rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zagrożenia i bezpieczeństwo międzynarodowe w perspektywie teologii politycznej Reinholda Niebuhra

Artykuł przedstawia teorię natury ludzkiej, która w okresie II wojny światowej i w latach zimnej wojny umożliwiała objaśnienie źródeł okropności wojny będąc jednocześnie intelektualną i moralną podstawą mobilizacji, potrzebnej do zwycięstwa nad faszyzmem i przeciwstawienia się ekspansji komunizmu. Autorem tej koncepcji jest Reinhold Niebuhr, pastor ewangelicki, teolog, filozof, politolog oraz doradca rządu amerykańskiego w okresie „zimnej wojny”. Zdaniem Niebuhra, paradoks zła i dobra w człowieku, ma źródło z jednej strony na uwięzieniu w naturze i historii, a z drugiej – w jego duchowości, co czyni go zdolnym do autotranscendencji, której emanacją jest samoświadomość (jaźń – self). Człowiek dzięki niej pojmuje swoją śmiertelność, nie potrafi jednak pokornie znieść swojej niedoskonałości i ograniczoności. Dzięki wolności ducha ma możliwość dokonywania wyborów i planowania swoich działań. Dostrzegając możliwości różnych form unieśmiertelnienia próbuje przekroczyć sam siebie, co prowadzi go do idolatrii – tworzenia fałszywych Bogów, w tym także ubóstwienia samego siebie. W ten sposób popełnia grzech pychy, generując zagrożenia - szczególnie niebezpieczne w przypadku pychy kolektywnej. Jej bogowie – narody, państwa, klasy społeczne, rasy, grupy etniczne, partie polityczne, religie i inne emanacje kolektywnych, fundamentalistycznych egoizmów, podporządkowują sobie jednostki ludzkie, pozbawiając je indywidualnej odpowiedzialności. Prowadzi to do antagonizmów międzygrupowych kulminujących w konfliktach takich, jak II wojna światowa oraz późniejsza „zimna wojna”. Oryginalnym wkładem Niebuhra w rozwój współczesnej etyki politycznej było włączenie chrześcijańskiej tradycji teologicznej do dyskursu świeckiego oraz ponowne zakorzenienie zachodniej myśli politycznej w aksjologii chrześcijańskiej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Szkolenie żołnierzy oddziałów bojowych JW GROM do działań specjalnych

Artykuł przedstawia zmiany w procesie szkolenia żołnierzy JW GROM zachodzące w czasie 30 lat jej istnienia oraz wpływ, jaki wywierała na nie współpraca z innymi jednostkami specjalnymi. Skoncentrowano się na wyodrębnieniu czynników, które wpłynęły na budowę wysokiego poziomu wyszkolenia żołnierzy jednostki, czego dowiodły m.in. wykonywane liczne operacje bojowe. Nie pominięto także kwestii bazy szkoleniowej i jej rozwoju, m.in. nakreślenia początkowych trudności z tym związanych oraz roli determinacji żołnierzy JW GROM w ich przezwyciężeniu. Podsumowaniem artykułu są wnioski, które można wyciągnąć na drodze analizy ewolucji procesu szkolenia JW GROM. Akcentują one nie tylko rolę doświadczeń jednostek partnerskich czy operacji poza granicami państwa, ale także zaangażowanie żołnierzy, którzy wykonują więcej niż tylko swoje obowiązki i czynią to często kosztem życia prywatnego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Fińska koncepcja zrównoważonego rozwoju w świetle Agendy 2030. Wybrane aspekty

We wrześniu 2015 roku w Nowym Jorku państwa członkowskie ONZ przyjęły dokument Przekształcanie naszego świata: Agenda na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju – 2030, zawierający 17 celów zrównoważonego rozwoju. Agenda określa wspólne cele dla wszystkich państw członkowskich ONZ. Odwołując się do długoletniej tradycji zrównoważonego rozwoju, Finlandia znajduje się wśród liderów we wdrażaniu Agendy 2030. Państwo to stworzyło model, który wzbudza powszechne zainteresowanie, a jego zasadniczym wyróżnikiem jest zobowiązanie społeczeństwa do zrównoważonego rozwoju. Procedura ta zapewnia organizacjom i aktywnym obywatelom możliwość samodzielnego dążenia do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju. Jest to praktyczne i rzadkie narzędzie służące realizacji Agendy 2030 na poziomie krajowym.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Federalna Służba Ochrony Federacji Rosyjskiej

Artykuł przedstawia status prawny Federalnej Służby Ochrony Federacji Rosyjskiej, instytucji zapewniającej ochronę najwyższym przedstawicielom władz rosyjskich, zabezpieczającym łączność rządową oraz bezpieczeństwo zagranicznych delegacji państwowych przebywających na terytorium Federacji. Autor przedstawia poprzedników FSO, poddaje analizie uregulowania prawne regulujące funkcjonowanie służby ochrony oraz jej kompetencje. Przedstawiona została także struktura organizacyjna tej jednej z najbardziej tajemniczych służb specjalnych Rosji. Artykuł pozwala na wstępną analizę porównawczą FSO ze służbami ochronnymi innych państw.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zarządzanie bezpieczeństwem przeciwpożarowym w przedsiębiorstwie

Artykuł został poświęcony organizacji ochrony przeciwpożarowej w przedsiębiorstwie zarówno prywatnym, jak i państwowym. Przedstawiono w nim wymagania techniczne, jakie powinny być spełnione przy odbiorze budynków przeznaczonych do użytku. Omówiono również zadania przedsiębiorców zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa pracującym w przedsiębiorstwie pracownikom. W oparciu o obowiązującą literaturę prawną omówiono również zasady konserwacji urządzeń przeciwpożarowych, a także przedstawiono procedurę postępowania w wypadku powstania pożaru na terenie przedsiębiorstwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Podejście systemowe w badaniach bezpieczeństwa organizacji

W pracy skoncentrowano się na możliwości wykorzystania założeń teorii systemów do badania zjawisk bezpieczeństwa. Przyjęto następujące założenia: 1) myślenie i podejście systemowe jest wysoce użyteczną poznawczo metodologią badania zjawisk i procesów bezpieczeństwa i jego zagrożeń charakteryzujących się szczególnym poziomem złożoności, a także budowania teorii wyjaśniających; 2) podejście systemowe jest skutecznym narzędziem tworzenia procedur  interpretujących procesy i zjawiska bezpieczeństwa i jego zagrożeń, umożliwiającym charakterystykę ich genezy, struktur, zakresu i skutków oddziaływania, uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych, a także przedsięwzięć mających na celu zapewnienie pożądanego ich poziomu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wpływ poziomu bezpieczeństwa społecznego na migracje ludności w Polsce

Niniejsze opracowanie ukazuje relacje pomiędzy poziomem bezpieczeństwa społecznego a saldem migracji ludności. Najwyższy poziom bezpieczeństwa społecznego związany jest z dużymi regionami miejskimi. Ludność przeprowadza się na obszary peryferyjne wielkich miast, gdzie rozwija się infrastruktura i wysoki poziom bezpieczeństwa społecznego daje możliwość spokojnego życia. Ponadto na terenach znajdujących się z dala od regionów miejskich zaznacza się ujemne saldo migracji ludności, nawet jeśli część z nich oferuje wysoki poziom bezpieczeństwa społecznego. Wykazano, że w przyszłości istnieje możliwość utworzenia systemu dwubiegunowego Warszawa–Łódź, zwłaszcza gdy będą one połączone autostradą, co może przyczynić się do bardziej dynamicznego rozwoju Łodzi.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Polsko-słowackie patrole policji. Uwarunkowania prawne i praktyka na przykładzie województwa małopolskiego

Artykuł porusza zagadnienia ważne dla poznania uwarunkowań prawnych oraz zagadnień praktycznych dotyczących służby pełnionej wspólnie przez policjantów polskich i zagranicznych na przykładzie patroli polsko-słowackich. Jest to temat rzadko poruszany, chociaż aktualny – w związku z wejściem Polski do strefy Schengen i rzeczywistą możliwością pojawienia się w sytuacji związanej z bezpośrednim kontaktem z „mieszanym” patrolem policji (polski i zagraniczny funkcjonariusz). W artykule na wstępie przybliżono rozwiązania systemowe, w tym podstawy prawne, umożliwiające funkcjonowanie takich patroli na terenie Polski, zwracając uwagę, że odbywają się one zgodnie z obowiązującym prawem i z założenia mają wpływać pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa obywateli. W zasadniczej części artykułu przybliżono współpracę polsko-słowackich patroli Policji, wykonywanie stawianych przed nimi zadań, szczególnie obowiązków związanych z bezpieczeństwem obywateli i turystów przebywających na terenach przygranicznych w Małopolsce. Artykuł podsumowuje refleksja o istotnej roli wspólnie pełnionych służb przez policjantów Polski i funkcjonariuszy innych krajów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Bezpieczeństwo publiczne jako składnik wewnętrznego bezpieczeństwa państwa

Artykuł poświęcony jest jednemu z najważniejszych obszarów bezpieczeństwa wewnętrznego. Autor dokonuje szerokiej analizy pojęcia bezpieczeństwo publiczne, a następnie przedstawia jego autorską definicję. Ukazuje także zasadnicze rodzajowe obszary bezpieczeństwa publicznego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Kultura bezpieczeństwa a sprawność funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego

Od kilku lat funkcjonuje w Polsce system powiadamiania ratunkowego, w którym obsługą zgłoszeń kierowanych na numer alarmowy 112 zajmują się centra powiadamiania ratunkowego. Poważnym problemem, z którym zmagają się operatorzy numerów alarmowych, jest bardzo wysoka liczba zgłoszeń fałszywych. Artykuł stara się wskazać czynniki, które mogą wpłynąć na podniesienie kultury bezpieczeństwa i na sprawność działania systemu powiadamiania ratunkowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wspólnotowy system celny i miejsce Polski w jego strukturach po akcesji do Unii Europejskiej. Bezpieczeństwo granicznego ruchu towarowego w UE

Wspólnotowy system celny można sprowadzić do działań Unii Europejskiej i poszczególnych państw członkowskich, regulujących obrót towarowy z zagranicą, podejmowanych na podstawie prawa celnego przy zaangażowaniu administracji celnej. Podstawę funkcjonowania systemu celnego Wspólnoty stanowi unia celna, która została utworzona z chwilą wprowadzenia wspólnej taryfy celnej imporcie z krajów trzecich, tj. od lipca 1968 roku. Wymiar prawno-organizacyjny wspólnotowego systemu celnego, stanowią regulacje prawne z zakresu prawa celnego oraz odpowiednie instytucje administracyjne, czyli administracje celne w państwach członkowskich. System celny, a w szczególności administracja celna Unii Europejskiej, odgrywa istotną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa obrotu towarowego. Każdy towar, który przekroczył granicę celną Wspólnoty i został dopuszczony do obrotu może bowiem swobodnie cyrkulować na wspólnym rynku. Dlatego tak istotna jest nie tylko kontrola na granicach, ale również wdrożenie systemów informatycznych, które stanowią nieodzowny element właściwego wykonywania przez administracje celne państw członkowskich zadań na rzecz realizacji interesów kraju i całej Wspólnoty. Przyczynia się również do ochrony przemysłu wspólnotowego, środowiska naturalnego, światowej fauny i flory, państwa, społeczeństw.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Strategia Unii Europejskiej wobec regionu Morza Śródziemnego w kontekście walki z terroryzmem

Podobnie jak wydarzenia z 11 września 2001 r., tak również ataki terrorystyczne w Madrycie i Londynie oraz arabska wiosna wyznaczają nową cezurę w europejskim systemie bezpieczeństwa, zarówno tego wewnętrznego, jak i zewnętrznego. Opracowanie jest szczególnie istotne w kontekście potencjalnego rozszerzenia Unii o Turcję, tym samym zaś próbuje dać odpowiedź, czy UE jest zdolna do zapewnienia stabilności w swoim najbliższym sąsiedztwie. W dobie globalizacji XXI wieku kwestie te wymagają niewątpliwie głębszej analizy południowego sąsiedztwa Unii Europejskiej, jakim jest region Morza Śródziemnego w kontekście zwalczania terroryzmu, na który region Północnej Afryki jest wyjątkowo podatny. UE jest szczególnie zaangażowana w tym obszarze nie tylko ze względu na swoje bezpieczeństwo, lecz również z wielu historycznych, kulturowych i gospodarczych pobudek. W opracowaniu autor poddaje dokładniej analizie relacje między UE a regionem, omawia zagrożenia dla krajów Starego Kontynentu i krajów ościennych oraz przedstawia działania podejmowane przez Unię celem przeciwdziałania i zwalczania terroryzmu w regionie oraz próbuje nakreślić perspektywy dalszego Partnerstwa Śródziemnomorskiego w kontekście wydarzeń związanych z arabską wiosną. Autor przedstawia potencjalne zagrożenia w regionie oraz ich implikacje dla Europy oraz analizuje działania UE na rzecz zwalczania zjawiska radykalnych ruchów politycznych nierzadko znajdujących swoje ujście w terroryzmie, jako podstawowym narzędziu walki. Podstawową tezą opracowania jest stwierdzenie, iż wymiar bilateralnej współpracy pomiędzy zainteresowanymi krajami przynosi znacznie bardziej wymierne efekty aniżeli instytucjonalne podejście prezentowane przez UE. Opracowanie umożliwia czytelnikowi zapoznanie się z naturą stosunków gospodarczych UE-Maghreb i ich wagą, systematyzuje wiedzę na temat podjętych działań mających na celu zmniejszenie ryzyka zamachów terrorystycznych na obszarze UE, autor odpowiada na pytanie, czy relacje UE-Maghreb to „wymuszone małżeństwo”, oraz omawia rolę UE wobec regionu po wybuchu arabskiej wiosny.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zrównoważony rozwój a bezpieczeństwo człowieka

Pojęcie zrównoważonego rozwoju (sustainable development, sformułowane w roku 1975 przez Program Ochrony Środowiska ONZ) ma  w języku polskim kilka synonimów: ekorozwój, rozwój zrównoważony, dynamicznie trwały, samopodtrzymujący się. Ekorozwój to przebieg rozwoju gospodarczego, który nie narusza w sposób istotny i nieodwracalny środowiska życia człowieka, godząc prawa przyrody i prawa ekonomii. Koncepcja trwałego rozwoju łączy elementy: instytucjonalno-polityczne, społeczne, ekonomiczne, ekologiczne, struktur przestrzennych oraz szeroko pojętego bezpieczeństwa człowieka. Jak dotąd koncepcja ekorozwoju jest jedyną, która faktycznie zmierza do zachowania bezpiecznej przyszłości świata i zachowania cywilizacji. W koncepcji tej uzyskanie postępu zakładane jest przez właściwsze i pełniejsze wykorzystanie potencjalnych możliwości tkwiących w ludziach i środowisku w sposób, który zapewni dobre ich funkcjonowanie z zachowaniem bogactwa i różnorodności z pokolenia na pokolenie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wsparcie sił pokojowych czy zamorska ekspansja? Chińska baza morska w Rogu Afryki

Chińska Republika Ludowa od co najmniej dwóch dziesięcioleci intensywnie rozwija swoje siły morskie. Charakterystyczny dla epoki Mao Zedonga obraz floty składającej się z bardzo licznych, ale de facto pozbawionych większych możliwości bojowych zespołów lekkich okrętów odszedł zdecydowanie w przeszłość, podobnie jak strategiczna koncepcja zakładająca prowadzenie przez marynarkę „wojny ludowej” na wodach przybrzeżnych. Obecnie Państwo Środka buduje ewidentnie „flotę antydostępową”, której zasadniczym zadaniem jest odebranie potencjalnemu przeciwnikowi (w tej roli obsadzana jest US Navy) możliwości skutecznego działania w północno-zachodniej części Pacyfiku, przede wszystkim w obrębie „pierwszego łańcucha wysp” (od północnego Borneo, przez Tajwan i Okinawę, do południowej wyspy japońskiego „mainlandu”, czyli Kiusiu). Rozbudowując swoje siły morskie, Pekin nie ogranicza się bynajmniej do wód przylegających do chińskich wybrzeży. W styczniu 2009 r., nader udatnie wykorzystując pretekst zagrożenia stwarzanego dla chińskich statków przez piratów somalijskich, Pekin rozpoczął utrzymywanie zespołu okrętów w zachodniej części Oceanu Indyjskiego. Państwo Środka zdecydowało się więc na przyjęcie zasadniczo innego kursu – w styczniu 2016 r. ogłoszono, że Chiny zbudują „instalację wsparcia logistycznego” w Dżibuti. Tekst omawia szerokie spectrum następstw tej decyzji.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Znaczenie sił specjalnych jako narzędzia stabilizacji na obszarach pokonfliktowych

W artykule podjęto próbę przedstawienia roli, jaką odegrać mogą siły specjalne operujące na obszarach pokonfliktowych. Specyfika tego rodzaju sił narzuca odmienne definiowanie takiego obszaru. Wojska Specjalne pojawiają się bowiem na teatrze działań dużo wcześniej, przed wystąpieniem widocznych symptomów konfliktu, i opuszczają go zazwyczaj jako ostatnie. Tekst jest syntezą dostępnych nielicznych materiałów, dostępnej wiedzy (wyłącznie jawnej) oraz uwag własnych autora co do zadań stojących przed Wojskami Specjalnymi w ramach prowadzenia operacji w opisywanym specyficznym środowisku.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zakres ingerencji egzekutywy w prawa i wolności obywateli USA w dobie walki z terroryzmem

Autor artykułu dokonał analizy rozwiązań prawnych obowiązujących w Stanach Zjednoczonych i ich ewolucji w odniesieniu do działań podejmowanych w imię zapewnienia większego bezpieczeństwa państwa polegających na ustawodawczej i sądowej kontroli pozyskiwania informacji obcych wywiadów przez 16 różnych agencji składających się na amerykańskie służby specjalne. System kontroli inwigilacji dla celów ochrony bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych podlega nieustannej ewolucji. Zaobserwowane tendencje wskazują z jednej strony na uwzględnianie w zmienianych regulacjach potrzeb służb specjalnych, zwłaszcza w płaszczyźnie uelastycznienia ich działalności w celu zapewnienia jak największej skuteczności w walce z zagrożeniami, głównie o charakterze terrorystycznym. Z drugiej strony rozszerza się zakres kontroli nad służbami nie tylko ze strony odpowiednich branżowych komisji Kongresu, lecz również sądownictwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Drużyny skautowe w Galicji i na Śląsku Cieszyńskim w obliczu wybuchu I wojny światowej

Artykuł prezentuje sytuację w skautingu galicyjskim u progu i po wybuchu I wojny światowej, uwzględniając nastroje w organizacjach będących źródłem kadr skautingu, we władzach organizacji, drużynach i wśród członków drużyn, następnie spontaniczny akces skautów do Legionów, działalność drużyn męskich i żeńskich na terenach zajętych i niezajętych przez Rosjan oraz na wychodźstwie, a wreszcie stopniowe odradzanie się działalności drużyn po odrzuceniu wojsk rosyjskich. Skauting miał jednoznacznie patriotyczny charakter, co znalazło wyraz w spontanicznym masowym wstępowaniu skautów do legionów. Wiele drużyn skautowych bądź wyruszyło na wojnę ze zgromadzonym w poprzednich latach ekwipunkiem, bądź ekwipunek wyruszającym przekazało. Ruch męski przetrwał mobilizację tylko w najsilniejszych środowiskach. Skauci, którzy nie wstąpili do wojska i skautki, pełnili funkcje pomocnicze. Aż do wkroczenia wojsk rosyjskich działały tzw. drużyny wojenne, w Krakowie zarządzono zapisy do jednej drużyny, kontynuowało pracę również środowisko zakopiańskie. Działały także drużyny męskie i żeńskie na wychodźstwie (ewakuacja). Na terenach zajętych przez Rosjan działały nieliczne tajne drużyny męskie i żeńskie. Ten okres działalności zakończył się wraz z ofensywą austriacką, która odrzuciła wojska rosyjskie. Na opuszczone przez nich tereny wróciła ludność, a otwarcie szkół umożliwiło odbudowę skautingu. Natychmiast po ustąpieniu Rosjan wznowiono działalność skautingu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Przestępczość w zakresie podatku VAT i oszustwa finansowe zagrożeniem dla systemu bezpieczeństwa państwa polskiego

Artykuł omawia zagrożenia bezpieczeństwa państwa powodowane przestępczością w zakresie podatku VAT oraz oszustwami finansowymi, giełdowymi i praktykami parabankowymi. W 1993 r. w Polsce wprowadzono do systemu prawa i obrotu gospodarczego zobowiązanie w postaci podatku od towarów i usług (VAT). W tych latach oszustwa w zakresie podatku VAT polegały na sprzedaży towarów lub usług bez ich księgowania i niepłacenia należnego podatku. Po przyjęciu Polski do UE (2004 r.) i otwarciu granic (Konwencja Schengen) rozwinęła się zorganizowana przestępczość specjalizująca się w wykorzystywaniu mechanizmów podatków VAT i kreowaniu fikcyjnego obrotu towarowego (usług) z partnerami w innych państwach UE. Ta patologia przestępcza jest oparta na „karuzelowej” sieci podmiotów VAT. Czynności kontrolne prowadzone przez inspektorów Urzędów Kontroli Skarbowej w 2014 r. zakończyły się wystawieniem podmiotom gospodarczym decyzji wymiarowych z tytułu stwierdzonych oszustw w zakresie podatku VAT na sumę ponad 9 mld zł. Kolejne ekipy rządowe i środowiska parlamentarne nie doprowadziły do zdecydowanego ograniczenia tej finansowej i podatkowej patologii. Potrzebne są zmiany systemowe mające na celu bezpieczeństwo wewnętrzne państwa w obszarze bezpieczeństwa finansowego, socjalnego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ewakuacja i postępowanie w sytuacji ataku zabójcy masowego w placówce szkolnej. Analiza filmów edukacyjnych

Zabójstwa masowe popełniane przez tzw. aktywnych strzelców mają wiele cech wspólnych
z atakami terrorystycznymi, lecz nie należy ich z nimi utożsamiać. Oba zjawiska zyskują rozgłos w mediach i budzą społeczne emocje. W Polsce nigdy nie doszło do ataku
uzbrojonego napastnika na placówkę szkolną ani uczelnię, jednakże od kilku lat prowadzona
jest profilaktyka i edukacja w tym zakresie. Ogromne znaczenie mają szkolenia
dotyczące prawidłowo przeprowadzanych ewakuacji oraz postępowania w sytuacji zagrożenia
atakiem uzbrojonego napastnika. Znaczne zróżnicowanie podmiotów prowadzących
szkolenia sprawia, że ich poziom i treści bardzo się różnią, a zalecenia niejednokrotnie
są dyskusyjne. Nader istotna jest więc ocena przydatności tych filmowych
materiałów szkoleniowych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości