia osób tymczasowo aresztowanych i skazanych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Teoretyczne podstawy wychowania państwowego w Polsce okresu międzywojennego (zarys problematyki)

Artykuł podejmuje zagadnienie teoretycznych podstaw wychowania państwowego w Drugiej Rzeczypospolitej. Przedstawia zarys koncepcji wychowania państwowego Kazimierza Sośnickiego, Zygmunta Mysłakowskiego i Jana Stanisława Bystronia. Zagadnienie wychowania państwowego K. Sośnicki charakteryzował ze stanowiska pedagogiki socjologicznej oraz filozofii państwa i prawa. Tworząc ponadideologiczną teorię wychowania państwowego, uporządkował podstawowe pojęcia, wyeksponował specyficzne właściwości wychowania państwowego. Centralnym zagadnieniem swojej teorii uczynił kategorię etosu państwowego. Znaczny wkład w tworzenie teoretycznych podstaw wychowania państwowego stanowiły prace Zygmunta Mysłakowskiego. Rozumiejąc państwo jako formację socjologiczną i kulturową, punktem wyjścia do rozważań nad wychowaniem państwowym i narodowym uczynił pojęcie „mitu”. Dążył do ukształtowania pozytywnego stosunku społeczeństwa wobec państwa. Teoretyczną podstawę wychowania państwowego stanowiły również prace Jana Stanisława Bystronia, który prezentował stanowisko socjologiczne. Wychowanie państwowe łączył z wychowaniem społecznym, pogłębieniem kultury społecznej, rozszerzeniem treści i zakresu stosunków społecznych, rozwijaniem współdziałania.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ważność etyki normatywnej dla kształtowania kultury moralnej młodego pokolenia. Refleksja w świetle nauczania Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II i jego uczniów

Jan Paweł II przypomniał w siedzibie UNESCO w Paryżu dnia 2 czerwca 1980 roku, że kultura moralna jest pierwszym i podstawowym wymiarem każdej autentycznej kultury będącej „właściwym kształtem życia człowieka jako takiego”. Młody człowiek powinien nabywać kulturę moralną m.in. na drodze edukacji, tzn. kształcenia i wychowania. Ważnym elementem w tej pracy jest etyczny namysł nad życiem i działaniem człowieka. Jednak nie każda etyka (model etyczny, kierunek etyczny) służy wspomnianemu procesowi. Proponowany artykuł prezentuje główne idee etyki normatywnej w odniesieniu do kultury moralnej w myśli filozoficzno-teologicznej Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kształcenie specjalne w dwudziestoleciu międzywojennym w Polsce. Twórczynie pedagogiki specjalnej

W tekście przedstawiono genezę i formy organizacyjne kształcenia specjalnego w Polsce w latach międzywojennych (1918–1939). Zwrócono szczególną uwagę na uwarunkowania towarzyszące rozwojowi szkolnictwa specjalnego (ekonomiczne, polityczne, społeczne, prawne). Intencją autora było przypomnienie i przedstawienie sylwetek osób szczególnie zasłużonych dla kształcenia specjalnego w Polsce oraz ukazanie genezy i działalności Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej (PIPS).

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Myśl i praktyka tyflopedagogiczna Matki Elżbiety – Róży Czackiej

W artykule przedstawiono fakty z życia Róży Marii Czackiej i jej działalność. Matka Elżbieta Róża Czacka była prekursorką edukacji i rehabilitacji osób niewidomych i słabowidzących w Polsce; twórczynią nowoczesnych, wzorcowo funkcjonujących instytucji, będących praktyczną egzemplifikacją jej teoretycznych koncepcji i założeń. Scharakteryzowano również dzieło Matki Elżbiety, uwzględniając jego kontekst naukowy i pragmatyczny. Tyflologiczne i socjalne inicjatywy, niosące wsparcie osobom z dysfunkcją wzroku oraz aktywność w tworzeniu globalnych, systemowych rozwiązań w dziedzinie polityki społecznej i oświatowej dotyczącej tej grupy osób z niepełnosprawnością, sytuują Różę Marię Czacką w gronie postaci znaczących dla polskiej pedagogiki specjalnej, w tym zwłaszcza tyflopedagogiki.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
PRACA JAKO CZYNNIK WARUNKUJĄCY JAKOŚĆ ŻYCIA LUDZI MŁODYCH - PSYCHOSPOŁECZNA PERSPEKTYWA TEORETYCZNA

Praca człowieka bez wątpienia jest wartością uniwersalistyczną. Jest działalnością warunkującą jakość życia ludzkiego. Niniejszy artykuł osadza problematykę pracy w kontekście jakości życia młodzieży w ujęciu psychospołecznej perspektywy. Dyskurs posiadając charakter teoretyczny posiada egzemplifikację dotyczącą pracy z życia młodych ludzi.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pedagogiczne inspiracje Henryka Ruszczyca w teorii i praktyce wychowania osób niewidomych

Opracowanie przedstawia – w ujęciu syntetycznym – poglądy pedagogiczne i działalność wychowawczą Henryka Ruszczyca w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach. Projekt wychowania jego autorstwa, ceniony we współczesnej tyflopedagogice, został ujęty na tle uznanych systemów i koncepcji pedagogicznych: S.B. Matki Elżbiety – Róży Czackiej, Feliksa Antoine’a Dupanloupa Philibert’a, Janusza Korczaka oraz św. Jana Bosko, będących źródłem inspiracji dla myśli i praktyki pedagogicznej XX wieku.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uwarunkowania funkcjonowania drużyny harcerskiej na terenie gimnazjum salezjańskiego w Sokołowie Podlaskim w okresie Drugiej Rzeczypospolitej

Praktyczna realizacja harcerskiego systemu wychowawczego w drużynie im. Tadeusza Kościuszki w okresie międzywojennym była różna w poszczególnych okresach. Najpierw praca przebiegała w podniosłym klimacie pierwszych lat niepodległości. Wkrótce nadszedł rok 1920 – wojna z bolszewicką Rosją, kiedy za wierność ideałom i wartościom harcerskim kilku młodych gimnazjalistów zapłaciło najwyższą cenę – swoje życie. Później nastąpił okres systematycznej pracy w drużynie i zastępach, której celem było integralne kształtowanie osobowości harcerzy. Podejmowano próby uatrakcyjnienia tematyki i formy organizacyjnej zajęć harcerskich, aby dostosować je do potrzeb kolejnych roczników młodzieży gimnazjalnej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dziedzictwo oraz bilans praktyki i myśli pedagogicznej w Drugiej Rzeczypospolitej

Artykuł stanowi próbę oceny i prezentacji – w formie syntetycznej – osiągnięć i dokonań praktyki i myśli (teorii) pedagogicznej Polski międzywojennej. Przedstawione są w nim określone działania i fakty związane z budową podstaw systemu edukacji narodowej w odrodzonej Polsce – po 1918 roku i kształtowaniem się w niej pedagogiki jako dyscypliny o statusie naukowym (teoretycznym) i autonomicznym.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika