rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kształtowanie europejskich centrów współpracy na przykładzie śląsko-krakowskiego obszaru współpracy

W Europie Środkowej jednym z ponadgranicznych, urbanizowanych obszarów funkcjonalnych może stać się teren wyznaczony umowną linią łączącą Kraków, Częstochowę, Opole, Ostrawę, Bielsko-Białą, Kraków. Jego centralną część zajmuje aglomeracja górnośląska. Ten policentryczny obszar nazwano Śląsko-Krakowskim Obszarem Współpracy (Krakow-Upper Silesia (KRUS) Cluster). Zasadniczym celem wyróżnienia KRUS Cluster jest wsparcie i rozwijanie ponadnarodowej i ponadregionalnej współpracy, prowadzącej do zwiększenia konkurencyjności gospodarki oraz zrównoważonego rozwoju wchodzących w jego skład miast. Dla rozwoju poszczególnych miast i całego systemu KRUS Cluster szczególne znaczenie ma współpraca w czterech obszarach: transport, gospodarka, kapitał ludzki oraz ochrona środowiska.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Przekształcenia struktury przestrzennej otoczenia Puszczy Niepołomickiej

W artykule przedstawiono wyniki badań1 procesu intensyfikacji zabudowy w otoczeniu Puszczy Niepołomickiej w okresie 1978-2003 i polityki przestrzennej gmin dotyczącej tych terenów oraz ich skutków. Badania wykazały zróżnicowanie typów procesów przekształceń struktury przestrzennej zachodzących w różnych częściach obszaru metropolitalnego, znaczny wpływ na przyrodniczą strukturę przestrzenną zabudowy niewielkich nawet terenów wrażliwych ekologicznie i zasadność wyznaczania przyrodniczych obszarów funkcjonalnych dla koordynacji polityki przestrzennej na poziomie ponadlokalnym, w szczególności w obrębie obszarów metropolitalnych poddawanych silnej presji
inwestycyjnej.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Wybrane metody i zalecenia dotyczące poprawy wizualnej plomb w krajobrazie śródmiejskim

Rola rewaloryzacji poszczególnych elementów krajobrazu kulturowego jest dla procesu rewitalizacji tylko jednym z licznych zagadnień, jednak spektakularnym i znaczącym w dotychczasowych inwestycjach realizowanych w ramach LPR. Rozmaite programy, jak choćby wrocławski „100 kamienic”, stawiają za cel niezwykle ważny i naglący ratunek zabytkowej zabudowy charakteryzującej się wysokimi walorami historycznymi. 
Druga połowa XX w. i wiek XXI wprowadziły jednak w historycznie ukształtowaną i zniszczoną przestrzeń realizacje, które mają destruktywny wpływ na obraz zabytkowych dzielnic. Widok kontrastujących plomb z wielkiej płyty w pierzejach zabytkowych kamienic jest więc dziś jednym z elementów najbardziej degradujących krajobraz kulturowy śródmieść. Przy oczywistym założeniu braku możliwości całkowitej wymiany tych budynków pojawia się pytanie, jak łagodzić te negatywne kontrasty? Przedstawione przykłady są wynikiem analizy trendów obserwowanych w polskich, hiszpańskich i francuskich miastach. Często wprowadzanie analogicznych rozwiązań towarzyszyło mądrze prowadzonym remontom budynków lub przekształceniom ich funkcji.
Pojawiają się zatem sięgające do odmiennych środków i rozpatrywane z punktu widzenia ich wad i zalet cztery propozycje do zastosowania na elewacjach obiektów dysharmonizujących: 1) wykorzystanie tynków kolorowych, 2) wprowadzenie stosunkowo neutralnych wizualnie murali, zakładające uruchomienie czynnika aktywności społecznej, 3) zastosowanie szklanej okładziny, 4) wprowadzenie zieleni. 
Sformułowane zostały również zalecenia, dzięki którym rozwiązania te uszanują zabytkowy śródmiejski kontekst architektoniczno-urbanistyczny.
Dobór metody, jaką wykorzysta się do poprawienia warunków wizualnych architektury dysharmonizującej, zależy od wielu oczywistych czynników, poczynając od zagadnień natury ekonomicznej, przez uwarunkowania konstrukcyjne budynku, aż po koncepcję artystyczną. Ta ostatnia wydaje się kluczowa, gdyż każdy projekt opracowywać należy po wstępnej decyzji, czy docelowym efektem powinno być dopasowanie architektury do jej kontekstu, czy stworzenie elementu kontrastowego, ale odpowiadającego współczesnemu pojęciu estetyki.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Starzejące się społeczeństwa XXI wieku w zrównoważonym rozwoju miast

Niniejszy artykuł dotyczy znaczenia procesu starzenie się społeczeństwa dla zrównoważonego rozwoju miast europejskich. Starzenie się społeczeństwa jest kluczowym elementem obecnych przeobrażeń cywilizacyjnych, jest zagrożeniem a zarazem wyzwaniem dla zrównoważonych miast XXI wieku. Ze względu na dramatycznie postępujące zmiany demograficzne zasadne jest stwierdzenie, że miasta powinny dostosować się do zaspokojenia potrzeb współczesnych i przyszłych pokoleń, ze szczególnym uwzględnieniem  zrównoważonego rozwoju miast. Dla lokalnych władz problematyka ta powinna stanowić ważny element polityki miejskiej. W artykule przedstawiono przykład projektu zainicjowanego w 2002 r. w Wielkiej Brytanii, który mógłby stanowić inspirację dla władz lokalnych  i samorządowych.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Zintegrowane planowanie rozwoju miast – propozycja modelu

W artykule zaprezentowano propozycję modelu zintegrowanego planowania rozwoju miast, który został opracowany w Instytucie Rozwoju Miast w latach 2009-2011 jako wynik projektu badawczego pt. „Model zintegrowanego planowania rozwoju miast – wdrażanie europejskiej polityki rozwoju miast do polskiego systemu planowania”. Zaproponowany model opiera się na dwóch podstawowych założeniach. Pierwsze to potrzeba sporządzania dla miasta dokumentu integrującego wszystkie plany, programy i projekty. Drugie to konieczność systemowego rozwiązania gromadzenia wszelkich danych istotnych dla planowania i integrowania działań w mieście a także zapewnienia właściwego przepływu informacji między planowaniem na różnych poziomach i w różnych dziedzinach. W modelu szczególną rolę przypisano strategicznemu planowaniu przestrzennemu, uznając koordynację działań w przestrzeni za istotny czynnik przyczyniający się do zwiększania ich efektywności i stopnia zrównoważenia rozwoju miast

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Stan techniczny budynków w aspekcie skali potrzeb rewitalizacji

W procesie rewitalizacji zakres zadań zależy między innymi od stanu zachowania zabytkowego miejsca. Wszelkie działania powinny być poprzedzone diagnozą techniczną obiektów.  Diagnostyka poszczególnych budynków pozwoli na określenie skali potrzeb w programie rewitalizacji. W artykule została przedstawiona metoda określania rozmiaru potrzeb renowacji istniejących budynków wykonanych w technologii tradycyjnej. Zaprezentowane zostały także wyniki jej wykorzystania dla aktualnie użytkowanych budynków mieszkalnych zlokalizowanych w Żarach.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rewitalizacja przestrzeni akademickiej

Zdaniem autora publikacji, za rewitalizacją przestrzeni akademickiej przemawiają następujące argumenty. 1. Przestrzeń akademicka jest przestrzenią publiczną. 2. Przestrzeń akademicka to także przestrzeń swobody intelektualnej, której ramy buduje przestrzeń fizyczna wymyślona przez architekta. Fizyczność (stan techniczny budynków i budowli określającej tę przestrzeń) wpływa na zakres swobody intelektualnej, wzmacnia ją lub ogranicza. 3. Współczesna przestrzeń akademicka łączy wspólnotę akademicką z lokalnym społeczeństwem. W artykule autor stara się je przedstawić szczegółowo, odwołując się często do przykładu zabytkowego kampusu uczelni, w której pracuje.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Liderzy wspólnot mieszkaniowych jako aktorzy w procesie rewitalizacji wybranych dzielnic Gdańska

Jednym z najbardziej obciążających skutków socjalistycznej polityki mieszkaniowej w Polsce jest zły stan techniczny przedwojennej zabudowy. Przyczyniło się do tego zarówno upaństwowienie starych kamienic, jak i celowy, uwarunkowany ideologicznie brak inwestowania w ich remonty w dekadach powojennych. Po roku 1989 odnowa zaniedbanych obszarów wewnątrzmiejskich stała się zatem istotnym wyzwaniem dla władz samorządowych, zwłaszcza że ograniczone zasoby finansowe i trudności organizacyjno-prawne nie sprzyjają szybkiej rewitalizacji. Tymczasem stopniowa zmiana stosunków własnościowych wskutek prywatyzacji zasobów komunalnych oraz pojawienie się w połowie lat 90. XX w. instytucji wspólnoty mieszkaniowej stworzyły nowe możliwości uruchomienia procesów rewitalizacji oddolnej. Artykuł ma na celu przybliżenie mechanizmów materialnej i społecznej odnowy starych obszarów wewnątrzmiejskich, dokonującej się wskutek aktywności liderów wspólnot mieszkaniowych, na przykładzie wyników badań jakościowych, przeprowadzonych w dwóch dzielnicach Gdańska.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Problematyka mieszkaniowa w programach rewitalizacji śródmieść

Wdrażanie programów rewitalizacji w miastach prowadzi do mozaikowatej struktury obszaru rewitalizacji. Projekty mieszkaniowe, dotyczące remontów, modernizacji, przebudowy budynków mieszkalnych, z powodu braku finansowania nie są prowadzone z intensywnością odpowiadającą udziałowi funkcji mieszkaniowych czy potrzebom w tym zakresie. Zaniechanie tych działań wpływa negatywnie na efekty innych projektów rewitalizacji  w sferze społecznej, gospodarczej, przestrzennej. Krajowe programy wsparcia w dziedzinie mieszkalnictwa są niewielkie i w minimalnym stopniu mogą przyczynić się do poprawy sytuacji. Również finasowanie unijne w ramach regionalnych programów operacyjnych nie prowadzi do zadowalającego zwiększenia liczby i skali projektów mieszkaniowych w rewitalizacji. Brak programów publicznych współfinansujących projekty mieszkaniowe w rewitalizacji oznacza regres mieszkalnictwa i rewitalizacji rozumianej jako działanie zintegrowane i kompleksowe. Należy dążyć do tworzenia funduszy rozwoju mieszkalnictwa na szczeblu krajowym i regionalnym.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Wspieranie rozwoju struktur klastrowych przez władze samorządowe miasta i regionu

Klastry postrzegane są jako siła napędowa każdej gospodarki. Dlatego też stymulowanie ich rozwoju stało się istotnym elementem polityki w Unii Europejskiej, jak również w Polsce. Głównie z tego względu struktury klastrowe stały się obiektem szczególnego zainteresowania władz publicznych różnego szczebla i swoistym paradygmatem współczesnej polityki rozwoju regionalnego. Dokonująca się transformacja systemu gospodarczego wyznacza jednocześnie nową rolę i kompetencje jednostek samorządowych miasta czy regionu. Pomimo nadania temu problemowi wysokiej rangi, polska polityka w tym zakresie napotyka wiele czynników  ograniczających.
Celowość angażowania się administracji publicznej w rozwój inicjatyw klastrowych jest bezsporna. Powinna ona polegać głównie na stymulowaniu środowisk biznesowych do podejmowania różnorodnych form współpracy, kreowaniu odpowiednich instrumentów wsparcia. W polityce regionalnej jest to rola stricte jakościowa, wiążąca się z koniecznością redefiniowania roli samorządów terytorialnych. Cele postawione w niniejszym artykule mają dwojaki charakter:  poznawczy orazpraktyczny, bazujący na przeprowadzonych badaniach empirycznych. Większość kluczowych wniosków może zostać odniesiona nie tylko do badanego regionu, ale  także do innych regionów kraju.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Realizacja strategii zrównoważonego rozwoju UE i strategii krajowych

Mimo że w dobie kryzysu gospodarczego do głosu dochodzą różne koncepcje, częściej niezgodne z realizowanymi dotychczas założeniami, idea rozwoju zrównoważonego i trwałego bynajmniej nie straciła na aktualności. Przeciwnie, kryzys unaocznił, jak dalece rozwój rzeczywisty jest niezrównoważony i dał nowy impuls do rozważenia, rewizji dotychczasowych działań i nowych inicjatyw, mających sprostać aktualnym wyzwaniom. Artykuł omawia wyniki ostatniego przeglądu strategii trwałego  rozwoju UE i związane z nią zamierzenia oraz przedstawia stan wdrażania tego rodzaju strategii krajowych. W trzeciej części, dotyczącej stanu realizacji strategii w Polsce, omówiono niektóre konsekwencje braku tego dokumentu i trudności, jakie mogą towarzyszyć przygotowaniom a następnie realizacji długoterminowej strategii rozwoju kraju.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Poszerza się wiedza o polskim rynku nieruchomości

GUS udostępnił od 2003 r. informacje o liczbie i wartości zawieranych corocznie umów notarialnych dot. nieruchomości. Szczegółową informacją objęto dotąd ok. 75% transakcji rynkowych w liczbie ponad 300 tys. o wartości ok. 44 mld zł (dane za 2007 r.). Dostępny jest podział tego rynku na segmenty (lokale, grunty, budynki, nieruchomości zabudowane) oraz obroty w powiatach grodzkich, ziemskich i miastach wojewódzkich.
Można wyodrębnić transakcje w trybie przetargu i wolnorynkowe w sferze własności i użytkowania wieczystego. Wyprowadzono także średnie wartości transakcji według segmentów. Poszerzyło to naszą wiedzę o rynku nieruchomości w poszczególnych latach 2003-2007.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Społeczne myślenie nad mieszkalnictwem i osadnictwem podstawą postępu urbanizacji – próba ujęcia globalnego

Cel artykułu skoncentrowany jest na znaczeniu koncepcji infrastruktury osadniczej w zakresie spostrzegania i realizacji społecznego sensu zrównoważonego rozwoju przestrzeni zamieszkiwania, prowadzącego do postępów współczesnej urbanizacji, a zatem rozwoju cywilizacyjnego. Teza rozważań mówi, że w koncepcji rozwoju zrównoważonego jego podstawowe płaszczyzny: społeczna, ekonomiczna i ekologiczno- -przyrodnicza nie mają płaszczyzny wspólnej,  wyznaczającej społeczny nadrzędny cel tego rozwoju. Płaszczyznę tę ukazuje spojrzenie na koncepcję infrastruktury   osadniczej dającą  także praktyczne możliwości kierowania aktywności społeczno-gospodarczej ku rozwojowi zrównoważonemu. Metodyczne podejście do tej problematyki wymaga utożsamiania rozwoju cywilizacji – owego globalnego „mieszkania” – któremu ton nadaje urbanizacja z przestrzenią zamieszkiwania.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Badanie cen rynku nieruchomości w Polsce

Artykuł jest próba potwierdzenia zasadności prowadzenia systematycznych badan nad zjawiskami zachodzacymi w wanej cześci gospodarki, jaka jest rynek nieruchomości. Zmodyfikowany przez GUS system uzyskiwania informacji o zarejestrowanych notarialnie transakcjach kupna-sprzedaży lokali, gruntów zabudowanych i niezabudowanych oraz budynków pozwala na prowadzenie całosciowych lub problemowych analiz obrotów nieruchomościami oraz zwiazanych z transakcjami kupna-sprzedaży przepływów środków finansowych. Umożliwia także badanie tendencji wynikających ze stosowanych form obrotu nieruchomościami
oraz porównanie aktywności wojewódzkich, powiatowych i miejskich rynków nieruchomości w różnych profilach rodzajowych, ilościowych i wartościowych.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Propozycja klasyfikacji standardu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w odniesieniu do zasobów powstałych w Polsce po roku 1990

Na podstawie wyników badań nad standardami mieszkaniowymi, prowadzonych w byłych instytutach resortowych (IKS, IGPiK, IGM), oraz aktualnych przepisów prawnych i po przeanalizowaniu inwestycji mieszkaniowych po roku 1990, autorka sformułowała propozycje klasyfikacji standardu mieszkaniowego i urbanistycznego współczesnej zabudowy wielorodzinnej. Grupujac cechy tworzonego środowiska mieszkaniowego w kategoriach:
mieszkanie, budynek, najbliższe otoczenie budynku, określono cztery poziomy standardu: niski, średni (powszechny), wyższy i luksusowy, odpowiadąjace zabudowie wielorodzinnej
powstąjacej w miastach z udziałem różnych inwestorów.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Strukturalne i krajobrazowe aspekty przemian wiejskich jednostek osadniczych a planowanie przestrzenne

W artykule zwrócono uwagę na urbanizację i wielofunkcyjny rozwój obszarów wiejskich, implikujący ich zmiany strukturalne i przestrzenne. Zmiany zachodzące na obszarze wiejskich jednostek osadniczych rodzą problemy społeczne, ekonomiczne
i przestrzenne. Najważniejszym problemem przestrzennym obszarów wiejskich w Polsce jest rozproszenie zabudowy. Jeśli nie zostanie ono w przyszłości zahamowane, może zwiększyć
bariery cywilizacyjnego rozwoju wsi. Czynnikiem znacznie zmieniającym strukturę przestrzenną, krajobrazową i warunki środowiska obszarów wiejskich jest lokalizacja inwestycji, np. dróg krajowych, obiektów przemysłowych, farm hodowlanych i in.
W kształtowaniu środowiska i zagospodarowaniu gmin, zapewniającym zrównoważony rozwój wiejskich jednostek osadniczych, ważne są (mimo wielu niedoskonałości) instrumenty planowania przestrzennego, które zostały pokrótce omówione.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Nowa otwarta przestrzeń publiczna jako element krajobrazu w procesie rewitalizacji. Przegląd literatury światowej

W obecnej literaturze od dziesięciu lat obserwuje się rosnące
znaczenie funkcji otwartych przestrzeni publicznych. Mówi się, że miasta są kształtowane dzięki międzyludzkim spotkaniom, które potrzebują miejsc publicznych, spokojnych i bezpiecznych. Dla życia miejskiego ważne są ulice i rynki w centrum oraz w otaczających dzielnicach. Ludzie spotykają się w tych publicznych i półpublicznych przestrzeniach, gdzie korzystać mogą ze sklepów i restauracji. W rzeczywistości miasta żyją dzięki tym miejscom. W przyszłości te cechy specyficzne dla urbanistyki będą coraz bardziej rozpoznawalne także na terenach wiejskich i podmiejskich, gdzie krajobraz oraz życie społeczne ulega przemianom. 
Główna literatura przedmiotu w szeroki sposób ukazuje problem przekształcania zdegradowanych terenów miejskich oraz temat przestrzeni publicznych. Zaniedbane tereny o bogatej historii, jak dawne tereny kolejowe, przemysłowe, militarne, portowe, dawne lotniska, czy po prostu obszary zniszczone na skutek działalności człowieka, o specyfice zniszczeń miejskiej i wiejskiej jako nieużytki itd. posiadają duży potencjał przekształceń. 
Zasadniczym tematem artykułu jest zaprezentowanie stanu wiedzy, składającego się głównie z literatury, na temat procesu tworzenia otwartych przestrzeni publicznych jako metody odnowy urbanistycznej i ruralistycznej. Szeroka analiza, przede wszystkim źródeł zagranicznych, stanowi tło badawcze. 
Analizy tego tematu mogą być bardzo inspirujące dla przyszłych rozwiązań przestrzennych.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Typologia osadnictwa Karpackiego Regionu Rozwoju

Artykuł prezentuje typologię jednostek osadniczych występujących w granicach Karpackiego Regionu Rozwoju. Typologia została stworzona dla potrzeb Carpathian Project, projektu międzynarodowego zrealizowanego w 2008 r. w ramach
Europejskiego Programu Sąsiedztwa INTERREG III B CADSES1.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Lokalny program rewitalizacji jako narzędzie zarządzania przestrzenią w mieście

Zarządzanie przestrzenią jest kluczowe dla właściwego planowania rozwoju miast. Z kolei planowanie przestrzenne służy skutecznej gospodarce przestrzenią, która jest podstawowym, lecz ograniczonym w wielkości zasobem
naturalnym. Narzędziem, które z powodzeniem może być wykorzystane w obu przypadkach jest lokalny program rewitalizacji – dokument wyznaczający kierunki kompleksowej odnowy przestrzenno-gospodarczo-społecznej, pozwalający
władzom samorządowym oraz innym uprawnionym beneficjentom pozyskać środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
W celu wdrożenia lokalnego programu rewitalizacji konieczny jest monitoring efektów rzeczowych projektu oraz wydatków ponoszonych na ich realizację.
W proces rewitalizacji powinna zostać także włączona lokalna społeczność. Kluczowa jest właściwa komunikacja, zapewniająca dostęp do pełnej informacji o programie i umożliwiająca społeczności lokalnej wyrażanie własnych opinii.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rewitalizacja poprzemysłowego obszaru Zabłocia w Krakowie. Studium Centrum Szkła i Ceramiki

W 2010 r. w siedzibie krakowskiego Oddziału Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych przy ul. Lipowej 3, na terenie dawnej huty szkła powstałej jeszcze przed II wojną światową rozpoczęto prace zmierzające do otwarcia w tym miejscu Centrum Szkła i Ceramiki. W skład Centrum wchodzić będzie galeria szkła i ceramiki, prezentująca prace współczesnych artystów, stała ekspozycja szkła zabytkowego i nowoczesnego oraz pokaz ręcznego formowania szkła. Ponadto Centrum prowadzić będzie  prace badawcze nad materiałami do konserwacji zabytków oraz ich niewielką produkcję, a także zajęcia dydaktyczne dla uczniów i studentów. Działalność ta wpłynie na zwiększenie atrakcyjności poprzemysłowego krajobrazu Zabłocia.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Wielkie wydarzenia jako katalizator procesów rewitalizacji

Celem referatu jest naświetlenie procesów rewitalizacji towarzyszących organizacji wielkich wydarzeń w dwóch aspektach: 1) rewitalizacja jako motor lub jako skutek działań; 2) lokalność i regionalność procesów rewitalizacji. Omówieniu tych zjawisk służą przykłady miast-organizatorów wielkich wydarzeń, Sydney (IO 2000), Pekin (IO 2008), Londyn (IO 2012) oraz Gdańsk (Euro 2012) i Szczecin (The Tall Ships Races 2013). Kluczową kwestią jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób struktury wybudowane na jednorazowe wydarzenie (stadiony, hale wystawowe) mogą następnie zostać zintegrowane z tkanką miejską (fizycznie, funkcjonalnie i społecznie) oraz jak powinna zostać skonstruowana długofalowa strategia wykorzystania tych struktur. Coraz częściej strategie dotyczące organizacji wielkich wydarzeń (zwłaszcza takich jak Igrzyska Olimpijskie czy Mistrzostwa Kontynentu lub Świata w Piłce Nożnej) obejmują fazę po ich zakończeniu, uwzględniając okres nawet kilkunastu kolejnych lat. Taka sytuacja miała przykładowo miejsce w Gdańsku, gdzie lokalizacja stadionu i związanej z nim infrastruktury transportowej była tylko jednym z aspektów transformacji dzielnicy Letnica. W niektórych przypadkach ten aspekt jest  szczególnie silnie brany pod uwagę, jak np. podczas przygotowań do Igrzysk Olimpijskich w Londynie.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Analiza konsekwencji rozprzestrzeniania się zabudowy miast dla systemów wodociągowo-kanalizacycjnych

W artykule przedstawiono problemy, uwarunkowania oraz tendencje i kierunki migracji ludności miast wraz z określeniem wpływu suburbanizacji na rozwój systemów zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków. Analizie poddano także kierunki importu/eksportu wody oraz ścieków w pięciu największych miastach Polski oraz zmiany liczby ludności obsługiwanej przez systemy wodociągowe i kanalizacyjne w ostatnim dziesięcioleciu.

Czasopismo: Problemy Rozwoju Miast
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości