rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Struktura gatunkowa roślin w ogrodach biblijnych

W latach 1999-2002 przeprowadzono badania ankietowe dotyczące tworzenia i funkcjonowania ogrodów biblijnych w Europie Zachodniej, USA i Izraelu. W 2002 odbyto podróż do Hamburga i Elgin, aby dokonać oceny wizualnej obiektów. Podobnemu celowi służył dwutygodniowy wyjazd do Izraela w 2004 roku.
W niniejszej pracy przedstawiono wykaz gatunków roślin posadzonych w ogrodach biblijnych, częstotliwość ich występowania oraz wykorzystania
w ogrodach substytutów gatunków „biblijnych". W pracy opisano również gatunki roślin uprawianych w ogrodach, niemających bezpośredniego odniesienia do Biblii, ale przez tradycję związanych ze sferą religijną chrześcijan. W pracy wykorzystano wyniki analizy dwunastu z nadesłanych ankiet.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw produkcji rolniczej na obszarze zlewni rzeki Orli na zawartosc zwiazkow azotu w glebach i wodach

W badaniach oceniano czy zanieczyszczenie wód azotem w cieku głównym rzeki Orli oraz w jej dopływach jest pochodzenia rolniczego. Badany teren to obszar hydrograficzny zlewni rzeki o powierzchni ponad 1500 km² w województwie dolnośląskim. Badaniem objęto gospodarstwa o łącznej powierzchni użytków rolnych przekraczającej 15 ha oraz prowadzonej hodowli przekraczającej 15 DJP. W ramach badań w wodach oraz glebach wybranych gospodarstw oznaczono azot ogólny, amonowy i azotanowy.
Badania wykazały, że zawartość azotanów w wodzie rzeki Orli w zależności od miejsca pobrania prób kształtowała się w zakresie od 62,0 do 311,8 mg NO₃·dm⁻³, a w jej dopływach od 30,9 do 195,0 mg NO₃·dm⁻³. Nagromadzenie azotu mineralnego w glebach, a zwłaszcza formy azotanowej było duże, co wskazuje na to, że źródłem zanieczyszczenia wód azotem może być działalność rolnicza.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rynek maszyn rolniczych po wejsciu Polski do Unii Europejskiej

Wejście Polski do UE spowodowało pewien wzrost popytu na maszyny w okresie pierwszych czterech miesięcy 2004 r. W I półroczu 2005 popyt i produkcja były w przypadku większości maszyn rolniczych mniejsze niż w I półroczu 2004.
Podatek VAT na maszyny rolnicze i inne czynniki spowodowały wzrost cen sprzętu rolniczego średnio o 30%, a w przypadku niektórych narzędzi uprawowych o ponad 60%. Skutki wzrostu cen były częściowo łagodzone wzrostem cen skupu niektórych produktów zwierzęcych, zwłaszcza żywca wołowego. W 2004 r. sprzęt rolniczy podrożał w relacji do zbóż i ziemniaków, a potaniał w relacji do buraków cukrowych i produktów zwierzęcych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Utrzymywanie zdrowych genotypow ziemniaka in vitro

Bank in vitro roślin odmian i szczególnie cennych rodów hodowlanych ziemniaka, prowadzony jest w Instytucie Ziemniaka w Boninie (obecnie Oddział IHAR) od 1981 roku.
W pierwszych latach istnienia banku tempo powiększania jego zasobów było powolne. Oddanie do użytku laboratorium przeznaczonego do prac in vitro (izolowanie, mikrorozmnażanie) i konieczność przeniesienia silnie zdegenerowanej kolekcji polowej do banku in vitro znacznie przyspieszyły prace.
Materiał wyjściowy dla uzyskiwania roślin in vitro wolnych od patogenów stanowią bulwy z rozmnożeń polowych, testowane na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, sprawcy bakteriozy pierścieniowej. Rośliny z przebadanych bulw poddawane są termoterapii (37°/33°C dzień/noc) przez okres 4-6 tygodni. W 3-4 tygodniu termoterapii rośliny kontrolowane są pod względem porażenia wiroidem wrzecionowatości bulw ziemniaka (PSTVd). Po okresie termoterapii z pąków kątowych izolowane są merystemy, z których po 4-18 tygodniach wzrostu na pożywce MS uzyskuje się roślinki. Przed wprowadzeniem do banku roślinki są 2-3 krotnie badane testem ELISA na obecność wirusów X, S, M, Y i liściozwoju. Tak przeprowadzane testy dają pewność całkowitej zdrowotności materiału. Rośliny umieszczane są na pożywce z dodatkiem kwasu abscysynowego i przechowywane w banku bez konieczności odnawiania przeciętnie przez 2,5 roku (nawet do 5 lat).
Rośliny in vitro wolne od patogenów stanowią materiał wyjściowy nie tylko dla hodowli twórczej i zachowawczej, ale także dla prac badawczych prowadzonych przez placówki naukowe w kraju i za granicą.
Bank genotypów in vitro w Boninie jest jedyną kolekcją całkowicie zdrowych tetraploidów ziemniaka w Polsce i obejmuje obecnie 1040 genotypów, w tym 955 odmian.
W zasobach banku znajdują się wszystkie polskie odmiany zrejonizowane w okresie powojennym (25% zasobów), a z odmian zagranicznych największy udział mają odmiany niemieckie (27%) i holenderskie (17%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bilans mikroelementow w zmianowaniu w trwalym doswiadczeniu nawozowym

W oparciu o wieloletnie doświadczenie nawozowe ustalono bilans B, Cu, Mn i Zn. Doprowadzenie mikroelementów z nawozami mineralnymi i obornikiem było niewielkie i zależało od wysokości dawek nawozów oraz zawartości w nich mikroelementów. Pobranie mikroelementów przez rośliny uzależnione było od wielkości plonów roślin oraz zawartości w nich tych składników. Analizowane rośliny pobierały najwięcej manganu, nieco mniej cynku, następnie miedzi, a najmniej boru. W warunkach wyłącznego nawożenia mineralnego bilans wszystkich mikroelementów był ujemny, natomiast przy stosowaniu nawożenia mineralnego łącznie z obornikiem bilans manganu i cynku był dodatni. Bilans miedzi i boru natomiast pozostał nadal ujemny, ale przy znacząco mniejszym ujemnym saldzie bilansowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Polskie normy prawne regulujące różnorodność biologiczną oraz ich harmonizacja ze standardami Unii Europejskiej

W skutek nieprzemyślanej działalności człowieka środowisko przyrodnicze na świecie uległo silnej degradacji. Podaje się, że rocznie ginie od 2 do 8% spośród żyjących na Ziemi gatunków roślin i zwierząt. W tej sytuacji stało się niezbędne ujęcie ochrony różnorodności żywych organizmów w odpowiedni system prawa międzynarodowego oraz krajowego. Polska jako członek Unii Europejskiej dąży do harmonizacji swoich przepisów prawnych z obszaru różnorodności biologicznej z systemem prawa tej organizacji międzynarodowej. Kompleksowe zebranie aktów prawnych dotyczących różnorodności biologicznej jest bardzo celowe, ponieważ są one rozproszone w różnych źródłach. Opracowanie to przybliża społeczeństwu istotę zachowania różnorodności biologicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy zawierajacych osady sciekowe na wartosc biologiczna owocow pomidora

W latach 1989 - 1992 badano wpływ podłoży zawierających komunalne osady ściekowe z Siedlec i Sokołowa Podlaskiego na wartość biologiczną owoców pomidora odmiany Carmello w wiosennej uprawie pod osłonami. Dla przygotowania podłoży stosowano jako komponenty: osady ściekowe, korę i trociny drzew iglastych, torf przejściowy i pomiot kurzy. Jako podłoże porównawcze zastosowano podłoże standardowe z torfowym substratem. W owocach pomidora określono zawartość mikropierwiastków uwzględniając również metale ciężkie. Nie stwierdzono istotnego zróżnicowania zawartości mikropierwiastków w owocach pomidora pod wpływem badanych czynników. Zawartość metali ciężkich nie przekraczała ilości określonych przez Polską Normę. W ocenie wartości biologicznej uwzględniono zawartość kwasów organicznych, cukrów ogółem i cukrów redukujących, odczyn soku i zawartość witaminy C. Stwierdzono istotny wpływ podłoży zawierających osady ściekowe na pH soku, zmiany zawartości cukrów ogółem, cukrów redukujących, natomiast badane czynniki nie posiadały żadnego wpływu na smakowitość owoców.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw napedowych opon rolniczych na zageszczenie i wlasciwosci wodno-powietrzne gleby lekkiej

W pracy przedstawiono polowe badania wpływu opony standardowej 18.4/15-34 oraz opony szerokiej 23.1/18-262 na zagęszczenie i właściwości wodno- powietrzne gleby lekkiej w warunkach jej wilgotności 11,5% występującej wczesną wiosną w glebie, którą spulchniono podczas orki wykonanej jesienią. Uzyskane wyniki wskazują, że opona szeroka w stosunku do opony standardowej wywołuje płytszą koleinę oraz mniej zagęszczająco oddaływuje na glebę, zwłaszcza na większej głębokości w koleinie oraz w wierzchniej warstwie bezpośrednio obok koleiny. Obydwie opony w podobnym stopniu zmniejszyły pojemność powietrzną w koleinie oraz zwiększyły tamże zdolność gleby do gromadzenia wody. Obok koleiny właściwości te uległy mniejszym zmianom. Przeprowadzona analiza uzyskanych wyników badań w odniesieniu do optymalnego zagęszczenia i właściwości wodno- powietrznych dla wzrostu i rozwoju roślin uprawnych w glebie lekkiej wykazała, że zastosowanie opon szerokich do kół napędowych ciągników rolniczych może przyczynić się do ograniczenia niekorzystnego ugniatania gleby powodowanego wczesną wiosną dotychczas używanymi oponami standardowymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw ryzosfery na aktywnosc enzymatyczna gleb ogrodkow dzialkowych z terenow zurbanizowanych

Określono wpływ ryzosfery selera na aktywność enzymatyczną gleb ogródków działkowych z terenów zurbanizowanych o różnym oddziaływaniu antropopresji. Obiektami badań były gleby strefy ryzosferowej i pozaryzosferowej selera w 6 ponad 30-letnich ogrodach zlokalizowanych w strefie śródmiejskiej, na terenach będących pod presją skażeń antropogenicznych oraz na obszarach peryferyjnych miast, o podobnych warunkach fizjograficznych, lecz nie poddanych bezpośredniemu oddziaływaniu czynnika antropogenicznego. Aktywność enzymatyczna gleb wykazywała duże zróżnicowanie w obrębie badanych terenów zurbanizowanych. Ocena nasilenia aktywności enzymów (dehydrogenaz, fosfataz, ureazy i proteazy) wskazuje na miejscowe oddziaływanie antropopresji. Obserwowana stymulacja aktywności enzymatycznej gleby w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni selera wskazuje, że strefa ryzosferowa stanowi naturalny filtr czyszczący środowisko glebowe z zanieczyszczeń dopływających z obszarów miasta.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia mineralnego i organiczno-mineralnego na sklad florystyczny runi i plonowanie laki wiechlinowej

Doświadczenie przeprowadzono w latach 1994-1996 na łące wiechlinowej na glebie organiczno-mineralnej. Badania miały na celu określenie przydatności biohumusu do nawożenia użytku zielonego. W doświadczeniu zastosowano dwie dawki biohumusu (4 i 8 t‧ha⁻¹) oraz wariantów nawożenia mineralnego (N₀P₀K₀; N₀P₆₀K₉₀; N₅₀P₆₀K₉₀ i N₁₀₀P₆₀K₉₀ kg‧ha⁻¹).
Uzyskane wyniki, dotyczące składu florystycznego runi wykazują, że zastosowane rodzaje nawozów nie miały wyraźnego wpływu na udział traw oraz ziół i chwastów w runi ogólnej, jedynie azot przyczynił się do nieznacznego zwiększenia udziału traw. Zastosowane rodzaje nawozów przyczyniły się do uzyskania zwyżek plonu suchej masy. Najwyższy plon uzyskano na obiekcie, gdzie stosowano N₁₀₀P₆₀K₉₀ kg‧ha⁻¹ i 4 t‧ha⁻¹ biohumusu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zalozenia komputerowego systemu doradztwa technicznego w produkcji trzody chlewnej

Przedstawiono strukturę baz danych dotyczących systemu doradztwa dla gospodarstw specjalizujących się w produkcji trzody chlewnej. Odwzorowanie danych charakteryzujących chlewnię, wyposażenie techniczne oraz warunki otoczenia pozwala na dokonanie analiz umożliwiających wybór najkorzystniejszych rozwiązań technologicznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość wybranych składników w bulwach ziemniaka w warunkach pielęgnacji mechaniczno-chemicznej

Analizę wyników wykonano na próbach pochodzących z doświadczenia polowego, przeprowadzonego w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Zawadach w latach 1999-2001. Doświadczenie przeprowadzono metodą losowanych podbloków w trzech powtórzeniach. Pierwszym czynnikiem były cztery warianty pielęgnacji, drugim - odmiany ziemniaka: Ania', 'Baszta', 'Rywal'. Zastosowanie herbicydów w pielęgnacji ziemniaka spowodowało obniżenie zawartości suchej masy i skrobi oraz podwyższenie cukrów ogółem i azotu ogólnego w bulwach w porównaniu do obiektu kontrolnego. Analiza statystyczna wykazała istotny wpływ odmian i warunków pogodowych w okresie wegetacji na skład chemiczny bulw ziemniaka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wartości dekoracyjnej mało znanych roślin jednorocznych wysiewanych do gruntu

Oceniono wzrost i kwitnienie 8 mało znanych gatunków roślin jednorocznych: Adonis aestivalis L. - miłek letni z rodziny Ranunculaceae, Asperula orienta- lis Boiss. et Hohen. - marzanka wschodnia (Rubiaceae), Centaurea americana Nutt. - chaber amerykański (Asteraceae), Cynoglossum amabile Stapf et J.R. Drumm. - ostrzeń powabny (Boraginaceae), Layia platyglossa (Fisch. et C.A. Mey.) A. Gray - łaja wytworna (.Asteraceae), Linum grandiflorum Desf. - len wielkokwiatowy (Linnaceae), Mentzelia lindleyi torr. et A. Gray - bartonia złocista (Loasaceae) i Phacelia campanularia A. Gray - fecelia dzwonkowata (Hydrophyl- laceae). Nasiona wysiano do gruntu 16 kwietnia 2004 roku.
Gatunki użyte w doświadczeniu znacznie różniły się terminem rozpoczęcia kwitnienia. Najwcześniej, po 7 siedmiu tygodniach od siewu, zakwitły facelia dzwonkowata oraz marzanka wschodnia i bartonia złocista - po 8 tygodniach, a najpóźniej - po 20 tygodniach - chaber amerykański. Najdłuższym kwitnieniem charakteryzowały się len wielkokwiatowy - 62,4 dni i marzanka wschodnia - 53,5. Spośród badanych gatunków najsilniej rósł chaber, który dorastał do 140 cm wysokości. Do roślin średnio wysokich zaliczono bartonię i ostrzeń. Wysokość ich wynosiła średnio 60-75 cm. Najniższe z nich, tj. miłek, facelia i marzanka osiągały wysokość 35-45 cm. Najmocniej, do 70 cm średnicy, rozrastały się łaja i bartonia. Wszystkie gatunki odznaczały się wysokimi walorami zdobniczymi, ale najbardziej dekoracyjne były facelia dzwonkowata i marzanka wschodnia o niebieskich kwiatach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany wybranych wlasciwosci i zawartosci makroelementow w podlozach z rzesa wodna pod wplywem wermikompostowania

Doświadczenie prowadzono 3 miesiące w warunkach laboratoryjnych, w plastykowych wazonach, o pojemności 3 litrów, do których wprowadzono ziemią ogrodniczą, rozdrobnioną słomę, osad ściekowy oraz biomasę rzęsy wodnej Lemna minor (pozyskanej z oczyszczalni ścieków w Chmielniku Zdrój k/ Rzeszowa), w różnych kombinacjach. Do części pojemników wprowadzono dżdżownice Eisenia fetida (Sav.). Pozostałe pojemniki traktowano jako kontrolę - bez dżdżownic. Wszystkie podłoża systematycznie zwilżano wodą. Do analizy prób podłoży zastosowano powszechnie przyjęte metody badań.
Wermikompostowanie rzęsy wodnej we wszystkich zastosowanych kombinacjach powodowało jej bezwonną biotransformację i korzystne zmiany. Powstałe podłoża cechowały się dobrą strukturą gruzełkowatą. Porównując podłoża po wermikompostowaniu z materiałem wyjściowym, stwierdzono w nich mniejszą zawartość suchej masy. Zaobserwowano także tendencję obniżania się zawartości substancji organicznej a wzrostu popiołu w podłożach wermikompostowanych. Zawartość azotu, wapnia, magnezu i sodu wykazywała tendencję wzrostu w trakcie wermikompostowania, w stosunku do stanu ich zawartości przed rozpoczęciem badań. Nie stwierdzono zmian w zawartości fosforu i potasu po wermikompostowaniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Parametry jakości ziemniaka konfekcjonowanego - genetyczne i środowiskowe uwarunkowania

W pracy podjęto próbę usystematyzowania cech jakości bulw istotnych przy konfekcjonowaniu ziemniaków jadalnych. Oceniono parametry jakości uwarunkowanych genetycznie wszystkich zarejestrowanych odmian ziemniaka w kraju na tle wybranych odmian w innych krajach. W oparciu o literaturę i badania własne przedstawiono wpływ czynników środowiska na niektóre cechy jakości bulw. Przedstawiono monitoring jakości plonów ziemniaka jadalnego w gospodarstwach. Stwierdzono, że najczęściej jakość bulw jest wynikiem współdziałania genotypu i warunków środowiska w okresie wegetacji. Gospodarstwa produkujące ziemniaki mają duże trudności z uzyskaniem wysokiej jakości plonu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy organicznych i mineralnych na wysokosc plonu i jakosc owocow pomidora szklarniowego

Badania przeprowadzono w 1998 roku w szklarni ogrzewanej. Założono doświadczenie z pomidorem odm. Raissa F₁ na czterech różnych podłożach metodą bloków losowanych. W doświadczeniu użyto takie podłoża jak: maty kokosowe Cocovita (Belgia), torf niski + kora sosnowa, wełna mineralna Flormin (Polska) i Grodan (Dania). Celem badań było określenie wpływu podłoży na wysokość plonu i jakość owoców pomidora szklarniowego. Badania wykazały, że pomidor odm. Raissa F₁ uprawiany na czterech podłożach dał wysoki i dobrej jakości plon. Uzyskano następujące plony handlowe: na Cocovicie - 41,72 kg/m², na torfie niskim + kora sosnowa - 35,95 kg/m², na Florminie - 37,58 kg/m² i na Grodanie 37,94 kg/m². Procentowy udział wyboru I A (owoce  ø > 6 cm) w plonie handlowym we wszystkich wariantach doświadczenia był wysoki i wynosił 82 - 85%. Rodzaj zastosowanego podłoża wpłynął na zróżnicowaną ocenę morfologiczną, fizykochemiczną i organoleptyczną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zróżnicowanie cech użytkowych odmian Lolium perenne L., Lolium multiflorum Lam.

Z badań nad użytkowym i fenologicznym zróżnicowaniem polskich odmian życicy trwałej i wielokwiatowej wynika, że plenność tych gatunków jest bardzo ściśle uzależniona od ilości i rozkładu opadów w sezonie wegetacyjnym. Stwierdzono istotne różnice we wczesności badanych odmian życicy trwałej i jednocześnie brak takiej zmienności w odmianach życicy wielokwiatowej. Różnica w osiąganiu dojrzałości pastwiskowej pomiędzy najwcześniejszą odmianą Anna i najpóźniejszymi Arka i Rapsodia wynosiła około 7 dni natomiast dojrzałości kośnej - 3 tygodnie. Udział masy pędów generatywnych w plonie pierwszego odrostu życicy trwałej, średnio w okresie badań, wyniósł 81% z wahaniami od 77% (Rapsodia) do 86% (Gosia), a u życicy wielokwiatowej 96% (od 93% - Gran do 99% - Mitos, Lotos i Gaza). Masa liści kształtowała się w odwrotnej proporcji do masy pędów generatywnych i przeciętnie w latach badań u życicy trwałej wyniosła 33% - w przedziale od 30 do 35%, natomiast u życicy wielokwiatowej 26% w zakresie od 24 do 28%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw regulatorow wzrostu i sacharozy na regeneracje in vitro zwartnicy mieszancowej [Hippeastrum hybridum] i zwartnicy Chmiela [Hippeastrum x chmielii Chm.]

Badania przeprowadzono w 2001 r. Określono wpływ 1 mg(BA)-dm³ + 0,1 mg(NAA)-dm³ oraz kinetyny 5 mg·dm³ + 0,5 mg(IAA)·dm³ na różnicowanie cebul na eksplantatach dwuluskowych trzech klonów zwartnicy Chmielą i jednego klonu zwartnicy mieszańcowej. Następnie porównano wpływ stężenia sacharozy (30, 60 i 90 g·dm³) oraz obecności BA i NAA w pożywce na świeżą masę całych roślin, cebul, liści i korzeni dwóch gatunków zwartnicy.
Badane gatunki zwartnicy różnie reagowały na warunki prowadzenia kultury. Liczba cebul wytworzonych przez jeden eksplantat zależała od obecności regu- lataorów wzrostu w pożywce i od gatunku zwartnicy. Eksplantaty wszystkich klonów zwartnicy Chmielą różnicowały więcej cebul w obecności BA i NAA niż po dodaniu kinetyny i IAA do pożywki, podczas gdy u zwartnicy mieszańcowej takiego wpływu nie obserwowano.
Na świeżą masę roślin i cebul obydwu badanych klonów zwartnicy Chmielą korzystnie wpływało stężenie sacharozy 30 g·dm³ i pożywka bez hormonów. U zwartnicy mieszańcowej cechy te nie różniły się przy zastosowaniu sacharozy 30 i 60 g·dm³. Masa liści malała wraz ze wzrostem stężenia sacharozy w pożywce u obydwu gatunków zwartnicy. Masa korzeni natomiast nie różniła się przy stężeniu sacharozy 30 i 60 g·dm³ na pożywce bez hormonów u zwartnicy mieszańcowej i klonu 3/7 zwartnicy Chmielą, podczas gdy u klonu 6 zwartnicy Chmielą była najwyższa w obecności sacharozy 30 g·dm³, bez hormonów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad kationowy roslin uprawianych w warunkach zroznicowanego zaopatrzenia gleby w magnez, wapn i siarke

W doświadczeniu wazonowym oceniono wpływ nawożenia siarką (Na₂SO₄, S elementarna) i wapnowania (CaCO₃ , CaCO₃ + MgCO₃) na skład kationowy jarych form pszenicy i rzepaku. Badania wykazały, że zastosowane czynniki doświadczalne, a zwłaszcza dolomit (CaCO₃ + MgCO₃) zoptymalizowały relacje pomiędzy rozpatrywanymi kationami. Korzystny wpływ stosowania dolomitu wiązał się ze znacznym wzrostem udziału jonów Ca²⁺ i Mg²⁺ w S K oraz obniżeniem udziału K⁺ i NH₄⁺, a nawożenia siarką zwiększeniem udziału Na⁺. Za niekorzystne należy uznać niewielkie obniżenie udziału magnezu i wapnia w Σ Κ w roślinach z serii niewapnowanej i nawożonej siarką.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Powstawanie i przeobrazanie sie gleb hydrogenicznych w krajobrazie mlodoglacjalnym Pojezierza Mazurskiego i Rowniny Sepopolskiej

Istnieje wyraźna zależność między zróżnicowaniem geomorfologicznym Poj. Mazurskiego i Równiny Sępopolskiego a ilością i iodzajami występujących siedlisk hydrogenicznych i związanych z nimi gleb. W wyróżnionych na badanym terenie 9 typach krajobrazu zróżnicowanie w procentowym udziale powierzchni siedlisk hydrogenicznych w ogólnej powierzchni terenu wynosiło od 3,3 do 26,2%. Najwięcej siedlisk hydrogenicznych występuje na piaszczystych terenach sandrowych równin, najmniej na płaskich, gliniastych równinach zastoiskowych. W siedliskach hydrogenicznych dominują torfowiska, 64.1% na Poj. Mazurskim, 98.5% na Równinie Sępopolskiej. W zależności od stopnia rozkładu torfu oraz jego miąższości różnicują się rodzaje gleb hydrogenicznych. W krajobrazie morenowych wzgórz i pagórków gliniastych dominują gleby zaliczane do kompleksów potencjalnie mokrego lub okresowo mokrego. Gleby te występują w siedliskach o soligenicznym typie zasilania i mają wyraźną tendencję do powtórnego zabagniania się. W krajobrazie sandrowych równin przeważają gleby kompleksów potencjalnie posusznego i okresowo suchego. Związane są z siedliskami o topogenicznym typie zasilania nie podlegającymi wtórnemu zabagnieniu przy braku konserwacji melioracyjnej sieci odwadniającej. W warunkach ekstensywnego użytkowania zaznacza się degradacja organicznej masy glebowej nabierającej cech hydrofobowości. W badaniach wyróżniono odrębny typ hydrologicznego zasilania, określany jako spływowy, swym charakterem zbliżony do fluwiogenicznego, ale związany z wodami powierzchniowymi spływającymi do siedlisk hydrogenicznych z przyległych terenów. Wyniki badań wykazują, że w młodoglacjalnym krajobrazie siedliska hydrogeniczne intensywnie zasilane, soligeniczne, odporne na przesuszenie stanowią 26,8%, siedliska powiązane głównie z zasilaniem podsiąkowym, topogeniczne, podatne na przesuszenie - 47,8%, a siedliska z dopływem powierzchniowym (spływowe i fluwiogeniczne) - 25,4 % ogólnej powierzchni terenów hydrogenicznych.
Rozpoznanie zróżnicowania siedlisk hydrogenicznych, powodowanego geomorfologią ułatwia ustalenie zasad ich zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo