rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Tragedia państwa. Prolegomena do teorii państwa i policentrycznego społeczeństwa

Podstawowe pytania współczesnej teorii państwa i prawa to: Czy współczesne państwo, głęboko zaangażowane w skomplikowane funkcjonowanie społeczeństwa, ciągle stanowi oddzielną i autonomiczną całość?  Czy  zarządza  społeczeństwem,  czy  też  jest  zarządzane  przez  operacyjne  struktury  społeczeństwa? Zachodzące procesy społeczne wskazują na narastanie zjawiska autonomizowania się i dyferencjacji funkcjonalnej systemów społecznych. Jednym z następstw tego procesu jest przekształcanie się nowoczesnych kompleksowych  społeczeństw  w  społeczeństwa  policentryczne.  Podstawy  szczególnego  statusu  Państwa rozpadły się. Państwo nie może być już dłużej postrzegane jako suwerenny podmiot władzy, stojący poza społeczeństwem i ponad nim, którego obowiązkiem jest utrzymanie ładu społecznego i który jednocześnie posiada władzę, umożliwiającą wypełnianie tego obowiązku. Jest ono jednym z wielu elementów zróżnicowanej całości, w najlepszym wypadku – primus inter pares. Oznacza to, że nowoczesne sterowanie rozwoju musi się dokonywać poprzez zdecentralizowane zarządzanie kontekstowe, czyli reﬂeksyjny proces, w którym funkcjonalnie wyodrębnione systemy są sterowane pośrednio, przez ich zmieniające się otoczenie oraz przez wykorzystanie specyﬁcznych dla każdego z tych systemów kodów i programów. Zmianie ulega architektura zaawansowanych cywilizacyjnie społeczeństw, od dominacji konstrukcji hierarchicznych do dominacji struktur heterarchicznych.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Promowanie "dobrego rządzenia" i ukrywanie jego słabości: refleksja nad politycznymi paradygmatami i politycznymi narracjami

Po rozpoznaniu niektórych problemów, które wynikają z posługiwania się niezwykle niejasnym pojęciem „współzarządzania”, autor artykułu proponuje roboczą deﬁnicję tego pojęcia oraz odróżnia „współzarządzanie” od innych sposobów koordynacji aktywności społecznej, prowadzonej w warunkach określonych przez wzajemną współzależność. Wzrost zainteresowania współzarządzaniem jest wyjaśniany stale rosnącą kompleksowością życia społecznego i poszukiwaniem mechanizmów, które pozwalają radzić sobie z nią. Jakkolwiek kompleksowość generuje potrzebę ustanawiania mechanizmów współzarządzania, stoi zarazem na przeszkodzie wspólnemu rządzeniu. W rezultacie powtarzane są nieudane próby rozwiązania problemu, przez promowanie to jednej, to innej z form współzarządzania. Wywołuje to cykle modulowania form i funkcji współzarządzania. Te wysiłki opisane są w artykule jako „metarządzenie”, które także okazuje się zawodne. W tym kontekście są omówione trzy alternatywne sposoby reagowania na cykle niesprawności współzarządzania oraz sformułowana zostaje propozycja takich samoreﬂeksyjnych mechanizmów współzarządzania, które wzmacniają demokratyczne i społecznie kontrolowane podejmowanie decyzji. W zakończeniu autor podkreśla znaczenie „dobrego rządzenia” jako teoretycznego paradygmatu, mimo że jako praktycznopolityczny paradygmat koncept ten może przesłaniać słabości współzarządzania.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Zarządzanie jako teoria: pięć propozycji

Artykuł poświęcony jest rozważaniom nad teoriami rządzenia i zarządzania sprawami publicznymi. Autor poddaje analizie główne podejścia teoretyczne, dla których kategoriami kluczowymi są pojęcia „rządzenie” i „zarządzanie” ulokowane w kontekście działania struktur państwa. Przedstawiono ewolucję pojmowania tych terminów oraz opisano proces autonomizowania się aktorów sieci zarządzania publicznego. Jego istotą jest wzrost możliwości ich oddziaływania na sprawy publiczne oraz rozszerzani się ich grona o podmioty niepubliczne. Autor opisuje zjawisko postępującej erozji dominującej pozycji aktorów państwowych w sieciach zarządzania publicznego.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Odnowa kompetencji organizacyjnych na przykładzie polskich firm postsocjalistycznych w okresie transformacji gospodarczej

Obalenie centralnie sterowanych systemów ekonomicznych w krajach Europy Wschodniej i Środkowej stanowi bezprecedensową sytuację, w której ﬁrmy, rynki oraz systemy społeczne i instytucjonalne znajdują się w trakcie całkowitej rekonstrukcji. Zmiana środowiska zmusza polskie ﬁrmy postsocjalistyczne do szukania strategii i zasad organizacyjnych dostosowanych to radykalnie innego kontekstu społecznoekonomicznego. Na podstawie badania opartego na długookresowym studium przypadku trzech ﬁrm przemysłowych, które przetrwały pierwsza dekadę procesu transformacji gospodarczej, w pracy tej analizujemy, jak polskie ﬁrmy postsocjalistyczne przystosowują się do nowych turbulentnych warunków gospodarki rynkowej, skupiając się w szczególności na tym, jak budują one nowe kompetencje. Zadajemy sobie również dwa dodatkowe pytania: jaka jest rola historii i ścieżki zależności i jak budowanie kompetencji współewoluuje wraz ze zmieniającym się otoczeniem. Analiza wynikowa badania, przeprowadzona zgodnie z metodologią zaproponowaną przez Hubermana i Milesa (1991), obejmuje role aktorów w budowie kompetencji, procesy budowy kompetencji oraz siły napędowe budowania kompetencji. Niniejsze studium przypadku pokazuje, że zdolność regulacji stanowi podstawowy składnik dynamicznych zdolności i czynnik pośredniczący w tworzeniu nowych kompetencji. Dlatego w kontekście poprzełomowej dekonstrukcji strategiczna odnowa wymaga pojawienia się nowych procesów regulacji opartych na głęboko zmodyﬁkowanych systemach znaczenia, dominacji i legitymizacji (Giddens 
1987). Sugerujemy, że wnioski te można rozszerzyć na inne poprzełomowe sytuacje, odznaczające się gwałtowną zmianą środowiska.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ewaluacja i wskaźniki w cyklu planowania i realizacji polityk publicznych

Celem  artykułu  jest  przedstawienie  funkcji  ewaluacji  i  wskaźników  w  cyklu  polityk  publicznych  oraz  omówienie problemów związanych z realizacją tych funkcji. W szczególności uwzględniono fazę oceny i planowania polityk oraz omówiono funkcje pomiaru efektów programów przy pomocy wskaźników jako kluczowej funkcji ewaluacji. W pierwszej części artykułu opisano szczegółowo funkcje diagnozy, wskaźników i ewaluacji w cyklu polityk publicznych. W drugiej części zaprezentowano ewaluację i wykorzystanie wskaźników na etapie oceny zakończonych projektów. W tej części rozważań omówiono również koncepcję ewaluacji opartą o teorię programu oraz znaczenie pomiaru efektu netto dla zidentyﬁkowania przyczynowego oddziaływania interwencji. Autorzy stoją na stanowisku, że należy traktować jako rezultaty wszystkie zamierzone konsekwencje interwencji (programu, polityki) dla bezpośrednich grup (układów) docelowych, niezależnie od tego, czy występują natychmiast, czy po pewnym czasie od interwencji; jako oddziaływania należy traktować zamierzone i niezamierzone skutki interwencji dla szerszego układu, w którym wystąpił problem wymagający interwencji (Komisja Europejska traktuje odłożone w czasie rezultaty jako oddziaływanie). Wskazano trudności wiążące się z pomiarem oddziaływania interwencji, a jednocześnie podkreślono, że uzyskanie wymiernego rezultatu jest warunkiem koniecznym oczekiwania, że interwencja miała swoje oddziaływanie. W części trzeciej poddano dyskusji rolę wskaźników i ewaluacji w planowaniu polityk publicznych. Szczególną uwagę zwrócono na właściwe deﬁniowanie celów w procesie programowania polityk oraz wagę ustalenia dobrych wskaźników. Położono nacisk na różnice w sposobie ujęcia celów jako ogólnych zamiarów i wizji, precyzyjnie ujętych zamierzonych efektów działań i zaplanowanych wartości przyjętych wskaźników tych efektów. Przedstawiono problemy z ustalaniem wartości wskaźników oraz związków występujących pomiędzy pomiarem produktów, rezultatów i oddziaływania interwencji. 
Autorzy podkreślają w artykule, że ewaluacja i wskaźniki mogą być użytecznym narzędziem prowadzenia polityk publicznych, ale zastosowanie ich w praktyce wymaga poradzenia sobie z omówionymi w tekście problemami.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Fakty i mity rozwoju regionalnego

Przedmiotem artykułu jest krytyczna dyskusja z kilkoma szeroko podzielanymi poglądami na temat rozwoju regionalnego oraz możliwości jego stymulowania przez politykę regionalną. Przedstawiono argumentację, iż w obecnej fazie rozwoju nie jest możliwe – a więc i nie jest celowe – dążenie do wyrównywania różnic międzyregionalnych, co powinno prowadzić do nowego ujęcia polityki spójności UE. Nie jest skuteczne opieranie rozwoju regionów słabo rozwiniętych wyłącznie na napływie środków zewnętrznych, w tym związanych z budową infrastruktury, a szczególnie infrastruktury związanej z organizowaniem okazjonalnych imprez (wystaw, mistrzostw sportowych). Analizie poddano jeden z częściej stosowanych modeli ewaluacji ex ante – model HERMIN.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kultura, instytucje, władza: ciągłość i zmiana porządku instytucjonalnego

Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób użycie kategorii kulturowych w analizie władzy i konfliktu umożliwia wyjaśnienie ciągłości i zmiany porządku instytucjonalnego. Dzięki odniesieniu kategorii kultury do grupowego wymiaru życia społecznego można analizować funkcjonowanie instytucji w trzech wzajemnie oddziaływujących na siebie sferach: tożsamościowo-legitymizacyjnej (symbolika, narracje, mity), aksjonormatywnej (normy i wartości) i sferze kompetencji kulturowych (schematy percepcji i działania). Grupy, frakcje, zbiorowości: (1) walczą o narzucenie jako obowiązujących własnych kompetencji kulturowych, wykorzystując w tym celu między innymi sferę aksjonormatywną i legitymizacyjną, dzięki czemu maksymalizują korzyści własne; (2) walczą o wprowadzenie własnych norm i wartości jako obowiązujących, dzięki czemu zwiększają dystrybucyjną przewagę własnej grupy nad innymi grupami, jeśli chodzi o dostęp do kluczowych pozycji i zasobów; wreszcie (3) podtrzymują odrębność i tożsamość, dzięki czemu mogą realizować władzę w dwóch poprzednich wymiarach. W artykule przedstawiono empiryczne przykłady tego typu napięć i konfliktów oraz ich konsekwencje dla ciągłości zmiany porządku instytucjonalnego.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Skutki ekspansji fiskalnej w warunkach stóp procentowych bliskich zera

W niniejszym artykule analizujemy skutki ekspansji fiskalnej w warunkach zerowych stóp procentowych. W analizie posiłkujemy się nowym keynesowskim schematem analitycznym, który jest standardowo wykorzystywany przez banki centralne. Służy on nam do przypomnienia, że uznanie polityki pieniężnej za niezdolną do szybkiego domknięcia ujemnej luki popytowej wymaga przyjęcia założenia o braku chęci lub zdolności banku centralnego do zobowiązania się do utrzymywania, po ustąpieniu zaburzenia obniżającego naturalną stopę procentową lub nasilającego frykcje na rynkach finansowych, realnej stopy procentowej poniżej naturalnej stopy przez odpowiednio długi okres lub odpowiednio wyraźnie. Tak rozumiana nieskuteczność polityki pieniężnej w pobudzaniu łącznego popytu jest przejściowa i może wystąpić w szczególności wtedy, gdy zaburzenie obniżające naturalną stopę procentową lub nasilające frykcje na rynkach finansowych jest nie tylko duże, ale i uporczywe. Następnie przedstawiamy jej implikacje dla skuteczności ekspansji fiskalnej. Uporczywość zaburzenia, będąca źródłem nieskuteczności polityki pieniężnej, zmniejsza szanse na efektywność ekspansji fiskalnej. Na tym tle zarysowujemy pułapkę, w której może się znaleźć gospodarka, jeśli ekspansja fiskalna w warunkach zerowych stóp procentowych okaże się nieskuteczna. Pokazujemy, że może ona, zamiast -jak często się argumentuje - wydobywać gospodarkę ze stanu z niską aktywnością gospodarczą i stopami procentowymi bliskimi zera, utrwalać go.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Miasta wiedzy w kreowaniu konkurencyjności i spójności terytorialnej

Przedmiotem rozważań w tym artykule są nowe interpretacje przekształceń struktur miejskich: od przestrzeni funkcjonalnej do przestrzeni kreatywnej. Omówiono symptomy metropolizacji miast polskich ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy jako tworzywa urbanizacji w regionach innowacyjnych. Przeanalizowano rolę miast wiedzy w europejskich dokumentach spójności społecznej, gospodarczej, a zwłaszcza terytorialnej. Pozwala to wysnuć wniosek, że polskie miasta mają dużą szansę wykorzystywania instrumentów wsparcia do wzmocnienia trwałej pozycji konkurencyjnej w europejskiej przestrzeni wiedzy.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ekonomia kosztów transakcyjnych: naturalne etapy rozwoju

Program badawczy, w którym uczestniczę wraz innymi przedstawicielami świata nauki, bywa nazywany ekonomią zarządzania, ekonomią organizacji lub ekonomią kosztów transakcyjnych. W części pierwszej wyjaśniam, że rządzenie (governance) stanowi koncepcję nadrzędną, natomiast ekonomia kosztów transakcyjnych jest środkiem, za pomocą którego można zoperacjonalizować pojęcie organizacji. Do uczestnictwa w badaniach w tej dziedzinie zainspirowało mnie pytanie sformułowane po raz pierwszy przez Ronalda Coase’a w 1937 r.: jakie czynniki decydują o tym, kiedy firma produkuje dany towar lub usługę we własnym zakresie, a kiedy nabywa je od niezależnych jednostek funkcjonujących na rynku? W części drugiej nawiązuję do swojego artykułu zatytułowanego „The Vertical Integration of Production” [Pionowa integracja produkcji]. Od chwili jego publikacji w 1971 r. dokonałem w tym obszarze pewnych postępów i zachęciłem innych naukowców do badań, które w pewnej chwili zaczęto nazywać ekonomią kosztów transakcyjnych. Podstawy ekonomii kosztów transakcyjnych przedstawiam w rozdziale trzecim. Zagadki i wyzwania, które wymagały „doprowadzenia do końca logiki efektywnego rządzenia” przedstawiam krótko w części czwartej. Wystąpienie kończy się krótkimi wnioskami.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Lingwistyka a współczesne paradygmaty nauki

W artykule autor dokonuje przeglądu, mającego w przeważającej części charakter historyczny, paradygmatów nauki języku, osadzając je w modularnym myśleniu o formowaniu wiedzy społecznej, którego ważnym elementem jest formowanie języka komunikacji społecznej. Refleksja nad językiem, będąca przedmiotem badań lingwistyki, od momentu jej powstania, wpływała nie tylko na opis struktur i desygnatów językowych, lecz także nadawała im pewne funkcje normatywne. Znaczenie nauki o języku wzrasta, gdy uświadomimy sobie, że każda wiedza jest tworzona, komunikowana i przechowywana w jakimś języku, który bada się w różnorakich ujęciach lingwistycznych. Punktem wyjścia publikacji są paradygmaty nauki, ujęte w teorie rewolucji naukowych Thomasa Kuhna. W rozwo- badań nad językiem można wyróżnić cztery takie paradygmaty: tradycyjny - indukcjonistyczny, weryfikacjonistycz- ny- strukturalny, falsyfikacjonistyczny - gramatykę generatywną oraz kognitywny. Wraz z rozwojem lingwistyki daje się zaobserwować silne dążenie do objęcia nią innych nauk, w szczególności nauk społecznych. Współcześnie, w nauce o języku możemy odnaleźć elementy wielu paradygmatów. Ta złożoność utrudnia precyzyjne wskazanie paradygmatu, który wedle Kuhnowskiej wersji rozwoju nauki, determinowałby jej funkcje i zadania. Nie przekreśla ona jednak, nawet wzmacnia, znaczenie nauki o języku, jako ważnym czynniku kreowania wiedzy społecznej, którą następnie jest stanie komunikować oraz przechowywać.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Niezamierzone efekty działań ludzkich, czyli o tym, czy może się udać reforma systemu szkolnictwa wyższego

Artykuł ten stanowi polemikę, a zarazem uzupełnienie artykułów: prof. J. Hausnera oraz prof. J. Górniaka opublikowanych w niniejszym tomie Zarządzania Publicznego. Autor próbuje w nim nakreślić własną perspektywę w procesie rozwiązywania dylematów związanych z wolnością/determinizmem działania ludzkiego, złożonością świata społecznego, a co za tym idzie - ograniczonością teorii socjologicznych oraz współkreowaniem rzeczywistości społecznej w procesie jej poznawania. Postawione w artykule tezy są egzemplifikowane za pomocą przykładów z dziedziny socjologii edukacji, w tym głównie związanych z reformowaniem systemu szkolnictwa wyższego. Autor w artykule stawia dwa pytania praktyczne: (1) pytanie dotyczące sfery poznawczej: czy możliwe jest projektowanie polityki opartej na dowodach (evidence-based) w obszarze szkolnictwa wyższego?; (2) pytanie dotyczące sfery działania: czy możliwe jest skuteczne wdrażanie polityk edukacyjnych, w tym przede wszystkim prorównościowych, skoro jak dotąd znaczna część reform edukacyjnych kończyła się mniej łub bardziej spektakularną klęską?

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Prawne uwarunkowania efektywności planów zagospodarowania przestrzennego w Polsce

Planowanie przestrzenne w Polsce nie służy porządkowaniu działań podmiotów publicznych i prywatnych w przestrzeni. Rozstrzygnięcia podejmowane w aktach prawnych planowania przestrzennego, na które składają się akty planowania ogólnego i specjalistycznego, nie są związane z zasobami finansowymi sektora publicznego i prywatnego; nie gwarantują one, że zagospodarowanie terenu odbywać się będzie zgodnie z wymogami planu w określonym czasie. Proces planistyczny nie służy, wbrew głoszonym doktrynalnym deklaracjom, wyważaniu całości praw i obowiązków w korzystaniu z przestrzeni podmiotów prywatnych i publicznych.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Organizacja jako podmiot

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników analiz podejść metodologicznych, w których traktuje się organizację jak podmiot. Autor, podkreślając ograniczenia takiego zabiegu, prezentuje odpowiednie przykłady pozwalające na przyjęcie tezy postawionej w tytule. Tekst kończy krytyczna ocena i zestawienie uzasadnionych sytuacji traktowania organizacji jak podmiotu.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Evidence-based policy - nowa koncepcja dotykająca starych problemów

Artykuł prezentuje genezę i podstawowe założenia polityk opartych na dowodach, czyi i evidence-based policy (EBP), wprowadza krótką analizę tego nurtu i wskazuje kluczowe słabości takiego podejścia. W analizie wykorzystano m.in. ujęcie: "byt, poznanie, działanie", wspólne dla wielu referatów prezentowanych na seminarium "Koło Krakowskie". Nurt EBP jest mocno inspirowany trendami we współczesnej medycynie i stał się popularny głównie dzięki wypowiedzi Tony ego Blaira. Niestety jest wiele argumentów pokazujących, jak trudno wykorzystywać wyniki badań naukowych w kształtowaniu polityk publicznych. Istnieje też ryzyko, że takie podejście doprowadzi do nadużyć, a nawet długookresowego wykrzywienia systemu bodźców wśród naukowców. Mimo że większość prezentowanych trudności nie została do tej pory zaadresowana w sposób bezpośredni przez koncepcję EBP, to niewątpliwie potencjał tego podejścia jest duży, zwłaszcza w kontekście coraz liczniejszych historii sukcesu.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Zagadnienie sprawiedliwości w procesie reform gospodarczych oraz konsolidacji młodych demokracji

Celem artykułu jest omówienie kwestii wartości, jaką może stanowić sprawiedliwość społeczna dla koniecznych reform oraz skutecznej konsolidacji młodych demokracji, powstałych na gruzach systemów totalitarnych czy autorytarnych. Szło będzie także o ustalenie, co z tego powinno wynikać dla twórców nowych, demokratycznych już, instytucji i dla konstytucyjnego (lub szerzej - instytucjonalnego) projektowania.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Struktura ryzyk w reformie wybranych elementów polityki rynku pracy

Tekst ma charakter analizy reformy polityki rynku pracy, która jest wdrażana w Polsce od połowy 2014 r. Autor koncentruje się na związanej z nią strukturze ryzyk, zwłaszcza ryzyk widocznych w tej części reformy, która zakłada powierzenie prywatnym kontraktorom (agencjom zatrudnienia) produkcji usług aktywizacji zawodowej dla długoterminowo bezrobotnych.
Autor wyróżnia tradycyjne ryzyka występujące w tego typu reformach, spotykane w wielu krajach, które wdrażają je już od wielu lat. Należą do nich: creaming („spijanie śmietanki), parking („parkowanie” bezrobotnych) i gaming („ogrywanie” regulacji prawnych). Siła oddziaływania powyższych ryzyk warunkowana jest tym, jak skonstruowane zostały quasi-rynki, na których działają kontraktorzy.
Autor stawia tezę, iż powodzenie reformy w Polsce zależy od opanowania – trudnych z natury – umiejętności zarządzania powyższymi ryzykami. Wskazuje na trudności wynikające między innymi z przyjętego modelu quasi-rynku, ale także z funkcjonującego u nas modelu zarządzania publicznego w obrębie polityki rynku pracy.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Analiza interesariuszy zewnętrznych szkół wyższych – identyfikacja i ocena ich znaczenia przez szkoły wyższe

W artykule podjęto problematykę relacji szkół wyższych w Polsce z otoczeniem. Głównym jego celem jest identyfikacja interesariuszy zewnętrznych szkół wyższych oraz określenie znaczenia, jakie nadają im te szkoły. Dla realizacji tych zamierzeń przeprowadzono analizę literatury przedmiotu a także badanie ankietowe wśród rektorów szkół wyższych. W świetle zaprezentowanych wyników można stwierdzić, że szkoły te status interesariusza przypisują wielu podmiotom ze swojego otoczenia. Ocena znaczenia, jakie im nadają, pozwoliła na stworzenie mapy interesariuszy szkół wyższych przez wyodrębnienie grup interesariuszy strategicznych, ważnych i pozostałych.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Sprawne państwo − różnorodność znaczeń w różnych krajach

We wszelkich opracowaniach z zakresu dobrego rządzenia zakłada się, że istnieje jeden jedynie słuszny model sprawnego państwa. Wpływa on izomorficznie na rozwój państw, których rządy są skłaniane do przyjęcia tego jedynego podejścia na rzecz osiągnięcia celu. W poniższym artykule kwestionuję tezę, że taki jedynie słuszny model w ogóle istnieje, uznając, że nawet nie przybliża nas on do tego, czym jest tzw. sprawne państwo. Państwa to bardzo zróżnicowane organizmy i struktury, nawet jeśli zwykliśmy określać je mianem modelowych. Mój wniosek oparty jest na badaniach praktyk zarządzania finansami publicznymi zarówno w krajach OECD, jak i państwach spoza tej organizacji. Badania ukazują, że sprawne państwo wcale nie musi charakteryzować się lepszymi praktykami zarządzania wynikającymi z wdrożenia "jedynie słusznego" modelu. Dobre zarządzanie finansami publicznymi w każdym kraju oznacza co innego. Konkluzją artykułu jest stwierdzenie, że model dobrego rządzenia umożliwia wyłącznie dostęp do swoistego "menu", a rozwój społeczeństwa należy badać, zadając sobie pytanie, dlaczego różne państwa wybierają z owego "menu" różne pozycje.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości