rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ metody i warunków suszenia na aktywność drożdży piekarskich

W pracy zbadano, jak wpływają różne metody suszenia, ich parametry oraz
przechowywanie na zdolność fermentacyjną drożdży Saccharomyces cerevisiae. Miarą
wykorzystaną do oznaczenia aktywności świeżych drożdży oraz suszy bezpośrednio po
suszeniu była ilość CO2 uwolnionego w trakcie pomiaru zdolności fermentacyjnej. Suszono
następującymi metodami: fluidyzacyjnie, konwekcyjnie w suszarce tunelowej, liofilizacyjnie
i rozpyłowo. W wyniku procesu suszenia oraz w trakcie przechowywania aktywność
biologiczna drożdży ulega zmniejszeniu. Najmniejszą degradację zanotowano po dwuetapowym
konwekcyjnym suszeniu w temperaturze 40 i 60°C w suszarce tunelowej. Średnie
wyniki aktywności zanotowano dla sublimacji przy –40 i –30°C, a także po fl uidyzacji
w 40 i 60°C. Liofilizacja przy zamrażaniu materiału w temperaturze –70 i –20°C, suszenie
fl uidyzacyjne w 80°C oraz suszenie rozpyłowe spowodowały największą degradację materiału.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka krajobrazow mlodoglacjalnych Pojezierza Mazurskiego i Rowniny Sepopolskiej

W pracy przedstawiono charakterystykę oraz rozmieszczenie w makroregionie Poj. Mazurskiego i mezoregionie Równiny Sępopolskiej 9 typów krajobrazów młodoglacjalnych. Wykazano, że jednostki krajobrazowe różnią się pod względem rzeźby terenu, występowania utworów geologicznych oraz sposobu krążenia i gromadzenia wód. Jednocześnie stwierdzone prawidłowości w rozmieszczeniu i właściwościach krajobrazów umożliwiły połączenie ich w trzy strefy litologiczne, określane jako równiny zastoiskowe, wysoczyzny morenowe i równiny sandrowe. Rozciągają się one równoleżnikowo, kolejno od północy ku południu badanego obszaru. Zebrane wyniki mogą być pomocne przy opracowywaniu prawidłowych zasad ochrony, gospodarowania i sposobów rolniczego użytkowania terenów młodoglacjalnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw obsady roslin na plony i technologiczna jakosc buraka cukrowego

W 3-letnich doświadczeniach polowych, na dobrej, żyznej glebie obsada 85 tys. roślin/ha okazała się niezbędna dla uzyskania plonów maksymalnych. W latach obfitujących w opady obsada roślin powinna być większa o 5-10 tys./ha. Warunki meteorologiczne w okresie wegetacyjnym wpływały zdecydowanie silniej na zawartość cukru w korzeniach i technologiczną wydajność cukru niż obsada roślin. Znaczenie obsady roślin dla tych parametrów było tym mniejsze im wyższa była temperatura a mniejsza suma opadów w roku badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Barwa modelowych przetworów mięsnych z dodatkiem preparatów zawierających barwniki naturalne i o zmniejszonej zawartości azotanu(III) sodowego

Barwa i jej stabilność są podstawowymi wyróżnikami jakości i bardzo ważnymi kryteriami pożądalności konsumenckiej przetworów mięsnych. W produkcji powszechnie stosuje się proces peklowania azotanem(III) sodowym, zapewniający różowoczerwoną barwę, zwiększający trwałość oraz nadający pożądane cechy smakowo-zapachowe. Azotan(III) sodowy jest jednak substancją toksyczną i dąży się do obniżania stosowanych ilości tego związku. Celem pracy było określenie wpływu dodatku preparatów zawierających barwniki naturalne przy jednoczesnym obniżeniu dodatku azotanu(III) sodowego na barwę modelowych przetworów mięsnych i jej trwałość. Materiałem badawczym były drobno rozdrobnione przetwory z mięsa wieprzowego typu mielonka blokowa z dodatkiem preparatów roślinnych zawierających różne barwniki naturalne. Zastosowano preparaty z dzikiej róży, jagód acai, papryki słodkiej, pieprzy cayenne, pestek winogron oraz żurawiny. Oznaczono wartość pH surowca mięsnego oraz gotowego wyrobu. Parametry barwy: jasność (L*), „czerwoność” (a*) oraz „żółtość” (b*) mierzono na przekroju produktów za pomocą kolorymetru po przekrojeniu (czas 0) oraz po upływie 15, 30, 60, 120, 240 oraz 360 minut przy jednoczesnym oświetlaniu źródłem światła o natężeniu 1600 luksów (odpowiadającemu warunkom panującym w ladach chłodniczych). Na ich podstawie obliczono nasycenie barwy (C*) oraz współczynnik stabilności barwy (ΔE*). Początkowa jasność (L*) barwy wyrobów modelowych mieściła się w granicach od 56,86 do 65,62, „czerwoność” barwy (a*) – 7,18–12,87, a „żółtość” (b*) – 6,20–14,90. W zależności od rodzaju dodanego preparatu zaobserwowano statystyczne różnice w jasności, „czerwoności” oraz „żółtości” barwy pomiędzy poszczególnymi próbkami dla tych samych czasów naświetlania. Zastosowane preparaty barwników zapewniły większe nasycenie i stabilność barwy wyrobów modelowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie produkcyjne gorczycy bialej i nawozenia azotowego w uprawie buraka cukrowego

W doświadczeniu porównywano wartość plonotwórczą przyoranej gorczycy białej i obornika w uprawie buraka cukrowego. Okazało się, że gorczyca biała mątwikobójcza, uprawiana w międzyplonie ścierniskowym na przyoranie (25 t·ha⁻¹ zielonej masy) z dodatkiem słomy przedplonowej (5 t·ha⁻¹), może w pełni zastąpić obornik (30 t·ha⁻¹) tradycyjnie stosowany pod buraki cukrowe. Uzyskane plony korzeni, liści i biomasy buraków uprawianych na gorczycy były nieznacznie wyższe w porównaniu z obiektem obornikowym. Najwyższe plony korzeni (13,4 t s.m.·ha⁻¹ ) uzyskano na poletkach po przyoraniu gorczycy i zastosowaniu 140 kg N·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatność obornika do regeneracji gleb bardzo kwaśnych, ubogich w próchnicę oraz wyczerpanych ze składników pokarmowych. Część I. Właściwości gleb

W wieloletnim doświadczeniu na Wydziałowej Stacji Doświadczalnej SGGW w Skierniewicach badano wpływ czterokrotnego (od 1992 r.) stosowania obornika na wybrane właściwości fizyczne i chemiczne gleby silnie zakwaszonej, ubogiej w próchnicę i wyczerpanej ze składników pokarmowych na skutek wieloletniego (od 1922 r.) niezrównoważonego nawożenia mineralnego oraz braku wapnowania i nawożenia obornikiem.
Na obiektach niewapnowanych, obornik poprawił większości właściwości gleb związanych z ich zakwaszeniem, a w szczególności zmniejszył kwasowość hydrolityczną i zawartość glinu wymiennego, zwiększył zawartość wapnia i magnezu wymiennego oraz podwyższył pH gleby. Obornik zwiększył również zawartość potasu wymiennego i przyswajalnego, węgla organicznego i azotu ogólnego w glebie. Na wszystkich obiektach zastosowanie obornika spowodowało zwiększenie kapilarnej pojemności wodnej i zmniejszenie gęstości gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zroznicowanie zawartosci fenoli w podlozach szklarniowych w zaleznosci od genezy i ilosci materialow organicznych w nich wykorzystywanych

Badaniami objęto podłoża szklarniowe powstałe na kanwie wełny mineralnej uzupełnionej wzrastającymi ilościami substancji organicznej - torfu wysokiego oraz kompostu korowego. Wzrost udziału obu materiałów organicznych w mieszankach powodował zwiększenie obecności w środowisku fenoli. Ilość fenoli w podłożach była zbliżona niezależnie od genezy materiału organicznego. Stwierdzono istotną zależność ilości fenoli od ogólnej ilości substancji organicznej w podłożach oraz udziału w niej N ogólnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw powodzi w 1997 roku na zawartosc metali ciezkich w wierzchniej warstwie gleb wojewodztwa wroclawskiego

Z 19 stałych punktów pomiarowo-kontrolnych, usytuowanych w różnych powiatach województwa wrocławskiego, pobrano próbki glebowe z głębokości do 20 cm w 1997 roku (przed powodzią) i z tych samych miejsc w 1998 roku (po powodzi). W wyniku powodzi w wierzchniej warstwie gleb nastąpiły zmiany w zawartości metali ciężkich (Cd, Cu, Ni, Pb i Zn). Zawartość miedzi i niklu zmniejszyła się średnio o 8-9%, a ołowiu, cynku i kadmu o 22-26%. Na ogół wraz ze wzrostem zawartości części spławialnych różnice w całkowitej zawartości badanych metali ciężkich przed i po powodzi były mniejsze. Powódź spowodowała wzrost kwasowości gleby średnio z pH 5,6-5,1, przy czym stopień zakwaszenia był tym większy, im mniej kwaśne były gleby przed powodzią.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc wybranych metali ciezkich w osadach oczek srodpolnych na Rowninie Weltynskiej

Celem badań było określenie akumulacji wybranych metali ciężkich (Hg, Pb, Zn i Cu) w osadach oczek śródpolnych. Do badań wybrano trzy obiekty stanowiące niewielkie zlewnie bez powierzchniowego odpływu położone w strefie wododziałowej. Wszystkie trzy zlewnie posiadają w najniżej położonych miejscach oczka wypełnione wodą. Badane metale ciężkie wykazują wyraźne pionowe zróżnicowanie zawartości. Najwięcej jest ich w osadach powierzchniowych i zawartość ich maleje wraz z głębokością. Największe różnice w zawartości stwierdzono dla rtęci i ołowiu (20 do 30 razy więcej), a mniejsze dla cynku i miedzi (do 10 razy).
Stwierdzona w badaniach własnych zawartość rtęci, ołowiu, cynku i miedzi w wierzchnich poziomach akumulacyjnych osadów (odpowiednio: 145,5-274,9 ng·g⁻¹ oraz 40,7-50,4; 98,4-193,5 i 19,4-22,7 mg·kg⁻¹), jest wyższa od naturalnej zawartości tych metali w glebach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany spoczynku nasion wybranych gatunków traw po zbiorze i w trakcie przechowywania

W latach 1994-1996 badano nasiona 11 genotypów traw należących do 7 gatunków, pochodzące z 3 różnych miejsc reprodukcji. Zgodnie z zaleceniami Polskiej Normy, oceniano ich zdolność kiełkowania po zbiorze i 3 razy w trakcie przechowywania, aby określić jak na spoczynek nasion wpływają: czynniki genetyczne, miejsce reprodukcji, czas przechowywania i wcześniejszy termin zbioru. Wyróżniono dwie grupy genotypów i stwierdzono, że przechowywanie usuwało spoczynek. Warunki pogodowe miały wpływ na zachowanie się nasion. Mniejsza ilość opadów w okresie dojrzewania nasion sprzyjała utrzymywaniu się spoczynku. Nie stwierdzono wpływu wcześniejszego terminu zbioru na zachowanie się nasion w trakcie przechowywania. Możliwe było tylko uchwycenie spoczynku u gatunków, u których ustępował on szybko. Nie można też wnioskować o wpływie odmian i miejsca reprodukcji nasion na poziom spoczynku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza metod pomiaru ekspandowania ekstrudatow

Podstawową cechą produktów ekstrudowanych jest ich wyekspandowanie. Dotychczas jednak nie dopracowano się zunifikowanych metod pomiarowych do oceny tej właściwości fizycznej. Powszechnie stosowana metoda pomiaru ekspandowania promieniowego jest nie do przyjęcia, ponieważ nie zapewnia porównywalności wyników w szerszym przedziale parametrów procesu. Ekspandowanie promieniowe może być wiarygodną cechą, ale tylko przy stosowaniu tych samych surowców o zbliżonym składzie chemicznym, zbliżonych właściwościach fizycznych i przy zachowaniu zbliżonych warunków wytłaczania. Przeprowadzone badania porównawcze na szerokiej grupie surowców wykazały, że do oceny wyekspandowania ekstrudatu najlepiej nadaje się jednak gęstość właściwa. Ta właściwość fizyczna pozwala także na określanie współzależności i korelacji z innymi właściwościami fizycznymi np. wodochłonnością, teksturą, twardością itp.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zachwaszczenie pszenicy ozimej uprawianej w roznych stanowiskach w plodozmianach

W ścisłym, statycznym doświadczeniu, zrealizowanym w północno-wschodniej Polsce na glebie ciężkiej oceniano wpływ stanowisk w płodozmianach z 25, 50 i 100% udziałem pszenicy na stan jej zachwaszczenia. Wykazano, iż wzrost koncentracji pszenicy z 25 do 50% nie doprowadził w fazie krzewienia do nadmiernego rozprzestrzenienia się chwastów. W monokulturze natomiast ich liczba była o ponad 60% większa. Przed zbiorem zagęszczenie i masa chwastów w płodozmianie z 50% jej udziałem w stanowisku po buraku cukrowym kształtowało się na poziomie obiektu kontrolnego, zaś po pszenicy ozimej osiągnęły wartości odpowiednio o 67 i 82% większe. Uprawa w ciągłej monokulturze skutkowała natomiast około 2-krotnym przyrostem liczebności i biomasy chwastów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Model optymalizacyjny mechanizacji gospodarstw rolniczych - dobor wyposazenia i uslug

Trudna sytuacja ekonomiczna poskiego rolnictwa wymaga racjonalizacji przemian w mechanizacji gospodarstw rolniczych. Zaproponowano model optymalizacyjny doboru wyposażenia i usług mechanizacyjnych w celu minimalizowania kosztów mechanizacji w oparciu o skomputeryzowany model optymalizacyjny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw terminu stosowania wywaru ziemniaczanego oraz nawozenia mineralnego na plon roslin w 3-letnim doswiadczeniu wazonowym

W przeprowadzonych badaniach określono wartość nawozową wywaru ziemniaczanego w zależności od terminu jego stosowania, dodatku słomy, nawożenia uzupełniającego i wapnowania gleby. Większą ilość suchej masy roślin testowych zebrano z obiektów wapnowanych w porównaniu z obiektami bez wapnowania. Porównując efekt plonotwórczy tych samych nawozów stosowanych jesienią i wiosną stwierdzono, że jest on większy na obiektach nawożonych wiosną. Uzupełniające nawożenie P i K, a także stosowanie wywaru ziemniaczanego razem ze słomą zwiększyło jego wartość nawozową.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena skutecznosci nawozu Entec 26 w uprawie selera korzeniowego [Apium graveolens L. var. rapaceum [Mill.] Gaud.]

Wyniki przeprowadzonych w latach 2003-2005 badań polowych dowiodły, że Entec 26 - zawierający dodatek inhibitora nitryfikacji DMPP (fosforan 3,4- dwumetylo pirazolowy) - okazał się skuteczniejszym nawozem azotowym w uprawie selera korzeniowego, aniżeli saletra amonowa, pod warunkiem podzielenia całej dawki N na część przedwegetacyjną i pogłówną. Użycie go w taki sposób zapewniło wzrost plonu handlowego roślin średnio o 11,2%, w porównaniu do równoważnych dawek saletry amonowej. Korzyścią wynikającą ze stosowania nawozu Entec 26 była ponadto mniejsza zawartość azotanów w korzeniach spichrzowych przy zbiorze, co uwidoczniło się szczególnie przy wysiewie całej dawki azotu przedwegetacyjnie. Niezależnie od rodzaju nawozu, optymalna dawka azotu dla selera korzeniowego wynosiła 225 kg N·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nastepczy nawozenia wermikompostem i roznymi dawkami azotu na plonowanie jeczmienia ozimego

W trzyletnich badaniach (1999-2001) stwierdzono, że plonowanie jęczmienia ozimego uprawianego w zmianowaniu: burak cukrowy, pszenica jara, jęczmień ozimy, wykazało dodatni wpływ następczego działania wermikompostu zastosowanego pod buraki cukrowe. Jednak plony były bardziej zależne od nawożenia mineralnego azotem aniżeli od następczego nawożenia organicznego. Plon ziarna jęczmienia ozimego istotnie wzrósł pod wpływem dawki 135 kg N·ha⁻¹ oraz następczego działania wermikompostu. Plon słomy i plon całkowity jęczmienia ozimego różnicowało istotnie tylko wzrastające nawożenie azotowe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sztucznego napowietrzania z destratyfikacja na zmiennosc wybranych wskaznikow zawartosci materii organicznej w wodach jeziora Dlugiego

Zbadano wpływ sztucznego napowietrzania z destratyfikacją na zmienność wskaźników materii organicznej, takich jak całkowity (TOC), cząsteczkowy (POC) i rozpuszczony (DOC) węgiel organiczny oraz całkowity azot (TON) i fosfor (TOP) organiczny w wodach Jeziora Długiego w Olsztynie. Likwidacja gradientu termicznego wpłynęła na wzrost sedymentacji materii organicznej, szczególnie frakcji cząsteczkowej. Potwierdziła to prawie dwukrotnie wyższa wartość POC:DOC w wodach naddennych w czasie sztucznej destratyfikacji oraz zwiększenie stosunku TOC:TON w wodach hypolimnionu po wyłączeniu sprężarek, kiedy założyło się wyraźne uwarstwienie polegające na spadku stężeń badanych parametrów wraz z głębokością. Po przerwaniu napowietrzania średnia zawartość TOC i TON w wodach jeziora nie uległa istotnemu zwiększeniu. Średnia wartość TOC:TON poniżej 17 wskazywała, że w wodach jeziora przeważała autochtoniczna materia organiczna. W czasie napowietrzania zawartość TOP była mniejsza niż po wyłączeniu sprężarek, zwłaszcza w wodach naddennych, ponieważ w warunkach podwyższonej temperatury i natlenienia wód głębiej położonych rozkład materii organicznej przebiegał szybciej. Umożliwiło to także obniżenie ilości materii organicznej łatwo rozkładalnej (BZT₅) i opornego na rozkład biologiczny DOC oraz POC pochodzącego z produkcji pierwotnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość składników biogennych w odciekach drenarskich, wodach gruntowych i powierzchniowych na wybranych terenach rolniczych Dolnego Śląska

Głównym źródłem składników biogennych w profilu glebowym jest nawożenie mineralne i organiczne oraz materia organiczna zawarta w glebie. Nie pobrane przez rośliny składniki chemiczne przesiąkają wraz z wodą w głąb profilu glebowego i zanieczyszczają środowisko wodne.
Celem przedstawionej pracy była ocena zanieczyszczenia składnikami biogennymi, wymytymi z gleby, odcieków drenarskich, wód gruntowych i powierzchniowych przy różnych poziomach nawożenia azotowego i fosforowego na terenach rolniczych Dolnego Śląska.
Zawartości fosforanów w odciekach drenarskich i wodach gruntowych na terenach objętych badaniami były związane z poziomem nawożenia. Zawartość azotu amonowego i azotanowego w tych wodach nie wykazywała istotnego związku z ilością stosowanych nawozów mineralnych.
Stężenia azotu azotanowego tylko w przypadku wód gruntowych wykazywały związek z ilością stosowanych nawozów.
Przedstawione w pracy stężenia składników biogennych w badanych próbach wskazują na nieznaczne zanieczyszczenie, zarówno odcieków drenarskich, jak wód gruntowych i powierzchniowych na terenach rolniczych Dolnego Śląska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw hydrozeli stosowanych na dynamike ukorzeniania sadzonek gozdzika szklarniowego odmiany Desio

W doświadczeniu oceniono wpływ hydrożeli stosowanych jako komponent podłoża na dynamikę ukorzeniania sadzonek goździka odmiany Desio. Zastosowano dwa hydrożele: Alcosorb-400, Akrygel-RP, w dawkach: 2, 4, 6 g/dm³, w następujących podłożach: torf wysoki+kora (1:1), torf wysoki+perlit (1:1). Podłoża kontrolne stanowiły kombinacje bez dodatku hydrożeli. Pomiary i obserwacje przeprowadzono czterokrotnie po 15; 20; 25 i 30 dniach od sadzonkowania. W każdym terminie pomiary i obserwacje obejmowały określenie masy i długość systemu korzeniowego oraz części nadziemnej.
Analizując dynamikę wytwarzania korzeni na sadzonkach stwierdzono, że po 20 dniach od sadzonkowania zaznaczył się wyraźnie korzystny wpływ dawek hydrożeli, który w dalszym okresie wyraźnie zróżnicował zarówno masę jak i ich długość. Najwyższa dawka hydrożeli (a szczególnie Alcosorbu-400) przyczyniła się zdecydowanie, do wytworzenia przez sadzonki najlepiej wykształconego systemu korzeniowego. Natomiast na przyrost masy i wysokości części nadziemnej skuteczniej wpływał Akrygel-RP i wzrastające dawki tego superabsorbentu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc elektroforetycznej analizy bialek albuminowych nasion w klasyfikowaniu zasobow genowych niektorych roslin straczkowych

Artykuł podsumowuje wyniki uzyskane przez autorkę i współpracowników w elektroforetycznej analizie zmienności białek albuminowych nasion u rodzaju Pisum, u Lathyrus sativus L. i u Phaseolus vulgaris L. W przypadku grochów przedstawiono dane dotyczące charakterystyki „specyficznych" albumin odpowiedzialnych za ujawnioną zmienność.
Elektroforetyczna analiza albumin nasion u rodzaju Pisum ujawniła różnice na poziomie gatunku/podgatunku/ekotypu. Badania genetyczne, biochemiczne, immunochemiczne i fizjologiczne wykazały, że „specyficzne" albuminy odpowiedzialne za ujawnioną zmienność stanowią jedną dobrze zdefiniowaną klasę białek.
Wyniki elektroforetycznej analizy albumin nasion u Lathyrus sativus zdają się odzwierciedlać zmianę w genetycznej strukturze populacji, która towarzyszy uzyskiwaniu z form prymitywnych odmian uprawnych o jasnej okrywie nasiennej.
Elektroforetyczna analiza albumin nasion u Phaseolus vulgaris potwierdza istnienie dwóch głównych centrów udomowienia gatunku, w Ameryce Środkowej i w Ameryce Południowej, w rejonie Andów. Wskazuje ponadto na andyjskie pochodzenie większości form uprawianych w Europie, Azji i Afryce.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc metali ciezkich w trzcinie chinskiej jako wskaznik jej wykorzystania do utylizacji osadow sciekowych i kompostow z osadow sciekowych

W latach 2002-2004 podjęto badania dotyczące możliwości wykorzystania biologicznych metod utylizacji osadów ściekowych. Rośliną testową była trzcina chińska Miscantchus sacchariflorus. Roślina ta charakteryzuje się szybkim przyrostem biomasy oraz dużą akumulacją metali ciężkich.
W 2002 roku założono doświadczenie trzyczynnikowe, w którym I-szym czynnikiem były dawki nawozów organicznych, II-gim czynnikiem rodzaje nawozów organicznych, a III-cim czynnikiem nawożenie mineralne NK.
W trzech kolejnych latach badań w suchej masie słomy trzciny chińskiej oznaczano metale ciężkie: kadm, nikiel, ołów i cynk. Zawartość tych pierwiastków w słomie mieściła się w zakresie zawartości podawanych dla roślin przemysłowych. W trzecim roku badań zawartość kadmu i niklu w słomie trzciny chińskiej była wyższa w porównaniu z zawartością po pierwszym roku odpowiednio o 9,52% i 8,37%, a ołowiu i cynku niższa o 10,46% i 9,49%. Uzyskane wyniki pozwoliły także na określenie wskaźnika bioakumulacji wybranych metali ciężkich. Wskaźnik bioakumulacji dla kadmu w trzech latach badań kształtował się na poziomie średnim, natomiast dla niklu, ołowiu i cynku na poziomie słabym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ suszu z mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) na rozwój i płodność wołka zbożowego

W prezentowanej pracy oceniano potencjalne możliwości wykorzystywania jednego z alternatywnych sposobów obniżania liczebności szkodników magazynowych, jakim jest bezpośrednie dodawanie naturalnych substancji roślinnych do przechowywanego ziarna zbóż. Podjęto problem dotyczący oddziaływania produktu pochodzenia roślinnego - proszku z mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) na populację wołka zbożowego. Doświadczenia prowadzono w klimatyzowanym pomieszczeniu, na ziarnie pszenicy konsumpcyjnej. Proszek stosowano w dwóch dawkach (1,0 i 0,5 g na 100 g pszenicy) oraz w dwóch formach: zmieszany z ziarnem i zamknięty w osłonce z gazy młyńskiej. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono zależność długości cyklu rozwojowego szkodnika i jego płodności od wysokości dawki suszu oraz sposobu jego aplikacji. Notowano większą efektywność proszku zmieszanego z ziarnem. Wraz ze wzrostem dawki testowanego suszu z mięty pieprzowej obserwowano: wydłużenie czasu rozwoju pokolenia, skracanie trwania pojawu chrząszczy i spadek płodności szkodnika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo