rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena jakości kształcenia w Polsce – problemy i rekomendacje

Głównym celem tego opracowania jest zainicjowanie dyskusji nad kształtem systemu oceny jakości w Polsce. Obecne rozwiązania w obszarze szkolnictwa wyższego dotyczące oceny jakości kształcenia budowane są bowiem bez strategicznej, tzn. długookresowej wizji. Konieczne tym samym staje się udzielenie odpowiedzi na nastepujące pytania: 1) Jaki ma być profil działalności PKA? Czy ma to być urząd kontrolujący uczelnie, czy też ekspercka jednostka doskonaląca procesy kształcenia na uczelniach? 2) Czy w momencie przejścia PKA na poziom jednostki eksperckiej nie powstanie niebezpieczna luka w systemie kontroli uczelni, co spowoduje zwiększenie liczby uczelni „sprzedających dyplomy”? 3) Kto w naszym systemie szkolnictwa wyższego powinien zająć się kontrolą, a kto zarządzaniem jakością? Warto także rozważyć pomysł stworzenia jednostki, która profesjonalnie zajmowałaby się kontrolą w szkolnictwie wyższym – analogicznej do Komisji Nadzoru Finansowego czy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W artykule zostały wykorzystane etnograficzne badania własne. Uwzględniono w nim stan prawny z dnia 1 listopada 2016 r.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Tłumaczenie antroponimów sztucznych na przykładzie francuskiego i angielskiego przekładu powieści „Pod Mocnym Aniołem” Jerzego Pilcha

Artykuł porusza problem tłumaczenia antroponimów sztucznych na przykładzie francuskiego i angielskiego przekładu powieści „Pod Mocnym Aniołem” Jerzego Pilcha. Celem pracy jest odpowiedź na pytanie w jaki sposób tłumaczone są nazwy własne osobowe, które z natury rzeczy nie posiadają swoich ekwiwalentów uznanych w językach docelowych oraz jakie techniki tłumaczenia przeważają w ich przekładzie. W tym celu autorka przeanalizowała techniki tłumaczenia zastosowane wobec antroponimów sztucznych w dwóch przekładach powieści i zbadała związek pomiędzy formą nazwy osobowej a wyborem tłumacza. W przekładzie tej kategorii nazw dominującą techniką okazało się być tłumaczenie syntagmatyczne; na 30 nazw własnych z tekstu oryginalnego przetłumaczonych w ten sposób zostało 18 antroponimów w języku francuskim i 19 w języku angielskim. Pozostałe zidentyfikowane techniki to kolejno: tłumaczenie syntagmatyczne z reprodukcją, reprodukcja, ekwiwalent funkcjonalny, pominięcie i dodanie. Nazwy bohaterów wykreowane przez pisarza są wymagające w tłumaczeniu, ponieważ tłumacz nie może oprzeć się na żadnym użytym wcześniej sposobie ich tłumaczenia i stanowią wyzwanie, zwłaszcza kiedy są silnie związane z kulturą języka docelowego.

Czasopismo: Półrocznik Językoznawczy Tertium
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Książka naukowa – między środowiskiem akademickim a branżą wydawniczą

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na książkę naukową jako przedmiot badawczy, istniejący na przecięciu socjologicznego nurtu badań nad szkolnictwem wyższym i badań nad rynkiem książki. Książka naukowa od lat dominuje na polskim rynku książki w zakresie liczby publikowanych pierwszych wydań, jednak jej znaczenie dla rynku wydawniczego uznawane jest za znikome. Równocześnie monografia naukowa, przez lata uważana – przynajmniej w obszarze nauk humanistycznych i społecznych – za „złoty standard” pracy naukowej, będący wyznacznikiem prestiżu i podstawą awansu akademickiego, zmienia swoją funkcję wraz z reformami szkolnictwa wyższego w Polsce, w coraz większym stopniu nastawionymi na docenianie artykułów w najbardziej uznanych czasopismach (najlepiej z impact factor) i publikacji w formule open access, a także w obliczu dokonujących się innowacji technologicznych dotyczących produkcji, opracowania i dystrybucji tekstu. Analiza tych przemian poprzez poznanie głównych interesariuszy (naukowców i wydawców, ale również bibliotekarzy, księgarzy, czytelników, nie zapominając o politycznych decydentach i gremiach eksperckich odpowiedzialnych za politykę w zakresie nauki i szkolnictwa wyższego) i ich zaplecza instytucjonalnego może nie tylko mieć znaczenie teoretyczne, ale także przyczynić się do dyskusji nad rolą wydawców naukowych i znaczeniem samej monografii naukowej w kontekście przyszłych reform szkolnictwa wyższego.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Podejmowanie działalności gospodarczej w ramach naborów LGD „Beskid Gorlicki” w kontekście przemian strukturalnych w obszarze przemysłu i usług

W powiecie gorlickim w ostatnich latach osoby podejmujące działalność gospodarczą mogły skorzystać z kilku różnych inicjatyw wsparcia, które były dotowane z funduszy Unii Europejskiej. Do tych projektów należy m.in. podejmowanie działalności gospodarczej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020, prowadzone przez Lokalną Grupę Działania „Beskid Gorlicki”. Celem opracowania jest charakterystyka funduszy UE przeznaczonych na podejmowanie działalności gospodarczej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020, prowadzonego przez LGD „Beskid Gorlicki”. Przedmiotem opracowania jest również analiza istniejących tendencji w kontekście uwarunkowań strukturalnych, w oparciu o Polską Klasyfikację Działalności (PKD). W latach 2017–2019 LGD „Beskid Gorlicki” przeprowadziła kilka naborów w ramach podejmowania działalności gospodarczej. Ogółem na 97 złożonych wniosków pozytywnie rozpatrzono 62 z nich, co stanowiło 64% operacji mieszczących się w limicie dostępnych środków. Łącznie w ramach czterech naborów wydatkowane zostało 3,72 mln zł. Najwięcej dofinansowań otrzymały podmioty zaliczane do sekcji F – budownictwo (720 tys. zł, co stanowi ogółem 19,4% całej wydatkowanej kwoty w analizowanym okresie) oraz sekcji C – przetwórstwo przemysłowe (660 tys. zł, ogółem 17,7%). Stosunkowo duży odsetek przyznanych dotacji (po 14,5%) w kwocie po 540 tys. zł przypadł sekcjom M – działalność profesjonalna, naukowa i techniczna i S – pozostała działalnośćusługowa.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wybrane problemy funkcjonowania podmiotów ekonomii społecznej w Polsce

Celem niniejszego artykułu było zaprezentowanie istoty ekonomii społecznej przez pryzmat podmiotów realizujących tę ideę oraz znalezienie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: w jakim zakresie podmioty ekonomii społecznej są odpowiedzią na współczesne trendy społeczne; jak kształtuje się zapotrzebowanie społeczne na tego typu podmioty? Tak postawiony cel i pytania zdeterminował układ pracy. Rozważania rozpoczęto od przedstawienia istoty ekonomii społecznej, pokazano różnice pomiędzy poszczególnymi typami podmiotów ekonomii społecznej, odniesiono się również do przedsiębiorczości społecznej i jej typów. Osobne miejsce poświęcono ewolucji podmiotów ekonomii społecznej, od czasów sprzed drugiej wojny światowej. Aby w pełni zrealizować cel, przytoczono dane statystyczne charakteryzujące podmioty ekonomii społecznej w Polsce, w tym zmianę ich liczebności oraz stan zatrudnienia.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kapitał ludzki jako uwarunkowanie rozwoju Przemysłu 4.0 w państwach Unii Europejskiej

W nowoczesnych gospodarkach kapitał ludzki to najczęściej wymieniany, obok wiedzy i innowacji, czynnik pozwalający na osiągnięcie przewagi rynkowej. Pojęcie to określane jest jako pochodna wykształcenia, zdobytych kwalifikacji oraz praktycznych umiejętności. Obserwowany obecnie dynamiczny rozwój zaawansowanych technologii wymaga włączenia w ten proces wysokiej jakości kapitału ludzkiego. Celem opracowania jest ocena potencjału kapitału ludzkiego jako uwarunkowania rozwoju Przemysłu 4.0. W badaniach uwzględniono wskaźniki dotyczące udziału zatrudnienia w przemyśle wysokich technologii i usług opartych na wiedzy, udziału zatrudnienia w przemyśle wysokich i średniowysokich technologii oraz przeanalizowano udział osób z wyższym wykształceniem w przedmiotowych rodzajach przemysłu. Badaniem zostały objęte kraje członkowskie Unii Europejskiej. Zakres czasowy badań obejmuje lata 2013 i 2018. Analizę przeprowadzono na podstawie informacji statystycznych pochodzących z bazy danych Eurostat.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena wpływu pandemii COVID-19 na sytuację w branży motoryzacyjnej w Polsce

Branża motoryzacyjna stanowi jedną z głównych gałęzi polskiej gospodarki, mając duży udział w wytwarzaniu wartości dodanej brutto i utrzymywaniu miejsc pracy. Pandemia COVID-19 wciąż negatywnie oddziałuje na branżę motoryzacyjną, która przed pandemią była już obciążona licznymi obostrzeniami dotyczącymi m.in. ograniczenia emisji spalin, za sprawą dyrektyw unijnych. Wielkość strat zależna będzie od scenariusza rozprzestrzeniania się wirusa w Polsce, a także skuteczności podjętych działań zaradczych. Celem opracowania jest przedstawienie głównych zmian zachodzących za sprawą wpływu pandemii COVID-19 na produkcję pojazdów samochodowych, przyczep i naczep, poszerzoną o analizę produkcji motocykli1. Przedmiotem przeprowadzonego badania są przedsiębiorstwa funkcjonujące w przemyśle motoryzacyjnym. Zakres czasowy został zdeterminowany dostępnością danych oraz okresem trwania pandemii i w głównej mierze obejmuje rok 2020, niemniej w celu przedstawienia rzetelnego obrazu sytuacji ekonomicznej branży motoryzacyjnej dane odwoływane są również do okresu przedpandemicznego 2018–2019 roku. Na podstawie dostępnych danych statystycznych przeprowadzono analizę, wstępnie szacując poziom strat w branży oraz strukturę wynagrodzenia pracowników. Dokonano również oceny obecnej sytuacji na rynku w zakresie zaistniałych przemian i przyjętych rozwiązań naprawczych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, inżynieria lądowa i transport
Społeczna odpowiedzialność spółek zarządzających polskimi specjalnymi strefami ekonomicznymi

W Polsce istnieje 14 specjalnych stref ekonomicznych, wydzielonych terenów, na których działalność gospodarcza jest prowadzona na preferencyjnych warunkach. Strefy podzielone są na podstrefy i rejony inwestycyjne, które mają pozyskiwać inwestorów krajowych i zagranicznych, wpływać na rynki pracy, wspierać eksport, pobudzać do aktywności lokalne społeczności, podmioty gospodarcze, instytucje. Polskie specjalne strefy ekonomiczne zarządzane są przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, w których Skarb Państwa posiada większość głosów. Taki system zarządzania pozwala na zachowanie kontroli państwa nad strefami i kierunkami ich rozwoju oraz na szybkie wdrażanie na ich terenie projektów inwestycyjnych. Artykuł ma na celu określenie efektów finansowych spółek zarządzających polskimi specjalnymi strefami ekonomicznymi, ich wkładu w rozwój społecznej odpowiedzialności, uzyskanie odpowiedzi na pytania: czy istnieje relacja pomiędzy zyskami spółek zarządzających a poziomem ich społecznej odpowiedzialności, jakie inne czynniki wpływają na ich zaangażowanie w społeczną odpowiedzialność. W pracy zastosowano metodę analizy dokumentów. Jej wyniki potwierdzają wzrastający udział spółek zarządzających strefami ekonomicznymi w odbudowie i rozwoju szkolnictwa zawodowego, w organizowaniu i finansowaniu konkursów, festiwali, tworzeniu systemów stypendialnych dla uczniów szkół średnich, studentów. Największy wkład w kształtowanie społecznej odpowiedzialności miały spółki z dużymi kapitałami, wysokimi zyskami, zarządzające największymi strefami ekonomicznymi.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Praktyczne wykorzystanie i współczesne znaczenie obiektów poprzemysłowych w Polsce na przykładzie hoteli loftowych

Publikacja porusza istotny temat współczesnej mody na rewitalizowanie i przekształcanie dawnych budynków przemysłowych w nowoczesne obiekty komercyjne. Pośród wielu możliwości zagospodarowania ważne miejsce zajmują obiekty hotelarskie. Otwieranie nowoczesnych hoteli loftowych przyczynia się do urozmaicenia oferty turystycznej i ożywienia dawnych dzielnic przemysłowych, przyciąga także na ich obszary nowych turystów. Celem publikacji jest wykazanie, że obiekty loftowe, w tym szczególnie hotele, mogą przyczynić się do rewitalizacji znacznych obszarów miejskich, poprawy sytuacji gospodarczej i rozwoju przedsiębiorczości. Metody badawcze zastosowane w pracy to krytyka piśmiennicza i analiza najnowszych danych wtórnych. W publikacji wykorzystano również luźne rozmowy telefoniczne przeprowadzone w 2019 roku z managerami znanych hoteli loftowych w całej Polsce. Publikacja została napisana przy wykorzystaniu danych zwartych, artykułów naukowych oraz danych netograficznych. Rezultaty analizy naukowej wskazują, że hotelarstwo loftowe w Polsce rozwija się w sposób systematyczny i staje się trwałym elementem współczesnego rynku hotelarskiego. Implikacje teoretyczne i praktyczne pracy wskazują, że beneficjentami rozwoju tej gałęzi hotelarstwa będą zarówno miasta – siedziby hoteli, jak i ich klienci. W przyszłości można się spodziewać dalszego rozwoju tego segmentu hotelarstwa.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Podgórze – zaniedbana dzielnica czy drzemiący potencjał? Wizerunek miejsca w świetle zanalizowanych materiałów informacyjnych i promocyjnych

Podgórze, w przeszłości samodzielne miasto, zostało przyłączone do Krakowa w 1915 roku. Pomimo tego, że posiada wiele wartościowych zabytków, atrakcyjnych miejsc i obiektów, nadal pozostaje w cieniu zarówno w stosunku do najstarszej, zabytkowej części Krakowa, jak i do Kazimierza. Celem niniejszego artykułu jest próba oceny atrakcyjności oraz wizerunku Podgórza poprzez pryzmat materiałów informacyjnych i promocyjnych, które zostały omówione i zanalizowane z wyróżnieniem różnych grup zwiedzających – turystów zagranicznych, krajowych, a także mieszkańców miasta. Podjęto próbę odpowiedzi na pytania, jakie podejmuje się działania i w jakim kierunku powinny one podążać w celu poprawy atrakcyjności oraz zwiększenia zainteresowania miejscem. Aby powyższy cel został osiągnięty, przeprowadzona została kwerenda źródeł internetowych oraz drukowanych dotyczących Podgórza, z których mogą korzystać turyści. W celu rozszerzenia badań przeprowadzono sondaż diagnostyczny wśród studentów Uniwersytetu Pedagogicznego, kierunku turystyka i rekreacja, sondujący ich wiedzę i opinie na temat atrakcji turystycznych Podgórza oraz sposobu postrzegania dzielnicy. Badanie miało charakter pilotażowy, należałoby je powtórzyć na większej, reprezentatywnej próbie, składającej się zarówno z turystów krajowych, jak i zagranicznych. Należy podkreślić, że cechą charakterystyczną Podgórza jest to, że różnica w postrzeganiu jego atrakcyjności i zabytków jest znaczna i wyraźnie widoczna w materiałach promocyjnych i informacyjnych oraz ofercie turystycznej kierowanej do zwiedzających, a także obrazie dzielnicy, jaki jest przez nie kreowany.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena atrakcyjności centrów handlowych dla młodych konsumentów – zastosowanie modelowania strukturalnego

Zasadniczym celem niniejszego artykułu była identyfikacja kluczowych determinant zachowań młodych konsumentów w zakresie wyboru centrów handlowych jako miejsc korzystania z oferty handlowo-usługowej. Identyfikacja ta oparta była na analizie dostępnej literatury przedmiotu oraz weryfikacji siły oddziaływania wybranych determinant na określone zachowania konsumentów. W artykule postawiono cztery hipotezy badawcze, a także zaproponowano model teoretyczny, który następnie poddano weryfikacji z wykorzystaniem modelowania strukturalnego (SEM). Opracowany model poddano również analizie w zakresie poziomu rzetelności oraz dobroci dopasowania. W oparciu o przeprowadzone analizy statystyczne stwierdzono, że zmodyfikowany model równań strukturalnych posiadał wszystkie współczynniki istotne statystycznie, co pozwoliło uznać go za względnie satysfakcjonujący. Umożliwiło to pozytywne zweryfikowanie trzech spośród czterech hipotez badawczych. W efekcie zastosowanego modelowania strukturalnego zaobserwowano istotne statystycznie relacje między wyszczególnionymi grupami czynników, takimi jak: czynniki personalne, specyfika centrum handlowego i czynniki sytuacyjne, a odwiedzaniem centrum handlowego przez młodych konsumentów. Co więcej, w opinii respondentów specyfika centrum handlowego i czynniki sytuacyjne charakteryzowały się znacząco większą siłą oddziaływania na badane zachowania niż czynniki personale. W modelowaniu wykorzystano dane pozyskane w ramach badań empirycznych przeprowadzonych na grupie 550 respondentów.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany w ruchu turystycznym w wybranych miastach dziedzictwa kulturowego państw Grupy Wyszehradzkiej (V4)

Kraje Europy Środkowej od lat dziewięćdziesiątych XX wieku są jednym z rozwijających się regionów turystycznych w Europie. Turystyka dla wielu miast tego regionu jest ważnym czynnikiem rozwoju społecznego i gospodarczego. Celem podjętego studium było ukazanie zmian w ruchu turystycznym, infrastrukturze turystycznej oraz profilu turysty odwiedzającego miasta państw Grupy Wyszehradzkiej (V4). Analizę przeprowadzono dla stolic państw (Bratysława, Budapeszt, Praga, Warszawa) oraz miast, których znaczenie turystyczne wzrosło w ostatnich latach (Kraków, Brno, Koszyce, Debreczyn). W analizie wykorzystano powszechnie stosowane wskaźniki intensywności ruchu turystycznego. W celu uchwycenia zmian badania przeprowadzono dla dwóch okresów – 2010 i 2018. W pracy wykorzystano dane statystyczne zaczerpnięte z krajowych i lokalnych baz danych. Badania wykazały wzrost liczby turystów we wszystkich analizowanych miastach. W przypadku miast stołecznych najwyższy wzrost liczby turystów był w Bratysławie (94%) i Budapeszcie (72%). W miastach niebędących stolicami najwyższa dynamika wzrostu ruchu turystycznego wystąpiła w Debreczynie (200%) i Koszycach (100%). W miastach tych na wzrost liczby turystów wpływ miał przede wszystkim napływ turystów krajowych. Obliczone wskaźniki intensywności ruchu turystycznego potwierdziły znaczącą pozycję Pragi, Budapesztu i Krakowa w ruchu turystycznym krajów Grupy V4. Wartości wskaźnika Baretje’a i Deferta wskazują, że w żadnym z analizowanych miast turystyka nie ma dominującej funkcji.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Planowanie rozwoju usługowego produktu turystyki wędkarskiej w oparciu o posiadane walory endogeniczne. Przykład powiatu szczecineckiego

Artykuł zawiera przegląd zagadnień dotyczących planowania rozwoju lokalnej przestrzeni usługowej, ze szczególnym uwzględnieniem implementacji usług turystycznych oraz lokalnego turystycznego produktu wędkarskiego w oparciu o posiadane lokalne zasoby endogeniczne, w szczególności wodne, głównie w postaci jezior i rzek. Badaniem objęto obszar powiatu szczecineckiego znajdującego się w województwie zachodniopomorskim. W artykule zastosowano następujące metody badawcze: ankietowa, opisowa, zogniskowane wywiady grupowe oraz przeprowadzono analizę dokumentów strategicznych i przygotowano analizę SWOT. W artykule wskazano istotne elementy, które wyróżniają powiat szczecinecki jako obszar wędkarski, przeprowadzono inwentaryzację zasobów wodnych oraz wskazano najważniejsze bariery rozwoju tego typu produktów usługowych. Badania prowadzone w powiecie szczecineckim wykazały, że jest to obszar predestynowany do rozwoju tego typu produktów turystycznych, jednakże wymagane jest wyraźne zaangażowanie instytucjonalne władz powiatowych, poszczególnych gmin oraz organizacji powiatowych. Dzięki posiadanym zasobom endogenicznym powiaty tego typu mogą z powodzeniem realizować funkcję usługową w dziedzinie turystyki. Badania przeprowadzone na potrzeby niniejszego artykułu są uzupełnieniem podobnych badań prowadzonych w związku z rozwojem turystyki w innych gminach i powiatach województwa zachodniopomorskiego.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zagrożenie samobójstwem a dostęp  do środków letalnych – analiza suicydologiczna

Niniejszy artykuł stanowi próbę podsumowania badań na temat zagrożeń samobójczych w kontekście dostępu do środków letalnych. Przyjęto, że kwestie te należą do tematów, które warto analizować, m.in. ze względu na tragiczne w skutkach znaczenie aktów autodestrukcyjnych. W zaprezentowanych rozważaniach odwołano się do najważniejszych pojęć badawczych, nawiązano do stosowanych paradygmatów oraz ujęć w obecnych w literaturze przedmiotu. Podkreślono, że suicydologia należy do kategorii nauk interdyscyplinarnych, gdyż łączy takie dziedziny jak: psychologia, pedagogika, medycyna, prawo, bezpieczeństwo wewnętrzne i inne. Wskazano na skomplikowane przyczyny prób samobójczych oraz możliwości przeciwdziałania kryzysom. Wyróżniono różne środki, narzędzia, substancje, które determinują to, że niektóre próby samobójcze są zakończone zgonem. Podkreślono, że niejednokrotnie samobójstwom można zapobiec, szczególnie wtedy, jeśli korzysta się z odpowiedniej profilaktyki. W zaprezentowanych analizach skorzystano z ustaleń obecnych w literaturze przedmiotu, które skonfrontowano z wynikami badań własnych.

Czasopismo: Facta Simonidis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Wybrane aspekty współczesnej polityki  ekologicznej Rzeczypospolitej Polskiej

Polityka ekologiczna stanowi aktualnie bardzo istotny oraz zintegrowany element polityki zrównoważonego rozwoju. Dla efektywnej implementacji tejże polityki ważne jest spełnienie standardów odnoszących się do wysokiego poziomu ochrony środowiska oraz oszczędnego gospodarowania ograniczonymi zasobami przyrody. Polityka ekologiczna Rzeczypospolitej Polskiej wykazuje aktualnie wiele braków m.in. w kontekście niewystarczających działań w obszarze ochrony powietrza, niskiego poziomu wspierania ekoinnowacyjności różnych gałęzi gospodarki czy też egzekucji przepisów z zakresu ochrony środowiska. Celem artykułu jest ukazanie genezy i etapów rozwoju zielonej polityki na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej oraz przedstawienie aktualnych głównych jej założeń. Ukazano trendy w zielonej polityce od czasów transformacji systemowej do czasów obecnych oraz wyjaśniono podstawowe pojęcia z nią związane. Rozważania oparte zostały na analizie dokumentów dotyczących polityki ekologicznej RP, stosownych aktów prawnych oraz literatury przedmiotu.

Czasopismo: Facta Simonidis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Post-prawda jako element polityki historycznej  Rosji wobec Polski – kontekst międzynarodowy

Polityka historyczna jest na ogół elementem polityki zagranicznej państwa. Rosja odwołując się do dziedzictwa i tradycji historycznej Rosji carskiej i Związku Radzieckiego od kilkudziesięciu lat zakłamuje historię Polski. W ostatnim latach oskarża RP m.in. o współpracę z III Rzeszą. W artykule poddano analizie charakterystyczne przejawy antypolskiej propagandy historycznej w niektórych mediach rosyjskich oraz pracach historycznych, co znajduje odzwierciedlenie w bieżącej polityce Kremla.

Czasopismo: Facta Simonidis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji