rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza porównawcza wyników symulacji komputerowej procesów kształtowania wyrobów cienkościennych

W artykule przedstawiono wyniki analizy działania algorytmów obliczeniowych programów symulacyjnych. Przedstawiono wyniki symulacji procesów kształtowania obrotowego oraz tłoczenia wytłoczki prostokątnej wykonanej za pomocą programów Pam-Stamp 2G i Autoform i porównano z modelowaniem fizycznym wykonanych wytłoczek. Z wyników badań wynika celowość modelowania komputerowego z wykorzystaniem siatki MES na grubości wytłoczek. Wyniki symulacji pokazują, że program Pam-Stamp pozwala lepiej, niż program Autoform odwzorować proces technologiczny kształtowania wytłoczek prostokątnych. Wykazano dużą przydatność tego programu dla oceny przebiegu tłoczenia.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Prasowanie obwiedniowe

W artykule omówiono możliwości technologiczne i opisano zastosowanie technologii kształtowania obwiedniowego. Przedstawiono przykłady wykonania odkuwek w różnych procesach technologicznych prasowania obwiedniowego na podstawie wyników prac badawczo-rozwojowych zrealizowanych w Instytucie Obróbki Plastycznej oraz wdrożeń przemysłowych. Omówiono problematykę trwałości narzędzi do prasowania obwiedniowego odkuwek i perspektywy rozwoju technologii prasowania obwiedniowego.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Projektowanie procesów technologicznych wytłoczek osiowosymetrycznych na wyoblarkach sterowanych CNC

W artykule przedstawiono klasyfikację procesów kształtowania obrotowego z uwzględnieniem najnowszych  metod kształtowania wyrobów osiowosymetrycznych. Omówiono najczęściej występujące wady w wytłoczkach kształtowanych obrotowo oraz wpływ parametrów procesów technologicznych na ich powstawanie oraz różne rodzaje ruchów roboczych narzędzi. Opisano takze metodykę projektowania trajektorii i rodzaje ruchów roboczych rolek występujące w procesie kształtowania obrotowego wytłoczek.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Technologia walcowania, walcarki, narzędzia i urządzenia specjalne do walcowania

W dużym skrócie przedstawiono prace wykonywane w Zakładzie Walcowania Instytutu od momentu powstania w 1948 roku do dzisiaj. W artykule omówiono prace dotyczące technologii walcowania narzędzi, części maszyn i taśm oraz specjalistyczne walcarki i inne urządzenia zaprojektowane, wykonane i wdrożone do produkcji przemysłowej, niezbędne do realizacji opracowywanych technologii. Wszystkie maszyny i prototypy przemysłowe zostały wdrożone w przemyśle i pracują do dzisiaj lub zostały zastosowane w produkcji przemysłowej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowoczesne urządzenie do iskrowego spiekania plazmowego proszków SPS HP D 25

Artykuł informuje o znajdującym się w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu urządzeniu SPS HP D 25, do iskrowego spiekania plazmowego. Zamieszczono schemat oraz parametry techniczne zakupionego urządzenia. Omówiono technologię wytwarzania spieków oraz możliwości wykorzystania urządzenia typu SPS HP D 25. Podano przykłady materiałów wytwarzanych metodą iskrowego spiekania plazmowego na urządzeniu SPS HP D 25.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zmiany mikrostruktury i własności stopu aluminium 7075 po odkształceniu metodą KOBO i rozciąganiu

Wysoko wytrzymały i trudnoodkształcalny stop aluminium 7075 w stanie T6 poddano
wyciskaniu metodą KOBO w temperaturze 400°C i temperaturze pokojowej. Po wyj-
ściu pręta z matrycy zastosowano 2 warianty chłodzenia, tj. w wodzie i na powietrzu.
Badano wpływ odkształcenia metodą KOBO (która jest zaliczana do metod SPD) na
wielkość ziaren, stosując technikę EBSD, która dodatkowo pozwoliła na określenie
kąta dezorientacji pomiędzy ziarnami. Próbki do badań przygotowano techniką polerowania
mechanicznego lub elektrochemicznego. Wykazano, że obie metody przygotowania
zgładów metalograficznych są odpowiednie, gdyż pozwalają na uzyskanie
wyraźnego obrazu dyfrakcji. Niemniej jednak preparatyka jest nieco bardziej złożona
niż w przypadku przygotowania zgładów do obserwacji za pomocą mikroskopii świetlnej.
Z materiału w stanie wyjściowym oraz z wyciśniętych prętów wykonano próbki
wytrzymałościowe, które poddano rozciąganiu w temperaturze pokojowej oraz w 400°C.
W przypadku materiału po procesie KOBO wydłużenie wyniosło 247%, co sugeruje
uzyskanie stanu nadplastycznego. Pomimo zbliżonego rozmiaru ziarna materiału
w stanie wyjściowym nie wykazywał on odkształcenia nadplastycznego, a wydłużenie
wyniosło 75%). Wskazuje to na inne czynniki i elementy mikrostruktury niż rozmiar
ziarna, które umożliwiają osiągnięcie odkształcenia nadplastycznego. Mikrostruktura
po odkształceniu nadplastycznym stopu, pomimo dużego odkształcenia, zawiera ziarna
o kształcie w przybliżeniu równoosiowym. Mikrostruktura stopu, po odkształceniu
w temperaturze pokojowej, wygląda zupełnie inaczej – ziarna są wydłużone, a pomiędzy
nimi znajdują się kolonie w przybliżeniu równoosiowych ziaren.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ regulowanego azotowania gazowego na właściwości wytrzymałościowe materiałów spiekanych

Rynek odbiorców materiałów spiekanych na bazie żelaza ciągle się rozszerza. Zazwyczaj
części spiekane z powodzeniem zastępują elementy produkowane dotychczas metodą
odlewania, kucia lub obróbki ubytkowej. Głównym odbiorcą części spiekanych z proszków
żelaza jest przemysł motoryzacyjny, a konsekwencją rosnącego zainteresowania
materiałami proszkowymi jest ciągły wzrost wymagań jakie stawiają im odbiorcy.
Z jednej strony dąży się do zwiększania gęstości spieków i rozwoju ich składu chemicznego,
a z drugiej – do rozwoju procesów i zastosowania obróbki cieplnej i cieplno-
-chemicznej. Autorzy artykułu chcieli zweryfikować, w jaki sposób obróbka cieplno-
-chemiczna, poprzez azotowanie gazowe, wpłynie na właściwości wytrzymałościowe
materiałów spiekanych na bazie żelaza. Badania wykonano na spiekach Fe-Mo-C o trzech
gęstościach: 6400, 7100 i 7500 kg/m3
. Spieki te poddano regulowanemu azotowaniu
gazowemu metodą ZeroFlow®
. Metoda ZeroFlow®
 to metoda zapewniająca precyzyjną
regulację składu atmosfery azotującej i kontrolę budowy warstwy azotowanej. Właś-
ciwości wytrzymałościowe, materiałów spiekanych oraz spiekanych i azotowanych,
wyznaczono w statycznej próbie rozciągania oraz statycznej próbie ściskania. Wykazano,
że poprzez dobór odpowiedniej kombinacji gęstości materiału spiekanego
i parametrów procesu azotowania można kształtować jego wytrzymałość. Azotowanie
spowodowało wzrost właściwości wytrzymałościowych spieków o gęstości ≥ 7,1 g/cm3
,
w statycznej próbie ściskania, przy równoczesnym obniżeniu ich właściwości plastycznych.
Statyczna próba rozciągania jest bardziej wrażliwa na występujące w strukturze
spieków pory niż statyczna próba ściskania. W tym przypadku wzrost właściwości
wytrzymałościowych zanotowano tylko dla spieków o gęstości zbliżonej do gęstości
materiału litego (7,5 g/cm3).

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie profili wspomagane tarciem

W inżynierii materiałowej silny nacisk kładzie się na otrzymywanie metali o bardzo drobnych ziarnach aż do wielkości nanometrycznych włącznie. Badania prowadzone są poprzez poszukiwanie odpowiednich metod wytworzenia metali o jednorodnej drobnej strukturze. W tym zakresie metody obróbki plastycznej, które w swojej istocie silnie oddziaływującą na strukturę, są potencjalnym, przyszłościowym kierunkiem wytwarzania metali o ultra drobnych ziarnach na skale przemysłową. W takim kierunku prowadzone są badania w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu. W artykule przedstawiono nową koncepcję procesu kształtowania profili, w której tarcie jest elementem wspomagającym płynięcie metalu. Przedstawiono opracowane i uruchomione w INOP stanowisko badawcze procesu kształtowania według nowej koncepcji. Celem prowadzonych badań była weryfikacja możliwości technologicznych kształtowania metali według nowego sposobu oraz ocena wpływu głównych parametrów technologicznych na przebieg procesu kształtowania. Badaniom wstępnym poddano dwa materiały: stop aluminium gat. PA4 oraz stal gat. 15. Przedstawiono wyniki prób technologicznych i wskazano zakres parametrów, dla których uzyskano pozytywne wyniki kształtowania. Badania potwierdziły możliwości praktycznego kształtowania profili ze stali i stopu aluminium. Konieczna jest optymalizacja parametrów procesu wyciskania profili wg nowej koncepcji dla stabilnego przebiegu kształtowania. Zastosowany materiał do badań nie pozwolił na określenie stopnia rozdrobnienia ziarn. Należy jednak przypuszczać, iż jest ono znaczące, gdyż niemożliwe było wytrawienie ziarn na zgładach metalograficznych dla próbki ze stopu Al.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zmiany właściwości reologicznych wybranych stopów AlMg w próbie ściskania

W pracy zaprezentowano metodę wyznaczania krzywych umocnienia stopów AlMg: 5754, 5083, 5019 oraz 5XXX w oparciu o próbę ściskania cylindrycznych próbek o średnicy 10 mm i wysokości 12 mm. Badania przeprowadzono za pomocą fizycznego symulatora procesów metalurgicznych GLEEBLE 3800 w Instytucie Przeróbki Plastycznej i Inżynierii Bezpieczeństwa Politechniki Częstochowskiej. Urządzenie to umożliwia przeprowadzenie badań przy temperaturach odpowiadających rzeczywistym warunkom przeróbki plastycznej. Określono podatność badanych stopów do kształtowania plastycznego w zakresie temperatur 360–560°C oraz prędkości odkształceń z przedziału 0,05–1,0 s-1. Naprężenie uplastyczniające σp, czyli naprężenie niezbędne do zainicjowania i kontynuacji plastycznego płynięcia metalu, w warunkach jednoosiowego stanu naprężenia jest funkcją odkształcenia (ε), prędkości odkształcenia (ε& ), temperatury (T) i historii przebiegu odkształcenia. Wyznaczenie charakterystyk technologicznej plastyczności jest szczególnie trudne dla warunków przeróbki plastycznej na gorąco, gdyż w strukturze materiału zachodzą jednocześnie procesy wynikające z mechanizmu odkształcenia plastycznego oraz procesy umocnienia, jak i aktywowane cieplnie, zależne od czasu, zjawiska prowadzące do osłabienia materiału. Określenie wartości σp badanych stopów AlMg ma duże znaczenie podczas projektowania procesów przeróbki plastycznej na gorąco. W oparciu o rejestrowane w czasie eksperymentu parametry odkształcenia plastycznego możliwe było poddanie danych obróbce matematycznej, filtracji cyfrowej oraz aproksymacji. Następnie za pomocą metody odwrotnej określono rzeczywiste wartości współczynników występujących w modelach numerycznych do własności reologicznych badanych materiałów.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Walcowanie i nagniatanie gwintów wewnętrznych. Część 2, Technologia

Przedstawiono główne zagadnienia technologii walcowania i nagniatania gwintów wewnętrznych za pomocą głowic rolkowych własnej konstrukcji (dobór warunków obróbki, wyniki badań doświadczalnych oraz przybliżoną ocenę obciążeń rolek i łożysk ślizgowych głowic).

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania nad kształtowaniem wykroju matrycy do kucia zaczepu budowlanego metodą wgłębiania na gorąco

W publikacji opisano wyniki prac konstrukcyjnych i technologicznych dotyczących
modyfikacji sposobu wytwarzania wykroju matryc do kucia kołnierza zaczepu
budowlanego Putanker 2,5 T poprzez wgłębianie na gorąco. Hartowanie matrycy
następowało z temperatury wgłębiania, aby wyeliminować dodatkowy proces nagrzewania
do temperatury hartowania matryc. W celu oceny, czy nie wystąpiły pęknięcia
po próbie wgłębiania oraz skutków procesu hartowania i odpuszczania, wykonano
badania metalograficzne (obserwacje struktury za pomocą mikroskopu świetlnego – LM
i skaningowego mikroskopu elektronowego – SEM oraz pomiary twardości metodą
Vickersa HV 1). Materiałem matryc była stal narzędziowa do pracy na gorąco Orvar
Supreme (odpowiednik stali WCLV). Zaprojektowano przyrząd do prowadzenia prób
wgłębiania na próbkach krótkich o wymiarach φ64x35 mm z otworem φ14 mm,
które służyły do wstępnych prób wgłębiania. Celem tych prób była weryfikacja konstrukcji
przyrządu ze względu na zniekształcenia próbek na średnicy zewnętrznej po
próbie wgłębiania oraz ocena skutków procesu hartowania i odpuszczania prowadzonych
bezpośrednio po wgłębianiu na gorąco. Docelowe próby wgłębiania prowadzono
na próbkach długich o wymiarach φ64x109 mm z otworem φ14 mm mocowanych
w przyrządzie w tulei ustalającej. Próbki te po próbie wgłębiania, usunięciu warstwy
odwęglonego materiału, korekcie płaskości powierzchni czołowej oraz po przecięciu
na pół stanowiły gotowe matryce do kucia zaczepów budowlanych Putanker 2,5 T.
W wyniku hartowania próbek długich z temperatury wgłębiania wynoszącej 1050°C
w oleju, a następnie ich odpuszczaniu przy temperaturze 570°C w ciągu 2 godzin
uzyskano materiał o średniej twardości wynoszącej 607 HV 1 (ok. 56 HRC), która
jest wymagana dla matryc do kucia zaczepów Putanker 2,5 T.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
„Przemysł 4.0” i jego wpływ na przemysł kuźniczy

Prezentacja ocenia wpływ tak zwanej 4. Rewolucji Technicznej „Przemysłu 4.0” albo „Internetu Rzeczy i Usług” na przemysł wytwórczy, w szczególności obróbkę plastyczną, na przykład kuźnictwo. Na podstawie studium zespołu specjalistów pod przewodnictwem Deutschen Akademie der Technikwissenschaften – acatech (Niemieckiej Akademii Nauk Technicznych) opisane zostały wizje „Przemysłu 4.0” i kilka ich wstępnych zastosowań. Następnie zilustrowano badania konieczne do realizacji i wdrożenia tych wizji. Opisano jak części „Przemysłu 4.0” zostały wdrażane w wielu zakładach obróbki plastycznej. Inne części jednak są dalekie od realizacji i ich wdrażanie nie byłoby możliwe lub korzystne. Koncepcja „Przemysłu 4.0” jest niewykonalna lub nieopłacalna do opłacenia dla wszystkich typów zakładów produkcyjnych, przynajmniej w niedalekiej przyszłości. W końcowym, wizjonerskim podejściu opisano kierunek, w jakim można skierować przemysł kuźniczy z pomocą nowoczesnej technologii informacyjnej. Technologię kucia swobodnego jako bardzo elastyczną metodę kształtowania można by rozwijać równolegle z technologią drukowania w 3D. Gdy technologia drukowania w 3D działa, stosując podejście „do góry dnem”, począwszy od prostych cząstek proszku dla wytworzenia złożonego produktu, w elastycznej technologia kucia 3D stosuje się podejście „szczytem w dół”, zaczynając od prostego materiału zgrzewnego (kloc, kęsisko płaskie) oraz (podobnie jak kowal)  w drodze różnych operacji kuźniczych na zimno lub na gorąco tworzy się złożone kształty. Wniosek z tej prezentacji jest taki, że koncepcja Przemysłu 4.0 osiągnie powodzenie, jeżeli inżynieria produkcyji i inżynieria materiałowa opracują nowe, innowacyjne materiały i technologie równolegle z metodami IT.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Supertwarde warstwy W-B i W-Ti-B osadzane z tarcz spiekanych metodą SPS

Z  rosnącym  zapotrzebowaniem  na  niezawodne,  a  jednocześnie  zapewniające  dużą wydajność, narzędzia do skrawania i obróbki plastycznej, coraz większego znaczenia nabiera  rozszerzająca  się  grupa  supertwardych  ceramik  przewodzących  prąd.  Mate-riały te dobrze rokują w związku z rozwiązaniem problemów tradycyjnych materiałów narzędziowych, których niedoskonałości obejmują wysoką cenę (azotek krzemu, azotek boru), niezdolność do cięcia stopów żelaza w wyniku reakcji chemicznych (diament), niestabilność  w  obecności  wilgoci  (azotek  boru)  i  względnie  małą  twardość  (węglik wolframu). Również rosnący popyt na powłoki ochronne o wysokiej twardości, o dob-rych  właściwościach  sprężystych  i  stabilności  termicznej  powoduje,  że  badania  nad nowymi  systemami  materiałowymi  prowadzone  są  coraz intensywniej.  Pomimo  że azotki metali przejściowych są już z powodzeniem stosowane do różnych zadań w prze-myśle samochodowym i lotniczym, poszukiwanie ulepszonych materiałów jest tematem wciąż aktualnym. W pracy przedstawiono badania nad osadzaniem cienkich powłok z nowych supertwardych materiałów (SHM), którymi są borki wolframu. Dodatkowo zbadano  wpływ  domieszkowania  tych  materiałów  tytanem.  Warstwy  osadzane  były metodą  ablacji  laserowej  PLD.  Tarcze  do  osadzania  zsyntetyzowane  zostały  metodą spiekania plazmowego SPS proszków boru i wolframu o stosunku atomów 4,5 do 1. Osadzane z użyciem lasera warstwy mają skład stechiometryczny podobny do użytych tarcz.  W  warstwach  tych  dominuje  faza  WB3.  Badania  przeprowadzone  z  użyciem SEM, XRD i nanoindentacji wykazały, że skład fazowy tarcz jest odwzorowany w war-stwach osadzonych laserem. Wszystkie uzyskane warstwy są bardzo twarde i stabilne termicznie. Warstwy osadzane laserem odznaczają się dużą chropowatością. Domiesz-kowanie tytanem zwiększa ilość fazy WB3 w spiekanych tarczach i osadzanych war-stwach oraz zmniejsza ilość i wielkość naniesionych na powierzchnię cząstek.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena wielkości zużycia matrycy do kucia pierścieni synchronizatora na podstawie optycznego skanowania i badań metalograficznych

W publikacji przedstawiono wyniki optycznego skanowania matrycy do kucia pierścieni synchronizatora typu 682 oraz badań metalograficznych, które przeprowadzono po eksploatacji matrycy. Matrycę wytworzono i eksploatowano w Fabryce Armatur „Swarzędz” Sp. z o.o. Matrycę po ulepszeniu cieplnym azotowano gazowo metodą ZeroFlow w Politechnice Poznańskiej, w procesie dwustopniowym przy następujących parametrach: I stopień: 490°C, 1 h, Np=15 atm-1 II stopień: 550°C, 43,5 h, Np=0,3 atm-1/2. Warstwa azotowana charakteryzowała się twardością przy powierzchni ok. 1000 HV 0,1, grubością wynoszącą 0,25 mm i jedynie drobnymi wydzieleniami azotków żelaza w strefie azotowania wewnętrznego. Technologia azotowana metodą ZeroFlow miała być konkurencyjna do technologii azotowania jarzeniowego prowadzonego w temperaturze ok. 550°C w czasie 10 h pod względem braku występowania siatkowego układu wydzieleń fazy γ’ w strukturze strefy dyfuzyjnej α. We wcześniej prowadzonych badaniach zaobserwowano podatność warstwy azotowanej z siatkowym układem wydzieleń azotków żelaza do jej wykruszania podczas eksploatacji. Optyczne skanowanie matrycy wykonano po procesie azotowania i po eksploatacji matrycy. Planowano wykonanie 3000 sztuk pierścieni synchronizatora na badanej matrycy. Jednak po 2500 cyklach kucia pierścieni stwierdzono wyginanie się kolejnych pierścieni. Dlatego przeprowadzono badania metalograficzne na próbkach wyciętych z matrycy w celu wyjaśnienia przyczyny jej przedwczesnego zużycia. Największe zużycie materiału matrycy wystąpiło w obszarach promienia powierzchni kształtującej powierzchnię pierścienia synchronizatora i krawędzi otworu o średnicy ok. 104 mm. W tych obszarach zaobserwowano największe pęknięcia i największą redukcję grubości warstwy azotowanej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości plastyczne półwyrobów z miedzi wykonanych metodami dużych odkształceń plastycznych

W artykule przedstawiono wyniki badań plastyczności półwyrobów z miedzi i wytworzonych technikami wykorzystującymi intensywne odkształcanie plastyczne (SPD) tj.: przeciskanie przez kanał kątowy (ECAP) oraz wyciskanie hydrostatyczne (HE). Próby ściskania prowadzono z różną prędkością (0,1; 0,01 oraz 0,001 s-1) oraz w różnej temperaturze (od temperatury otoczenia do 400 oC). Celem badań było określanie plastyczności i zdolności do dalszego kształtowania wyrobów gotowych z półwyrobów uzyskanych za pomocą technik SPD z zachowaniem ich unikalnych właściwości mechanicznych i strukturalnych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ procesu KOBO na właściwości stopu CuCr1Zr

Autorzy pracy podjęli badania nad stopem CuCr1Zr w celu polepszenia jego właściwości
mechanicznych oraz określenia ich stabilności w podwyższonej temperaturze. W badaniach
wykorzystano niekonwencjonalną metodę obróbki plastycznej – wyciskanie metodą
KOBO. Idea metody KOBO oparta jest na zewnętrznym wymuszeniu zlokalizowanego
plastycznego płynięcia w pasmach ścinania poprzez nałożenie na jednokierunkowe,
robocze oddziaływanie siłowe narzędzi kształtujących, dodatkowego, cyklicznie
zmiennego oddziaływania w kierunku odmiennym od kierunku ruchu roboczego danego
procesu. Wyciskaniu podano pręt w stanie T6 (bez powodzenia), a następnie pręt
po przesycaniu z temperatury 900 i 1030°C (próba zakończona sukcesem). Wyciskanie
metodą KOBO przeprowadzono dla prętów po przesycaniu, z dwoma wariantami
chłodzenia (do powietrza i do wody). Podczas procesu wyciskania KOBO nastąpiła
redukcja przekroju prętów z φ40 mm do φ ok. 12 mm, co dało stopień przerobu ok. 11,1,
przy odkształceniu rzeczywistym ok. 2,4. Pręty, wyjściowy i wyciśnięte metodą KOBO,
poddano badaniom twardości, statycznej próbie ściskania w temperaturze otoczenia
oraz statycznej próbie rozciągania w temperaturze otoczenia i temperaturze podwyż-
szonej do 450°C. Na podstawie uzyskanych wyników badań można stwierdzić, że zastosowanie
metody odkształceń plastycznych (wyciskanie KOBO) pozwala umocnić materiał
do tego stopnia, że wartości jego właściwości wytrzymałościowych przewyższają
wartości uzyskane po obróbce cieplnej (stan T6). Natomiast w temperaturze 450°C
dochodzi do spadku właściwości wytrzymałościowych o wartość od 25 do 40%.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa