rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Optymalizacja warunkow kielkowania nasion lilii zlotoglow [Lilium martagon L.] oraz wplyw chlodzenia siewek na wielkosc cebul

Do badań użyto nasion lilii zebranych z naturalnych stanowisk. Po określeniu ich cech wykorzystano je w doświadczeniu nad wpływem zróżnicowanego czasu i temperatury przedsiewnego traktowania na kiełkowanie. W drugiej części badań oceniano wpływ chłodzenia siewek na wielkość cebul.
Badania wykazały, że w 1 g mieści się 146 nasion, a masa 1000 sztuk wynosi 7,5 g. Żaden ze sposobów przedsiewnego traktowania nie ma wpływu na zdolność i szybkość kiełkowania nasion lilii. Natomiast chłodzenie siewek w 4°C przez 8 lub 12 tygodni zwiększa masę cebul o 70% w porównaniu z roślinami niechłodzonymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modyfikacja właściwości gleb pobagiennych Pojezierza Mazurskiego przez procesy deluwialne

W glebach pobagiennych dwóch obniżeń śródmorenowych Pojezierza Mazurskiego, zróżnicowanych pod względem wielkości, spadków i sposobu użytkowania oznaczono odczyn, zawartość węgla i azotu, gęstość, porowatość ogólną, krzywe sorpcji wody. Procesy erozji wodnej zmodyfikowały budowę morfologiczną badanych gleb oraz wpłynęły na ich właściwości chemiczne, fizyczne i zmiany w obrębie wielkości porów glebowych decydujące o ich zdolnościach retencyjnych. W małym obniżeniu (Tomaszkowo) użytkowanym płużnie powierzchnię gleb organicznych przykrywają mineralno-organiczne namuły deluwialne o miąższości 10-30 cm, co kwalifikuje te gleby do podtypu gleb namurszowych. W większym obniżeniu (Studnica) gleby namurszowe przechodzą w centralnej partii w silnie zamulone gleby torfowo-murszowe. Stosunek C : N w utworach mineralno- organicznych gleb namurszowych i silnie zamulonych murszach gleb torfowych jest wąski (10,7-13,9), co może wskazywać na podobny stopień humifikacji materii organicznej w tych utworach.
Namuły deluwialne w glebach namurszowych wyróżniają się 2-3-krotnie wyższym stopniem zagęszczenia, a niższą porowatością ogólną zarówno w stosunku do głębszych warstw profilu jak i do poziomów murszowych gleb torfowych. Objętość makroporów jest w nich 2-krotnie mniejsza niż w poziomach Mt gleb torfowych. Niska objętość porów aeracyjnych w poziomach wierzchnich gleb namurszowych ogranicza dostęp powietrza i tempo mineralizacji materii organicznej. Obecność namułów deluwialnych działa zatem ochronnie na gleby pobagienne, hamując postęp procesu murszenia w głąb profilu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawadniania lak biologicznie oczyszczonymi sciekami na sklad chemiczny i wartosc pokarmowa porostu

Badano skład chemiczny i wartość odrostu łąkowego I-ego, II-ego i III-ego pokosu łąk nawadnianych biologicznie oczyszczonymi ściekami. Stwierdzono statystycznie istotnie niższą zawartość suchej masy w poroście z łąk nawadnianych w stosunku do udziału suchej masy w poroście z wariantów kontrolnego i nawożenia mineralnego. Różnice w zawartości suchej masy w poroście stwierdzono również między pokosami, co należy łączyć m. in. z terminem zbioru. Natomiast nawadnianie łąk biologicznie oczyszczonymi ściekami nie miało wpływu na zawartość w suchej masie porostu: białka ogólnego i strawnego, tłuszczu surowego, popiołu surowego i włókna surowego. Zróżnicowanie natomiast w zawartości tych składników wystąpiło między pokosami. Wartość energetyczna porostu łąkowego nie różniła się statystycznie istotnie zarówno między wariantami doświadczalnymi jak i pokosami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartosci skladnikow pokarmowych w roznych podlozach w uprawie szklarniowej pomidora

Badania przeprowadzono w latach 1995-1996 w szklarni w wiosennym cyklu uprawy. Rośliną doświadczalną był pomidor odmiany Romatos uprawiany w podłożu z wełny mineralnej, torfu i piasku.
Badane podłoża nie miały istotnego wpływu na wielkość plonu owoców. Stwierdzono natomiast w tych podłożach duże zróżnicowanie w zawartości składników pokarmowych i w zasoleniu. Najmniej składników wykazano w podłożu z piasku a najwięcej w wełnie mineralnej.
Pomimo dużego zróżnicowania w zawartości składników pokarmowych w poszczególnych podłożach odczyn kształtował się w granicach pH 6,2-6,7.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ukorzenianie roznych typow sadzonek zielnych kilku odmian dalii zmiennej [Dahlia pinnata cev.]

W przeprowadzonych doświadczeniach oceniono możliwości wykorzystania różnych części pędów wybijających z karp matecznych dalii zmiennej Dalia pinnata Cav. Badania prowadzono w latach 2003-2005. Karpy ośmiu odmian dalii wystawiano do szklarni na początku marca, a sadzonki pobierano z wyrastających pędów w połowie marca. Dalie rozmnażano za pomocą sześciu typów pędowych sadzonek: wierzchołkowych z dwiema parami liści ciętych z fragmentem bulwy korzeniowej, tzw. „z piętką”; wierzchołkowych z dwiema parami liści ciętych bez fragmentu bulwy, czyli „bez piętki”; wierzchołkowych posiadających dwie-trzy pary liści ciętych z pędów, które miały co najmniej pięć-sześć par liści; śródpędowych-dwuwęzłowych, wierzchołkowych z dwiema parami liści, które pobierano z pędów bocznych wyrastających z kątów liści pędu głównego po wcześniejszym ścięciu wierzchołka; wierzchołkowych ciętych z pędów, które miały co najmniej 5 par liści. Procent ukorzenionych sadzonek i jakość systemu korzeniowego były uzależnione od typu sadzonki. Bardzo dobrej jakości ukorzenione sadzonki otrzymano po zastosowaniu sadzonek wierzchołkowych „z piętką”, „bez piętki”, śródpędowych-dwuwęzłowych i wierzchołkowych pobieranych z pędów bocznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad chemiczny wod gruntowych na obiektach nawadnianych sciekami przemyslowymi

W pracy przedstawiono wyniki badań składu chemicznego wód gruntowych na obiektach nawadnianych ściekami z cukrowni i drożdżowni. Ścieki z cukrowni, po podczyszczeniu w zbiorniku akumulacyjnym, rozdeszczowywane były na użytkach zielonych. Ścieki z drożdżowni, po rozcieńczeniu wodą, rozdeszczowywane były na gruntach ornych. Oba obiekty nawadniane ściekami pełnią funkcję naturalnych oczyszczalni glebowo-roślinnych. Stan czystości badanych wód gruntowych porównany był z jakością wód spoza terenów oczyszczania ścieków (tła obiektów) oraz z wartościami nieformalnej klasyfikacji jakości wód podziemnych. Z porównania wynika, że oczyszczanie ścieków w warunkach naturalnych nie stwarza zagrożenia zanieczyszczenia wód gruntowych związkami biogennymi. Istotnie wyższe wartości w stosunku do wód w tle wykazywał tylko N-NO₃, jednak jego ilości odpowiadały umownym wartościom z Ib i II klasy jakości wód podziemnych. Wpływ eksploatacji obu obiektów na stan czystości wód gruntowych odzwierciedlały jedynie stężenia potasu, które istotnie wyższe były w wodach na obiektach niż w tle i w obu przypadkach przekraczały umowne wartości z klasyfikacji jakości wód podziemnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawadniania kroplowego i fertygacji na dynamike nagromadzania azotanow w bulwach ziemniaka

Materiał do badań pochodził z doświadczenia polowego, założonego w ramach realizacji grantu UE „FertOrgaNic”. Średnio wczesna odmiana Triada była uprawiana na piasku gliniastym lekkim w latach 2004 i 2005, z zastosowaniem nawożenia organicznego w postaci obornika i organiczno-mineralnego w połączeniu z nawadnianiem kroplowym. Dawki wody oraz azotu mineralnego w postaci płynnej ustalane były przy wykorzystaniu komputerowego programu wspomagania decyzji (DSS). Oznaczanie zawartości azotanów wykonano za pomocą kolorymetrycznej metody Griessa, po 3, 4, 5 i 7 tygodniach od wschodów, następnie w fazie 95% dojrzałości części nadziemnej oraz po zaschnięciu.
Nawadnianie kroplowe zapewniało niską zawartość azotanów, zbliżoną do kontroli, w bulwach ziemniaka nawożonego azotem organicznym (obornik) i mineralno-organicznym.
Największa akumulacja azotanów w bulwach dochodząca od 80 NO₃⁻·kg⁻¹ św.m) wystąpiła we wszystkich kombinacjach w ich początkowym okresie wzrostu, czyli od tuberyzacji do fazy kwitnienia. Wraz z dalszym upływem wegetacji ich ilość ulegała stopniowemu zmniejszaniu do wartości od kilku do 20 mg NO₃⁻·kg⁻¹ św.m. w bulwach dojrzałych. Uprawianie roślin ziemniaka na oborniku w suchym roku 2005 prowadziło do największej akumulacji azotanów (40-70 mg NO₃⁻·kg⁻¹ św.m) w całym okresie wegetacji. W suchym okresie wegetacji 2005 roku zaobserwowano podwyższenie większości wyników o około 10 mg NO₃⁻·kg⁻¹ św.m., w porównaniu do roku 2004, charakteryzującego się bardzo równomiernym rozkładem opadów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozow mineralnych zawierajacych siarke na wymywanie makroelementow z gleby

W ciągu 56 dni w doświadczeniu laboratoryjnym badano wpływ dodatku siarki siarczanowej oraz elementarnej na wymywanie N-NH₄ , N-NO3, S-SO₄ , P-PO₄ , K, Mg z kolumn glebowych. W obiektach z dodatkiem siarki elementarnej zarysowała się tendencja ograniczania wymycia azotu amonowego. W obiektach nawożonych siarką siarczanową wymywanie azotu azotanowego okazało się większe niż bez jej udziału, czego nie stwierdzono po dodaniu siarki elementarnej. Siarka siarczanowa była wymywana najszybciej spośród badanych składników. Uruchamianie ortofosforanów przebiegało najwolniej. Obecność siarki stymulowała ten proces. Dodatek siarki siarczanowej i zwiększonej dawki siarki elementarnej spowodował zwiększenie wymycia potasu z gleby. W porównaniu do siarki siarczanowej dodatek siarki elementarnej spowodował zmniejszenie wymycia magnezu z gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza porównawcza wydajności zrywki ciągnikiem typu forwarder i klembank

Praca dotyczy badań wydajności zrywki drewna ciągnikiem Timbrrjack 1010 w wersji forwarder i klembank. Badania obejmowały zrywkę forwarderem drewna pozyskanego w systemie sortymentowym drewna krótkiego oraz zrywkę klembankiem drewna pozyskanego w systemie drewna długiego. Wydajność zrywki drewna w kłodach i drewna długiego charakteryzowała się zbliżonymi wartościami przy małych odległościach zrywki - ok. 20 m³·h⁻¹ przy odległości 200 m. Jednak dynamika spadku wydajności zrywki drewna klembankiem z uwagi na niższą ładowność oraz mniejszą prędkość jazdy ładownej była wyraźnie wyższa i powodowała, że przy odległości około 1500 m wynosiła 8,12 m³·h⁻¹, gdy przy tej odległości wydajność zrywki kłód forwarderem była o przeszło 50% wyższa. Istotna różnica wystąpiła w prędkości jazdy ładownej, która w przypadku zrywki kłód, mimo większego ładunku wynosiła około 7 km·h⁻¹, natomiast w przypadku zrywki półpodwieszonej klembankiem 4,40 km·h⁻¹. W przypadku zrywki drewna krótkiego ciągnikiem w wersji forwarder wpływ odległości zrywki na wydajność był niewielki, gdyż czas jazdy przy odległości 200 m stanowił około 10%, a przy odległości 1500 m około 40% sumy czasów operacji zrywki. W przypadku zrywki drewna długiego klembankiem relacje te przedstawiały się następująco: 20,32% dla odległości 200 m i 69,62% dla odległości około 1500 m. Uzyskane wyniki badań uzasadniają, przy dużych odległościach, stosowanie nasiębiernej zrywki drewna w postaci kłód i wyrzynków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość niektórych mikroelementów w wybranych gatunkach ziół łąkowo-pastwiskowych

Badania realizowano w latach 1998-1999 na terenie Pojezierza Olsztyńskiego. Ze zbiorowisk trawiastych z trwałych łąk i pastwisk pobrano do analiz próby roślinne oraz próby glebowe, wyceniono też skład gatunkowy runi łąkowo- pastwiskowej metodą Braun-Blanqueta. Zawartość mikroelementów w próbach roślinnych oznaczono ogólnie przyjętymi metodami, oznaczono także właściwości chemiczne gleb. Badaniami objęto następujące gatunki: Taraxacum officinale F.H. Wigg., Achillea millefolium L., Plantago lanceolata L., Alchemilla vulgaris L. s.l., Cirsium oleraceum (L.) Scop., Heracleum sibiricum L.
Zawartość badanych mikroelementów w 1 kg suchej masy roślin wahała się w granicach: Cu - 6,1 mg (Alchemilla vulgaris) do 9,9 mg (Taraxacum officinale), Zn - 31,1 mg (Achillea millefolium) do 46,7 mg (Heracleum sibiricum), Mn - 112,4 mg (Cirsium oleraceum) do 175,4 mg (Taraxacum officinale), Fe - 71,9 mg (Heracleum sibiricum) do 240,2 mg (Alchemilla vulgaris). Z analizy statystycznej wynika, iż znacznie mniejszym współczynnikiem zmienności charakteryzowała się w roślinach zawartość Cu i Zn w porównaniu z zawartością Mn i Fe.
Między gatunkami stwierdzono istotne różnice w gromadzeniu miedzi, cynku i żelaza. Więcej Zn zawierały Alchemilla vulgaris i Heracleum sibiricum, najwięcej Fe wykazano w Alchemilla vulgaris, a Cu w Taraxacum officinale, Achillea millefolium i Cirsium oleraceum.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ czasu i rodzaju rozpuszczalnika na efektywność ekstrakcji polifenoli z czarnej herbaty i właściwości przeciwrodnikowe otrzymanych ekstraktów

Celem pracy było zbadanie wpływu rodzaju rozpuszczalnika i czasu prowadzenia procesu na efektywność ekstrakcji polifenoli oraz właściwości przeciwrodnikowe ekstraktów z czarnej herbaty. Ekstrakcję prowadzono w temperaturze pokojowej z użyciem pięciu rozpuszczalników: wody oraz 80- i 100-procentowych roztworów wodnych acetonu i metanolu w czasie 30 i 60 minut. W otrzymanych ekstraktach oznaczono zawartość polifenoli ogółem i katechin. Właściwości przeciwrodnikowe ekstraktów zbadano metodą z wykorzystaniem kationorodników ABTS i stabilnych rodników DPPH. Określono również zdolności ekstraktów do chelatowania jonów żelaza(II). Zaobserwowano, iż najlepszym rozpuszczalnikiem do ekstrakcji związków polifenolowych jest 80-procentowy roztwór acetonu, a do ekstrakcji katechin – woda. Wszystkie badane ekstrakty posiadały zdolność do chelatowania jonów żelaza(II) i wykazywały aktywność przeciwrodnikową. Stwierdzono, iż wydłużenie czasu ekstrakcji powodowało nieznaczne zwiększenie wyekstrahowania związków polifenolowych oraz wzrost aktywności przeciwrodnikowej badanych ekstraktów.  W większości nie były to jednak różnice istotne statystycznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena kiszonek z traw produkowanych w regionie warminskim

Oceniono kiszonki z traw produkowanych przez hodowców bydła na terenie Warmii. W pięcioletnich badaniach stwierdzono, że hodowcy bydła produkowali kiszonki głównie z traw o obniżonej wilgotności (około 56% zawartości wody). Stwierdzono wysoką ich jakość (ocena dobra) i wartość odżywczą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zmian klimatu na kłoszenie ekotypów trzech gatunków traw

Celem niniejszej pracy była analiza kłoszenia krajowych ekotypów trzech gatunków traw pastewnych - wiechliny łąkowej, kupkówki pospolitej i kostrzewy łąkowej. Dane pochodziły z lat 1973-2003; wiechlinę łąkową oceniano w tym okresie 25 razy, kupkówkę pospolitą - 18 razy a kostrzewę łąkową - 17 razy. Jako dane porównawcze zastosowano tzw. anomalie termiczne, tj. odchylenia średniorocznej temperatury danego obszaru od średniej z wielolecia. Dane te, dla obszaru położonego pomiędzy południkami: 15° i 20° oraz równoleżnikami: 50° i 55° podano za Jones i in. [1999]. Analiza regresji wykazała, iż wraz ze wzrostem średniorocznej temperatury (+1°C na 30 lat) krajowe ekotypy badanych gatunków przyspieszyły kłoszenie o ok. 11 dni (wiechlina), 10 dni (kupkówka) i ok. 7 dni (kostrzewa). W wypadku tego ostatniego gatunku nie stwierdzono statystycznej istotności tej relacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Tempo rozkladu rozpuszczalnego bialka pasz w plynie zwaczowym

W doświadczeniu badano in vitro rozkład białka pasz rozpuszczalnego w wodzie: albuminy bydlęcej, kazeiny, poekstrakcyjnych śrut - sojowej, rzepakowej i arachidowej oraz nasion bobiku i łubinu. Białko rozpuszczalne w badanych paszach wynosiło: albumina - 93,3; kazeina - 85,5; śruta arachidowa - 46,5; śruta sojowa - 37,3; śruta bobikowa - 36,8; śruta rzepakowa - 32,0; śruta łubinowa - 30,0% białka ogólnego. Stężenie amoniaku w inkubatach dla wszystkich badanych białek wzrastało wraz z wydłużającym się czasem inkubacji, wskazując, że tempo dezaminacji rozpuszczalnego białka pasz inkubowanego z treścią żwacza było powolne i różne dla poszczególnych pasz. Brak istotności różnic dla większości oznaczonych współczynników korelacji pomiędzy ilością białka rozpuszczalnego, a stężeniem amoniaku w inkubatach sugeruje, że stężenie amoniaku nie jest właściwym wskaźnikiem tempa dezaminacji białka rozpuszczalnego w płynie żwaczowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ preparatu Cyperkill Super 25 EC na aktywność katalazy w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae

Badano wpływ insektycydu Cyperkill Super 25 EC na przeżywalność komórek drożdży. Zmiany aktywności katalazy przyjęto jako wskaźnik intensywności odpowiedzi stresowej. Cypermetryna - aktywny składnik preparatu Cyperkill Super 25 EC - o stężeniach 175-325 µg·cm⁻³ powodowała spadek przeżywalności komórek drożdży w logarytmicznej fazie wzrostu. W komórkach inkubowanych z cypermetryczną nie stwierdzono przyrostu aktywności katalazy. Aktywność katalazy w komórkach poddanych dwu różnym stresom równocześnie (stres termiczny i cypermetryna lub stres osmotyczny i cypermetryna) była zbliżona do kontroli. Wyniki sugerują, że cypermetryna hamuje indukowaną syntezę katalazy w warunkach stresu termicznego lub osmotycznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanych dawek nawozow azotowych na przebieg wegetacji oraz obsade i mase pokrzywy zwyczajnej [Urtica dioica L.] zbieranej w trzech fazach rozwojowych

Tematem badań była ocena wpływu zróżnicowania dawek nawozów azotowych (0, 75, 150, 225 i 300 kg N·ha⁻¹) i fazy rozwojowej zbieranych roślin (przed pąkowaniem - tzw. faza wegetatywna, w pełni pąkowania i w pełni kwitnienia) na przebieg wegetacji, obsadę pędów pokrzywy i masę jednostkową pędu.
Wraz ze wzrostem dawek nawozów azotowych notowano sukcesywny wzrost wysokości pędów i związanej z tym masy jednostkowej pojedynczego pędu, ale też wyraźne zwiększenie liczby pędów na 1 m². Zbiór roślin w kolejnych fazach rozwojowych powodował wzrost wysokości roślin i masy jednostkowej pędu oraz zmniejszenie liczby pokosów, od czterech do dwóch. W kolejnych latach użytkowania plantacji notowano wyraźną redukcję (wypadanie) pędów, zwłaszcza w obiekcie kontrolnym (bez azotu). Wyższe dawki tego składnika zwiększały obsadę pędów, maksymalnie 2,5-krotnie w stosunku do obiektu kontrolnego. Pierwszy pokos roślin, w porównaniu z pozostałymi, charakteryzował się największą obsadą pędów oraz największą masą pojedynczego pędu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Agrotechniczny aspekt gleboszowania gleby w terenie erodowanym

Omówiono wyniki wieloletnich badań polowych głębosza na zboczu lessowym. Przedstawiono wpływ pracy głębosza na fizyczne właściwości gleby oraz plony roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie wlasciwosci morfometrycznych ryb slodkowodnych w projektowaniu odglawiarek

Konieczność zaprojektowania uniwersalnej odgławiarki do ryb słodkowodnych wywołała podjęcie badań morfometrycznych celem określenia optymalnego rodzaju ciecia odgławiającego. Artykuł zawiera wyniki analizy takich badań przeprowadzonych dla karasi, leszczy, płoci i pstrągów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Próba oceny roli instytucjonalnego systemu wspierania rozwoju obszarów wiejskich Pomorza Zachodniego

W pracy przedstawiono funkcje, strukturę i elementy organizacyjne systemu instytucjonalnego wspierania rozwoju obszarów wiejskich. Przedstawiono krajowe i zagraniczne impulsy rozwojowe, rolę państwa. Zinwentaryzowano agencje i fundacje wiodące i wspomagające rozwój.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia na plon i cechy jakosciowe ziemniaka przeznaczonego na czipsy

Określono wpływ zróżnicowanego nawożenia doglebowego, azotowego 100, 125 kg N·ha⁻¹ na plonowanie i cechy jakościowe jednej niemieckiej (Romula) i dwóch holenderskich (Lady Claire, Saturna) odmian ziemniaka na czipsy w latach 2003-2005 w północno-wschodniej Polsce. Doświadczenie polowe założono metodą losowanych bloków i podbloków w czterech powtórzeniach. Zakres badań obejmował plon ogólny bulw i jego strukturę, zawartość i plon skrobi, zawartość glukozy, ocenę przydatności bulw ziemniaka do wysmażania oraz efektywność nawożenia brutto i krańcową. Sezon wegetacyjny 2003 i 2005 roku zakwalifikowano jako suchy i ciepły, natomiast rok 2004 określono z kolei jako mokry i ciepły. Najwyższy plon ogólny i handlowy bulw oraz plon skrobi uzyskano z uprawy średnio wczesnej odmiany Romula. Odmiana Romula wyróżniała się najmniejszym udziałem bulw drobnych < 40 mm i największym udziałem bulw dużych > 60 mm. Odmiana ta zareagowała na wzrost dawki azotu najwyższą produktywnością brutto. Odmianę średnio późną Saturna cechowała najwyższa zawartość skrobi, największy udział bulw drobnych < 40 mm, a zarazem najmniejszy udział bulw dużych oraz najniższy plon handlowy bulw. Z wczesnej odmiany Lady Claire uzyskano najniższy plon ogólny bulw, najniższą zawartość i plon skrobi. Zarówno zawartość glukozy, jak i przydatność do wysmażania u wszystkich odmian ziemniaka była na wymaganym poziomie. Nie udowodniono statystycznie wpływu nawożenia azotowego na plon ogólny i handlowy bulw oraz plon skrobi. Jedynie w 2004 r. wyższe nawożenie azotem 125 kg·ha⁻¹ istotnie zwiększyło zawartość skrobi w bulwach. Nie stwierdzono wpływu zróżnicowanego nawożenia N na barwę czipsów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw deszczowania na plonowanie jeczmienia browarnego

W doświadczeniu polowym, przeprowadzonym w latach 2000-2002 na glebie bardzo lekkiej w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy, badano wpływ deszczowania i dwóch poziomów nawożenia azotowego na ilość i jakość plonu ziarna dwóch odmian jęczmienia browarnego. Stwierdzono, że deszczowanie istotnie wpłynęło na wysokość plonów ziarna, powodując ich wzrost do średniego poziomu 4,18 t‧ha⁻¹. Ziarno uzyskane na stanowiskach deszczowanych cechowało się niską zawartością białka, wysoką celnością i energią kiełkowania, spełniając kryteria przydatności browarnej. Na podstawie uzyskanych rezultatów wnioskowano, że testowane odmiany jęczmienia browarnego można uprawiać na glebach lekkich i bardzo lekkich pod warunkiem stosowania nawodnień.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo