rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza zagrożeń i wymagań ochrony przeciwpożarowej budynków inwentarskich

Celem artykułu było porównanie wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej budynków
inwentarskich według polskich przepisów oraz wytycznych Europejskiego Związku
Organizacji Ochrony Przeciwpożarowej. Przedstawiono dane statystyczne dotyczące
liczby pożarów w budynkach inwentarskich i gospodarczych w gospodarstwach rolnych
oraz przyczyn pożarów w grupie obiektów „uprawy, rolnictwo”. Na podstawie analizy
materiałów źródłowych wykazano różnice między wymaganiami zgodnymi z prawem
obowiązującym w Polsce i innych państwach europejskich. Dodatkowo dokonano przeglądu
dostępnej literatury polskiej, europejskiej i światowej w zakresie dobrych praktyk
ochrony przeciwpożarowej w budynkach inwentarskich w gospodarstwach rolnych. Efektem
doświadczenia eksperckiego oraz analizy dobrych praktyk (polskich i zagranicznych)
jest propozycja schematu działania w procesie wdrażania strategii bezpieczeństwa pożarowego w gospodarstwie rolnym. Proponowana procedura obejmuje następujące etapy:
ocena, prewencja bierna, prewencja czynna, planowanie, działanie i kontrolę. Wykazano,
że w celu uzyskania największej efektywności programów i procesów zmierzających do
rozpowszechnienia wiedzy z zakresu ochrony przeciwpożarowej należy stosować elastyczne
instrumenty wparcia oraz wskazano praktyczne sposoby aplikacji opisywanych
wymagań. W podsumowaniu przedstawiono zbiór analizowanych wymagań polskich
i innych państw europejskich w formie tabelarycznej. Opracowane wnioski dowodzą, że
działania poprawiające stan bezpieczeństwa pożarowego powinny być ustrukturyzowane
i uporządkowane, natomiast w celu ich realizacji można wykorzystać schemat działania
zaproponowany w niniejszym artykule.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania i ocena skuteczności oczyszczania ścieków pestycydowych metodą koagulacyjno-adsorpcyjną

W pracy przedstawiono przebieg i wyniki badań oczyszczania rolniczych ścieków pestycydowych metodą koagulacyjno-adsorpcyjną. Opracowano i dobrano odpowiednie koagulanty oraz parametry ich stosowania podczas oczyszczania ścieków. Na ich podstawie opracowano metodę koagulacyjnego oczyszczania ścieków. Wyznaczono zależności pomiędzy krotnością rozcieńczenia zanieczyszczeń, w postaci pozostałości roboczych roztworów pestycydowych, a ich ChZT i zawartością substancji czynnej oraz zależności zawartości substancji czynnej od wartości ChZT dla badanych roztworów przed i po koagulacji. Zaproponowano kryterium oceny stopnia oczyszczenia, umożliwiającego odprowadzanie oczyszczonych ścieków do naturalnych, otwartych, przepływowych ujęć wodnych, z możliwością wykorzystania wskaźnika ChZT.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda oceny ekonomiczno-technologicznej rozwiązań ciągu funkcjonalnego usuwania i magazynowania nawozu naturalnego z obór

W pracy przedstawiono metodę oceny ekonomicznej rozwiązań technicznych i technologicznych ciągu funkcjonalnego ścielenia legowisk, usuwania i magazynowania nawozu naturalnego w oborach wolnostanowiskowych. Obejmuje ona następujące elementy: wskaźnik funkcjonalności ciągu, poziom jego mechanizacji, analizę statystyczną, koszty eksploatacji technicznej i inne koszty, nakłady robocizny oraz kryteria wyboru rozwiązania najkorzystniejszego.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przykładowych rozwiązań obór mlecznych

W pracy przedstawiono rezultaty badań obór wolnostanowiskowych dla krów mlecznych. Są to obory o wysokim poziomie mechanizacji, a także zapewniające odpowiednie, zgodne z wymaganiami warunki dobrostanu zwierząt. Badania szczegółowe wykazały jednak wiele usterek zarówno technologicznych, jak i budowlanych, które po zidentyfikowaniu umożliwią doskonalenie dalszych prac projektowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stymulacja wzrostu i procesów metabolicznych ślazowca pensylwańskiego (Sida hermaphrodita L. Rusby) za pomocą hydrokondycjonowania nasion

Nasiona ślazowca pensylwańskiego (Sida hermaphrodita L. Rusby) kiełkują w szerokim zakresie temperatury, przy czym bardzo słabo, gdy jej wartości są niskie. Najwięcej nasion (30-50%) kiełkuje w temperaturze 20-35°C. Odpowiednio przeprowadzone hydrokondycjonowanie nasion ślazowca korzystnie wpływa na przyśpieszenie, zwiększenie i wyrównanie ich kiełkowania oraz wzrost i rozwój uzyskanych z nich roślin. Przyśpieszony wzrost roślin jest wynikiem zwiększonej aktywności metabolicznej, m.in. większej aktywności fotosyntetycznej oraz fosfatazy kwaśnej, zasadowej i RNazy, a także mniejszej przepuszczalności membran cytoplazmatycznych. Ze względu na niewielkie koszty hydrokondycjonowanie może być polecane w wielkotowarowej produkcji wymienionego gatunku.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyposażenie rolnictwa polskiego w środki mechanizacji w świetle wyników powszechnych spisów rolnych

W latach 1996-2010 liczba ciągników w rolnictwie polskim zwiększyła się o 12,9%, kombajnów zbożowych o 56,7%, kombajnów buraczanych o 3,7%, kombajnów ziemniaczanych o 3,9%, opryskiwaczy polowych o 33,3%, a opryskiwaczy sadowniczych o 44,4%. W tym samym czasie liczba silosokombajnów zmniejszyła się o 7,7%. Liczba ciągników w przeliczeniu na 100 ha UR zwiększyła się o 33,8%, kombajnów zbożowych w przeliczeniu na 100 ha zbóż i rzepaku o 63,6%, kombajnów buraczanych w przeliczeniu na 100 ha buraków cukrowych o 125,0%, kombajnów ziemniaczanych w przeliczeniu na 100 ha ziemniaków o 261,4%, opryskiwaczy polowych w przeliczeniu na 100 ha powierzchni zasiewów o 56,7%, a opryskiwaczy sadowniczych w przeliczeniu na 100 ha powierzchni sadów o 5,1%. O 36,0% mniejsza była natomiast liczba silosokombajnów w przeliczeniu na 100 ha zielonek i kukurydzy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwój i kondycja wybranych rodzinnych gospodarstw rolnych w latach 1999-2010

Celem podjętych porównawczych badań w latach 1999, 2003/2004, 2009, 2010 było m.in. wykazanie możliwości rozwoju lub jego brak, rodzinnych gospodarstw rolnych w województwach: wielkopolskim, kujawsko-pomorskim oraz lubuskim. Badaniami ankietowymi oraz wielomiesięcznymi obserwacjami objęto 7 gospodarstw (w 1999 r. i 2004 r.) oraz 3 gospodarstwa w 2009 r. i 2010 r. Badania dotyczyły m.in. kondycji ekonomicznej gospodarstw, powierzchni gospodarstw i rodzaju upraw, liczby oraz rodzaju hodowanych zwierząt, rodzaju, liczby i stanu technicznego maszyn i urządzeń rolniczych, stosowanych technologii oraz nakładów pracy, które wynosiły 842-3497 rbh na członka rodziny. Przeprowadzono także szczegółowy bilans przychodów, rozchodów i wykazano poziom dochodów rolników. Średni wiek maszyn wyniósł 14,04-23,25 lat, a wartość odtworzeniowa środków mechanizacji od 120,54 tys. zł do 1254,56 tys. zł. Głównym źródłem przychodów we wszystkich 7 gospodarstwach była produkcja zwierzęca, z produkcji roślinnej przychody czerpały tylko 4 gospodarstwa. Dochód rolniczy brutto w trzech badanych gospodarstwach (w latach 1999-2010) wyniósł od 575,21 do 7785,36 zł*ha-1 UR (gospodarstwo nr 1), a średni dochód pozostałych dwóch obiektów 2789,82-4167,99 zł*ha-1 UR.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Strefy ochronne podczas stosowania środków ochrony roślin

Dyrektywa Unii Europejskiej o zrównoważonym stosowaniu pestycydów (2009/128/WE) nakazuje użycie najbardziej efektywnych technik opryskiwania i środków ograniczających ryzyko skażenia przez znoszoną ciecz użytkową. Obejmują one strefy ochronne o odpowiedniej szerokości utworzone w celu ochrony organizmów wodnych, wód powierzchniowych oraz podziemnych, będących źródłem wody pitnej. W pracy uzasadniono potrzebę wprowadzenia systemu stref ochronnych podczas ochrony upraw polowych i sadowniczych. Przedstawiono główne czynniki decydujące o szerokości tych stref, obowiązujące w wybranych krajach UE. Na tym tle zaproponowano procedurę krajową, która ze względu na dużą liczbę niewielkich i słabych ekonomicznie gospodarstw powinna być jak najprostsza i uwzględniać tylko dawkę pestycydu oraz rodzaj użytej techniki ograniczającej znoszenie.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Maszyny transportowe na łąki i gleby podmokłe

Podstawową cechą ciągników i maszyn rolniczych przeznaczonych na łąki i gleby podmokłe o dużej wilgotności jest mały nacisk jednostkowy kół jezdnych i gąsienic. Obiektami analizy były samojezdne maszyny, wyposażone w ogumienie niskociśnieniowe, wykorzystywane do nawożenia, ochrony roślin i transportu, w warunkach miękkiego podłoża i gdy rośliny znajdują się w pierwszej fazie wzrostu. Jedną z nowości jest produkowana na Białorusi samojezdna maszyna wielozadaniowa Rosa, wyposażona w podwozie z napędem na cztery koła z ogumieniem nisko-ciśnieniowym 0,015 MPa o rozmiarze opon 1300/533 mm oraz w silnik wysokoprężny z turbodo-ładowaniem ISUZU L4 o pojemności skokowej 1686 cm3.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Techniki uprawy gleby, ograniczające emisję gazów cieplarnianych

W pracy przedstawiono kierunki prac badawczych i konstrukcyjnych w zakresie uprawy gleby, prowadzonych w Ośrodku Badawczym Instytutu Technologiczno-Przyrodniczego w Kłudzienku. Prace te mają istotny związek z ograniczaniem emisji gazów cieplarnianych, a co za tym idzie - z ograniczaniem zmian klimatycznych na Ziemi. Uprawa gleby - poza kluczowym celem, jakim jest stworzenie optymalnych warunków dla materiału siewnego - może odegrać istotną rolę w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja sprzętu technicznego, stosowanego w chowie zwierząt

Produkcja ciągników rolniczych w Polsce w 2010 r. zmniejszyła się o 49,9% w porównaniu ze stanem z 2000 r., kosiarek ciągnikowych zawieszanych o 30,7%, maszyn do przetrząsania i zgrabiania siana o 41,7%, sieczkarni polowych ciągnikowych o 99%, pozostałych typów sieczkarni o 45,5%, parników węglowych o 77,1%, a dojarek mechanicznych o 89,2%. Zwiększenie produkcji odnotowano natomiast w przypadku pras do zbioru słomy i siana - o 398,2% (w tym pras zwijających o 326,8%) oraz rolniczych przyczep samozaładowczych lub samowyładowawczych (o 190,3%). W pierwszym półroczu 2011 większa - w porównaniu z analogicznym okresem 2010 r. - była produkcja ciągników rolniczych (o 1,0%), kosiarek ciągnikowych zawieszanych (o 5,5%), pras do zbioru słomy i siana (o 19,3%) oraz rolniczych przyczep samozaładowczych lub samowyładowawczych (o 7,8%). Mniejsza o 3,8% była natomiast produkcja maszyn do przetrząsania i zgrabiania siana.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efekty technologicznej modernizacji gospodarstwa rodzinnego

W pracy przedstawiono wyniki analizy porównawczej uzyskiwanych efektów ekonomicznych
i ponoszonych nakładów na produkcję w gospodarstwie rodzinnym przed modernizacją
(28 ha UR) i po jego modernizacji (45 ha UR). Łączne efekty (przychody brutto)
rozdzielono równo (po 20%) na pięć nośników (rodzajów) postępu naukowo-technicznego,
tj. na postęp: biologiczny, chemiczny, agro- i zootechniczny, mechanizacyjny i organizacyjny.
Oszacowano efektywność nakładów (rozchodów) ponoszonych ogółem i na
każdy rodzaj postępu naukowo-technicznego. Efektywność mechanizacji w gospodarstwie
o powierzchni 28 ha (przed modernizacją) była ujemna (0,84), a po modernizacji
(45 ha) jest dodatnia (1,46). Największymi wskaźnikami efektywności przed i po modernizacji są: postęp chemizacyjny (3,34; 2,59) oraz postęp agro- i zootechniczny (1,93; 1,76). Efektywność ogólna postępu naukowo-technicznego przed modernizacją (1,41) była
większa niż po modernizacji (1,31). Wynagrodzenie za pracę własną zwiększyło się
z 5564 do 5882 zł·ha-1 UR i z 22,16 zł·rbh-1 do 59,04 zł·rbh-1. Modernizacja technologiczna
wysoko produkcyjnego gospodarstwa była celowa i korzystna (efektywna) dla
rodziny rolniczej. Zastosowana metoda badania efektywności modernizacji gospodarstw
rodzinnych powinna być doskonalona i weryfikowana w różnych gospodarstwach.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Konopie włókniste uprawiane w poplonach ścierniskowych - źródłem olejków eterycznych i włókna lub biogazu

Pola leżące od zbioru roślin uprawianych w plonie głównym aż do wiosny są dotychczas niedostatecznie wykorzystywane do produkcji biomasy dla potrzeb energii odnawialnej. Do zagospodarowania tych pól dobrym rozwiązaniem może być uprawa roślin w poplonach ozimych i ścierniskowych. Dlatego celem badań zaprezentowanych w niniejszej pracy było poznanie możliwości uprawy konopi włóknistych w poplonach ścierniskowych do produkcji biomasy wykorzystywanej do pozyskiwania olejków eterycznych z kwiatostanów oraz włókna i paździerzy lub do produkcji biogazu ze słomy. Doświadczenia polowe wykonano w latach 2009-2013 na glebach o średniej przydatności rolniczej, w rejonie o niskich opadach atmosferycznych (<550 mm). Konopie włókniste odmiany Białobrzeskie porównywa-no z gorczycą białą odmiany Bamberka. Wymienione rośliny wysiewano w dwóch terminach: wczesnym – po jęczmieniu ozimym (7–15 lipca) w Zakładzie Doświadczalnym Stary Sielec i późnym – po zbożach i lnie (5–8 sierpnia) w Zakładzie Doświadczalnym Pętkowo. Uprawę roli wykonywano zgodnie z dobrą praktyką rolniczą a nawożenie mineralne w ilości (kg·ha–1): 90 N, 40 P2O5 i 60 K2O. Otrzymane wyniki doświadczeń wskazują na dużą przydatność uprawy konopi włóknistych w poplonach ścierniskowych do produkcji olejków eterycznych. Uzyskano bowiem 6,21 dm3·ha-1 we wczesnym (I) terminie siewu i 5,71 dm3·ha-1 w późniejszym (II) terminie siewu. Plony suchej masy konopi wahały się od 73,0 dt·ha-1 w I terminie siewu do 68,4 dt·ha-1 w II terminie siewu. Ze słomy pozyskiwano średnio 8,50 dt·ha-1 włókna ogółem i 35,8 dt·ha–1 paździerzy w I terminie siewu oraz 7,82 dt·ha-1 włókna ogółem i 33,4 dt·ha-1 paździerzy w II terminie siewu. Alternatywą dla włókna jest możliwość uzyskania biogazu. Wydajność biogazu ze słomy zebranej w I terminie siewu wynosiła 1272 N m3·ha–1, wobec 1192 N m3·ha-1 w późniejszym siewie. Gorczyca biała, w przeciwieństwie do konopi, dała wyższe plony suchej masy (67,7 dt·ha-1) w II terminie siewu niż w I terminie (62,4 dt·ha-1). Jednak z uwagi na dużą zawartość popiołu, chloru, siarki i metali ciężkich biomasa gorczycy białej jest mało przydatna do produkcji biogazu, dlatego powinna być stosowana jako zielony nawóz organiczny.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energochłonność skumulowana produkcji grochu zielonego na konserwy

W pracy oceniono technologię produkcji grochu zielonego w gospodarstwie rolnym pod względem skumulowanych nakładów materiałowo-energetycznych w latach 2004 i 2006. Zakres badań obejmował ocenę energochłonności skumulowanej poszczególnych zabiegów oraz analizę ich struktury. Do obliczeń energochłonności produkcji grochu zielonego na konserwy zastosowano metodę opracowaną w IBMER oraz wykorzystano literaturę i wyniki badań własnych. Nakłady materiałowo-energetyczne przeanalizowano i oceniono z uwzględnieniem czterech strumieni energii: uprzedmiotowionej w ciągnikach, maszynach, częściach zamiennych i materiałach wykorzystywanych do napraw, bezpośrednim nośniku energii, którym jest paliwo, pracy ludzkiej oraz w materiałach i surowcach. Największą energochłonność skumulowaną stwierdzono w materiałach i surowcach do produkcji grochu zielonego: 61,5% w 2004 r. i 62,5% w 2006 r. Przeanalizowano również udział energii skumulowanej, wydatkowanej na poszczególne zabiegi (tj. prace maszynowe, takie jak: uprawa gleby, nawożenie, siew, ochrona, zbiór i transport). Największą energochłonność skumulowaną uzyskano podczas zbioru grochu, gdzie jej średnia wartość wyniosła 4485 MJ·ha-1 i stanowiła 44,1%. Na podstawie uzyskanej wartości energetycznej z plonu grochu i wartości zużytej energii obliczono wskaźnik efektywności energetycznej produkcji grochu zielonego przeznaczonego na konserwy, który wyniósł 1,01 w 2004 r. i 0,97 w 2006 r.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nakłady inwestycyjne w rozwojowych gospodarstwach rodzinnych

W pracy zaprezentowano analizę działalności inwestycyjnej w wybranych 53 rozwojowych gospodarstwach rodzinnych o powierzchni od 8,5 do 150 ha UR. Oszacowano potrzeby i możliwości inwestycyjne tych gospodarstw, stwierdzając ich zróżnicowanie w poszczególnych grupach obszarowych. W 2009 r. średnie nakłady inwestycyjne, przeliczone na ha UR, były najwyższe w grupach V (3,11 tys.*ha-1 UR) i I (2,18 tys.*ha-1 UR), czyli w gospodarstwach o powierzchni 57-150 ha UR i o powierzchni 8-20 ha UR. Wnioskowano, aby ocenę działalności inwestycyjnej, podobnie jak i całej działalności modernizacyjnej, wybranego gospodarstwa rodzinnego opierać na wynikach kilkuletnich, a nie rocznych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ ładowności rozrzutników obornika na ugniecenie gleby

Celem badań było porównanie wartości podstawowych wskaźników określających stopień ugniecenia gleby przez koła ciągników i rozrzutników obornika trzech grup ładowności: 5, 10 i 20 t. Badania realizowano w gospodarstwach o areale 28, 90 i 290 ha, prowadzących produkcję polową oraz zwierzęcą. Porównując wartości wskaźników ugniecenia powierzchni pola, obciążenia pola oraz objętości kolein stwierdzono, że ze wzrostem ładowności rozrzutników z 5 do 10 t maleje ugnieciona powierzchnia pola (od 44 do 15%), obciążenie pola (od 412 do 165 kN·km·ha-1) i objętość kolein (od 165 do 67 m3·ha-1). Rozrzutnik czterokołowy o ładowności 20 t, w porównaniu z rozrzutnikiem dwukołowym o ładowności 10 t, charakteryzował się ok. dwukrotnie większymi wartościami wskaźników obciążenia pola (357 kN·km·ha-1), obciążenia koleiny (204 kN·m-1) oraz objętością kolein (110 m3·ha-1). Naciski jednostkowe zwiększały się ze zwiększaniem ładowności od 97 kN·m-1 w przypadku rozrzutnika 5 t do 204 kN·m-1 w przypadku rozrzutnika 20 t.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Podaż krajowa ciągników a ich rejestracja

Na podstawie informacji GUS o produkcji w Polsce oraz handlu zagranicznym ciągnikami
rolniczymi oszacowano ich podaż krajową w latach 2004–2013, sumując liczbę
wyprodukowanych i importowanych maszyn w poszczególnych latach i pomniejszając
uzyskany wynik o liczbę maszyn eksportowanych. Uzyskane wartości porównano
z dostępnymi danymi o rejestracji ciągników fabrycznie nowych. Podaż krajowa ciągników
fabrycznie nowych w poszczególnych latach okresu objętego analizą mieściła się
w przedziale od 9,8 tys. szt. w 2005 r. do 21,4 tys. szt. w 2012 r., natomiast rejestracja
tych środków mechanizacji – od 8,2 tys. szt. w 2005 r. do 19,3 tys. szt. w rekordowym
2012 r. W siedmiu latach (2004–2008 oraz 2010 i 2012) liczba zarejestrowanych ciągników
była o 6,6–31,7% mniejsza niż podaż krajowa, a w trzech (2009, 2011 i 2013) –
o 3,5–15,4% większa. Łączna podaż ciągników w latach 2004–2013 była o 13,6 tys. szt.
większa niż ich rejestracja. Różnica stanowiła 9,3% w stosunku do wartości podaży.
Stwierdzono istnienie dodatniej korelacji między podażą krajową i rejestracją ciągników
fabrycznie nowych w Polsce (wartość współczynnika determinacji R2 wyniosła 0,65).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ceny środków mechanizacji rolnictwa w Polsce w latach 2003-2016

W latach 2003–2016 nastąpił wzrost cen środków mechanizacji rolnictwa o 22,7-483,0%. Zestaw złożony z ciągnika i 24 maszyn i narzędzi podrożał w tym czasie o 124,1%. Dynamika tego wzrostu najsilniej zaznaczyła się w latach 2004 i 2005. W 2004 r. ceny zwiększyły się o 13,0-49,1%, a w 2005 r. - o 6,6-41,9%. Wspomniany zestaw 25 środków mechanizacji rolnictwa podrożał w 2004 r. o 25,3%, a w 2005 r. - o 17,0%. Przyczyną tak dużego wzrostu cen w tych latach było zwiększenie stawki VAT na sprzęt rolniczy z 0 do 22% wraz z wejściem Polski do UE. Z uwagi na to, że zmiana opodatkowania nastąpiła 1 maja, skutki tego zdarzenia z jednej strony tylko częściowo wpłynęły na przeciętną cenę w 2004 r., a z drugiej - były też widoczne w 2005 r. W 2016 r. w przypadku 24 spośród 32 badanych środków mechanizacji rolnictwa odnotowano wzrosty cen od poniżej 0,1 do 5,6%, a w przypadku ośmiu - obniżki o 0,1-8,7% w porównaniu z rokiem poprzednim. Zestaw 32 środków mechanizacji rolnictwa podrożał o 2,0%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przychody, rozchody i dochody w rozwojowych gospodarstwach rodzinnych

W pracy zaprezentowano syntetyczne wyniki produkcyjno-finansowej działalności wybranych 53 rozwojowych gospodarstw rodzinnych w 2009 r. W gospodarstwach (o powierzchni 8,5-150 ha UR) wykorzystuje się własną produkcję roślinną głównie na pasze dla posiadanych krów i pozostałego bydła lub trzody chlewnej. Poza ogólną charakterystyką badanych obiektów oraz uzyskiwanych przez nie przychodów i dochodów, szczegółowej analizie poddano nakłady materialne i niematerialne, ponoszone w ciągu roku na działalność produkcyjną i usługową. Ze struktury tych nakładów wynika, że największe wartości średnie w całej zbiorowości stanowią wydatki inwestycyjne (28,3%) i zakupy produktów rolniczych (25,8%), a także agrochemikalia (12,85%) i bezpośrednie nośniki energii (11,2%).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wiek ciągników w rolnictwie Polski Północno-Wschodniej

Na podstawie wyników badań, przeprowadzonych w 2012 r. przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Suwałkach w 63 gospodarstwach, w województwach podlaskim i warmińsko-mazurskim, określono zależności między przeciętnym wiekiem ciągników użytkowanych w gospodarstwach rolnych a powierzchnią tych gospodarstw i mocą zainstalowanych silników. Badania przeprowadzono metodą wywiadu kierowanego. Wyniki przedstawiono na wykresach, na których zaznaczono linie trendu, wyznaczone z zastosowaniem funkcji najlepiej odwzorowujących badane zależności. Badane gospodarstwa posiadały łącznie 166 ciągników sześćdziesięciu typów, o mocy od 18 do 122 kW. Na jedno gospodarstwo przypadało przeciętnie 2,6 ciągnika. Wiek ciągników w badanych gospodarstwach mieścił się w przedziale od 1 do 41 lat (średnia blisko 16 lat). Stwierdzono, że przeciętny wiek ciągników zmniejsza się w miarę zwiększania powierzchni gospodarstw rolnych oraz mocy zainstalowanej w silnikach.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo