rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ poziomu C:N na wielkość emisji amoniaku z kompostowanych osadów ściekowych

W praktycznej realizacji kompostowania osadów ściekowych bardzo ważnym elementem technologii jest udział materiałów o dużej zawartości węgla (trocin, słomy, kory itp.). Wpływ dodatku tych materiałów nie polega tylko na uzyskaniu odpowiedniej, porowatej struktury pryzmy, ale ma bezpośrednie przełożenie na poziom ilościowego stosunku węgla organicznego (C) do azotu (N) w kompostowanych pryzmach. Wielu autorów wskazuje, że najlepszy stosunek C:N w procesie kompostowania wynosi między 20 a 30, natomiast węższy (poniżej 15) może prowadzić do nadmiernych strat azotu w wyniku emisji amoniaku. Tymczasem warunki ekonomiczne w kraju, a w szczególności wysoka cena słomy i odpadów drzewnych powoduje, że na kompostowniach próbuje się ograniczyć udział dodatków węglowych aby uniknąć nadmiernych kosztów. W konsekwencji prowadzić to może do bardzo silnego wzrostu emisji amoniaku. W pracy przedstawiono badania przebiegu kompostowania oraz emisji amoniaku z osadu ściekowego kompostowanego w mieszankach ze słomą i trocinami w udziale 75, 60, 45 i 30% suchej masy. Wykazano, że wraz ze spadkiem udziału osadu ściekowego rozszerza się stosunek węgla do azotu i malały straty N w wyniku emisji amoniaku.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania bezpieczeństwa - korzyści dla producenta maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego

W artykule przedstawiono zagadnienia związane z bezpieczeństwem maszyn i urządzeń. Ponadto określono wymagania, jakie stawia Dyrektywa Maszynowa dla wyrobu wprowadzanego na rynek. Następnie zaprezentowano różnice między deklaracją zgodności WE a oznakowaniem CE. Przedstawiono również obowiązki producentów oraz korzyści ze współpracy z akredytowanymi laboratoriami badawczymi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatku różnego rodzaju słomy na dynamikę procesu i wielkość emisji amoniaku z kompostowanych osadów ściekowych

Jednym z podstawowych materiałów stosowanych w czasie procesu kompostowania jest słoma. Spełnia ona rolę strukturotwórczą umożliwiając odpowiednie napowietrzanie wnętrza pryzmy, ale także jest źródłem węgla organicznego, niezbędnego w intensywnych procesach mikrobiologicznych przemian. Jest to szczególnie ważne gdyż osady ściekowe są odpadem o bardzo wysokiej zawartości azotu i niedostatku węgla. Tymczasem jednym z największych problemów w działających kompostowniach osadów ściekowych jest wysoka cena rynkowa słomy zbożowej utrzymująca się od kilku lat w Polsce, co utrudnia stosowanie dawek zalecanych przez specjalistów. Stąd celem niniejszej pracy jest zbadanie przydatności do kompostowania różnego rodzaju słomy w aspekcie dynamiki przebiegu procesu kompostowania oraz wielkości emisji gazowych amoniaku. W pracy przedstawiono wyniki badań przebiegu kompostowania oraz emisji amoniaku z osadu ściekowego kompostowanego w mieszankach ze słomą zbożową, kukurydzianą świeżą, wysuszoną oraz rzepakową, wraz z uzupełniającym dodatkiem trocin. Wykazano, że inne rodzaje słomy niż tradycyjnie używana słoma zbożowa nadają się do zastosowania w procesie kompostowania osadów ściekowych i ze względu na potencjalnie niższą cenę zakupu mogą być bardzo dobrą alternatywą.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Produkcja i rynek żywności ekologicznej w Polsce i Szwajcarii

Celem opracowania było przedstawienie produkcji oraz rynku żywności ekologicznej w Polsce na tle produkcji i rynku szwajcarskiego. Dobór państw miał charakter celowy. Wybrano Szwajcarię, ponieważ jest krajem, w którym od lat odnotowuje się jeden najwyższych udziałów gospodarstw i powierzchni upraw ekologicznych w Europie. W kraju tym od lat prowadzone są liczne działania wspierające rozwój rolnictwa i rynku żywności ekologicznej. Do ostatnio podejmowanych przez organizację Biosuisse należy opracowanie wizji "Bioland Schweiz", w ramach której marka ekologiczna Knospe została wzbogacona o symbol narodowy - flagę. Analiza rynku został przeprowadzona na podstawie danych z lat 2004-2009. Stwierdzono, że w badanym okresie w Polsce wzrosła liczba gospodarstw i powierzchni upraw ekologicznych, natomiast w Szwajcarii zaobserwowano nieznaczny spadek. W Szwajcarii wzrastały natomiast systematycznie obroty żywnością ekologiczną. Różna jest struktura sprzedaży żywności ekologicznej w wybranych krajach.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania nad możliwością niechemicznej ochrony rzepaku ozimego w Polsce

W artykule zawarto wyniki dotyczące weryfikacji hipotezy, że mikroorganizm Trichoderma asperellum jest konkurencyjny w stosunku do głównych patogenów chorobowych rzepaku. Oceniano występowanie suchej zgnilizny kapustnych na szyjce korzeniowej i na łodydze, występowanie alternariozy na liściach i łuszczynach oraz szarej pleśni na liściach. Potencjalny wpływ na rozwój oraz plonowanie traktowanych roślin również był oceniany. W doświadczeniach zastosowano również azadyrachtynę w celu ograniczenia szkodliwości słodyszka rzepakowego. Badania prowadzono w systemie poletkowym przez dwa lata. W artykule prezentowane są wyniki skuteczności zabiegów nalistnych wykonanych na plantacji rzepaku ozimego (odm. Monolit), które wykonano w fazie rozwojowej roślin BBCH 61 i BBCH 67. Zastosowano produkt handlowy - stymulator wzrostu oparty na sporach grzyba Trichoderma asperellum. Zastosowanie zabiegów spowodowało zwiększenie masy tysiąca nasion. Stymulator wzrostu stosowany w dawce 200g ź ha-1 wpłynął także na ograniczenie objawów suchej zgnilizny kapustnych na łodydze oraz alternariozy na łuszczynach i szarej pleśni na liściach. Zastosowanie większej liczby zabiegów może spowodować zwiększenie efektywności ochronnej oraz stymulującej rozwój roślin. Skuteczność owadobójcza azadyrachtyny była niewystarczająca.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja technologii doglebowej aplikacji preparatów biologicznych EM

W celu prawidłowego wprowadzenia preparatu EM do gleby, niezbędne jest opracowanie technologii uprawy roli z równoczesną doglebową aplikacją szczepionki. Zaproponowano trzy rozwiązania techniczne: aplikację przed elementami uprawowymi, za elementami uprawowymi i aplikację podczas wysiewu nasion.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena plonowania kukurydzy uprawianej system em ekologicznym w zależności od sposobu pielęgnacji i dawki nawożenia organicznego

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2009-2010 w gospodarstwie ekologicznym (RZD Grabów) metodą podbloków skrzyżowanych. Czynnikiem I rzędu były dawki obornika kompostowanego - 20 i 40 t/ha, czynnikiem II rzędu - sposoby pielęgnacji: A - kontrola - bez zwalczania chwastów, B - pielnik szczotkowy 3 razy, C - opielacz 3 razy, D - pielnik szczotkowy 2 razy oraz obsypnik 1 raz. W roku o większej ilości opadów( w lipcu) dwukrotne zastosowanie pielnika szczotkowego i obsypnika umożliwiło uzyskanie największych plonów świeżej i suchej masy kukurydzy. W takich warunkach wilgotnościowych plony suchej masy kukurydzy pielęgnowanej mechanicznie były o 37% większe niż na obiekcie kontrolnym. Na obiekcie, na którym nie stosowano zabiegów zwalczających chwasty plony suchej masy kukurydzy nawożonej dawką 20 t/ha były mniejsze o około 19% niż nawożonej dawką 40 t/ha, a na obiektach, gdzie stosowano mechaniczne zabiegi pielęgnacyjne, różnice te były mniejsze i wynosiły od 7% do 11%. Zawartość suchej masy w całych roślinach kukurydzy była mało różnicowana zastosowanym poziomem nawożenia organicznego, jak również sposobem pielęgnacji. Nieco mniej suchej masy, niezależnie od dawki kompostu zawierały rośliny, do pielęgnacji których zastosowano 3-krotnie opielacz. Zwiększenie nawożenia organicznego z 20 do 40 t/ha powodowało znaczny wzrost udziału kolby w roślinie kukurydzy. W warunkach ograniczonej ilości opadów w lipcu plonowanie kukurydzy na obiektach, na których stosowano mechaniczne zabiegi zwalczające chwasty było większe o około 55% niż na obiekcie kontrolnym, ale mało zróżnicowane w zależności od sposobu pielęgnacji. Na obiekcie bez zwalczania chwastów plonowanie kukurydzy nawożonej dawką 20 t/ha było podobne jak nawożonej dawką 40 t/ha. Na obiektach gdzie stosowano mechaniczne zabiegi pielęgnacyjne różnice te były nieco większe i wynosiły średnio około 4%. W takich warunkach pogodowych mniej suchej masy (o około 7%) zawierały rośliny, do pielęgnacji których nie zastosowano zabiegów mechanicznych w porównaniu do roślin pielęgnowanych mechanicznie. Zróżnicowane nawożenie organiczne miało niewielki wpływ na strukturę rośliny. Niezależnie od przebegu warunków atmosferycznych w okresie wegetacji na obiekcie kontrolnym kolba stanowiła znacznie mniejszy udział niż na obiektach, na których zwalczano chwasty mechaniczne. Zawartość suchej masy w kolbach kukurydzy była znacznie większa niż w całych roślinach. Udział ziarniaków w kolbie na obiekcie, na którym nie ograniczano występowania chwastów był około o 20% mniejszy niż w łanie pielęgnowanym mechanicznie. Zróżnicowane zabiegi mechaniczne ograniczające występowanie chwastów oraz dawki nawożenia organicznego miały stosunkowo niewielki wpływ na kształtowanie się struktury kolby.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Różeniec górski - porównanie uprawy w systemie konwencjonalnym i ekologicznym

Prowadzono porównawcze badania dotyczące możliwości uprawy różeńca górskiego w dwóch systemach: konwencjonalnym i ekologicznym. Oceniano w nich wielkość plonu oraz jego jakość (procentową zawartość substancji biologicznie czynnych). Stwierdzono, że ekologiczny system uprawy pozwala na uzyskiwanie efektów porównywalnych do uzyskiwanych w systemie konwencjonalnym.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ciśnieniowa aglomeracja materiałów roślinnych – innowacje technologiczno–techniczne. Część 2. Układ dozujący, mieszająco-granulujący

Celem pracy było przedstawienie nowatorskich rozwiązań w procesie wytwarzania granulatu (peletu) i brykietów z materiałów pochodzenia roślinnego. Złożoność i różnorodność zagadnień występujących podczas granulowania (peletowania), brykietowania, sprawia, że innowacje techniczno-technologiczne polegają na rozwiązywaniu szczegółów procesowych z jednoczesną modernizacją układów roboczych urządzeń granulująco-brykietujacych. W artykule przedstawiono nowatorskie rozwiązanie układu dozującego, który zapewnia równomierne podawanie materiału pod rolki w układzie roboczym matryca–rolki zagęszczające. Przedstawiono również nowatorski układ mieszający materiał przed podaniem go do układu dozującego. Budowa układu pozwala na jednoczesną realizację zarówno operacji mieszania, jak i bezciśnieniowego granulowania pylistych frakcji przetwarzanego materiału.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przepływ cieczy wewnątrz instalacji opryskiwacza w aspekcie aplikacji pożytecznych organizmów

W instalacjach opryskiwaczy, podczas aplikacji biologicznych środków ochrony roślin, powstają straty pożytecznych organizmów. Straty wzrastają wraz ze wzrostem liczby przepływów cieczy wewnątrz instalacji opryskiwacza. Wyznaczono modele matematyczne do obliczania liczby cykli przepływów. Za pomocą tych modeli wykonano analizy wpływu pojemności cieczy w zbiorniku, wydajności pompy opryskiwacza oraz natężenia wypływu cieczy z opryskiwacza na ilość cykli krążenia cieczy wewnątrz układu hydraulicznego opryskiwacza.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przydatność gatunków i odmian warzyw do uprawy ekologicznej

Rozwój rolnictwa ekologicznego wspierany przez UE od wielu lat, jest także wpisany w Polsce do Programu Rozwoju Ob-szarów Wiejskich na lata 2007-2013. Ograniczenia w stosowaniu nawozów mineralnych i środków ochrony roślin w produkcji ekologicznej sprawiają, że wymagania w stosunku do odmian są większe niż w tradycyjnych metodach uprawy. Od-powiedni dobór odmian uważany jest za jedną z najłatwiejszych i najskuteczniejszych metod ograniczenia ryzyka uprawy i porażenia roślin przez choroby i szkodniki. Celem prowadzonych badań w latach 2008 - 2010 było wytypowanie gatun-ków i odmian warzyw dyniowatych i korzeniowych najlepiej nadających się do uprawy ekologicznej. W doborze gatunków i odmian uwzględniano wartość gospodarczą gatunku, zainteresowanie rynku, wczesność, wymagania nawozowe, wrażli-wość na zachwaszczenie i odporność na choroby i szkodniki. Ogórek, cukinię, dynię i seler uprawiano na przyoranej jesie-nią koniczynie czerwonej, a marchew po pszenicy ozimej. Wiosną stosowano nawożenie kompostem (20-25 t/ha) lub suchym nawozem kurzym (3 t/ha). Nowe odmiany ogórka (Odys F1, Rodos F1, Kronos F1, Tymon F1), odporne lub tolerancyjne w stosunku do mączniaka rzekomego, zapewniały wysoki i dobrej jakości plon. Najlepsze do uprawy ekologicznej były od-miany cukinii wiążące dużą liczbę owoców i wykazujące mniejszą wrażliwość na mączniaka właściwego (Atena F1, Lajko-nik, Soraya). Najplenniejszymi odmianami dyni o małych owocach i intensywnej barwie miąższu były Karowita, Justynka i Uchiki Kuri (typ Hokkaido). Plon marchwi w uprawie ekologicznej był o około 19% niższy niż w uprawie konwencjonalnej. Odmiany holenderskie (Komarno F1, Joba) dały wyższy plon i miały lepszą barwę miąższu korzenia, niż stare odmiany pol-skie (Perfekcja, Regulska). Uprawa koniczny czerwonej w przedplonie i nawożenie kompostem zapewniło odpowiednią dla uprawy selera dostępność składników pokarmowych w glebie. Odmiana Diamant dała wyższy plon korzeni lepszej jakości niż odmiana Edward.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Preparaty NeemAzal-T/S i Madex SC w zwalczaniu owocówki jabłkóweczki Laspeyresia pomonella

W latach 2009-2010 badano skuteczność preparatów NeemAzal-T/S (ekstrakt z nasion miodli indyjskiej, Azadirachta indica (L.) i Madex SC (preparat wirusowy) w zwalczaniu owocówki jabłkóweczki na jabłoni. Pierwszy z preparatów użyto w dawce 3,5 l/ha, drugi w dawce 0,25 l/ha. Stosowano również mieszaninę tych preparatów w wymienionych dawkach lub w dawkach o połowę niższych. Zabiegi wykonywano dwukrotnie w sezonie przeciwko I pokoleniu szkodnika. Doświadczenia wykonano na jabłoni odmiany 'Topaz' i 'Pinova'. Uzyskane wyniki wskazują, że przy użyciu testowanych preparatów możliwe jest ograniczenie strat powodowanych przez gąsienice owocówki jabłkóweczki. Lepsze wyniki zwalczania tego szkodnika uzyskano na poletkach traktowanych mieszaniną badanych środków, aniżeli po oddzielnym stosowaniu tych preparatów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Szkodniki utrudniające produkcję drzewek śliwy w szkółce prowadzonej metodami ekologicznymi

Występowanie i nasilenie szkodliwych owadów i roztoczy określano w latach 2008-2010.  Obserwacje prowadzono w szkółce doświadczalnej zlokalizowanej na terenie Ekologicznego Sadu Doświadczalnego Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Nowym Dworze Parceli koło Skierniewic. Szkodnikami utrudniającymi rokrocznie produkcję śliwy i ałyczy były pordzewiacz śliwowy (Vasates fockeui), mszyce (Aphidoidea), wciornastki (Thripidae) i pryszczarki (Cecidomyiidae). W mniejszym nasileniu występowały gąsienice zwójkowatych (Tortricidae) i chrząszcze naliściaków (Phyllobius sp) oraz przędziorki (Tetranychidae).

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Produkcyjność mieszanek pastwiskowych z udziałem roślin motylkowatych w ekologicznym systemie gospodarowania

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2007-2009 na glebie płowej, zaliczonej do kompleksu żytniego bardzo dobrego, metodą długich pasów z lustrzanym odbiciem obiektów, z uwzględnieniem dwóch czynników. Celem podjętych badań była ocena produkcyjności mieszanek pastwiskowych na trwałym użytku zielonym odnowionym metodą pełnej uprawy o różnym udziale komponentów na tle zróżnicowanego nawożenia organicznego. Udział nasion roślin motylkowatych (koniczyna biała, czerwona i białoróżowa) w mieszance wynosił: 20, 35, 50%, resztę stanowiły trawy (życica wielokwiatowa, życica trwała, kostrzewa łąkowa, kostrzewa czerwona, wiechlina łąkowa, kupkówka pospolita). Zastosowano trzy poziomy nawożenia obornikiem: 5, 10, 15 tźha-1. W kolejnych latach mieszanki użytkowano zmiennie, przy zastosowaniu kośnopastwiskowego i pastwiskowo-kośnego sposobu użytkowania runi. Najwyższe łączne plony suchej masy uzyskano z mieszanek z 20% udziałem roślin motylkowatych przy wysiewie, przy czym istotne różnice zanotowano tylko w drugim roku pełnego użytkowania i w plonach łącznych. Wykazano, że zróżnicowane nawożenie organiczne istotnie wpływało na wielkość uzyskanych plonów suchej masy mieszanki motylkowato-trawiastej. Zwiększenie ilości zastosowanego nawożenia powodowało wzrost wydajności mieszanek. Najwyższe łączne plony suchej masy uzyskano z mieszanek z 20% udziałem roślin motylkowatych, przy zastosowanej dawce kompostowanego obornika wynoszącej 15 tźha-1. Zróżnicowanie plonu białka pomiędzy badanymi mieszankami zależne było głównie od dawki nawożenia obornikiem. W systemie kośno-pastwiskowym największy plon białka ogólnego uzyskano przy nawożeniu dawką obornika 15 tźha-1, natomiast przy pastwiskowo-kośnym sposobie użytkowania przy nawożeniu dawką 10 i 15 tźha-1

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bilans fosforu i potasu w wybranych gospodarstwach rolnych gmin Góra, Krzemieniewo i Osieczna

Praca przedstawia bilans fosforu i potasu w 78 wybranych gospodarstwach rolnych trzech gmin regionu leszczyńskiego. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono dodatni bilans fosforu w 74 gospodarstwach, co stanowiło 94,9% ogółu gospodarstw. W 30 gospodarstwach (38,5% ogółu) dodatnie saldo bilansowe składnika przekraczało 30 kg P2O5/ha UR. W przypadku potasu dodatnia różnica bilansowa miała miejsce w 64 badanych gospodarstwach (82,1% ogółu gospodarstw). W 28 gospodarstwach (35,9%) była ona większa niż 30 kg K20 /ha UR. Spośród uprawianych roślin największą dodatnią różnicę bilansową fosforu stwierdzono w uprawie buraków pastewnych, ziemniaków, kukurydzy silosowej i rzepaku ozimego. Najwyższe wartości dodatnie bilansu potasu wykazano w uprawie pszenżyta ozimego, pszenicy ozimej, jęczmienia ozimego i jarego oraz rzepaku ozimego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Możliwości uprawy i ochrony jabłoni przed chorobami w sadach ekologicznych

W latach 2005-2010 prowadzono w sadzie ekologicznym Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa (obecnie Instytut Ogrodnictwa) w Skierniewicach badania nad wzrostem, plonowaniem i występowaniem chorób na drzewach 8 odmian jabłoni genetycznie odpornych na parcha jabłoni ('Gold Milenium', 'Free Redstar', 'Melfree', 'Rajka', 'Enterprise', 'Rewena', 'Rubinola' i 'Topaz`) oraz 5 charakteryzujących się mniejszą podatnością na tę chorobę ('Delbard Jubile', 'Ligolina', 'Pinova', 'Piros', 'Szampion'). Stwierdzono, że pod względem cech produkcyjnych najlepsze okazały się odmiany parchoodporne (oprócz 'Rubinola' i 'Enterprise') oraz odmiany 'Ligolina' i 'Delbard Jubile'. Badania wykazały, że przy użyciu aktualnie dozwolonych w uprawach ekologicznych metod i środków ochrony nasilenie parcha jabłoni (Venturia inaequalis) i mączniaka jabłoni (Podosphaera leucotricha) było na niskim, zadowalającym poziomie. Najbardziej podatna na parcha jabłoni była odmiana 'Szampion', a na mączniaka jabłoni 'Ligolina'. W 2010 roku po raz pierwszy wystąpiły objawy parcha na liściach parchoodpornych odmian 'Enterprise', 'Rubinola', 'Topaz' i 'Free Redstar' zawierających gen Vf. W czwartym roku od założenia sadu wystąpiła brudna plamistość jabłek (Gloeodes pomigena) - choroba typowa dla sadów ekologicznych. Na przechowywanych jabłkach odmian 'Topaz' i 'Pinova' największe straty powodowała gorzka zgnilizna jabłek (Pezicula spp.).

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Stan urządzeń melioracyjnych oraz potrzeby ich konserwacji warunkiem optymalizacji gospodarowania wodą w rolnictwie na przykładzie Wielkopolski

Celem pracy była analiza aktualnego stanu urządzeń i systemów melioracyjnych oraz potrzeb ich konserwacji, jako podstawy do minimalizowania strat w plonach, powodowanych występowaniem okresowych nadmiarów wody, a także jej niedoborów. Praca została oparta o wyniki własnych wieloletnich badań i obserwacji terenowych związanych z gospodarowaniem wodą w rolnictwie oraz danych statystycznych z regionu Wielkopolski. Stopień zaspokojenia potrzeb w urządzenia melioracyjne jest w Wielkopolsce wysoki i wynosi ponad 80%. Jednak środki finansowe przeznaczane na ich utrzymanie pozwoliły w latach 2005-2010 na objęcie coroczną konserwacją zaledwie od 24 do 55% długości ewidencyjnej liniowych urządzeń melioracji podstawowych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Szacowanie spadku przeżywalności owadobójczych nicieni w instalacji opryskiwacza

Straty owadobójczych nicieni występujące w instalacji opryskiwacza osłabiają skuteczność zawierających je biologicznych środków ochrony roślin w zwalczaniu szkodników. Wyznaczono równanie regresji opisujące przeżywalność owadobójczych nicieni Steinernema feltiae w zbiorniku opryskiwacza. Za pomocą matematycznych formuł oszacowano zmiany wartości przeżywalności względnej nicieni w zależności od ciśnienia cieczy, wydajności pompy i natężenia wypływu cieczy z opryskiwacza.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Występowanie chorób grzybowych na liściach wierzby krzewiastej (Salix sp.) w zależności od wieku roślin

W latach 2006-2007 badano występowanie chorób liści wierzby uprawianej w Zabierzowie Bocheńskim koło Niepołomic na plantacji obejmującej nasadzenia roślin w różnym wieku (5, 4, 2 lata). Stwierdzono, że w największym nasileniu na liściach występowały rdza i plamistość. Bardziej porażane były krzewy starsze. Ze względu na zagrożenie przez choroby konieczne jest monitorowanie produkcyjnych plantacji wierzby.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport