rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw czasu inkubacji wegla brunatnego i osadow na zawartosc suchej masy, wegla organicznego i azotu ogolem

Badano zmiany zawartości suchej masy, azotu i węgla w czasie inkubacji (2 i 4 miesiące) mieszanin węgli brunatnych z Konina i z Sieniawy i osadów ściekowych z oczyszczalni w Siedlcach, Łukowie i Zakładów Mięsnych Drosed. Poszczególne komponenty mieszano w stosunku 1:5, 1:2, 1:1. Uzyskane wyniki wskazują na możliwość wykorzystania mieszaniny węgli brunatnych i osadów pościekowych w nawożeniu roślin uprawnych (średni skład uzyskanych mieszanin wynosił: sucha masa 51,1%, węgiel organiczny 36,7% i azot ogółem 1,64% w suchej masie). Czas inkubacji nie odegrał znaczącej roli w efekcie końcowym, ponieważ stosunek C:N utrzymał się na jednakowym poziomie (27,5:1).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie niektorych wlasciwosci gleby na zawartosci miedzi i cynku w glebach ornych Dolnego Slaska

Całkowite zawartości miedzi i cynku w glebach ornych Dolnego Śląska przedstawiono w oparciu o wyniki analityczne 2351 próbek glebowych, pobranych z terenów byłych województw: jeleniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego i wrocławskiego przez Okręgową Stację Chemiczno-Rolniczą we Wrocławiu.
Zróżnicowanie gleb regionu dolnośląskiego pod względem genetycznym, typologicznym i gatunkowym w wyraźny sposób oddziaływało na niejednolitość ich właściwości fizycznych i chemicznych. W większości (60%) gleby należały do bardzo kwaśnych i kwaśnych, ale jednocześnie charakteryzowały się szerokim przedziałem zawartości próchnicy. Pod względem kategorii agronomicznych dominowały gleby zaliczane do ciężkich i średnich. Całkowita zawartość miedzi zawierała się w przedziale 1,0-725,0 mg·kg⁻¹ przy średniej 19,0 mg·kg⁻¹, natomiast cynku w przedziale 8,2-460,0 mg·kg⁻¹ przy średniej 63,6 mg·kg⁻¹. Wartości te były odpowiednio 3 i 2-krotnie wyższe od średnich krajowych zawartości tych metali w glebach użytków rolnych. Uwzględniając wytyczne IUNG dotyczące oceny zawartości metali w glebach, wykazano znaczny udział gleb wykazujących podwyższoną zawartość miedzi (32%) i cynku (24%).
W występujących w regionie typach gleb stwierdzono stosunkowo niewielkie zróżnicowania w zawartości miedzi i cynku, najwyraźniej widoczne w madach. Natomiast wyraźnie zaznaczył się wzrost zawartości tych metali w glebach kompleksów pastewnych i górskich.
Analiza statystyczna wykazała niewielkie, na granicy istotności dodatnie korelacje zawartości miedzi z badanymi cechami gleb oraz wyraźny wpływ próchnicy (R = 0,45) i części spławialnych (R = 0,31) na poziom zawartości cynku. Regresją wielokrotną wykazano kumulujący wpływ badanych właściwości gleby na poziom zawartości cynku (RZn = 0,51) i miedzi (RCu = 0,23).
Wykazano także istotność różnic wyraźnie wyższych zawartości miedzi i cynku w poziomie orno-próchnicznym gleby w stosunku do zawartości w podglebiu, co świadczy o wpływie czynników antropogenicznych i biogennych na zachowanie się tych metali w profilu glebowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Suszenie jabłek przy stałych i zmiennych parametrach procesu. Właściwości fizyczne suszu

W pracy przedstawiono wyniki badań wybranych właściwości jabłek suszonych konwekcyjnie przy stałych i zmiennych parametrach procesu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena mieszańców międzygatunkowych otrzymanych w wyniku krzyżowań zwrotnych Capsicum annuum L. x Capsicum chinense Jacq

Wszystkie uprawiane w naszym kraju odmiany papryki należą do gatunku Capsicum annuum L. Zakres zmienności reprezentowany przez ten gatunek jest duży, jednak nowe cele i kierunki hodowli zmuszają do poszukiwania nowych cech i warunkujących je genów także wśród innych, dzikich gatunków tego rodzaju. Celem niniejszej pracy było określenie możliwości kojarzenia między gatunkami Capsicum annuum L. i Capsicum chinense JACQ. oraz ocena otrzymanych mieszańców F₁ i F₂ pod względem cech przydatnych z gospodarczego punktu widzenia, takich jak: plon, liczba owoców, ich masa, płodność, grubość ścian. Na podstawie przeprowadzonych obliczeń statystycznych stwierdzono, że zakres zmienności obserwowany wśród mieszańców pokolenia F₂ przekraczał zmienność form rodzicielskich i mieszańcowego F₁. Stwarza to szerokie możliwości dalszych prac hodowlanych nad doskonaleniem papryki rocznej z wykorzystaniem dzikich gatunków z rodzaju Capsicum.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja rudbekii [Rudbeckia hirta L.] na dodatek do gleby w warunkach jej zasolenia

W dwu oddzielnych doświadczeniach (wazonowym i polowym) badano wpływ dodatku do gleby Ekosorbu potasowego w dawce 0; 1 i 3 g·dm⁻³ na stosunki wodne w roślinach, wymianą gazową, kwitnienie oraz produkcją biomasy w warunkach zasolenia NaCl. W obu doświadczeniach zastosowano 3 koncentracje soli: 0, 1500 i 3000 mg·dm⁻³ .
Wyniki uzyskane w doświadczeniu wazonowym wykazały, że dodatek hydrożelu w dawce 1 i 3 g·dm⁻³ zwiększał potencjał wody w roślinach, liczbą wytworzonych kwiatów i świeżą masę, a zmniejszał deficyt wody. Dodatek Ekosorbu w dawce 1 g·dm⁻³ zwiększał fotosyntezę roślin i wartość WUE, zaś nie wpływał na transpirację. Wyższa dawka hydrożelu (3 g·dm⁻³) obniżała tempo fotosyntezy i transpiracji roślin.
Zasolenie gleby w doświadczeniu wazonowym zwiększało wartość deficytu wody w roślinach, natomiast obniżało wartość pozostałych analizowanych cech roślin. Wpływ NaCl na rośliny kontrolne (bez Ekosorbu) był znacznie większy niż na rośliny rosnące w glebie z hydrożelem. Zastosowanie Ekosorbu i zasolenie gleby w doświadczeniu polowym nie wykazały istotnego wpływu na stosunki wodne, wymianę gazową (dane niepublikowane), a także kwitnienie i produkcję biomasy u roślin rudbekii (Rudbeckia hirta L.).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wartości nawozowej wywarów gorzelnianych surowych i kalibrowanych fosforem i potasem

Ocenę wartości nawozowej wywarów żytniego, ziemniaczanego i melasowego dokonano na podstawie składu chemicznego wywarów pobieranych przez 3 lata z kilku gorzelni województwa mazowieckiego i łódzkiego oraz oceny ich wartości nawozowej w doświadczeniu mikropoletkowym. Roślinami testowymi była kukurydza i rzepa czarna. Przeprowadzona ocena wywarów z gorzelni rolniczych wskazuje, że wywar ziemniaczany ma najkorzystniejszy z punktu widzenia wymagań roślin stosunek N : K. Wywar żytni ma zbyt mało potasu a wywar melasowy za dużo potasu. Ponadto wykorzystywanie wywaru melasowego jako nawozu kompletnego o stosunku N : P : K odpowiadającego wymaganiom pokarmowym roślin wymaga kalibracji fosforem a wywaru żytniego potasem. Wywary gorzelniane istotnie zwiększały plony badanych roślin zarówno w działaniu bezpośrednim jak i następczym. Nie stwierdzono ujemnego wpływu żadnego z wywarów na plony roślin testowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola przybrzeznych pasow roslinnosci w ochronie srodpolnych oczek wodnych

Badaniami objęto śródpolne oczko wodne w zlewni użytkowanej rolniczo. Zbiornik przepływowy o powierzchni lustra wody 0,67 ha jest otoczony pasem zadrzewień i zakrzaczeń, roślinnością szuwarową oraz łąkową. Wśród badanych zespołów roślinnych występowało zróżnicowanie ilości wytworzonej biomasy w poszczególnych pasach roślinności: 11,2 t·ha⁻¹ z zakrzaczeń (masa liści), 17,2 t·ha⁻¹ z szuwarów i 18,7 t·ha⁻¹ z łąki. Wielkość akumulacji biogenów zależała od wielkości produkcji biomasy oraz zawartości w niej poszczególnych pierwiastków i największą wartość (251 kg·ha⁻¹) osiągnęła dla roślinności szuwarowej, a najmniejszą dla zakrzaczeń (156 kg·ha⁻¹). Stwierdzono, że składnikami akumulowanymi w największych ilościach były azot i potas. W związku z dużą akumulacją biogenów w masie nadziemnej, pas roślinności wokół oczek jest ochroną przed spływającymi do niego biogenami i zanieczyszczeniami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania stabilizacji nawozu wytworzonego ze szlamow pognojowicowych poddanych fermentacji metanowej

Poddano inkubacji nawóz wytworzony ze szlamów pognojowicowych (z fermentacji metanowej) i dolomitu. W okresie dwóch pierwszych tygodni obserwowano wzrost natężenia procesów mineralizacyjnych, przejawiających się przyrostem temperatury, ilością wydzielonego CO₂, spadkiem ogólnej zawartości węgla i azotu. W badanym okresie obserwowano rozszerzenie wartości C:N, wynikające z przewagi strat azotu nad procesami mineralizacji węgla. Zmiana środowiska z beztlenowego podczas fermentacji metanowej na tlenowe oraz odczynu na alkaliczny, stworzyło możliwość kontynuacji łańcucha pokarmowego przez reducentów tlenowych. Należy to uwzględniać w dystrybucji tego nawozu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie ogorka szklarniowego na podlozach mineralnych powtornie uzytkowanych

Doświadczenie przeprowadzono w 1997 r. w nie ogrzewanej szklarni w układzie bloków losowanych w 4-powtórzeniach.
Celem doświadczenia było sprawdzenie przydatności 4 podłoży mineralnych powtórnie użytkowanych do uprawy 2 odmian ogórka szklarniowego.
Badania wykazały, że plony ogórka szklarniowego uprawianego na powtórnie wykorzystanej wełnie mineralnej Flormin, wełnie szklanej Cultilene i piance poliuretanowej Inert i piance Dinamite były wysokie, dobrej jakości i zdrowe.
Zanotowano bardzo wysoki udział plonu I wyboru w plonie ogólnym u obydwu odmian: Perła F₁-82,84 do 87,54% i Passandra F₁-84,78 do 89,09%. Dynamika plonowania I wyboru obydwu odmian była podobna.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw niewyrownowazenia bebna mlocacego na drgania pionowe kombajnu zbozowego

W pracy przedstawiono modelowy opis drgań pionowych kombajnu zbożowego wskutek niewyrównoważenia bębna młócącego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie drożdży winiarskich w produkcji napojów serwatkowych naturalnie nasyconych CO2

Celem pracy była ocena możliwości zastosowania do produkcji napojów serwatkowych dwóch preparatów drożdży winiarskich oraz określenie właściwości organoleptycznych i fizykochemicznych otrzymanych napojów. Serwatkę kwasową spasteryzowano, schłodzono, filtrowano i oznaczono skład chemiczny oraz kwasowość. Następnie dosłodzono sacharozą, podzielono na 2 grupy i dodano drożdże: 1) SIHA Aktiv 4, 2) MYCOFERM CRU 69. Przeprowadzono fermentację w 23°C przez 28 dni, dosładzając co 7 dni sacharozą. Po 28 dniach serwatki zlano, filtrowano i dosłodzono do zawartości cukru 12,0 ±0,2% oraz dodano esencji. Napoje rozlano do butelek i przeprowadzono refermentację. Oznaczono skład chemiczny, zawartość alkoholu, kwasowość ogólną oraz cechy organoleptyczne. Serwatka kwasowa może być stosowana do produkcji napojów musujących fermentowanych przez drożdże winiarskie. Drożdże SIHA Activ 4 lepiej odfermentowały cukry, produkując większą zawartość alkoholu i CO₂ w napojach serwatkowych niż drożdże MYCOFERM CRU69. Napoje fermentowane przez SIHA Activ 4 były bardziej preferowane i charakteryzowały się dobrą klarownością, silnym nasyceniem CO₂ oraz bardzo słabym posmakiem obcym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstepna ocena efektywnosci zakiszania zielonek zbieranych prasami zwijajacymi

Analizowano pięć technologii (I do V) w tym: trzy dotyczące zbioru siana (przyczepa zbierająca, T-010-I; prasa zbierająca, Z-224 - II; prasa zwijająca, Z-269 - III) oraz dwie dotyczące zbioru podwiędniętej zielonki (ścinacz zielonek, Z-302 - IV; prasa zwijająca, Z-269 współpracująca z owijaczem bel folią, Z-274 - V). Uzyskano następujące wyniki dla: I; II; III; IV; V sposobu zbioru, odpowiednio:
nakłady pracy h/ha: 21,8; 34,3; 17,3; 23,3; 13,3
koszty zbioru tys. zł/ha: 2152; 3428; 2663; 2509; 2928
wartość zaangażowanego sprzętu mln zł: 200; 243; 247; 212; 284
wartość plonu po uwzględnieniu strat tys. zł/ha: 6006; 6006; 6006; 6468; 7207
efektywność zbioru (E)
E= wartość plonu/ koszty zbioru = 2,79; 1,75; 2,25; 2,57; 2,46
Zbiór podwiędniętej zielonki, prasami zwijającymi jest technologią kapitałochłonną lecz po uwzględnieniu wszystkich analizowanych czynników można stwierdzić, że będzie to technologia przydatna dla nowoczesnych, wykazujących niedobór zatrudnienia, gospodarstw.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie porozymetrii rteciowej do badan mikrostruktury materialow rolniczych

W pracy przedstawiono wykorzystanie metody porozymetrii rtęciowej do badań mikrostruktury materiałów rolniczych. Większość tych badań dotyczy materiału glebowego, dlatego też scharakteryzowano porowaty układ gleby, uwzględniając klasyfikację porów oraz podkreślono celowość badań mikroporowatości gleby.
Zwrócono również uwagę na wpływ dodatku sorbentu poliamidowego na mikrostrukturę gleby piaszczystej i gliniastej, jak również na wpływ mechanicznych odkształceń gleby na zmiany mikroporowatości oraz na stopień agregacji gleby. Opisano także mikroporowatość frakcji kwasów próchnicznych (kwasu huminowego i ß-humusu) oraz określono porowatość wewnętrzną ziarna pszenicy i coraz bardziej popularnych ekstrudatów skrobiowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan zdrowotnosci polskiego ziemniaka i jej zagrozenia

Jedną z głównych przyczyn niskich plonów ziemniaka w Polsce jest zdrowotność roślin. Wielu rolników, szczególnie uprawiających ziemniaki na własne potrzeby, wysadza przez wiele lat własny materiał sadzeniakowy, co jeszcze bardziej pogarsza sytuację. Wysadzanie przez kilka lat własnego materiału sadzeniakowego powoduje wzrost zawirusowania roślin, sięgające nawet do kilkudziesięciu procent. Plon z takich roślin zawsze będzie niski. O silnym zagrożeniu przez wirusy świadczą liczne dyskwalifikacje lub degradacje do niższego stopnia plantacji nasiennych, wynoszące w latach 1989-2001 od 14,9 do 43,1%.
Z sadzeniakami mogą przenosić się także choroby bakteryjne i powodowane przez grzyby. Z chorób bakteryjnych w produkcji ziemniaka największe znaczenie mają: czarna nóżka, mokra zgnilizna bulw, parch zwykły ziemniaka. Podstawą zmniejszenia ryzyka chorób, niezależnie od kierunku produkcji są zdrowe sadzeniaki.
Plony obniża także zgnilizna kiełków (Rhizoctonia solani). Szczególnie duże zagrożenie występuje w latach, kiedy panują niższe temperatury i duża wilgotność gleby w okresie wschodów. W okresie wegetacji dużym problemem jest zaraza ziemniaka (Phytophthora infestans). Straty plonu w Polsce w sprzyjających latach dla rozwoju choroby na plantacjach niechronionych mogą osiągać nawet 60-70% potencjalnego plonu.
W ostatnich latach w Polsce nastąpił wzrost zapotrzebowania na bulwy bardzo wysokiej jakości, tak do bezpośredniej konsumpcji, jak i na potrzeby przetwórstwa spożywczego, co spowodowało wzrost znaczenia patogenów skórki bulw. Coraz większego znaczenia nabiera parch srebrzysty (Helminthosporium solani), który występuje w całym kraju ale w różnym nasileniu. Podczas przechowywania rozwijać się może sucha zgnilizna bulw ziemniaka (Fusarium spp.).
Oddzielnym problemem jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób kwarantannowych, które mogą powodować straty zarówno bezpośrednie - obniżenie plonu, jak i pośrednie, wynikające z przepisów kwarantannowych (dyskwalifikacja polowa, zakaz uprawy ziemniaka, wstrzymanie eksportu, obrotu wewnętrznego). Z obiektów kwarantannowych do najgroźniejszych w warunkach Polski najgroźniejsze są bakterioza pierścienowa ziemniaka (Clacibacter michiganensis subsp. sepedonicus) i rak ziemniaka (Synchytrium endobioticum).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sposobow odchwaszczania na liczbe chwastow w lanie ledzwianu siewnego przed zbiorem

W trzyletnim doświadczeniu mikropoletkowym oceniano wpływ niektórych herbicydów i ich mieszanek wnoszonych w różnych terminach na liczbę chwastów w łanie lędźwianu siewnego przed zbiorem. Liczbę chwastów dwuliściennych najlepiej ograniczały: Afalon 2 kg/ha + Basagran 1 i 1 l/ha, Afalon 2 kg/ha + Basagran 2 l/ha, Basagran 2 l/ha + Bladex 1 l/ha, Afalon 2 kg/ha, Afalon 2 kg/ha + Bladex 1,25 l/ha, Patoran 3 kg/ha, Sencor 1 kg/ha w 1994 roku i 0,5 kg/ha w następnych latach oraz mieszanka Afalonu 2 kg/ha + Fusilade Super 1,5 l/ha. Herbicydy zwalczające gatunki dwuliścienne spowodowały kompensację gatunków jednoliściennych. Dlatego najlepsze rezultaty w zmniejszaniu liczby chwastów jednoliściennych i ogółem uzyskano wnosząc doglebowo Afalon 2 kg/ha + nalistnie Fusilade Super w ilości 1,5 l/ha. Dwukrotne intensywne bronowanie lędźwianu siewnego zwiększało liczbę chwastów dwuliściennych i ogółem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zdrowotność bulw i kiełków ziemniaka uprawianego w systemie ekologicznym i konwencjonalnym

Celem prowadzonych badań w latach 1997, 1998 i 2000 badań było określenie występowania Rhizoctonia solani na kiełkach, łodygach i bulwach oraz Streptomyces scabies i Fusarium spp. na bulwach ziemniaka uprawianego w systemie ekologicznym i konwencjonalnym. Stwierdzono, że w każdym roku nasilenie tych patogenów było stosunkowo duże. Jednak porażenie kiełków, pędów i bulw w okresie 3 lat w obu sposobach uprawy było na podobnym poziomie, a w jednym roku nawet wyższe w systemie ekologicznym. Świadczyć to może o braku mechanizmów obronnych w glebie tego systemu przed badanymi patogenami ziemniaka. Nie potwierdziły się powszechnie panujące przypuszczenia, że zaniechanie stosowania nawozów mineralnych i pestycydów wpływa korzystnie na rozwój saprofitycznych mikroorganizmów, które ewentualnie mogą zmniejszyć zagrożenie porażenia roślin przez gatunki patogeniczne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi na skład chemiczny kukurydzy

Nadmiar metali ciężkich w glebie stanowi jedno z największych zagrożeń ze względu na ich dużą toksyczność dla człowieka i zwierząt. Celem badań było określenie wpływu zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi na skład chemiczny kukurydzy. Badania przeprowadzono w latach 1997-1999 w warunkach doświadczenia wazonowego. Do doświadczenia wykorzystano glebę o składzie granulo- metrycznym pyłu zwykłego, zawartości materii organicznej 16,6%, pH 6,5 w 1 mol KCl·dm⁻³, pojemności sorpcyjnej gleby (oznaczoną metodą Mehlicha) - 68,11, całkowitej kwasowości wymiennej - 9,60 cmol(+)·kg⁻¹ gleby. Schemat doświadczenia obejmował sześć obiektów różniących się dawką wprowadzonych do gleby metali ciężkich (Cd, Pb, Ni, Cu, Zn). Okres wegetacji kukurydzy w latach 1997-1999 wynosił średnio 100 dni. Stwierdzono istotny wpływ od II do V poziomu zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi na plonowanie kukurydzy. Spadek plonu w zależności od obiektu i roku doświadczenia w odniesieniu do obiektu kontrolnego wahał się od 4 do 81%. Średnie zawartości badanych pierwiastków w kukurydzy mieściły się w zakresie: 0,21-0,96% Mg, 0,01-0,06% Na, 0,49- 2,45% K, 0,09-3,23% Ca, 4,69-64,07 mg Mn·kg⁻¹ s.m.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dodatku popiolow do osadow sciekowych oraz kompostowania otrzymanych mieszanin na zawartosc miedzi i cynku w wydzielonych frakcjach

Badano wpływ dodatku popiołu z węgla brunatnego lub kamiennego do osadów ściekowych po metanowej fermentacji i tlenowej stabilizacji oraz kompostowania otrzymanych mieszanin na zawartość różnych form miedzi i cynku wydzielonych sekwencyjnie. Zastosowane dodatki do osadów zmniejszyły zawartość cynku i miedzi w formie organicznej i nie dającej się wyekstrahować, a także cynku związanego z tlenkami w porównaniu z ilością tych frakcji przed dodatkiem. W trakcie kompostowania osadów i ich mieszanin z popiołami stwierdzono zmniejszenie udziału frakcji cynku rozpuszczalnej w wodzie oraz zwiększenie udziału form węglanowych w ogólnej zawartości tego pierwiastka. Ponadto kompostowanie wpłynęło na zmniejszenie ilości miedzi występującej w postaci rozpuszczalnej wodzie, węglanowej i nie dającej się wyekstrahować oraz zwiększenie udziału frakcji tlenkowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwoj mokradel reofilnych Pojezierza Mazurskiego na tle warunkow morfogenetycznych

Warunki morfogenetyczne Pojezierza Mazurskiego są związane ze stadiami ostatniego zlodowacenia. Połowa Pojezierza ukształtowana została w stadium pomorskim (najmłodszym), jedna piąta - w stadium poznańskim, a w najstarszym stadium leszczyńskim - jedna trzecia areału Pojezierza. Areał tych biotopów (reprezentowanych przez torfowiska niskie) wynosi od 5,6 do 8,0% i największy jest w stadium leszczyńskim, a najmniejszy w stadium poznańskim. W ich rozwoju dominuje faza decesji. Średnia powierzchnia mokradeł w fazie leszczyńskiej wynosi 20 ha, a w pozostałych fazach jest 2-krotnie mniejsza. Mokradła reofilne na Pojezierzu Mazurskim w przewadze mają charakter pojeziorowy (80-90%), a dowodzi tego obecność gytii w podłożu. W ich złożu dominują torfy olesowe oraz turzycowiskowe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc postepu technicznego i naukowo-technicznego w wybranych gospodarstwach chlopskich

W pracy przedstawiono wpływ mocy zainstalowanej, wartości szacunkowej i energochłonności parku maszynowego na wskaźniki postępu i efektywności postępu naukowo-technicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Genetyczne podstawy cech jakosciowych ziemniaka

W pracy przedstawiono genetyczne uwarunkowanie cech jakościowych ziemniaka, do których zaliczono cechy składu chemicznego bulw (zawartość skrobi, zawartość glikoalkaloidów, zawartość białka, zawartość witaminy C, zawartość antocyjanów, zawartość karotenoidów i zawartość cukrów redukujących) oraz cechy związane z właściwościami kulinarnymi (smak, ciemnienie miąższu bulw surowych i gotowanych, skłonność do zielenienia na świetle). Przedstawiono sposób dziedziczenia tych cech, zwracając uwagę na możliwość prowadzenia hodowli uwzględniającej omawiane cechy. W szczególności zwrócono uwagę na markery molekularne sprzężone z genami warunkującymi cechy jakościowe, a w przypadku cech warunkowanych poligenicznie na ich odziedziczalność.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie rozpuszczalnych form manganu i cynku w wyciągach kwasu solnego i chlorku wapnia z gleby trwałego użytku zielonego

Przedmiotem badań było porównanie dwóch roztworów ekstrakcyjnych 0,5 mol HCl·dm⁻³ oraz 0,01 mol CaCl₂·dm⁻³ w celu określenia przydatności tego ostatniego do oceny rozpuszczalnych form Mn i Zn w glebie łąkowej w różnych warunkach odczynu, poziomu nawożenia azotem (120 i 240 N kg·ha⁻¹) oraz wpływu formy nawozu azotowego (saletra amonowa - SA i saletra wapniowa - SW). Stwierdzono że, ilości Mn i Zn uwalniane z gleby do porównywanych wyciągów zależą od odczynu gleby oraz formy zastosowanej saletry (SA i SW). Przeciwdziałające zakwaszeniu gleby stosowanie saletry wapniowej zwiększało zawartości dostępnego dla roślin cynku. Obydwa porównywane roztwory ekstrakcyjne wykazują odrębną specyfikę i zakres działania. Wyciąg 0,01 mol CaCl₂·dm⁻³ jako słaby roztwór ekstrakcyjny może być przydatny do oceny łatwo dostępnych dla roślin łąkowych form badanych mikroelementów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo