rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Określenie siły i charakteru autokorelacji przestrzennej na podstawie globalnej statystyki I Morana infrastruktury rolniczej Polski południowej i południowo-wschodniej

Statystyka przestrzenna jest najnowszym działem statystyki, który zajmuje
się analizą danych przestrzennych, a w dalszej kolejności opisem i badaniem układów
przestrzennych.
Metodologia badań zjawisk przestrzennych zasadniczo różni się od metodologii
statystyki klasycznej, mimo że w większości powstała na podstawie metod
statystyki klasycznej.
Wyjaśnienie zjawisk rozpatrywanych w czasie wymaga spojrzenia w jednym
kierunku (przeszłość – przyszłość), tymczasem wyjaśnienie zjawisk rozpatrywanych
w przestrzeni wymaga spojrzenia we wszystkich kierunkach jednocześnie.
Ocena autokorelacji przestrzennej wymaga wiedzy na temat stopnia
i specyfiki różnorodności przestrzennej, czyli właściwości polegającej na zróżnicowaniu
cech poszczególnych miejsc i regionów geograficznych. Różnorodność
przejawia się natężeniem i kierunkiem kształtowania procesów przestrzennych.
Rozpatrując regułę Toblera [1970] zwaną pierwszym prawem geografii można
przypuszczać, iż: „wszystkie obiekty są z sobą powiązane, a siła tych powiązań
maleje wraz ze wzrostem odległości między nimi”. Zazwyczaj zwiększaniu odległości
w przestrzeni towarzyszy wzrost zróżnicowania cechy, w związku z tym
także jej niejednorodność. Tezę Toblera o istnieniu zależności przestrzennej zasygnalizowało
wielu badaczy z różnych dziedzin, np. w badaniach wielofunkcyjnego
rozwoju obszarów wiejskich [Krakowiak-Bal 2005; Woźniak, Sikora 2005] czy
geografii gospodarczej [Domański 1988].

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Funkcjonalność przejścia dla zwierząt nad drogą krajową nr 5 w aspekcie migracji dzików (Sus scrofa)

Wzrastający ruch samochodowy na drogach może zdestabilizować funkcjonowanie
populacji zwierząt wymagających dużych przestrzeni. Aby umożliwić
bezkolizyjną migrację zwierzyny konieczna jest budowa przejść nad lub pod trasami
komunikacyjnymi. Dotychczas nie opracowano odpowiednich wytycznych
optymalizujących parametry techniczne przejść górnych oraz właściwych sposobów
zagospodarowania ekoduktów.
Szczegółowy zakres monitoringu przejścia kamerą obejmował:
– analizę struktury gatunkowej i wiekowej dzików korzystających z przejścia,
– analizę sezonowości rocznej i dobowej migracji,
– ocenę wpływu czynników fizycznych (hałasu i światła) generowanych
przez ruch samochodowy na behawior zwierzyny na przejściu,
Analizy zarejestrowanych sekwencji filmowych dowiodły, że prawidłowo
zaprojektowane, zagospodarowane i zarządzane przejście górne jest akceptowane
przez zwierzynę i zapewnia ciągłość korytarza migracyjnego przeciętego szlakiem
komunikacyjnym z dużym natężeniu ruchu. Z przejścia korzystała zarówno zwierzyna
gruba, jak i małe drapieżniki. W ciągu analizowanego roku odnotowano migrację
z udziałem ponad 6 tys. dzików. O funkcjonalności modelowego przejścia
zadecydowały parametry techniczne obiektu i sposób jego zagospodarowania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza procesu transportu rumowiska unoszonego na tle dynamiki przepływów rzeki Pilicy z wykorzystaniem metod statystycznych

Badania realizowane w zlewni rzeki Pilicy, w ramach projektów
badawczych KBN i środków ONZ, przyczyniają się do rozpoznania
dynamiki procesu zasilania i eutrofizacji Zbiornika Sulejowskiego,
a także służą opracowaniu naukowych podstaw ekohydrologicznego podejścia
do ochrony zasobów wodnych.
Artykuł przedstawia analizę procesu transportu rumowiska unoszonego
na tle dynamiki przepływu rzeki Pilicy, pod kątem rozpoznania
procesu zasilania Zbiornika Sulejowskiego materią mineralną i organiczną
z wykorzystaniem metod analizy statystycznej. Metody te
pozwalają na określenie powiązań i zależności pomiędzy wynikami
opisującymi transport rumowiska unoszonego systemem rzecznym
a przepływami niskimi, średnimi oraz wezbraniowymi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wstępna ocena ilości i jakości osadów dennych wydzielonej części zbiornika wodnego "Besko" na rzece Wisłok

Zbiornik „Besko” na rzece Wisłok składa się z dwóch części: z zasadniczej,
na rzece Wisłok (objętość około 11 mln m3) i z bocznej, na rzece Czernisławka –
dopływie Wisłoka (objętość ok. 3 mln m3), która wpada do zbiornika kilkaset metrów
przed zaporą tego zbiornika.
Badaniami objęto boczną część zbiornika, na rzece Czernisławce. Określono
właściwości fizyczne osadów dennych m.in. procentową zawartość części
organicznych oraz ich skład granulometryczny, według metody Prószyńskiego
w dwóch wariantach: z dodatkiem deflokulanta Na2CO3 i bez tego dodatku, wykazując
istotne różnice. Również zbadano właściwości chemiczne: odczyn pH i zawartość
metali ciężkich. Określenie zawartości metali śladowych pozwoliło na
kwalifikację osadów w sześciostopniowej skali wg Kabaty-Pendias, według której
oceniana jest możliwość ich rolniczego wykorzystania. Według wstępnych wyników
osady klasyfikują się do pierwszego i drugiego stopnia zanieczyszczenia chemicznego
gleby, co pozwala na rolnicze ich wykorzystanie i uzupełnianie nimi
pobliskich gruntów uprawnych. Określono również przyrosty osadów w poszczególnych
przekrojach pomiarowych tej części zbiornika, wykazując znaczne różnice
w porównaniu z pomiarami wykonanymi w roku 1987. Ocena ta wykazała, że
w ciągu ostatnich 20 lat przyrost miąższości osadów wyniósł około 1,8 metra
w przekroju najbliższym od zbiornika głównego, a od początku istnienia zbiornika
przyrost ten wyniósł około 3,20 m. Natomiast w przekroju najdalszym od zbiornika
głównego przyrosty te wyniosły odpowiednio około 1,30 m i 2,10 m.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy przeznaczania, na terenach wsi, gruntów rolnych i leśnych na cele inwestycyjne

Autorzy przeanalizowali przepisy prawne i techniczne oraz postępowania administracyjne prowadzone w sprawie wyłączenia gruntów rolnych i leśnych 
z produkcji. Pozwoliło to na wskazanie problemów powstających w trakcie realizacji przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz propozycji ich rozwiązania. 
W publikacji przedstawiono obowiązujące procedury związane ze zmianą przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W pracy zwrócono również uwagę na zmniejszanie się powierzchni gruntów rolnych w Polsce. Kolejnym zagadnieniem opisanym w pracy jest problematyka ustalenia granic konturów klasyfikacyjnych po zakończeniu procesu inwestycyjnego. Zwrócono tu uwagę na konieczność synchronizacji aktów prawnych dotyczących ewidencji gruntów i budynków z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
O poprawności wzorów Błaszczyka na obliczanie opadów miarodajnych

Stosowany powszechnie wzór Błaszczyka z 1954 r. na miarodajne
natężenie opadu jest oparty na niepewnych danych, a przedstawione
podejście rodzi poważne wątpliwości dotyczące poprawności metody.
Należy, oczywiście, mieć na uwadze nie tylko skromność ówczesnej
bazy danych, ale też trudności obliczeniowe, jakie w tych czasach miały
miejsce. Jednakże, niezależnie od tych problemów, nieuzasadnione było
przyjęcie liczby 67 lat jako okresu obserwacji w sytuacji, gdy faktyczna
liczba lat obserwacji wynosiła 37. W konsekwencji, otrzymane wartości
natężeń dla przyjętych prawdopodobieństw przewyższenia były niższe
od wartości uzyskanych w przypadku, gdyby została przyjęta właściwa
długość okresu obserwacji. Drugim istotnym ze względów merytorycznych
punktem krytycznym omawianej pracy jest niezgodny z opisaną
procedurą, a w dodatku błędny, sposób estymacji parametru modelu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Próba zastosowania metody AHP do oceny wpływu zmiany cech nieruchomości gruntowych na ich wartość

Wprowadzenie zasad rynkowych do gospodarki nieruchomościami wymusiło
konieczność ich wartościowania rynkowego. Od tego też czasu obserwujemy
rozwój metodyki wycen, mający na celu jak najlepsze zbliżenie otrzymanego wyniku
do wartości rynkowej, rozumianej jako najbardziej prawdopodobna cena
możliwa do uzyskania na rynku nieruchomości [Ustawa o gospodarce nieruchomościami
1997]. W przypadku niezabudowanych nieruchomości gruntowych najczęściej
stosowanymi metodami wyceny są metody zaliczane do podejścia porównawczego,
w którym wartość nieruchomości określana jest na podstawie cen
transakcyjnych zanotowanych na lokalnym rynku nieruchomości. Wymienione
podejście porównawcze wymaga przeprowadzenia całej procedury szacowania za
każdym razem, gdy następuje zmiana przynajmniej jednej cechy opisującej
przedmiot wyceny. W niniejszej pracy podjęto próbę zastosowania metody hierarchii
analitycznej (The Analytic Hierarchy Process) do oceny wpływu zmiany cech
nieruchomości na ich wartość.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Susze meteorologiczne we Wrocławiu-Swojcu w półroczu ciepłym (IV–IX) w wieloleciu 1964–2006

Suszę meteorologiczną można opisać za pomocą opadów. Wskaźnik, który
klasyfikuje rodzaje suszy meteorologicznej, to wskaźnik opadu (SPI – Standardized
Precipitation Index). W prezentowanej pracy autorzy klasyfikują i charakteryzują
susze występujące w miesiącach półrocza (IV–IX) w wieloleciu 1964–2006
we Wrocławiu-Swojcu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Program badań laboratoryjnych zastosowania bariery elektryczno-elektronicznej do ochrony ichtiofauny

Praca dotyczy przedstawienia programu eksperymentów laboratoryjnych
zastosowania barier elektryczno-elektronicznych wchodzących w skład Elektronicznego
Systemu Odstraszania Ryb do ich ochrony przed negatywnym działaniem
urządzeń hydrotechnicznych. Badania zostaną przeprowadzone w Laboratorium
Hydraulicznym Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu i będą miały na
celu określenie optymalnych parametrów technicznych testowanych urządzeń dla
określonych warunków hydraulicznych w obrębie budowli wodnych. Unijna Dyrektywa
Wodna oraz uregulowania krajowe narzucają wymogi ochrony ryb wód
śródlądowych. Swobodna wędrówka ryb dwuśrodowiskowych w rzekach skanalizowanych
może być realizowana za pomocą modernizacji budowli wodnych polegająca
na budowie przepławek przyjaznych dla środowiska oraz montażu urządzeń
elektryczno-elektronicznych w postaci barier. Wg autorów bariery te powinny
umożliwić wędrówkę ryb w górę i w dół, a ich usytuowanie i konstrukcja powinny
zapewnić łatwiejsze przejście przez przepławki. Publikacja została sfinansowana
ze środków projektu badawczego nr 00029-61535-OR0100002/06 pt. „Badania
skuteczności urządzeń do kierowania zachowaniem się ryb na wlotach do ujęć
wody i przepławek”, realizowanego przez Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu.
Projekt ten jest finansowany przez Unię Europejską oraz budżet państwa
w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego ,,Rybołówstwo i przetwórstwo
ryb 2004–2006”.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ rozwoju gospodarczego na jakość wody powierzchniowej Narwi i jej dopływów w powiecie białostockim

Wody powierzchniowe należą do podstawowych komponentów środowiska
o ogromnym znaczeniu dla gospodarki i warunków bytowania człowieka i innych
organizmów, a jednocześnie szczególnie mocno podatnych na szkodliwe działanie.
Prowadzone badania dotyczą przede wszystkim stworzeniu warunków dla takiego
stymulowania procesów rozwoju, aby w jak najmniejszym stopniu zagrażały one
środowisku naturalnemu. Konieczne jest w związku z tym sukcesywne eliminowanie
procesów i działań gospodarczych szkodliwych dla środowiska i zdrowia
ludzi oraz przyspieszanie procesów rekultywacyjnych i przywracających środowisko
do właściwego stanu, wszędzie tam, gdzie nastąpiła jego degradacja.
Zasadniczym celem pracy jest określenie zmian jakości wód powierzchniowych
związanych z rozwojem gospodarki w powiecie białostockim oraz tworzenie
podstaw do podejmowania działań na rzecz poprawy stanu wód oraz ich
ochrony przed zanieczyszczeniem, powodowanym wpływem sektora bytowokomunalnego
i rolnictwa, ochrony przed zanieczyszczeniami przemysłowymi, zasoleniem
i substancjami szczególnie szkodliwymi dla środowiska. Badania prowadzono
przez trzy lata od 2005 do końca 2007 roku w 12 punktach badawczych.
Badania wody prowadzono pod kątem wskaźników biogennych, tlenowych i fizycznych
według obowiązujących norm i metodyk. Przeprowadzono również badania
dotyczące stanu gospodarki wodno-ściekowej i tempa rozwoju gospodarczego
w powiecie białostockim.
Na podstawie otrzymanych danych zauważono, że wraz ze wzrostem
gospodarczym stopniowo poprawia się jakość ścieków odprowadzonych do wód i jakość wody powierzchniowej, ale nadal istotnym jest inwestowanie w infrastrukturę
wodno-ściekową, jak i poprawę zarządzania gospodarką.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie analizy semiwariancji w oszacowaniu stężenia SO2 w powietrzu atmosferycznym

Cechą charakterystyczną zjawisk zachodzących w powietrzu atmosferycznym
jest istnienie autokorelacji. Dzięki narzędziom geostatystyki
możliwa jest identyfikacja, modelowanie i estymacja stanu skażenia
powietrza atmosferycznego. Zjawisko autokorelacji wykazuje, że wyniki
pomiarów, które sąsiadują ze sobą w czasie i przestrzeni są do siebie
bardziej podobne niż wyniki pomiarów bardziej odległych. Istnienie
autokorelacji czasowych może być podstawą do szacowania wartości pomiarów
sąsiednich. Do badania autokorelacji czasowej stężenia gazów
i aerozoli wykorzystano analizę semiwariancji. Znajomość parametrów
semiwariancji pozwala na użycie najlepszej nieobciążonej liniowo metody
estymacji jaką jest kriging.
W pracy przedstawiono przykład zastosowania analizy semiwariancji
stanu jakościowego powietrza atmosferycznego dla obszaru województwa.
Dokonano oceny autokorelacji przestrzennej i czasowej w województwie
śląskim w oparciu o podstawowe parametry tj. zakres oddziaływania,
próg oraz efekt samorodków. Wyniki analizy semiwariancji przedstawiają
w postaci funkcji liniowej zależność między oddalaniem się punktów
a stopniem ich podobieństwa. Istnienie autokorelacji przestrzennej daje
podstawę do modelowania i estymacji przy użyciu metod stochastycznych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Próba opracowania zależności regionalnych do obliczania parametrów syntetycznego hydrogramu jednostkowego Snydera

W artykule dokonano próby opracowania zależności regionalnych do określenia parametrów w modelu Snydera. Model ten należy do grupy syntetycznych hydrogramów jednostkowych, którego parametry są ustalane w oparciu o charakterystyki zlewni. To stwarza możliwość jego stosowania w zlewniach niekontrolowanych do obliczeń przepływów maksymalnych prawdopodobnych oraz konstruowania fal hipotetycznych. W praktyce model ten jest stosowany powszechnie na świecie, natomiast w Polsce jest on zalecany do praktycznego wykorzystania, jednak z uwagi na brak ustalonych wartości parametrów modelu właściwych dla naszych warunków jego stosowanie jest mało wiarygodne. Optymalizacja parametrów modelu została przeprowadzona dla wybranych epizodów opadodpływ 
w zlewni Rudawy, Kamienicy, Grabinki, Stobnicy, Jasiołki i Wielopolki. Dane hydrologiczne wykorzystane w obliczeniach zostały udostępnione przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie oraz pochodziły z Roczników hydrologicznych dla dorzecza Wisły. Analiza wykazała, że model Snydera bardzo dobrze lub dobrze opisuje obserwowane wezbrania (wartości współczynnika efektywności E wahały się od 68 do 93%). Wykorzystując analizę regresji wielokrotnej opisano wartości parametrów modelu Snydera, które są uzależnione od kształtu zlewni, wyrównanego spadku cieku oraz parametru CN charakteryzującego pokrycie zlewni i przepuszczalność podłoża. Mimo, że wartości współczynnika korelacji wielokrotnej R w opracowanych zależnościach nie są istotne statystycznie, co wynika głównie z ograniczonej liczby danych wykorzystanych w analizie, to opracowane zależności można stosować w praktyce w obliczeniach parametrów modelu Snydera w zlewniach niekontrolowanych. Należy jednak pamiętać o potrzebie dalszych badań nad weryfikacją opracowanych zależności, co potwierdzi zasadność ich stosowania w obszarze Polski.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozwój przedsiębiorczości na obszarach wiejskich województwa warmińsko-mazurskiego

Obszary wiejskie charakteryzują się znacznym zróżnicowaniem pod względem uwarunkowań przyrodniczych oraz społeczno-gospodarczych. Bardzo duży wpływ na obecny kierunek rozwoju obszarów wiejskich miała transformacja systemowa a obecnie członkowstwo Polski w Unii Europejskiej. Artykuł niniejszy stanowi próbę ukazania stanu i tendencji występujących w procesie rozwoju działalności pozarolniczych na obszarach wiejskich województwa warmińsko-mazurskiego w okresie pomiędzy 2000 a 2009 rokiem. Przeprowadzona analiza rozwoju działalności pozarolniczych wskazuje, że potencjał gospodarczy obszarów wiejskich województwa warmińsko-mazurskiego skoncentrowany jest w najwyższym stopniu w gminach sąsiadujących z największymi miastami regionu Olsztynem i Elblągiem. Wysokim potencjałem gospodarczym odznaczają się także gminy o wysokich walorach turystycznych położonych środkowej i wschodniej części województwa oraz wysokim udziale gospodarstw indywidualnych położonych w jego zachodniej części. Najniższa koncentracja podmiotów gospodarki narodowej występuje w części północnej województwa, którą stanowią gminy o niskim poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ wybranych zmian abiotycznych w rejonie łachy żwirowej potoku górskiego na mikrosiedliska makrobezkręgowców dennych

Praca przedstawia wyniki badań nad zasiedleniem mikorosiedlisk
przez makrobezkręgowce denne, prowadzonych w rejonie łachy
bocznej w dolnym biegu potoku Jałowieckiego w Beskidzie Makowskim.
Na podstawie przeprowadzonych pomiarów granulometrycznych oraz
hydrobiologicznych w różnych punktach badawczych w obrębie łachy
korytowej tworzącej się na dnie potoku wyróżniono cztery typy mikrosiedlisk:
typu 1 – usytuowane na grzbietach bystrzyków, które tworzą
głównie żwiry średnio- i gruboziarniste (duże i małe kamienie), typu 2 –
usytuowane w pobliżu dystalnej części łach korytowych lub na linii
brzegowej łach, typu 3 – usytuowane na przeciwległym brzegu w stosunku
do łach korytowych oraz typu 4 – umiejscowione w cieniu
wychodni skalnych lub części proksymalnej łachy korytowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena przydatności warstw tematycznych infrastruktury technicznej dla planowania przestrzennego na poziomie gminy

Celem opracowania jest ocena przydatności warstwy infrastruktury technicznej
w planowaniu przestrzennym gminy Sułoszowa. Założono, że warstwa taka
umożliwi gminie dokładną analizę istniejących warunków wyposażenia w sieci
uzbrojenia terenu, określenie obszarów problemowych oraz przedstawienie oferty
dla potencjalnych inwestorów. W trakcie analizy zastosowania warstwy infrastruktury
technicznej skupiono się na sieciach infrastruktury podziemnej i napowietrznej:
wodnej, gazowej, elektroenergetycznej oraz telekomunikacyjnej. Analizy
przestrzenne wykonano w oparciu o stworzone warstwy systemu informacji
przestrzennej, które mogą zostać wykorzystane przez administrację na poziomie
gminy w procesie zarządzania i gospodarowania przestrzenią. Warstwa uzbrojenia
terenu pozwoliła również na określenie oferty inwestycyjnej gminy poprzez analizę
uzbrojenia oraz istniejącej zabudowy na obszarach terenów produkcyjnych,
składów i magazynów. W pracy zawarty został również wniosek o zróżnicowanie
metod służących do obliczania wskaźników gęstości sieci na jednostkę obszaru.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stateczność zapory ziemnej zbiornika wodnego posadowionej na podłożu gruntów słabych

W programie małej retencji wodnej w województwie dolnośląskim, przewidziano
m.in. budowę zbiornika retencyjnego w Maleszowie na Małej Ślęzie
o pojemności całkowitej 5,60 mln m3. Długość projektowanej zapory wyniesie 338 m,
maksymalna wysokość H = 11,11 m.
W dokumentacji geotechnicznej sporządzonej do potrzeb opracowania koncepcji
projektowej podano, że górne warstwy podłoża głębokości do około 3,0 m
budują lessopodobne gliny pylaste i gliny pylaste zwięzłe w stanie plastycznym
(IL = 0,40), pod którymi zalegają gliny pylaste w stanie twardoplastycznym IL = 0,17.
Na podstawie tych ustaleń autorzy dokumentacji geotechnicznej sformułowali
wniosek, w którym nie zalecają posadowienia zapory na czwartorzędowych
osadach lessopodobnych.
Z badań przedstawionych w dokumentacji geologicznej, opracowanej przy
udziale autorów referatu wynika, że w dnie doliny zalegają holoceńskie namuły
gliniaste, w stanie plastycznym na granicy miękkoplastycznego, z częściami organicznymi
Iom= 5÷10 %. Maksymalna miąższość tych osadów wynosi 9,0 m. Obliczenia
stateczności zapory metodą Felleniusa i Bishopa wykonano przy użyciu
programu autorskiego. Badania stateczności i odkształceń wskazują na możliwość
posadowienia zapory w projektowanym przekroju Małej Ślęzy.
Dla zapewnienia konsolidacji gruntów podłoża nasyp zapory realizować
należałoby w dwóch etapach, w okresie minimum 2-letnim, a w podłożu namułów
wykonać pionowy drenaż, np. w postaci pali piaskowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna