rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Izotermy sorpcji pary wodnej przez powleczony napój kakaowy w proszku

Celem pracy było przeanalizowanie wpływu powlekania na właściwości sorpcyjne napoju kakaowego w proszku, uwzględniając skład mieszaniny oraz rodzaj substancji powlekającej. Zakres pracy obejmował analizę wpływu składników mieszaniny proszków (cukru, kakao, maltodekstryny i mleka w proszku), aglomeracji oraz powlekania na przebieg izoterm adsorpcji pary wodnej. Materiał do badań stanowiły: cukier, kakao, maltodekstryna i mleko w proszku. Z tych składników przygotowywano mieszaniny, które poddawano aglomeracji wodą, a następnie powlekano. Proces aglomeracji i powlekania przeprowadzano w aglomeratorze fluidalnym typu STREA Niro Atomizer A/S. Przebieg izoterm adsorpcji pary wodnej dla składników napoju kakaowego w proszku wykazał najniższą zawartość wody przy danej aktywności wody dla cukru, a najwyższą dla maltodekstryny. Zmiana składu chemicznego wpłynęła na wzrost zawartości wody w porównaniu do aglomeratu o standardowym składzie. Najwyższą zawartość wody otrzymano dla mieszaniny zawierającej w składzie 20% kakao + 80% cukru. Powlekanie poszczególnymi roztworami nie spowodowało znaczącego wpływu na przebieg izoterm adsorpcji pary wodnej przez napoje kakaowe w proszku. Aglomeracja i powlekanie nie wykazały znaczącego wpływu na przebieg izoterm adsorpcji pary wodnej. Zmiana zawartości wody była zależna w znacznym stopnia od zmiany składu chemicznego badanych mieszanin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Model funkcjonalny ciagnika rolniczego do celow diagnostycznych

Projektując system diagnostyczny urządzenia technicznego zachodzi konieczność określenia wzajemnych powiązań funkcjonalnych między poszczególnymi zespołami i podzespołami. W tym celu buduje się model diagnostyczny, który w jednoznaczny sposób określa wzajemne powiązania między poszczególnymi zespołami i podzespołami urządzenia technicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan i tendencje zmian zawartości mikroelementów w glebach i roślinach z pól produkcyjnych w Polsce

Przedstawiono wyniki inwentaryzacji zawartości mikroelementów w glebach i roślinach z pól produkcyjnych z terenu całej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem pól o wysokiej wydajności. Zebrano od 60 do 250 próbek gleb oraz części wskaźnikowych roślin i plonów końcowych z następujących roślin: pszenicy ozimej, jęczmienia jarego, żyta, pszenżyta, rzepaku ozimego, ziemniaka i buraka cukrowego. Z badań nad zawartością w glebie i w częściach roślin B, Cu, Mo, Mn, Zn wynika, że największe niedobory w glebie i w roślinie dotyczą boru (50-70% próbek o niskiej zawartości), dość znaczne miedzi (50-60% próbek zbóż) oraz molibdenu (30-50% próbek motylkowatych wieloletnich). Z reguły na polach o wyższej wydajności stwierdzano w roślinach większą zawartość molibdenu co wskazuje na jego pozytywny wpływ na plonowanie. W glebie i w plonach końcowych, na polach wysokoprodukcyjnych nastąpił spadek zawartości miedzi w porównaniu do lat 1966/1970, co jest niekorzystne z punktu widzenia ekologicznego oraz dla zdrowia ludzi i zwierząt. Równolegle więcej stwierdzono w plonach boru, molibdenu i cynku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekspresja genów syntazy sacharazowej i pirofosforylazy UDP-glukozy w lisciach Arabidopsis thaliana (L.) HEYNH. w warunkach zmiennego poziomu fosforu i sacharozy

Badano wpływ Pi oraz cukrów na ekspresją genów kodujących pirofosforylazę UDP-glukozy (Ugp) oraz syntazę sacharozową (Sus1) w liściach rzodkiewnika (Arabidopsis thaliana L. HEYNH.). Niedobór fosforu zwiększał ekspresję Ugp lecz nie wpływał na poziom transkryptu Sus1. Egzogennie podawany do liści Pi (20-200 mmol-dm⁻³) stymulował Sus1 i nie zmieniał ekspresji Ugp. Podawanie D-mannozy z prądem transpiracyjnym do liści wzmagało ekspresję obu genów, jednak Ugp stymulowane było przez znacznie niższe stężenie D-mannozy niż Sus1.
Ekspresja genów kodujących pirofosforylazę UDP-glukozy oraz syntazę sacharozową znacząco wzrastała po podaniu do liści sacharozy; ekspresja Sus1 wzrastała również po podaniu glukozy, mannitolu i PEG. Podkarmienie sacharozą liści mutanta pho1 (z deficytem fosforu w pędzie) zwiększało ekspresję Ugp i Sus1 w podobnym stopniu jak u roślin dzikiego typu. Podanie sacharozy do liści mutanta pho2 (akumulator fosforu) w niewielkim stopniu wpływało na ekspresję Ugp natomiast ekspresja Sus1 wzrastała silniej niż u roślin kontrolnych. Zależny od sacharozy wzrost ekspresji Ugp był hamowany po podaniu do liści kwasu okadaikowego, inhibitora fosfataz, natomiast ekspresja Sus1 była indukowana przez ten inhibitor.
Uzyskane wyniki sugerują udział różnorodnych mechanizmów w regulacji ekspresji Ugp i Sus1, w zależności od czynnika indukującego zmiany.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad chemiczny osadow dennych i roslinnosci lakowej pola refulacyjnego 'Karsibor C' i terenow Gasierzyna przy torze wodnym Swinoujscie-Szczecin

W pracy ukazano skład chemiczny osadów dennych zdeponowanych w latach 1950-1959 na polu refulacyjnym „Karsibór C” oraz skład chemiczny gleb w obrębie Gąsierzyna, użyźnionych podobnymi osadami w latach 1925-1935. Obiekty te stanowiły trwałe użytki zielone, a w ostatnich 12 latach są odłogowane bądź sporadycznie użytkowane. Badania wykazały w osadach wysoką zawartość metali ciężkich, zwłaszcza kadmu, ołowiu i miedzi. Ponadto określono skład botaniczny i chemiczny roślinności, wykazując w runi niską zawartość fosforu, wapnia, magnezu i sodu przy nadmiarze cynku, miedzi i żelaza oraz sporadycznie kadmu i manganu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie zawartosci azotanow w splywach powierzchniowych w rejonie gorskim i wyzynnym

Porównano zawartość azotanów w fazie ciekłej spływu powierzchniowego z 5 różnych użytków (ugór nienawożony, mieszanka koniczyny i tymotki, pszenżyto ozime, burak pastewny, ugór nawożony) położonych na stokach o nachyleniu 7 i 16% w rejonie górskim (Czyrna) i wyżynnym (Mydlniki) w latach 2003-2004.
Stężenie azotanów w spływach zależało od ilości, natężenia i terminu opadu w stosunku do zastosowanego nawożenia, nachylenie stoku, rodzaju użytku oraz pokrycia gleby roślinnością. Wielokrotnie większe stężenia N-NO₃ w obydwu miejscach badań wystąpiły w 2003 r. na skutek długich okresów suszy oraz intensywnych opadów, które wystąpiły bezpośrednio po zastosowaniu saletry amonowej. Mimo zbliżonej sumy opadów, znacznie większą koncentrację N- NO₃ miały spływy w rejonie górskim niż wyżynnym. W 2004 r. stężenia azotanów w spływach w obydwu rejonach były bardziej zbliżone, jednak nadal większe w rejonie górskim niż wyżynnym. Większe spływy ze stoku o nachyleniu 16% w Mydlnikach zwykle miały wyższe stężenie azotanów, zaś w Czyrnej średnio więcej azotanów zawierały spływy z użytków na stoku o spadku 7%. W obu rejonach najwięcej NO₃ zanotowano w spływach z ugoru nawożonego lub uprawy buraka pastewnego, a najmniejsze z ugoru nienawożonego, ale różnice koncentracji azotanów w spływach ze wszystkich użytków nawożonych w rejonie wyżynnym były mniejsze. Mieszanka koniczyny z tymotką oraz pszenżyto ozime w największym stopniu ograniczały stężenia azotanów w spływie ze względu na dobre pokrycie gleby roślinnością. Stężenia N- NO₃ w spływach przekraczało jego zawartość w wodach wrażliwych na eutrofizację, ale tylko po opadach w maju i czerwcu w 2003 r. można je zaliczyć do wód zanieczyszczonych według Dyrektywy Azotanowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw adiuwantu Adpros 850 SL i Adpolan 80 EC z atrazyna na liczebnosc drobnoustrojow glebowych

W doświadczeniu laboratoryjnym zbadano wpływ adiuwantów Adpolan 80 EC i Adpros 850 SL na skuteczność działania herbicydu Atrasan 500 SC oraz ich wpływ na ogólną zawartość bakterii, grzybów i promieniowców glebowych. W odniesieniu do bakterii zaobserwowano początkową stymulacją, a następnie hamowanie wzrostu. Podobnie zachowywały się grzyby glebowe, które po wprowadzeniu Atrasanu 500 SC wykazały zwiększenie swojej liczebności. Po wprowadzeniu atrazyny następował wzrost zawartości promieniowców, ale już w przypadku mieszaniny z adiuwantami do trzeciego tygodnia od skażenia liczebność promieniowców zmniejszała się. Dopiero po tym czasie ulegała wzrostowi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zawartosci niektorych mikroelementow w warzywach z wybranych ogrodow dzialkowych Wroclawia. Czesc III. Zawartosc niklu

Zawartość niklu w badanych warzywach różniła się istotnie. W częściach zielonych najwięcej niklu stwierdzono w sałacie 20 mg·kg⁻¹ s.m. W pozostałych warzywach było mniej, a mianowicie: o 11% w liściach selera, o 23% w naci pietruszki i o 59% w kapuście. W korzeniach warzyw najwięcej niklu stwierdzono w selerze - 1,41 mg·kg⁻¹ s.m. W pozostałych korzeniach warzyw niklu było mniej: o 6% w korzeniach pietruszki, o 23% w burakach ćwikłowych i o 43% w marchwi.
Średnio najwięcej niklu warzywa zawierały uprawiane na glebie ciężkiej przy ulicy Zwycięskiej. Zawartość niklu we wszystkich badanych warzywach nie przekraczała dopuszczalnych wartości do celów konsumpcyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany podstawowych wskaznikow zakwaszenia gleby i zawartosci przyswajalnych form fosforu pod wplywem czynnikow antropogenicznych

Badania prowadzono w oparciu o doświadczenia mikropoletkowe założone w 1996 roku na terenie Stacji Badawczej w Wierzchucinku ATR w Bydgoszczy. Celem pracy była ocena wpływu typu gleby, symulowanego kwaśnego deszczu oraz zróżnicowanego nawożenia azotem na wartość wskaźników zakwaszenia oraz zawartość przyswajalnych form fosforu w glebie. Typ gleby i zastosowane zróżnicowane nawożenie azotem istotnie determinowały wartość kwasowości hydrolitycznej i zawartość przyswajalnych form fosforu w badanych glebach. Natomiast symulowany kwaśny deszcz istotnie wpływał tylko na wartość kwasowości hydrolitycznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane wlasciwosci gleby w prowadzonym od 28 lat statystycznym doswiadczeniu nawozowym

W pracy przedstawiono wybrane właściwości gleby płowej właściwej wytworzonej na glinie (zawartość C org., N org., przyswajalne P, K, Mg, odczyn) w statycznym doświadczeniu, w którym czynniki doświadczenia to : nawożenie mineralne NPK, nawożenie organiczne (obornik) oraz nawożenie mineralne i organiczne. Zmiany we właściwościach gleby na poszczególnych obiektach doświadczenia przedstawiono po 24 latach prowadzenia badań, dla oznaczeń wykonanych w kolejnych latach 7 rotacji czteroczłonowego zmianowania. Stwierdzono, że systematyczne stosowane przez wiele lat nawożenie organiczne i mineralne powoduje wyraźne zmiany we właściwościach gleby. Obserwuje się wyraźny, zwiększający wpływ nawożenia mineralnego na zawartość przyswajalnych form: fosforu i potasu w glebie. Zawartość węgla organicznego i azotu ogółem w glebie w dużym stopniu determinowana jest nawożeniem organicznym. Nawożenie w warunkach prowadzenia badań w niewielkim stopniu wpływa natomiast na odczyn gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Otrzymywanie roślin haploidalnych u ogórka polowego w firmie "SPÓJNIA" w Nochowie

Prace nad indukowaniem haploidów w ogórku polowym rozpoczęto w 1999 roku. Obejmowały one trzy serie badawcze, a w nich 25 genotypów. Pąki kwiatów męskich zrywano i poddawano działaniu promieniowania gamma dawką 0,2 kGy i 0,3 kGy. Spośród 923 wyizolowanych haploidalnych zarodków 30% podjęło regenerację. Poprzez regenerację bezpośrednią jak również przy użyciu kolchicyny otrzymano 98 podwojonych haploidów. Badania trwają nadal.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc mikroelementow w glebie lekkiej nawozonej kompostami z wiejskich osadow sciekowych

Artykuł zawiera wyniki badań zawartości metali ciężkich (Zn, Cu, Cr, Ni) w kompostach z wiejskich osadów ściekowych, a także w glebie po 2-krotnym jej nawożeniu kompostem osadowym. Badania prowadzono w lizymetrach, z zastosowaniem kilku różnych poziomów nawożenia kompostem. Badania gleby po jej nawożeniu przez kolejne dwa lata (2002 i 2003 r.) wykazały zmiany zawartości niektórych metali ciężkich w porównaniu ze stanem wyjściowym. W wierzchniej warstwie gleby piaszczystej wystąpił wzrost całkowitych zawartości Zn i Cr. Zawartości Cu nie uległy zmianie, a zawartości Ni wyraźnie się zmniejszyły. W glebie gliniastej zmiany zawartości Zn, Cr i Ni były podobne jak w glebie piaszczystej, lecz zawartości Cu uległy zmniejszeniu. Ogólnie początkowe zawartości wszystkich badanych pierwiastków w glebie, jak i ich zawartości po nawożeniu kompostem były niskie i kształtowały się na poziomie zawartości naturalnych. Były one też znacznie niższe od zawartości uznawanych za szkodliwe dla roślin. Wyniki badań pozwalają na wniosek, że stosowanie kompostu z wiejskich osadów ściekowych w rolnictwie nie zagraża nadmierną kumulacją metali ciężkich w nawożonych glebach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Czynniki warunkujące przebieg utleniania lipidów w mięsie drobiowym

Celem pracy jest przegląd najnowszych wyników badań dotyczących wpływu
różnych czynników na przebieg oksydacji lipidów w mięsie drobiowym. Ze względu na
znaczny udział nienasyconych kwasów tłuszczowych jest ono szczególnie podatne na procesy
utleniania tłuszczów. Oksydacja lipidów prowadzi do pogorszenia jakości produktu
lub nawet jego zepsucia. Procesy jełczenia oksydacyjnego w mięsie mogą być wzmagane
poprzez nieodpowiednie postępowanie i niewłaściwe przechowywanie, jak też skutecznie
kontrolowane i ograniczane przez dodatek związków o charakterze przeciwutleniającym
oraz dzięki zastosowaniu odpowiednich technologii pakowania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania migracji metali ciezkich z maszyn, aparatow i opakowan do produktow spozywczych

Rola makro- i mikroelementów w procesach życiowych, źródła emisji metali ciężkich, wymagania stawiane materiałom konstrukcyjnym, badania migracji metali ciężkich z maszyn i opakowań do produktów spożywczych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie grochu siewnego z samokonczaca odmiana bobiku

Doświadczenie połowę przeprowadzono w latach 1993-1995 w RZD Puławy-Kępa, na glebie kompleksu pszennego dobrego. Celem doświadczenia była ocena plonowania dwóch odmian - o normalnej (Kwestor) i wąsolistnej (Miko) budowie morfologicznej - w mieszankach z samokończącą odmianą bobiku Tinos, w zależności od udziału komponentów w masie wysiewanych nasion. W korzystnych warunkach wilgotnościowych w okresie zawiązywania i wypełniania nasion, mieszanki grochu z samokończącą odmianą bobiku przewyższały plonami te gatunki uprawiane w czystym siewie. Największe plony (w dwóch na trzy lata doświadczenia) otrzymano z mieszanek, w których udział nasion grochu przy wysiewie wynosił 70 %, a bobiku 30 %.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Cieplne wlasciwosci wybranych podlozy ogrodniczych

Opracowanie oparto na wynikach pomiarów podstawowych wielkości fizycznych organicznych podłoży oraz o wartości cieplnych właściwości wyznaczone metodami obliczeniowymi. Dane pomiarowe tj. wilgotność, gęstość podłoża, gęstość fazy stałej i skład granulometryczny pochodziły z literatury. Obliczenia cieplnych właściwości dokonano zgodnie z algorytmem odwzorowującym statystyczno-fizyczny model przewodnictwa cieplnego i matematyczną formulę na pojemność i dyfuzyjność cieplną ośrodka porowatego. Stwierdzono, że przewodnictwo cieplne podłoży organicznych nie przekracza wartości przewodnictwa cieplnego wody. Przewodnictwo cieplne podłoży ogrodniczych z dodatkami pochodzenia mineralnego wzrastało ponad przewodnictwo cieplne wody i było tym większe im większa była zawartość minerałów - głównie kwarcu. Najmniejszą i największą pojemność cieplną obserwowano dla podłoży organicznych przy niskich gęstościach w stanie suchym i pełnego nasycenia wodą. Wzrost gęstości podłoża powodował równoległe przesunięcie charakterystyki pojemności cieplnej w stronę wyższych wartości, jednocześnie zmniejszała się maksymalna pojemność cieplna podłoża. Dyfuzyjność cieplna podłoży wykazywała charakterystyczne ekstrema, a jej wartości przy tym samym uwilgotnieniu były większe dla wyższych zagęszczeń podłoża, natomiast minimum lub maksimum dyfuzyjności wykazywało tendencję przesuwania się w stronę niższych wilgotności dla wyższych zagęszczeń.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skład chemiczny odpadów ziemniaczanych i osadów ściekowych w aspekcie możliwości wykorzystania ich do celów nawozowych

W latach 1997 - 2001 prowadzono badania składu chemicznego wywaru gorzelnianego ziemniaczanego, wycierki ziemniaczanej i komunalnych osadów ściekowych. Wyniki badań wskazują, że wywar gorzelniany ziemniaczany i wycierka ziemniaczana mają niskie pH (3,9 i 4,7) oraz zbyt dużą koncentrację potasu w stosunku do azotu i fosforu. Decydując się na stosowanie wywaru gorzelnianego ziemniaczanego i wycierki ziemniaczanej należy uprzednio gleby zwapnować a dawki ich ustalić na podstawie koncentracji potasu. Komunalne osady ściekowe charakteryzują się odczynem w granicach obojętnego (pH 6,8 - 7,2) oraz niską zawartością potasu w stosunku do azotu i fosforu. Odpady te można użyć do produkcji kompostów. W ten sposób zostanie podniesione pH odpadów ziemniaczanych oraz wyrównany stosunek N : P : K. Przyjmuje się stosowanie następujących proporcji w przeliczeniu na suchą masę 30 - 35% komunalnego osadu ściekowego, 30 - 35% wywaru gorzelnianego ziemniaczanego lub wycierki ziemniaczanej oraz 30-40% materiałów strukturotwórczych (słoma, trociny, liście, odpady zieleni miejskiej i inne).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fosfor przyswajalny w piaszczystych glebach pobagiennych Równiny Mazurskiej

Zawartość przyswajalnego fosforu oznaczona według metody Egnera-Riehma, jak również w roztworze HCl o stężeniu 0,5 mol·dm⁻³, wzrasta w badanych glebach w miarę zwiększania się zawartości materii organicznej. Kwas solny ekstrahuje średnio od 10 do 20 razy więcej fosforu niż roztwór mleczanu wapnia. W badanych glebach występują równocześnie fosforany wapnia i żelaza, lecz fosforanów żelaza jest więcej. Gleby pobagienne zasobne w tlenki żelaza wykazują bardzo wysoką zawartość fosforu ekstrahowanego HCl, lecz ich zasobność oznaczona metodą Egnera-Riehma jest niska, co należy uwzględnić przy mineralnym odżywianiu roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad jakosciowy i ilosciowy wielopierscieniowych weglowodorow aromatycznych w glebach aglomeracji warszawskiej w zaleznosci od roznych czynnikow

Badano gleby z okolic stacji paliw na terenie aglomeracji warszawskiej Oznaczono 13 WWA z listy 16 zalecanych przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska. W badanych glebach stwierdzono inne stosunki jakościowe i ilościowe w profilu WWA w zależności od wybranych czynników, jak: intensywność ruchu pojazdów samochodowych, sposób użytkowania terenu oraz pora roku. Wystąpiły różnice w procentowym udziale poszczególnych węglowodorów w zależności od stopnia zanieczyszczenia gleby przez WWA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw przygotowania probek glebowych materialow porowatych na ich porowatosc oraz wymiar fraktalny

Montmorylonit w formie sodowej i wapniowej oraz wybrane gleby mineralne wytworzone z lessu i z fliszu karpackiego osuszano w suszarce w 105°C, metodą punktu krytycznego i w stanie zamrożonym. Suche próbki minerałów i gleb odpowietrzano do ciśnienia ok. 1,3 KPa, zalewano rtęcią i poddawano analizie porozymetrycznej.
W przypadku montmorylonitu średnie całkowite objętości i promienie porów wzrastały w kolejności dla metod suszenia w suszarce, punktu krytycznego i w stanie zamrożonym. Największe różnice pomiędzy wynikami suszenia stwierdzono dla montmorylonitu w formie sodowej. Natomiast dla materiału glebowego nie ma zasadniczych różnic w całkowitej objętości porów dla próbek suszonych na powietrzu i w suszarce.
Na podstawie otrzymanych z pomiarów porozymetrycznych krzywych rozkładu rozmiarów porów dla badanych materiałów wyliczano wymiar fraktalny powierzchni. Wyliczone wymiary fraktalne dla montmorylonitu były zazwyczaj mniejsze od 2, chociaż dla formy sodowej były większe od 3. Natomiast dla próbek glebowych mieściły się one w zakresie od 2 do 3. Wyniki dla próbek glebowych suszonych powietrznie nie różniły się istotnie od wyników dla próbek suszonych w suszarce. Wpływ metody suszenia próbek występował wyraźnie dla montmorylonitu, szczególnie w formie sodowej, a wyznaczony wymiar fraktalny (0=4,32) leży poza zakresem fraktalności powierzchni.
Dla minerałów ilastych, szczególnie dla minerałów pęczniejących typu montmorylonitu suszenie w suszarce powodowało największe zmiany w strukturze próbki. Natomiast dla gleb suszenie w suszarce powodowało nieznaczne zmiany w ich strukturze. Rzetelność i dokładność wyznaczenia rozkładów rozmiarów porów w materiale porowatym jest jednym z podstawowych czynników koniecznych do prawidłowego wyliczenia wymiaru fraktalnego jego powierzchni metodą analizy wyników porozymetrycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porosty jako bioindykatory zanieczyszczen powietrza w Siedlcach

Badania nad stanem sanitarnym powietrza w Siedlcach przeprowadzono w roku 1998. Aby zobrazować ten stan wykreślono mapę lichenoindykacyjną dla tego miasta. Wykorzystano do tego celu gatunki porostów rosnące na korze drzew przydrożnych i leśnych, charakterystyczne dla odpowiednich stopni skali biologicznej.
Na terenie Siedlec wyróżniono 4 strefy wegetacji porostów, a wśród nich dwa fragmenty pustyni porostowej. Występuje ona w centrum miasta oraz w okolicach zakładów przemysłowych.
Największy obszar zajmuje strefa II, która odpowiada 2. i 3. stopniowi skali biologicznej. Korę drzew zasiedlają tu jedynie pospolite w skali kraju porosty skorupkowate, jak: Lecanora conizaeoides, Scoliciosporum chlorococcum, Buellia punctata.
Niewielki teren zajmuje strefa najczystsza w Siedlcach (IV). Charakteryzują ją epifity porostowe należące do 5. stopnia skali biologicznej, np.: Hypogymnia physodes, Parmelia sulcata, Evernia prunastri, Physcia stellaris, Melanelia acetabulum itp. Występuje ona jedynie w lesie Sekuła w południowej części miasta.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda wartosciowania procesu demontazu w obsludze technicznej maszyn rolniczych

Praca zawiera metodą oceny efektywności demontażu w obsłudze technicznej maszyn rolniczych, która umożliwia liczbowe oszacowanie efektywności demontażu na etapie projektowania maszyny bez konieczności budowy i badań prototypów maszyn.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo