rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zróżnicowanie przyrynkowej zabudowy i jej funkcji a typy genetyczne rynków w małych miastach województwa łódzkiego

Celem badania jest ocena przestrzeni publicznych rynków w małych miastach województwa łódzkiego pod względem zróżnicowania w zakresie współczesnego zagospodarowania i funkcji zabudowy przyrynkowej. Tak postawiony cel i zakres badania podyktowany jest przede wszystkim niewielką liczbą tego rodzaju opracowań w literaturze przedmiotu. Przywołanie kontekstu genetycznego elementów struktury urbanistycznej stanowić ma w tym wypadku punkt wyjścia dla rozważań nad współczesnymi różnicami w zagospodarowaniu i funkcjach zabudowy przyrynkowej. W pracy posłużono się metodami z zakresu badań krajobrazowych, morfologii miasta oraz funkcjonalizmu (struktury funkcjonalnej). Najważniejszymi źródłami danych były inwentaryzacje urbanistyczne oraz mapy historyczne z XIX wieku i pierwszej połowy XX wieku. Oceniono poziom otwarcia rynków oraz istniejącą strukturę funkcji mieszkaniowej i usługowej według powierzchni całkowitej kondygnacji. Odnotowano w tym zakresie duże zróżnicowania w grupie badanych rynków. W niektórych spośród badanych miast na niski poziom obudowania placu rynkowego wpływ mają wciąż zniszczenia II wojny światowej. W większości badanych miast funkcją dominującą w zabudowie przyrynkowej są usługi. Wyjątek stanowią najsłabsze ekonomicznie Krośniewice, gdzie przy rynku dominuje funkcja mieszkaniowa. Na współczesny stan zabudowy i jej funkcji przyrynkowych zauważalny jest wpływ uwarunkowań historycznych, a także potencjału demograficznego oraz ekonomicznego miast.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Profilowanie geograficzne, czyli wykorzystanie analiz przestrzennych do wykrywania sprawców przestępstw

Głównym celem artykułu jest przedstawienie podstaw profilowania geograficznego, jako metody mającej zastosowanie w analizach przestrzennych sporządzanych na potrzeby wykrywania sprawców przestępstw. Wychodząc z założenia, że rozmieszczenie przestępstw i zachowania sprawców wykazują pewne prawidłowości przestrzenne, wykorzystuje się podejście geograficzne w procesie wykrywania tych sprawców. W kolejnych częściach artykułu przedstawione zostały podstawy teoretyczno-metodologiczne profilowania geograficznego, uwarunkowania skuteczności prowadzenia analiz przestrzennych, zasady generowania geoprofili. Na podstawie analizowanej literatury przedstawiona została krytyka i ograniczenia stosowania profilowania geograficznego, ale także dowiedziona została efektywność tej metody jako techniki śledczej.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przemiany w zagospodarowaniu terenów popegeerowskich województwa łódzkiego – studium przypadku

Koniec ubiegłego stulecia to dla Polski okres szeroko rozumianych przemian ekonomiczno-społecznych. Wprowadziły one nowe regulacje prawne dotyczące m.in. rolnictwa, które przez niemal 40 lat podzielone było na sferę prywatną i państwową. Państwowe Gospodarstwa Rolne (PGR) były reprezentantem wprowadzonego ustroju socjalistycznego w aspekcie gospodarowania terenami wiejskim. W wyniku zmian dokonanych po 1989 roku a także przyczyn obiektywnych (jak np. złej lokalizacji w stosunku do bazy surowcowej) i subiektywnych (związanych ze złym lub biernym zarządzaniem) uległy one likwidacji. Głównym celem artykułu jest ukazanie przemian w zagospodarowaniu obszarów rolnictwa państwowego w województwie łódzkim opierając się na studium przypadku. Artykuł obrazuje ponadto, rozmieszczenie i specjalizację PGRów, tym samym stanowi pierwszą, całościową identyfikację tych jednostek w badanym województwie. Metody badawcze, które użyto w pracy pozwoliły na dogłębne spojrzenie na poruszany problem. W znaczącej części analiza oparta jest o inwentaryzację terenową oraz wywiady swobodne prowadzone na wybranych obszarach. Niezbędnym materiałem badawczym okazały się dokumenty, które pozyskano z archiwum Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR, niegdyś, Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, AWRSP). W świetle przeprowadzonych badań wykazano iż niemal 50% zasobu przejętego z terenów popegeerowskich z województwa łódzkiego, zostało trwale rozdysponowane (głównie poprzez sprzedaż). Przemiany, które zidentyfikowano mają bardziej charakter odnowy i adaptacji do funkcji wcześniej istniejących na tych obszarach.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Walory przyrodnicze i zagospodarowanie turystyczne wydm śródlądowych na przykładzie regionu łódzkiego

Powszechnie uważa się, że w Polsce Środkowej do elementów przyrodniczych przydatnych dla turystyki i rekreacji należą tylko doliny dużych rzek i sztuczne zbiorniki wodne. Zwykle pomijane są wydmy śródlądowe pokryte lasem. Celem artykułu jest analiza przyrodniczych walorów wydm śródlądowych oraz zagospodarowania turystycznego w nizinnej części Polski Środkowej w regionie łódzkim. Wskazano walory rekreacyjne i wypoczynkowe tych form terenu. Wydmy śródlądowe, o różnych kształtach i wysokościach względnych do 20–30 m, są ważnym elementem morfologicznym w obszarach równinnych Polski Środkowej. Rekreacji i wypoczynkowi, poza urozmaiconą rzeźbą, sprzyjają dobre warunki bioklimatyczne panujące w lasach sosnowych występujących na suchym, piaszczystym podłożu. Dodatkowym walorem w niektórych miejscowościach jest obecność w bezpośrednim sąsiedztwie wydm, sztucznych zbiorników wodnych z piaszczystymi plażami. Te trzy elementy (urozmaicona rzeźba, las sosnowy i woda) tworzą wyjątkowo korzystne warunki wypoczynku w obszarach równinnych. To obszary wydmowe pokryte lasami sprzyjają od ponad 100 lat osadnictwu letniskowemu, wypoczynkowi weekendowemu i wakacyjnemu w pobliżu miejsca zamieszkania, a także lecznictwu sanatoryjnemu. Są przydatne dla turystyki nizinnej pieszej i rowerowej.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Starzenie się ludności w polskich miastach

Mieszkańcy miast w Polsce stanowią ponad 60% ludności kraju. W systemie osadniczym naszego kraju występuje wykształcona, kilkustopniowa struktura hierarchiczna miast, a stolica kraju odznacza się niewielką, na tle innych krajów europejskich, przewagą nad innymi ośrodkami regionalnymi. Rozmieszczenie miast, zwłaszcza małych i średniej wielkości, jest równomierne w przestrzeni. Te cechy systemu osadniczego wskazują, że jest to system policentryczny. Obserwowane od kilkudziesięciu lat przemiany demograficzne w Polsce, w tym także starzenie się ludności, dotyczą mieszkańców miast zarówno dużych, średnich, jak i małych. Jednak poziom starzenia się mieszkańców miast różnej wielkości, a także dynamika tego procesu są zróżnicowane przestrzennie. Głównym celem opracowania jest określenie poziomu i dynamiki starzenia się mieszkańców miast małych, średnich oraz dużych w Polsce.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Nowe miasta w systemie osadniczym województwa wielkopolskiego

Głównym celem pracy jest określenie znaczenia nowych miast w systemie osadniczym woj. wielkopolskiego w aspekcie ich ogólnej sytuacji społeczno-gospodarczej. Znaczenie ośrodków w systemie osadniczym rozpatrywane jest w odniesieniu do procesu urbanizacji i funkcji, jakie pełnią dla najbliższego otoczenia. W tym celu przeprowadza się postępowanie badawcze obejmujące cztery etapy. W etapie pierwszym dokonano podstawowej charakterystyki systemu osadniczego woj. wielkopolskiego. W etapie drugim omówiono procesy umiastowienia kraju i woj. wielkopolskiego. Trzeci etap poświęcono zagadnieniu znaczenia nowych miast w procesie urbanizacji woj. wielkopolskiego. W ostatnim, czwartym etapie pracy wykorzystano wyniki badań ankietowych, na podstawie których omówiono sytuację społeczno-gospodarczą nowych miast badanego regionu. Analizą objęto sześć ośrodków woj. wielkopolskiego, które odzyskały prawa miejskie po 1989 roku. Są to: Obrzycko (restytucja praw miejskich w 1990 r.), Nekla (2000), Dobrzyca (2014), Chocz (2015), Jaraczewo (2016) i Opatówek (2017). Przeprowadzone badanie wykazało, że nowe miasta charakteryzują się zróżnicowanym potencjałem społeczno-gospodarczym i odgrywają relatywnie niewielką rolę w procesie urbanizacji woj. wielkopolskiego. Znaczenie nowych miast jako ośrodków o funkcjach handlowych, edukacyjnych i ochrony zdrowia wzrasta na poziomie lokalnym.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Współpraca partnerska wybranych małych miast w Polsce

Idea miast partnerskich jest koncepcją rozwijaną od czasu zakończenia II wojny światowej. W jej ramach miasta realizują wspólne cele gospodarcze, społeczne czy kulturowe. Do tej pory współpraca partnerska między miastami opisywana była głównie w kontekście miast dużych i średnich. W niniejszym artykule wypełniono lukę w badaniach współpracy międzynarodowej miast małych. Celem opracowania jest określenie ilościowego i przestrzennego wymiaru partnerstw zawartych przez wybrane małe miasta (od 10 000 do 15 000 mieszkańców) w Polsce. Ponadto dokonano oceny znaczenia współpracy partnerskiej oraz zakresu oddziaływania idei miast partnerskich na funkcjonowanie i rozwój małego miasta na przykładzie Nowego Miasta Lubawskiego. Wykazano, że analizowane małe miasta różnicują się pod względem liczby zawartych umów partnerskich, a najczęstszymi partnerami są miasta z najbliższej przestrzeni geograficznej – Niemiec, Czech i Ukrainy. Analiza treści umów partnerskich wskazuje, że cele nawiązywanej współpracy świadczą o bardzo dużym znaczeniu partnerstw dla małych miast w Polsce.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uczestnictwo w kulturze w małym mieście. Perspektywa pokolenia Z

We współczesnym świecie sektor kultury może być wykorzystany jako panaceum na problemy związane z rozwojem miast i jako stymulator rozwoju społeczno-gospodarczego miasta (culture-led development). Obecność kultury uatrakcyjnia zdegradowane obszary, ponadto jest czynnikiem przyciągającym wysoko wykwalifikowany kapitał społeczny. Kultura jest instrumentem, który pozwala na regenerację miejskich terenów poprzemysłowych, a także narzędziem, które doskonale sprawdza się w działaniach rewitalizacyjnych obszarów miejskich. Nie da się jednak wykorzystać jej potencjału, jeżeli odgrywa w życiu społeczności tylko marginalną rolę. Dlatego też celem badania było rozpoznanie zakresu uczestnictwa przedstawicieli pokolenia Z w działaniach związanych z sektorem kultury. Owe uczestnictwo rozumiane było jako m.in. korzystanie z instytucji kultury zlokalizowanych na terenie Nowego Miasta Lubawskiego, niewielkiego ośrodka powiatowego zlokalizowanego w województwie warmińsko-mazurskim. Z tego względu analizie poddano także opinie respondentów dotyczące funkcjonowania miejskich placówek kultury.
Zgodnie ze wstępnymi założeniami wśród ankietowanych dominuje głównie bierne uczestnictwo w kulturze. Do najczęstszych aktywności respondentów, identyfikowanych z sektorem kultury, należą przede wszystkim codzienne słuchanie muzyki, oglądanie telewizji czy też czytanie książek. Sporadycznie badani korzystają z oferty teatru czy kina, w tym celu udają się do większych miast. Specyficzny model partycypacji w kulturze spowodowany jest utrudnioną dostępnością oraz nieadekwatnym dopasowaniem oferty sektora kultury do potrzeb mieszkańców małego miasta. Badane pokolenie Z radzi sobie z tym problemem dzięki umiejętnościom technologicznym, pozwalającym na eliminowanie wskazanych ograniczeń.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Badanie spójności przestrzennej w gminach podmiejskich aglomeracji poznańskiej na przykładzie Lubonia

Spójność przestrzenna jest ważnym elementem ładu przestrzennego. Niestety w pracach badawczych brakuje jasnej definicji tego pojęcia. Jego główne znaczenie odnosi się zwykle do powiązań jakie można wytworzyć pomiędzy fragmentami większej struktury. Siłę tych relacji pogłębia ciągłość form architektonicznych, które budują ład przestrzenny i rozpoznawalność miejsca. Autorzy artykułu podjęli próbę zdefiniowania koherencji przestrzennej oraz wyznaczenia zasad jej pomiaru w trzech skalach: kwartału, miasta/wsi i gminy, lecz w prezentowanym opracowaniu skupiono się na przedstawieniu dwóch pierwszych skal. Pilotażowe badanie przeprowadzono na terenie gminy Luboń, która charakteryzuje się jedną z najwyższych gęstości zaludnienia na terenie aglomeracji poznańskiej oraz ilości mieszkań. Budownictwo mieszkaniowe to obecnie najliczniej występujący na terenach podmiejskich typ zabudowy. Jednocześnie na obszarze aglomeracji poznańskiej ciągle dynamicznie się rozwija, a liczba wydawanych decyzji na ten typ zabudowy znacznie przewyższa pozostałe. Analizując zabudowę gminy Luboń autorzy mają nadzieję na wyznaczenie przyczyn niekorzystnych zjawisk przestrzennych i opracowanie wytycznych, które mają wspomóc ich zahamowanie.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Komunikacyjna rola małego miasta jako węzła przesiadkowego w strukturze aglomeracyjnej na przykładzie Siechnic

Małe miasta w strukturze aglomeracyjnej prezentują duże związki z miastem centralnym, generując wzmożony ruch drogowy. W artykule przedstawiono możliwości zlokalizowania parkingu P & R przy dworcu kolejowym w Siechnicach w celu odciążenia sieci drogowej. Dokonano następnie oceny tej lokalizacji za pomocą autorskiego modelu wnioskowania rozmytego. Uzyskane wyniki wskazują na możliwości pełnienia przez Siechnice roli węzła przesiadkowego po poprawie jakości komunikacji szynowej.
 

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Dynamika zmian użytkowania ziemi małych miast województwa śląskiego

Współczesne miasta coraz częściej bardzo wyraźnie odczuwają, że przestrzeń jest zasobem ograniczonym. Potrzeba bardziej racjonalnego użytkowania gruntów jest powszechnie znana, stąd prowadzony jest monitoring zmian zachodzących w użytkowaniu terenu. W opracowaniu przedstawiono wyniki analizy zmian użytkowania terenu małych miast województwa śląskiego na podstawie danych pochodzących z Corine Land Cover na przestrzeni lat 1990–2018. Badanie zostało przeprowadzone w oparciu o wskaźniki skonstruowane przez European Environment Agency, związane z recyklingiem gruntów. Ponadto przeanalizowano kierunki rozwoju przestrzennego małych miast, wskazując na ogólną charakterystykę zaobserwowanych zmian.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przygraniczne targowiska jako kurcząca się forma organizacji przestrzennej handlu detalicznego w Cieszynie

W artykule przedstawiono zmiany, jakie zaszły na przygranicznych targowiskach w Cieszynie, ze szczególnym uwzględnieniem bazarów przy al. Łyska i ul. Katowickiej. Od końca lat 90. XX wieku ulegają one stopniowemu kurczeniu się zarówno pod względem liczby konsumentów, jak i liczby stanowisk handlowych. Mimo to nadal stanowią jedną z ważniejszych form działalności handlowych prowadzonych w Cieszynie.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Składnia przestrzeni a ruch pieszy. Próba zastosowania i oceny wybranych narzędzi analitycznych

Celem prezentowanych badań jest próba zastosowania i oceny wybranych narzędzi składni przestrzeni w analizie konfiguracyjnej ciągów pieszych na terenie wielorodzinnego osiedla mieszkaniowego. Zakres przestrzenny badań obejmuje Teofilów B, jedną z trzech części wielorodzinnego osiedla mieszkaniowego Teofilów w Łodzi. Realizacja celu składała się z trzech etapów: konstrukcji teoretycznej reprezentacji ciągów pieszych na obszarze badań oraz obliczenia ich wybranych parametrów konfiguracyjnych, obserwacji rzeczywistego ruchu pieszych na obszarze badań oraz oceny zgodności pomiędzy realnie występującym ruchem pieszych a miarami teoretycznymi. Otrzymane wyniki wskazują na istotną korelację pomiędzy wartościami teoretycznymi a rzeczywistym ruchem pieszych na badanym obszarze. Świadczy to o tym, że model teoretyczny sieci ciągów pieszych oraz zastosowane miary wypracowane na gruncie składni przestrzeni cechują się wysokim dopasowaniem do realnego natężenia ruchu pieszego. Dzięki temu są one wartościowym narzędziem wspomagającym planowanie i organizację układów urbanistycznych, pozwalając nie tylko testować rozwiązania przestrzenne w fazie projektowej, ale także uzasadniać reorganizację istniejących układów.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Podwórka jako przestrzenie sąsiedzkie – perspektywa mieszkańców obszaru rewitalizacji Włocławka

Artykuł ma na celu przedstawienie potrzeb mieszkańców w zakresie kreowania przestrzeni sąsiedzkich na obszarze rewitalizacji. Wskazuje na przykładzie Włocławka, w jaki sposób można wspólnie z użytkownikami budować pomysły na zmiany w zagospodarowaniu podwórek, tak aby stanowiły one miejsca integracji, aktywności oraz rozwijania relacji sąsiedzkich. Zaprezentowane w artykule wyniki badań ankietowych mogą stanowić punkt wyjścia do szerszej dyskusji na temat roli przestrzeni sąsiedzkich w wyprowadzaniu obszarów zdegradowanych z kryzysu, a także inspirację dla koordynujących procesy rewitalizacji w miastach, w szczególności w zakresie uwzględniania zdania użytkowników w realizowanych koncepcjach przemian.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozmieszczenie i czynniki przestępczości w województwie łódzkim

Celem niniejszego artykułu jest analiza rozmieszczenia i koncentracji przestępstw stwierdzonych przez policję w latach 2015–2019 w województwie łódzkim. Ponadto celem opracowania jest wskazanie istotnych czynników o charakterze demograficznym i społeczno-ekonomicznym, które mają wpływ na natężenie przestępczości. Dane o liczbie przestępstw stwierdzonych (także w podziale na grupy przestępstw) oraz o 30 zmiennych potencjalnie wpływających na przestępczość pobrano z BDL GUS. Analiziepoddano 24 powiaty. Do analizy rozmieszczenia i koncentracji przestępczości wykorzystano wskaźniki natężenia przestępczości, lokalizacji przestępstw i autokorelację przestrzenną. W przypadku najistotniejszych sześciu czynników przestępczości ich wpływ określono konstruując modele regresji przestrzennej. Rozmieszczenie poszczególnych grup przestępstw stwierdzonych w województwie okazało się bardzo zróżnicowane. Za najbardziej zagrożony przestępczością uznano Piotrków Trybunalski oraz w mniejszym stopniu Łódź, Skierniewice oraz powiaty kutnowski, pabianicki, bełchatowski i radomszczański. Dwa czynniki o charakterze społecznym (liczba gospodarstw domowych korzystających ze środowiskowej pomocy społecznej poniżej kryterium dochodowego; liczba orzeczonych przez sąd eksmisji lokali mieszkalnych) określono za najistotniej wpływające na przestępczość.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ład przestrzenny w Piotrkowie Trybunalskim

Na wszystkich poziomach planowania przestrzennego, zagospodarowanie zmierza do osiągnięcia ładu przestrzennego. Oznacza on przede wszystkim uporządkowanie i harmonię pomiędzy różnymi składnikami i funkcjami przestrzeni. Łatwe do obserwacji zjawisko to jest bardzo trudne do zbadania. Celem artykułu jest wypracowanie metody pomiaru ładu przestrzennego w skali morfologicznej i fizjonomicznej oraz jej przetestowanie na przykładzie Piotrkowska Trybunalskiego. Wypracowana metoda nie tylko pozwala na badanie ładu w różnych skalach, ale pozwala porównywać wyniki dla różnych badanych przestrzeni. Jest to gotowe do stosowania narzędzie, które nie wymaga skomplikowanych procedur czy trudnych do pozyskania danych.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Atrakcyjność migracyjna miast i obszarów wiejskich województwa wielkopolskiego

Migracja jest jednym z istotnych procesów wpływających na sytuację demograficzną, nie tylko na wielkość populacji, ale także na jej strukturę. Celem artykułu jest pokazanie rozmiarów migracji w miastach oraz na obszarach wiejskich województwa wielkopolskiego. W analizie zastosowano metodę opisowo-porównawczą przy pomocy wybranych wskaźników migracji. Zakres czasowy obejmował lata 1995–2018, w jego ramach analizie poddano dane dla wybranych lat, tj. 1995, 2000, 2005, 2010, 2014 oraz 2018 roku. Badania pozwoliły wyodrębnić miasta, a przede wszystkim obszary wiejskie położone w sąsiedztwie Poznania, które stanowiły teren atrakcyjny migracyjnie. Napływ i odpływ ludności w miastach oraz na wsi w omawianych latach wykazał odwróconą tendencję, która rozpoczęła się przed rokiem 2000. Proces odpływu ludności nasilił się do tego stopnia, że w 2018 roku ponad 70% gmin miejskich sklasyfikowano jako obszary nieatrakcyjne migracyjnie.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ubóstwo w Łodzi. Ujęcie przestrzenne

Artykuł poświęcony jest przestrzennemu wymiarowi ubóstwa w Łodzi. Podstawą przeprowadzonych analiz są dane Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi, zawierające informacje o rozmieszczeniu zasiłkobiorców, zagregowane przestrzennie do poziomu kwartałów. Zmienność przestrzenną poziomu ubóstwa badano za pomocą wskaźnika lokalizacji oraz lokalnej statystyki Morana (LISA). Wyniki badań pozwoliły wskazać wyraźny wzorzec przestrzenny manifestujący się w postaci podwyższonego poziomu ubóstwa w centrum Łodzi. Wyróżniono także szereg klastrów, tj. skorelowanych przestrzennie kwartałów o wysokim udziale zasiłkobiorców oraz towarzyszące im obszary wysokich kontrastów analizowanego zjawiska.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
EC1 w Łodzi z perspektywy mieszkańców najbliższego otoczenia

Łódź to miejsce, którego znakiem szczególnym są przedsięwzięcia polegające na adaptacji dawnych obiektów pofabrycznych na różne cele: dydaktyczne, handlowe, biurowe, mieszkaniowe, hotelowe, kulturowe, gastronomiczne. Są one realizowane od lat 90. XX wieku zarówno przez sektor prywatny, jak i publiczny. Artykuł ma na celu zaprezentowanie opinii mieszkańców najbliższego otoczenia na temat jednego z nich tj. projektu „Rewitalizacja EC1 i jej adaptacja na cele kulturalno-artystyczne” i jego wpływu na sąsiedztwo. W artykule przedstawiono wyniki badań kwestionariuszowych przeprowadzonych w 2017 roku na próbie 199 respondentów, zamieszkujących w zasięgu pieszym, tj. do 500 m od przeprowadzonej inwestycji. Większość ankietowanych pozytywnie oceniło przekształcenia, jakie zaszły na terenie dawnej elektrociepłowni. Jako atuty projektu podkreślali jego dostępność komunikacyjną oraz estetykę i formę architektoniczną budynków.

Czasopismo: Space – Society – Economy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna