rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Twórcze orientacje życiowe studentów. Studium porównawcze

W artykule przedstawiono główne założenia koncepcji twórczych orientacji życiowych. Opisano tę kategorię jako specyficzny, osobisty i zaangażowany sposób pełnienia codziennych obowiązków w życiu. Scharakteryzowano cechy osób preferujących twórcze orientacje życiowe. Zaprezentowano filozoficzne, psychologiczne i pedagogiczne źródła teoretyczne koncepcji oraz dotychczasowe badania twórczych orientacji życiowych wśród uczniów szkół średnich, studentów i nauczycieli. Opisano założenia metodologiczne ostatnich badań, zrealizowanych w próbie polskiej i białoruskiej młodzieży akademickiej. Przedstawiono wyniki tych badań w zakresie specyfiki socjodemograficznej obu grup, diagnozy preferencji twórczych orientacji życiowych i zależności między analizowanymi zmiennymi. Stwierdzono, że wśród badanych studentów dominują preferencje dla twórczych orientacji życiowych, ale na dość niskim poziomie akceptacji twierdzeń Skali TOŻ. Zaobserwowano istotne różnice statystyczne między grupami narodowymi pod względem wieku badanych, rocznika studiów i środowiska pochodzenia. Potwierdzono istnienie korelacji między wykształceniem matek i preferencjami twórczych orientacji życiowych polskich studentów.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Aktualizowanie potencjalności twórczej w kontekście kultury i sztuki a habitus pierwotny – rozważania obrazoburcze?

W tekście przedstawiono inicjalne badania jakościowe związane z estetyką szkoły, które ilustrują problem uwzględnienia kulturowego habitusu ucznia w edukacji do twórczości, a także konieczność koncentrowania się na indywidualnych potrzebach, zwłaszcza w zakresie poczucia sprawstwa dziecka.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Żłobek – współpraca ze środowiskiem społecznym na rzecz wspierania dziecka i rodziny. Przykład łódzkich żłobków

Tekst stanowi syntetyczną prezentację starań pracowników żłobków na rzecz podejmowania współpracy z różnorodnymi instytucjami, by wspierać w placówce dziecko i rodzinę. To, co zasługuje na podkreślenie, to edukacyjny wysiłek pracowników, by doskonalić swoje umiejętności wychowawcy oraz wspólny dorobek pracowników żłobków i badaczy zaproszonych do współpracy przy tworzeniu publikacji na temat dziecka i wychowawcy w placówce.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Relacja mistrz – uczeń w nauce współczesnej – kontekst kulturowy

W artykule podjęto problem relacji mistrz – uczeń i jej obecności we współczesnej nauce w ramach dwóch jej modeli: Obiektywistycznego Modelu Poznania i Konstruktywistycznego Modelu Poznania.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
O potrzebie mistrza w świecie nauki, czyli refleksja nad zmieniającą się relacją uczeń – mistrz

Tekst jest próbą rekonstrukcji relacji mistrz – uczeń kształtujących się w polu naukowym z wykorzystaniem koncepcji Richarda Sennetta (wzory fachowca i mistrza) i Mary Douglas (grid and group). Zawiera charakterystykę czterech zróżnicowanych typów relacji wytwarzanych w warunkach występowania bądź braku wspólnych podstaw paradygmatycznych (spójnych narzędzi kategoryzowania badanej rzeczywistości) oraz strukturalnych zależności (dotyczących zasobów materialnych, aparatury laboratoryjnej itp.), które można odnieść do określonych dziedzin wiedzy. Zwraca również uwagę na zróżnicowane potrzeby w zakresie relacji mistrz-uczeń w naukach przyrodniczych oraz społecznych i humanistycznych, a także na możliwe konsekwencje w tym wymiarze powodowane zasadami parametryzacji aktywności naukowej.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Mistrz „jakikolwiek”: „Nie chcę być opiekunem naukowym!” Rzecz o reformach szkolnictwa wyższego w Polsce

Artykuł jest próbą uchwycenia przemian zachodzących w „systemie istotnościowym” Mistrza/opiekuna naukowego. Reformy szkolnictwa wyższego, wprowadzane w Polsce w ostatnich piętnastu latach, przyczyniają się do rekonstrukcji tej roli. Na naszych oczach dokonuje się zmiana nie tylko instytucji, ale całej grupy społecznej/zawodowej zajmującej się nauką i edukacją wyższą. Przywołana w tytule wypowiedź jest modalnością tego procesu, wynikiem poczynionej przez akademików refleksji, próbą ułożenia swojego życia w nowych realiach. Kategoriami uczulającymi w hermeneutycznej próbie zrozumienia zachodzących przemian są „rola zawodowa” oraz „jakikolwiek” odniesione do słabo obecnej w dyskursach naukowych i publicystycznych roli Mistrza. Stawiam pytania o powody i konsekwencje zachodzących procesów, a próbując je zrozumieć, odnoszę się do regulacji ustawowych oraz teoretycznych inspiracji.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kim są dzieci, jak się uczą? – jakościowa analiza wywiadu z wychowawcami w żłobku

W artykule przedstawiono rezultaty wywiadu grupowego z wychowawcami w żłobku, podczas którego wypowiadali się oni na temat różnych istotnych dla nich kwestii, dotyczących relacji z dziećmi, starali się odkryć swoje osobiste na ten temat „teorie” (implicit theories). W analizie danych inspirowano się założeniami teorii ugruntowanej. Wypowiedzi wychowawców wpisują się w dużym stopniu w globalnie akceptowane tezy na temat wysokiej jakości oddziaływania instytucjonalnego, sprzyjającego rozwojowi dziecka.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Dialog dzieci i nauczycieli w żłobkach Reggio Emilia

Artykuł przedstawia podejście Reggio Emilia w kontekście doświadczeń edukacyjnych najmłodszych dzieci. Od początku istnienia tego projektu żłobki postrzegane są jako miejsce edukacji, w którym dzieci, wchodząc w relacje z innymi, konstruują swoją własną wiedzę. W procesie tym kluczową rolę odgrywa nauczyciel, którego zadaniem jest przede wszystkim słuchanie, obserwowanie i zrozumienie strategii, jakich dzieci używają w trakcie uczenia się. Relacja dziecko – nauczyciel została zilustrowana fragmentami dokumentacji projektów realizowanych w żłobkach Reggio Emilia.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Filozoficzne aspekty „bez-względności” słowa w relacji dorosły – małe dziecko

W artykule podejmuję próbę ukazania obecności słowa – żywego słowa – jako środka języka/mowy w relacji jednego człowieka z Drugim – z kimś bliższym niż ktoś inny, kto swoją obecnością poświadcza obecność tego, który do niego mówi. O obecności słowa można mówić jako o obecności bezwzględnej – zgodnie z myśleniem o języku/mowie przez pryzmat ich konwencjonalnie rozumianych funkcji. Przyjmując za H.-G. Gadamerem, że nasze doświadczenie ma postać językową, piszę o zanurzeniu w języku, w którym, poprzez przyswojenie sobie jego znaczeń, możemy myśleć i komunikować swoje myśli innym oraz komunikować się z nimi – rozmawiać. Obecność słów jako podstawy, możliwości i jakości relacji jednego człowieka z Drugim ma także względny charakter. Za E. Lévinasem przedstawiam prelingwistyczny sposób bycia jednego człowieka z Drugim oraz omawiam milczenie jako pozornie nie-słowny kontakt z sobą samym i z Drugim. Ponieważ koncentruję się na relacji z Drugim, rozwijam także wątek tego, kto mówi do kogo, tym samym wskazując, że mówienie do kogoś mieści się w „projekcie egzystencjalnym” mówiącego. Rozważania skoncentrowane wokół powyższej problematyki stały się także pretekstem do podjęcia refleksji nad wybranymi aspektami słownej i niesłownej relacji między dorosłym a małym dzieckiem. Podjęte w artykule rozważania sytuuję przede wszystkim w perspektywie fenomenologicznej.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wychowawca małego dziecka – „intelektualne życie profesjonalne”

Wychowawca małego dziecka w żłobku podejmuje namysł dotyczący działań wychowawczych i tego, co je orientuje w sensie teoretycznym. Wspólnie ze współpracującymi wychowawcami podejmuje „intelektualne życie profesjonalne”, na przykład poprzez opracowywanie projektu pedagogicznego, przygotowywanie narzędzi obserwacji zdarzeń z pola praktyki, przeprowadzanie spotkań i rozmów na temat zgromadzonych informacji, by dbać o kształtowanie zrównoważonych relacji z dzieckiem. Wśród niedyrektywnych koncepcji wychowania jedną z możliwych do wyboru jest towarzyszenie w rozwoju dziecka. Jej poznawanie i aplikowanie w praktyce realizowane jest nie bez trudności.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wczesna edukacja dziecka w opiniach opiekunów poznańskich żłobków – raport z badań

Celem opracowania jest ukazanie sposobów postrzegania wczesnej edukacji dziecka przez opiekunów dziecka do lat trzech zatrudnionych w poznańskich żłobkach publicznych. Definiując pojęcie wczesnodziecięcej edukacji, autor zaznacza, że edukacja dziecka do trzeciego roku życia jest edukacją fundamentalną i rozwojową w tym sensie, że wytycza ją potencjał rozwojowy dziecka. Powinna mieć charakter niedyrektywny i opierać się na ustawicznej obserwacji i diagnozie rozwoju dziecka. Wczesna edukacja to organizowanie podopiecznemu sytuacji zadaniowych zgodnych ze strefą najbliższego rozwoju i uważne towarzyszenie dziecku w rozwoju. Zaprezentowane w tekście wyniki badań własnych autorki ukazują szereg trudności w zakresie postrzegania przez opiekunów dziecka do lat trzech edukacji wczesnodziecięcej, pozwalają jednak na wysnucie wniosku, że opiekunki są świadome faktu, że w zakres oddziaływań wobec dziecka do trzeciego roku życia powinny także włączyć sposoby oddziaływań edukacyjnych.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Responsywność opiekuna a poczucie autonomii dziecka we wczesnym dzieciństwie

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie znaczenia pozytywnych relacji między opiekunem a dzieckiem we wczesnym dzieciństwie. Relacji, które polegają na gotowości ze strony dorosłych do odpowiadania na sygnały płynące ze strony dziecka. Relacji, które nie opierają się na dyrektywności opiekuna, lecz na wspieraniu i towarzyszeniu dziecku w rozwoju. Autorka zwraca uwagę na możliwe postawy dorosłych wobec rozpoczynającego się kształtowania procesu autonomii dzieci we wczesnym dzieciństwie. Poczucie bezpieczeństwa i zaufanie stanowią podstawę rozwoju samodzielności, poczucia sprawstwa i autonomii dzieci do lat 3. Potwierdzają to wyniki badań własnych autorki dotyczących istnienia pożądanych cech i zachowań opiekunów w żłobku.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pedagogika resocjalizacyjna – w kierunku twórczej resocjalizacji

Artykuł omawia podstawowe zagadnienia twórczej resocjalizacji na tle klasycznej pedagogiki resocjalizacyjnej. Autor przedstawia koncepcje teoretyczne będące źródłem zarówno klasycznej pedagogiki resocjalizacyjnej, jak i twórczej resocjalizacji. Opisał także destygmatyzującą istotę oddziaływań metod twórczej resocjalizacji w kontekście stygmatyzującej metodyki preferowanej przez tradycyjną pedagogikę resocjalizacyjną.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Odpowiedzialność edukacji za kreowanie dialogu międzykulturowego

Autor zwraca uwagę, że idee wielokulturowości nie mogły przynieść oczekiwanych efektów, gdyż nie ukształtowano edukacyjnych mechanizmów dialogu międzykulturowego. W tym kontekście przedstawia odpowiedzialność edukacji za kształtowanie procesu dialogu, poczynając od niwelowania mitu o upadku idei multikulturalizmu, a kończąc na potrzebie rewitalizacji heterologii, kosmopolityzmu, transnarodowości. W pierwszej części tekstu podkreślono problem marginalizacji istotnych problemów, związanych z kształtowaniem się społeczeństw wielokulturowych i w tym kontekście z odpowiedzialnością edukacji za kreowanie kultury pokoju. Następnie zwrócono uwagę na potrzebę nadania znaczenia filozofii dialogu, prowadzenia dialogu wewnętrznego z samym sobą, aby „wyzwolić” się z myślenia militarnego. Wskazano na potrzebę aktywnego uczestnictwa w trzech rodzajach dialogu (informacyjnym, negocjacyjnym o kreującym rozwój ludzkości i zachowanie pokoju). W końcowej części podkreślono odpowiedzialność edukacji za kształtowanie i wspieranie w rozwoju człowieka będącego w ustawicznym dialogu kultur, człowieka transnarodowego i transkulturowego.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Selekcyjna funkcja południowoafrykańskiego systemu edukacji w czasach apartheidu (1948–1994)

Artykuł stanowi analizę selekcyjnej funkcji szkolnictwa w Republice Południowej Afryki w okresie apartheidu (1948–1994). Zawarto w nim rozważania dotyczące praktyk segregacji rasowej i roli szkolnictwa w odtwarzaniu zróżnicowania społecznego w południowoafrykańskiej edukacji. Analizy osadzone są w teoretycznych koncepcjach zamknięcia społecznego. Odnoszą się one do praktyk selekcyjnych oraz zjawisk dyskryminacji obecnych w kolejnych etapach rozwoju systemu edukacji w RPA.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Polscy mistrzowie teatru w Chinach

Celem artykułu jest prezentacja wybranych aspektów współpracy teatralnej pomiędzy Polską a Chinami, w szczególności zaś recepcja w Kraju Środka postaci takich jak Jerzy Grotowski i Krystian Lupa.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
„Myśląc o transformacjach”: sympozjum naukowe (Łódź, 23.05.2019)

Artykuł dotyczy problematyki myślenia o transformacjach i stanowi syntezę wypowiedzi wygłoszonych podczas sympozjum poświęconego temu zagadnieniu. Ideą prezentowanego namysłu jest poszukiwanie narzędzi intelektualnych (konceptów) pozwalających na uchwycenie złożoności procesów transformacji zachodzących nieustannie w życiu człowieka.
          

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Mistrzynie: kobiety w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przypadek Zofii Abramowiczówny

Artykuł składa się z trzech dopełniających się części i dotyczy herstorii jednej z polskich uczelni – Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Punktem wyjścia jest przygotowywana książka pt. Niewidzia(l)ne. Kobiety i historia Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu pod redakcją Aleksandry Derry, Anny Marii Koli oraz Wojciecha Piaska (planowana do wydania na koniec 2019, poprzedzona zaś warsztatami, seminariami oraz badaniami archiwalnymi). Część pierwsza tekstu szkicuje ogólne ramy projektu, druga – skupia uwagę na jednym szczególnym przypadku – Zofii Abramowiczówny, trzecia zaś część odnosi się do tematu przewodniego całości – kwestii mistrzostwa.
          

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Tożsamość uniwersytetu w epoce niepewności

Tekst zawiera analizę rekonstrukcji społecznych funkcji współczesnego uniwersytetu, przy czym jako oś narracji przyjęto kategorię niepewności. Przedstawiono szereg kontekstów tworzenia trajektorii niepewności dezintegrujących zarówno tożsamość poszczególnych profesorów, jak i uniwersytetu jako instytucji. I tak omówiono między innymi wytwarzanie nowych form rywalizacji zarówno między jednostkami, dyscyplinami naukowymi, jak i placówkami edukacji wyższej. Zaprezentowano strategie wskaźnikowania, które redukują tożsamość i działania akademików do punktów, strategię nieustannego sprawozdawania, jak również swoistą makdonaldyzację dydaktycznej i naukowej funkcji uniwersytetu. Na zakończenie postawiono pytanie odnoszące się do możliwych sposobów działania uniwersytetu i profesorów w epoce niepewności.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ocena parametryczna jednostek naukowych w Polsce w roku 2017 w obszarze nauk humanistycznych i społecznych prowadzących badania naukowe i kształcenie akademickie w zakresie pedagogiki

W artykule przedstawiono wyniki oceny parametrycznej jednostek naukowych z obszaru badań pedagogicznych z roku 2017. Przybliżono zasady i parametry oceny i jej uwarunkowania. Tą problematyką zajmuje się naukometria – nowa dziedzina badań porównawczych w obszarze komunikacji naukowej. Ukazano nowe wskaźniki analizy dokumentów źródłowych. Zwieńczeniem analizy są wnioski istotne do modernizacji praktyki z zakresu polityki naukowej państwa oraz polityki poszczególnych jednostek organizacyjnych uczelni jak też instytutów badawczych.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Język teorii naukowych wyjaśniających procesy społeczne. Wprowadzenie w problematykę

W artykule weryfikowano dwie hipotezy. Znaleziono argumenty na rzecz wycofania się z klasyfikacji języka danych wskazującej język behawioralny i fenomenologiczny, na rzecz wyodrębnienia języka nomotetycznego i idiograficznego jako kryterium naukoznawczej analizy teorii. Znaczenie tej drugiej klasyfikacji jest zgodne z praktyką analityczną, jaką stosował Madsen – twórca pojęć języka behawioralnego i fenomenologicznego. Bardziej skupiał się na kwestii obiektywizmu versus subiektywizmu i analizy uogólniającej versus indywidualizującej niż na tym, czego można było się spodziewać po oryginalnym znaczeniu pojęć języka fenomenologicznego i behawioralnego. Drugi wątek analityczny tego tekstu doprowadził do ustalenia, że ograniczenie języka danych do warstwy opisowej teorii – jak chciał Madsen – jest nieuprawnioną redukcją. A co za tym idzie wskazano potrzebę opracowania nowych klasyfikacji języka teorii dla jej wszystkich warstw.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Perspektywa rozwoju pedagogiki specjalnej w tyglu jej dualnego i dwoistego charakteru

Na strukturę artykułu składają się cztery części. W pierwszej zostały przedstawione uwarunkowania rozwoju pedagogiki specjalnej jako subdyscypliny pedagogiki. Część drugą otwiera teza o dualnym charakterze rozwoju pedagogiki specjalnej (jest to charakterystyka jej głównych nurtów: pierwszego związanego przede wszystkim z naukami medycznymi, drugiego – z naukami humanistycznymi i społecznymi). Część trzecia to ukazanie dwoistości pedagogiki specjalnej jako subdyscypliny stosowanej w relacji teorii do praktyki. W ostatniej części, stanowiącej zakończenie, została przedstawiona perspektywa rozwoju pedagogiki specjalnej w kontekście międzydyscyplinarnej i międzyparadygmatycznej wędrówki pojęć. Jako przykład wędrówki zostały przywołane koncepcje niepełnosprawności intelektualnej. Przeobrażenia te zostały przedstawione jako szansa na znoszenie wskazanych niewspółmierności charakteryzujących dualny rozwój i dwoisty charakter pedagogiki specjalnej.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kultury działania i podzielane sposoby organizacji konstrukcji sensu

Przedmiotem konceptu kultury działania są ramy myślenia podmiotów i werbalizacji działania. Obserwuje się różnorodność kultur działania w różnych dziedzinach, takich jak: edukacja, praca socjalna, terapia, zarządzanie, aktywność naukowa. Koncept kultury działania może być zdefiniowany jako podzielany i ewoluujący sposób organizacji procesu konstruowania sensu wokół aktywności podmiotów, w które są zaangażowane. Jest on bliski pojęciu episteme w znaczeniu nadanym przez Foucaulta oraz przyzwyczajenia mentalnego (habitude mentale) Panofskiego.

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Z Mistrzami podróż przez życie

Artykuł jest osobistą refleksją nad rolą Mistrza w życiu człowieka. Każdy człowiek napotyka na swojej drodze ludzi, którzy kształtują jego przyszłość. Nie zawsze jednak jesteśmy tego świadomi. Uświadomienie sobie roli innych ludzi w naszym życiu wprowadza pewien porządek w teraźniejszość i wpływa na kształtowanie własnej tożsamości. Poprzez podzielenie się opowieścią o swoich mistrzach i własnym pojmowaniu mistrzostwa chciałam przede wszystkim pokazać, że Mistrzami są przeważnie ludzie żyjący wokół nas, których często w codziennym życiu nie potrafimy dostrzec.
          

Czasopismo: Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o sztuce, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia