rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Relacje białorusko-unijne w latach 2011–2013: od eskalacji konfliktu do polityki krytycznego zaangażowania

Po wyborach prezydenckich w 2010 r. na Białorusi relacje białorusko-unijne weszły w fazę ostrego konfliktu politycznego. UE przyjęła sankcje wizowe i gospodarcze wobec Białorusi. UE zawiesiła również udział Białorusi w programie Partnerstwa Wschodniego. Do eskalacji konfliktu doszło na początku 2012 r., gdy ambasadorowie UE wyjechali z Białorusi. W kolejnych miesiącach UE przeszła do polityki krytycznego zaangażowania wobec Białorusi, która przejawiała się utrzymywaniem kontaktów z reżimem na poziomie technicznym. W drugiej połowie 2013 r. nastąpiła niewielka poprawa obustronnych relacji. Szczyt Partnerstwa Wschodniego w 2013 r. nie przyniósł wyraźnego przełomu na linii Bruksela–Mińsk.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo społeczności lokalnych w dokumentach programowych wybranych partii startujących w wyborach parlamentarnych 2015 roku

Celem artykułu jest wskazanie rozwiązań dotyczących zapewnienia bezpieczeństwa społeczności lokalnych zawartych w dokumentach programowych następujących partii politycznych: Prawo i Sprawiedliwość, Platforma Obywatelska RP , Nowoczesna Ryszarda Petru, Zjednoczona Lewica, Polskie Stronnictwo Ludowe, Partia Razem, Koalicja Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Nadzieja, a także ruchu społecznego, a obecnie stowarzyszenia Kukiz 15. Autor wyróżnił najważniejsze składowe bezpieczeństwa społeczności lokalnych; należą do niego: bezpieczeństwo przestrzeni (infrastruktura drogowa, miejsca wypoczynku, architektura, oświetlenie); bezpieczeństwo publiczne jest rozumiane jako gwarancja niezakłóconego funkcjonowania zarówno obywateli, jak i instytucji; bezpieczeństwo ekologiczne; dostęp do usług, świadczeń, instytucji; bezpieczeństwo ekonomiczne społeczności lokalnej.
W tekście autor postara się odpowiedzieć na pytanie, czy w programie partii politycznych bezpieczeństwo społeczności lokalnych było wyartykułowane i stanowiło wyróżniony fragment programu. Jak dużo związana z nim problematyka zajmowała miejsca. Na jakich elementach bezpieczeństwa skupiały się środowiska polityczne podczas wyborów parlamentarnych w 2015 roku.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Ewolucja ideowo-polityczna Stowarzyszenia PAX w okresie pierwszych miesięcy „karnawału Solidarności” (sierpień–grudzień 1980)

W prezentowanym artykule omówiona została ewolucja ideowo-polityczna Stowarzyszenia PAX w pierwszych miesiącach tzw. „festiwalu Solidarności” (sierpień–grudzień 1980). Przedstawiono podstawowe założenia ideologii i programu ruchu katolików postępowych w okresie, gdy kierował nim nieprzerwanie do zakończenia II wojny światowej Bolesław Piasecki, i ich rewizję po jego śmierci. Skoncentrowano się zwłaszcza na lansowanych przez stowarzyszenie koncepcjach „socjalizmu całego narodu”, samorządności, demokratyzacji, poszerzenia „bazy rządzenia”, wypracowania płaszczyzn do porozumienia narodowego (od Ruchu Porozumienia Narodowego do Wielkiej Koalicji). Analizie poddano również relacje pomiędzy PAX a niezależnymi związkami zawodowymi (NSZZ „Solidarność) oraz aparatem partyjno-rządowym. W programie PAX „Solidarność” nie była typowym związkiem zawodowym, ale społecznym (ogólnonarodowym) ruchem rewindykacji praw obywatelskich, dlatego przewidywano, że powinien on uczestniczyć jako podmiot w podejmowaniu decyzji państwowych, tworząc nową „oś pionową” struktur państwowych. W okresie „festiwali Solidarności” z niezależnymi związkami zawodowymi związało się wielu członków PAX. Stowarzyszenie włączyło się czynnie w pomoc przy zakładaniu struktur związkowych.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Wszechobecność władzy i postawa krytyczna. Inspiracje myślą Michela Foucaulta dla politologii

Artykuł przywołuje filozofię władzy Michela Foucaulta i pokazuje, jak może ona zainspirować polską politologię do przyjęcia innego podejścia do badania władzy. Autor wskazuje, jak Foucault analizował historyczne praktyki i techniki władzy „produkujące” podmiotowość i tożsamość jednostek. W takim ujęciu władza nie może być pojmowana jako własność jakiejś konkretnej osoby, grupy ludzi czy instytucji, ale jako pewnego rodzaju strategia działania. Autor ukazuje też, na czym może polegać zainspirowana myślą Michela Foucaulta formuła krytyki akademickiej, stanowiącej etos i określoną postawę badawczą.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Problem dobrowolnego niewolnictwa w filozofii politycznej libertarianizmu

Artykuł dotyczy problemu możliwości prawnej istnienia dobrowolnego niewolnictwa na gruncie libertariańskiej teorii naturalnych praw podmiotowych. Praca stawia hipotezę, iż teoria ta zakłada możliwość prawną istnienia umów niewolnictwa i że możliwość ta wynika logicznie ze zbywalności oraz komposybilności (compossibility) naturalnych praw podmiotowych. Artykuł prowadzi dyskusję z przedstawianymi w literaturze przedmiotu argumentami negującymi taką możliwość. W pracy wykorzystano metodę analizy logicznej.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Szanghajska Organizacja Współpracy jako jedna z form wielopłaszczyznowej współpracy Rosji i Chińskiej Republiki Ludowej

Upadek świata dwubiegunowego może zostać uznany za nowe otwarcie w stosunkach chińsko- rosyjskich. Sytuacja międzynarodowa na początku lat 90. umożliwiła odnowienie i normalizację stosunków politycznych między tymi państwami oraz zapoczątkowanie współpracy na kilku płaszczyznach. Rozwijanie kontaktów zarówno politycznych, jak i gospodarczych okazało się być procesem długotrwałym, warunkowanym przez liczne wewnętrzne i zewnętrzne czynniki. Celem artykułu jest analiza ewolucji wzajemnych relacji, motywacji działania, źródeł współpracy oraz jej znaczenia. Biorąc pod uwagę rosnące strategiczne znaczenie regionu eurazjatyckiego, szczególnym aspektem w kontekście współpracy Federacji Rosyjskiej i Chińskiej Republiki Ludowej jest jej istota dla bezpieczeństwa międzynarodowego. Przeprowadzana analiza będzie uwzględniała zwłaszcza współpracę rozwijaną z wykorzystaniem Szanghajskiej Organizacji Współpracy.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Analiza strategicznej narracji ASEAN-u

Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo- -Wschodniej (ASEAN) jest organizacją polityczno - gospodarczą, stawiającą sobie za cel konsekwentne pogłębianie współpracy pomiędzy swymi członkami. Co więcej, nieustannie wzmacnia swoją rolę jako czołowej organizacji międzynarodowej w regionie Azji Południowo- -Wschodniej, stając się istotnym partnerem dla wielu aktorów. Podstawowym celem artykułu jest zbadanie, w jaki sposób ASEAN definiuje sam siebie, przy wykorzystaniu strategicznych narracji. Na samym początku wyjaśniono, na czym polega analiza strategicznych narracji. Następnie przy wykorzystaniu owej analizy, sprawdzono, w jaki sposób ASEAN formułuje swą strategiczną narrację. Zrozumienie sposobu kształtowania i budowania narracji jest bowiem niezbędne, aby zrozumieć, jakie są również strategiczne cele organizacji. Artykuł kończy podsumowanie.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Mały mocarz: Nowa Zelandia jako przykład roli międzynarodowej osiągniętej dobrą reputacją

Artykuł skoncentrowany jest wokół analizy fenomenu roli międzynarodowej, jaką osiągnęła we współczesnej Azji Wschodniej Nowa Zelandia. Opierając się na modelu PIPP, oszacowuję poszczególne elementy składające się na rolę międzynarodową (potęgę, wpływ, obecność i działalność międzynarodową) wszystkich Partnerów Dialogowych ASEAN – centralnej organizacji regionalnej w tej części świata. Następnie przy pomocy analizy strategicznych narracji weryfikuję hipotezę upatrującą przyczynę sukcesu Nowej Zelandii w jej niezmiennej od dekad dobrej reputacji.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Podmiot logopedii. Szkic metodologiczny

W artykule  dokonano  deskrypcji  podmiotu  logopedii  jako  kategorii  przeprowadzającej  procesy  poznawcze,  czyli  będącej  wytwórcą  wiedzy  logopedycznej.  Interpretując  tytułową  kategorię głównie  w  duchu  internalizmu,  z  jego  weryfikacjonizmem,  falsyfikacjonizmem,    racjonalnością, skupieniem  uwagi  na  czystych  faktach,  ale  i  poznawczym  radykalizmem,  skłonnością  do  polaryzacji  stanowisk,  podmiot  logopedii  należący  do  porządku  nauki  postrzegano  z  perspektywy  metalogopedii,  czyli  z  poziomu  metanauki.  Szczegółowe  interpretacje  były  dokonywane  w  duchu  socjologii  wiedzy,  epistemologii  Kanta  i  neokantystów  oraz  metalingwistyki.  Kontekstem  dla  nich  było  potoczne, wywodzące się z poziomu praktyki logopedycznej, rozumienie podmiotu logopedii.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Zaburzenia połykania jako powikłanie operacji guzów kąta mostowo-móżdżkowego

Wstęp 
Powikłaniem  operacji  guzów  kąta  mostowo-móżdżkowego  są  porażenia  nerwów  czaszkowych (V,  VII, IX-XII). Materiał i metoda Część  I  –  retrospektywna  analiza  456  raportów  z  badania  FEES  (I’2015–III’2020);  do  dalszej  analizy  włączono  24  wyniki  pacjentów  z  rozpoznaniem  CPA (14  mężczyzn,  10  kobiet,  w  wieku 22–72  lata).  Badanie  FEES  przeprowadzono    zgodnie  z  protokołem:  ocena  anatomii  i  fizjologii,  próby  oralne,  ocena  skuteczności  manewrów  terapeutycznych.  Zgoda  na  ocenę  stanu  odżywienia  (n  = 4).  Część  II  –  prospektywna;  kliniczna  ocena  połykania  u  10  kolejnych  pacjentów  przed  zabiegiem i do siedmiu dni po operacji CPA  (I–VI’  2019, ośmiu mężczyzn, dwie kobiety, w wieku 18–67 lat).
Wyniki 
Część  I  –  stwierdzono  zaburzenia  gł.  fazy  gardłowej  połykania  (91%).  Zaburzenia  fazy  ustnej  najczęściej  obejmowały:  trudności  z  obróbką  oralną  kęsa  (41%),  przedwczesne  połykanie  (20%) i  wyciek  treści  przez  usta  (20%).  W  fazie  gardłowej  stwierdzono:  zaburzenie  odruchów  obronnych krtani  (66%),  penetracje  (70%),  zlegania  i  multipołknięcia  (54%).  Najczęściej  uszkodzonymi  nerwami  były:  VII  (62%),  X  (62%)  i  IX  (45%);  Wykorzystano  terapię  adaptacyjną  (91%)  oraz  kompensacyjną  (66%).  W  grupie  NF2  83%  pacjentów  miała  mnogie  porażenia  nerwów  czaszkowych  (nn.  VII,  IX,  X).  Obniżenie  elewacji  krtani  prowadziło  do  penetracji  (90%)  i  aspiracji  (60%).  Zalegania  współwystępowały  z  multipołknięciami  (56%).  Porażenie  n.  XII  zaburzało  obórkę  oralną  i  skutkowało  przedwczesnym  połykaniem  (83%).  Ryzyko  niedożywienia  (25%  chorych).  Część II  –  badanie  po  zabiegu  w  porównaniu  z  badaniem  wyjściowym  wykazało:  zaburzenia  motoryki  języka  (30%),  warg  (40%),  niedowład  n.  VII  (70%),  zmniejszenie  zakresu  odwiedzania  żuchwy,  trzykrotny wzrost pozytywnego wyniku przesiewowego testu połykania wody.
Dyskusja 
Operacje  CPA  zaburzają  bezpieczeństwo  i  efektywności  połykania.  Testy  przesiewowe  i  ocena  kliniczna  połykania  powinny  być  wykonywane  każdorazowo  u  tych  chorych,  zaś  w  razie  wskazań – także badania instrumentalne.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Dysfagia ustno-gardłowa w ostrej fazie udaru mózgu – czynniki prognostyczne zaburzeń połykania oraz korelacja lokalizacji uszkodzenia OUN z objawami dysfagii

Dysfagia  ustno-gardłowa  (ang.  oropharyngeal  dysphagia  –  OD)  dotyczy  80%  pacjentów w  ostrej  fazie  udaru  mózgu.  Najczęściej  wymieniane  czynniki  predykcyjne  zaburzeń  połykania w  tej  grupie  pacjentów  to:  wiek,  obecność  dyzartrii,  wysoka  punktacja  w  skali  NIHSS  z  punktem odcięcia  zależnym  od  lokalizacji  uszkodzenia  mózgu  nad-  lub  podnamiotowym,  rozległość  ogniska  udarowego.  Dysfagia  ustno-gardłowa  jest  objawem  uszkodzeń  korowych,  podkorowych,  a  także  zlokalizowanych  w  moście  i  rdzeniu  przedłużonym.  W  artykule  omówiono  wyniki  badań  z  ostatnich  lat,  dotyczące  korelacji  lokalizacji  ogniska  udaru  mózgu  z  obecnością  i  objawami  dysfagii. Na  materiale  własnym  zaprezentowano  przypadki  kliniczne  pacjentów  w  ostrej  fazie  udaru  mózgu,  które potwierdzają doniesienia z literatury światowej.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Zaburzenia spójności wypowiedzi u pacjentów chorujących na schizofrenię paranoidalną

Autor  artykułu  przedstawia  obraz  mowy  schizofatycznej  ze  szczególnym  podkreśleniem  zaburzeń  spójności.  Zakłada  on,  że  utrata  spójności  wypowiedzi  w  schizofrenii  stanowi  jej  objaw  osiowy  i  świadczy  o  postępującym  procesie  dezorganizacji  języka  w  tej  chorobie.  Zaburzenia  spójności od  początku  budowania  refleksji  na  temat  schizofrenii  stanowiły  i  obecnie  stanowią  obiekt  analiz  badaczy  zaburzeń  językowych  w  schizofrenii.  Obraz  zaburzeń  spójności  wypowiedzi  jest  w  schizofrenii  swoisty  i  odmienny  od  obserwowanego  w  innych  zaburzeniach  związanych  z  rozpadem  kompetencji,  takich  jak  afazja,  pragnozja  czy  demencja.  Dokonuje  się  on  przede  wszystkim  na  poziomie  semantyki, pozostawiając gramatyczną strukturę wypowiedzenia względnie zachowaną.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Nie wiem… Nie mogę naprawdę… Ja mam głowę taką, kiepską zupełnie – o zmianach w dyskursie pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera

Artykuł  poświęcony jest problemom  w  zakresie  realizacji  wypowiedzi  ustnych  ujawnianym przez  osoby  z  otępieniem  w  chorobie  Alzheimera.  Postępowanie  badawcze ukierunkowano  na  znamienne  dla  części  pacjentów  wskazywanie  w  toku  wypowiedzi,  w  sposób  jednoznaczny,  na  własną  niekompetencję,  na  niemożność  sprostania wymaganiom  związanym  z  konstruowaniem  tekstu (wedle  wyobrażeń,  jakie  ma  w  tym  względzie  badany).  Materiał  empiryczny  stanowią  wypowiedzi w  formie  opisu  –  próbki  mowy zgromadzone  w  badaniach  indywidualnych  120  osób  w  łagodnym i  umiarkowanym  stadium  otępienia  w  chorobie Alzheimera.  W  zależności  od  rodzaju  opisu  (tu:  opis postaci,  opis  miejsca,  opis  sytuacji)  problem  występował  u  39–47%  badanych,  był  jednym  z  najczęstszych  zachowań  niepożądanych  w  aspekcie  makrostruktury  opisu.  U  części  badanych był  zachowaniem  o  zwiększonym  nasileniu,  co  może  czynić  go  wyróżnikiem  ich  dyskursu.  Analizowane zachowania  pozwalają  rozpoznać  osoby  z  otępieniem  jako  uczestników interakcji  borykających  się z  problemami  z  realizacją  wypowiedzi  i  jednocześnie – przynajmniej częściowo – wyczuwających własne ograniczenia, sygnalizujących je współrozmówcom,  szukających  zrozumienia;  niekompetentny mówca daje sobie prawo do nieskrywania własnych trudności.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Związek pomiędzy możliwościami komunikacyjnymi, jakością życia i aktywnością fizyczną osób starszych

Jakość  życia  osób  starszych  jest  ważnym  problemem  społecznym  ze  względu  na  zmiany  demograficzne  związane  z  wydłużaniem  się  średniej  długości  życia.  Wraz  z  wiekiem  pojawiają  się liczne  problemy  zdrowotne,  najczęściej  wady  wzroku  i  słuchu.  Konsekwencja  niedosłuchu  uwarunkowanego  wiekiem  są  trudności  związane  z  możliwościami komunikacyjnymi. To  z  kolei  wpływa  na  jakość  życia,  relacje  z  bliskimi,  efektywność  kontaktów  społecznych.  Celem  badania,  przeprowadzonego  wśród  116  osób  w  wieku powyżej  60  lat  –  mieszkańców  Polski  południowo-wschodniej –  była  próba  analizy  zależności  między  możliwościami  komunikacyjnymi  (określono  za  pomocą kwestionariusza  samooceny SAC)  a  jakością  życia  (kwestionariusz  WHOQOL-BREF).  Na  podstawie  uzyskanych  wyników  stwierdzono,  że  jakość  życia  starszych  osób  dorosłych  kształtuje  się  na poziomie przeciętnym,  a  ich  możliwości  słuchowe  określane  są  jako  dobre.  Im  wyższa  ocena  zdrowia,  aktywności  i  sprawności  fizycznej,  tym  wyższa  jakość  życia,  co  wiązało  się  również  z  nieco lepszymi  możliwościami  komunikowania  się  z  otoczeniem.  Niższą  jakość  życia  w  zakresie  zdrowia  fizycznego,  relacji  społecznych,  zakresu  komunikacji,  deklarowali respondenci  z  grupy  żej  70.  roku  życia.  Mężczyźni  nieco  częściej  niż  kobiety  wskazywali  na  gorsze  możliwości  komunikacyjne.  Nie  stwierdzono  zależności  między  jakością  życia  badanych  a  samooceną  ich  możliwości komunikacyjnych.  Istnieje  potrzeba  wprowadzenia  rozwiązań  wspierających  profilaktyczną  aktywność  fizyczną  w  grupach  starszych dorosłych  i  młodszych,  która  wpłynęłaby  na  jakość  życia,  a  także  mogłaby  przyczynić  się  do  poprawy  jakości  komunikacji,  m.in.  poprzez  poszerzenie  sieci  kontaktów interpersonalnych.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, psychologia
Cywilizacja chińska vs. cywilizacja europejska na przestrzeni XVI–XVII wieku: determinanty polityczne i gospodarcze

Podstawowym wyznacznikiem odrębności poszczególnych cywilizacji jest środowisko. Z tej perspektywy wynikają zasadnicze różnice pomiędzy cywilizacją chińską  i europejską. Wskazując środowisko jako podstawowy czynnik rozwoju cywilizacyjnego, rozumiemy nie tylko środowisko geograficzne, ale także środowisko jako przestrzeń geopolityczna, w której kształtują się relacje, zależności, powiązania i konkurencyjność, kształtujące  na poszczególnych poziomach rozwoju  cywilizacyjnego środowisko międzynarodowe i międzynarodowe stosunki. Do czasu podjęcia przez państwa europejskie dzieła eksploracji nieznanych obszarów Ziemi, świat polityczny podzielony był na strefy wpływów wielkich cywilizacji, których poziom rozwoju nie wyróżniał zdecydowanie żadnej z nich. Europa znaczną część swego dziedzictwa kulturalnego  i  naukowego  przejęła  od  islamu,  podobnie  jak  społeczeństwa  muzułmańskie przez całe wieki wcześniej inkorporowały z Chin, poprzez wymianę handlową, podboje i osiedlenia.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Przemoc ustanawiająca prawo i podtrzymująca prawo a wolne od przemocy środki („czyste środki”) rozwiązywania konfliktów między jednostkami i w polityce – w świetle teorii Waltera Benjamina

Problematyka tekstu konkluduje wokół zagadnienia przemocy, którego źródła należy dopatrywać się w tekście „Przyczynek do krytyki przemocy” autorstwa Waltera Benjamina. Przedmiotem refleksji są różne formy przemocy ustanawiającej prawo, jak  i  przemocy podtrzymującej  prawo, a  także  ich  związku  z  wolnymi  od  przemocy środkami, a  więc  „czystymi środkami”.  Takie  podejście  pozwala  na  krytyczną  analizę zależności istniejącej między jednostką (człowiekiem), a funkcjonowaniem instytucji (państwa,  władzy)  opartej  na  określonych regulacjach prawnych. Tekst  zachęca do zastanowienia się nad tym: czy przemoc rozumiana jako zasadna może być moralna? i czy wszelka przemoc jest środkiem do sprawiedliwego czy też niesprawiedliwego celu? Wydaje się, że część końcowa tekstu poprzez różnicowanie rodzajów przemocy, dzieląc ją na boską, mityczną, wychowawczą, pozwala odpowiedzieć na te dwa kluczowe, przedstawione wcześniej pytania.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rynek pracy w Polsce a pandemia COVID-19 jako wyzwanie dla polityki społecznej i jej polityk szczegółowych

Pandemia COVID-19 jest czynnikiem, który może w znaczącym stopniu zmienić sytuację na rynku pracy w Polsce. Obecnie – choć poza sporem pozostaje to, że takie przekształcenia nastąpią – można jednakże mówić raczej o pewnych prognozach co do przewidywanych kierunków i stopnia możliwych modyfikacji w tym zakresie,  a finalny ich stan będzie efektem tak czasu trwania swoistego „zawieszenia” działalności szeregu firm, ale i pracowników, jak i efektywności podejmowanych działań – zarówno w sferze medycznej, jak i ekonomicznej, czy społecznej. Przedstawiony artykuł jest jednym z głosów w dyskusji na wskazany temat, toczącej się w przestrzeni publicznej, której celem jest nie tylko wskazanie potencjalnych wektorów rozwoju rynku pracy w trakcie i po trwającej pandemii, ale także zidentyfikowanie jego głównych problemów. Bowiem to właśnie w okresach znacznego pogorszenia koniunktury ujawniają się nieprawidłowości i zaniedbania, które mogą mieć istotny wpływ na rynek pracy i jego uczestników.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Prace parlamentu Republiki Ugandy jako przykład rytuału politycznego

Celem artykułu będzie opisanie rytuału politycznego jakim są prace parlamentu Republiki  Ugandy  oraz  analiza  funkcji  parlamentu  jako  instytucji  odgrywającej  kluczową rolę w promowaniu demokracji wśród Ugandyjczyków oraz ustanawianiu dobrych rządów poprzez wprowadzanie norm i standardów demokratycznych. Z badań prowadzonych w Parlamencie Republiki Ugandy autorka wywnioskowała, że rytuał polityczny jakim są prace parlamentu Republiki Ugandy i towarzysząca jemu symbolika mają na celu wzmocnić mity polityczne legitymizujące władzę. W tym konkretnym przypadku rytuał  polityczny  ma  na celu  przekonać  społeczeństwo  o jego  demokratycznej funkcji. Zarówno przez prezydenta, jak i przewodniczących parlament jest kreowany na instytucję podejmującą działania na rzecz i z woli ludu.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Fake news jako narzędzie dezinformacji

Fake news był obecny w życiu człowieka już od czasów starożytnych. Jednakże rozwój technologii, globalizacja doprowadził do zwiększenia zasięgu jego rozprzestrzeniania.  Masowość  mediów  doprowadziła  do  przeinaczeń,  nadinterpretacji,  szerzenia nieprawidłowości na określony temat. W ten sposób zaczęła się szerzyć dezinformacja przeprowadzana różnymi metodami. Określana jest ogólnie jako  fake  news. Celem artykułu jest ukazanie jak ważną rolę w współczesnym świecie pełni fake news oraz jak jest wykorzystywany w celach manipulacji. Przeinaczona informacja może wywołać niepokój w jednostce bądź grupie, a tym samym zdestabilizować bezpieczeństwo. Masowy dostęp do mediów społecznościowych i Internetu prowadzi do zwiększonej ilości różnych, błędnych, celowo zmanipulowanych informacji, co może  wpływać  negatywnie  na  nasze  postrzeganie  rzeczywistości,  a  w  konsekwencji na nasze bezpieczeństwo.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach