rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość metali ciężkich w glebach uprawnych jako kryterium dopuszczające do prowadzenia produkcji metodami ekologicznymi

Gwarancją produkcji żywności ekologicznej jest nie tylko stosowanie się do zasad tej produkcji (opartej na płodozmianie, nawożeniu organicznym itp.), ale także jej prowadzenie w obszarze nie znajdującym się pod wypływem antropopresji. Jednym z kryteriów przekształcenia środowiska w wyniku działalności człowieka jest zawartość metali ciężkich w glebie. Celem niniejszej pracy była ocena poziomu zanieczyszczenia metalami ciężkimi gleb uprawnych należących do indywidualnych gospodarstw rolnych, 6 gospodarzy wsi Zaborsko, którzy zdeklarowali chęć zmiany sposobu prowadzenia produkcji na ekologiczny. Na podstawie uzyskanych wyników wykazano zróżnicowanie w koncentracji metali ciężkich między poszczególnymi gospodarstwami oraz oceniono jakość gleb tych gospodarstw w oparciu o zawartość naturalną, graniczną dla produkcji ekologicznej (z okresu przed wstąpieniem Polski do UE) oraz standard dla gleb użytków rolnych w zakresie koncentracji metali ciężkich (Zn, Cu, Ni, Cr, Pb, Cd, Hg). Gleby wchodzące w skład wszystkich badanych gospodarstw zawierały ilości metali ciężkich znacznie niższe niż określony dla tej kategorii gleb poziom tła (zawartości naturalnej), a tym samym spełniały kryteria określone dla gleb objętych produkcją rolną, także ekologiczną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia borem na plonowanie i sklad chemiczny pszenicy jarej

W latach 2000-2002 przeprowadzono dwuczynnikowe doświadczenie wazonowe z nawożeniem pszenicy jarej borem. Trzy sposoby stosowania boru (przed- siewnie, pogłównie i dolistnie) były wariantami czynnika I, a cztery dawki boru - czynnika II. Stwierdzono pozytywny wpływ boru na takie komponenty plonu jak wysokość roślin, masę kłosów oraz liczbę ziaren w kłosie. Efektem tych zmian był wzrost plonów pszenicy jarej do około 20%. Najbardziej efektywnym sposobem nawożenia okazało się pogłówne doglebowe stosowanie boru.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Hydrozele jako skladniki podlozy ogrodniczych stosowane w produkcji rozsady jednorocznych roslin kwietnikowych

Doświadczenie przeprowadzono w latach 1996-1998 w Katedrze Roślin Ozdobnych AR w Lublinie. W badaniach uwzględniono cztery podłoża: torf wysoki, mieszaninę torfu i kory, torfu i perlitu oraz włókno kokosowe w których uprawiano rozsadę aksamitki rozpierzchłej (Tagetes patula L.) i żeniszka meksykańskiego (Ageratum houstonianum MILL.). Do przygotowanych podłoży dodano dwa hydrożele: Akrygel KM i Alcosorb-400, każdy w dawkach po 2,4 i 6 g·dm⁻³ podłoża. Kombinacje kontrolne stanowiły podłoża bez dodatku hydrożeli. Przeprowadzone doświadczenie wykazało przydatność superabsorbentów do produkcji rozsad roślin kwietnikowych. Alcosorb-400 w dawce 6 g·dm⁻³ podłoża dodawany do mieszaniny torfu i kory wpłynął korzystnie na liczbę bocznych rozgałęzień żeniszka oraz dodawany do mieszaniny torfu i perlitu powodował zwiększenie masy części nadziemnej oraz masy korzeni żeniszka. Hydrożel polski - Akrygel KM dodany do torfu wysokiego w dawkach 4 i 6 g·dm⁻³ podłoża zwiększał masę części nadziemnej, liczbę bocznych rozgałęzień i masę korzeni aksamitki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywnosc migracyjna populacji kapturnika zbozowca Rhyzopertha dominica F. [Coleoptera, Bostrichidae] w warunkach zasiedlania nowego pokarmu

Obiekt prezentowanych badań stanowiła populacja kapturnika zbożowca (Rhyzopertha dominica F.), groźnego szkodnika magazynowanego ziarna zbóż i produktów spożywczych. Czynne przemieszczanie się osobników dorosłych tego gatunku po gładkiej powierzchni nie jest możliwe z powodu budowy ich ciała, jednak bardzo sprawnie poruszają się w obrębie pryzm ziarna. Wykazują, podobnie jak populacje innych chrząszczy spichrzowych, dużą aktywność migracyjną.
Celem badań laboratoryjnych było zbadanie przebiegu procesu migracji w początkowym okresie zasiedlania ziarna pszenicy przez tego szkodnika. Ocenę aktywności migracyjnej oparto na analizie liczebności populacji oraz wskaźników: migracji, śmiertelności i struktury płciowej. Jako substrat w eksperymentach zastosowano pszenicę - optymalny pokarm dla tego gatunku owada. Badania prowadzono w temperaturze 28°C i RH 60 ±5 %. Stwierdzono, że rozprzestrzenianie się populacji kapturnika zbożowca w warunkach swobodnych migracji dwukierunkowych w początkowym okresie zasiedlania pokarmu prowadzi do szybkiego, równomiernego opanowywania całego dostępnego substratu. Ponadto samice tego gatunku wykazują wyższą aktywność migracyjną. Prowadzi to do rozprzestrzeniania się populacji i atakowania coraz to nowego ziarna zbóż. Stwierdzonej aktywności migracyjnej towarzyszy bardzo niska śmiertelność populacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ auksyn na ukorzenianie mikrosadzonek i adaptację roślin Nematanthus x hybridus "Tropicana". część II. Następczy wpływ w uprawie szklarniowej

Poznano wpływ następczy jaki wywierają auksyny stosowane na poziomie kultur sterylnych, na początkowy wzrost i rozwój mikrosadzonek Nematanthus x hybridus 'Tropicana' w warunkach szklarniowych. W etapie I - pędy ukorzeniano na pożywce MS (1962) z dodatkiem auksyn: IAA, IBA lub NAA w stężeniu: 5, 10, 20 lub 40 µM·dm⁻³. Kontrolę stanowiła pożywka bez auksyn. Po 21 dniach ukorzeniania przeprowadzono II etap doświadczenia. Mikrosadzonki posadzono w torfie wysokim i we włóknie kokosowym. Uprawę prowadzono w dwóch terminach - wiosennym i letnim. Po 8 tygodniach uprawy doświadczenie zakończono. Stwierdzono, że adaptacja mikrosadzonek, ich rozwój i wzrost zależały od auksyn stosowanych w kulturach in vitro na etapie ukorzeniania pędów. Rośliny Nematanthus X hybridus 'Tropicana' o najlepszej jakości otrzymano z mikrosadzonek ukorzenianych in vitro na pożywce zawierającej 20 i 40 µM IBA·dm⁻³, uprawianych w podłożu torfowym. Rośliny poddane in vitro działaniu NAA, uprawiane następnie w szklarni charakteryzowały się najniższą jakością.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw komponentow z osadow sciekowych na zawartosc potasu, wapnia i magnezu w wybranych roslinach uprawnych

Celem pracy było porównanie kompostów sporządzonych z osadów ściekowych z dodatkiem wapna, trocin, słomy i obornika jako źródła potasu, wapnia i magnezu dla roślin uprawnych. Sporządzone komposty wprowadzono do gleby w dawce 2% oraz 4% w stosunku do suchej masy gleby. Badane komposty przetestowano w doświadczeniu wazonowym z pszenicą, kukurydzą i rzodkiewką. Zawartość potasu w plonach roślin wzrastała wraz z dawką kompostu i jego zasobnością w ten składnik. Zwiększone dawki kompostów spowodowały wzrost zawartości wapnia w zielonce kukurydzy i korzeniach rzodkiewki natomiast w ziarnie pszenicy nastąpiło obniżenie zawartości tego pierwiastka. Nawożenie kompostami nie miało większego wpływu na zawartość magnezu w ziarnie pszenicy i w korzeniach rzodkiewki, podczas gdy w zielonce kukurydzy zanotowano wzrost zawartości tego pierwiastka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc kwasu chromotropowego do oznaczania zawartosci azotanow [V]

Oceniono przydatność metody spektrofotometrycznej z kwasem chromotropowym do oznaczania zawartości azotanów w wyciągach glebowych oraz wodach powierzchniowych. Zawartość azotanów oznaczona tą metodą nie różniła się istotnie od ilości azotanów(V) oznaczonych klasyczną metodą destylacyjną oraz spektrofotometryczną z kwasem difenylosulfonowym. Wartość współczynnika korelacji stosowanych metod była istotna i bliska wartości 1, podobnie jak wartość współczynnika regresji. Niski koszt prowadzenia analizy oraz mała jej pracochłonność sprawiają, że metoda ta powinna być stosowana w laboratoriach do oznaczania zawartości azotanów(V), w analizach seryjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikroorganizmy glebowe i ich znaczenie w ekosystemach degradowanych przez czlowieka

W wyniku rozwoju społeczeństw postępuje degradacja środowiska przyrodniczego, której efektem może być nawet zagrożenie życia człowieka. Dlatego też na plan pierwszy muszą się dziś wysuwać problemy związane z badaniami nad funkcjonowaniem ekosystemów, nad znaczeniem poszczególnych ich składowych: gleby, mikroorganizmów oraz szaty roślinnej, a nade wszystko nad współzalażnościami pomiędzy tymi elementami. Niewątpliwie olbrzymią rolę w tych układach pełnią mikroorganizmy odpowiedzialne, z jednej strony za rozkład substancji organicznej i powstawanie związków próchnicznych, a z drugiej za symbiozę z roślinami wyższymi. One również przez swą działalność, swe wydzieliny stanowią układy regulujące występowanie jakościowe i ilościowe nieodzownych w danym ekosystemie organizmów. Dlatego obserwowane dziś zubożenie w substancję organiczną nie tylko zmniejsza dostępność pierwiastków biogennych i właściwości sorpcyjne gleb, ale nadto ogranicza rozwój mikroorganizmów eutroficznych, tych tak potrzebnych roślinom.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie właściwości geometrycznych i fizycznych owoców wybranych odmian gruszy na podstawie modeli numerycznych uzyskanych za pomocą skanera 3d

Celem pracy była ocena przydatności zbudowanych za pomocą skanera 3D
modeli numerycznych owoców gruszy odmiany Bonkreta Williamsa oraz Konferencja do
określania ich właściwości geometrycznych i fizycznych. Dodatkowo porównano utworzone
modele owoców gruszy z aktualnie stosowanymi przybliżonymi sposobami opisu kształtu
polegającymi na aproksymacji owoców do prostych brył geometrycznych. Na podstawie
przeprowadzonych pomiarów i obliczeń stwierdzono, że stosując skaner 3D do skanowania
obiektów przestrzennych uzyskuje się dużą dokładność pomiarów pola powierzchni i objętości
owoców w porównaniu z obliczeniami pola powierzchni i objętości wykonanymi na
przybliżonych wzorach matematycznych. Wartość współczynnika determinacji wymiarów
owoców gruszy w funkcji ich masy zawierała się w zakresie od 0,58 do 0,95 i od 0,54 do
0,93 odpowiednio dla owoców odmiany Bonkreta Williamsa oraz Konferencja. Najniższą
wartość współczynnika determinacji odnotowano dla długości owoców w funkcji ich masy
dla obydwu badanych przypadków. Utworzone za pomocą skanera 3D modele owoców mogą
posłużyć do przeprowadzenia dokładnych obliczeń ich właściwości geometrycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Silnik wiatrowy żaglowy - zależności podstawowe

Systematycznie pogłębiająca się konieczność korzystania w coraz to większym stopniu ze źródeł energii odnawialnej, w tym także wiatru, powodowana różnymi względami, przesądza o pilnej potrzebie rozważenia różnych konstrukcji silników wiatrowych. Jednym z nich jest, znany od tysiącleci, silnik żaglowy. Zagadnienia wzajemnych oddziaływań wiatru i elementów roboczych silników wiatrowych są fizycznie złożone, a matematycznie trudne do ujęcia. W silniku żaglowym są one jednak najprostsze i dzięki temu udało się autorowi uzyskać konkretne wyrażenia matematyczne, pokazujące takie wielkości, jak: siła naporu na elementy robocze silnika, uzyskiwany przez ten silnik moment obrotowy, przejmowana od wiatru moc i ich wartości maksymalne wraz z warunkami, które muszą być wówczas spełnione.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany jakosci ziemniakow przechowywanych w atmosferze podwyzszonego stezenia CO2

Doświadczenie miało na celu ocenę zawartości cukrów redukujących w bulwach oraz barwę czipsów i frytek usmażonych z ziemniaków po przechowywaniu w atmosferze o podwyższonym stężeniu CO₂ do 1%, 3% i 5% i w temperaturze 8°C. Zawartość cukrów redukujących w ziemniakach badanych odmian po przechowywaniu w atmosferze o podwyższonym stężeniu CO₂ nie przekraczała 0,15%. Badano odmiany: Asterix, Saturna, Tokaj, Monsun. Najwięcej cukrów redukujących miały ziemniaki przechowywane w atmosferze o stężeniu 5% CO₂. Barwa czipsów i frytek usmażonych z ziemniaków przechowywanych we wszystkich badanych stężeniach CO₂ była odpowiednia. Nieznacznie ciemniejszą barwę czipsów uzyskano z ziemniaków przechowywanych w atmosferze o podwyższonym stężeniu CO₂ do 5%. W miarę wydłużania okresu przechowywania ziemniaków barwa frytek z nich usmażonych pogarszała się, najbardziej z bulw przechowywanych w atmosferze o wysokim stężeniu CO₂ (5%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Identyfikacja translokacji 1BL/1RS i substytucji 1B/1R za pomocą markerów STS-PCR oraz prążków C w pszenicy

W pracy identyfikowano translokację 1BL/1RS w polskich odmianach pszenicy oraz substytucję 1B/1R w linii 'Grana'/'Dańkowskie Złote', stosując markery cytologiczne i molekularne. Analizując rozmieszczenie prążków heterochromatynowych w chromosomach, zidentyfikowano substytucję 1B/1R w linii 'Grana'/'Dańkowskie Złote' oraz translokację 1BL/1RS w odmianach 'Aleta', 'Jubilatka', 'Lama', 'Lanca', 'Olma', 'Weneda' i "Wilga'. Wyniki te potwierdzono przy pomocy metody STS-PCR. Zastosowano dwa startery J07IF1 (5'-TAAGCC- GTAAAGCATGGTGCAC-3') i J07IR1 (5 '-CTTCAACGAATGTTTTCCTC- TTC-3') specyficzne dla krótkiego ramienia chromosomu 1R. Po zakończeniu reakcji i rozdzieleniu za pomocą elektroforezy stwierdzono obecność prążka o wielkości 1200 par zasad (pz) tylko w odmianach: 'Aleta', 'Jubilatka', 'Lama', 'Lanca', 'Olma', 'Weneda' i 'Wilga' oraz w linii substytucyjnej 'Grana'/'Dańkowskie Złote' a także w życie odmiany 'Dańkowskie Złote'.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie stosunkow wodnych we Wroclawskim Parku Poludniowym

Na podstawie badań, prowadzonych w latach 1999 i 2000 na terenie Parku Południowego we Wrocławiu, dokonano oceny kształtowania się stosunków wodnych gleb tego obiektu. Przeanalizowano: warunki meteorologiczne, glebowe i hydrogeologiczne oraz zaleganie wód gruntowych i funkcjonowanie systemu wodno-melioracyjnego parku. Stwierdzono, że wiosną 1999 r. z powodu utrudnień w odpływie wody ze stawu parkowego i awarii przebiegającego przez park rurociągu ciepłowniczego doszło do długotrwałego podtopienia znacznych obszarów parku. Przyjmując minimalne normy odwodnienia na poziomie 50 cm dla polan parkowych i 100 cm dla terenów zadrzewionych stwierdzono, że na niektórych obszarach parku wody gruntowe przez 31-40 dni zalegały płycej niż 50 cm, a przez dwa do trzech miesięcy ich głębokość była mniejsza od 100 cm. Spowodowało to znaczne straty w drzewostanie Parku Południowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Inspiracje Hamana w kierunku rozwoju nauk agrofizycznych

W pracy przedstawiono badania prowadzone w Instytucie Agrofizyki PAN pod kierunkiem Profesora Janusza Hamana w wyniku współpracy z Wydziałem Techniki Rolniczej AR w Lublinie. Badania te zmierzają do sformułowania wspólnej mechaniki dla ośrodków biologicznych pochodzenia rolniczego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobów uprawy, poziomów nawożenia i ochrony na wybrane cechy jakości ziemniaka

Celem prowadzonych badań było określenie wpływu dwóch sposobów uprawy roli - płużnego i bezorkowego oraz dwóch zróżnicowanych poziomów nawożenia i ochrony chemicznej - podstawowej i intensywnej na zawartość białka ogólnego, skrobi, suchej masy, witaminy C, związków fenolowych, cukrów redukujących i ogółem w bulwach jadalnej odmiany ziemniaka Ania uprawianej na glebie lekkiej. Badania polowe przeprowadzono w latach 1998-2000 na glebie bielicowej niecałkowitej, leżącej na podłożu marglistym o składzie granulometry- cznym piasku gliniastego lekkiego i mocnego. Gleba ta zaliczona jest do klasy bonitacyjnej IVb i kompleksu żytniego dobrego.
W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono na obiektach uprawy bez- orkowej istotnie większą zawartość fenoli, cukrów redukujących i sumy cukrów w bulwach ziemniaka aniżeli na obiektach płużnego sposobu uprawy roli. Jednocześnie intensyfikacja nawożenia i ochrony chemicznej roślin wpływała na zwiększenie w bulwach ziemniaka zawartości witaminy C, fenoli, cukrów redukujących i ogółem. Stwierdzono również istotne oddziaływanie warunków meteorologicznych poszczególnych sezonów wegetacyjnych na zmiany zawartości białka ogólnego, skrobi, witaminy C, fenoli oraz cukrów ogółem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość oraz dynamika rozkładu organicznych związków węgla i azotu w zależności od wieloletniego nawożenia mineralnego i organicznego

Próbki gleb, w których oznaczono dynamikę mineralizacji organicznych związków węgla i azotu pochodziły z 2 wieloletnich doświadczeń prowadzonych od 1923 r. w zmianowaniu z roślinami rolniczymi lub warzywami. W doświadczeniach tych stosuje się corocznie bardzo zróżnicowane dawki obornika. W glebie oznaczono zawartości С organicznego i N ogólnego, pierwiastki te wyekstrahowano z gleby gorącą wodą oraz zmineralizowano w czasie inkubacji trwającej 3-35 dni. Oznaczono również biomasę mikroorganizmów.
Ogólne zawartości С i N w glebie wzrastały w miarę zwiększania dawek obornika ale stosunek C:N na badanych obiektach był podobny. Otrzymano bardziej ścisłe zależności między zawartością w glebie С organicznego a ilością С wyekstrahowanego gorącą wodą i ilością wydzielonego C02 w czasie 7-dniowej inkubacji niż między С organicznego w glebie, a CO₂ w czasie 35-dniowej inkubacji. Większe były również współczynniki korelacji między biomasą a CO₂ w czasie 7-dniowej niż 35-dniowej inkubacji. Gorącą wodą wyekstrahowano z gleby większą część azotu ogólnego niż węgla organicznego w stosunku do zawartości ogólnych. Ilość azotu zmineralizowana w czasie 35-dniowej inkubacji była tym większa im więcej było w glebie N ogólnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niekonwencjonalne metody w zwalczaniu fitopatogenów i ich znaczenie w ochronie gleby

W pracy przedstawiono przegląd badań z zakresu biologicznych metod ochrony roślin, których następcze działanie przywraca zdolność produkcyjną gleb. Zwrócono uwagę na wykorzystanie mikroorganizmów antagonistycznych w tym bakterii z rodzajów Bacillus i Pseudomonas oraz grzybów z rodzajów Trichoderma, Gliocladium i Penicillium. Wskazano również na działanie bakterjobójcze i grzybobójcze związków chemicznych pochodzenia naturalnego, produkowanych przez rośliny. Na podstawie zebranych wyników stwierdzono, że zarówno mikroorganizmy jak i ekstrakty roślinne ograniczały występowanie różnych fitopatogenów. Uwzględniono również zagadnienie biopreparatów ekologicznie obojętnych oraz wykorzystanie upraw współrzędnych w rolnictwie ekologicznym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plon bulw potomnych acidantery dwubarwnej odmiany Murielskiej w zależności od stężenia i formyaplikacji Asahi SL

Badano wpływ stężenia i formy aplikacji Asahi SL na plon bulw potomnych acidantery dwubarwnej odmiany murielskiej. Do badań użyto w 2000 roku Atonik, a w 2001-2002 roku Asahi SL w stężeniach: 0,1, 0,2 i 0,4%. Biostymulator zastosowano w formie: moczenia bulw, opryskiwania roślin oraz moczenia bulw połączonego z opryskiwaniem roślin. Działanie biostymulatora odnoszono do kombinacji kontrolnej, w której nie stosowano Asahi SL.
Zastosowanie biostymulatora Asahi SL zwiększyło liczbę i masę bulw potomnych w plonie ogólnym i handlowym. Moczenie bulw w roztworze Asahi SL zwiększyło masę bulw potomnych plonu ogólnego. Największą liczbę bulw potomnych plonu handlowego otrzymano w kombinacji, w której opryskiwano rośliny 0,4% roztworem Asahi SL lub moczono bulwy w 0,2% roztworze tego preparatu. Największą masę bulw potomnych w plonie ogólnym i handlowym uzyskano przy stosowaniu 0,1% roztworu Asahi SL w formie moczenia bulw. Zastosowanie 0,4% roztworu biostymulatora w postaci moczenia bulw połączonego z dwukrotnym opryskiwaniem roślin ujemnie wpłynęło masę bulw handlowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartość wypiekowa mąki z ziarna odmian pszenicy uprawianych w ekologicznym systemie produkcji

Celem badań była ocena przydatności do produkcji pieczywa mąki uzyskanej z ziarna wybranych jarych (Jasna, Koksa, Zebra, Rokicka) oraz ozimych odmian pszenicy (Korweta, Mewa, Ostka strzelecka, Kujawianka więcławska, Wysokolitewka sztywnosłoma) uprawianych w ekologicznym systemie produkcji. Ziarno pochodziło z trzyletniego doświadczenia polowego przeprowadzonego w Stacji Doświadczalnej Osiny, należącej do IUNG-PIB w Puławach. Wartość wypiekową oceniano metodą pośrednią na podstawie ilości i jakości substancji białkowych, aktywności enzymów amylolitycznych i cech reologicznych ciasta oraz w sposób bezpośredni przeprowadzając wypiek laboratoryjny i ocenę jakości pieczywa. Mąki z ziarna większości badanych odmian pszenicy cechowały się dużą, jak na warunki uprawy ekologicznej, zawartością białka ogółem, w tym białek glutenowych. Gluten z mąki badanych odmian pszenicy, z wyjątkiem „dawnych” odmian Rokicka i Wysokolitewka sztywnosłoma, wykazywał optymalną do celów wypiekowych jakość. Na podstawie oceny punktowej do I poziomu jakości zakwaliﬁkowano pieczywo z mąki z ziarna pszenicy odmian: Koksa, Korweta i Zebra. Pieczywo z mąki z ziarna pozostałych badanych odmian pszenicy, z wyjątkiem „dawnej” odmiany Rokicka, zakwaliﬁkowano do II poziomu jakości. W warunkach uprawy ekologicznej możliwe jest uzyskanie ziarna pszenicy, z którego mąka nadaje się do produkcji pieczywa nieustępującego jakością pieczywu z surowców konwencjonalnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ intensyfikacji rolnictwa na odpływ z gleb azotu mineralnego

W latach 1994 - 2002 na Pojezierzu Mazurskim prowadzono badania nad wpływem intensywności rolnictwa na jakość wód powierzchniowych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że stężenie i odpływ mineralnych form azotu były modyfikowane przez warunki meteorologiczne. Największe straty azotu azotanowego stwierdzono od jesieni do wiosny, a najmniejsze latem. Intensyfikacja rolnictwa powodowała dwukrotne zwiększenie stężenia i odpływu azotu azotanowego. Najwyższe straty azotu azotanowego występowały z gleb lekkich i były 6-krotnie wyższe niż z gleb średniozwięzłych i ciężkich. Drenowanie gleb lekkich istotnie zwiększało (10-krotnie) koncentrację i odpływ azotu amonowego i azotanowego. Z powierzchni 1 ha użytków rolnych rocznie odpływało do 0,03 kg N-NO₂, 28,29 kg N-NO₃ i 0,72 kg N-NH₄.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Azotany w wodach ciekow i strumieni na obszarze rolniczej zlewni rzeki Gornej Narwi

W pracy ustalono stężenia związków azotu na obszarze rolniczej zlewni rzeki górnej Narwi. Badania prowadzono na obszarze zlewni rzeki górnej Narwi. Do analiz wybrano rzekę Narew i jej niektóre dopływy. Próbki wody pobierano jeden raz w miesiącu w latach 2005-2006. W każdej próbce oznaczano stężenie azotu amonowego, azotu azotynowego i azotu azotanowego metodami kolorymetrycznymi. W wodach zlewni górnej Narwi zanotowano niewielkie stężenie azotu azotanowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo