rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dwuwymiarowa elektroforeza żelowa: od eksperymentu po profile ekspresji. Część pierwsza - eksperyment

Dwuwymiarowa (dwukierunkowa) elektroforeza żelowa (2-DE) jest metodą znaną od lat 70. poprzedniego stulecia. Zainteresowanie badaczy metodą 2-DE wynika z możliwości separacji nawet kilku tysięcy białek w jednym żelu, co pozwala na ich detekcję i identyfikację. Dzięki wysokiej rozdzielczości wyników separacji możliwe staje się ustalenie roli biologicznej poszczególnych białek czy odkrywanie wpływu czynników zewnętrznych na organizmy żywe na poziomie proteomu. Metoda 2-DE wciąż ewoluuje. W ostatniej dekadzie nastąpił ogromny postęp w sposobie przeprowadzania eksperymentów z dużą powtarzalnością. Zmieniło się też całkowicie podejście do analizy obrazów żeli i wykorzystywane do tego celu algorytmy. Ze względu na tak szybki rozwój technik dwuwymiarowej elektroforezy żelowej autorzy postanowili przedstawić obecny stan wiedzy w tym zakresie. Praca składa się z dwu części. W pierwszej opisano zmiany, jakie zaszły w technikach przeprowadzania eksperymentów elektroforetycznych. Druga część skupia się na analizie obrazów uzyskanych za pomocą metody 2-DE, z uwzględnieniem zmian w schemacie analizy. Pierwsza część pracy koncentruje się na eksperymencie dwuwymiarowej elektroforezy żelowej. Opisano poszczególne kroki eksperymentu: od przygotowania próbki, przez ładowanie próbek do pierwszego wymiaru, IEF, SDS-PAGE, barwienie żeli, aż po zapis obrazów żeli. Praca nie porusza szczegółów biochemicznych eksperymentu. Opisane zostały również formaty plików, technika DIGE, wpływ eksperymentu na dalszą analizę, modyfikacje posttranslacyjne oraz pozyskanie próbek protein z żeli do ewentualne identyfikacji za pomocą innych technik proteomicznych.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Wybrane problemy kształcenia w zakresie inżynierii biomedycznej dyskusja pokonferencyjna

Bywają konferencje naukowe, nawet te teoretycznie bardzo wysokiej rangi, które jednak nie pozostawiają bardziej znaczących śladów w umysłach uczestników. Po powrocie z takiej konferencji ma się miłe poczucie dobrze spełnionego obowiązku, odstawia się na półkę tom materiałów, wypełniony mądrymi referatami, do których kiedyś tam będzie się zaglądać (albo nie), wydobywa się z kieszeni plik wizytówek naszych konferencyjnych rozmówców, z którymi może jeszcze nawiąże się kontakt (albo nie), porządkuje się slajdy i powraca do codzienności. Takie konferencje mają oczywiście swoją wartość, bo każdy kontakt naukowy bywa cenny zarówno ze względu na możliwość uzyskania kompetentnych opinii innych badaczy o tym, nad czym się aktualnie pracuje, jak i ze względu na możliwość zdobycia w krótkim czasie wielu bezcennych informacji, których studiowanie w bibliotece zajmuje wielokrotnie więcej czasu. Czasami przywozi się z konferencji jakąś nową ideę albo inspirację, ale trzeba otwarcie powiedzieć, że nie zawsze tak bywa, a w tym przypadku „nie opłaca się skórka za wyprawkę” bowiem wysiłek fizyczny i finansowy związany z udziałem w konferencji jest zwykle duży, a pożytek bywa niekiedy relatywnie mały.
Na tle tego ogólnego spostrzeżenia należy z przyjemnością odnotować fakty wskazujące na to, że konferencja OKIBEdu, której materiały opublikowano w poprzednim numerze „Acta Bio-Optica et Informatica Medica Inżynieria Biomedyczna”, rozpaliła umysły i wyobraźnię uczestników w takim stopniu, że jeszcze długo po zamknięciu konferencji krążyły po Polsce listy i notatki, które stanowiły jak gdyby przedłużenie i rozszerzenie niektórych konferencyjnych dyskusji. Jedna z tych pokonferencyjnych polemik, której uczestnikami byli dwaj niżej podpisani autorzy tego artykułu, wydaje się na tyle ciekawa i inspirująca, że zdecydowaliśmy się na jej przedstawienie w formie ogólnodostępnego artykułu. Mamy nadzieję, że problemy poruszone przez uczestników tej korespondencyjnej dyskusji okażą się inspirujące także dla Czytelników tych materiałów, w wynikuczego zaprezentowany tu „dwugłos na temat kształcenia w inżynierii biomedycznej” zamieni się w „wielogłos”, z którego uprawiana przez nas dyscyplina naukowa oraz kierunek kształcenia studentów wyjdą wzmocnione i wzbogacone.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Komputerowo wspomagana ocena skuteczności terapii cellulitu na podstawie obrazowania termograficznego

Cellulit jest częstym defektem kosmetycznym, występującym u większości kobiet w krajach wysoko rozwiniętych. Szacuje się, iż dotyka około 85% dojrzałych kobiet. Ze względu na powszechność tego schorzenia, jak również jego negatywny wpływ na samopoczucie oraz jakość życia kobiet, w literaturze fachowej poświęca mu się w ostatnich latach coraz więcej uwagi. Wspomniane prace dotyczą zarówno nowych sposobów diagnozowania lipodystrofii, jak również jej leczenia. Celem niniejszego eksperymentu było sprawdzenie przydatności metod termograficznych do oceny skuteczności 4-tygodniowej terapii antycellulitowej, przeprowadzonej z użyciem preparatu Body Lotion ,,Metamorphose 24”. Badaniami objęto 20 kobiet w wieku od 19 do 21 lat (średnia wieku 20,5±0,8). W przypadku każdej pacjentki odnotowano spadek zarówno liczby zmian lipodystroficznych, jak i ich powierzchni. Wyniki te potwierdziło badanie wizualno-palpacyjne. W pracy dowiedziono, że pomiary termowizyjne mogą z powodzeniem być stosowane do oceny terapii antycellulitowych.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Transiluminacyjna diagnostyka zapalenia zatok

W niniejszej pracy zaprezentowany został projekt urządzenia do optycznej diagnostyki zatok opartej na zjawisku transiluminacji. Głównymi założeniami prac badawczych było wykonanie urządzenia, które będzie nieinwazyjne, niejonizujące oraz stosunkowo tanie. W tym celu wykonano oświetlacz wykorzystujący tanie źródła światła z zakresu bliskiej podczerwieni oraz fantom ludzkich zatok przynosowych. Rejestracji obrazów dokonano za pomocą smartfonu. Analizę zarejestrowanych obrazów transiluminacyjnych przeprowadzono za pomocą dostępnych aplikacji służących do obróbki obrazów. Wszystkie te elementy mają na celu zapewnienie niskiego kosztu diagnozowania zapalenia zatok.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Podstawy oceny równowagi ciała: czyli co, w jaki sposób i dlaczego powinniśmy mierzyć?

Umiejętność wszechstronnej i obiektywnej oceny układu równowagi jest niezbędna do oceny postępów terapii i umiejętności równoważnych w sporcie. Niestety, wciąż bardzo niewiele osób zajmujących się fizjoterapią, leczeniem czy treningiem sportowym posiada wiedzę wystarczającą do przeprowadzenia badań równowagi i ich prawidłowej interpretacji. Celem pracy jest przedstawienie podstawowych pojęć, koncepcji i metod niezbędnych do prowadzenia tego typu badań. Szczególną uwagę zwrócono na terminologię, ogólną interpretację sygnałów mierzonych za pomocą platformy sił podczas swobodnego stania oraz na przebieg procedur doświadczalnych.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Porównanie pomiaru zakresu ruchu mierzonego za pomocą autorskiej aplikacji mobilnej oraz goniometru tradycyjnego

Najbardziej powszechnym urządzeniem stosowanym do pomiarów kątów zakresów ruchów ciała jest goniometr. Celem pracy było porównanie pomiarów zakresu ruchu w stawach za pomocą klasycznego goniometru i autorskiej teleinformatycznej aplikacji na smartfon − Goniometr v.1.0. Badaniom poddanych zostało 50 osób w przedziale wiekowym od 16 do 32 lat (średnia 25,8±4,5). Wykonano pomiary zakresu ruchu w stawie ramiennym przy użyciu goniometru tradycyjnego oraz aplikacji mobilnej. Średni zakres zgięcia stawu ramiennego mierzony goniometrem tradycyjnym wynosił 175,06°±3,38°, natomiast za pomocą aplikacji Goniometr v.1.0 177,82°±1,77°. Średni zakres wyprostu stawu ramiennego mierzonego goniometrem wynosił 46,86°±4,95°. Natomiast w przypadku aplikacji Goniometr v.1.0 − 44,36°±1,78°. Wyniki pomiarów za pomocą tradycyjnego goniometru charakteryzowały się wyższym odchyleniem standardowym niż wyniki pomiarów przy użyciu aplikacji Goniometr v.1.0.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Oznaczanie czynnika martwicy nowotworów (TNFα) za pomocą mikrowagi kwarcowej

Celem pracy było sprawdzenie możliwości wykorzystania elektrochemicznej mikrowagi kwarcowej do oznaczania poziomu czynnika martwicy nowotworów (ang. Tumor Necrosis Factor, TNFα). Pomiary za pomocą wagi EQCM (ang. Electrochemical Quartz Crystal Microbalance) przeprowadzono w standardowym trójelektrodowym układzie, w którym zastosowano: (1) immobilizowaną elektrodę Ti/TiO2 jako elektrodę pracującą, (2) elektrodę złotą jako elektrodę pomocniczą i (3) elektrodę Ag/AgCl jako elektrodę odniesienia. Próbki immobilizowano metodą bezpośredniej adsorpcji poprzez nakropienie 10 μl przeciwciał TNFα o stężeniu 1 μg/ml na powierzchnię Ti/TiO2 i inkubowaniu przez 1h. Pomiary piezoelektryczne wykonano w zakresie (-0,3 ÷ -0,8) V z prędkością skanowania 20 mV/s w roztworze soli fizjologicznej buforowanej fosforanami (0,01 M PBS, pH 7,4) z dodatkiem 10 μl standardowego roztworu antygenów TNFα (50–1000 pg/ml). Wyniki badań dowiodły, że przygotowana platforma jest czuła na zmianę stężenia antygenu na powierzchni elektrody. Kryształy pokryte TiO2 z immobilizowaną warstwą przeciwciał i antygenu TNFα wykazały wyraźny spadek częstotliwości, który stabilizuje się na określonym poziomie w zależności od stężenia antygenu (błąd średniokwadratowy R2 = 0,9624).

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Kompleksowa ocena stanu funkcjonalnego narządu żucia z użyciem różnych technik pomiarowych

W pracy omówiono biomechaniczne podstawy funkcjonowania narządu żucia człowieka, występujące zaburzenia czynnościowe oraz instrumentalne metody diagnostyki czynnościowej. Na podstawie analizy dotychczas stosowanych metod diagnostyki zaburzeń czynności narządu żucia zaproponowano nową koncepcję kompleksowego pomiaru trajektorii ruchu żuchwy z równoczesną rejestracją towarzyszących ruchom sygnałów akustycznych i sygnałów elektromiograficznych (EMG). Do trójwymiarowej rejestracji ruchu żuchwy zastosowano kamerę wideo oraz świecące znaczniki umieszczone na głowie badanej osoby.
Przetestowano różne przetworniki mikrofonowe do poprawnego odbioru sygnału akustycznego towarzyszącego ruchom stawu żuchwowo-skroniowego. Omówiono zagadnienia rejestracji sygnałów EMG. Przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań trajektorii ruchu żuchwy oraz analizy.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Wspieranie procesu wykrywania zmian średnio- i drobnoguzkowych za pomocą metod analizy oraz przetwarzania obrazów rentgenowskich za pomocą programu Matlab

W analizie zdjęć rentgenowskich częstym problemem jest wykrycie zmian guzkowych. Celem badań jest taka modyfikacja obrazu, aby uwidocznić zmiany patologiczne na obrazie RTG. Pierwszym etapem było wykorzystanie operacji otwarcia na danym obrazie rentgenowskim. Następnie obraz poddano operacji wyrównania histogramu o wartości skalarnej 0,5. Histogram to wykres liczby występowania danych punktów szarości w obrazie. Odpowiednia modyfikacja tych punktów pozwala na poprawienie jakości obrazu. Kolejny etap to zastosowanie segmentacji na danym fragmencie płuca oraz utworzenie przestrzeni trójwymiarowej na obrazie. Badania przeprowadzono we współpracy z lekarzem radiologiem specjalizującym się w chorobach płuc. Uzyskane zbiory danych były oceniane pod względem wielkości zmian i ich liczności oraz umiejscowienia.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Jakość życia pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych uczestniczących w programie rehabilitacji poszpitalnej

Schorzenia układu sercowo-naczyniowego stanowią główną przyczynę zgonów mężczyzn po 45 roku życia i kobiet po 65 roku życia. Celem pracy była ocena jakości życia (QoL - quality of life) pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych, poddanych poszpitalnej rehabilitacji kardiologicznej. Do badań zakwalifikowano 64 osoby (48 mężczyzn i 16 kobiet), w wieku od 40 do 82 lat. Badane osoby zostały podzielone na dwie grupy: Grupa A - pacjenci po zabiegach kardiochirurgicznych w krążeniu pozaustrojowym, 36 osób (56,25% badanych) oraz grupa B - pacjenci po zabiegach kardiochirurgicznych, przeprowadzonych bez krążenia pozaustrojowego, 28 osób (43,75% badanych). Jakość życia była oceniana przed i po 21-dniowym turnusie wczesnej rehabilitacji kardiologicznej. Do badania jakości życia zastosowano wystandaryzowany kwestionariusz ogólny The World Health Organization Quality of Life BREF (WHOQoL-BREF) oraz kwestionariusz MacNew, przeznaczony do oceny QoL w przypadku schorzeń kardiologicznych. Przeprowadzone analizy wykazały, że udział w rehabilitacji kardiologicznej poprawia jakość życia pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Lekki manipulator toru wizyjnego Pelikan

Artykuł prezentuje budowę, zasadę działania oraz wstępne badania symulacyjne najmniejszego z manipulatorów toru wizyjnego z rodziny Robin Heart. W artykule przedstawiono również wyniki analiz numerycznych prowadzonych na etapie projektowania. Dotyczyły one identyfikacji metodą elementów skończonych naprężeń zredukowanych, sztywności statycznej oraz częstotliwości i postaci drgań własnych. W celu określenia parametrów jednostek napędowych dla poszczególnych stopni swobody manipulatora posłużono się analizami kinematycznymi, których przykładowe wyniki zaprezentowano również w niniejszym artykule.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Skład ciała młodzieży w okresie pokwitania badany metodą bioelektrycznej impedancji

Początki badań składu ciała sięgają drugiej połowy XIX wieku. Od tego czasu obserwuje się intensywny i wielokierunkowy rozwój metod pomiarów umożliwiających zrozumienie procesów fizjologicznych i biochemicznych oraz wspomagających leczenie chorób, takich jak otyłość lub anoreksja. Jedną z bardziej popularnych jest nieinwazyjna analiza bioimpedancji elektrycznej (BIA – Bioelectrical Impedance Analysis). Materiał i metoda. W artykule wykorzystano wyniki badań longitudinalnych dziewcząt (N = 91) i chłopców (N = 89) w wieku 13–15 lat. Zmierzono wysokość, masę ciała oraz skład ciała za pomocą aparatu BIA 101S. Określono: procentową zawartość tłuszczu, masy komórkowej i masy pozakomórkowej. Wyznaczono wskaźnik masy ciała (BMI – Body Mass Index) i obliczono stosunek masy ciała szczupłego do masy tłuszczu oraz masy komórkowej do masy pozakomórkowej. Statystyczną analizę wyników przeprowadzono za pomocą programu Statistica 9.0. Wyniki. W analizowanym przedziale wieku większe tempo rozwoju masy ciała w odniesieniu do jego wysokości wpływa na kształtowanie masywniejszej sylwetki u badanej młodzieży. Powiększenie masywności budowy płci męskiej dotyczy przede wszystkim rozwoju masy ciała szczupłego, zwłaszcza masy komórkowej. U dziewcząt w analizowanym okresie ontogenezy wzrost masywności ciała wynika z większych przyrostów masy tłuszczu.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Wpływ ćwiczeń w środowisku wodnym na zmianę ruchomości klatki piersiowej i kształtu krzywizn kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej dzieci ze skoliozą I stopnia

Skolioza jest rozwojowym i postępującym zniekształcenie kręgosłupa o nieznanej, wieloczynnikowej etiologii. Celem badań jest ocena oddziaływania pięciomiesięcznych ćwiczeń pływackich na zmianę kształtu krzywizn kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej i zwiększenie ruchomości klatki piersiowej u dzieci ze skoliozą 1 stopnia. Grupa badawcza obejmowała 36 dzieci w wieku 8–13 lat (średnia wieku wyniosła 10,5) ze zdiagnozowaną idiopatyczną skoliozą piersiowo-lędźwiową 1 stopnia lewostronną Pomiar ruchomości klatki piersiowej zrealizowano za pomocą taśmy centymetrowej, natomiast ocenę kształtu krzywizn przednio-tylnych kręgosłupa wykonano metodą fotogrametryczną. Wyniki badań. Analiza statystyczna uzyskanych wyników wykazała, że u dzieci uczestniczących w pięciomiesięcznym cyklu ćwiczeń pływackich doszło do istotnego zwiększenia ruchomości klatki piersiowej, obserwowanej przede wszystkim podczas wdechu. Ponadto, zaobserwowano znaczące zmiany w obrębie parametrów krzywizn kręgosłupa. Dotyczyły one zwiększenia długości całego kręgosłupa (DCK) i rzeczywistej długości kifozy piersiowej (RKP) (p < 0,05). Wśród parametrów kątowych istotnemu zwiększeniu uległ kąt nachylenia górnego odcinka piersiowego a zmniejszeniu kąt kifozy piersiowej (KKP). Pięciomiesięczny okres treningu korekcyjnego wpłynął istotnie na wzrost ruchomości klatki piersiowej oraz zmianę niektórych parametrów krzywizn kręgosłupa u dzieci ze skoliozą 1 stopnia. Najwięcej zmian obserwowano w obrębie piersiowego odcinka kręgosłupa.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Rola tomografii komputerowej w wirtualnym planowaniu zabiegów implantologicznych w stomatologii

Prawidłowo zaplanowane badanie za pomocą tomografii komputerowej (TK) gwarantuje odpowiednią jakość trójwymiarowych obrazów szczęki lub żuchwy, a następnie poprawność zabiegu implantologicznego. Celem pracy jest przedstawienie roli badania TK w wirtualnym planowaniu zabiegów implantologicznych w stomatologii. Zastosowanie techniki podwójnego skanu TK pozwala na wirtualne zaplanowanie zabiegu implantologicznego, a następnie poprawne przeprowadzenie zabiegu wszczepienia implantów.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Porównanie rozkładu temperatury powierzchniowej ciała kobiet i mężczyzn za pomocą termowizji

Utrzymanie stałej temperatury ciała jest warunkowane prawidłowymi funkcjami fizjologicznymi organizmu człowieka. Równowaga cieplna będąca fizyczną wypadkową między ciepłem wytworzonym przez organizm a ciepłem rozproszonym osiągana jest poprzez precyzyjną regulację biologiczną. Przekazywanie ciepła z narządów wewnętrznych do tkanek powierzchniowych, w tym do skóry, a także zjawisko odwrotne angażuje do termoregulacji krążenie skórne. Celem pracy jest analiza zróżnicowania rozkładu temperatury powierzchniowej w różnych obszarach ciała pomiędzy grupą młodych zdrowych kobiet i młodych zdrowych mężczyzn. Badanie objęło 240 zdrowych studentów Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, obojga płci, w wieku 20–25 lat. Przebadanych zostało 154 kobiet w wieku 19,32–25,92 lat (średnia wieku 21,58 š 1,55) oraz 86 mężczyzn w wieku od 19,38 do 25,34 lat (średnia wieku 22,22 š 1,64). Wykonano rejestrację rozkładu temperatur 29 obszarów ciała kamerą termowizyjną Flir Systems ThermoVision A20M. Przeprowadzone badania termowizyjne wykazały duże zróżnicowanie temperatury powierzchniowej w zależności od badanego obszaru ciała. W większości analizowanych rejonów ciała stwierdzono niższe temperatury w grupie badanych kobiet niż mężczyzn.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Analiza metod ograniczania błędów określenia położenia powodowanych deformacjami rozkładu pola magnetycznego w systemach nawigacji elektromagnetycznej

Systemy nawigacji medycznej umożliwiają dokładne określanie położenia narzędzi medycznych względem ciała pacjenta. Wśród rozwiązań oferowanych na rynku wyróżniają się systemy elektromagnetyczne (EMS – Electromagnetic Systems), które nie wymagają zachowania linii bezpośredniego widzenia (LOS – Line of Sight) między umieszczonym na narzędziu czujnikiem a emiterem (źródłem) pola magnetycznego. Mają one jednak tę wadę, że są wrażliwe na deformacje rozkładu pola magnetycznego powodowane obecnością przedmiotów wykonanych z dobrych przewodników elektrycznych oraz ferromagnetyków. W artykule przedstawiono wyniki analizy wpływów różnych obiektów, mogących zaburzać rozkład pola magnetycznego, na dokładność określania położenia w systemach nawigacji EM z polem wzbudzającym sinusoidalnym i stałym komutowanym. Wskazano również, jak te wpływy ograniczyć. Przedstawione informacje są przeznaczone przede wszystkim dla konstruktorów, lecz mogą być pomocne również dla użytkowników tych systemów. Prezentowane wyniki uzyskano na drodze modelowania i symulacji metodą elementów skończonych (FEM – Finite Element Method).

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Badanie progu czucia na nadgarstku

Podstawą wyższych funkcji nerwowych jest kojarzenie różnych informacji sensorycznych docierających do człowieka. W przypadku percepcji, będącej wynikiem holistycznego rozpoznania w obrębie mózgu, muszą zachodzić procesy scalania elementarnych komponentów pochodzących z różnych układów czuciowych, takich jak wzrokowe, słuchowe, smakowe czy węchowe. Istotną rolę w procesie percepcji odgrywa, często niedoceniany, zmysł czucia. Od 2009 roku Akademia Górniczo Hutnicza realizuje projekt rozwojowy, w ramach którego opracowana zostanie metoda i system oznaczania miejsc niebezpiecznych i szczególnie istotnych w dużym mieście dla osób niewidomych z wykorzystaniem markerów alowo-wibracyjnych.  Jednym z elementów systemu identyfikacji ważnych lub niebezpiecznych miejsc jest przetwornik drganiowy noszony na nadgarstku przez osobę niewidomą. Z tego powodu konieczne było porównanie wrażliwości różnych obszarów skóry na nadgarstku na dwa bodźce dotykowe działające jednocześnie oraz określenie najmniejszej rozpoznawalnej w ponad 95% przypadkach odległości dwóch jednoczesnych ukłuć. Badaniami objęto grupę 33 osób w wieku 20–25 lat (w tym 12 kobiet i 21 mężczyzn), studentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Badania progu czucia wykonano na obu nadgarstkach. Do pomiaru wrażliwości na dotyk wykorzystano estezjometr firmy MacKinnon-Dellon składający się z kolców o średnicy 1 mm zamontowanych na wspólnej ramie. Osoba badana miała określić, czy odczuwa jedno czy dwa ukłucia. Jeżeli podwójne ukłucie odczuwane było jako jedno, oznaczało to, że w danym miejscu skóra badanego jest mało wrażliwa. Odległość między kolcami zwiększano do momentu odczuwania przez pacjenta dwóch odrębnych ukłuć. Analiza uzyskanych wyników pozwoliła na stwierdzenie, że ponad 95% badanych prawidłowo rozpoznaje podwójne ukłucie na nadgarstku przy odległości 13 mm między sąsiednimi kolcami.

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Badanie fluorescencji światłouczulacza fotofonu w komórkach He-La

W pracy badano wnikanie światłouczulacza fotolonu do komórek He-La. Przeprowadzono badania spektroskopowe fotolonu w obecności i bez formaldehydu, stosowanego do utrwalania komórek. Badania mikroskopowe przeprowadzono za pomocą mikroskopu konfokalnego. Komórki inkubowano ze światłouczulaczem przez 4 i 12 godzin. Natężenie fluorescencji fotolonu w komórkach zależy od stężenia roztworu i czasu inkubacji. W wyniku przeprowadzonych pomiarów mikroskopowych wykazano, że czas inkubacji niezbędny do zaobserwowania związku wewnątrz komórek wynosi co najmniej 4 godziny, a minimalne stężenie światłouczulacza 1 mg/ml (1,67 × 10-6 M).

Czasopismo: Acta Bio-Optica et Informatica Medica. Inżynieria Biomedyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna