rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badanie wpływu tworzyw oxobio- i biodegradowalnych na środowisko

Na rynku tworzyw sztucznych pojawia się coraz więcej tworzyw opisywanych jako biodegradowalne, oxobiodegradowalne, które mają być całkowicie bezpieczne dla środowiska, mają rozkładać się znacznie szybciej niż konwencjonalne tworzywa, w warunkach naturalnych, np. kompostowania. Informacje podawane przez producentów takich materiałów budzą wiele wątpliwości i kontrowersji, związanych z rzeczywistym rozkładem tworzywa, jego bezpieczeństwem dla środowiska. Calem pracy było przedstawienie najważniejszych informacji, dotyczących tworzyw biodegradowalnych oraz oxobiodegradowalnych, wykorzystywanych jako opakowania na towary, żywność oraz worki na odpady, określenie możliwości rozkładu tych tworzyw oraz zidentyfikowanie problemów, jakie powstają na różnych etapach ich cyklu życia. Zebrane informacje potwierdzają konieczność modyfikacji przepisów i norm dotyczących tworzyw biodegradowalnych i oxobiodegradowalnych, w celu wyeliminowania z rynku produktów, które mogą stwarzać poważne zagrożenie dla środowiska oraz zdrowia i życia zwierząt. Głównym problemem jest rozkład tworzyw w różnych warunkach środowiskowych, które są inne niż ustalone podczas badań w laboratoriach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Oczyszczanie ścieków mleczarskich w reaktorze beztlenowym z wypełnieniem aktywnym

Celem badań było określenie wpływu zastosowania wypełnienia magneto-aktywnego wytworzonego w procesie wytłaczania mikroporującego modyfikowanego poprzez dodatek odpowiednich ilości katalizatorów metalicznych i wprowadzenie aktywacji magnetycznej na efektywność oczyszczania ścieków mleczarskich oraz wydajność produkcji i skład jakościowy biogazu w beztlenowym reaktorze fluidalnym z pełnym wymieszaniem (RB-FMA). Stwierdzono, iż wysokie, porównywalne (p = 0,05) efekty obserwowano w zakresie testowanych OLR od 5,0 do 7,0 kg ChZT/m<sup>3</sup>·d. Sprawność usuwania ChZT ze ścieków wynosiła około 80%, wydajność produkcji biogazu była bliska 320 dm<sup>3</sup>/kg ChZTus., a średnia zawartość metanu wynosiła około 67%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmienność odpływu ścieków oczyszczonych

Prawidłowa praca elementów systemu odprowadzania i oczyszczania ścieków w dużej mierze zależy od właściwego ich zaprojektowania. Istotne jest również prawidłowe wykonanie i eksploatacja. W projektowaniu najważniejszym parametrem jest miarodajna objętość ścieków. W artykule przedstawiono analizę ilości ścieków na przykładzie miejscowości Olecko. Analizie poddano wielkości odpływu ścieków w latach 2013–2014. Największe miesięczne ilości ścieków zaobserwowano w marcu a najmniejsze w grudniu. Średnia ilość powstających w ciągu doby ścieków wyniosła 2812,3 m<sup>3</sup>/d. Ilość ścieków zmieniała się od 498,0 m<sup>3</sup>/d do 6470,0 m<sup>3</sup>/d. W odniesieniu do liczby mieszkańców jednostkowy odpływ ścieków wyniósł średnio 162,6 l/d M. W artykule przedstawiono również wyniki analizy sezonowości odpływu ścieków, wyboru funkcji autoregresji czy dopasowanie modelu adaptacyjnego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sposób oczyszczania wód kopalnianych i przywracania różnorodności biologicznej terenów zdegradowanych

Celem pracy jest przedstawienie sposobu szybkiego odzyskiwania zdegradowanych terenów likwidowanych kopalń z jednoczesnym oczyszczaniem pompowanych wód kopalnianych. W pracy zaproponowano ulepszoną metodę przyspieszonego odzyskiwania obszaru zdegradowanego działalnością przemysłową z zastosowaniem podnośnika powietrzno-wodnego do oczyszczenia wód kopalnianych, co umożliwi regulację temperatury wody produkowanej z wymienników ciepła. Na podstawie obliczeń określono głębokości rozmieszczenia elementów instalacji podnośniku powietrzno-wodnego. W celu utrzymania temperatury wody w okresie zimowym, w zakresie 10-12°C, ścieki kopalniane o temperaturze 34°C powinny być pompowane z dolnego szybu podnośnika znajdującego się na głębokości 800 m. Z kolei do schłodzenia wody w okresie letnim do temperatury 25°C, ściek kopalniany o temperaturze około 13°C, powinien być pompowany z górnego szybu podnośnika zlokalizowanego na głębokości 120 metrów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Polepszenie własności grawitacyjnych osadu nadmiernego poddanego wstępnej obróbce

Powstawanie osadów ściekowych jest nieuniknioną konsekwencją procesów oczyszczania ścieków, a ich unieszkodliwianie i utylizacja wymaga wiedzy, rozwiązań technologicznych i technicznych. Zastosowanie procesów wstępnej obróbki/kondycjonowania pozwala na uzyskanie poprawy własności mechanicznych osadów ściekowych. W ostatniej dekadzie można odnotować wiele prac badawczych z całego świata skoncentrowanych na nowych metodach kondycjonowania osadów tj. procesach dezintegracji, wśród których stosuje się destrukcję mechaniczną, chemiczną i biologiczną. Pomimo odmiennego działania każdej z metod (wprowadzona energia, zjawiska cieplne, zachodzące reakcje chemiczne, oddziaływania mechaniczne) ich wspólnym celem jest niszczenie struktury kłaczków osadu czynnego oraz mikroorganizmów, co skutkuje zmianami własności osadów i cieczy nadosadowej. W artykule przedstawiono wpływ dezintegracji mikrofalowej i zamrażania/rozmrażania suchym lodem na wybrane własności grawitacyjne osadu czynnego nadmiernego. Określono parametry charakterystyczne dla procesu sedymentacji osadu tj. prędkość opadania i zagęszczania, indeks gęstości osadu i indeks objętości osadu oraz zmiany zachodzące w cieczy nadosadowej. Przeprowadzone badania wykazały skuteczność stosowania wybranych metod dezintegracji osadu w odniesieniu do poprawy właściwości grawitacyjnych i stały się przyczynkiem do określenia skutecznej metodyki wstępnego kondycjonowania osadów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena efektywności gruntowo-roślinnych oczyszczalni ścieków na podstawie wyników rocznego projektu badawczego

W artykule przedstawiono wyniki rocznego monitoringu efektywności ośmiu gruntowo-roślinnych oczyszczalni ścieków wybudowanych w ramach projektu Centrum Zielonych Technologii, realizowanego przez Podlaską Stację Przyrodniczą NAREW. Celem badań było sprawdzenie, czy obok wysokiej efektywności ekonomicznej i wysokiego poziomu satysfakcji użytkowników, zapewniają one również wymaganą efektywność oczyszczania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Termiczne unieszkodliwianie osadów ściekowych

Ciągły wzrost wytwarzanych osadów w oczyszczalniach ścieków wymaga ich sukcesywnej utylizacji. Według ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. [37] przez unieszkodliwianie tych odpadów rozumie się poddawanie ich procesom przekształceń biologicznych, chemicznych czy fizycznych, w celu doprowadzenia do stanu nie zagrażającego zdrowiu oraz życiu ludzi, a także środowisku. W pracy przedstawiono sposoby termicznego unieszkodliwiania osadów ściekowych, a szczególnie spalania oraz współspalania z paliwami węglowymi. Podjęto również zagadnienie suszenia osadów ściekowych, jako wstępnego etapu ich przygotowania do dalszego wykorzystania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ strategii napowietrzania w cyklu pracy SBR na efektywność nitritacji-denitritacji podczas oczyszczania odcieków składowiskowych

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące możliwości usuwania azotu z odcieków składowiskowych w procesie nitritacji-denitritacji. Proces prowadzono w reaktorach typu SBR. W celu uzyskania azotu azotanowego (III), jako końcowego produktu nitryfikacji, w reaktorach zastosowano dwie strategie napowietrzania. W pierwszej limitowano stężenie tlenu w fazie napowietrzania (SBR 1), podczas gdy w drugiej zastosowano naprzemienne warunki tlenowo/anoksyczne, poprzez włączanie i wyłączanie napowietrzania (SBR 2). Jako donor elektronów zastosowano octan sodu w takim stężeniu, aby stosunek ChZToct/N na początku cyklu pracy SBR wynosił 4,0. Wykazano, że niezależnie od zastosowanej strategii napowietrzania, utlenianie azotu amonowego do azotu azotanowego (III) (nitritacja) zachodziło z wysoką efektywnością (średnia sprawność procesu wynosiła 98,2% w SBR 1 i 94,4% w SBR 2). Stała szybkości utleniania azotu amonowego w SBR 1 wynosiła 16,38 mg N-NH4/l.h, a czas potrzebny do jego utlenienia wynosił 10 h. W SBR 2 utlenienie azotu amonowego następowało w ciągu 19 h cyklu pracy reaktora. Naprzemienne warunki tlenowo/anoksyczne sprzyjały denitritacji, sprawność procesu w SBR 2 wynosiła 77,4% i była 1,3-krotnie wyższa w porównaniu z SBR 1.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie biopreparatu wspomagającego oczyszczanie ścieków garbarskich osadem czynnym

Przedstawiono wyniki badań procesu oczyszczania ścieków garbarskich osadem czynnym, z wykorzystaniem biopreparatu jako czynnika wspomagającego prace oczyszczalni. Stwierdzono, że dodatek biopreparatu w ilości 0,1 mg/dm3 znacząco obniża takie parametry, jak: azot ogólny, ChZT i BZT 5. Stosując wyższe dawki biopreparatu nie stwierdzono znaczącego wpływu na efektywność oczyszczania ścieków. Ze względu na różnorodny skład ścieków garbarskich, wynikający z procesów wyprawy skór za pomocą różnych technologii, należy dokonywać doboru dawki biopreparatu w przeliczeniu na 1m3 ścieków indywidualnie dla każdej oczyszczalni.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ślad węglowy w planowaniu gospodarki niskoemisyjnej na obszarach wiejskich

W oparciu o analizę planów gospodarki niskoemisyjnej dokonano oceny roli i znaczenia śladu węglowego jako narzędzia w planowaniu gospodarki niskoemisyjnej na obszarach wiejskich w Polsce. Ocenie poddano zastosowaną w tych dokumentach metodologię inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych. Na podstawie danych dotyczących emisji, zawartych w badanych planach, dokonano obliczeń śladu węglowego dla badanych gmin wiejskich, wyrażonego w ekwiwalencie dwutlenku węgla. Przeprowadzono również analizy statystyczne. Stwierdzono znaczne zróżnicowanie wielkości śladu węglowego w poszczególnych gminach i sektorach, wynikające przede wszystkim z niejednolitych założeń metodologicznych. Wartości globalne wahają się od 17,3 tys. Mg CO<sub>2</sub>eq /rok do 167,4 tys. Mg CO2eq/rok (przy średniej 63,5 tys. Mg CO<sub>2</sub>eq/rok i odchyleniu standardowym 48,1 tys. Mg CO<sub>2</sub>eq /rok), natomiast per capita od 2,9 Mg CO<sub>2</sub>eq do 31,5 Mg CO<sub>2</sub>eq (przy średniej 8,7 Mg CO<sub>2</sub>eq i odchyleniu standardowym 7,2 Mg CO<sub>2</sub>eq). Z przeprowadzonej analizy wynika, że stosowane w planach gospodarki niskoemisyjnej metody obliczania śladu węglowego są mało skuteczne i nie pozwalają na określenie rzeczywistego poziomu emisji gazów cieplarnianych na obszarach wiejskich.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Znaczenie bioetanolu w wypełnianiu obowiązku stosowania paliw odnawialnych w transporcie

Przedstawiono potrzeby i potencjał produkcyjny bioetanolu do zastosowań w sektorze transportu w Polsce. Omówiono aspekty energetyczne produkcji bioetanolu z ziarna kukurydzy. Duże znaczenie w produkcji bioetanolu do zastosowań w sektorze transportu powinny mieć surowce, z których można otrzymać paliwo o wartości wskaźnika energetycznego powyżej jedności.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przemiany substancji humusowych, azotu oraz form metali ciężkich w osadach ściekowych kompostowanych w mieszaninie z odpadami lignocelulozowymi

Celem pracy była ocena wpływu kompostowania osadów ściekowych z odpadami lignocelulozowymi na przemiany materii organicznej, w tym substancji humusowych, związków azotu oraz zawartość metali ciężkich i ich form chemicznych. Proces prowadzono w układzie dwustopniowym (1o napowietrzany bioreaktor, 2o okresowo przerzucana pryzma). Wykazano, że w wyniku kompostowania nastąpił ubytek materii organicznej z 615,9 g/kg s.m. do 486,6 g/kg s.m., ale wzrosła zawartość substancji humusowych, w tym głównie kwasów huminowych (z 93,3 mg C/g mat. org. do 182,3 mg C/g mat. org). W dojrzałym kompoście azot mineralny występował głównie w postaci azotu azotanowego, a stosunek NNH4/NNO3 kształtował się na poziomie 0,07. Całkowita zawartość miedzi, cynku, niklu, ołowiu i kadmu nie przekraczała wartości normatywnych. W wyniku kompostowania nastąpiła redystrybucja form metali ciężkich, a w dojrzałym kompoście, w porównaniu ze wsadem, największe zmniejszenie mobilności metali (jako Mf) odnotowano dla cynku (z 48,3% do 41,6%) oraz miedzi (z 7,2% do 1,6). Dodatkowo, dla wszystkich metali nastąpiło zwiększenie siły ich wiązania (jako IR) z 0,48 do 0,59 dla Cu, z 0,19 do 0,21 dla Zn, z 0,79 do 0,87 dla Ni oraz z 0,47 do 0,56 dla Pb.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ odpadu popieczarkowego na masę korzeniową mieszanek trawnikowych

Do nawożenia zarówno użytków zielonych jak i muraw trawnikowych można wykorzystać odpady z uprawy pieczarek. Wykorzystanie podłoża popieczarkowego jest dotychczas mało znane. Celem pracy było określenie wpływu podłoża popieczarkowego na masę korzeni muraw trawnikowych o zróżnicowanym udziale życicy trwałej. Doświadczenie polowe założono w roku 2004 na terenie obiektu rolniczego Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. W badaniach zastosowano następujące czynniki: 1) rodzaj mieszanki trawnikowej: Wembely (M1); Parkowa (M2); Relax (M3); Półcień (M4), 2) dawka podłoża popieczarkowego (0, 2, 4, 6 kg/m2). Na wszystkich obiektach doświadczalnych stosowno nawożenie mineralne w postaci nawozu Pokon. Pod koniec każdego okresu wegetacji z badanych poletek pobierano próbki darni wraz z systemem korzeniowym na głębokość 10 cm. Na podstawie pobranych próbek darni w każdym roku badań dokonywano oceny suchej masy korzeni w oparciu o metodę badania systemów korzeniowych. Biomasa korzeniowa wytwarzana przez murawy trawnikowe zależała od zastosowanej dawki odpadu popieczarkowego oraz przebiegu warunków pogodowych występujących w latach badań. Spośród badanych mieszanek największą masę korzeniową wytworzyła mieszanka Wembley z 80% udziałem życicy trwałej, a więc mieszanka o największym procentowym udziale tego gatunku trawy, chociaż w obu latach badań bardziej wyrównaną masę korzeniową wytworzyła mieszanka Relax z 40% udziałem życicy trwałej. W miarę zwiększania się dawki odpadu popieczarkowego zwiększała się również ilość wytworzonej masy korzeniowej przez mieszanki trawnikowe. Pozytywne oddziaływanie odpadu popieczarkowego na masę korzeniową wskazuje na potrzebę prowadzenia dalszych badań w tym zakresie. W konsekwencji przyczyni się to do zwiększonej i pożytecznej utylizacji tego odpadu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Eliminacja clostridium perfringens podczas kondycjonowania osadu czynnego nadmiernego

Praca przedstawia możliwość eliminacji Clostridium perfringens w procesie kondycjonowania osadu czynnego nadmiernego z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego. Na podstawie wyników badań stwierdzono, że promieniowanie mikrofalowe (700W i 900W) wykazuje dezintegrujące działanie wyrażone wzrostem wartości ChZT w cieczy nadosadowej: 12 krotny wzrost wartości ChZT przy mocy 700W i 13 krotny przy mocy promieniowania 900W. Fala elektromagnetyczna przyczyniła się do częściowej higienizacji osadu. Spowodowała redukcję liczby Clostridium perfringens odpowiednio o 52% i 56% w czasie 120s oddziaływania, przy mocy 700W i 900W. Redukcja ogólnej liczby bakterii pod wpływem mikrofal wyniosła 42% i 51% (odpowiednio dla 700W i 900W), a pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae od 54% do 70% w zależności od mocy promieniowania, czasu działania i własności biochemicznej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analizy zanieczyszczeń komunikacyjnych na terenach zabudowanych z wykorzystaniem GIS

Emitowane przez pojazdy zanieczyszczenia mają bezpośredni i pośredni wpływ na człowieka i otaczające go środowisko. Zagrożenia zanieczyszczeniami wiążą się z natężeniem ruchu, kształtem układu komunikacyjnego i strukturą rodzajową ruchu. Systemy GIS stwarzają duże możliwości wspomagania analiz komunikacyjnych w różnych aspektach, w tym także związanych z zanieczyszczeniami powietrza i hałasem pochodzenia komunikacyjnego. W artykule przedstawiono możliwości zastosowania GIS do przeprowadzania analiz emisji zanieczyszczeń komunikacyjnych na terenach zabudowanych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza możliwości zagospodarowania wód opadowych z eksploatowanego składowiska odpadów komunalnych

Jednym z problemów, związanych z projektowaniem składowisk odpadów, jest określenie ilości i rodzaju wód powstających na ich terenach. Największy udział w bilansie wodnym dużych składowisk odpadów ma opad atmosferyczny, tworzący spływy powierzchniowe. Celem pracy było przeanalizowanie możliwości odprowadzania i zagospodarowania wód opadowych z terenu eksploatowanego składowiska odpadów komunalnych, na przykładzie składowiska odpadów komunalnych w Bogatyni. W celu określenia ilości wód opadowych, które wymagają odprowadzenia z terenu składowiska, dokonano inwentaryzacji wchodzących w jego skład powierzchni. Ze względu na możliwość zanieczyszczenia przez emisje związane ze składowanymi odpadami założono, że do wykorzystania będą przeznaczone wody czyste, odprowadzone z powierzchni, które nie mają kontaktu z odpadami. Wielkość spływu powierzchniowego określono wykorzystując powszechnie stosowane modele. Na podstawie przeprowadzonych analiz zaproponowano rozwiązania techniczne, pozwalające na zgromadzenie i wykorzystanie wód opadowych w granicach przedsiębiorstwa lub odprowadzenie nadmiaru do gruntu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Plonotwórcze działanie użyźniacza glebowego ugmax w uprawie ziemniaka

Badania polowe przeprowadzono w latach 2009-2010. Doświadczenie założono metodą losowanych podbloków, w trzech powtórzeniach, jako dwuczynnikowe. Celem podjętych badan było określenie wpływu Użyźniacza Glebowego UGmax na plon ogólny, plon handlowy i plon bulw dużych dwóch odmian ziemniaka jadalnego. Po zastosowaniu Użyźniacza Glebowego UGmax, w porównaniu z obiektem kontrolnym, uzyskano średni wzrost plonów o 30-47,9%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Recykling materiałowy i surowcowy odpadów samochodowych

Powstające w każdym sektorze gospodarki odpady, stanowią uciążliwość dla prawidłowego jego funkcjonowania. Duża różnorodność materiałów wykorzystanych w produkcji samochodów powoduje konieczność opracowania systemów gospodarowania elementami samochodów po ich wycofaniu z eksploatacji. W pracy przedstawiono zasady działania recyklingu będącego przykładem sposobu zagospodarowania odpadów w sektorze motoryzacyjnym. Omówiono formy recyklingu, uwzględniając stacje demontażu pojazdów - głównego ogniwa w systemie zagospodarowania odpadów motoryzacyjnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Edukacja ekologiczna w gospodarowaniu odpadami na terenie gminy i miasta Skawina

Artykuł stanowi podsumowanie programu edukacji ekologicznej finansowanego przez WFOŚiGW w Krakowie. Projekt opracowany był przez pracowników UMIG Skawina, przy współudziale studentów WIŚ PK w ramach pracy Koła Naukowego Ochrony Środowiska. W niniejszej pracy scharakteryzowano wybrane problemy dotyczące segregacji odpadów. Dokonano także analizy świadomości wybranych grup społeczeństwa Skawiny, w zakresie rozumienia potrzeby selektywnej zbiórki odpadów. W analizie oparto się o ankietę przeprowadzoną na 1000 mieszkańców (przede wszystkim dzieci), w której określono efekt prowadzenia akcji edukacyjnej. Celem edukacji było rozwijanie zachowań zmierzających do segregacji frakcji użytkowych z odpadów "u źródła".

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie fosforanów z pofermentacyjnych cieczy osadowych

Badania prowadzono w kierunku oceny przydatności koagulantów stosowanych w skali technicznej w procesach oczyszczania wody do zmniejszenia zawartości fosforanów w cieczach osadowych. Celem badań była ocena efektywności usuwania związków fosforu z cieczy osadowych pofermentacyjnych przy zastosowaniu wstępnie zhydrolizowanych chlorków poliglinu (nisko, średnio i wysoko zasadowych) oraz siarczanu glinu jako koagulanta odniesienia. Do badań wykorzystano ciecze osadowe pochodzące z odwadniania przefermentowanych komunalnych osadów ściekowych z oczyszczalni ścieków o RLM powyżej 100 000. Jako środków strącających użyto produkty handlowe wstępnie zhydrolizowanych chlorków poliglinu PAX 18, PAX XL10, PAX-XL1905 oraz siarczan glinu. Badania wykonano dla trzech różnych dawek dla każdego z koagulantów: 0,7; 1,0; 1,5 krotności dawki stechiometrycznej wynikającej z reakcji chemicznej tworzenia nierozpuszczanego fosforanu glinu. Surowe ciecze osadowe charakteryzowały się bardzo wysokimi stężeniami związków azotu (891 mgNKj/dm<sup>3</sup>), fosforanów (125 mgPO<sub>4</sub><sup>3-</sup>/dm<sup>3</sup>) oraz związków organicznych oznaczonych jako ChZT (592 mgO<2/dm<sup>3</sup>). W procesie chemicznego strącania najwyższą efektywność usuwania fosforanów uzyskano dla najwyższych stosowanych dawek dla wszystkich koagulantów. Najwięcej fosforanów usunięto przy użyciu PAX 18 (96%). Równocześnie ze zmniejszeniem ilości związków fosforu zanotowano niewielkie zmniejszenie ilości związków organicznych oznaczanych jako ChZT<sub>Cr</sub>, maksymalnie 47% przy zastosowaniu wysokozasadowego PAX XL 1905. Zastosowani najmniejszej dawki pozwoliło osiągnąć efektywność usuwania fosforanów na poziomie 50% dla Al<sub>2</sub>(SO<sub>4</sub>)<sub>3</sub> oraz 83% dla PAX 18.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Problemy technologiczne i środowiskowe związane z termiczną konwersją osadów ściekowych

Artykuł przestawia przegląd najczęściej spotykanych problemów technologicznych i środowiskowych związanych z termicznym przekształcaniem osadów ściekowych. W pracy omówiono takie zagadnienia jak m.in. wpływ zawartości wilgoci i substancji mineralnej na właściwości paliwowe osadów, problem emisji zamieszczeń i zagospodarowania stałej pozostałości po konwersji, ryzyko wystąpienia zjawiska korozji. Przedstawiono również zbiorczą charakterystykę najważniejszych metod termicznej konwersji osadów ściekowych, wraz z omówieniem wad i zalet każdej z nich.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka