rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Czerwone imperium. Obraz Związku Radzieckiego w reportażach polskich klasyków gatunku (M. Wańkowicz, K. Pruszyński, H. Krall, R. Kapuściński)

Powodem podjęcia tematyki opisu Związku Radzieckiego w polskich reportażach była chęć zbadania, jak najwięksi polscy reportażyści zmagali się z tak ważnym polityczno-społecznym problemem. Radziecki komunizm stanowił dla pisarzy i historyków trudne wyzwanie, które stawiało przed nimi wiele pytań: jak ustrzec się czarnych i białych stereotypów, presji historycznych zaszłości czy nacisków cenzury okresu PRL. Jak nie dołączyć do naiwnego chóru niektórych zachodnich intelektualistów oczarowanych sowiecką propagandą (z czym borykali się Wańkowicz i Pruszyński)? W artykule pokazano wykorzystanie indywidualnych technik reporterskich i środków artystycznych w podjętych obserwacjach i formułowanych refleksjach.Materiał badawczy uporządkowany został chronologicznie. Napisane z artyzmem reportaże Wańkowicza z lat 30. XX w. utrwalają fascynację nowo powstającym państwem robotników, ale odnotowują też wiele niepokojących zjawisk, kontrastów, kłamstw. Szczególnie krytyczne spostrzeżenia musiał potem pisarz usuwać bądź łagodzić w powojennych wydaniach. Te interesujące, autocenzorskie zmiany zbadano szczegółowo w niniejszym artykule. Teksty Pruszyńskiego stanowią cenny suplement do skomplikowanych relacji rządu Sikorskiego i głównych aliantów z państwem Stalina. Przedstawiają też budowanie polskiej armii na terenie ZSRR. Jest to zarazem pełen kunsztu i ekspresji obraz dzielnego narodu kierowanego przez charyzmatycznego dyktatora (teksty powstały przed odkryciem zbrodni katyńskiej!). Hanna Krall – reporterka z państwa satelickiego – choć zależna od swoich partyjnych szefów, zdołała swym stylem „małego realizmu” i techniką mikroanaliz przekazać autentyczny obraz życia jednostek w państwie radzieckim. Nie udało jej się jednak uniknąć obowiązkowego wtedy optymizmu w odniesieniu do całego systemu (zwłaszcza reform rozpoczynanych przez Chruszczowa i Breżniewa). Ryszard Kapuściński podejmował tematy radzieckie w licznych utworach na przestrzeni wielu lat, szczególnie ciekawe są jego reportaże z egzotycznych, azjatyckich republik i pokazanie całego tygla kulturowego byłego ZSRR. Dane mu było też opisywać pierestrojkę i ostateczny upadek czerwonego imperium, budowanie fundamentów nowej Rosji.Artykuł opiera się na następującej tezie: najwybitniejsi a dysponujący zróżnicowanym warsztatem reportażyści natrafiali na poważne – obiektywne i subiektywne – trudności w ukazaniu dynamicznego spektrum przeobrażeń i perspektyw, jakie dla samego ZSRR, ale także dla Polski, niósł komunizm. Efekty prac reporterskich są więc zróżnicowane, widać na nich odciśnięte piętno czasów.Tekst sytuuje się w obszarach: nauki o komunikacji społecznej i mediach, literaturoznawstwa i historii współczesnej. Metodologie zastosowane w artykule to analiza i interpretacja tekstu, analiza stylistyczna, genologiczna i porównawcza, badania tematologiczne i historyczne.

Czasopismo: Postscriptum Polonistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kobiece spotkania z Islandią. Prolegomena

W artykule autor podejmuje tematykę sposobu przedstawiania kobiet w relacjach podróżniczych o Islandii, których autorami są mężczyźni (m.in. Daniel Vetter, Edmund Chojecki i Ferdynand Goetel), a także kobiecego pisania o Islandii w piśmiennictwie polskim. Zagadnienie to nie było w ogóle podejmowane w dotychczasowej refleksji naukowej. Dokonano chronologicznego i syntetycznego przeglądu oraz zinwentaryzowania literatury podmiotowej z wykorzystaniem elementów feministycznej krytyki literackiej. Wypowiedzi przestawiające kobiece doświadczenie i poetykę kobiecego pisania o Islandii pojawiają się w praktyce twórczej polskich autorów dopiero w 1977 roku (pierwsza kobieca relacja autorstwa Haliny Ogrodzińskiej), by w ostatnich latach znacznie się rozwinąć (ilościowo i jakościowo) w licznych reportażach książkowych autorstwa m.in. Magdaleny Anny Węcławiak, Agnieszki Rezler, czy projekcie z pogranicza sztuk plastycznych i książki artystycznej autorstwa Soni Rammer. Dokonany przegląd pokazuje, że praktyka kobiecego pisania o Islandii rozwinęła się w ostatnich latach i wymaga szczegółowych analiz i interpretacji badawczych. Otworzy to niewątpliwie nowe perspektywy badawcze penetrujące również inne, intersemiotyczne obszary: fotografię, muzykę (Hania Rani i jej płyta Esja) czy plastykę (Magdalena Armanda Kołakowska i Sonia Rammer).

Czasopismo: Postscriptum Polonistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Design thinking – behawioralny aspekt kreowania przedsiębiorczości

Głównym celem artykułu jest opis możliwości zastosowania metody design thinking w polskiej praktyce edukacyjnej zarówno w odniesieniu do nauczania przedsiębiorczości, jak i zagadnień związanych z przedsiębiorczością akademicką, kierowanych do studentów studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich. Aby zrealizować niniejszy cel zastosowano metodę behawioralną oraz technikę właściwą dla tej metody, czyli obserwację uczestniczącą, mającej charakter jawny, niekontrolowany i czasowy, tj. trwającą 3 miesiące (Chodoubski 2011). Design thinking to metoda, która z jednej strony ma na celu zrozumienie, opisanie potrzeb klienta, a z drugiej strony identyfikację silnych stron potencjalnego przedsiębiorcy. Zarówno strona popytowa, jak i podażowa analizowane i modyfikowane są z perspektywy jednostkowej, a zatem behawioralnej, co ma wpłynąć na jej skuteczność i pewnego rodzaju optymalne dostosowanie do potrzeb obu stron – sprzedającego i kupującego. Metodę tę po raz pierwszy zastosowano na Uniwersytecie Stanforda oraz wśród przedsiębiorstw działających w Dolinie Krzemowej. Od 2012 roku zaczyna być wprowadzana, na razie incydentalnie, do polskiej dydaktyki i praktyki przedsiębiorczości. W artykule przedstawiono wszystkie 5 etapów tej metody z przypisaniem do nich narzędzi oraz celów. Efektem końcowym, swego rodzaju wnioskami, jest próba analizy na ile podejście i specyfika metody stosowanej w innym kontekście kulturowym jest lub może być przydatna w warunkach polskich. Innym elementem analizy będzie próba zdefiniowania kluczowych aspektów procesu design thinking dla wzmacniania postaw przedsiębiorczych, głównie w odniesieniu do nauczania przedsiębiorczości akademickiej.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rola systemu oświaty w kreowaniu warunków rozwoju gospodarki opartej na wiedzy w Polsce

Cel naukowy: Celem artykułu jest analiza dwóch przypadków systemów edukacyjnych w Singapurze i w Finlandii, porównanie ich z systemem edukacji w Polsce, konfrontacja wyników analizy z wybranymi wskaźnikami pozycji konkurencyjnej gospodarek tych krajów. Problem i metody badawcze: Autor formułuje następujący problem badawczy: jaki powinien być system oświaty, aby wspierał konkurencyjność gospodarki aspirującej do miana opartej na wiedzy? Autor stawia hipotezę, iż warunkiem kształtowania i powiększania orientacji przedsiębiorczej społeczeństwa polskiego oraz innych jego kompetencji niezbędnych w procesie budowania gospodarki opartej na wiedzy jest gruntowna przebudowa programowa edukacji podstawowej i gimnazjalnej na wzór rozwiązań wprowadzonych w Singapurze i Finlandii. Kształcenie krytycznego myślenia, umiejętności zadawania pytań i formułowania rozwiązań, kompetencji interpersonalnych i pracy zespołowej, wzbudzanie ciekawości i pasji u dzieci, wpajanie im wzorców zachowań innowacyjnych i przedsiębiorczych oraz indywidualizacja procesu kształcenia oparta na ich zainteresowaniach i zdolnościach na wczesnych etapach edukacji są uznawane za czynniki sukcesu społeczno-gospodarczego tych dwóch państw.Jako metody badawcze zastosowano analizę przypadków (case study) trzech wybranych systemów oświaty oraz analizę statystyk wielonarodowych charakteryzujących konkurencyjność poszczególnych gospodarek narodowych.Proces wywodu: Nowa ekonomia XXI wieku oznacza reorientację współczesnej gospodarki polegającą na stopniowym przechodzeniu od gospodarki tradycyjnej do gospodarki opartej na wiedzy. Dotychczasowe konkurowanie państw, regionów i przedsiębiorstw na bazie ich zasobów materialnych ustępuje powoli miejsca konkurowaniu zasobami niematerialnymi, takimi jak: kapitał intelektualny, wiedza czy innowacyjne technologie. O możliwościach rozwoju w coraz większym stopniu będzie decydować potencjał intelektualny i społeczny. Warunkiem krytycznym w procesie budowania gospodarki opartej na wiedzy są kompetencje zawodowe pracowników, ich obycie w technologiach ICT, umiejętności komunikacyjno-lingwistyczne, obycie międzynarodowe a przede wszystkim silna orientacja przedsiębiorcza: skłonność do podejmowania ryzyka, innowacyjność, kreatywność i pasja – stanowiące kompetencje miękkie. Najlepszym środowiskiem regularnego i efektywnego kształtowania tego typu kompetencji jest szkoła podstawowa i ponadpodstawowa.Wyniki analizy naukowej: Konkurencyjność polskiej gospodarki jest niska a polski system oświaty nastawiony na transfer werbalnych treści programowych nie kształci kompetencji kluczowych w nowej ekonomii XXI wieku.Rekomendacje: Autor rekomenduje wprowadzenie zmian do systemu oświaty w Polsce na wzór sprawdzonych rozwiązań  w Singapurze i Finlandii. 

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Platforma edukacyjna SEIPA. Czy przedsiębiorczości można nauczyć?

Cel naukowy. Celem artykułu jest opis metod i narzędzi przydatnych w nauczaniu przedsiębiorczości w środowisku akademickim na przykładzie Sieci Edukacyjnej Innowacyjnej Przedsiębiorczości Akademickiej SEIPA – cyfrowej platformy edukacyjnej wspierającej nauczanie przedsiębiorczości.Problem i metody badawcze. W pracy postawiono pytanie: jak można nauczać przedsiębiorczości? Co stanowi efekt nauczania przedsiębiorczości (w zakresie wiedzy, umiejętności, postaw)? Jakie działania metody oraz środki doprowadzą do założonego celu? W pracy zastosowano studium przypadku – jakościową strategię badawcza, której celem jest całościowy opis i zrozumienie interesującego badaczy przypadku wraz z otaczającym go kontekstem.Proces wywodu. W pracy przywoływano koncepcje gospodarki opartej na wiedzy zagadnienia przedsiębiorczości i innowacyjności. Tło rozważań stanowią obecne w Polsce i Europie programy kształcenia w zakresie przedsiębiorczości.Wyniki analizy naukowej. W części empirycznej poddano analizie cyfrową platformę edukacyjną SEIPA oraz przedstawiono szczegóły realizacji w AGH w Krakowie powiązanego z SEIPA projektu edukacyjnego „Przedsiębiorczość Innowacyjna”.Wnioski, innowacje, rekomendacje. Cyfrowa platforma edukacyjna w połączeniu ze stacjonarnymi zajęciami wydaje się dobrą metodą nauczania przedsiębiorczości, łącząc trzy elementy: wiedzę ekspercką, technologię i instytucję akademicką. Studenci zyskują wiedzę o biznesie, praktyczne umiejętności i stosowne kompetencje. Uczelnie wdrażające takie i podobne programy mogą być kuźnią przedsiębiorczych absolwentów potrzebnych gospodarce opartej na wiedzy. Jako że obecnie przedsiębiorczość nie istnieje jako osobny przedmiot na AGH, powinien być wdrożony; także przy wykorzystaniu platformy SEIPA. 

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Nowe tendencje w kształceniu innowacyjnych przedsiębiorców

Po 2000 r. pojawiły się nowe koncepcje i podbudowane teoretycznie recepty na uruchomienie nowego biznesu, które próbowały wyjaśniać dlaczego znacząca liczba początkujących przedsiębiorców nie podejmuje decyzji zgodnie z modelem sekwencyjnym (procesowym), którego kwintesencją jest biznesplan. Do tych nowych koncepcji należą: teoria effektuacji, lean startup oraz born to flip.Najnowsze wyniki badań nad procesem zakładania nowych firm nie pozostały bez wpływu na metody szkolenia kandydatów na przedsiębiorców. W powszechnym odczuciu metoda, w której centralnym narzędziem jest biznesplan nie sprawdza się. W artykule przedstawiono konkretny przykład programu szkolenia innowacyjnych przedsiębiorców opartego na metodologii lean startup, którego autorem jest S. Blank i wdrożonego na najlepszych amerykańskich uniwersytetach (University of California, Columbia University, Stanford University). Doświadczenia amerykańskie zostały wykorzystane w Polsce  w szkoleniu  zrealizowanym na zlecenie Centrum Przedsiębiorczości Smolna urzędu miasta Warszawa, w okresie listopad-grudzień 2015 r. Spośród 25 zgłoszonych projektów wybrano 10 dwuosobowych zespołów, a następnie przeprowadzono dwuetapowe szkolenie z wywiadami, sesją mentorską oraz tzw. Demo Day na zakończenie.W podsumowaniu przedstawiamy główne wnioski oraz rekomendacje dotyczące kształtowania kompetencji przedsiębiorczych w ramach programów edukacyjnych i szkoleniowo doradczych dla innowacyjnych przedsiębiorców. Niezależnie od konkretnych form i technik szkolenia kandydatów na przedsiębiorców, szczególnego znaczenia nabierają kompetencje przedsiębiorcze, takie jak otwartość na współpracę z klientami i partnerami biznesowymi, a także elastyczność działania przejawiająca się w umiejętnym dostosowaniu oferty produktowej do zmieniających się potrzeb odbiorców oraz szybkie reagowanie na zagrożenia ale i pojawiające się nowe możliwości, wynikające ze współpracy z partnerami.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Academic Coaching Centre – przykład kreowania postaw przedsiębiorczych społeczności akademickiej

CEL NAUKOWY: Celem naukowym artykułu jest próba zweryfikowania zasadności stosowania metody coachingu w kształtowaniu postaw przedsiębiorczych studentów oraz przybliżenie działalności Academic Coaching Centre (ACC) – projektu realizowanego na Wydziale Przedsiębiorczości i Towaroznawstwa Akademii Morskiej w Gdyni, wykorzystującego metodę coachingu w celu kreowania i rozwoju postaw przedsiębiorczych studentów. PROBLEM I METODY BADAWCZE:Problem badawczy określono poprzez postawienie pytania: W jakim stopniu i zakresie zdaniem studentów, umiejętność stosowania metody coachingu przyczynia się do rozwoju ich przedsiębiorczości? Badanie przeprowadzono z zastosowaniem kwestionariusza ankietowego skierowanego do wszystkich 68 uczestników projektu ACC w latach 2012-2015. Respondenci stanowili zatem populację generalną a badanie uznać można za pełne. Proces analizy danych oparto o klasyczną miarę tendencji centralnej – średnią arytmetyczną oraz wskaźnik struktury. PROCES WYWODU:Podejmowanie działalności gospodarczej wymaga odpowiedniego przygotowania prawno-merytorycznego i specyficznych kompetencji. Rolą uczelni wyższej jest między innymi kształcenie na poziomie akademickim, i w efekcie, przygotowanie studentów do przyszłej kariery zawodowej, często w formie samo zatrudnienia. W jaki sposób zatem wspierać rozwój przedsiębiorczości akademickiej studentów, aby byli oni gotowi do podejmowania działalności gospodarczej zarówno pod względem posiadanej wiedzy, umiejętności i specyficznych kompetencji? WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ:Wyniki badania pozwoliły na zweryfikowanie problemu badawczego. 94 % badanych dostrzega wymierne korzyści stosowania coachingu w kształtowaniu postawy przedsiębiorczej i rozwoju potencjalnej kariery zawodowej związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej.WNIOSKI:Mając na uwadze opinię respondentów można rekomendować stosowanie metody coachingu jako skutecznego sposobu wspierania rozwoju i kształtowania postaw przedsiębiorczych studentów różnych kierunków studiów.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o zarządzaniu i jakości
Prawne aspekty wsparcia działalności innowacyjnej pracowników naukowych

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest wskazanie postaw służących najbardziej efektywnemu wsparciu prawnemu naukowców zaangażowanych w innowacyjne projekty mające na celu rozwój gospodarki, którzy podejmują współpracę z przedsiębiorcami PROBLEM I METODY BADAWCZE: Ukazany zostaje problem rozbieżności interpretacyjnych pojęć z zakresu badań i rozwoju oraz wynikających stąd zagrożeń dla ochrony praw naukowców. Autorka poprzez przegląd literatury przedmiotu analizuje prawne aspekty kooperacji pomiędzy nauką a biznesem.PROCES WYWODU: Prezentowane są narzędzia umożliwiające zabezpieczenie praw własności intelektualnej, w ten sposób aby potencjał intelektualny naukowców przyczyniał się do osiągnięcia sukcesu ekonomicznego uczelni i przedsiębiorców, bez uszczerbku dla praw bezpośrednio zaangażowanych w odkrycie twórców. Wskazano na powszechną praktykę, w której kapitał ludzki musi ustępować machinerii biznesu i marketingu, w tym miejscu zostaje wskazana zostaje kluczowa rola uniwersytetu jako dysponenta praw własności intelektualnej – strony umów zawieranych z przedsiębiorcami i reprezentanta praw twórców. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wywód prowadzi do konkluzji, że pojęcie transferu technologii powinno zostać na trwałe zastąpione terminem transferu innowacji. Z uwagi na fakt, że to właśnie procent skomercjalizowanych wyników badań prowadzonych przez uczelnie stał się wyznacznikiem ich sukcesu wnioski artykułu potwierdzają ważną rolę transferu innowacji.WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Rosnąca aktywność naukowców w środowisku biznesu zwraca uwagę na konieczność zapewnienia konkurencyjności uczelni. Szczególnego znaczenia nabierają metody zarządzania należącymi do nich prawami wyłącznymi, pozwalające na zapewnienie efektywnego transferu innowacji.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Ocena możliwości implementacji MOOCs

Tematem artykułu są wykłady MOOCs, czyli masowe, otwarte i udostępniane przez Internet wykłady oraz ich rola w kształtowaniu postaw przedsiębiorczych wśród osób, zainteresowanych tzw. samokształceniem. Celem badań była ocena stanu wiedzy, zaangażowania i oczekiwań studentów odnośnie do wykładów MOOCs. Artykuł prezentuje wyniki badań ankietowych odnośnie do MOOCs (Massive Open Online Courses). Badania przeprowadzono na grupie studentów. Dla określenia dostępności kursów MOOCs zbadano m.in. możliwości wykorzystania urządzeń mobilnych przez studentów. Wśród problemów badawczych znalazła się analiza kursów MOOCs w aspekcie ich treści. Analizę przeprowadzono na przykładzie przedmiotów Technologie Informacyjne, Przedsiębiorczość i Zarządzanie projektem, których materiały były dostępne jako MOOCs w Internecie. Wnioski płynące z badań skonfrontowano z rozważaniami teoretycznymi w tym zakresie i przedstawiono w formie implikacji na potrzeby prac związanych z rozszerzeniem oferty dydaktycznej uczelni w Polsce o masowe, otwarte, dostępne online i darmowe szkolenia. Badania potwierdziły, że zdobywanie wiedzy z wykorzystaniem MOOCs w Polsce stanowi jeszcze niszę rynkową. Jeżeli więcej studentów zacznie angażować się w tego typu kursy to uczelnie w Polsce będą musiały wypracować modele kształcenia z udziałem MOOCs.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o zarządzaniu i jakości
Konstruktywizm edukacyjny w nauczaniu przedsiębiorczości  metodą gier elektronicznych

Wielostronna aktywizacja uczącego się jest kluczowym elementem współczesnych teorii  pedagogicznych, do których zaliczany jest m.in. konstruktywizm edukacyjny. Sytuuje on w centrum procesu dydaktycznego uczącego się i jego aktywność, która przyczynia się do tworzenia nowych schematów poznawczych, ich przebudowywania i włączania w istniejące już struktury wiedzy. Z punktu widzenia nauczania w procesie tym istotne jest zaaranżowanie takich sytuacji dydaktycznych, aby uczący się w interakcji społecznej miał możliwość nawiązania do swojej wiedzy uprzedniej, miał czas na analizę i refleksję oraz aplikację nowych rozwiązań.Przyjęte założenia konstruktywizmu są szczególnie korzystne z punktu widzenia szeroko rozumianej edukacji przedsiębiorczej, której ważnym elementem jest postawa proaktywna i kreatywna. W realizacji powyższych założeń i celów dydaktycznych pomocne są metody aktywizujące, do których należą także gry elektroniczne. Celem artykułu jest wskazanie możliwości projektowania i prowadzenia zajęć zgodnie z regułami konstruktywistycznej teorii uczenia się i poznania prowadzonych w formie gier elektronicznych w edukacji przedsiębiorczej. Aby zrealizować ten cel, wykorzystano metodę studium przypadku. Przedstawiono wirtualne gry strategiczne będące wynikiem realizacji prac w dwóch międzynarodowych projektach dydaktycznych oraz na bazie doświadczeń z ich wdrażaniem do praktyki uczelni wyższej, omówiono propozycje realizacji zajęć zgodnie z konstruktywistycznym cyklem uczenia się wg D. Kolba. Proponowane rozwiązanie dydaktyczne może być wartościowe poznawczo i inspirujące dla tych, którzy zajmują się nauczaniem przedsiębiorczości.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przedsiębiorczość ludzi młodych i ścieżki karier. Stan, uwarunkowania, konsekwencje

W analizie ścieżek karier zawodowych młodych ludzi, ścieżka przedsiębiorcza zajmuje szczególne miejsce. Przedsiębiorczość i przedsiębiorcze kariery postrzega się jako nośnik nowych idei, kreatywności, innowacyjności przekładający się na nowe nowych wartości, nowe produkty, nowe miejsca pracy, itp.. W ślad za rolą jaką się jej przypisuje , podejmuje się wysiłki na rzecz wzrostu jej poziomu i jakości. Ważne miejsce w tworzeniu warunków dla jej rozwoju zajmują wysiłki edukacyjne (programy, koncepcje, modele kształcenia). Jednakże efekty tych starań zwykle nie są zadawalające ani dla ich twórców (polityków, edukatorów) ani dla adresatów. Celem artykułu opartego na badaniach nad przedsiębiorczością młodzieży jest zwrócenia uwagi na przyczyny tych niepowodzeń. Przyjmują przy tym założenie, że zarówno sposób rozumienia przedsiębiorczości jaki i ścieżek karier zawodowych a także modeli edukacyjnych współczesnego pokolenia należy definiować w sposób odmienny od tradycyjnego.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Główne nurty i kierunki badań nad przedsiębiorczością kobiet

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest przedstawienie, omówienie i uporządkowanie  głównych nurtów i kierunków badań nad przedsiębiorczością kobiet (cel teoriopoznawczy), jak i omówienie aktualnych danych statystycznych w zakresie tendencji i stanu przedsiębiorczości kobiet w krajach Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem Polski.PROBLEM I METODY BADAWCZE: Artykuł stanowi próbę usystematyzowania podejść do badania przedsiębiorczości kobiet oraz prezentuje determinanty rozwoju przedsiębiorczości kobiet wskazane w dotychczasowych badaniach. Tematyka artykułu stanowi ważny i aktualny nurt badań nad przedsiębiorczością inkluzywną. W części teoretycznoopisowej dokonano przeglądu literatury przedmiotu w oparciu o literaturę polsko- i anglojęzyczną. Część analityczna wykorzystuje badania wtórne.PROCES WYWODU: W pierwszej części dokonano podziału artykułów naukowych poruszających tematykę przedsiębiorczości kobiet ze względu na główne problemy badawcze analizowane w badaniach. Następnie prezentowana jest poszerzona analiza barier przedsiębiorczości kobiet w świetle dotychczasowych badań. W ostatniej części przedstawione zostały dane statystyczne na temat przedsiębiorczości kobiet w Polsce i krajach Unii Europejskiej.WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Główne kierunki badań, zidentyfikowane w niniejszym przeglądzie literatury to: bariery przedsiębiorczości kobiet, motywacje rozpoczynania działalności gospodarczej przez kobiety, wsparcie na rzecz przedsiębiorczości kobiet, badania porównawcze przedsiębiorczości kobiet i mężczyzn.WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Dalsze badania ukierunkowane powinny być na zrozumienie mechanizmów rozpoczynania działalności gospodarczej przez kobiety oraz identyfikację istniejących barier..

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości