rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mapy obrazowe lasów ochronnych nadleśnictwa Pisz o szczególnym znaczeniu przyrodniczo-naukowym

Geneza wyłączenia lasów ochronnych w Nadleśnictwie Pisz, związana jest z postulowaną przez środowiska naukowe potrzebą obserwacji naturalnych procesów restytucji, na obszarach zniszczonych huraganem w dniu 4 lipca 2002 r. Podstawą prawną powołania lasów ochronnych jest decyzja Ministra Środowiska DL.lp.-0233-JJ-17/03 z dnia 10 czerwca 2003 r. Obszar uznany za lasy ochronne zajmuje powierzchnię około 450 ha i będzie przedmiotem badań naukowych oraz obiektem edukacji przyrodniczo-leśnej społeczeństwa. Zmienność przestrzenna uszkodzeń pohuraganowych i wielkość obszaru wyłączonych lasów ochronnych, sugerują wykorzystanie map obrazowych, tworzonych ze zdjęć lotniczych i obrazów satelitarnych jako źródła informacji monitoringowych o zniszczonych lasach, oraz specyficznego materiału edukacyjnego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Quasi-ciągły pomiar stanu odkształcenia ściany budynku przepompowni i jej bezpośredniego otoczenia

W artykule przedstawiono sposób wyznaczenia czasowo ekstremalnych wartości odkształceń poziomych wywołanych prowadzoną podziemną eksploatacją górniczą. Obserwacje obejmowały ścianę budynku przemysłowego o II kategorii odporności oraz powierzchnię terenu w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Przeprowadzono quasi-ciągły pomiar odkształceń, w ramach którego zastosowano dwa systemy telemetryczne do wyznaczania odkształceń. Zamontowane układy pomiarowe zaprojektowano tak, aby możliwe było wyznaczenie składowych tensora odkształcenia. Wyniki obliczeń i analiz przedstawiono pod kątem porównania wartości odkształceń uzyskanych w gruncie i na ścianie budynku.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Porównanie metod ortorektyfikacji obrazu Ikonos w programie PCI Geomatica 9.0

Wysokorozdzielcze obrazy satelitarne są stosunkowo nowym źródłem danych fotogrametrycznych a możliwości ich wykorzystania dla różnorakich zadań w kraju nadal rozważane. Ortorektyfikacja takich obrazów jest najbardziej naturalnym sposobem przygotowania ich do potrzeb pomiarowych. Opanowanie technik i metodyki pozwalającej w sposób produkcyjny uzyskiwać wysokiej jakości ortoobrazy satelitarne jest podstawowym warunkiem powszechnego stosowania VHRS. System Ikonos jest wskazywany jako dający najlepsze wyniki ortorektyfikacji w tym  segmencie. Jednym z programów umożliwiających jej wykonywanie jest PCI Geomatica. Zostaną tu w sposób ekspery,entalny porównane wyniki ortorektyfikacji obrazu Ikonos otrzymywane za pomocą tego programu. Przedstawione tu   zestawienie ma na celu pomóc w wyborze odpowiedniej liczby fotopunktów i metody ortorektyfikacji

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie dokładności manualnej wektoryzacji obiektów infrastruktury kolejowej na ortofotomapie satelitarnej

Aktualnie istniejące i wykorzystywane przez PKP systemy informacyjne dostarczają jedynie możliwości uzyskiwania informacji opisowych o wybranych obiektach infrastruktury kolejowej. Dane te nie są jednak obecnie wystarczające i wymagają uzupełnienia oraz pełnej integracji z danymi o charakterze przestrzennym. Oznacza to praktycznie konieczność budowania geograficznych systemów informacyjnych ukierunkowanych na zagadnienia kolejnictwa. Celem niniejszej pracy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim zakresie wysokorozdzielcze zobrazowania satelitarne mogą być podstawą budowy geometrycznej części Geograficznego Kolejowego Systemu Informacyjnego dla celów zarządzania oraz inwentaryzowania obiektów infrastruktury kolejowej. Dokonano oceny przydatności obrazów z satelity QuickBird dla pozyskiwania informacji przestrzennej o powyższych obiektach w aspekcie celów, jakim odpowiadać ma tworzony system. Poddano wektoryzacji manualnej wybrane elementy infrastruktury kolejowej dla fragmentu poznańskiego węzła kolejowego, obejmującego dwie stacje kolejowe i odcinek szlaku kolejowego zawarty między nimi. Oceniono dokładność przeprowadzonej wektoryzacji, a w dalszym etapie dokładność położenia sytuacyjnego badanych obiektów. Stwierdzono wysoką skuteczność wyznaczenia położenia elementów infrastruktury kolejowej, spełniającą wymagania dla map z przedziału skal 1:5 000÷1:10 000.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wybrane problemy transformacji współrzędnych z układu lokalnego miasta Szczecin do układu 2000 z wykorzystaniem niektórych sieci neuronowych

Artykuł przedstawia zagadnienia związane z wykorzystaniem sztucznych sieci neuronowych do transformacji współrzędnych z układu lokalnego Szczecina do układu „2000”. W kolejnych częściach ujęto syntetyczny opis układu lokalnego miasta Szczecin, podstawy teorii sztucznych sieci neuronowych, a następnie koncepcję i wyniki badań. Przyjęto założenie, że zastosowanie tego narzędzia pozwoli na bezpośrednie znalezienie zależności dla układu empirycznego, jakim jest układ lokalny. Transformacji dokonano na podstawie punktów dopasowania, które stały się przypadkami uczącymi dla sieci neuronowych. Punktami dopasowania były punkty osnowy geodezyjnej I i II klasy z obszaru miasta Szczecin. Analizie poddano trzy struktury sieci, a mianowicie sieci liniowe, perceptron wielowarstwowy oraz sieci radialne. Zadowalające wyniki uzyskano zwłaszcza dla sieci liniowej, dla której następnie zbadano znaczenie długości ciągu uczącego I wielkości obszaru transformacji. Wyniki badań pokazują, że istotny wpływ na jakość dopasowania ma liczebność zbioru uczącego, a właściwie zagęszczenie punktów uczących. Wyniki porównano do rezultatów uzyskanych za pomocą transformacji Helmerta.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Teledetekcyjna metoda kategoryzacji zagrożenia pożarowego lasu

W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania obrazów satelitarnych w opracowaniu kategoryzacji zagrożenia pożarowego lasu. Opracowanie przeprowadzono na obrazach z satelity LANDSAT TM I IKONOS, stwierdzając większą przydatność obrazów LANDSAT TM do tego rodzaju pracy. Nowatorskim rozwiązaniem jest odniesienie kategoryzacji do poziomu leśnictw, co pozwala na większą operatywność w podejmowaniu działań służb leśnych w zakresie ochrony przeciwpożarowej lasu. Klasyfikacji zagrożenia pożarowego lasu dokonano uwzględniając takie wskaźniki teledetekcyjne jak: NDVI, TNDVI, IHT oraz analizując rozkład przestrzenny i liczbę pożarów w ciągu ostatnich sześciu lat. Wyróżniono zgodnie z obowiązującą w Lasach Państwowych kategoryzacją trzy klasy: 1 – najwyższa kategoria zagrożenia pożarowego, 2 – średnia kategoria zagrożenia pożarowego, 3 – najniższa kategoria zagrożenia pożarowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Integracja obrazów radarowych i optycznych dla potrzeb tworzenia map pokrycia terenu

Analizując wady i zalety danych pochodzących z różnych sensorów można stwierdzić, że dostarczane przez nie dane mogą okazać się często niekompletne lub niewystarczające. Dla danych optycznych ograniczeniem może okazać sie rejestracja w trudnych warunkach atmosferycznych, dla danych radarowych niewystarczająca rozdzielczość lub występowanie szumów radarowych. Biorąc pod uwagę te wszystkie czynniki, szczególnie interesujące wydaje sie być łączenie obrazów pochodzących z różnych źródeł i ich wspólne wykorzystanie. Korzyści płynące z integracji obrazów radarowych z optycznymi sprawdzono pod katem możliwości polepszenia wyników klasyfikacji obszarów miejskich. Próbowano odpowiedzieć na pytanie, w jakim stopniu dane radarowe mogą polepszyć wynik klasyfikacji i czy mogą być one alternatywnym źródłem w przypadku braku danych optycznych. Nie skupiono sie na samych technikach klasyfikacji, wykorzystano standardowe klasyfikatory w podejściu nadzorowanym. Zwrócono jednak uwagę na dynamicznie rozwijającą sie w ostatnim czasie klasyfikacje obiektowa i podjęto próbę porównania jej wyników z klasyczna klasyfikacja oparta na pikselach. Ponieważ w przypadku danych radarowych bardzo cennym źródłem informacji jest tekstura, to jej wykorzystaniu poświęcono główna część prac. W rezultacie, zastosowanie odpowiednio dobranych miar teksturalnych z tzw. macierzy zdarzeń (ang. Grey Level Co-occurence Matrix - GLCM) spowodowało wzrost dokładności wspólnej klasyfikacji w porównaniu do klasyfikacji uzyskanej dla poszczególnych sensorów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Mapa zmian pokrycia terenu małopolski 1986-2011 wykonana w oparciu o klasyfikację obiektową obrazów satelitarnych Landsat oraz RapidEye

Zmiany pokrycia terenu i użytkowania ziemi są rezultatem wzajemnego oddziaływania na siebie złożonych procesów przyrodniczych oraz społeczno-ekonomicznych. Analizy przestrzenne GIS dynamiki tych zmian umożliwiają wykrycie występujących w przeszłości trendów i procesów oraz ich symulację dla nadchodzącego okresu. Zdiagnozowane kierunki przemian krajobrazu mogą zostać wykorzystane m.in. przy tworzeniu lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego, czy generalnie kreowaniu polityki rozwoju regionów. Celem prezentowanego opracowania było zdiagnozowanie głównych trendów przemian pokrycia terenu województwa małopolskiego na przestrzeni ostatnich dwudziestu pięciu lat (19862011) oraz ich statystyczne i graficzne zaprezentowanie w postaci kompilacji map numerycznych. Projekt wykonano w oparciu o dane teledetekcyjne: zobrazowania satelitarne RapidEye i LANDSAT TM oraz lotnicze ortofotomapy (PZGiK) z lat 2009 - 2010. Duża ilość i różnorodność danych wymusiła zastosowanie obiektowego przetwarzania danych teledetekcyjnych, tj. klasyfikacji OBIA (ang. Object Based Image Analysis). W wyniku przeprowadzanej klasyfikacji otrzymano 10 klas pokrycia i użytkowania terenu dla dwóch terminów badawczych (1986-87 oraz 2010-11), tj.: grunty orne, użytki zielone, tereny zurbanizowane, rzeki i cieki, zbiorniki wodne, lasy iglaste, lasy liściaste, zadrzewienia i zakrzewienia, tereny różne oraz torfowiska. Wykazano, iż na obszarze Małopolski wystąpiło znaczne zwiększenie powierzchni lasów (wzrost o 4.4%) oraz terenów zurbanizowanych (wzrost o 2.4%), głównie kosztem powierzchni gruntów rolnych (ubytek o 3.6%) oraz trwałych użytków zielonych (ubytek o 1.2%). Otrzymane wyniki pozwoliły wysunąć wniosek, iż zmiany jakie zachodziły w przeciągu 25 lat oraz te, z którymi wciąż mamy do czynienia w województwie małopolskim, pokrywają się z ogólnymi kierunkami i trendami przemian krajobrazu obserwowanymi w Polsce w ostatnich trzech dekadach, tj. procesami sukcesji wtórnej zbiorowisk leśnych na gruntach, na których zaprzestano produkcji rolnej oraz związanych z inwestycjami infrastruktury drogowej i kolejowej. Zastosowanie automatycznej klasyfikacji obiektowej oraz analiz przestrzennych GIS pozwoliło na realizację opracowania dla obszaru ponad 15.000 km2 w ciągu zaledwie kilku tygodni.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Podwyższanie rozdzielczości przestrzennej obrazów wielospektralnych IKONOS - statystyczne i wizualne porównanie wyników otrzymanych różnymi formułami

W publikacji przedstawiono wyniki badan związanych z integracja danych spektralnych o niższej rozdzielczości przestrzennej z obrazami panchromatycznymi o wyższej rozdzielczości przestrzennej. Analizy przeprowadzono na danych Ikonos. Testowano piec metod integracji danych, każda w kilku wariantach. Celem badan był wybór optymalnej metody, zapewniający uzyskanie obrazu wzmocnionego przestrzennie przy jak najwierniejszym zachowaniu właściwości spektralnych. Zaproponowano niestandardowa metodykę, a mianowicie przeprowadzenie wstępnych testów scalania danych obrazowych na materiałach zdegradowanych przestrzennie w taki sposób, _e obrazami referencyjnymi stały się oryginalne kanały spektralne. Podejście takie umożliwiło porównanie wprost obrazów po integracji z obrazami oryginalnymi, przez co możliwa była ocena faktycznych wielkości zniekształcenia i wzmocnienia obrazów syntetycznych, jakie powstają przez stosowanie różnych formuł. Najlepsze parametry formalne i wysokie walory interpretacyjne scalonych obrazów otrzymano stosując metodę HPF. Standardowa metoda integracji – IHS - uzyskała najgorsze wyniki spośród pięciu wykorzystanych metod.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie cech strukturalnych obrazu Landsat ETM+ w klasyfikacji obiektowej kompleksów krajobrazowo-roślinnych

Kompleks krajobrazowo-roślinny zastosowano jako jednostkę podstawowa w rejestracji roślinności na kompozycji danych panchromatycznych LandsatETM+. Zastosowano sześć wskaźników struktury i tekstury: wariancje w oknie 5×5 pikseli (Var5×5), wskaźnik struktury pasowej (SSI) oraz trzy wskaźniki małych obiektów: obiektów wielkości 3×3 piksele (S3×3), jednego  piksela (S1×1) i wskaźnik różnicowy (S3×3Dif). W obszarach miejskich możliwa jest identyfikacja kompleksów roślinności z zabudowa i kompleksów bez udziału roślinności.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Nowe spojrzenie na stare mikrodensytogramy

W wielu pracowniach teledetekcyjnych istnieją bogate zbiory mikrodensytogramów pozyskanych w minionych latach metodami analogowymi. Opracowane odpowiednimi na ówczesne czasy metodami są dziś trudne do wykorzystania. Niniejsza praca zawiera propozycją metodyki ponownego wykorzystania tych często unikatowych danych teledetekcyjnych. Metodyka opiera się na cyfrowej analizie obrazu wykresów wykonanych na papierze i wzbogacona jes to nowe parametry — n. p. o wymiar fraktalny.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza zastosowania bezzałogowych fotogrametrycznych nalotów niskopułapowych w kontekscie szybkiego pozyskiwania geoinformacji

Rozwój techniki lotniczej, teleinformatyki i teledetekcji wpływa na wzrost zainteresowania małymi, bezzałogowymi środkami latającymi (BSL) nie tylko w technice wojskowej - stad pomysł zastosowania ich w fotogrametrii i teledetekcji. Interesująca alternatywa dla tradycyjnego sposobu pozyskiwania informacji o terenie, o charakterze uzupełniającym i aktualizacyjnym mogą być naloty niskopułapowe realizowane przez bezzałogowe, niewielkie konstrukcje lotnicze, jak chociażby testowana przez autora platforma (samolotmotolotnia)
sterowana z ziemi. Wizualna kontrola lotu nie zawsze jest wystarczająco precyzyjna, stad rozwiązanie problemu stanowić może wyposażenie platformy nośnej (BSL) w systemy automatycznej kontroli lotu z wykorzystaniem GPS dla nawigacji automatycznej, a także realizacja zdjęć przez odpowiednio dobrane lekkie kamery cyfrowe .

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rola przedstawień kartograficznych w reklamie na przykładzie planów miast

Istotnym składnikiem przekazu reklamowego jest określenie położenia prezentowanego obiektu i objaśnienie dojazdu. Idealną formę uzmysłowienia tego rodzaju informacji stanowi prezentacja kartograficzna. Turystyczne plany miast są wykorzystywane jako nośniki przekazów reklamowych w niespotykanym dotychczas stopniu. Komunikat reklamowy, traktowany jako składnik planu, wymaga bardzo wyważonego ujęcia: harmonijnej kompozycji z pozostałymi elementami treści (w trosce o zachowanie walorów dzieła kartograficznego) oraz kontrastowego wyeksponowania (pożądanego w celu wzmożenia oddziaływania reklamy i spełnienia oczekiwań reklamodawcy). Charakterystyczna jest przeciwstawność obu dążeń, zmuszająca do znalezienia „złotego środka”. Przedmiotem rozważań są sposoby kartograficznego odniesienia informacji reklamowej oraz modelowe ujęcie form reklamy na planach miast.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Próba integracji typowych baz mapy numerycznej oraz bazy opisowej

Referat prezentuje niektóre aspekty tworzenia system u inform acji o terenie na poziom ie lokalnym. Przeanalizowano źródła danych dla baz mapy numerycznej, dostępne materiały geodezyjne i kartograficzne oraz wybrane potrzeby informacyjne na przykładzie obiektów w gminach Kadzidło i Myszyniec. Zaproponowano autorski sposób łączenia danych pozyskiwanych z różnych źródeł. W ramach pracy wykorzystano, stosowaną przez służby geodezyjne, aplikację EwMapa - aplikacja może być zasilana zdjęciam i lotniczym i i satelitarnym i - oraz standardowe narzędzie informatyczne jakim jest system zarządzania opisową bazą danych Ms Access.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie krigingu zwyczajnego do rekonstrukcji i wizualizacji reliefu w miejscach odkrywkowej eksploatacji piasku

W niniejszym artykule zaprezentowano jeden ze sposobów odtwarzania rzeźby (sprzed rozpoczęcia eksploatacji piasku na cele podsadzkowe) czterech pól piaskowych dawnego wyrobiska „Siemonia”. Morfologia analizowanego terenu została zwizualizowana w oparciu o archiwalną mapę geologiczną (arkusz Wojkowice) z zastosowaniem metod geostatystycznych, w tym m.in. krigingu zwyczajnego. Jest to jedna ze znanych technik estymacji (szacowania), nazywana B.L.U.E. (best linear unbiased estimator). Zgodność dopasowania matematycznych modeli sferycznych do wariogramu empirycznego potwierdzono w procedurze kross-walidacji. Uzyskane wartości błędów (błąd średni, błąd średni kwadratowy oraz błąd średni kwadratowy standaryzowany) są w znacznym stopniu zgodne z notowanymi w literaturze naukowej. Wygenerowana rzeźba badanego terenu pod postacią modelu trójwymiarowgo w wyniku przeprowadzonej pełnej analizy geostatystycznej jest dość mocno uwydatniona w porównaniu do modelu otrzymanego bez zastosowania analizy strukturalnej i kross-walidacji.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wysokorozdzielcze obrazy satelitarne jako źródło opracowania danych wektorowych w standardzie TBD

W Polsce rozpoczęto opracowanie Bazy Danych Topograficznych (TBD) o dokładności i zasobie treści odpowiadającej tradycyjnej mapie topograficznej w skali 1:10 000. Bazę taką tworzy się w oparciu o ortofotomapę z pikselem 0.5 m wytworzoną ze zdjęć lotniczych w skali 1:26 000. Tempo opracowania tej bazy nie jest satysfakcjonujące, a koszty są duże, szczególnie dotyczy to b.d. wektorowych. Rozpatruje się możliwość opracowania b.d. wektorowych TBD o zubożonej treści na bazie obrazów satelitarnych VHRS. Sprzyja takiemu pomysłowi uruchomione Centrum Operacji Regionalnych (ROC) dla odbioru i przetwarzania danych Ikonos. We współpracy GUGiK i Politechniki Warszawskiej zrealizowany został projekt badawczy dotyczący oceny możliwości opracowania wektorowej b.d. topograficznych w oparciu o dane satelitarne. Część eksperymentalna została poprzedzona analizą potencjału kartograficznego obrazów satelitarnych, rozumianego jako suma potencjału pomiarowego i interpretacyjnego. W kontekście możliwości opracowania baz danych topograficznych krytycznym okazuje się ograniczony zasób treści obrazów satelitarnych a dopiero w drugiej kolejności ich możliwości pomiarowe. LITERATURa przedmiotu obfituje w liczne przykłady badania geometrii takich obrazów, zadecydowanie mniej jest doniesień o wiarygodnych badaniach zasobu ich treści. Na trzech obszarach testowych pokrytych obrazami QuickBird, Ikonos i EROS wygenerowano ortofotomapy satelitarne. Na ich bazie pozyskano dane wektorowe w strukturze TBD. Wyniki tych opracowań poddano analizie pod kątem zawartości treści i jej zgodności z TBD. Stwierdzono, że dla większości klas obiektów b.d. TBD obrazy QuickBird i Ikonos nie ustępują, lub niewiele ustępują tradycyjnym zdjęciom lotniczym w skali 1:26 000. Obrazy EROS nie są przydatne do tego celu. W rezultacie badań powstał nowy standard (TBD II), o nieco zubożonej treści, ale przy zachowaniu wymaganej dokładności lokalizacyjnej, możliwy do opracowania z obrazów VHRS. Może on znaleźć zastosowanie w obszarach mniej zurbanizowanych. Ocenia się, że pozwoli to przyśpieszyć i obniżyć koszty opracowania TBD. Zaproponowany standard w formie wdrożenia został sprawdzony w warunkach produkcyjnych. Analiza techniczna i ekonomiczna zrealizowanych prac wdrożeniowych potwierdziła przydatność obrazów satelitarnych do zakładania b.d. wektorowych TBD.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa (GMES) integrowanie danych obserwacji ziemi dla obszaru Polski

Program GMES podzielony jest na tematykę „Środowisko” i „Bezpieczeństwo”. Tematyka Środowisko obejmuje zadania monitorowania oceanów i atmosfery oraz monitorowanie powierzchni Ziemi w tym prognozowanie plonów, rozwój roślinności, udostępnienie systemu wczesnego ostrzegania, zrównoważone wykorzystanie zasobów wodnych w celu odpowiedniego zarządzania. Tematyka „Bezpieczeństwo” obejmuje zarządzanie obszarami w razie zagrożeń naturalnych i zapewnienie bezpieczeństwa cywilnego w razie zagrożeń naturalnych. W ramach tematyki GMES został przyjęty zintegrowany projekt pt. „Produkty GMES i ich użyteczność w integrowaniu danych obserwacji Ziemi wspomagających wprowadzenie Europejskich dyrektyw i Europejskiej polityki w odniesieniu do pokrycia terenu oraz do roślinności.”. W Projekcie tym wśród 56 instytucji bierze udział Instytut Geodezji i Kartografii. W ramach wykonywanych prac zostaną zastosowane agro – meteorologiczne modele oparte o zmienne parametry klimatyczne oraz zostanie wprowadzony system prognozy plonów, oparty o modele teledetekcyjne uwzględniające wyprowadzone z danych teledetekcyjnych wartości ewapotranspiracji, indeksy roślinne, oraz indeksy suszy. Badania nad poszczególnymi modelami prowadzącymi od stosunkowo prostych do skomplikowanych metod uzyskiwania parametrów biofizycznych będzie przeprowadzone dla obszaru Polski.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Znaczenie punktów stałych obiektu w procesie upraszczania

Wieloletnie badania autora nad algorytmami stosowanymi w procesie generalizacji cyfrowego modelu krajobrazu pozwalają autorowi na określenie niezbędnych elementów do jego automatyzacji, do których należy przede wszystkim zaliczyć: uporządkowanie danych i jednoznaczność procesów. W niniejszym artykule autor przedstawia wyniki analiz nad zastosowaniem i wpływem punktów stałych obiektów w generalizacji poprzez zbadanie zachowania się wybranych algorytmów upraszczania. Zgodnie z definicją punktów stałych powinny one pływać w zasadniczy sposób na jakość procesu upraszczania poprzez swoją niezmienność w przekształceniach oraz możliwość zastosowania jednoznacznej klasyfikacji danych w procesie. Dla uwidocznienia wpływu punktów stałych na proces upraszczania autor wybrał fragment wybrzeża Walii, a następnie poddał go procesowi upraszczania z wykorzystaniem wybranych algorytmów (Douglas-Peucker, Visvalingam-Whyatt, Wang, Chrobak). Przeprowadzony test daje czytelnikowi jednocześnie możliwość porównania wybranych algorytmów z wykorzystaniem normy rozpoznawalności.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna