rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ sposobu instalacji na wybrane właściwości geotekstyliów biodegradowalnych stosowanych w inżynierii środowiska

W konstrukcjach inżynierskich stosowane są geotekstylia biodegradowalne pełniące przede wszystkim funkcję powierzchniowego zabezpieczenia przeciwerozyjnego. Biodegradowalność wspomaga rozwój roślinności, a przy tym chroni powierzchnię skarpy już od momentu wbudowania w podłoże. Do wykorzystania tej funkcji stosuje się głównie biomaty, biowłókniny oraz tkaniny wykonane z włókien naturalnych. W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu rodzaju mocowania w warunkach rzeczywistych w określonym czasie (od listopada do czerwca), biowłókniny typu Maliwatt z nasionami traw na zmianę wybranych właściwości fizycznych, mechanicznych i hydraulicznych oraz na rozwój roślinności (traw). W ramach eksperymentu przyjęto dwie wersje mocowania włókniny biodegradowalnej. W pierwszym przypadku geowłóknina była mocowana bezpośrednio na gruncie, w drugim dodatkowo została przysypana warstwą rodzimego gruntu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Problem zamulania zbiorników kaskady Soły

W artykule przedstawiono problem zamulania zbiorników zaporowych. Studia dotyczyły kaskady rzeki Soły, składającej się z trzech zbiorników: Tresna, Porąbka, Czaniec. Pełni ona ważną rolę w gospodarce wodnej województwa śląskiego. Wykazano, że obszar zlewniowy jest niewłaściwie zagospodarowany, co w warunkach górskich sprzyja procesom spływu powierzchniowego i erozji. Soła, zwłaszcza podczas wezbrań, transportuje duże ilości rumowiska, które prawie w całości jest deponowane w zbiorniku Tresna. Tempo zamulania zbiornika Tresna wynosi 0,309 mln m<sup>3</sup> rocznie, a zbiornika Porąbka 0,042 mln m<sup>3</sup> rocznie. Zbiornik Czaniec jako silnie przepływowy nie gromadzi osadów. Działania zapobiegające zamulaniu są niewystarczające – powinny być realizowane systemowo zwłaszcza w zlewni Soły powyżej zbiornika Tresna, aby utrzymać jego możliwości retencyjne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Najnowsze rozpoznanie parametrów eksploatacyjnych wód termalnych w ujęciu Chochołów PIG-1 w aspekcie efektu wygrzewania się otworu

W obszarze niecki podhalańskiej funkcjonuje kilkanaście otworów hydrogeologicznych ujmujących wodę termalną. Jednym z nich jest otwór Chochołów PIG-1 eksploatowany na potrzeby kompleksu rekreacyjnego Chochołowskie Termy. W listopadzie 2017 roku przeprowadzono w przedmiotowym otworze badania hydrogeologiczne w celu korekty podstawowych parametrów hydrogeologicznych związanych z eksploatacją ujęcia tj. jego zasobów eksploatacyjnych i dopuszczalnego obniżenia zwierciadła wód termalnych. Szczególną uwagę zwrócono na warunki wygrzewania się otworu. Wyniki pompowania pomiarowego pozwoliły głębiej poznać warunki występowania wód termalnych ujmowanych przedmiotowym otworem.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Technologie redukujące emisje uciążliwych gazów powstających podczas chowu zwierząt gospodarskich

Podczas produkcji zwierzęcej, która coraz bardziej się rozwija dochodzi do szkodliwych emisji gazowych. Emisje te dotyczą zarówno uciążliwych gazów odorowych jak i cieplarnianych. Powstające związki lotne przyczyniają się również do powstawania kwaśnych deszczów, eutrofizacji zbiorników wodnych i gleb, korozji w budynkach inwentarskich oraz uszkodzenia warstwy ozonowej. Wobec istniejącego problemu szuka się rozwiązań neutralizujących wpływ produkcji zwierzęcej na środowisko. Ponadto podejmuje się liczne działania na drodze żywieniowej oraz rozwiązań technologicznych. Techniki żywieniowe bazują na modyfikacji diety i wymagają stałego monitoringu utrzymywanych zwierząt. Z kolei rozwiązania technologiczne podejmują działania redukcji emisji gazów z budynków inwentarskich oraz podczas gospodarki odchodami zwierzęcymi. Proponowane sposoby utylizacji gnojowicy przynoszą zróżnicowane efekty jeśli chodzi o redukcję niebezpiecznych gazów. Wymagają one wdrożenia dodatkowych działań prowadzących między innymi do właściwego zagospodarowania odchodów zwierzęcych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie biegaczowatych jako biowskaźników do oceny stanu środowiska przyrodniczego koryt i brzegów rzek górskich o różnym stopniu przekształcenia

Celem pracy była weryfikacja czy występowanie materiału żwirowiskowego w korytach rzecznych stanowi jedyny czynnik odpowiedzialny za utrzymanie elementów biotycznych związanych ze środowiskami w bezpośrednim sąsiedztwie linii brzegowej. Badania terenowe prowadzono w przekrojach potoku górskiego Porębianka, o bardzo dobrze poznanej strukturze geomorfologicznej i posiadającej równocześnie silnie zmodyfikowane przez człowieka koryto. Występują tam odcinki, gdzie następuje silne wcinanie dna koryta, często aż do warstwy skały macierzystej, oraz miejsca, w których następuje redepozycja materiału żwirowego. Do analiz wybrano dziesięć przekrojów o zróżnicowanym stopniu modyfikacji koryta i brzegu. Wyniki wskazują, że czynnikami decydującymi o występowaniu organizmów nadrzecznych jest konieczność częstego zalewania środowisk nadbrzeżnych. Regulacje koryta i brzegów potoku oraz silne erozja wgłębna powodują zanik organizmów związanych z tym typem ekosystemu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Roślinność wieloletniego doświadczenia na modelowym złożu odpadów paleniskowych energetyki węglowej w latach 2005–2017

W latach 2005–2017 prowadzono doświadczalnie ocenę udziału roślin w rekultywacji złoża odpadów paleniskowych energetyki węglowej użyźnionego czteroma rodzajami kompostów i osadem ściekowym. Złoże odpadów paleniskowych założono w pojemnikach cylindrycznych o średnicy 80 cm (0,5 m<sup>2</sup> powierzchni) i 100 cm wysokości. Celem eksperymentu była ocena rekultywacyjnej efektywności kompostów i osadu ściekowego na złożu odpadów paleniskowych na podstawie wybranych wskaźników roślinnych (różnorodności, właściwości ekologicznych, plonowania). Corocznie w okresie wegetacyjnym oceniano ilościowo-jakościowy stan i plonowanie roślin zasilanych substancjami użyźniającymi. Wykazano wysokie bogactwo gatunkowe roślin o znacznej biomasie. Stwierdzono wysoką efektywność rekultywacyjną złoża odpadów paleniskowych w większości wariantów nawożenia. Podczas wieloletniego eksperymentu wykazano, że oprócz roślin wysianych do pojemników doświadczalnych, duży udział w kształtowaniu pokrywy roślinnej ma flora samosiewna. Wyniki badań dowodzą, że stosowanie kompostów i osadów ściekowych tworzy korzystne warunki dla rozwoju spontanicznej roślinności na złożach odpadów paleniskowych. Podkreślono duże znaczenie roślin w procesie biologicznej rekultywacji złoża odpadów paleniskowych, co w konsekwencji może przyczynić się do zwiększenia powierzchni biologicznie czynnych i poprawy stanu środowiska naturalnego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metody oceny emisji odorów z obiektów gospodarki hodowlanej

Hodowla zwierząt gospodarskich oprócz licznych korzyści niesie ze sobą szereg negatywnych skutków dla środowiska naturalnego, w tym emisję zanieczyszczeń, m.in. zapachowych, do powietrza atmosferycznego. Celem pracy była charakterystyka metod stosowanych w ocenie emisji odorów obiektów hodowlanych oraz analiza standardów odorowych stosowanych w światowych przepisach prawnych. Z przeprowadzonych analiz wynika iż w systemie prawnym krajów europejskich stosuje się standardy odorowe wyrażane w europejskich jednostkach zapachowych na określoną jednostkę czasu przypadającą na stanowisko dla jednego zwierzęcia (ouE/s/stanowisko dla zwierzęcia). Analiza wykonanych pomiarów stężenia zapachowego i obliczeń wskaźników emisji odorów przeprowadzonych dla ferm drobiu (indyków i brojlerów), fermy trzody chlewnej i fermy zwierząt futerkowych wykazała najwyższe wartości emisji odorów dla fermy trzody chlewnej oraz najwyższe obliczone wskaźniki emisji odorów dla warchlaków oraz macior, co jest zgodne z wartościami wskaźników emisji odorów sugerowanymi przez UE.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie systemu dystrybucji wody na przykładzie miasta Łapy

W pracy przedstawiono proces komputerowego modelowania w celu odtworzenia rzeczywistych warunków pracy sieci wodociągowej miasta Łapy, leżącego w powiecie białostockim. Wykonane obliczenia umożliwiły stworzenie symulacji funkcjonowania sieci i podjęciu decyzji wpływających na efektywne działanie całego systemu. Wykorzystano program komputerowy EPANET 2.0, autorstwa U.S. Environmental Protection Agency (EPA), amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska, który umożliwia okresowe symulacje hydrauliczne i daje obraz zachowania wody w sieci rurociągów ciśnieniowych. Zakres opracowania obejmował model sieci poddany ocenie w aspekcie podstawowych parametrów jakościowych, takich jak: prędkości przepływu, ciśnienie, straty jednostkowe, wiek wody oraz warunki pracy podczas symulowanych awarii sieci.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zasoby energii słonecznej w dolinie Widawy

Przeanalizowano wielkość zasobów radiacyjnych w dolinie Widawy na podstawie 64-letnich (1961–2014) ciągłych pomiarów promieniowania całkowitego oraz rejestracji usłonecznienia w Obserwatorium Uniwersytetu Przyrod-niczego Wrocław-Swojec. Zagadnienie przedstawiono w aspekcie porównawczym i dynamicznym. Porównano otrzymane w ten sposób roczne lub miesięczne sumy radiacyjne (promieniowania całkowitego lub usłonecznienia) oraz ich wartości ekstremalne i średnie z danymi z innych rejonów Polski. Uwzględniono także dynamikę zmian pomiędzy kolejnymi miesiącami, sezonami oraz z roku na rok. Tak ujęta analiza jest nie tylko wyznacznikiem podstawowych cech aktynometrycznych Wrocławia-Swojca, ale także miarodajnym ujęciem średnich wielkości i zmienności zasobów radiacyjnych w dolinie Widawy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza ekonomiczna wybranych złóż adsorpcyjnych stosowanych do oczyszczania wody

W pracy przeprowadzono analizę ekonomiczna złóż sorpcyjnych stosowanych do oczyszczania wody. Wybrano takie masy węglowe jak: złoże Organosorb 10, złoże Norit ROW 0.8 Supra, złoże Hydroantracyt N oraz złoże K110. Ekonomicznego uzasadnienia doboru konkretnych złóż dokonano w oparciu o koszt zakupu złóż filtracyjnych, opłata środowiskowa za pobór wody, koszt urządzeń do napowietrzania wody, koszt odczynników chemicznych do regeneracji złóż, koszt pompy dozującej reagenty do regeneracji powstających podczas prowadzenia procesu adsorpcji z zastosowaniem każdego z wybranych do analizy złóż. Najtańsze w eksploatacji okazało się złoże K110, najdroższe zaś Norit ROW 0.8 Supra. Koszty eksploatacji złóż adsorpcyjnych zależy głównie od zakupu adsorbentu i prędkości adsorpcji. Ponadto znaczny udział w kosztach eksploatacji złóż węglowych ma opłata środowiskowa za pobór wody, mniejszy niż zakup samego złoża.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fermentacja metanowa gnojowicy z dodatkiem chemicznym i biologicznym

Problem z właściwym zagospodarowaniem gnojowicy obecny jest przede wszystkim podczas intensywnej produkcji zwierzęcej. Uprzemysłowione fermy zwierząt gospodarskich generują ogromne ilości odchodów w postaci gnojowicy w bezściółkowym systemie utrzymania zwierząt. Tradycyjne zagospodarowanie gnojowicy odbywa się poprzez wykorzystanie jej jako nawozu naturalnego. Alternatywne techniki wykorzystywane w celu zneutralizowania szkodliwego wpływu gnojowicy opierają się na stosowaniu dodatków chemicznych i biologicznych, a także poprzez wprowadzenie środowiska tlenowego przez napowietrzanie lub beztlenowego, prowadząc fermentację metanową. W przeprowadzonym doświadczeniu wykorzystano gnojowicę bydlęcą, która pochodziła z gospodarstwa Przybroda należącego do Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Celem badań było określenie wydajności biogazowej gnojowicy z zastosowaniem dodatku chemicznego i biologicznego dostępnego na polskim rynku. Dla wskazania skuteczności zastosowanego procesu fermentacji wykorzystano fermentację mezofilową oraz termofilową. Dodatkowo do badanej gnojowicy zastosowano dodatek biologiczny – Efektywne Mikroorganizmy oraz chemiczny – PRP. Przeprowadzone doświadczenie wykazało wyższą wydajność biogazową podczas zastosowania Efektywnych Mikroorganizmów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie parametrów systemu dystrybucji wody i ich szczególne znaczenie w procesach inżynierii środowiska

Tematem pracy jest przedstawienie modelu matematycznego sieci wodociągowej oraz analiza podstawowych parametrów systemu dystrybucji wody poprzez komputerowy model. Obszar rozważań znajduje się we wsi Kleosin, w gminie Juchnowiec Kościelny w województwie podlaskim, powiecie białostockim, usytuowany przy granicy z Białymstokiem. W badaniach zwraca się szczególną uwagę na znaczenie wszelkich zaistniałych zmian dotyczących jakości i ilości dostarczonej wody do SDW, poprzez modelowanie podstawowych parametrów systemu dystrybucji wody w różnorodnych wariantach pracy w celu określenie nowych bardziej racjonalnych sposobów eksploatacji (zmniejszenie wartości ciśnienia) oraz określenie warunków rozbudowy i modernizacji sieci wodociągowej, ze szczególną analizą układu w ramach wyodrębnienia najbardziej niebezpiecznych miejsc na sieci. Analizowane procesy oparte są na odwzorowywaniu i udoskonalaniu stanów zachowawczych podsystemu dystrybucji wody (SDW), przy wykorzystywaniu matematycznego modelowania uwzględniającego najnowsze dostępne techniki komputerowe.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza gospodarki osadowej i biogazowo-energetycznej w oczyszczalni ścieków w Opolu

Zwiększające się wymagania oczyszczania ścieków oraz rozwój systemów oczyszczania ścieków, unieszkodliwiania i przeróbki osadów ściekowych powodują znaczny wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną i cieplną. Alternatywnym sposobem na pozyskiwanie taniej energii jest wykorzystywanie biogazu wytworzonego w procesie fermentacji z osadów ściekowych. W pracy przedstawiono analizę gospodarki osadowej i biogazowo-energetycznej w oczyszczalni ścieków w Opolu w aspekcie uzyskiwania biogazu i jego wykorzystania do produkcji energii elektrycznej. Układ biogazowo-energetyczny w rozpatrywanym okresie funkcjonował prawidłowo. W dwóch agregatach prądotwórczych wyprodukowano z biogazu łącznie 7,26 GWh energii elektrycznej, co pozwoliło na pokrycie blisko 35% zapotrzebowania na energię elektryczną.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania zawartości metali ciężkich w zlewni rzeki Biebrzy i jej trzech dopływów

Pobrano próbki osadu dennego w 11 punktach pomiarowych rzeki Biebrzy oraz określono zawartości sześciu metali (Cu, Cr, Co, Ni, Cd i Zn). Obliczono średnią arytmetyczną, medianę oraz odchylenie standardowe. Stwierdzono, że źródłami badanych metali ciężkich w osadach dennych są między innymi: zanieczyszczenia z pól i łąk (domieszki środków ochrony roślin oraz nawozów sztucznych), zrzuty ścieków bytowych i komunalnych z lokalnych oczyszczalni ścieków, zrzuty ścieków z zabudowań wiejskich oraz zanieczyszczenia pochodzenia antropogenicznego. Rozpatrywanie zanieczyszczenia osadów dennych metalami ciężkimi są potrzebnym narzędziem do monitoringu środowiska wodnego. Ciągły monitoring zawartości metali w osadach pozwoli na przeciwdziałanie skutkom zagrożenia życia biologicznego w zbiorniku wodnym, które może wystąpić w przypadku notorycznych przekroczeń dopuszczalnych zawartości szkodliwych substancji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Linia wody – szczególne miejsce arenalu południowego Bałtyku dla wolnożyjących nicieni

Praca przedstawia charakterystykę strukturalną i funkcjonalną zespołów nematofauny, zasiedlających osady na linii wody w południowym Bałtyku. Wolnożyjące nicienie oznaczono do rodzaju oraz określono ich strukturę troficzną. Zagęszczenie nematofauny na badanych stanowiskach wahało się od 10,52 ± 9,82 osob./10 cm<sup>2</sup> do 124,49 ± 76,39 osob./10 cm<sup>2</sup>. Najliczniej występowały nicienie z rodzaju Ascolaimus, stanowiąc od ok. 45% do 74% całkowitej liczebności nematofauny. Łącznie w okresie badań stwierdzono nematofaunę należącą do 7 rodzajów. Za zasadniczy element nematofauny zasiedlającej osady na linii wody uznano nicienie z rodzajów: Ascolaimus, Axonolaimus, Enoplolaimus i Daptonema. Pod względem funkcjonalnym dominowali nieselektywni osadożercy, osobniki z nieuzbrojoną torebką gębową, reprezentowane przez nicienie z rodzajów: Ascolaimus, Axonolaimus, Theristus i Daptonema.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zasoby i struktura użytkowania powierzchni ziemi i gleb w województwie podkarpackim

Badano zasoby i strukturę użytkowania gleb w województwie podkarpackim w latach 1946-2005, z podziałem na trzy okresy czasowe, ze względu na zmiany administracyjne kraju i województwa (I: 1946-1970, II: 1975-1995, III: 2000-2005). W badanych trzech okresach czasowych zmniejszył się udział użytków rolnych i gruntów ornych w ogólnej powierzchni województwa. W latach 2000-2005 powiększył się znacząco udział powierzchni lasów i pozostałych gruntów, kosztem wyłączenia części gruntów ornych i użytków zielonych z produkcji rolniczej, które przekształciły się w ugory i odłogi. W gospodarstwach indywidualnych 32,7% powierzchni gruntów ornych została wyłączona z uprawy i przekształciła się w ugory i odłogi. W gospodarstwach sektora publicznego sytuacja była jeszcze bardziej niekorzystna, gdyż 86,1% gruntów ornych zostało objęte ugorowaniem i odłogowaniem. W badanym okresie struktura zasiewów poszczególnych roślin uprawnych uległa zasadniczym zmianom, uproszczeniom w kierunku monokultury zbożowej. Gleby Podkarpacia są zakwaszone i pilnie wymagają przeprowadzenia zabiegu wapnowania. Niezbyt korzystnie przedstawiała się zasobność gleb województwa podkarpackiego w przyswajalne formy makroelementów (P i K), a szczególnie w przyswajalny fosfor, co było skutkiem ograniczenia stosowania nawozów naturalnych i małego zużycia nawozów mineralnych. Ponad 90% gleb użytków rolnych województwa podkarpackiego wykazuje naturalną zawartość metali (Cd, Cu, Pb i Zn). Celem opracowania była analiza struktury użytkowania powierzchni Ziemi i gleb, z uwzględnieniem struktury zasiewów oraz niektórych elementów żyzności gleb i degradacji w kontekście spowolnienia niekorzystnych przemian.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fitomelioracja środowiska i krajobrazu niezbędnikiem cywilizacji

Obszary objęte zmianami antropogenicznymi charakteryzuje brak naturalnych ekosystemów i nie ma powrotu do ich pierwotnego stanu. Istnieje natomiast konieczność naturalizacji użytkowania środowiska, zwłaszcza na terenach zniekształconych – zdegradowanych i zagrożonych degradacją. Fitomelioracja krajobrazów antropogenicznie zmienionych może być skutecznie przeprowadzona wyłącznie na podstawie programów wynikających z wiedzy o potrzebach społecznoekonomicznych oraz warunkach przyrodniczych i możliwościach technicznych. Opracowanie takiego programu musi być koniecznie poprzedzone dogłębną analizą warunków naturalnych, ze szczególnym uwzględnieniem oceny stopnia degradacji i potencjalnych zagrożeń na danym obszarze. Zakłada się, że każda powierzchnia wolna od infrastruktury technicznej powinna oprócz funkcji ekonomicznych spełniać kilka funkcji ekologicznych. Rekultywacja terenów zdegradowanych przez przemysł, górnictwo, zanieczyszczenia przemysłowe i składowanie odpadów w kierunku leśnym - stanowi ważne zadanie, niestety realizowane w niezadowalającym stopniu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metody wymiarowania niecek infiltracyjno-retencyjnych do zagospodarowania wód opadowych

Najprostszym sposobem „wykorzystania” wód opadowych jest ich zatrzymanie w miejscu opadu i skierowanie do gruntu. Systemy do wykorzystania wody deszczowej mogą być realizowane w różnych wariantach. W najprostszym układzie jest to zbiornik, do którego trafia odpływ z dachu. Instalowanie takiego zbiornika (niecki) przyczynia się do gospodarowania wodami deszczowymi. W artykule przedstawiono zastosowanie metody wymiarowania niecek infiltracyjnych polegającej na wykonaniu obliczeń, dzięki którym można określić zmiany wymiarów niecki w odniesieniu do zmiany warunków gruntowych z zachowaniem tego samego napełnienia.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie antropogenicznych mikrozanieczyszczeń organicznych z różnych strumieni wodnych w procesie sekwencyjnym FK/UF/NF

Znaczna liczba mikrozanieczyszczeń organicznych pochodzenia antropogenicznego zaliczana jest do związków trudno- lub niebiodegradowalnych, mogących negatywnie oddziaływać na organizmy żywe, w tym również na zdrowie człowieka. Za główne źródło tego rodzaju zanieczyszczeń uznawane są ścieki bytowo-gospodarcze oraz ścieki z różnych gałęzi przemysłu. Celem pojętych badań było opracowanie metody pozwalającej na usunięcie z różnych strumieni wodnych wybranych mikrozanieczyszczeń tj. diklofenaku, oktylofenolu, antracenu oraz bezno[a]pirenu w oparciu o zawansowane procesy utleniania oraz techniki filtracji membranowej. Badania prowadzono na roztworach sporządzonych na bazie wody zdejonizowanej oraz modelowych i rzeczywistych ściekach zawierających mikrozanieczyszczenia o stężeniu 0,5 mg/dm<sup>3</sup>. Zastosowano fotokatalityczne utlenianie w obecności TiO2 prowadzone w reaktorze porcjowym wyposażonym w lampę UV o mocy 150 W. Uzyskane roztwóry poprocesowe poddano procesowi ultrafiltracji mającej na celu odseparowanie cząsteczek katalizatora jak i zatrzymanie wysokocząsteczkowych związków organicznych wchodzących w skład oczyszczanych strumieni wodnych. Proces realizowano w układzie filtracji jednokierunkowej przy ciśnieniu transmembranowym wynoszącym 0,2 MPa. Wykonana analiza chromatograficzna mająca na celu określenie stopnia usunięcia badanych mikrozanieczyszczeń w roztworach podprocesowych wskazała na ich niecałkowity rozkład w procesie fotokatalizy oraz na generowanie znacznej liczby ubocznych produktów ich utleniania. W celu ich kompletnej eliminacji zastosowano drugi etap filtracji membranowej przy użyciu membrany nanofiltracyjnej. Zaproponowany układ łączący fotokatalizę z dwustopniową filtracją membranową pozwolił na ponad 91% usunięcie mikrozanieczyszczeń z roztworów wodnych sporządzonych na bazie wody zdejonizowanej oraz na całkowite usunięcie związków oraz ubocznych produktów ich utleniania ze ścieków modelowych jak i rzeczywistych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka