rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Identyfikacja czynników ryzyka w robotach regulacyjnych i konserwacyjnych na ciekach

Realizacja robót wodnych i wodno-melioracyjnych przebiega w trudnych
warunkach ze względu na stałą obecność wody na budowie, różnorodność
i zmienność warunków realizacji, stale przemieszczające się stanowiska pracy
i front robót, ich sezonowość, konieczność ingerencji w środowisko przyrodnicze
o dużej różnorodności. Cechy te sprawiają, że w trakcie wykonawstwa robót pojawia
się różnego rodzaju ryzyko. Wszechstronna analiza jego przyczyn może
wpłynąć na właściwe zarządzanie tym ryzykiem. W pracy zidentyfikowano i opisano
czynniki, które powodują ryzyko nieterminowego wykonania robót regulacyjnych
i konserwacyjnych na ciekach. Zostały one przedstawione w formie
diagramu Ishikawy. Wyróżniono w nim sześć obszarów niezbędnych do rozpatrywania
podczas planowania terminu zakończenia robót. Są to: zarządzanie procesem
inwestycyjnym, organizacja robót, technologia robót, środki produkcji, pracownicy
i materiały. Obszarom tym przypisano czynniki powodujące ryzyko
niedotrzymania terminu końcowego robót. Do czynników tych zaliczono: niewystarczające
środki finansowe na realizację projektu, brak nowoczesnych technologii,
wysokie koszty pracy, sezonowość robót, szczególne wymagania dotyczące
jakości robót, konieczność ochrony środowiska przyrodniczego, brak danych o zakresie
i ilości robót, brak norm czasu roboczego, planowanie robót metodami deterministycznymi,
stosowanie metody kolejnego wykonania, utrudniony wybór parametrów
technicznych maszyn, różnorodność i zmienność obszarów pracy,
stosowanie przemiennych schematów technologicznych, niekorzystne warunki
atmosferyczne, naturalne utrudnienia w dostępności do stanowisk pracy, przerwy
techniczno-organizacyjne, trudne i niebezpieczne warunki pracy, brak zaplecza
socjalnego, dużą liczbę czynności wykonywanych ręcznie, małą atrakcyjność zawodu, słabe przygotowanie zawodowe pracowników, naruszanie dyscypliny
pracy, trudności w uzyskaniu i cenie przydatności materiałów. Lista tych czynników
powinna być przedmiotem dalszych analiz pod kątem możliwości ich eliminowania
oraz ograniczania zakresu ich oddziaływania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Natężenie powierzchniowego spływu wody z leśnej drogi stokowej

W pracy przedstawiono pomiary natężenia spływu powierzchniowego z czterech odcinków leśnych dróg stokowych. Jeden z odcinków pomiarowych ulokowany był w miejscu, w którym wykop drogi przeciął kanał spływu wewnątrzgruntowego. Porównywane są natężenia jednostkowe z okresów o niewielkich i dużych opadach, oraz z okresu tajania śniegu. Przedstawione pomiary pokazują bardzo wyraźną przewagę intensywności spływu powierzchniowego z odcinka, gdzie nastąpiło przecięcie kanału spływu wewnątrzgruntowego, w stosunku do pozostałych odcinków pomiarowych. Dysproporcja ta uwydatnia się przy małych opadach oraz w okresie tajania śniegu - przewaga około 30-krotna. Porównując intensywność spływów z okresu tajania śniegu i małych opadów przewaga ta osiąga wartości nawet ponad 400-krotne. Cechy różnicujące odcinki pomiarowe bez wysięku wody ze skarpy wykopu nie pozwalają (na podstawie tych badań) na stwierdzenie mocnego powiązania którejś z nich z intensywnością spływu wody z ich nawierzchni.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza stopnia percypacji krajobrazu wsi górskich - próba oceny

Waloryzacja krajobrazu jest oceną zasobu oraz kompozycji. Efekt końcowy
to obraz potencjału. Innym spojrzeniem jest zagadnienie poziomu oraz jakości
postrzegania, czyli: czy jest, a jeśli, – to, jak postrzegana jest istniejąca forma
krajobrazu. Jest to ważny i istotny aspekt, bowiem nawet bogata treść czy forma
krajobrazu, gdy jest nieczytelna lub słabo percypowana, to wątpliwe jest zainteresowanie
miejscem. Głównym kierunkiem badań jest stopień, poziom identyfikacji
charakterystycznych cech krajobrazu otwartego wsi zlokalizowanej w paśmie górskim,
które po stronie polskiej znane jest jako Góry Złote, a po stronie czeskiej –
jako Rychlebske Hory. Uzyskane wyniki wskazują, że:
– najlepiej identyfikowalna jest wieloplanowość krajobrazu, a najgorzej –
linia granicy między rolniczym a leśnym użytkowaniem terenu. Wyraźnie postrzegany
jest układ pól oraz istotność odbioru krajobrazu przez receptor słuchu,
dotyku czy powonienia,
– podczas pogody słonecznej – lepiej odczytywane są elementy punktowe
krajobrazu i istnieje większa potrzeba odbioru krajobrazu przez dodatkowe receptory.
Podczas zachmurzenia lepiej odczytywane są z kolei elementy liniowe i powierzchniowe,
– istnieją podstawy aby przypuszczać, że istnieje zależność prosta między wiekiem
obserwatora, a potrzebą postrzegania krajobrazu przez dodatkowe receptory.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Poszukiwanie wskaźników pojemności przestrzennej terenów wiejskich leżących w granicach Parku Krajobrazowego "Dolina Baryczy" w gminie Milicz

Dynamiczny rozwój niektórych obszarów wiejskich wywołuje konieczność poszukiwania narzędzi jego „regulacji". Istniejące narzędzia planistyczne i strategiczne należałoby uzupełnić o wskaźniki pojemności przestrzennej. Celem wyznaczenia tych wskaźników ma być zapewnienie niepogarszania stanu środowiska terenów wiejskich, a na obszarach przyrodniczo cennych szczególnie stanu środowiska przyrodniczego. Mają być one pomocne w realizacji idei zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich. Możliwość prawidłowego wyznaczenia wskaźników jest uwarunkowana wieloletnim, systematycznym i kompleksowym gromadzeniem danych w celu śledzenia zmian, badania zależności pomiędzy wskaźnikami i wyszukiwania występujących prawidłowości. Określenie wskaźników na podstawie analizy jedynie ogólnodostępnych danych statystycznych nie jest
w pełni możliwe. Obszar badań stanowi gmina Milicz, której 79,3% powierzchni zajmuje Park Krajobrazowy „Dolina Baryczy".

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przekształcenia charakteru wsi Sudetów Wschodnich

Problemem jest stopień i rodzaj rozbieżności między postacią pierwotną,
zastaną przez ludność osiedlającą się w latach 1945–47 a współczesną postacią
wsi Sudetów Wschodnich. Analizy wskazują, że zanikła całą strefa niematerialna
ówczesnego środowiska kulturowego – to po pierwsze i po drugie – tożsamość
dawna dla ludności o różnorodnym pochodzeniu etnicznym była czymś nowym,
dotychczas nieznanym. Stopień spoistości społeczeństwa z miejscem, jeśli był – to
w stopniu minimalnym. Istniały, aczkolwiek zubożone, podstawy dla tworzenia
nowej rzeczywistości. Gdy uwzględni się brak koordynacji w relacji: zasób – wyzwania
i to łącznie z presją czynników egzogennych, efektem końcowym jest
osłabienie czy zanik potencjału pierwotnego. Efektem rzeczywistym jest fizyczna
likwidacja niektórych wsi. Gdy przekroczony zostanie próg zrównoważenia
struktur, a w konkretnym przypadku – dominacja obiektów obcych, o bryle niedopasowanej
do miejscowego stylu budowlanego powstaje układ o nieznanej formule,
o trudno definiowalnej postaci tożsamości nowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pilotażowe programy zarządzania obszarami NATURA 2000 "Małopolski Przełom Wisły", "Przełom Wisły w Małopolsce" i "Dolina Zwolenki"

Przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej, w ramach Porozumienia
Bliźniaczego PHARE PL/IB/2001/EN/02 „Wdrażanie Europejskiej
Sieci Ekologicznej Natura 2000 na terenie Polski", wykonane
zostały opracowania planów ochrony dla wybranych obszarów zgłoszonych
do sieci NATURA 2000. Program realizowany był przez IUCN
przy wsparciu Ministerstwa Ekologii i Zrównoważonego Rozwoju Republiki
Francuskiej i Ministerstwa Środowiska Rzeczpospolitej Polskiej.
Przygotowanie planów zarządzania wybranych pilotażowych obszarów
zgłoszonych do sieci NATURA 2000 miało na celu także opracowanie
metodologicznych narzędzi zarządzania obszarami.
W ramach projektu opracowane zostały m.in. programy zarządzania
dla dwóch zatwierdzonych obszarów: ptasiego „Małopolski Przełom
Wisły” (PLB140006) i siedliskowego (habitat) „Dolina Zwolenki”
(PLH140008) oraz projektowanego obszaru siedliskowego „Przełom
Wisły w Małopolsce”.
Sformułowano następujące cele strategiczne dla ochrony siedlisk
i gatunków ww. obszarach:
I. Podtrzymanie naturalnych procesów kształtujących dolinę Wisły,
zachowanie warunków siedliskowych do funkcjonowania ekosystemów,
w szczególności zachowanie, a w razie potrzeby przywrócenie właściwych
stosunków wodnych oraz utrzymanie wysokiej jakości i właściwego
składu fizykochemicznego wód. II. W ekosystemach leśnych i zadrzewieniach doliny Wisły strategicznym
celem jest zachowanie bądź renaturyzacja powierzchni zajętych
przez siedliska łęgowe i grądowe oraz utrzymanie bądź poprawa
warunków funkcjonowania związanych z nimi gatunków, przede
wszystkim ptaków. Następnym strategicznym celem dla ochrony obszaru
Przełomu Wisły w Małopolsce jest zabezpieczenie siedlisk związanych
z użytkowaniem rolniczym: (a) siedlisk łąkowych poprzez utrzymanie
bądź przywrócenie ekstensywnego użytkowania łąkowego i wypasowego;
(b) muraw kserotermicznych z cennymi gatunkami roślin
i zwierząt.
III. Niezbędne jest utrzymanie drożności korytarza ekologicznego
Wisły na całej długości rzeki od źródeł po ujście. W tym celu niezbędne
jest odsuniecie wałów od głównego koryta rzeki.
IV. Dla ochrony siedlisk i gatunków występujących w Dolinie
Zwolenki strategiczne znaczenie posiada zachowanie istniejących stosunków
wodnych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zastosowanie metod data mining w prognozowaniu zużycia wody na cele bytowe w gospodarstwach wiejskich

Krótkoterminowe prognozy wielkości zużycia wody, mają podstawowe
znaczenie przy optymalizacji pracy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, a także
oczyszczalni ścieków. W pracy dokonano oceny możliwości prognozowania
szeregów czasowych dobowego zużycia wody na cele bytowe w gospodarstwie
wiejskim z wykorzystaniem metod Data Mining. Do opracowania 10-dniowej prognozy
zużycia wody wykorzystano wyrównanie wykładnicze i metodę ARIMA.
Materiałem źródłowym do analizy były dobowe ilości wody zużywanej na cele
bytowe w wytypowanym gospodarstwie wiejskim w okresie 22 miesięcy. Szczególnie
przydatne do prognozowania zużycia wody okazało się wyrównanie wykładnicze,
które uwzględnia nie tylko wartości, ale także zróżnicowanie ważności
przeszłych obserwacji. Znaczna nierównomierność dobowego zużycia wody powoduje
wzrost błędów prognoz. Metody prognozowania oparte na algorytmach
wyrównania wykładniczego są łatwe do zastosowania i nie wymagają założenia
o stacjonarności szeregu czasowego. W analizowanym przypadku stosunkowo dobrą
prognozę dobowego zużycia wody na cele bytowe uzyskano stosując addytywny
model Wintersa. Z kolei modele klasy ARIMA pozwalają na dokładną prognozę
zużycia wody pod warunkiem właściwej identyfikacji parametrów modelu
i spełnienia warunku stacjonarności szeregu. W przypadku braku stacjonarności,
przed analizą szeregu, należy przekształcić go wykorzystując np. metodę różnicowania.
W celu prognozowania wielkości dobowego zużycia w gospodarstwie
wiejskim zastosowano model ARIMA (0,1,2) przy dwóch parametrach średniej
ruchomej. Zarówno wyrównanie wykładnicze jak i model typu ARIMA pozwoliły
na uzyskanie podobnych wyników prognozowania, przy czym średnia wartość
10-dniowej prognozy zużycia wody na cele bytowe w modelu wykładniczym była
o 4,5% wyższa od uzyskanej z modelu ARIMA.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola czynnika wodnego w kształtowaniu plonu wybranych roślin polowych

Na podstawie przeprowadzonych w katedrze badań oraz danych literaturowych
przedstawiono wskaźniki opadów optymalnych i potrzeb wodnych wybranych
roślin uprawnych (zbożowych, okopowych i motylkowych). Stwierdzono, że
zarówno niedobory, jak i nadmiary opadów miały niekorzystny wpływ na plon.
Powodowały obniżki plonów odpowiednio: dla zbóż o 2-27 i 3–21%, ziemniaków
o 4–45 i 3–30%, buraków cukrowych o 2–43 i 14–19%, buraków pastewnych
o 16–73 i 8–28%, roślin strączkowych o 5–42 i 21–40% i roślin motylkowych
o 3–34%.
Produktywność 1 mm wody pochodzącej z opadów była wyższa w porównaniu
z produktywnością wody pochodzącej z deszczowania. Obliczony wskaźnik
produktywności wody z deszczowania do wody z opadów kształtował się w przedziale
40–90%.
Deszczowanie podnosiło plony pszenicy ozimej i jęczmienia jarego o 20%,
pszenicy jarej o 25%, ziemniaków o 47 i 55%, zaś buraków cukrowych o 10–40%.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wstępna ocena gmin województwa małopolskiego w aspekcie potrzeb realizacji prac scaleniowych i wymienych

Prace scaleniowe i wymienne są jednym ze sposobów doskonalenia
przestrzennych i gospodarczych warunków produkcji rolniczej.
Możliwość pozyskiwania środków finansowych z Unii Europejskiej na
prace scaleniowe i wymienne spowoduje wzrost ilości tego typu prac
urządzenioworolnych w Polsce.
Celem niniejszej pracy jest wstępna klasyfikacja gmin województwa
małopolskiego z punktu widzenia potrzeby wykonywania prac
scaleniowych i wymiennych. W pracy przedstawiono przestrzenne zróżnicowanie
gmin z punktu widzenia potrzeby wykonywania prac scaleniowych
i wymiennych.
Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, że gminy
województwa małopolskiego charakteryzują się dużym zróżnicowaniem
w zakresie potrzeby wykonywania prac scaleniowych i wymiennych.
Największe potrzeby wykonywania powyższych zabiegów urządzenioworolnych
występują w pasie gmin przebiegających równoleżnikowo
(na wysokości miasta Krakowa) z zachodu na wschód badanego regionu.
Szczególnie duże potrzeby w tym zakresie występują w gminach położonych
w zasadzie w bezpośrednim sąsiedztwie miasta Krakowa. Z kolei
środkowa część województwa małopolskiego to obszary, gdzie potrzeby
powyższych zabiegów są bardzo małe.
W konkluzji można stwierdzić, ze wykonane badania umożliwiają
organom samorządowym podjęcie wstępnej decyzji o przeprowadzeniu
scalenia lub wymiany gruntów, a tym samym podjęcie działań prowadzących
do uzyskania środków finansowych pochodzących z Unii Europejskiej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Metodyka oceny sprzętu geodezyjnego za pomocą testów statystyki matematycznej

W pracy przedstawiono problem związany z ustalaniem dokładności użytkowej
instrumentów geodezyjnych. Wyniki pomiarów testowych zostaną poddane
ocenie za pomocą testów statystyki matematycznej tzn. za pomocą statystycznego
testu Abbe`go oraz testu Shapiro-Wilka. Omówione zostały podstawy teoretyczne
testów zgodności oraz podane zostały sposoby ich praktycznego zastosowania.
Z przeprowadzonych badań wynika wniosek, że badane instrumenty spełniają
warunki obu testów statystycznych, a więc nadają się do wykonywania pomiarów
w geodezji inżynieryjnej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza stanu bezpieczeństwa stopnia wodnego "Bobrowice I" na rzece Bóbr

W pracy zaprezentowano wyniki przeprowadzonej oceny stanu technicznego
i bezpieczeństwa stopnia wodnego EW „Bobrowice I” na rzece Bóbr. Zwrócono
uwagę na warunki eksploatacji obiektu oraz zdolność przepustową urządzeń
zrzutowych – przelewu czołowego oraz upustu dennego. Rozpatrzono problematykę
zamulenia utworzonego powyżej zbiornika. Zwrócono uwagę na fakt, że nie
zawsze miarą bezpieczeństwa jest stan techniczny budowli głównej, jaką jest jaz
czy zapora. Niejednokrotnie o jej mierze decydują inne uwarunkowania, takie jak
brak możliwości uruchomienia upustu dennego, czy brak możliwości przeprowadzenia
wymaganych dokonaną oceną prac remontowych na obiekcie. Podkreślono
wpływ takiego stanu rzeczy na bezpieczeństwo samego obiektu oraz potencjalne
zagrożenie dla terenów leżących poniżej budowli.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmienność składu chemicznego wód w studniach ujęcia "Stare ujęcie" w Stalowej Woli

Przedmiotem opracowania są czwartorzędowe wody podziemne
ujęte 10 studniami wierconymi wykonywanymi w latach 1971 – 1993
o numeracji S-7a, S-9a, S-11b, S-12b, S-15a, S-16a, S-17a, S-18a, S-20a
i S-21 stanowiącymi „Stare ujęcie” zlokalizowane w miejscowości Stalowa
Wola. Ustalone łączne zasoby eksploatacyjne tych ujęć wynoszą Qe
= 394,0 m3·h-1 przy głębokościach studni wynoszących od 30,0 do 36,0
m n.p.m. Stężenia manganu ogólnego w wodach ujęcia „Stare ujęcie”
występują w zakresie od 0,001 mgMn·dm-3 do 2,57 mgMn·dm-3, a żelaza
ogólnego od 0,01 mgFe·dm-3 do 6,50 mgFe·dm-3. Biorąc pod uwagę
klasy czystości wód „Starego ujęcia” to w przewadze zaliczone są one
do klas III i IV i charakteryzują się nie najlepszą jakością. Zmienność
składu chemicznego ujmowanych wód przedstawiona jest w opracowaniu
przestrzennie w postaci izolinii, natomiast zmienność czasową omówiono
opisowo oraz przy wykorzystaniu statystycznego współczynnika
zmienności. Stężenia żelaza ogólnego w wodach „Starego ujęcia” charakteryzują
się w przypadku studni S-7a i S-17a bardzo dużą zmiennością,
studni S-9a, S-18a, S-20a i S-21 dużą, a studni S-15a średnią zmiennością.
Stężenia manganu ogólnego w wodach studni S-15a i S-18a charakteryzują
się małą zmiennością, w wodach studni S-7a, S-9a i S-21
średnią zmiennością, a w wodach studni S-17a i S-20a dużą zmiennością.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka zamulania małych zbiorników wodnych w układzie kaskadowym i równoległym za pomocą wskaźnika sedymentacji

Wskaźnik sedymentacji został wprowadzony i zdefiniowany przez
Churchilla. Wskaźnik ten jest ilorazem czasu zatrzymania wody w zbiorniku
i średniej prędkości przepływu wody przez zbiornik. Churchill opracował
zależność zdolności zbiornika do zatrzymania rumowiska w funkcji
wskaźnika sedymentacji. Możliwość zastosowania wskaźnika sedymentacji
do scharakteryzowania procesu zamulania małych zbiorników wodnych,
a także ocena możliwości zastosowania metody Churchilla została wykonana
na podstawie wyników badań czterech małych zbiorników wodnych.
Do badań wytypowano dwa zbiorniki wodne w układzie kaskadowym
i dwa zbiorniki wodne w układzie równoległym. Stwierdzono, że istnieje
możliwość zastosowania wskaźnika sedymentacji do wyznaczenia początkowej
zdolności małych zbiorników wodnych do zatrzymywania rumowiska
niezależnie od ich wzajemnego usytuowania na danym cieku wodnym.
Nie jest natomiast możliwe określenie za pomocą formuły Churchilla redukcji
tej zdolności w poszczególnych latach eksploatacji zbiorników.
Wykazano, że w zbiornikach w układzie równoległym zdolność do zatrzymania
rumowiska redukowana jest z jednakową intensywnością, natomiast
w zbiornikach w układzie kaskadowym w zbiorniku górnym zdolność do zatrzymania rumowiska ulega szybszej redukcji niż w zbiorniku dolnym
kaskady. Opracowano również zależność intensywności zamulania od
wskaźnika sedymentacji stwierdzając, że w przypadku zbiorników charakteryzujących
się niższymi wartościami wskaźnika sedymentacji intensywność
zamulania jest większa, jak również większy jest stopień zamulenia.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stosowanie nowoczesnej aparatury pomiarowej w wodociągach moda czy koniecznośc?

W pracy naświetlono problematykę opomiarowania zużycia wody w aspekcie
możliwości ograniczenia strat wody wodociągowej. Dowiedziono, iż źle dobrany
lub przestarzałej konstrukcji wodomierz, może wpływać na wielkość rzeczywistych
i pozornych strat wody. Wprowadzenie opomiarowania wielkości
zużycia wody ma dwa bardzo ważne aspekty. Po pierwsze: ograniczając marnotrawstwo
wody, powoduje racjonalizację jej zużycia, a po wtóre: ułatwia rozliczanie
ilości wody zużytej przez mieszkańców poprzez odejście od nieefektywnego
i niekiedy niesprawiedliwego ryczałtowego pobierania opłat.
Ponadto w pracy przedstawiono krótką charakterystykę występujących na
rynku wodomierzy, z uwzględnieniem ich podziału, podstawowych parametrów
oraz klas metrologicznych. Omówiono najważniejsze problemy stosowania wodomierzy
w budownictwie mieszkaniowym. Stwierdzono, że przyczynami strat
wody, poza fizycznym ubytkiem wody z powodu wycieków, są błędy pomiaru
i kradzieże wody, które bezpośrednio lub pośrednio są wynikiem zastosowanej
aparatury pomiarowej. Przytoczono przykłady ingerencji w instalację i wodomierz
oraz wskazano możliwości ich ograniczenia. Podano praktyczne rady, które pomogą
uniknąć problemów z poprawnym pomiarem wielkości zużycia wody.
Na koniec wskazano nowe trendy w opomiarowaniu zużycia wody, które
zmierzają do wykorzystania nowoczesnych, niezawodnych i bardzo dokładnych
wodomierzy, zautomatyzowania odczytów i zdalnego przekazywania danych od
miernika do głównego komputera bez konieczności udziału człowieka. Zaznaczono,
że nowoczesna konstrukcja wodomierza to nie cały klucz do sukcesu. Bardzo
ważny jest prawidłowy jego dobór (w sensie przepływu nominalnego), montaż
i eksploatacja. Dopiero spełnienie tych warunków pozwoli na zminimalizowanie
błędów pomiaru i ograniczenie kradzieży wody, a co za tym idzie zmniejszenie
wskaźnika strat wody wodociągowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna