rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Struktura systemów utrzymania bydła w województwie wielkopolskim

Celem badań była identyfikacja struktury systemów utrzymania bydła w województwie wielkopolskim, wg stanu na 30 czerwca 2010 r. Określono pogłowie w większych stadach (ponad 100 sztuk fizycznych) w podstawowych systemach utrzymania, w poszczególnych powiatach województwa. W grupie stad większych przeważało utrzymanie wolnostanowiskowe (56,3% stad, 63,4% zwierząt) nad uwięziowym. W przypadku całego pogłowia bydła w Wielkopolsce odsetek zwierząt utrzymywanych w systemie wolnostanowiskowym wynosił 12,9%, a na uwięzi - 87,1%. W systemie bezściołowym utrzymywano ok. 0,3% zwierząt, a z pastwiska korzystało ok. 10% zwierząt.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Funkcjonalność wolnostanowiskowych obór ściółkowych dla krów mlecznych w zabiegu usuwania i magazynowania nawozów naturalnych

W pracy oceniono rozwiązania związane z zabiegiem usuwania i magazynowania nawozu naturalnego w dziesięciu oborach wolnostanowiskowych ściółkowych o liczbie stanowisk od 44 do 124. W badanych obiektach poziom mechanizacji Pm w zabiegu usuwania i magazynowania obornika określono na podstawie jednostkowych nakładów pracy ludzkiej (rbminździeń-1*SD) oraz nakładów energetycznych (MJ*dzień-1) w tym zabiegu. Ocenę funkcjonalności poszczególnych obór pod kątem zabiegu usuwania i magazynowania obornika przeprowadzono na podstawie punktowego wskaźnika funkcjonalności Wf. Przebadane obory charakteryzują się wysokim wskaźnikiem funkcjonalności pod względem zabiegu usuwania i magazynowania obornika i otrzymały ocenę bardzo dobrą (średnia wartość współczynnika funkcjonalności dla wszystkich obór wyniosła Wf = 0,822). Określono zależności badanych zmiennych według współczynnika korelacji.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane problemy unieszkodliwiania odpadów komunalnych z zawartością biomasy

Opłaty związane ze składowaniem odpadów komunalnych na składowiskach systematycznie wzrastają i tak w 2007 r. wynosiły one 15 zł*t-1, w 2008 r. - 75 zł*t-1, w 2009 r. - 100 zł*t-1, w 2010 r. - 104 zł*t-1, a w 2013 r. przewiduję się, że opłaty te będą wynosić 245 zł*t-1. W związku z powyższym rozpoczęto opracowywanie innych technologii unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Jedną z nich jest termiczne unieszkodliwianie, odbywające się w odpowiednio przystosowanych piecach, zazwyczaj rusztowych. Mając na uwadze rozwój tego rodzaju technologii badaniom procesu spalania poddano 13 rodzajów odpadów, wchodzących w skład odpadów komunalnych. Określono charakterystyczne czasy spalania oraz charakterystyczne temperatury popiołu, co obrazuje zachowanie się substancji palnej i substancji mineralnej odpadów podczas procesu spalania.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dobór wozu paszowego mieszającego w zależności od koncentracji bydła w gospodarstwie

W ramach dwustronnej umowy o współpracy między wyżej wymienionymi Instytutami wykonano badania wozów paszowych mieszających o różnych pojemnościach. Dokonano analizy przygotowania i zadawania wieloskładnikowych pasz w oborach dla krów. Przedstawiono zalety mobilnego wozu paszowego, opisano jego podstawowy parametr (pojemność), który wpływa na liczbę obsługiwanych krów oraz moc silnika ciągnika współpracującego, co przekłada sięna zużycie paliwa. Określono, że optymalną pojemnością wozu paszowego w gospodarstwach do 100 krów jest 6 m3, a w pozostałych powyżej 12 m3.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikroklimat pomieszczeń w oborach wolnostanowiskowych w okresie jesienno-zimowym. Cz. II

Przedstawiono wyniki badań mikroklimatu w 11 oborach wolnostanowiskowych przeprowadzonych w dwóch zimniejszych porach roku - jesienią i zimą. Zaprezentowano wyniki badań ciągłych następujących parametrów: temperatura wewnętrzna i zewnętrzna, wilgotność względna wewnętrzna i zewnętrzna, stężenie szkodliwych gazów (CO2 i NH3), ochładzanie katatermometryczne, prędkość ruchu powietrza i natężenie oświetlenia (jasność w pomieszczeniu i na zewnątrz).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koszty mechanizacji w chowie bydła mlecznego w górskich gospodarstwach rodzinnych

Zaprezentowano wyniki badań kosztów mechanizacji obsługi technologicznej bydła mlecznego w dwóch parach górskich gospodarstw - ekologicznych (22,95 i 53,00 ha UR) i konwencjonalnych (19,60 i 52,55 ha UR) oraz dokonano oceny tych kosztów w odniesieniu do przychodów brutto, kosztów ogólnych oraz kosztów mechanizacji ogółem w tych gospodarstwach. Stwierdzono, że w gospodarstwie 4K, uznanym za najlepsze pod względem organizacji produkcji i technologicznego wyposażenia (V poziom mechanizacji), o obsadzie bydła 1,02 DJP*ha-1, utrzymywanego wyłącznie w oborze, dzienne jednostkowe koszty (w zł*DJP-1) obsługi technologicznej (1,39 zł) były większe niż w pozostałych gospodarstwach, będących na niższych poziomach mechanizacji (1,20 zł - 1E; 1,15 zł - 2E; 1,37 zł - 3K), ale stosujących letni wypas bydła. Wzrost poziomu mechanizacji może istotnie wpływać na zmniejszenie jednostkowych kosztów technologicznej obsługi bydła mlecznego, gdy postęp mechanizacji obejmuje wszystkie zabiegi obsługowe, stosowane jest żywienie w oborze i na pastwisku, a parametry techniczno-eksploatacyjne i stopień wykorzystania zastosowanych urządzeń są dobrane odpowiednio do wielkości stada obsługiwanych zwierząt.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie wyników badań emisji amoniaku z obór uzyskanych różnymi metodami

W pracy porównano wyniki badań emisji amoniaku uzyskanych metodą bilansu dwutlenku węgla i metodą bilansu wilgotności oraz opisano te dwie metody. Badaniami objęto 4 obory wolnostanowiskowe dla krów mlecznych, w tym 2 z płytką i 2 z głęboką ściółką. Wentylacja w oborach była naturalna przez szczelinę kalenicową. W celu obliczenia wskaźnika przepływu powietrza zbadano: stężenie amoniaku, dwutlenku węgla oraz temperaturę i wilgotność względną powietrza wewnątrz i na zewnątrz obór. W oborach z płytką ściółką emisja amoniaku, liczona za pomocą bilansu dwutlenku węgla, była mniejsza niż w przypadku metody bilansu wilgotności. Poziom emisji amoniaku wynosił od 0,93 g*h-1*DJP-1 do 2,64 g*h-1*DJP-1 dla metody bilansu dwutlenku węgla oraz od 0,875 g*h-1*DJP-1 do 3,51 g*h-1*DJP-1. Uzyskane wartości średnie emisji amoniaku mieszczą się w zakresie podawanym w literaturze.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakość pracy kultywatorów ścierniskowych w zróżnicowanych warunkach eksploatacji

Oceniono, w sposób porównawczy, jakość pracy kultywatorów ścierniskowych eksploatowanych w zróżnicowanych warunkach polowych podczas mulczującej, powierzchniowej uprawy gleby średniozwięzłej, o optymalnej wilgotności. Przeprowadzono ją w dwóch terminach - latem i jesienią. Celem uprawy było spulchnienie i podcięcie wierzchniej warstwy gleby na zadaną głębokość oraz wymieszanie jej z resztkami roślinnymi, będącymi na powierzchni. Jako zmienne badawcze przyjęto zróżnicowanie warunków pracy (na trzech polach A-C) i konstrukcji kultywatorów. Na polu A i B występowało niskie ściernisko (0,11 m) po zbiorze pszenicy, z małą ilością masy resztek roślinnych (średnio 753 g·m-2), natomiast na polu C wysokie ściernisko (0,48 m) po zbiorze kukurydzy na ziarno, z bardzo dużą ilością masy roślinnej (średnio 2910 g·m-2). Zróżnicowanie ilości resztek roślinnych na powierzchni gleby (w postaci odchylenia standardowego) wynosiło 113 g·m-2 na polach A i B oraz 611 g·m-2 na polu C. Nastawiana głębokość zmulczowanej warstwy wynosiła 8 cm na polu A i 16 cm na polach B i C. Do uprawy gleby wybrano z produkcji seryjnej dziesięć wersji zawieszanych kultywatorów ścierniskowych o szerokości roboczej 3,0 m oraz wykonano ich charakterystykę techniczną. Jakość pracy kultywatorów oceniono wskaźnikami: głębokością roboczą hh i miąższością hM zmulczowanej warstwy oraz ich nierównomiernością bh i bM. Określono również wartości wskaźnika PR przykrycia resztek roślinnych po pracy kultywatorów. Uzyskane wyniki, w postaci średnich i 95-procentowych przedziałów ufności, porównano na wykresach, wykorzystując analizę jednorodności grup. Średnio dla wszystkich wersji kultywatorów zróżnicowanie głębokości hh było większe w warunkach płytkiej uprawy na polu A (bh = 39%) w porównaniu z głębszą uprawą na polach B i C (32,0–33,5%). Zróżnicowanie miąższości hM było większe na polach A i C (bM = 32%) w porównaniu z uprawą na polu B (26%). Wskaźnik PR przykrycia resztek roślinnych na ściernisku po pszenicy wynosił 93% zarówno dla uprawy płytszej (pole A), jak i głębszej (pole B). Jego wartości w występujących warunkach nie zależą od głębokości roboczej kultywatorów ścierniskowych (małe wartości 95-procentowych przedziałów ufności). Istotnie mniejsze przykrycie resztek stwierdzono natomiast na ściernisku po kukurydzy (62%), w warunkach znacznie większej zmienności wartości PR dla stosowanych wersji konstrukcji. Najmniejszą zmienność głębokości roboczej (bh = 30%) oraz miąższości (bM = 20%) w całym zakresie zróżnicowania warunków pracy na polach A-C stwierdzono dla kultywatora wersji C7. Największe wartości tych wskaźników dla niektórych wersji dochodziły do 50%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia gnojówką bydlęcą na jakość runi łąkowej i jej przydatność do zakiszania

Badania prowadzono w latach 2008-2010 w Zakładzie Doświadczalnym IMUZ (obecnie ITP) w Falentach, na doświadczeniu łanowym na łące trwałej. W ramach doświadczenia porównywano efekty nawożenia nawozami mineralnymi (NPK) oraz gnojówką bydlęcą, stosowanymi w dwóch dawkach. Celem badań była ocena wpływu nawożenia łąki trwałej gnojówką bydlęcą na skład chemiczny runi łąkowej oraz jej przydatność do zakiszania. Powierzchnię całych łanów trzykrotnie w ciągu roku koszono kosiarką rotacyjną, a ruń łąkową po wstępnym podsuszeniu (40% s.m.) zbierano prasą rolującą i zakiszano w dużych belach cylindrycznych. W próbach zielonki i kiszonki oceniano liczebność drożdży, grzybów pleśniowych oraz bakterii potencjalnie chorobotwórczych, a także zawartość składników pokarmowych. W próbkach kiszonek ponadto oceniano poziom suchej masy, wartość pH świeżej masy kiszonki, zawartość kwasu mlekowego, lotnych kwasów tłuszczowych i udział amoniaku. Skład chemiczny runi łąkowej nawożonej gnojówką był podobny do składu runi z obiektów nawożonych mineralnie. Jakość kiszonek uzyskanych z runi łąkowej z obiektów nawożonych gnojówką była nie gorsza niż jakość kiszonki z obiektów nawożonych nawozami mineralnymi. Nawożenie gnojówką nie pogorszyło jakości mikrobiologicznej pozyskiwanych pasz. Uzyskane wyniki wskazują na zasadność stosowania gnojówki na użytki zielone, z których ruń łąkowa jest przeznaczana do zakiszania.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyposażenie w ciągniki a wartość produkcji rolniczej

Przeprowadzono analizę zmian wyposażenia polskiego rolnictwa w ciągniki rolnicze oraz wartości produkcji globalnej, końcowej i towarowej w rolnictwie polskim w latach 1949- 2013. Zastosowano metodę przeliczeń wartości poszczególnych kategorii produkcji rolniczej z cen bieżących na ceny stałe. Przedstawiono modele opisujące współzależności między wyposażeniem w ciągniki a wartością produkcji rolniczej w cenach stałych w postaci funkcji o najwyższym współczynniku dopasowania R2 . Wartość produkcji globalnej w rolnictwie w cenach stałych była w 2013 r. o 124%, produkcji końcowej o 213%, a produkcji towarowej o 420% większa niż w 1949 r. W latach 1949-2013 liczba ciągników użytkowanych w rolnictwie polskim zwiększyła się o 5853%. Stwierdzono dodatnią współzależność między stanem wyposażenia w ciągniki a wartością produkcji rolniczej. Współzależność ta zaznacza się najsilniej, gdy miernikiem produkcji rolniczej jest produkcja towarowa, a najsłabiej, gdy jest to produkcja globalna. Niezależnie od przyjętej kategorii produkcji rolniczej, oceniane współzależności zaznaczają się najsilniej w okresie, w którym liczba ciągników użytkowanych w rolnictwie wynosiła poniżej 600 tys. szt. i słabną w miarę zwiększania się ich liczby.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Działalność inwestycyjna w badanych gospodarstwach rodzinnych

W pracy przedstawiono wyniki działalności w zakresie inwestycji odtworzeniowych
i rozwojowych w 53 wybranych gospodarstwach rodzinnych.
Zebrane wyniki za 2009 i 2010 r. porównano z nakładami inwestycyjnymi
przewidywanymi w projektach modernizacji tych gospodarstw
do 2015 r. Badając potrzeby i możliwości inwestycyjne 11 grup
obszarowych badanych gospodarstw, porównywano uzyskiwane wyniki
z wartością oszacowaną amortyzacji posiadanych środków trwałych
(potrzeby), poniesionymi bieżącymi nakładami inwestycyjnymi (możliwości
aktualne) i możliwymi do poniesienia nakładami inwestycyjnymi
(możliwości potencjalne). Potencjalne możliwości inwestycyjne gospodarstwa
określano, doliczając do poniesionych nakładów inwestycyjnych
różnicę między rzeczywistymi dochodami rodziny a dochodami porównywalnymi
(parytetowymi) z dochodami rodzin pozarolniczych. W latach
2009–2012 badano gospodarstwa o powierzchni od 8 do 150 ha
UR. Średnia powierzchnia 53 gospodarstw wynosiła w 2009 r. 44,23 ha
UR, w 2010 r. – 45,88 ha UR, a w 2015 r. będzie wynosiła 49,49 ha
UR. W 2009 r. średnie jednostkowe odtworzeniowe potrzeby inwestycyjne
wynosiły 1140 zł·ha-1 UR, a w 2010 r. 1106 zł·ha-1 UR, natomiast
nakłady inwestycyjne w 2009 r. wynosiły 1930 zł·ha-1 UR, a w 2010 r.
1687 zł·ha-1 UR. Oznacza to, że ponoszone nakłady inwestycyjne
średnio były wyższe od średnich potrzeb odtworzeniowych, czyli że
poza działalnością odtworzeniową badane gospodarstwa prowadziły
rozwojową działalność inwestycyjną. Potencjał gospodarstw w zakresie
działalności inwestycyjnej jest jeszcze większy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie opłacalności różnych sposobów regulacji zachwaszczenia w uprawie ziemniaka jadalnego

Celem niniejszej pracy jest określenie opłacalności uprawy ziemniaka jadalnego w warunkach zróżnicowanej jego pielęgnacji. Wyniki badań oparto na doświadczeniu polowym przeprowadzonym w latach 2007-2009 w zakładzie doświadczalnym Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin - Państwowy Instytut Badawczy w Jadwisinie. Eksperyment założono metodą losowanych podbloków w układzie zależnym, split-plot, w trzech powtórzeniach. Czynnikiem I rzędu były dwie odmiany ziemniaka, zaś czynnik II rzędu stanowiło 8 sposobów regulacji zachwaszczenia. Do oceny ekonomicznej sposobów odchwaszczania wykorzystano metodę opartą na standardowej nadwyżce bezpośredniej (SGM - Standard Gross Margin). Czynnikiem decydującym w dużym stopniu o opłacalności produkcji ziemniaka jadalnego były sposoby jego pielęgnacji. Dobór odmian ziemniaka miał w tym przypadku mniejsze znaczenie. Największą opłacalnością cechowała się pielęgnacja chemiczna z zastosowaniem herbicydu Sencor 70 WG w dawce 0,5 kg·ha-1 przed wschodami ziemniaka, najmniejszą zaś pielęgnacja z aplikacją tego samego preparatu po wschodach ziemniaka.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena technologicznej niezawodności przydomowej oczyszczalni ścieków z układem złóż filtracyjnych zmodyfikowaną metodą Weibulla

Oceniono technologiczną niezawodność przydomowej hybrydowej oczyszczalni ścieków bytowych, opracowanej w ITP-GCB w Tyliczu, analizując stabilność procesów zmniejszania się w niej wskaźników zanieczyszczeń BZT5 i ChZT oraz stężenia zawiesiny ogólnej (ZO). Analizie poddano kompletną oczyszczalnię (KO) oraz jej element składowy - złoże o przepływie pionowym ścieków (ZPV). Do analizy statystycznej zastosowano metodę Weibulla, zmodyfikowaną przez BUGAJSKIEGO i in. [2012]. Wykazano, że KO działa ze 100-procentową niezawodnością, biorąc pod uwagę zgodność wskaźników: BZT5, ChZT i ZO w oczyszczonych ściekach z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska [2006] dla odprowadzenia ścieków do wód. Niezawodność technologiczna złoża ZPV (BZT5 - 44%, ChZT - 91% i ZO - 76%) jest niewystarczająca, aby można było wykorzystać je jako samodzielną oczyszczalnię.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie zużytego wypełnienia filtra adsorpcyjnego (kory sosnowej wzbogaconej azotem amonowym) w produkcji roślinnej

W pracy przedstawiono przebieg i wyniki dwuletnich badań prowadzonych w celu określenia wpływu zużytego wypełnienia filtrów adsorpcyjnych (kory sosnowej wzbogaconej azotem amonowym), zmniejszających emisję amoniaku z obiektów produkcji zwierzęcej, na plon i kondycję pszenicy jarej. Badania prowadzono metodą wegetacyjnych badań wazonowych. Korę sosnową, jako źródło azotu, w ilościach 0,32 i 0,56 g N·wazon-1 (80 i 140 kg N·ha-1), wprowadzono do gleby torfowo-murszowej i mineralnej (glina lekka) po 4- i 16-miesięcznym okresie jej kompostowania oraz z pominięciem tego procesu. W próbach kontrolnych stosowano korę sosnową (naturalną), a azot dostarczono w postaci mocznika. Najlepsze wyniki uzyskano w przypadku pszenicy, bez względu na rodzaj gleby, w których azot zaaplikowano w formie amoniaku zaadsorbowanego na korze sosnowej niekompostowanej. Podobne wyniki, różniące się nieistotnie od powyższych, uzyskano na obiektach kontrolnych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Postęp technologiczny w rozwojowych gospodarstwach rolniczych

Zaprezentowano niektóre wyniki badań i studiów prognostycznych IBMER w zakresie przemian technologicznych i ponoszonych nakładów materiałowo-energetycznych w rozwojowych gospodarstwach rolniczych. Stwierdzono systematyczne oddziaływanie postępu naukowo-technicznego na efektywność produkcji roślinnej i zwierzęcej w ciągle zmniejszającej się liczbie towarowych gospodarstw rodzinnych. Dalszy postęp technologiczny, zmniejszanie się skumulowanej energochłonności i jednostkowych kosztów produkcji rolniczej będzie stymulować utrzymywanie się około 400 tys. rozwojowych gospodarstw i grup producentów rolnych, zdolnych do konkurowania na rynkach żywnościowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kierunki przemian w wyposażeniu rolnictwa w ciągniki różnych klas mocy

Na podstawie danych Powszechnego Spisu Rolnego z 2002 r. (PSR'02) oraz danych Głównego Urzędu Statystycznego z badań przeprowadzonych w czerwcu 2005 r., przeanalizowano przemiany zachodzące w wyposażeniu gospodarstw rolnych w mechaniczną siłę pociągową. Oszacowano też stan ciągników na 2010 r. Uzyskane dane porównano z dotychczasowymi prognozami, wykonanymi w Instytucie Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany stanu wyposażenia gospodarstw rolnych w środki mechanizacji stosowane w produkcji mleka

Chów bydła mlecznego, jego efekty ekonomiczne i produkcyjne są ściśle uzależnione od struktury gospodarstw rolnych specjalizujących się w tej dziedzinie. Celem prowadzonych badań ankietowych było określenie zmian, które zaszły w okresie ostatnich 20 lat w odniesieniu do stanu wyposażenia technicznego gospodarstw rolnych w środki mechanizacji stosowane do produkcji mleka. Badania zostały przeprowadzone w 2013 r. i objęto nimi 95 gospodarstw specjalizujących się w produkcji mleka usytuowanych w powiecie makowskim i ostrołęckim, w województwie mazowieckim. Uzyskane wyniki wskazują na znaczny wzrost i rozwój wyposażenia technicznego gospodarstw, co przekłada się na zwiększenie obsady zwierząt w gospodarstwie oraz poprawę ich dobrostanu.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ struktury fizycznej podłoża słomiastego na emisję amoniaku z indycznika

Celem badań prezentowanych w pracy była ocena wpływu struktury fizycznej podłoża słomiastego na emisję amoniaku z indycznika. Badania prowadzono w dwóch oddzielnych, identycznych przedziałach indycznika. W jednym z nich podłoże stanowiła 10-centymetrowa warstwa słomy żytniej długiej (PSD), w drugim 10-centymetrowa warstwa słomy żytniej pociętej na odcinki długości 5–8 cm (PPS). Przedziały zasiedlono indyczkami BIG-6. Parametry produkcyjne w obu przedziałach były takie same. Badania rozpoczęto w 2., a zakończono w 14. tygodniu cyklu produkcyjnego. Mierzono temperaturę i wilgotność powietrza w PPS i PSD oraz temperaturę obu podłoży. Mierzono stężenie amoniaku, oznaczano wilgotność i wartości pH podłoży. Struktura fizyczna podłoża nie wpływała istotnie na całkowitą emisję amoniaku, ale wpływała na jej dyna-mikę. W pierwszych ośmiu tygodniach większa emisja była z PSD, w następnych nie ulegała znaczącym zmianom, a zwiększała się z PPS.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ ładowności rozrzutników na wartości wskaźników eksploatacyjno-ekonomicznych nawożenia obornikiem

Celem badań było porównanie wartości podstawowych wskaźników eksploatacyjno-ekonomicznych nawożenia obornikiem z wykorzystaniem zestawów maszyn: rozrzutnik o ładowności 5 t i ładowarka o udźwigu 1,4 t, rozrzutnik o ładowności 10 t i ładowarka o udźwigu 1,6 t, rozrzutnik o ładowności 20 t i ładowarka o udźwigu 4 t, eksploatowanych w gospodarstwach rolnych województwa podlaskiego o areale 28, 90 i 290 ha. Badania realizowano w gospodarstwach prowadzących produkcję polową oraz zwierzęcą. Porównując wartości wskaźników eksploatacyjno-ekonomicznych stwierdzono, że ze wzrostem ładowności rozrzutników wzrasta istotnie ich wydajność (od 0,38 do 1,15 ha·h-1), koszty nawożenia (od 347 do 976 PLN·ha-1), energochłonność (od 1773 do 4069 MJ·ha-1). Ceny zakupu maszyn w poszczególnych grupach gospodarstw rosną wraz z ładownością rozrzutników i udźwigiem ładowarek (szczególnie samojezdnych) i w przypadku trzech analizowanych zestawów nawozowych wynosiły odpowiednio: 569, 570 i 1247 tys. PLN.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Poziom i struktura emisji gazów cieplarnianych w rolnictwie

Na podstawie danych krajowych i zagranicznych oszacowano poziom i strukturę emisji gazów cieplarnianych (GHG) w rolnictwie polskim. Według danych Krajowego Ośrodka Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) z rolnictwa polskiego pochodziło w 2015 r. 7,68% krajowej emisji GHG (bez uwzględnienia emisji spowodowanych zużyciem energii w rolnictwie), w tym 0,16% dwutlenku węgla (CO2), 29,81% metanu (CH4) i aż 78% podtlenku azotu (N2O). Po uwzględnieniu emisji GHG w wyniku zużycia energii w rolnictwie udział tego sektora gospodarki narodowej w krajowej emisji CO2 e wyniósł 10,50%. W strukturze emisji GHG w rolnictwie polskim według rodzaju emitowanych gazów udział dwutlenku węgla wyniósł 27,0%, metanu - 35,8%, podtlenku azotu - 36,5%, gazów fluorowanych – 0,7%, a według źródeł emisji: z fermentacji jelitowej - 30,7%, zagospodarowania odchodów zwierzęcych - 9,1%, produkcji roślinnej - 32,6%, zużycia energii - 27,5%, a pozostałych źródeł - 0,1%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo