rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw CaCl2 na zawartosc skladnikow mineralnych w lisciach salaty

Badano wpływ stosowania CaCl2 na gromadzenie się bioskładników mineralnych: magnezu, wapnia, potasu, miedzi, cynku, żelaza i manganu w świeżych liściach sałaty. Rośliny opryskiwano zróżnicowanymi ilościami roztworu CaCl2 oraz stosowano doglebowo różne dawki jonów potasowych w formie K2SO4. Sałatę zebrano po 30 dniach od wysiewu. Wpływ badanych czynników na poziom bioskładników w sałacie był różny. Po zastosowaniu podstawowej dawki K2SO4 stwierdzono wzrost zawartości jonów wapnia i cynku pod wpływem jednokrotnego oprysku CaCl2 oraz spadek zawartości jonów miedzi pod wpływem dwukrotnego oprysku CaCl2 w stosunku do kontroli. Potraktowanie roślin jonami wapniowymi miało większy wpływ na zmiany zawartości składników mineralnych po zastosowaniu podwójnej dawki jonów potasu. W tym przypadku zaobserwowano wzrost zawartości jonów żelaza i manganu pod wpływem jonów wapniowych (jednokrotny i dwukrotny oprysk CaCl2 w stosunku do kontroli. W przypadku podwójnej dawki jonów potasu stwierdzono również spadek zawartości jonów wapniowych na skutek dwukrotnego oprysku CaCl2 w stosunku do kontroli. Nie stwierdzono wpływu jonów wapnia i potasu na zawartość jonów magnezu w liściach sałaty.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Preferencje konsumentow zwiazane ze spozywaniem wod butelkowanych

Badano preferencje konsumentów związane ze spożywaniem wód butelkowanych. Stwierdzono, że preferencje były związane z zakupem wód butelkowanych „Nałęczowianka” (33%), „Muszynianka” (26%), „Piwniczanka” (19%)) i piciem zgodnie z wiekiem i wykształceniem konsumentów.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wplyw srodkow ochrony roslin na aktywnosc mikrobiologiczna gleby

Środki ochrony roślin należą do substancji toksycznych, które ze względu na powszechność stosowania występują we wszystkich ekosystemach środowiska. Występowanie biocydów w glebie jest związane z nieprawidłową działalnością człowieka. Obecność tych ksenobiotyków w glebie jest niebezpieczna dla zasiedlających ją organizmów, głównie mikroorganizmów glebowych. Długotrwałe zaleganie biocydów w glebie oraz ich kumulacja są często przyczyną zmian aktywności mikrobiologicznej gleby, najczęściej w składzie ilościowym mikroflory glebowej i aktywności enzymatycznej. Liczebność drobnoustrojów glebowych i aktywność enzymatyczna należą do wskaźników umożliwiających ocenę zmian zachodzących w zanieczyszczonej glebie oraz zdolności do biodegradacji zanieczyszczeń.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Fizjologiczne znaczenie składników mineralnych dostarczanych z wodą naturalną na podstawie badań farmakodynamicznych niektórych wód leczniczych

Przeprowadzono analizę wyników badań farmakodynamicznych niektórych typów wód
leczniczych w powiązaniu z ich składem mineralnym. Wyniki te dotyczyły wpływu badanych
wód podanych per os na gospodarkę elektrolitową i tłuszczową zwierząt doświadczalnych
(szczury) oraz in vitro – na motorykę jelit (króliki). Dokonana analiza wskazuje, że zarówno
kierunek oddziaływania danej wody na organizm, jak i stopień obserwowanych zmian nie
mogą być określane wyłącznie na podstawie znajomości stężenia składników mineralnych wody.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Sklad granulometryczny gleby jako czynnik determinujacy stezenie jonow w roztworze glebowym

Na podstawie 136 prób glebowych pobranych z obszaru całej Polski analizowano wpływ składu granulometrycznego na stężenie pierwiastków w roztworze glebowym. Roztwór glebowy pozyskano metodą podciśnieniową, a stężenie poszczególnych pierwiastków w roztworze oznaczono metodą ICP. Zawartość części spławialnych w glebie była dodatnio skorelowana ze stężeniem wapnia, magnezu i manganu, a ujemnie - ze stężeniem glinu, żelaza, cynku i miedzi w roztworze glebowym. Przechodząc od gleb lekkich, piaszczystych i kwaśnych o małej pojemności kompleksu sorpcyjnego do gleb ciężkich o odczynie obojętnym i zasadowym, i większej pojemności kompleksu sorpcyjnego obserwowano spadek stężenia Fe, Zn i Cu w roztworze glebowym, wzrost zaś stężenia Ca, Mg, K, Mn i Mo.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Zawartość magnezu w dietach studentów Wydziału Farmaceutycznego Collegium Medicum UJ w Krakowie w latach 2003 i 2004

Magnez jest jednym z podstawowych składników mineralnych organizmu człowieka. Działa jako aktywator wielu enzymów oraz bierze udział w procesach warunkujących prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Z tego względu niezmiernie ważne jest codzienne dostarczanie do organizmu odpowiednich ilości tego pierwiastka. Celem pracy była ocena zawartości magnezu w dietach studentów. Przeanalizowano 245 24-godzinnych wywiadów żywieniowych: 129 z października 2003 r. i 116 z października 2004 r. Porównano zawartość magnezu w dietach; średnia zawartość magnezu w 2003 r. wyniosła 282 mg, zaś w 2004 252 mg, i różnica ta była istotna statystycznie. Realizacja normy na magnez zmniejszyła się u kobiet z 94% (2003 r.) do 85% (2004 r.), u mężczyzn ze 104% (2003 r.) do 90% (2004 r.).

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ czynnika czasu na jakość otrzymywanych obrazów w badaniach scyntygraficznych z użyciem 67Ga

Diagnostyka chłoniaków z użyciem 67Ga jest powszechnie przyjętym postępowaniem, jednakże ze względu na długi efektywny okres rozpadu tego izotopu konieczne jest ustalenie optymalnego czasu badania. W pracy poddano ocenie 70 zmian widocznych w badaniach całego ciała (whole body) oraz 74 w badaniach określonego odcinka (hot spots). Badanie polegało na ocenie jakościowej i ilościowej zmian chorobowych. W badaniu stwierdzono, że najlepsze obrazy - zarówno w badaniu całego ciała, jak i określonego odcinka ciała - otrzymywano w badaniach po 7 dobach, a najgorsze po 10. Badanie scyntygraficzne z zastosowaniem 67Ga należy przeprowadzać w 7 dobie po podaniu znacznika.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Rozkład wybranych metali ciężkich w osadach dennych Zbiornika Dobczyckiego

Osady denne stanowią istotny składnik środowiska wodnego, akumulując składniki mineralne,
w tym metale ciężkie. Zbiornik Dobczycki, będąc rezerwuarem wody pitnej dla aglomeracji
krakowskiej, spełnia bardzo ważną funkcję gospodarczą.
W badaniach osadów dennych Zbiornika Dobczyckiego wykonano analizę wierzchniej ich
warstwy w 17 punktach pomiarowych. Pozwoliło to na opisanie dystrybucji metali w czaszy
zbiornika oraz ocenę czynników warunkujących tę dystrybucję. Analizę wykonano dwoma metodami:
metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej oraz metodą PIXE.
Stwierdzono, z wykorzystaniem narzędzi statystycznych, że ze względu na stężenie metali,
punkty poboru próbek można podzielić na dwie grupy: leżące poza dawnym nurtem rzeki Raby
(niższe stężenia metali ciężkich) oraz usytuowane w dawnym nurcie rzeki (wyższe stężenia).
Odpowiada to zmieniającym się właściwościom sorpcyjnym osadów, zależnym m.in. od uziarnienia,
składu chemicznego i mineralnego oraz zawartości materii organicznej.
Zastosowanie metody PIXE umożliwiło wykonanie wielopierwiastkowej analizy składu bez
wstępnej procedury przygotowania próbek, z wystarczającą czułością oznaczeń, lecz mniejszą
precyzją niż metoda ASA. Metody te mogą być komplementarne z punktu widzenia potrzeb
analiz środowiskowych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ niedoboru potasu na wskaźniki wymiany gazowej, indeks zieloności liści (SPAD) oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospokitej

W doświadczeniu szklarniowym badano intensywność fotosyntezy, transpiracji, indeks zieloności liści SPAD (Soil Plant Analysis Development) oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospolitej uprawianych w warunkach niedoboru potasu w podłożu. Intensywność fotosyntezy i transpiracji mierzono przenośnym analizatorem gazowym LI-COR 6400, a indeks zieloności liści - optycznym chlorofilometrem Minolta SPAD-502. Plon suchej masy określono susząc zieloną masę w temp. 105 st.C do stałej wagi. Stwierdzono, że niedobór potasu w glebie istotnie ograniczał intensywność fotosyntezy, poziom chlorofilu w liściach oraz plonowanie życicy trwałej i kupkówki pospolitej. Odmiany tetraploidalne silniej reagowały na jego niedobór i w większym stopniu ograniczały badane parametry niż odmiany diploidalne. Pod wpływem deficytu potasu wzrastała intensywność transpiracji u wszystkich odmian, przy czym odmiany tetraploidalne zawierające więcej chlorofilu wyparowywały więcej wody z jednostki powierzchni liści niż odmiany diploidalne. Najbardziej odporna na niedobór potasu okazała się odmiana Areda kupkówki pospolitej, u której stwierdzono najmniejszy spadek intensywności fotosyntezy plonu suchej masy.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Gospodarka potasem pszenicy jarej w zaleznosci od stosowania regulatorow wzrostu i poziomu nawozenia tym skladnikiem

Pod wpływem kinetyny i auksyny zawartość potasu w ziarnie i organach wegetatywnych pszenicy jarej wzrosła, natomiast pod wpływem gibereliny zmalała. Wzrastające dawki potasu w niewielkim stopniu modyfikowały zawartość i akumulację potasu w ziarnie, natomiast wyraźnie zwiększały zawartość i akumulację tego składnika w organach wegetatywnych, zwłaszcza w źdźble. Najwyższą efektywność fizjologiczną nawożenia potasem i wykorzystanie tego składnika z nawozów uzyskano w przypadku roślin kontrolnych. Dawka 1 g K na wazon zapewniła najwyższą efektywność fizjologiczną nawożenia i najwyższe wykorzystanie potasu z nawozów.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wplyw niklu na wzrost drobnoustrojow na podlozach stalych

W doświadczeniu laboratoryjnym testowano wpływ niklu na wzrost i rozwój w hodowlach stałych bakterii: Azotobacter spp., Arthobact.er spp., Bradyrhizobium sp. (lupini) i Rhizobium leguminosarum bv. viciae, promieniowców. Streptomyces intermedius, Streptomyces fumosus, Streptomyces longisporoflavus, Streptomyces odoriver i grzybów. Fusarium spp., Aspergillus spp., Penicillum spp., Rhizopus spp. Badania każdego gatunku wykonano na 10 izolatach, w trzech powtórzeniach. W doświadczeniu wykorzystano dwa rodzaje podłóż mikrobiologicznych: standardowe oraz wzbogacone w dodatkowe źródło węgla. Nikiel zastosowano w postaci dwóch związków. NiCl2·6H2O i NiSO4·7H2O w następujących dawkach. 2, 10, 50, 100, 250 mg Ni2+· krążek-1. W badaniach jednoznacznie wykazano, że bakterie były bardziej wrażliwe na wprowadzany do podłoża nikiel niż promieniowce i grzyby. Spośród badanych bakterii największą wrażliwością na nikiel charakteryzowały się Azotobacter spp. i Rhizobium leguminosarum bv. viciae, a następnie Arthobacter spp. i Bradyrhizobium sp. (lupini). Spośród promieniowców najbardziej negatywnie na nikiel dyfundujący z krążka do podłoża reagował Streptomyces odoriver. Pod względem negatywnej reakcji na nikiel grzyby można uszeregować następująco. Rhizopus spp. < Penicillium spp. < Fusarium spp. < Aspergillus spp.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ konkurencji między Cr3+ i Cu2+ a Cd2+, Co2+, Ni2+, Pb2+ lub Zn2+ na wielkość ich sorpcji oraz desorpcji w glebie płowej wytworzonej z pyłu (Haplic Luvisols)

W badaniach modelowych określano (w układach trójskładnikowych) wpływ Cd2+, Co2+, Ni3+, Pb2+ i Zn2+ na sorpcję i desorpcję Cr3+ i Cu2+ w powierzchniowej warstwie gleby płowej wytworzonej z pyłu (Haplic Luvisols). Wyniki porównano z doświadczeniami przeprowadzonymi w układach jedno- i dwuskładnikowych. Kationy Cr3+ miały wpływ na wielkość niespecyficznej i specyficznej sorpcji Cu2+, i odwrotnie. W układach trójskładnikowych oba rodzaje sorpcji tych kationów były ograniczane najbardziej efektywnie przez Pb2+ i w małym stopniu przez kationy Cd2+, Co2+, Ni2+ i Zn2+. Kationy Cr3+ i Cu2+ ograniczały najbardziej sorpcję specyficzną Cd2+, Co2+, Ni3+ i Zn2+, i w mniejszym stopniu ich sorpcję niespecyficzną.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wplyw nawadniania woda o roznym zasoleniu na zawartosc wybranych pierwiastkow w warzywach

Na glebie lekkiej przeprowadzono czteroletnie doświadczenie polowe, w którym badano wpływ nawadniania wodą o różnym zasoleniu na zawartość niektórych pierwiastków w buraku ćwikłowym i cebuli zwyczajnej. Schemat doświadczenia uwzględniał następujące obiekty: kontrolny (nienawadniany), nawadniany wodą słodką (woda z rurociągów, o zasoleniu średnio 200 mg-dm-3 wody), nawadniany rozcieńczoną wodą zasoloną (zasolenie średnio 2700 mg-dm-3 wody), nawadniany wodą zasoloną (zasolenie średnio 5200 mg-dm-3 wody). wykazano, że woda zastosowana do deszczowania przyczyniła się do niewielkiego obniżenia zawartości azotu, potasu, wapnia w ich częściach użytkowych. Zawartość ocenianych pierwiastków była tym niższa, im bardziej zasoloną wodę stosowano do nawodnień. Ponadto zabieg ten przyczynił się również do niewielkiego wzrostu zawartości fosforu. Z analizowanych pierwiastków tylko zawartość sodu w warzywach była w sposób istotny modyfikowana stopniem zasolenia wody użytej do nawadniania - zawartość sodu była tym wyższa im bardziej zasoloną wodą podlewano rośliny.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ substancji pomocniczych na zawartość tlenu w wodnych roztworach leku

Wobec niezwykle szybkiego rozwoju przemysłu farmaceutycznego i wielkiej różnorodności
produkowanych specyfików, problem trwałości leku nabiera ogromnego znaczenia. Tematem pracy
było określenie wpływu tlenu, czasu przechowywania, światła widzialnego i ultrafioletowego
na trwałość roztworów wodnych norfloksacyny i określenie optymalnych warunków ich przechowywania.
Badania zawartości tlenu w wodnych roztworach chromoforów potwierdziły, że w stałej temperaturze rozpuszczalność tlenu w wodzie zależy od ciśnienia atmosferycznego i ilości
substancji znajdującej się w roztworze. Wraz ze wzrostem ilości substancji rozpuszczonej, stężenie
tlenu w wodzie maleje. Ponieważ leki w czasie przechowywania narażone są na wpływ
zmian ciśnienia atmosferycznego, konieczne jest uwzględnienie tego faktu przy doborze stężenia
roztworu substancji chromoforowej dodawane do leku w celu zabezpieczenia go przed niekorzystnym
wpływem tlenu rozpuszczonego.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Aktywność enzymatyczna gleby zanieczyszczonej popiołem drzewnym

Celem badań było określenie wpływu zanieczyszczenia gleby popiołem drzewnym na aktywność enzymów glebowych: dehydrogenaz, ureazy, fosfatazy kwaśnej i fosfatazy alkalicznej oraz na plonowanie jęczmienia jarego. Testowano dwa rodzaje popiołu drzewnego: popiół powstały ze zrębków sosnowych oraz popiół ze zrębów drzew mieszanych w dawkach: 0, 25, 50, 100 i 200 g-kg-1. Zastosowano 2 poziomy nawożenia mocznikiem: 100 i 200 mg N-kg-1 gleby. Połowę wazonów obsiano jęczmieniem jarym, a pozostałą część pozostawiono nieobsianą. Zanieczyszczenie gleby popiołem drzewnym miało negatywny wpływ na aktywność de hydrogenaz i fosfatazy kwaśnej oraz na plonowanie jęczmienia jarego, a pozytywny na aktywność ureazy i fosfatazy alkalicznej w glebie nieobsianej jęczmieniem jarym. silniejsze było oddziaływanie popiołu drewna mieszanego niż popiołu sosnowego.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Zawartość metali ciężkich w polskich wodach mineralnych i źródlanych

Celem badań było oznaczenie metali ciężkich w najpopularniejszych wodach źródlanych
i mineralnych dostępnych na rynku polskim.
Oznaczano zawartość Cd, Pb, Al, Ni, Fe, Cr i Mn, stosując metodę spektrometrii absorpcji
atomowej (AAS).
Wykazano, że oprócz jednego przypadku (tab. 4), we wszystkich badanych wodach nie zostały przekroczone wartości metali ciężkich, określone jako dopuszczalne przez Ministerstwo
Zdrowia w Zarządzeniu z dn. 04.09.2000 r.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Oddzialywanie dolitnego nawozenia mikroelementami na zawartosc makroelementow w bulwach ziemniaka

W trzyletnim jednoczynnikowym doświadczeniu polowym porównywano skład chemiczny bulw ziemniaka nawożonego dolistnie roztworami mikroelementów w formie pojedynczych soli nieorganicznych oraz w postaci wieloskładnikowego nawozu. Dolistne stosowanie miedzi, boru i cynku korzystnie oddziaływało na kumulację magnezu, wapnia i sodu w bulwach ziemniaka, natomiast pod wpływem nawożenia manganem, borem, miedzią i wieloskładnikowym nawozem nastąpiło istotne zmniejszenie zawartości potasu. opryskiwanie mikroelementami w formie wieloskładnikowego nawozu przyczyniło się do istotnego wzrostu zawartości fosforu ogólnego i wapnia. Nawożenie manganem, miedzią i wieloskładnikowym nawozem zawęziło stosunek sumy kationów jednowartościowych do sumy kationów dwuwartościowych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Możliwości wykorzystania szczaw karpackich w profilaktyce zdrowotnej

Na obszarze Karpat polskich występują wody mineralne, które mogą być wykorzystywane
w profilaktyce zdrowotnej. Na podstawie analiz chemicznych z 202 udokumentowanych punktów występowania wód typu szczaw i wód kwasowęglowych wybrano wody o mineralizacji do
10 g⋅dm-3, które zawierają co najmniej 50 mg Mg2+ i 150 mg Ca2+ w 1 dm3 wody. Kryteria te
spełniają wody z 77 punktów, zawartość Mg2+ wynosi od 50 do 1036 mg, a Ca2+ od 150 do
899 mg w 1 dm3. Wody takie oddziałują fizjologicznie odżywczo na organizm człowieka i mogą
być stosowane w profilaktyce zdrowotnej, w celu uzupełnienia niedoboru tych pierwiastków.
Celem pracy było wskazanie możliwości uzupełnienia niedoboru wapnia i magnezu, dzięki wykorzystaniu
ogromnego potencjału udokumentowanych cennych wód mineralnych na obszarze polskich Karpat fliszowych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ różnych dawek i form siarki na zawartość magnezu w glebie i roślinach

W 3-letnim doświadczeniu polowym badano wpływ nawożenia różnymi dawkami siarki siarczanowej i elementarnej na zawartość przyswajalnego magnezu w glebie, w dwóch poziomach: 0-40 i 40-80 cm. Dodatkowo badano wpływ nawożenia siarką na zawartość oraz pobranie magnezu przez rośliny: kapustę, cebulę i jęczmień jary, w dwóch fazach rozwoju. Nawożenie dawką 120 kg S·ha-1 spowodowało zmniejszenie zawartości przyswajalnego magnezu w glebie, w poziomie 0-40 i 40-80 cm, oraz magnezu ogółem w kapuście i jęczmieniu w fazie juwenilnej. Działanie siarki na zawartość i pobranie magnezu zależało od gatunku i fazy rozwojowej rośliny. Nawożenie siarką miało, na ogół, niewielki wpływ na zawartość magnezu w roślinach dojrzałych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wplyw wybranych sorbentow mineralnych na plonowanie oraz zawartosc kadmu i olowiu w gorczycy bialej uprawianej na osadzie posciekowym

Badano wpływ obecności zeolitów i selenianów na zmiany składu osadu pościekowego pochodzącego z oczyszczalni ścieków „Hajdów” oraz wpływ tych sorbentów na wzrost, rozwój i plonowanie gorczycy białej odmiany “Borowska” oraz zmiany w składzie pierwiastkowym w badanych roślinach. Stwierdzono, że dodatek zeolitów do podłoża wpłynął na zmniejszenie zawartości Cd w osadzie, a także na znaczny wzrost biomasy badanych roślin gorczycy. Zastosowane środki immobilizacyjne wpłynęły na zmniejszenie koncentracji kadmu i ołowiu w roślinach.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Gospodarka wapniem i magnezem w roslinach pszenicy jarej w warunkach stosowania regulatorow wzrostu i zroznicowanych dawek potasu

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ regulatorów wzrostu na gospodarkę wapniem i magnezem w warunkach stosowania wzrastającego poziomu nawożenia potasem. Zawartość wapnia w roślinach pszenicy w większym stopniu zależała od regulatorów wzrostu niż od poziomu nawożenia potasem. Regulatory wzrostu w niewielkim stopniu zwiększyły zawartość magnezu w ziarnie, a wyraźnie zmniejszyły jego koncentrację w źdźble i liściach. Nawożenie dawką 0,5 g K pozwoliło uzyskać najwyższą zawartość magnezu we wszystkich organach pszenicy. Fitohormony, zwłaszcza kinetyna, ograniczały akumulację wapnia i magnezu w ziarnie i organach wegetatywnych pszenicy. Kinetyna i auksyna roszerzały stosunek K: (Ca+Mg) w ziarnie pszenicy, a giberelina go zacieśniała. Wzrastające dawki potasu wyraźnie rozszerzyły stosunek K: (Ca+Mg) w źdźble i liściach (flagowym i podflagowym), a w niewielkim stopniu również w ziarnie.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Zawartosc makroelementow oraz stosunki jonowe w ziarnie jeczmienia jarego w warunkach dolistnego nawozenia mikroelementami

Badania nad oddziaływaniem dolistnego nawożenia mikroelementami na skład chemiczny ziarna jęczmienia jarego oparto na 3-letnim doświadczeniu polowym. Eksperyment realizowano w latach 1999-2001 w Stacji Badawczej WR Mochełek. W doświadczeniu stosowano nawożenie dolistne mikroelementami w formie schelatowanego nawozu oraz roztworami pojedynczych soli B, Cu, Mn, Mo Zn. Stosowanie nawozu mikroelementowego oraz samej miedzi spowodowało istotne obniżenie zawartości potasu w ziarnie odpowiednio o 6,6% i 3,5% w stosunku do kontroli. Stwierdzono, że nalistne stosowanie cynku spowodowało spadek zawartości fosforu i magnezu odpowiednio o 8,6% i 10,7%, w porównaniu z obiektem kontrolnym. Wykazano, że nawożenie cynkiem, manganem i borem wpłynęło na istotne rozszerzenie stosunku jonowego sumy kationów jednowartościowych do sumy dwuwartościowych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Eemskie mięczaki morskie z wiercenia w Brachlewie

Opisano faunę mięczaków morskich z margli eemskich z wiercenia w Brachlewie pod Kwidzyniem. Zawiera ona 30 gatunków ślimaków i małżów, w tym 15 gatunków nowych dla plejstocenu Polski. Uwzględniono zagadnienia ogólne, dotyczące warunków egzystencji badanych mięczaków, jak paleogeografię, stosunki biocenotyczne, zasolenie i warunki batymetryczne. Poza tym porównano faunę eemską z Brachlewa z fauną tegoż wieku Holandii. W części systematycznej podano opisy gatunków, uwzględniając w miarę możność i zmienność osobniczą.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Nowy gatunek jelenia rodzaju Cervocerus khomenko z plioceńskiej brekcji kostnej z Wężów

Autorka podaje opis szczątków małego jelenia, pochodzących z plioceńskiej brekcji kostnej z Wężów . Opracowywany materiał składa się z niepełnych czaszek z uzębieniem, żuchw z zębami oraz z fragmentów poroży. Jedna z czaszek posiada zachowane prawie kompletne poroże . Po przeprowadzeniu porównania szczątków z Wężów ze współczesną sarną i z kopalnymi jeleniami z pliocenu i dolnego plejstocenu, autorka dochodzi do wniosku, że mały jeleń z Wężów należy do nowego gatunku rodzaju Cervocerus.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
O dwóch gatunkach belemnitów rodzaju Rhopaloteuthis z jury Polski

Praca niniejsza zawiera opis Rhopaloteuthis majeri (Alth, 1875)
i Rhopaloteuthis bzoviensis (Zeuschner,1859) z keloweju i oksfordu okolic Krakowa
i Częstochowy . Zbadano zmienność indywidualną , rozwój ontogenetyczny rostrum
i jego budowę, Ustalono położenie komory embrionalnej i, co za tym idzie, bruzdy
u obu gatunków; potwierdziło to pogląd Naefa, że rodzaj Rhopaloteuthis należy
zaliczyć do podrodziny Duvaliinae.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne