rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Partycypacja i inkluzja społeczna jako wymiary polityki rewitalizacji miejskiej

W artykule poruszono kwestię społecznego aspektu rewitalizacji, która winna być procesem złożonym, uwzględniającym w każdym z jego stadiów szeroko rozumiany współudział społeczeństwa lokalnego. Stymulowanie tego procesu w celu aktywizacji, animacji i integracji jest swoistą specyfiką odnowy miast, ale też prawem obywatelskim i procedurą obowiązującą w państwach demokratycznych. W warunkach polskich miast – mimo uchwalonej w 2015 roku Ustawy o rewitalizacji – opracowane postanowienia społecznego aspektu w dalszym ciągu budzą wiele wątpliwości. W związku z tym, przyjmując metodę analityczną, autorka rozpocznie rozważania od nakreślenia istoty procesów rewitalizacyjnych i wskazania optymalnej jej zdaniem definicji. W dalszej części przybliży zagadnienie „partycypacji społecznej”, ustosunkowując się do koncepcji local governance jako modelu popularyzującego zaufanie, społeczeństwo obywatelskie i kapitał społeczny. Wskazana zostanie też słuszność zasady włączenia społecznego jako prymatu procesów rewitalizacyjnych. Uzupełniająco zinterpretuje uwarunkowania polskiej polityki rewitalizacji miejskiej w zakresie aktywizacji społecznej, analizując jakość przepisów prawnych zawartych w Ustawie o rewitalizacji i wykorzystywanych w praktyce narzędzi. Umożliwi to zdiagnozowanie poziomu realnych działań na rzecz uspołecznienia procesów rewitalizacyjnych, jak też wytyczenia perspektywicznych zabiegów w celu udoskonalenia pożądanych rezultatów. W podsumowaniu zaś stwierdzi, iż obligatoryjne jest wypracowanie nowego kierunku polityki rewitalizacji miejskiej, której największym mankamentem w polskich realiach jest przede wszystkim stosowanie biernych metod aktywizujących oraz ograniczenie upodmiotowienia społeczności miejskich.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
„Czwarta droga”. Radykalizm chrześcijański w Drugiej Rzeczypospolitej

Artykuł omawia ideologię chrześcijańskiego radykalizmu egzystującego w okresie międzywojennym w Polsce. Do jej zbadania wykorzystano analizę tekstów programowych i publicystycznych tego nurtu w ich kontekście społeczno-politycznym. Cechą charakterystyczną polskiego chrześcijańskiego radykalizmu było połączenie obrony ustroju demokratycznego i postulatu reform społecznych na fundamencie katolicyzmu. Autor stara się odpowiedzieć na pytanie o przyczyny słabości chrześcijańskiego radykalizmu w Polsce. Jak się wydaje, wynikała ona z elitarnego charakteru tego nurtu, który był reprezentowany przede wszystkim przez organizacje akademickie i intelektualne periodyki.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Racjomorfizm i racjonalność w tak zwanym komunikowaniu politycznym

Jednym z podstawowych problemów tak zwanego komunikowania politycznego jest kwestia następująca: jak zaprojektować mającą cele i funkcje polityczne komunikację, aby przyniosła oczekiwane efekty?Wprawdzie tego typu problemy są już dobrze rozpoznane i uteoretyzowane przez badaczy reprezentujących różne dyscypliny (głównie, choć nie tylko, przez politologów), a rezultaty ich badań z powodzeniem są wykorzystywane w praktycznych działaniach o charakterze politycznym, to wciąż pozostaje miejsce dla innych ujęć, traktowanych dotychczas marginalnie lub w ogóle nieobecnych w naukach społecznych i humanistycznych.Artykuł podzielono na cztery główne części: onto-epistemologiczny status komunikacji, racjo- i technoracjomorfizm: mechanizm i efekty, cele doraźne i perspektywiczne, racjomorficzność w projektowaniu komunikacji politycznej.Problem, o którym mowa, sprowadza się do problemu wyboru: co ludzie myślą, wybierając i dlaczego tak myślą? A może nie myślą, a wybierają? W artykule rozpatruję tę kwestię, odwołując się do ewolucyjnej teorii poznania; „racjomorfizm” – kluczowy termin, który się w nim pojawia, pochodzi ze słownika ewolucyjnych epistemologów. Argumentuję, że współczesne technologie medialne sprzyjają racjomorficzności, a nie racjonalności, to zaś stwarza nowe możliwości preparowania komunikacji, także w obszarze komunikowania politycznego. Współczesny człowiek nie jest w stanie śledzić wydarzeń politycznych, dlatego racjomorficzność staje się kryterium wyborów politycznych, a media przestrzenią sofistyki i populizmu. Racjonalność zostaje zarezerwowana wyłącznie dla elit.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Konflikt etniczny w tzw. Dolinie Preszewa. Rola religii prawosławnej w konflikcie

W artykule podjęto próbę określenia roli religii prawosławnej w konflikcie etnicznym serbsko- -albańskim w tzw. Dolinie Preszewa. Wspomniany konflikt pomiędzy podzielonymi etnicznie i konfesyjnie społecznościami wszedł w fazę zbrojną na przełomie XX i XXI wieku. Głównym źródłem wiedzy na temat roli religii prawosławnej w konflikcie oraz postrzegania jego specyfiki przez miejscowych Serbów były wyniki badań terenowych przeprowadzonych we wrześniu 2011 roku. Artykuł składa się z czterech części. W pierwszej części przedstawiono ogólną charakterystykę konfliktu serbsko-albańskiego w tzw. Dolinie Preszewa, w drugiej – autorzy zastanawiają się nad rolą religii w konfliktach etnicznych, w trzeciej – krótko scharakteryzowano metodologię badań terenowych, w czwartej – zasadniczej – szczegółowo omówiono wyniki wspomnianych badań. Analiza wyników badań terenowych oparta została na czterech wątkach: a) defensywnym charakterze prawosławia, b) Serbskiej Cerkwi Prawosławnej jako instytucji religijnej i narodowej, c) postrzeganiu miejscowych i nowo przybyłych muzułmanów, d) postrzeganiu roli religii oraz innych czynników w lokalnym konflikcie etnicznym. W efekcie przeprowadzonych analiz autorzy doszli do wniosku o znikomej roli religii w konflikcie, który ma przede wszystkim podłoże ekonomiczne i ideologiczne. Religia bywa natomiast zręcznie instrumentalizowana. Po stronie serbskiej zauważalny jest przy tym wzmożony dyskurs wiktymizacyjny (Serbowie jako ofiara), łączący wątki narodowe i religijne.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Geopolityka feministyczna: główne problemy

Geopolityka krytyczna zajmuje się dekonstrukcją oraz analizą tekstów i mów związanych z elitami międzynarodowej polityki. W ten sposób pokazuje, jak nasz świat i jego geograficzne formy są tworzone i ukształtowane przez dyskurs oraz jak dyskurs, tworzony przez elity władzy, wpływa na świat. Jednak geopolityka feministyczna idzie dalej. Co prawda wywodzi się z geopolityki krytycznej, ale najbardziej oczywistą różnicą między nimi jest to, że zmienia skalę politycznej analizy, odchodzi od zdominowanego przez mężczyzn dyskursu państwowego oraz relacji międzynarodowych. Geopolityka feministyczna przesuwa główne zainteresowania badań polityki międzynarodowej z bezpieczeństwa państwa na bezpieczeństwo ludzi oraz skupia się na grupach aktorów politycznych do tej pory marginalizowanych, np. na dyskryminowanych kobietach, uchodźcach, ruchach społecznych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kategoria przywództwa politycznego w analizie polityki zagranicznej

Analiza polityki zagranicznej ujmowana jako subdyscyplina stosunków międzynarodowych albo alternatywnie wyodrębniony obszar badawczy koncentruje się na wyjaśnianiu polityki zagranicznej, nawiązując do teoretycznych założeń i twierdzeń na temat ludzkich zachowań jednostek. Eksplikacja zachowań i decyzji decydentów podejmowanych w ramach polityki zagranicznej może wymagać sięgnięcia do kategorii i narzędzi wypracowanych w ramach innych dyscyplin. Celem artykułu jest wskazanie interdyscyplinarności badań, zwłaszcza przy przyjętej przez autorkę perspektywie jednostkowego poziomu analizy polityki zagranicznej. Zastosowanie narzędzi i kategorii właściwych studiom nad przywództwem politycznym, a także psychologii politycznej może umożliwić większą niż dotychczas weryfikowalność twierdzeń w badaniach nad polityką zagraniczną.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Konstytucyjne zasady ustroju Czeczenii w latach 1992–2000

W artykule przedstawiono konstytucyjne zasady ustroju Czeczenii w latach 1992–2000, tzn. w okresie kiedy republika cieszyła się faktyczną niepodległością. Podstawę analizy formalnoprawnej stanowiła Konstytucja Republiki Czeczenii z 12 marca 1992 roku. Do naczelnych zasad ustroju Republiki Czeczenii, ujętych przede wszystkim w rozdziałach I i II, należały: zasada suwerenności i niepodległości państwowej, zasada republikańskiej formy rządu, zasada demokratycznego państwa prawnego, zasada wolności i praw człowieka i obywatela, zasada suwerenności narodu, zasada reprezentacji politycznej, zasada podziału władzy i równowagi władz, zasada jednoizbowości parlamentu, zasada pluralizmu politycznego, zasada parlamentarnego systemu rządów, zasada odrębności i niezależności władzy sądowniczej oraz zasada decentralizacji władzy publicznej i samorządu terytorialnego. We wnioskach końcowych podkreślono, że zasady te wyrażały wartości i idee demokratycznego porządku ustrojowego niepodległej Czeczenii.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Na styku marketingu wyborczego i miejskiego? W poszukiwaniu predyktora pozycji systemowej prezydentów największych polskich miast

Głównym celem artykułu jest analiza zależności pomiędzy marketingiem, traktowanym jako istotny obszar współczesnej polityki miejskiej, a pozycją systemową prezydentów szesnastu największych polskich miast wyodrębnionych na podstawie kryterium potencjału demograficznego. Wykorzystanie kilku różnych, choć komplementarnych metod (m.in. analizy systemowej, analizy porównawczej oraz analizy zawartości zebranych dokumentów i materiałów) znajduje odzwierciedlenie nie tylko w przeprowadzonym postępowaniu badawczym, lecz także w przyjętej strukturze artykułu. W pierwszej kolejności omówiono usytuowanie prezydenta w systemie władzy samorządowej. Dalsze rozważania koncentrują się na roli i znaczeniu marketingu (zarówno electoral marketing, jak i city marketing) w polityce miejskiej. Zestawienie, z jednej strony – oficjalnych dokumentów strategicznych badanych miast, a z drugiej – rezultatów ostatniej samorządowej elekcji z 2014 r., implikuje pomiar pozycji systemowej prezydentów przeprowadzony na podstawie pięcioczynnikowego modelu analitycznego. Ostatnia część artykułu prezentuje uchwycone zależności, pozwalając na sformułowanie finalnych wniosków. W sytuacji gdy prezydent zwycięża we wszystkich kolejnych wyborach z lat 2002–2014 (co jest rezultatem jego silnej pozycji systemowej), miasto nie dysponuje oficjalną (przyjętą w formie uchwały rady) strategią marketingową. Koincydencja dwóch, pozornie rozbieżnych obszarów aktywności marketingowej (marketingu wyborczego i marketingu miejskiego) przynosi wymierne rezultaty. Wieczny prezydent staje się nie tylko głównym aktorem procesu lokalnej komunikacji marketingowej (obliczonej na rozwój miasta i kreowanie jego wizerunku), lecz także niejako naturalnym kandydatem w kolejnych wyborach samorządowych (uczestnikiem rywalizacji o władzę w mieście).

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Ruch pokojowy w RFN (Friedensbewegung) w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych XX wieku

W latach 80. XX wieku ruch pokojowy mobilizujący setki tysięcy osób w protestach przeciwko podwójnej uchwale NATO z grudnia 1979 r. był istotnym elementem zachodnioniemieckiej sceny politycznej. Wpływał na układ sił i konflikty wewnętrzne w socjaldemokracji niemieckiej (SPD); będąc największym oponentem polityki prowadzonej przez rząd kanclerza Helmuta Schmidta, przyczynił się do powstania Partii Zielonych, a jego działania doprowadziły do zaistnienia polemiki w związkach zawodowych i były bodźcem do dyskusji etycznych i religijnych w Kościele katolickim i protestanckim w RFN. Stał się również przedmiotem wielu kontrowersji oraz symbolem aktywności i siły społecznej.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Komunikowanie polityczne Konferencji Episkopatu Polski po zakończonych wyborach prezydenckich 2015 r. Priming i framing – analiza tygodników opinii „Newsweek Polska” i „Polityka”

Zagadnienia podjęte w tekście mają zasadniczo swoje odniesienie do nauk o polityce oraz nauk o mediach. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy i w jaki sposób polskie tygodniki opinii „Newsweek Polska” i „Polityka” wykorzystały funkcję pozycjonowania i ramowania w przekazach na temat komunikowania politycznego Konferencji Episkopatu Polski (KEP) w okresie od wyboru Andrzeja Dudy na urząd prezydenta Rzeczypospolitej do czasu jego zaprzysiężenia. Podjęte badanie jest analizą praktycznego zastosowania koncepcji priming i framing w komunikowaniu politycznym Kościoła hierarchicznego w Polsce. W tekście przywołano komunikaty instytucjonalne KEP wyrażające zaangażowanie polityczne biskupów oraz echa prasowe tychże komunikatów. Autor posłużył się: metodą ilościową, metodą analizy zawartości oraz metodą analizy decyzyjnej. Dokonał szczegółowej analizy łącznie 20 tekstów prasowych, które spełniły przyjęte kryteria metodologiczne. Artykuł ukazuje istotną rolę, jaką odgrywają media w procesach komunikowania politycznego. Podjęte badania jakościowe, na podstawie koncepcji ram interpretacyjnych, pomogły we właściwej hermeneutyce otrzymanych wyników empirycznych. Autor nie pominął również badań ilościowych. Biskupi polscy zostali zaprezentowani jako podmiot polityczny. Przekazy instytucjonalne KEP są zgodne z katolicką nauką społeczną dotyczącą zaangażowania Kościoła w politykę, z kolei tygodniki opinii komunikowanie polityczne KEP ukazały jako wykraczające poza ramy Magisterium Kościoła.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rada Jesza jako przykład instytucjonalizacji ruchu osadniczego w Izraelu

Celem artykułu jest przedstawienie działalności Rady Jesza, która po ponad trzech dekadach może zostać uznana za w pełni ukształtowaną i zinstytucjonalizowaną organizację reprezentującą żydowskich osadników na Zachodnim Brzegu. Wytworzyła ona szerokie sieci powiązań i wachlarz działań promujących osadnictwo w kraju i za granicą oraz dąży do uznania żydowskiej obecności na tym obszarze. Autor uznał, że w analizie pomocny będzie nowy instytucjonalizm z naciskiem na sieciowość i racjonalność wyboru. W ukazaniu rozwoju ruchu osadniczego wykorzystano także metodę ilościową. W tekście przedstawiono krótki rys historyczny Rady Jesza, sposoby działania organizacji oraz rozwój żydowskich osiedli w Judei i Samarii. Hipotezę niniejszego artykułu oparto na stwierdzeniu, że Rada Jesza, pomimo iż z początku była związana z radykalną ideologią narodowo-religijną, to stała się ona na przestrzeni lat swojego funkcjonowania zinstytucjonalizowaną organizacją, która rości sobie przez to prawo reprezentacji wszystkich osadników. Przeprowadzona analiza Rady Jesza pozwala stwierdzić, że jest to w pełni zinstytucjonalizowana organizacja, mająca wypracowany szeroki zakres działań i narzędzi pozwalających na realizację celów wewnątrz państwa i poza jego granicami.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Pierwsza dama w internetowych memach obrazkowych na wybranych przykładach

Badanie dyskursu pojawiającego się w memach jest istotne, ponieważ pokazuje, jakie tematy szczególnie absorbują opinię publiczną. Podstawą dla prowadzonych rozważań będą wyniki analizy ilościowej oraz jakościowej, która została przeprowadzona na ponad 200 memach opublikowanych na portalu Demotywatory.pl. Badania empiryczne oparto na analizie zawartości typu frekwencyjno-tematycznego, a wykorzystanym narzędziem badawczym był program SPSS. Punktem odniesienia teoretycznego uczyniono model zintegrowanego wyjaśniania przyczyn nierówności płci w polityce, który pozwala spojrzeć na materiał badawczy z perspektywy uwzględniającej elementy polityki równościowej. Zrealizowane na potrzeby niniejszego artykułu analizy umożliwiły weryfikację hipotezy badawczej: Przyczyny kulturowe nierówności płci w polityce, w tym zwłaszcza stereotypizacja, to główny element widoczny w obrazie polskiej pierwszej damy, wykreowanym w memach poddanych analizie. Artykuł podzielono na trzy części. We wprowadzeniu znalazły się podstawowe ustalenia teoretyczne dotyczące aktywności politycznej kobiet oraz memów internetowych. Ponadto szczegółowo przedstawiono metodologię przeprowadzonych badań (metoda badawcza, hipoteza oraz pytania badawcze). Zasadnicza część to prezentacja wyników badań ilościowych i jakościowych wybranych memów internetowych. Celem prowadzonych badań było sprawdzenie tego, jaki obraz pierwszej damy wykreowano w badanych memach. Pokazano różnice i podobieństwa w obrazowaniu pierwszej damy Polski i innych krajów świata. Poszukiwano odpowiedzi na wiele pytań: na co najbardziej zwracają uwagę twórcy memów, jeśli chodzi o obraz żony prezydenta, czy w badanych memach można dostrzec obecność stereotypów płciowych, w jakich okresach zainteresowanie pierwszą damą jest największe i czy na przestrzeni lat coś się w tym zakresie zmieniło? Trzeci fragment to zakończenie, w którym podsumowano rezultaty badań oraz potwierdzono hipotezę badawczą. Obraz pierwszej damy uwidoczniony w analizowanych memach to przykład stereotypowego przedstawiania obrazu kobiety obecnej w sferze polityki, co wpisuje się w przyczyny kulturowe niedoreprezentowania kobiet w polityce, które wskazano w zintegrowanym modelu wyjaśniania przyczyn nierówności płci w polityce.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Zaangażowanie Stanów Zjednoczonych Ameryki w rozwiązanie kryzysu w Libii z 2011 roku

Celem artykułu jest przedstawienie i ocena zaangażowania Stanów Zjednoczonych Ameryki w rozwiązanie kryzysu w Libii z 2011 roku. Problem ten rozpatrywano z uwzględnieniem okoliczności dwustronnych i wielostronnych. W poszczególnych częściach artykułu omówiono zagadnienia, takie jak relacje Stanów Zjednoczonych Ameryki i Libii przed kryzysem oraz działania USA w trakcie kryzysu i motywy je warunkujące. Dotyczy to między innymi aktywności politycznej Waszyngtonu na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz wkładu Sił Zbrojnych USA w operację zbrojną w Libii. Ukazano również ewolucję stanowiska Stanów Zjednoczonych Ameryki w kwestii wykorzystania czynnika militarnego do zmiany reżimu politycznego Libii. Problem badawczy zawiera się w pytaniach, czym motywowane były działania Waszyngtonu wobec Libii oraz czy obrana polityka była zasadna? Główną tezą artykułu jest stwierdzenie, że podstawowym powodem zaangażowania się Stanów Zjednoczonych Ameryki w kryzys w Libii były przesłanki natury humanitarnej, jednak liczyły się także interesy USA. Niestety akcja zbrojna nie doprowadziła do zakończenia konfliktu wewnętrznego w tym państwie. Podejście Waszyngtonu do kryzysu w Libii było ważnym elementem wpływającym na formułowanie doktryny prezydenta Baracka Obamy. Możemy w nim dostrzec cechy wpisujące się zarówno w liberalną, jak i realistyczną koncepcję stosunków międzynarodowych. W artykule wykorzystano metodę analizy źródeł tekstowych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Formy przemocy politycznej w Internecie – próba klasyfikacji

W artykule opracowano klucze klasyfikacyjne przemocy politycznej w Internecie, która manifestuje się w analogicznym zakresie jak w rzeczywistości fizycznej – odnotowujemy zarówno przemoc fizyczną i psychiczną, jak i kulturową i strukturalną. W ramach politycznej przemocy fizycznej w Internecie wyodrębniono trzy jej formy: cyberwojnę, cyberterroryzm oraz haktywizm wykorzystujący przemoc fizyczną. Przemoc psychiczna stanowi zespół czternastu podzielonych na trzy grupy form przemocy wyodrębnionych ze względu na poziom jej natężenia. Najszerszą kategorię przemocy stanowi przemoc strukturalna i legitymizująca ją przemoc kulturowa. Zidentyfikowano trzy jej formy: nadzór informacyjny państwa nad społeczeństwem, cenzurę internetową oraz cyfrowy podział.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Uwarunkowania funkcjonowania powiatów ziemskich w Polsce

Wielowiekowe perturbacje w polskim systemie prawno-administracyjnym mocno odbijają się na bieżącym systemie samorządowym. Reforma samorządowa przeprowadzona w Polsce w latach 90. zeszłego stulecia miała na celu wprowadzenie takich regulacji, które zapewniłyby regionom naszego kraju możliwość stabilnego rozwoju. Jednak rozwiązania przyjęte w tej reformie nie sprawdziły się w stopniu zapewniającym efektywne funkcjonowanie struktur administracji lokalnej. Niedopracowane i wadliwe dotyczą zwłaszcza samorządów powiatowych ziemskich.Niniejszy artykuł dotyczy funkcjonowania powyżej zasygnalizowanych zagadnień na gruncie polskich samorządów, zwłaszcza ich szczebla powiatowego.Badanie funkcjonowania samorządów powiatów ziemskich oraz możliwych rozwiązań może być dokonane metodą strumieniową. Pozwala ona zarówno na pozyskanie wiedzy o tym, co funkcjonuje nieprawidłowo i powinno być naprawione, zreformowane, jak i na budowę programu naprawczego, mającego na celu przezwyciężenie zidentyfikowanych trudności i poprawy sytuacji oraz na ocenę wprowadzonych zmian. Badanie strumieniowe pozwala przeprowadzić diagnozę zarówno na podstawie obserwacji tłahistoryczno-politycznego, jak i obowiązującego prawodawstwa. Włączone są w nią również konkluzje płynące z badania statystycznego obszarów społeczno-kulturowego oraz ekonomiczno-finansowego.Treść poniższego artykułu potwierdza postawioną we wstępie hipotezę, że zmniejszenie liczby powiatów ziemskich skutkowałoby lepszą efektywnością finansowania potrzeb lokalnych; współpraca międzyorganizacyjna byłaby bardziej efektywna, wyższy byłby poziom wpływów budżetowych oraz niższe bieżące koszty funkcjonowania.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji