rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wymagania materiałowe dla urządzenia do próżniowego odgazowania stali metodą RH

Wyroby magnezytowo-chromitowe znalazły powszechne zastosowanie w urządzeniu RH, gdyż charakteryzują się one wysoką odpornością korozyjną na tlenki żelaza oraz ciekłe stopy wapniowo-krzemianowe. Odznaczają się również znaczną wytrzymałością mechaniczną w temperaturach roboczych oraz korzystniejszą od innych materiałów odpornością na wahania temperatur. Dalszą poprawę parametrów fizykochemicznych tworzyw magnezytowo-chromitowych można osiągnąć poprzez poddanie ich dodatkowej operacji nasycania roztworami prekursorów tlenkowych lub spinelowych, dzięki której można poprawić wiele własności mających wpływ zarówno na odporność korozyjną, jak i na wytrzymałość mechaniczną w pewnym zakresie temperatur. W artykule przedstawiono między innymi wpływ nasycania na takie własności tworzywa, jak: rozkład wielkości porów, gazoprzepuszczalność oraz wytrzymałość na zginanie w zależności od temperatury.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Charakterystyka kompostów z odpadów w świetle obowiązujących przepisów

Z uwagi na zmiany prawodawstwa znacznie ograniczona została możliwość stosowania składowania jako metody unieszkodliwiania odpadów ulegających biodegradacji. Sytuacja ta spowodowała wzrost zainteresowania biologicznym przetwarzaniem odpadów, w tym kompostowaniem. Wytworzony kompost może np. zostać wykorzystany przyrodniczo do celów rekultywacyjnych, po spełnieniu określonych wymagań lub zostać unieszkodliwiony termicznie, albo też poddany procesowi odzysku, ostatecznie może również być składowany. W pracy przedstawiono wyniki badań fizykochemicznych kompostów pobranych z siedmiu polskich kompostowni. Wyniki porównano z normatywami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki dotyczącym kryteriów oraz procedur dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu, a także z normatywami uwzględnionymi w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o nawozach i nawożeniu. Badane próbki kompostu spełniają wymagania dla odpadów po biologicznym przetwarzaniu i są zgodne z projektem rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie mechaniczno- biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych z 7 maja 2012 r. Wysokie wartości całkowitego węgla organicznego (TOC) oraz straty przy prażeniu (LOI) w badanych próbkach kompostów wykluczają możliwość ich składowania zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 12 czerwca 2007 r.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Suszenie paliw alternatywnych w warstwie fluidalnej

Jedną z niekorzystnych cech paliw alternatywnych jest wysoka zawartość
wilgoci, co wpływa na istotne obniżenie wartości opałowej oraz jest przyczyną
zwiększonych strat cieplnych w procesach technologicznych. W ramach
działalności statutowej wykonano badania suszenia lekkich frakcji materiałów
kawałkowych na stanowisku doświadczalnym suszarni fluidalnej. Na
podstawie pomiarów parametrów strumieni gazów i materiału suszonego dla
różnych wydajności suszarni określono wartości współczynników wymiany
ciepła i masy w złożu fluidalnym. Analiza składu gazów odlotowych pozwoliła
na ustalenie koncentracji zanieczyszczeń wydzielonych w procesie suszenia
paliw alternatywnych. Zaobserwowano podwyższone poziomy emisji
składników organicznych, w tym zwłaszcza heksanu.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie oraz możliwości zastosowania kruszywa szklano-krystalicznego do wytwarzania materiałów pochłaniających dźwięk

Rozwój przemysłu materiałów budowlanych wymaga poszukiwania nowych, tańszych materiałów i surowców, o lepszych właściwościach niż tradycyjnie stosowane. Jednym z surowców, na bazie którego możliwe jest uzyskanie nowych materiałów, mogących mieć szerokie zastosowanie w branży materiałów budowlanych, jest perlit. Podczas procesu jego ekspandacji, obok ściśle określonych frakcji perlitu ekspandowanego, powstaje również znaczna ilość pyłu perlitowego o uziarnieniu < 0,1 mm, który, nie znajdując zastosowania, stanowi uciążliwy odpad generujący koszty składowania. W artykule omówiono możliwości otrzymania lekkich kruszyw szklano-krystalicznych
na bazie surowego perlitu i odpadowego pyłu perlitowego do produkcji elementów budowlanych o właściwościach pochłaniających dźwięk. Przedstawiono wyniki badań dotyczące określenia fizycznego współczynnika pochłaniania dźwięku oraz właściwości fizycznych kruszywa szklano-krystalicznego, takich jak: gęstość objętościowa, gęstość nasypowa, nasiąkliwość, mrozoodporność, odporność na miażdżenie, reaktywność alkaliczna. Wyniki badań próbek betonu z wykorzystaniem kruszywa szklano-krystalicznego porównano z właściwościami betonów na bazie keramzytu. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na właściwości dźwiękochłonne kruszywa szklano-krystalicznego, a tym samym jego przydatność do stosowania w konstrukcji biernych zabezpieczeń przeciwhałasowych jako materiału chroniącego przed nadmiernym hałasem w budownictwie kubaturowym, kolejowym czy drogowym.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania eksperymentalnych giomerów fotoutwardzalnych do stosowania w stomatologii odtwórczej

W artykule przedstawiono badania eksperymentalnych giomerów fotoutwardzalnych przeznaczonych do stosowania w stomatologii odtwórczej do wypełniania ubytków. Wszystkie otrzymane giomery oraz materiały porównawcze zostały poddane badaniom w zakresie wytrzymałości na zginanie i wytrzymałości na ściskanie. Spośród wytworzonych giomerów najwyższą wytrzymałością na ściskanie i zginanie charakteryzuje się giomer MG-6. Giomery wytworzone z udziałem wypełniacza sz-j G-1 spełniają wymagania stawiane materiałom stosowanym do odbudowy tkanek zębowych na innych powierzchniach niż zwarciowe. Dla kompozytu MK-4 i giomeru MG-6 oznaczono ilości uwalnianych jonów F-do 7 dni. Z punktu widzenia oddziaływania kariostatycznego bardziej interesującym materiałem niż kompozyt MK-4 jest giomer MG-6 z uwagi na wyższy poziom uwalnianych jonów fluorkowych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biologiczne przetwarzanie biodegradowalnej frakcji odpadów komunalnych i osadów ściekowych w wermikulturze

Wermikultura to hodowla dżdżownic przy wysokim ich zagęszczeniu, prowadzona na odpadach organicznych. Głównym celem wermikultury jest produkcja nawozów organicznych lub środków wspomagających uprawę roślin, zgodnie z Ustawą z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz.U. z 2007 r. nr 147, poz. 1033). Wermikulturę można także wykorzystać do przetworzenia frakcji biodegradowalnej odpadów komunalnych bądź osadów ściekowych. Dodatkowo służy ona do hodowli samych dżdżownic, które następnie stosuje się w produkcji leków, detergentów i środków kosmetycznych oraz jako pasza. Dżdżownice wraz z wermikompostem można wykorzystać do podniesienia jakości gleb, wprowadzając je na tereny zdegradowane. W wermikompostowaniu odpadów najlepiej sprawdza się Eisenia fetida (Sav.). Najważniejsze cechy odróżniające ten gatunek od innych dżdżownic glebowych to większa płodność, dłuższe życie oraz duża odporność na negatywne czynniki środowiskowe. W produkcji wermikompostu należy pamiętać o zdolnościach kumulacji metali ciężkich w ciałach dżdżownic. Zjawisko to jest często wykorzystywane w tak zwanej bioindykacji zanieczyszczeń środowiska. W pracy opisano sposób prowadzenia kompostowania w wermikulturze, wady i zalety procesu oraz możliwość dalszego wykorzystania wermikompostu. Przedstawiono wyniki badań własnych oraz licznych autorów nad prowadzeniem wermikultury na odpadach i osadach ściekowych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Teoretyczne podstawy kompostowania

Artykuł ten daje ogólną, teoretyczną wiedzę o kompostowaniu po to, aby lepiej zrozumieć proces i współdziałanie możliwych czynników mających wpływ na przebieg procesów kompostowania lub stabilizacji.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zawartość substancji biogennych w wodach wybranych akwenów województwa opolskiego

Do substancji biogennych zaliczamy wszystkie pierwiastki niezbędne do rozwoju żywych organizmów, przede wszystkich związki azotu i fosforu. Rozwój gospodarczy i ingerencja człowieka przyczynił się do wysokiego zużycia tych substancji, czego następstwem jest zwiększenie żyzności wód oraz ich nadmierne starzenie się, czyli eutrofizacja. Procesy te w konsekwencji prowadzą do zwiększonego rozwoju glonów i zakwitu wód. Przeprowadzone badania miały na celu określenie zawartości substancji biogennych w akwenach zlokalizowanych na terenie województwa opolskiego. Na obecnym etapie badań stwierdzono, że w przeanalizowanych wodach nie odnotowano
przekroczeń stężeń biogenów uznanych za maksymalne dla badanych akwenów.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Parametry AT4 i GS21 w polskich instalacjach w aspekcie wymagań dotyczących mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych

W artykule przedstawiono i krótko scharakteryzowano parametry monitoringowe wymagane dla stabilizatów po mechaniczno-biologicznym przetwarzaniu odpadów. Omówiono metodykę przeprowadzonych badań oraz dobór instalacji reprezentujących różne technologie mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Wytypowane instalacje, z których pobierano próby stabilizatów, reprezentowały „wachlarz” technologii biologicznego przetwarzania – od najprostszych pryzmowych do zawansowanych technologicznie betonowych bioreaktorów. W dalszej części artykułu zaprezentowano i omówiono uzyskane wyniki oznaczeń dla pobranych prób stabilizatów w odniesieniu do stosowanej technologii oraz wymagań prawnych stawianych stabilizatom po procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. W podsumowaniu sformułowano ogólne spostrzeżenia, które pojawiły się w trakcie analizy wyników badań.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Określenie ilości wytwarzanego gazu w teście fermentacyjnym (GB21) lub inkubacyjnym (GS21) – parametry nieujęte w prawodawstwie polskim dotyczącym mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych

W artykule przedstawiono parametry, które w prawodawstwach państw preferujących mechaniczno-biologiczną metodę przetwarzania odpadów najczęściej są stosowane do oceny utraty zdolności dalszego biologicznego rozkładu stabilizatu. Omówiono również metody przeprowadzania badań stabilizatu polegające na określeniu potencjału tworzenia się biogazu w procesie inkubacji (GS21) i fermentacji (GB21). W opracowaniu przekazano także informacje na temat przeprowadzonych na zlecenie austriackiego Ministerstwa ds. Rolnictwa i Leśnictwa, Środowiska i Gospodarki Wodnej badań biegłości dla określenia parametrów GS21 i GB21 dotyczące tej samej próby stabilizatu oraz porównano obie metody badawcze.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Charakterystyka emisji gazowej z palenisk o małej mocy

W artykule przedstawiono wyniki pomiarów emisji gazowej (CO, NOx, SO2 i TVOC) z trzech palenisk małej mocy zasilanych różnymi rodzajami paliw: miałem węgla kamiennego lub ekogroszkiem, lekkim olejem opałowym oraz biopaliwem (pelet drzewny). Podano również wyniki oznaczeń zawartości w gazach odlotowych tlenu i dwutlenku węgla oraz rezultaty pomiarów temperatury w miejscach pobrania prób. Stwierdzono istotne różnice w zawartościach oznaczanych substancji w analizowanych gazach. Wykazano, że najniższą emisją CO, NOx, SO2 i TVOC charakteryzował się kocioł ORLINGO 400, w którym spalane były pelety drzewne.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów na procesy zachodzące na składowiskach odpadów – doświadczenia w Austrii

W Austrii od późnych lat osiemdziesiątych przetwarza się odpady w sposób mechaniczno-biologiczny (MBA). Obecnie (2012 r.) w 19 instalacjach przetwarza się rocznie ok. 555 000 t odpadów resztkowych i osadów ściekowych. Na frakcję przeznaczoną do składowania przypada ok. 170 000 t na rok. Będące do dyspozycji dane praktyczne pokazują, że poprzez zastosowanie mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, wymaganą objętość przeznaczoną do deponowania odpadów na składowisku można redukować o 35% (w przypadku składowania frakcji palnej) oraz o 75% (w przypadku spalania frakcji palnej). Ilość odcieków ze składowisk, gdy zastosujemy mechaniczno-biologiczne przetwarzanie, ulegnie wyraźnemu zmniejszeniu. Również ich jakość będzie istotnie lepsza. Wartości CHzT i BZT5 zostaną zredukowane o ponad 90%. Emisja metali ciężkich będzie wyraźnie ograniczona. W porównaniu do składowisk, na których są deponowane odpady nieprzetworzone, redukcji ulegną wartości stężeń amonu, jednakże nastąpi to dopiero po pewnym czasie składowania odpadów przetworzonych. Tworzenie się gazu, po odpowiednim czasie przetwarzania odpadów, zostanie zredukowane o 90–95%. Odnośnie do określenia oddziaływania MBA na właściwości geotechniczne do dyspozycji jest na razie za mało danych. Ze względu na małe uziarnienie (największe ziarna 25 do 50 mm) uzyskuje się małą przepuszczalność oraz zmniejszenie przenoszenia napięć rozciągających. Jeśli chodzi o stabilność (niski kąt tarcia) i warunki układania warstwy odpadów po mechaniczno- -biologicznym przetwarzaniu podczas opadów atmosferycznych (warunki jezdne i zagęszczanie), należy się liczyć z negatywnymi skutkami, które muszą być kompensowane poprzez zaadaptowanie odpowiedniej techniki składowania.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Porowate nanostruktury krystaliczne – porowatość a potencjał przemysłowej aplikacji

Wykorzystanie porowatych układów krystalicznych naturalnych zeolitów rozpoczęto pod koniec lat czterdziestych XX w. Początkowo używano ich do oczyszczania i uzdatniania wody pitnej. Na przestrzeni lat intensywne badania doprowadziły do opracowania metod selektywnej syntezy struktur krystalicznych o pożądanej topologii. Obecnie wykorzystywane komercyjnie produkty porowatych struktur krystalicznych służą jako dodatki do betonów, czy też katalizatory w procesach obróbki petrochemicznej. Porowatość, a wraz z nią dostępna i niedostępna fizycznie przestrzeń sorpcyjna, stanowi jeden z głównych aspektów decydujących o ich potencjalnej przydatności przemysłowej. W pracy porównano dostępne komercyjnie i wybrane obiecujące porowate nanoukłady oraz dokonano analizy ich względnej całkowitej porowatości, rozkładu wielkości i topologii porów, a także dostępnej i niedostępnej powierzchni sorpcyjnej. W wyniku przeprowadzonej analizy wybrano układy MOF-5 (Metal Organic Frameworks), ZIF-6 oraz ZIF-8 (Zeolitic Imidazolate Frameworks), a także komercyjnie wykorzystywany ZSM-5 jako te, których właściwości sprzyjają ich stosowaniu w celach przemysłowych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Unieszkodliwianie frakcji biodegradowalnej odpadów komunalnych metodą stabilizacji tlenowej w Polsce południowo-zachodniej

W artykule omówiony został proces kompostowania jako jedna z metod unieszkodliwiania frakcji biodegradowalnej odpadów komunalnych, w wyniku którego uzyskuje się tzw. stabilizat. Opisane zostały fazy technologicznego przerobu odpadów w procesie kompostowania. Szczególną uwagę poświęcono technologiom kompostowania odpadów z uwzględnieniem podziału na metody naturalne oraz sztuczne. Artykuł zawiera również informacje dotyczące rozmieszczenia instalacji kompostujących, znajdujących się na terenie województw dolnośląskiego, opolskiego i śląskiego oraz technologii stosowanych przez te kompostownie.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie techniki ASA do oznaczania rtęci na przykładzie badań surowców używanych w przemyśle materiałów budowlanych

W artykule scharakteryzowano metodę absorpcyjnej spektrometrii atomowej wykorzystującą automatyczny analizator rtęci AMA 254 jako jedną z technik pomiarowych zawartości rtęci. Zwrócono szczególną uwagę na zasadę działania analizatora rtęci AMA 254, jego precyzję oraz granicę oznaczalności stosowanego urządzenia. Dokonano szereg pomiarów materiału odniesienia, zwalidowano metodę, a następnie oznaczono zawartość rtęci w wielu surowcach stosowanych w przemyśle budowlanym. Porównano otrzymane wyniki z obowiązującymi aktami prawnymi oraz z danymi dostępnymi w literaturze.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Aktualne wymagania jakościowe i prawne dla biowęgla jako nawozu i polepszacza gleby

Artykuł dotyczy rozważań na temat aktualnych wymagań jakościowych i prawnych, jakie powinien spełniać biowęgiel jako nawóz czy polepszacz gleb. Stanowi próbę udzielenia odpowiedzi na następujące zasadnicze pytania: Czym jest, a czym nie jest biowęgiel? Jakie są przyczyny obecnych trudności w rozumieniu terminu i określeniu statusu prawnego biowęgla oraz jego wymagań jakościowych? Jakie są oczekiwane zmiany wynikające z harmonizacji prawa nawozowego w krajach UE, nad którą obecnie trwają prace? Artykuł nawiązuje również do dyskusji przedstawicieli nauki i przemysłu na temat aspektów prawnych i wymagań jakościowych dla biowęgla, która to dyskusja miała miejsce podczas konferencji naukowej „Biowęgiel w Polsce – nauka, technologia, biznes” (29–30.05.2016, Serock, Polska).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania właściwości fizykochemicznych i cytotoksyczności in vitro bioszkieł dotowanych Mg, Sr, Au

W artykule przedstawiono wyniki badań wytworzonych bioszkieł w układzie CaO-SiO2-P2O5 dotowanych Mg lub Sr, lub Au. W ramach przeprowadzonych badań określono morfologię otrzymanych bioszkieł, a także ich bioaktywność w warunkach in vitro oraz oddziaływanie cytotoksyczne na komórki L929. Ponadto, bioszkło dotowane Au poddano badaniu przy użyciu mikroskopu transmisyjnego z analizą EDS. Stwierdzono, że wytworzone bioszkła in vitro w kontakcie z symulowanym płynem fizjologicznym (SBF) są bioaktywne oraz nie oddziałują cytotoksycznie na komórki L929

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie odpadów z przemysłu ceramicznego, energetycznego i budowlanego w technologii adsorpcji

Artykuł jest opisem doświadczenia mającego na celu weryfikację możliwości wykorzystania pyłów ceglanych, popiołów lotnych i odpadów dennych ze spalania węgla brunatnego czy pyłów z bypassa, pochodzących z linii wypalania klinkieru w technologii adsorpcji metali ciężkich w środowisku wodnym. Wszystkie te materiały nie znajdywały dotychczas użytecznego wykorzystania, stanowiąc istotny balast odpadowy. Osiągnięte wyniki badań należy uznać za bardzo obiecujące. Analizowane odpady w opisanych w artykule warunkach doświadczenia wykazywały bardzo dobre właściwości sorpcyjne – w większości przypadków sięgające co najmniej 82% skuteczności.
Na uwagę zasługuje również trwałość wiązań sorpcyjnych. Uzyskana w doświadczeniu desorpcja metali ciężkich w większości przypadków była znikoma. Pozytywne wyniki badań dają nadzieję na rychłe znalezienie użytecznego wykorzystania dla analizowanych odpadów.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Potencjał biogazu z odpadów komunalnych i wpływ mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów na jego ograniczenie

W artykule przedstawiono roczne emisje gazów cieplarnianych, wśród których szczególną uwagę zwrócono na problem wzrostu emisji metanu ze składowania odpadów. Metan – oprócz tego, że jego niekontrolowana emisja negatywnie wpływa na zmiany klimatu – jest gazem bardzo wartościowym energetycznie. Scharakteryzowano właściwości energetyczne metanu oraz jego zawartość w biogazie z odpadów. Oszacowano potencjał biogazu z nieprzetworzonych odpadów komunalnych oraz na podstawie przeprowadzonych badań określono wpływ procesów mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów na jego ograniczenie. Zwrócono również uwagę na efektywność energetyczną biologicznego przetwarzania odpadów w procesie tlenowym i beztlenowym.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania sprawności separacji dolnych cyklonów wymiennika w układzie wypalania klinkieru portlandzkiego

W artykule przedstawiono wyniki badań modelowych przepływu mieszaniny pyłowo-gazowej w dolnym cyklonie wymiennika ciepła pieca do wypalania klinkieru portlandzkiego. Badania zostały przeprowadzone z zastosowaniem modelowania CFD (Computational Fluid Dynamice). Przedmiotem badań była ocena wpływu zmiany kształtu zadaszenia cyklonu (dwa warianty rozwiązań) oraz głębokości zanurzenia rury nurnikowej na sprawność odpylania. Zmiana kształtu zadaszenia cyklonu ma minimalny wpływ na sprawność całkowitą odpylania. Wprowadzenie rury nurnikowej istotnie poprawia skuteczność odpylania cyklonu – dla modelu 1 o ok. 9% (z 59,8 na 65,3%), natomiast dla modelu 2 o 13% (z 58,1 na 65,8%).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biologiczna utylizacja odpadów komunalnych w instalacjach typu MBP oraz kompostowniach szansą dla małych i średnich aglomeracji i związków gmin na przykładzie Austrii. Czy Polskę będzie stać na normalność w gospodarce komunalnej i jej zintegrowany system?

W artykule określono jak powinien funkcjonować efektywny zintegrowany system gospodarki odpadami komunalnymi – od momentu powstawania odpadów, poprzez gromadzenie, transport, przetwórstwo, unieszkodliwianie i maksymalne zmniejszanie pozostałości balastowych. Na tym przykładzie scharakteryzowano system gospodarki odpadami wdrożony w Austrii oraz przedstawiono wymagania dla pozostałości balastowych, które mogą być deponowane na austriackich składowiskach odpadów. Scharakteryzowano także austriackie wymagania emisyjne, jakie musi spełniać instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Na tle tych wymagań omówiono, jakimi uwarunkowaniami należy się kierować przy opracowywaniu technologii mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów „pozostałych” (balastowych), aby spełnione zostały zarówno austriackie wymagania emisyjne dla instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, jak i osiągnięty został zadowalający efekt przetwarzania odpadów balastowych dopuszczający zdeponowanie tych odpadów na składowisku.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa