rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Obserwacje nad morfologią Pygomalus analis (Agassiz) (Echinida, Disasteridae)

Zbadanie kilkuset okazów Pygomalus analis (Agassiz) , zebranych
przez autorkę w górnym batonie Piły Kościeleckiej (ark. Chrzanów), dało możność :zanalizowania zmian , jakim podlega pancerz tego jeżowca , poczynienia szeregu nowych obserwacji dotyczących morfologii jego tarczy szczytowe] i perystomu oraz wyjaśnienia stosunku do niego formy opisywanej pod nazwą Pygomalus faba (Desor).

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Miliolidea tortońsko - sarmackie z Suchowoli

Niniejsza praca poświęcona jest otwornicom tortońskim i sarmackim
z grupy Miliolidea, pochodzącym z wiercenia w Suchowoli (południowe zbocze Gór Świętokrzyskich w okolicy Osieka Sandomierskiego). Na podstawie wyników badań tych otwornic i na podstawie oznaczonych w poprzednich badaniach tego wiercenia mięczaków autor podaje charakterystykę stratygraficzną i facjalną przebitych wierceniem poziomów.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Pisidium moitessierianum Paladilhe (Lamellibranchiata) i porównanie jego populacji z plejstoceńską

Autor opisuje gatunek słodkowodnego małża Pisidium moitessierianum Paladilhe (nie znanego dotychczas z utworów plejstoceńskich Polski) z dwóch stanowisk interglacjalnych . Przy pomocy metody biometrycznej ustalono korelacje cech skorupki, przedstawiając wyniki graficznie. Taką samą analizę wykonano dla form współczesnych, żyjących w dwóch różnych środowiskach : w jeziorach i w rzekach. Uzyskane tą drogą dane umożliwiły wyróżnienie dwóch ekotypów współcześnie żyjącego małża , co pozwala przez porównanie określić przynależność ekologiczną form kopalnych i tym samym ustalić środowisko, w jakim żyły osobniki interglacjalne. Krzywa korelacyjna cech skorupki wskazuje poza tym na pewne tendencje rozwojowe tego gatunku i na zmianę proporcji od interglacjału eemskiego do dziś.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Szczątki ryb z wapieni mioceńskich Pińczowa

Autorka oznaczyła 13 gatunków, na leżących do 11 rodzajów ryb z gromad Elasmobranchii i Teleostomi, notowanych po raz pierwszy z wapieni mioceńskich Pińczowa. Fauna ryb z Pińczowa obejmuje rodzaje żyjące także obecnie w morzach tropikalnych i subtropikalnych.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Coccolithophoridae z górnego mastrychtu Polski środkowej

Opisano 66 gatunków kokkolitów z górneg o mastrychtu Polski środkowej, w tym 60 nowych. Na 11 rodzajów występujących w zbadanych próbkach, ustalono 2 nowe : Dictyolithus n. gen. i Nephrolithus n. gen. Podano również metodykę pracy.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Porosphaera z górnej kredy okolic Krakowa

W niniejszej pracy autorka dokonała analizy struktury gąbki wapiennej Porosphaera globularis (Phillips), która przez autorów XIX w. zaliczana była przeważnie do Hydrozoa. Stwierdzono spikularną budowę szkieletu głównego i dermalnego. Przeanalizowano również znaczenie taksonomiczne poszczególnych cech morfologicznych. Porosphaera występuje w Polsce szczególnie często w kampanie dolnym.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Cladocera jako wskaźnik ekologiczny w późnoczwartorzędowych osadach jeziornych Polski Północnej

Przedstawiono wyniki analizy Cladocera z osadów późnoczwartorzędowych, wykonane dla 5 profilów z 4 zbiorników słodkowodnych. Szczegółowa analiza jakościowa i ilościowa gatunków Cladocera pozwoliła na rekonstrukcję rozwoju kopalnych jezior z okolic Worytów (Pojezierze Mazurskie) i Niechorza (Pomorze Zachodnie). Na podstawie składu gatunkowego i ilości szczątków w osadach wydzielono fazy rozwoju Cladocera, a zarazem fazy biologicznego rozwoju jezior. Uchwycono etapy wzmożonej eutrofizacji związane prawdopodobnie z osadnictwem oraz fluktuacje klimatyczne. Wydzielone fazy rozwoju Cladocera odpowiadają częściowo fazom klimatycznym w późnym glacjale i holocenie.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Szkielet niedźwiedzia jaskiniowego (Ursus spelaeus Rosenmuller) z jaskini pod Kopą Magury (Tatry)

Autor opisuje szkielet pojedynczego osobnika niedźwiedzia jaskiniowego,
znaleziony w jaskini pod Kopą Magury (Tatry). Szczegółowo opracowane są
kości długie kończyn w porównaniu z kośćmi szkieletów z Wildkirchli , z Winden ,z Salzofen, a także z kośćmi szkieletu Ursus deningeri (Hundsheim) i
 niedźwiedzia brunatnego. Kości długie szkieletu z Magury : l) są stosunkowo smukłe i długie,2) kości te kończyny tylnej są niewiele dłuższe od kości kończyny przedniej, 3) odcinki proksymalne kończyn (hurnerus i femur) są stosunkowo znacznie dłuższe niż odcinki dystalne (radius i tibia). Na podstawie przeprowadzonego porównania autor potwierdza wątpliwości, czy w szkielecie z Wildkirchli wszystkie kości należały do jednego osobnika.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Complexastraea i Thecosmilia z astartu Polski

Opracowano kilka gatunków korali należących do rodziny Montlivaultiidae Dietrich, zebranych w górnej jurze obrzeżenia Gór Świętokrzyskich.
Okazy z Bukowej pochodzą ze środkowego astartu, a okazy z Sobkowa, Sulejowa i okolic Kodrąbia - z górnego astartu. Opisano 6 gatunków korali ,w tym 2 nowe :
Complexastraea sobkoviensis n. sp. i C. carinata n. sp.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ różnych podłoży na kwitnienie kohlerii (Kohleria amabilis Hook.)

Celem badañ było określenie wpływu różnych podłoży na kwitnienie Kohleria amabilis Hook., należącej do rodziny Gesneriaceae. Zastosowano następujące podłoża: torf wysoki; torf wysoki z korą sosnową (1:1); torf wysoki z perlitem (1:1); torf wysoki z piaskiem (1:1); włókno kokosowe; torf niski oraz torf niski z korą sosnową (1:1). Wykazano wpływ podłoży na kwitnienie badanych roślin. Najkorzystniejszą okazała się mieszanina torfu niskiego z korą sosnową w stosunku 1:1. Rośliny kwitły najwcześniej, najdłużej i bardzo obficie. Poza tym były wysokie i miały ładne ulistnienie. Najmniej przydatnym podłożem okazał się torf wysoki.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zdrowotnosc ziarna pieciu odmian jeczmienia jarego uprawianego w systemie ekologicznym

Porównano zdrowotność ziarna jęczmienia odmian Rudzik, Rodos, Start i Maresi uprawianego w ekologicznym systemie uprawy na polach doświadczalnych oraz odmiany Damazy uprawianej w gospodarstwie ekologicznym. Stwierdzono, że B. sorokiniana był głównym z patogenów bytujących na ziarnie i zasiedlał średnio 47% ziarniaków. Grzyby z rodzaju Fusarium występowały w niższym nasileniu, zasiedlając 27% ziarniaków i reprezentowane były głównie przez F. poae i F. avenaceum. Przynależność gatunkową F. poae potwierdzono za pomocą PCR. Wszystkie z badanych odmian wykazywały wysokie porażenie przez B. sorokiniana zatem nie można wskazać odmiany szczególnie polecanej do uprawy w systemie ekologicznym, gdzie B. sorokiniana stanowi poważny problem. Odmiana Damazy okazała się stosunkowo najbardziej odporną na B. sorokiniana i jednocześnie nie silniej niż pozostałe porażaną przez grzyby z rodzaju Fusarium. Jest to niezwykle istotne z żywieniowego punktu widzenia, gdyż Fusarium spp. mogą być szkodliwe ze względu na możliwość tworzenia mykotoksyn.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza obrazów w automatycznym systemie identyfikacji ziaren pyłku roślin

W praktyce alergologicznej oraz badaniach dogodne jest uzyskanie identyfikacji ziaren pyłku i wyników monitoringu w krótszym czasie niż potrzeba na taką identyfikację przez człowieka. Analiza obrazowa jako jedna z metod automatycznego sposobu identyfikacji ziaren pyłku i rozpoznawanie obiektów w takich obrazach jest szeroko używana jako skuteczne narzędzie analizy. Celem pracy było automatyczne rozpoznawanie, klasyfikacja i zliczanie ziaren pyłku roślin w monitorowaniu stężeñ aeroalergenów z obrazów pochodzącym np. z osadzonych na taśmie pomiarowej obiektów przez system komputerowy, który daje pomiar szybki, prosty i o wyższym poziomie ufności w stosunku do analizy prowadzonej przez obserwatora za pomocąmikroskopu optycznego. Ziarna pyłku wyizolowano z obrazu mikroskopowego przez układ kamery i komputera PC w warunkach odpowiednich do dalszej analizy. Algorytmy oparte zostały na wiedzy pochodzącej z analizy przestrzeni wektorów cech estymowanych charakterystyk ziaren pyłku: właściwości morfologicznych, cech powierzchni i kształtu oraz odpowiednich innych właściwości. Algorytmy segmentacji specjalnie dobrane do cech charakterystycznych dostarczyły dokładnego opisu brzegu i wnętrza ziaren pyłku, takiego jak używał ekspert. Specyficzne cechy i ich miary były obliczane dla każdego obiektu. Część z estymowanych miar lokalnych i globalnych niskiego rzędu utworzyła przestrzeń cech. Szczególnąuwagę poświęcono wyborowi właściwości cech i tworzeniu przestrzeni cech w taki sposób, aby optymalizować jej rząd dla zadanej wartości poziomu rozpoznania dla niskowymiarowego klasyfikatora przy różnicowaniu ziaren. Przedstawiono uzyskane wyniki estymowanych parametrów momentów wektora w niskowymiarowej przestrzeni cech dla trzech typowych ziaren pyłku, jak również rezultaty szybkiego i skutecznego rozpoznania dla przeprowadzonych doświadczeñ. Pokazują one, że używając estymatorów odpowiednio dobranych właściwości momentów centralnych i inwariantnych można uzyskać rozróżnienie ziaren pyłku dla odpowiednich miar klasyfikacji nawet dla niskowymiarowych klasyfikatorów przy uzyskaniu wysokiego poziomu ufności (> 95%) rozpoznania nawet dla niskowymiarowej przestrzeni (> 3).

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kwitnienie i zawiązywanie strąków siedmiu odmian fasoli szparagowej (Phaseolus vulgaris L.) w zróżnicowanych warunkach uprawy

W doświadczeniu w latach 2003-2004 fasolę szparagową (odmiany żółtostrą-
kowe: Laura, Korona, Pantera, Złota Saxa, WstÍga i odmiany zielonostrąkowe: Hit,
Plus) uprawiano w tunelu foliowym (wysokim) nieogrzewanym z siewu 16 kwietnia
i w polu (siew w latach 24 i 26 kwietnia) przy osłanianiu zagonów bezpośrednio po
siewie włókniną PP 17. Okres kwitnienia roślin fasoli szparagowej w uprawie w tunelu oliowym nieogrzewanym wynosił 25-32 dni, a w warunkach uprawy w polu 31-37
dni. Rośliny fasoli szparagowej w zróżnicowanych warunkach uprawy w tunelu folio-
wym nieogrzewanym i w polu wytwarzały podobną liczbękwiatostanów i kwiatów
w kwiatostanie, zaś charakteryzowały sięodmiennym zawiązywaniem strąków. Licz-
ba strąków na roślinie fasoli szparagowej w uprawie w tunelu foliowym nieogrzewa-
nym wynosiła w zależności od odmiany 13-22, a z uprawy w polu była dwukrotnie
wiÍksza i wynosiła 24,5-35,5.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ światła oraz miejsca jego percepcji na kwitnienie Pharbitis nil

Celem podjętych badań było określenie wpływu światła oraz miejsca jego
percepcji na kwitnienie rośliny dnia krótkiego Pharbitis nil. Po wykiełkowaniu na-
sion rozwijające się rośliny uprawiano przy długim fotoperiodzie, a następnie po
wytworzeniu liścieni, pierwszego bądü drugiego liścia poddawano działaniu induk-
cyjnej nocy. Wykazano, że miejscem percepcji bodüców fotoperiodycznych są zarów-
no liścienie, jak i liście. Jednakże rośliny zawierające jedynie liścienie zawiązywały
mniej pąków kwiatowych w porównaniu do tych, z usuniętymi liścieniami, a posiada-
jącymi pierwszy, drugi lub obydwa liście. Ponadto ustalono, że na odpowiedü kwit-
nieniową nie ma istotnego wpływu powierzchnia poddawanych indukcji liści. Rów-
nież zawiązywanie się kwiatostanów szczytowych z 2, 3 lub 4 kwiatami nie zależało
od miejsca percepcji (pierwszy bądü drugi liśÊ) bodüca fotoperiodycznego.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ uproszczonej uprawy roli i nawożenia mineralnego na zachwaszczenie ziemniaka uprawianego na glebie lessowej

W pracy przedstawiono wpływ ograniczenia zabiegów pożniwnych do jedno-
razowego kultywatorowania lub talerzowania roli oraz poziomu nawożenia mineral-
nego na liczbę, powietrznie suchąmasę i skład gatunkowy chwastów w łanie ziemnia-
ka. Uproszczenie zabiegów pożniwnych nieznacznie zwiększało a intensywniejsze
nawożenie ograniczało zachwaszczenie łanu ziemniaka. Zniżka liczby chwastów pod
wpływem zwiększonego nawożenia była statystycznie istotna. Dominującymi gatun-
kami chwastów w łanie ziemniaka były:  Capsella bursa-pastoris, Poa annua, Viola
arvensis, Chenopodium album, Elymus repens i Equisetum arvense.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pyłek bylicy (Artemisia L.), pokrzywy (Urtica L.) i babki (Plantago L.) w powietrzu Wrocławia w latach 2002-2004

Praca przedstawia wyniki analiz sezonów pylenia wybranych roślin zielnych
uznanych za alergogenne (bylica, pokrzywa, babka) w latach 2002-2004 we Wrocła-
wiu. Badania prowadzono metodą wolumetryczną aparatem Burkarda. Stwierdzono
dużą zmienność w przebiegu sezonów pyłkowych. Wykazano, że średnia długość
sezonu pyłkowego bylicy wynosiła 82 dni, a najwyższe dzienne stężenie zarejestro-
wano w 2004 (156 ziarn na m3na dobę). Terminy rozpoczęcia sezonów pyłkowych
pokrzywy różniły się w badanych latach średnio o 24 dni. Natomiast daty zakończe-
nia pylenia były niemal takie same. Najwcześniej rozpoczął się sezon pylenia pokrzy-
wy w 2004 roku, bo już 5 maja i trwał 136 dni. Udział pyłku Plantagow ogólnych
sumach był niewielki i wynosił 0,2-0,4% sumy rocznej.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja grzybów owadobójczych na fungicydy pochodzenia roślinnego i syntetycznego in vitro

Badano oddziaływanie fungicydów pochodzenia roślinnego Bioczos pł. i Biosept 33 SL oraz syntetycznych - Sumilex 500 SC i Teldor 500 SC na wzrost, morfologię i zarodnikowanie grzybów owadobójczych in vitro. Grzyby owadobójcze Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. (Bb I, Bb II), Metarhizium anisopliae (Metsch.) Sorok (Ma I, Ma II) i Paecilomyces fumosoroseus (Wize) Brown et Smith. (Pf I, Pf II) wyizolowano z gleby metodą owadów pułapkowych na larwy Galleria mellonella L. Izolaty Bb I, Ma I, Pf I pochodziły z ugoru herbicydowego z sadu jabłoniowego, a izolaty Bb II, Ma II i Pf II - z pola uprawnego sąsiadującego z sadem. Fungicydy dodano do sterylnego podłoża Sabouraďa w 3 koncentracjach: A - zalecanej w praktyce rolniczej, B - 10-krotnie mniejszej i C - 100-krotnie mniejszej od zalecanej. W 5 i 20 dniu eksperymentu obserwowano wzrost kolonii, zmiany morfologiczne oraz zarodnikowanie kultur. Zbadano również następczy wpływ fungicydów na cechy morfologiczne i wzrost kolonii grzybów. Z preparatów pochodzenia roślinnego Bioczos pł. silniej ograniczał wzrost testowanych grzybów owadobójczych niż Biosept 33 SL. Oba preparaty były najbardziej toksyczne dla badanych grzybów przy koncentracji A. Bioczos pł. był najbardziej toksyczny dla obu izolatów P. fumosoroseus, a Biosept 33 SL dla M. anisopliae. Fungicydy syntetyczne Sumilex 500 SC oraz Teldor 500 SC przy wszystkich koncentracjach silniej hamowały wzrost izolatów M. anisopliae i B. bassiana z pola uprawnego oraz izolatu P. fumosoroseus z ugoru harbicydowego.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie i ocena kwitnienia odmian niecierpka nowogwinejskiego z grup Sonic i Super Sonic

W latach 2002-2003 oceniano kwitnienie czterech odmian niecierpka nowo-
gwinejskiego z grup Sonic i Super Sonic. Były to: 'Sonic Pink', 'Sonic Sweet Cherry','
Super Sonic Cherry Cream' i 'Super Sonic Hot Pink'. Doświadczenia prowadzono od
połowy kwietnia do połowy października. Jako podłoże stosowano odkwaszony torf
wysoki z dodatkiem nawozu o działaniu spowolnionym Osmocote Plus 5/6.
Stwierdzono, że odmiana 'Sonic Pink' zaczęła kwitnąć o 1 4 tygodnie wcześniej niż pozostałe odmiany. Odmiany z grupy Sonic najwięcej kwiatów miały w lipcu, a odmiany z grupy Super Sonic w sierpniu. Odmiany 'Sonic Sweet Cherry' i  ' Super Sonic Cherry Cream kwitły istotnie obficiej (105,3-113,3 kwiatów na roślinie) niż odmiany 'Sonic Pink i 'Super Sonic Hot Pink'
(72,0-92,8 kwiatów na roślinie).
Wszystkie odmiany miały bardzo duże kwiaty (o średnicy 6,3 7,8 cm). Najbardziej
wyrównane kwiaty miała odmiana 'Sonic Sweet Cherry', a najmniej 'Super Sonic Hot Pink'.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Biologia kwitnienia, nektarowanie i oblot przez owady zapylające kwiatów dyni zwyczajnej (Cucurbita pepo L.)

W latach 1998-2000 na terenie Lublina prowadzono badania długości i obfito-ści kwitnienia oraz nektarowania dyni zwyczajnej. Obserwowano także oblot kwiatów przez owady zapylające. Rośliny kwitły od końca czerwca do końca września. Średnia liczba kwiatów na roślinie dla cukinii wynosiła: 31 (kwiaty męskie) i 26 (kwiaty żeńskie) a dla kabaczka odpowiednio 226 i 22. Długość życia kwiatu wynosiła średnio 5 h. Najwięcej nektaru wydzielały kwiaty żeńskie kabaczka, średnio z 10 kwiatów 1,354 g. Koncentracja cukrów w nektarze zawarta była w przedziale 21,84% - 27,31%. Średnia masa cukrów z 10 kwiatów mieściła się w granicach 21,5 - 304,3 mg. Głównymi zapy-laczami były trzmiele i pszczoły.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wystepowanie plesni sniegowej na zycicy trwalej [Lolium perenne L.] w zaleznosci od warunkow swietlnych i intensywnosci pielegnacji trawnikow

W latach 2000-2004 badano wpływ warunków: cienia, wysokiego nawożenia azotem, wysokości koszenia oraz zagęszczenia darni na nasilenie pleśni śniegowej u odmian L. perenne. Materiałem do badań były odmiany polskie i zagraniczne L. perenne wysiane w trzech seriach doświadczeń trawnikowych, w których analizowano każdy z czynników niezależnie. W doświadczeniach oceniano zagęszczenie darni jesienią, pierwsze objawy choroby oraz nasilenie pleśni wiosną. Stwierdzono, że zarówno cień jak i wysokie nawożenie azotowe stosowane jesienią oraz wysokie koszenie trawników wpływały istotnie na nasilenie pleśni śniegowej. Badane odmiany różniły się podatnością na pleśń. Odmiany L. perenne charakteryzujące się zdolnością do gęstego zadarniania trawników były bardziej uszkadzane. Pierwsze objawy choroby obserwowano w różnych okresach jesieni i zimy, najczęściej przed opadami śniegu. Warunki pogodowe w niewielkim stopniu wpływały na zmiany w nasileniu pleśni śniegowej na L. perenne w kolejnych latach.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Grzyby zasiedlajace chore rosliny chryzantemy [Chrysanthemum x grandiflorum [Ramat.] Kitam] uprawianej pod oslonami w rejonie Sandomierza

Chryzantema jest jedną z ważniejszych roślin ozdobnych uprawianych w Polsce pod osłonami, często jednak porażaną przez patogeniczne grzyby zasiedlające glebę. Badania przeprowadzono nad zdrowotnością tej rośliny latem i jesienią 1999-2001 w 9 gospodarstwach ogrodniczych w okolicach Sandomierza. Na badanych plantacjach często notowano objawy nekrozy korzeni i podstawy pędu, żółknięcie liści oraz więdnięcia.
Analiza mikologiczna wykazała, że rośliny chryzantem były kolonizowane przez gatunki z rodzaju Fusarium, Cylindrocarpon, Rhizoctonia, Sclerotinia i Alternaria. Najliczniej z patogenów występowały F. oxysporum, F. avenaceum i S. sclerotiorum. Najczęściej zasiedlaną przez gatunki patogeniczne była odmiana Snowdon a najrzadziej Royaly.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ przechowywania na zawartość kwercetyny w suszonej i mrożonej szalotce

Przeprowadzone badania dotyczyły wpływu procesów suszenia i mrożenia
oraz przechowywania suszu i mrożonek szalotki na zawartość w nich kwercetyny.
Procesom suszenia i mrożenia poddano cebule dwóch populacji miejscowych szalot-
ki o oznaczeniach PV-S i PV201. Suszenie przeprowadzono przy użyciu półtechnicz-
nej suszarni z wymuszonym przepływem powietrza. Otrzymane susze przechowywa-
no w temperaturze pokojowej przez 8 miesięcy w słoikach typu twist analizując
okresowo zawartość kwercetyny. Proces suszenia i przechowywania suszu szalotki
prowadzi do niewielkich wynoszących średnio 15 16%, ubytków zawartej w nim
kwercetyny. Mrożenie szalotki wykonano metodą po jej wstępnym pokrojeniu
w plastry o grubości 3 mm, które mrożono na metalowej tacy. Przechowywanie tak
otrzymanych mrożonek przez okres 8 miesięcy w temperaturze -21°C powodowało
także niewielkie, aczkolwiek większe niż występujące w przypadku suszenia i prze-
chowywania suszu, ubytki kwercetyny.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekologia kwiatów i morfologia ziaren pyłku wybranych odmian narcyzów (Narcissus pseudonarcissus L. x Narcissus poëticus L.)

Przeprowadzone badania w latach 2004–2005 obejmowały pięć odmian narcyzów 
(Narcissus pseudonarcissus L . x Narcissuspoëticus  L.): ‘Fire Bird’, ‘Hardy’, ‘Ivory Yellow’, 
‘Pomona’ i ‘The Sun’. Określono długość życia kwiatów i kwitnienia poszczególnych 
odmian, porównano elementy kwiatowe, anatomiczną budowę zalążni, nektarnika 
i morfologię ziaren pyłku. Ziarna pyłku dwóch odmian ‘Hardy’ i ‘The Sun’ obserwowano 
w skaningowym mikroskopie elektronowym. Okres kwitnienia trwał najdłużej 
u roślin ‘The Sun’, zaś najkrócej utrzymywały się kwiaty odmian ‘Fire Bird’ 
i ‘Ivory Yellow’. Okwiat badanych taksonów różnił się przykoronkiem, od lekko 
pofałdowanego (‘The Sun’) do silnie karbowanego z wcięciami wnikającymi do 
środka, sprawiającymi wrażenie kilku okółków w obrębie tej części okwiatu 
(‘Ivory Yellow’, ‘Hardy’).  Jednobruzdowe ziarna pyłku pod względem wielkości 
zaliczono do średnich (‘Pomona’ i ‘The Sun’) i dużych (‘Fire Bird’, ‘Hardy’ i ‘Ivory 
Yellow’). Ich kształt określono jako kulisto wydłużony (prolato-spheroides) 
w położeniu biegunowym oraz spłaszczony (oblatum i lekko spłaszczony (suboblatum) 
w położeniu równikowym. Największą żywotność pyłku wykazała odmiana ‘Hardy’ (92 %), 
a najmniejszą ‘The Sun’(22%). W kwiatach narcyzów występują nektarniki przegrodowe 
położone w górnej części zalążni.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwoj Botrytis cinerea Pers. ex Fr. na lisciach wilczomlecza pieknego [Euphorbia pulcherrima Willd.]

Oceniano rozwój Botrytis cinerea na sześciu odmianach wilczomlecza pięknego, różniących się barwą przykwiatków, a cieszących się dużym zainteresowaniem u nabywców tych roślin ozdobnych. Stwierdzono zróżnicowanie stopnia odporności badanych odmian poinsecji na patogen. Odmiana ‘Malibu Red’ (czerwone przykwiatki) okazała się najbardziej podatna, a odmiany ‘Marblestar’ (kremowo-różowa) i ‘Coco White’ (biała) - względnie odporne na grzyb. Po zastosowaniu różnych sposobów inokulacji roślin (krążki liściowe, odcięte liście, całe rośliny) uzyskano potwierdzenie zróżnicowanej odporności na B. cinerea dla dwóch skrajnych odmian - podatnej (‘Malibu Red’) i odpornej (‘Coco White’), co wskazuje na podłoże genetyczne tego polimorfizmu.
Na tempo rozwoju choroby na liściach poinsecji miała wpływ liczba zarodników wziętych do inokulacji (optymalna gęstość 3,5·10⁵ konidiów B. cinerea / ml zawiesiny) oraz dodatek stymulatorów (0,1 M glukoza z 0,05 M KH₂PO₄), które ułatwiały kiełkowanie i zasiedlanie tkanki gospodarza.
Inokulowane liście poinsecji wykazywały wysoką stabilność błon cytoplazmatycznych. U odmiany podatnej, mimo rozwoju plam chorobowych, istotny wzrost indeksu uszkodzenia błon (o 13%) odnotowano dopiero w 7. dniu rozwoju choroby.

Czasopismo: Acta Agrobotanica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo