rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena bezpieczeństwa żeglugi na akwenach portowych

Porty są projektowane i budowane do obsługi statków o określonej wielkości. Rozwój floty światowej w ostatnim trzydziestoleciu charakteryzuje się generalnie wzrostem wielkości statków przy w miarę stałej ich ilości. Stąd porty budowane kilkadziesiąt i więcej lat temu stoją wobec konieczności obsługi coraz większych statków. Wzrost ten obejmuje zarówno długość i szerokość, jak i zanurzenie statku. O bezpieczeństwie żeglugi na akwenach portowych decyduje głównie relacja wymiarów statku do wymiarów akwenu. Akwen charakteryzowany jest poprzez wymiary w płaszczyźnie poziomej oraz głębokość. W przypadku istniejących portów występują niewielkie możliwości zmiany tych elementów. Statek manewrujący po akwenie portowym musi przede wszystkim posiadać odpowiedni zapas wody pod stępką. Zależy on od wielu czynników i błędów ich określania. Analiza dotychczas stosowanych metod określania zapasu wody pod stępką wykazuje, że wielkość ta generalnie jest zawyżana. Oznacza to ograniczenie dopuszczalnego zanurzenia statku. Skutkuje to niepełnym wykorzystaniem ładowności statku. Ma to zasadnicze znaczenie szczególnie dla portów polskich (Świnoujście, Gdynia, Gdańsk), gdzie rocznie obsługiwanych jest kilkadziesiąt statków z częściowym wykorzystaniem ładowności. Możliwość zwiększenia ładowności wiąże się ze zwiększeniem dopuszczalnego zanurzenia, co jest równoznaczne ze zmniejszeniem zapasu wody pod stępką. W referacie przedstawiono założenia budowy modelu oceny bezpieczeństwa manewrowania statków po akwenie portowym. Polega ona na ocenie ryzyka obejmującego możliwość uderzenia statku w dno akwenu jako konsekwencji przyjęcia nieodpowiedniego zapasu wody pod stępką oraz skutków takiego zdarzenia. Bowiem nie każdy kontakt kadłuba statku z dnem akwenu kończy się uszkodzeniem kadłuba. Rezultatem prowadzonych badań jest przyjęcie kryteriów oceny i określenie odpowiednich wskaźników.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nawigator XXI - nowoczesne laboratorium naukowe i dydaktyczne Akademii Morskiej w Szczecinie

Założenia projektowe do budowy statku szkolno-badawczego zostały przygotowane przez pracowników naukowych Akademii Morskiej w Szczecinie. Do eksploatacji został on przekazany na początku 1998 roku. Obecnie statek jest dobrze wyposażony, a wszystkie postawione cele są osiągane.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Programowanie tras statków na oceanach

Wzrastająca sprawdzalność prognoz pogody dla obszarów oceanicznych (falowanie, granice lodów), rozwój środków łączności, pozyskiwanie i przetwarzanie informacji nawigacyjnej i pogodowej przez statki (łączność satelitarna, oprogramowanie komputerów) oraz rozwój teoretycznych podstaw optymalizacji i podejmowania decyzji pozwala na operacyjne wykonywanie obliczeń optymalnych tras statków na oceanach. Zastosowanie programowania dynamicznego obiektywizuje wybór drogi statku uwzględniając dynamicznie zmieniające się warunki pogodowe, charakterystykę statku jako obiektu sterowania i założone kryteria optymalizacji. W obliczeniach mogą być zastosowane różne typy algorytmów z teorii grafów skierowanych, programy ewolucyjne oparte na algorytmach genetycznych oraz algorytmy stosowane w metodzie izochron. Na przykładzie wyników podróży statków rekomendowanych przez armatorski Ośrodek Polskiej Żeglugi Morskiej uzyskano 3% oszczędności czasu podróży oceanicznych w stosunku do tras sezonowych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Elektroniczne mapy nawigacyjne w żegludze śródlądowej

Komisja Europejska i Europejska Agencja Badań Kosmicznych zamierzają zainwestować sumę około 100 miliardów Euro do 2010 roku w infrastrukturę transportową krajów, które wstąpiły w 2004 roku do Unii Europejskiej w uzupełnieniu kwoty 400 miliardów Euro prognozowanych w 1996 w programie transeuropejskiej sieci infrastruktury transportowej (TEN-T). Harmonizacja ekonomii wzdłuż dotychczasowych granic wschodniej i zachodniej Europy jest szczególnie trudnym zadaniem i zadaniem o wysokiej odpowiedzialności uczestników nowej europejskiej rzeczywistości. Odra, dotychczas dzieląca Polskę i Niemcy, jest teraz kręgosłupem transeuropejskiego korytarza logistycznego. W artykule przedstawiono problemy nawigacji w żegludze śródlądowej. Przedstawiono wymagania i standardy międzynarodowe produkcji systemów elektronicznych map nawigacyjnych dla żeglugi śródlądowej (Inland ECDIS). Aktualnie nie istnieją żadne mapy drogi wodnej Szczecin - Berlin zgodne ze standardem Inland ECDIS.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metody analizy ryzyka pojedynczej umowy kredytowej oraz portfela kredytowego

Metody służące do usprawnienia procesu zarządzania ryzykiem kredytowym można podzielić na dwie klasy: związane z oceną ryzyka pojedynczej umowy kredytowej oraz z określeniem ryzyka całego portfela kredytowego. Pierwsza z nich doczekała się większej liczby opracowań oraz zastosowań praktycznych. Druga klasa metod jest wciąż przedmiotem niezwykle intensywnych badań. Potrzeba analizy portfela ryzyka kredytowego wypływa z samej natury banku jako instytucji do transformacji ryzyka. Do metod zajmujących się analizą portfela ryzyka kredytowego należą metoda segmentacji oraz w jej ramach metoda wskaźnikowa. Coraz większego znaczenia nabiera także dywersyfikacja, która jest uznawana za metodę ograniczającą ryzyko portfela. Wśród metod oceny pojedynczej umowy kredytowej coraz powszechniej stosowane w praktyce są: analiza dyskryminacyjna, model probitowy i logitowy, a także modele oparte na drzewach decyzyjnych, najbliższym sąsiedztwie oraz sieciach neuronowych. Proponowany temat artykułu byłby próbą prezentacji dotychczasowego dorobku nauki oraz praktyki w zakresie metod statystycznych wykorzystywanych w zarządzaniu ryzykiem pojedynczej umowy kredytowej i portfela kredytowego.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Zastosowanie modelu ruiny ubezpieczyciela do oceny ryzyka towarzystwa ubezpieczeniowego

Towarzystwo ubezpieczeniowe jest firmą szczególnie narażoną na straty ze względu na specyfikę prowadzonej działalności. Dlatego warunkiem koniecznym wypłacalności towarzystwa ubezpieczeniowego jest między innymi przewidywanie przyszłych strat. Probabilistyczny model ruiny ubezpieczyciela pozwala oceniać ryzyko związane z działalnością ubezpieczeniową. W referacie porównano dwie metody szacowania prawdopodobieństwa ruiny ubezpieczyciela: Cramera-Lundberga oraz Panjera, przy różnych założeniach początkowych co do stanu rezerw ubezpieczyciela i wysokości dodatku bezpieczeństwa składek.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Ilorazowe testy sekwencyjne dla frakcji dla prób nieprostych

Ilorazowe testy sekwencyjne mogą służyć do weryfikacji hipotez statystycznych nie tylko wtedy, gdy elementy do próby losowane są sekwencyjnie w sposób niezależny, ale również w przypadku, gdy próba pobierana jest według innych schematów losowania. W pracy rozważany jest ilorazowy test sekwencyjny dla frakcji. Rozpatrywane są następujące schematy losowania próby: indywidualne losowanie zależne i warstwowe oraz losowanie zespołowe dwustopniowe. Dla wymienionych schematów losowania próby wyznaczone zostały postaci statystyk testu sekwencyjnego dla frakcji.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Wielokrotna testowa procedura krocząca w analizie regresji

Procedura wielokrotna krocząca jest oparta na tradycyjnych testach z analizy regresji takich jak testy F oraz testy korelacji cząstkowej. Nowa procedura utrzymuje wielokrotny poziom istotności na poziomie wcześniej ustalonym. Procedura ta nie wymaga nowych rozkładów i tablic wartości krytycznych, a jednocześnie jako procedura wielokrotna w przypadku odrzucenia hipotezy zerowej pozwala na wykrycie zależności, które i w jakim stopniu ze zmiennych zależnych X są skorelowane ze zmienną zależną Y.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Losowa fluktuacja wyników wyceny planów emerytalnych.

W niniejszej pracy oszacowano statystyczną fluktuację wyników wyceny (za pomocą metody kredytu jednostkowego) zobowiązań planu emerytalnego. Pokazano, że wariancja względnej odchyłki wyniku wyceny od wyceny właściwej maleje wraz ze wzrostem stopy dyskontowej. Podano postać przybliżoną, przy wykorzystaniu centralnego twierdzenia granicznego, 95% przedziału ufności dla względnej odchyłki wyniku wyceny. Przy małych wartościach stopy dyskontowej i planach o liczności 250 członków, przedział ufności może mieć długość nawet rzędu 20%

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Moc testów losowości opartych na liczbie serii wielokrotnych

Testy oparte na teorii serii znajdują coraz szersze zastosowanie zarówno we wnioskowaniu statystycznym jak również w statystycznej kontroli jakości. Zwłaszcza tam, gdzie przedmiotem zainteresowania są zjawiska, które można scharakteryzować przez zmienne dwupunktowe lub wielopunktowe. Przykładem takich zmiennych mogą być odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu o charakterze jakościowym. Za pomocą testów serii można weryfikować wiele różnorodnych hipotez, na przykład, że: - obserwacje w próbie są niezależne (testy losowości), -dwie lub więcej populacji ma ten sam rozkład, - model regresji jest liniowy. W pracy przedstawiono moc testów niezależności elementów w próbie dla trzech lub więcej rodzajów elementów, których funkcjami testowymi są liczby serii odpowiednio trzech, czterech,..., dziesięciu rodzajów elementów.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Nowoczesne materiały złożone na bazie stopów aluminium

Rozwój lotnictwa i technologii kosmicznych wymusił konieczność opracowania nowych, odpornych na podwyższone temperatury materiałów spełniających wymagania szczególnie w zakresie wysokiej wytrzymałości i niskiej gęstości. Materiałem spełniającym te wymagania okazały się metalowe kompozyty powstałe przez odpowiednie połączenie osnowy ze stopów aluminium lub magnezu i elementów zbrojących, najczęściej ceramicznych, w postaci włókien, cząstek lub whiskerów. Tak zbudowany złożony materiał charakteryzuje się zespołem właściwości niemożliwym do uzyskania w przypadku materiałów klasycznych. Podstawy teoretyczne obszaru badań dotyczących materiałów - inżynierii materiałowej - pozwalają na tworzenie materiałów kompozytowych o właści-wościach zgodnych z potrzebami konstruktora. Materiały te stały się dominującym czynnikiem postępu w szeroko pojętym transporcie, szczególnie lądowym i powietrznym, a także w medycynie, w produkcji sprzętu sportowego i rekreacyjnego itp. Metalowe materiały kompozytowe na bazie stopów aluminium znalazły szczególnie szerokie zastosowanie w produkcji elementów silników spalinowych, obudów skrzyń biegów, wałów napędowych, elementów zawieszenia i innych elementów konstrukcyjnych, przyczyniając się tym samym do obniżenia masy własnej pojazdów w transporcie lądowym, co skutkuje zmniejszeniem zużycia paliwa. Materiały te umożliwiły również wprowadzenie w silnikach spalinowych zmian konstrukcyjnych pozwalających na zmniejszenie emisji szkodliwych składników spalin. Materiałem, który powstał na bazie kompozytów aluminiowych zbrojonych cząstkami ceramicznymi są piany metalowe o niskiej gęstości. Materiał ten znajduje zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym jako wypełnienie struktur podlegających niszczeniu w strefie zgniotu, stając się, jako znakomity absorbent energii, istotnym czynnikiem pozwalającym konstruować bezpieczne środki transportu.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Intermetale - nowoczesne stopy żarowytrzymałe

W referacie przedstawiono charakterystykę tzw. intermetali, czyli stopów na bazie uporządkowanych faz międzymetalicznych. Intermetale są materiałami żarowytrzymałymi o unikatowych właściwościach pośrednich między właściwościami metali i ceramiki. Ich mała gęstość, wysoka wytrzymałość i odporność na utlenianie, połączone z dostateczną plastycznością oraz odpornością na pękanie, czynią je atrakcyjnym materiałem na elementy maszyn pracujące w podwyższonej temperaturze oraz w środowisku korozyjnym. W oparciu o uogólnione wyniki badań światowych, a także wieloletnie prace własne, omówiono główne współzależności struktury i właściwości oraz perspektywy dalszego rozwoju i zastosowań intermetali.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Biopaliwa dla silników z zapłonem samoczynnym

W ostatnich latach w kraju i za granicą obserwuje się duże zainteresowanie stosowaniem paliw alternatywnych do zasilania silników spalinowych. Dla silników z zapłonem samoczynnym takimi paliwami mogą być czyste oleje roślinne lub pozyskiwane na ich osnowie estry metylowe. Jednak porównanie parametrów pracy tych silników pracujących na paliwach roślinnych i paliwach ropopochodnych wskazuje na szereg problemów związanych z właściwościami eksploatacyjnymi biopaliw, zmniejszeniem mocy silników oraz zwiększeniem emisji tlenków węgla w gazach spalinowych. Jednym z  możliwych kierunków rozwoju w stosowaniu paliw roślinnych jest ich wstępna obróbka katalityczna odbywająca się bezpośrednio przed rozpyleniem paliwa w kanałach wtryskiwaczy, na powierzchnie których nanoszony jest materiał katalityczny w postaci metali grupy platynowców. Zachodzące przy tym reakcje dehydrogenacji powodują powstanie cząsteczek wolnego wodoru, co z kolei polepsza warunki spalania, przyczyniając się do zmniejszenia zużycia paliwa i emisji związków toksycznych do otoczenia.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Kierunki ochrony środowiska w transporcie lądowym

Główne zagrożenia dla środowiska powodowane przez transport lądowy to zanieczyszczenia w postaci  dwutlenku węgla i związków toksycznych w spalinach oraz hałas i drgania. Oprócz szeroko prowadzonych zabezpieczeń biernych, obecnie główne działania ukierunkowane są na elementy czynne, prowadzące do zdecydowanego obniżenia przyczyn powstawania tych zagrożeń. Działania w tym kierunku prowadzą do obniżenia zużycia energii, zastosowania nowych napędów, w znacznym stopniu obniżających ujemne oddziaływanie na środowisko, jak: zastosowanie ogniw paliwowych, turbin gazowych o dużej sprawności (łopatki ceramiczne), czy też zasilanie klasycznych silników spalinowych wodorem. Istotnym kierunkiem działań jest zastosowanie napędów hybrydowych z odzyskiem energii z procesu hamowania.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Współczesne tendencje rozwojowe energetyki okrętowej

Zmniejszenie zużycia paliwa w okrętowym systemie energetycznym jest jednym ze sposobów na obniżenie emisji do atmosfery szkodliwych składników spalin, redukcję kosztów eksploatacji statków oraz zmniejszenie ilości odpadów ropopochodnych powstających podczas obróbki paliw na statkach.  Rozwiązanie tego problemu może być zrealizowane na drodze maksymalizacji odzysku ciepła odpadowego spalinowych silników napędu głównego. Ciepło odpadowe zawarte w  spalinach, powietrzu doładowującym i wodzie chłodzącej może być wykorzystane do zwiększenia ilości wytwarzanej na statku energii elektrycznej, energii cieplnej grzewczej i ilości produkowanej wody słodkiej.  Koniecznym jest określenie zasobów ciepła odpadowego współczesnych wolno i średnioobrotowych silników napędu głównego w różnych warunkach ich eksploatacji i otoczenia oraz szacowania wzrostu produkcji energii elektrycznej, cieplnej grzewczej i ilości produkowanej wody słodkiej przy pełnym wykorzystaniu zasobów tego ciepła.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problematyka transportu multimodalnego w Unii Europejskiej

Unia Europejska, Europejska Konferencja Ministrów Transportu i Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych uznały, że transport multimodalny może odgrywać znaczącą rolę w kreowaniu europejskiej polityki zrównoważonego rozwoju transportu. Działania związane z promowaniem rozwoju transportu multimodalnego w Unii Europejskiej mogą obecnie oraz w przyszłości rozwiązać niektóre problemy transportowe przez: - odciążenie nadmiernie zatłoczonej europejskiej sieci dróg kołowych, - zmniejszenie negatywnych dla zdrowia i życia człowieka oraz dla środowiska naturalnego skutków spowodowanych dynamicznie rozwijającym się w Europie Zachodniej i Środkowo-Wschodniej transportem samochodowym. Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie istoty rozwiązań technologicznych transportu multimodalnego oraz działań promocyjnych jego rozwoju w Unii Europejskiej, a zwłaszcza rozwiązań w zakresie metodyki określania i szacowania kosztów zewnętrznych poszczególnych gałęzi transportu.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza ruchu statków na torze Świnoujście - Szczecin w różnych warunkach hydrometeorologicznych - ocena pilotów

Jednym z podstawowych zadań VTS jest przygotowanie planu przejścia statków oraz kontrolowanie jego wykonania. Regulacja ruchu statków dokonywana przez centrum lądowe VTS opiera się na kryteriach zawartych najczęściej w przepisach portowych. Rozwiązanie takie nie zawsze jest rozwiązaniem optymalnym. Warunki bezpiecznego ruchu statków określone mogą zostać w oparciu o wiedzę i doświadczenie pilotów.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Pozycjonowanie metodami porównawczymi na przykładzie odcinka toru Świnoujście - Szczecin z wykorzystaniem sztucznych sieci neuronowych

Istotą nawigacji porównawczej jest porównanie dynamicznie zarejestrowanego obrazu ze wzorcem i na tej podstawie wyznaczenie pozycji statku. W artykule wykorzystano rzeczywiste obrazy radarowe z przejścia statku torem po Zalewie Szczecińskim. Przebadano odpowiedzi różnych rodzajów sztucznych sieci neuronowych wraz  z analizą błędów.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Kryteria bezpieczeństwa ruchu statku po akwenie portowym

Budowa nowych portów jest ograniczona głównie naturalnymi warunkami akwenów morskich. Stąd występuje konieczność wykorzystania istniejących portów do obsługi statków o wielkości większej niż ta, dla której zostały one zaprojektowane. Głównym ograniczeniem w obsłudze takich statków jest głębokość akwenów portowych, a w rezultacie zapas wody pod stępką manewrującego statku. W portach polskich dopuszczalne zanurzenie statku określa się w postaci stałej wartości w przepisach portowych. Tymczasem jest możliwa zmiana dopuszczalnego maksymalnego zanurzenia statku w zależności od aktualnego i prognozowanego poziomu wody. W artykule przedstawiono założenia możliwości zmiany dopuszczalnego zanurzenia statku dla określonego poziomu bezpieczeństwa podczas ruchu statków na akwenach portowych. Zaproponowano odpowiednie kryteria oceny bezpieczeństwa ruchu statku.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie probabilistycznych charakterystyk strumienia ruchu statków na torze wodnym Świnoujście - Szczecin

W pracy przedstawiono badanie probabilistycznych charakterystyk strumieni ruchu statków. Główny cel pracy związany był z weryfikacją hipotezy o rozkładzie pojawiających się statków w czasie. Przy podobnych zjawiskach do opisu pojawiających się jednostek w czasie wykorzystywany jest najczęściej rozkład Poissona.         W pracy do realizacji postawnego celu wykorzystano dane pochodzące z bazy danych statków wchodzących do zespołu portów Szczecin - Świnoujście z lat 1999, 2001 i 2002.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie kołysań bocznych statku na założonej trasie żeglugi

W artykule zaproponowano metodę umożliwiającą wybór trasy żeglugi statku ze względu na kołysania boczne. Jako kryterium wykorzystano kryterium operacyjno-ograniczające dla kołysań bocznych. Na podstawie proponowanej metody przeanalizowano wybrane warianty trasy żeglugi statku i wybrano wariant najkorzystniejszy.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza bezpieczeństwa nawigacji w porcie Świnoujście na podstawie badań symulacyjnych wykorzystujących model nieautonomiczny i autonomiczny ruchu statku

W artykule przedstawiono analizę porównawczą kryteriów oceny bezpieczeństwa nawigacji przy zastosowaniu badań symulacyjnych wykorzystujących nieautonomiczne i autonomiczne modele ruchu statku. Badania symulacyjne polegały na przeprowadzeniu serii prób "przejazdów" wejścia do portu Świnoujście o wiarygodnej liczebności dla przyjętego typu statku w założonych warunkach hydrometeorologicznych. Wyniki badań wykonanych na modelu ruchu statku przez doświadczonych nawigatorów zostały porównane z wynikami badań przeprowadzonych na tym samym modelu przez nawigatorów, których wspomagał autorski system doradczy oraz z wynikami badań przeprowadzonych bez fizycznego udziału nawigatora w oparciu o symulację ruchu statku w czasie przyśpieszonym z zaimplementowanym uproszczonym algorytmem procesu decyzyjnego nawigatora.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Szczecinie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Jednoczynnikowe modele stopy procentowej - ocena przydatności do celów wyceny oraz analizy oczekiwań inwestorów

Tematem artykułu jest analiza modeli stopy procentowej: Vasička (1977) oraz
Coxa, Ingersolla i Rossa (1985). Parametry procesu chwilowej stopy procentowej zostały
oszacowane na podstawie szeregu czasowego stopy krótkoterminowej. Rynkowa cena ryzyka
została wyznaczona drogą dopasowania teoretycznych cen obligacji do krzywej zerokuponowej.
Wyniki analizy prowadzą do następujących wniosków: (1) modele nie wydają się przydatne
do celów wyceny obligacji skarbowych na rynku polskim; (2) użyteczną własnością modeli jest
łatwa konstrukcja rozkładów stóp krótkoterminowych, interpretowanych w kategoriach prognoz
warunkowych, nie zaś oczekiwań inwestorów; (3) analiza zmian rynkowych cen ryzyka obu
modeli pozwala na identyfikację okresów, które cechowała wzmożona lub obniżona awersja
do ryzyka inwestorów.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości