rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza techniczna i kierunki rozwoju przechowalni warzyw i owoców w rejonie Skalbmierza

Badaniami objęto obiekty przechowalnicze zlokalizowane na trenie
gminy Skalbmierz w miejscowościach: Sielec Kolonia, Szarbia Zwierzyniecka
i Baranów. Badania szczegółowe polegały na wykonaniu inwentaryzacji
architektoniczno-konstrukcyjnej oraz ankietyzacji wybranych obiektów
przechowalniczych. Na terenie gminy Skalbmierz dominują chłodnie
zwykłe, stanowią one 77% obiektów przechowalniczych wykorzystywanych
do przechowywania warzyw i 64% obiektów przeznaczonych do
przechowywania owoców. W pracy scharakteryzowano i oceniono rozwiązania
architektoniczno-budowlane i materiałowo-konstrukcyjne badanych
obiektów. Przeważają tam obiekty naziemne (77% przechowalni warzyw
i 72% przechowalni owoców). Ze względu na formę zabudowy najczęściej
występującymi obiektami były chłodnie wolnostojące. Przeprowadzona
w pracy analiza rozwiązań materiałowo-konstrukcyjnych przegród wykazała,
że najwięcej przechowalni miało ściany zewnętrzne 2-warstwowe
wykonana z pustaków żużlobetonowych ocieplone styropianem, natomiast
stropy o lekkiej konstrukcji z płyt chłodniczych. Ponadto obliczono charakterystyczne
dla tego typy obiektów wskaźniki techniczno-użytkowe.
Przeprowadzone badania wykazały duże zróżnicowanie wielkości komór
przechowalniczych. Wpłynęła na to przede wszystkim adaptacja istnie jących budynków inwentarskich i gospodarskich na przechowalnie. Doskonalenie
bazy przechowalniczej polegało głównie na powiększeniu potencjału
przechowalniczego poprzez oddanie do użytku nowych obiektów
i modernizację istniejących. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały,
że około 55% obiektów przechowalniczych wymaga dalszej modernizacji.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Hydromorfologiczna waloryzacja Kanału Mosińskiego metodą przeglądową. Porównanie z oceną metodą terenową

Celem pracy było przeprowadzenie oceny stanu hydromorfologicznego
Kanału Mosińskiego metoda przeglądową oraz porównanie jej
z wynikami badan terenowych. Realizując główny cel, do oceny stanu
hydromorfologicznego cieku wybrano niemiecka, przeglądową metodę
LAWA z 2002 roku. Poddany ocenie odcinek kanału długości 15,9 km
leGy pomiędzy mostem na drodze Głuchowo-Stęszew, a ujściem cieku do
Warty.
W pracy wskazano podobieństwa i różnice w ocenie cieku metodami
przeglądową i terenowa oraz ich przyczyny. Obie metody przeanalizowano
pod katem założeń teoretycznych, dokładności oraz możliwości
prowadzenia monitoringu hydromorfologicznego wód płynących. Pomimo
różnic w ocenie cząstkowej, ocena końcowa w obu przypadkach klasyfikuje
ciek do tej samej IV kategorii naturalności.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Prawne oraz ekonomiczne aspekty określania rynkowej i wywłaszczeniowej wartości nieruchomości rolnych wyznaczonych na realizację zadania celu publicznego - analiza przypadku

Artykuł analizuje przebieg wywłaszczenia części nieruchomości rolnej we
wsi sąsiadującej z dużym miastem, zrealizowanego w 2009 roku na podstawie decyzji
wojewody o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej - z 2003 roku. W szerszym
kontekście przedstawia tło prawne, decyzje i działania organów administracji
publicznej oraz konsekwencje dokonanych przesądzeń przestrzennych celem
realizacji zadania publicznego. Wskazuje też na możliwości postępowania wywłaszczanego
w świetle art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Tłem jest
faktyczna wartość przedmiotu wywłaszczenia i szczególny przypadek sposobu
funkcjonowania prawa w Polsce, zwłaszcza w aspekcie poprawności administracyjnej,
okresu wydawania decyzji, wyceny nieruchomości oraz pozbawienia wywłaszczanego
źródeł utrzymania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Budowa granulometryczna i geometryczna form dennych nizinnej rzeki rzeki Ren

W artykule przedstawiono budowę granulometryczną oraz geometryczną
form dennych rzeki nizinnej zwanych inaczej wydmami dennymi.
Wydmy są typowymi utworami dennymi rzeki nizinnej o dnie piaskowym.
Studiowanie procesu ich powstawania jest wyjątkowo istotne
w celu poznania działania systemów fluwialnych. Także znajomość
graunulometrii i struktur sedymentacyjnych wydm dennych jest ważna
z punktu widzenia geologii oraz paleogeologii.
W pracy pokazano, że badane wydmy reńskie nie osiągają takiej
wysokości, na jaką pozwalałaby aktualna głębokość wody. Przyczyn tej
sytuacji można upatrywać w braku na badanym odcinku Renu przepływu
o odpowiednio długim czasie trwania, a w związku z tym w niewystarczającej
dostawie materiału dennego. Dla warunków badanego odcinka pomiarowego
Renu zależności funkcyjne pomiędzy stromością a długością wydm
obliczone na podstawie danych z lat 1991 i 1992 opisują następujące równania,
odpowiednio: H/L = 0,082 L-0,55 i H/L = 0,104 L-0,63. Bezpośrednie
wykonane za pomocą dzwonu do nurkowania pomiary gęstości objętościowej
piasku budującego wydmy wykazały, że gęstość ta wynosi
1,5–1,69 g ∙ cm-3 . Tak niewielką wartość gęstości objętościowej piasku
budującego wydmy na Renie należy przypisać faktowi, że wydmy te
podlegają ciągłemu procesowi transformacji. Praca powstała na rzece
Ren w Niemczech w okolicach Moguncji, a jej realizacja była możliwa
dzięki współpracy międzynarodowej z instytutami badawczymi w Wielkiej
Brytanii i Niemczech oraz dofinansowaniu British Council Polsce.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawadniania podkoronowego i nawożenia mineralnego na wybrane wskaźniki żyzności gleby lekkiej użytkowanej sadowniczo. Cz.I. Gęstość objętościowa i zapasy wody glebowej

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2003-2005 w Stacji Doświadczalnej Lipnik k/Stargardu Szczecińskiego, gdzie zostały założone trzy dwuczynnikowe doświadczenia. Przeprowadzono je na glebie lekko kwaśnej brunatnej wyługowanej o uziarnieniu piasku gliniastego lekkiego przechodzącego na głębokości 50-100 cm w piasek gliniasty mocny (wg. PTG 1974). Gleba ta zaliczana jest do IVb klasy bonitacyjnej, kompleksu żytniego dobrego, a pod względem uprawy do gleb lekkich o małej retencji wody użytecznej. W każdym z doświadczeń oceniano: wpływ nawadniania i zróżnicowanego nawożenia mineralnego na zmiany gęstości objętościowej i zapasy wody glebowej. Wszystkie doświadczenia były za-łożone metodą losowanych podbloków w układzie zależnym (ang. split-plot), w siedmiu powtórzeniach w doświadczeniu z wiśnią, pięciu z brzoskwinią 
i czterech powtórzeniach w doświadczeniu ze śliwą. Przeprowadzone były na drzewach w czwartym roku po posadzeniu, wchodzących w trzeci rok owocowania. Między drzewami utrzymywano murawę, a w rzędach drzew - ugór herbicydowy. Czynnikiem I rzędu było nawadnianie podkoronowe (minizraszanie): 
O-kontrola (bez nawadniania); W-obiekty nawadniane, gdy potencjał wodny gleby obniżył się poniżej 0,01 MPa. Do nawadniania zastosowano system podkoronowy, w którym woda rozprowadzana była za pomocą minizraszaczy typu Hadar 
o zasięgu zraszania dla wiśni r-1m, brzoskwini r-1,5m oraz śliwy r-2m. Wielkość dawek wody pod drzewa pestkowe w poszczególnych okresach wegetacji wahała się od 21,7 do 61,3 mm w zależności od sumy miesięcznych opadów atmosferycznych w poszczególnych latach badań (tab.1). Czynnikiem II rzędu było nawożenie mineralne. W uprawie wiśni i śliwy zastosowano następujące dawki nawozów: 
0 NPK - kontrola (bez nawożenia), 1 NPK - 130 kg NPK•ha-1 (40+30+60), 2 NPK - 260 kg NPK•ha-1 (80+60+120); natomiast w uprawie brzoskwini: 0 NPK - kontrola (bez nawożenia), 1 NPK - 150 kg NPK•ha-1 (40+50+60), 2 NPK- 300 kg NPK•ha-1 (80+100+120). Nawozy azotowe stosowano wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji, natomiast fosforowe i potasowe jesienią zgodnie z zaleceniami agrotechnicznymi. W warunkach zwiększonej wilgotności oraz wysokiego nawożenia mineralnego zanotowano zmiany zarówno zapasu wody glebowej jak i gęstości objętościowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ osadnika wstępnego z filtrem biologicznym na zmiany wartości wybranych parametrów fizykochemicznych wody

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu osadnika
wstępnego z filtrem biologicznym na zmiany wartości wybranych parametrów
fizykochemicznych wód rzeki Wierzbiak zasilających zbiornik zaporowy
w Mściwojowie.
Osadnik wstępny z filtrem biologicznym jest częścią zbiornika wstępnego.
Składa się z 3 komór o różnej głębokości, z czego środkowa obsadzona jest trzciną
(Phragmites australis) i pełni rolę filtra biologicznego, w którym zachodzą procesy
oczyszczania wody.
Badania przeprowadzono od czerwca do października 2008 r. W próbach
wody pobieranych co 2 tygodnie w laboratorium oznaczano stężenia azotanów
i fosforanów, bezpośrednio w terenie mierzono temperaturę, przewodność oraz
pH. W próbach osadów dennych oraz trzciny zwyczajnej oznaczono zawartość
azotu, fosforu, suchej masy.
Otrzymane wyniki wskazują na wyraźne zmniejszanie się stężenia azotanów
oraz wzrost temperatury w wodzie wypływającej z osadnika. W większości
przypadków zanotowano w osadniku redukcję stężenia fosforanów. Przepływ wody
przez osadnik nie wpływa na zmianę pH.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Filtracja wody przez nowy i modernizowany wał przeciwpowodziowy Odry w Kozanowie

Matematyczne badania modelowe filtracji pozwoliły ocenić skuteczność
ekranu i przesłony przeciw filtracyjnej dla bezpiecznego ograniczenia filtracji nowego
i modernizowanego wału przeciwpowodziowego Odry, ochraniającego osiedle
Kozanów we Wrocławiu. Stwierdzono, że natężenie przepływu wzrasta
o ok.15–75% przy zmianie współczynnika filtracji ke = 0–0,1md-1 w przekrojach
jednorodnych, a w przekrojach niejednorodnych o ok. 60-200%. Jeżeli korpus
wału charakteryzuje się większą przepuszczalnością od podłoża, to wpływ wodoprzepuszczalności
ekranu na natężenie przepływu przez przekrój wzrasta.
Zmiana grubości ekranu gruntowego w zakresie de = 0,25–1,0m zmniejsza natężenie
przepływu przez przekroje jednorodne wału z podłożem o ok. 10–30%,
natomiast w przekrojach niejednorodnych o ok. 30–100% w powiązaniu z wodoprzepuszczalnością
i sposobem zalegania poszczególnych warstw gruntu w przekrojach.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ opadów atmosferycznych na skład wód zbiornika wodnego Zarzeczany woj. podlaskie

W zdecydowanej większości wypadków wody infiltracyjne są uzdatniane
w układzie technologicznym obejmującym procesy napowietrzania, filtracji pospiesznej
i dezynfekcji. Znaczny poziom zanieczyszczenia ujmowanych wód powoduje
problemy podczas uzdatniana metodami klasycznymi wobec powyższego
wysunięto tezę o możliwym zastosowaniu układu hybrydowego do jej oczyszczania.
Jednym z proponowanych rozwiązań jest połączenie procesów: ozonowania
wstępnego i odwróconej osmozy (RO) do uzdatniania wody infiltracyjnej. Ideą zastosowanego
połączenia było osiągnięcie większej efektywności w porównaniu
z procesami składowymi. Wodę infiltracyjną po ozonowaniu pobierano ze stacji
uzdatniania, a następnie poddawano procesowi odwróconej osmozy. Ochrona
systemu membranowego przed foulingiem zostało dokonana przez ozonowanie
wstępne. Układ do odwróconej osmozy pracował w układzie ciągłym z częściową
recyrkulacją koncentratu. Prowadzone badania pozwoliły stwierdzić, iż połączenie
filtracji w gruncie, wstępnego ozonowania i odwróconej osmozy daje możliwość
uzyskania wody o stałej jakości bez względu na poziom zanieczyszczeń. Pozwala
uniknąć produktów rozpadu substancji humusowych i ochrony membrany przed
foulingiem.
Zasadniczym celem prezentowanej pracy było wykazanie skuteczności
oczyszczania wody infiltracyjnej do celów komunalnych przy zastosowaniu układu
hybrydowego, określenie wpływu ozonowania wstępnego na pracę membrany,
wielkość objętościowego strumienia permeatu i skuteczność usuwania zanieczyszczeń.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawożenia organicznego i ściółkowania na wzrost jednorocznych siewek sosny zwyczajnej oraz właściwości biologiczne gleb w szkółce leśnej w warunkach mikrozraszania

Celem badań było określenie wpływu nawożenia organicznego i ściółkowania na wzrost jednorocznych siewek sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) i biologiczne właściwości gleb w szkółce leśnej w warunkach mikrozraszania. Badania przeprowadzono w latach 2005–2006 w szkółce leśnej Białe Błota (Nadleśnictwo Bydgoszcz) na glebie rdzawej właściwej. Przeprowadzono dwa doświadczenia: pierwsze - w roku 2005, a drugie –- w 2006. Oba doświadczenia założono w dwuczynnikowym układzie zależnym split-plot, w czterech powtórzeniach. Pierwszym czynnikiem było nawożenie zastosowane w dwóch wariantach: N1 - higienizowane osady ściekowe (⅔) + kora (⅓), N2 – higienizowane osady ściekowe (⅔) + trociny (⅓). Drugim czynnikiem było ściółkowanie stosowane również w dwóch wariantach: S - ściółkowanie próchnicą nadkładową z boru świeżego, C – bez ściółkowania (kontrola). Powierzchnia pojedynczego poletka wynosiła 2 m2. Łączna liczba poletek w każdym doświadczeniu wynosiła 16 (2 badane czynniki x 2 warianty w każdym z czynników x 4 replikacje). Nawóz organiczny wyprodukowano na bazie higienizowanych osadów ściekowych (⅔) i kory sosnowej (⅓) bądź trocin (⅓). Zastosowano go w dawce 100 t . ha-1 wiosną i wymiesza-no z wierzchnią warstwą gleby do głębokości 10 cm przed wysiewem nasion sosny. Ściółkowanie przy użyciu próchnicy nadkładowej pozyskanej z siedliska w typie boru świeżego przeprowadzono po wschodach sosny. Zastosowano dawkę 100 m3 . ha-1. Nawadnianie przeprowadzano na całej powierzchni doświadczalnej, wykorzystując mikrozraszacze “Nelson”. Terminy nawodnień i dawki polewowe ustalano zgodnie z zaleceniami opracowanymi dla szkółek leśnych na powierzchniach otwartych. Zastosowanie nawożenia organicznego osadami ściekowymi z dodatkiem kory, w porównaniu do nawozu z dodatkiem trocin, zwiększało istotnie wysokość siewek sosny. Siewki sosny uprawiane w warunkach ściółkowania próchnicą nadkładową z boru świeżego były istotnie wyższe od rosnących w warunkach kontrolnych – bez ściółkowania. Odnotowane u siewek sosny ektomikoryzy tworzone były głównie przez Thelephora terrestris. Mikoryzy T. terrestris dominowały na korzeniach sosny niezależnie od wariantu doświadczenia. Czynnikiem kształtującym ogólną liczebność roztoczy, w tym liczebność mechowców, oraz ich różnorodność gatunkową było ściółkowanie; nie stwierdzono natomiast wpływu nawożenia organicznego z udziałem różnych komponentów na wartość tych wskaźników.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza kosztów zbierania i transportu zmieszanych odpadów komunalnych

Największy udział w strukturze kosztów gospodarowania odpadami
komunalnymi, obok ich zagospodarowania, mają gromadzenie i transport
odpadów. W artykule przedstawiono wielkość i strukturę kosztów transportu
zmieszanych odpadów komunalnych odbieranych z terenu miasta
Krakowa oraz 20 gmin sąsiadujących z głównym miastem Małopolski. Do
analiz wybrano 6 pojazdów bezpylnych (tzw. śmieciarek) o zbliżonej charakterystyce
pracy, należących do prywatnego przedsiębiorstwa zajmującego
się zbieraniem i transportem odpadów. Dane pozyskane do analiz
dotyczyły okresu od czerwca 2010 do czerwca 2013.
W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, iż w strukturze
kosztów zbierania i transportu odpadów dla wszystkich analizowanych
pojazdów, dominują koszty zużycia paliwa oraz koszty wynagrodzenia,
stanowiące odpowiednio 37 % i 40 %. Pozostałe koszty oraz zysk przedsiębiorstwa
stanowią 23 % całkowitych kosztów zbierania i transportu
odpadów. Na terenach wiejskich największy udział w strukturze kosztów
mają koszty wynagrodzenia (44%), zaś na terenach miejskich koszty zużycia
paliwa (47 %). Jednostkowe koszty transportu odpadów z terenów
wiejskich wynoszą średnio 187 zł.Mg-1 (44 €.Mg-1) i są wyższe o około
50 zł.Mg-1 (12 €.Mg-1) w stosunku do kosztów transportu odpadów
z terenów miejskich. Wpływ na wyższe jednostkowe koszty transportu
odpadów na terenach wiejskich ma przede wszystkim specyfika tych obszarów
tj. urozmaicona rzeźba terenu, rozproszenie zabudowy i związana z tym konieczność dojeżdżania do posesji oddalonych od głównej
drogi, stan nawierzchni drogowej, a także niskie wartości wskaźników
masowego i objętościowego nagromadzenia zmieszanych odpadów komunalnych.
Na wysoki jednostkowy koszt zbierania transportu odpadów
na terenach wiejskich wpływają także większe koszty wynagrodzenia,
związane z dłuższym czasem pracy załóg operacyjnych. W wyniku badań
stwierdzono, iż istnieje statystycznie istotna zależność pomiędzy kosztami
jednostkowymi transportu odpadów a średnią masą odpadów przewożonych
w jednym kursie (R = – 0,85) oraz średnim zużyciem paliwa
(R = 0,78). Średnie zużycie paliwa (ON) w przeliczeniu na 1 Mg zmieszanych
odpadów komunalnych na terenach wiejskich wynosi około 12,1
dm3.Mg-1 i jest ono wyższe niż na terenach miejskich średnio o 3 dm3.Mg-1.
Różnice w zużyciu paliwa, jak i kosztach jednostkowych zbiórki i transportu
odpadów z terenów wiejskich i miejskich są statystycznie istotne.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Porównanie systemów sterowania i pomiarowych w zastosowaniach do geodezyjnej obsługi budów

W ostatnich latach niezwykle prężnie rozwijają się nowoczesne systemy sterowania. Ich rozwój ma ogromny wpływ na zakres obsługi geodezyjnej budów. Porównanie systemów sterowania pozwala na określenie zmian w obsłudze geodezyjnej. W wielu wypadkach rozwój systemów sterowania będzie ograniczał zakres typowych prac geodezyjnych w terenie, natomiast pojawiają się nowe obszary działalności geodezyjnej w sferze dopasowania, koordynacji i kontroli numerycznego modelu terenu z projektem w wersji cyfrowej i postępem robót.
Postęp technologiczny w świecie jest nieuchronny i permanentny. Rola i miejsce zawodu geodety w tej dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości będzie w dużej mierze zależeć od umiejętności dostosowania się i uwzględniania zachodzących zmian w warsztacie pracy.
Artykuł przybliża zagadnienie wykorzystania geodezyjnej obsługi budów na tle różnych systemów sterowania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sytuacja ekonomiczna badanych gospodarstw agroturystycznych

Przeprowadzone badania wskazują, iż gospodarstwa agroturystyczne dobrze
radzą sobie finansowo. Zdecydowana większość z nich poszerza swoje źródła
utrzymania poza produkcję rolniczą. I nie chodzi tu już o wyodrębnione gospodarstwa
nietrudniące się działalnością rolniczą, ale i o takie, które taką prowadzą. Dochody
zewnętrzne gospodarstw zaczynają powoli dominować i jest to zjawisko
związane z urynkowieniem gospodarki. Pozarolnicza aktywność jest zjawiskiem
niezmiernie ważnym dla ograniczenia bezrobocia oraz zapoczątkowanych, pożądanych
w kraju zmian struktury agrarnej. W kontekście oceny sytuacji ekonomicznej
badanych jednostek należy podkreślić, że dochody z agroturystyki wykazują
znaczący wzrost w ogólnych dochodach gospodarstw, co świadczy o ciągłym
zainteresowaniu społeczeństwa tego typu wypoczynkiem. I choć brak funkcji rolniczej
kłóci się z istotą pojmowanej usługi, to jednak w wytypowanym obszarze
badań zauważalny jest wśród osób podejmujących nowe wyzwania – przejaw pozytywnie
postrzeganej przedsiębiorczości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Odkształcenia pasa drogowego leśnych dróg stokowych w Bieszczadach

W pracy przedstawiono odkształcenia geometrii przekrojów poprzecznych
leśnych dróg stokowych w Bieszczadach o nawierzchni umocnionej niesortem
kamiennym. Oparto się na materiałach archiwalnych uzyskanych w badaniach
z lat 1973–75, wykonywanych w Zakładzie Inżynierii Leśnej AR w Krakowie na
zlecenie Lasów Państwowych. Obserwowane odkształcenia pogrupowano pod
względem wystawy stoku, rodzaju gruntu w podłożu, spadków podłużnych i poprzecznych
jezdni oraz wyróżnionych części pasa drogowego (skarpy wykopu, nasypu,
korony drogi i jezdni).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena skuteczności usuwania zanieczyszczeń w oczyszczalni ścieków w Tarnowie

W artykule przedstawiono ocenę efektywności oczyszczania ścieków przez
Tarnowską Grupową Oczyszczalnie Ścieków. Na podstawie wyników badań fizykochemicznych
ścieków surowych i oczyszczonych określono skuteczność
zmniejszenia wybranych zanieczyszczeń ścieków. Badano następujące wskaźniki
zanieczyszczeń: BZT5, ChZTCr, zawiesinę ogólną, azot ogólny, fosfor ogólny.
Badania prowadzono od stycznia 2006 do listopada 2007 roku. W pracy przedstawiono
ilość przekroczeń poszczególnych wskaźników w stosunku do wartości dopuszczalnych
określonych w pozwoleniu wodno-prawnym. Na podstawie przeprowadzonej
analizy badań stwierdzono następującą skuteczność usuwania
zanieczyszczeń: BZT5 98,9%, ChZTCr 92,9%, zawiesina ogólna 95,1%, azot ogólny
91,3%, fosfor ogólny 87,4%. Można stwierdzić, że badana oczyszczalnia ścieków
działa prawidłowo i oczyszcza ścieki do wartości normatywnej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna