rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
„Uniwersytety dla wszystkich”. George Zygmunt Fijałkowski-Bereday i jego wizja kształcenia wyższego

Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie poglądów George’a Zygmunta Fijałkowskiego-Beredaya na temat roli kształcenia wyższego w nowoczesnym społeczeństwie, a szerzej – dostępu do edukacji i powszechnego charakteru instytucji edukacyjnych na każdym etapie kształcenia. Wybór takiej tematyki wynika z faktu, że wspomniany uczony znany jest przede wszystkim ze swojego wkładu w rozwój komparatystyki edukacyjnej. Jego rozważania dotyczące polityki oświatowej i założeń, które należałoby w tym obszarze przyjąć z punktu widzenia potencjalnych korzyści społecznych, nie były do tej pory przedmiotem naukowych dociekań. W badaniach nad omawianym zagadnieniem analizie poddano wybrane publikacje Beredaya, zarówno te o charakterze naukowym, jak i publicystycznym, a także materiały archiwalne, obejmujące teksty wystąpień, wykładów oraz korespondencję. Przeprowadzona analiza pozwala na sformułowanie wniosku, że Bereday był zwolennikiem jak najszerszego upowszechnienia dostępu do edukacji, także na poziomie akademickim, a potrzebę tę uzasadniał nie tylko argumentami natury praktycznej – odwoływał się przede wszystkim do sfery etyki i wartości humanistycznych. Tego rodzaju rozważania wydają się godne przybliżenia szczególnie współcześnie, kiedy dyskusja na temat kształtowania polityki oświatowej koncentruje się na aspektach utylitarnych, co może prowadzić do umniejszania znaczenia faktu, że dostęp do edukacji stanowi jedno z fundamentalnych praw człowieka, a w konsekwencji – do utrwalania nierówności w tym zakresie.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Poglądy profesorów uniwersytetów europejskich na temat edukacji kobiet na poziomie wyższym. Analiza wybranych czasopism kobiecych Królestwa Polskiego z II połowy XIX i początku XX wieku

Celem artykułu jest ukazanie poglądów pracowników wyższych uczelni europejskich oraz polskich uniwersytetów w Krakowie i Lwowie na temat możliwości kształcenia kobiet na poziomie wyższym. Analizie jakościowej poddano materiał źródłowy pochodzący z czterech czasopism kobiecych: „Bluszcza”, „Tygodnika Mód i Powieści”, „Świtu”, „Dobrej Gospodyni” oraz „Kroniki Rodzinnej” – pisma kierowanego do rodzin.
Ustalono, że w drugiej połowie XIX wieku na łamach czasopism niejednokrotnie zamieszczano artykuły zawierające wskazówki i przestrogi dla młodych Polek, które zamierzały podjąć studia wyższe na uniwersytetach zagranicznych. Uniwersytety w Szwajcarii i we Francji przyjmowały pierwsze studentki już w latach 60. XIX wieku, natomiast uniwersytety w Krakowie i Lwowie – dopiero trzydzieści lat później. Redakcje i publicyści czasopism informowali czytelniczki o warunkach studiowania, wymaganiach stawianych studentkom i napotykanych przez nie trudnościach. Przywoływano też opinie profesorów dotyczące zdolności kobiet do podjęcia kształcenia na poziomie wyższym. Początkowo opinie te były dość zróżnicowane, jednak obserwacja coraz liczniejszej grupy studiujących dziewcząt, ich pilności i zaangażowania w pracę spowodowały, że znaczna część naukowców uznała, iż dziewczęta mogą studiować z pożytkiem dla siebie i społeczeństwa.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
„To się objawiało w rozmaitych uwagach”. Rozmowa z Avivą Blum-Wachs

Niniejszy tekst jest zapisem rozmowy z ocalałą z Zagłady Avivą Blum-Wachs i ujawnia napięcia między zapisem biograficznym, pamięcią a przemilczeniem i zapomnieniem. Rozmowę poprzedza teoretyczny wstęp, w którym wprowadzone są podstawowe kategorie z zakresu badań nad pamięcią i perspektywy genderowej. Ważnym elementem jest również nakreślenie kontekstów i skupienie się na biografii zarówno interlokutorki, jak i jej matki.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Przestrzenie aktywności nauczyciela akademickiego i studenta w świetle dydaktyki zaangażowanej

Celem przedstawionego opracowania jest ukazanie specyfiki integracji aktywności nauczyciela akademickiego i studentów pedagogiki/przyszłych nauczycieli. Punktem odniesienia przedstawionych analiz jest dydaktyka zaangażowana, u podstaw której znajdują się integracja sfery poznawczej/intelektualnej i aksjologicznej z osobowościową, zmiana prorozwojowa w perspektywie podmiotowości, autonomii twórczości podmiotów kształcenia akademickiego, zwłaszcza studentów w perspektywie integracji.
W dydaktyce zaangażowanej kluczowym pojęciem jest zaangażowanie, które jest rozumiane jako pewien typ praktyki dyskursu badawczego uwzględniającego przede wszystkim potrzeby emancypacyjne konkretnych grup osób. Badacze uczestniczący w tym dyskursie angażują się w projekty, których celem jest zmiana społeczna, a nie tylko poprawa położenia defaworyzowanych podmiotów. Natomiast istotą i warunkami brzegowymi tej praktyki jest poczucie podmiotowości zarówno samych badaczy, jak i uczestników sytuacji społecznych, którzy w sposób dobrowolny i z poczuciem satysfakcji uczestniczą w tego rodzaju działaniach.
,,Dydaktyka zaangażowana” określana jest jako typ podmiotowych działań dydaktycznych nauczyciela akademickiego i studentów, o charakterze zmian prorozwojowych budowanych dzięki komunikacji interpersonalnej, wzajemnemu zaufaniu, służbie, wyzwalających twórczą aktywność. Podstawę tych działań stanowi integracja zdobywanej przez studenta wiedzy, orientowana na integralny rozwój osoby w jej wymiarze jednostkowym i społecznym. Perspektywą działań nauczyciela akademickiego i studentów jest integralny rozwój ucznia jako nadrzędnego celu szkoły i optymalizacja warunków jego realizacji.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Współczesne tendencje w nauczaniu historii wychowania  w wybranych ośrodkach akademickich

Jednym z przedmiotów kształcenia przyszłych pedagogów jest historia wychowania. W ramach realizacji zajęć przekazywane są studentom zagadnienia z zakresu polskiej i powszechnej historii wychowania, a mianowicie praktyki pedagogicznej i historii myśli pedagogicznej. Uwzględniany jest nie tylko dorobek pedagogiki ogólnej i jej subdyscyplin, ale także, ze względu na interdyscyplinarny charakter pedagogiki, bardzo ważny dorobek filozofii, socjologii czy psychologii.
W artykule zaprezentowano współczesne tendencje w nauczaniu historii wychowania w wybranych ośrodkach akademickich. Autorki zaprezentowały refleksję nad znaczeniem historii wychowania jako przedmiotu nauczania na studiach pedagogicznych. Na podstawie uzyskanych wyników analiz sylabusów (programów nauczania) wskazały dwie główne tendencje: merytoryczną i formalną. Pierwsza z nich dotyczy tematyki realizowanych zajęć z historii wychowania, druga natomiast wiąże się ze zmianami ustawowo-organizacyjnymi, które powodują, że coraz mniej godzin przeznaczanych jest na zajęcia oraz zmianie ulega nazewnictwo tego przedmiotu. Dlatego tak ważna wydaje się refleksja nad rolą edukacji historycznej w profilu kształcenia pedagogicznego – rozumiana nie tylko jako dostarczenie wiedzy, lecz także jako forma rozwoju i popularyzacji kultury pedagogicznej.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wolność i odpowiedzialność w codziennym życiu ucznia

Podejmując tematy związane z wartościami w codziennym życiu człowieka, nie można się zatrzymać wyłącznie na rozważaniach teoretycznych. Wyzwaniem dla każdego, kto pracuje z drugim człowiekiem, a szczególnie dla rodziców, nauczycieli, wychowawców jest poszukiwanie sposobów wdrażania młodych ludzi w praktykowanie wartości. Poniższy tekst jest próbą refleksji nad relacją pomiędzy wolnością a odpowiedzialnością w kontekście edukacji. Dojrzałość rozumiemy między innymi jako umiejętność odnajdywania się w przestrzeniach wolności i odpowiedzialności, ale aby móc to uczynić, każdy z nas musi mieć możliwość ich doświadczania od najmłodszych lat.
Przyglądając się temu jak funkcjonuje współczesny system edukacji, autorka podejmuje próbę określenia, czy w szkole młody człowiek znajduje odpowiedź na pytania dotyczące, czym jest i jak należy rozumieć wolność. Czy i w jakim stopniu uczeń ma możność samostanowienia i uczestniczenia w odpowiedzialności za swój proces edukacyjny? Analizując literaturę i opisując wybrane elementy oddolnych działań nauczycieli i osób zaangażowanych w dyskusję o kształcie edukacji, autorka próbuje dociec, czy szkoła może się przyczyniać, a jeśli tak, to w jakim zakresie, do wyjaśnienia i wdrożenia postaw opartych na takich wartościach, jak wolność i odpowiedzialność. Zmiany, które zachodzą w dzisiejszej rzeczywistości, wymagają miedzy innymi kształtowania kompetencji związanych z uczeniem się przez całe życie, a do tego potrzebna jest świadomość siebie, umiejętność podejmowania decyzji i ponoszenia za nie odpowiedzialności.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
W kulturze wolności i konsumpcji. Rola współczesnego wychowania chrześcijańskiego w przezwyciężaniu kryzysu wartości

Opracowanie podejmuje problem doświadczania wartości oraz roli wychowania chrześcijańskiego w przezwyciężaniu współczesnego kryzysu wartości w zakresie materializmu i problemów związanych z wartością wolności. Zasadniczym przedmiotem badań była rola wychowania chrześcijańskiego w przezwyciężaniu problemów kryzysu wartości. Głównym celem badania było określenie roli wychowania chrześcijańskiego w przezwyciężaniu konfliktów wartości zawiązanych z materializmem i wolnością. Próbowano odpowiedzieć na pytanie: w jakim zakresie i w jaki sposób Kościół wspiera jednostki w procesach refleksji oraz prób przełamywania własnego materializmu? Celem pomocniczym było zbadanie jakie doświadczenie wartości posiadają badani studenci. Z tym celem wiąże się drugi przedmiot badań, jakim jest doświadczanie wartości. Wstępne badanie miało formę krótkiego sondażu, w ramach którego pytano studentów Akademii Ignatianum w Krakowie o doświadczanie wartości. Drugi etap badań został zrealizowany metodą wywiadu fokusowego, uczestniczyły w nich dwie grupy studentek pedagogiki.
Badania pozwoliły wyodrębnić cztery wymiary doświadczania wartości, określić najważniejsze według studentek wartości we współczesnym wychowaniu chrześcijańskim oraz opisać rolę wychowania chrześcijańskiego w przezwyciężaniu problemów materializmu i realizacji wolności, zarówno tę pozytywną, jak i negatywne jej aspekty. Najważniejsze postulaty dotyczące wspierania młodych w doświadczaniu i wyborze wartości odnoszą się do zmiany w komunikacji i postawie księży wobec wychowanka, zmiany celów wychowawczych w zakresie przygotowania wychowanka do doświadczeń aksjonormatywnych oraz inicjowania działań w zakresie różnych form doświadczania wartości.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o kulturze i religii
Dialog międzypokoleniowy jako wartość na przykładzie autorskiego projektu „Aby Senior brzmiało dumnie!”

Wychowanie jest całożyciowym procesem, któremu podlega człowiek od momentu narodzin aż do śmierci. Proces ten opiera się na ustalonym systemie wartości, który w pierwszej kolejności przekazywany jest dziecku przez najbliższe środowisko społeczne, jakim jest rodzina. Zachodzące w Polsce i na świecie przeobrażenia społeczno-kulturowe, ekonomiczne, polityczne oraz demograficzne pozwalają zaobserwować zmieniającą się na przestrzeni lat hierarchię wartości młodych ludzi. Szczególnie ważna jest transmisja tradycyjnych wartości egzystencjalnych, która odbywa się drogą dialogu międzygeneracyjnego. Zadanie to powinno być realizowane zarówno przez rodzinę, jak i środowiska społeczne, w których funkcjonuje młody człowiek. Szczególnie ważna w tym względzie jest instytucja szkoły. W artykule autorka prezentuje własny sposób realizacji w duchu wartości chrześcijańskich wieloetapowego i wieloaspektowego projektu o charakterze senioralnym, integrującego młodzież o różnych potrzebach edukacyjnych z osobami starszymi ze środowiska lokalnego.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Pedagogiczne implikacje antropologii teologicznej

Autor stawia tezę, że teologiczne koncepcje człowieka, pomimo że niesprawdzalne empirycznie, mogą być inspirujące dla pedagogicznej teorii i praktyki. Wśród najważniejszych i najbardziej inspirujących twierdzeń teologicznych wyróżnia stworzenie ludzkiej duszy bezpośrednio przez Boga. Spojrzenie na człowieka jako istotę stworzoną bezpośrednio przez Nieskończoną Miłość wskazuje, że relacje (miłość) stanowią najważniejszą sferę naszego życia. Taka perspektywa pozwala konstruować adekwatną hierarchię celów, zadań oraz narzędzi wychowawczych i edukacyjnych. Zdolność do tworzenia głębokich, trwałych relacji interpersonalnych powinna być traktowana jako najważniejszy cel wychowania. Nie powinno się też zapominać, że relacje międzyosobowe są kluczowym czynnikiem (i najważniejszym narzędziem) całej edukacji. Przykładanie wielkiej wagi do technicznych warunków edukacji przy jednoczesnym lekceważeniu znacznie istotniejszych kwestii: osobowości nauczyciela/wychowawcy, może się okazać poważnym błędem.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wyśpiewać wartości. Wychowanie chrześcijańskie na lekcjach języka angielskiego w katolickiej szkole podstawowej w Belfaście

Wychowanie chrześcijańskie w szkole to nie tylko lekcje religii. Niniejszy artykuł podejmuje kwestię wychowania chrześcijańskiego z wykorzystaniem wartościowego repertuaru muzycznego w edukacji wczesnoszkolnej na przykładzie doświadczeń ze szkoły podstawowej w Belfaście. Na wczesnym etapie edukacji, kiedy mamy do czynienia z kształceniem zintegrowanym, można w łatwy sposób nawiązywać do wartości chrześcijańskich podczas codziennych zajęć szkolnych. Czy można jednak połączyć wychowanie chrześcijańskie z nauczaniem języka angielskiego? 
W artykule zostaną zaprezentowane opracowania dotyczące nauki języka, a wykorzystujące utwory muzyczne, które odwołują się do wartości duchowych w rozumieniu Maxa Schelera. Nawiązując do założeń fińskiej edukacji muzycznej oraz edukacji religijnej, zostaną przedstawione wartości płynące z opisanego rozwiązania. Zaprezentowane przykłady będą omówione z wykorzystaniem odwołań do literatury, która zarysowuje szerszy obraz wychowania chrześcijańskiego we wczesnej edukacji dziecka. Pomocne będzie również odwołanie się do następujących kategorii: pedagogika katolicka, edukacja religijna, wychowanie chrześcijańskie, wartości duchowe czy też eurytmia, które leżą u podstaw teoretycznych tego artykułu.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, nauki o kulturze i religii
Czas wolny ludzi starszych w świetle teorii aktywności

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie problemu czasu wolnego ludzi starszych w perspektywie teorii aktywności. Punktem wyjścia podjętych rozważań było wyjaśnienie pojęć „starość” i „starzenie się”. W dalszej kolejności przedstawiono ważniejsze zagadnienia dotyczące aktywności człowieka w okresie późnej dorosłości oraz zaprezentowano główne założenia teorii aktywności. Następnie określono pojęcie czasu wolnego, omówiono cechy aktywności wolnoczasowej, a także wskazano na funkcje czasu wolnego. Zwrócono również uwagę na strukturę budżetu czasu seniorów oraz dominujące wśród nich typy aktywności wolnoczasowej. W następnej kolejności przedstawiono problem czasu wolnego ludzi starych w kontekście teorii aktywności, zwracając szczególną uwagę na zagadnienia dotyczące aktywizacji seniorów.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Więź małżeńska jako doświadczanie miłości w ujęciu chrześcijańskim

Przeżywanie miłości jest najbardziej ludzkim i powszechnym doświadczeniem. Miłość jest rzeczywistością złożoną, wieloaspektową, psychiczną i duchową. To wartość uniwersalna i ponadczasowa. Związana jest z największą potrzebą ludzką bycia kochanym i pragnieniem miłowania. Dlatego też w integralnym rozwoju osoby jest ona najważniejszym czynnikiem, który kształtuje i scala jej osobowość. Istota miłości jest niezmienna, natomiast sposoby jej przeżywania i wyrażania są bardzo różne. Rozwój miłości małżeńskiej wymaga rozwoju więzi małżeńskiej. To dzięki niej możliwe jest integralne połączenie się dwóch osób w miłości. Więź małżeńska jest podstawowym elementem, który scala i wyraża wielopłaszczyznowy obszar małżeńskich relacji, interakcji i komunikacji.
Obecnie, w dobie konsumpcjonizmu oraz rozpowszechniania się stylu życia w związkach partnerskich, można zauważyć, że miłość i więź małżeńska nie są wartościami, często wręcz mówi się o nich wstydliwie. W związku z tym, celem artykułu jest przedstawienie w ujęciu chrześcijańskim teoretycznych zagadnień odnoszących się do doświadczania miłości szczególnie w perspektywie więzi małżeńskiej. Uwzględniając złożoność tej problematyki, zostaną ukazane tylko wybrane jej aspekty. Omówione zostaną różnorodne konteksty miłości oraz doświadczanie i przeżywanie miłości małżeńskiej. Ukazana będzie istota i wartość więzi małżeńskiej, a także kwestia rozwijania zdolności do miłości w procesie wychowania człowieka.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Naukowość pedagogiki chrześcijańskiej

Recenzja książki: Piotr Magier. Metateoria pedagogiki chrześcijańskiej, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2019, ss. 230.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rozwój w świetle podstawowych kategorii myśli Johna Deweya

Rozwój jest bez wątpienia jednym z najważniejszych pojęć towarzyszących rozważaniom na temat kształcenia, wychowania, edukacji. Każdy pedagog musi na pewnym etapie swojej działalności skonfrontować się z tą wysoce podatną na interpretacje ideą. Nie uniknął tego również John Dewey, którego poglądy stały się przedmiotem analizy w niniejszym artykule. Celem tejże publikacji jest rekonstrukcja teorii rozwoju amerykańskiego pedagoga oraz krytyczna refleksja nad nią na podstawie jego prac oraz wybranych dzieł omawiających myśl pedagogiczną i filozoficzną pragmatysty. W poszczególnych częściach publikacji zostały zaprezentowane główne idee związane z koncepcją rozwoju Deweya, takie jak wartość instrumentalna, pojęcie nawyku czy demokracja. Przedstawione zagadnienia zostały poddane refleksji przez pryzmat ich implikacji pedagogicznych. Dokonana analiza przedmiotu badań ukazała możliwy kierunek rozwoju jednostek w myśli Deweya, jakim jest rozwój społeczeństwa. Nieunikniona wydaje się konieczność dalszych badań nad pedagogiką amerykańskiego filozofa, aby lepiej zrozumieć i zinterpretować jego idee czy też rozstrzygnąć niejasności, jakie występują w jego pismach.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Cnoty w edukacji

Recenzja książki: Paweł Kaźmierczak, Neoarystotelesowska filozofia edukacji w ujęciu Alasdaira MacIntyre’a, Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie, Kraków 2019, ss. 240.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
W poszukiwaniu refleksyjności w edukacji

Recenzja książki: Anna Perkowska-Klejman, Poszukiwanie refleksyjności w edukacji. Studium teoretyczno-empiryczne, WydawnictwoAkademii Pedagogiki Specjalnej, Warszawa 2019, ss. 362. 

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Stosunek nauczycieli do edukacji uczniów zdolnych

Nauczyciele mają istotny wpływ na osiągnięcia i rozwój zdolności uczniów. Postawy nauczycieli pomagają zrozumieć relacje z utalentowanymi uczniami oraz wyjaśnić pracę podejmowaną na rzecz ich rozwoju. Mają także znaczenie dla rozwoju zawodowego i kultury szkoły. Kiedy nie są uświadomione, stają się częścią ukrytego programu szkoły, w tym źródłem ograniczeń myślenia i działania profesjonalnego. W artykule przedstawione zostały wyniki badań na temat stosunku nauczycieli do kształcenia uczniów zdolnych. Zastosowano skalę pięciostopniową. Twierdzenia dotyczyły pięciu obszarów kształcenia uczniów zdolnych: ustosunkowanie nauczycieli do kwestii doboru/selekcji uczniów według zdolności, identyfikacji, wsparcia szkolnego, wsparcia pozaszkolnego, własnych kompetencji. Porównano wypowiedzi nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej (NEW, N = 37) oraz nauczycieli klas starszych (NKS, N = 69). Z perspektywy rozwoju zdolności na tych dwóch etapach kształcenia uczniowie potrzebują innych nauczycieli i odmiennego typu wsparcia. Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej ma umożliwić ,,zakochanie się” uczniowi w dziedzinie ujawnianych przez niego zdolności. W starszych klasach nauczyciel staje się odpowiedzialny za uczenie technik niezbędnych do opanowania kompetencji w obszarze danego talentu. Różnice w opiniach obu badanych grup potwierdzają, że nauczyciele uczniów młodszych i starszych reprezentują nieco odmienne podejście do kształcenia osób zdolnych.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nauczyciel (a)medialny? Kompetencje medialne nauczycieli i ich wykorzystanie w nauczaniu zdalnym

W zmiennym świecie i w bezprecedensowych sytuacjach nauczyciele stają przed nowymi wyzwaniami. Takim wyzwaniem stała się obecnie konieczność podjęcia nauczania zdalnego. Wielu z nich odczuwało z tego powodu presję oraz dystans wobec wykorzystywania narzędzi cyfrowych. Jedyną drogą było jednak stawienie czoła nieznanym obszarom oraz dostosowanie się do wymagań cyfrowego świata i cyfrowych tubylców-uczniów.
Skuteczne prowadzenie nauczania na odległość, w atrakcyjnych dla uczniów formach, oznacza konieczność stałego doskonalenia własnych kompetencji tak, by chociaż w pewnym stopniu nadążyć za dynamiką zmian rzeczywistości.
Wiosną 2020 roku pandemia COVID-19 wymusiła zmiany w każdej dziedzinie ludzkiej działalności, odciskając piętno także na działaniach edukacyjnych. Mimo problemów związanych z zawieszeniem zajęć w ramach tradycyjnego nauczania, wiele przeszkód udało się nauczycielom pokonać. Stan ten uwydatnił jednak sporo edukacyjnych słabości, a biegłe stosowanie nowoczesnych technologii w procesie dydaktycznym okazało się piętą achillesową wielu z nich. Pewne jest jednak, że niezależnie od tego jak proces edukacyjny będzie zorganizowany w przyszłości, umiejętne prowadzenie nauczania z wykorzystaniem komputera i Internetu stało się jednym z niezbędnych wymogów stawianych nauczycielom. Pewne jest też, że w wyniku konieczności szybkiego dostosowania się do zmian, mimo szeregu negatywnych konsekwencji, wielu nauczycieli przełamało lęk przed stosowaniem narzędzi cyfrowych i z powodzeniem będzie je nadal wykorzystywać w swojej pracy.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nauczyciel w paradygmacie formacji osobowościowej

Artykuł porusza jedną z podstawowych i zarazem najważniejszych kwestii odnoszących się do osoby i zawodu nauczyciela. Jest nią formacja osobowościowa. Zagadnienie to ujęto z perspektywy historiozofii pedagogiki, dzięki czemu nadano mu wymiar paradygmatyczny, co pozwala na horyzontalne i wertykalne jego ujęcie. Celem artykułu jest syntetyczne ukazanie tego, co najbardziej warunkuje i wpływa na jakość pracy nauczyciela. Są nimi przynajmniej trzy obszary: intelektualny, profesjonalny i etyczny. To one w trakcie procesu formacji osobowościowej nauczyciela przygotowują go do misji, jaką pełni w społeczeństwie, przynależąc do ważnej grupy zawodowej. Trzeba zdawać sobie sprawę, że to nauczyciel w dziejach ludzkości odgrywał i nadal odgrywa współdecydującą rolę w rozwoju poszczególnych ludzi, narodów i społeczeństw. Ostatnia część artykułu zawiera sugestie dotyczące usprawnienia procesu formacji osobowościowej nauczyciela.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika