rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ofelie wiecznie żywe, czyli literatura w fotografii (infrazy czeskie)

Autorka artykułu opisuje przykłady infraz, których zadaniem jest wzbudzenie emocji wywołanych lekturą tekstu literackiego i odzwierciedlenie ich w dziele artystycznym, w tym wypadku w dziełach trzech czeskich artystów fotografików. Punktem wyjścia do analizy trzech wybranych fotografii jest w pierwszej kolejności postać Ofelii z tragedii Williama Szekspira Hamlet i opis jej tragicznej śmierci, następnie odniesienie tego fragmentu tekstu do obrazu prerafaelity Johna Everetta Millais’a pt. Ofelia. Dalsza analiza skupia się wokół fotografii Martina Faltejska (cykl Weightless), Jana Fauknera (cykl Nemesis) i Barbory Bálkovej (cykl Literary Suicides). Opis fotografii przedstawiających Ofelię dotyczy m.in. ich symboliki (archetypów kobiecości, wody, natury), podkreśla podobieństwa i różnice między trzema nośnikami znaczeń (literatura, malarstwo, fotografia). Artykuł porusza kwestię m.in. doświadczenia wizualnego i zamysłu nad tym, czy pojedyncze opisywane fotografie uwolniły się od Szekspirowskiego kontekstu i wpisały w kontekst plastyczny, czy artyści zaproponowali własne, nowe odczytanie owego “mitu Ofelii”.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Fotografia – obraz – tekst.  Wizualno-językowe formy obrazowania katastrofy czarnobylskiej

Artykuł dotyczy wizualno-narracyjnych sposobów reprezentacji katastrofy czarnobylskiej. Analizie poddano dwa teksty kultury: album fotograficzny Czarnobyl. Spowiedź reportera Igora Kostina oraz komiks Czarnobyl. Strefa Natashy Bustos i Francesco Sancheza. Łączy je nie tylko tematyka, ale również połączenie kodu wizualnego i językowego. Jak wynika z przeprowadzonej analizy, dla artykulacji tego doświadczenia jednokodowy przekaz okazuje się niewystarczający. Intermedialność stanowi sposób na oddanie traumatycznego doświadczenia postkatastroficznego.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
O strategiach tłumaczenia rzeczowników w XVII-wiecznej publicystyce rosyjskiej

W niniejszym artykule przedstawiono strategie towarzyszące przekładowi rzeczowników pochodzenia obcego w rosyjskich tekstach publicystycznych. Jako źródła wykorzystano rosyjskie teksty przekładowe opublikowane pod wspólną nazwą „Vesti-Kuranty”. Materiał stanowiący przedmiot analizy został wyekscerpowany ze wszystkich dostępnych wydań rękopisów powstałych w latach 1600–1670. Celem badania jest ukazanie wybranych zabiegów stosowanych przez siedemnastowiecznych tłumaczy mających służyć jako podpowiedzi w zrozumieniu wyrazów dotychczas nieznanych na gruncie rosyjskim oraz przedstawienie różnych rozwiązań tłumaczeniowych mających na celu przybliżenie terminów i wartości obcych. 
 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo
Obraz i jego cień. O związkach fotografii, magii i śmierci w kontekście teorii Hansa Beltinga

Artykuł poświęcony został antropologicznemu znaczeniu fotografii i jej odniesieniom do innych mediów reprezentujących obraz człowieka. Fotografię, jak pisał Hans Belting, zwolennik koncepcji antropologicznego spojrzenia na sztukę, należy rozumieć jako nowy rodzaj maski pośmiertnej. Teoria rozumienia fotografii jako maski ma długą tradycję i została poświadczona w głównych tekstach programowych poświęconych sztuce fotografii (Benjamin, Sontag, Barthes). Perspektywa Beltinga pozwala jednak na wyodrębnienie ukrytych znaczeń i paradoksów wynikających z funeralnych korzeni przedstawienia człowieka. W tekście zostają zrekonstruowane główne koncepcje maski powstałe na przestrzeni dziejów (maska pośmiertna, maska teatralna, maska balowa), dzięki czemu znaczenie fotografii traktowanej jako maska staje się pełniejsze. W ten sposób ujęta zostaje wyjątkowość fotograficznego przedstawienia, łączącego wszystkie konteksty rozumienia maski. Potraktowanie fotografii jako kolejnego w historii medium służącego ludzkiej reprezentacji pozwala na prześledzenie głównych zmian w podejściu do ciała i ludzkiej skończoności. Fotografia okazuje się najbardziej wyjątkową techniką reprezentacji ponieważ sprzeciwia się śmierci i zarazem ją potwierdza – jest świadectwem XX-wiecznej próby ukrycia śmierci i uniwersalnego pragnienia zachowania życia. Fotografia bowiem, wpisując się w zmianę jaka dokonała się w XVIII i XIX wieku, zapewnia fotografowanemu pamięć, która traktowana jest wówczas jako symbolicznie “miejsce” pośmiertnego życia. Koncepcja obrazu i medium Beltinga stwarza kontekst do rozważań o fotografii jako strategii mającej na celu symulację życia.  

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Niebinarna utopia w "uporządkowanej” rzeczywistości – Renaty Ziemińskiej wielowarstwowe pojęcie płci

Niniejsze omówienie dotyczy książki Renaty Ziemińskiej Niebinarne i wielowarstwowe pojęcie płci. Książka składa się z trzech części i w każdej z nich autorka dekonstruuje dotychczasowe struktury pojęciowe kategorii płci, stabilizowane w ramach binarnego sytemu płciowego. Braki binarnego podziału filozofka obnaża na przykładzie osób interpłciowych oraz transpłciowych. Proponuje prawne oraz instytucjonalne rozwiązania, które zwiększyłyby widzialność osób niebinarnych w społeczeństwie zachodnioeuropejskim. Ziemińska postuluje, aby płeć analizować jako wielowarstwowy proces, będący swoistym kontinuum: zmiennym i zależnym od różnorakich czynników biologicznych, kulturowych i środowiskowych. Ziemińska udowadnia, że jest możliwa zmiana w myśleniu o płci oraz, że filozofia może znacząco przyczynić się do jej wprowadzenia. 

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Wzajemne oddziaływanie ram modalnych w języku rosyjskim (Ludmiła Pietruszewska Номер Один, или В садах других возможностей)

Celem artykułu jest semantyczno-strukturalna charakterystyka wzajemnego oddziaływania ram modalnych w języku rosyjskim w powieści Ludmiły Pietruszewskiej Numer Jeden albo W ogrodach innych wariantów. Przedmiotem analizy były pozycje, jakie przyjmują względem siebie ramy modalne w zdaniu, zwrócono także uwagę na rodzaj podmiotu ram modalnych. Pokrótce zostały scharakteryzowane zagadnienia teoretyczne – kluczowe dla omawianego zagadnienia, a więc modus, dictum i rama modalna.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo
Ukryty, jawny, zdystansowany: Richarda Shustermana <i>The Adventures of the Man in Gold: Paths Between Art and Life. A Philosophical Tale</i>

Proponowane tu omówienie książki Richarda Shustermana koncentruje się głównie na jej wymiarze literackim, stawiając pytania o gatunek tego tekstu i jego usytuowanie w kontekście tradycyjnych motywów tematycznych. Ową publikację można bowiem odczytywać jako przykład nie tylko opowiastki filozoficznej, lecz także fotoeseju ożywiającego tradycję paragone (rywalizacji obrazu ze słowem), bajki, romansu opartego na motywie poszukiwania i opowiadania fantastycznego, wykorzystującego motyw doppelgängera. Ten ostatni wątek został  zinterpretowany (między innymi) w kontekście eseju literaturoznawczego Shustermana "Wilde and Eliot” i jego spostrzeżeń na temat sposobów kształtowania własnego wizerunku publicznego przez obu autorów. Ponadto w przedstawianym omówieniu rozważa się relacje pomiędzy autorem tekstu, jego narratorem i bohaterem, podkreślając znaczenie ironii jako strategii, która zapobiega wzajemnemu utożsamieniu tych trzech postaci – pomimo tego, że sam tekst zawiera jawne wątki autobiograficzne. W konkluzji niniejsza interpretacja proponuje, by spojrzeć na postać człowieka w złocie – literackiego ingénu – jako na filozoficzne przeciwieństwo Rortiańskiej ironistki.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Neologizmy Stanisława Jerzego Leca w przekładach na język rosyjski

W artykule omawiane są sposoby tłumaczenia na język rosyjski „Myśli nieuczesanych” Stanisława Jerzego Leca zawierających neologizmy. Innowacje językowe stanowią podstawę gry językowej w wielu aforyzmach Leca, jednak przedmiotem opisu są tylko jednowyrazowe okazjonalizmy, głównie kontaminacje. Badanie serii przekładowych pozwala na przedstawienie różnych rozwiązań translatorskich, które mogą być rezultatem odmiennej interpretacji oryginału przez tłumaczy.
 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo
Safety as a factor of social and economic development under globalization conditions

Współczesny rozwój społeczno-gospodarczy (regionalny i lokalny) zachodzący w bardzo dynamicznych uwarunkowaniach wywołanych przede wszystkim globalizacją, wymaga skutecznych i profesjonalnych działań na rzecz zapewniania bezpieczeństwa, które mają stabilizować bieżące niepożądane zagrożenia oraz kształtować strategie bezpieczeństwa. Kategoria bezpieczeństwa wymaga bowiem dostosowywania jej do każdych realiów społeczno-gospodarczych, a to z kolei potwierdza, że jest ona bardzo elastyczna i ewolucyjna. Ma bezpośredni związek z kreowaną polityką gospodarczą, która będzie wykorzystywać cechy polskiej gospodarki i polskiego społeczeństwa stanowiące przewagę konkurencyjną nad innymi gospodarkami. Oznacza to, że warunkach nowej gospodarki, zwanej gospodarką usługową, bezpieczeństwo staje się najistotniejszym czynnikiem rozwoju, który nie może być pomijany w żadnych dokumentach strategicznych stanowiących swoiste procedury determinujące kategorię bezpieczeństwa narodowego. Staje się on zatem coraz bardziej deficytowy w tych wycinkach życia społeczno-gospodarczego, w których następuje coraz większa dezorientacja społeczna, a tym samym pogłębia się ryzyko.

Czasopismo: Biblioteka Regionalisty
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
"Kto ty jesteś? Polak mały…” Transformacja znaczenia pojęć: „obcy”, „ojczyzna” w prozie polskiej po roku 1989

Artykuł rozważa przykłady polskiej prozy po roku 1989, ukazujące skutki długotrwałej kondycji subalterna, które dochodzą do głosu w (niesymetrycznych, bo aktywizujących podmioty nierównoprawne) relacjach z Obcym. Mówi o konstrukcyjnej formie fantazmatu ojczyzny (tego, co najbardziej „swoje”) i jego selektywnym charakterze. Formułuje tezę, że problemem polskiej spetryfikowanej narracji dominującej z Ojczyzną w centrum uwagi i tożsamością podmiotu budowaną z uwzględnieniem specyficznego stosunku do Obcych jest to, iż nie chce ona przyznać, że kulturowe autorytety dyktuje teraźniejszość, a nie przeszłość i że odbywa się między nimi ciągły ruch wymiany znaczeń – zapominania i zapamiętywania.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ironia i nostalgia. O twórczości Michała Witkowskiego

Artykuł stanowi próbę zarysowania głównych problemów prozy Michała Witkowskiego. Pisarz często wracał w swoich powieściach do historii PRL-u, jako kraju rządzonego w latach 1944–89 przez komunistów, zależnego od ZSRR. Poddawał analizie doświadczenia przeszłości na swój odrębny sposób. Jego narracje, jak i innych członków najmłodszego pokolenia twórców, potwierdzały powszechne przekonanie, że przeszłość powinna zostać przedstawiona na nowo, bowiem PRL wciąż wydaje się niedostatecznie opisany w ramach wspólnotowego, czy nawet narodowego dyskursu. Różnice stworzonej przez Witkowskiego wizji ostatnich dekad wynikają także, a może przede wszystkim, z wypracowanych przez niego sposobów używania ironii i nostalgii – rozłącznie i w specyficznym połączeniu. Sukces rozwiązań Witkowskiego zależy od jego krytycznego nastawienia wobec ideologicznych, a przede wszystkim społecznych pewników, jak i zdolności rozpoznania kluczowych problemów, np. stereotypów zbiorowych oraz towarzyszących im materialnych uwarunkowań – ich powszechny i przemożny wpływ niezmiennie oddziaływał na(świadome, a częściej nieświadome) wybory i decyzje ludzi z minionej epoki.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Necessary fictions w polskiej prozie po 1989 roku

Termin Homiego Bhabhy „necessary fictions” objawił polskim sympatykom teorii postkolonialnej Dariusz Skórczewski w polemice z Niesamowitą Słowiańszczyzną Marii Janion, nie zgadzając się z zaproponowaną przez badaczkę krytyką roli chrześcijaństwa w kształtowaniu polskiej tożsamości narodowej. Bhabha przekonuje, że istnieje inna droga reprezentacji podmiotu kolonialnego niż ta ufundowana na splocie realizmu i historyzmu – taka, która zakłada, że rzeczywistość nie jest „dana”, lecz „stworzona”, w oparciu o krytykę reprezentacji. „Necessary fiction” jest rodzajem „wytwarzania tradycji” osadzonej w historycznym, a także historycznoliterackim i kulturowym continuum. Wytycza obiektywny porządek rzeczy – tak historycznie, jak kulturowo – i w tym sensie opowiada o rzeczywistości, a nawet ją projektuje. Autorka przyjrzy się trzem sposobom konstruowania takiej fikcji ciągłości w polskiej literaturze i krytyce literackiej po 1989 roku: tropom słowiańskim, tropom sarmackim oraz dyskusji nad współmiernością przełomów politycznych 1918 i 1989 roku.Składnik „necessary fictions” –nakaz dziedziczenia postaw światopoglądowych – przestrzega Bhabha, może skutkować nie tylko ograniczeniem refleksji nad literaturą do kwestii pozaestetycznych, ale także zakonserwowaniem resentymentalnego kompleksu Zachodu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Bolesław Prus czyta Bourgeta. Emancypacja, spirytyzm i teoria powieści

Prusowska recenzja dzieła Uczeń Paula Bourgeta zamieszona w kronice „Kuriera Codziennego”jest przyczynkiem do refleksji o kształtowaniu się zrębów literackiej teoriipolskiego pisarza, który u kresu lat osiemdziesiątych zaczyna tworzyć swoje słynne notatki o kompozycji. W kontekście polemiki z Aleksandrem Świętochowskim, opublikowanych w tym czasie Emancypantek oraz dyskusji o spirytyzmie, jaka przetoczyła się na łamach warszawskiej prasy zimą 1893 roku, podjęta zostaje próba zaakcentowania tych fragmentów teoretycznych zapisków, które pokazują wciąż żywą nadzieję pisarza na kształtowanie postaw społecznych za pomocą literatury, literatury głoszącej inne prawdy niż te, które tak wiele krzywdy uczyniły bohaterom powieści Bourgeta.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Czy możliwe jest dzisiaj w Polsce kino kolonialne? Przypadek Pani z Ukrainy Pawła Łozińskiego

Tekst stanowi krytyczną analizę filmu Pawła Łozińskiego pt. Pani z Ukrainy (2002), dokonaną z perspektywy krytyki postkolonialnej. Łoziński, który chciał stworzyć ciepły portret psychologiczny gastarbeiterki z Ukrainy, bezrefleksyjnie uruchomił zachowania językowe i obyczajowe, przy pomocy których podkreśla dysproporcje między statusem własnym i bohaterki filmu. Specyficzna metoda twórcza, którą zastosował dokumentalista, polegająca na wprowadzeniu siebie jako drugiego bohatera filmu, wytworzyły dojmujące poczucie nierówności dwojga bohaterów – niewidocznego na ekranie reżysera (pana domu i pracodawcy) i Ukrainki pozostającej pod uważną obserwacją kamery. Tylko pozornie struktura filmu została oparta na rozmowie. To raczej „odsłuchiwanie” gosposi, które ujawnia w całej okazałości nierówność pozycji, w jakiej znaleźli się interlokutorzy. Obraz cenionego dokumentalisty można potraktować jako dowód na istnienie w rodzimej kulturze pokusy do deprecjonowania, wykluczania i wywyższania, stanowiącej konsekwencje kolonialnej i jednocześnie kolonizującej przeszłości.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Orient w fabularnym polskim filmie powojennym. Rekonesans

Artykuł analizuje obecność wątków orientalnych (blisko- i dalekowschodnich) w polskim filmach fabularnych zrealizowanych po II wojnie światowej w perspektywie takich pojęć jak: orientalizm, postkolonializm i zderzenie kultur. Wynika z tych obserwacji, że obecność tych wątków w naszym kinie jest wciąż skromna, choć po przełomie politycznym z 1989 roku jest ich nieco więcej. Grupuje omawiane filmy w trzy typy: pokazujące egzotykę przestrzeni rodem ze Wschodu, przedstawiające bohatera który jest obcym i wrogiem oraz te, w których przybysz ze Wschodu zaczyna być rozumiany i akceptowany, co ma miejsce w utworach najnowszych.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Siedmiogród we współczesnym filmie węgierskim. Figury (auto)kolonizacji

Po roku 1989 na Węgrzech odżyły wytłumione w czasach komunizmu resentymenty, będącespadkiem po historycznym okresie dominacji narodu węgierskiego nad terytorium KrólestwaWęgier sprzed traktatu w Trianon. Eksplozja bolesnej, zbiorowej pamięci imperialnej Węgrówzaowocowała próbami symbolicznej, neokolonialnej restytucji utraconych ziem. Narodowetęsknoty uwidoczniły się szczególnie jaskrawo w specyficznych, wartościujących przedstawieniachrumuńskiego Siedmiogrodu, chętnie eksplorowanego we współczesnym kinie węgierskim.Analiza najnowszych filmów usytuowanych w Transylwanii, ma na celu odsłonięcie środków wyrazu, służących mentalnemu upodrzędnieniu owego regionu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ironiczny i nostalgiczny wizerunek lat sześćdziesiątych na Węgrzech w filmie Lalunie (Csinibaba, 1997) Pétera Tímára

Film Pétera Tímára Lalunie (Csinibaba, 1997) odkrył nieznane terytorium, uświadomił rodakom, że być może, nawet podświadomie, odczuwali nostalgię za latami sześćdziesiątymi. Po rewolucji 1956 roku z każdym rokiem Węgrzy nabierali przeświadczenia, że w tym systemie można żyć, trzeba znaleźć dla siebie tylko właściwie miejsce i nie wychylać się zanadto. Te wspomnienia w połączeniu z popularnymi utworami muzycznymi postanowił wykorzystać Tímár w swoim filmie, adaptując opowiadanie Gyuli Mártona.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Konflikt o zabytki i miejsca pamięci, czyli o nowo-starym postrzeganiu przeszłości w Europie Środkowej i Wschodniej po 1989 roku

Wielokulturowe tereny i zabytki mogą łączyć, ale i dzielić oraz wywoływać konflikty. Takie nowo-stare widzenie przeszłości i zabytków było dość często spotykane w Europie Środkowej i Wschodniej po 1989 roku. Przeciwną postawą jest praca przy ich ochronie i konserwacji, co może być największym elementem łączącym różne społeczności, budować mosty i tworzyć nowe więzi. Dzisiaj nie tylko zabytki łączą, ale praca i wspólne działania na rzecz ich zachowania i konserwacji, co jest zupełnym przeciwieństwem postkolonialnego widzenia świata. W pracy omówiono wielokulturowość zabytków, zwracając uwagę namobilność artystów, mobilność dzieł sztuki i mobilność granic. Przeanalizowano też problem własności dziedzictwa jedno, dwu i wielokulturowego.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Wykorzenienie i osadzenie. Dramat zmiennych granic w polskim teatrze współczesnym

Artykuł opisuje zmiany w sposobie prowadzenia dyskursu w polskiej dramaturgii historycznej ostatnich lat na przykładzie tekstów dotyczących Ziem Odzyskanych. Od niedawnabohaterami spektakli stają się osoby pozostawione na marginesie wielkiej historii. To Niemcy wysiedlani z terenów zajętych przez Polskę, ale także ludność ze Wschodu przesiedlana na te ziemie. Teatr przekazujący doświadczenia wykorzenionych i osadzonych, dając im szansę mówienia własnym głosem, pozwala przełamać „historyczną amnezję” grup wykluczanych i pozbawionych przeszłości. Otwiera tak postkolonialną perspektywę widzenia rodzimej historii. Omówione w artykule teksty i przedstawienia to Niech żyje wojna! Pawła Demirskiego, Transfer! Jana Klaty i wyreżyserowana przez Marcina Libera inscenizacja dramatu Trash Story Magdy Fertacz.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Stosować czy nie stosować? Oto jest pytanie. Deskryptory Biblioteki Narodowej jako propozycja zmian w opracowaniu zbiorów w opinii bibliotek państwowych wyższych szkół zawodowych w Polsce

Wstęp. Celem artykułu jest zaprezentowanie opinii katalogerów pracujących w bibliotekach państwowych wyższych szkół zawodowych w Polsce na temat deskryptorów Biblioteki Narodowej (dBN), przedstawienie danych dotyczących stosowania wybranych standardów Resource Description & Access (RDA) w procesie opracowania zbiorów oraz informacji na temat systemu bibliotecznego. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w maju i czerwcu 2018 roku. Dane zostały przygotowane na podstawie ankiety, wysłanej do 33 bibliotek państwowych wyższych szkół zawodowych w Polsce. Zarejestrowano odpowiedzi z 14 instytucji (42%). Wyniki. Większość bibliotek, które stosowały JHP BN stosuje obecnie dBN i ma pozytywną opinię na ich temat. Przeważająca część stosuje wybrane standardy RDA. Wyszukiwanie w katalogach OPAC tylko w niewielu przypadkach opiera się na wyszukiwaniu fasetowym, nie wszystkie systemy dają taką możliwość, a wymiana oprogramowania wiąże się z dużymi nakładami finansowymi. Wnioski. Uzyskane wyniki pokazują, że biblioteki, które odpowiedziały na ankietę, są otwarte na zmiany, chętnie stosują nowe standardy i starają się sprostać potrzebom odwiedzających je użytkowników.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Zastosowania nowoczesnej biotechnologii z perspektywy ciała jako projektu

Głównym celem niniejszego artykułu jest ukazanie miejsca ciała w kulturze i społeczeństwie jako projektu z perspektywy nowoczesnej biotechnologii. Rozważania te wpisują się w zakres socjologii ciała, socjologii kultury oraz antropologię kulturową. W dzisiejszych czasach społeczne rozumienie ciała przekroczyło dotychczasowe granice. Idąc tropem rozumowania m.in.: Chrisa Shillinga, Honoraty Jakubowskiej, Kate Nettleton, czy Francisa Fukuyamy można odnaleźć zupełnie nowe funkcje oraz granice cielesne. Ciało nie jest jedynie danym na zawsze bytem biologicznym, jest również bytem społecznym i kulturowym. Ten ucieleśniony projekt popycha jednostkę do jego ciągłego tworzenia oraz wprowadzania zmian i modyfikacji w ciele. Biotechnologia ze swoimi możliwościami doskonale zsynchronizowała się z ciałem-projektem. Obok ciała-projektu przedstawione zostały rozważania dotyczące ujmowania ciała jako kapitału oraz problematyka komodyfikacji ciała wraz z jego fragmentaryzacją. Na kanwie tych rozważań przedstawione zostały formy oraz zachowania modyfikujące ciało, przy szczególnym uwzględnieniu biotechnologii.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne