rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
„A jednak węgiel to teraźniejszość i przyszłość energetyki”

Od XIX w. węgiel jest podstawowym nośnikiem do wytwarzania energii elektrycznej. Na początku XX w. przyrost wydobycia węgla w niektórych krajach świata zwiększył się od kilkudziesięciu do ponad stu procent. Eksperci twierdzą, że wydobycie węgla do 2030 r. zwiększy się dwukrotnie. Równocześnie rozmieszczone w świecie gigantyczne zasoby węgla zaspokoją produkcję energii elektrycznej na dziesiątki lat. Udział węgla w skali globalnej w 2007 roku w produkcji elektrycznej wynosił 41,5%. Największy stopień niezależności w UE od dostaw nośników energii z importu mają W. Brytania i Polska. Analiza dyrektyw unijnych „3x20’ wykazała, że: * dyrektywa o oszczędzaniu energii może w pewnych uwarunkowaniach zmniejszyć ilość antropogenicznego CO2 o około 50%, * wpływ antropogenicznego CO2 na zmianę klimatu jest znikomy, * szybkie wprowadzenie wykorzystania źródeł energii odnawialnej jest praktycznie niemożliwe. Podsumowując można stwierdzić, że: * udział procentowy węgla w produkcji energii elektrycznej w skali globalnej nie ulegnie zmianie w horyzoncie czasowym 2030 roku, * wpływ antropogenicznego CO2 w atmosferze na zmiany klimatu jest znikomy, * dyskusyjnym jest problem szybkiego rozwoju OZE, * należy nadal prowadzić rzetelne badania nad możliwością rozwoju alternatywnych źródeł pozyskiwania energii elektrycznej (OZE, energetyka jądrowa) umożliwiających ich bezpieczne, pewne i ekonomicznie uzasadnione wdrożenie w miejsce węgla.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Scenariusze pracy branży węgla brunatnego w I połowie XXI wieku w Polsce

Polskie górnictwo węgla brunatnego reprezentuje światowy poziom. To jedna z najlepszych specjalności gospodarczych, jakie Polska posiada. Polskie górnicze uczelnie techniczne, instytuty naukowe i projektowe oraz fabryki zaplecza technicznego ze swoimi technologiami i maszynami znane są na całym świecie. Polska jako jeden z nielicznych krajów na świecie posiada wszystkie atuty do kontynuacji wydobycia węgla z możliwością za 20-30 lat znacznego jego zwiększenia. Zasoby węgla, te zagospodarowane i niezagospodarowane, stanowią bardzo cenny skarb gospodarki Polski. Scenariusze pracy działalności górnictwa odkrywkowego węgla brunatnego w Polsce w I połowie XXI wieku, opracowano analizując możliwe warianty w obecnie czynnych zagłębiach górniczo-energetycznych, jak również w nowych regionach, gdzie występują znaczne zasoby tego paliwa.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
System opodatkowania producentów ropy naftowej w Federacji Rosyjskiej i jego wpływ na rozwój sektora naftowego

Jedną z metod regulacji państwowej najbardziej dochodowego sektora Rosji – naftowego –
jest nadzór oraz kontrola nad systemem fiskalnym. Podstawowym podatkiem przy prowadzeniu
działalności opartej na eksploatacji złóż jest podatek od wydobycia surowców mineralnych – NDPI.
Dwunastoletnia praktyka stosowania NDPI pokazała, że obowiązujący system podatkowy nie
jest w stanie sprostać bieżącym problemom sektora naftowego. Jest on nastawiony na konfiskatę
bieżących przychodów, wygenerowanych dzięki sprzyjającej koniunkturze cenowej na rynkach
światowych. Skala NDPI przez długi czas pozostawała płaska i nie uwzględniała unikalności parametrów
poszczególnych złóż, a także stopnia ich wyeksploatowania. Dlatego system podatkowy
obwarowano licznymi ulgami, mającymi na celu stymulowanie wydobycia z nowych złóż oraz
tych o dużym stopniu wyeksploatowania. Pomimo wprowadzonych ulg, system podatkowy jest
uzasadniony wyłącznie w odniesieniu do projektów, które nie wiążą się z poważnymi nakładami
inwestycyjnymi. Lecz nie sprawdza się on przy realizacji kapitałochłonnych projektów w nowych
regionach wydobywczych oraz na szelfach mórz północnych.
Sytuacji w branży naftowej nie poprawi obowiązujący obecnie „manewr podatkowy” polegający
na stopniowym obniżaniu ceł eksportowych i akcyzy kosztem podnoszenia podatku NDPI. Zainicjowane
zmiany pozwolą na zwiększenie wpływów budżetowych z tytułu NDPI, lecz jednocześnie
wpłyną na obniżenie dochodów podmiotów działających w sektorze, w szczególności tych firm,
które mają duży udział w wydobyciu i przetwórstwie ropy. Obecna polityka podatkowa w sektorze
naftowym nie bierze pod uwagę potrzeby stworzenia korzystnych warunków dla rozwoju branży, która bez odpowiedniego wsparcia ekonomicznego już w najbliższych latach zetknie się z deficytem
inwestycji.
Rosyjskie spółki naftowe pod koniec 2008 roku, na fali światowego kryzysu finansowego, zaczęły
domagać się odejścia od NDPI, opartego na opodatkowaniu przychodów w stronę systemu, obierającego
za podstawę opodatkowania zyski firm. Przy tym wysuwano żądanie zastosowania nowego
systemu do wszystkich rodzajów złóż. W odpowiedzi na to, we wrześniu 2014 roku Ministerstwo
Energetyki przygotowało propozycję zmian w opodatkowaniu sektora naftowego, opartego
na NDD, podatku od wyniku finansowego, który za podstawę przyjmuje zysk operacyjny spółki
pomniejszony o koszty inwestycyjne.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Największe pod względem udziału zagraniczne grupy kapitałowe obecne na polskim rynku energii elektrycznej

W artykule przedstawiono dwie zagraniczne grupy energetyczne mające największy
udział w wytwarzaniu energii elektrycznej na polskim rynku. Są to grupy EDF oraz GDF Suez. Na
wstępie przedstawiono udział wszystkich liczących siê na polskim rynku energii grup energetycznych
w wolumenie energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w Polsce w 2013 roku.
W kolejnych rozdziałach obszernie omówiono aktywa wspomnianych wcześniej zagranicznych
grup występujące na wielu kontynentach, ich zaangażowanie w rozwój energetyki, zarówno
konwencjonalnej, jak i odnawialnej, oraz planowane inwestycje. Zwrócono uwagę na ogromne
znaczenie, jakie posiada energetyka jądrowa zwłaszcza w grupie EDF we Francji oraz wWielkiej
Brytanii. Dużo uwagi poświęcono energetyce odnawialnej. Zarówno EDF, jak i GDF Suez
ogromną wagę przywiązują do rozwoju tych źródeł energii, co jest zgodne z prowadzoną przez
Unię Europejską polityką energetyczno-klimatyczną. Na tym tle przedstawiono działalność wymienionych
firm w Polsce funkcjonujących pod nazwami EDF Polska oraz GDF Suez Polska
Energia S.A. Obydwa przedsiębiorstwa mają znaczący udział w produkcji energii elektrycznej
w naszym kraju, EDF Polska – 9,7%, natomiast GDF Suez Polska Energia S.A. – 5,1%. Rozwijają
zarówno energetykę konwencjonalną, jak i odnawialną. Na uwagę zasługuje zwłaszcza oddany do
eksploatacji w 2013 roku przez GDF Suez Polska Energia S.A. największy na świecie, tzw.
Zielony Blok, o mocy 205 MW, opalany biomasą.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekonomiczne kryterium wyboru sposobu wzbogacania miałów węgla koksowego

Miały węgla koksowego wzbogacane są w osadzarkach miałowych lub w cyklonach cieczy ciężkiej. Wybór urządzeń wzbogacających zależy od inwestora lub od projektantów zakładu przeróbczego.W Polsce preferowane są osadzarki, w innych krajach (np. w Australii, USA, RPA) stosowane są głównie cyklony cieczy ciężkiej. W artykule przeprowadzono analizę wzbogacania dwóch przykładowych węgli w urządzeniach o różnej dokładności rozdziału ocenianej wskaźnikami imperfekcji. Pokazano różnice w efektach ekonomicznych wynikające z dokładności wzbogacania. Zwrócono uwagę na wpływ charakterystyk technologicznych węgli (krzywe wzbogacania) na uzyskiwane rezultaty wzbogacania przy założonych parametrach jakościowych koncentratów węgli koksowych. Stwierdzono, że wybór sposobu wzbogacania (osadzarki czy cyklony c.c.) powinien być oparty na analizie uzyskiwanych, dla konkretnych węgli, efektów ekonomicznych wzbogacania.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Węgiel gwarancją bezpieczeństwa politycznego Polski

Bezpieczeństwo polityczne polski jest obok energetycznego, militarnego, gospodarczego jednym z najważniejszych fundamentów funkcjonowania Polski. Po latach zależności od ZSRR, Polska stała się suwerennym państwem. Podstawą tej suwerenności jest posiadanie własnych surowców energetycznych. Przez okres socjalizmu w Polsce węgiel był podstawą gospodarki kraju, a górnicy byli uprzywilejowaną warstwą społeczną. Lata transformacji ustrojowej skutkowały obniżeniem wydobycia i zatrudnienia w górnictwie. Na terenie Polski znajdują się złoża węgla, które dzięki odpowiedniemu finansowemu wsparciu Państwa mogą być wykorzystane nie tylko do produkcji ciepła i energii elektrycznej, ale w procesach chemicznej przeróbki do wytwarzania gazu i paliw płynnych. Opłacalność tych inwestycji bezpośrednio uzależniona jest od cen ropy i gazu ziemnego na świecie. Światowe konflikty polityczne powodują wzrost cen gazu i ropy. Posiadanie przez Państwo możliwości produkcji substytutów tych surowców uodparnia je na zewnętrzne naciski. Górnicy, kopalnie i współpracujące z górnictwem firmy odprowadzają podatki do budżetu Państwa tworząc jego silną pozycję w Europie i świecie.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Realizacja polityki energetycznej w obszarze gazu ziemnego

W artykule zostały przybliżone dwa dokumenty rządowe: „Polityka energetyczna Polski do
2030 roku” oraz projekt „Polityki energetycznej Polski do 2050 roku”. Poddano ocenie szczegółowe
zadania z Polityki energetycznej Polski do 2030 roku w sektorze gazu ziemnego, ze szczególnym
uwzględnieniem działań, które miały miejsce w ciągu ostatnich lat, w zakresie dywersyfikacji
dostaw gazu ziemnego. Przybliżono wpływ zmian otoczenia regulacyjnego na liberalizację rynku
gazu. Ponadto zwrócono uwagę na znaczenie gazu jako surowca energetycznego oraz zmieniającej
się jego roli w zależności od przyjętego scenariusza w projekcie przyszłej polityki energetycznej.
Z informacji przekazywanych przez przedstawicieli Ministerstwa Gospodarki wynika, że dokument
ten zostanie ogłoszony dopiero w grudniu bieżącego roku po zakończeniu obrad konferencji
stron ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatycznych (COP21), któ-
ra odbędzie się w Paryżu. Wstrzymanie prac nad projektem wynika z konieczności uwzględnienia
w polityce energetycznej Polski globalnych ustaleń klimatycznych, a zwłaszcza rozstrzygnięć na
poziomie UE. Przyjęcie przez delegatów ostrzejszych niż obecnie limitów emisji gazów cieplarnianych,
zwłaszcza CO2, może wymusić wprowadzenie w Polsce scenariusza gaz + OZE, który
w chwili obecnej jest scenariuszem alternatywnym, podczas gdy najbardziej prawdopodobnym, na
chwilę obecną, jest scenariusz zrównoważony.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Energetyka wiatrowa jako przedmiot konfliktów lokalizacyjnych w Polsce

Energetyka wiatrowa jest jednym z głównych filarów energetyki odnawialnej. Jej rozwój
wspierany i dotowany jest w Polsce ze źródeł unijnych i krajowych w celu systematycznego wzrostu
udziału OZE w produkcji energii. Polskie społeczeństwo zasadniczo popiera rozwój energetyki
wiatrowej, na co wskazują badania sondażowe. Okazuje się jednak, że na poziomie lokalnym konkretne
inwestycje budzą duży sprzeciw społeczny. W artykule pokazano, na podstawie kwerendy
prasy regionalnej i lokalnej dla lat 2007–2014 oraz innych źródeł, jak bardzo rozpowszechnione są
konflikty społeczne wokół lokalizacji elektrowni wiatrowych w Polsce. Spośród wszystkich konfliktów
lokalizacyjnych na obszarach wiejskich i w małych miastach w Polsce, które były przedmiotem
doniesień medialnych, aż 20% dotyczyło lokalizacji elektrowni wiatrowych. Zarówno
badanie mediów regionalnych i lokalnych, jak i analiza zgłoszeń samych protestujących publikowanych
w Internecie wskazują, że protesty mieszkańców przeciwko lokalizacji farm wiatrowych
występują, w mniejszym lub większym natężeniu, we wszystkich regionach Polski.
Na podstawie analizy orzeczeń sądów administracyjnych w sferze zagospodarowania przestrzennego
dla lat 2012–2014, dotyczących elektrowni wiatrowych, zidentyfikowano kontrowersyjne praktyki
stosowane przy ich planowaniu i lokalizowaniu. Duże zastrzeżenia budzi lokalizowanie farm
wiatrowych bez miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powszechną kontrowersyjną
praktyką jest finansowanie zmian dokumentów planistycznych przez inwestora. Powtarzającymi
się zarzutami sąsiadów wobec planowanych inwestycji jest lokalizowanie wiatraków zbyt
blisko zabudowań i niedostateczne uwzględnianie ich wpływu na zdrowie, a także utrata walorów
krajobrazowych. Przedstawiciele społeczności lokalnych skarżą się również na nieuwzględnianie
ich opinii w procesie planowania farm wiatrowych. Często dochodzi do prób lokalizowania farm
wiatrowych na działkach z gruntami najwyższych klas bonitacyjnych.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Technologie energetyki jądrowej XXI wieku

Wzrastające zapotrzebowanie świata na energię, a w szczególności na energię elektryczną wymaga rewizji technologii energetyki jądrowej, jako perspektywicznego źródła energii. W tym kontekście niniejsza publikacja przedstawia analizę, na ile energetyka jądrowa wpisuje się w cele zrównoważonego rozwoju oraz jaki może mieć udział w nim. Wzrastające zapotrzebowanie świata na energię, a w szczególności na energię elektryczną wymaga rewizji technologii energetyki jądrowej, jako perspektywicznego źródła energii. W tym kontekście niniejsza publikacja przedstawia analizę, na ile energetyka jądrowa wpisuje się w cele zrównoważonego rozwoju oraz jaki może mieć udział w nim.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja i modelowanie układu magazynowania energii z wykorzystaniem pieca metalurgicznego do topienia aluminium

W pracy przedstawiono koncepcję, model matematyczny oraz obliczenia symulacyjne dynamiki
układu magazynowania energii elektrycznej wykorzystującego ciepło zgromadzone w rozgrzanym
metalu, w metalurgicznym piecu do topienia aluminium. Przyjęto, iż do odzysku energii
elektrycznej zastosowany będzie układ pracujący na zasadzie organicznego cykl Rankine’a (ORC).
Analizie poddano również właściwości obiegu pośredniego pomiędzy układem magazynowania
a odzysku. Przedstawiono przykładowy scenariusz ładowania przy uwzględnieniu rzeczywistej
charakterystyki czasowej konwersji energii elektrycznej za pomocą farmy wiatrowej. Założono
przy tym hipotetyczną charakterystykę zapotrzebowania na energię elektryczną przez użytkownika.
Przedstawiono wyniki obliczeń numerycznych, z których wynika, że układ taki znakomicie
nadaje się do stabilizacji zmiennej charakterystyki wytwarzania w odniesieniu do zapotrzebowania
odbiorców na energię elektryczną oraz ciepło. Przedstawiono wyniki przebiegów czasowych ładowania
pieca energią uzyskaną z farmy wiatrowej oraz rozładowania przez hipotetycznego użytkownika.
Podano również charakterystyki zmienności ciepła akumulowanego w piecu, temperatury
czynnika magazynującego, sprawności. W obliczeniach uwzględniono również wpływ oporu cieplnego
izolacji na charakterystyki magazynowania energii. Zauważono, iż kluczowymi parametrami
wpływającymi na sprawność układu są charakterystyka użytkowania układu (głównie czas oczekiwania
na rozładowanie oraz ilość zmagazynowanej energii) oraz jakość izolacji termicznej pieca.
a odzysku. Przedstawiono przykładowy scenariusz ładowania przy uwzględnieniu rzeczywistej
charakterystyki czasowej konwersji energii elektrycznej za pomocą farmy wiatrowej. Założono
przy tym hipotetyczną charakterystykę zapotrzebowania na energię elektryczną przez użytkownika.
Przedstawiono wyniki obliczeń numerycznych, z których wynika, że układ taki znakomicie
nadaje się do stabilizacji zmiennej charakterystyki wytwarzania w odniesieniu do zapotrzebowania
odbiorców na energię elektryczną oraz ciepło. Przedstawiono wyniki przebiegów czasowych ładowania
pieca energią uzyskaną z farmy wiatrowej oraz rozładowania przez hipotetycznego użytkownika.
Podano również charakterystyki zmienności ciepła akumulowanego w piecu, temperatury
czynnika magazynującego, sprawności. W obliczeniach uwzględniono również wpływ oporu cieplnego
izolacji na charakterystyki magazynowania energii. Zauważono, iż kluczowymi parametrami
wpływającymi na sprawność układu są charakterystyka użytkowania układu (głównie czas oczekiwania
na rozładowanie oraz ilość zmagazynowanej energii) oraz jakość izolacji termicznej pieca.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza relacji cen gazu ziemnego i ropy naftowej. Czy ceny są nadal od siebie zależne?

Ropa naftowa i gaz ziemny postrzegane są jako bliskie substytuty, co w praktyce
sprawia, że ceny tych surowców w długim okresie powinny podlegaæ określonej, stabilnej
w czasie relacji. Na podstawie danych historycznych możemy wskazaæ, że stosunek cen ropy
naftowej do cen gazu ziemnego kształtował się na poziomie około 10:1. Badania zależności
cen ropy naftowej i gazu ziemnego wskazywały na istnienie równowagi między cenami tych
surowców w długim okresie (m.in. Kirchene 2002; Brown i Yücel 2007; Shafiee i Topal 2010;
Asche i in. 2012; Asche i in. 2013), choć prowadzone przez badaczy weryfikacje empiryczne
dotyczyły okresu przed rokiem 2008, po którym obserwowaliśmy niespotykany w latach
wcześniejszych wzrost zmienności na rynku ropy naftowej. Możemy zauważyć, że nagły
wzrost cen ropy naftowej począwszy od 2009 roku sprawił, iż stosunek cen tego surowca do
cen gazu ziemnego wzrósł z 10:1 przeciętnie w latach 2005–2008 aż do 34:1 w 2012 roku.
Celem niniejszego artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie czy między cenami gazu
ziemnego i ropy naftowej istniała zależność długookresowa w czasie zawirowań na rynku
„czarnego złota”. W ramach weryfikacji empirycznej wykorzystano klasyczne narzędzia
analizy szeregów czasowych, tj. test stacjonarnooeci ADF oraz analizę kointegracji z wykorzystaniem
metod Engle’a–Grangera (1987) oraz Johansena (1988). W dalszej kolejności
dokonano wizualizacji stabilności istnienia relacji kointegrującej między zmiennymi przy
wykorzystaniu metody Hansena i Johansena (1999). Na podstawie wyników empirycznych
możemy przypuszczać, że w czasie wahań cen ropy naftowej z lat 2008–2012 doszło do
załamania równowagi między cenami ropy naftowej a gazu ziemnego, ale dopiero w 2009,
a nie 2008 roku, gdy ceny ropy naftowej determinował silny trend wzrostowy, który wywindował cenę baryłki do poziomu przekraczającego 140 USD/bbl.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola biomasy w lokalnych klastrach energetycznych

Potencjał energetyczny biomasy w Polsce pozwala na realizację projektów w zakresie jej
zagospodarowania na cele grzewcze i do produkcji energii elektrycznej (biomasa stała), do produkcji
paliw gazowych (biogaz) oraz ciekłych. Jednym ze sposobów wykorzystania lokalnych zasobów
biomasy są tzw. lokalne klastry energetyczne, wskazywane przez Ministerstwo Energii jako
kluczowy element zrównoważenia energetycznego, szczególnie na terenach gmin wiejskich.
Idea klastrów energetycznych określana jest jako porozumienie podmiotów oferujących usługi
w obszarze wytwarzania, dystrybucji, magazynowania i zaopatrzenia w energię i paliwa na obszarze
lokalnym, w celu zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego przy zachowaniu opłacalności
ekonomicznej, finansowej i społecznej oraz zrównoważonego rozwoju. W artykule autorzy wskazują
kierunki działań jakie należy podjąć w zakresie regulacji oraz wsparcia organów państwowych,
aby wykorzystując lokalne zasoby biomasy uzyskać wymierne korzyści środowiskowe (poprawa
jakości powietrza) oraz ekonomiczne (zmniejszenie tzw. „zielonych odpadów”) i poprawy
efektywności energetycznej (wymiana starych urządzeń grzewczych). Został także przedstawiony
problem ubóstwa energetycznego występujący w sektorze komunalno-bytowym, utrudniający
działania jednostek samorządowych w zakresie poprawy jakości powietrza.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane metody oznaczania zawartości rtęci w węglach i popiołach lotnych

W niniejszej pracy opisano metodykę pomiarów zawartości rtęci w ciałach stałych, jakimi są polskie węgle, oraz pomiar zawartości rtęci w produktach spalania węgla w elektrowniach, jakimi są popioły lotne z kotłów fluidalnych. W przeglądzie literatury skupiono się na opisie najpopularniejszych metod spektroskopowych oznaczania zawartości rtęci w węglu, tj. atomowej spektrometrii absorpcyjnej w układzie zimnych par (CVAAS) oraz atomowej spektrometrii fluoroscencyjnej (CVAFS). W części badawczej przeprowadzono testy statystyczne wybranych próbek węgli kamiennych stosowanych w polskiej energetyce, celem ustalenia ilości próbek, które należy wykonać, aby błąd popełniany przy oznaczaniu zawartości rtęci był jak najmniejszy, jednocześnie by ilość potrzebnych powtórzeń również była jak najmniejsza. Dla próbek popiołów lotnych trzeba było wykonać od 7 do 11 powtórzeń (dla wartości odchylenia standardowego poniżej 2%), natomiast dla próbek węgla kamiennego było to od 10 do 16 powtórzeń (dla wartości odchylenia standardowego poniżej 5%). Przeprowadzono także pomiar zawartości rtęci przy użyciu dwóch analizatorów, których działanie opiera się na spektroskopii absorpcyjnej w układzie zimnych par (CVAAS). Zawartość rtęci w węglach kamiennych oznaczono przy użyciu spektroskopu Lumex RA-915+ z przystawką RP-91 oraz przy użyciu spektrometru Nippon MA-2. Wyniki badań wskazują, że zastosowanie dwóch różnych przyrządów i metodyki badań daje wyniki zawartości rtęci w węglach kamiennych różniące się od 30 do 40%. W przypadku pomiaru zawartości rtęci w substancji o równomiernym rozmieszczeniu rtęci, którym był popiół lotny różnice były jeszcze mniejsze i wynosiły od 9 do 16%.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wielokryterialna analiza współpracy hybrydowego systemu wytwórczego z systemem elektroenergetycznym

W referacie zaprezentowano wyniki wielokryterialnej analizy współpracy hybrydowego
systemu wytwórczego (HSW) składającego się z turbin wiatrowych, paneli fotowoltaicznych oraz
magazynu energii elektrolizer – ogniwo paliwowe typu PEM z systemem elektroenergetycznym.
Przedstawiono równania bilansowe opisujące rozpływy mocy w analizowanym systemie hybrydowym.
W analizie wielokryterialnej przyjęto następujące scenariusze: bazowy S-I – układ hybrydowy
zasila odbiorcę o profilu komunalnym o maksymalnym poborze mocy 60 kW i rocznym
zapotrzebowaniu na energię elektryczną w ilości 340 MWh w trybie off-grid, scenariusze S-II,
S-III, S-IV – system elektroenergetyczny pokrywa 25%, 50%, 75% zapotrzebowania na energię
przez odbiorcę. Jako kryteria oceny rozpatrywanych scenariuszy przyjęto: zużycie paliwa (wodoru)
dodatkowego (back-up) przez hybrydowy system wytwórczy (kryterium energetyczne), jednostkowy
koszt wytwarzania energii elektrycznej przez hybrydowy system wytwórczy (kryterium ekonomiczne),
emisja dwutlenku węgla podczas pracy (kryterium środowiskowe) oraz stopień wykorzystania
mocy zamówionej w systemie przez odbiorcę (kryterium energetyczne). Przebadano wpływ
wag wyżej wymienionych kryteriów na wynik końcowy analizy wielokryterialnej.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka