rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
O języku i stylu w Vademecum biskupa Wilhelma Pluty

Celem autorów tekstów z zakresu komunikacji języka religijnego jest przede wszystkim oddziaływanie na postawy i poglądy odbiorców. Język analizowanych rozporządzeń, mimo że jest prosty, zrozumiały, przystępny dla konkretnego odbiorcy, którym tu jest duszpasterz – formator grupy, odpiera tezę stawianą przez współczesnych językoznawców. Styl, w którym dominują przede wszystkim terminy z zakresu szeroko rozumianej teologii i komunikacji religijnej, wzmacnia funkcję nakłaniającą, zachowując jednocześnie gatunkowo-stylistyczne wyznaczniki tekstu religijnego. Wielość i różnorodność stosowanych środków językowych wzbogaca język i styl oraz składa się na modalność o złożonym charakterze. Funkcja perswazyjna pełni zatem rolę nadrzędną, zaś jej elementem składowym jest szereg środków językowo--stylistycznych, charakterystycznych dla wypowiedzi z zakresu języka religijnego.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ślady Boga w stworzonym świecie. Teologia natury a nauczanie Kościoła i przepowiadanie na tematy ekologiczne

Encyklika papieża Franciszka Laudato si' pokazuje, jak duże znaczenie dla Kościoła naszych czasów mają tematy ekologiczne. Nie powinno ich zabraknąć również w przepowiadaniu słowa Bożego. Niniejszy artykuł stanowi próbę odpowiedzi na to wyzwanie w oparciu o teologię natury, polegającą na poszukiwaniu śladów Boga w świecie. Jej punktem wyjścia jest teologiczne pojęcie natury jako stworzenia oraz idea uniwersalnego objawienia się Boga w stworzonym świecie. Po omówieniu głównych założeń teologii natury przedstawione zostały etyczne konsekwencje takiego ujęcia (ochrona przyrody jako obowiązek religijny wynikający z wiary w Boga jako Stworzyciela świata) oraz wskazówki dotyczące możliwości wykorzystania impulsów wypływających z teologii natury w kościelnym przepowiadaniu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Niektóre predyktory związków z rówieśnikami dla adolescentów z rodzin samotnych matek

Celem badań było oszacowanie modelu zależności między ilością kontaktów z nieobecnym ojcem i wsparciem od dziadków a komunikowaniem się z rówieśnikami dla adolescentów z rodziny samotnej matki. Hipoteza, że ilość kontaktu z nieobecnym ojcem i wsparcie od dziadków pozwala przewidywać komunikowanie się z rówieśnikami dla adolescentów z rodziny samotnej matki była weryfikowana za pomocą Berlińskich Skal Wsparcia Społecznego, autorską Skalą Komunikowania się z Rówieśnikami oraz danych dotyczących ilości kontaktu dziecka z nieobecnym ojcem w grupie 182 adolescentów z rodziny samotnej matki. Wyniki pokazały, że ilość kontaktów dorastającego z ojcem nieobecnym w rodzinie istotnie wiąże się ze spostrzeganym wsparciem od dziadków i z otwartym komunikowaniem się z rówieśnikami.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Postawy rodziny wobec gry w pokera – wyniki badań jakościowych graczy rekreacyjnych i zawodowych

Gra w pokera jest dość popularną rozrywką, bywa również nietypową formą pracy. Może jednak prowadzić do uzależnienia, mającego negatywne skutki dla jednostki i społeczeństwa, ponadto nie jest akceptowana w społeczeństwie. Dlatego rodziny graczy mogą mieć obawy dotyczące skutków podejmowania gry. Potwierdzają to wyniki badań jakościowych opisane w niniejszym artykule. Przeprowadzono 30 wywiadów pogłębionych z udziałem rekreacyjnych i zawodowych graczy pokerowych w wieku 19-30 lat, których celem było m.in. poznanie sytuacji rodzinnej pokerzystów. Artykuł prezentuje wyniki dotyczące postaw rodzin wobec gry, które w większości były pełne lęku i wątpliwości. Opisane zostały uwarunkowania ich negatywnego nastawienia, u podstaw którego leżą często mechanizmy życia społecznego oraz lęk przed uzależnieniem od gry, a także ich konsekwencje dotyczące dalszych planów graczy. Mowa jest również o relacjach rodzinnych pełniących ważną rolę w kwestii akceptacji gry w pokera.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Środowisko rodzinne hazardzistów odbywających karę pozbawienia wolności – wyniki badań jakościowych

Badania prowadzone na świecie potwierdzają istnienie korelacji między uprawianiem hazardu a popełnianiem przestępstw, w związku z czym w populacji osób osadzonych można spodziewać się osób uprawiających hazard oraz uzależnionych od niego. Prawidłowość ta potwierdza się także w Polsce, w której w świetle badań aż 29% więźniów może być uzależnionych od hazardu. Pomimo eksploracji problemu powiązania przestępczości z graniem niewiele jest badań pogłębiających wiedzę na temat samych hazardzistów popełniających przestępstwa. Artykuł prezentuje wyniki badań jakościowych przeprowadzanych wśród osadzonych hazardzistów. Celem artykułu było scharakteryzowanie funkcjonowania rodzin graczy oraz próba wyjaśnienia roli rodziny w rozwoju zaangażowania w gry hazardowe.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Dysfunkcjonalne używanie telefonu komórkowego wśród młodzieży a kontrola rodzicielska

Dynamiczny rozwój nowych technologii cyfrowych i coraz powszechniejsze ich użycie w codziennym życiu powodują, że badacze zastanawiają się nad ich wpływem na rozwój człowieka i jego funkcjonowanie społeczne. Szczególne miejsce wśród tych urządzeń odgrywa telefon komórkowy (smartfon), który obecnie nie służy już tylko celom komunikacyjnym, ale jest swoistym mobilnym centrum dowodzenia. Dlatego też badacze starają się wyjaśnić, kiedy używanie telefonu staje się dysfunkcjonalne i jakie są przyczyny tego stanu rzeczy. Jednym z czynników środowiskowych mających wpływ na rozwój nałogu jest kontrola rodzicielska sprawowana przez matkę i ojca w zakresie używania przez dziecko telefonu komórkowego.
Artykuł przedstawia wyniki badań młodzieży dysfunkcjonalnie używającej telefonu komórkowego w kontekście kontroli rodzicielskiej realizowanej przez opiekunów w obszarze użytkowania nowych mediów. Analizie interpretacyjnej poddano wyniki 2657 uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych województwa śląskiego w wieku 12-19 lat. Dobór osób do próby był losowy – wielowarstwowy.
Metoda. W badaniach wykorzystano Skalę Problematycznego Użytkowania Telefonu Komórkowego dla Młodzieży, Mobile Phone Problem Use Scale for Adolescents (MPPUSA) oraz autorski kwestionariusz ankiety.
Wyniki. Stwierdzono istotny statystycznie (chociaż słaby) związek między poziomem dysfunkcjonalnego używania telefonu komórkowego respondenta a realizowaną wobec niego kontrolą rodzicielską w zakresie korzystania z urządzenia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Podmiotowe i rodzinne czynniki ryzyka uzależnienia od internetu w grupie kobiet i mężczyzn. Ujęcie psychopedagogiczne

Cel badań. Celem niniejszego artykułu było udzielenie odpowiedzi na pytanie: które z analizowanych zmiennych podmiotowych i rodzinnych są wyznacznikami ryzyka uzależnienia od internetu.
Materiał i metody. W badaniach zastosowano Test Uzależnienia od Internetu (Internet Addiction Test) K. Young, Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (A. Matczak), Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej INTE (Anna Ciechanowicz, A. Jaworska, A. Matczak), Kwestionariusz Stosunków Między Dziećmi i Rodzicami PCR (Parents-Child Relationship Questionnaire) autorstwa A. Roe i M. Siegelmana, w polskiej adaptacji Włodzimierza S. Kowalskiego (1984). W analizie ilościowej danych uzyskanych na podstawie wymienionych testów psychologicznych wykorzystany został pakiet statystyczny SPSS+ oraz STATISTICA. Wskazanymi metodami przebadano 322 osoby w wieku 19-31 lat.
Wyniki i wnioski. Uzyskane wyniki badań wskazały na predykcyjne znaczenie kompetencji społecznych warunkujących efektywność funkcjonowania osób badanych w sytuacjach intymnych (zarówno w grupie kobiet, jak i w grupie mężczyzn). Determinantami w grupie kobiet okazały się: postawa wymagająca ojca, inteligencja emocjonalna oraz kompetencje społeczne warunkujące efektywność funkcjonowania w sytuacjach intymnych oraz wymagających asertywności. W grupie mężczyzn ujawniono 5 czynników predykcji, w tym: postawę ochraniającą i kochającą matki, postawę liberalną ojca oraz kompetencje społeczne warunkujące efektywność funkcjonowania w sytuacjach ekspozycji społecznej i intymności.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Aktywność fizyczna pielęgniarek. Badania porównawcze

Pielęgniarki są ważnymi promotorkami zdrowia społeczności, więc muszą bardziej świadomie dbać o własne zdrowie, aby służyć jako rzeczniczki promocji zdrowia i wzory do naśladowania. Aktywność fizyczna jest jednym z istotnych wymiarów prozdrowotnych zachowań i zdrowego stylu życia. Celem niniejszego artykułu było porównanie aktywności fizycznej w czasie wolnym od pracy pielęgniarek i kobiet wykonujących inne zawody. Przebadano 100 pielęgniarek i 100 osób z grupy kontrolnej. Kontrolowano zmienne demograficzne, dobierając osoby badane „metodą doboru parami” pod względem dwóch zmiennych – miejsca zamieszkania oraz wieku respondentek. W badaniach posłużono się zbudowanym dla niniejszych celów badawczych kwestionariuszem ankiety. Badania ujawniły, że różnice dotyczą nie tyle form aktywności ruchowej, co jej częstości i jest to zazwyczaj związane z wiekiem badanych. Najczęstszymi formami aktywności fizycznej w obu grupach są spacery i jazda na rowerze, ale pielęgniarki podejmują je znacznie rzadziej, gdyż mają istotniej mniej czasu wolnego, zarówno w dni robocze, jak i wolne od pracy. Głównym motywem aktywności fizycznej dla pielęgniarek jest zdrowie (52%), zaś dla grupy kontrolnej przyjemność (35%). Pielęgniarki także istotnie częściej wykonują badania profilaktyczne oraz są przekonane o konieczności prowadzeniu zdrowego stylu życia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Pomoc duchowo-religijna w placówkach opieki zdrowotnej

W artykule podjęto kontekst dziejowy instytucji opiekuńczo-leczniczych, kodyfikacje państwowo-eklezjalne dotyczące opieki duchowo-religijnej w instytucjach opieki zdrowotnej, form oddziaływań pomocowych w tym obszarze oraz opinie podopiecznych placówek opiekuńczo-leczniczych na temat pomocy duchowo-religijnej. Postępująca specjalizacja w życiu społecznym, wielość ról i znaczeń w systemie odniesień społecznych zmusza do rewizji dotychczasowego modelu tej formy działań pomocowych. Jak wskazały wyniki badań ankietowych, ich adekwatność zależy w dużej mierze od podmiotu wsparcia. Duchowo-religijna pomoc kapelana adresowana jest do każdej osoby bez względu na akceptowany system wartości religijnych, zredukowaną postać chrześcijaństwa, dystansowanie się od Kościoła, katolicyzm nominalny czy selektywny. Należy zastanowić się nad możliwościami poszerzenia podmiotu sprawującego posługę duchową. Chorzy sugerują siostry zakonne, członków ruchów religijnych, świeckich szafarzy Eucharystii i osoby po stracie najbliższych. Zapewne każda z tych grup po właściwym przygotowaniu może podjąć szereg obowiązków prowadzących do pełniejszej opieki duchowej wśród chorych.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kształtowanie kompetencji społeczno--emocjonalnych dzieci w wieku przedszkolnym jako wyzwanie dla rodzicówi nauczycieli

Artykuł koncentruje się na problematyce kompetencji jako istotnego zasobu, którego rozwijanie i doskonalenie warunkuje nie tylko adaptację do zadań w różnych okresach życia, ale także możliwość rozwoju. Szczególnym rodzajem kompetencji są kompetencje społeczno-emocjonalne, rozumiane jako zestaw wiedzy, umiejętności i postaw związanych z emocjami i relacjami interpersonalnymi. Pozwalają one nie tylko na rozumienie własnych zachowań i zachowań innych, ale także efektywnego budowania relacji interpersonalnych. Kształtowanie tych kompetencji powinno rozpocząć się we wczesnych etapach rozwoju dziecka, niemniej wiąże się to z wieloma trudnościami. Szczególnie istotny staje się wówczas wzrost świadomości i rozwinięcie umiejętności u rodziców, nauczycieli oraz ich wzajemnej współpracy.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Psychologiczne uwarunkowania wychowania moralnego dzieci w młodszym wieku szkolnym

Celem artykułu jest usystematyzowanie teoretycznych i empirycznych danych, dotyczących psychologicznych uwarunkowań wychowania moralności dzieci w młodszym wieku szkolnym. Zakłada się, że moralność ujawnia się w sytuacjach, gdy należy uwzględniać potrzeby i prawa drugiego człowieka, i występuje jako system samoregulacji dokonania wyboru między zachowaniem moralnie pożądanym a zachowaniem przekraczającym normę moralną. Każdy etap rozwoju dziecka został scharakteryzowany specyficznymi społecznymi interakcjami, warunkującymi kształtowanie pewnych struktur samoregulacji moralnej. Nowe warunki życia szkolnego powodują pogłębienie poznania rzeczywistości moralnej oraz wpływają na rozwój tożsamości moralnej. Zgodnie z wymienionymi właściwościami rozwoju moralności zostały wyodrębnione merytoryczne aspekty całościowego procesu wychowania w młodszym wieku szkolnym. Po pierwsze są to oddziaływania skierowane na kształcenie każdego z wydzielonych elementów systemu samoregulacji moralnej (wiedza moralna, tożsamość moralna, oceny moralne, empatia i in.). Druga kategoria oddziaływań odnosi się do realnych sytuacji, gdy dziecko jest podmiotem lub przedmiotem czynności moralnych. Właściwości sytuacji o charakterze moralnym uwarunkują cele wychowawcze oraz system oddziaływań skierowane na wspieranie rozwoju moralności dzieci.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wskazania wychowawcze zawarte w dokumentach Kościoła katolickiego

Artykuł omawia najważniejsze wskazania dotyczące wychowania dzieci przedstawione w dokumentach Kościoła od roku 1929 do 2016. Przegląd jest wyczerpujący, uwzględnia Katechizm Kościoła katolickiego oraz Kodeks Prawa Kanonicznego, deklarację Soboru Watykańskiego II Gravissimum educationis oraz papieskie encykliki i adhortacje: Divini illius Magistri Piusa XI, Humanae vitae Pawła VI, Familiaris consortio, Veritatis splendor oraz Evangelium vitae Jana Pawła II, Amoris laetitia papieża Franciszka. Obok dokumentów poświęconych w całości sprawie wychowania (GE, DIM) omówiono te, które podejmują temat fragmentarycznie (FC, AL), oraz te, które nie mówią wprost o wychowaniu, jednak poruszana w nich tematyka podstawowych wartości pośrednio stanowi niezbędne wezwanie i wskazówki wychowawcze (HV, VS, EV). Chociaż pochodzą one z okresu prawie dziwięćdziesięciu lat, widoczna jest spójność myśli wychowawczej opartej na Objawieniu Bożym. Synteza tematu wydaje się szczególnie potrzebna w obecnych czasach, kiedy przed rodzicami stają zupełnie nowe wyzwania, jeśli chodzi o szeroko rozumiane środowisko wychowania ich dzieci.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wychowanie dzieci przez rodziców w poradnikach chrześcijańskich doradców

Wychowanie dzieci to pierwsze, podstawowe, doniosłe, ale i bardzo trudne zadanie rodziców. Dużą pomocą w wychowaniu są poradniki napisane przez chrześcijańskich doradców. Rozdział przedstawia ogólne zasady wychowania sformułowane przez św. Jana Chryzostoma, Kongregację Nauki Wiary oraz takich autorów jak: R. Cambell, G. Chapman, J. Dobson, J. McDowell, M. Dziewiecki, A. Urbaniak, M. i P. Wołochowicz. Konkretną i szczegółową pomocą w procesie wychowania jest zwrócenie uwagi na rozwój miłości, wzrastanie w cnocie czystości i tworzenie sprzyjających warunków do życia zgodnego z wyznawaną wiarą. Informacja o treściach zawartych w poradnikach chrześcijańskich doradców może być przydatna dla osób odpowiedzialnych za wychowanie młodego pokolenia: rodziców, nauczycieli, katechetów, księży i pracowników duszpasterstwa rodzin.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Obraz Boga w nauczaniu pasterskim biskupów radomskich na przestrzeni roku liturgicznego

Niniejszy artykuł dotyczy nauczania pasterskiego biskupów radomskich na przestrzeni lat 1992-2012 przedstawionego w kontekście stałych części roku liturgicznego, takich jak: Adwent, Boże Narodzenie, Wielki Post, Święta Wielkiej Nocy. Biskupi radomscy, posiadając uwrażliwienie na potrzebę kształtowania wiary powierzonych im „owieczek”, w ciągu 20 lat wystosowali 100 listów pasterskich starając się tłumaczyć istotne fundamenty wiary katolickiej. Pierwszy rozdział artykułu dotyczy tematu Adwentu jako czasu oczekiwania na przyjście Zbawiciela stawiając za wzór Maryję. Szczególną uwagę biskupi poświęcają kwestii przygotowania na przyjście Pana. Drugi rozdział, mówiący o Bożym Narodzeniu, koncentruje myśli biskupów na nowym życiu oraz jego obronie. Kolejny rozdział porusza kwestię Wielkiego Postu, przygotowania się przez post, modlitwę i jałmużnę do Świąt Wielkiej Nocy oraz paruzji. Ostatni rozdział odnosi się do centrum wiary katolickiej: męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Należy zauważyć, iż prezentowany artykuł jest prawdopodobnie pierwszym w Polsce opracowaniem nauczania biskupów radomskich w listach pasterskich na przestrzeni roku liturgicznego. Autor artykułu wyraża nadzieję, iż poczynione starania analizy tekstów biskupów radomskich przyczynią się do bardziej pogłębionych refleksji nad kierunkami dalszego pasterskiego nauczania.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
W kierunku chrystologii integralnej

Autor niniejszej rozprawy za swoje podstawowe zadanie obrał wykazanie, iż w chrystologii konieczna jest transpozycja metodologiczna i merytoryczna. W tym celu zostały przeanalizowane obecne we współczesnej chrystologii modele, które dotąd dominowały, jak również została wykazana ich dzisiejsza niewystarczalność. Zamiarem Autora nie było zanegowanie współczesnych ujęć chrystologicznych, ale ich połączenie na tle nowego modelu. Zastosowana metoda jest jedynie zaprezentowaniem próbki analizy historycznej dostępnych modeli chrystologicznych, z jej odpowiednikami we współczesnej teologii oraz eksplikacją pojęciową tych kierunków badań, które wymagają wyjaśnienia i pogłębienia. Zwieńczeniem niniejszej publikacji jest próba połączenia dostępnych modeli, prezentująca tym samym integralny kierunek badań respektujący dostępne w nauce metody.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Antagonizmy jerozolimsko-samarytańskie za czasów Ezdrasza i Nehemiasza

Historia Samarytan jest ściśle związana z historią Izraelitów. Od samego początku brakowało jedności między plemionami starożytnego Izraela. Po śmierci króla Salomona jego królestwo zostało podzielone na dwa odrębne państwa: Judę na południu i Izrael na północy. W 722/21 roku przed Chrystusem Królestwo Izraela upadło w wyniku inwazji asyryjskiej. Wielu mieszkańców zostało wziętych do niewoli i deportowanych do Asyrii. Na ich miejsce osiedlono ludność m.in. z Mezopotamii. To był początek społeczności samarytańskiej.
Następnym ważnym wydarzeniem, które doprowadziło do „schizmy samarytańskiej”, był upadek Królestwa Judy w 587/586 przed Chrystusem. Jego mieszkańcy zostali wzięci do trwającej niemal pięćdziesiąt lat niewoli babilońskiej. Po powrocie do Palestyny Żydzi postanowili odbudować swoją etniczną i religijną społeczność skupioną wokół Świątyni. W prace przy jej odbudowie chcieli włączyć się także Samarytanie, ale ich prośba została odrzucona. Wiele napięć powodował także fakt, że wśród różnych bogów wielbili oni także Boga Jahwe, ale nie w sposób wymagany przez Żydów z Judy. Po odrzuceniu przez Żydów Samarytanie zaczęli ustanawiać własny kult skupiony w pobliżu góry Garizim.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Maryjny wymiar tożsamości chrześcijanina

Bóg się objawił człowiekowi, aby ten mógł zrealizować cel, do jakiego Bóg go przeznaczył. Poznanie, które w Jego objawieniu posiada swoje źródło, domaga się akceptacji ze strony człowieka − przez wiarę. Intelektualny wysiłek człowieka nie może być oddzielony od postawy słuchania i kontemplacji. Doświadczenie drogi wiary chrześcijanina wskazuje, że na tej drodze ważną rolę odgrywa obecność Maryi, Matki Bożej. Stąd pierwsze pytanie w naszej refleksji brzmi następująco: Jakiej natury jest konieczność Maryi na drodze zbawienia chrześcijanina? Klucz do misterium Maryi i Jej roli w naszym zbawieniu znajduje się w tym, co moglibyśmy nazwać jako Jej „miejsce w historii zbawienia”.
Kolejne pytanie, na które szukamy odpowiedzi to: Czy może istnieć tożsamość chrześcijanina bez obecności Matki Bożej? Odpowiedź znajduje się w jednym z wiodących tematów współczesnej mariologii: pielgrzymka wiary Maryi. W analizie postawy wiary Maryi skupiamy się na słowach i wydarzeniach, jakie odnajdujemy w Piśmie Świętym, nie zapominając, że itinerarium wiary obejmuje bez wyjątku całe życie Maryi, z życiem ukrytym w Nazarecie włącznie. Analiza ta prowadzi do wniosku, że droga wiary Maryi jest drogą pewnie i skutecznie prowadzącą do spotkania Chrystusa. Pobożność do Matki Pana, przeżywana w sposób autentyczny, zawsze prowadzi do kształtowania naszego życia zgodnie z duchem i wartościami Ewangelii.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Implikacje eklezjologiczne Pnp 5,2-8

Odkrywanie wielu znaczeń „Pieśni nad Pieśniami” pozwala na formułowanie ważkich zagadnień teologicznych: obraz Boga Oblubieńca (Chrystusa Oblubieńca), obraz ludu Bożego Oblubienicy, obraz mężczyzny i kobiety stworzonych do relacji oblubieńczych. Badania tej księgi inspirują do ukazywania nowych obrazów Kościoła: siostry, przyjaciółki, gołębicy, serca.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne