rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ wody uzdatnianej magnetycznie na kiełkowanie nasion grochu i łubinu

Przeprowadzono badania oddziaływania wody uzdatnianej magnetycznie na kiełkowanie i końcowe masy siewek oraz zawartość suchej masy w siewkach grochu odm. “Brutus” i łubinu odm. „Baron”. Uzdatnianie magnetyczne wody przeprowadzono na stanowisku pomiarowym, gdzie woda przepływała przez teflonową rurkę umieszczoną pomiędzy nabiegunnikami elektromagnesu prądu stałego. Wodę przepuszczano pomiędzy nabiegunnikami elektromagnesu 1, 3 i 10 razy dla indukcji stałego pola magnetycznego B = 75 mT, 150 mT, 300 mT, 600 mT i 900 mT. Badania przeprowadzono na płytkach Petriego w komorze klimatycznej, bez dostępu światła w całkowitej ciemności, w temperaturze 20°C. Woda uzdatniana magnetycznie nie posiadała istotnego wpływu na zdolność kiełkowania nasion grochu. Nasiona łubinu najwyższą zdolność kiełkowania osiągnęły dla 3 krotnego przepływu dla indukcji 75 mT oraz dla 10 krotnego i indukcji 300 mT. Najwyższe masy końcowe dla siewek grochu i zawartości suchej masy uzyskano dla indukcji 75 mT i 300 mT dla wszystkich krotności przepływu. Pozytywny wpływ pojawił się również dla niektórych krotności przepływu dla indukcji 150 mT i 900 mT. W przypadku łubinu najwyższe końcowe masy siewek uzyskano dla indukcji 75 mT i 900 mT, dla 3 i 10 krotnego przypływu. Najniższe dla 300 mT, dla wszystkich krotności przepływu. Największą zawartość suchej masy w siewkach łubinu zaobserwowano również dla wody 3 i 10 krotnie uzdatnianej magnetycznie dla indukcji 75 mT i 900 mT.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatku mąki dyniowej na zmiany wybranych cech tekstury ciasta drożdżowego

Celem pracy było określenie wpływu dodatku mąki dyniowej oraz czasu przechowywania
na właściwości tekstury ciasta drożdżowego. Do badań przygotowano próbę kontrolną
oraz 3 ciasta z mąką dyniową w ilości 5, 10 i 15% w mieszance. Ciasta po upieczeniu i ostudzeniu
przechowywano przez 4 kolejne dni. Określono wilgotność i kwasowość oraz właściwości teksturalne
ciast według metody TPA (Texture Profile Analysis). Ciasto drożdżowe wzbogacone mąką dyniową
zostało poddane ocenie sensorycznej. Na podstawie uzyskanych badań stwierdzono, że zarówno dodatek
mąki dyniowej, jak i czas przechowywania wpływają istotnie na właściwości mechaniczne tekstury.
Wykazano, że zwiększenie czasu przechowywania i dodatku mąki dyniowej powoduje zwiększenie
twardości i żujności ciasta. Największą twardość (66 N) i żujność (11,30 N) zanotowano dla ciasta
drożdżowego z 15% dodatkiem mąki dyniowej podczas czwartego dnia przechowywania. Sprężystość
i spójność wraz ze zwiększeniem dodatku mąki dyniowej i czasu przechowywania zmniejszają się.
Najmniejsze wartości sprężystości (0,61) i spójności (0,24) zaobserwowano w cieście drożdżowym
z 15% dodatku mąki dyniowej podczas czwartego dnia przechowywania. Ocena sensoryczna wykazała,
że ciasto drożdżowe z 15% zawartością mąki dyniowej ma najbardziej pożądane właściwości
sensoryczne i zakwalifikowane zostało do I poziomu jakości.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ przydatności rolniczej gleb płowych wytworzonych z glin zwałowych na ich strukturę agregatową

Celem pracy była ocena agregacji i wodoodporności agregatów w glebach pło-wych wytworzonych z glin zwałowych. Gleby te były zaliczane do różnych kompleksów przydatności rolniczej: pierwszego, drugiego i trzeciego. Próbki gleb pobrano z poziomów Ap (z głębokości 0-25 cm) i z poziomów podpowierzchniowych Et, Bt i C (z głębokości 25-50 cm, 50-75 cm i 75-100 cm) po zbiorze pszenicy ozimej. Poziomy Ap badanych gleb charakteryzowały się większą zawartością powietrznie suchych agregatów o wymiarach 0,25-10 mm (w tym agregatów 1-5 mm), mniejszą zawartością brył >10 mm oraz większą zawartością wodoodpornych agregatów o wymiarach 0,25-10 mm, zwłaszcza 1-10 mm, niż poziomy podpowierzchniowe. Skład agregatowy w poziomach Ap gleb kompleksu pierwszego oceniono jako korzystny, a w poziomach Ap gleb kompleksu drugiego i trzeciego jako średnio korzystny. Skład agregatowy w poziomach podpowierzchniowych gleb oceniono najczęściej jako średnio korzystny. Wodoodporność agregatów w poziomach Ap gleb zaliczanych do kompleksu pierwszego i drugiego oceniono jako korzystną, a w poziomach Ap gleb kompleksu trzeciego jako średnią. Wodoodporność agregatów w poziomach podpowierzchniowych Et, Bt i C została oceniona jako średnia lub słaba.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości mechaniczne pojedynczych nasion koniczyny czerwonej

W pracy przedstawiono właściwości mechaniczne nasion diploidalnych i tetraploidalnych
odmian koniczyny czerwonej uprawianych w różnych gęstościach siewu i w trzech latach badań.
W tym celu nasiona poddano testowi jednoosiowego ściskania do założonego odkształcenia, za pomocą uniwersalnej maszyny testującej INSTRON. określono siłę niszczącą nasiono, odpowiadającą granicy
wytrzymałości biologicznej (Fmax) i energię (pracę) powodującą zniszczenie struktury nasiona (Emax) oraz
obliczono parametr odkształcenia nasion będący ilorazem siły (DF) i odkształcenia względnego (DD).
Przeprowadzona analiza statystyczna wykazała różnice pomiędzy badanymi cechami mechanicznymi
nasion w zależności od odmiany, gęstości siewu i kolejnych lat badań. Wszystkie parametry mechaniczne
nasion zależały od warunków klimatycznych w latach badań; uprawa w warunkach niesprzyjających
(nadmiar opadów) powodowała wzrost wartości tych parametrów. Wytrzymałość nasion na ściskanie
zależała istotnie od ploidalności odmian koniczyny czerwonej oraz od warunków uprawy. Stwierdzono,
że Fmax, Emax, oraz DF/DD określają w podobnym stopniu właściwości mechaniczne pojedynczych nasion
koniczyny czerwonej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia nawozami mineralnymi, obornikiem od trzody chlewnej i komunalnymi osadami ściekowymi na plon i niektóre wskaźniki jakości ziarna pszenicy jarej (Triticum aestivum L.)

Celem przeprowadzonych badań była ocena wpływu nawożenia nawozami mineralnymi, obornikiem od trzody chlewnej i komunalnymi osadami ściekowymi na plon i niektóre wskaźniki jakości ziarna pszenicy jarej. Badania prowadzone były w warunkach doświadczenia polowego przez 3 lata. W badaniach, oprócz plonu suchej masy ziarna oraz masy tysiąca ziaren, określano zawartość azotu ogólnego, białka ogólnego, siarki, a także zawartość cysteiny, metioniny i lizyny. W przeprowadzonych badaniach wykazano mniejszy wpływ na plon ziarna pszenicy nawożenia osadem ściekowym z oczyszczalni biologicznej oraz obornikiem, natomiast nawożenie osa-dem z oczyszczalni mechaniczno-biologicznej przyczyniło się do uzyskania plonu istotnie większego, porównywalnego z ilością ziarna, jaką uzyskano w obiekcie, w którym zastosowano wyłącznie nawożenie nawozami mineralnymi. Istotnie lepiej wypełnione było ziarno pszenicy z obiektu, w którym zastosowano komunalny osad ściekowy z oczyszczalni mechaniczno-biologicznej. Nie stwierdzono istotnych różnic w zawartości azotu i siarki w ziarnie pszenicy nawożonej azotem, fosforem i potasem w formie nawozów mineralnych, a zawartością tego pierwiastka w ziarnie pszenicy z obiektów, w których do nawożenia zastosowano obornik lub komunalne osady ściekowe. Stosowanie osadów ściekowych w umiarkowanych dawkach zgodnych z zapotrzebowaniem roślin na składniki pokarmowe nie spowodowało pogorszenia wartości biologicznej plonu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ warunków przechowywania (wilgotności i temperatury) nasion rzepaku na szybkość degradacji tokoferoli

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu temperatury i wilgotności nasion
rzepaku na szybkość degradacji zawartych w nich natywnych tokoferoli. Materiałem do badań były
nasiona rzepaku odmiany Californium. Próby nasion o wilgotności 10,2; 12,4 oraz 15,4% Przechowywano
w temperaturze 25 i 30oC w komorze termostatycznej wyposażonej w aparaty higrostatyczne
umożliwiające utrzymanie wilgotności nasion na stałym poziomie. Nasiona rzepaku przechowywano w
stałych warunkach temperaturowych i wilgotnościowych do momentu, gdy ich zdolność kiełkowania
spadła poniżej 75%. Zmiany zawartości tokoferoli w przechowywanych nasionach badano okresowo, co
6 dni. Przeprowadzone badania wykazały znaczący wpływ temperatury i wilgotności nasion na tempo
degradacji natywnych tokochromanoli.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu pielęgnowania łanu na plonowanie dwóch odmian pszenżyta jarego

Badania polowe prowadzono w latach 2007-2009 w gospodarstwie rolnym położonym we wsi Rozborz, gmina Przeworsk. Zlokalizowano je na glebie brunatnej zaliczanej do klasy bonitacyjnej II i kompleksu pszennego dobrego. Badano dwie odmiany pszenżyta jarego: Wanad i Gabo. W eksperymencie uwzględniono trzy sposoby pielęgnowania łanu: mechaniczne, które polegało na bronowaniu w fazie szpilkowania i w fazie 4-5 liści pszenżyta jarego; mechanicz-no-chemiczne – bronowanie w fazie szpilkowania i w fazie 4-5 liści pszenżyta oraz dodatkowe stosowanie środków ochrony roślin; chemiczne z zastosowaniem tylko środków ochrony roślin. Pszenżyto odmiany Wanad charakteryzowało się większym plonem ziarna w porównaniu z odmianą Gabo. Sposoby pielęgnowania łanu w największym stopniu, istotnie zmieniały wysokość roślin, obsadę kłosów i plon ziarna na jednostce powierzchni. Największy plon ziarna uzyskiwano w wa-runkach stosowania pielęgnacji chemicznej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ parametrów technologicznych procesu granulowania bezciśnieniowego na kształt granulatu z odpadów pokrzywy

Jednym z roślinnych odpadów poprodukcyjnych, generowanych przez zakłady
Herbapol w Białymstoku, są drobnoziarniste odpady pokrzywy powstające podczas ich segregowania
i pakowania. W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu parametrów technologicznych
procesu granulowania bezciśnieniowego na kształt granulatu z odpadów pokrzywy. Proces granulowania
przeprowadzono z wykorzystaniem nowatorskiego układu mieszająco-granulująco-dozującego
stosowanego jako układ podający materiał roślinny do układu zagęszczającego urządzenia
granulująco-brykietującego z matrycą płaską. Budowa układu pozwala na jednoczesną realizację
zarówno operacji mieszania, jak i bezciśnieniowego granulowania pylistych frakcji przetwarzanego
materiału. W badaniach określono wpływ prędkości obrotowej cylindra wewnętrznego układu mieszająco-
granulująco-dozującego (25, 40, 55 obr·minˉ¹), wpływ ilości lepiszcza dodawanego do
odpadów pokrzywy (10, 20, 30%) oraz wpływu zawartość skrobi w wodnym roztworze lepiszcza
(0, 10, 20%) na kształt uzyskanego granulatu (wartość współczynników kształtu cząstek). Badania
przeprowadzono przy masowym natężeniu przepływu zagęszczanego surowca 8 kg·hˉ¹. Uzyskane
wyniki badań pozwoliły stwierdzić, że zwiększenie prędkości obrotowej cylindra granulacyjnego
wpływa na zwiększenie jednorodności granulatu określonego za pomocą współczynnika kształtu.
Wraz ze wzrostem ilości lepiszcza dodawanego w procesie granulacji zmniejsza się zróżnicowanie
współczynnika kształtu cząstek. Natomiast zwiększenie zawartości skrobi w lepiszczu nie wpływa
znacząco na rozkład granulometryczny pod względem współczynnika kształtu. Różnice w udziałach
ilościowych wynoszą jedynie 2 do 5%.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany hydrolityczne i oksydacyjne zachodzące we frakcji lipidowej podczas wypieku i przechowywania wyrobów biszkoptowo-tłuszczowych

Celem pracy było sprawdzenie wpływu wypieku i warunków przechowywania
na jakość chemiczną frakcji lipidowej wyrobów biszkoptowo-tłuszczowych. Stwierdzono, że
temperatura wypieku (185ºC) i warunki przechowywania (temperatura 23ºC, w papierze pergaminowym,
bez dostępu światła) produktów biszkoptowo-tłuszczowych spowodowały istotny wzrost
ilości produktów hydrolizy i pierwotnych produktów utleniania w tłuszczu. Olej palmowy zawierający
naturalny przeciwutleniacz (β-karoten) cechował się największą odpornością na zmiany oksydacyjne
powstałe podczas wypieku ciast biszkoptowo-tłuszczowych. W ciągu 3-miesięcznego przechowywania
wyrobów następował stały wzrost wartości liczby nadtlenkowej niezależnie od rodzaju
użytego tłuszczu. W przypadku zmian hydrolitycznych, we wszystkich wariantach, po trzecim
miesiącu przechowywania następował spadek tempa przyrostu wartości liczby kwasowej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ właściwości środowiska glebowego na występowanie obuwnika pospolitego Cypripedium calceolus L.

Celem pracy była ocena wpływu właściwości środowiska glebowego na występowanie osobników obuwika pospolitego. Obszar badań podzielono na 3 powierzchnie badawcze, po 700 m2 każda, różniące się liczbą roślin. Na powierzchni I stwierdzono obecność 123, na powierzchni II – 28, a na powierzchni III – nie stwierdzono obecności osobników obuwi-ka pospolitego. Z wyróżnionych powierzchni badawczych pobrano próby glebowe i oznaczono w nich skład granulometryczny, wybrane parametry chemiczne (pH, zawartość CaCO3 i Corg., zawartość form przyswajalnych P, K, Mg, Mn, Cu, Zn i Fe) oraz aktywność dehydrogenaz i fosfataz. Z przeprowadzonych badań wynika, że liczba roślin obuwika pospolitego była istotnie dodatnio skorelowana z zawartością form przyswajalnych P i K oraz ujemnie z zawartością węgla organicznego i aktywnością dehydrogenaz.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie stanu wody w wybranych mąkach z wykorzystaniem metody opartej na izotermach sorpcji

W pracy wyznaczono izotermy adsorpcji wody dla mąki pszennej, żytniej i gryczanej metodą statyczno-eksykatorową w trzech różnych wartościach temperatury 5, 25 i 40oC, w zakresie aktywności wody 0,112-0,945. Stwierdzono, że izotermy adsorpcji wody badanych mąk miały kształt sigmoidalny i zgodnie z klasyfikacją Brunauera i in. odpowiadały II typowi izoterm. Do opisu izoterm adsorpcji wody zastosowano model GAB, który dobrze opisywał otrzymane izotermy. Obliczony średni błąd kwadratowy (RMS) nie przekroczył 6%, a współczynnik zmienno-ści resztowej (Ve) był mniejszy od 12%. Temperatura procesu adsorpcji wpływała na przebieg izo-term adsorpcji. Higroskopijność mąk wzrastała wraz z obniżeniem się temperatury. Największy spadek czystego izosterycznego ciepła adsorpcji wody (qst,n) w mąkach wystąpił w zakresie równowagowej zawartości wody od 4 do 15 g wody (100 g s.s.)-1. W miarę zwiększania się ilości zaadsorbowanej wody powyżej 15 g wody (100 g s.s.)-1, czyste izosteryczne ciepło adsorpcji wody ulegało nieznacz-nemu zmniejszeniu i zbliżało się do utajonego ciepła parowania czystej wody. Najwyższą wartość czystego izosterycznego ciepła adsorpcji wody na poziomie monowarstwy miała mąka gryczana (34,7 kJmol-1), nieco niższą mąka pszenna (32,1 kJmol-1), a najniższą mąka żytnia (25,1 kJmol-1). Model empiryczny czteroparametrowy w miarę poprawnie opisywał zmiany qst,n w funkcji zawartości wody w badanych mąkach. Obliczony RMS nie przekroczył wartości 34%, a Ve był mniejszy od 9%.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan fizyczny gleb Parku Ludowego w Lublinie

Przeprowadzono badania właściwości fizycznych gleb kulturoziemnych
w Parku Ludowym w Lublinie. Próbki do badań pobrano z pięciu pedonów, z warstw 0-25, 25-50
i 50-75 cm do cylindrów o objętości 100 cm3. Oznaczono gęstość objętościową gleby, gęstość stałej
fazy i pojemności wodne w stanach wysokiego i niskiego potencjału wody. Wykonano obliczenia
porowatości ogólnej, retencji wody produkcyjnej i użytecznej dla roślin oraz pojemności powietrznej
w różnych stanach potencjału wody. Stan fizyczny gleb parku ukształtowany w efekcie intensywnych
działań antropogenicznych, a szczególnie wprowadzenia dużych ilości obcego materiału – ziemi spławiakowej
i lessu, należy ocenić jako bardzo dobry. Gleby charakteryzowały się najczęściej bardzo
małą gęstością objętościową, bardzo dużą porowatością ogólną, pełną pojemnością wodną i polową
pojemnością wodną, bardzo dużą i dużą retencją wody użytecznej dla roślin i wody produkcyjnej oraz
zróżnicowaną polową pojemnością powietrzną – od małej do nadmiernej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości reologiczne, tekstura oraz barwa ricott dostępnych na polskim rynku

Celem badań była analiza właściwości reologicznych, tekstury oraz barwy ricott
dostępnych na polskim rynku. Materiał badawczy stanowiły ricotty niedojrzewające pochodzące
od czterech producentów, zakupione w handlu detalicznym na terenie Olsztyna. W badanych
ricottach oznaczono zawartość suchej masy, białka ogółem, tłuszczu, laktozy, popiołu oraz zmierzono
kwasowość czynną. Do badań reologicznych wykorzystano reometr rotacyjny, a pomiary
prowadzono przy rosnącej szybkości ścinania w zakresie od 0,2 do 50 sˉ¹. W badaniach tekstury
prowadzonych przy użyciu teksturometru wyznaczono twardość, adhezyjność, spójność, sprężystość
i gumiastość ricott. Przy użyciu spektrofotometru mierzono parametry barwy L*, a*, b*, a następnie
wyznaczono nasycenie barwy C*. Między analizowanymi ricottami stwierdzono istotne różnice
w składzie chemicznym oraz kwasowości czynnej. Lepkość ricott spadała ze wzrostem szybkości ścinania.
W przypadku ricott od dwóch producentów zaobserwowano wzrost naprężenia ścinającego przy
większych szybkościach ścinania. Stwierdzono istotnie dodatnią korelację liniową pomiędzy zawartością
suchej masy i zawartością tłuszczu w suchej masie a naprężeniem ścinającym i lepkością przy maksymalnej
szybkości ścinania. Między badanymi ricottami występowały istotne różnice w twardości, adhezyjności
i gumiastości. Produkty o większej adhezyjności charakteryzowały się większym stosunkiem zawartości
tłuszczu do białka. Badane ricotty wykazywały istotne różnice w parametrach barwy L*, a*, b* i C*.
Stwierdzono istotnie ujemną korelację liniową pomiędzy zawartością białka w suchej masie a parametrami
a*, b*, C*, oraz istotnie dodatnią korelację liniową pomiędzy zawartością tłuszczu w suchej masie
a parametrem a*.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka i zastosowania zjawiska biospeckli w badaniach materiałów roślinnych (artykuł przeglądowy)

Biospeckle – zmienny w czasie interferencyjny obraz powstający na skutek rozpraszania koherentnego światła na obiektach biologicznych, coraz częściej znajduje zastosowanie w eksperymentalnych technikach niedestrukcyjnej oceny jakości owoców i warzyw. Użyteczny w praktycznej ocenie jakości parametr – aktywność biospeckli - uzyskiwany poprzez analizę obrazów za pomocą różnorodnych metod statystycznych, jest wskaźnikiem aktywności biologicznej czyli intensywności rozmaitych procesów metabolicznych. W dotychczas przeprowadzonych badaniach materiałów roślinnych z sukcesem zastosowano zjawisko biospeckli do: wykrywania uszkodzeń mechanicznych i infekcji patogenami oraz oceny stopnia rozwoju, dojrzałości lub starzenia. Aktywność biospeckli wykazuje także korelacje z parametrami jakościowymi oraz zawartością określonych substancji chemicznych w tkankach roślinnych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Prognozowanie plonów łubinu wąskolistnego w oparciu o wybrane scenariusze zmian klimatu

W pracy zbadano wpływ czynników pogodowych na plonowanie odmiany Mirela
łubinu wąskolistnego w latach 1990-2008 oraz dokonano prognozy plonów na lata 2050-2060, z wykorzystaniem
modeli pogoda-plon, przy założeniu trzech scenariuszy zmian klimatu przeznaczonych dla
Europy Środkowej: GISS model E, HadCM3 i GFDL. Materiał źródłowy stanowiły wyniki doświadczeń
odmianowych oraz obserwacje meteorologiczne pochodzące ze stacji doświadczalnych COBORU, zlokalizowanych
w północno-wschodniej Polsce. W analizach zastosowano metodę korelacji i regresji wielokrotnej
krokowej postępującej. Dopasowanie modeli oceniono na podstawie współczynnika determinacji R², poprawionego współczynnika determinacji R² adj, błędu standardowego estymacji oraz współczynnika determinacji R² pred wyznaczonego przy użyciu procedury Cross Validation. Istotność równań regresji określono za pomocą testu F-Snedecora. Jedno z równań posłużyło do prognozy plonowania łubinu
w warunkach podwojenia zawartości CO2 w atmosferze. Stwierdzono, że wpływ czynników meteorologicznych
na plonowanie łubinu wąskolistnego był zróżnicowany w zależności od lokalizacji stacji. Na
wysokość plonu najczęściej istotnie wpływała temperatura (maksymalna, średnia i minimalna) początkowych
okresów wegetacji oraz opady w okresie koniec kwitnienia–dojrzałość techniczna. Badania wykazały,
że przewidywane zmiany klimatu wpłyną korzystnie na plonowanie łubinu. Plony symulowane były
wyższe od uzyskiwanych w latach 1990-2008, a najbardziej korzystny okazał się scenariusz HadCM3.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmienność wskaźnika zagrożenia suszą w pokrywach glebowo-zwietrzelinowych pogórskiego stoku fliszowego na Stacji Badawczej IGIPZ PAN w Szymbarku w latach 2000-2015

W artykule przedstawiono dynamikę zasobności wody w pokrywach stokowych
w oparciu o wielkość wskaźnika zagrożenia suszą gruntową kn, obliczonego dla okresów 10- lub 11-dniowych
na podstawie codziennych pomiarów stanów wody na stanowiskach piezometrycznych w środkowej i dolnej
części pogórskiego stoku fliszowego w Szymbarku. Na obydwu stanowiskach zainstalowane zostały po cztery
otwory piezometryczne o głębokości 50, 100, 150 i 250 cm, w których dokonywano pomiarów za pomocą
gwizdka studziennego (świstawki). Na podstawie pomiarów przeprowadzonych w latach 2000-2015 stwierdzono
występowanie umiarkowanych i dość silnych zależności miedzy średnimi rocznymi stanami wody
a sumami opadów i warstwą odpływu. Największą liczebność dekadowych wyników wskaźnika kn stwierdzono
w klasie "zagrożenie niżówką"(–0,1 < kn <= 0,1) lub w klasie "brak zagrożenia niżówką"
(0,1 < kn <= 0,3). Najczęściej zagrożenie niżówką występowało w piezometrach o głębokości 1,5 m. Najdłuższe
okresy niżówki gruntowej (kn < –0.1), obliczonej dla wszystkich otworów na danym stanowisku, trwały
dziewięć dekad, zaś najdłuższe okresy nadmiaru wody (kn > 0,3) na obydwu stanowiskach trwały przez pięć
dekad. W ciągu roku występuje wzrost wskaźnika kn we wszystkich otworach piezometrycznych między
trzecią dekadą lutego a pierwszą dekadą kwietnia, będący efektem zasilania przez opady w okresie zimowym,
w tym topnienie pokrywy śnieżnej, w warunkach ograniczonej ewapotranspiracji i odpływu korytowego.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakość struktury zerodowanej gleby płowej ulepszanej Terakrylem

W doświadczeniu poletkowym badano bezpośredni i następczy wpływ dodatku polimeru Terakryl w dwóch dawkach (1 i 2 g·kg-1) na skład agregatowy i wodoodporność agregatów w glebie płowej typowej wytworzonej z lessu, ulegającej powierzchniowej erozji wodnej. Wyniki wykazały, że Terakryl istotnie zmniejszył niekorzystną zawartość brył o wymiarach >10 mm, a zwiększył zawartość powietrznie suchych agregatów 1-5 mm i 0,25-1 oraz zawartość wodoodpornych agregatów 1-10 mm w warstwie 0-5 cm gleby zerodowanej. W drugim roku po zastosowaniu Terakrylu w glebie istotnie zwiększyła się zawartość wodoodpornych agregatów o wymiarach 0,25-10 mm w porównaniu z glebą poletek kontrolnych. Bardziej skuteczny był polimer zastosowany w dawce 2 g·kg-1.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo