rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Integracja kulturowa polsko-niemieckiego borderscape’u na przykładzie dwumiasta Słubfurt: jedność czy różnorodność

Borderscapes są przestrzeniami społecznej i językowej dyfuzji, miejscami kulturowej i ekonomicznej
hybrydyzacji. Są to miejsca stwarzające mieszkańcom możliwość, a zarazem obligujące
ich do otwarcia się na język i kulturę sąsiada. Opierając się na teorii integracji społecznej
Heckmanna (
), w niniejszym artykule podejmuje się próbę oceny integracji kulturowej
na pograniczu polsko-niemieckim na przykładzie Słubfurtu (dwumiasta Słubice/Frankfurt nad
Odrą). Dwoma głównymi wyznacznikami integracji kulturowej są dwukulturowość oraz dwujęzyczność.
By osiągnąć te cele, wszyscy uczestnicy tego procesu (państwo, a właściwie władze
lokalne, polskie i niemieckie społeczności lokalne) powinni być świadomi swojej roli w procesie
integracji. Analiza integracji kulturowej skupia się na ocenie zaangażowania wszystkich podmiotów
w rozwój transgranicznej dwukulturowości i dwujęzyczności. Postawiono następujące
pytania badawcze: W jaki sposób lokalne władze Słubic i Frankfurtu wspierają integrację kulturową
(w tym również językową) mieszkańców dwumiasta? Jaki stosunek do języka i kultury
sąsiada mają mieszkańcy Słubic i Frankfurtu nad Odrą? Jakie kroki winny zostać podjęte celem
wzmocnienia poziomu integracji i stworzenia polsko-niemieckiego borderscape’u?

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Metodologie indygeniczne w kontekście badań wrażliwych kulturowo

Artykuł ten porusza zagadnienie metodologii indygenicznej, która wpisuje się w szerszą refleksję nad emancypacyjnym paradygmatem badań jakościowych, zorientowanych na lokalne, kulturowo zróżnicowane społeczności. Autorka przedstawia źródła oraz cechy charakterystyczne metodologii indygenicznych, wskazując na ich konkretne przejawy w ramach projektów badawczych z Australii, Kanady i Nowej Zelandii o społeczno-kulturowej proweniencji. W kontekście praktycznym refleksje te mogą posłużyć za inspirację dla kulturowo wrażliwych (dotyczących mniejszości kulturowych lub społeczności wykluczonych), idiograficznych projektów badawczych, wzbogacając nie tylko warsztat badacza, lecz także przyczyniając się do zwiększenia pola świadomych wyborów metodologicznych socjologów, pedagogów, etnografów i innych przedstawicieli europejskich nauk społecznych i humanistycznych.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Kształtowanie się opinii personelu więziennego wobec skazanych muzułmanów o odmiennych potrzebach kulturowych

Artykuł jest omówieniem częściowej diagnozy kultury organizacyjnej więziennictwa polskiego i litewskiego. Analizowana kultura organizacyjna obejmuje poglądy personelu oraz reguły, kształtujące sposoby reagowania na obecność muzułmanów jako skazanych, a równocześnie osób deklarujących odmienne potrzeby kulturowe. Oba systemy penitencjarne są podobne ze względu na niewielkie doświadczenia w pracy ze skazanymi muzułmanami. Także obu systemów dotyczą rekomendacje Unii Europejskiej z 2012 roku w zakresie kształtowania kompetencji kulturowych funkcjonariuszy więziennych. Tekst odpowiada na pytania: jakie są opinie funkcjonariuszy wobec muzułmanów, którzy wyrażają potrzeby związane z ich kulturą? Jaka jest statystyczna częstotliwość pojawiania się takich samych opinii? Szczególnie częstotliwość ma znaczenie dla rozpoznania kultury organizacyjnej systemu, ponieważ mówi o tendencjach, uogólnionych poglądach i regułach, jakie regulują sposoby postrzegania i reagowania na odmienne oczekiwania kulturowe. Badania terenowe obejmowały grupę 241 funkcjonariuszy w Polsce i 143 funkcjonariuszy na Litwie, były prowadzone poprzez wywiady pisemne. Analiza wyników została przeprowadzona metodą statystyczną Konfiguracyjnej Analizy Częstotliwości (CFA), która umożliwiła wskazanie liczby takich samych opinii, a każda z nich zawierała określenie sposobu działania wobec potrzeb zgłaszanych przez skazanych muzułmanów oraz motywacji do tego działania.
Wnioski z badań i analiz statystycznych umożliwiły wygenerowanie tożsamych poglądów reprezentowanych w systemie przez grupy od kilkunastu do kilkudziesięciu osób, wskazując zarówno na specyfikę motywacji i podejmowanych decyzji, jak i na ich rozkład. Powtarzalność tych samych (jednolitych) poglądów opisuje częściowo kulturę organizacyjną więziennictwa pod względem gotowości na kształtowanie nowych kompetencji kulturowych lub oporu wobec nich.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Małżeństwa kulturowo mieszane wyzwaniem wieku migracji

Artykuł, zwracając uwagę na wciąż rosnące liczby świadczące o przemieszczaniu się ludności w zglobalizowanym świecie (turystyka, migracje, również edukacyjne, wymiana studentów w ramach
programu Erasmus+), przedstawia – niezbyt często poruszany w literaturze przedmiotu – problem małżeństw mieszanych, które nazywane są również heterogamicznymi czy międzykategorialnymi.
Małżonków może różnić religia, pochodzenie etniczne, rasa, narodowość, obywatelstwo. Często zdarza się, że dzieli ich więcej niż jedna cecha. Należy więc mówić o różnicach społeczno-kulturowo-
religijnych, które dotyczą nie tylko pary małżeńskiej, ale też obu rodzin ich pochodzenia. Zjawisko to autorka ukazuje na tle ogólnych informacji o małżeństwie jako podstawowej instytucji społecznej tak w świeckim jego rozumieniu, jak i w obrębie dwóch największych
religii – chrześcijaństwa (głównie rzymskokatolickiej) i islamu. Obok związków mieszanych w ramach największej grupy wyznaniowej, szczególną uwagę zwraca na małżeństwa chrześcijan
z muzułmanami – wyznawcami dziś najbardziej kontrowersyjnymi. Nie pomija też kwestii doboru małżeńskiego, którą autorka opiera o wybrane teorie oparte na wynikach badań socjologicznych, psychologicznych, a nawet ekonomicznych. Artykuł, w oparciu o prezentację wybranych wyników badań, w tym własnych autorki (sondaż diagnostyczny dotyczący stosunku studentów pedagogiki do islamu), zamyka konkluzja mówiąca o znaczeniu małżeńskiej
miłości jako wartości, której realizacja jest niezbędna do satysfakcjonującego wspólnego życia w małżeństwach, a tym samym w rodzinach, zróżnicowanych kulturowo.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Wielokulturowa przeszłość we współczesnym dyskursie turystyki kulturowej na pograniczu polsko-czeskim

Opracowanie dotyczy związków turystyki zorientowanej na dobra kultury i dziedzictwo historyczne z pamięcią kulturową. Przedmiotem analizy są oferty i produkty turystyki kulturowej na pograniczu Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Czeskiej (w rejonie Sudetów) w kontekście współczesnego dyskursu o wielokulturowej przeszłości. Obszar, na którym prowadzimy badania, stanowił w pewnym okresie historycznym teren przygraniczny Austro-Węgier i Prus. Po drugiej wojnie światowej – w wyniku zmiany przynależności państwowej i wymiany ludności – przerwana została tutaj ciągłość społeczności i pamięci zbiorowej. Identyfikujemy główne wątki, wokół których konstruowany jest obraz wielokulturowej przeszłości poszczególnych miejscowości i całego pogranicza. Konceptualizujemy strategie oswajania wielokulturowości na potrzeby turystyki, wskazujemy nowe elementy obrazów przeszłości oraz ich uwarunkowania i uwikłania.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Sposoby radzenia sobie z konfliktem. Wykorzystanie potencjału sytuacji konfliktowych drogą ku międzykulturowemu zrozumieniu

W artykule zaprezentowano analizę zjawiska konfliktu podkreślając potencjał sytuacji konfliktowych dla osiągnięcia międzykulturowego zrozumienia. Autor przedstawił koncepcję kultury i opracowania naukowe opracowane przez Geerta Hofstede, Gerta Jana Hofstede and Michaela Minkow, które pokazują różnice w radzeniu sobie
z sytuacjami problemowymi. Autor pokazał sposoby doświadczania konfliktu przez uczestników mediacji i jego rozumienie
na podstawie rezultatów własnych badań. Spojrzenie na konflikt z perspektywy komunikujących się stron konfliktu może być inspiracją
do doceniania różnic i zauważania stref wspólnych oraz znalezienia optymalnego rozwiązania problemu.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Wrocław – miasto spotkań? Wrocławskie inicjatywy wielokulturowe

Wrocław jest miastem, w którym obok polskiej i katolickiej większości żyją przedstawiciele wielu mniejszości narodowych, etnicznych i wyznaniowych. Większość z tych mniejszości jest aktywnych i w jakimś stopniu widocznych na kulturalnej mapie miasta. Jednak czy obecność i aktywność tych mniejszości to wystarczający powód, aby nazwać Wrocław miejscem spotkań? Od kilku lat w lokalnych mediach toczy się dyskusja na temat wielokulturowości miasta – to fakt, czy tylko mit? Czy mniejszości etniczne, narodowe, kulturalne i wyznaniowe spotykają się we Wrocławiu i czy spotyka się z nimi – i w jakim stopniu – większość? Najciekawsze wydają się bowiem wszelkie wspólne działania, często nie tylko w ramach współpracy między mniejszościami, lecz także w porozumieniu z przedstawicielami kultury dominującej. Artykuł jest próbą prezentacji nielicznych przykładów wielokulturowych, wielowyznaniowych, wielonarodowych i wieloetnicznych projektów realizowanych na terenie miasta, a także konfrontacji tych prezentowanych inicjatyw z głosami podającymi w wątpliwość wielokulturowość Wrocławia.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Bezpieczeństwo kulturowe przesłanką konstruowania tożsamości młodego pokolenia na styku kultur. Ku jakiej tożsamości?

Tożsamość jednostki konstruowana jest w kulturowych odniesieniach. Proces ten staje się jeszcze bardziej złożonym, gdy zachodzi w przestrzeni wielokulturowej. W efekcie na specyfice tożsamości ważą różnorodne identyfikacje dokonujące się w odniesieniu do obiektów kultury własnej i kultur odmiennych. Ważną rolę w tym procesie odgrywa poczucie bezpieczeństwa kulturowego, które nie tylko gwarantuje pewność przetrwania i rozwoju tożsamości narodowej jednostek i wspólnot kulturowych, lecz także w większym lub mniejszym stopniu pozwala otworzyć się na kultury odmienne. Dzięki czemu możliwe jest budowanie wspólnoty na styku kultur. U podłoża kreowania tejże wspólnoty lokować można m.in. procesy międzykulturowości i transkulturacji, które generują specyficzne przestrzenie doświadczania jednostki i konstruowania jej tożsamości kulturowej. Wymaga to jednak od jednostki umiejętności określenia granicy między sobą a Innymi, co jest podstawowym elementem kulturowej autoidentyfikacji oraz stanowi niezbędny warunek wykraczania poza granice własnej kultury i otwarcia się na oferty poza granicami. Stad szczególnego znaczenia nabiera proces konstruowania tożsamości na styku kultur, a w szczególności obiekty kulturowej identyfikacji, przesłanki i korelaty tożsamości kulturowej. Ważna jest przy tym specyfika wspólnoty na styku kultur. Wielość odniesień kulturowych w procesie konstruowania tożsamości na pograniczu kultur, w ramach wspólnoty pogranicza, czyni tożsamość wielozakresową i wielowymiarową, z wyraźną ekspozycją czynników ją konceptualizujących, a mianowicie: własne i ponadnarodowe dziedzictwo kulturowe, obywatelskość, poczucie wspólnotowości oraz międzykulturowość.

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Problematyka wielokulturowości w prawie karnym

Zjawisko wielokulturowości współczesnych społeczeństw, przejawiające się zwłaszcza zróżnicowanym obywatelstwem i narodowością, zróżnicowaniem etnicznym, posługiwaniem się różnymi językami, wyznawaniem różnych religii i systemów wartości oraz przynależnością do różnych mniejszości kulturowych, objawia się także w populacji sprawców przestępstw, osób skazywanych z tytułu ich popełnienia oraz odbywających wymierzone im kary, w tym karę pozbawienia wolności.
Konflikty rejestrowane w związku z tym zjawiskiem w różnych dziedzinach życia społeczeństw zróżnicowanych kulturowo bywają konsekwencją wymogu poszanowania lokalnej kultury i miejscowego systemu wartości – z jednej strony, poszanowania innych kultur i innych systemów wartości – z drugiej strony. Konflikty te bywają trudne do pogodzenia. W dziedzinie prawa jest to z jednej strony oczekiwane respektowanie lokalnego porządku prawnego, z drugiej strony – usprawiedliwianie zachowań sprzecznych z tym porządkiem prawnym, podyktowanych inną kulturą lub wyznawaniem innych systemów wartości.
W tym kontekście pojawiają się pytania: czy regulacje prawa karnego uwzględniają, czy też nie uwzględniają zróżnicowań kulturowych charakteryzujących sprawców przestępstw, znajdując jednolite stosowanie prawa wobec każdego, bez względu na kulturowe zróżnicowania? Czy inna kultura lub inne systemy wartości powinny w jakimś choćby stopniu być uwzględniane w treści regulacji prawnych oraz ich stosowaniu? Stosowne rozstrzygnięcia w tym zakresie winny być poprzedzone bardzo pogłębionym i wnikliwym ich rozważeniem. Oto niektóre z najważniejszych sfer prawa karnego, w których problematyka ta może albo powinna być przedmiotem analizy:
1) zakres stosowania prawa karnego, z uwzględnieniem wielokulturowości sprawców przestępstw
oraz ich popełnienia w kraju albo za granicą;
2) uwzględnienie wielokulturowości w ujęciu przestępstw, tj. w ich ustawowych znamionach
oraz w ich wykładni;
3) doniosłość wielokulturowości w ocenie bezprawności, społecznej szkodliwości czynu i winy;
4) doniosłość wielokulturowości w kontekście okoliczności wyłączających odpowiedzialność
karną;
5) doniosłość wielokulturowości w systemie kar i innych środków przewidzianych w prawie
karnym oraz w zasadach ich orzekania lub stosowania;
6) doniosłość wielokulturowości w regulacjach karno-procesowych;
7) doniosłość wielokulturowości w regulacjach i w praktyce wykonywania kar i innych środków
przewidzianych w prawie karnym.
Słowa kluczowe: bezprawność, kary i inne środki, postępowanie karne, prawo karne, społeczna
szkodliwość czynu, ustawowe znamiona przestępstw, wielokulturowość, wina, wyłączenie
odpowiedzialności karnej, zakres stosowania prawa karnego

Czasopismo: Multicultural Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Znaczenie regionu śródziemnomorskiego w Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa

Region basenu Morza Śródziemnego odgrywa ważną rolę w tworzeniu współczesnej architektury bezpieczeństwa europejskiego. Stabilność Europy wymaga podejmowania działań w skali globalnej, które nie są ograniczone do jednego kontynentu. Wzdłuż Morza Śródziemnego przebiega widoczna granica pomiędzy krajami położonymi na południowym i wschodnim jego wybrzeżu, nękanymi wieloma wewnętrznymi konfliktami i pozostającymi na niskim poziomie rozwoju gospodarczego, a bogatym północnym wybrzeżem. Ogromne zróżnicowanie tego obszaru ma wpływ na przyszłość nie tylko krajów położonych w jego sąsiedztwie, ale i całego świata. Niniejszy artykuł przedstawia zagrożenia, z którymi mierzy się Europa w związku z bliskością regionu śródziemnomorskiego. Wynikają one przede wszystkim z dysproporcji ekonomicznych, stagnacji gospodarczej, ciągle rosnącego bezrobocia, problemów demograﬁ cznych i nielegalnej migracji. Kraje regionu borykają się także ze wzrostem przestępczości zorganizowanej, niestabilnością polityczną, terroryzmem i konfliktami o charakterze lokalnym. Najbardziej niepokojący jest fakt, że trwający od ponad pół wieku konflikt izraelsko-arabski pozostaje nierozwiązany. Autorka w artykule dokona także oceny dotychczasowych inicjatyw europejskich w zakresie stabilizacji regionu Morza Śródziemnego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Społeczna i ekologiczna odpowiedzialność organizacji a bezpieczeństwo

W artykule uzasadniono pogląd o znaczącej roli CSR w działaniach organizacji znajdującej się w sytuacji kryzysu pozaekonomicznego. Realizacja CSR pozwala na oparcie się na wartościach związanych zarówno w odpowiedzialnością społeczną, jak i ekologiczną. Fakt ten ma duże znaczenie zarówno dla kształtowania bezpieczeństwa ekologicznego, jak i społecznego, z podkreśleniem roli interesariuszy. Omówiono dotychczasowe działania w ramach CSR w kontekście bezpieczeństwa wskazując na istniejące normy i praktyki. Podkreślono znaczenie dialogu z interesariuszami oraz skierowane do nich raportowanie społeczne, które powinno uwzględniać aspekty bezpieczeństwa. Wskazano na rolę negocjacji z interesariuszami dla poprawy bezpieczeństwa. Podkreślono związki CSR z koncepcją sustainability oraz znaczenie CSR w budowie organizacji zwinnej i w budowie kompetencji organizacji oraz jej architektury. Celem tych działań jest dostosowanie się do zmian w otoczeniu w kontekście tworzenia organizacji o charakterze resilience. Ma to szczególne znaczenie dla funkcjonowania infrastruktury krytycznej. Zaprezentowano pogląd, że w kolejnych etapach swojego rozwoju CSR będzie szerzej uwzględniać problematykę bezpieczeństwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Samowystarczalność obronna czy wspólnota interesów podstawową determinantą projektowania bezpieczeństwa RP

Współczesny dylemat polskiej polityki bezpieczeństwa to kwestia zapewnienia bezpieczeństwa państwa poprzez uzyskanie samowystarczalności obronnej lub konsolidacji regionalnych systemów bezpieczeństwa. Rozwarstwienie się Paktu Północnoatlantyckiego, brak consensusu do ostatecznego kształtu Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony oraz indywidualizacja polityk państw europejskich wskazują na potrzebę rozważenia kwestii możliwości obronnych państwa polskiego. Natomiast realia polityczne wskazują na ograniczone efekty samodzielnej obrony państwa w przypadku zaistnienia konfliktu konwencjonalnego. Artykuł jest autorską próbą udzielenia odpowiedzi na tytułowy dylemat strategiczny.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wiarygodność procesów identyfikacji i transakcji a system bezpieczeństwa państwa

Artykuł dotyczy usytuowania w systemie bezpieczeństwa państwa funkcji w zakresie zapewniania wiarygodności procesów identyfikacji i transakcji. W artykule zdefiniowano i omówiono dwie szczególne kategorie bezpieczeństwa związane z działalnością PWPW SA, tj. bezpieczeństwo identyfikacyjne oraz bezpieczeństwo transakcyjne. Przedstawiono najważniejsze czynniki kształtujące powyższe kategorie bezpieczeństwa oraz relacje pomiędzy bezpieczeństwem identyfikacyjnym i transakcyjnym a innymi kategoriami bezpieczeństwa. Artykuł prowadzi do konkluzji, że PWPW S.A. pełni istotną funkcję w systemie bezpieczeństwa państwa, a działalność gospodarcza prowadzona przez PWPW S.A. w zakresie produkcji banknotów i dokumentów wraz z towarzyszącymi im systemami IT tworzy podstawowy interes bezpieczeństwa państwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Komunikacja ze społeczeństwem w obszarze bezpieczeństwa publicznego

Organizacje, w których działalność wpisane jest zapewnienie bezpieczeństwa publicznego, powinny w swojej strategii dbać o otoczenie i komunikację z nim, ponieważ w tym obszarze odbywa się nie tylko budowanie wizerunku organizacji i jej reputacji, ale także relacje z społeczeństwem wpływające na ostateczny kształt tych organizacji w obszarze bezpieczeństwa publicznego. Badając ten obszar, należy zwrócić uwagę na kwestie związane z PR, z marketingiem i na analizę informacji z mediów, które mają wpływ na kształtowanie wizerunku organizacji zajmujących się bezpieczeństwem publicznym oraz na postawy społeczne.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ochrona prawna rodziny w Polsce. Analiza wybranych zagadnień na przykładzie znowelizowanej ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

Artykuł opisuje politykę państwa w zakresie ochrony rodziny jako podstawowej komórki społecznej. Przedmiotem analizy są postanowienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz znowelizowane przepisy ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i wynikające z nich zadania dla wymiaru sprawiedliwości, administracji rządowej i samorządowej. Autor opracował także schemat struktury organizacyjnej administracji publicznej realizującej zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Procesowe i systemowe ujęcie procesu zarządzania bezpieczeństwem

Artykuł przedstawia przesłanki potraktowania problematyki bezpieczeństwa, jako przedmiotu zainteresowań nauki o zarządzaniu. W dalszej części zajmuje się istotą procesowego ujęcia zarządzania. Stawia ono w centrum klienta jako odbiorcę produktów procesu. Opisuje także rolę organizatora i właściciela procesu. Jako rozwinięcie prezentuje systemowe ujęcie procesów zarządzania bezpieczeństwem. W zakończeniu wskazuje się na elementy koniecznych działań w odniesieniu do przykładu procesowego zarządzania bezpieczeństwem gminy.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zawodowa partycypacja funkcjonariuszy-kobiet w strukturze organizacyjnej Służby Więziennej

Sytuację zawodową funkcjonariuszy-kobiet w Służbie Więziennej implikuje wiele różnych czynników, takich m.in., jak: zatrudnienie w określonym typie jednostki organizacyjnej więziennictwa (centralna, okręgowa, podstawowa, czy też szkoleniowa), zróżnicowanie uciążliwości związanych z pełnieniem służby w poszczególnych komórkach organizacyjnych jednostek organizacyjnych i na poszczególnych stanowiskach służbowych, rodzaj wykonywanych obowiązków służbowych, a w przypadku jednostki penitencjarnej dodatkowo sytuacja socjodemograficzna populacji więziennej, architektura tej jednostki, jej wiek, usytuowanie terenowe i tym podobne czynniki. Politykę kadrową kreują sami kierownicy jednostek organizacyjnych więziennictwa preferując jedną z płci dla obsady określonych stanowisk służbowych. Problematyka ta została przedstawiona na tle struktury organizacyjnej więziennictwa, w oparciu o dane statystyczne na koniec 2015 roku oraz własne badania autora.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości