rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Udział szczepów chorobotwórczych Gram (+) wraz z profilami lekooporności występujących w zakażeniach bakteryjnych u pacjentów hospitalizowanych w Klinice Chorób Płuc i Gruźlicy w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

WSTĘP: W naturalnych warunkach drogi oddechowe narażone są na działanie różnych drobnoustrojów znajdujących się w środowisku. Do rozwoju zakażenia dochodzi poprzez zaburzenie równowagi między zdolnościami obronnymi a zjadliwością drobnoustrojów. Zakażenia układu oddechowego wywołane przez bakterie prowadzą do łagodnych i ciężkich zapaleń dróg oddechowych. Do grupy drobnoustrojów występujących jako czynnik etiologiczny bakteryjnych zakażeń układu oddechowego, oprócz licznie występujących pałeczek Gram (-), zalicza się drobnoustroje Gram (+), a wśród nich Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes. W ostatnich latach obserwowany jest wzrost oporności drobnoustrojów, izolowanych z zakażeń, na wiele antybiotyków. Celowa stała się zatem analiza chorobotwórczych gatunków drobnoustrojów Gram (+), a także profili ich oporności w ciągu 5 lat. MATERIAŁ I METODY: Ocenie poddano 3810 wyników badań bakteriologicznych plwociny i popłuczyn oskrzelowych, które pobrano od pacjentów hospitalizowanych w Klinice Chorób Płuc i Gruźlicy Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 3 w Zabrzu. Badania przeprowadzono w Laboratorium Mikrobiologicznym Katedry i Zakładu Mikrobiologii i Immunologii w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. WYNIKI: Wyhodowano 1263 szczepy bakterii chorobotwórczych, w tym 445 szczepów pałeczek Gram (+), które stanowiły 35,2% ogólnej liczby bakterii patogennych. Patogenem dominującym w grupie bakterii Gram (+) uzyskanym z plwocin i popłuczyn oskrzelowych w ciągu 5 lat był S. aureus MSSA. Drobnoustroje Gram (+) w latach 2008–2012 wykazały najwyższy odsetek oporności w stosunku do tetracyklin, następnie do makrolidów, sulfonamidów, trimetoprymu i linkozamidów. Odsetek oporności w stosunku do chinolonów i aminoglikozydów kształtował się na podobnym poziomie. Alarmowe drobnoustroje Gram (+) wykazały najwyższy odsetek oporności w ciągu 5 lat w sto¬sunku do makrolidów i linkozamidów.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Przeciwciała monoklonalne w regulacji transdukcji sygnału receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) w komórkach nowotworowych

Receptor naskórkowego czynnika wzrostu EGFR (Epidermal Growth Factor Receptor), ze względu na jego ważny udział w patogenezie nowotworów złośliwych, jest obiektem intensywnych badań naukowych ostatnich lat. W wielu typach nowotworów wewnątrzkomórkowe szlaki sygnalizacyjne pobudzane przez EGFR mają wręcz kluczowe znaczenie w ich rozwoju. Z drugiej strony wykazano, iż EGFR może stanowić bardzo obiecujący punkt uchwytu dla czynników terapeutycznych. Podjęto próby modyfikacji transdukcji sygnału przekazywanego przez aktywny EGFR wewnątrz komórek poprzez blokowanie aktywności elementów tego szlaku bądź samego receptora. Wykazano też, że blokowanie receptora EGFR przez przeciwciała monoklonalne podwyższa efektywność stosowanych w terapii kon-wencjonalnych czynników przeciwnowotworowych, np. cisplatyny. Dodatkowo opracowano wiele terapii przeciwno-wotworowych opierając się na zastosowaniu inhibitorów wybranych, kluczowych składowych szlaku sygnalizacyj-nego EGFR, z których wiele bazuje na zastosowaniu przeciwciał monoklonalnych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wiskosuplementacja w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego

WSTĘP: Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych (gonartroza – GA) należy do najczęstszych schorzeń narządu ruchu, a ból i ograniczenie ruchomości kolana są najdotkliwiej odbieranymi przez pacjentów objawami zmian zwyrodnieniowych. Celem pracy było sprawdzenie, czy podanie dostawowe preparatu kwasu hialuronowego wpływa na funkcje stawu kolanowego, wybrane parametry układu antyoksydacyjnego i natężenie stresu oksydacyjnego we krwi u pacjentów z gonartrozą. MATERIAŁ I METODY: Grupa badana 1K obejmowała 96 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego, którym podano kwas hialuronowy do jednego stawu kolanowego, natomiast do grupy badanej 2K włączono 33 pacjentów, którym podano kwas hialuronowy do obu stawów kolanowych. Badanie prowadzono przez 40 tygodni według ustalonego protokołu. Oznaczono całkowity status oksydacyjny (TOS) osocza, zawartość grup sulfhydrylowych (SH) w surowicy, aktywność katalazy (CAT) w erytrocytach, aktywność dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) w osoczu i erytrocytach, aktywność peroksydazy glutationowej (GPx) w erytrocytach. WYNIKI: Po leczeniu wiskosuplementacyjnym odnotowano zmniejszenie nasilenia bólu oraz poprawę w badanych skalach VAS i HHS, przy czym nieco większą poprawę stwierdzono w przypadku zajęcia jednego kolana. Po leczeniu dostawowym kwasem hialuronowym stwierdzono znamienny spadek aktywności SOD oraz CAT a wzrost aktywności GPx, wzrost stężenia grup SH w obu grupach oraz spadek stężenia TOS. WNIOSKI: Wiskosuplementacja w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego istotnie redukuje ból kolana i poprawia jego funkcje oraz wywołuje korzystne zmiany w układzie antyoksydacyjnym krwi. Efekt leczenia jest porównywalny zarówno w przypadku podawania preparatu kwasu hialuronowego do jednego, jaki i do obu stawów kolanowych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zaburzenia urodynamiczne w metaplazji płaskonabłonkowej śluzówki pęcherza i cystitis cystica u dzieci

WSTĘP: Integralnym elementem przewlekłych zapaleń pęcherza, obok nawrotów zakażeń dróg moczowych, są zaburzenia funkcji pęcherza i cewki moczowej. Autorzy podjęli próbę odpowiedzi, czy badania urodynamiczne mogą pomóc w decyzji o konieczności wykonania cystoskopii w celu wykluczenia metaplazji płaskonabłonkowej (MPN) lub cystitis cystica (CC). MATERIAŁ I METODY: Retrospektywnej ocenie poddano wyniki badań urodynamicznych 12 dziewcząt, które na podstawie przebiegu klinicznego choroby oraz wykonanych badań skierowano na badanie cystoskopowe i rozpoznano MPN lub CC. WYNIKI: W grupie 12 dziewcząt MPN rozpoznano u 1, współistnienie MPN i CC u 3, CC bez MPN u 6, a niecharakterystyczny obraz z przekrwieniem śluzówki trójkąta pęcherza u 2 z nich. Obraz badań urodynamicznych był różnorodny. Wśród pacjentek z MPN, w początkowym okresie obserwacji, badania urodynamiczne sugerowały bardzo szerokie spektrum – od osłabienia kurczliwości wypieracza, po bardzo silne jego skurcze w czasie mikcji. Nadreaktywność wypieracza zaobserwowano u 70% badanych. Wyniki początkowych badań urodynamicznych, w porównaniu z wynikami po kilku latach obserwacji, ewoluowały w kierunku zmniejszenia nadreaktywności wypieracza i osłabienia jego kurczliwości w czasie mikcji, zwłaszcza u dziewcząt z CC. Stwierdzono poprawę krzywych przepływów u 6 ba-danych pacjentek (w tym u 2 z MPN i 4 z CC) w okresie końcowym obserwacji, po leczeniu MPN i CC. WNIOSKI: Przy podejmowaniu decyzji o skierowaniu dziecka z zaburzeniami mikcji i nawrotami ZUM na badanie cystoskopowe należy się kierować obrazem klinicznym. Na podstawie analizy badanej grupy, za podejrzeniem MPN lub CC może przemawiać ewoluowanie badań urodynamicznych w trakcie obserwacji w kierunku osłabienia kurczliwości wypieracza w czasie mikcji.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wodogłowie wymagające implantacji układu zastawkowego u pacjentów z pierwotnymi guzami komór mózgowych – doświadczenia własne

WSTĘP: Guzy wewnątrzkomorowe stanowią 1,5–3% wszystkich guzów mózgu. Są to zmiany o znacznej heterogenności pod względem rozpoznania histopatologicznego, symptomatologii oraz możliwych dostępów operacyjnych. Jednym z powikłań guzów wewnątrzkomorowych jest wodogłowie wymagające implantacji układu zastawkowego. Autorzy ocenili zależność rozwoju wodogłowia „zastawkozależnego” od lokalizacji guza, doszczętności resekcji, występowania wodogłowia przedoperacyjnego oraz zastosowania drenażu zewnętrznego komór mózgu. MATERIAŁ I METODA: Analizie retrospektywnej poddano 31 przypadków chorych z pierwotnie wewnątrzkomorowymi guzami mózgu, leczonych na Oddziale Neurochirurgii Szpitala w Jastrzębiu-Zdroju w latach 2002–2013. Wiek chorych wahał się od 17 do 75 lat. Grupa ta stanowiła 2,3% wszystkich pacjentów z guzami mózgu. Wybór dostępu operacyjnego był uzależniony od lokalizacji i charakteru zmiany oraz preferencji operatora. WYNIKI: 14 guzów (45,2%) położonych było w komorze czwartej, 9 (35%) w komorze trzeciej, 8 (25,8%) w komorach bocznych. Diagnostyka histopatologiczna wykazała: 6 przypadków ependymoma WHO II (19,4%), 4 subependymoma WHO I (12,9%), 3 carcinoma plexus choroidei WHO IV (9,7%), po dwa przypadki (6,5%) torbieli koloidowej i malignant ependymoma WHO III/IV oraz 10 innych rozpoznań. W 81% przypadków wykonano całkowitą resekcję guza. Wodogłowie przedoperacyjne występowało w 35% przypadków. U 42% chorych zastosowano drenaż komorowy zewnętrzny w okresie okołooperacyjnym. Wodogłowie pooperacyjne, wymagające implantacji układu zastawkowego, wystąpiło w 12,9% przypadków (4 chorych). Analiza statystyczna wykazała statystycznie istotną zależność jedynie między występowaniem takiego wodogłowia a lokalizacją guza (p = 0,041). WNIOSKI: Doszczętność operacyjna, obecność wodogłowia obturacyjnego przed zabiegiem oraz założenie drenażu komorowego zewnętrznego nie mają statystycznie istotnego wpływu na ryzyko rozwoju wodogłowia po zabiegu. Istotny statystycznie wpływ na powstanie „zastawkozależnego” wodogłowia w przebiegu pooperacyjnym ma jedynie lokalizacja guza z predylekcją do komory czwartej.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zakres zastosowania ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego do regulacji prawnorolnych w Kodeksie cywilnym

Rozważania dotyczą stosowania przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego do regulacji prawnorolnych zawartych w Kodeksie cywilnym. Obejmują dziedziczenie gospodarstw rolnych, w tym dział spadku, w skład którego wchodzi gospodarstwo rolne, zniesienie współwłasności gospodarstwa rolnego (zarówno w drodze umowy, jak i orzeczenia sądowego) oraz podział majątku wspólnego małżonków, z uwzględnieniem regulacji ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Założeniem ustawodawcy było zapewnienie ochrony ziemi rolniczej także w zakresie obrotu nieruchomościami rolnymi, przewidzianej w przepisach Kodeksu cywilnego. Wątpliwości interpretacyjne budzi jednak brak tożsamości znaczeniowej zwrotów użytych w obu aktach prawnych, co prowadzi do modyfikacji kodeksowych instytucji. Nie do przyjęcia jest to, że mocą przepisów ustaw szczególnych zmianie ulegają kodeksowe instytucje prawnorolne stanowiące gwarancję własności rolniczej. Taki sposób „nowelizowania” Kodeksu cywilnego prowadzi do niespójności i dysfunkcjonalności systemu prawnego.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki rolnicze, nauki społeczne
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo, nauki prawne
Prawna problematyka stosowania antybiotyków w produkcji zwierzęcej

Artykuł stanowi odpowiedź na pytanie, czy przyjęte na poziomie unijnym normy prawne służą ochronie zdrowia zwierząt oraz pozwalają na bezpieczne stosowanie antybiotyków w produkcji zwierzęcej. Podjęto w nim także próbę ustalenia i oceny krajowych rozwiązań prawnych w tym zakresie oraz wskazania kierunków koniecznych zmian w realizowanej polityce rolnej UE. W efekcie stwierdzono, że obowiązujące normy prawne jednoznacznie określają dopuszczalność stosowania antybiotyków w enumeratywnie wskazanych sytuacjach, poza którymi ich używanie jest zabronione i grozi sankcją, ale nie zawsze są przestrzegane. Nie służą więc ochronie zdrowia zwierząt i w ograniczonym zakresie są bezpiecznie stosowane w produkcji. Niska skuteczność przyjętej na poziomie unijnym i krajowym regulacji wiąże się prawdopodobnie ze słabością prowadzonych kontroli oraz łatwym dostępem do antybiotyków.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki rolnicze, nauki społeczne
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo, nauki prawne
Ocena niskorosłości dzieci dializowanych w latach 2000–2016 – doświadczenie jednego ośrodka

WSTĘP: Celem pracy była ocena wzrastania dzieci dializowanych w latach 2000–2016. MATERIAŁ I METODA: U 102 dzieci w wieku 10,2 roku ± 5,66 przeanalizowano rozpoznania, schorzenia dodatkowe, czas i rodzaj dializoterapii, losy pacjenta, zastosowanie hormonu wzrostu. Niedobór wzrastania (Z score) stwierdzono u 87 dzieci przy rozpoczęciu badania i u 94 przy zakończeniu leczenia. WYNIKI: U 60% dzieci pierwszą metodą dializoterapii była dializa otrzewnowa, u 38% hemodializoterapia, u 2% wyprzedzające przeszczepienie nerki. W chwili zakończenia obserwacji 70% pacjentów żyło z czynnym przeszczepem nerki, 15% było nadal dializowanych, 13% zmarło, u 2% doszło do poprawy funkcji nerek. Średni czas dializoterapii (94 dzieci) wynosił 34,6 mies. (1–136 mies.) i był dłuższy w latach 2000–2008 niż w okresie 2009–2016 (śr. 43,3 ± 32,7 mies. vs 18,3 ± 13,1; p = 0,00005). W grupie ze schorzeniami dodatkowymi (46% dzieci) stwierdzono większy niedobór wzrostu na początku (Z score 0: -2,3 ± 2,3 vs -1,08 ± 1,6; p = 0,003) i na końcu leczenia (Z score 1:-2,7 ± 2,6 vs -1,2 ± 1,5; p = 0,001) oraz dłuższy czas dializoterapii (42,7 ± 34,4 mies. vs 27,8 ± 23,8; p = 0,02). Z score 0 wyniósł dla wszystkich pacjentów -1,7 ± 2,0 (-9,3 do +2,0) przy rozpoczęciu leczenia i nie różnił się od Z score 1: -1,9 ± 2,2 (-8,3 do +2,4); p = 0,37 w chwili zakończenia. U 42,5% dzieci na początku i u 45% na końcu terapii Z score był < -2,0. W grupie 17% dzieci leczonych hormonem wzrostu stwierdzono wyrównanie się niedoboru wzrostu po zakończeniu dializoterapii w porównaniu z grupą nieleczoną (Z score 1: -2,4 ± 1,7 vs -1,9 ± 2,3; p = 0,37). WNIOSKI: Niskorosłość stanowi istotny problem dzieci dializowanych. Współchorobowość jest czynnikiem pogarszającym niedobór wzrostu. Zastosowanie hormonu wzrostu daje szansę na poprawę wzrastania.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób dla dzieci rolników ubezpieczonych w KRUS

Artykuł stanowi odpowiedź na pytanie, na ile ubezpieczenia gospodarcze zapewniają dzieciom pomagającym rodzicom w działalności rolniczej ochronę przed wystąpieniem skutków zdarzeń losowych. Przeprowadzono w nim analizę porównawczą zakresu ochrony przyznanej w ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych wypadków i niektórych chorób dzieci z rozwiązaniami przyjętymi w rolniczym ubezpieczeniu społecznym. W jej wyniku stwierdzono, że mimo niewielkiej przewagi w niektórych aspektach protekcji grupowe ubezpieczenie gospodarcze nie może zapewnić właściwej ochrony dzieciom na wypadek utraty zdolności do pracy. Ubezpieczenie nie realizuje w wystarczającym stopniu funkcji prewencyjnej, a wysokość uzyskiwanych świadczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu jest dużo niższa niż tych wypłacanych przez KRUS. Jednak z braku innej możliwości dzieci pracujące w rolnictwie mogą liczyć chociaż na namiastkę ochrony ubezpieczeniowej. Ubezpieczenia gospodarcze powinny jednak mieć charakter wspomagający, uzupełniając zakres ochrony rolniczego ubezpieczenia społecznego.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki rolnicze, nauki społeczne
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo, nauki prawne
Trwałość warsztatu pracy producenta rolnego jako cel wsparcia w ramach wybranych działań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014–2020

Rozważania koncentrują się na analizie regulacji zawartych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 dotyczących instrumentów wsparcia inwestycji zapobiegających zniszczeniu oraz przywracających potencjał produkcji rolnej. Ich celem jest próba odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim stopniu te formy wsparcia chronią producenta rolnego i zapewniają trwałość jego warsztatu pracy. W konkluzji autor stwierdza, że dwie z nich, czyli „Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych” oraz „Wsparcie inwestycji w środki zapobiegawcze, których celem jest ograniczenie skutków prawdopodobnych klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof” ze względu na korzystne możliwości finansowe oraz jasne regulacje prawne przyczyniają się do przyjmowania przez rolników postawy aktywnego zarządzania ryzykiem działalności rolniczej, a tym samym do zwiększenia ich odporności na pojawiające się sytuacje kryzysowe. W przypadku „Przywracania potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych” narzędzie to nie wpływa istotnie na ochronę warsztatu producentów rolnych i wymaga zmian legislacyjnych.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki prawne, rolnictwo i ogrodnictwo
Adresat reklamy żywności. Wybrane problemy prawne

Celem rozważań jest odpowiedź na pytanie, czy w obowiązujących regulacjach prawnych poprawnie zostało zidentyfikowane i uwzględnione zróżnicowanie adresatów reklamy żywności. Autorka stwierdza między innymi, że obowiązujące regulacje prawne nie identyfikują ani nie różnicują w dostateczny sposób adresatów reklamy żywności. Pojęcie konsumenta finalnego z rozporządzenia nr 178/2002 obejmuje swoim zakresem zarówno osoby nabywające żywność, jak i osoby ją konsumujące, co jest istotne w kontekście celów prawa żywnościowego. Ochrona konsumenta przez informację wyklucza jednak z tej grupy podmioty o niewystarczającej świadomości i dojrzałości umysłowej. Wypracowany przez TSUE model przeciętnego konsumenta nie sprzyja również poprawnej identyfikacji adresata reklamy żywności. Należy zatem postulować zróżnicowanie modelu konsumenta żywności poprzez skonstruowanie bardziej elastycznej definicji konsumenta finalnego albo nawet definicji adresata reklamy żywności, która będzie dostosowana do potrzeb rynku.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki rolnicze, nauki społeczne
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo, nauki prawne
Ultrasonografia endoskopowa (EUS) w diagnostyce i leczeniu kamicy przewodów dróg żółciowych. Współczesna rola ECPW

Precyzyjna diagnostyka obecności kamicy żółciowej przewodowej, przeprowadzona możliwie najmniej inwazyjnymi metodami, jest ważna przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych. Nie tylko proste badania (jak konwencjonalna ultrasonografia – USG), ale też bardziej wyszukane metody obrazowania (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) są często zawodne. Złotym standardem nieinwazyjnej diagnostyki kamicy przewodowej jest cholangiografia rezonansu magnetycznego – cholangio MRI. Rola cholangiopankreatografii wstecznej – ECPW w diagnostyce nieco przesunęła się na dalszy plan, ze względu na możliwość licznych istotnych powikłań. Pomimo pewnych wad, takich jak potencjalnie zwiększony koszt leczenia, konieczność wykonywania zabiegu przez lekarza doświadczonego zarówno w endoskopowej cholangiopankreatografii, jak i endoskopowej ultrasonografii, najbardziej efektywnym schematem postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w przypadku podejrzenia kamicy przewodowej jest wykonanie diagnostycznej endoskopowej ultrasonografii z następową, jednoczasową endoskopową cholangiopankreatografią celem usunięcia złogów. Zastosowanie endoskopowej ultrasonografii pozwala ograniczyć liczbę wykonywanych endoskopowych cholangiopankreatografii o ponad 2/3. Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna połączona z endoskopowym nacięciem zwieracza brodawki Vatera i mechaniczną ewakuacją złogów z przewodu nadal pozostaje złotym standardem w leczeniu kamicy przewodowej.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Alkalizacja doustna u pacjentów z kwasicą metaboliczną w przebiegu przewlekłej choroby nerek

Przewlekła choroba nerek (PChN) w różnych stadiach zaawansowania dotyczy ponad 10% populacji. O jej społecz-nym wymiarze świadczy fakt stałego zwiększania się grupy osób w 5 stadium rozwoju tego stanu chorobowego, a więc osób wymagających kosztownego leczenia nerkozastępczego. Powszechnym powikłaniem PChN jest kwasica metaboliczna. Powoduje liczne niekorzystne dla organizmu następstwa, w tym przyspieszenie tempa rozwoju prze-wlekłych nefropatii. Wiele badań potwierdza, iż wśród korzystnych efektów ogólnoustrojowej alkalizacji niezwykle istotne jest zwalnianie tempa progresji choroby nerek. Celem pracy jest przedstawienie zagadnienia alkalizacji doustnej u pacjentów z kwasicą metaboliczną w przebiegu PChN, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na hamowanie progresji przewlekłych nefropatii. Badania, zarówno na zwierzętach, jak i na ludziach, są bardzo optymistyczne i mogą mieć implikacje zarówno kliniczne, jak i ekonomiczne. Trzeba jednak podkreślić, iż podlegają pewnym ograniczeniom – prowadzone były na małej liczbie chorych i dotyczyły PChN w różnych stadiach zaawansowania. Różnice dotyczyły także czasu trwania obserwacji, leczenia pacjentów w grupach kontrolnych, a także samej terapii alkalizującej. Miejmy nadzieję, że wyniki toczących się badań klinicznych ostatecznie potwierdzą korzystne działanie długoterminowego leczenia alkalizującego u chorych na PChN, zwłaszcza w spowalnianiu postępu choroby. Stosowanie bowiem relatywnie taniej opcji terapeutycznej, jaką są preparaty wodorowęglanu sodu, przyczyniłoby się nie tylko do poprawy rokowania u poszczególnych chorych, lecz co nie mniej ważne, także do zmniejszenia kosztów opieki zdrowotnej w wymiarze ogólnospołecznym.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rola wybranych polimorfizmów genu MGMT w rozwoju chorób nowotworowych

Materiał genetyczny komórki jest nieustannie narażony na działanie czynników mutagennych. Odpowiednie mechanizmy chroniące przed szkodliwym wpływem mutagenów są niezwykle ważne dla prawidłowego funkcjonowania oraz kontroli proliferacji komórek. Jednym z mechanizmów naprawczych jest działanie enzymu MGMT, który odpowiada za ochronę DNA komórki przed czynnikami alkilującymi. Różnice w aktywności enzymu, wynikające z występowania wielu odmian polimorficznych jego genu, mogą prowadzić niekiedy do zwiększonego ryzyka zachorowania na nowotwory. Tematem pracy jest omówienie roli niektórych polimorfizmów genu MGMT w rozwoju oraz terapii chorób nowotworowych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Problematyka prawna obrotu nieruchomościami rolnymi Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w świetle nowelizacji ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa z 26 kwietnia 2019 r.

W artykule została dokonana ocena wpływu ustawy z 26 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego oraz niektórych innych ustaw na obrót nieruchomościami rolnymi Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Nowelizacja w znaczący sposób zmieniła zasady gospodarowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa. W szczególności zmiany dotyczyły organizowania przetargów ograniczonych, służących wspieraniu gospodarstw rodzinnych, wzmocnienia pozycji dzierżawcy gruntów Skarbu Państwa, a także tworzenia przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa ośrodków produkcji rolniczej. Autor wskazuje na praktyczne konsekwencje dokonanych zmian oraz formułuje wnioski de lege ferenda.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki rolnicze, nauki społeczne
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo, nauki prawne