rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zagadnienia z zakresu wychowania ekologicznego na III i IV etapie edukacyjnym katechezy

W artykule poddano analizie Podstawę programową do nauczania religii w Polsce z 2010 roku pod kątem obecności treści edukacji ekologicznej na III i IV etapie edukacyjnym. Zbadano to zagadnienie w odniesieniu do programów i podręczników przygotowanych dla Wydawnictwa WAM. Zarówno wytyczone przez podstawę programową zadania katechezy, jak i wymagania szczegółowe w postaci wiadomości i umiejętności zawierają elementy mające na celu zwiększenie świadomości ekologicznej katechizowanych. Świadomość ta budowana jest na fundamencie etyki katolickiej oraz prawd wiary i postaw moralnych wynikających z objawienia chrześcijańskiego i nauczania Kościoła katolickiego. Odnosi się to zarówno do zagadnienia ochrony środowiska naturalnego, jak i do szeroko pojętej kwestii poszanowania życia ludzkiego, indywidualnego i wspólnotowego. Percepcja proponowanych treści w środowisku katechizowanych wymaga dalszych badań empirycznych.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki o kulturze i religii, pedagogika
Intercultural Education as a Chance for the Integration of Refugee Children

Artykuł przybliża istotę i znaczenie edukacji międzykulturowej w procesie integrowania dzieci uchodźców. Współczesny człowiek jest świadkiem zachodzących i nieuniknionych  zmian typu: globalizacja, migracja, uchodźstwo, które implikują wzrastającą liczbę wieloetniczności państw i z tym związane problemy wielokulturowości. Aby zapobiec konfliktom wynikającym ze struktury heterogenicznych społeczeństw, należy upowszechniać wiedzę i edukować społeczeństwo w kierunku postaw otwartości wobec odmienności kulturowych. Istotne zadanie w wymienionym procesie ma do wykonania Polska szkoła, nie tylko w obszarze edukacji, ale i wychowania. Autorka artykułu podaje przykład realizacji edukacji międzykulturowej w praktyce na przykładzie małej szkoły podstawowej, w której uczą się dzieci uchodźców z Czeczenii. Szczególnie mocno został podkreślony sposób integrowania ,,krok po kroku”, który utrwala więzi i buduje pozytywne relacje.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, pedagogika
Powtarzana gry kaskadowe jako dylemat społeczny

W sekwencjach decyzyjnych gracze posługujący się regułą Bayesa, dążąc do maksymalizacji swojej wypłaty, często pomijają swoją prywatną informację i naśladują wybory wcześniejszych decydentów. W ten sposób powstają kaskady informacyjne, których konsekwencje to niska agregacja informacji i niższe przeciętne wypłaty w grupie. Zatem gracze stoją przed dylematem. Mogą ujawniać prywatną informację i zwiększyć tym samym przeciętne wypłaty w grupie, jednocześnie ponosząc pewne koszty lub przyłączać się do kaskad. Czyni to sekwencje decyzyjne podobnymi do dylematów społecznych, w których poświęcenie ze strony pewnych jednostek jest korzystne dla grupy jako całości. Jak dowiedziono, w dylematach takich możliwe jest zbliżenie się do optymalnych rozwiązań dzięki strategiom opartym na wzajemności. Podobne mechanizmy mogą mieć miejsce w sekwencjach decyzyjnych. Proponujemy test eksperymentalny tej hipotezy, w którym manipulujemy dwoma czynnikami. Zmienność sekwencji decyduje o możliwości pojawienia się wzajemności. Struktura wypłat ma wpływ na jej opłacalność. Pokazujemy, że oba te czynniki mają zgodny z przewidywaniem wpływ na częstość ujawniania prywatnej informacji oraz wypłaty w grupie.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Kardynał Zenon Grocholewski i jego wkład w dzieło edukacji katolickiej na świecie

Troska o należytą formację doktrynalną i moralną wiernych, w szczególności osób duchownych, to znaczy o ich należyte kształcenie i wychowanie, cechowała Kościół od początku. Troska ta zdecydowanie wzrosła w czasach nowożytnych, szczególnie w związku z tym, że pojawiało się coraz więcej głosów krytycznych na temat Kościoła, i zaczęła przybierać coraz bardziej instytucjonalne formy oraz zyskiwać charakter nadzoru i kontroli. Obserwując tę dziedzinę, zauważamy swoiste przesuwanie akcentów od spraw dotyczących wychowania w kierunku kształcenia o charakterze intelektualnym.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o kulturze i religii
Agregacja sądów a agregacja preferencji

Artykuł stanowi wprowadzenie do teorii agregacji sądów oraz porusza temat jej związków z teorią agregacji preferencji. Oparty na logice model formalny agregacji sądów porównany jest z modelem formalnym agregacji preferencji. Przedstawiony zostaje ponadto wynik w teorii agregacji sądów stanowiący dokładny odpowiednik twierdzenia Arrowa dla mocnych porządków.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Płeć jako kategoria uwikłana w dyskurs i praktyki władzy – wybrane konteksty

Przedmiotem prezentowanych a artykule analiz są matryce władzy bazujące na zmiennej płci społecznej. Do matryc tych zaliczono: androcentryzm, model patriarchalny oraz heteroseksizm. W artykule wskazano także na wybrane mechanizmy praktykowania władzy, gdzie jako egzemplifikacje przedstawione zostały: mechanizm normalizacji, klasyfikacji, segregacji i parceleracji. Uwaga zogniskowana została także na kategoriach dyskursu i ideologii traktowanych jako narzędzia praktykowania władzy, oraz jej medium umożliwiające transmisję, reprodukcję i konserwację porządku władzy i dyscypliny.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Wpływ starzenia się na podejmowanie decyzji

Problemy związane ze starzejącym się społeczeństwem stanowią wyzwanie dla wielu dziedzin nauki i praktyki. Jednym z procesów, których efektywność zmienia się wraz z wiekiem, jest podejmowanie decyzji. Dynamika zmian spowodowanych przez proces starzenia się jest jednak różna w zależności od tego, jakiej sytuacji dotyczy. Różnice między grupami wiekowymi nie odnoszą się jedynie do jakości podjętej decyzji, ale dotyczą także preferowanych strategii czy satysfakcji z dokonanego wyboru. Przykłady teorii oraz badań uwzględniających procesy starzenia się w podejmowaniu decyzji zostały omówione w tym artykule. Praca porusza także problem podejmowania ryzyka przez osoby starsze oraz kompensacyjnej roli doświadczenia i emocji.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Procedury podziału zbioru dóbr niepodzielnych z rekompensatami pieniężnymi

Artykuł przedstawia szczegółową analizę porównawczą czterech  wybranych nieprobabilistycznych procedur sprawiedliwego podziału zbioru niepodzielnych dóbr z użyciem pieniędzy: oryginalnej procedury Knastera, poprawionej procedury Knastera, procedury równych udziałów i procedury drugich najwyższych cen. Dwie ostatnie są opisane po raz pierwszy w tym artykule. Analiza dotyczy formalnych własności wymienionych metod, a konkretnie posiadania przez nie pożądanych własności: optymalności, proporcjonalności, wolności od zazdrości, słuszności, odporności na zachowania strategiczne i anonimowości. Ponadto porównane będą klasy przypadków, dla których badane procedury spełniają wybrane postulaty.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Ontologiczne fundamenty koncepcji płci w paradygmacie starożytnej filozofii greckiej

Dyskusja nad statusem kobiety w przestrzeni publicznej trwa od zarania myśli społeczno-politycznej i nie jest bynajmniej domeną naszych czasów. Współczesny spór o tożsamość kobiety, wyrażający się w dyskusji o gender, jeżeli zdefiniujemy jego cel jako poznawczy, a nie polityczny, okazuje się mieć zasadniczo dwie możliwe podstawy ontologiczne.  Pierwsza została wypracowana na gruncie myśli platońskiej, autorem drugiej jest Arystoteles. Celem tego artykułu jest prześledzenie dwóch ontologicznych fundamentów dyskursu o tożsamości kobiet u obu filozofów i pokazanie, jak wybór jednej z możliwych dróg generuje odmienne dyrektywy społeczne. Pierwsza koncepcja zakłada – upraszczając – że „kobieta” jest mniej lub bardziej arbitralnym konstruktem społeczno-politycznym, pojęcie kobiety nie ma zatem w sobie żadnej stałej treści. Jej charakter jest wtórny wobec sytuacji, którą zastaje, w której się ją socjalizuje. Kobieta jest więc równa mężczyźnie pod względem intelektualnym i mentalnym, a tylko sposób wychowania sprawia, że jest względem niego upośledzona. Podział na męskość i kobiecość jest zatem nadużyciem. Druga koncepcja afirmuje różnice w sposobie patrzenia na świat mężczyzny i kobiety, ich konstrukcji psychicznych, uważając, że skoro ludzkość dzieli się na dwie płcie biologiczne, to ta różnica musi się przekładać w sposób naturalny na kulturę i sposoby zachowania. Zachowania, zainteresowania, cele i potrzeby są i powinny być odmienne, gdyż gruntują je odrębne doświadczenia obu płci.   

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, nauki o kulturze i religii
Tożsamość płciowa w świetle	badań bio‑psychologicznych – analiza,	rekonstrukcja i dyskusja

Podstawowym zadaniem zawartych w tekście rozważań jest prezentacja stanu badań z zakresu biologicznych uwarunkowań tożsamości płciowej w odniesieniu do zróżnicowanej problematyki psychologii płci rozumianej jako dyscyplina antropologiczna. W obliczu teoretycznego i metateoretycznego zróżnicowania tej ostatniej oraz niejednoznaczności zgromadzonego na tym obszarze materiału empirycznego podejścia biologiczne mogą posłużyć za swego rodzaju weryfikację ujęć psychologicznych sensu stricto. W ten sposób mogą rzucić pewne dodatkowe światło na sprawę płciowości człowieka. Z drugiej strony jednak mogą przy tym same stać się przedmiotem analizy oraz oceny ich waloru poznawczego. W tym celu artykuł prezentuje najpierw zarys psychologicznej problematyki płci z jej zagadnieniami wiodącymi. W drugiej części natomiast przywołane zostają podejścia biologiczne oraz wnioski, które płyną z ich zastosowania. 

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Pożytek z neuroekonomii

Artykuł wprowadza pokrótce w metody, wyniki i problemy nowej interdyscyplinarnej dziedziny nauki, jaką jest neuroekonomia oraz jej pochodne. Nacisk położony jest na praktyczne pożytki, jakie mogą wynieść z niej ekonomiści. Dotyczą one przede wszystkim wytyczania obiecujących kierunków badań oraz dostarczania doskonalszych narzędzi dających nadzieję na możliwość bezpośredniego obserwowania preferencji. Autor omawia także metodologiczne i etyczne wyzwania stojące przed neuroekonomią.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Dyskontowanie odroczonych wypłat przed i po jedzeniu

Sprawdzano, czy stan naszego żołądka może determinować postrzeganie odroczonych wypłat. W przeprowadzonym eksperymencie pytano osoby badane, które były na czczo albo bezpośrednio po posiłku, o określenie ekwiwalentu natychmiastowego dla kwoty odroczonej. Uzyskane wyniki pokazały, że badani zadowalali się mniejszą częścią kwoty odroczonej, gdy byli przed niż po posiłku.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Indywidualizm w wybranych środowiskach nowych mediów

W pierwszym punkcie omówiono negatywny i pozytywny aspekt indywidualizmu, w drugim wskazano, że indywidualizm często przejawia się jako narcyzm. W trzeciej części zostało przedstawione uzasadnienie tezy mówiącej, że nowe media stanowią dogodne środowisko dla realizacji potrzeb narcystycznych. Jest również prawdopodobne, że media takie przyczyniają się do kształtowania cech narcystycznych u osób, które w realnym życiu pozostają skromne.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, psychologia
Między indywidualizmem a zbiorowością – globalizacja a tożsamość

Artykuł przedstawia wpływ globalizacji na tożsamość oraz zagadnienie indywidualizacji. Globalizacja narzuca wiele procesów, które nie są ujednolicone, rozgrywają się w różnym czasie oraz miejscach. Globalizacja oddziałuje między młodzieżą, rodzinami, systemami kulturowymi. Procesy globalizacyjne mogą się przyczyniać do utraty tożsamości kulturowej. Różnorodność globalizacji powoduje wytwarzanie nowych tożsamości. Tożsamość jest określana jako proces, w którym następuje dopasowanie wewnętrzne oraz zewnętrzne. Równocześnie zostają zaprezentowane wyzwania globalizacyjne, takie jak tożsamość i swoboda indywidualizacji kontra zbiorowość i przynależność. Autor analizuje niektóre nowe wyzwania i trendy, prezentując je z perspektywy wybranych teorii.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Indywidualizm adolescenta a system wspólnoty rodzinnej w perspektywie psychologicznej

Celem prezentowanych badań było przedstawienie płaszczyzny systemu rodzinnego jako obszaru styczności dwóch typów indywidualizmu – młodzieńczego oraz rodzicielskiego. We współczesnych czasach polska rodzina zmierza w kierunku modelu niezależności, który zakłada wysoki poziom autonomii wszystkich członków rodziny oraz nieznaczące relacje międzyludzkie. W badaniach podjęto próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie o kształtującą się w charakterystycznych dla XXI wieku warunkach relację otwartości i poszukiwania wsparcia przez adolescentów u rodziców. W badaniach wykorzystano metodę kwestionariusza wywiadu, za pomocą którego przebadano 172 osób (86 kobieti 86 mężczyzn). Średnia wieku badanych osób wynosiła 43 lata. Średni wiek dzieci badanych rodziców zawierał się w granicach od 12. do 16. roku życia. Analizując zebrany materiał empiryczny, stwierdzono, że w dobie kryzysu spójności rodziny nadal w większości stanowi ona oparcie dla poszukującej siebie oraz koncepcji świata młodzieży. Zauważono występowanie zmiennych, cechujących rodziców i rodziny, które facylitują relację otwartości oraz poszukiwania wsparcia przez adolescentów. Należą do nich: wiek rodziców powyżej 40. roku życia, płeć żeńska oraz zamieszkanie na terenach miejskich. Pozostałe zmienne uwzględnione w badaniu (typ związku rodziców, liczba dzieci w rodzinie, poziom wykształcenia rodziców, sytuacja ekonomiczna rodziny) nie były istotne z punktu widzenia przeprowadzonych analiz.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Indywidualizm jako pojęcie

Omówione w artykule pojęcie indywidualizm odnosi się do podmiotowości funkcjonowania człowieka, zagadnień związanych z jego tożsamością i oznacza sposób myślenia oraz postępowania charakteryzujący się odmiennością i dystansem wobec poczynań ogółu. Zostało w nim pokazane przede wszystkim to, jak obecnie w języku polskim jest wyrażane pojęcie indywidualizm. Wyrazy i konstrukcje językowe, którymi posługuje się współczesny użytkownik języka w celu zwerbalizowania tego pojęcia, mieszczą się w obrębie takich kategorii semantycznych, jak: myślenie, działanie, wolność, samorealizacja, kontakty społeczne, odróżnianie się od innych. Rdzeń tego pojęcia stanowią wyrazy: indywidualizm, indywidualista – i są to leksemy, które reprezentują indywidualizm w sposób prototypowy. Synonimiczne określenia wyrazowe odnoszące się do indywidualizmu i będące w jego centrum to: ujednostkowienie, swój własny, oryginalny sposób istnienia. Inne elementy językowe, które mieszczą w sobie mniej lub bardziej te same sensy znaczeniowe i tworzą centrum tego pojęcia, to na przykład: moje ja, jednostka sama w sobie, bycie sobą. W artykule rozważano między innymi zagadnienie dotyczące tego, w jakim stopniu na przestrzeni dziejów istota ludzka mogła korzystać z prawa do kształtowania swojego losu. Zwrócono również uwagę na to, że indywidualizmem jest pielęgnowanie w sobie przekonania o wyjątkowości własnego sposobu myślenia i wynikającego z niego działania bez odbierania znaczenia temu, w jakim sposób myślą i działają inne osoby. Właściwie rozumiany indywidualizm jest wyrazem przekonania, że warto poświęcić swoje życie czemuś wielkiemu, szlachetnemu, i jest konceptualizowany przez użytkowników języka za pomocą różnorodnych określeń wartościujących, takich jak: prawdziwy człowiek, wybitna jednostka, bohater, a także: indywidualność czy wybitna indywidualność. Doskonałym wyrazem prawdziwego indywidualizmu człowieka są dzieła literackie, muzyczne, malarskie, a użytkownicy języka określają wielkiego artystę mianem indywidualności twórczej. Fałszywy indywidualizm jest wynikiem egocentryzmu i prowadzi do alienacji jednostki, mając negatywne konsekwencje dla pojedynczego człowieka i dla społeczeństwa.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Michela Marzano, Oblicza lęku, Oficyna Naukowa, Warszawa 2013, ss. 190.

Czytelnika „Horyzontów Wychowania”, szczególnie numerów poświęconych lękom współczesności (nr 18) oraz próbie odpowiedzi na pytania: Jak żyć w świecie pełnym niepokojów? Jak wychodzić z patologii i traum psychologicznych, duchowych i egzystencjalnych? (nr 19), zainteresuje z całą pewnością anonsowana książka...

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Ks. Marek Dziewiecki, Komunikacja wychowawcza, Wydawnictwo „Salwator”, Kraków 2013, ss. 270.

W roku 2013 na rynku wydawniczym ukazała się kolejna publikacja autorstwa księdza Marka Dziewieckiego pod tytułem Komunikacja wychowawcza. Stanowi ona reedycję wydania z roku 2004...

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kultura artystyczna w przestrzeni wychowania, red. Bogusław Żurakowski, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2011, ss. 216.

Książka zbiorowa pracowników i współpracowników Zakładu Pedagogiki Kultury Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego pod redakcją Bogusława Żurakowskiego stanowi propozycję poszerzenia wiedzy dla studentów, nauczycieli i wychowawców w zakresie wciąż niedostatecznie docenianego w praktyce pedagogicznej wychowania estetycznego. Redaktor tomu podkreśla we wstępie ogromne znaczenie kultury artystycznej dla rozwoju ludzkiej osobowości. Powołuje się przy tym na takie autorytety jak Herbert Read (twórca pojęcia wychowania przez sztukę), Stefan Szuman, Irena Wojnar czy Jan Paweł II, który w Liście do artystów „nie tylko proponuje ideę wychowawczą, lecz także odsłania metafizyczny aspekt każdej autentycznej sztuki”...

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Prawo do edukacji. Przykłady szkolnictwa wyższego Argentyny, Brazylii i Chile

Po II wojnie światowej trzy kraje Ameryki Łacińskiej: Argentyna, Brazylia i Chile wybrały odmienne rozwiązania w swojej polityce wobec szkolnictwa wyższego. Każdy z tych krajów uznał, że wyższe wykształcenie obywateli jest warunkiem rozwoju ekonomicznego, społecznego i politycznego, ale ze względu na historię zastosowały różne metody wspierania dostępu do wykształcenia. Powiązanie wykształcenia z polityką państwa jest o tyle ważne, że dostęp do uczelni traktowany jest jako realizacja jednego z podstawowych praw człowieka – prawa dostępu do edukacji. Zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka jest to warunek pełnego rozwoju osoby ludzkiej.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o polityce i administracji
Depresja a emocjonalne konsekwencje deprecjonującej i faworyzującej autoprezentacji

Celem artykułu było porównanie poziomu lęku u badanych z różnymi poziomami objawów depresji w czterech różnych sytuacjach badawczych: deprecjonującej autoprezentacji w sytuacji porażki, faworyzującej autoprezentacji w sytuacji porażki, deprecjonującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu, faworyzującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu. 220 uczniów szkoły średniej wypełniło dwa kwestionariusze: skali depresji Becka (Beck Depression Inventory, BDI) oraz skali lęku (State-Trait Anxiety Inventory, STAI). U badanych z tendencjami depresyjnymi w porównaniu do tych niebędących w depresji zaobserwowano doświadczenie zmniejszenia się lęku sytuacyjnego po faworyzującej autoprezentacji w sytuacji sukcesu (głównie) oraz w sytuacji porażki. Inne rodzaje warunków badawczych nie spowodowały zróżnicowanych zmian w poziomie lęku u badanych z różnymi poziomami objawów depresji.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Zmierzch indywidualizmu? Wokół koncepcji neoplemion Michela Maffesoliego na przykładzie himalaizmu

Artykuł podejmuje kwestie związane z koncepcją neoplemion francuskiego socjologa Michela Maffesoliego, którą traktuje jako opozycyjną wobec popularnej obecnie w dyskursie naukowym koncepcji indywidualizmu. Autorka polemizuje z teorią płynnego życia, przekonując, iż najważniejszą potrzebą w życiu człowieka jest przynależność do jakieś wspólnoty. Rozważania dotyczące istoty neoplemion odnosi do himalaizmu, traktując go jako formę eskapizmu od wspólnot plemiennych, a jednocześnie jako narzędzie samopoznania.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Rodzina polska jako środowisko życia i wychowania w XXI wieku – indywidualne doświadczenia i interpretacje

Celem artykułu jest pokazanie rodziny polskiej jako środowiska życia i wychowania w pierwszej dekadzie XXI wieku na przykładzie indywidualnych doświadczeń i interpretacji. Artykuł składa się z dwóch części. W pierwszej przedstawiono charakterystyczne właściwości rodziny jako środowiska życia, jej możliwości rozwojowe i wychowawcze we współczesnym społeczeństwie i w kulturze oraz zasadnicze kierunki przemian rodziny polskiej w XXI wieku. W drugiej dokonano analizy treści wypowiedzi pisemnych opublikowanych na łamach prasy ukazujących różne interpretacje wybranych aspektów życia rodzinnego na podstawie osobistych doświadczeń, w odniesieniu do takich zagadnień, jak: rozumienie rodziny, jej sens i atrakcyjność, warunki udanego życia w małżeństwie i rodzinie, trudności i kwestie związane z wychowaniem, przekaz wartości oraz kryzysy w rodzinie. W podsumowaniu porównano tendencje wynikające z subiektywnej interpretacji zachodzących w rodzinie przemian z obiektywnym ich obrazem na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Indywidualizm pedagogów akademickich: zagrożenia i perspektywy

Przesłanki filozoficzne obligują do myślenia o starożytnym rodowodzie humanistycznej kategorii indywidualizmu człowieka. Rozwój poglądów na indywidualizm sięga przesłanek z filozofii, polityki i etyki epoki najpierw starożytnej Grecji, potem zaś – epoki oświecenia, co towarzyszyło równoległej transformacji humanizmu także w kolejnych epokach. Z rodowodu i założeń indywidualizmu na gruncie/w opozycji do socjologii grupy i psychologii indywiduum wyprowadzone wartości i cele legły u podstaw cech/właściwości osób nauczycieli akademickich, afirmujących jednostkowy byt/zachowania i całkowitą wolność. Ma to związek z naukotwórczą funkcją osoby pedagoga akademickiego: niezależnego, odrębnego, zdystansowanego wobec norm, na przykład obyczajowych, oryginalnego w myśleniu, pasjonata, twórcy, usatysfakcjonowanego pracą w uniwersytecie. Psychologia humanistyczna i pedeutologia tejże odmiany humanistycznego pojmowania osoby i działalności pedagoga akademickiego dostarcza założeń wyrażania jego indywidualizmu ambiwalentnie w przedziałach między zagrożeniami a szansami/perspektywami społeczno-pedagogicznymi.

Czasopismo: Horyzonty Wychowania
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, pedagogika