rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Głębokość poboru próbki gazu podglebowego w powierzchniowych badaniach geochemicznych - próba optymalizacji

W pracy przedstawiono wyniki badań nad optymalizacją głębokości poboru próbek gazu podglebowego przy powierzchniowych badaniach geochemicznych. Badania wykonano w dwóch obszarach: w niecce wałbrzyskiej i w rejonie Karlina na Pomorzu Zachodnim. Badania wykonane w niecce wałbrzyskiej nad zlikwidowanymi kopalniami węgla kamiennego wykazały, że najbardziej dogodny dla opróbowań geochemicznych jest interwał głębokościowy 1.0-1.8 m, który położony poniżej strefy aktywnej wymiany sięgającej do głębokości ok. 1 m charakteryzuje się wyrazistym sygnałem geochemicznym pochodzenia wgłębnego. Badania w rejonie Karlina na Pomorzu Zachodnim, wykonane nad akumulacjami naftowymi, polegały na ocenie uzyskanych wielkości stężeń węglowodorów gazowych szeregu metanowego na głębokościach 1.2 m i 1.8 m. Wykazały one, że głębokość 1.2 m jest optymalna dla powierzchniowych opróbowań geochemicznych, realizowanych metodą gazu wolnego w tym obszarze. Analogiczną głębokość opróbowania gazowego można przyjąć dla obszaru niecki wałbrzyskiej. W celu potwierdzenia uzyskanych wyników podobne badania powinny zostać przeprowadzone w innych perspektywicznych złożowo obszarach Polski.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Trifour - program do analizy cykliczności sekwencji dendrochronologicznych

W artykule przedstawiono program TRIFOUR, przeznaczony do poszukiwania trendu oraz analizy cykliczności w sekwencjach dendrochronologicznych. Program akceptuje dane wejściowe zapisane w kilku formatach (m.in. TUCSON i CRN). Analiza może być prowadzona zarówno dla całej sekwencji, jak i dla pewnego jej fragmentu lub dla wielu fragmentów jednocześnie. Program oblicza współczynniki trendów wielomianowych, wykładniczych, potęgowych, hiperbolicznych i liniowych oraz trendy typu średnich ruchomych, a bieżące oszacowanie trendu może wykorzystać do przekształcenia analizowanej sekwencji w sekwencję indeksów dendrochronologicznych. W ramach analizy cykliczności obliczane są wartości empirycznej funkcji autokorelacji, periodogramu i gęstości spektralnej; dzięki opcji podziału sekwencji na odcinki o jednakowej lub dowolnej długości można śledzić ich zmienność w czasie. Zarówno same sekwencje, jak i wszystkie wyniki obliczeń są zapisywane na dysku w plikach graficznych lub/i tekstowych

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania mezostruktur tektonicznych w kopalni soli "Bochnia"

Złoże soli kamiennej Bochnia zlokalizowane jest przy brzegu Karpat, w strefie miocenu sfałdowanego, w elemencie tektonicznym zwanym antykliną bocheńską. Budowa wewnętrzna złoża jest skomplikowana na skutek intensywnych deformacji tektonicznych i różnych własności mechanicznych utworów budujących złoże. Efekty działania tych czynników można obserwować na ociosach wyrobisk kopalni bocheńskiej w postaci różnorodnych mezostruktur tektonicznych, takich jak: spękania, fałdy, lustra tektoniczne. Przeprowadzono pomiary i charakterystykę opisową mezostruktur tektonicznych w dostępnych rejonach kopalni bocheńskiej. Zwrócono także uwagę na wpływ własności mechanicznych iłowców i soli na rodzaj i charakter deformacji. Na podstawie tych danych dokonano próby określenia kierunków naprężeń tektonicznych, które działały na serię solną w rejonie Bochni podczas ich deformacji. Potwierdzono, że oś nacisku tektonicznego w rejonie Bochni przebiegała w kierunku S-N, ale występowało także odchylenie od głównego kierunku wzdłuż osi SW-NE

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Karbon Appalachów i jego porównanie z karbonem Górnośląskiego oraz Lubelskiego Zagłębia Węglowego

Osady karbonu występują powszechnie w wielu miejscach Stanów Zjednoczonych Ameryki. Rejon będący przedmiotem porównań to Zachodnia Wirginia, w której liczne wychodnie karbonu zostały szczegółowo udokumentowane florystycznie. Rejon ten leży na zachód od strefy tektonicznej Brewarda - granicy wewnętrznej Appalachów między Płytą Atlantycką a Płytą Centralną. Opracowanie flory karbońskiej tego regionu dokumentuje górny mississip (serpuchow) oraz dolny pensylwan (górny baszkir). Na późny mississip i wczesny pensylwan przypada luka sedymentacyjna, podczas której powstała dokumentowana na terytorium USA tzw. powierzchnia postchesteriańska. Jej odpowiednikiem w polskich zagłębiach węglowych jest luka stratygraficzna sygnalizowana brakiem poziomów goniatytowych H1 i H2. Poniżej tej luki w porównywanych regionach występują utwory morskie i paraliczne z pokładami węgla, natomiast powyżej dominują utwory limniczno-fluwiame z pokładami węgla i pakietami utworów paralicznych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Złoża węgla kamiennego Nowej Zelandii : komunikat

W pracy scharakteryzowano dwa zagłębia węgla kamiennego (Buller i Greymouth) na terenie Nowej Zelandii na zachodnim wybrzeżu wyspy południowej. Zagłębie Buller obejmuje rozległe rzeczne i deltowe utwory formacji Brunner, wieku eoceńskiego. Warstwy węglonośne zbudowane ze zlepieńców, piaskowców i mułowców osadzały się w deltach rzek na obszarach przybrzeżnych w strefach płytkich wód morskich o słabej cyrkulacji. Próbki do badań pobrano z pokładu węgla Mangatini z kopalni Webb Opencast. Analiza macerałów wykazała zawartość 94% witrynitu, w tym głównie detrowitrynitu, 2% liptynitu i 4% inertynitu. Refleksyjność witrynitu zmienna Rmax wahała się od 0.80% do 1.35%. Węgle te zawierały od 26% do 32% części lotnych. Węgiel występujący w zagłębiu Greymouth należy do formacji Paparoa o zasięgu stratygraficznym od kredy do granicy paleogenu. Węgle te mimo starszego wieku wykazały nieco słabszy stopień uwęglenia od węgli zagłębia Buller (Rmax witrynitu = 0.55-0.85%, części lotne od 37-43%).

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Czwartorzędowa ewolucja Doliny i Kanionu Colca - raport z badań geomorfologicznych wykonanych w roku 2006

Kartowanie geomorfologiczne wykonano w Dolinie Colca pomiędzy Chivay i Madrigal (30 km) oraz w Kanionie Colca powyżej Canco (trzy przekroje). Zarówno Dolina jak i Kanion mają założenia tektoniczne. W Dolinie Colca wyraźnie wyodrębniają się trzy odcinki z odmiennym zestawem form i procesów modelujących dno i zbocza. Okresowe blokowanie odpływu przez osuwiska (Dolina Colca) i potoki lawowe (Kanion) powodowało powstawanie jezior zaporowych. Współczesna dolina rzeki Colca powstała w środkowym plejstocenie wskutek kaptażu przez ciek należący do zlewiska Oceanu Spokojnego bezodpływowego systemu śródgórskich rowów tektonicznych, zajętego u schyłku pliocenu i w dolnym plejstocenie przez jezioro wypełniane pyłami wulkanicznymi. Kaptaż nastąpił w miejscu uwarunkowanym tektonicznie, na zrzuconym skrzydle uskoku i linii tektonicznej. Brak odmłodzenia profilu podłużnego w Dolinie Colca związany jest z młodym wiekiem kaptażu, ruchami neotektonicznymi, a także przeciążeniem rzeki koluwiami bezpośrednio powyżej miejsca kaptażu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Aktywność uskoków w Dolinie Rio Colca w rejonie Pinchollo-Maca, Andy Środkowe, południowe Peru

Praca prezentuje wyniki badań strukturalnych sieci uskoków i spękań w utworach mezozoiku i czwartorzędu przeprowadzonych w Dolinie Rio Colca w okolicy Pinchollo-Lari-Maca (Andy Peruwiańskie). Z przeprowadzonych badań wynika, że Dolina Rio Colca ma założenia tektoniczne i wykorzystuje niemal wszystkie występujące na analizowanym terenie zespoły nieciągłości, ze szczególnym uwzględnieniem uskoków o przebiegu WNW-ESE, NE-SW oraz rzadziej - W-E. Większość stwierdzonych uskoków przemieszcza zarówno utwory mezozoiczne i mioceńskie jak i czwartorzędowe, co świadczy o ich współczesnej aktywności. W pokrywających dużą część terenu czwartorzędowych koluwiach zaznaczają się kierunki niemal wszystkich uskoków stwierdzonych w utworach mezozoicznych. Współczesna aktywność uskoków spowodowała utworzenie się na powierzchni terenu wyraźnych pierwotnych skarp uskokowych, które nie uległy dotychczas procesom denudacyjnym.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Idea ochrony Kanionu Colca i Doliny Wulkanów

Rozwój turystyki oraz towarzyszący mu rozwój infrastruktury stanowią zagrożenie dla walorów środowiska w Kanionie Colca, który jest najgłębszym kanionem na świecie. Istnieje pilna potrzeba równoważenia tego rozwoju przez ochronę najcenniejszych obszarów i wykazanie ich znaczenia dla światowego dziedzictwa przyrody. Badania Polskiej Wyprawy Naukowej do Peru, prowadzone od 2003 roku, zmierzają do zaprojektowania Parku Narodowego Kanion Colca i Dolina Wulkanów. Park obejmie unikalny w skali świata przekrój pasma górskiego o długości ponad 100 km i wysokości 1-3 km, wspaniałe krajobrazy, zespoły aktywnych uskoków, fałdy, wulkany, gorące źródła oraz specyficzny świat roślin i zwierząt, w tym największe w Andach siedlisko kondorów. Utworzenie parku wzmocniłoby ubogi system obszarów chronionych w departamencie Arequipa, podwyższyło atrakcyjność turystyczną i wyznaczyło ramy rozwoju regionu. Władze regionalne są żywo zainteresowane rozwojem projektu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zasoby węgla kamiennego w GZW w latach 1991-2005

Restrukturyzacja górnictwa węglowego w GZW spowodowała znaczne zmiany w strukturze i wielkości zasobów węgla kamiennego. Zmniejszyły się zasoby geologiczne, bilansowe, przemysłowe i nieprzemysłowe, a wzrosły zasoby pozabilansowe. W latach 1991-2005 zasoby geologiczne obniżyły się do 21 mld Mg, bilansowe - do 23 mld Mg, zasoby przemysłowe - do 10 mld Mg i zasoby nieprzemysłowe do 12 mld Mg. W tym samym czasie wzrosły zasoby pozabilansowe. Na koniec 2005 r. ilość tego rodzaju zasobów wynosiła 18.6 mld Mg. Główny wpływ na zmniejszenie się zasobów miało ich przeklasyfikowanie i skreślenie z ewidencji.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zarys budowy geologicznej Kordyliery Zachodniej południowego Peru

Na ścianach kanionu Rio Colca, długiego na 120 km i głębokiego na 1-3 km odsłania się wspaniały przekrój litosfery. Rio Colca, mająca źródła na Altiplano, po drodze do Pacyfiku wcina się głęboko w Kordylierę Zachodnią, a na jej przedpolu tworzy ogromny stożek napływowy, który przykrywa masyw metamorficzny Arequipa. Kordyliera Zachodnia jest najbardziej wypiętrzonym zrębem w tej części Andów, zwieńczonym przez dziesiątki wielkich stratowulkanów. Jest zbudowana głównie z epikontynentalnych formacji jury i kredy, wulkanicznych i detrytycznych formacji kontynentalnych kenozoiku oraz pewnej ilości intruzji z okresu górna kreda - neogen. Warstwy przedplioceńskie są sfałdowane. Pięć faz kompresji, udokumentowanych różną orientacją fałdów od późnej kredy, silne wypiętrzanie od późnego miocenu oraz odpowiadające im szczeliny wypełnione po części żyłami kruszców lub lawą gardzieli wulkanów świadczą o rotacji regionalnego pola naprężeń.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Litotypy węgla z pokładu 308 (pensylwan) z KWK "Ziemowit" (GZW) jako wskaźniki środowisk sedymentacyjnych

Charakterystykę petrograficzną i facjalną węgla przeprowadzono na podstawie opisu litotypów i ich charakterystyki petrograficznej. Za główny czynnik warunkujący proces sedymentacji torfu przyjęto poziom zwierciadła wody w torfowisku, za którym podążała sukcesja roślin zasiedlających torfowisko, a deponowane szczątki roślinne były poddawane procesom żelifikacji lub oksydacji. Wyróżniono trzy środowiska obejmujące strefę sedymentacji torfu: torfowisko trwale podtopione z dwoma subśrodowiskami - strefą brzeżną i centralną, torfowisko okresowo podtopione z dwoma subśrodowiskami - podtopionym i przesuszonym, torfowisko wyniesione z dwoma subśrodowiskami - progresywnym i regresywnym. Subśrodowisko brzeżne obejmuje strefę peryferyjną jezior lub rozlewiska rzecznego, gdzie nie zachodziła akumulacja torfu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stratygrafia kredy jeziornej ze złoża węgla brunatnego "Szczerców"

W złożu węgla brunatnego "Szczerców" wyróżniono dwa ciągłe, różnowiekowe horyzonty skał wapiennych (kredy jeziornej) o sumarycznej grubości do 90 m. Poziom starszy (II) występuje w zachodniej części złoża, głównie w dolnej części kompleksu węglowego. Poziom młodszy (I i la) znany jest z górnej części kompleksu węglowego. Obydwa poziomy rozdziela kilkudziesięciometrowa seria węglowa. Badania malakofauny i palinologiczne potwierdziły zróżnicowanie stratygraficzne wyróżnionych horyzontów kredy jeziornej. Poziom starszy jest dolnomioceński (zona biostratygraficzna MN 4), co odpowiada w schemacie miocenu morskiego (Paratetydy) ottnangowi i karpatowi. Jest to odpowiednik III-rawickiej grupy pokładów węgla. Młodszy poziom kredy jeziornej (I) zaliczono do miocenu środkowego, a jego lokalną górną część do przełomu miocenu środkowego i górnego (zona biostratygraficzna MN 5-6, co odpowiada badenowi i MN 7-8 zaliczanych do sarmatu). Odpowiada to przypuszczalnie II-łużyckiej grupie pokładów węgla na Niżu Polskim.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sprawozdanie z Polskiej Wyprawy Naukowej Peru 2006

Polska Wyprawa Naukowa Peru 2006 odbyła się w okresie od 25 czerwca do 4 sierpnia. 15-osobowa grupa naukowców, pochodząca z kilku uczelni, kierowana była przez prof. Andrzeja Paulo (AGH), prowadzącego badania na tym terenie od kilku lat. Naukowcy pochodzili z następujących uczelni: Akademii Górniczo-Hutniczej, Akademii Pedagogicznej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Śląskiego, Państwowego Instytutu Geologicznego, Polskiej Akademii Nauk. Grupy badawcze, złożone z dwu lub trzech osób, realizowały tematy z dziedzin: wulkanologii, tektoniki, geomorfologii, geoturystyki, biologii, archeologii i medycyny naturalnej. Przebadany został teren należący do: Doliny Colca między Callalli a Madrigal, Kanionu Colca na wysokości wiosek Cabanaconde i Huambo, Doliny Wulkanów, a także obszar leżący pomiędzy miejscowościami Orcopampa a Caylloma. Celem badań była identyfikacja i dokumentacja walorów obszaru planowanego parku narodowego i jego strefy buforowej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Atrakcje geoturystyczne Kanionu Rio Colca i jego otoczenia

W artykule opisano wybrane atrakcje geoturystyczne Kanionu Rio Colca i jego otoczenia oraz opracowano wstępną koncepcję ich waloryzacji. Przyjęto następujące kryteria oceny: walory edukacyjno--poznawcze, krajobrazowo-widokowe, architektoniczno-kulturowe oraz rekreacyjno-wypoczynkowe. Odrębnie oceniano dostępność obiektów w aspekcie ich dostępności komunikacyjnej, jak i wymagań kondycyjno-technicznych turystów. Na terenie objętym badaniami zinwentaryzowano kilkadziesiąt obiektów o charakterze atrakcji geoturystycznych. Są one bardzo zróżnicowane. Obejmują: formy geomorfologiczne, wulkany, formacje skalne, profile geologiczne, ciekawostki mineralogiczno-petrograficzne, źródła wód termalnych oraz wodospady. Na omawianym obszarze istnieje też możliwość obserwacji aktywnych procesów geologicznych: wulkanicznych, tektonicznych i geodynamicznych. Ze względu na unikatowe walory przyrodnicze, interesującą historię, kulturę oraz żywy folklor, omawiany teren powinien zostać objęty prawną ochroną jako park narodowy. Zebrane informacje stanowią istotny element przygotowywanej obecnie wstępnej dokumentacji geologiczno-fizjograficznej omawianego terenu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modele statyczne złoża ropy naftowej i gazu ziemnego Grabownica

Wykorzystując archiwalne dane kartograficzne, profile stratygraficzne 40 odwiertów, wyniki profilowań oporności, potencjałów polaryzacji naturalnej oraz wyniki interpretacji porowatości i zailenia, zbudowano modele strukturalno-parametryczne fałdu Grabownicy. Na ich podstawie opracowano dyskretny "model pseudofacjalny". Modelowania przedstawiono na przykładzie modelu 3D odwzorowującego zachodnie zamknięcie fałdu. Przedyskutowano niektóre aspekty metodyczne modelowania i wiarygodność uzyskanych wyników.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próba wykorzystania sieci neuronowych w kompleksowej interpretacji danych elektromagnetycznych na przykładzie złoża Grabownica

W pracy przedstawiono próbę zastosowania metody rozpoznawania obrazów z użyciem sztucznych sieci neuronowych w kompleksowej interpretacji danych z sondowań magnetotellurycznych AMT (Audio-frequency Magnetotellurics) i CSAMT (Controlled Source Audio-frequency Magnetotellurics) ze złoża ropy i gazu Grabownica (dipol podłużny i poprzeczny względem linii profili pomiarowych). Obiektami klasyfikacji były pionowe pasy z przekrojów magnetotellurycznych, o szerokości 50 m, utworzone na bazie siatek interpolacyjnych. Strukturę obiektów formalnie niestrukturalnych wymuszono częściowo poprzez ich podział na: przypowierzchniową, wysokooporową strefę do 200 m n.p.m., strefę niskooporowych utworów uszczelniających oraz słabych maksimów - kominów dyfuzyjnych, od 200 do -100 m n.p.m. i najniższą, wysokooporową strefę złoża. Prawidłowe wskazanie rzeczywistych stref złożowych na bazie informacji pochodzących z często niejasnych i rozbieżnych między sobą obrazów z przekrojów magnetotellurycznych, świadczą o przydatności tej metody. Wskazano także dwie nieznane strefy złożowe w NE części przekroju G4 i w SW części przekroju G2.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metody procesów przejściowych do wykrywania złóż węglowodorów w rejonie Grabownicy Starzeńskiej - Humnisk - Brzozowa

W pracy przedstawiono charakterystykę geologiczną i geoelektryczną ośrodka geologicznego w rejonie Grabownica Starzeńska - Humniska - Brzozów w Karpatach Wschodnich na podstawie danych elektrometrii otworowej i danych geologicznych z otworów. Dla wybranych czterech otworów wiertniczych wykorzystano dane elektrometrii otworowej i obliczono krzywe syntetyczne sondowań TDEM (Time Domain ElectroMagnetic Method). Obliczone krzywe sondowań przeanalizowano pod względem możliwości kartowania struktur wysokooporowych, interesujących ze względu na złoża węglowodorów. Wykonano interpretację 1D krzywych sondowań TDEM zlokalizowanych wzdłuż profili przebiegających przez otwór złożowy Humniska Brzozów-7 z wykorzystaniem algorytmu Occama. Wykonano interpretację kompleksową na tych profilach pod kątem możliwości kartowania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego metodą TDEM.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Interpretacja złożonych struktur geologicznych z wykorzystaniem prostych i inwersyjnych modelowań pola magnetotellurycznego

W pracy przedstawiono ogólne założenia jedno- i dwuwymiarowych modelowań prostych i odwrotnych (inwersyjnych) pola magnetotellurycznego. Opisano metodykę interpretacji danych magnetotellurycznych, w tym analizę wymiarowości środka geoelektrycznego oraz jej wpływ na dobór odpowiedniego modelu interpretacyjnego. Na przykładzie polowych danych magnetotellurycznych (AMT i CSAMT) zarejestrowanych w rejonie złoża węglowodorów Grabownica pokazano wpływ modelu startowego na wynik końcowy inwersji 2D. Drugim analizowanym złożem było złoże ropy naftowej Łodyna. Skupiono się na analizie możliwości wyinterpretowania na drodze inwersji 1D i 2D cienkich, pionowych warstw, jakimi w przybliżeniu można to złoże aproksymować. Wskazano na różnice w odwzorowaniu budowy geologicznej w zależnooeci od polaryzacji interpretowanych krzywych (TE mode lub TM mode) oraz zaproponowano zoptymalizowaną metodykę interpretacji.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podstawy metody procesów przejściowych i możliwości jej zastosowania w wykrywaniu złóż węglowodorów

W pracy opisano podstawy metody procesów przejściowych (metoda elektromagnetyczna w domenie czasu - TDEM), w tym metodykę prac polowych, przetwarzania danych i prac interpretacyjnych. Przedstawiono także zagadnienia zasięgu głębokościowego i rozdzielczości metody procesów przejściowych. Obliczono i przeanalizowano krzywe sondowań dla modeli odpowiadających trójwarstwowym przekrojom geoelektrycznym z wysokooporową warstwą środkową i niskooporową warstwą górną i dolną. Przeanalizowano obliczone krzywe sondowań pod względem możliwości kartowania struktur wysokooporowych, które mogą być związane z występowaniem złóż węglowodorów. Przedstawiono możliwości zastosowania metody sondowań TDEM w wykrywaniu złóż węglowodorów.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Eksploatacja soli potasowych w Małopolsce wschodniej w czasach II Rzeczpospolitej - przyczynek do historii górnictwa solnego na Podkarpaciu

W Polsce obecnie nie wydobywa się soli potasowej. Jednakże w latach międzywojennych, między 1921 a 1939 rokiem, na terenach polskich w Małopolsce wschodniej rozpoczęto na skalę przemysłową wydobycie i przeróbkę soli potasowych i potasowo-magnezowych - głównie sylwinitu, langbeinitu i kainitu w kopalniach w Kałuszu, Stebniku i Hołyniu, należących do spółki Towarzystwo Eksploatacji Soli Potasowych (TESP). Eksploatację prowadzono systemami komorowymi w kilku odmianach dostosowanych do budowy geologicznej złóż, z urabianiem skał materiałami wybuchowymi, w niektórych przypadkach z podsadzką suchą lub płynną, pochodzącą z odpadów z zakładu przeróbki. W 1938 r. wydobycie łączne z kopalń osiągnęło 567 000 ton, przy zatrudnieniu 2300 osób. Wybuch II wojny zakończył ten epizod w historii polskiego górnictwa solnego.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka