rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Jakość życia w gospodarstwach domowych rolników

Celem badań była wielowymiarowa ocena jakości życia w gospodarstwach domowych rolników w Polsce. Badania obejmowały 730 gospodarstw domowych rolników, które scharakteryzowano w dziewięciu obszarach (domenach) jakości życia, które dotyczyły: materialnych warunków życia, aktywności zawodowej, zdrowia, edukacji, czasu wolnego i relacji społecznych, bezpieczeństwa ekonomicznego i fizycznego, aktywności obywatelskiej, jakości środowiska oraz subiektywnej oceny dobrobytu. Podstawę informacyjną badań stanowiły reprezentatywne dane indywidualne pochodzące z badania Diagnoza Społeczna przeprowadzonego w 2015 roku przez Radę Monitoringu Społecznego. Do wyodrębnienia typów gospodarstw domowych według jakości życia wykorzystano metodę wzorcową TOPSIS, a ze względu na występowanie cech mierzonych na skalach niemetrycznych, do wyznaczania odległości obiektów od wartości modelowych zastosowano uogólnioną miarę odległości GDM. Obliczenia wykonano w programie R z wykorzystaniem pakietu clusterSim.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Rola programów Unii Europejskiej w rozwoju obszarów wiejskich gminy Brześć Kujawski w opinii respondentów

Prezentowane badania przeprowadzono w maju i czerwcu 2019 roku w gminie Brześć Kujawski w województwie kujawsko-pomorskim. Na podstawie udostępnionej przez władze samorządowe gminy dokumentacji wykonano analizę inwestycji i ocenę projektów zrealizowanych przy wsparciu środków UE w badanej gminie. W maju i czerwcu 2019 roku został przeprowadzony wywiad z władzami gminy oraz sondaż z wykorzystaniem techniki ankiety wśród 100 mieszkańców gminy, głównie zamieszkujących tereny wiejskie (78,0%). Po przeanalizowaniu zebranego materiału stwierdzono, że środki unijne miały znaczny udział w finansowaniu inwestycji prowadzonych na terenie gminy. Stanowiły od 36,5% do 82,7% kosztów danego projektu realizowanego na obszarach wiejskich, oraz od 24,3% do 67,8% wartości inwestycji na terenie miasta. Z całkowitego dofinansowania pozyskanego z programów UE 77,8% przeznaczone zostało na rozwój wsi w badanej gminie. Ponad dwukrotnie większa kwota środków pozyskanych z funduszy UE, w przeliczeniu na 1 mieszkańca, została skierowana na dofinansowanie projektów realizowanych na obszarach wiejskich gminy niż na terenie miasta Brześć Kujawski. Koszty eksploatacyjne inwestycji współfinansowanych z funduszy unijnych, w opinii władz gminy, jak i większości respondentów, mieściły się w przyjętych założeniach co do wysokości obciążenia budżetu  gminy. Badani mieszkańcy dostrzegali zmiany i w większości pozytywnie oceniali projekty jakie zostały zrealizowane przez 15 lat przy udziale funduszy UE w gminie Brześć Kujawski. Respondenci wskazywali na kierunki przyszłych inwestycji w gminie, które dotychczas nie były wspierane środkami finansowymi z programów UE.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Przegląd zasad wynagrodzenia i premiowania pracowników służby rolnej oraz służby doradczej ośrodków doradztwa rolniczego

W opracowaniu zobrazowano poziomy wynagradzania i premiowania służby rolnej i doradczej na przestrzeni ponad 60 lat. Wyodrębniono tę problematykę dla: gromadzkiej służby rolnej, gminnej służby rolnej, wojewódzkich ośrodków postępu rolniczego oraz ośrodków doradztwa rolniczego. W analizie stwierdzono, że w porównaniu do innych grup zawodowych, zawód doradcy nie był doceniany, jeśli mierzyć tę pozycję stawkami wynagrodzenia i premiowania. Ostatnie propozycje regulacji płac z 2019 r. potwierdza tylko tezę, że rząd nadal wypowiada się za utrzymaniem poziom wynagrodzenie na niskim poziomie.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Łączne stosowanie agrochemikaliów

Od końca lat 80. XX wieku w Polsce podjęto badania nad możliwością łącznego stosowania agrochemikaliów tzn. środków ochrony roślin oraz środków ochrony roślin z nawozami płynnymi. Obecnie metoda ta jest powszechnie stosowana w praktyce ochrony roślin i nawożenia w Polsce. Dalsze upowszechnienie tej metody wymaga prowadzenia praktycznie ciągłych badań wraz ze zmieniającym się asortymentem środków ochrony roślin oraz nawozów płynnych. Jednym z ważniejszych elementów jest również przygotowanie służb doradczych oraz samych rolników w celu prawidłowego oraz pełnego wykorzystania tej metody w praktyce.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Bioasekuracja jako podstawowe narzędzie walki z afrykańskim pomorem świń

W artykule przedstawiono problematykę występowania i główne kierunki rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń na terenie Polski oraz potencjalne możliwości ograniczania transmisji wirusa na nowe tereny. Niemal od samego początku występowania wirusa na terenie naszego kraju, jako podstawowe narzędzie w zakresie jego ograniczania wymieniana jest intensyfikacja odstrzału dzików. Koncepcja ta wydaje się być o tyle słuszna, że dziki są podstawowym rezerwuarem wirusa w środowisku naturalnym. Jednak w zakresie możliwości transmisji wirusa na nowe tereny, konieczne wydaje się być zwrócenie szczególnej uwagi na inne możliwości jego rozprzestrzeniania, w tym na teren gospodarstw utrzymujących świnie. Przedstawiono szereg wektorów, które uczestniczą lub mogą uczestniczyć w rozprzestrzenianiu się wirusa, a jako najważniejsze wymienić należy różnokierunkowe aspekty aktywności ludzkiej, zarówno w dziedzinach mających związek z utrzymywaniem świń czy polowaniami jak i wielu innych, które jako wektory pośrednie mogą uczestniczyć w transmisji wirusa na nowe tereny. W świetle przedstawionych danych nasuwa się konkluzja, iż podstawowym narzędziem walki z wirusem jest przestrzeganie zasad bioasekuracji przez szereg osób, które potencjalnie mogą być wektorami bezpośrednimi i pośrednimi transmisji wirusa, a przede wszystkim zasad bioasekuracji w gospodarstwach utrzymujących świnie. Wynika to z faktu, że możliwości szerzenia się wirusa są niemal nieograniczone i nie należy bagatelizować żadnych, nawet najdrobniejszych szczegółów w zakresie biosekuracji gospodarstw utrzymujących świnie, gdyż skutki zaniechania niosą za sobą ogromne straty ekonomiczne.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Mechanizm przyczynowo-skutkowy zmian klimatycznych w gospodarce żywnościowej – przyczynek do dyskusji

Na podstawie kwerendy bibliotecznej wykorzystując pierwszy etap metody dynamiki systemowej zbudowano diagram pokazujący przyczynowo-skutkowy mechanizm oddziaływania czynników kształtujących zmiany klimatyczne. Wzajemne powiązania pomiędzy liczbą ludności, gospodarką, produkcją żywności a zmianami klimatycznymi tworzą błędne koło posadowione na fundamencie polityk (krajowych i międzynarodowych), które to borykają się z ogniskami konfliktów. W celu niwelowania negatywnych skutków oddziaływania człowieka autorka sugeruje wykorzystanie interwencjonizmu zgodnego z ideą nowej ekonomii strukturalnej. Postawione hipotezy mają charakter spekulatywny ze względu na zakres rozważań, dotyczący skutków w przyszłości.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwój społeczno-gospodarczy województwa warmińsko-mazurskiego i wielkopolskiego po akcesji Polski do Unii Europejskiej

Celem pracy jest ocena rozwoju społeczno-gospodarczego w województwie warmińsko-mazurskim i wielkopolskim po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Z przeprowadzonych badań wynika, że po akcesji tempo rozwoju gospodarczego było większe w województwie wielkopolskim niż warmińsko-mazurskim. Świadczy o tym PKB na mieszkańca, w 2004 roku różnica między województwami wynosiła 7,7 tys. zł, a w 2018 roku wzrosła do 21,6 tys. zł. Ponadto PKB w województwie warmińsko-mazurskim był o 24-30% niższy od średniej krajowej i w latach 2004-2018 wykazywał tendencję malejącą. Podobna sytuacja była pod względem produkcji sprzedanej przemysłu na mieszkańca i produkcji towarowej w rolnictwie. Na znaczą przewagę gospodarki województwa wielkopolskiego nad warmińsko-mazurskim wskazuje także kapitał zagraniczny na mieszkańca, był on w 2018 roku ponad siedmiokrotnie wyższy. Pozytywna zmiana jaka miała miejsce w województwie warmińsko-mazurskim to znaczący spadek bezrobocia z 29,2% do 10,4%. Jednakże w dalszym ciągu jest ono najwyższe w kraju. Na podstawie wskaźników rozwoju gospodarczego można stwierdzić, że po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej pogłębił się dystans dzielący porównywane województwa.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Przyczyny przestrzennego zróżnicowania absorpcji wybranych form wsparcia z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013

Celem artykułu było wskazanie przestrzennego zróżnicowania wykorzystania wybranych instrumentów wsparcia w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Badania przeprowadzone zostały na poziomie powiatów. Wyniki skonfrontowane zostały z poziomem rozwoju badanych jednostek administracyjnych, ich stanem środowiska oraz strukturą agrarną. Wykazano istnienie silnej zależności pomiędzy poziomem koncentracji struktury agrarnej i wielkością środków na modernizację gospodarstw rolnych. Aktywność w zakresie działań na rzecz środowiska koncentruje się w rejonach o dużych walorach przyrodniczych, aczkolwiek zależność pomiędzy wysokością wsparcia a jakością środowiska jest stosunkowo niewielka. Środki na tworzenie nowych miejsc pracy pozyskiwane były głównie na obszarach atrakcyjnych turystycznie, co może wskazywać na dominujący kierunek ich wykorzystania. Działania na rzecz poprawy infrastruktury wiejskiej realizowane były w większej części w powiatach cechujących się relatywnie niskim poziomem rozwoju.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie pracy grupowej z rolnikami na przykładzie Warmińsko-Mazurskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Olsztynie (WMODR)

Wojewódzkie ośrodki doradztwa rolniczego wykonują zadania w zakresie doradztwa rolniczego wykorzystując w tym celu szereg form i metod pracy. Celem artykułu jest przedstawienie istoty i zalet pracy doradczej z grupami problemowymi rolników, zarówno dla jej uczestników, jak i organizatora tego sposobu oddziaływania doradczego, a także propozycja wykorzystania formy grupowej w ośrodku doradztwa rolniczego. W artykule dokonano charakterystyki grup problemowych zawiązanych w Warmińsko-Mazurskim Ośrodku Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Olsztynie w roku 2020.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Miejsce Systemu Doradztwa Rolniczego w nowej perspektywie finansowej WPR 2021-2027

Celem opracowania było przedstawienie sytuacji Systemu Doradztwa Rolniczego po wejściu w życie nowej perspektywy finansowej na lata 2021-2027. Doradztwo wyodrębniono jako odrębny rodzaj interwencji w ramach planu strategicznego WPR. Dla realizacji zadań przeznaczono dwa rodzaje interwencji związane ze współpracą oraz wymianą wiedzy i informowaniem. Jako niewystarczający uznano liniowy system transferu wiedzy. Zamiast tego zaproponowano, by realizować interaktywny model innowacji oparty na wielu podmiotach. Kierunkowym działaniem jest zorganizowanie w każdym kraju Systemu Wiedzy i Innowacji Rolniczych.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Instrumenty wsparcia Wspólnej Polityki Rolnej w perspektywie finansowej 2021-2027

W opracowaniu przedstawiono dane dotyczące poziomu finansowania WPR na lata 2021-2027, w porównaniu do obecnej perspektywy finansowej. Na WPR planuje się przeznaczyć 365 mld euro, z tej kwoty 265,2 mld euro na płatności bezpośrednie i 78,8 mld euro na rozwój obszarów wiejskich. Dopłaty bezpośrednie będą oparte na formule ryczałtowej dla małych gospodarstw rolnych (płatności ograniczające), zaś dla jednostek uzyskujących duże poziomy płatności będzie wprowadzona zasada degresywności. Dopłaty bezpośrednie i rozwój obszarów wiejskich przyjmą postać rodzajów interwencji, w ramach krajowych planów strategicznych WPR. Przyjęte zasady pomocniczości nadały państwom członkowskim więcej kompetencji i uczyniły odpowiedzialne za stosowanie rodzajów interwencji WPR. Jednocześnie malejący wkład EFRROW z 63,6% do 43,0%, spowoduje wzrost zaangażowanie państw członkowskich.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Szarek komośnik (Asproparthenis punctiventris (Germ.), nowe zagrożenie dla upraw buraka w Polsce

W latach 2012-2018 na terenie Polski południowo-wschodniej w dużym nasileniu wystąpił szarek komośnik (Asproparthenis punctiventris (Germ.)) (Coleoptera: Curculionidae) stanowiąc poważne zagrożenie dla upraw buraka cukrowego. Jest to pierwszy tak liczny pojaw szkodnika na obecnym terenie Polski. Biorąc pod uwagę możliwości dalszego rozprzestrzeniania się szarka komośnika, w artykule podano historię występowania tego gatunku w Europie, jego opis, biologię i podstawy ograniczania liczebności oraz metody zwalczania.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Certyfikacja i promocja produktów szansą dla rozwoju gospodarstw utrzymujących rasy rodzime zwierząt gospodarskich

Jedną z najlepszych strategii, gwarantujących trwałość użytkowania ras rodzimych oraz rozwój ekonomiczny hodowców, a także przetwórców, jest wypromowanie marek produktów od nich pochodzących, przypisanie produktów i tych marek do danej rasy, które byłby rozpoznawane na rynku i uzyskiwały wyższą cenę od produktów substytucyjnych. System ten daje też pewność konsumentom, że kupują żywność wysokiej jakości, która charakteryzuje się tradycyjną i unikalną metodą produkcji. Ochrona zasobów genetycznych zwierząt hodowlanych i gospodarskich ras rodzimych ma na celu zachowanie i zwiększenie liczebności populacji oraz dążenie do utrzymania jak największej zmienności genetycznej. Najlepszą metodą ochrony jest zachowanie ich w środowisku naturalnym, czyli w rodzinnych gospodarstwach rolniczych, często ekologicznych, agroturystycznych, lub położonych na obszarach chronionych. Opracowany w wyniku prowadzonych badań w Instytucie Zootechniki PIB system certyfikacji marką „Rasa Rodzima” surowców i przetworzonych produktów od zwierząt objętych programami ochrony i utrzymywanych w tradycyjnych systemach produkcji może przyczynić się do rozwoju i umocnienia rynków lokalnych, wpływając na poprawę efektywności ekonomicznej gospodarstw rodzinnych utrzymujących te rasy.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany odczynu i zasobności gleb użytków zielonych w Polsce między 2008 a 2016 rokiem

W pracy przeprowadzono analizę zmian odczynu i zasobności gleb użytków zielonych w przyswajalne formy fosforu, potasu i magnezu w Polsce w okresie między 2008 a 2016 rokiem. Analizę wykonano na podstawie wyników monitoringu agrochemicznego gleb użytków zielonych, realizowanego przez stacje chemiczno-rolnicze z udziałem ITP Falenty. Stwierdzono m.in., że w okresie od 2008 do 2016 r. w skali całego kraju: a) wzrósł udział gleb kwaśnych i bardzo kwaśnych o 0,8% i zmniejszył się udział gleb o optymalnym odczynie o 7,9%; b) zwiększył się o 1,6% areał gleb o niskiej i bardzo niskiej zasobności w fosfor; c) minimalnie – o 0,3%, zmniejszył się odsetek gleb o najniższej zasobności w potas; d) nastąpił przyrost gleb o niskiej i bardzo niskiej zasobności w magnez o 12,7%. Na poziomie województw odnotowano w rozpatrywanym okresie duże zmiany właściwości agrochemicznych gleb użytków zielonych. Były one niejednorodne pod względem kierunków przebiegu oraz ich zasięgu.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Dochodowość i opłacalność produkcji drobiarskiej w gospodarstwach indywidualnych w latach 2014-2016

Tematem artykułu są wyniki produkcyjno-ekonomiczne gospodarstw drobiarskich specjalizujących się w chowie drobiu rzeźnego i kur niosek. Przedmiotem oceny są te same indywidualne gospodarstwa prowadzące rachunkowość w systemie Polski FADN w latach 2014-2016. Wielkość stada drobiu rzeźnego wynosiła średnio około 21-24 tys. sztuk, a kur niosek około 20-21 tys. sztuk. W badanych latach produkcja jaj i brojlerów była opłacalna i dochodowa. Opłacalność produkcji w stosunku do poniesionych kosztów wynosiła około 124-136% w przypadku jaj i około 116-121% w przypadku brojlerów. W ciągu trzech lat badań koszty produkcji jak i wartość produkcji na jednostkę zwierzęcia rosły, ale wyższa była dynamika wzrostu produkcji. Średnie dochody w obydwu typach gospodarstw wzrosły w tym czasie o około 18-20% na osobę nieopłaconą (FWU). Sytuacja finansowa umożliwiała samofinansowanie działalności operacyjnej. Sprzyjało to również podejmowaniu działań inwestycyjnych przez producentów drobiu rzeźnego. Natomiast w gospodarstwach z kurami nioskami zauważono wyhamowanie inwestycji, co wynika zapewne z rosnących zagrożeń spadku popytu na polskie jaja.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wielkości nakładów inwestycyjnych na potencjał produkcyjny i efektywność gospodarstw rolnych w podregionie bydgoskim

Celem artykułu jest określenie wpływu wielkości nakładów inwestycyjnych przed i po akcesji Polski do Unii Europejskiej na zmiany potencjału produkcyjnego i efektywność gospodarstw. Badaniami objęto gospodarstwa z podregionu bydgoskiego (byłe województwo bydgoskie), które przed akcesją do Unii Europejskiej korzystały z kredytów preferencyjnych. Jednocześnie prowadziły w latach 2004-2015 nieprzerwanie rachunkowość w systemie Polski FADN. Efektywność czynników wytwórczych określono wykorzystując cząstkowe wskaźniki produktywności: ziemi, pracy i majątku trwałego oraz efektywność całkowitą metodę DEA (Analiza Obwiedni Danych) w wersji VRS o zmiennych efektach skali. Analizowano również zmiany efektywności w ujęciu dynamicznym, wykorzystując do tego celu indeks produktywności Malmquista (TFP). Inwestycje realizowane w ramach krajowych programów wsparcia i środków unijnych przyczyniły się do zwiększonej polaryzacji majątkowej. Dochody gospodarstw w większym stopniu zależały od powierzchni użytkownej ziemi, niż efektywności czynników wytwórczych. Ponadto na dochody miały duży wpływ relacje rynkowe – „nożyce cen”.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo
Potencjał produkcyjny rolnictwa w krajach Unii Europejskiej

Celem artykułu jest wskazanie zróżnicowania potencjału produkcyjnego w poszczególnych krajach europejskich oraz zmian zachodzących w latach 2008-2016. W badaniach wykorzystano dane FADN określające potencjał produkcyjny rolnictwa, natomiast analizę przeprowadzono za pomocą miernika syntetycznego, który skonstruowano przy pomocy metody TOPSIS. Analiza obejmuje lata 2008 oraz 2016. Na podstawie otrzymanych wyników wyodrębnione zostały cztery klasy typologiczne, wskazujące na zróżnicowanie poziomu rozwoju rolnictwa w krajach UE. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań stwierdzono, że największy potencjał wytwórczy występuje w państwach UE-15, a z krajów UE-12 w Czechach oraz na Słowacji. Z kolei najniższy poziom wskaźnika syntetycznego w roku 2008 zaobserwowano w Bułgarii, Grecji i Rumunii, natomiast w roku 2016 w Grecji, Rumunii, Słowenii i Polsce. Państwa te cechują się rozdrobnioną strukturą agrarna oraz względnie wysokimi nakładami pracy.

Czasopismo: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki rolnicze
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o zarządzaniu i jakości, rolnictwo i ogrodnictwo