rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ nawożenia azotowo-potasowego i nawadniania na wybrane rośliny uprawne przydatne w fitoremediacji

W środowiskach o znacznym zasoleniu występują halofity, które są narażone
nie tylko na stres związany z zasoleniem ale również na stres związany
z niedoborem tlenu.
Stopniowe narastanie tego problemu na terenach użytkowanych rolniczo,
wpływa na ukierunkowanie badań naukowych, mających na celu dobór roślin
uprawnych o dużej tolerancji względem gleb słonych, w tym również nawadnianych.
Celem, przeprowadzonych w latach 2008-2009 doświadczeń, był dobór
gatunków roślin do fitoremediacji gleb nawadnianych i nawożonych przez wiele lat.
Z przeprowadzonych doświadczeń wynika, że spośród wskaźników wzrostu
i rozwoju roślin, do oceny ich przydatności do rekultywacji gleb zasolonych,
najbardziej nadawały się indeks azotowy i zazielenienia, w mniejszym zakresie
wysokość roślin.
Zaobserwowano interakcję między nawożeniem a gatunkiem na kształtowanie
się świeżej i suchej masy roślin. Dotyczyło to głównie świeżej i suchej masy
części nadziemnej natomiast w przypadku korzeni, jedynie ich świeżej masy.
Biorąc pod uwagę zasolenie podłoża i wzrost badanych roślin największą
odporność na zasolenie wykazała gorczyca biała, kukurydza a najmniej odpornym
gatunkiem okazał się łubin żółty. Dowodzi tego obniżenie zasolenia, koncentracja
wapnia, potasu i fosforu, w glebie poddanej wieloletniemu nawadnianiu i nawożeniu
azotem i potasem w porównaniu do obiektów kontrolnych (be nawożenia).Przeprowadzone doświadczeniu wykazały, że najodpowiedniejszym gatunkiem
do fitoremediacji gleb z wieloletnim nawadnianiem i nawożeniem mogłyby
być gorczyca biała oraz kukurydza cukrowa, w mniejszym stopniu życica wielokwiatowa.
Nie stwierdzono tego pozytywnego oddziaływania w przypadku łubinu
żółtego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Tablice informacyjne jako element promocji gospodarstw agroturystycznych

Przeprowadzona analiza oznakowań dojazdu do gospodarstw agroturystycznych wykazała, że są one w głównej mierze wykonane przez samych właścicieli. Gospodarze wykazują się dużą pomysłowością w tym względzie, jednakże nie zawsze stawiają na jakość. Tablice informacyjne, szyldy czy drogowskazy, to tylko niektóre przykłady z zastosowanych na kujawsko-pomorskiej wsi. Oznakowania ułatwiają nie tylko dojazd gościom do zagrody, ale są jednocześnie doskonałym elementem ją promującym. Często posiadają detale (np. wizerunek ryby lub konia), nawiązujące swoim kształtem do profilu prowadzonej działalności. Niestety zaledwie 38,5% respondentów zdecydowała się na umieszczenie znaków informacyjnych w terenie. Tak małe zaangażowanie w proces ich tworzenia może wynikać z różnych przyczyn. Najczęściej wymienia się brak zgody na ich montaż w terenie, duże koszty i brak świadomości ich potrzeby. Gospodarze promują swoje oferty głównie poprzez Internet (92,2%), wizytówki (70,1%) oraz foldery (50,6%) i katalogi (46,7%). Oczekują też odpowiedniego zaangażowania władz lokalnych w tego typu działania. W badaniach doszukano się niezadowolenia właścicieli w funkcjonowaniu stowarzyszeń agroturystycznych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Lokalny rynek nieruchomości oraz wybrane czynniki kształtujące ceny nieruchomości rolnych i działek budowlanych na przykładzie miasta Niepołomice

Praca zawiera analizę lokalnego rynku nieruchomości wraz
z oceną dynamiki zmian cen nieruchomości rolnych i działek budowlanych
w latach 2000–2003 na przykładzie miasta Niepołomice w województwie
małopolskim. W pracy przedstawiono także wpływ wybranych
czynników fizjograficznych i ekonomicznych na ceny nieruchomości
gruntów rolnych i budowlanych na badanym terenie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Infrastruktura techniczna związana z przesyłem i dystrybucją mediów oraz towarzyszące jej pasy terenu

Ciągły rozwój społeczny i gospodarczy kraju wiąże się z koniecznością
zapewnienia odbiorcom podstawowych potrzeb, do których m.in.
zalicza się zaopatrzenie w energię elektryczną, paliwa, gaz, wodę, ciepło
itp. Infrastruktura techniczna związana z przesyłem i dystrybucją mediów
podobnie jak infrastruktura transportowa stała się potrzebą fundamentalną,
zaliczaną do celów publicznych. Ze względu na swój liniowy charakter
zarówno infrastruktura już istniejąca, jak i stanowiąca nowe inwestycje
dotyczy dużej liczby nieruchomości ograniczając lub uniemożliwiając
wykonanie przysługującej do niej pełni praw. Powstała więc potrzeba
zdefiniowania pasów terenu związanych z przesyłową i dystrybucyjną infrastrukturą
techniczną, a wszystko to na tle najmłodszego ograniczonego
prawa rzeczowego – służebności przesyłu.
Celem niniejszego artykułu jest systematyka infrastruktury technicznej
związanej z przesyłem i dystrybucją mediów ze względu na sposób
jej występowania w przestrzeni nieruchomości, zasięg i dostępność dla potencjalnych
odbiorców oraz zapis w przepisach geodezyjno-kartograficznych.
W pracy wskazano również pasy terenu towarzyszące przesyłowej
i dystrybucyjnej infrastrukturze technicznej, zależne od jej parametrów
technicznych oraz sposobu występowania w przestrzeni nieruchomości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena stanu obiektów mokradłowych w aspekcie możliwości ich renaturyzacji - studium przypadku z Pomorza Środkowego

W pracy podjęto temat dotyczący renaturyzacji terenów podmokłych,
które uważane są za najbardziej zagrożone. Głównym celem
badań było zaproponowanie działań zmierzających do przywrócenia
stanu obszarów mokradłowych zbliżonych do stanu naturalnego. Badania
obejmowały: inwentaryzację szaty roślinnej – roślinności i flory,
inwentaryzację ukształtowania powierzchni terenu, pomiar natężenia
przepływu i stanu wody, pomiar miąższości złoża torfu oraz pomiary
batymetryczne jeziora. W prowadzonych badaniach wykonywane były
piętrzenia próbne wybranych cieków. Wykorzystano również archiwalną
dokumentację kartograficzną. Propozycja renaturyzacji dotyczyła
środowiska łąkowego, jeziora i czterech torfowisk, które położone były
w krajobrazie rolniczo-leśnym, na gruntach wsi Kołtki-Kierzkowo na
Pomorzu Środkowym. Ustalono, że na wszystkich powierzchniach stosunki
wodne zostały przekształcone w skutek działań antropogenicznych.
Głównym czynnikiem sprawczym były prowadzone melioracje w okresach
przeszłych dla potrzeb uproduktywnienia gruntów. Uzyskane wyniki
z przeprowadzonych próbnych piętrzeń oraz oceny warunków fizyczno-geograficznych wskazują na możliwości przywrócenia naturalnych
stosunków wodnych, poprzez zatrzymanie odpływu powierzchniowego.
Proponowane działania w zakresie aktywnej ochrony mokradeł obejmują
budowę systemu urządzeń piętrzących oraz kształtowanie procesów sukcesyjnych
w kierunku odtworzenia naturalnej roślinności mokradłowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Możliwości ochrony walorów przyrodniczych łąk na przykładzie gminy Śliwice w Borach Tucholskich

Praca zawiera charakterystykę fitosocjologiczną łąk – położonej w centralnej części Borów Tucholskich – gminy Śliwice. Fitocenozy tamtejszych użytków zielonych stanowią swego rodzaju enklawy między użytkowanymi gospodarczo la-sami a ekstensywnymi uprawami rolnymi na słabych, piaszczystych glebach. Pod względem fitosocjologicznym należą do klasy Molinio-Arrhenatheretea, a także: Phragmitetea, Koelerio Glaucae-Corynephoretea Canescentis I Scheuzerio-Caricetea. Są to głównie układy charakterystyczne dla łąk wilgotnych, choć dokładna klasyfikacja zbiorowisk jest utrudniona z uwagi na znaczne przekształcenia flory. Zaobserwowano wkraczanie ekspansywnych, mało wartościowych gatunków, jak Holcus lanatus, Antoxanthum odoratum i Deshamsia caespitosa. Warunki objęcia ochroną w ramach Pakietu 4 Programu Rolnośrodowiskowego – „Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych” spełniają przede wszystkim szuwary wielkoturzycowe i fitocenozy ze związków Filipendulion ulmariae i Calthion palustris.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Postępowanie w przypadku awarii w transporcie kolejowym materiałów niebezpiecznych na terenach przygranicznych z Ukrainą

Sieć transportu kolejowego zanika. Stan techniczny infrastruktury kolejowej
nie jest zadowalający. Ochrona środowiska przed awariami w transporcie kolejowym
jest elementem polityki Unii Europejskiej. Transport kolejowy obejmuje
również transport materiałów niebezpiecznych. Transport kolejowy to głównie
transport osób. To transport krajowy i międzynarodowy. Ochrona zdrowia i życia
ludzi jest obowiązkiem każdego przewoźnika kolejowego. Obowiązek ten wynika
z międzynarodowych przepisów. Inspekcja ochrony Środowiska współdziała z Inspekcją
Transportu Kolejowego. Współdziałanie dotyczy także zapobiegania awariom
w transporcie kolejowym. To również pomoc w usuwaniu skutków awarii.
Dokumentowanie i analiza awarii w transporcie jest częścią ochrony środowiska
naturalnego. Transport kolejowy powinien być konkurencyjny dla innych form
transportu materiałów i osób. Współpraca międzynarodowa powinna mieć na celu
poprawę infrastruktury transportu kolejowego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Optymalizacja struktury przestrzennej wsi Filipowice połączona ze zmianą pasmowego układu działek

Zastosowana metoda optymalizacji wiejskiego układu gruntowego bierze pod uwagę dwa podstawowe kierunki poprawy rozłogu działek i gospodarstw: przybliżenie gruntów do siedlisk oraz wielkość i kształt działek. Podstawą budowy modelu optymalizacyjnego jest podział kompleksów scaleniowych na niewielkie paski elementarne oraz określenie odległości tych pasków od siedlisk gospodarstw. Ostatecznym efektem procedury optymalizacyjnej jest kompletna mapa numeryczna nowego układu gruntowego pozwalająca na zestawienie wymaganej dokumentacji ewidencyjnej. Pracochłonne procesy przygotowania danych, budowy modelu oraz jego rozwiązania zostały zautomatyzowane przy pomocy odpowiednich programów komputerowych, co umożliwia praktyczne stosowanie tej metody. 
Przeprowadzona optymalizacja układu gruntowego we wsi Filipowice wykazała, że zmiana istniejącego układu gruntowego, tak by główny kierunek działek był równoległy do osi zabudowy umożliwia znaczne zmniejszenie długości i powierzchni dróg. Udział powierzchni dróg w całym obszarze wsi zmniejszył się w wyniku optymalizacji z 3 do 2% przy równoczesnym przybliżeniu gruntów do siedlisk o około 200 m i około czterokrotnym zmniejszeniu liczby działek.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy z wykorzystywaniem danych z katastru nieruchomości do celów podatkowych na przykładzie gminy wiejskiej Będzino

Według obecnie obowiązujących przepisów, gromadzone w ewidencji
gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) dane dotyczące rodzaju użytków
gruntowych w zestawieniu z gleboznawczą klasyfikację gruntów rolnych i leśnych, sposobu użytkowania nieruchomości, ich przeznaczenia i innych, stanowią
podstawą określenia przez właściwy organ wymiaru podatku rolnego, leśnego i od
nieruchomości.
Jednak we współdziałaniu systemu ewidencji gruntów i budynków oraz
systemu podatkowego występuje pewien problem. Wiele działek przeznaczonych
w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudową i faktycznie
zakupionych przez nabywców jako działki budowlane o wysokiej wartości, ale
obecnie niezabudowanych lub w trakcie budowy, lub nieruchomości posiadających
statut nie odebranych do użytkowania, posiada w ewidencji gruntów i budynków zapis
użytku np. grunty orne czy łąki. W wyniku takiego zapisu organ naliczający naleśny
podatek w gminie, biorąc pod uwagę zapis w ewidencji gruntów i budynków oraz deklarację złożoną przez właścicieli gruntów, nalicza za taką działką podatek rolny
pomimo, że faktycznie jest to działka budowlana. W wyniku takiego sposobu naliczania
podatków gminy tracą finansowo, a właściciele nieruchomości o podobnej wartości płacą podatki zupełnie inne, różniące się nawet kilkadziesiąt razy.
Celem artykułu jest ocena zasad naliczania podatków rolnego, leśnego i od
nieruchomości na przykładzie gminy wiejskiej Będzino.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Aplikacja współczynnika intensywności do klasyfikacji pokrycia terenu na obszarach rolniczych

Technika skaningu lotniczego jest prężnie rozwijającą się metodą szybkiego
pozyskiwania informacji przestrzennej. Dane pozyskiwane z pokładu lecącego
samolotu lub helikoptera, oprócz trzech współrzędnych (X, Y, Z) często wzbogacone
są również o rejestrowaną wartość energii, która została odbita od konkretnej
powierzchni. W ten sposób oprócz odwzorowania geometrycznego rzeczywistości
otrzymujemy również obraz zróżnicowania powierzchni odbijających promień
lasera.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie niwelatora Leica Sprinter z łatami fiberglasowymi GSS113 do niwelacji osnowy szczegółowej III klasy

Pomiary szczegółowej osnowy wysokościowej III klasy wymagają zastosowania
odpowiedniej klasy sprzętu. Na podstawie badań wykonywanych w Geodezyjnym
Laboratorium Metrologicznym AGH można sformułował wnioski dotyczące doboru ekonomicznego zestawu sprzętu do wykonania tego typu prac.
Zestawem takim może być niwelator Leica Sprinter z jednolitymi łatami fiberglasowymi
GSS113 o długości 3m. W komorze termicznej wyznaczono współczynnik
rozszerzalności termicznej oraz wykonano kalibracją metryczną dla tych łat na
komparatorze pionowym. Zgodnie z normą PN/ISO 17123-2 wyznaczono błąd
podwójnej niwelacji na 1 km dla zestawu niwelator Leica Sprinter 150M z łatami
GSS113. Zestaw ten w pewnych przypadkach może zastąpić droższy niwelator
Leica DNA10. Na podstawie badań stwierdzono przydatność zestawu do niwelacji
osnowy szczegółowej III klasy, wskazując istotne elementy dotyczące jego stosowania
w praktyce. W pracy przedstawiono badania dotyczące jednego zestawu
firmy Leica jednak opisana metodyka badań ma charakter uniwersalny i może być
stosowana dla sprzętu innych firm. Celem nadrzędnym pracy było przedstawienie
użytkownikom, jakie możliwości i ograniczenia ma wybrany przez nich sprzęt.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ładunki zanieczyszczeń charakteryzujące ścieki pochodzące z budynków szkolnych na terenach wiejskich

W artykule przedstawiono analizę wyników badań dotyczących jednostkowych
ładunków zanieczyszczeń w ściekach odpływających z dwóch budynków
użyteczności publicznej – szkół. Oba budynki szkolne znajdują się na terenie typowych
gmin wiejskich województwa małopolskiego. Do pierwszej ze szkół w
miejscowości Rajbrot w okresie badań uczęszczało 365 uczniów, natomiast do
drugiej ze szkół w miejscowości Imbramowice ilość uczęszczających uczniów
wynosiła 100.
Celem przeprowadzonych badań było określenie jednostkowego ładunku
w odniesieniu do BZT5, ChZT, zawiesiny ogólnej, azotu ogólnego oraz fosforu
ogólnego. Przeprowadzone badania obejmowały okres 36 miesięcy w latach 2006–
2008. W okresie tym pobrano 36 próbek ścieków odpływających (surowych)
z każdego obiektu ze średnią częstotliwością raz w miesiącu. Na podstawie zbioru
danych określono następujące charakterystyczne wielkości jednostkowych ładunków
zanieczyszczeń: minimum, maksimum oraz wartość średnia arytmetyczna.
Wyniki badań porównano do informacji dotyczących jednostkowego
ładunku zanieczyszczeń w ściekach bytowych podawanych w literaturze. Uaktualnione
dane dotyczące specyfiki ładunków zanieczyszczeń w ściekach pochodzących
z budynków szkolnych powinny się przyczynić do poprawnego projektowania
lub doboru indywidualnych systemów oczyszczalni ścieków dla tego typu
obiektów na podstawie obliczonej równoważnej liczby mieszkańców (RLM)
wszędzie tam, gdzie nie ma danych dotyczących analiz fizykochemicznych ścieków.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ mikronawodnień na występowanie poskrzypek w uprawie szparaga na glebie bardzo lekkiej

Doświadczenia polowe zostały przeprowadzone w latach 2005-2006 we wsi Kruszyn Krajeński koło Bydgoszczy. Celem przeprowadzonego doświadczenia było określenie wpływu różnych sposobów nawadniania wybranych mieszańców oraz odmian szparaga uprawianego na glebie bardzo lekkiej na występowanie poskrzypek. Badania prowadzono jako dwuczynnikowe w układzie losowanych podbloków, w czterech replikacjach. Czynnikiem pierwszego rzędu było nawadnianie: O - bez nawadniania (kontrola), K - nawadnianie kroplowe, 
M - mikrozraszanie. Drugim czynnikiem prowadzonych doświadczeń były dwa mieszańce szparaga literowo oznaczone przez producenta: Ap, Gr oraz odmiana Schwetzinger Meisterschuss. Trzykrotnie w okresie wzrostu pędów asymilacyjnych (w lipcu i sierpniu, co 3 tygodnie) przeprowadzono makroskopową obserwację stanu liczebności owadów doskonałych i larw poskrzypki szparagowej i dwunastokropkowej przebywających na wszystkich roślinach rosnących na poszczególnych poletkach doświadczalnych. Powierzchnia poletka doświadczalnego wynosiła 14,5 m2 (23 rośliny x 0,35 m x 1,8 m). Mieszańce szparaga: Ap, Gr oraz ‘Schwetzinger Meisterschuss', chętniej zasiedlane były przez imagines i larwy poskrzypki dwunastokropkowej, w porównaniu do poskrzypki szparagowej. Mikrozraszanie testowanych roślin szparaga: Ap, Gr i ‘Schwetzinger Meisterschuss' nie różnicowało ich podatności na zasiedlenie przez owady doskonałe oraz larwy poskrzypki dwunastokropkowej i szparagowej. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku stosowania nawadniania kroplowego. Mieszaniec szparaga Ap był preferowany bardziej przez imagines oraz larwy poskrzypki dwunastokropkowej i szparagowej, w porównaniu do mieszańca Gr oraz odmiany ‘Schwetzinger Meisterschuss', niezależnie od stosowanego wariantu nawadniania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Niewykorzystany potencjał turystyczny Srebrnej Góry

W opracowaniu zwrócono uwagę na Srebrną Górę, dolnośląską wieś położoną w powiecie ząbkowickim, liczącą około 1500 mieszkańców. Od 1536 roku była miastem, z prawami miejskimi. W powojennej Polsce miejscowość nie została zakwalifikowana do rzędu miast. Nadal jest wsią, jednak swym układem urbanistycznym przypomina małe miasto. Przeprowadzone analizy, wizje lokalne, inwentaryzacje, wywiady środowiskowe pozwoliły lepiej poznać tę miejscowość, przybliżyć jej ogólny potencjał, pozwoliły na wyciągnięcie stosownych wniosków, zwłaszcza w kontekście niewykorzystanych możliwości turystycznych tego szczególnego miejsca. Do największych atrakcji turystycznych Srebrnej Góry należą: Twierdza Srebrnogórska, Stare Miasto, Sowiogórska kolej zębata, średniowieczne sztolnie kopalń srebra.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena procesu kompostowania z udziałem odpadów pochodzenia zwierzęcego

W artykule przedstawiono charakterystyczne cechy przebiegu procesu
kompostowania z udziałem odpadów pochodzenia zwierzęcego. Badania w zakresie
kompostowania odpadów pochodzenia zwierzęcego prowadzone są od 2006
roku w kompostowni komorowej Spółki z o. o. „Beskid” w Żywcu, działającej
według technologii Herhof. Proces kompostowania składa się z dwóch etapów:
kompostowania intensywnego w bioreaktorze oraz dojrzewania kompostu na
pryzmach. Komponentami zastosowanymi do procesu kompostowania są odpady
biodegradowalne pochodzące z gospodarstw domowych, odpady zielone (trawa,
liście) oraz odpady z Zakładów Mięsnych S.A. w Żywcu (kości, skóry, fragmenty
mięsa).
Proces kompostowania z udziałem wyżej wymienionych odpadów podlegał
ocenie zarówno w trakcie przebiegu procesu w bioreaktorze (temperatura masy
wsadowej jako parametr obrazujący intensyfikację przemian biochemicznych,
skład chemiczny mieszanki wsadowej), jak i w trakcie dojrzewania kompostu na
pryzmach (stan sanitarny kompostu po rozładunku bioreaktora, temperatury pryzm
kompostowych). Po zakończeniu procesu kompostowania, kompost z udziałem
odpadów pochodzenia zwierzęcego oceniono w zakresie wszystkich parametrów,
charakterystycznych dla nawozów organicznych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Określenie żywotności małych zbiorników wodnych

Pomimo różnych kategorii zdefiniowania żywotności zbiorników wodnych,
najczęściej pojęcie żywotność zbiornika dotyczy okresu eksploatacji do stanu zamulenia
uniemożliwiającego realizację jego zadań. W pracy przedstawiono zmianę
wartości stopnia zamulenia i zdolności do zatrzymywania rumowiska wytypowanych
zbiorników wodnych i oszacowano czas, po upływie którego małe
zbiorniki wodne zostaną zamulone w 50%. Jest to okres, który przez Pitta i Thomsona
[1984] został określony jako HLT (ang. half-life time). Do badań wytypowano
zbiorniki: Krempna na rzece Wisłoce, Zesławice na rzece Dłubni i Cierpisz na
rzece Tuszymka.
Opracowana prognoza zamiany stopnia zamulenia za pomocą metody Gončarova
[Wiśniewski, Kutrowski 1973] umożliwiła określenie czas zamulania
małych zbiorników wodnych. Stwierdzono, że żywotność badanych zbiorników
zgodnie z kryterium HLT jest stosunkowo krótka i wynosi od 17 do 40 lat. Zróżnicowanie
wartości HLT wynika z warunków hydraulicznych dopływu i przepływu
przez zbiornik wody i rumowiska, które można w sposób bardzo ogólny scharakteryzować
za pomocą zdolności zbiornika do zatrzymywania rumowiska (β). Wykazano,
że dłuższą żywotnością charakteryzuje się zbiornik, którego wartość β ulega
niewielkiej redukcji.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kontrola upraw rolnych z wykorzystaniem bezzałogowych systemów latających (UAS)

Obecnie kontrola dopłat bezpośrednich do rolnictwa dotyczy weryfikacji
wielkości upraw oraz zachowania odpowiedniej kultury rolnej.
Wielkość upraw, określana jest przy użyciu ortofotomapy o niskiej stosunkowo
rozdzielczości, odzwierciedlającej stan sprzed kilku lub kilkunastu
miesięcy, a nawet lat. Permanentne żądania Komisji Europejskiej
dotyczące zwrotu środków przeznaczonych na dopłaty do polskiego
rolnictwa, wskazują że stosowane dotychczas metody i procedury kontrolne
są niewystarczające. Celem publikacji jest zaprezentowanie
optymalnej metodyki kontroli wniosków dotyczących dopłat bezpośrednich
do rolnictwa, w oparciu o dane teledetekcyjne i geodezyjne.
Dzięki opisanej metodyce możliwa będzie budowa skutecznego i dającego
jednoznaczne wyniki systemu kontroli dopłat, budowa i zastosowanie
kluczy interpretacyjnych oraz wzorców porównawczych i systemu
eksperckiego do analizy danych. Umożliwi to szybką identyfikację
i opis techniczny upraw, z uwzględnieniem wielkości i stopnia ich utrzymania.
Będzie to możliwe również dzięki wykorzystaniu danych obrazowych
z Bezzałogowych Systemów Powietrznych (Latających).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna