rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Opalanie się w solarium – wiedza, postawa i nawyki Polaków

Wstęp. Łóżka solaryjne są źródłem promieniowania
nadfioletowego z zakresu UVA i UVB. Ekspozycja na promieniowanie
UV może powodować uszkodzenie rogówki
oka, poparzenia a nawet nowotwory skóry. Umiejętne korzystanie
z solarium wymaga odpowiedniej wiedzy na temat
zagrożeń zdrowotnych wynikających z nadmiernego
narażenia na UV. Celem pracy była ocena wiedzy, postaw
i nawyków Polaków związanych z opalaniem się w solarium.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród
mieszkańców jednego z miast w województwie łódzkim
w oparciu o kwestionariusz ankiety. Badana grupa to 135
osób dorosłych. Większość badanych to kobiety oraz osoby
z wykształceniem średnim i zawodowym. Uczestnicy badania
odpowiadali na pytania autorskiego kwestionariusza
dotyczące wiedzy o promieniowaniu nadfioletowym oraz
zachowań podczas korzystania z solarium. Wyniki. Wśród
badanych osób 36% korzysta z solarium. Osoby nigdy nie
korzystające z tego typu usług stanowiły 38% ankietowanych.
Co czwarty badany korzystał z solarium w przeszłości,
jednak z określonych powodów zrezygnował z tego
typu opalania. Gogle ochronne używa jedynie 18% badanych.
Aż 94% respondentów opalających się w solarium
nigdy nie sprawdzało czy łóżko solaryjne posiada oznakowanie
CE. Wnioski. Osoby uczęszczające do solarium
w porównaniu do osób nie opalających się mają większą
wiedzę na temat promieniowania ultrafioletowego. Mimo
to nie przestrzegają zasad bezpiecznego korzystania z łóżek
opalających oraz nie interesują się stanem technicznym
tych urządzeń. Osoby nie opalające się w solarium są bardziej
świadome niekorzystnego działania promieniowania
UV na zdrowie. Potrzebne są akcje zdrowotne propagujące
wiedzę o negatywnych skutkach zdrowotnych ekspozycji
na nadfiolet w solarium.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Prozapalne oddziaływanie ksenobiotyków dymu tytoniowego

Zdolność dymu tytoniowego do pobudzania miejscowego
i ogólnoustrojowego zapalenia uważana jest za mechanizm
patogenetyczny prowadzący do rozwoju wielu
chorób płuc i schorzeń pozapłucnych. Celem pracy było
dokonanie przeglądu wiadomości dotyczących patomechanizmów
prozapalnego działania składników dymu tytoniowego,
które prowadzą do uruchomienia kaskady procesów
skutkujących stanem zapalnym i uszkodzeniem tkanek.
Zaktywowane makrofagi płucne przyczyniają się
do rozwoju miejscowej odpowiedzi zapalnej poprzez
uwalnianie cytokin, proteaz i wolnych rodników tlenowych.
Uwalnianie cytokin indukowane przez dym tytoniowy
związane jest z wewnątrzkomórkowymi szlakami
sygnałowymi, głównie z aktywacją czynnika transkrypcyjnego
NF-κB. Rozwijający się proces zapalny może indukować
zwiększoną produkcję utleniaczy przez komórki
zapalne, przez co dochodzi do intensyfikacji reakcji zapalnej.
Składniki dymu tytoniowego stymulują ekspresję
cyklooksygenazy-2 oraz zwiększają syntezę prostaglandyn
i białek ostrej fazy (białka C-reaktywnego, fibrynogenu).
Większość zmian wywołanych paleniem tytoniu jest odwracalna,
ale poziom niektórych mediatorów zapalenia
jest nadal wysoki także wtedy, gdy czynnik o działaniu
prozapalnym zostanie wyeliminowany. Uważa się, że aldehydy
obecne w środowisku i będące składnikami dymu
tytoniowego tworzą połączenia kowalencyjne z nukleofilowymi
grupami aminowymi lizyny, argininy lub histydyny
w białkach, zaburzając ich funkcje. Aldehydy mogą
też powodować powstawanie wolnych rodników oraz
osłabiać wewnątrzkomórkowe mechanizmy antyoksydacyjne.
Wyczerpanie zapasów glutationu prowadzi do zmiany
statusu redoks komórek, który wpływa na szlaki transdukcji
sygnału i regulację transkrypcji genów. Upośledzenie
mechanizmów przeciwzapalnych i nasilone uwalnianie
mieloperoksydazy przez neutrofile powodują zaburzenie
homeostazy naczyniowej. Mieloperoksydaza może
powodować oksydację białek i peroksydację lipidów.
Utlenianie lipoprotein oraz podwyższone stężenia białek
ostrej fazy związane z paleniem, mogą wywierać bezpośredni
efekt promujący wystąpienie chorób sercowonaczyniowych
i odgrywać rolę w patogenezie miażdżycy
i uszkodzenia śródbłonka.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Powstawanie i przemiany nitrowych pochodnych wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w środowisku naturalnym

Nitrowe pochodne wielopierścieniowych węglowodorów
aromatycznych (nitro-WWA) to grupa związków,
spośród których liczne wykazują działanie mutagenne
i kancerogenne. Związki te są trwałe w środowisku i długotrwałe
narażenie nawet na małe stężenia tych związków
może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych.
W pracy opisano powstawanie nitro-WWA w powietrzu,
które jest procesem złożonym, uzależnionym od wielu
czynników (takich jak warunki meteorologiczne, czy
też obecność innych zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym)
wraz ze wskazaniem źródeł ich powstawania
oraz migracji i przemian nitro-WWA w środowisku naturalnym.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zaniedbanie – (nie)świadomą formą przemocy wobec dziecka

Zachowaniem przejawianym wobec dziecka, które definiować
należy jako zaniedbywanie jest: nieodpowiednia
opieka fizyczna i medyczna, krzywdzące traktowanie
dziecka, brak edukacji szkolnej, wystawianie dziecka na
wpływy niemoralne a nawet kryminalne. Zaniedbywanie
to jeden z czterech (obok przemocy fizycznej, psychicznej
i seksualnej) wymiarów przemocy wobec dziecka, zarówno
w okresie prenatalnym, jak i po jego urodzeniu. Mogą
nim być: antyzdrowotne zachowania kobiety ciężarnej,
zaniechanie karmienia piersią, czynne i bierne palenie rodziców/
opiekunów, nieprawidłowe żywienie dziecka, deprywacja
potrzeby miłości i przynależności.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Diagnostyka laboratoryjna boreliozy w środowisku pracowników leśnych

Wstęp: Laboratoryjna diagnostyka boreliozy opiera się
na wykrywaniu przeciwciał klasy IgG i IgM przy pomocy
testu ELISA oraz testu potwierdzenia Line-blot. Materiał
i metody: Badania na obecność specyficznych przeciwciał
anty-Borrelia wykonano wśród 568 pracowników leśnych.
Testy ELISA wykonano w surowicy, ślinie oraz suchej
kropli krwi. Test potwierdzania – Line-blot wykonano
w surowicy a następnie oznaczono prewalencję poszczególnych
przeciwciał przeciw-Borrelia. Test ELISA zawierał
kompletny ekstrakt z Borrelia natomiast test Line-blot
w klasie IgG i IgM składał się z antygenów z B. afzelii, B.
burgdorferi oraz B. garinii. Wyniki: Test ELISA wykazał
w wypadku 201 leśników (35%) pozytywny wynik w klasie
IgG. Z tej grupy 171 (30%) przypadków występowanie
przeciwciał potwierdzono testem Line-blot. Tylko w 40
przypadkach (7%) uzyskano wynik dodatni testem Lineblot
przy uprzednio negatywnym wyniku w teście ELISA.
Głównym antygenem docelowym w Line-blot był VlsE
(77%). Test na obecność przeciwciał w klasie IgM wykazał,
że 119 przypadków (21%) miało wynik pozytywny
w teście ELISA z których 59 (10%) potwierdzono testem
Line-blot. Przeciwciała przeciw antygenowi OspC pokazały
najwyższą prewalencję (71%) w klasie IgM. Korelacja
wyników w przesięku śluzówkowym wynosiła 0,736 dla
IgG i 0,162 dla IgM. Wnioski: Częstotliwość występowania
przeciwciał przeciw Borrelia była wysoka i wynosiła
42% wśród pracowników leśnych. Stwierdzono, że korelacja
wyników oznaczeń w ślinie i przesięku śluzówkowatym
była nieakceptowalna w teście ELISA podczas gdy
korelacja wyników uzyskanych w surowicy i suchej kropli
krwi była bardzo wysoka i sugeruje przydatność tego materiału
do diagnozy boreliozy

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Próba usprawnienia profilaktyki chorób odkleszczowych z zastosowaniem uniwersalnego pojemnika na haczyki do usuwania kleszczy (Tick Twister® – Kleszczołapki)

Kleszcze są rezerwuarem i wektorem transmisji wielu
bakterii, wirusów i pasożytów, patogennych dla człowieka.
W profilaktyce chorób odkleszczowych zasadnicze
znaczenie ma wczesne i właściwe usunięcie stawonoga.
Przedmiotem doniesienia jest próba usprawnienia profilaktyki
chorób odkleszczowych przy pomocy uniwersalnego
pojemnika na haczyki do usuwania kleszczy.
Wpraktycznym zastosowaniu może on znamiennie przyczynić
się do wykorzystania kleszczołapek w każdych okolicznościach,
a w rezultacie do zmniejszenia częstości występowania
chorób odkleszczowych i ich następstw.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wstępne badania biologiczne borowiny pozabiegowej w aspekcie możliwości jej wykorzystania w rolnictwie

Wstęp: Borowina to nieodwodniony torf leczniczy powstały
z obumarłej roślinności bagiennej w wilgotnym
środowisku, z niewielkim dostępem powietrza i udziałem
drobnoustrojów. Należy do grupy peloidów – osadów humusowych
powstałych w wyniku działania naturalnych
procesów geologicznych. Jest naturalnym materiałem organicznym
o szerokim zastosowaniu w lecznictwie uzdrowiskowym.
Wykorzystana wcześniej do zabiegu borowina
nie może być ponownie przeznaczona do zabiegów,
ze względu na utratę właściwości adsorpcyjnch. Celem
badania była ocena bakteriologiczno-parazytologiczna
borowiny pozabiegowej pod kątem możliwości jej wykorzystania
jako materiału do użyźniania gleb. Materiał
i metody: Przebadano 80 próbek borowiny pozabiegowej
z 7 uzdrowisk w Polsce. Badania prowadzono w kierunku
bakterii Salmonella, bakterii ogólnej i fekalnej grupy coli,
bakterii beztlenowych redukujących siarczyny typu Clostridium
perfringens oraz jaj nicieni jelitowych (Ascaris,
Trichuris i Toxocara). Badania (mikrobiologiczno-parazytologiczne)
borowiny pozabiegowej przeprowadzono
w oparciu o: Polską Normę PN-Z-19000-1/2001 Jakość
gleby. Ocena stanu sanitarnego gleby. Wykrywanie bakterii
z rodzaju Salmonella, Polską Normę PN-Z-19000-4/2001
Jakość gleby. Ocena stanu sanitarnego gleby. Wykrywanie
jaj pasożytów jelitowych (Ascaris lumbricoides i Trichuris
trichiura), Wytyczne metodyczne (mikrobiologiczno-parazytologiczne)
do oceny sanitarnej gleby, IMW Lublin
1995 r. Wyniki: Wbadanych próbach borowiny pozabiegowej
nie stwierdzono bakterii Salmonella i jaj nicieni jelitowych
Ascaris, Trichuris i Toxocara. Miana bakterii ogólnej
grupy coli, bakterii coli typu fekalnego i Clostridium
perfringens zawierały się w granicach od 1 do 1012 i nie
przekraczały wartości limitowanych wymaganych dla nawozów
i gleby. Wnioski: Wyniki badań stanowią podstawę
do ubiegania się o zagospodarowanie borowiny pozabiegowej,
w rolnictwie, do użyźniania gleb.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ocena rozpowszechnienia środków psychoaktywnych wśród młodzieży gimnazjalnej województwa śląskiego

Wstęp: Celem badania była szczegółowa ocena skali
problemu zażywania substancji psychoaktywnych w grupie
młodzieży w wieku 13–16 lat, uwzględniająca również
obecny stan ich wiedzy na powyższy temat. Uzyskane
wyniki mogą pomóc w stworzeniu programu profilaktycznego
mającego zapobiec narastaniu zjawiska. Materiał
i metody: Badanie zostało przeprowadzone w 2013 roku
na grupie 197 uczniów w wieku gimnazjalnym z użyciem
autorskiego kwestionariusza opartego na ankiecie ESPAD
(The European School Survey Project on Alcohol and
Other Drugs). Wyniki: W badanej grupie (n4197), 25%
osób chciałoby spróbować substancji psychoaktywnych,
gdyby te były legalne, a 19% osób podaje, że miało już
z nimi bliski kontakt. Dzieci obawiają się głównie reakcji
rodziców lub zatrzymania przez policję, czy straż miejską,
jako konsekwencji zażywania środków odurzających.
Przynajmniej co dziesiąty badany miał okazję palić marihuanę.
Wnioski: Pomimo młodego wieku grupa badanych
miała już kontakt ze środkami psychoaktywnymi.
Co trzeciej osobie proponowano wspólne sięgnięcie
po używki. Przynajmniej 40% badanych jest świadoma
skąd może nabyć substancje psychoaktywne. Otrzymane
wyniki są niepokojące, gdyż wskazują na znaczne zainteresowanie
środkami oddziałującymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym substancjami uznanymi powszechnie
za narkotyki, czy też wchodzącymi w skład powszechnie
dostępnych leków (OTC).

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Sytuacja społeczno-ekonomiczna rodzin a zachowania żywieniowe uczniów szkół gimnazjalnych w Bytomiu

Wstęp: W okresie dzieciństwa i wczesnej młodości
kształtują się nawyki żywieniowe. Kwestie ekonomiczne,
a także niektóre czynniki społeczne i demograficzne decydują
o wyborze i jakości spożywanych produktów. Cel:
Celem badania jest poznanie zachowań żywieniowych
wśród uczniów szkół gimnazjalnych w zależności od statusu
społeczno-ekonomicznego ich rodzin. Metody: Na
przełomie 2011/2012 r. przeprowadzono epidemiologiczne
badanie przekrojowe, którym objętych zostało 1099
uczniów szkół gimnazjalnych w Bytomiu. Ankieta obejmowała
pytania pochodzące z kwestionariusza stosowanego
w badaniu Health Behavior in School – aged Children
(HBSC). Dla określenia statusu społeczno-ekonomicznego
zastosowano skalę zasobów materialnych rodziny Family
Affluence Scale (FAS) oraz poziom wykształcenia matki
dziecka. Statystyczną analizę danych przeprowadzono w
oparciu o procedury dostępne w oprogramowaniu Statistica
10.0. Przy interpretacji uzyskanych wyników stosowano
kryterium statystycznej znamienności p*0,05. Wyniki:
Zbadano 1099 uczniów (55,6% dziewcząt i 44,4%
chłopców). Badani uczniowie pomijają w codziennej diecie
warzywa (59,3%), owoce (58,5%) oraz mleko i jego
przetwory (49,4%). Codziennie śniadanie spożywa 59,7%
badanych. Niepokojący jest wysoki odsetek dzieci spożywających
słodycze codziennie lub kilka razy dziennie
(37,2%). Prawidłowe zachowania żywieniowe częściej dotyczyły
dzieci matek o średnim poziomie wykształcenia i
wysokiej skali FAS. Wysoki odsetek dzieci spożywających
słodycze codziennie lub kilka razy dziennie pochodzi z
rodzin o niskim poziomie FAS. Wnioski: Nieprawidłowe
zachowania żywieniowe częściej dotyczą dzieci matek z
wykształceniem podstawowym lub zawodowym oraz pochodzących
z rodzin o niskim poziomie zasobów materialnych.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wpływ zastosowania biodiesla oraz jego mieszanek z olejem napędowym na emisję lotnych węglowodorów aromatycznych

Wstęp: W ostatnim czasie kładzie się nacisk na stosowanie
paliw odnawialnych a biodiesel jest atrakcyjną alternatywą
dla konwencjonalnego oleju napędowego.
Z uwagi na fakt, że wpływ zawartości biodiesla na emisję
poszczególnych związków chemicznych nie jest w pełni
scharakteryzowany, ocenialiśmy emisję lekkich węglowodorów
aromatycznych w zależności od ilości dodanego
biodiesla w konwencjonalnym oleju napędowym. Materiał
i metody: W pracy przeprowadzono badania emisji
benzenu, etylobenzenu, toluenu i ksylenów podczas nowego
europejskiego cyklu jezdnego NEDC samochodu
osobowego wyposażonego w silnik Diesla z zastosowaniem
paliw o następującym składzie: 100% oleju napędowego
(B0), 100% estrów metylowych kwasów tłuszczowych
oleju rzepakowego (B100), 7, 15, i 30% bioestru
w oleju napędowym (B7, B15, B30), oraz 30% uwodornionych
olejów roślinnych w oleju napędowym (HVO30).
Wyniki: Spośród oznaczanych związków benzen i toluen
były emitowane w największej ilości. Wyższe emisje oznaczanych
węglowodorów występowały podczas cyklu miejskiego
w porównaniu do cyklu pozamiejskiego testu,
przy czym zaznaczył się wyraźny trend w kierunku wzrostu
tych stężeń wraz ze wzrostem zawartości w paliwie
bioestru. Natomiast dodatek HVO znacząco obniżył emisję
większości oznaczanych związków nawet w porównaniu
do konwencjonalnego oleju napędowego. W cyklu
pozamiejskim emisja oznaczanych węglowodorów była
znacznie niższa i porównywalna dla większości badanych
paliw. Jednak w odniesieniu do konwencjonalnego oleju
napędowego zaobserwowano obniżenie emisji badanych
związków dla paliw z zawartością biodiesla. Wnioski:
Wyniki badań wskazują na wzrost emisji zwłaszcza benzenu
i toluenu w cyklu miejskim oraz jej spadek w cyklu
pozamiejskim testu NEDC wraz ze wzrostem zawartości
estrów metylowych kwasów tłuszczowych w oleju napędowym.
Na emisję w cyklu miejskim największy wpływ
miały prawdopodobnie warunki związane z zimnym rozruchem
silnika występujące podczas tego cyklu. Powstawanie
szkodliwych węglowodorów aromatycznych można
tłumaczyć większymi gęstościami paliwa z dodatkiem biodiesla
w porównaniu do gęstości samego oleju napędowego
lub także występowaniem w nich większej ilości
wiązań nienasyconych. Dodatek HVO do oleju napędowego
miał najbardziej pozytywny wpływ na emisję badanych
węglowodorów aromatycznych.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki chemiczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Organizacja szkolnej edukacji zdrowotnej dotyczącej otyłości u dzieci

Nieprawidłowa masa ciała niesie za sobą ryzyko rozwoju
licznych zaburzeń zdrowotnych, oddziałujących negatywnie
na jakość i długość życia. Częstość występowania
nadwagi i otyłości wśród dzieci w krajach europejskich
szacuje się na 10–20%, w Polsce liczba ta sięga 18%. Walka
z epidemią nadwagi i otyłości prowadzona od najmłodszych
lat życia dziecka to strategia przynosząca w
perspektywie długoterminowej korzyści zdrowotne dla
całej populacji. Szkoła obok rodziny stanowi drugie istotne
środowisko wychowawcze, na którym spoczywa
obowiązek prowadzenia edukacji zdrowotnej dzieci i młodzieży.
Realizacja szkolnej edukacji zdrowotnej podejmowana
jest przez nauczycieli we współpracy z pozostałymi
pracownikami szkoły, rodzicami oraz szeroko rozumianą
społecznością lokalną. Wszechstronna edukacja zdrowotna
ukierunkowana na walkę z otyłością i nadwagą powinna
obejmować całą populację dzieci i młodzieży szkolnej,
z uwzględnieniem grup szczególnie narażonych. Szkoła
podejmująca edukację zdrowotną uczniów, mającą na
celu zapobieganie występowania nieprawidłowej masy
ciała powinna realizować ogólnopolskie programy profilaktyki
nadwagi i otyłości oraz na bazie podstawy programowej
opracowywać i realizować szkolny program
edukacji zdrowotnej. W przeważającej liczbie przypadków
patogeneza rozwoju otyłości u dzieci wiąże się z nieprawidłowymi
nawykami żywieniowymi oraz niedostateczną
aktywnością fizyczną, w związku z czym szkolne programy
edukacji zdrowotnej ukierunkowane na zapobieganie
występowania nadwagi i otyłości powinny skupiać się na
tych dwóch najważniejszych, modyfikowalnych czynnikach
ryzyka nieprawidłowej masy ciała.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Skutki zdrowotne zamieszkiwania w sąsiedztwie składowisk odpadów

Składowiska są najprostszym, najtańszym i najpowszechniejszym
sposobem zagospodarowania odpadów.
W obliczu wzrastających ilości odpadów, dynamiki procesów
globalizacji i urbanizacji, problem składowisk jest
istotnym aspektem polityki ekologicznej w krajach wysokorozwiniętych.
Obecność składowisk odpadów wiąże
się z dużą uciążliwością dla otoczenia. Ze składowisk odpadów
uwalniane są takie substancje toksyczne, jak trwałe
związki organiczne (TZO), metale ciężkie, a także szkodliwy
biogaz, bioaerozole, bakterie oraz wirusy. Przeprowadzono
wiele badań mających na celu zbadanie wpływu
składowisk odpadów na zdrowie ludzi mieszkających
w ich pobliżu. Obserwowano takie skutki zdrowotne, jak:
zwiększona częstość wad wrodzonych, zwiększone ryzyko
nowotworowe, zwiększone ryzyko niskiej masy noworodków.
Wyniki badań nie dostarczają pewnych dowodów
na istnienie zależności pomiędzy wpływem składowisk
odpadów na indukcję chorób nowotworowych i innych
schorzeń. Zauważa się konieczność prowadzenia dalszych
badań mających na celu zbadanie wpływu składowisk
odpadów na zdrowie ludności mieszkającej w ich pobliżu.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wolne rodniki w dymie tytoniowym – metody analizy i znaczenie biomedyczne

Wolne rodniki – atomy lub grupy atomów, zawierające
jeden lub więcej niesparowanych elektronów, są jednym
z wielu czynników odpowiedzialnych za toksyczne właściwości
dymu tytoniowego. Rodniki powstają w wyniku
procesów spalania oraz procesów pirolizy, zachodzących
w stożku żarzenia w trakcie wypalania papierosa. Niektóre
rodniki występujące w dymie tytoniowym mają względnie
długi okres półtrwania (ponad 5 min.). W niniejszej pracy
omówiono nowoczesne metody analityczne służące do
identyfikacji i ilościowej analizy wolnych rodników
w próbkach dymu tytoniowego, ze szczególnym uwzględnieniem
elektronowego rezonansu paramagnetycznego,
w połączeniu z metodą pułapkowania spinowego. W pracy
dokonano przeglądu istniejących poglądów na temat
roli wolnych rodników w etiologii określonych chorób
układu krążenia i układu oddechowego u palaczy, a także
potencjalnych mechanizmów biochemicznych odpowiedzialnych
za różne stany patologiczne (zaburzenia procesów
peroksydacji lipidów, modyfikacje struktury i aktywności
acylotransferazy lecytyna:cholesterol i poziomu
lipoproteiny wysokiej gęstości, nadwrażliwość na substancję
P i inaktywację obojętnej endopeptydazy).

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zawartość kadmu i ołowiu w mleku spożywczym z wybranych regionów Polski

Wstęp. Kadm i ołów zaliczane są do matali toksycznych.
Przypisuje się im niekorzystny wpływ na organizm człowieka,
dlatego zawartość tych pierwiastków monitorowana
jest zarówno w środowisku jak i w żywności. Prowadzone
przez wielu naukowców badania wskazują, że więcej kadmu
i ołowiu kumuluje się w produktach pochodzenia
roślinnego, ale żywność pochodzenia zwierzęcego również
nie jest wolna od obecności tych związków. Celem pracy
było oznaczenie zawartości kadmu i ołowiu w mleku konsumpcyjnym
pochodzącym od czterech wybranych producentów
z dwóch różnych województw. Metody. Łącznie
przebadano 28 próbek mleka. Materiał badany poddano
mineralizacji na sucho. Do oznaczenia zawartości badanych
pierwiastków zastosowano metodę płomieniowej spektrometrii
absorpcji atomowej. Nie wykazano istotnych różnic
w zawartości oznaczanych metali ciężkich między analizowanymi
próbkami mleka. Wyniki. W żadnej próbce nie
stwierdzono przekroczenia najwyższych dopuszczalnych
zawartości oznaczanych pierwiastków. Wnioski. Pobranie
kadmu i ołowiu wraz z badanym mlekiem konsumpcyjnym
nie stwarza zagrożenia dla zdrowia człowieka.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu