rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Manipulowanie zyskami przez spółki debiutujące na GPW

Badania prowadzone były dla spółek z sektora pozafinansowego dokonujących pierwszych ofert publicznych (initial public offering, IPO), na rynku głównym Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie w latach 1998-2013. Celem była odpowiedź na pytanie, czy dla spółek dokonujących pierwotnych emisji akcji w Polsce zaobserwować można zjawisko zarządzania zyskami w okresach okołoemisyjnych.
        Badania empiryczne dotyczyły zjawiska kształtowania wyniku typu materiałowego i przeprowadzono je, wykorzystując różnorodne podejścia i kilku modeli estymacji przesunięć międzyokresowych. Podjęto cztery grupy problemów badawczych – badano skłonność do przekraczania zysku zerowego, skłonność do przekraczania rentowności roku poprzedniego, manipulowanie zyskami poprzez dokonywanie nietypowych przesunięć międzyokresowych oraz konsekwencje manipulowania zyskami dla kolejnych okresów sprawozdawczych.
        W roku debiutu giełdowego zaobserwowano relatywne zwiększenie poziomu nietypowych przesunięć międzyokresowych (discretionary accruals), czemu towarzyszyło nasilenie skłonności do wykazywania zysku przynajmniej na poziomie roku poprzedniego i skłonności do raportowania dodatniego wyniku finansowego. Konsekwencją nietypowych korekt w roku IPO było osłabienie rentowności w okresie bezpośrednio po debiucie.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
ZWOLNIENIE PRACOWNIKA Z OBOWIĄZKU ŚWIADCZENIA PRACY W OKRESIE WYPOWIEDZENIA

W artykule przedstawiono instytucję zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Instytucja ta stanowi przede wszystkim wytwór praktyki obrotu gospodarczego, poparty częściowo poglądami doktryny i judykatury. Ze względu na brak regulacji prawnej tej instytucji przy jej stosowaniu pojawia się wiele wątpliwości związanych między innymi z dopuszczalnością odsunięcia pracownika od świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia na mocy jednostronnego oświadczenia woli pracodawcy, wysokością wynagrodzenia otrzymywanego przez pracownika w czasie tego zwolnienia czy możliwością jego odwołania. W artykule podjęto rozważania dotyczące zgodności zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia z naturą stosunku pracy oraz zasadami prawa pracy, wskazano również ewentualne przesłanki dopuszczalności stosowania tej instytucji oraz jej charakter prawny i skutki prawne. Zasadniczym wnioskiem de lege ferenda sformułowanym w artykule jest dokonanie kompleksowej regulacji prawnej przedstawionej instytucji w Kodeksie pracy. Jednocześnie korzystanie z tej instytucji powinno zostać ograniczone do przypadków, w których faktyczne zatrudnianie pracownika w okresie wypowiedzenia niesie za sobą ryzyko naruszenia lub zagrożenia słusznego interesu pracodawcy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Geneza kryzysu hipotecznego w USA z perspektywy dekady

Kryzys finansowy, który rozpoczął się w 2007 r. w USA, zwany jest również kryzysem hipotecznym lub kryzysem subprime (subprime mortgage crisis). Nosił on znamiona tzw. kryzysu kredytowego. Poniższy artykuł stawia sobie za cel ustrukturyzowanie stanu wiedzy na temat genezy kryzysu hipotecznego w USA i spojrzenie na jego przyczyny przez pryzmat ostatniego dziesięciolecia. Wyróżnione zostały poniższe czynniki: globalna nierównowaga i polityka Systemu Rezerwy Federalnej w latach 2001-2007; sytuacja na rynku nieruchomości i polityka mieszkaniowa w USA; rozwój sektora finansowego i nadzór nad rynkami; polityka kredytowa banków komercyjnych i ich apetyt na ryzyko; polityka finansowania działalności banków – wykorzystanie sekurytyzacji i dźwigni finansowej; inżynieria finansowa i agencje ratingowe.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Od panieństwa do małżeństwa: zmiana statusu a transformacja tożsamości

Narzeczeństwo i małżeństwo można traktować nie tylko jako instytucje społeczne, ale jako punkty zwrotne, które poprzez zmianę statusu jednostki rozpoczynają i określają kolejne etapy w biografii, wywierając wpływ na indywidualne doświadczenia jednostek. Celem opracowania jest analiza zakresu redefinicji „ja”: zmian poczucia tożsamości oraz zmian tożsamości społecznej w związku z przechodzeniem od statusu osoby stanu wolnego do bycia małżonkiem. Podstawą jest część autorskiego badania o charakterze jakościowym zrealizowanym w roku 2014 techniką pogłębionego wywiadu indywidualnego. Badaniami objęto 25 zamężnych kobiet i 25 żonatych mężczyzn, których staż małżeński w chwili badania wynosił od 3 do 24 miesięcy. Uzyskane wyniki wskazują, że zakres zmian różni się w zależności od płci, obecności kohabitacji przedzaręczynowej w biografii, niemniej najczęściej transformacje wiążą się z poczuciem własnej wartości, dojrzałości oraz zakresu odpowiedzialności. Niezależnie od rodzaju doświadczanych emocji dla większości respondentów jedynie rozpoczęcie kohabitacji lub ceremonia małżeństwa reorganizuje koncepcję „ja”.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kształtowanie trendów w rozwoju „zielonych” zamówień publicznych w świetle uregulowań wspólnotowych

Termin „zielone” zamówienie odnosi się do takiego postępowania, w którym zamówienie uwzględnia przynajmniej jeden z czynników środowiskowych już na etapie określenia potrzeb, zdefiniowania przedmiotu zamówienia, sformułowania specyfikacji technicznych, wyboru kryteriów udzielenia zamówienia lub sposobu wykonania zamówienia. Celem zielonych zamówień publicznych jest w możliwie najszerszym zakresie uwzględnianie kwestii środowiskowych w procedurach przetargowych. Główną ideą ekologicznych zamówień publicznych jest ustalenie jasnych i ambitnych kryteriów środowiskowych dla produktów i usług. Nie bez znaczenia jest działalność Komisji Europejskiej w tym zakresie. Należy zachęcać przedsiębiorstwa do rozwijania technologii środowiskowych. Nie wolno zapominać, że bardziej zrównoważone wykorzystanie zasobów naturalnych i surowców będzie korzystne dla środowiska i całej gospodarki. Ze względu na interes społeczny, poprawę jakości życia i stanu środowiska naturalnego ważne jest, aby w zamówieniach publicznych aspekty środowiskowe były uwzględniane w możliwie jak najszerszym zakresie. Należy podkreślić, że co prawda „zielone” zamówienia publiczne stanowią instrument dobrowolny, niestety obecnie kryteria środowiskowe są przez polskich zamawiających stosowane nad wyraz rzadko.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Udostępnianie i publikowanie wizerunku nasciturusa, noworodka i małego dziecka w świetle zasady dobra dziecka

Przedmiotem artykułu jest analiza zagadnienia dopuszczalności posługiwania się wizerunkiem małego dziecka oraz dopuszczalności publikowania tego wizerunku w taki sposób, by działania te nie godziły w zasadę dobra dziecka. Autorka podejmuje próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy wyrażenie przez przedstawiciela ustawowego zgody na publikację wizerunku małego dziecka, w szczególności noworodka i niemowlęcia, może być postrzegane jako działanie sprzeczne z dobrem dziecka. Rozważania obejmują problematykę wykorzystania wizerunku człowieka z czasu jego życia płodowego oraz wykorzystania wizerunku małego dziecka przez rodziców przez umieszczanie go na portalach społecznościowych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Dopuszczalność małżeństwa osób wyznania rzymskokatolickiego i prawosławnego w świetle prawa kanonicznego

Niniejszy artykuł z uwagi na zmianę prawa kanonicznego o małżeństwach mieszanych, podejmuje problematykę wybranych zagadnień z zakresu zawarcia małżeństwa mieszanego. W szczególności autorka zajmie się dopuszczalnością zawarcia małżeństwa mieszanego katolików z prawosławnymi według obecnego stanu prawa łacińskiego i katolickiego prawa wschodniego. Stosunek Kościoła (ustawodawcy kościelnego) do zawierania wskazanych powyżej małżeństw zmieniał się na przestrzeni wieków. Kwestię małżeństw mieszanych uregulował Kodeks prawa kanonicznego z 1983 r. Przepisy, a tym samym zasady prawne, dotyczące zawarcia małżeństwa przez osoby wyznania rzymskokatolickiego i prawosławnego zostały zasadniczo zmienione. Istotna jest odpowiedź na pytania: Jaki charakter ma zakaz zawierania małżeństw mieszanych wynikający z Kodeksu prawa kanonicznego z 1983 r. i czy małżeństwo katolicko-prawosławne jest dozwolone?

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Analiza obowiązujących w polskim prawie karnym unormowań dotyczących procederu handlu dziećmi

Niniejszy artykuł wskazuje na karnoprawną ochronę dziecka jako na problematykę, która winna być traktowana przez państwo w sposób priorytetowy. Już sama bowiem Konstytucja RP ochronę dziecka gwarantuje. Tymczasem dokonana analiza przepisów prawa karnego, w szczególności w zakresie handlu dziećmi, wskazuje na brak zapewnienia przez państwo należytej ochrony dziecku. Na mocy ustawy z 20 maja 2010 r. (Dz. U. Nr 98, poz. 626) został dodany do Kodeksu karnego art. 189a k.k., penalizujący handel ludźmi (zastępił dotychczasowy art. 253 k.k.). Ustawą tą wprowadzono także do ustawowych definicji pojęcie handlu ludźmi. Autorki w niniejszym artykule zastanawiają się, w jakim stopniu wprowadzone do Kodeksu karnego zmiany przyczyniły się do zwiększenia ochrony dziecka przed procederem handlu dziećmi. De lege ferenda podnoszą konieczność wprowadzenia do ustawowych definicji pojęcia dziecka oraz handlu dziećmi, co wyeliminowałoby trudności interpretacyjne, oraz opowiadają się za koniecznością wprowadzenia kwalifikowanej postaci przestępstwa z art. 189a k.k. przez zaostrzenie odpowiedzialności wobec sprawców dopuszczających się handlu dziećmi. Powyższe zmiany, zdaniem autorek, zagwarantują ochronę dziecka na najwyższym poziomie, gdyż aktualna ochrona przewidziana w Kodeksie karnym zdaje się niewystarczająca.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Problematyka samoobrony na tle zakazu użycia siły zbrojnej w prawie międzynarodowym

Problematyka artykułu nawiązuje do klasycznej, ale niezwykle ważnej i aktualnej w praktyce międzynarodowej problematyki zakazu użycia siły, zwłaszcza siły zbrojnej. Dotyczy bowiem możliwości podejmowania i realizowania przez państwa działań zbrojnych pod postacią samoobrony. Prawo każdego państwa do użycia siły w ramach samoobrony było i jest postrzegane jako jedno z praw fundamentalnych, gwarantowanych zarówno przez zwyczajowe, jak i pozytywne prawo międzynarodowe. Jego realizacja w praktyce budzi jednak wiele kontrowersji i pytań. Są one związane zarówno z ewolucją samej instytucji samoobrony, jak również z nowymi tendencjami w zakresie legalizowania różnych akcji zbrojnych dokonywanych poza ramami Karty Narodów Zjednoczonych. Autor prezentuje te tendencje, zwłaszcza w kontekście działań zbrojnych podejmowanych przez państwa w sytuacji potencjalnego zagrożenia atakami terrorystycznymi, a określanych jako uprzedzające i prewencyjne użycie siły. W konkluzji autor stwierdza, że o ile w wypadku zbrojnej operacji uprzedzającej uzasadnione jest odwoływanie się do konstrukcji prawnej samoobrony, o tyle w wypadku zbrojnej operacji prewencyjnej jest to znacznie bardziej ryzykowne, a wręcz nieuprawnione. Prewencyjne użycie siły zbrojnej nie spełnia bowiem kryteriów legalności samoobrony – zarówno tych określonych w Karcie Narodów Zjednoczonych, jak i tych wynikających z prawa zwyczajowego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Licencjonowanie przymusowe w prawie unijnym oraz umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską

Artykuł opisuje wiążące Polskę akty prawa unijnego oraz umowy międzynarodowe, które dotyczą problematyki licencjonowania przymusowego. Licencjonowanie przymusowe to udzielanie licencji przez organ właściwy na patent uprawnionego, bez jego zgody, w ściśle określonych w aktach prawnych przypadkach. Zakres, należne wynagrodzenie, okres trwania czy same warunki licencji przymusowej określa zatem organ właściwy po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania spornego. Mimo że prawo własności intelektualnej cechuje zasada terytorialności we wszystkich przywołanych w artykule aktach prawnych uregulowano warunki, jakich państwa powinny przestrzegać, decydując się na wprowadzenie w swoich ustawodawstwach przepisów odnoszących się do udzielania licencji przymusowych. Jednym z głównych celów każdego z opisywanych w artykule aktów prawnych jest stworzenie takiego systemu licencjonowania przymusowego, który byłby spójny i jak najbardziej ujednolicony na rynkach jak największej liczby państw. Autor artykułu stara się również wskazać powody, dla których licencjonowanie przymusowe tak rzadko znajduje zastosowanie w praktyce.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Prawo cudzoziemca do odwołania w procedurze wydaleniowej w świetle Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Decyzja o wydaleniu cudzoziemca powinna określać organ właściwy w sprawach wydalania cudzoziemców oraz zasady i tryb postępowania w tych sprawach. Cudzoziemiec, jako adresat decyzji o wydaleniu, powinien mieć zagwarantowane prawo odwołania się do niezależnego organu, właściwego do zbadania legalności tej decyzji. Wymaga podkreślenia, że efektywność omawianego uprawnienia zależy przede wszystkim od tego, czy odwołanie ma efekt suspensywny, który powodowałby wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu w momencie złożenia odwołania. Na gruncie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC) prawo cudzoziemca do wniesienia środka odwoławczego w procedurze wydaleniowej jest przewidziane w art. 13 i art. 1 Protokołu nr 7. Analizując dotychczasowy dorobek orzeczniczy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, można jednak dojść do wniosku że, art. 1 Protokołu nr 7 nie odegrał jak dotąd znaczącej roli w praktyce. Na taki stan rzeczy składają się trzy zasadnicze powody. Po pierwsze, przysługujące cudzoziemcom gwarancje proceduralne w procesie wydalenia pozostają poza zakresem prawa do rzetelnego procesu sądowego na podstawie art. 6 EKPC. Po drugie, niektóre państwa w dalszym ciągu odmawiają ratyfikacji Protokołu nr 7. Po trzecie, zaistniałą lukę w zapewnieniu cudzoziemcom proceduralnej ochrony przed wydaleniem stara się wypełnić art. 13 EKPC, który formułuje prawo do skutecznego środka odwoławczego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wypowiedź jako czynność sprawcza – na przykładzie znieważenia przedmiotu czci religijnej

Przedmiotem opracowania jest analiza czynności sprawczej znieważenia przedmiotu czci religijnej w rozumieniu art. 196 k.k., w szerszym kontekście tzw. przestępstw z wypowiedzi, tj. takich, których istotą czynności sprawczej jest wypowiedź rozumiana jako pewien intencjonalny przekaz, uzewnętrznienie przez sprawcę wobec określonych bądź nieokreślonych odbiorców pewnych informacji/treści. W przypadku tego typu przestępstw ‒ przy dokonywaniu oceny danego zachowania pod kątem wypełnienia przedmiotowych znamion czynu zabronionego ‒ konieczne jest ustalenie sensu i treści czynności postrzeganej nie tylko jako akt psychofizyczny. Uregulowane w art. 196 k.k. przestępstwo obrazy uczuć religijnych stanowi podstawę do rozważań na temat zasad, według jakich należałoby ustalać owo „znaczenie” danej czynności. Przyjmując, że każda wypowiedź stanowi czynności symboliczną, konieczne jest odwołanie się do konwencji przyjętych w kręgu obiorców danej wypowiedzi i do kulturowo determinowanych znaczeń. Zakres kryminalizacji przestępstwa obrazy uczuć religijnych jako przestępstwa z wypowiedzi wyznaczają więc nie tylko obowiązujące przepisy prawa karnego, lecz przede wszystkim wyjątkowo zmienne, płynne i różnorodne konwencje kulturowe i założenia. Sformułowanie w obecnych warunkach społecznych zasad dokonywania wyboru tych konwencji wymaga ponownej analizy i odejścia od modelu powszechnie przyjętej, przeciętnej wrażliwości społecznej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Pekińska reforma lotniczego prawa karnego – geneza, istota, rekomendacje

Artykuł poświęcony jest problematyce lotniczego prawa karnego i aktualnym przemianom w tym zakresie. Autor podsumowuje bieżący kształt systemu międzynarodowego karnego prawa lotniczego i omawia jego ogólną charakterystykę, najważniejsze postanowienia obowiązujących konwencji oraz wdrażające je przepisy krajowe. Ponadto wskazuje wady obowiązujących regulacji, które wymienia się jako przesłanki reformy. W drugiej części opracowania autor opisuje nowatorskie rozwiązania aktów przyjętych podczas międzynarodowej konferencji w Pekinie w 2010 r., tj. konwencji pekińskiej oraz protokołu pekińskiego, obecnie oczekujących na wejście w życie oraz ratyfikację w kraju. Podsumowanie artykułu stanowią rekomendacje i uwagi dotyczące implementacji tych aktów w Polsce. Obejmują one wskazania co do przyjęcia pewnych rozwiązań fakultatywnych oraz ewentualnych zmian w prawie karnym.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Powinność w strukturze przestępstwa nieumyślnego

W polskiej doktrynie prawa karnego powinność traktowana była tradycyjnie jako jedna z przesłanek przypisania niedbalstwa (nieświadomej winy nieumyślnej). Wynikało to przede wszystkim z brzmienia art. 14 § 2 Kodeksu karnego z 1932 r. i art. 7 § 2 Kodeksu karnego z 1969 r. Analiza dogmatyczna struktury przestępstwa nieumyślnego wskazuje jednak, że powinność przewidywania – leżąca u podstaw zarówno lekkomyślności, jak i niedbalstwa – nie oznacza obowiązku potencjalnego przeżycia psychicznego, ale obowiązek określonego zachowania. W wypadku przestępstw nieumyślnych (do ich popełnienia dochodzi wskutek braku ostrożności) ten obowiązek właściwego zachowania sprowadza się do powinności przestrzegania tej reguły postępowania, której wykluczenie doprowadziło do realizacji znamion nieumyślnego czynu zabronionego. Tym samym powinność jako kategoria normatywna w strukturze przestępstwa nieumyślnego wyczerpuje się na poziomie bezprawności, a nie winy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Strona podmiotowa czynu zabronionego niepoczytalnego sprawcy

Artykuł dotyczy problematyki strony podmiotowej czynu zabronionego niepoczytalnego sprawcy. Zagadnienie to było już kilkakrotnie podejmowane w polskiej nauce prawa karnego, brak jest jednak jednoznacznych odpowiedzi na kluczowe pytania z nim związane. W artykule podjęta została więc próba naświetlenia podstawowych problemów i ich możliwych rozwiązań. Analizie została poddana istota niepoczytalności, kwestia uznania zachowania niepoczytalnego sprawcy za czyn na gruncie prawa karnego oraz dowolności tego czynu, wreszcie sama możliwość przypisania niepoczytalnemu sprawcy umyślności albo nieumyślności w popełnieniu czynu zabronionego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
PROBLEMY STREFY EURO

Oficjalne kredyty ratunkowe dla niektórych krajów w strefie euro nie mogą zastąpić tam reform, które – poprawiając sytuację gospodarczą – pozwolą odzyskać owym krajom zaufanie rynków finansowych. W literaturze wymienia się dwie główne strukturalne słabości wspólnej waluty (euro): 1. Jednolita polityka pieniądza nie jest w stanie uwzględnić odmienności sytuacji poszczególnych krajów, a wspólny pieniądz nie pozwala na dewaluację w obrębie strefy euro; 2. Strefa euro istnieje bez „unii politycznej”. Artykuł analizuje zasadność tych tez.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
KRYZYS STREFY EURO I JEGO ŹRÓDŁA W FUNKCJONOWANIU PAŃSTWA OPIEKUŃCZEGO

W tekście autor wskazuje na rzadziej dyskutowane problemy instytucjonalne i politykę prowadzoną w ramach strefy euro. Zwraca uwagę na, niezgodne z teorią integracji, wcześniejsze stworzenie unii monetarnej niż unii gospodarczej (wspólnej polityki budżetowej, podatkowej itd.) na stworzone surogaty w postaci kryteriów z Maastricht oraz Paktu stabilizacji i rozwoju. Podkreśla też zmiękczanie tych reguł w praktyce w stosunku do członków założycieli. Wreszcie, wskazuje na zdumiewający brak „reguł wyjścia” z takiej strefy. Autor ostrzega jednak, że problemy eurostrefy są – mimo ich znaczenia – jedynie przejawem głębszego i bardziej długotrwałego kryzysu Europy Zachodniej, a właściwie Zachodu w całości. Źródłem problemów strefy euro jest głęboki kryzys państwa opiekuńczego, którego coraz bardziej pogarszające się finanse spowodowały ów proces przyspieszonego zadłużania się państw. Od kryzysu tego nie ucieknie się poprzez szybszy wzrost gospodarczy, gdyż to właśnie wysoki poziom wydatków publicznych w relacji do PKB jest głównym czynnikiem coraz silniejszego spowolnienia gospodarczego na Zachodzie. Dlatego kryzys Zachodu będzie trwać jeszcze wiele lat.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
SWOBODA MIE˛DZYNARODOWEGO ŚWIADCZENIA USŁUG BANKOWYCH W UNII EUROPEJSKIEJ

Ze względu na procesy globalizacji i integracji europejskiej bankowość się internacjonalizuje, to znaczy świadczenie usług bankowych odbywa się na międzynarodową skalę. Jedną z form międzynarodowego świadczenia usług finansowych jest bankowość transgraniczna. Pozwala ona na oferowanie usług zagranicznym nabywcom bez zaangażowania kapitałowego w państwie usługobiorcy. Na mocy pierwotnego i wtórnego prawa Unii Europejskiej bankowość transgraniczna jest objęta swobodą świadczenia usług, a zatem jest pełnoprawnym kanałem dystrybucji usług bankowych. Dzięki uregulowaniom prawnym europejski bank prowadzący ekspansję transgraniczną na obszarze Unii nie musi ubiegać się o kolejne zezwolenia lokalnych organów nadzoru – wystarczy zezwolenie uzyskane w państwie pochodzenia. Dzięki wynikom analizy danych statystycznych możliwa jest ocena finansowej integracji poszczególnych segmentów europejskiego rynku bankowego. Uzyskane rezultaty wskazują, że rynek międzybankowy jest wysoce zintegrowany transgranicznie. Z drugiej strony, gdy świadczeniobiorcą usługi bankowej jest gospodarstwo domowe lub przedsiębiorstwo niefinansowe, depozyty i kredyty transgraniczne zdecydowanie ustępują produktom dostarczanym przez banki rezydentów.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne