rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Znaczenie Sojuszu Północnoatlantyckiego  w umacnianiu bezpieczeństwa na wschodniej flance NATO

Celem tekstu jest ocena i analiza działań podjętych przez Sojusz Północnoatlantycki w zakresie wzmacniania bezpieczeństwa na wschodniej flance NATO. Punkt wyjścia do prowadzonych badań stanowi imperialna postawa Federacji Rosyjskiej, która poprzez destabilizację sytuacji w Gruzji i na Ukrainie skutecznie hamuje prozachodnie ambicje państw „bliskiej zagranicy”. Celem działania Rosji jest chęć odzyskania utraconej strefy wpływów oraz statusu światowego mocarstwa. Przedmiotowa analiza obejmuje okres od szczytu NATO w Newport w 2014 r. i przyjęcia przez przywódców państw NATO „Planu Gotowości Sojuszu” (Readiness action plan) – jako doraźnej formy wzmocnienia wschodniej flanki NATO, a kończy się szczytem NATO w Brukseli w 2018 r. i zapowiedzią utworzenia inicjatywy „4 x 30”. Na ważność i aktualność tematu wpływa fakt, iż Rzeczpospolita Polska jest krajem flankowym NATO, a działania destabilizacyjne w pobliżu jej granic jednoznacznie wskazują na deficyt bezpieczeństwa w pobliżu granic Polski.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Kształt i problemy polityki cyberbezpieczeństwa ASEAN

Postępująca cyfryzacja życia w Azji Południowo-Wschodniej niesie ze sobą nowe wyzwania dla lokalnych procesów integracyjnych skupionych głównie wokół organizacji ASEAN. Państwa wspólnoty stoją obecnie przed szeregiem problemów związanych z wypracowaniem spójnego podejścia wobec problematyki zagrożeń pochodzących z cyberprzestrzeni oraz eliminacji negatywnych skutków występowania pomiędzy nimi przepaści cyfrowej (digital gap). Cyberprzestrzeń tradycyjnie postrzegana jest przez liderów ASEAN przez pryzmat jej znaczenia dla rozwoju wspólnej gospodarki, dlatego większość działań inicjowanych na szczeblu wspólnotowym służy ochronie tego newralgicznego sektora. Artykuł prezentuje instytucjonalne i prawne mechanizmy, które ASEAN stara się jak dotąd wprowadzać i wykorzystywać w kreowaniu zrębów wspólnej polityki cyberbezpieczeństwa. Proces ten powoli, lecz stopniowo narasta niezależnie od zróżnicowania państw w ich potencjale technologicznym, dostępnych zasobach finansowych czy też odmiennych priorytetach wobec polityki cybernetycznej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Koncepcja działań sieciocentrycznych – droga do sieciocentryczności

Celem artykułu jest przybliżenie problematyki sieciocentryczności, która funkcjonuje na gruncie militarnym i charakteryzuje współczesne pola walki. Rozważania, z uwagi na obszerność zagadnienia, podzielone zostały na dwie części. Część pierwsza zawarta w niniejszym artykule, wprowadza do tematyki sieciocentryczności i analizuje wpływ rozwoju cywilizacyjnego i technologicznego na powstanie koncepcji działań sieciocentrycznych. Stanowi ponadto próbę zdefiniowania pojęć zogniskowanych wokół tej tematyki i ukazania genezy powstania koncepcji. W części drugiej, stanowiącej odrębny artykuł, zostaną omówione szczegółowe, praktyczne zagadnienia związane z istotą, metodami i technikami działalności sieciocentrycznej oraz pojęcie ,,wojny sieciocentrycznej’’.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Australijsko-chińskie stosunki gospodarcze w drugiej dekadzie XXI wieku  a bezpieczeństwo ekonomiczne Australii

Przedmiotem analizy są strategiczne uwarunkowania australijsko-chińskich stosunków gospodarczych w drugiej dekadzie XXI wieku. Celem artykułu jest przedstawienie i ocena tych stosunków w perspektywie strategicznych priorytetów Australii w zakresie bezpieczeństwa i rozwoju. W artykule omówiono australijsko-chińską współpracę handlową, postawę rządu Australii wobec kluczowych międzynarodowych projektów prezydenta Xi Jinpinga, inwestycje bezpośrednie chińskich przedsiębiorstw w Australii oraz inne aspekty współpracy gospodarczej między państwami. Zagadnienia te analizowane są w kontekście bezpieczeństwa ekonomicznego Australii. Główną tezą artykułu jest stwierdzenie, że w drugiej dekadzie XXI wieku Chiny są dla Australii głównym partnerem gospodarczym i w kolejnych latach nie powinno dojść do zmiany tej sytuacji. Australijsko-chińskie stosunki gospodarcze dynamicznie się rozwijają mimo wzrastających obaw rządu i społeczeństwa Australii o szczerość intencji w polityce rosnącego w siłę Państwa Środka. Canberra zacieśnia współpracę gospodarczą z Chinami również mimo narastających napięć między Pekinem a Waszyngtonem, z którym związana jest sojuszem wojskowym. Australii zależy, aby zelżały napięcia w regionie Azji i Pacyfiku, ponieważ stabilność regionu jest szczególnie ważna z punktu widzenia jej długofalowego rozwoju gospodarczego. Australia powinna jednak w większym stopniu rozwijać współpracę gospodarczą również z innymi partnerami, aby nie uzależniać się ekonomicznie od Chin, których polityka nie jest w pełni transparentna. 
 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Budowa bezpieczeństwa dla Europy Zachodniej w oparciu o państwa skandynawskie do połowy lat 50 XX wieku (cz. II)

Procesy wzajemnego wpływania na siebie przez państwa w stosunkach międzynarodowych są zjawiskiem powszechnym. Na kartach historii przybierały one różne formy, począwszy od pokojowego współzawodnictwa, skończywszy na walce zbrojnej. Niestety w tej walce o wpływy istnieje twardy podział na państwa dominujące i podporządkowane. Bardzo często występuje w takim układzie zjawisko satelizacji lub klientelizacji, które niestety dość znacznie ogranicza słabym państwom niezależność i swobodę działania. Artykuł opisuje proces budowy bezpieczeństwa w Europie Zachodniej w oparciu o państwa skandynawskie do połowy lat 50 XX wieku. Autorzy koncentrują się na ukazaniu jak istotnym ogniwem bezpieczeństwa dla regionu Morza Bałtyckiego jak i Europy Zachodniej były państwa skandynawskie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Budowa bezpieczeństwa dla Europy Zachodniej w oparciu o państwa skandynawskie do połowy lat 50 XX wieku (cz. I)

Procesy wzajemnego wpływania na siebie przez państwa w stosunkach międzynarodowych są zjawiskiem powszechnym. Na kartach historii przybierały one różne formy, począwszy od pokojowego współzawodnictwa, skończywszy na walce zbrojnej. Niestety w tej walce o wpływy istnieje twardy podział na państwa dominujące i podporządkowane. Bardzo często występuje w takim układzie zjawisko satelizacji lub klientelizacji, które niestety dość znacznie ogranicza słabym państwom niezależność i swobodę działania. Artykuł opisuje proces budowy bezpieczeństwa w Europie Zachodniej w oparciu o państwa skandynawskie do połowy lat 50 XX wieku. Autorzy koncentrują się na ukazaniu jak istotnym ogniwem bezpieczeństwa dla regionu Morza Bałtyckiego jak i Europy Zachodniej były państwa skandynawskie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Kierunki badań w światowych studiach nad bezpieczeństwem

Artykuł przedstawia autorskie wyniki analizy zawartości globalnych czasopism naukowych 1998-2018, dokonanej podczas kwerendy na potrzeby kilku projektów badawczych. Tekst składa się z kilku części. W części pierwszej analizowany jest światowy rynek czasopism w obszarze studiów nad bezpieczeństwem (security studies), w części drugiej przedstawione są przekrojowe wyniki analizy treści, w części trzeciej zaprezentowana będzie autorska refleksja nad tymi wynikami. W podsumowaniu autor przedstawia wnioski w zakresie rozwoju studiów nad bezpieczeństwem w polskim kontekście.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Clausewitz w Wietnamie. Dlaczego komuniści przegrywając bitwy wygrali wojnę?

Celem artykułu jest wyjaśnienie sukcesu wietnamskich komunistów w wojnach z siłami francuskimi, a następnie amerykańskimi w kategoriach strategicznych. Teza postawiona w artykule zakłada, że wietnamscy rewolucjoniści lepiej niż ich przeciwnicy rozumieli annały strategii wojskowej i politycznej, ponieważ wietnamscy dowódcy za pośrednictwem tradycji marksistowskiej przyswoili zasady prowadzenia wojen wyłożone przez pruskiego generała Carla von Clausewitza. Tymczasem w tradycji amerykańskiej aż do zakończenia konfliktu w Wietnamie myśl Clausewitza, na czele z tezą o wzajemnych powiązaniach wojny i polityki odgrywała niewielką rolę w edukacji twórców amerykańskiej strategii, co prowadziło do tego, że nie potrafili zrozumieć oni przyczyn swojej porażki. Dlatego lepsze przygotowanie strategiczne, w połączeniu z zapleczem materialnym i sytuacją geopolityczną zadecydowały o tym, że zwycięstwa wietnamskich komunistów nie były przypadkiem.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Rada Bezpieczeństwa ONZ a zmiany klimatu

Autorka analizuje role i mandat Rady Bezpieczeństwa w odniesieniu do zmian klimatu. Zmiany te zaczęto postrzegać jako zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa na świecie. Ten ostatni termin ewoluował i obecnie obejmuje nie tylko konflikty zbrojne lub naruszenia praw człowieka, ale także zmiany klimatu lub epidemię HIV/AIDS lub wirusa Eboli. W artykule analizie poddano przede wszystkim rezolucje Rady Bezpieczeństwa dotyczące zmian klimatu jako zagrożenia dla pokoju i bezpieczeństwa na świecie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Aktualne problemy międzynarodowego prawa kosmicznego – wybrane zagadnienia

Międzynarodowe prawo kosmiczne, po latach stagnacji, staje przed nowymi wyzwaniami. Kolonizacja ciał niebieskich, górnictwo księżycowe i inna działalność ludzka w przestrzeni kosmicznej powodują zwrócenie uwagi na delimitację tejże przestrzeni. Uwagi wymaga również udział podmiotów sektora prywatnego w podboju kosmosu. Wymagać to będzie przygotowania ram prawnych dla osób fizycznych i prawnych w prawie ze swej natury przynależącego do działu publicznego a nie prywatnego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Znaczenie nowoczesnych technologii dla bezpieczeństwa

Gwałtowny postęp technologiczny jaki dokona się w ciągu dwóch najbliższych dekad, zrewolucjonizuje warunki życia ludzi na ziemi. Będzie miał on również swoje konsekwencje dla bezpieczeństwa globalnego. Celem artykułu jest zidentyfikowanie przeobrażeń jakie dokonają się w sferze nowoczesnych technologii oraz dokonanie oceny ich wpływu na bezpieczeństwo. W artykule przedstawiono jaki wpływ na życie ludzi będzie miała sztuczna inteligencja oraz zidentyfikowano wyzwania i zagrożenia dla ich bezpieczeństwa. Wyjaśniono jakie konsekwencje niesie ze sobą postęp w sferze biotechnologii i w jaki sposób będą one wpływać na prowadzenie walki zbrojnej. Dokonano oceny przeobrażeń jakie dokonają się w sferze nanotechnologii oraz ich znaczenie dla prowadzenia działań militarnych i zapewniania bezpieczeństwa.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Pojednanie narodowe pod presją zamachów – złudne nadzieje na przełom w Afganistanie w pierwszym kwartale 2018 roku

Celem artykułu jest przedstawienie okoliczności zgłoszenia przez rząd prezydenta Aszrafa Ghaniego inicjatywy pokojowej i ocena perspektyw dla jej realizacji. Zarówno władze Afganistanu jak i Stanów Zjednoczonych, zdają sobie sprawę, że zakończenie wieloletniego konfliktu zbrojnego możliwe jest tylko dzięki skutecznie przeprowadzonemu programowi pojednania narodowego. Działania o charakterze zbrojnym mają nie tylko zwiększyć poziom bezpieczeństwa, ale także wzmocnić pozycję negocjacyjną afgańskiego rządu. Na drodze do pojednania stoi jednak wiele przeszkód, w tym przede wszystkich nieustanne ataki terrorystyczne przeprowadzane przez zbrojną opozycję. Główną tezą artykułu jest stwierdzenie, że osiągnięcie pojednania narodowego w Afganistanie to niezwykle trudny i złożony proces, w związku z tym nie należy oczekiwać, że zgłoszona na początku 2018 r. inicjatywa pokojowa szybko przyniesie pozytywne rezultaty.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Indyjska rozbudowa morskich zdolności obronnych. Przypadek Andamanów i Nikobarów

O indyjskim Połączonym Dowództwie Andamanów i Nikobarów (ang. Andaman and Nicobar Command) światowa opinia publiczna dowiedziała się po zaginięciu w marcu 2014 roku malezyjskiego samolotu komunikacyjnego (lot 370). Wtedy to przez agencyjne serwisy przemknęła informacja, że całością niebagatelnych sił indyjskich wydzielonych do akcji poszukiwawczej (sześć okrętów, trzy jednostki Straży Wybrzeża, cztery samoloty, w tym najnowocześniejsze indyjskie morskie maszyny patrolowe Boeing P-8I Neptune i kilka śmigłowców Mi-8) prowadzonej na rozległych akwenach południowo-wschodniej części Oceanu Indyjskiego Surface dowodzi właśnie Commander-in-Chief Andaman and Nicobar Command (czyli Dowódca Andamanów i Nikobarów, CICNAC). Dla większości odbiorców wiadomość ta nie miała zgoła żadnego znaczenia, gdyż świat frapował się losem zaginionej maszyny i jej pasażerów, w związku z czym nie wywołała żadnego echa. Z kolei profesjonaliści zajmujący się sytuacją polityczno-wojskową basenu Oceanu Indyjskiego zaskoczeni nią nie byli, gdyż już od kilkunastu lat obserwowali (i obserwują) konsekwentne i uporczywe wysiłki Indii ukierunkowane na rozbudowę potencjału wojskowego w rejonie owych grup wysp.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
W kierunku ponadregionalnego mocarstwa. Zagraniczne instalacje wojskowe Marynarki Wojennej Republiki Indii

W okresie zimnej wojny posiadanie baz wojskowych poza granicami było jednym z oznak mocarstwowości państwa, bądź też pretendowania przez nie do roli przynajmniej regionalnej potęgi. Instalacje wojskowe na granicą były z jednej strony soczewką, w której koncentrowały się najważniejsze trendy światowej polityki z drugiej zaś niezwykle dokładnie odbijającym je zwierciadłem, w na swój sposób także fenomenem uwiarygadniającym bądź falsyfikującym międzynarodowe prognozy. W latach dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku, na fali euforii wywołanej zwycięstwem Zachodu w rywalizacji z blokiem komunistycznym wzniosła się, wykreowana przez zdolnego publicystę strojącego się w szaty proroka geopolityki, ułuda „końca historii”. Stan ów oznaczać miał stan globalnego pokoju, zbudowanego na fundamencie wolnego rynku w płaszczyźnie ekonomicznej i liberalnej demokracji modelu euroatlantyckiego w sferze politycznej. Gdy tak zdefiniowany „raj” zdawał się znajdować zaledwie o krok odrzucono, jako zbyteczną, anachroniczną i obciążającą, dużą część zimnowojennego szafarzu, w tym przywiązanie do idei posiadania w różnych miejscach globu punktów militarnego zaczepienia tudzież projekcji siły. Błędu tego nie popełniły Indie. Państwo to sukcesywnie rozbudowuje sieć swoich instalacji wojskowych poza granicami. Służbą wiodącą w tej materii jest marynarka wojenna. W artykule omówiono indyjskie bazy i placówki morskie poza granicami. Autor skoncentrował się na ich genezie i bieżącym znaczeniu, sygnalizując jednocześnie ich wpływ na regionalną równowagę sił.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Chińska strategia A2/AD. Polityczne implikacje dla bezpieczeństwa w przestrzeni kosmicznej

Niniejszy artykuł ma za zadanie pokrótce scharakteryzować jeden z podstawowych elementów chińskiej strategii ograniczania militarnej dominacji USA, ze szczególnym uwzględnieniem roli systemów kosmicznych. W najbardziej ogólnych kategoriach omawia więc amerykańską strategię militarną; a następnie opisuje chińską koncepcję A2/AD jako asymetryczną odpowiedź na amerykańską przewagę. Szczególną uwagę zwracamy na ograniczenia tej koncepcji i rolę systemów kosmicznych w ich przezwyciężaniu. I wreszcie omawiamy niektóre polityczne konsekwencje powyższego, które mogą oddziaływać na stan bezpieczeństwa kosmicznego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Parlamenty narodowe w Europie i ich uprawnienia w zakresie operacji międzynarodowych. Przypadek Niemiec

Uprawnienia tych parlamentów narodowych, które dysponują możliwościami współdecydowania o udziale sil zbrojnych w operacjach wojskowych nie są identyczne. Istotą procedur decyzyjnych w demokratycznych warunkach ustrojowych jest uregulowane współdziałanie władzy wykonawczej z władzą ustawodawczą. Świadczy to o demokratycznym charakterze państwa i jego wiarygodności jako partnera. Jakość współdziałania sojuszników zależy od sprawnego udostępniania przez nich zdolności militarnych, a zatem także od efektywnego procesu decyzyjnego w poszczególnych krajach. Zależność między zasadą kontroli parlamentu nad sprawami wojskowymi a koniecznością sprostania zobowiązaniom sojuszniczym jest widoczna szczególnie w przypadku Niemiec, dysponujących procedurami decyzyjnymi w zakresie użycia siły militarnej, które cechują silną partycypację władzy ustawodawczej. Aktywne zaangażowanie Niemiec w operacjach militarnych podlega aprobacie Bundestagu. Specjalna komisja Bundestagu odpowiadała za usprawnienie procesu decyzyjnego. Komisja zaproponowała, aby roczny raport dotyczył oceny zdolności Bundeswehry do kooperowania z sojuszniczymi siłami zbrojnymi i zapowiedziała, że zgoda Bundestagu na operacje nie będzie obejmowała konieczności autoryzowania obecności żołnierzy w wielonarodowych centrach dowodzenia/sztabach NATO i samolotach AWACS, o ile nie będą one zlokalizowane na obszarach konfliktu.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Zagadnienia wychowawcze w miesięczniku „Ty i Ja” (1960-1973) a ideały pedagogiki socjalistycznej

Tekst analizuje udział prasy okresu PRL-u w promowaniu modelu wychowania socjalistycznego. Analizę przeprowadzono na podstawie wyjątkowego na ówczesnym rynku prasowym magazynu – „Ty i Ja”, ukazującego się od 1960 do 1973 roku. Jest on często nazywany pierwszym czasopismem lifestyle’owym w Polsce. Zbadano, w jaki sposób redakcja czasopisma poradziła sobie z odgórnie narzucanymi wzorami wychowania socjalistycznego. Wprawdzie pismo nie było ukierunkowane na problematykę pedagogiczną, ale jako magazyn lansujący styl życia, zajmowało się między innymi sprawami rodziny i szkoły. Musiało więc zmierzyć się z pryncypiami ideologicznymi Polski Ludowej.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ubogacający wymiar wiary w świetle encykliki Lumen fidei

Treść artykułu koncentruje się na ukazaniu roli i wartości wiary w życiu i działaniu człowieka w świetle encykliki Lumen fidei papieża Franciszka. Aby tak określony cel osiągnąć, najpierw zdefiniowano pojęcie wiary. Papież Franciszek wiarę określa jako odpowiedź na Boże Słowo skierowane do człowieka (por. LF 8). Odpowiedź ze strony człowieka jest następstwem na uprzednie udzielenie się Boga przez Chrystusa w Duchu Świętym (por. LF 4). Z tego względu wiara wpierw jest – uważa papież – darem Boga, a następnie aktem intelektualno-wolitywnym człowieka. Rodzi się ona ze spotkania z Nim (por. LF 4). Określenie istoty wiary umożliwiło kolejny krok w refleksji, czyli odsłonięcie dynamizmu postawy wiary człowieka. Pierwszym czynnikiem tego dynamizmu jest akceptacja ze strony człowieka własnej ograniczoności i pokorne przyjęcie Bożego udzielania się. Następnym czynnikiem dynamizującym postawę wiary człowieka jest modlitwa. Im intensywniej człowiek się modli, tym głębsza staje się jego wiara. Ukształtowana w taki sposób postawa wiary człowieka nie pozostaje bez wpływu na jego działanie. Ten wpływ ujawnia się w solidnym wypełnianiu codziennych zadań, tworzeniu braterstwa między ludźmi, budowaniu ducha wspólnoty miłości w rodzinie i gorliwości w wychowaniu dzieci oraz w poszanowaniu środowiska naturalnego.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Problem polskiej wiary. Uwagi socjologa

Autor prezentuje syntezę charakterystyki wiary religijnej Polaków widzianej pod kątem warsztatu badawczego socjologa. Pokazuje, że wiara jest jednym ze wskaźników religijności i nie wyczerpuje wielowymiarowego charakteru tej ostatniej. W świetle badań przedstawiona jest wiara Polaków na tle systemu ich wartości życiowych. Okazuje się, że wiara jest dość ważna, lecz nie najważniejsza, a i jej znaczenie ma tendencję malejącą. Przy tym powszechne jest u Polaków przyznawanie się do wiary. Jest to jednocześnie wiara mocno nacechowana selektywizmem – przyjmuje się część kościelnego depozytu wiary, a pewne prawdy wiary się odrzuca. W ten sposób połowa deklarujących się jako wierzący faktycznie wierzy na swój własny sposób. Wierzący i niewierzący mają w istocie dość podobną hierarchię wartości. Różnią się przede wszystkim opcjami moralnymi w sferze wymagań bioetycznych oraz w obszarze etyki seksualnej i małżeńskiej. Niewierzących znamionuje większy relatywizm i liberalizm moralny.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wiara a wychowanie

Autor poszukuje odpowiedzi na kluczowe pytanie: czym jest wychowanie w wierze, zamiast dociekać, jak wychować dzieci do wiary. Zadanie to wydaje się szczególnie trudne ze względu na brak profesjonalnych badań w tej dziedzinie, zarówno w literaturze krajowej, jak i zagranicznej. Brak fachowej literatury jest motywacją do prowadzenia badań na ten temat. Inną trudnością jest to, że wiara jest złożonym zjawiskiem. Z jednej strony jest to dar od Boga, z drugiej zaś – to akt wolnej woli człowieka. Mimo że wiara jest łaską, pod uwagę brane są wszystkie czynniki ludzkie, albowiem wiara jest zawsze „wcielona” wszystkim ludziom. Ponadto wiara może być analizowana w różnych wymiarach. Wszystko to sprawia, że proces wychowania w wierze jest niezwykle skomplikowany. W swojej pracy autor skupia się na wybranych aspektach problemu. W pierwszej części odnosi się do terminologicznych niejasności związanych z omawianym tematem. Następnie przechodzi do katechezy w służbie wiary. Trzecia część jest refleksją na temat relacji między wiarą a wychowaniem

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nowa ewangelizacja w służbie wiary

Rok Wiary był szczególną okazją do refleksji także katechetycznej nad drogami, po których winna dzisiaj zdążać katecheza, by spełnić swój podstawowy obowiązek „czynienia świadków Ewangelii aż po krańce świata”. W sytuacji przemian kulturowo-społecznych konieczne wprost staje się zdynamizowanie nowej ewangelizacji, opartej na kerygmacie eklezjalnym przepajającym całe życie chrześcijanina, który z wiary czerpać będzie moc apostolskiej posługi.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wiara jako pierwszorzędny cel katechezy

Na wiarę jako podstawowy cel katechezy wskazują dokumenty i doświadczenie Kościoła. Wiara ukazana w perspektywie tożsamości katechezy wymaga odnowionego spojrzenia na cały proces jej formacji. Trzeba rozpoznać trudności w realizacji celu oraz główne faktory dojrzałej postawy wiary. Znaczącą rolę w tym procesie odgrywa osoba i działanie katechety oraz wykorzystana pedagogia.

Czasopismo: Colloquia Theologica Ottoniana
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne