rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Trudności diagnostyczne w rozpoznaniu specyficznego zaburzenia językowego – SLI

Specyficzne zaburzenie językowe (ang. Specific Language Impairmetnt – SLI) polega na trudnościach w wypowiadaniu się oraz rozumieniu mowy. Jest to zaburzenie charakteryzujące się powolnym, odbiegającym od normalnego wzorca rozwojem językowym. Przyczyny i patomechanizmy powodujące SLI nie są do końca znane. Rozważa się tło genetyczne, neurostrukturalne i neurofunkcjonalne. W niniejszej pracy przedstawiono najważniejsze problemy diagnostyczne w rozpoznaniu SLI. Ze względu na to, że problem dotyczy coraz większej liczby pacjentów w wieku przedszkolnym i szkolnym wydaje się to mieć istotne znaczenie w pogłębianiu wiedzy na temat rozpoznania SLI przez polskich logopedów, neurologopedów, a także neurologów. Obraz kliniczny tego zaburzenia nie jest jasny. Cechuje go kilka zróżnicowanych profili rozwoju językowego. Diagnoza specyficznego zaburzenia językowego wymaga współpracy wielu specjalistów, ma charakter zespołowy. Najważniejsze zadanie przypada psychologom i logopedom ze względu na dwa kluczowe kryteria diagnostyczne odnoszące się do poziomu sprawności językowych oraz funkcji poznawczych. W Polsce dostępny jest jeden wystandaryzowany test do diagnozy SLI –Test Rozwoju Językowego. Obraz kliniczny zaburzenia zmienia się wraz z wiekiem – głównie u dzieci w wieku szkolnym i starszym. Współczesne badania wykazują, że problem językowe pacjentów z SLI mają charakter przewlekły. Dotychczas nie opisano pojedynczego podejścia terapeutycznego co do którego udowodniono, że jest uniwersalne i skuteczne w usuwaniu zaburzeń językowych. Pomimo licznych badań wciąż brakuje standardów diagnostycznych w rozpoznaniu SLI.

Czasopismo: Neurologia Dziecięca
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ocena zaburzeń komunikacji u dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym z zastosowaniem Communication Function Classification System

Wstęp: Komunikacja jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Pozwala na wejście we wspólnotę i utrzymywanie stosunków międzyludzkich. Stanowi sposób przekazywania myśli, uczuć i informacji z zastosowaniem różnorodnych środków, w tym pozawerbalnych. Celem pracy jest ocena funkcjonalna procesu komunikacyjnego dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym z zastosowaniem systemu klasyfikacyjnego Communication Function Classification System (CFCS). Ocenę przeprowadzono różnicując umiejętności komunikacyjne zgodnie z ujęciem zaproponowanym w ICF, to jest z perspektywy aktywności oraz partycypacji. Materiał i metody: Badaniami objęto grupę 210 pacjentów z rozpoznanym mpdz, w wieku do 18 r.ż. Przeprowadzono ocenę funkcjonalną z zastosowaniem systemów klasyfikacyjnych CFCS, GMFCS oraz MACS. Wyniki: Ponad połowa badanych komunikowała się w sposób werbalny. Co czwarty badany nie komunikował się z otoczeniem. Prawie połowa badanych to skuteczni lub wolniejsi, lecz skuteczni nadawcy i odbiorcy dla znanych i nieznanych partnerów (poziom I i II CFCS). Postać zespołu oraz stopień zaburzeń wpływały w sposób istotny na kompetencje komunikacyjne badanych. Wnioski: Poziom kompetencji komunikacyjnych jest zależny od stopnia ciężkości zespołu wyrażonego poprzez poziom GMFCS i MACS.

Czasopismo: Neurologia Dziecięca
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Znaczenie neurosensomotorycznej terapii MNRI wg dr S Masgutovej u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi

Neurosensomotoryczna Integracja Odruchów wg dr Masgutovej MNRI jest to systemem terapeutyczno-rehabilitacyjnym i diagnostycznym mającym na celu analizowanie wpływu technik integracji odruchów na rozwój neurosensomotoryczny i poznawczy dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi i problemami uczenia się. Badania, zarówno wewnętrzne, jak i niezależne, zostały przeprowadzone przez dr S. Masgutovą i jej zespół oraz współpracowników naukowych z różnych krajów w latach 1989-2017. MNRI to program rehabilitacyjno-terapeutyczny skierowany do pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, poznawczymi. Głównym celem programu MNRI jest neurosensomotoryczna stymulacja zmysłu dotyku i propriocepcji, integracja odruchów niemowlęcych, kształtowanie bazowych schematów odruchów dynamicznych i posturalnych, integracja półkul. Techniki polegają na dostarczaniu kontrolowanej liczby bodźców sensorycznych. Celem terapii jest tworzenie i torowanie spontanicznych, fizjologicznych reakcji adaptacyjnych poprawiających funkcjonowanie i integrację reakcji wywołanych przez bodźce. Brak stymulacji taktylnej lub niewłaściwe jej praktykowanie wpływa na tworzenie się deficytów w rozwoju układu nerwowego, zaburzenie pracy układu sensomotorycznego, jak również zaburzenie funkcji łuku odruchowego. Występują zaburzenia w odbiorze i przetwarzaniu bodźców zmysłowych, które wpływają hamująco na rozwój dziecka.

Czasopismo: Neurologia Dziecięca
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Przegląd metod oceny funkcjonalnej u niesiedzących pacjentów z rdzeniowym zanikiem mięśni (SMA)

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA – ang. Spinal Muscular Atrophy) to choroba nerwowo-mięśniowa charakteryzująca się degeneracją motoneuronów alfa – komórek rogów przednich rdzenia kręgowego. Prowadzi to do postępującej atrofii i osłabienia mięśni, zaś w cięższych przypadkach do całkowitej utraty funkcji motorycznych, niewydolności oddechowej i zgonu. W listopadzie 2017 ukazała się aktualizacja standardów opieki (Standards of Care – SOC) w SMA. Istotne miejsce w opiece ma fizjoterapia oraz ocena stanu funkcjonalnego przy pomocy walidowanych skal. Dla wyznaczenia szczegółowych wytycznych dotyczących rehabilitacji pacjenci zostali podzieleni ze względu na ich stan funkcjonalny na „niesiedzących”, „siedzących” oraz „chodzących”. W aktualnym omówieniu prezentujemy metody oceny funkcjonalnej dla najmłodszych pacjentów z SMA. Do ewaluacji zalecane są skale CHOP-INTEND (The Children’s Hospital of Philadelphia Infant Test of Neuromuscular Disorders) oraz HINE (Hammersmith Infant Neurological Examination). Regularna ocena jest wskazana dla określenia przebiegu choroby oraz skuteczności potencjalnych nowatorskich terapii SMA.

Czasopismo: Neurologia Dziecięca
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wczesna fizjoterapia dziecka z porażeniem splotu ramiennego typu Erba

Porażenie typu Erba dotyczy ponad 70% przypadków dzieci z okołoporodowym uszkodzeniem splotu ramiennego. Uraz objawia się znacznym niedowładem z towarzyszącymi zanikami mięśni. Wtórnie powstałe przykurcze mięśniowe, deformacje stawowe i zaburzenia czucia istotnie wpływają na ograniczenie funkcji zajętej kończyny, dlatego konieczne jest szybkie wdrożenie regularnej rehabilitacji. Celem pracy jest analiza wczesnego postępowania terapeutycznego u dwóch pacjentów z porażeniem splotu typu Erba. Ocenę funkcjonalną rozwoju ilościowego i jakościowego przeprowadzono w wieku 3,5,9 oraz 12 miesięcy oraz wykorzystując skalę Malleta w wieku 1.5 roku i 2 lat. Od pierwszych miesięcy życia obie dziewczynki rehabilitowano metodą Vojty. Wykazano iż fizjoterapia w oparciu o metodę Vojty ma pozytywny wpływ na powrót utraconych funkcji. W porażeniu splotu barkowego ważna jest stała obserwacja postępów, indywidualne dobranie terapii. Rodzaj porażenia, dobra współpraca z rodzicami oraz prawidłowo prowadzona rehabilitacja spowodowały iż funkcje jak i jakość ich wykonywania oceniono bardzo wysoko w skali Malleta.

Czasopismo: Neurologia Dziecięca
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Odpowiedzialne społecznie wykorzystanie dziedzictwa kulturowego wsi w turystyce

Dziedzictwo kulturowe jest elementem niepodważalnie wpływającym na atrakcyjność turystyczną obszarów wiejskich. Jednak rozważając jego wykorzystanie w perspektywie trwałego rozwoju lokalnego pamiętać należy, że zasoby te nie są niewyczerpywalne i niezniszczalne. Niezwykle ważna jest zatem świadomość odpowiedzialnego użytkowania zarówno materialnych, jak i niematerialnych elementów dziedzictwa. Celem teoretycznej analizy zawartej w artykule jest próba odpowiedzi na pytanie, jak w kontekście potencjalnych zagrożeń związanych z nieodpowiedzialnym użytkowaniem dziedzictwa kulturowego wsi w rozwoju turystyki, powinny wyglądać odpowiedzialne społecznie działania poszczególnych grup interesariuszy, sprzyjające jego podtrzymaniu i ochronie.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyczne cechy gospodarstw bez ziemi i małych gospodarstw rolnych w krajach Unii Europejskiej

W opracowaniu przedstawiono cechy gospodarstw bez ziemi i małych gospodarstw rolnych pod względem płci i wieku. Dla celów badawczych nie dysponowano trzecim czynnikiem, czyli danymi dotyczącymi poziomu wykształcenia rolniczego. Za gospodarstwo bez ziemi rolniczej (do 1 ha) uznano te jednostki, które w wyniku polityki strukturalnej lub transformacji systemowej, wyzbyły się gruntów rolnych, lecz nadal dysponują budynkami, obejściami gospodarczymi oraz przestrzenią nierolniczą. Z kolei za małe gospodarstwo rolne przyjęto jednostki do 5 ha użytków rolnych. Badania przeprowadzono poprzez pryzmat osób kierujących gospodarstwami rolnymi, które uznano jako tożsame z liczbą gospodarstw rolnych.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywizacja zawodowa kobiet poprzez turystykę dziedzictwa kulturowego na obszarach wiejskich

W niniejszym artykule podjęto się próby identyfikacji i oceny szans zawodowych kobiet, implikowanych rozwojem turystyki dziedzictwa kulturowego na obszarach wiejskich. Analizę oparto o studia literaturowe oraz wyniki badań empirycznych prowadzonych w ramach projektów międzynarodowych, krajowych i regionalnych. W artykule scharakteryzowano sytuację społeczno-ekonomiczną kobiet wiejskich w Polsce oraz czynniki determinujące rozwój wielofunkcyjności rolnictwa i turystyki dziedzictwa kulturowego. Analizie zostały poddane możliwości zatrudnienia, samozatrudnienia lub uzyskiwania dodatkowego dochodu kobiet w oparciu o usługi turystyczne związane z dziedzictwem kulturowym. Szczególny nacisk położono na endogeniczny potencjał gospodarstwa rolnego w zakresie wspierania agroturystyki i turystyki dziedzictwa kulturowego, stanowiących wybrane kierunki wielofunkcyjnego rolnictwa.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie dziedzictwa kulturowego w działaniach terapeutycznych realizowanych w turystyce wiejskiej

Celem artykułu było zaprezentowanie możliwości wykorzystania dziedzictwa kulturowego w usprawnianiu organizmu ludzkiego podczas korzystania z usług turystycznych na obszarach wiejskich. Turystyka wiejska, w tym terapioturystyka, stanowi dziedzinę aktywności gospodarczej, która w czasach ogólnie „obecnego pośpiechu”, może znaleźć szerokie zastosowanie m.in. w działaniach relaksacyjnych i socjoterapeutycznych. W zajęciach terapeutycznych można wykorzystywać ergoterapię, czyli usprawnianie organizmu ludzkiego przez pracę, jak również arteterapię (leczenie przez sztukę). Artykuł ma charakter przeglądowy i wykorzystano w nim literaturę z zakresu turystyki wiejskiej z uwzględnieniem oddziaływania dziedzictwa kulturowego na procesy terapeutyczne.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Dziedzictwo kulturowe jako czynnik rozwoju turystyki wiejskiej na Podhalu

W artykule przedstawiono dziedzictwo kulturowo-historyczne jako ważny czynnik rozwoju turystyki na obszarach wiejskich Podhala. Na podstawie literatury scharakteryzowano istotę dziedzictwa, przedstawiono jego elementy oraz pojęcia pokrewne, w tym istotę wiejskiej turystyki kulturowej. Część empiryczna artykułu obejmuje natomiast analizę wyników badań ankietowych przeprowadzonych w gminach wiejskich powiatu tatrzańskiego oraz trzech powiatu nowotarskiego, wchodzących w skład Podhala. Na ich podstawie stwierdzono duże znaczenie dziedzictwa kulturowo-historycznego w rozwoju turystyki w omawianym regionie oraz spore zaangażowanie samorządów gminnych w utrzymanie i kultywowanie dziedzictwa, w tym folkloru i różnych imprez kulturowych.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Dziedzictwo kulinarne Dolnego Śląska i jego wykorzystanie w turystyce

W opracowaniu przedstawiono dziedzictwo kulinarne, które jest częścią dziedzictwa kulturowego. Kulinaria stanowią istotny element produktu turystycznego. Regionalna, lokalna i tradycyjna żywność skutecznie promuje rejon turystyczny oraz sprzyja rozwojowi turystyki, zwłaszcza wiejskiej czy kulinarnej. W opracowaniu przedstawiono wyniki podjętych badań w zakresie wykorzystania dziedzictwa kulinarnego w rozwoju turystyki regionu. Wytypowano Dolny Śląsk jako obszar badań ze względu na wielobarwną mozaikę kulturową (po II wojnie światowej osiedlili się tam: Kresowianie, Polacy z Bukowiny i dawnej Jugosławii, Łemkowie i Ukraińcy, dolnośląscy Grecy, Żydzi, Niemcy) oraz wiążące się z tym bogate, zróżnicowane tradycje i zwyczaje kulinarne. W opracowaniu dokonano przeglądu wydarzeń kulinarnych organizowanych cyklicznie na terenie Dolnego Śląska. Kalendarz imprez nawiązujących do dziedzictwa kulinarnego badanego regionu jest bogaty i urozmaicony. Przyczynia się to do rozwoju turystyki wiejskiej i wzbogacenia oferty kulinarnej na Dolnym Śląsku.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Doznania i doświadczenia turystów jako determinanta kreowania i rozwoju produktu agroturystycznego

Celem artykułu jest przybliżenie mało znanego nurtu ekonomii doświadczeń, jak również zaprezentowanie motywów, preferencji, zachowań, a także okoliczności oraz działań inicjujących powstawanie doznań i doświadczeń turystycznych towarzyszących osobom wypoczywającym w gospodarstwach agroturystycznych. W opracowaniu szczególną wagę przywiązano do dziedzictwa kulturowego obszarów wiejskich. Badania sondażowe z wykorzystaniem techniki ankiety przeprowadzone zostały w 2018 r. wśród 116 osób. Dobór próby miał charakter nielosowy – przypadkowy. Kwestionariusz ankiety rozpowszechniony został na grupach tematycznych na Facebooku i Instagramie, a także blogach i forach podróżniczych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzić można, że dziedzictwo kulturowe obszarów wiejskich, zarówno to materialne, jak i niematerialne, jest dla turystów istotnym motywem do wyboru wsi na miejsce wypoczynku, jak również stanowi ono bardzo atrakcyjny motyw przewodni oferty agroturystycznej, będąc kwintesencją m.in. interesujących warsztatów rękodzielniczych, edukacyjnych czy wieczorków tematycznych.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Wiejska turystyka kulturowa w kontekście teorii rozwoju endogenicznego

W artykule zaprezentowano wiejską turystykę kulturową, której głównym potencjałem rozwojowym są walory kulturowe, w tym kultura ludowa. Dokonano analizy możliwości jej rozwoju w kontekście torii rozwoju endogenicznego. Teoria ta zakłada, że w rozwoju danego obszaru wykorzystywany jest jego potencjał. Takim potencjałem w przypadku wiejskiej turystyki kulturowej są przede wszystkim walory kulturowe. Opracowanie ma charakter analityczny i wykorzystano w nim literaturę przedmiotu, w tym publikowane wyniki badań empirycznych kilku autorów.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Turystyczna działalność gospodarstw rolnych w świetle regulacji sektorowych

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych wskazuje, iż za inne obiekty, w których mogą być świadczone usługi hotelarskie, uważa się także wynajmowane przez rolników pokoje i miejsca na ustawianie namiotów w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia, oraz inne wymagania określone w przepisach prawa. Kwestia ewidencjonowania działalności rolników w tym zakresie została odpowiednio rozważona w ramach niniejszego artykułu. Odniesienie dotyczyć będzie również obszaru regulacji ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. To wszystko zaprezentowane w relacji do działalności gospodarstw rolnych, celem ukazania ich specyfiki na gruncie regulacji prawa turystycznego.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Winnice jako elemnt polskiego dziedzictwa kulturowego na terenach wiejskich

Polska nie jest powszechnie uważana za kraj winiarski, jednak ma tradycje związane z winem i jego produkcją. Obecnie turystyka winiarska, enoturystyka, staje się coraz bardziej popularna na świecie i w Polsce. Winnice są tymi miejscami, gdzie nie tylko produkuje się wino, ale można je zwiedzić, czy przenocować, organizuje się tam biesiady przy winie lub wspólne zbieranie winorośli. Celem niniejszej pracy była charakterystyka winnic jako tych obiektów, które kultywują tradycję winiarską w Polsce, łącząc ją z propagowaniem enoturystyki. Opracowanie ma charakter teoretyczno-przeglądowy, do realizacji zastosowano metodę analizy literatury oraz analizy treści, wykorzystując wybrane, dostępne publikacje i strony internetowe.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Nowe źródło do lokalizacji dworu urzędników krzyżackich w Mortągu

Mortąg (dawne Mortung), to obecnie wieś położona w powiecie sztumskim (woj. pomorskie) wzmiankowana w źródłach po raz pierwszy w 1312 r. W XIV w. z Mortągiem związana jest siedziba prokuratora krzyżackiego (Pfleger / provisor) później mistrza rybickiego (Fischmeister). Urzędnicy krzyżaccy potwierdzeni są w Mortągu do 1455 r. Przy dworze urzędników w Mortągu funkcjonował także folwark, prokuratorom i mistrzom rybickim podlegały także wsie Stary Dzierzgoń (Alt Christburg), Monasterzysko (Munsterberg) oraz majątek i folwark Matule (Mothalen). 
W niniejszym artykule autorzy w oparciu o zachowane źródła wskazują potencjalne miejsce lokalizacji krzyżackich zabudowań związanych z funkcjonującym tu dworem oraz / lub folwarkiem.

Czasopismo: Komunikaty Mazursko-Warmińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia, historia
Wymagania i agrotechnika polskiej odmiany morwy białej „Żółwińska wielkolistna”

Opracowanie to jest pierwszą polską instrukcją agrotechniczną dotyczącą morwy białej od lat 1980-tych. W artykule przedstawiono metody rozmnażania wegetatywnego i generatywnego oraz wymagania glebowo-klimatyczne morwy, a także zabiegi agrotechniczne, które ograniczą nakłady finansowe i czasowe w produkcji biomasy z jednoczesnym uzyskaniem wysokiego plonu biomasy dobrej jakości. Wieloletnie prace doświadczalne umożliwiły opracowanie metody szybkiej utylizacji ściętych pędów morwy poprzez wykorzystanie maszyn rolniczych oraz zrewidowały wykorzystanie nawozów mineralnych.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ łącznego stosowania herbicydów z biostymulatorem Tytanit na zwalczanie chwastów i plonowanie pszenicy jarej

Celem pracy było określenie wpływu mieszanin biostymulatora Tytanit z herbicydami (Chwastox Turbo 340 SL, Lintur 70 WG oraz Mustang 306 SE) na efektywność zwalczania chwastów, plonowanie oraz parametry jakościowe ziarna pszenicy jarej. Badane mieszaniny nie miały wpływu na efektywność zwalczania Chenopodium album, Galium aparine, Veronica agrestis oraz Matricaria indora. Jednakże dodatek biostymulatora do cieczy opryskowej zawierającej herbicyd Mustang 306 SE wpłynął na obniżenie efektywności zwalczania Viola arvensis. Sposób zastosowania biostymulatora z herbicydami Lintur 70 WG oraz Mustang 306 nie miał istotnego wpływu na plonowanie pszenicy jarej, natomiast istotny przyrost masy ziarna odnotowano w 2014 roku, po aplikacji mieszaniny Chwastox Turbo 340 SL z omawianym biostymulatorem. W przeprowadzonych badaniach zaobserwowano tendencję do obniżenia jakości ziarna (mieszanina z herbicydem Lintur 70 WG lub Mustang 306 SE) oraz zróżnicowanego działania w obydwu latach badań (Chwastox Turbo 340 SL).

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie wybranych odmian pszenżyta ozimego w ramach Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego

Każdego roku do Krajowego Rejestru Odmian Roślin Rolniczych wpisywanych jest po kilka, nawet kilkanaście nowych odmian poszczególnych gatunków dopuszczonych do obrotu na terenie RP. Ponadto po przystąpieniu Polski do struktur Unii Europejskiej uregulowania prawne na szczeblu unijnym zezwalają na wprowadzenie do obrotu odmiany roślin zarejestrowane w dowolnym kraju Wspólnoty. W ramach Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego (PDO) w Wielkopolsce podjęto próbę analizy interakcji odmian pszenżyta ozimego z warunkami glebowo-klimatycznymi dla wysokości roślin, wilgotności, masy tysiąca ziaren i plonu. Materiałem badawczym były odmiany przyjęte do doświadczeń w latach 2013/14 – 2015/16.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo