rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Perspektywy dla dziewic konsekrowanych żyjących w świecie wynikające z duchowości monastycznej

W niniejszym artykule została podjęta refleksja nad teraźniejszością dziewic konsekrowanych. Po przedstawieniu specyfiki dziewic konsekrowanych żyjących w świecie została ukazana charakterystyka duchowości monastycznej, ze szczególnym zwróceniem uwagi na brak drugorzędnego celu, uprzywilejowane miejsce modlitwy w życiu mniszym, realizowanej w dwóch formach: modlitwy liturgicznej oraz modlitwy prywatnej, stałość życia we wspólnocie i utrzymywanie się z własnej pracy. Zostało jeszcze zasygnalizowane zagadnienie teologii monastycznej. Wszystkie te aspekty były rozpatrywane w kontekście dziewic konsekrowanych.W części poświęconej modlitwie dziewic konsekrowanych została omówiona modlitwa liturgiczna (msza święta, spowiedź i kierownictwo duchowe, liturgia godzin) i modlitwa prywatna (adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego i rozmyślanie, specjalne nabożeństwo do Maryi).Całość artykułu kończą sugestie dla dziewic konsekrowanych inspirowane duchowością monastyczną.

Czasopismo: Analecta Cracoviensia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, pedagogika, prawo kanoniczne
Rozwód w prawie Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego: ewolucja instytucji w XX wieku

Religie chrześcijańskie zasadniczo różnią się w swych poglądach dotyczących rozwiązania małżeństwa poprzez rozwód. Kościół prawosławny, uznając sakramentalność małżeństwa, dopuszcza rozwód oraz wyraża zgodę na zawarcie powtórnego małżeństwa. Istotną rolę w procesie kształtowania się przepisów kościelnych pełni autokefaliczny ustrój Kościoła. Zgodnie z nim kanony kościelne oparte na dogmatach Kościoła prawosławnego muszą być interpretowane w odniesieniu do sytuacji lokalnej Kościoła oraz czasu historycznego. Tak wyznaczona perspektywa prawa wskazuje wrażliwość Kościoła na zmiany społeczne, które także wpływają na sposób interpretacji sytuacji rozpadu małżeństwa. W artykule omówiono statuty wewnętrzne Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego regulujące zasady rozwiązania małżeństwa od momentu usamodzielnia się Kościoła na ziemiach polskich do czasów współczesnych.

Czasopismo: Analecta Cracoviensia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, pedagogika, prawo kanoniczne
Przepowiadanie do ludzi w podeszłym wieku

Wiele uwagi poświęca się w homiletyce i przepowiadaniu dzieciom. Nieproporcjonalnie mało uwagi poświęca się natomiast osobom starszym. Niniejsze opracowanie uzupełnia ten brak. Najpierw podjęta jest próba opisu, kim są ludzie starsi, następnie omówione jest ich miejsce w życiu parafialnym. W dalszej kolejności podjęta jest analiza ludzi starszych jako audytorium kościelnego przepowiadania. W konsekwencji omówione są najważniejsze kwestie egzystencjalne, które dotyczą tej grupy słuchaczy, sposób i okoliczności przepowiadania do nich oraz postawa głosiciela wobec takiego audytorium.

Czasopismo: Analecta Cracoviensia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, pedagogika, prawo kanoniczne
Błogosławiony Jan Duns Szkot o możliwości przyjęcia komunii świętej w stanie grzechu śmiertelnego. Analiza w kontekście współczesnych dyskusji teologiczno-dyscyplinarnych

Dyskusja w Kościele nad dopuszczeniem osób rozwiedzionych, żyjących w powtórnych związkach do komunii świętej jest częścią szerszej debaty nad możliwością przyjmowania komunii w grzechu śmiertelnym. Na ten temat wypowiadali się teologowie w różnych wiekach. Genialny franciszkański teolog bł. Jan Duns Szkot rozumie takie działanie jako następny grzech śmiertelny. Jednocześnie respektuje osąd dokonany przez prawe sumienie, czy taki grzech przed przyjęciem komunii miał miejsce. Pozwala on także na przyjęcie komunii w celu uniknięcia zgorszenia wiernych, pod warunkiem mocnego postanowienia wyznania grzechu w sakramencie pojednania tak szybko, jak będzie to możliwe. Ten wyjątek nie dotyczy wiernych, którzy nie mają mocnego postanowienia zerwania z grzechem. Autor artykułu wskazuje, że dopuszczenie do przyjmowania komunii osób w takim stanie będzie szkodą dla ich życia duchowego i przyczyni się do większej utraty poczucia grzechu wśród współczesnych katolików.

Czasopismo: Analecta Cracoviensia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, pedagogika, prawo kanoniczne
„Nadszedł czas upiorów”. Prywatne kolekcje członków fandomu Monster High

Artykuł został przygotowany na podstawie fragmentu pracy magisterskiej dotyczącej internetowej społeczności dorosłych kolekcjonerów zabawek. W tekście autorka stara się przybliżyć tematykę Monster High, jak i nakreślić kontekst przeprowadzonych przeze mnie badań terenowych. Głównym celem pracy jest szczegółowe przedstawienie procesu budowania prywatnych kolekcji przez fanów serii i omówienie ich relacji z kolekcjonowanymi przedmiotami. Ostatnia część tekstu zawiera autorskie uwagi dotyczące możliwego funkcjonowania kolekcji Monster High w przestrzeni muzealnej.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Pozaeuropejskość w europejskim muzeum

Artykuł dotyczy muzealnictwa etnograficznego o charakterze pozaeuropejskim. Autorka omawia współczesne jego nurty oraz dokonuje opisu ekspozycji wybranych muzeów europejskich. Następnie omawia stałe wystawy etnograficzne zrealizowane w polskich muzeach, a dotyczące kultur spoza Europy. Dokonuje ich wstępnego porównania z ekspozycjami zachodnimi. W konkluzji dochodzi do wniosku, że polskie stałe wystawy etnograficzne dotyczące kultur pozaeuropejskich pod względem merytorycznym nie odbiegają specjalnie od wystaw organizowanych w innych krajach Europy, a ich organizatorzy starają się przynajmniej w jakimś stopniu realizować idee Nowej Muzeologii, chociaż liczebność ich kolekcji stanowi zaledwie kilka procent zasobów tych największych muzeów Europy. Niestety, obecnie jedynie dwa polskie muzea prezentują stałe wystawy etnograficzne dotyczące kultur pozaeuropejskich. Pozostałe, mimo posiadanych kolekcji, nie udostępniają ich aktualnie publiczności, organizując nieliczne ekspozycje czasowe, a i to najczęściej z cudzych zbiorów. Autorka kończy artykuł, stawiając pytania dotyczące możliwych przyczyn takiego stanu rzeczy.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Na styku kultur. Wizja Europy w muzeum Kultur Europejskich w berlinie

Tekst koncentruje się głównie na ekspozycji stałej Muzeum Kultur Europejskich w Berlinie zatytułowanej Kontakty kulturowe. Żyjąc w Europie. Opis wystawy jest próbą przybliżenia wizji Europy pracowników Muzeum Kultur Europejskich dającej się odczytać w strukturze wystawy, doborze eksponatów oraz środków wystawienniczych. Europa pokazana jest poprzez kontakty i procesy zachodzące na styku kultur, które w przeszłości kształtowały kultury regionów, państw i narodów a współcześnie mogą określać, ale też stawiać pytania o tożsamość europejską. Wizja Europy w Muzeum Kultur Europejskich uwidacznia się też w sposobie pracy nad upowszechnianiem zbiorów, kontynuacją i dalszym poszerzaniu posiadanych kolekcji, co zostało krótko przedstawione wraz z przykładem jednego z ostatnich zakupów – rzeźby Conchita Wurst na półksiężycu.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wkład etnograficznego muzealnictwa na wolnym powietrzu w Polsce w europejski dorobek tego typu placówek ochrony dziedzictwa kulturowego

  Muzealnictwo na wolnym powietrzu zrewolucjonizowało sposób prezentacji kultur nieelitarnych. Tych kontekstowych ekspozycji jest w Europie ponad dwa tysiące. Doświadczenia prekursorów tych placówek w państwach skandynawskich wzbogacane były przez muzeologów kolejnych krajów, w których muzea na wolnym powietrzu powstawały. W prowadzanych rozważaniach zwrócono uwagę na olbrzymi wysiłek polskich tego typu muzeów w rozbudowie sektorów infrastruktury usługowej. Dokonane w tym zakresie realizacje w ostatnich dwóch dekadach, pozwalają na wykorzystanie w pełni do celów dydaktycznych bardzo dobre zasadnicze ekspozycje muzealne. W tych ostatnich na szczególną uwagę zasługują praktyki związane z prezentacją obcych grup etnicznych i narodowych oraz sposoby aranżacji wnętrz chłopskich. I tak podkreślono, że we wszystkich większych polskich placówkach prezentowane są ekspozycje poświęcone obcym grupom etnicznym i narodowym. Przedstawiono też systematykę tych ekspozycji, podkreślając jednocześnie, że w tym zakresie polscy muzeolodzy osiągnęli rezultaty, które mogą być wzorem dla tego typ placówek w Europie. Podobną rekomendację wystawiono aranżacji wnętrz chłopskich. Wyjątkowa dbałość o szczegół etnograficzny, zabiegi imitujące „życie”, zmienność aranżacji wnętrz zgodnych z rokiem obrzędowym to praktyki najwyższej jakości, rzadko spotykane w większości europejskich muzeów na wolnym powietrzu.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Tekst muzealny jako narzędzie angażowania publiczności muzealnej. W stronę nowego modelu komunikowania w muzeum

Teksty muzealne odgrywają ważną rolę w procesie komunikacji z publicznością. Celem artykułu jest przyjrzenie się, w jaki sposób muzealnicy używają tekstu obecnego w przestrzeni wystawienniczej do włączenia widza w aktywny proces zwiedzania. Przedmiotem analizy są wystawy historyczne oraz prezentujące sztukę po 1945 roku. Analiza zgromadzonego materiału empirycznego wykazała, że muzealnicy wykorzystują co najmniej cztery strategie angażowania widzów w prezentowaną wystawę: posługują się chwytliwymi tytułami; używają strony czynnej i słów wzbudzających emocje; posiłkują się cytatami; umieszczają obiekty w szerszym kontekście kulturowym. Strategie te można potraktować jako wskaźnik zmiany statusu publiczności w przestrzeni muzealnej – muzea w coraz większym stopniu starają się traktować odwiedzających jak partnerów w procesie komunikacji.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Muzeum regionalne w zmieniającej się Europie – potencjał i oczekiwania

W artykule zwrócono uwagę, że poza definicją muzeum regionalnego jako placówki opowiadającej o regionie, można także sięgnąć po koncepcję holistyczną. W tym ujęciu każda (bez wyjątku) placówka muzealna kształtując kulturowe oblicze regionu, wpływa na jego rozwój, wizerunek, atrakcyjność turystyczną i inwestycyjną. Z tej perspektywy działalność każdego muzeum posiada wymiar regionotwórczy. Tradycyjne muzea regionalne mają współczesnej Europie wiele do zaoferowania. Działają na rzecz integracji rozumianej jako wzajemne poznanie. Mogą swoimi wystawami i działaniami edukacyjnymi osłabiać negatywne zjawiska związane z globalizacją, takie jak kryzys tożsamościowy i deficyt kapitału społecznego.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Obcy w muzeum. O obecności mniejszości i wykluczonych w działaniach muzealnych – przykład Romów

W artykule człowiek jest rozumiany jako homo acsiologicus, a wartości są traktowane jako podstawa wszystkich ludzkich decyzji. Wyzwaniem współczesności jest swoiste zakwestionowanie słuszności działań muzealnych w post-migracyjnych społeczeństwach, stanowiących konglomerat wartości i znaczeń kulturowych. Przykładem ilustrującym problemy, które mogą się pojawić, są działania podejmowane przez niektóre polskie muzea współpracujące z ważną grupą mniejszościową, czyli Romami. Społeczność tam nie jest w pełni zasymilowana do społeczeństwa polskiego i budzi wiele negatywnych emocji, a jej postrzeganie jest stereotypowe. Można zauważyć sprzeczności pomiędzy traktowaniem podstawowych kategorii kultury (takich jak czas, przestrzeń, estetyka i język) przez społeczeństwo Romów i społeczeństwo większościowe, polskie.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Domowe repozytoria. Strychy jako prywatne muzea pamięci

Artykuł, oparty na etnograficznych badaniach terenowych, podejmuje próbę analizy relacji pomiędzy materią oraz przestrzenią muzeum i domowych przechowalni, jakimi są strychy. Autorka rozważa zjawisko przechowywania niepotrzebnych z pozoru przedmiotów, a także zastanawia się, w jakim stopniu i na jakich płaszczyznach refleksja nad znaczeniem domowych przechowalni może być istotna z punktu widzenia muzealnika. Zasadniczą kwestią wskazującą na zbieżność pomiędzy owymi, pozornie różnymi przestrzeniami, jest funkcja gromadzonych w nich przedmiotów. Rzeczy te stanowią nośniki pamięci o przeszłości, konstytuując poczucie tożsamości i zakorzenienia w wymiarze narodowym, lokalnym, rodzinnym i jednostkowym.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Dionizos w galerii sztuki. Uwagi o wystawie problemowej

Autorka w artykule rozważa sposób konstruowania wystaw problemowych z perspektywy antropologii sztuki. Taki punkt widzenia skłania do traktowania dzieła jako manifestacji praktyk kulturowych. Konstrukcje wykreowane i prezentowane poprzez te praktyki mogą być praktykami samymi w sobie, działaniami performatywnymi lub mogą być trwałym wytworem, takim jak: obraz, rzeźba, estetycznie ukształtowane ciało czy przestrzeń. Układanie wystawy problemowej nie polega na dążeniu do ściśle zdefiniowanej odpowiedzi na zadany temat, kreuje natomiast miejsce dla dialogu, a właściwie polilogu, dzięki któremu konstelacje sensów mogą się zazębiać, dopowiadać, wskazywać na swoją różnorodność, odsłaniając tym samym horyzonty ujawniania się wiedzy o doświadczeniach, które powołały dzieła do życia i o świecie, w którym powstały. Jako przykład posłużyła autorce wystawa Dionizos – współczesna odsłona mitu (Ślad mitu) prezentowana w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie (2014; 2017) i w Galerii Powiatu Bodeńskiego w Meersburgu (2017). Dzieła nie są w takim ujęciu wystawionymi obiektami, ale swego rodzaju podmiotami; każde z nich odsłania horyzonty, w których ukazuje się jakaś prawda związana z zadanym problemem.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Chcę cię tu widzieć. Seminarium poświęcone działaniom partycypacyjnym w instytucjach kultury, Muzeum Sztuki w Łodzi, 22 lutego 2019

Doktorantka w Zakładzie Studiów Polskich i Regionalnych w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończyła historyczne studia magisterskie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (specjalność: turystyka historyczna i animacja historii) oraz Podyplomowe Studium Muzeologiczne Uniwersytetu Jagiellońskiego i studia podyplomowe z zakresu etnologii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Muzealniczka pracująca w Muzeum-Zamek Górków w Szamotułach. Członkini Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego i Stowarzyszenia Muzealników Polskich. Zajmuje się muzeologią oraz problematyką związaną z ochroną dziedzictwa kulturowego.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Etnograf w mieście. Projekt wielokulturowości w Muzeum w Gliwicach

Odkrywanie lokalnego dziedzictwa kulturowego jest jednym z naczelnych zadań muzeów regionalnych. Po przemianach końca XX wieku stało się możliwe badanie i przedstawianie wielu przemilczanych wcześniej aspektów przeszłości i teraźniejszości, w tym dotyczących mniejszości i wielokulturowości.Od 2001 roku w Muzeum w Gliwicach realizowałam autorski cykl poświęcony wielokulturowości miasta i regionu. W ramach cyklu zrealizowano projekty: Ormianie gliwiccy (2001), Ewangelicy w Gliwicach (2003), Żydzi gliwiccy (2005), Gliwiccy Kresowianie (2011), Schönwald – wieś z przeszłości (2013). Działania te obejmowały programy badawcze, wystawy, publikacje, a także konferencje, pokazy, spotkania itp. Każdy z tych projektów jest skrótowo opisany.W zakończeniu zwracam uwagę na znaczenie współpracy etnografa muzealnika w muzeum wielodziałowym z przedstawicielami innych nauk humanistycznych oraz na wpływ tego typu projektów na społeczność lokalną. Discovering local cultural heritage is one of the main tasks of regional museums. After the changes of the late twentieth century, it became possible to test and offer many previously unspoken aspects of the past and the present, including those related to minorities and multiculturalism. Since 2001, the Museum in Gliwice has been carrying out an original cycle on multiculturalism of the city and of the region. Within the cycle there have been launched the following projects: Gliwice Armenians (2001), Evangelicals in Gliwice (2003), The Jews of Gliwice (2005), Gliwice Kresowianie (pre-war population of the Eastern Poland) (2011), Schönwald – the Village of the Past (2013). These activities included research programs, exhibitions, publications, and also conferences, shows, meetings, etc. Each of these projects is briefly described. In conclusion, I want to emphasize the importance of cooperation of the museum ethnographer in the multi department museum with representatives of other humanities, and the impact of such projects on the local community.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Prywatne i społeczne muzea na Śląsku Cieszyńskim w kontekście tożsamości regionalnej

Początki muzealnictwa na Śląsku Cieszyńskim sięgają 1802 roku. Śledząc jego dzieje, można dostrzec, że funkcji popularyzatorskiej i edukacyjnej towarzyszył tu zawsze pierwiastek polityki i tożsamości kulturowej – ten ostatni uwzględniał zarówno kategorię „cywilizacji”, jak i specyfiki regionalnej. Dzisiejsze praktyki muzealno-kolekcjonerskie, w postaci izb regionalnych, szkolnych izb tradycji i historii, muzeów prywatnych czy parafialnych, można postrzegać jako oddolne strategie ochrony regionalnego dziedzictwa lub materialnych artefaktów odsyłających do przeszłości miejsca i lokalnej społeczności. Inicjatywy te są adresowane zarówno do mieszkańców, jak i do osób spoza regionu. W pierwszym przypadku można je rozpatrywać jako miejsca pamięci (lieux de mémoire) służące budowaniu oraz podtrzymywaniu tożsamości regionalnej. W drugim przypadku stają się jednym z narzędzi służących konstruowaniu kulturowej odrębności regionu ujmowanej w kategoriach doświadczenia turystycznego. The beginnings of museums in Cieszyn Silesia reach back to 1802. Tracing their history one can notice that their main popularizing and educative functions have always been accompanied by cultural identity dimension including civilizational and local singularities. Today’s practices of museums and collecting, in the form of, for example, regional or school chambers of tradition and history, and private, nongovernmental organizations or parochial museums, may be regarded as grass-roots strategies to protect the regional heritage and substantial artifacts that refer to the past of a place and local communities. These initiatives are addressed both to the inhabitants as well as to the people outside the region. The chambers may be considered to be memory places (lieux de mémoire) for building and supporting regional identity, while the latter, i.e. private and church museums, become one of the tools used to construct cultural distinctiveness of the region and tourist’s experience.

Czasopismo: Zbiór Wiadomości do Antropologii Muzealnej
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wprowadzenie: o kulturze pamięci w Europie Środkowej i Wschodniej

Introduction: On culture of memory in Central and Eastern EuropeThis issue of the Acta Baltico-Slavica, entitled “Bałtyckie i słowiańskie konteksty (nie) pamięci” (The Baltic and Slavic contexts of (non-)memory, vol. 42/2018), is devoted to interdisciplinary research on culture of memory, which – after Christoph Cornelißen – we understand as a formal notion superior to all possible forms of conscious memory of past events. This volume presents the state of research on memory from the perspective of two turning points in European history: 1918 and 1989. The events immediately following the fall of empires and the communist regime (including the rise of new states, shifts and modifications of state borders, international and ethnic conflicts, transformation of political and economic systems) not only changed the geopolitical map, but also exerted enormous influence on shaping identity and memory of Europeans and their historical and biographical narrations. Wprowadzenie: o kulturze pamięci w Europie Środkowej i WschodniejTegoroczny numer rocznika „Acta Baltico-Slavica” zatytułowany Bałtyckie i słowiańskie konteksty (nie)pamięci został poświęcony interdyscyplinarnym badaniom nad kulturą pamięci, którą rozumiemy zgodnie z definicją Ch. Cornelißena jako „formalne pojęcie nadrzędne dla wszelkich możliwych form świadomej pamięci człowieka o wydarzeniach historycznych, osobistościach i procesach, niezależnie od tego, czy są one natury estetycznej, politycznej czy poznawczej”. Celem niniejszego tomu jest przedstawienie stanu badań nad pamięcią z perspektywy dwóch szczególnie ważnych dla Europy cezur dziejowych: 1918 roku i 1989 roku. Wydarzenia, które nastąpiły bezpośrednio po upadku imperiów i reżimu komunistycznego (m.in. powstanie nowych państw, przesunięcia i zmiany granic, konflikty międzypaństwowe i narodowościowe, transformacja systemu politycznego i gospodarczego) nie tylko zmieniły mapę geopolityczną, ale także wywarły ogromny wpływ na kształtowanie się tożsamości i pamięci Europejczyków, ich narracji historycznych i biograficznych.

Czasopismo: Acta Baltico-Slavica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne