rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ wysokiej koncentracji produkcji zwierzęcej na zawartość wybranych biogenów w wodach drenarskich

W pracy podjęto próbę oceny wpływu, jaki wywiera intensywne nawożenie obornikiem na skład chemiczny wód drenarskich. Bardzo wysokie dawki obornika stosowanego na pola wybranych gospodarstw były spowodowane znaczną koncentracją produkcji zwierzęcej na małym obszarze. Doświadczenie obejmowało 3 działy drenarskie zakończone studzienkami zbiorczymi, skąd pobierano próbki wody do badań Zawartość wybranych biogenów: azotu azotanowego (N-NO₃), azotu amonowego (N-NH₄), fosforu (P-PO₄), potasu i rozpuszczalnego węgla organicznego (DOC) oznaczano w próbkach wody pobieranych w 4 terminach: na początku, w pełni i po zakończeniu okresu wegetacyjnego, oraz dodatkowo po zbiorze zbóż. Czynnikiem różnicującym działy drenarskie był stopień antropopresji wyrażony w intensywności nawożenia obornikiem oraz gatunek gleby. Stwierdzono wyraźny wpływ intensywności nawożenia obornikiem na zawartość biogenów w wodach drenarskich.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw tam bobrowych na zmiany w przegrodzonym cieku wodnym

Określono skuteczność usuwania tam bobrowych jako zabiegu zapobiegającego szkodom bobrowym. Dodatkowo opisano wpływ działalności bobrów poprzez budowanie tam i spiętrzanie wody, na ekoton wodno-lądowy.
W trakcie trwania doświadczenia, na dwóch oddzielnych stanowiskach bobrowych, cyklicznie (w odstępach 3 dniowych) usuwano tamy stawiane przez zwierzęta. Stwierdzono, że na jednym ze stanowisk odbudowywana tama charakteryzowała się większym zróżnicowaniem wysokości. Odnotowano także zmiany głębokości cieku wodnego przed - i za odbudowywaną tamą w obu stanowiskach doświadczalnych. W jednym ze stanowisk nie stwierdzono zmian szerokości badanego cieku wodnego, natomiast w drugim szerokość rzeki systematycznie malała. Stwierdzono także, że tamy odbudowywane przez bobry konstruowane były zawsze z nowościętych drzew i krzewów. Zwierzęta nie używały materiału wcześniej wykorzystanego do postawienia tamy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktualne problemy ochrony kukurydzy w Polsce

Praca jest przeglądem aktualnych zagadnień związanych z problematyką ochrony kukurydzy przed agrofagami. W odniesieniu do chorób i szkodników przedstawiono najczęściej występujące na plantacjach agrofagi i możliwości ich zwalczania, stosując metody zintegrowane. Problem zwalczania chwastów, poza aktualnymi zaleceniami i doborem preparatów w zależności od stanu i stopnia zachwaszczenia, obejmuje także nową problematykę. Uwagę zwrócono na powschodowe zwalczanie chwastów, zagadnienie wrażliwości nowych odmian na herbicydy, na uprawę odmian transgenicznych odpornych na niektóre herbicydy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dynamika przemian w podlozu podgrzewanym cieplem niskotemperaturowych wod odpadowych oraz dynamika wzrostu, rozwoju i plonowania warzyw

W pracy przedstawiono wpływ podgrzewania gleby ciepłem niskotemperaturowych wód odpadowych na jej właściwości fizykochemiczne i biologiczne oraz na plony i przebieg uprawy warzyw. Badania przeprowadzono na „agrotermie” zainstalowanej przy Elektrowni Rybnik.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia mineralnego na plonowanie selera korzeniowego [Apium graveolens L.var.rapaceum [Mill.] Gaud.] odmiany Prinz uprawianego na glebach murszowatych

W pracy wykazano stosunkowo wysokie możliwości plonotwórcze gleb murszastych, ze szczególnym uwzględnieniem uprawy selera. Określenie i próba oceny właściwości tych gleb powinny zwrócić uwagę na konieczność pozostawienia ich w rolniczym użytkowaniu. Badania przeprowadzono w latach 2000-2002 na terenie pola doświadczalnego Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Szczecinie Dąbiu. Plon selera korzeniowego wynosił średnio 48,7 Mg·ha⁻¹. Plon korzeni i naci był zróżnicowany w poszczególnych latach. Za przyczynę tej zmienności plonowania uprawianej rośliny można uznać nierównomierny rozkład i ilość opadów w okresie wegetacyjnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sorbent jonitowy Biona 111 jako komponent podloza zasolonego w uprawie Ageratum houstonianum Mill.

W prezentowanej pracy podjęto próbę określenia wpływu zasolenia gleby jonami Na⁺ i Cl⁻ na walory dekoracyjne żeniszka meksykańskiego (Ageratum houstonianum MILL.) oraz możliwość neutralizacji skutków zasolenia poprzez wprowadzenie do podłoża sorbentu jonitowego BIONA 111, jako resorbentu jonów zasalających. Doświadczenie przeprowadzono metodą kultur stałych w wazonach o pojemności 1 dm³. Eksperyment zróżnicowano pod względem zasolenia podłoża i zawartości sorbentu jonitowego. Zasolenie podłoża wynosiło 0 lub 2,83 mS·cm⁻¹. Bionę wprowadzono w ilości 0 lub 3% całej objętości wazonu. Żeniszek meksykański okazał się gatunkiem mało tolerancyjnym na zasolenie odpowiadające przewodności elektrycznej równej 2,83 mS·cm⁻¹. Badany poziom zasolenia spowodował istotny spadek wskaźników biometrycznych, decydujących o walorach dekoracyjnych żeniszka meksykańskiego, tj. liczby kwiatostanów, wysokości łodygi, liczby liści oraz zawartości chlorofilu. Zasolenie powodowało istotny wzrost koncentracji sodu i chloru oraz spadek zawartości wapnia we wszystkich analizowanych organach. Zmiany w zawartości potasu były zróżnicowane. Zasolenie powodowało wzrost koncentracji K w liściach i korzeniach, a spadek w łodygach i kwiatach. Sorbent jonitowy BIONA 111 okazał się dobrym komponentem gleb zasolonych. Powodował podwyższenie parametrów decydujących o wartości dekoracyjnej żeniszka meksykańskiego, jak również ograniczał dostępność jonów zasalających (Na⁺ i Cl⁻), powodując równocześnie wzrost akumulacji potasu oraz wapnia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość arsenu i selenu w produktach roślinnych pochodzących z województwa legnickiego

Badania przeprowadzono w latach 1996-1998 na terenie gmin Żukowice i Kotla, położonych w północnej części województwa legnickiego, w zasięgu oddziaływania Huty Miedzi „Głogów”. Z pól lub działek pobrano ogółem 125 próbek glebowych oraz 216 próbek roślinnych (zboża, rośliny pastewne, warzywa, owoce).
Całkowitą zawartość arsenu i selenu w glebie i w roślinach oznaczono po mineralizacji mokrej w kwasie nadchlorowym, stosując metodą ASA w wersji płomieniowej, z zastosowaniem techniki wodorkowania.
W badanych próbkach glebowych zawartość arsenu mieściła się w przedziale stężeń przyjętych jako zawartość naturalna. Natomiast zawartość selenu, w zdecydowanej większości próbek, była znacznie niższa od wartości przyjętych jako zawartość naturalna tego pierwiastka w glebach Polski.
W 50% próbek materiału roślinnego zawartość arsenu przekraczała dopuszczalne normy. Nadmierne stężenie tego mikroelementu stwierdzono przede wszystkim w słomie zbóż, wszystkich badanych roślinach pastewnych za wyjątkiem motylkowych oraz w nadziemnych częściach warzyw (nać pietruszki, liście buraków cukrowych i selera). Zawartość selenu w badanych produktach roślinnych jest zdecydowanie za mała i nie zabezpiecza właściwego zaopatrzenia organizmów zwierzęcych i człowieka w ten niezbędny mikroelement.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Czynniki wpływające na akumulację glikoalkaloidów w bulwach ziemniaka

Badania przeprowadzono w latach 1999-2000 na ośmiu odmianach: 'Mila', 'Bintje', 'Agria', 'Saturna', 'Aster', Triada', 'Peppo' i 'Santana'. Glikoalkaloidy oznaczano w bulwach zbieranych dwukrotnie podczas wegetacji (niedojrzałe) oraz w bulwach dojrzałych po zbiorze i po 5, 7 miesiącach przechowywania w temperaturze 8°C. W każdym terminie oznaczeń bulwy uszkadzano mechanicznie, a następnie umieszczano przez tydzień na świetle o gęstości strumienia fotonów 13 µmol·m⁻²·s⁻¹, zbliżonym do występującego w sklepach. Stwierdzono, że zawartość glikoalkaloidów w bulwach ziemniaka kształtowana jest przez odmianowe cechy genetyczne, stopień dojrzałości, warunki klimatyczne w czasie wegetacji oraz długość przechowywania. Zwiększenie zawartości glikoalkaloidów spowodowane działaniem uszkodzeń mechanicznych i działaniem światła zależy w decydującym stopniu od ilości tych związków w bulwach bezpośrednio przed zadziałaniem czynników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Azot ogolny w masie traw i w glebach lekkich uzyznionych osadem sciekowym

W przeprowadzonym doświadczeniu gleby lekkie z nadkładu kopalnianego i nieużytkowane rolniczo użyźniano osadem ściekowym z Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Olsztynie. W pracy określono zawartości azotu ogólnego w analizowanych utworach glebowych oraz w plonie traw uprawianych na tych glebach. Analizowano kombinacje z 25 i 50% dodatkiem osadu ściekowego. W wazonach z odpowiednim składem utworów glebowych wysiano mieszankę traw, w składzie: kostrzewa czerwona (Festuca rubra L. s. STR.), życica trwała (Lolium perenne L.) i wiechlina łąkowa (Poa pratensis L. S. STR.).
Osad ściekowy spowodował wzrost zawartości azotu ogólnego w utworach glebowych, średnio o 75%. Zawartość azotu w masie traw z gleb lekkich użyźnianych osadem ściekowym zwiększyła się dwukrotnie w porównaniu do zawartości azotu w trawach uprawianych na glebach lekkich bez dodatku osadu ściekowego i nawożenia NPK.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energochłonność oczyszczania ścieków w wybranym zakładzie przemysłu spożywczego

W pracy określono rzeczywiste zużycie czynników energetycznych w procesie oczyszczania ścieków z zakładu przemysłu spożywczego produkującego drożdże spożywcze i wódki.
Energochłonność oczyszczania ścieków określono wskaźnikami zużycia energii w stosunku do objętości oczyszczonych ścieków i usuniętego ze ścieków ładunku BZT₅ wyrażonego w kg (BZT₅us). Wskaźniki przyjmowały następujące wartości: średni wskaźnik zużycia energii elektrycznej - 0,569 kWh·kg⁻¹ BZT₅us; energii cieplnej - 2,182 kWh·kg⁻¹ BZT₅us; średni sumaryczny wskaźnik zużycia energii cieplnej i elektrycznej w paliwie pierwotnym - 18,054 MJ·kg⁻¹ BZT₅us.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw niektorych parametrow fazy stalej gleby na retencje wodna w warstwie ornej gleb mineralnych

Badania nad wpływem składu granulometrycznego, zawartości substancji organicznej oraz gęstości gleb na retencję wodną gleb przeprowadzono w latach 1999-2002 na próbkach glebowych o nienaruszonej strukturze pochodzących z warstwy ornej (0-25 cm) dla 16 gleb mineralnych. Stwierdzono, że wyższa zawartość frakcji iłu koloidalnego oraz substancji organicznej w badanych glebach istotnie zwiększała zawartość wody dla wartości odpowiadającej polowej pojemności wodnej (PPW). Wpływ zawartości substancji organicznej był tu 10-krotnie większy od zawartości iłu koloidalnego. W glebach o większych zawartościach iłu koloidalnego oraz substancji organicznej stwierdzono wyższe zawartości wody odpowiadającej punktowi trwałego więdnięcia roślin (PTWR). Przeprowadzone badania wykazały bardzo wysoce istotną statystycznie zależność pomiędzy zawartością iłu koloidalnego, gęstością objętościową a ilością wody dostępnej dla roślin (WD) oraz istotny związek pomiędzy zawartością substancji organicznej a wartością WD. Wyższa zawartość iłu koloidalnego i substancji organicznej w glebach zwiększała zawartość wody przy potencjale wodnym -lOOhPa (odpowiadającym polowej pojemności wodnej PPW) i przy -15000 hPa (odpowiadającej punktowi trwałego więdnięcia roślin PTWR). Uzyskane funkcje pedotransferu danych dla wody dostępnej dla roślin (WD), polowej pojemności wodnej (PPW) i punktu trwałego więdnięcia (PTWR) mogą być zastosowane do szacowania retencji wodnej gleb na podstawie ich składu granulometrycznego, zawartości substancji organicznej i gęstości objętościowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zanieczyszczenie gleb azotem w poblizu miejsc skladowania obornika

W celu rozpoznania skali punktowych rolniczych zanieczyszczeń środowiska dokonano analizy gleb z terenów objętych indywidualną działalnością rolniczą na terenie wsi: Solanka, Radzieje i Dłużec. Gospodarstwa te zlokalizowane są na terenie gmin: Kętrzyn i Węgorzewo województwa warmińsko-mazurskiego. Na podstawie analizy materiału glebowego oceniono stopień przesiąku azotu do gruntu i jego rozproszenie w odległościach 3, 8 i 30 metrów od pryzm obornikowych. Badania laboratoryjne prób glebowych pobranych w sąsiedztwie składowanych odchodów zwierzęcych wykazały, że w każdym z gospodarstw następowało rozproszenie azotu i wzbogacenie gleby w ten składnik. Na podstawie kontrolnego monitoringu stężenia N-NO₃, N-NH₄ i N ogółem w badanych obiektach stwierdzono, że miejsca w pobliżu składowanych odchodów zwierzęcych (obornik) mogą być istotnym źródłem zanieczyszczeń wód tym biogenem. Zawartość azotu azotanowego w profilu glebowym była wyższa niż formy amonowej i w pobliżu pryzmy zwiększała się wraz z głębokością. Wpływ pryzm obornikowych na zawartość mineralnych form azotu zanikał w odległości 30 m od miejsca składowania nawozów naturalnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dobor urzadzen do doju dla obor do 20 stanowisk w aspekcie wydajnosci mlecznej krow

W pracy przedstawiono wpływ potencjału produkcyjnego gospodarstwa na przydatność dojarki bankowej H305 i rurociągowej H311. Określono granice, przy których urządzenie mniej wydajne należy zamienić wydajniejszym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energochlonnosc termicznej dezynfekcji podloza szklarniowego

Badaniami objęto parowanie powierzchniowe podłoża szklarniowego. Wyodrębniono pięć różnych wariantów, dla których określono wielkość sumarycznych oraz składowych nakładów energetycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane właściwości reologiczne roztworów maltodekstryn ziemniaczanych

Celem pracy było porównanie wybranych właściwości Teologicznych maltodekstryn przemysłowych o różnym stopniu scukrzenia oraz maltodekstryny laboratoryjnej.
Materiałem badawczym były maltodekstryny przemysłowe: niskoscukrzona, średnioscukrzona i wysokoscukrzona oraz maltodekstryna laboratoryjna - otrzymana przez częściową hydrolizę 33% mleczka skrobi ziemniaczanej przy użyciu enzymu BAN 240 L i termiczną inaktywację enzymu w hydrolizacie.
Wyznaczono krzywe płynięcia przebadanych roztworów maltodekstryn o stężeniach 40, 45 i 50% w temperaturze 25±0,02°C stosując reometr rotacyjny. Do opisu krzywych płynięcia zastosowano modele Ostwalda, Newtona i Cassona oraz wyznaczono powierzchnię pętli histerezy tiksotropii.
Na podstawie otrzymanych wyników stwierdzono, że właściwości reologiczne roztworów maltodekstryny laboratoryjnej różnią się znacznie od właściwości maltodekstryn przemysłowych, których zachowanie w warunkach przepływu wis- kozymetrycznego jest zależne zarówno od stężenia, jak i stopnia scukrzenia. Stwierdzono, że model Ostwalda dobrze opisuje krzywe płynięcia roztworów wszystkich badanych maltodekstryn, natomiast model Newtona wykazywał dobre dopasowanie w przypadku roztworów maltodekstryn przemysłowych. Model Cassona dobrze opisywał jedynie roztwory maltodekstryny laboratoryjnej.
Na podstawie otrzymanych wyników można sądzić, że uzyskana maltodekstryna laboratoryjna charakteryzuje się obecnością dłuższych łańcuchów oligosacharydów, które mogą mieć wpływ na większą pseudoplastyczność i tiksotropowość.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie rekultywacji lesnej na ksztaltowanie sie wlasciwosci gleb na zwalowisku zewnetrznym po eksploatacji wegla brunatnego w KBW 'Belchatow'

Badaniami objęto 4 profile glebowe zlokalizowane na terenie zrekultywowanego w kierunku leśnym zwałowiska zewnętrznego Kopalni Węgla Brunatnego „Bełchatów". Dobór miejsc wykonania odkrywek glebowych był ściśle związany z wiekiem nasadzeń drzewostanów rekultywacyjnych. Badane gleby charakteryzują się uziarnieniem głównie utworów piaszczystych, bardzo zróżnicowanym odczynem i zróżnicowaną zawartością węgla organicznego. Zmniejszający się stosunek C : N oraz wzrost pojemności sorpcyjnej w glebach o najdłuższym okresie rekultywacji świadczy o prawidłowo przebiegających procesach glebowych i właściwie wybranym kierunku rekultywacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Odwodnieniowa degradacja produktywnosci piaszczystych gleb murszowatych

Przedstawiono specyficzne właściwości piaszczystych gleb murszowatych, które łatwo i szybko ulegają odwodnieniowej degradacji produktywności. Wśród gleb, które mogą podlegać takiej degradacji, stanowią one zdecydowaną przewagę, zwłaszcza na terenie Niżu Środkowopolskiego. Gleby te wyróżniają się specyficzną budową poziomu murszasto-próchnicznego. Wyjaśniono istotę odwodnieniowej degradacji produktywności oraz przebieg tej degradacji w zależności od szybkości odwodnienia, użytkowania (trwałe użytki zielone, grunty orne), zawartości substancji organicznej w poziomie darniowym lub w poziomie ornym, uprawy, zagospodarowania itp.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia mikroelementami na plon bulw ziemniaka

W latach 1999-2001 przeprowadzono ścisłe doświadczenie polowe, w którym badano oddziaływanie zastosowanych dolistnie boru, manganu, molibdenu, miedzi i cynku na plon ziemniaka. Badania prowadzono na glebie płowej właściwej, w rejonie charakteryzującym się opadami atmosferycznymi na poziomie 460 mm rocznie.
Stwierdzono, że korzystnie na plon bulw, plon suchej masy i skrobi w bulwach wpływały zastosowane dolistnie miedź, molibden, cynk i mangan. Najwyższy plon bulw uzyskano po dolistnym zastosowaniu miedzi. Jednak bulwy ziemniaka opryskiwanego miedzią charakteryzowały się nieco mniejszą zawartością suchej masy i skrobi niż te, w uprawie których nie stosowano miedzi. W efekcie średni plon suchej masy i plon skrobi w bulwach dla obiektu opryskiwanego miedzią był zbliżony do plonów zebranych z obiektów, na których stosowano molibden, cynk i mangan. Stosowana w badaniach schelatowana mieszanina mikroelementów o handlowej nazwie Gama wpływała w takim samym stopniu na uzyskane plony, jak zastosowane pojedynczo molibden, mangan czy cynk.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przyswajanie cynku i miedzi przez młode bydło opasowe

W badaniach strawnościowo-bilansowych, wykonanych na młodym bydle opasowym, określano absorpcję i retencję cynku oraz miedzi z dawek pokarmowych, zawierających w swoim składzie siarczany i tlenki Zn i Cu. Najlepsze wykorzystanie cynku i miedzi stwierdzono u zwierząt otrzymujących 80 i 90 mg Zn·kg⁻¹ i 10 mg Cu·kg⁻¹. Wielkość absorpcji i retencji cynku oraz miedzi wyraźnie zależała od ilości tych pierwiastków w dawce, a także od rodzaju zastosowanych dodatków. Wyższą absorpcję i retencję Zn jak i Cu stwierdzono u byczków otrzymujących te pierwiastki w formie siarczanów niż tlenków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci reprodukcji cebul blonczatki [Hymenocallis Salisb.]

Oceniano wpływ kształtu cebul matecznych Hymenocallis ‘Sulphur Queen’ i Hymenocallis narcissiflora (Jacq.) J. F. Macbr na plon cebul potomnych oraz badano możliwość reprodukcji cebul z sadzonek dwułuskowych. Współczynnik naturalnego rozmnażania cebul był niski dla obu taksonów, jednak niemal dwukrotnie niższy dla Hymenocallis ‘Sulphur Queen’. Z cebul matecznych o kształcie okrągłym uzyskano większą liczbę cebul potomnych niż z cebul o kształcie wydłużonym. Stosując rozmnażanie przez sadzonki dwułuskowe, uzyskano z jednej cebuli matecznej 36 cebul potomnych u Hymenocallis ‘Sulphur Queen’ i 69 u Hymenocallis narcissiflora (Jacq.) J. F. Macbr. Stwierdzono, że masa sadzonek ma wpływ na liczbę i wielkość cebul potomnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie markerów molekularnych w badaniach nad zróżnicowaniem genetycznym Lolium perenne, Lolium multiflorum

W pracy przedstawiono wyniki badań własnych oraz dane literaturowe dotyczące podobieństwa genetycznego Lolium perenne i L. multiflorum. Przedstawiono możliwości wykorzystania markerów molekularnych jako markerów gatunkowych oraz omówiono stan badań nad mapowaniem genomu Lolium.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie zroznicowanych morfologicznie odmian grochu siewnego i bobiku w zaleznosci od nawozenia azotem

W przeprowadzonych doświadczeniach, w latach 1993 - 1995 badano wpływ nawożenia azotem (0, 20, 40 - przedsiewnie oraz 20 - przedsiewnie + 10 + 10 (dolistnie) kg N/ha) na plonowanie zróżnicowanych morfologicznie odmian grochu siewnego, Ramir i Rubin oraz bobiku odmian Nadwiślański i Tibo. Z badanych odmian grochu i bobiku plonowały wyżej odpowiednio, Rubin i Nadwiślański. Wzrastające nawożenie azotem wpłynęło istotnie na podniesienie zawartości białka ogólnego w nasionach. Jego wpływ na plon nasion był silnie modyfikowany przez warunki klimatyczne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zwięzłości gleby na jej parametry wytrzymałościowe

Przedstawiono wyniki pomiarów naprężeń ścinających przeprowadzonych w warunkach polowych, metodą bezpośredniego ścinania dla dwóch gleb o zróżnicowanym składzie granulometrycznym, przy różnych poziomach naprężeń normalnych i zwięzłości gleby. Naprężenia normalne, zwięzłość gleby i jej skład granulometryczny wpływają na wartości naprężeń ścinających. Wzrost zwięzłości gleby powoduje wzrost spójności, nie wpływa natomiast na wartość kąta tarcia wewnętrznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bilans cieplny w budynkach dla trzody chlewnej w ujeciu systemowym

Przedstawiono strukturę podsystemu kształtowania bilansu cieplnego w chlewniach. Podsystem będzie wykorzystany w ogólnej metodzie doboru środków technicznych w systemie doradztwa w chowie trzody chlewnej. Zaprezentowano model teorio- mnogościowy podsystemu opracowany na podstawie metod inżynierii systemów. Model został oprogramowany w języku Pascal 7.0 na mikrokomputery kompatybilne z IMB PC/AT.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo