rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
„Czas wszystko zmienia…”? Wartość zmian i zmiana wartości w sferze podróżowania i ruchu turystycznego w Czechosłowacji w kontekście Aksamitnej Rewolucji 1989/1990.

Artykuł jest próbą refleksji nad formą i przemianami w sferze ruchu turystycznego w związku z Aksamitną Rewolucją 1989 r. i z upadkiem komunizmu w Czechosłowacji. W tekście prezentowany jest historyczny rozwój tej sfery. W dalszej części przedstawiono zagadnienie z perspektywy narratorów wywiadów oral history i znaczenia, jakie przykładają do tej problematyki. W podsumowaniu autor zastanawia się, jakie znaczenie miał przełom roku 1989 dla rozwoju ruchu turystycznego w kontekście czeskiej historii współczesnej.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Polifonia historii mówionej

Oral history, jaką prezentuje nasz wybór, jest polifoniczna, i nie daje się zamknąć w jednoznaczne schematy teoretyczne i metodologiczne. Mamy nadzieję, że wybrane teksty w szczególny sposób sprzyjać będą (re)interpretacjom własnej pracy dokumentacyjnej i badawczej polskich oralistów i staną się zaproszeniem – także dla innych – do twórczych, w tym krytycznych, odczytań zgromadzonego przez nich w ostatnich latach „materiału źródłowego”. Temu ostatniemu celowi służyć mogą zresztą z powodzeniem wszystkie proponowane teksty.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Co stanowi o odmienności historii mówionej

To tekst pochodzący z epoki wielkich debat nad statusem naukowym badań opartych na wątpliwym – zdaniem wielu historyków – materiale. Alessandro Portelli rozprawia się w tym opracowaniu z wątpliwościami i zarzutami stawianymi nie tylko wówczas, ale i dziś, wszędzie tam, gdzie pojawia się „widmo historii mówionej”. Ów swoisty manifest posiada ogromne walory edukacyjne, ponieważ porządkuje i wyjaśnia fundamentalne dla historii mówionej kwestie natury epistemologicznej i warsztatowej: wiarygodności źródeł mówionych, konsekwencji ich oralności i roli transkrypcji, czy wreszcie obiektywizmu przekazu.
         Przedruk: A. Portelli, The Death of Luigi Trastulli and Other Stories: Form and Meaning in Oral History, State University of New York Press, Albany 1991, s. 45–58 State University of New York Press, Albany, 1991, s. 45–58, za zgodą State University of New York Press. Pierwsza wersja, Sulla specificitá della storia orale ukazała się w „Primo Maggio” (Mediolan, Włochy), 1979, vol. 13, s. 54–60, przedrukowana jako The peculiarities of oral history w „History Workshop”, 1981, nr 12, s. 96–107. [Tłumaczenie na podstawie: A. Portelli, What makes oral history different, [w:] The Oral History Reader, red. A. Thompson, R. Perks, London, New York 1998, s. 63–74. Zgoda na publikację przetłumaczonej wersji artykułu została udzielona przez Autora. Licencja CC BY-SA 4.0 (przyp. red.)].

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Anna Sobko „Jeden z Rus, drugi z Prus, a wszystkich was diabeł na kupę zwiózł!” Akcja „Wisła” i osiedlenie na Pomorzu we wspomnieniach dawnej mieszkanki Zahoczewia

Relacja Anny Sobko z domu Kałuc stanowi przede wszystkim opowieść o traumatycznych wydarzeniach lat 1944–1947, które spotkały polskich obywateli narodowości ukraińskiej zamieszkałych na terenie trzech przedwojennych województw – krakowskiego, lubelskiego i lwowskiego. W ramach umów międzynarodowych oraz decyzji polskich władz przesiedlano ich do USRR, a następnie – w ramach Akcji „Wisła” – na Ziemie Zachodnie i Północne. Pani Anna wraz z całą rodziną, na przełomie kwietnia i maja 1947 r., została wysiedlona z Zahoczewia koło Leska do Smołdzina na Pomorzu. Jej wspomnienia szczegółowo traktują o przyjeździe do nowego miejsca zamieszkania, warunkach bytowych, stosunkach z innymi grupami ludności oraz adaptacji do nowego krajobrazu kulturowego, który z Bieszczadów zmienił się w tereny nadbałtyckie.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wacław Leszczyński „Jak się jest ze szkoły TPD-owskiej, to ma się zupełnie inne spojrzenie…”

Relacja prof. Wacława Leszczyńskiego zarejestrowana przez Marcelinę Jakimowicz powstała w ramach projektu dokumentacyjno-badawczego Ośrodka „Pamięć i Przyszłość” pt. „Wrocławska nauka w relacjach profesorów”. Edycji źródłowej poddana tu została pierwsza swobodna część narracji, dotycząca dzieciństwa, okresu wojny i okupacji, pierwszych lat po wojnie spędzonych na Opolszczyźnie oraz okresu wrocławskiego – studiów i kariery zawodowej Wacława Leszczyńskiego na dzisiejszym Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Wiele miejsca w swych wspomnieniach prof. Leszczyński poświęca historii swojej matki, Jadwigi Leszczyńskiej, łączniczki AK, więźniarki Auschwitz i powojennej nauczycielki i bibliotekarki.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wywiad historii mówionej jako wydarzenie interpretacyjno-komunikacyjne

Artykuł jest poświęcony wywiadowi rozumianemu jako performatywny akt komunikacji między „badaczem” i „badanym”, albo inaczej, „słuchaczem” i „rozmówcą”, poszerzając spektrum interpretacji wywiadu.
         Tłumaczenie na podstawie: E.M. McMahan, The Oral History Interview as an Interpretive Communicative Event, [w:] Elite Oral History Discourse: A Study of Coopration and Cohernce, red. E.C. Clark, R.E. McKerrow, D. Zarefsky, Tuscaloosa 2015, s. 1–23. Zgoda na publikację przetłumaczonej wersji artykułu została wydana przez University of Alabama Press. Licencja: CC BY-SA 4.0 (przyp. red.).

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Pamięć i tożsamość

Artykuł został poświęcony terapeutycznemu wymiarowi historii mówionej, która stawia przed badaczami wymóg empatycznego zrozumienia. Wywiad – podobnie jak sesja psychoanalityczna – stwarza rozmówcom/świadkom historii szansę przypomnienia sobie tego, co utracone – wspomnień kształtujących tożsamość i poczucie sensu własnego życia.
         Tłumaczenie na podstawie: P.R. Thompson, Memory and the Self, [w:] idem, The Voice of the Past. Oral History, Oxford 2000, s. 173–189. Artykuł został przetłumaczony i przedrukowany za zgodą © Oxford University Press w imieniu OHA. OUP i OHA nie biorą odpowiedzialności za tłumaczenie tego artykułu. Pełną odpowiedzialność za tłumaczenie ponosi redakcja. Licencja nr 90558664 została udzielona przez © Oxford University Press. Artykuł z ograniczonymi prawami autorskimi. Zabrania się swobodnego tworzenia adaptacji, przeróbek i remiksów oraz na publikowania, także w celach komercyjnych. Wszystkie prawa zastrzeżone (przyp. red.).                                                 

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Oddolna historia mówiona

Artykuł jest poświęcony „egalitarnej” historii mówionej, kierującej swoją uwagę ku klasom ludowym, grupom zmarginalizowanym i wykluczonym z hegemonicznego dyskursu. Tekst ten pozostaje w dalszym ciągu aktualny dla polskich badań, także ze względu na refleksję dotyczącą politycznych i społecznych wymiarów działalności naukowej, jak również, traktowanej z rezerwą, jeśli nie z podejrzliwością, postawy osobistego zaangażowania.
         Tłumaczenia na podstawie: S. Lynd, Oral History From Below, „Oral History Review”, nr 21 (1/1993), s. 1–8. Powyższy artykuł został wygłoszony jako przemówienie inauguracyjne w październiku 1992 r. na corocznym spotkaniu Towarzystwa Historii Mówionej w Cleveland, Ohio (przyp. tłum.). Artykuł został przetłumaczony i przedrukowany za zgodą © Oxford University Press w imieniu OHA. OUP i OHA nie biorą odpowiedzialności za tłumaczenie tego artykułu. Pełną odpowiedzialność za tłumaczenie ponosi redakcja. Licencja nr 4316511208540 została udzielona przez © Oxford University Press. Artykuł z ograniczonymi prawami autorskimi. Zabrania się swobodnego tworzenia adaptacji, przeróbek i remiksów oraz publikowania, także w celach komercyjnych. Wszystkie prawa zastrzeżone. (przyp. red.).

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Historia mówiona i Hard Times: Esej recenzyjny

Michael Frisch przypomina, jak bardzo skomplikowaną i niejednoznaczną naturę ma wiedza o przeszłości i teraźniejszości płynąca z ustnych opowieści. Autor analizuje spektrum możliwych znaczeń wpisywanych w trakcie lektury książek, jak stanowiąca punkt wyjścia do rozważań praca Studsa Terkela, Hard Times: An Oral History of the Great Depression z roku 1970 i proponuje koncepcję „więcej historii – żadnej historii”.
         Przedruk z „Oral History Review”, 1979, t. 7, s. 70–79, za zgodą Stowarzyszenia Historii Mówionej (Oral History Association). Po raz pierwszy opublikowano w „Red Buffalo”, 1972, t. 1, nr 2/3. [Tłumaczenie za: M. Frisch, Oral History and Hard Times: A Review Essay, [w:] The Oral History Reader, red. R. Perks, A. Thompson, London 1998, s. 29–37. Zgoda na publikację przetłumaczonej wersji artykułu została udzielona przez Autora. Licencja CC BY-SA 4.0  (przyp. red.)].

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Historia mówiona jako materiał dowodowy

Ronald J. Grele przedstawia etapy rozwoju i główne nurty współtworzące współczesną historię mówioną – od tworzenia archiwów, przez działalność społeczną i edukacyjną, po badania historyczne. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują te, wpisujące się w nurt nowej historii społecznej, realizujące postulat zapisania i wydobycia oddolnej perspektywy historycznej.
         Tłumaczenie na podstawie: R.J. Grele, Oral History as Evidence, [w:] Handbook of Oral History, red. T.L. Charlton, L.E. Myers, R. Sharpless, Oxford 2006, s. 43–101. Zgoda na publikację przetłumaczonej wersji artykułu została udzielona przez Autora i wydawnictwo Rowman & Littlefield Publisher. Licencja CC BY-SA 4.0 (przyp. red.).

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Słuchać, poszukiwać, rozumieć. Nie tylko o dialogu interdyscyplinarnym i oral history.

Autor z perspektywy badacza historii współczesnej wskazuje nie tylko potencjalne wspólne podstawy, lecz także różnice w wykorzystywaniu metody oral history w perspektywie interdyscyplinarnej. Na podstawie praktycznego doświadczenia dochodzi do wniosku, że założenia oral history i innych dyscyplin, dla których materiał badawczy stanowią rozmowy, są bardzo podobne. Różnica między poszczególnymi dziedzinami leży w konkretnych metodach. Artykuł jest refleksją nad pewnymi aktualnymi problemami oral history. Punktem wyjścia autora jest obecna sytuacja, kiedy to z jednej strony wzrasta zainteresowanie oral history, bo przecież ludzie potrzebują opowieści, a z drugiej strony z każdym dniem coraz bardziej tracą zdolność opowiadania historii życia czy ich chętnego słuchania. Przy tej okazji wprowadza kwestię „zabiegania” w dzisiejszych czasach, dążenia do uproszczenia i skrótu w kontekście relacji narracyjnej. Dalej zajmuje się pewnymi kwestiami metodologicznymi, którym w przeszłości nie poświęcano szczególnej uwagi. Chodzi tu szczególnie o problem subiektywności, pamięci i jej roli w konstruowaniu narracji biograficznych czy  kwestię kontekstu społecznego i politycznego (zarówno przeszłego, jak i współczesnego), w którym realizowane są wywiady. W zakończeniu wskazuje, w jaki sposób badaniom oral history pomaga poznanie i zrozumienie nie tylko przeszłości, lecz także współczesności. W tym właśnie bowiem tkwi wielka siła tej metody, która jest inspiracją dla badaczy innych dziedzin nauk społecznych, dla których podstawowym źródłem jest rozmowa.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
„Gdzie diabły szepcą dobranoc” – powojenne osadnictwo w Bieszczadach

Tekst poświęcony jest grupie osadników, którzy po II wojnie światowej wybrali Bieszczady na miejsce zamieszkania. Celem było ukazanie oddolnej historii bieszczadzkiego osadnictwa. Jak pokazały źródła, nie zawsze przeprowadzka w Bieszczady była równoznaczna z polepszeniem bytu. Zawsze jednak była punktem przełomowym w życiu jednostki. W badaniach wykorzystane zostały różnego typu materiały źródłowe, do najważniejszych zaliczają się wywiady z mieszkańcami Bieszczadów i niepublikowane pamiętniki konkursowe „Mój udział w rozwoju Bieszczadów” (1972 r.). Jak pokazały badania, nie bez znaczenia w przypadku osadnictwa w Bieszczadach była propaganda państwowa. Tekst analizuje motywacje wyjazdowe oraz codzienność peryferyjną osadników.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
„Czy więc byliśmy i jesteśmy naiwni…?” Jeszcze jeden głos w debacie nad wykorzystaniem relacji ustnych w badaniach najnowszej historii Polski

W artykule podęty zostaje problem wykorzystania relacji ustnych w badaniach historii najnowszej. W szczególności przedmiotem zainteresowania jest pytanie o to, czy historia mówiona, w swojej obecnej postaci (tzn. biorąc pod uwagę jej teoretyczne, praktyczne oraz instytucjonalne usytuowanie) ma realną szansę na odegranie znaczącej roli w kształtowaniu praktyki badań historycznych w Polsce. Punkt wyjścia do tak postawionego problemu stanowi nabierająca tempa debata usytuowania w ramach akademii, w szczególności w ramach historiografii i perspektyw jej rozwoju jako składnika naukowej refleksji. W tekście podjęta zostaje próba zidentyfikowania kluczowych elementów utrudniających wykorzystanie relacji ustnych w badaniach historycznych, a także sformułowania propozycji wyjścia z patowej sytuacji.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Historia migana – między narracją a przekładem. Uwagi metodologiczne do zbierania i opracowywania relacji osób niesłyszących

W artykule zaprezentowano pionierski w Polsce projekt dotyczący nagrywania relacji biograficznych osób głuchych i niedosłyszących, związanych z wrocławskim środowiskiem Głuchych. Autorki poruszają w nim zagadnienia metodologiczne związane z sytuacją przekładu języka migowego na język polski i zapisu języka wizualno-przestrzennego w postaci tekstu. Charakteryzują też wyzwania, przed jakimi stanął zespół badawczy realizujący projekt „Historia migana” i dzielą się refleksją nad błędami popełnionymi w trakcie projektu.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Czy istnieje życiorys mówiony? O przenikaniu gatunków mówionych i pisanych – próba genologii na przykładzie analizy wypowiedzi autobiograficznych

Autorka artykułu podejmuje rozważania na temat życiorysu mówionego. Bazują one na nagraniach relacji świadków historii, zgromadzonych w Archiwum Historii Mówionej Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”. Swobodne narracje świadków historii analizowane są tutaj za pomocą struktury życiorysu pisemnego, którego podstawowe elementy identyfikowane są w wypowiedziach poszczególnych osób. Na tej podstawie Autorka wnioskuje o istnieniu życiorysu mówionego jako specyficznego sposobu opowiadania o przebiegu własnego życia, który rozmówcy nieświadomie konstruują na wzór pisemnego odpowiednika. Tło analiz stanowi omówienie teoretyczno-literackich opracowań dotyczących gatunku jako wzorca tekstowego oraz charakterystyka podstawowych różnic między językiem pisanym a mówionym.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
„Etyczny zwrot” w polskiej historii mówionej

Autorzy zwracają uwagę na potrzebę pogłębionej dyskusji dotyczącej kwestii etycznych w warsztacie oralisty, która w przyszłości doprowadziłaby do stworzenia kodeksu dobrych praktyk, regulującego zasady prowadzenia wywiadów oral history, ich archiwizacji oraz późniejszego wykorzystania. W naukach społecznych w Polsce podobną kodyfikacją dysponują psychologowie, zwłaszcza psychoterapeuci, stąd porównanie zasad ich obowiązujących z wyzwaniami będącymi udziałem oralistów. Wzorem mogą stać się także rekomendacje Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), Deklaracji Helsińskiej Światowego Stowarzyszenia Lekarzy (WMA) oraz wytycznych Rady Międzynarodowych Towarzystw Medycznych (CIOMS), jak również zagraniczne stowarzyszenia praktyków oral history. Idąc za przykładem środowisk zajmujących się historią mówioną w Europie Zachodniej oraz w Stanach Zjednoczonych, położenie większego nacisku na kontekst etyczny w badaniach z pewnością wzmocni paradygmat tej wciąż jeszcze młodej dziedziny naukowej w Polsce.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Autorstwo i prawa autorskie do relacji oral history w Polsce

Artykuł jest próbą określenia autorskoprawnej kwalifikacji relacji oral history w polskim systemie prawnym. Autor odpowiada na pytania: czy relacja oral history jest utworem, kim jest autor relacji oraz jakie przesłanki należy spełnić, aby stać się autorem relacji w rozumieniu prawa autorskiego; z jakimi autorskimi prawami mamy do czynienia w przypadku relacji; kto dysponuje prawami autorskimi do relacji i w jakim zakresie;  w jaki sposób kwestia praw autorskich funkcjonuje w praktyce działań instytucji zajmujących się zbieraniem i archiwizowaniem relacji oral history.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Czynniki różnicujące wypowiedzi informatorów – analiza stylometryczna wywiadów biograficznych

W artykule zostają zaproponowane sposoby analizy treści i metadanych wywiadów biograficznych metodami statystycznymi. Podstawą do przeprowadzenia serii eksperymentów stylometrycznych był specjalnie stworzony korpus o rozmiarze przekraczającym 1,2 mln jednostek leksykalnych. Na korpus złożyły się teksty wybranych relacji biograficznych pochodzących z Archiwum Historii Mówionej, Domu Spotkań z Historią i Ośrodka KARTA, udostępnianych na portalu: www.relacjebiograficzne.pl. W badaniach wykorzystano treści wywiadów biograficznych 41 osób przyporządkowanych do trzech kategorii tematycznych: Warszawa, wieś, ziemiaństwo. Głównym celem eksperymentów było ustalenie, jakie czynniki językowe różnicują mówców i które cechy (płeć, miejsce pochodzenia, wiek, długość wypowiedzi, temat) mogą mieć wpływ na klasyfikację. Badania przeprowadzono metodami językoznawstwa kwantytatywnego, a uzyskane wnioski pozwalają na wyznaczenie kierunku dalszych prac w zakresie stylometrii języka mówionego.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Jerzy Adamczyk, „Uwaga bomba!”

Relacja Jerzego Adamczyka została zarejestrowana w formie pliku audio (będącego w posiadaniu autora) na potrzeby rodziny w połowie ubiegłej dekady, zaś opracowana w przypadającą w tym roku dziesiątą rocznicę śmierci świadka – jednego z członków Solidarności Walczącej i zarazem współzałożyciela działającego pod jej auspicjami Niezależnego Robotniczego Wydawnictwa „Feniks”. Ze wspomnień Adamczyka dowiedzieć się możemy wiele na temat tego, jak wyglądało wprowadzenie stanu wojennego we Wrocławiu z perspektywy tzw. pracownika umysłowego, jakim wyzwaniem było stworzenie od podstaw wolnego związku zawodowego w zakładzie o charakterze nieprodukcyjnym, czy wreszcie, jak czasem śmieszne, a innym razem dramatyczne były tamte dni. Podsumowaniem relacji jest gorzka refleksja Jerzego Adamczyka na temat sytuacji politycznej i gospodarczej w Polsce na początku XXI w.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Promocja zdrowia i ochrona przed ryzykiem – działania na rzecz seniorów „Pro Health 65+”

Działania Drugiego Programu Zdrowia Unii Europejskiej (UE) „Razem po zdrowie” (2008–2013) koncentrowały się na trzech głównych celach: (1) poprawy zabezpieczenia zdrowia Europejczyków, (2) promocji zdrowia i zmniejszania nierówności w zdrowiu oraz (3) tworzenia systemu przekazywania społeczeństwu informacji oraz wiedzy na temat zdrowia.

Czasopismo: Zdrowie Publiczne i Zarządzanie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Program badawczy PolSenior – cele i metoda

Do najistotniejszych przyczyn demograficznego starzenia się społeczeństw należy stopniowe wydłużanie się życia ludzkiego, spowodowane m.in. poprawą warunków egzystencji i podniesieniem jakości świadczeń zdrowotnych, oraz spadek dzietności. Jeszcze w 2007 roku, kiedy rozpoczęto projekt PolSenior, liczba osób w grupie 65 lat i więcej wynosiła 5,1 mln, co stanowiło 13,5% ogółu ludności. Prognoza GUS zakłada, że do 2035 roku liczba ludności w tej grupie wieku zwiększy się w stosunku do 2007 roku o 3,2 mln, a jej udział w ogólnej liczbie ludności wyniesie 23,2%

Czasopismo: Zdrowie Publiczne i Zarządzanie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Komunikat z XV. Corocznego Europejskiego Kongresu International Society of Pharmacoeconomics and Outcomes Research (ISPOR) w Berlinie

W dniach od 4 do 7 listopada 2012 roku odbywał się w Berlinie XV Coroczny Europejski Kongres ISPOR (International Society for Pharmacoeconomics and Outcomes Research), jednego z największych towarzystw naukowych promujących rozwój farmakoekonomiki, ekonomiki zdrowia, oceny technologii medycznych (health technology assessment – HTA) oraz naukowej oceny wyników leczenia (outcomes research). Spotkanie było zatytułowane Challenging times for health care decisions in Europe: changing models of HTA, price referencing and integrating social preferences.

Czasopismo: Zdrowie Publiczne i Zarządzanie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Stowarzyszenie ASPHER - dążenie do poprawy jakości edukacji w zdrowiu publicznym

Stowarzyszenie Szkół Zdrowia Publicznego Regionu Europejskiego Association of Schools of Public Health of European Region – ASPHER jest niezależną organizacją europejską, przodującą w dziedzinie wzmacniania roli zdrowia publicznego poprzez rozwój edukacji specjalistów dla praktyki i badań. ASPHER powstał w 1966 roku i skupia obecnie ponad 90 instytucji kształcących w zakresie zdrowia publicznego z ponad 40 krajów. Podstawowe członkostwo  jest instytucjonalne i przyznawane jest decyzją walnego zgromadzenia po spełnieniu określonych wymogów dotyczących m.in. liczby kształconych studentów, rodzaju prowadzonych studiów i kadry dydaktycznej. Główne cele stowarzyszenia to promocja europejskiego wymiaru zdrowia publicznego, wspieranie rozwoju zdrowia publicznego jako dziedziny interdyscyplinarnej oraz rozwijanie i wzmacnianie sieci instytucji edukacyjnych. W tym celu ASPHER intensywnie rozwija współpracę ze stowarzyszeniami profesjonalistów zdrowia publicznego w Europie (m.in. EHMA, EPHA, EUPHA) oraz z analogicznymi organizacjami z całego świata, przede wszystkim z: ASPH, APACPH, ALAESP.

Czasopismo: Zdrowie Publiczne i Zarządzanie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Konferencja Polskiej Izby Ubezpieczeń o dodatkowych ubezpieczeniach zdrowotnych

17 maja 2013 roku odbyła się w Warszawie konferencja Dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne – efektywny system na tle doświadczeń europejskich. Konferencja została zorganizowana przez Polską Izbę Ubezpieczeń (PIU), która jest organizacją samorządu branżowego reprezentującą wszystkie zakłady ubezpieczeń działające w Polsce. Do zadań PIU należy między innymi wspiera nie ustawodawcy w zakresie kształtowania prawa asekuracyjnego oraz prowadzenie wielostronnego dialogu na rzecz rozwoju sektora ubezpieczeń

Czasopismo: Zdrowie Publiczne i Zarządzanie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości