rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena stanu malych zbiornikow wodnych na terenach wiejskich. Czesc II.Zastosowanie metody do oceny stanu malych zbiornikow na Pojezierzu Olsztynskim

W opracowaniu przedstawiono wyniki waloryzacji 171 małych zbiorników wodnych Pojezierza Olsztyńskiego. Oceny dokonano wg własnej metody, której założenia przedstawione zostały w części I pracy.
W wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji stwierdzono ogólny niekorzystny stan małych zbiorników na badanym obszarze. W sumarycznej ocenie, określającej stan ekologiczny zbiornika (część A+B), tylko 2 obiekty zaliczono do najwyższej I klasy i 8 do klasy II, a 43 do klasy III. Do klasy IV - zbiorników o najniższej wartości zaliczonych zostało 69% ogółu ocenianych.
Korzystniej kształtowały się wyniki kryteriów oceny otoczenia i zagrożeń zbiorników wodnych (część C). Wysoki stopień zagrożenia stwierdzono w przypadku ok. 1/3 ogólnej liczby obiektów.
Wg wyników całościowej oceny (A+B + C) nie stwierdzono na badanym terenie obecności zbiorników o szczególnie wysokiej wartości, co ma związek ze znacznym poziomem oddziaływań antropogenicznych i zaawansowanym stopniem naturalnej ewolucji małych zbiorników.
Spośród wszystkich branych pod uwagę kryteriów najmniej korzystnie kształtowały się: ocena organoleptycznych właściwości wody, głębokość zbiornika oraz różnorodności roślinności wodnej i bagiennej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc pierwiastkow sladowych w glebach torfowo-murszowych w rejonie Belchatowa

Badano całkowitą zawartość Mn, Zn, Cu, Pb, Ni i Cd w glebach torfowo- murszowych położonych w rejonie Zagłębia Górniczo-Energetycznego „Bełchatów” w strefach potencjalnych rolniczych i przemysłowych źródeł emisji tych pierwiastków. Stwierdzono wyraźne wzbogacenie warstwy powierzchniowej tych gleb w pierwiastki śladowe. Pod względem zawartości tych pierwiastków gleby te spełniają jednak wymagania dotyczące gruntów rolnych. Wzbogacenie warstw powierzchniowych tych gleb w pierwiastki śladowe należy wiązać głównie z ich rolniczym użytkowaniem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy i dokarmiania dwutlenkiem wegla na ukorzenianie i jakosc sadzonek osteospermum [Osteospermum ecklonis /DC./ Norl.]

Badano wpływ składu podłoża i dokarmiania CO₂ na ukorzenianie i jakość sadzonek 2 odmian osteospermum: 'Uranus' i ‘Soler’. Zastosowano następujące podłoża: 1) torf + perlit (3 : 1), 2) torf + włókna kokosowe (1 : 1), 3) torf + włókna kokosowe (2 : 1). Sadzonki ukorzeniano w kamerach z automatycznym dozowaniem CO₂, w atmosferze zawierającej 355 (nie dokarmiane) i 800 (dokarmiane) µmol·mol⁻¹ CO₂. Temperatura w czasie ukorzeniania wynosiła 25°C, natężenie światła 50 µmol·mol⁻²·s⁻¹, długość dnia 16 h, atmosfera w kamerach była nasycona parą wodną. Najwyższą świeżą i suchą masę korzeni oraz długość wiązki korzeniowej miały sadzonki ‘Soler’ ukorzeniane w torfie z włóknami kokosowymi w stosunku 1:1. Wzrost systemu korzeniowego sadzonek odmiany ‘Uranus’ był znacznie lepszy w obu podłożach zawierających włókna kokosowe niż w torfie z perlitem. Dokarmianie CO₂ w stężeniu 800 µmol·mol⁻¹ wpływało bardzo korzystnie na świeżą i suchą masę korzeni, długość wiązki korzeniowej i ocenę bonitacyjną systemu korzeniowego wszystkich badanych odmian. Wpływ składu podłoża na wzrost części nadziemnej sadzonek był mniejszy niż na wzrost systemu korzeniowego. Dokarmianie CO₂ nie miało istotnego wpływu na wzrost części nadziemnej obu badanych odmian w czasie ukorzeniania się sadzonek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sposoby barwienia i preparowania cietych pedow Molucella laevis L.

Materiałem doświadczalnym były cięte pędy Molucella laevis. W doświadczeniach sprawdzono wpływ pięciu stężeń gliceryny (0,5; 1,0; 2,5; 5,0; 10%) na jakość utrwalonych pędów. Wykazano, że najwyższą jakość uzyskano, stosując 5% roztwór gliceryny. Pędy były elastyczne i równomiernie odbarwione. W doświadczeniach określono także wpływ stężenia barwnika firmy Dillewijn (10, 15 i 20 g·dm⁻³) i czasu barwienia (6 i 24 godz.) na dekoracyjność i trwałość ciętych pędów dzwonków irlandzkich. Najbardziej korzystne okazało się barwienie w stężeniu 10 g·dm⁻³ przez 6 godz. Uzyskane w ten sposób pędy były równomiernie wybarwione i wykazywały największą trwałość po zbiorze. Umieszczenie pędów Molucella laevis po barwieniu do pożywki standardowej, stosowanej do przedłużania kwiatów ciętych, (8HQC + 2% S) nie wpłynęło na ich trwałość.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatnosci konopi siewnych [Cannabis sativa L.] do rekultywacji gleb zanieczyszczonych metalami ciezkimi

Stwierdzono istotny wpływ poziomów zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi na plonowanie konopi. Zmniejszenie plonu w zależności od obiektu wahało się od 13 do 87% w odniesieniu do kontroli. Wysokie zawartości Cd, Pb, Ni, Cu i Zn w glebie znajdują potwierdzenie w ich zawartości w roślinie testowej. Zawartość badanych metali w konopiach wzrastała wraz z poziomem zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi i mieściła się w zakresie: 0,22 - 23,19 mg Cd; 0,71 - 24,94 mg Pb; 0,72 - 109,21 mg Ni; 2,46 - 23,82 mg Cu; 10,18 - 817,00 mg Zn·kg⁻¹ s.m. Najmniejsze zróżnicowanie w zawartości badanych metali zarejestrowano w przypadku miedzi. Średnie zawartości makro- i mikroelementów w konopiach mieściły się w zakresie: 0,09 - 0,84 mg Cr; 30,25 - 292,50 mg Fe; 64,48 - 1400,23 mg Mn·kg⁻¹ s.m.; 1,22 - 9,67 g Mg; 4,22 - 36,46 g Ca; 0,32 - 1,01 g Na; 1,66 - 12,96 g K; 1,74 - 18,70 g P·kg⁻¹ s.m. Uzyskane wyniki pozwalają wstępnie stwierdzić, że konopie mógłby być wykorzystane do rekultywacji gleb zanieczyszczonych metalami ciężkimi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena poziomu innowacyjnosci firm agrobiznesu na obszarach wiejskich zachodniej i wschodniej Polski

Oceniono poziom innowacyjności przedsiębiorstw agrobiznesu na obszarach wiejskich zachodniej i wschodniej Polski. Badaniami objęto 311 przedsiębiorstwagrobiznesu i ich właścicieli na obszarach wiejskich zachodniej Polski. W celach porównawczych badaniami objęto również 305 przedsiębiorstw agrobiznesu na obszarach wiejskich wschodniej Polski. Badania z zastosowaniem kwestionariusza wywiadu przeprowadzono na przełomie 2004 i 2005 roku. Stwierdzono, że około 60% badanych przedsiębiorców na obszarach wiejskich zachodniej Polski wprowadziło następujące innowacje: zakup nowych maszyn i urządzeń (21,9%), nowoczesne technologie produkcji i nowe linie technologiczne (11,3%), integrację poziomą w produkcji i dystrybucji żywności (10,6%) oraz automatyzację i mechanizację prac (10,0%). Ocena poziomu innowacyjności firm agrobiznesu na obszarach wiejskich wschodniej Polski była mniej korzystna w porównaniu do firm na terenach zachodnich. Szczególnie niekorzystnym zjawiskiem jest fakt, że ponad co druga firma agrobiznesu (52,7%) na obszarach wschodnich kraju nie wprowadzała żadnych innowacji. Przedsiębiorcy w agrobiznesie na obszarach wiejskich wschodniej Polski wprowadzali następujące innowacje: automatyzację i mechanizację prac (9,5% firm), klipsowanie produktów i paczkowanie (9,2%), nowoczesne technologie produkcji i nowe linie technologiczne (7,5%) oraz integracja pozioma w produkcji i dystrybucji żywności (6,9%). Oznacza to, że firmy te są mało nowoczesne, nisko konkurencyjne i narażone na spadek opłacalności produkcji bądź usług.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych czynników na równomierność wymieszania konserwantu z zielonką w sieczkarni zbierającej

Przedstawiono ocenę wpływu różnych długości sieczki z trawy i różnych jej wilgotności na równomierność wymieszania jej z konserwantem ciekłym w czasie zbioru trawy sieczkarnią zbierającą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zróżnicowanego nawożenia wapniowo-magnezowego na skład chemiczny mieszanki rutwicy wschodniej z tymotką łąkową

Doświadczenie prowadzono w latach 1996-1998 w Krasnem koło Rzeszowa. Z punktu widzenia wymagań pokarmowych zwierząt, zawartość P w suchej masie mieszanki Galega orientalis Lam. z Phleum pratense L. należy uznać za optymalną, K i Ca - zbyt wysoką, Mg i Na - zbyt niską. Zastosowane warianty nawozowe: NPK, NPK+Ca, NPK+Mg i NPK+Ca+Mg nie miały większego wpływu na zasobność masy roślinnej w makroelementy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie wpływu niklu w formie nieorganicznej i chelatowej na kiełkowanie ziarniaków jęczmienia jarego (Hordeum vulgare L.)

W warunkach laboratoryjnych porównano wpływ niklu w formie nieorganicznej (NiSO₄-7H₂O) i chelatowej (Ni(II)-EDTA) na kiełkowanie ziarniaków jęczmienia jarego (Hordeum vulgare L.) odmiany 'Poldek'. Nikiel w obu formach chemicznych w koncentracji 85 μmol·dm⁻³ zarówno w środowisku o pH 5,2, jak i pH 7,2 nie wpływał istotnie na proces kiełkowania ziarniaków badanej odmiany jęczmienia. Jednakże w koncentracjach wyższych (120-345 μmol·dm⁻³) istotnie redukował żywotność zarodków, intensywność ich oddychania oraz zdolność kiełkowania ziarniaków, jak też ich zdolność do wytworzenia siewek wartościowych biologicznie o sprawnym aparacie fotosyntetycznym pierwszego liścia właściwego. Stopień redukcji tych wskaźników wzrastał wraz ze wzrostem koncentracji niklu w podłożu i był większy w obecności nieorganicznej formy niklu niż chelatowej. Toksyczność obu badanych form niklu w stosunku do kiełkujących ziarniaków jęczmienia była większa w środowisku kwaśnym (pH 5,2) niż obojętnym (pH 7,2).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i kwitnienie cyklamenu perskiego [Cyclamen persicum Mill.] w zaleznosci od czestotliwosci stosowania nawozow z grupy Kristalon

Nawożenie poglówne nawozami z grupy Kristalon zastosowano: co 5 dni roztworem 0,05%, co 10 dni - 0,1%, co 15 dni - 0,15%. Materiał roślinny stanowiła rozsada cyklamenu odmian heterozyjnych z grupy Concerto. Rozsadę sadzono do doniczek wypełnionych substratem torfowym. Nawożenie pogłówne rozpoczęto po czterech tygodniach wzrostu roślin w doniczkach. Doświadczenia przeprowadzono w dwóch cyklach: V-XI 1999 roku i VI-XI 2000 roku. W każdym roku oceniono wpływ częstotliwości nawożenia u pięciu odmian cyklamenu. Częstotliwość zastosowanego nawożenia nie miała wpływu na liczbę kwiatów i pąków lecz decydowała o wczesności kwitnienia. Rośliny dokarmiane częściej, tj. co 5 dni roztworem o niskiej koncentracji kwitły wcześniej niż rośliny nawożone co 10-15 dni roztworami o wyższej koncentracji. Wysokość roślin i ich średnica zależały od odmiany i cyklu uprawy, częstotliwość nawożenia nie miała na nie wpływu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wapnowania i nawozenia mineralnego na zawartosc kobaltu w roslinach uprawianych w zmianowaniu. Czesc I. Zawartosc kobaltu w ziemniakach i sloneczniku pastewnym

Badania nad zawartością kobaltu w bulwach ziemniaków i zielonej masie słonecznika, uprawianych w latach 1986-2001, przeprowadzono na glebie płowej wytworzonej z lessu. Doświadczenie założono metodą podbloków losowanych na stałym polu nawozowym, z uprawą roślin w czteroletnich zmianowaniach i z nawożeniem NPK Mg i NPK MgCa. Zmianowanie obejmowało: w latach 1986-1989 - ziemniaki, jęczmień jary, kapustę pastewną i pszenicę ozimą; w 1990-1993, 1994-1997, 1998-2001 - ziemniaki, jęczmień jary, słonecznik pastewny, pszenicę ozimą. Nawożenie mineralne obejmowało nawożenie NPK na tle stałego nawożenia Mg i nawożenie NPK na tle stałego nawożenia Mg i Ca (wapnowanie). Wapnowanie przeprowadzono: w latach 1985, 1989, 1993, 1997 (2,841 Ca·ha⁻¹). Doświadczenie obejmowało 14 obiektów nawozowych w czterech powtórzeniach. Zawartość kobaltu w roślinach była oznaczana metodą ASA, po mineralizacji próbek w mieszaninie: HNO₃ : HClO₄ : H₂SO₄, w proporcji 20 : 5 :1, w fazie organicznej (MBIK). Wapnowanie nie wpłynęło na zawartość kobaltu w bulwach ziemniaków i zielonej masie słonecznika pastewnego. Zaobserwowano jedynie tendencję obniżania się zawartości kobaltu w roślinach w rezultacie wapnowania. Nawożenie mineralne zwiększyło zawartość kobaltu w bulwach ziemniaków nawożonych wysokimi dawkami NPK. Stwierdzono współdziałanie wapnowania i nawożenia mineralnego w kształtowaniu zawartości kobaltu w bulwach ziemniaków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena i klasyfikacja 81 odmian w kolekcji śliw pod względem wielkości owoców

Badania prowadzono w latach 1997-2000 w kolekcji śliw założonej w Dąbrowicach w Sadzie Doświadczalnym Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa. Oceniano 81 odmian śliw rozmnożonych na siewkach ałyczy, posadzonych w latach 1989-1991 w rozstawie 5 x 4 m na glebie średniej klasy, bez nawadniania. Dla wszystkich odmian określano średnią masę owoców oraz jej zróżnicowanie w kolejnych latach badań. Oceniane odmiany w zależności od wielkości owoców podzielono na: odmiany o owocach bardzo małych (do 15,0 g), małych (20,1-30,0 g), średnich (35,1-45,0 g), dużych (50,1-60,0 g) i bardzo dużych (powyżej 65,0 g). Dodatkowo podzielono je na odmiany o owocach słabo, średnio i silnie zróżnicowanych pod względem wielkości. Z ocenianych śliw owoce najmniejsze (15-20 g) posiadały odmiany: Eruni, Węgierka Zwykła i Węgierka Szymańskiego, a największe: Seneca, Ziełtaja Afazka, Empress. Największe zróżnicowanie wielkości owoców w ciągu 4 lat badań stwierdzono u odmian: Jubileum, Seredica, Bluebell, Węgierka z Ersinger, Valor, Cacańska Najbolja, Victory, Bluefre i Empress, natomiast najmniejsze u odmian: Elena, Cacańska Lepotica, Węgierka Zwykła, Hanita i Ontario.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw kompostow keratynowo-korowych i keratynowo- koro- slomowych na rozwoj bakterii i grzybow w dwoch glebach rozniacych sie systemem uprawy roslin

Niniejsza praca jest częścią szerszego opracowania dotyczącego oddziaływania zróżnicowanych pod względem odczynu kompostów, sporządzonych z odpadów keratynowych (pióra kurze) i ligninocelulozowych (kora sosnowa i słoma żytnia) na właściwości mikrobiologiczne i fitosanitarne gleby. Badania przeprowadzono w modelowym doświadczeniu laboratoryjnym założonym na glebie pobranej z monokultury zbożowych oraz płodozmianu. Stwierdzono, że komposty keratynowo-korowe i keratynowo-koro-słomowe zwiększają liczebność różnych grup drobnoustrojów w glebie, tj. bakterii i promieniowców oraz grzybów w tym bakterii celulolitycznych i grzybów celulolitycznych. Efektywność oddziaływania badanych kompostów była zależna od ich składu chemicznego oraz odczynu (komposty kwaśne i zneutralizowane CaO). Oddziaływanie wszystkich zastosowanych kompostów na analizowane parametry mikrobiologiczne zaznaczyło się na ogół najsilniej po trzech miesiącach kontaktu z glebą. Wpływ ocenianych kompostów na rozwój mikroorganizmów w glebie uprawnej był także zależny od stosowanego systemu uprawy roślin (monokultura zbożowych, płodozmian). Komposty keratynowo-korowe i keratynowo-koro-słomowe poprawiały stan fitosanitarny gleb pobranych z obydwu systemów uprawy roślin: z monokultury zbożowych oraz płodozmianu, co wyrażało się spadkiem populacji Fusarium. Bardziej skuteczne w tym względzie były komposty kwaśne niż zwapnowane.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sonikacji immersyjnej i kontaktowej oraz pulsacyjnego pola elektrycznego na przewodność elektryczną tkanki marchwi

Celem pracy była analiza wpływu sonikacji (US) immersyjnej i kontaktowej
oraz obróbki pulsacyjnym polem elektrycznym (PEF) na przewodność elektryczną.
Określono także zawartość suchej substancji w materiale poddanym obróbce US oraz PEF.
W przypadku obróbki pulsacyjnym polem elektrycznym natężenie pola elektrycznego wynosiło
0,3 lub 5 kV·cm–1, liczba impulsów 0–100, a właściwe zużycie energii 0–80 kJ·kg–1.
Aplikacja pulsacyjnego pola elektrycznego prowadzi do wzrostu przewodności elektrycznej
analizowanej tkanki roślinnej. Największy wzrost tego parametru zanotowano w przypadku
zastosowania natężenia 3 kV·cm–1 oraz aplikacji 100 impulsów. Obróbka tkanki
marchwi pulsacyjnym polem elektrycznym skutkowała także wzrostem zawartości suchej
substancji w porównaniu z materiałem niepotraktowanym PEF, co wiązało się z wyciekiem
wody z materiału w wyniku elektroporacji. Z kolei wpływ sonikacji na przewodność elektryczną
oraz zawartość suchej substancji był niejednoznaczny i prowadził, w zależności od
zastosowanych parametrów, do wzrostu lub obniżenia wartości tych parametrów. W tym
przypadku, na ogół, największe zmiany zanotowano w próbkach poddanych obróbce kontaktowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Automatyczna identyfikacja zakończenia procesu suszenia ziarna pszenicy w grubej nieruchomej warstwie

Potwierdzono założenie badawcze o możliwości automatycznej identyfikacji zakończenia procesu suszenia ziarna pszenicy metodą niskotemperaturową w grubej nieruchomej warstwie. Wilgotność pszenicy w zakresie 13-16% w warstwie wylotowej dla powietrza suszącego obliczana jest na podstawie funkcji przeliczeniowej oraz mierzonych na bieżąco temperatury i wilgotności względnej powietrza w wymienionej warstwie ziarna. Jako funkcje przeliczeniowe wykorzystano równania wilgotności równowagowej pszenicy Hendersona i Chunga, zmodyfikowane przez wprowadzenie stałych, których wartości wyznaczono metodą najm niejszych kwadratów, dopasowując krzywe suszenia przewidywane do pomiarowych, uzyskanych w serii eksperymentów naturalnych. Dokładność zaproponowanej metody identyfikacji zakończenia suszenia jest wystarczająca do zastosowania praktycznego w pożniwnej konserwacji pszenicy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia kompostami z osadow sciekowych na liczebnosc niektorych grup mikroorganizmow glebowych

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ kompostów wytworzonych z osadów ściekowych z dodatkiem słomy, trocin i siarczanu żelaza na liczebność mikroorganizmów w glebie. Liczebność bakterii, promieniowców i grzybów w glebach nawożonych kompostami wytworzonymi z osadów ściekowych zwiększała się 2-3-krotnie, niekiedy nawet do pięciu razy. Obserwowano przyrost liczebności organizmów amylolitycznych oraz bakterii Escherichia coli. Liczebność organizmów proteolitycznych, lipolitycznych i celulolitycznych zmniejszała się w przypadku niektórych kombinacji doświadczalnych, a zwiększała dla innych o wartości od 100 do 300% w porównaniu z kontrolą. Wyraźnie uwidocznił się też wpływ dawki, nasilającej powyższe zmiany.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakosc wod powierzchniowych obszarow wiejskich Pomorza Zachodniego

Jakość wód powierzchniowych na obszarach wiejskich Pomorza Zachodniego jest bardzo zróżnicowana i ulega dużym wahaniom w zależności od rodzaju wód. Najbardziej zanieczyszczone były wody w oczkach wodnych, rowach odprowadzających odcieki z oczyszczalni i rowach przebiegających przez tereny osiedli. Najczystsze były wody wypływające z jezior i drenarskie z użytków zielonych. Jakość wód zależała od wpływu czynników antropogenicznych i środowiskowych. Zlewnie rolnicze będące poza oddziaływaniem osiedli działały oczyszczająco - ładunki wynoszone były mniejsze od depozytu zanieczyszczeń atmosferycznych wnoszonych do zlewni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola doradztwa w procesie restrukturyzacji i modernizacji gospodarstw rodzinnych Pomorza Zachodniego

Celem opracowania było określenie najważniejszych zadań doradztwa w warunkach gospodarki rynkowej w aspekcie dostosowania polskiego rolnictwa do wymogów Unii Europejskiej oraz określenie oczekiwań rolników pod adresem doradztwa rolniczego. Badania empiryczne przeprowadzono w 1995 roku na terenie Pomorza Zachodniego. Podstawową metodą badań była ankieta społeczno-ekonomiczna. W opracowaniu przedstawiono: cele i zadania doradztwa rolniczego, miejsce doradztwa w systemie wiedzy rolniczej, uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne doskonalenia systemu doradztwa w Polsce, rolę doradców i środków przekazu w procesie przenikania postępu do gospodarstw rodzinnych. Oczekiwania rolników w zakresie doradztwa rolniczego to prowadzenie doradztwa prawno-ekonomicznego, z
zakresu rachunkowości rolnej, kompleksowych technologii i doskonale informacji rynkowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena reakcji mikrorozmnażanych roślin na stresy biotyczne i abiotyczne z zastosowaniem metody fluorescencji chlorofilu

Rośliny rozmnażane technikami in vitro podlegają licznym stresom co wpływa negatywnie na ich funkcjonowanie i obniża ich jakość. Bardzo ważnym staje się więc szybka i prosta metoda oceny roślin pochodzących z kultur in vitro, na stresy zarówno biotyczne jak i abiotyczne. Taką możliwość stwarza pomiar fluorescencji chlorofilu.
Celem prowadzonych badań było sprawdzenie czy metodą pomiaru fluorescencji chlorofilu można określić: 1) różnice w aktywności fotosyntetycznej mikro-rozmnażanych podkładek jabłoni zasiedlonych grzybami mikoryzowymi (AMF) i bez mikoryzy; 2) aktywność fotosyntetyczną roślin petunii ukorzenianych i rosnących w substracie o różnym pH i różnych właściwościach fizycznych.
Zasiedlenie podkładek jabłoni M9 przez AMF powodowało obniżenie wartości końca fazy świetlenej (Fs) i podniesienie wskaźnika witalności (Rfd), co świadczy o intensyfikacji procesów zachodzących w fazie ciemniowej fotosyntezy. W liściach starszych obecność mikoryzy wpływała na lepsze funkcjonowanie fotosystemów, co zostało wykazane wyższą wartością fluorescencji maksymalnej (Fm) osiągniętą w krótszym czasie narastania sygnału fluorescencyjnego (Tfm) i wyższą wartością stosunku wskaźnika wydajności fotochemicznej (Fv/Fm). Otrzymane wyniki wskazują, że mikoryza poprawiała sprawność reakcji zachodzących w cyklu Calvina i dopiero jako efekt sprzężenia zwrotnego podnosiło się funkcjonowanie strony świetlnej fotosyntezy.
Skład substratu i jego kwasowość miały wpływ na wartość parametrów fluorescencji chlorofilu liści petunii. Wskazują one, że najwyższą aktywność fotosyntetyczną (w obu fazach - ciemniowej i świetlnej) miały rośliny rosnące w podłożu torf - wełna mineralna (1 : 1). Wydajność fotosyntetyczną roślin uprawianych na standardowym podłożu stosowanym w ogrodnictwie (torf - perlit) była istotnie niższa.
Otrzymane wyniki wskazują, że metoda pomiaru fluorescencji chlorofilu może być stosowana z pełnym sukcesem do oceny fizjologicznej roślin pochodzących z kultur in vitro.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo