rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Determinanty innowacyjności na Mazowszu

Artykuł powstał na podstawie badań przeprowadzonych w ramach projektu Konku-rencyjność Mazowsza i jej uwarunkowania, zrealizowanego, na zlecenie Mazowiec-kiego Biura Planowania Regionalnego, w ramach większego przedsięwzięcia badawczego „Trendy rozwojowe Mazowsza”. Tematem artykułu jest innowacyjność Mazowsza jako jeden z głównych elementów budowania przewagi konkurencyjnej regionu. Województwo mazowieckie jest nie-kwestionowanym liderem wśród regionów Polski pod względem rozwoju nauki i techniki oraz innowacyjności, ale na tle innych regionów europejskich jego pozycja jest relatywnie słaba. W artykule skoncentrowano się na wybranych determinantach procesów innowacyjnych, które decydują o takiej sytuacji województwa, w szczególności podjęto temat potencjału badawczo-rozwojowego w regionie, intensywności nakładów na B+R i innowacyjność, współpracy biznesu z jednostkami badawczo-rozwojowymi oraz działań władz lokalnych na rzecz rozwoju innowacyjności. Wykorzystano wyniki badań przeprowadzonych z przedstawicielami samorządów lokalnych, przedsiębiorcami oraz instytucjami otoczenia biznesu. Przeprowadzone analizy wykazały, że model innowacji na Mazowszu nie jest ani modelem podażowym, w którym bodźce do wdrażania nowych rozwiązań pochodzą z instytucji naukowych, ani modelem popytowym, w którym badania naukowe są kształtowane przez popyt ze strony firm. Stosunkowo niski udział środków przedsiębiorstw w finansowaniu działalności B+R, słabe wykorzystanie wyników badań przez firmy, brak efektywnej współpracy między sferą nauki a biznesu oraz niewielkie zaangażowanie władz lokalnych w tworzenie środowiska innowacyjnego, to najważniejsze czynniki odpowiedzialne za niski stopień innowacyjności gospodarki Mazowsza.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Piękno – geneza i funkcje

Piękno jest jedną z charakterystycznych cech harmonii świata. Spełnia ono również ważne funkcje
biologiczne, sprzyjając przetrwaniu człowieka jako gatunku w warunkach naturalnych. Poczucie piękna
ma charakter uniwersalny i jest uwarunkowane genetycznie. W wyniku tego rzeczy piękne były takimi
zarówno dla człowieka pierwotnego, jak dla żyjącego współcześnie. Podstawą piękna jest symetria.
Jednostkami symetrii są fraktale. Geometria fraktalna pozwala wykryć piękno ukryte w pozornie chaotycznych
strukturach.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Cmentarz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego

Artykuł omawia wybrane problemy związane z wprowadzaniem do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ustaleń dotyczących cmentarzy, w szczególności postuluje aby:
1) w sposób precyzyjny określić, co należy rozumieć pod pojęciem przeznaczenie terenu;
2) zlikwidować obowiązek ustalania intensywności zabudowy;
3) wprowadzić zasadę, że określanie wysokości zabudowy i linii zabudowy ma charakter fakulta-
tywny. 
Na przykładzie cmentarza, artykuł wskazuje na niedostatek precyzji przepisów dotyczących planowania i gospodarowania przestrzenią, wynikający m.in. z braku definicji szeregu określeń oraz różnego definiowania tych samych pojęć w poszczególnych aktach prawa. Omawia sposoby postępowania w sytuacji, kiedy ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje wprowadzenie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustaleń dotyczących danego zagadnienia, ale nie definiuje pojęć niezbędnych do dokonania ww. ustaleń. Ostrzega, że powyższe sposoby postępowania nie zawsze są respektowane przez organy nadzoru, co prowadzi do stwierdzania nieważności planów miejscowych. Na podstawie przykładowych dokumentów pokazuje, jak do ww. zagadnień odnoszą się osoby mające wpływ na tworzenie prawa.
Sumując, artykuł:
1) uzasadnia potrzebę opracowaniem słownika pojęć stosowanych w planowaniu przestrzennym, 
budownictwie, geodezji, gospodarce nieruchomościami, ochronie środowiska i zabytków, księ-
gach wieczystych oraz systemie podatkowym, a następnie, na podstawie takiego słownika, doko-
nywanie zmian poszczególnych aktów prawa;
2) postuluje, aby organy nadzoru szanowały władztwo planistyczne gmin.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Koszty inwestycyjne I eksploatacyjne stosowania pomp ciepła w budownictwie

W referacie opisano problematykę dotyczącą źródeł ciepła stosowanych do ogrzewania budynków. Celem pracy jest analiza różnych rozwiązań źródeł ciepła, o mocy cieplnej źródła 150 kW, w kontekście nakładów inwestycyjnych i kosztów eksploatacji. Analiza obejmuje rozwiązania instalacyjne, oparte na źródłach ciepła z kotłami kondensacyjnymi opalanymi gazem ziemnym lub olejem opałowym, pompy ciepła, a także, jako kombinacje tych urządzeń, hybrydowe rozwiązanie źródła ciepła. Ocena poszczególnych, technicznych rozwiązań źródeł ciepła przeprowadzona została za pomocą porównania kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych poprzez obliczenie wskaźnika Simple Pay Back Time (SPBT). W ocenie nie uwzględniano kosztów dotyczących projektowania, montażu instalacji do ogrzewania budynku oraz instalacji związanej z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej. Koszty inwestycyjne uwzględniono tylko w odniesieniu do urządzeń i wyposażenia samego źródła ciepła o wydajności cieplnej odpowiadającej mocy 150 kW. Koszty eksploatacji odniesiono do zużywanej energii elektrycznej i wytwarzanej energii cieplnej. Analiza pozwala na sformułowanie wniosku, że rodzaj źródła ciepła, jaki należy zastosować w danym budynku, wiąże się z jego eksploatacją i przeznaczeniem. Istotne są również, oprócz czynnika ekonomicznego, możliwości pozyskiwania paliwa do wytwarzania energii cieplnej, które wywierają wpływ na decyzję o rodzaju systemu grzewczego. Ostatecznie wybór źródła ciepła zależy od możliwości technicznych pozyskania energii cieplnej, a przyjęte rozwiązanie wymaga wsparcia analizą ekonomiczną. W kontekście ekonomicznym spalanie drewna jest najbardziej opłacalnym sposobem, a w przypadku spalania gazu ziemnego, gdy jest dostępny, najlepsze źródło ciepła – to gazowy kocioł kondensacyjny, gdy zaś porównamy kocioł olejowy, to zastosowana pompa ciepła zwraca się po upływie 4 lat. Ostatecznie, wybór źródła ciepła wymaga analizy ekonomicznej oceny aspektów ochrony środowiska, dostępu do paliwa i sposobu eksploatacji budynku.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gospodarka odpadami w województwie mazowieckim

Celem nadrzędnym krajowej polityki w zakresie gospodarowania odpadami jest przede wszystkim zapobieganie powstawaniu odpadów oraz ich odzysk lub unieszkodliwianie. Do podstawowych działań zmierzających do poprawy sytuacji w zakresie gospodarki odpadami należą: minimalizacja powstawania odpadów, zapewnienie odzysku i recyklingu odpadów oraz składowanie tylko tych odpadów, których ze względów ekonomicznych lub technologicznych nie da się przetworzyć. Realizacja tych działań stanowi podstawę do zapewnienia wypełniania założonych celów w zakresie gospodarki odpadami na terenie Województwa Mazowieckiego. Obecnie obowiązujący „Wojewódzki Plan Gospodarki Odpadami dla Mazowsza na lata 2007-2011 z uwzględnieniem lat 2012-2015” przedstawia działania zmierzające do poprawy sytuacji poprzez usprawnienie istniejącego systemu gospodarowania odpadami w województwie. Podstawowym celem jest zintegrowanie gospodarki odpadami na Mazowszu. Dominującym sposobem gospodarowania odpadami komunalnymi na terenie Województwa Mazowieckiego – blisko 84% ilości zebranej - jest ich składowanie bez jakiejkolwiek waloryzacji materiałowej lub energetycznej. Składowiska, które działają niezależnie, bez jakiegokolwiek powiązania z innymi instalacjami do zagospodarowania odpadów, obsługują przeważnie pojedyncze gminy. Większość obiektów to małe lokalne składowiska nie posiadające odpowiednich zabezpieczeń, a także podstawowego wyposażenia zapewniającego właściwą eksploatację, monitoring ilości i jakości dostarczanych odpadów oraz monitoring oddziaływania na środowisko. Plan zakłada przeprowadzenie licznych inwestycji z zakresu gospodarki odpadami na terenie województwa, w tym wdrożenie metod termicznego przekształcania odpadów. Pomimo wzrostu świadomości ekologicznej społeczeństwa, ciągle powszechny jest pogląd na temat szkodliwości dla środowiska i zdrowia człowieka termicznych metod zagospodarowania odpadów, co utrudnia lub wręcz uniemożliwia realizację nowych inwestycji. W związku z protestami społecznymi istnieją potencjalne zagrożenia związane z procesami decyzyjnymi i lokalizacyjnymi również innych obiektów związanych z zagospodarowywaniem odpadów, w tym m. in. składowisk, sortowni i kompostowni.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pluralizm form i rozwiązań przestrzennych w polskiej architekturze sakralnej XX wieku (na przykładzie Archidiecezji Krakowskiej)

W artykule przedstawiono wyniki badań i analiz, dotyczących przemian stylistycznych architektury sakralnej, na przykładzie katolickich obiektów sakralnych, wzniesionych na terenie Archidiecezji Krakowskiej w latach 70. i 80. XX wieku. Zwrócono uwagę na najważniejsze zagadnienia architektoniczne i kompozycyjne budowli sakralnych, realizowanych w zróżnicowanych sytuacjach przestrzennych oraz na tle zachodzących przemian społeczno-gospodarczo-politycznych. W okresie tym na terenie Archidiecezji Krakowskiej wzniesiono 126 obiektów kościelnych . W związku z powyższym dokonano selektywnego wyboru przykładów, na bazie realizacji najbardziej wartościowych stylistycznie, wyróżniających się pod względem walorów estetycznych oraz najbardziej reprezentatywnych dla danego obszaru – jednostki terytorialnej.
Analizy i badania, poparte dodatkowo dokumentacją fotograficzną, archiwalną, bezpośrednią obserwacją w terenie struktury przestrzennej oraz rozwiązań budowlanych i konstrukcyjno-materiałowych, stworzyły podstawę do przedstawienia przeobrażeń struktury przestrzennej obiektów kościelnych, różnorodności rozwiązań architektonicznych, współczesnej architektury sakralnej.
Gwałtowny rozwój budownictwa sakralnego po 1975 roku związany był z wielkim zróżnicowaniem kształtów brył oraz rozwiązań sakralnych, opartych na różnorodnych planach. Zasady kształtowania nowych form sztuki sakralnej stały się wynikiem swobody i wolności, jaką pozostawiły twórcom ustalenia posoborowe, zwłaszcza odnowienie liturgii oraz panująca w naszym kraju sytuacja społeczno-gospodarczo-polityczna.
Analizując najbardziej reprezentatywne realizacje współczesnych budowli sakralnych z terenu Archidiecezji Krakowskiej, zauważyć można dążenie do kształtowania dynamicznych i kontrastowych brył, stanowiących nową wartość w otaczającej je przestrzeni.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Metoda waloryzacji drzew ze względu na ich wartości biocenotyczne

W artykule przedstawiono metodę waloryzacji drzew ze względu na ich wartości biocenotyczne.
Zaproponowano opisową i liczbową ocenę wartości biocenotycznej drzewa w trzech kategoriach, które
wynikają z cech osobniczych, powiązań z najbliższym otoczeniem oraz położenia w stosunku do omawianego
obiektu i sąsiadujących ekosystemów. Suma punktów, jaką uzyska drzewo z trzech kategorii
jest podstawą kwalifikacji do jednej z grup wartości biocenotycznej.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Dostępność metropolii jako warunek konkurencyjności polskiej przestrzeni

W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia z referatu pt. Metropolie a konkurencyjność regionów, wygłoszonego (wspólnie z doc. dr hab. Tomaszem Komornickim) 18 września 2008 roku podczas konferencji Metropolie – wyzwania dla polityki regionalnej, organizowanej przez Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego w Warszawie. W pierwszej kolejności omówiono główne zagadnienia koncepcyjno-teoretyczne i definicyjne, związane z pojęciami użytymi w referacie. Odniesiono się także do dyskusji na temat sporów delimitacyjnych i definicyjnych, toczących się w Polsce na temat metropolii i procesów metropolizacji. W dalszej części zaprezentowane zostały wyniki badań prowadzonych w Instytucie Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, w tym przedstawiono analizę powiązań grawitacyjnych, która posłużyła do krytyki obecnie obowiązujących planów rozbudowy infrastruktury transportowej, nastawionej na tranzyt a nie na popyt wewnętrzny. Udowadnia się, że dla uzyskania efektywności systemów społeczno-gospodarczych konieczne jest takie planowanie „twardych” powiązań infrastrukturalnych, które zapewni jak najbardziej korzystną relację pomiędzy wielkością ośrodków i odległości między nimi. Pozwoli to uzyskać efekty synergiczne, bowiem tylko spójne i uzupełniające się systemy mogą być efektywne i konkurencyjne, zwłaszcza przy ich słabych, odrębnych potencjałach. Podsumowując, wskazuje się w ten sposób na szanse zwiększenia konkurencyjności polskich metropolii poprzez dobrze skomunikowany system heptagonalny, oparty na Warszawie, Bydgoszczy-Toruniu, Poznaniu, Wrocławiu, Katowicach oraz Krakowie i Łodzi. Wymaga to jednak przełamania inercji w planowaniu przestrzennym.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stan zachowania i walory krajobrazowe przywodnych zadrzewień topolowych Kanału Żerańskiego – metodologiczne studium przypadku

Kanał Żerański (długości 17,6 km), wybudowany w latach 50. XX w. po utworzeniu Jeziora Zegrzyńskiego, stanowił część planowanej już wcześniej (lata 30. XX w.) drogi wodnej, łączącej Wisłę z Dnieprem. Kanał miał na celu obsługę transportową przyszłych terenów przemysłowych w okolicach portu na Żeraniu, a także skrócenie dystansu z Bugu do warszawskiego odcinka Wisły o około 41 km. Obecnie obszar wzdłuż Kanału Żerańskiego podlega coraz większej presji inwestycyjnej ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo Warszawy (część Kanału jest w granicach administracyjnych miasta). W okresie od września 2015 r. do marca 2016 r. wykonano analizy terenowo-studialne w celu określenia wartości przyrodniczo-krajobrazowych miejsca [Fortuna-Antoszkiewicz i in. 2016]. Badania obejmowały szczególnie ocenę dendroflory w ujęciu taksonomicznym, przestrzennym, ilościowym i jakościowym, a także ocenę walorów krajobrazowych oraz stopnia antropopresji. Prace terenowe realizowano na zachodnim brzegu Kanału Żerańskiego, na reprezentatywnym odcinku długości około 10,0 km pomiędzy Rembelszczyzną (gmina Nieporęt) a Portem Żerańskim w Warszawie (dzielnica Białołęka). Na obszarze badań stwierdzono występowanie zanikających komponowanych liniowych form zadrzewień z lat 60. XX w. - rzędów i pasów topól różnych taksonów (część w stadium senilnym), m.in.: Populus ‘NE 49’, Populus xcanadensis Moench ‘Marilandica’, Populus nigra L. ’Italica’, Populus simonii Carriere ‘Fastigiata’. Tego typu zadrzewienia, zakładane wzdłuż śródlądowych dróg wodnych, spełniały ściśle określone funkcje: techniczne (przeciwwietrzne, przeciwerozyjne i inne), biocenotyczne, estetyczne. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że tereny brzegowe Kanału Żerańskiego charakteryzują się wysokimi walorami krajobrazowymi (m.in. występowanie komponowanych, dojrzałych zadrzewień przywodnych). Jest to obszar wyjątkowy pod względem przyrodniczym i kulturowym w skali ponadlokalnej.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Bilans korzyści i niedogodności : prywatny właściciel wobec decyzji o wpisaniu obiektu do rejestru zabytków

Referat stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy każdy obiekt warto i czy należy wpisywać do rejestru zabytków, postawione z punktu widzenia właściciela nieruchomości „z przeszłością”. Problem omawiam na przykładzie dworku w Hucie Mińskiej, pokazując trudności, z jakimi spotykają się jego właściciele i zmiany, jakich w tej nieruchomości dokonują, związane z koniecznymi naprawami oraz niezbędną modernizacją. Staram się sformułować realistyczne oczekiwania ze strony właściciela nieruchomości, która nie ma szans na wpisanie do rejestru zabytków, wobec urzędu konserwatorskiego i innych instytucji lub organizacji pozarządowych. Na zakończenie formułuję wnioski na temat bilansu zysków, a także strat (kłopotów, niedogodności i utrudnień), jakich może spodziewać się prywatny właściciel, gdyby (hipotetycznie) rozpoczął starania o status zabytku i taki status uzyskał.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Place zabaw w mieście – dla wszystkich a nie tylko dla dzieci

Podczas gdy w przeszłości place zabaw były zazwyczaj przeznaczone tylko dla dzieci, dziś możemy
obserwować więcej miejsc publicznych, terenów sportu i wypoczynku przeznaczonych dla wszystkich
grup wiekowych, w tym osób dorosłych i w wieku podeszłym. Tradycyjne place zabaw wyposażone
są w sprzęt rekreacyjny adresowany do użytkowników najmłodszych: huśtawki, zjeżdżalnie i karuzele,
natomiast place zabaw o charakterze uniwersalnym mają również wyposażenie atrakcyjne dla osób
dorosłych, takie jak boisko do koszykówki czy szachy. Te udogodnienia pozwalają rodzinom spędzać
czas wspólnie, rozwijać koordynację fizyczną, siłę, elastyczność poczucia własnej wartości i umiejętności
społeczne, a także zapewnić rekreację i przyjemność. Na podstawie publicznych placów zabaw mieszczących
się w Warszawie autorzy próbowali odpowiedzieć na następujące pytania: które urządzenia
pomagają pobudzać i rozwijać umiejętności społeczne, umysłowe i fizyczne oraz jakie są najczęstsze
sugestie użytkowników w sprawie zmian i ulepszeń? Z wykorzystaniem badania terenowego (obserwacje
uczestników, wywiady strukturalne i semistrukturalne) określono wiele czynników subiektywnych
i obiektywnych, które mogłyby określić potencjał „inkluzyjnego terenu rekreacji”. Wyróżniono silne
i słabe punkty placów zabaw (dostępność, lokalizację, atrakcyjność urządzeń, ich poziom bezpieczeństwa),
a także oceniono relacje między zestawem urządzeń a płcią, grupą wiekową, stymulacją fizyczną
i psychiczną – za pomocą przyjętych kryteriów. Uniwersalne, zintegrowane place zabaw (dla zróżnicowanych
grup wiekowych) powinny być dostępne dla wszystkich członków społeczności, w tym seniorów
i osób niepełnosprawnych. Aby to osiągnąć, należy przestrzegać podstawowych zasad: dostępności,
infrastruktury przeznaczonej dla użytkowników o różnych możliwościach fizycznych i wieku,
dostosowanych do oczekiwań i zainteresowań społeczności lokalnej. Jak się okazuje, inspirujące i ekscytujące
urządzenia, atrakcyjnie urządzony i dostępny teren sportu i rekreacji jest ważny, aby zachęcić do
codziennej aktywności fizycznej, ma znaczenie integrujące i pomaga w zacieśnianiu więzi społecznych.
Artykuł powstał na podstawie materiału badań w ramach projektu statutowego ds. -300 AWF zrealizowanego
w Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, dzięki dotacji grantu
Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
W poszukiwaniu nowych rozwiązań unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych

-

Zastosowano kompleksową metodę zol-żel – CSGP (Polski Patent 172618) do syntezy szkieł krzemionkowych, przeznaczonych do unieruchomienia wysokoaktywnych odpadów promieniotwórczych. Rolę pierwiastków promieniotwórczych pełniły Cs, Sr ,Co – dodawane w postaci azotanów, natomiast neodym był surogatem aktynowców. W wyniku reakcji hydrolizy i polikondensacji, zachodzących w roztworze zawierającym czteroetoksysilan i azotany metali, gdzie rolę katalizatora pełnił kwas askorbinowy, otrzymywano żele w formie proszków i kompaktów. Otrzymane żele poddano obróbce termicznej. Celem zbadania przejścia żeli krzemionkowych do szkieł zastosowano analizę termigrawimetryczną, podczerwień oraz dyfrakcję rentgenowską. Wstępne testy wymywania Me, z prażonych w 1200°C materiałów, wykazały świetne unieruchomienie odpadów w szkłach krzemionkowych.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Syndrom NIMBY jako wyzwanie dla jednostek samorządu terytorialnego

W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia problematyki konfliktów typu NIMBY. Są to konflikty wynikające z opozycji społeczności lokalnych wobec lokalizacji, w okolicy ich miejsca zamieszkania, inwestycji, postrzeganych przez nie za uciążliwe. Przedstawiono przestrzenny obraz występowania konfliktów w Polsce (z wyłączeniem dużych i średnich miast), będący wynikiem kwerendy archiwów prasowych (prasy regionalnej i lokalnej) przeprowadzonej dla okresu styczeń 2007 – marzec 2014. Z badań wynika, że najczęstszymi obiektami protestu społeczności lokalnych były inwestycje z zakresu energetyki odnawialnej oraz infrastruktury drogowej. W artykule omówiono również zagadnienia: podstawy prawnej lokalizacji niechcianych inwestycji, etapu rozpoczęcia konfliktów, efektów konfliktów. Na podstawie badań konfliktów lokalnych w 116 gminach okazało się, że nieco więcej było przypadków, że oprotestowywana przez mieszkańców inwestycja ostatecznie nie powstała niż przypadków takich, że powstała. Przedstawiono także różnorodne formy reagowania władz lokalnych na protesty przeciwko kontrowersyjnym inwestycjom, w tym działania skierowanie do mieszkańców czy działania w ramach postępowań prowadzących do lokalizacji inwestycji. Artykuł ten zawiera wyniki badań opublikowanych w 2016 r. w książce z serii Prace Geograficzne, autorstwa M. Bednarek-Szczepańskiej i K. Dmochowskiej-Dudek pt. Syndrom NIMBY na obszarach wiejskich w Polsce. Specyfika i uwarunkowania konfliktów wokół lokalizacji niechcianych inwestycji.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna