rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Udzial plonu handlowego w plonie ogolnym jadalnych odmian ziemniaka

W pracy przedstawiono wyniki badań w doświadczeniu polowym prowadzonym w latach 2003-2004 w trzech miejscowościach z 10 odmianami ziemniaka. Określono plon ogólny, plon handlowy oraz udział plonu handlowego w plonie ogólnym. Analizowano przyczyny powstawania wad wyglądu bulw ziemniaka jadalnego. W 2005 roku przeprowadzono monitoring ogólnokrajowy dotyczący wielkości plonu ogólnego i handlowego. Stwierdzono, że plon handlowy stanowi około 65-70% plonu ogólnego. Do wad bulw najczęściej występujących zakwalifikowano oprócz zdrobnienia bulw także uszkodzenia przez szkodniki glebowe oraz porażenie parchem zwykłym. Stwierdzono istotne zróżnicowanie odmian pod względem uzyskanego plonu handlowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie dwutlenku siarki i siarczanow[IV] na zanik chlorofilu w niektorych roslinach wskaznikowych

W doświadczeniu symulowano epizody wysokich stężeń SO₂ w komorze klimatyzacyjnej. Fumigacji dwutlenkiem siarki poddano: plechy porostów Hypogymnia physodes i Parmelia sulcata oraz organy asymilacyjne (igły) sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) i świerka pospolitego (Picea abies (L.) H. Karst.). Dodatkowo, dla porównania, igły sosny i świerka traktowano roztworami wodoro-siarczanu(IV) sodu NaHSO₃ i siarczanu(IV) sodu Na₂SO₃ na płytkach Petriego. Przeprowadzone badania wykazały wyższą wrażliwość obu gatunków porostów na SO₂ w porównaniu z organami asymilacyjnymi sosny i świerka. Fotobionty porostów reagowały na najwyższe stężenia SO₂ silną degradacją chlorofilu a + b (45,0-85,2%), a objawem zewnętrznym tej reakcji było bielenie plech. Igły sosny i świerka podobnie reagowały zarówno na gazowy SO₂, jak i na roztwory NaHSO₃, natomiast roztwory Na₂SO₃ powodowały znacznie słabsze uszkodzenia. Można zatem uogólnić, że zawartość chlorofilu oraz stopień jego feofitynizacji okazały się przydatnym wskaźnikiem reakcji roślin na związki siarki czterowartościowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia NPK stosowanego w uprawie ziemniaka na zawartosc N-NO3 oraz N-NH4 w glebie

W pracy przedstawiono badania dotyczące wpływu zróżnicowanego nawożenia NPK stosowanego w uprawie trzech odmian ziemniaka oraz występujących w tym okresie opadów atmosferycznych na kształtowanie się zawartości mineralnych form azotu w glebie. Badania oparto na doświadczeniu polowym II czynnikowym obejmującym trzy poziomy nawożenia NP oraz trzy odmiany ziemniaka - Muza, Oda i Orłan. W obrębie każdego poziomu nawożenia NP zastosowano proporcjonalnie do N i P wzrastające dawki potasu w stosunku równym 0, 1, 2 i 3. W czasie wegetacji z poletek doświadczalnych siedmiokrotnie pobierano glebę do badań. Oznaczoną zawartość formy amonowej i azotanowej przeliczono na suchą masę gleby. W czasie wegetacji równolegle mierzono ilość opadów, których sumy za badane 15-dniowe okresy wykorzystano do obliczenia współczynników korelacji z wybranymi parametrami. Zawartość form azotu mineralnego w glebie w warunkach polowych ulegała silnej fluktuacji. Szczególnie dotyczyło to formy azotanowej N-NO₃, której ilość silnie rosła na skutek zwiększenia uwilgotnienia gleby. W znacznie mniejszym stopniu uwilgotnienie wpływało na zawartość formy N-NH₄, niemniej jednak to właśnie ta forma w istotny sposób wpłynęła na kształtowanie się plonu bulw ziemniaka. Wyższy i istotny współczynnik korelacji stwierdzono porównując wielkość plonu z zawartością N- NH₄ (r = 0,46*) niż z zawartością N- NO₃ (r = 0,31 n.ist.). Nie stwierdzono istotnej zależności pomiędzy udziałem potasu w dawce nawozowej a kształtowaniem się zawartości azotu azotanowego i amonowego w glebie w odniesieniu do trzech uprawianych odmian ziemniaka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena odzywienia makroelementami galazkowych odmian chryzantem - studium porownawcze

W pracy dokonano oceny odżywienia makroskładnikami gałązkowych odmian chryzantem uprawianych w tunelu foliowym w dwóch różniących się warunkami świetlnymi okresach uprawy, tj. wiosenno-letnim (20 odmian) i letnio-jesiennym (13 odmian). Studia porównawcze przeprowadzono na podstawie zaleceń wybranych autorów (6). Wykazano duże rozbieżności dotyczące zalecanych zawartości pierwiastków w liściach chryzantem. Konsekwencją tego są niejednoznaczne, a czasami także sprzeczne oceny stanu odżywienia roślin, co czyni wspomniane zalecenia mało przydatnymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikrobiologiczne badania gleby, stawow rybnych i jeziora w poblizu mogilnika pestycydowego

Badano wodę i osady denne trzech stawów rybnych i jeziora Szeląg Wielki oraz glebę, w pobliżu i z mogilnika pestycydowego w Warlitach Wielkich k/Ostródy. Próby do badań pobierano, latem, jesienią i wiosną, z 12 stanowisk badawczych. Oznaczano ilościowo bakterie proteolityczne, amonifikacyjne, nitryfikacyjne, denitryfikacyjne, wiążące azot atmosferyczny (Azotobacter sp. i Clostridium pasteurianum), rozkładające mineralne i organiczne związki fosforu. We wszystkich badanych środowiskach, najwyższe liczebności drobnoustrojów stwierdzano jesienią lub latem, natomiast znacznie niższe wiosną. Najliczniej te mikroorganizmy występowały w środowisku glebowym (oprócz bakterii nitryfikacyjnych I i II fazy), natomiast mniej licznie stwierdzano je w zbiornikach wodnych. W wodzie stawowej oznaczano wyższe liczebności mikroorganizmów w porównaniu z wodą jeziorną. W osadach dennych natomiast uzyskiwano od 10 do 104 razy wyższe ich liczebności niż w wodach badanych zbiorników. Nie stwierdzono istotnego wpływu mogilnika pestycydowego w Warlitach Wielkich k/Ostródy na liczebność mikroorganizmów cyklu azotowego i fosforowego, występujących w badanych środowiskach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura odmianowa nasiennictwa ziemniaka w wybranych krajach Unii Europejskiej

Porównano strukturę odmianową ziemniaka w Polsce oraz przodujących w produkcji i nasiennictwie ziemniaka w krajach Unii Europejskiej: Holandią, Niemcami, Francją, Wielką Brytanią i Czechami. Mimo dużej liczby odmian w reprodukcji, prawie 50% powierzchni nasiennej zajmuje kilkanaście czołowych odmian. Zróżnicowanie lokalnych preferencji poszczególnych krajów powoduje, że struktura odmianowa tylko w pewnym stopniu jest podobna. We wszystkich badanych krajach znaczny udział stanowią odmiany wyhodowane w Holandii. Struktura odmianowa Polski wykazuje największe podobieństwo do struktury w Niemczech i Czechach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc pepawy rozowej [Crepis rubra L.] do zasuszania

Testowano możliwość stosowania pępawy różowej w kompozycjach roślinnych po jej zasuszeniu. Nasiona wysiano bezpośrednio do gruntu 18 kwietnia 2001 roku. Za początek zbioru przyjęto moment, gdy na większości pędów pojawił się puch kielichowy (owocostan był w fazie pędzelka), a więc po 10 tygodniach uprawy. Całe rośliny ścinano tuż nad powierzchnią gruntu w sześciu terminach, tj. co trzy dni od 28 czerwca, a następnie powiązane w pęczki suszono metodą zielarską w pomieszczeniu suchym, ciepłym i jasnym dwoma sposobami: koszyczkami skierowanymi w dół i w górę. Termin zbioru i sposób suszenia roślin nie miały wpływu na średnicę ich owocostanów, natomiast zależała od nich liczba wykształconych owocostanów. Była ona większa z pierwszych dziewięciu dni zbioru oraz roślin suszonych koszyczkami skierowanymi w dół. Wyniki doświadczenia wskazują, że pędy owocostanowe pępawy różowej, z delikatnym, giętkim puchem kielichowym mogą być przydatne w suchych kompozycjach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zadrzewianie dróg rolniczych na terenach wyżynnych

Uwzględniając specyficzny charakter dróg rolniczych na terenach wyżynnych opracowano zasady racjonalnego doboru drzew i krzewów do zadrzewień przydrożnych.
Jednocześnie określono funkcję, formę i budowę wg poszczególnych gatunków (drzewa - 24 gatunki, krzewy - 22 gatunki).
Optymalne wykorzystanie doboru w trakcie projektowania nasadzeń powinno po ich wprowadzeniu wyraźnie ograniczyć negatywne oddziaływanie drzew lub krzewów na przyległe uprawy, drogi oraz wpłynąć na zmniejszenie procesów erozyjnych w pasie drogowym wzbogacając jednocześnie monotonny krajobraz.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw rodzaju i objetosci podloza oraz dawki nawozu Hydrocote Typ 40 na wzrost mlodych roslin zurawki krwistej [Heuchera sanguinea Engelm.]

Badania obejmowały doświadczenia prowadzone w szklarni w okresie od 26 marca do 5 maja 2004 r. i od 14 kwietnia do 25 maja 2005 r. Do badań użyto żurawkę krwistą ‘Leuchtkäfer’. Przeprowadzono doświadczenie nad wpływem trzech podłoży: 1) torfu wysokiego odkwaszonego do pH 6,0 dawką 6 g CaCO₃·dm⁻³, 2) mieszanki torfu wysokiego z glebą mineralną (2 : 1), (v : v), 3) substratu torfowo-kokosowego. Oceniono również wpływ objętości substratu torfowego 374 cm³ i 500 cm³. Badano także wpływ różnych dawek nawozu Hydrocote Typ 40: 1,5; 2,5 i 3,5 g·dm⁻³. Po 40 dniach od posadzenia wykonano pomiary biometryczne dotyczące wysokości roślin, liczby liści i pędów oraz średnicy roślin.
Wpływ rodzaju podłoża na wzrost żurawki krwistej ‘Leuchtkäfer’ okazał się istotny jedynie w odniesieniu do średnicy roślin, która była największa u roślin rosnących w podłożu kokosowym. Najsilniejszy wzrost roślin uzyskano stosując nawóz Hydrocote Typ 40 w dawce 2,5 g·dm⁻³ podłoża. Wzrost młodych roślin nie zależał od objętości podłoża, ale od roku uprawy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zwiekszonej czestotliwosci uprawy buraka cukrowego w plodozmianie na stan zachwaszczenia pol

W latach 1987-1992 w RZD Bałcyny k. Ostródy, na glebie brunatnej płowej, pylastej, kompleksu pszennego dobrego, przeprowadzono drugą rotację ścisłego doświadczenia polowego nad koncentracją uprawy buraka cukrowego w płodozmianie. Uprawiano go w płodozmianach 6-polowych poczynając od kontrolnego (16,7%), przez umiarkowanie specjalistyczny płodozmian buraczany (33,3%), wysoce specjalistyczny płodozmian buraczany (50%), aż do monokultury - uprawa ciągła. W doświadczeniu nie stosowano herbicydów. Skład gatunkowy oraz obsadę chwastów na poletkach z burakiem cukrowym określano przed pierwszą pielęgnacją mechaniczną.
Średnio dla całego doświadczenia w 6-letnim okresie badań stwierdzono występowanie 290 siewek chwastów na 1 m². Jako gatunki dominujące wykazano: Chenopodium album, Thlaspi arvense, Stellaria media, Poa annua, Capsella bursa- pastoris, Viola arvensis, Matricaria maritima ssp. inodora, Fallopia convolvulus, Lamium amplexicaide, Polygonum lapathifolium. Wzrost częstotliwości uprawy buraka cukrowego w 6-polowym płodozmianie z jednego do dwóch pól spowodował zmniejszenie obsady chwastów o 6,8%, dalszy wzrost do trzech pól skutkował redukcją zachwaszczenia o 13,6%, natomiast uprawa buraka w monokulturze obniżyła obsadę chwastów aż o 45,9%.
Narastanie udziału buraka cukrowego w płodozmianie doprowadziło do niewielkich zmian gatunkowych w zbiorowiskach chwastów, dopiero uprawa buraka cukrowego w monokulturze doprowadziła do relatywnego zmniejszenia udziału dominujących gatunków: Chenopodium album i Thlaspi arvense oraz nasilenia występowania Poa annua, Agropyron repens i Sonchus arvensis.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw tytanitu na fotosynteze, plon oraz pobranie skladnikow pokarmowych przez rosliny rzepaku

W dwuletnim doświadczeniu wazonowym badano wpływ Tytanitu na fotosyntezę, plon i pobranie składników pokarmowych przez rośliny rzepaku. W 2002 r. rośliną doświadczalną był rzepak jary odm. Licosmos, a w 2003 rzepak ozimy odm. Capio. W trakcie wegetacji rośliny opryskiwano 2-3-krotnie roztworem 0,02% lub 0,04% Tytanitu. W kombinacji kontrolnej roślin nie opryskiwano. Intensywność fotosyntezy netto mierzono w 3 wybranych fazach rozwojowych roślin. Rzepak zbierano w fazie dojrzałości pełnej.
Stwierdzono pozytywny wpływ Tytanitu na fotosyntezę, pobieranie składników odżywczych, jak również na wzrost zawartości tłuszczu w nasionach rzepaku. Rzepak ozimy w obiektach opryskiwanych Ti wydał o ponad 10% wyższy plon nasion i biomasy, a jary plonował na poziomie roślin kontrolnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ kappa karagenu i jego hydrolizatów na proces zamrażania modelowych roztworów sacharozy

W pracy zbadano, w jaki sposób dodatek kappa karagenu i jego hydrolizatów może modyﬁkować przebieg procesu zamrażania modelowych roztworów sacharozy o stężeniu 30 i 40%. Roztwory sacharozy bez dodatku i z dodatkiem substancji ochronnych zamrażano w temperaturze –20°C za pomocą kriostatu, do założonej średniej końcowej temperatury roztworu –15°C. Dodatek hydrolizatów kappa karagenu miał wpływ na przebieg poszczególnych faz procesu zamrażania i podwyższenie temperatury krioskopowej badanych roztworów o 0,2÷0,3°C. Skróceniu uległa faza przemiany fazowej, a wydłużeniu czas domrażania, zarówno dla roztworów 30-, jak i 40-procentowych, przy czym całkowity czas zamrażania w odniesieniu do roztworu sacharozy bez dodatków był krótszy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Twardość ziarniaka kukurydzy z uwzględnieniem jego zróżnicowania anatomicznego

Modyfikowana metoda Vickersa umożliwia selektywny pomiar twardości
badanej tkanki oraz jej zdolność do kumulacji energii sprężystej. Te cechy mechaniczne
sparametryzowano poprzez zdefiniowanie wskaźnika elastyczności Wel oraz twardości HVR.
Wykazano statystycznie istotne zróżnicowanie wartości średnich wyznaczonych wartości
Wel oraz HVR przede wszystkim w zależności od miejsca lokalizacji punktów pomiarowych.
Wpływ rodzaju badanego materiału jest mniej istotny. Różnice odmianowe określone wartościami
wyznaczonych wskaźników występują w odniesieniu do bielma woskowatego
i okrywy owocowo-nasiennej ziarniaka typu Koński ząb. Dla ziarniaków typu Koński ząb
oraz odmiany Labor wyznaczono trendy, jakim podlegają zmiany wartości Wel oraz HVR
przy uwzględnieniu lokalizacji punktów pomiarowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie gatunku Vicia faba L. w uprawie w Polsce i na swiecie

W pracy przedstawiono znaczenie gatunku Vicia faba L. w ujęciu historycznym. Szczególną uwagę zwrócono na wielkonasienną formę bobu - Vicia faba L. var. major. Omówiono osiągnięcia i tendencje w hodowli nowych odmian bobu w Polsce.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bezpośredni i następczy wpływ kompostów z osadów ściekowych na zawartość miedzi, manganu i cynku w mieszance traw

W badaniach nad przyrodniczym wykorzystaniem osadów ściekowych z oczyszczalni komunalnych oceniano wpływ kompostów z osadów bez i z dodatkiem liści, słomy lub trocin na zawartość miedzi, manganu i cynku w mieszance traw, uprawianej na glebie lekkiej (kl. IVb, kompleks 5). W działaniu bezpośrednim komposty z osadów ściekowych zwiększyły zawartość miedzi, manganu i cynku w mieszance traw, a w działaniu następczym tylko cynku, w porównaniu z kontrolą i wyłącznym nawożeniem mineralnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw Akrygelu RP na korzenienie sie i wzrost sadzonek skrzydlokwiatu odmiany Castor otrzymanych w warunkach in vitro

W doświadczeniu oceniono wpływ superabsorbentu Aktygel RP na korzenienie się i wzrost sadzonek Spathiphyllum. Zastosowano 3 stężenia Akrygelu RP: 2, 4, 6 g/1 w następujących podłożach: kora sosnowa przekompostowana, torf wysoki, kora+torf (1:1), torf+perlit (1:1), kora+torf+perlit (1:1:1). Stwierdzono, że efekt działania superabsorbentu dodanego do podłoża był ściśle związany z rodzajem podłoża. Stymulująco na wytwarzanie korzeni i wzrost sadzonek Spathiphyllum działał Akrygel RP dodany w ilości 2-6 g/1 do kory sosnowej oraz w ilości 4 g/1 dodany do torfu wysokiego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatku błonnika z szarańczynu strąkowego na cechy teksturalne miękiszu chleba pszennego

Celem pracy było określenie zmian tekstury miękiszu chleba pszennego
wzbogaconego dodatkiem błonnika z szarańczynu strąkowego. Do badań przygotowano
mieszanki mąki z dodatkiem włókna dietetycznego w udziale od 2,5 do 10% (co 2,5%)
w odniesieniu do masy mąki. Ciasto prowadzono metodą jednofazową. Po wypieku i wystudzeniu
chleba określono jego objętość oraz wyznaczono wskaźnik bieli miękiszu. Następnie
pieczywo poddano ocenie organoleptycznej. Parametry mechaniczne miękiszu (test
TPA) określono po 24 i 48 godzinach od zakończenia wypieku na próbkach o grubości
14 mm, wykorzystując do tego celu maszynę wytrzymałościową ZWICK Z020/TN2S. Wykazano,
że dodatek błonnika w ilości do 5% wpłynął korzystnie na objętość uzyskanego
pieczywa. Dodatek błonnika w ilości powyżej 2,5% powodował wzrost twardości miękiszu
pieczywa, a dodatek tego składnika w ilości powyżej 5% powodował spadek spoistości
i sprężystości miękiszu pieczywa, w szczególności po dwóch dobach jego przechowywania.
Wraz ze zwiększaniem udziału błonnika wartości wskaźnika bieli miękiszu zwiększały
się, o czym świadczy pociemnienie barwy miękiszu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartość zielonki z rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam.) jako surowca dla różnych form paszy

W 1993 roku badano wydajność i wartość paszową zielonki z jesiennego odrostu rutwicy wschodniej (ekotyp miejscowy) po zbiorze roślin na nasiona. Plantacje zostały założone w latach 1980, 1988 i 1989. Badano też plon zielonki rutwicy wschodniej odmiany Gale i rodu 'MOR 198' z pierwszego, wiosennego pokosu, zebranego w fazie pąkowania, w połowie maja 1999 roku. Oceniono wielkość plonu, jego strukturę i niektóre wskaźniki wartości paszowej całych pędów, a także liści, soku wyciśniętego z całych pędów bądź tylko z liści oraz wytłoków. Liście rutwicy wschodniej stanowiły ponad 70% plonu suchej masy zielonki z odrostu jesiennego oraz około 50% plonu odrostu wiosennego. Zawartość składników pokarmowych w tak zebranej rutwicy wschodniej wskazuje na wysoką wartość paszową całej masy nadziemnej i jej przydatność jako surowca do produkcji wartościowego suszu lub koncentratu białkowego z soku wyciśniętego z całych roślin lub tylko z liści. Nie stwierdzono znaczących różnic w wartości paszowej jesiennego odrostu rutwicy wschodniej determinowanych wiekiem roślin. Przy zastosowanej technice wytłoki mogą stanowić surowiec na kiszonkę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energetyczna efektywnosc produkcji mleka w gospodarstwach indywidualnych woj.siedleckiego

Praca zawiera wyniki badań nad energochłonnością produkcji mleka w 250 gospodarstwach indywidualnych woj. siedleckiego. Porównaniu poddano energochłonność produkcji mleka w zależności od powierzchni gospodarstw i poziomu produkcji. Badania przeprowadzono w latach 1989/91 na terenie województwa siedleckiego w indywidualnych gospodarstwach rolnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie metod odkazania nasion eukaliptusa klujacego [Eucalyptus gunnii Hook.] wysiewanych w kulturach in vitro

Przetestowano 4 techniki sterylizacji nasion eukaliptusa kłującego. Dwie z nich powszechnie stosowane, oparte na chloraminie i podchlorynie wapnia, a dwie na podchlorynie sodu zawartym w Domestosie Metody oparte na Domestosie o 35% skracały średni czas kiełkowania nasiona do 0,8 dnia. Przy podchlorynie wapnia oraz chloraminie średni czas kiełkowania nasiona był dłuższy i wynosił odpowiednio 1,2 oraz 1,3 dnia. Obydwa sposoby odkażania z użyciem Domestosu skutecznie ograniczały zakażenia, a przy tym nie hamowały procesu kiełkowania nasion. Pozostałe z użytych środków obniżały siłę kiełkowania do 74% w przypadku chloraminy i aż do 55% w przypadku podchlorynu wapnia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie nawozu Patentkali w aspekcie ekologicznego nawożenia ziemniaka potasem

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 1999-2001 w warunkach gleby lekkiej, kwaśnej. Jesienią każdego roku stosowano obornik w dawce 25 t·ha⁻¹. Czynniki badane stanowiły dwie formy nawozów potasowych: chlorkowa sól potasowa 47% K i siarczanowa - Patentkali 25% K, 6% Mg, 17% S oraz zróżnicowany poziom nawożenia mineralnego - 129, 219, 309 NPK kg·ha⁻¹. Nawozy mineralne stosowano wiosną. Badania przeprowadzono na odmianach
Mors i Triada. W badaniach uzyskano istotnie wyższą zawartość skrobi w bulwach po zastosowaniu formy siarczanowej nawozu potasowego (średnio 14,7%) niż pod wpływem formy chlorkowej (średnio 14,0%). Wyższy był średnio o 3,2% plon bulw po zastosowaniu formy siarczanowej w porównaniu do formy chlorkowej potasu.
Zawartości azotanów, azotu ogólnego i potasu w bulwach były istotnie zróżnicowane w zależności od poziomu zastosowanego nawożenia mineralnego. Natomiast zawartości witaminy C, cukrów redukujących oraz fosforu i magnezu w bulwach nie były istotnie zróżnicowane w zależności od form nawozu potasowego, jak i poziomu zastosowanych dawek nawożenia mineralnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sylwetka zawodowo-spoleczna przedsiebiorczych kobiet wiejskich

Dokonano charakterystyki sylwetki przedsiębiorczych kobiet wiejskich oraz określono uwarunkowania rodzinne aktywności gospodarczej kobiet wiejskich.
Badania przeprowadzono w 2005 roku i objęto nimi 231 aktywnych gospodarczo kobiet wiejskich. Obszar badań obejmował celowo wytypowane do badań gminy o obrębie sześciu województw: zachodniopomorskie, pomorskie, warmińsko-mazurskie, podlaskie, mazowieckie i wielkopolskie. Główną metodą badawczą byt sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem kwestionariusza wywiadu. Wykorzystanie w opracowaniu wyników badań z 1995 pozwoliło na dokonanie analizy porównawczej pionowej w latach 1995-2005.
Wyniki badań wykazały, że aktywność zawodowa kobiet wiejskich znacząco wpływa na organizację życia rodzinnego. Najczęściej aktywność gospodarczą podejmowały kobiety w wieku 36-45 lat, przy średniej wieku 43 lata, o ustabilizowanej sytuacji rodzinnej. Jednocześnie zauważono, że wraz ze wzrostem wieku dzieci, wzrasta aktywność gospodarcza kobiet. Może to być związane z większą dyspozycyjnością kobiet po usamodzielnieniu się dzieci, gdyż rzadko mają one pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego i sprawowaniu opieki nad dziećmi. Działalność gospodarczą częściej podejmują kobiety lepiej wykształcone, a poziom ich kwalifikacji pozostaje w ścisłej zależności z nowoczesnością zarządzania i osiąganymi wynikami ekonomicznymi firm.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza rozwoju ukladow mechatronicznych stosowanych w ciagnikach i maszynach rolniczych

Przedstawiono tendencje rozwoju układów mechatronicznych stosowanych w ciągnikach i maszynach rolniczych. Omówiono własne badania dotyczące konstrukcji i oprogramowania uniwersalnego rolniczego komputera pokładowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo