Wojskowa baza danych przeszkód lotniczych w krajach bałtyckich

W 2004 roku, gdy Litwa przystąpiła do NATO, powołano misję kontroli przestrzeni powietrznej w krajach bałtyckich z główną bazą na lotnisku Šiauliai. Misja wymagała wielu różnych instalacji, a także innych obiektów będących elementami systemów wsparcia. Potrzebne były także pewne specjalne produkty, takie jak mapy lotnicze i bazy danych. Niestety nie były one wystarczająco dopracowane z powodu niewielkich wymagań użytkowników, m.in. Litewskich Sił Powietrznych. Z tego powodu Litewskie Centrum Map Wojskowych rozpoczęło przygotowanie mapy do lotów na niskich wysokościach obejmującej terytorium Litwy, będącej częścią mapy niskich lotów krajów bałtyckich. Pierwsze wydanie zostało przygotowane i wydrukowane w roku 2008 w wyniku zakończonej sukcesem współpracy trzech państw bałtyckich. Trwa przygotowywanie kolejnych materiałów dla wsparcia działań lotniczych.
	Lotnicza baza danych jest niezbędna, aby zapewnić kompletne aktualne mapy lotnicze i inne produkty dla wsparcia logistycznego oraz bezpieczeństwo lotów. Ułatwia ona gromadzenie, przetwarzanie i przechowywanie danych. Kluczową kwestią przy budowie takiej bazy danych są informacje na temat przeszkód pionowych. Informacje o przeszkodach o wysokości powyżej 100 m są gromadzone dla celów cywilnych przez państwową Agencję Ruchu Lotniczego. Zgodnie z wymogami NATO mapy do lotów na niskich wysokościach oraz inne produkty wsparcia takich lotów powinny zawierać informacje o pionowych przeszkodach o wysokości ponad 60 m n.p.m. Takie dane powinno zbierać Litewskie Wojskowe Centrum Kartograficzne, które może zarządzać lotniczą bazą danych.
	Wszystkie niezbędne potrzeby zostały ustalone przez Litewskie Wojskowe Centrum Kartograficzne, a większość problemów związanych z gromadzeniem danych o przeszkodach pionowych rozwiązano. Litewskie Wojskowe Centrum Kartograficzne dysponuje zespołem topograficznym, który będzie miał dostęp do rządowej bazy danych katastralnych w celu gromadzenia i weryfikacji danych o przeszkodach pionowych. Centrum będzie otrzymywało informacje o nowych budynkach i instalacjach o wysokości ponad 60 m n.p.m. Przewiduje się, że liczba takich instalacji będzie rosła w związku z polityką wspierania odnawialnych źródeł energii, takich jak elektrownie i farmy wiatrowe. 
	Po zakończeniu prac kameralnych zespół uda się w teren i przeprowadzi niezbędne pomiary obiektu, takie jak współrzędne oraz wysokość nad powierzchnią terenu i powierzchnią morza. Niezbędne informacje będą zbierane i przechowywane w rejestrze, zawierającym informacje na temat rodzaju konstrukcji, materiału konstrukcyjnego i innych danych przydatnych dla użytkownika, bazy danych i do opracowania map. Rejestr będzie przechowywany w bazie danych ArcGIS, z której będzie mógł być eksportowany do innych formatów plików. Obowiązkiem zespołu będzie regularne sprawdzanie istniejących budynków i instalacji, gdyż te informacje są bardzo ważne dla bezpieczeństwa lotów. Głównymi użytkownikami lotniczej bazy danych będą litewskie siły powietrzne i kraje NATO. Cywilne instytucje rządowe będą także miały możliwość dostępu do danych na podstawie specjalnych umów. Dane będą przydatne do opracowywania aktualnych map lotniczych i różnych systemów nawigacji.

Czasopismo: Polski Przegląd Kartograficzny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku