rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza działania kanalizacji półrozdzielczej z zastosowaniem różnego typu separatorów przepływu

Artykuł dotyczy problematyki ochrony wód powierzchniowych odnośnie do ograniczenia zrzutu nieoczyszczonych ścieków opadowych do odbiornika poprzez zastosowanie kanalizacji półrozdzielczej. Przedstawiono budowę, działanie oraz wady i zalety separatorów objętości przepływu oraz możliwości zastosowania programu EPA SWMM 5.0 do modelowania kanalizacji półrozdzielczej. Do przeprowadzenia symulacji wykorzystano model zlewni miejskiej o powierzchni 69 hektarów, znajdującej się w Częstochowie, uwzględniający okres opadowy z lat 2011-2012. W pierwszym wariancie założono działanie standardowego separatora na kolektorze odprowadzającym ścieki deszczowe do odbiornika, natomiast w drugim zastosowanie separatora typu Septurn. Analizując wyniki przeprowadzonych symulacji, stwierdzono, że użycie separatorów pozwala w znacznym stopniu zredukować ładunek zawiesiny zrzucanej do odbiornika. Wykazano, że separatory przepływu z progiem piętrzącym mogą powodować wystąpienie przeciążeń kanalizacji oraz nadmierne hydrauliczne obciążenie komunalnej oczyszczalni ścieków. Natomiast separatory typu Septurn pozwalają w znacznym stopniu ograniczyć wyżej wymienione niekorzystne zjawiska.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Węgle aktywne z tworzywa mocznikowo-formaldehydowego: synteza i badanie właściwości adsorpcyjnych

W pracy opisano proces otrzymania porowatych węgli w wyniku jednoetapowej karbonizacji i aktywacji. Jako prekursor węglowy zastosowano zsyntezowaną żywicę mocznikowo-formaldehydową, natomiast jako aktywatora użyto cytrynianu potasu. W procesie otrzymywania zastosowano cytrynian potasu w proporcjach 4:1, 5:1 i 6:1 w stosunku do prekursora polimerowego. Proces prowadzono w trzech różnych temperaturach 600, 700 i 800°C. Otrzymane węgle charakteryzowały się powierzchnią właściwą w przedziale 600÷2560 m<sup>2</sup>/g, całkowitą objętością porów w przedziale 0,35÷1,50 cm<sup>3</sup>/g, objętością ultramikroporów w przedziale 0,17÷0,62 cm<sup>3</sup>/g oraz objętością mikroporów wraz z małymi mezoporami w przedziale 0,23÷0,91 cm<sup>3</sup>/g. Bardzo dobrze rozwinięta struktura mikroporowata otrzymanych węgli aktywnych spowodowała, że w znacznych ilościach adsorbowały one dwutlenek węgla, wodór i benzen. Najlepszy z węgli adsorbował CO<sub>2</sub> w ilościach 6,8 mmol/g (0°C, 800 mmHg) i 3,69 mmol/g (25°C, 800 mmHg), w ilości 20,8 mg/g (‒196°C, 800 mmHg) oraz C<sub>6</sub>H<sub>6</sub> w ilości 1,2 mmol/g (20°C, p/p<sub>0</sub>~1,0). Łatwy sposób otrzymywania i możliwość kontroli struktury porowatej powodują, że otrzymane węgle mogą być z powodzeniem stosowane jako adsorbenty do magazynowania CO<sub>2</sub> i H<sub>2</sub>.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena zanieczyszczenia wielopierścieniowymi węglowodorami aromatycznymi (WWA) gleb nawożonych osadami ściekowymi

Celem pracy była ocena stopnia zanieczyszczenia wybranych gleb wielopierścieniowymi węglowodorami aromatycznymi oraz zbadanie wpływu nawożenia gleb osadami ściekowymi na zmiany stężeń badanych związków. Do badań wykorzystano sześć rodzajów gleb o różnym stopniu zanieczyszczenia: gleby z terenów rolniczych (pola upraw rzepaku, nieużytki rolne), gleby z terenów przemysłowych (stacja przeładunku paliw, okolice elektrociepłowni miejskiej) oraz gleby pochodzące z obszarów rolniczych, sąsiadujących z trasą szybkiego ruchu drogowego. Określono stężenia 16 WWA zgodnie z listą US EPA. Oznaczenie ilościowo-jakościowe WWA prowadzono z wykorzystaniem techniki wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detektorami UV-Vis oraz fluorescencyjnym FLD. W ramach eksperymentu przeprowadzone zostały również testy ex-situ, polegające na wprowadzaniu do wyżej wymienionych gleb osadów ściekowych oraz badaniu zmian stężeń WWA zachodzących pod wpływem tego zabiegu. Wyniki z analiz chromatograficznych gleb wykazały, iż największe stężenia WWA znajdują się w glebach z terenów przemysłowych oraz w glebach pobieranych z terenów bezpośrednio graniczących z trasą ruchu drogowego. Stosunkowo duży wzrost stężenia WWA zaobserwowany został również w próbkach, do których wprowadzone zostały osady ściekowe w charakterze nawozu.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fermentacja kwaśna osadów wstępnych poddanych sonifikacji

Węgiel organiczny stanowi podstawowe źródło energii i materii, niezbędne do rozwoju mikroorganizmów. Usunięcie zawiesin ze ścieków w osadniku wstępnym powoduje zmniejszenie stężenia nie tylko związków organicznych, ale również produktów ich hydrolizy, w tym lotnych kwasów tłuszczowych (LKT). W efekcie w ściekach poddawanych sedymentacji stosunek stężeń substancji organicznych do ilości azotu i fosforu jest mniejszy niż w ściekach surowych. Lotne kwasy tłuszczowe, a zwłaszcza kwas octowy, stanowią najbardziej pożądaną i przyswajalną formę węgla organicznego. W procesach biologicznego oczyszczania ścieków zawartość łatwoprzyswajalnego węgla organicznego istotnie wpływa na szybkość i efektywność denitryfikacji i defosfatacji. Znanych jest szereg rozwiązań zwiększających zawartość substancji organicznej, w tym LKT, w ściekach. Do podstawowych zalicza się skrócenie czasu sedymentacji, a zwłaszcza zastosowanie aktywnego osadnika wstępnego wykorzystującego proces fermentacji kwaśnej. Inne rozwiązania technologiczne bazują na wykorzystaniu procesu fermentacji kwaśnej osadów wstępnych prowadzonej w fermentorach lub zagęszczaczo--fermentorach. Szybkość procesu fermentacji kwaśnej, prowadzącego do powstania LKT, jest zależna od wielu czynników. Do podstawowych czynników limitujących zalicza się m.in. zawartość podatnej na rozkład biochemiczny substancji organicznej oraz temperaturę. Celem badań była ocena możliwości zastosowania dezintegracji ultradźwiękowej (sonifikacji) do intensyfikacji wytwarzania lotnych kwasów tłuszczowych z osadów wstępnych w procesie fermentacji kwaśnej. Cel pracy obejmował również określenie łącznego wpływu temperatury fermentacji kwaśnej oraz czasu sonifikacji (energii sonifikacji) na wydajność generacji lotnych kwasów tłuszczowych. Podczas badań zaobserwowano zahamowanie generacji LKT w wyniku wzrostu energii sonifikacji. Najbardziej efektywną, z uwagi na produkcję LKT, fermentację kwaśną osadów wstępnych przeprowadzono w warunkach temperatury psychrofilowej, tj. 20°C.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza termiczna biopaliw w odniesieniu do oleju opałowego

Zaprezentowano wyniki badań analizy termicznej biokomponentów, biopaliw w odniesieniu do komercyjnego lekkiego oleju opałowego. Biokomponenty stanowiły: glicerol z biorafinerii, produkt uboczny procesu transestryfikacji metanolem wyższych kwasów tłuszczowych oleju rzepakowego oraz przedgon i fuzle, odpady z gorzelni. Celem badań było porównanie właściwości termicznych biopaliw otrzymanych z udziałem biokomponentów w odniesieniu do oleju opałowego. Analizę termiczną przeprowadzono metodą TG/DSC za pomocą aparatu TG-DTA/DSC firmy SETARAM. Pomiary realizowano w atmosferze tlenu, w przedziale temperatur od 17 do 800°C przy stałym skoku temp. 10°C/min. Uzyskane wartości umożliwiły analizę porównawczą efektów przemian chemicznych i cieplnych towarzyszących procesowi spalania paliw o odmiennym składzie. Spośród wszystkich rozpatrywanych biopaliw najbardziej efektywne energetycznie było biopaliwo dwuskładnikowe, czyli glicerol z metanolem, charakteryzowało się pikiem egzotermicznym o największym efekcie cieplnym.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Osady ściekowe w nawożeniu wybranych roślin energetycznych

Nawożenie gleb osadami ściekowymi jest korzystne nie tylko z gospodarczego punktu widzenia, ale także niezbędne do odtwarzania i zachowania równowagi ekologicznej, ponieważ wykorzystanie osadów ściekowych na plantacjach energetycznych pozwala na zamknięcie obiegu składników pokarmowych w całym lokalnym ekosystemie. Zarówno miskant olbrzymi, jak i mozga trzcinowata to rośliny wieloletnie, które dzięki odpowiedniemu nawożeniu posiadają znaczny potencjał produkcyjny, a ich wartość energetyczna jest stosunkowo wysoka. Zastosowanie nawożenia mineralnego (NPK) wiąże się zawsze z dodatkowymi kosztami, które mogą osiągać ponad 40% całkowitych nakładów prowadzenia plantacji, a ponadto może generować dodatkowe problemy ekologiczne. Dlatego stosowanie osadów ściekowych jako źródła składników odżywczych do nawożenia upraw energetycznych jest niewątpliwie korzystne zarówno z punktu widzenia ekologicznego, jak i ekonomicznego.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ pH wody na efektywność procesu koagulacji wspomaganej węglem aktywnym

Oceniono skuteczność pylistego węgla aktywnego do usuwania barwy, substancji organicznych i wybranych jonów metali ciężkich (kadmu, niklu, ołowiu) z wody powierzchniowej, jak również do wspomagania procesu koagulacji w usuwaniu tych zanieczyszczeń. Do badań wykorzystano wodę powierzchniową z rzeki Warta, aktywne węgle pyliste: AKPA-22, CWZ-22, CWZ-30 oraz wstępnie zhydrolizowane chlorki poliglinu: PAX-XL19F i PAX-XL1910S. W zależności od rodzaju użytego węgla pylistego uzyskano 46÷58% usunięcie ołowiu, 21÷29% kadmu i 17÷21% niklu. Obniżenie barwy w procesie adsorpcji wyniosło 33÷60%, a zawartości RWO 14÷17%. W zależności od pH wody przy zastosowaniu koagulantów i węgla CWZ-22 otrzymano obniżenie stężenia jonów ołowiu o 74÷91%, kadmu o 9÷88%, niklu o 9÷71%. Zawartość związków organicznych, oznaczonych jako RWO i utlenialność, została obniżona odpowiednio o 29÷37% i 45÷70%. Barwa wody została zmniejszona o 60÷77%. O efektywności usuwania zanieczyszczeń decydował głównie proces koagulacji.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badanie zanieczyszczeń powietrza oddziałujących na dzieci w przedszkolu miejskim zlokalizowanym przy drodze o dużym natężeniu ruchu

Przedstawiono wyniki pomiarów stężeń lotnych związków organicznych (LZO), pyłu całkowitego (TSP), frakcji PM10, PM2,5 i PM1 oraz bioaerozoli. Wykonywano również pomiary stężenia CO2 jako wskaźnika skuteczności systemu wentylacji. Pomiary przeprowadzono w okresie grzewczym w dwóch salach opiekuńczych (dzieci w wieku 3-6 lat) oraz na zewnątrz budynku przedszkola położonego w centrum Gliwic (Górny Śląsk) przy drodze o dużym natężeniu ruchu. Wyniki badań wskazują na gorsze warunki co do jakości powietrza wewnątrz. Dla sumy 16 LZO stosunki stężeń wewnątrz i na zewnątrz budynku (I/O) w zależności od sali wahały się od 2 do 5, dla pyłu PM10 sięgały 4, a dla PM2,5 wynosiły około 2. W przypadku bioaerozoli grzybowych średni wskaźnik I/O sięgał 2, natomiast dla aerozoli bakteryjnych przekraczał 8. Jednocześnie ciągłe pomiary stężeń CO2 wykazały dominujący udział niskiej jakości powietrza podczas przebywania dzieci w obu salach przedszkola. Wyniki wskazują na niewystarczającą skuteczność systemu wentylacji, co może negatywnie wpływać na zdrowie i samopoczucie dzieci.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Efektywność termicznego przekształcania osadów na tle innych metod zagospodarowania na przykładzie wybranej oczyszczalni ścieków

Oczyszczalnia ścieków Kraków-Płaszów (największy obiekt spośród dziewięciu oczyszczalni obsługujących aglomerację) została zmodernizowana w latach 2004-2007, tak że obecnie jest obiektem o przepustowości 165 tys. m<sup>3</sup>/dobę, składającym się z 5 reaktorów biologicznych i 10 osadników wtórnych. Przeróbkę osadu realizuje się w całkowicie nowym obiekcie, w którym prowadzi się zagęszczanie, fermentację metanową, końcowe odwadnianie oraz produkcję energii elektrycznej i ciepła użytkowego z gazu fermentacyjnego. W 2009 roku uruchomiono obiekt Stacji Termicznej Utylizacji Osadów o przepustowości średnio 64 ton suchej masy na dobę, spełniającej wymogi najlepszych dostępnych technik. Celem budowy była minimalizacja kosztów transportu i zagospodarowania osadów, jako że oczyszczalnia, która lokalizowana była przed półwieczem daleko poza miastem, obecnie w całości znajduje się wewnątrz gęsto zabudowanego obszaru. Dążenie do minimalizacji ryzyka związanego z transportem tzw. masy mokrej oraz chęć ogólnego obniżenia kosztów stały się podstawą zastosowania wybranej metody. W artykule przedstawiono wyniki z pierwszych lat eksploatacji obiektu. Na podstawie doświadczeń zebranych w trakcie eksploatacji pokazano, jakie problemy należało rozwiązać przy uruchamianiu i wstępnym eksploatowaniu tego obiektu, tak aby uzyskać stabilną, ekonomicznie uzasadnioną eksploatację obiektu. Wobec braku rzeczywistych możliwości rolniczego (czy tzw. „proekologicznego”) wykorzystania osadów (lokalizacja obiektu w dużej odległości od terenów uprawowych) metoda suszenia może być dobrą alternatywą zagospodarowania osadów, szczególnie dla dużych oczyszczalni, które zlokalizowane są w oddaleniu od obszarów intensywnie eksploatowanych rolniczo.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie fenolu na węglach aktywnych otrzymanych z paku antracenowego

W pracy zbadano zdolność węgla aktywnego otrzymanego z paku antracenowego do adsorpcyjnego usuwania fenolu. W celach porównawczych zastosowano również komercyjny węgiel aktywny otrzymany z łupin orzecha kokosowego. Węgle scharakteryzowano w oparciu o analizę techniczną, elementarną oraz sorpcję azotu w 77 K. Badane węgle są węglami typowo mikroporowatymi. Adsorpcję fenolu przeprowadzono w warunkach statycznych w temperaturze pokojowej. Wyznaczono czasy osiągania stanu równowagi oraz nadmiarowe izotermy adsorpcji, które scharakteryzowano w oparciu o równania Langmuira i Freundlicha. Stwierdzono, że węgle aktywne otrzymane z paku adsorbują fenol lepiej niż komercyjny węgiel aktywny. Zaobserwowano, że sorpcja w monowarstwie wyznaczona z równania Langmuira zależy od objętości porów o szerokości mniejszej niż 1,4 nm.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przegląd metod badania osadów ściekowych stosowanych w Polsce

Ilość i skład osadów ściekowych powstających w procesie oczyszczania ścieków są zróżnicowane i uzależnione od różnych parametrów, między innymi takich jak jakość ścieków czy sposób ich oczyszczania. Cechują się one niejednorodnym składem chemicznym oraz stopniem zanieczyszczenia mikrobiologicznego, dlatego dobór metod ich przeróbki wymaga każdorazowo oceny istotnych parametrów. Celem artykułu było przedstawienie metod badań osadów ściekowych i stosowanych norm badawczych w Polsce w aspekcie zagrożenia dla środowiska i ludzi. W związku z brakiem norm w zakresie badania osadów ściekowych pod kątem mikroflory stosuje się metody zapożyczone z różnych gałęzi przemysłu; ośrodki laboratoryjne wykrywanie mikroorganizmów chorobotwórczych wykonują na podstawie własnych procedur badawczych, które opierają się na aktach prawnych dotyczących: wody i ścieków, gleby, odpadów komunalnych, pasz i żywności oraz ogólnych zasad dotyczących badań mikrobiologicznych. Wykazano różnice mierzonych parametrów w zależności od pochodzenia ścieków, głównie na podstawie wyników analiz dostępnych w literaturze. Wyróżniono metody badań osadów ściekowych pod kątem: mikrobiologicznym, fizykochemicznym, stężenia substancji refrakcyjnych, parametrów, które decydują o możliwości wykorzystania osadów ściekowych do produkcji energii odnawialnej czy termicznej utylizacji, badania parametrów pośrednich oraz nowoczesne metody molekularne.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przegląd metod bilansowania makroskładników NPK w produkcji rolnej

Problem zanieczyszczeń obszarowych jest aktualny od kilkudziesięciu lat. Szczególnym zagrożeniem dla środowiska jest rozpraszanie niewykorzystanych w produkcji rolnej składników pokarmowych. Emisja makroskładników do ekosystemów naturalnych może wywoływać niekorzystne zmiany fizyczne, chemiczne oraz biologiczne. Dlatego tak ważne są kontrola i monitoring gospodarstw rolnych w kontekście rozpraszania zanieczyszczeń do środowiska. Jedynym narzędziem kontroli produkcji rolniczej jest bilans składników biogennych. W krajach Unii Europejskiej oraz krajach należących do OECD jest on obowiązkowy. Niestety, brak standaryzacji metody, z uwzględnieniem strefy klimatycznej bądź uwarunkowań regionalnych, oraz opracowania poprawnej formuły bilansowej powoduje, że uzyskane wyniki są mało miarodajne i często nieporównywalne. Takie podejście może powodować niewłaściwą weryfikację wyników, spadek opłacalności produkcji oraz niewłaściwą ocenę stanu środowiska.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości zagospodarowania popiołów z termicznego przekształcania osadów ściekowych w kotłach fluidalnych

Problem zagospodarowywania osadów ściekowych dotyczy głównie ich wykorzystania rolniczego, w tym rekultywacji terenów zdegradowanych. Zmiana wymagań prawnych i środowiskowych spowodowała konieczność poszukiwań nowych sposobów ich unieszkodliwiania. W Polsce od kilku lat obserwuje się wzrost zainteresowania termiczną metodą przekształcania osadów ściekowych. Zastosowana technologia spalania fluidalnego sprzyja zmniejszeniu ilości wytwarzanych i zdeponowanych osadów ściekowych. Ich termiczne przekształcanie nie eliminuje jednak problemu występowania m.in. metali ciężkich w uzyskanych popiołach, a jedynie prowadzi do związania ich w formy bardziej stabilne, ograniczając w ten sposób stopień szkodliwości dla środowiska naturalnego. W artykule zaprezentowano metodę zestalania popiołów powstałych z termicznego przekształcania osadów ściekowych w blokach cementowych. Analizując właściwości popiołów z fluidalnego spalania osadów ściekowych, zaproponowano koncepcję alternatywnego rozwiązania - ich przetworzenie w postać zeszklonych mikrokulek. Proponowana metoda zapewni neutralizację substancji niebezpiecznych w nich zawartych. Omówiono potencjalne korzyści ekologiczne i ekonomiczne oraz wymieniono dziedziny potencjalnego wykorzystania gospodarczego w zależności od wielkości średnic mikrokulek. Mikrokulki szklane mogą być, między innymi, stosowane w przemyśle tworzyw sztucznych do uzyskania wytrzymałych wyrobów z PCV, a także jako zamiennik tzw. proppantów w procesie szczelinowania hydraulicznego przy wydobyciu gazu łupkowego i ropy naftowej.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie modeli fugatywnościowych do opisu procesów rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń środowiska

Modelowanie rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w środowisku jest jednym ze sposobów oceny stopnia narażenia ekosystemu na negatywne oddziaływanie substancji chemicznych. W tym celu wykorzystuje się szereg modeli dedykowanych do określonych elementów środowiska (powietrze, woda, gleba) o różnym stopniu komplikacji. Modele fugatywnościowe są propozycją ogólnego opisu zachowania się zanieczyszczenia w środowisku, które składać się może z wielu elementów - modelowanych łącznie. Tym samym możliwa jest symulacja w odniesieniu do całego ekosystemu. W pracy przedstawiono podstawowe założenia modeli fugatywnościowych na poziomach I÷IV. Dokonano też przeglądu współczesnej literatury na temat zastosowania modeli w bardzo różnorodnych sytuacjach. Modele fugatywnościowe umożliwiają w praktyce operowanie dowolnym przedziałem czasowo-przestrzennym, co stanowi o szerokich możliwościach ich zastosowania.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metodyczne podstawy dotyczące ocen oddziaływania na środowisko osadów ściekowych wykorzystywanych w celach rolniczych bądź przyrodniczych

Końcowe zagospodarowanie osadów ściekowych z komunalnych oczyszczalni ścieków jest poważną kwestią w gospodarce osadowej. W obliczu zakazu składowania osadów na składowisku realne może być ich wykorzystanie rolnicze bądź przyrodnicze w większym zakresie niż dotychczas. Szanse na taki sposób zagospodarowania mają w szczególności osady pochodzące z oczyszczalni ścieków na terenach wiejskich i podmiejskich. W pracy przedstawiona została problematyka dotycząca aspektów formalnoprawnych związanych z rolniczym bądź przyrodniczym wykorzystaniem osadów ściekowych, ich charakterystyki ilościowej i jakościowej ze szczególnym uwzględnieniem wartości nawożących (N,P,K) oraz kryteriów w zakresie wykonywania ocen oddziaływania na środowisko.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane antropogeniczne czynniki zanieczyszczenia wód powierzchniowych. Analiza zjawiska

Omówiono problem ryzyka obecności w wodach wybranych zanieczyszczeń śladowych. Przedstawiono zestawienie wyników z kilku krajów, jak również sytuację w Polsce. Szczególny nacisk został położony na zanieczyszczenia wody kofeiną, związkami chemicznymi pełniącymi rolę filtrów UV oraz narkotykami. Została podkreślona potrzeba dodatkowej dezynfekcji wody pitnej. W tej pracy przedstawiono wynik stężenia filtrów UV oznaczonych w wodach powierzchniowych, w wodach śródlądowych oraz w oceanie. Związki te mogą przedostawać się do wód powierzchniowych bezpośrednio (po zmyciu ze skóry podczas pływania i kąpieli) lub pośrednio przez oczyszczalnie ścieków (po zmyciu w trakcie kąpieli lub wyprane z tekstyliów). Uzyskane dane wskazują, że woda pochodząca z kanałów burzowych, znajdująca się w środowisku miejskim, jest powszechnie skażona przez odpływy z gospodarstw domowych. Stężenie kofeiny i narkotyków jest skorelowane z obecnością ścieków komunalnych, a kofeina może być wykorzystana jako wskaźnik chemiczny poziomu zanieczyszczenia w wodach. W celu lepszego zrozumienia źródeł i zagrożeń wynikających z zanieczyszczenia kofeiną i innymi substancjami dalsze badania powinny być prowadzone. Należy zwrócić uwagę również na sezonowe wahania w natężeniu tego zjawiska. Warto też poznać procesy, które mogą mieć wpływ na migrację kofeiny, filtrów UV i nielegalnych narkotyków w wodach powierzchniowych.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Biofiltracja jako metoda unieszkodliwiania odorów powstających podczas kompostowania frakcji biodegradowalnej odpadów komunalnych i przemysłowych

W artykule zaprezentowano zagadnienia związane z emisją związków zapachowych podczas kompostowania bioodpadów. Ze względu na skład gazów i charakter emitowanych związków w procesie kompostowania, a także niskie koszty i łatwą eksploatację biofiltracja wydaje się jedną z korzystniejszych metod dezodoryzacji w obiektach gospodarki odpadami. Biofiltracja wpisuje się w trend rozwoju zrównoważonego w dziedzinie neutralizacji zapachów drogą biologiczną bez używania reagentów chemicznych. Proces biologiczny opiera się na zasadzie reakcji utleniania związków w obecności tlenu i mikroorganizmów, dzięki czemu powstają biomasa, woda oraz produkty mineralne. Dzięki temu procesowi można uzyskać dobre efekty usuwania typowych zanieczyszczeń emitowanych z kompostowni (siarkowodór, amoniaki i lotne związki organiczne). Skuteczność usuwania H2S i amoniaku osiąga wartości bliskie 98%. W przypadku usuwania lotnych związków organicznych efektywność biofiltrów jest niższa i wynosi średnio 50%.

Czasopismo: Inżynieria i Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka