rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
WIELOKULTUROWOŚĆ W DOBIE WSPÓŁCZESNYCH KRYZYSÓW I ZDERZEŃ CYWILIZACYJNYCH

Związki kultury i bezpieczeństwa, a zwłaszcza wpływy kultury na bezpieczeństwo, są tak stare, jak stare są cywilizacje ludzkie i relacje występujące między nimi. W dobie dynamicznych zmian zachodzących w świecie, coraz ważniejszym elementem współczesnego środowiska bezpieczeństwa międzynarodowego staje się wielokulturowość. Coraz bardziej uzasadnione są więc pytania o granice tolerancji dla postępującej unifikacji i uniwersalizacji wzorców kulturowych oraz o kierunki moderowania napływu migrantów z różnych stron świata, tak aby powstająca mieszanka etniczna nie stanowiła źródła zagrożenia dla fundamentów istnienia i rozwoju rodzimej cywilizacji. Sektor bezpieczeństwa kulturowego niewątpliwie stanowi bardzo ważny element systemów bezpieczeństwa narodowego i jako taki powinien być traktowany z większą powagą i troską, niż ma to miejsce obecnie.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
JAKIE ZMIANY W FUNKCJONOWANIU I ORGANIZACJI PRYWATNEGO SEKTORA OCHRONY MOGĄ WPŁYNĄĆ NA PODNIESIENIE BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO POLSKI – WNIOSKI Z PRZEPROWADZONYCH BADAŃ

W tym artykule autor wskazuje na konieczność zaangażowania wszystkich elementów systemu bezpieczeństwa w zapobieganie zagrożeniom, które implikowane są przez dynamicznie zmieniającą się sytuację międzynarodową. Negatywne determinanty to zajęcie Krymu przez wojska rosyjskie, wojna w Donbasie i wielki exodus uchodźców z Bliskiego Wschodu w związku z wojną w Syrii i ofensywą Państwa Islamskiego. A. Czop przypomina, że w Polsce działa 5200 firm ochrony, zatrudniających 114 tysięcy kwalifikowanych pracowników ochrony i 18 tysięcy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego. Ogółem w prywatnym sektorze ochrony pracuje około 300 tysięcy osób. To ważny instrument, który odpowiednio zarządzany i efektywnie wykorzystywany może odegrać istotną rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa narodowego. Autor przedstawia kierunki zmian o charakterze legislacyjnym, funkcjonalnym, organizacyjnym i ekonomicznym, które mogą wpłynąć na zwiększenie wykorzystania firm ochrony osób i mienia w systemie bezpieczeństwa narodowego. Są one efektem przeprowadzonych przezeń badań i znalazły się w zainteresowaniu Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
KONIECZNOŚĆ KOMPLEKSOWYCH I INTERDYSCYPLINARNYCH DZIAŁAŃ NA RZECZ WSPÓŁCZESNEGO BEZPIECZEŃSTWA W KONTEKŚCIE SEKTOROWOŚCI ZAGROŻEŃ

Autorzy w swym artykule zajęli się problematyką współczesnych zagrożeń, z których za najważniejsze uznali: • działalność państwa islamskiego inspirującego i dokonującego zamachów w Europie, • niekontrolowaną falę uchodźców z państw objętych wojną do krajów Unii Europejskiej, • imperialną i agresywną politykę Rosji, • antydemokratyczne zmiany zachodzące w Turcji, po nieudanym puczu. W oparciu o wskazane konkretne sytuacje wyjaśnili czym są zagrożenia i jakie znaczenie nadajemy współcześnie pojęciu bezpieczeństwa. Omówili wieloaspektowość i złożoność tej problematyki posługując się klasyfikacją wprowadzoną przez Barry Buzana, głównego przedstawiciela tzw. Szkoły Sztokholmskiej. Wyrażał on pogląd, iż ze względu na przedmiot zainteresowania bezpieczeństwo podobnie jak zagrożenia ma charakter sektorowy. Autorzy wskazali, że pomimo wyodrębnienia poszczególnych sektorów bezpieczeństwa działania zmierzające do jego zapewnienia muszą mieć charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Wynika to z faktu, że nie ma zagrożeń, które występowałyby tylko w jednym obszarze, z reguły przenikają one do różnych sfer życia społecznego i gospodarczego. Ich zdaniem brak takich szerokich i różnorodnych działań może doprowadzić do sytuacji, w której pomimo aktywności w zakresie neutralizacji zagrożeń nie udaje się uzyskać pożądanych efektów. Autorzy posługując się przykładem takiej właśnie reakcji państw Zachodu na imperialną politykę Rosji udowadniają tezę, że brak działań wielosektorowych w stosunku do agresywnej Rosji powoduje, że są one nieskuteczne. Wskazują także konkretne przedsięwzięcia, których podjęcie może zapewnić państwom NATO bezpieczeństwo, a Rosję powstrzymać przed eskalowaniem zagrożeń, zwłaszcza dla najbliższych sąsiadów, w tym Polski.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Zakres i charakter zmian w systemach ochrony danych osobowych instytucji publicznych w świetle przepisów RODO

Unijne rozporządzenie RODO wprowadziło zasady i przepisy dotyczące ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych niezależnie od obywatelstwa czy miejsca zamieszkania. Artykuł skupia się na zagadnieniach związanych bezpośrednio z rozporządzeniem o ochronie danych osobowych oraz związanych z dokumentami normującymi ochronę danych osobowych i ich przetwarzanie w instytucjach publicznych w Polsce. Autor przedstawia podstawowe zmiany po wejściu rozporządzenia RODO, wskazuje znaczenie poszczególnych organów i podmiotów odgrywających kluczową rolę w ochronie danych na terytorium Polski. Opisuje dokumenty ustanawiające minimalne standardy dla systemów ochrony danych osobowych, które należy opracować w instytucjach publicznych w celu zagwarantowania bezpieczeństwa. W artykule autor podjął się próby wskazania zakresu i charakteru zmian w systemach danych osobowych w świetle wprowadzonych przepisów RODO.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Propozycje nowych metod dla teorii i praktyki walki z terroryzmem

Opracowanie jest próbą pokazania wizji rozwiązywania złożonych problemów i zagrożeń międzynarodowych związanych z terroryzmem. Próba ta, choć kontrowersyjna, jest poszukiwaniem niekonwencjonalnych, nie zawsze akceptowanych metod minimalizowania zagrożenia terrorystycznego.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
KARA. SAMODOSKONALENIE. BEZPIECZEŃSTWO. KONFUCJUSZ I PLATON O WYCHOWANIU CZŁOWIEKA I OBYWATELA

Artykuł ma charakter porównawczy w aspekcie zachodniego (Grecja) i wschodniego (Chiny) podejścia do karania w kontekście bezpieczeństwa i poprawiania siebie. W obszarze rozważań staje więc problem wzajemnych relacji natury ludzkiej i prawa stanowionego lub obyczajowego jako głównych obszarów rozważań. W przypadku filozofii chińskiej jest to kontekst skuteczności rządzenia oraz możliwości zapewnienia bezpieczeństwa i pokoju społecznego. Prezentowane są poglądy Konfucjusza, Mencjusz, Xunzi oraz przedstawicieli Szkoły Prawniczej. W przypadku greckim mamy do czynienia z poglądami Platona na temat demokracji, wolności i funkcjonowania człowieka.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Hejt jako społeczny przejaw patologii w internecie. Próba klasyfikacji adresatów

Niniejsza publikacja koncentruje się na opisaniu zjawiska hejtu jako społecznego przejawu patologii w Internecie. To przede wszystkim próba sklasyfikowania adresatów mowy nienawiści w tymże środowisku. Autor publikacji wskazał mechanizmy i przykłady zastosowania mowy nienawiści wobec zwykłych użytkowników Internetu, osób znanych opinii publicznej, podmiotów gospodarczych i zbiorowości. W pracy opisał także przykłady odpowiedzi na ataki hejterów i prób przeciwstawienia się temu zjawisku zarówno ze strony adresatów mowy nienawiści, jak i organizacji międzynarodowych i przedstawicieli branży IT. Niniejsza praca została oparta na modelu opisowo-analitycznym.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
KSZTAŁTOWANIE SPOŁECZNEJ ŚWIADOMOŚCI KULTURY BEZPIECZEŃSTWA NA PRZYKŁADZIE DZIAŁALNOŚCI LEGII AKADEMICKIEJ

XXI wiek to dalsze, po upadku komunizmu w 1989 roku, nieustające zmiany w sposobie postrzegania obronności państwa i udziału obywateli w jej tworzeniu. Trwający kilkadziesiąt lat społeczny marazm wywołanym klimatem panującym w państwie ogarniętym dyktaturą komunistyczną, przyniósł dużą degenerację także w sferze aktywności proobronnej obywateli. Po tym okresie, w którym wszelka inicjatywa oddolna była traktowana podejrzliwie, przyszedł czas swoistej wiosny w odrodzeniu organizacji pożytku publicznego i wszelkiej, szeroko pojętej inicjatywy obywateli. Dotyczy to także obronności oraz tworzenia tak zwanej kultury bezpieczeństwa. Jej kształtowanie nie jest łatwe. Wiąże się z tworzeniem wielu nowych struktur, ale najważniejsze są zmiany w świadomości społecznej obywateli. W artykule opisany został, na przykładzie Legii Akademickiej KUL, jeden z elementów systemu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej, który tworzą młodzieżowe organizacje proobronne. Ich głównym celem jest krzewienie patriotyzmu i pomoc w tworzeniu społeczeństwa obywatelskiego. To one też są jednym z ważniejszych elementów kultury bezpieczeństwa.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Perspektywa użycia czynników biologicznych w atakach terrorystycznych. Historia i aktualne zagrożenia w Polsce i na świecie

Celem artykułu jest przybliżenie zjawiska bioterroryzmu i związanych z nim zagrożeń w perspektywie globalnej oraz krajowej (polskiej). Doświadczenia związane z użyciem czynników biologicznych oraz międzynarodowe konwencje i procesy rozbrojeniowe spowodowały, że ten typ broni pozostaje zakazany w większości krajów. Wykorzystywanie broni biologicznej z uwagi na niskie koszty jej produkcji, łatwość przenoszenia i duży zasięg może być jednak atrakcyjne dla potencjalnych terrorystów czy grup ekstremistycznych. Autor dokonuje analizy współczesnych zagrożeń i problemów wynikających z groźby użycia czynników biologicznych przez niepowołane osoby, przybliżając rys historyczny tego rodzaju broni, system reagowania na związane z nią zagrożenia, regulacje prawne obowiązujące w Polsce i na świecie oraz wybrane przypadki ataków. Pozwala to na wyciągnięcie wniosku o konieczności nieustannego doskonalenia obostrzeń prawnych dotyczących czynników biologicznych oraz przygotowywania struktur zarówno militarnych, jak i cywilnych na ewentualny atak i związane z nim działania kryzysowe i militarne.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Krajowa Mapa Zagrożeń jako narzędzie do monitorowania bezpieczeństwa i porządku publicznego

Zagrożenia porządku publicznego godzą w bezpieczeństwo osobiste jednostki, zmuszają ją do działania na rzecz jego poprawy, a tym samym zagwarantowania go najbliższym osobom. Prawo do zapewnienia bezpieczeństwa jednostki, społeczeństwa jest jednym z obowiązków państwa, którego zaniechanie może być uznane za naruszenie praw człowieka. Realizując ten obowiązek, w Polsce utworzono system monitorowania zagrożeń – Krajową Mapę Zagrożeń Bezpieczeństwa. Jest to narzędzie wykorzystywane przez Policję, która w 2016 roku początkowo pilotażowo, następnie już na terenie całego kraju wprowadziła ten mechanizm w celu monitorowania lokalnych zagrożeń i przeciwdziałania im, przez co ma wpływ na bezpieczeństwo mieszkańców. Narzędzie to wykorzystuje Internet jako źródło pozyskiwania informacji o zagrożeniach od obywateli. Aby system właściwie funkcjonował, wydane zostały instrukcja i polecenia zarówno dla obywateli będących użytkownikami, jak i dla policjantów – użytkowników i lokalnych administratorów. Nakładają one na policjantów określone zadania w systemie realizacji zgłoszeń. Praca jest próbą odpowiedzi na pytanie, jakim narzędziem jest KMZB w systemie monitorowania bezpieczeństwa i porządku publicznego przez państwo.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Potrzeba wzmocnienia międzynarodowej ochrony praw człowieka trzeciej generacji

1. Cel Celem artykułu jest potwierdzenie zasadności wyodrębnienia praw człowieka trzeciej generacji oraz wskazanie na potrzebę działań na gruncie międzynarodowym w celu zapewnienia tych praw o charakterze kolektywnym. Poprzez analizę wybranych praw człowieka trzeciej generacji Autor zwraca uwagę na to, że część praw trzeciej generacji doznaje uszczerbku w praktyce i stąd nieodzowne są zabiegi o charakterze międzynarodowym, które mają na celu wzmocnienie ochrony tych praw. 2. Wprowadzenie Prawa człowieka trzeciej generacji zostały wyodrębnione w latach 70. XX wieku przez francuskiego naukowca czeskiego pochodzenia Karela Vašaka. Charakteryzują się tym, że posiadają charakter kolektywny i w przeciwieństwie do praw pierwszej i drugiej generacji (praw wolnościowych i równościowych) zabezpieczają całe zbiorowości ludzkie. Ochrona praw człowieka trzeciej generacji ma sens wtedy, gdy nadrzędnym celem zabezpieczającym nie jest jednostka, ale grupa ludzi. Stąd też do najistotniejszych praw człowieka trzeciej generacji zalicza się w szczególności prawo do pokoju, demokratycznego państwa prawa, samostanowienia narodów, bezpieczeństwa, czystego środowiska, rozwoju, pomocy humanitarnej, wspólnego dziedzictwa ludzkości. Ważna jest też świadomość, że realizacja praw człowieka pierwszej i drugiej generacji (wolności i równości) związana jest z dostatecznym zagwarantowaniem praw człowieka trzeciej generacji. Niestety prawa człowieka trzeciej generacji bywają współcześnie łamane (poprzez liczne wojny, niemożność stanowienia o sobie przez niektóre narody, brak szerokich międzynarodowych działań na rzecz ochrony środowiska i pielęgnowania wspólnego dziedzictwa ludzkości). Stąd też ważne jest uświadamianie i podejmowanie działań na rzecz ochrony praw człowieka trzeciej generacji. 3. Metodologia Autor wyodrębnia i opisuje prawa człowieka trzeciej generacji, wykorzystując przede wszystkim metodę krytycznej analizy źródeł. Pomocniczo posiłkuje się również metodą dogmatyczno-prawną, analizując teksty aktów prawa międzynarodowego. Dla zobrazowania przypadków nieprzestrzegania praw człowieka trzeciej generacji oraz uzasadnienia podjęcia działań na gruncie międzynarodowym Autor używa również metody analizy poszczególnych przypadków. 4. Wnioski Autor uzasadnia potrzebę wyodrębnienia praw człowieka trzeciej generacji oraz dowodzi, że współcześnie prawa te doznają uszczerbku na wielu płaszczyznach. Wskazuje, że naruszanie praw człowieka trzeciej generacji uzasadnia potrzebę wzmocnienia ich ochrony na gruncie międzynarodowym. Przestrzeganie praw człowieka trzeciej generacji gwarantuje realizację praw wolnościowych i równościowych, to jest praw człowieka pierwszej i drugiej generacji.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Różne oblicza percepcji bezpieczeństwa z perspektywy koncepcji „human security”

Postrzeganie bezpieczeństwa jest odczuciem bardzo indywidualnym, chociaż to standard i poziom życia niewątpliwie wpływają na odmienne lęki i zagrożenia pojawiające się w społeczeństwach ubogich i zamożnych. Celem tego artykułu jest porównanie stosunku i postawy wobec bezpieczeństwa, a także jego percepcji przez ludzi żyjących obok siebie, ale w zupełnie innych uwarunkowaniach społecznych i ekonomicznych. Korea Północna i Południowa to kraje historycznie bardzo sobie bliskie, ale obecne diametralnie inne warunki życia na północy i południu Półwyspu Koreańskiego sprawiają, że bezpieczeństwo dla jednych i drugich to zupełnie dwa różne zagadnienia. Mieszkańcy dzielnic biedy i przestępczości w Brazylii – osławionych faweli – żyją w świecie, gdzie przynależność do gangów jest warunkiem bezpieczeństwa. Dla innych mieszkańców Brazylii oraz wielu turystów bezpieczeństwo to przebywanie jak najdalej od favelados, czyli mieszkańców biednych dzielnic. Dla zdeterminowanych uchodźców z Afryki Europa jawi się jako raj bezpieczeństwa i nawet ryzyko utraty życia w czasie odbywania długiej i niebezpiecznej podróży do Europy jest warte podjęcia. Natomiast dla wielu Europejczyków ich bezpieczeństwo kończy się wraz z napływem imigrantów.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
NORMY ETYCZNE POLICJI II RP

Mówiąc o etyce zawodowej policjanta należy mieć na myśli pewien zbiór zasad moralnych, obejmujący zarówno powszechnie obowiązujące w określonej epoce i społeczeństwie jak i wynikające ze specyfiki wykonywanego zawodu. Analizując określony system wartości moralnych, przestrzegany w codziennej pracy zawodowej, przyjęty w mniej lub bardziej sformalizowanej postaci bierze się pod uwagę wiele czynników.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
POCZUCIE ZAGROŻENIA PRZESTĘPCZOŚCIĄ W UJĘCIU KONCEPCJI PÓŹNEJ NOWOCZESNOŚCI

Przedmiot niniejszej analizy stanowi kategoria indywidualnego poczucia zagrożenia przestępczością. Zjawisko to rozumiane jest jako subiektywne odczuwanie lęku przed możliwością zostania ofiarą przestępstwa, co nierozerwalnie wiąże hasło tematyczne z pojęciem wiktymizacji. W niniejszym artykule pojęcie poczucia zagrożenia przestępczością zostanie zestawione z koncepcją późnej nowoczesności. Celem tego zabiegu jest ukazanie jednej z perspektyw dla współczesnego zrozumienia interesującego nas zjawiska. W artykule przedstawione zostanie również psychologiczne i aksjologiczne znaczenie terminu poczucia zagrożenia i przeciwstawnego mu terminu poczucia bezpieczeństwa, a także zarys wyników ostatnich badań dotyczących poczucia zagrożenia przestępczością wśród Polaków.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Trzy filary kultury bezpieczeństwa

Artykuł prezentuje propozycję interdyscyplinarnej platformy naukowej, jako podstawy dla nauk o bezpieczeństwie. Zawierają się w niej nie tylko militarne, ale głównie niemilitarne aspekty bezpieczeństwa. Nacisk został położony na kulturę bezpieczeństwa, główną oś naukową czasopisma naukowego „Kultura Bezpieczeństwa”, wraz z koncepcją trzech filarów kultury bezpieczeństwa: mentalno-duchowy, prawno-organizacyjny, materialny

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
POZIOM WIEDZY MŁODZIEŻY ORAZ OSÓB DOROSŁYCH, TRENUJĄCYCH I NIETRENUJĄCYCH NA TEMAT DOPINGU W SPORCIE

Wstęp Wielu sportowców zarówno na najwyższym poziomie, czy uprawiających sport rekreacyjnie szuka tzw. „drogi na skróty”. Może być to spowodowane tym, że cena zwycięstwa ciągle wzrasta. Niestety zwiększa się też arsenał środków, które torują do niego ścieżkę. Cel Celem pracy było zbadanie wiedzy na temat dopingu wśród młodzieży oraz osób dorosłych, trenujących i nie trenujących. Materiał i metody Badania zostały przeprowadzone w połowie stycznia 2012 roku, wśród uczniów X Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Gimnazjum Publicznego w Zespole Szkół w Gromniku, oraz uczniów Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, na III roku, kierunku Wychowanie Fizyczne. Czwartą grupę badanych stanowiły osoby trenujące gimnastykę sportową w klubie AZS AWF Kraków. Łączna liczba zbadanych to 240 osób obojga płci w tym 92 licealistów, 76 gimnazjalistów, 54 studentów wychowania fizycznego oraz 18 osób trenujących gimnastykę sportową. Wśród zbadanych było 158 dziewcząt i 82 mężczyzn w wieku 15 – 26 lat. Tylko 20% badanych deklarowało zawodnicze uprawianie sportu, a 25% była zainteresowana sportem rekreacyjnie. Aż 5% badanych nie była zainteresowana żadną formą rekreacji ruchowej. Narzędzie badawcze stanowił anonimowy kwestionariusz ankiety, zawierający 26 pytań o charakterze zamkniętym i otwartym. Wyniki Większą znajomością konsekwencji prawnych przewidzianych za stosowanie dopingu wykazało się 47% kobiet, w stosunku do 44% mężczyzn, oraz zawodnicy AZS AWF Kraków. Również w przypadku znajomości zagrożeń dla zdrowia osoby zażywającej środki dopingujące, większą wiedzą wykazały się kobiety (66,5%), w zestawieniu do 58,5% mężczyzn. Mężczyźni (50%) prezentują wyższy poziom wiedzy odnośnie znajomości środków dopingujących. przeprowadzonych badań ankietowych można zauważyć pozytywny obraz wiedzy wszystkich badanych grup na temat dopingu w sporcie. Wnioski 1. Zawodnicy gimnastyki sportowej prezentują nieznacznie wyższy poziom wiedzy na temat dopingu w sporcie w stosunku do studentów trzeciego roku wychowania fizycznego. 2. Kobiety posiadają nieznacznie większy zakres informacji o dopingu w sporcie niż mężczyźni. 3.W ramach szkolnego wychowania fizycznego i na innych przedmiotach bardzo rzadko są przekazywane informacje dotyczące dopingu w sporcie.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Pozycja prawna wspólnika spółki komandytowej

Zasadniczym celem niniejszego artykułu jest przedstawienie roli oraz pozycji wspólników spółki komandytowej. Rosnące zainteresowanie wyborem tej formy organizacyjno-prawnej wynika z jej specyfiki. Spółka komandytowa pozwala na kształtowanie praw oraz obowiązków wspólników spółki, którzy dzielą się na dwie grupy: komplementariuszy oraz komandytariuszy. Tworzony podział nie jest przypadkowy, wiąże się on bowiem ze zróżnicowanym charakterem prawnym tych podmiotów względem siebie. Inaczej kształtuje się ich odpowiedzialność za zobowiązania spółki, a także kwestia prowadzenia spraw spółki oraz jej reprezentacja. Obecnie często spotykanym rodzajem spółki komandytowej jest tzw. spółka z o.o. – spółka komandytowa, w której spółka z o.o. jako osoba prawna wchodzi w rolę komplementariusza. Takie rozwiązanie prawne stwarza dla wspólników spółki wiele korzyści. W doktrynie jest ona uznawana za nietypową spółkę komandytową.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo zdrowotne vs dobrostan psychospołeczny – aspekty aksjologiczne i funkcjonalne

Niniejszy artykuł jest konkluzją rozważań dotyczących kwestii bezpieczeństwa zdrowotnego w Polsce. Przedstawiona tematyka jest wielowymiarowa i interpretowana w każdej dziedzinie w inny, ale równie wartościowy sposób. Dodatkowo bezpieczeństwo zdrowotne jest subiektywne, zależy od wielu zagadnień: globalnych, środowiskowych, lokalnych czy osobistych. Przytoczone zostały aspekty prawno-psychologiczne. Zdrowie jest jedną z podstawowych wartości, które posiada człowiek, w związku z czym konieczne jest podejmowanie, doskonalenie i rozwijanie poruszanego zagadnienia.

Czasopismo: Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji