rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Brak przesłanek do zawieszenia postępowania przez sąd cywilny rozstrzygający sprawę o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji do czasu rozstrzygnięcia postępowania antymonopolowego lub odwoławczego od decyzji Prezesa UOKiK w przedmiocie tego samego naruszenia – uwagi na tle art. 177 § 1 k.p.c.

Celem artykułu jest przedstawienie zagadnienia powiązania postępowania cywilnego o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji oraz postępowania antymonopolowego lub odwoławczego od decyzji Prezesa UOKiK w przedmiocie tego samego naruszenia, na tle art. 177 § 1 k.p.c. Autorzy przedstawiają dotychczasowe poglądy dotyczące tego zagadnienia, oparte na tezie o powiązaniu prejudycjalnym tych postępowań i formułują pogląd, że w związku z wejściem w życie ustawy o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, jej systematyką i miejscem, które zajmuje w systemie ochrony prawa konkurencji, teza ta wymaga istotnej weryfikacji. Autorzy wskazują bowiem, że obecnie postępowania te są w pełni autonomiczne, a przyjęte dotychczas wyjątki od wymienionej wyżej autonomii nie są już aktualne. Autorzy przedstawiają w szczególności swój pogląd na temat wykładni art. 30 wymienionej wyżej ustawy oraz jego roli w systemie prawa ochrony konkurencji zbudowanym na założeniu pełnej autonomii postępowań prywatnoprawnych i publicznoprawnych. W oparciu o poczynione spostrzeżenia, autorzy uzasadniają pogląd, że brak jest obecnie podstaw do ustalenia powiązania pomiędzy tymi postępowaniami również w kontekście art. 177 § 1 k.p.c., tj. brak jest podstaw do zawieszenia postępowania cywilnego do czasu zakończenia równolegle toczącego się postępowania publicznoprawnego.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Wpływ rozstrzygnięć prawomocnych decyzji Prezesa UOKiK dotyczących porozumień ograniczających konkurencję na postępowania w sprawie roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji

Artykuł zawiera rozważania dotyczące możliwości wykorzystywania prawomocnych decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dochodzeniu roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej naruszeniem prawa konkurencji. Pomimo, iż wymienione wyżej decyzje mają w tego typu sprawach wiązać sądy odszkodowawcze co do stwierdzenia naruszenia prawa konkurencji, może okazać się to niewykonalne, z uwagi na nieprecyzyjność ich rozstrzygnięć. Szczególnej ocenie poddano ułomności decyzji w zakresie braku prawidłowego udowodnienia istnienia porozumienia między przedsiębiorcami. W opracowaniu przedstawiono wskazówki dotyczące tego, jakie wymogi powinny spełniać rozstrzygnięcia decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, aby były one legalne i możliwe do wykorzystania w postępowaniach odszkodowawczych.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Przedawnienie roszczeń odszkodowawczych z tytułu szkody wyrządzonej naruszeniem krajowego i unijnego prawa konkurencji

Celem wprowadzenia ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji1 (ustawa o roszczeniach) było umożliwienie przedsiębiorcom skutecznego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od sprawców naruszenia prawa konkurencji. Przedawnienie tego typu roszczeń deliktowych uregulowano w sposób kompleksowy, zabezpieczający interesy poszkodowanych w art. 9 ustawy o roszczeniach. Wydłużony do 5 lat termin przedawnienia, wraz z korzystnymi dla poszkodowanych warunkami rozpoczęcia jego biegu i zawieszenia, dotyczy jednak tylko roszczeń o naprawienie szkody wywodzonych z naruszenia prawa konkurencji, które powstało po jej wejściu w życie (27 czerwca 2017 r.). W przypadku roszczeń wywodzonych z naruszenia prawa konkurencji, które nastąpiło przed wejściem w życie ustawy o roszczeniach, zastosowanie ma reguła przejściowa i krótszy – 3-letni termin przedawnienia. Wnikliwa lektura reguły przejściowej na tle stanów faktycznych spraw, w których szkoda wywodzona jest z naruszenia prawa konkurencji, ujawnia istotne problemy co do wykładni przesłanek początku biegu terminu przedawnienia. Naruszenie prawa konkurencji nie stanowi „typowego deliktu”. Zwykle mamy do czynienia z czynem ciągłym, którego skutki są rozciągnięte w czasie. Poziom skomplikowania relacji handlowych między uczestnikami zakazanych zachowań, potajemny charakter takich czynów i wynikające z tego trudności w identyfikacji bezpośrednich sprawców szkody oraz pozyskania materiału dowodowego, sprawiają, że wykładnia przesłanek warunkujących początek biegu przedawnienia oparta o wąskie ich rozumienie na gruncie prawa krajowego, uniemożliwia, a co najmniej poważnie utrudnia dochodzenie tego typu roszczeń. Niniejsze opracowanie ma na celu przedstawienie wątpliwości interpretacyjnych, ale i możliwości takiej wykładni przesłanek początku biegu terminu przedawnienia, która będzie zgodna z zasadą skuteczności i równoważności prawa unijnego. Nadto, w przypadku roszczeń opartych o naruszenie wyłącznie krajowego prawa konkurencji, proponowana wykładnia stanowić będzie zachętę do faktycznego korzystania z instytucji private enforcement, przy jednoczesnym zachowaniu podstawowej funkcji instytucji przedawnienia – pewności prawa (stabilizacji porządku prawnego).

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Omówienie sprawozdania Komisji Europejskiej sporządzonego dla Parlamentu Europejskiego i Rady w przedmiocie stanu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej

Artykuł stanowi omówienie sprawozdania Komisji Europejskiej sporządzonego dla Parlamentu Europejskiego i Rady w przedmiocie stanu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego. Sprawozdanie to przedstawia: instrumenty dyrektywy służące ułatwieniu dochodzenia roszczeń z tytułu naruszenia prawa konkurencji, rozwiązania przyjęte przez państwa członkowskie przy ich implementacji, działania podjęte przez Komisję w celu zapewnienia skuteczności dyrektywy oraz kluczowe orzeczenia TSUE w dziedzinie private enforcement.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Wyrok w sprawie Volkswagen (C-343/19) – czy to już forum actoris?

Na przestrzeni lat kwestią bardzo często rozstrzyganą przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest prawidłowa wykładnia art. 7 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z 12.12.2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, a także jego wcześniejszych odpowiedników. Zwłaszcza pojęcie „miejsca wyrządzenia szkody” budzi rozliczne wątpliwości natury interpretacyjnej. Szczególnego wymiaru nabiera ta kwestia w ramach private enforcement of competition law – szkody z tytułu naruszenia prawa konkurencji mogą być bowiem wyrządzone, działaniem jednego sprawcy, różnym podmiotom w różnych miejscach. Wyrok TSUE w sprawie C-343/19 Volskwagen z dnia 9 lipca 2020 r. stanowi kolejną już odsłonę zmagań interpretacyjnych orzecznictwa unijnego z wymienionym wyżej przepisem i kolejną próbę dostosowania jego, dość lakonicznego, brzmienia do rozmaitych i skomplikowanych stanów faktycznych. Powstaje jednak pytanie, czy dokonana w ramach wymienionego wyżej wyroku wykładnia nie preferuje zanadto powodów-poszkodowanych i czy aby nie podąża w kierunku przyjęcia zasady forum actoris (właściwości sądu miejsca zamieszkania lub siedziby powoda) w ramach powództw z tytułu naruszenia prawa konkurencji.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Znaczenie soft law EBA dla określania normatywnego standardu ochrony konsumenta na rynku finansowym

W aktach prawa na rynku finansowym akcent normatywny został położony na kwestie nadzorcze ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji prawnej klienta rynku finansowego i przyjmowania takiej filozofii regulacyjnej, która najlepiej odzwierciedla jego interesy prawne na rynku finansowym zarówno przez prawodawcę unijnego, jak i przez ustawodawców krajowych. Głównym celem opracowania jest analiza standardu, wzorca ochrony klienta na rynku finansowym, rekonstruowanego z aktów soft law EBA. Standard ten wyznaczany jest przede wszystkim w aktach prawa powszechnie wiążącego (rozporządzenia, dyrektywy, ustawy), a uszczegóławiany i rozwijany w będących przedmiotem zainteresowania artykułu wybranych aktach soft law EBA (wytyczne, zalecenia, opinie).

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Zjawisko missellingu na polskim rynku obligacji – czego nauczył nas kazus GetBack S.A.?

W artykule zaprezentowano zjawisko missellingu na polskim rynku obligacji na przykładzie obligacji emitowanych przez GetBack S.A. Przedstawiono również postulaty de lege ferenda mające na celu zwiększenie poziomu ochrony obligatariuszy przed zjawiskiem missellingu. W artykule zastosowano metodę dogmatyczno-prawną oraz analizę danych zastanych. Kluczowym problemem badawczym jest w jaki sposób należy doprecyzować regulacje prawne dotyczące ochrony konsumentów na rynku obligacji, aby obligatariusze nie stawali się ofiarami missellingu. Zgodnie z hipotezą postawioną przez autora przepisy prawa, obowiązujące w tym zakresie, wymagają uszczelnienia poprzez nałożenie dodatkowych obowiązków na podmioty oferujące nabycie obligacji konsumentom, a także zaostrzenie kar za stosowanie nieuczciwych praktyk sprzedażowych.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Odpowiedzialność za wykonanie transakcji płatniczej z podaniem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora na gruncie ustawy o usługach płatniczych

Przedmiotem artykułu jest problematyka dochodzenia przez płatnika roszczeń o zwrot kwoty transakcji płatniczej wykonanej z podaniem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora. W tym celu przeprowadzano analizę przepisów ustawy o usługach płatniczych, która w 2018 r. została znowelizowana wskutek implementacji do polskiego porządku prawnego drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych. Dokonano również przeglądu orzeczeń sądów wydanych w sprawach, w których doszło do wykonania transakcji z podaniem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Obowiązki informacyjne przedkontraktowe w projekcie nowej dyrektywy o kredycie konsumenckim w świetle dotychczasowych regulacji unijnych

Komisja Europejska, reagując na postulaty nowelizacji, przedstawiła w czerwcu 2021 roku projekt nowej dyrektywy o kredycie konsumenckim. Jednym z zagadnień, zapowiadanym jako element zmian była kwestia informacji dla konsumenta przedstawianej przez kredytodawcę przed zawarciem umowy. W artykule przeanalizowano treść projektu w zakresie przedkontraktowej informacji dla konsumenta, porównując zaproponowane przepisy z dotychczas obowiązującymi i oceniając je pod kątem słuszności oraz skuteczności realizacji celów nowego projektu dyrektywy oraz wcześniejszych zapowiedzi Komisji Europejskiej jako projektodawcy.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Przedkontraktowe obowiązki informacyjne kredytodawcy wobec kredytobiorcy w ustawie o odwróconym kredycie hipotecznym

Artykuł porusza problematykę obowiązku informacyjnego poprzedzającego zawarcie umowy odwróconego kredytu hipotecznego. Usługa ta z założenia adresowana jest do osób starszych, które poszukują sposobu na zwiększenie dochodów ponad środki uzyskiwane ze świadczeń emerytalnych. W opracowaniu poddano analizie regulacje ustawowe normujące przedkontraktowe obowiązki informacyjne kredytodawcy wobec potencjalnego kredytobiorcy, które ograniczają się w zasadzie do przekazania formularza informacyjnego. Rozważania prowadzą do wniosku, że ustawowy obowiązek informacyjny jest niedostosowany do specyfiki kredytobiorców.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Ochrona konsumenta na rynku pożyczek pozabankowych w Polsce w czasie pandemii COVID-19

W artykule dokonano analizy działań mających na celu ochronę konsumenta na rynku pożyczek pozabankowych w czasie pandemii COVID-19 w Polsce. Przedstawiono również, jak zaostrzenie regulacji antylichwiarskich dotyczących kredytu konsumenckiego na wniosek Prezesa UOKiK wpłynęło negatywnie na rynek pożyczkowy. Jednocześnie w tym samym czasie zaobserwowano dynamiczny wzrost zainteresowania usługami lombardów. Pojawia się pytanie, czy konsumenci zostali w rzeczywistości ochronieni przed zubożeniem w czasie pandemii COVID-19? W ostatniej części artykułu przedstawiono propozycje dalszej regulacji sektora pożyczkowego w Polsce z próbą oceny ich wpływu na ten sektor.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Umowne i ustawowe rozwiązania dotyczące „wakacji kredytowych” w sytuacji pandemii COVID-19. Prawo – praktyka – a rzeczywista ochrona kredytobiorcy konsumenta

Autorzy niniejszego opracowania, wychodząc od zaprezentowania sytuacji Polaków na progu oraz w trakcie trwania pandemii COVID-19, dotkniętych ekonomicznymi jej skutkami, dokonują analizy instytucji tzw. „wakacji kredytowych”, zarówno komercyjnych proponowanych przez banki, jak i ustawowych, jako pomocy państwa w spłacie zaciągniętych kredytów w związku z ich trudną sytuacją, Celem jest przedstawienie warunków skorzystania z nich, a także dokonanie ich oceny z perspektywy praktyki Prezesa UOKiK i Rzecznika Finansowego, przez pryzmat skarg i zgłoszeń konsumentów oraz działań podejmowanych przez te instytucje, w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami kredytodawców, które naruszały interesy konsumentów. Oferowane przez rynek warunki nie zaspokajały rzeczywistych potrzeb udzielenia rzetelnej i rzeczywistej pomocy konsumentom dotkniętym negatywnymi skutkami pandemii (w wyniku utraty pracy lub głównego źródła dochodów), dlatego konieczne było wprowadzenie regulacji ustawowej w zakresie zawieszenia wykonywania umowy kredytowej („wakacji ustawowych”) na podstawie ustawy nowelizującej ustawę COVID-19.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Szczególne rozwiązania wprowadzone w tzw. pakiecie antykryzysowym w zakresie pozaodsetkowych kosztów kredytów konsumenckich

Ze względu na wystąpienie w Polsce epidemii COVID-19 oraz konieczność wprowadzenia licznych obostrzeń w sferze publicznej i prywatnej została zakłócona płynność finansowa polskich konsumentów, którzy nierzadko utracili źródło dochodów. Istniała zatem uzasadniona obawa, szczególnie polskiego rządu oraz Prezesa UOKiK, że konsumenci dla zachowania ciągłości płynności finansowej będą korzystać z usług kredytodawców kredytu konsumenckiego, w szczególności instytucji pożyczkowych. W marcu 2020 r. ustanowiono nowe – tymczasowe limity pozaodsetkowych kosztów kredytu. Limity zostały ustanowione odrębnie dla kredytów o okresie spłaty nieprzekraczającym 30 dni i okresie spłaty dłuższym niż 30 dni. Celem wprowadzenia tego szczególnego rozwiązania była ochrona kredytobiorców-konsumentów przed nadmiernym zadłużeniem się spowodowanym wystąpieniem w Polsce epidemii COVID-19. W niniejszym artykule przeprowadzono analizę tymczasowych limitów pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego oraz przedstawiono stanowiska polskiego prawodawcy oraz branży pożyczkowej.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Nowelizacja przepisów o upadłości konsumenckiej w dobie kryzysu wywołanego COVID-19

Artykuł skupia się na analizie zmienionych przepisów dotyczących postępowań o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej oraz o początkach ich funkcjonowania, które to przypadły na okres trwania pandemii i dużych ograniczeń gospodarczych. Liczne obostrzenia i ogłaszane blokady doprowadziły do pogorszenia się sytuacji gospodarczej wielu spółek, przedsiębiorców i osób fizycznych, w związku z tym nowe regulacje zostały od razu poddane szczególnej próbie. Artykuł składa się z dwóch części: dogmatycznej i empirycznej. W części dogmatycznej przedstawione zostały nowo obowiązujące, ale również planowane przepisy w zakresie ogłaszania upadłości. Z kolei w części empirycznej analizie poddane zostały statystyki oraz raporty z funkcjonowania nowych przepisów, tak aby zweryfikować ich efektywność. Celem artykułu jest zbadanie czy wprowadzone przepisy sprawiły, że upadłość konsumencka stała się bardziej dostępną i wydolną instytucją, która umożliwia dłużnikom w kryzysowych sytuacjach finansowych egzekwowanie ich ochrony.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami w zakresie podwójnej jakości produktów w świetle zmian wprowadzanych na mocy dyrektywy Omnibus

Wzmocnienie ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi w zakresie podwójnej jakości produktów jest jedną z kluczowych zmian wprowadzanych na mocy dyrektywy Omnibus będącej częścią nowego ładu dla konsumentów. Artykuł poświęcony jest analizie prawnej problemu tzw. podwójnej jakości produktów, a w szczególności zmianom regulacyjnym, jakie w tym zakresie wprowadza dyrektywa Omnibus. Szczególną wagę przyłożono do opracowania zagadnień kluczowych z punktu widzenia stosowania nowych rozwiązań prawnych w praktyce i ich wpływu na ochronę praw konsumentów w UE. Analizie poddano zwłaszcza przesłanki stwierdzenia nieuczciwej praktyki przedsiębiorców w odniesieniu do podwójnej jakości produktów, a także katalog możliwych obiektywnych uzasadnień, na podstawie których przedsiębiorcy mogą usprawiedliwić swoje działania. Uwzględniwszy wyniki badań organów krajowych oraz Komisji Europejskiej, w artykule omówiono sposób rozumienia istotnej różnicy między produktami przeznaczonymi na różne rynki oraz wskazano środki, za pomocą których przedsiębiorcy powinni dostosować swoje praktyki do nowych regulacji.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Handel społecznościowy jako alternatywna forma inwestowania dla nieprofesjonalnych inwestorów

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji handlu społecznościowego jako alternatywnej formy inwestowania dla nieprofesjonalnych inwestorów. Praca wykorzystuje metodę analizy i krytyki piśmiennictwa oraz metodę badań dokumentów i wnioskowanie. Przeprowadzone analizy wskazują, że handel społecznościowy jest atrakcyjną alternatywą dla tradycyjnego inwestowania lub funduszy inwestycyjnych. Jest dobrym sposobem budowania relacji między inwestorami, poznania ich punktów widzenia, omówienia technik. Nie jest to jednak rozwiązanie pozbawione wad. Koncept ten, który zakłada kopiowanie lub powielanie strategii innych graczy, bez względu na to, jak bardzo doświadczony jest podmiot, nie gwarantuje zysku.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Stosowanie smart kontraktów w obrocie konsumenckim – wybrane problemy

Postępujący rozwój nowych technologii przyczynia się do coraz częstszego wykorzystania smart kontraktu w obrocie konsumenckim. Wynika to z jego specyficznych cech, które wpływają na dostępność i łatwość korzystania z tego rozwiązania prawnego, lecz mogą również prowadzić do niekorzystnych dla konsumenta skutków. W kontekście potencjalnych zagrożeń, które mogą spotkać konsumentów, szczególnie istotna jest niezmienialność smart kontraktów. W niniejszym artykule przedstawiono dlaczego należy poświęcić uwagę konsumentom korzystającym z inteligentnych kontraktów. Artykuł koncentruje się na możliwych rozwiązaniach problemów towarzyszących konsumentom dokonującym czynności prawnych przy użyciu smart kontraktów na każdym etapie dokonywania transakcji, począwszy od etapu przedkontraktowego, przez zawarcie umowy, aż do jej wykonania.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Odpowiedzialność za roboty inteligentne

Artykuł przedstawia pojęcia „robotów inteligentnych” i „sztucznej inteligencji”. Autorka dokonuje analizy możliwości nadania robotom inteligentnym osobowości prawnej oraz określa zasady, reżimy i przesłanki odpowiedzialności za działania wyrządzone przez robota inteligentnego. Przedmiotem pracy jest także scharakteryzowanie możliwych wariantów ubezpieczenia na wypadek szkód wyrządzonych przez robota inteligentnego – obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i no-fault insurance.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne
Przetwarzanie danych biometrycznych a ochrona jednostek – analiza wybranych zagadnień na tle ogólnego rozporządzenia o ochronie danych i projektu aktu w sprawie sztucznej inteligencji

W ostatnich latach obserwujemy dynamiczny rozwój technologii opartych na przetwarzaniu danych osobowych z wykorzystaniem biometrii, czyli specjalnych technik przetwarzania danych pozwalających na jednoznaczną identyfikację osoby fizycznej. Rozwój ten w dużym stopniu jest wspierany przez coraz szersze zastosowanie sztucznej inteligencji (artificial intelligence) w procesach identyfikowania jednostek, pozwalające na osiąganie lepszych i bardziej dokładnych wyników przy przetwarzaniu danych biometrycznych. Stosowanie różnych technik biometrycznych w związku ze świadczeniem usług na rzecz konsumentów, w tym systemów rozpoznawania twarzy (facial recognition), oraz przetwarzanie w ten sposób danych na masową skalę budzi jednak wątpliwości natury prawno-etycznej, a także rodzi pytania o zasadność i konieczność sprawowania „biometrycznej kontroli” nad społeczeństwem. Niniejszy artykuł podejmuje tematykę przetwarzania danych biometrycznych, ze szczególnym uwzględnieniem jednej z metod biometrycznego przetwarzania, jaką jest rozpoznawanie twarzy. Jest to zagadnienie rodzące wiele pytań prawnych, zwłaszcza w kontekście zakresu możliwej ingerencji w prawa podstawowe jednostek, jak i w kontekście rosnącego wykorzystywania mechanizmów sztucznej inteligencji na potrzeby tego rodzaju przetwarzania. W publikacji zaprezentowano ogólną charakterystykę celów i sposobów wykorzystywania systemów rozpoznawania twarzy, w tym zagrożeń, jakie mogą one powodować dla jednostek, a następnie analizę najczęściej obserwowanych naruszeń przepisów ogólnego rozporządzenia o ochronie danych w związku z przetwarzaniem danych biometrycznych, w tym w systemach wyposażonych w funkcje rozpoznawania twarzy. Analiza uwzględnia również projektowane regulacje dotyczące wykorzystywania w UE systemów zdalnej identyfikacji biometrycznej.

Czasopismo: internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne