rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Elementy teorii masowej obsługi w organizacji stacji przeładunkowych odpadów komunalnych

W artykule przedstawiono najistotniejsze zagadnienia dotyczące
teorii masowej obsługi (teorii kolejek) przydatne w organizowaniu stacji
przeładunkowych odpadów komunalnych. W nowoczesnej gospodarce
odpadami stacje przeładunkowe (miejsce tymczasowego składowania
odpadów) stanowią ważne zagadnienie, mając wpływ na sposób wywozu
odpadów na dalsze odległości i przy mniejszych kosztach. Wszystkie
elementy składowe stacji przeładunkowej są z sobą wzajemnie powiązane
przez proces technologiczny.
Celem pracy jest wskazanie na możliwość wykorzystania teorii
kolejek jako narzędzia usprawniającego pracę na terenie stacji przeładunkowej.
Dla zilustrowania zagadnienia przeanalizowano przykład
występujących kolejek na terenie stacji przeładunkowej. Do obliczeń
przyjęto hipotetyczne dane wejściowe. W artykule przedstawiono także
najistotniejsze pojęcia związane ze stacjami przeładunkowymi oraz zarys
teorii kolejek w wymiarze użytecznym w organizowaniu pracy stacji
przeładunkowych odpadów komunalnych.
Do założeń projektowych przyjęto następujące dane wyjściowe
złożone głównie z ilości odpadów w kolejnych latach eksploatacji stacji
przeładunkowej (15–20 lat), średnich generowanych odpadów
(kg/osoba/dzień), powierzchni terenu obsługiwanego przez stację (ilość
mieszkańców), średniej stopy generowania odpadów (tona/dzień),
a następnie dane związane z bieżącą pracą stacji jak: średniej stopy generowania
odpadów (7 dni/tydzień), średniej stopy odprowadzania odpadów
(6 dni/tydzień), ilości dni ze szczytowym obciążeniem, projektowaną
przepustowość dni szczytowych (tony/dzień), zatrudnienie
w godzinach szczytowych oraz projektowaną przepustowość w godzinach
szczytowych (tony/godz.). Powyższe parametry dotyczą odpadów komunalnych, ich ilości
oraz nierównomierności dostaw w ciągu dni tygodnia i godzin szczytowych.
Z tymi problemami wiąże się dobór sprzętu realizującego zadania
stacji (np. sprzęt transportowy, sprzęt technologiczny, potrzebne powierzchnie
technologiczne itp.).
Przy zastosowaniu teorii kolejek można zrównoważyć pracę tych
składowych w jeden ciąg technologiczny. Prześledzono początkowy etap
tego ciągu, czyli pierwsze miejsce tworzenia się kolejek (kolejka przed
wagą samochodową). Dla pełnej analizy zagadnienia rozważono trzy
warianty modeli kolejek (z jednym lub wieloma kanałami obsługi oraz
z jednym lub wieloma strumieniami wejść).
Po przeanalizowaniu wariantów najlepszym rozwiązaniem ze
względu na długość kolejki oraz czas oczekiwania w kolejce okazał się
wariant z wielokanałowym systemem obsługi (jednym strumieniem
zgłoszeń oraz dwoma kanałami obsługi).
Przedstawione w pracy modele kolejek (jednokanałowy i wielokanałowy)
mogą zostać wykorzystane (przy zastosowaniu zaproponowanych
w pracy wzorów) w organizowaniu stacji przeładunkowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena potrzeb i efektów deszczowania rzepaku ozimego w rejonie Bydgoszczy

W pracy przedstawiono wyniki czteroletniego (2007/08-2010/11) doświadczenia
polowego z deszczowaniem rzepaku ozimego odmiany ‘Californium’ przeprowadzonego
w warunkach gleby lekkiej, w stacji badawczej Mochełek Wydziału
Rolnictwa i Biotechnologii UTP koło Bydgoszczy.
W kolejnych latach wiosennej wegetacji rzepaku ozimego wystąpiły niejednakowe
potrzeby nawadniania, najczęściej przypadając w maju i czerwcu. Zastosowano
średnio 102,5 mm wody, a sezonowa dawka wahała się od 55 mm w
2009 roku do 150 mm w 2008 roku. Najczęściej, w trzech latach na cztery, potrzeby
deszczowania rzepaku ozimego występowały na przełomie kwietnia i maja
oraz maja i czerwca.
Średnio w latach badań rzepak plonował na poziomie 4,19 t.ha-1, ale w kolejnych
latach był niestabilny, najmniejszy plon 2,99 zebrano w 2011 r., a największy
5,45 t.ha-1 w 2009. Zastosowane deszczowania spowodowało zwiększenie
plonu nasion średnio o 1,36 t.ha-1(29.3%). Największy przyrost plonu pod
wpływem deszczowania (2,00 t.ha-1) uzyskano w 2011 r., przy zastosowaniu
130 mm dawki wody. Największą efektywność rozdeszczowania 1 mm wody
(19,6 kg nasion) uzyskano w roku 2009, stosując 55 mm dawkę wody.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wskaźniki oceny suszy stosowane w Polsce i na świecie

W literaturze światowej i polskiej znaleźć można wiele charakterystyk oraz
wskaźników opisu suszy i innych mówiących o potrzebach wodnych. Ich zastosowanie
zależy głównie od celu oraz dostępności danych. Przedstawiane są one w
różnych skalach przestrzennych i czasowych, od skali regionalnej do globalnej.
Często służą one do podejmowania decyzji w rolnictwie i gospodarce. Takie zastosowanie
narzuca podejście metodyczne tzn. otrzymane wyniki powinny być porównywalne
dla różnych obszarów. W związku z powyższym wskaźniki suszy
najczęściej wyrażone są jako pojedyncza wartość odnoszona do wybranego obszaru,
czy zlewni. Niektóre wskaźniki, najprostsze do określenia, mówią o różnicy
sumy opadu z analizowanego przedziału czasowego i norm ustalonych ma podstawie
materiału historycznego. Inne wykorzystują więcej informacji np. o temperaturze,
pokrywie śnieżnej, zasilaniu wodami powierzchniowymi i podziemnymi
itp. Mimo, że trudno ocenić, który wskaźnik jest najlepszy, dla każdego obszaru
można znaleźć taki, który lepiej opisuje dane warunki przyrodnicze i klimatyczne.
W pracy zamieszczono przegląd wskaźników opisu suszy szeroko stosowanych na
świecie i w Polsce oraz przedstawiono wyniki zastosowania wybranych wskaźników
dla obszaru zlewni Nysy Kłodzkiej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ wody uzdatnionej magnetycznie na kiełkowanie i początkowy wzrost wybranych gatunków roślin

Ścisłe doświadczenie laboratoryjne przeprowadzono w roku 2006. Składało
się ono z serii badań mających na celu określenie wpływu, jaki wywiera woda
poddana obróbce magnetycznej na kiełkowanie i wzrost badanych roślin. Testowanymi
roślinami były: Kolendra siewna Coriandrum sativum, Szałwia lekarska
Salvia officinalis, Fasola zwyczajna Phaseolus vulgaris, Ogórek gruntowy Cucumis
dativus. Wszystkie etapy doświadczenia zostały przeprowadzone w kiełkownikach,
gdzie podłożem były dwie warstwy bibuły wolnej od zanieczyszczeń. Poszczególne
rośliny badano według schematu: trzy powtórzenia po 50 nasion dla
obiektu kontrolnego oraz dla obiektu, w którym zastosowano wodę poddaną działaniu
pola magnetycznego. Aby uzyskać efekt „namagnetyzowania” wody wykorzystano
magnetyzer składający się z kilku sekcji. W skład jednej sekcji wchodzi
namagnesowany osiowo pierścieniowy magnes z ferrytu baru oraz pierścieniowy
stalowy biegun. Generowane przez magnesy strumienie magnetyczne po wniknięciu
do bieguna zmieniają kierunek z osiowego na promieniowy [www.crylomag.
com.pl]. Użyta w doświadczeniu wersja magnetyzera to model bez kołnierza o następujących
parametrach: ciśnieniu roboczym 0,6 MPa, średnim przepływie wody
2,25 m3·h-1, wartości indukcji 0,30 T. Efekt magnetycznego uzdatnienia wody
uzyskano poprzez jednokrotne przepuszczenie medium przez magnetyzer.
Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu wody uzdatnionej
magnetycznie na kinetykę kiełkowania i początkowy wzrost wybranych gatunków roślin.
Rodzaj zastosowanej wody nie miał istotnego wpływu na procent skiełkowanych
nasion, zaobserwowano wpływ wody magnetyzowanej na wzrost siewek roślin.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena wpływu zmian klimatycznych i suszy atmosferycznej na wilgotność gleb

W artykule przeprowadzono analizę przebiegu zmian wilgotności
gleby wynikających ze zmian intensywności opadów burzowych oraz
przebiegu procesu kształtowania się suszy glebowej. Obliczenia przeprowadzono
za pomocą uproszczonego modelu infiltracji nieustalonej – tzw.
modelu tłokowego. Jest on dogodny szczególnie do symulacji zmian wilgotności
gleb i przebiegu infiltracji do płytkich wód gruntowych. Na przykładzie
konkretnego gruntu przedstawiono analizę wpływu czasu trwania
opadu o zadanej wysokości dobowej na uwilgotnienie gleby, wielkość
spływu powierzchniowego i intensywność zasilania wód gruntowych.
W oparciu o wyniki tej analizy przedyskutowano oddziaływanie zmian
klimatu, przejawiających się wzrostem częstotliwości występowania opadów
o zadanych natężeniach. Drugi przykład przedstawia obliczenie przebiegu
zmian wilgotności gleby w okresie bezopadowym, uwzględniające
zachodzące równocześnie zmiany intensywności transpiracji. Pozwoliło
to na ocenę wpływu suszy na stan ekosystemów wilgociolubnych, występujących
na glebach bielicowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Próba porównania potrzeb nawadniania szkółek leśnych w latach 2000–2009 w okolicach Bydgoszczy, Chojnic i Torunia

W pracy porównano potrzeby nawadniania szkółek leśnych na glebie
piaszczystej w latach 2000–2009 w rejonie Bydgoszczy, Chojnic i Torunia.
Stwierdzono, że zużycie wody z warstwy gleby o kontrolowanym uwilgotnieniu
było w okresie wegetacji (IV–IX) najwyższe w okolicy Torunia (524 mm), niższe
w okolicy Bydgoszczy (504 mm), a najniższe w rejonie Chojnic (498 mm). Najwyższe
miesięczne zużycie wody na transpirację roślin i parowanie terenowe
stwierdzono w lipcu. Wskaźnik ten był najwyższy w Toruniu (126 mm), niższy
w Bydgoszczy (121 mm), a najniższy w Chojnicach (116 mm). Sezonowe potrzeby
nawadniania szkółki były najniższe w rejonie Chojnic (116 mm), wyższe
w rejonie Torunia (170 mm), a najwyższe – w rejonie Bydgoszczy (183 mm).
Największe miesięczne potrzeby nawadniania, średnio w badanym dziesięcioleciu,
wystąpiły w czerwcu, a najmniejsze we wrześniu. Wykazywały one jednak bardzo
dużą zmienność w konkretnych latach. Zakładając równomierny rozkład czasowy
opadów w danym miesiącu, potrzeby nawadniania nie wystąpiłyby w 18 miesiącach
(na 60 rozpatrywanych) – w rejonie Chojnic oraz – odpowiednio – w 13 miesiącach
w rejonie Bydgoszczy i 10 miesiącach w rejonie Torunia.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zastosowanie metody trójkąta do obliczenia objętości wód infiltracyjnych i przypadkowych w kanalizacji sanitarnej

Celem badań było wykorzystanie metody trójkąta do obliczenia
objętości wód infiltracyjnych i przypadkowych dopływających do kanalizacji
sanitarnej, funkcjonującej w powiecie krakowskim (województwo
małopolskie). Analizowana kanalizacja, o długości 10 km, wykonana jest
z rur kamionkowych o średnicach 200, 250 i 300 mm. Wody infiltracyjne
i przypadkowe, nazywane także wodami obcymi wpływają niekorzystnie
na funkcjonowanie kanalizacji oraz oczyszczalni ścieków, co w konsekwencji
może przekładać się na zanieczyszczenie wód odbiornika. Ich ilość
w dopływach do kanalizacji powinna być szacowana za pomocą dostępnych
metod obliczeniowych, a przyczyny występowania na bieżąco eliminowane.
Przeprowadzone badania wykazały alarmujące objętości wód obcych
dopływających do analizowanej kanalizacji, w roku 2010 stanowiły
one 41,1%, w roku 2011 – 28,7%, a w roku 2012 – 23,4% łącznej rocznej
objętości wód zanieczyszczonych. Objętość wód infiltracyjnych i przypadkowych
dopływająca do badanej kanalizacji uzależniona była przede
wszystkim od częstości występowania opadów, natomiast w mniejszym
stopniu od ich sumy rocznej. Główną przyczyną dopływu wód przypadkowych
do analizowanego systemu kanalizacyjnego, ustaloną na podstawie
wizji terenowych oraz przeprowadzonych przez przedsiębiorstwo wodociągowe
testów dymnych, są nielegalne podłączenia do przykanalików
ściekowych wylotów rynien dachowych lub wpustów podwórzowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pomiary satelitarne w systemach sterowania maszynami budowlanymi

W ostatnich latach nastąpił istotny wzrost zaangażowania w prace związane
z rozbudową i modernizacją infrastruktury komunikacyjnej w Polsce. W przypadku
transportu drogowego w coraz większym stopniu w obsłudze inwestycji stosowana
jest automatyzacja procesu budowy. Powszechnie stosowane są systemy
sterowania maszynami budowlanymi, które generalnie ograniczają udział geodety
w pracach realizacyjnych na placu budowy.
W pracy scharakteryzowano rodzaje systemów sterowania maszynami budowlanymi,
przedstawiono wykorzystywane rodzaje sensorów oraz ich zastosowanie
związane z maszynami, na których są montowane. Przedstawione zostały
aspekty technologiczne geodezyjnej obsługi inwestycji drogowej bazujące na pomiarach
satelitarnych: statycznych opracowywanych w post-processingu, kinematycznych
w czasie rzeczywistym RTK GPS oraz najpopularniejszych aktualnie
sieciowych pomiarów kinematycznych w czasie rzeczywistym Real Time
Network.
O zakresie wykorzystania pomiarów satelitarnych w systemach sterowania
maszynami budowlanymi decyduje możliwa do osiągnięcia dokładność i niezawodność wyznaczanej pozycji. Ze względu na ruch maszyny budowlanej szczególnie
istotnego znaczenia nabiera analiza wpływu latencji wyznaczanej pozycji
organu roboczego maszyny z pomiarów satelitarnych w czasie rzeczywistym na
dokładność prowadzonych prac budowlanych. Zagadnienia te zostały ujęte w pracy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uwarunkowania termiczne wegetacji winorośli na obszarze południowo-wschodniej Polski

W pracy scharakteryzowane zostały warunki termiczne wegetacji winorośli
na obszarze południowo-wschodniej Polski. Na podstawie danych meteorologicznych
z 5 stacji pomiarowych z lat 1971-2000 i 1991-2000 dokonano oceny tendencji
przebiegu wybranych meteorologicznych wskaźników kompleksowych. Jako
wskaźnik oceny warunków wegetacji przyjęto daty początku i końca oraz czasu
trwania okresów termicznych ważnych dla wegetacji winorośli. Przeanalizowano
również wartości sum temperatur aktywnych powyżej 8 i 10ºC oraz wskaźnik LTI
(latitude – temperature index) w ostatnim trzydziestoleciu XX wieku.
Charakterystyczną cechą klimatu Polski, którą można zaobserwować
zwłaszcza w dwóch ostatnich dekadach XX wieku jest wyraźny wzrost średniej
rocznej temperatury powietrza (około 0,3°C na dekadę). Konsekwencją współczesnych
zmian klimatu jest postępujące skracanie się charakterystycznych dla Polski
okresów przejściowych. Wydłużeniu ulegają ciepłe pory roku, które zaczynają się
wcześniej. Skracania się okres termicznej zimy, która rozpoczyna się wcześniej
i charakteryzuje łagodniejszym przebiegiem. Jednocześnie obserwowane jest duże
zróżnicowanie dat początku okresu gospodarczego i wegetacyjnego. Dotychczasowe
ocieplenie klimatu zaznacza się również we wzrostowym trendzie sum temperatur
aktywnych o wartości 8 i 10ºC oraz wskaźnika LTI (latitude – temperature
index).
Zachodzące zmiany umożliwiają ponowne wprowadzenie uprawy winorośli
na obszarze Polski. Do tej tradycji powraca się na Dolnym Śląsku i Wielkopolsce
– regionach najcieplejszych w kraju oraz na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.
Na podstawie przebiegu sum temperatur aktywnych (STA) wykazano, że
możliwa jest uprawa odmian bardzo wczesnych i wczesnych winorośli. Tak więc
panujące warunki są wystarczające dla uprawy roślin o większych wymaganiach świetlnych i cieplnych, których przykładem jest winorośl. Dodatkowo stwarza to
możliwość rozwoju terenów w tym obszarze Polski, ponieważ uprawa winorośli
oraz produkcja i degustacja win może być jedną z atrakcji gospodarstw agroturystycznych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przestrzenne zróżnicowanie jakości gleb powiatu dąbrowskiego

Jakość gleb należy do najważniejszych czynników wpływających
na poziom możliwych do uzyskania plonów w rolnictwie. Przez to jest
istotnym elementem kształtującym dochodowość produkcji rolniczej na
danym obszarze. Znajomość przestrzennego zróżnicowania bonitacji gleb
na obszarach poszczególnych obrębów czy gmin ma wpływ na proces
planowania rozwoju obszarów rolniczych. Element ten stanowi również
ważną informację w procesie programowania prac scaleniowych, które
to działanie odbywa się na poziomie samorządu wojewódzkiego. Dane
te charakteryzują się bardzo długim okresem przydatności do wykorzystania,
z uwagi na niewielką ilość zmian dotyczących klasyfikacji gruntów
wprowadzanych do operatu ewidencyjnego, mających najczęściej
charakter jednostkowy.
Artykuł prezentuje wyniki analizy mającej na celu przedstawienie
zróżnicowania przeciętnej bonitacji gruntów w poszczególnych
obrębach powiatu dąbrowskiego, położonego w północno-
-wschodniej części województwa małopolskiego. Jako źródło danych
wykorzystano dane z operatu ewidencji gruntów i budynków pozyskane
dla wszystkich obrębów wchodzących w skład powiatu. Wyniki
przedstawiono zarówno w formie tabelarycznej, jak i graficznej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Dziedzictwo kulturowe obszarów wiejskich Małopolski jako atrakcja agroturystyczna

Artykuł zawiera próbę typologii i umiejscowienia bogatego dziedzictwa
kulturowego obszarów wiejskich na tle standardowych produktów i usług agroturystycznych,
a także cech diagnostycznych rozwoju agroturystyki na przykładzie
województwa małopolskiego. Przeanalizowano muzea, zabytkowe kościoły, cerkwie,
kaplice, dzwonnice, plebanie i związane z nimi zabytkowe ogrodzenia oraz
cmentarze ze zwróceniem uwagi na liczne cmentarze z okresu I wojny światowej.
Z obiektów rezydencjalnych i mieszkalnych wymienić tu można pałace i zespoły
pałacowe, dwory i zespoły dworskie wraz z parkami i ogrodami. Materialnymi zabytkami
dziedzictwa kulturowego są też zabytkowe zagrody, domy i chałupy,
szałasy i zabudowania gospodarcze. Liczbę tego typu zabytków w województwie
szacuje się na 1800. Istnieje możliwość ich zwiedzania na różnego typu szlakach
tematycznych. Z niematerialnych przejawów dziedzictwa kulturowego wymienić
można różnego rodzaju prężnie działające centra i ośrodki kultury, a także imprezy
odbywające się nie tylko w środowisku wiejskim, ale i w miastach ze szczególnym
uwzględnieniem Krakowa. Wobec faktu, że turyści zagraniczni odwiedzają
przede wszystkim najbardziej znane miejsca recepcji turystycznej, dziedzictwo
kulturowe rozproszone na obszarach wiejskich i kultura ludowa może być przedmiotem
przyszłych kampanii promocyjnych rozwoju turystyki, w tym i agroturystyki
na obszarach wiejskich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie danych geodezyjnych i katastralnych do optymalnego projektowania infrastruktury jako czynnika wpływającego na środowisko w pracach scaleniowych

Prace scaleniowe to zespół zaplanowanych zabiegów organizacyjnych i technicznych uwzględniających uwarunkowania: przyrodnicze, ekonomiczne, prawne i społeczne, mających na celu dostosowanie struktury przestrzennej do po-trzeb racjonalnego wykorzystania terenów rolnych [Gospodarka ziemią w rolnictwie 1997]. Inaczej mówiąc, podstawowym celem urządzeń rolnych jest poprawa warunków życia, a co za tym idzie również warunków pracy ludności wiejskiej z uwzględnieniem ochrony obszarów, na których ta działalność jest prowadzona. Ochrona środowiska jest istotnym czynnikiem a raczej koniecznością ze względu na to, że obszary, na których nie ingeruje się w przyrodę kurczą się coraz bardziej. Ponad 90% obszarów Polski stanowią tereny wiejskie, tak więc prowadząc gospodarkę na tych terenach siłą rzeczy ingerujemy w przyrodę. Ponieważ jest to dobro stale kurczące się i bez którego raczej trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie człowieka i innych istot żywych, jest rzeczą bardzo ważną by chronić te tereny prowadząc działalność gospodarczą m.in. poprzez scalenia w sposób jak najmniej inwazyjny, zmieniający i wpływający na wszystkie elementy całego ekosystemu. Funkcjonowanie ludzi na obszarach wiejskich jest ściśle związane z przekształcaniem tej przestrzeni w kierunku własnych potrzeb, poprzez racjonalne gospodarowanie, a racjonalne gospodarowanie to m.in. poprawny rozłóg gruntów rolnych, którego nie możemy osiągnąć bez poprawnie zaprojektowanej infrastruktury, dzięki wybudowaniu której jesteśmy w stanie się poruszać - drogi, prowadzić prawidłową gospodarkę wodną - rowy melioracyjne oraz budowa szeregu innych obiektów, bez których wieś nie może funkcjonować lub w istotny sposób te warunki życia ludności wiejskiej ulegają poprawie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena zmian struktury przestrzennej wsi Lipnica Wielka będących efektem scalenia gruntów

Nadmierne rozdrobnienie gruntów rolnych jest jednym z najważniejszych przeszkód uniemożliwiających racjonalne ich użytkowanie na dużej części obszaru Polski. W szczególności problem ten dotyczy południowo-wschodnich rejonów kraju. Narzędziem umożliwiającym kompleksową poprawę struktury przestrzennej gruntów na obszarach całych wsi są scalenia gruntów. Jego powszechne wykorzy-stanie jest jednak ograniczone dużymi kosztami oraz długim czasem trwania całej procedury.
Artykuł przedstawia próbę oceny zmian struktury przestrzennej gruntów, która jest wynikiem zakończonego procesu scalenia gruntów we wsi Lipnica Wielka. Scalenie to rozpoczęło się w latach osiemdziesiątych XX wieku 
i w praktyce zostało zakończone dopiero w 2010 roku. Założono wtedy nową ewi-dencję gruntów oraz uaktualniono informacje o właścicielach gruntów zawarte w księgach wieczystych. Obszar scalenia charakteryzował się bardzo dużą po-wierzchnią opracowania oraz dużą liczbą działek, która w starym stanie wynosiła ponad 49 tysięcy. Liczba uczestników postępowania przekraczała dwa tysiące. 
W wyniku scalenia poprawiły się wszystkie istotne parametry rozłogu grun-tów gospodarstw. Dotyczy to zarówno znacznego zmniejszenia przeciętnej liczby działek w gospodarstwach, powiększenia ich powierzchni oraz likwidacji obszarów, które nie posiadały dostępu do drogi publicznej. W chwili obecnej najważniejszym problemem na obszarze wsi Lipnica Wielka jest pozyskanie środków finansowych na realizację wszystkich przewidzianych w projekcie dróg dojazdowych do zaprojektowanych działek.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna