rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena zmienności zasobów retencji glebowej w parku południowym we Wrocławiu

W pracy przedstawiono charakterystykę stosunków wodnych i ocenę zmienności zasobów retencji glebowej na terenie Parku Południowego we Wrocławiu. Oceny tej dokonano na podstawie pomiarów uwilgotnienia gleby wykonanych w roku 2012 i 2013 oraz wyników badań prowadzonych na tym terenie w latach wcześniejszych. Pomiary wilgotności przeprowadzono metodą TDR w powierzchniowej warstwie gleby 0–25 cm oraz 25–50 cm, w kilkudziesięciu punktach (ok. 60) na terenie całego parku. Pozwoliło to na wygenerowanie map przestrzennego rozkładu uwilgotnienia gleby. Na ich podstawie stwierdzono, że na powierzchni parku występuje zauważalne zróżnicowanie zasobów retencji gromadzonych w glebie. Wyraźnie wyższe wartości uwilgotnienia obserwowano w pobliżu stawu parkowego. Przeprowadzone badania i analizy wskazują, że nadmierne uwilgotnienie w badanych profilach glebowych na terenie parku występuje zazwyczaj w okresie wiosennym i po nawalnych deszczach. Największy wpływ na kształtowanie zasobów retencji glebowej ma wielkość oraz rozkład opadów atmosferycznych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Lokalizacja farm wiatrowych w południowej części województwa opolskiego a uwarunkowania przyrodniczo-krajobrazowe

W południowej części województwa opolskiego planowana jest lokalizacja kilkuset elektrowni wiatrowych. Zamierzenia inwestorów bardzo często nie uwzględniają znacznych walorów przyrodniczo-krajobrazowych, co powoduje powstawanie konfliktów przestrzennych. Dla przeciwdziałania konfliktom dokonano waloryzacji przyrodniczo-krajobrazowej oraz optymalizacji rozmieszczenia farm elektrowni wiatrowych. Wskazano obszary o dużym ryzyku inwestycyjnym i predestynowane do rozwoju energetyki wiatrowej. Stwierdzono występowanie bardzo dużych konfliktów przestrzennych na terenie Przedgórza Sudeckiego i Gór Opawskich, związanych z Obszarami Specjalnej Ochrony ptaków Natura 2000, istniejącymi oraz projektowanymi obszarami chronionego krajobrazu, Parkiem Krajobrazowym Gór Opawskich i Specjalnymi Obszarami Ochrony siedlisk Natura 2000. Najkorzystniejszym obszarem rozwoju energetyki wiatrowej jest intensywnie użytkowana rolniczo centralna i południowa część Płaskowyżu Głubczyckiego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ urbanizacji w strefie podmiejskiej na stosunki wodne w zlewniach małych cieków

W pracy przedstawiono wyniki analizy wpływu urbanizacji stref podmiejskich miasta Poznania w latach 1936–2011 na stosunki wodne zlewni cieku Dopływ spod Lusówka i cieku Przeźmierki. Zlewnie te położone są na terenie gmin, gdzie w ostatnich latach obserwuje się gwałtowny rozwój terenów zurbanizowanych. Przeprowadzona analiza zmian form użytkowania zlewni, wykazała prawie pięciokrotny wzrost terenów zurbanizowanych w zlewni cieku Dopływ spod Lusówka i dziewięciokrotny w zlewni cieku Przeźmierka. Na wskutek uszczelnienia terenów zlewni wzrosła wielkość opadów efektywnych, konsekwencją czego był szybki odpływ wód opadowych i prawie dwukrotny wzrost przepływów w ciekach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zbiorowiska grzybów micromycetes jako wskaźnik zmian wilgotnościowych murszejącej gleby z doliny Supraśli

Badano glebę należącą do podtypu gleb organicznych limno-murszowych. Znajdowała się ona na zmeliorowanych, obecnie nieużytkowanych, łąkach w dolinie Supraśli. Badaniami mikologicznymi objęto mursz poziomu darniowego i poddarniowego oraz podścielającą go warstwę mułu. Celem pracy było określenie zmian w strukturach zbiorowisk grzybów micromycetes otrzymanych z murszejącej gleby mułowej w dwu kolejnych latach. Podjęto próbę wyjaśnienia związku między glebą organiczną, która uległa decesji pod wpływem odwodnienia siedliska, a zbiorowiskami zasiedlających ją grzybów. Do izolacji grzybów micromycetes wybrano metodę płytek glebowych Warcupa w modyfikacji Mańki. Analiza wspólnych cech (podobieństwa) między zbiorowiskami grzybów została przeprowadzona na podstawie współczynnika Jaccarda. W sumie otrzymano 153 kolonie i 31 gatunków grzybów micromycetes. Podobieństwo między zbiorowiskami grzybów zasiedlających glebę w kolejnych, dwu latach badań układało się na zróżnicowanym poziomie. Najwięcej wspólnych cech – podobieństwo wynoszące 50% – wykazały zbiorowiska grzybów zasiedlające poziom poddarniowy. Natomiast zbiorowisko zasiedlające w 2013 roku niezmienioną procesem glebotwórczym warstwę mułu nie wykazało obecności ani jednego wspólnego gatunku ze zbiorowiskami grzybów zasiedlającymi utwory organiczne pobrane w 2012 roku. Stwierdzono, że analizowane zespoły grzybów micromycetes są niestabilne w swej strukturze jakościowej. Świadczy to o tym, że nawet niewielkie zmiany siedliskowe przyczyniają się do powstawania zbiorowisk o odmiennych cechach jakościowych (składzie gatunkowym) i ilościowych. Wpływa to jednocześnie na niskie podobieństwo (niewiele cech wspólnych) między zbiorowiskami grzybów zasiedlającymi zmieniające się w profilu glebowym utwory organiczne analizowanej gleby, zarówno w danym roku badawczym, jak i w kolejnych latach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza bezpieczeństwa systemów zaopatrzenia w wodę na obszarach wiejskich

Celem pracy jest przedstawienie zagadnień związanych z analizą bezpieczeństwa systemów zaopatrzenia w wodę na obszarach wiejskich. W pracy dokonano charakterystyki zagrożeń występujących w systemie zaopatrzenia w wodę (SZW) wynikających bezpośrednio z funkcjonowania systemu, takich jak uszkodzenie jego elementów, awarie przewodów wodociągowych oraz przyczyn zewnętrznych do których należą m.in. incydentalne zanieczyszczenia źródeł wody, działania sił natury, powódź, susza, itd. Przedstawiono propozycję oceny bezpieczeństwa SZW oraz metodę wyznaczania kryterialnych poziomów bezpieczeństwa.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie wybranych kongenerów wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych z osadów dennych za pomocą utleniania chemicznego

Osady denne są tym elementem ekosystemu wodnego, który akumuluje większość zanieczyszczeń emitowanych do środowiska i spływających następnie do wód powierzchniowych. Dotyczy to związków biogennych, metali ciężkich oraz tzw. Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych, do których zaliczane są m.in. wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne WWA (ang. PAHs). WWA są związkami toksycznymi, kancerogennymi, mutagennymi i teratogennymi. Celem pracy była ocena przydatności utleniania chemicznego do usuwania wybranych WWA zawartych w osadach dennych. Utlenianie zanieczyszczeń przeprowadzono z wykorzystaniem 30% roztworu nadtlenku wodoru oraz przy użyciu H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> z dodatkiem katalizatora FeSO4×7H<sub>2</sub>O (metoda Fentona). Efektywność utleniania oceniono na podstawie zmian ilości badanych zanieczyszczeń, które oznaczono za pomocą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrem masowym (GC-MS) po uprzedniej ekstrakcji badanych analitów z matrycy osadów dennych. Przeprowadzone badania wstępne udowodniły skuteczność zastosowania H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> oraz procesu Fentona do usuwania wybranych kongenerów WWA.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Hydrożele w środowisku naturalnym – historia i technologie

Rosnąca konkurencja pomiędzy firmami zajmującymi się uprawą roślin wymusza na działach badawczo-rozwojowych poszukiwanie nowych technologii i preparatów pozwalających osiągać lepsze rezultaty w tych dziedzinach. Nie mniej istotnym czynnikiem decydującym o wyborze technologii i preparatów do stosowania w uprawie roślin, jest ich oddziaływanie na środowisko. Przez nierozważne działania (przenawożenie, intensywne stosowanie chemicznych środków ochrony roślin, zaburzenia melioracyjne) środowisko naturalne ulega ciągłej degradacji. Problemów przysparzają także kapryśne zmiany klimatu, powodując bądź ulewne deszcze, bądź okresy długotrwałych susz. Wielką szansą wydaje się być technologia superabsorbentów. Rozwiązanie stosowane od lat w produkcji technicznych materiałów, dziś ma szansę wspomóc rolnictwo w walce z suszą. Rozwijająca się technika pozwala produkować w pełni biodegradowalne produkty spełniające funkcję doglebowych magazynów wody dla roślin. Hydrożele z przeznaczeniem do zastosowań rolniczych mają charakter dedykowany sprzyjający środowisku naturalnemu pozwalając jednocześnie ograniczać negatywne skutki suszy i rewitalizować zasoby naturalne. Podstawowe korzyści ekonomiczne i społeczne: ograniczenie konieczności nawadniania o ok. 20–50% – zapobieganie skutkom stresu wodnego i suszy, ograniczenie dawek nawozowych o ok. 30% poprzez „inteligentny” sposób uwalniania składników pokarmowych (nawozów) w obrębie systemu korzeniowego, ochrona środowiska naturalnego przed skutkami przenawożenia, zasolenia gruntów, ograniczenie wypłukiwania nawozów w głębsze partie gleby, ochrona wód gruntowych, ograniczenie intensywności zabiegów pielęgnacyjnych o ok. 9%, zwiększenie plonowania o ok. 15%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ dodatku bentonitu na wartość współczynnika filtracji popiołu lotnego

Celem badań było określenie zmian współczynnika filtracji popiołu lotnego w wyniku dodania bentonitu w ilości 2, 5 i 10%. Ponieważ popiół lotny, z uwagi na swoją budowę wewnętrzną może stanowić materiał uszczelniający, a jednocześnie jego pozyskanie nie wiąże się z dużymi kosztami, Autorzy rozważyli możliwość połączenia go z niewielkim dodatkiem bentonitu, w celu wytworzenia stosunkowo niedrogiego materiału uszczelniającego. W ramach badań przedmiotowych wykonano oznaczenia współczynnika filtracji przy zmiennym gradiencie hydraulicznym za pomocą edometru, na próbkach preparowanych w warunkach laboratoryjnych przy wskaźniku zagęszczenia 0,95. W wyniku przeprowadzonych badań zauważono, iż nawet niewielki (2%) dodatek bentonitu powoduje zmniejszenie współczynnika filtracji o jeden rząd wielkości w stosunku do wyjściowego. Przy 10% dodatku obserwuje się zmniejszenie wspomnianego parametru o dwa rzędy wielkości. Patrząc z punktu widzenia „klasyfikacji charakterystyki przepływu” i „klasyfikacji przepuszczalności”, można stwierdzić, iż czysty popiół posiada słabą charakterystykę przepływu i niską przepuszczalność; 2% dodatek bentonitu powoduje iż badana mieszanka ma bardzo niską przepuszczalność, natomiast 10% dodatek bentonitu czyni ten materiał praktycznie nieprzepuszczalnym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sposoby zagospodarowania popiołów i żużli ze spalarni odpadów

W pracy zaprezentowano współczesne metody zagospodarowania, zestalania i immobilizacji popiołów i żużli ze spalarni odpadów. Przedstawiono innowacyjne technologie rozwiązujące problem tego rodzaju materiałów. Skupiono się na najbardziej obiecujących technologiach zestalania między innymi na procesach geopolimeryzacji. Przedstawiono przykładowe wyniki badań zestalonych popiołów i żużli w matrycach geopolimerowych. Przeprowadzone badania wykazały, że wymywalność metali ciężkich z matryc geopolimerowych zawierających popioły ze spalania odpadów komunalnych kwalifikuje je do składowania na składowiskach odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne. Badania te wykazały praktycznie 100% skuteczność immobilizacji takich pierwiastków jak bar (Ba), kadm (Cd), cynk (Zn), rtęć (Hg), nikiel (Ni), ołów (Pb). W przypadku chromu III (Cr<sup>+3</sup>) stwierdzono 97% poziom skuteczności immobilizacji. W celu unieruchomienia chromu VI (Cr<sup>+6</sup>) wprowadzano dodatki związków siarki. Badania potwierdziły niską skuteczność immobilizacji arsenu (As), selenu (Se) i molibdenu (Mo)

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagrożenie upraw kukurydzy szkodnikiem Diabrotica virgifer na obszarze wybranych gmin województwa opolskiego

Powiększający się z roku na rok areał kukurydzy w Polsce, stwarza idealne warunki do rozwoju wielu agrofagów. Do najgroźniejszych z nich należy zachodnia kukurydziana stonka korzeniowa Diabrotica virgifera Le Conte, która z powodu specyficznego sposobu żerowania powoduje bardzo duże straty plonu. Do 6 lutego 2014 roku stonka posiadała status organizmu kwarantannowego i inwazyjnego na terenie całej Unii Europejskiej, w tym także w Polsce. Ocenę zagrożenia upraw przez szkodnika, przeprowadzono w latach 2012-2013 na obszarze dwóch miejscowości Zopowy i Lubotyń (gminy Głubczyce i Kietrz), a następnie porównano je z badaniami monitoringowymi prowadzonymi przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Głubczycach. Uzyskane wyniki świadczą, że istotny wpływ na występowanie szkodnika miał system uprawy kukurydzy. Uprawa monokulturowa kukurydzy prowadzona w miejscowości Zopowy bardziej pozytywnie niż uprawa prowadzona w systemie zmianowania w Lubotyniu sprzyjała rozprzestrzenianiu się stonki kukurydzianej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wybranych parametrów pracy oczyszczalni w technologii „Lemna” na przykładzie gminnej oczyszczalni ścieków w Chmielniku (woj. Podkarpackie)

W pracy przedstawiono analizę pracy gminnej oczyszczalni ścieków typu „Lemna”, a badaniami objęto okres siedmiu lat (2009–2015). Badano sprawność usuwania takich wskaźników jak BZT5, ChZT oraz zawiesiny ogólnej. Pomimo bardzo wysokiej zmienności stężeń w ściekach dopływających, we wszystkich przypadkach stwierdzono wysoką skuteczność i niezawodność działania instalacji. Średnia efektywność usuwania zanieczyszczeń organicznych i zawiesiny ogólnej wyniosła 94,23% BZT5, 82,55% ChZT oraz 76% zawiesiny ogólnej i była dodatnio skorelowana z obciążeniem tymi parametrami ścieków surowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ przyjętych rozkładów czasowych zmienności deszczu na wyniki modelowania opad-odpływ

Praca dotyczy doboru rozkładu czasowego opadu wykorzystanego do procesu modelowania typu opad-odpływ. Jako obszar badawczy wykorzystano zlewnię Bystrzycy, będącej lewostronnym dopływem Nysy Kłodzkiej. Dla realizacji założeń konieczne było stworzenie kilku wariantów możliwego rozkładu czasowego deszczu, w tym jednego wykorzystującego szeroko stosowaną metodę opartą na zaleceniach Niemieckiego Związku Gospodarki Wodnej i Melioracji DVWK. Do weryfikacji i kalibracji wyników modelowania wykorzystano dane opadowe oraz pomierzone wartości przepływów pozyskane z zasobów IMGW-PIB. Dane związane z zagospodarowaniem terenu oraz rozkładem gleb na terenie zlewni, które zostały wykorzystane w procesie modelowania, wymagały analizy przy użyciu narzędzi pozwalających na przetwarzanie informacji przestrzennej w środowisku GIS. Proces modelowania został przeprowadzony w programie HEC-HMS 4.2 za pomocą zaimplementowanego w nim modelu NRCS-UH (dawniej SCS-CN) opracowanego przez Amerykańską Służbę Ochrony Gleb (Soil Conservation Service SCS). Celem modelowania było sprawdzenie, który z przyjętych rozkładów czasowej zmienności opadu wygeneruję falę hipotetyczną najbardziej zbliżoną do fali rzeczywistej z 13.06.2015 roku. Jako niezależne miary dopasowania hydrogramu symulowanego względem obserwowanego wykorzystano statystyki w postaci: współczynnika efektywności modelu Nash-Sutcliffe (NS), średniego błędu bezwzględny MAE oraz pierwiastka błędu średniokwadratowego RMSE. Na podstawie kalibracji modelu przeprowadzonego na podstawie wezbrania z 2015 roku wskazano na wariant z rozkładem czasowym opadu, w którym kulminacja przypada na 12 godzinę opadu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podczyszczanie ścieków z przemysłu drzewnego w procesie adsorpcji statycznej

Niniejsza praca zawiera wyniki oraz interpretację badań własnych podczyszczania ścieków  z Zakładu Drewexim w procesie adsorpcji statycznej. Celem pracy było określenie optymalnych parametrów tj. czasu kontaktu ścieków z węglem aktywnym oraz masę węgla aktywnego w procesie podczyszczania ścieków w procesie adsorpcji na pylistym węglu aktywnym. Na podstawie badań własnych procesu adsorpcji statycznej na pylistym węglu aktywnym CWZ-22 największe zmniejszenie wartości stężeń wszystkich badanych wskaźników zanieczyszczeń - zawiesiny ogólnej, substancji rozpuszczonych oraz ogólnego węgla organicznego - uzyskano dla dawki węgla równej 100 g/dm3 i czasu trwania procesu 30 min. Stopień usunięcia zawiesiny ogólnej ZO w opisywanym przypadku wyniósł ponad 93%, substancji rozpuszczonych SR - 58%, OWO - ponad 97%. Zauważono zdecydowane zmniejszenie wartości stężeń badanych wskaźników zanieczyszczeń już przy najniższej zastosowanej dawce równej 25 g/dm3 ( stopień usunięcia ZO - 86%, SR - 46,5%, OWO - 93%). Przy stopniowym zwiększaniu dawki adsorbenta zmniejszenie wartości badanych wskaźników nie była już tak wyraźna. W dalszej części badań - wpływu czasu trwania procesu na stopień zmniejszenia wartości stężeń omawianych wskaźników - widoczne rezultaty uzyskano przy najkrótszym   czasie - 10 min, przy czym najlepsze efekty uzyskano dla czasu równego 30 min (dawka pylistego węgla aktywnego stała = 100 g/dm3). Stopień usunięcia zawiesiny ogólnej - ponad 92%, substancji rozpuszczonych - 60%, OWO - blisko 98%. Analizując wyniki badań własnych można zauważyć, że zmniejszenie wartości stężenia OWO uzyskany dla pylistych węgli aktywnych jest o kilka procent wyższy od stężenia OWO uzyskanej przyzastosowaniu ziarnistych węgli aktywnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Odzysk wody z gnojowicy trzody chlewnej - wyniki badań laboratoryjnych

Intensyfikacja hodowli trzody chlewnej powoduje powstawanie dużych ilości odpadów w postaci gnojowicy. Obecnie jest ona po stabilizacji beztlenowej wykorzystywana jako nawóz rolniczy oraz, w nieznacznym stopniu, jako substrat w produkcji biogazu i kompostu. Metody te są jednak niewystarczające, a także posiadają znaczne ograniczenia.Celem przeprowadzonych badań było zastosowanie zintegrowanego procesu filtracji tkaninowej/ dwustopniowej ultrafiltracji/nanofiltracji do odzysku wody z gnojowicy świńskiej. Zastosowano membrany ultrafiltracyjne z polifluorku winylidenu (PVDF) oraz polieterosulfonu (PES) o granicznej rozdzielczości (ang. cut-off) odpowiednio 100 kDa oraz 10 kDa. Etap doczyszczania prowadzono na membranie nanofiltracyjnej z poliamidu (PA) o współczynniku zatrzymania chlorków na poziomie 30-50%. Dzięki zaproponowanej technologii uzyskano wodę o jakości odpowiedniej do ponownego wykorzystania technologicznego (np. nawadnianie pól, mycie obór). Stosunek objętości oczyszczonego strumienia do objętości surowej gnojowicy wyniósł 30%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zmiany stężenia osadu granulowanego na efektywność beztlenowego oczyszczania ścieków generowanych w przemyśle mięsnym

Przemysł mięsny jest gałęzią sektora spożywczego, który zużywa duże ilości wody w konsekwencji produkuje również znaczne ilości ścieków charakteryzujących się dużą zawartością składników organicznych i wysokim stężeniem zawiesin oraz substancji biogennych. W badaniach podjęto próbę określenie wpływu stężenia granulowanego osadu beztlenowego na efektywność oczyszczania ścieków z zakładu mięsnego w reaktorze typu ASBR. Beztlenowe oczyszczanie ścieków z zakładu mięsnego realizowano w reaktorze ASBR przy wyznaczonym najkorzystniejszym stężeniu osadu (20 g/dm3) pozwoliło na wysokie usunięcie zanieczyszczeń organicznych oznaczanych jako ChZT (73%), BZT5 (71%) i OWO (76%).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie wyższych kwasów tłuszczowych (c16:0 - c18:2) podczas biodegradacji ścieków

Obecność wyższych kwasów tłuszczowych (WKT) w ściekach może być związana z doprowadzeniem ścieków przemysłowych, jak i komunalnych. W pierwszym przypadku głównym źródłem tych kwasów są ścieki z przemysłu spożywczego (tłuszczowego, mięsnego), a także w mniejszym stopniu kosmetycznego. W przypadku ścieków komunalnych źródłem są gospodarstwa domowe oraz zakłady gastronomiczne. W badaniach nad usuwaniem WKT ze ścieków metodą biologiczną zastosowano modelowe ścieki składające się z pożywki organiczno-mineralnej oraz oleju rzepakowego. Kwasy te pochodziły z bulionu wzbogaconego, który jest wyciągiem mięsnym oraz oleju roślinnego. Proces biodegradacji prowadzono w 3l bioreaktorach sekwencyjnych w zakresie niskich obciążeń osadu czynnego ładunkiem zanieczyszczeń. Efektywność procesu określono na podstawie ubytku kwasów: palmitynowego (C;16:0), stearynowego (C18:0) oraz oleinowego (C18:1), linolowego (C18:2). W pierwszych godzinach procesu największe zmiany w zawartości poszczególnych kwasów stwierdzono w palmitynowym i stearynowym oraz całkowite usunięcie linolowego. Natomiast zawartość kwasu oleinowego ulegała ciągłym wahaniom.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena funkcjonowania przyzagrodowych oczyszczalni ścieków na terenie wybranej gminy zielonych płuc Polski

Przeprowadzona ankietyzacja wykazała, że na terenie gminy najpopularniejszym rozwiązaniem jest oczyszczalnia z drenażem rozsączającym - 15 obiektów. Funkcjonowanie ponad 89% ankietowanych oczyszczalnie użytkownicy określili, jako "dobre", "bardzo dobre" lub "wzorowe". Należy zaznaczyć, że uzyskane oceny odnoszą się jednak do oczyszczalni, które funkcjonują dopiero około 1,5 roku. Jako wadę systemu podawano pojawiające się okresowo przykre zapachy emitowane z osadników gnilnych natomiast, jako zalety niskie koszty eksploatacji, brak częstej konieczności opróżniania osadników gnilnych, dotacje na budowę oraz niewielką ingerencję wizualną w otoczenie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dezynfekcja ścieków

W artykule poddano dyskusji konieczność stosowania dezynfekcji ścieków w aspekcie ochrony zdrowia publicznego i wymagań stawianych jakości ścieków oczyszczonych. Przedstawiono metody stosowane w dezynfekcji ścieków. Omówiono obowiązujące w Polsce i za granicą regulacje prawne i praktykę dotyczącą dezynfekcji ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Profil zmian stężenia związków węgla, azotu i fosforu w oczyszczalni ścieków komunalnych w Nowej Wsi Ełckiej

W pracy przedstawiono wyniki badań, na podstawie których określono profile zmian stężenia związków organicznych w ściekach, w tym ogólnego węgla organicznego oraz związków azotu i fosforu w nowoczesnej oczyszczalni ścieków pracującej w oparciu o system Bardenpho. Próbki pobierano zgodnie z przepływem wzdłuż przekroju oczyszczalni: ścieki surowe, po mechanicznym oczyszczeniu, po komorze defosfatacji, predenitryfikacji, denitryfikacji I stopnia, nitryfikacji I stopnia, denitryfikacji II stopnia, nitryfikacji II stopnia, ścieki oczyszczone. Stwierdzono, iż oczyszczalnia ścieków w Nowej wsi Ełckiej usuwa związki węgla do 99,77%, związki azotu do 92,05%, zaś fosforu do 99,45%. W znaczącym stopniu osiągane jest to dzięki defosfatacji i denitryfikacji, których to procesach bakterie akumulujące fosfor pobierają tlen z procesu redukcji azotanów (V).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka