rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Generałowie Policji, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika,  Toruń 2019, ss. 550, ISBN 978-83-231-4287-4

Praca B. Sprengla składa się z kilku części. Pierwsza z nich zatytułowana Historia formacji w nowatorski sposób prezentuje wpływ kadry dowódczej policji na funkcjonowanie Policji Państwowej – rozdz. I, na funkcjonowanie Milicji Obywatelskiej – rozdz. II oraz na funkcjonowanie współczesnej Policji – rozdz. III. Najbardziej rozbudowany liczbą stron i wyszczególnionych problemów jest rozdział III. Było to następstwem z jednej strony znajomości realnych problemów Policji wyniesionych przez Autora ze służby w tej formacji, z drugiej znacznie szerszej podstawy źródłowej niż w stosunku do poprzedzających ją formacji. B. Sprengel prezentując i analizując dokonania tej grupy zawodowej nie podążył utartym tropem poprzez prezentację ich biogramów, lecz zaproponował zupełnie nowatorski sposób analizy, wiążąc ich aktywność z działaniami zmieniającymi policję w różnych obszarach jej działalności. Wymagało to niemal perfekcyjnej znajomości organizacji i działalności policji, szczegółowej wiedzy o kadrze dowódczej policji oraz umiejętności powiązania jej pomysłów i koncepcji z faktycznie przeprowadzonymi zmianami w formacji. Nie ma wątpliwości, że byłoby niepowetowaną stratą, gdyba praca ta nie ukazała się.

Czasopismo: Zagadnienia społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Generałowie policji, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika,  Toruń 2019, ss. 550, ISBN 978-83-231-4287-4

Książka Bolesława Sprengla pt. Generałowie policji stanowi pionierskie opracowanie w zakresie nauki o policji. W książce tej po raz pierwszy przedstawiono sylwetki generałów polskich formacji policyjnych, począwszy od Policji Państwowej, poprzez Milicję Obywatelską, a kończąc na Policji. Autor przedstawił życiorysy generałów, ich ścieżki kariery, a także rolę jaką odegrali w funkcjonowaniu swojej formacji, uwzględniając osiągnięte sukcesy, ale również porażki. Bardzo istotne jest to, że autor nie ograniczył się wyłącznie do oficerów zajmujących stanowiska komendantów głównych tych formacji lub ich zastępców.

Czasopismo: Zagadnienia społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo danych osobowych w Internecie. Badania ankietowe studentów Niepaństwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Białymstoku

Dane osobowe są składnikiem tożsamości, która określa każdą osobę indywidualnie. W dobie największej i najważniejszej płaszczyzny komunikacji jaką jest obecnie Internet dane osobowe stały się towarem poszukiwanym przez przestępców, ale także np. przez aktywistów, żartownisiów, chuliganów, konkurentów biznesowych. Bezpieczeństwo danych osobowych w Internecie w dużym stopniu zależy od wiedzy i zachowań jego użytkowników, którzy często są nieświadomi zagrożeń i podejmują działania szeroko udostępniające informacje o sobie. Celem prezentowanych badań było określenie wiedzy na temat bezpieczeństwa danych osobowych i zachowań respondentów w Internecie a także porównanie wyników osiągniętych w dwóch różnych – pod względem składu osobowego – grupach studentów, w odstępie trzech lat.

Czasopismo: Zagadnienia społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Handel ludźmi jako zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego. Perspektywa statystyczna

Handel człowiekiem jako towarem wywodzi się z czasów starożytnych. Obecnie, pomimo ciągłej walki z tym zjawiskiem, handel ludźmi potrafi przyjmować drastyczną formę, w której towarem staje się dziecko lub organy pozyskiwane do transplantacji. Przestępstwo handlu ludźmi jest domeną zorganizowanych grup przestępczych. Jako negatywne ludzkie zachowanie jest zaliczane do głównych zagrożeń bezpieczeństwa społecznego.

Czasopismo: Zagadnienia społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Artur Górski i modernistyczny Lwów. Powinowactwa ideowe

W artykule prześledzono związki ideowe pomiędzy Arturem Górskim (1870–1959), autorem programu Młoda Polska ogłoszonego w krakowskim „Życiu” (1898), a modernistycznym Lwowem. Autorka koncentruje się na lwowskich epizodach biografii pisarza: pracy Górskiego nad rękopisami Samuela Zborowskiego i Zawiszy Czarnego Słowackiego w bibliotekach lwowskich, kontynuacji inicjatyw z kręgu lwowskich zwolenników powrotu do tradycji romantycznej, w tym myśli Mickiewicza, popularności Górskiego, autora Monsalwatu (1908) w kręgu młodzieży lwowskiej. Celem rozważań jest odpowiedź na pytanie, dlaczego Górski waloryzował Lwów modernistyczny kosztem Krakowa modernistycznego, z którym związane były początki jego twórczości.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Gatunek – postać – widzenie. Poetyka „Arfa” Macieja Szukiewicza

W artykule poddano analizie dramat Arf Macieja Szukiewicza - jeden z najmniej znanych utworów powstałych w okresie Młodej Polski. Autorka dowodzi, że świat przedstawiony w tym dramacie wyłania się ze skomplikowanej konstrukcji tekstowej, oscylującej między baśnią a misterium. Kontaminacja genologiczna sprawia, że z jednej strony gatunki implikują wykorzystanie gotowych wzorców strukturalnych i interpretacyjnych, z drugiej zaś stają się nośnikiem treści, które się w tych wzorcach nie mieszczą. Dramat Szukiewicza stanowi także dowód na siłę ramy dramatycznej. 

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Uchodźcy u „bram Europy”. Na Lampedusie Jarosława Mikołajewskiego

W artykule podjęto problem kryzysu migracyjnego w Europie, którego symbolem stała się włoska wyspa Lampedusa. Poddając analizie utwory Jarosława Mikołajewskiego - reportaż Wielki przypływ oraz opowiadanie dla dzieci Wędrówka Nabu, autorka podejmuje próbę odpowiedzi na pytania: 1) jaki obraz Lampedusy wyłania się z reportażu, 2) jaki wpływ kryzys uchodźczy wywarł na życie mieszkańców wyspy oraz 3) jaki jest ich stosunek do Innego. Wsłuchując się w głos Mikołajewskiego, autorka zastanawia się także nad tym, jakie wyzwania stawia przed nami pojawienie się uchodźców „u bram Europy”. Jej zdaniem Mikołajewski podejmując tę kwestię w swoich utworach, apeluje o przyjęcie wobec Innego postawy otwartej i współczującej. Wprowadzenie tematu uchodźców do literatury dziecięcej ma na celu uwrażliwienie najmłodszych czytelników na los migrantów, aby jak najwcześniej uczyli się odpowiedzialności za los drugiego człowieka.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Miron Białoszewski jako miejski rytmoanalityk. O roli spojrzenia w „Chamowie”

W artykule poddano analizi Chamowo – dziennik Mirona Białoszewskiego, w którym pisarz zapisuje swoje doświadczenia związane z zamieszkiwaniem blokowiska przy ul. Lizbońskiej w Warszawie. Motywem przewodnim przedstawionej analizy jest rola spojrzenia, bowiem Białoszewski wiele uwagi w swoim utworze poświęca aktywności patrzenia przez okno nowego mieszkania. Skupiając się na tej niepozornej czynności, autorka artykułu podjmuje rozważania na temat sposobów percepcji miasta, aktywności zamieszkiwania i narracyjnego oswajania przestrzeni, literackiej reprezentacji codzienności blokowiska, a wreszcie – rytmoanalizy.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Rola przestrzeni przedstawionej w powieści nowelowej

Celem artykułu jest pokazanie funkcji, jaką w powieściach nowelowych pełni przestrzeń przedstawiona jako element konstytuujący spójność tych powieści. Nie wdając się w bardziej szczegółowe ustalenia, terminem „powieść nowelowa” (przyjętym za Krystyną Jakowską a zdefiniowanym za Elke D’hoker) autorka określa dzieł literackich, które genologicznie lokują się pomiędzy bardzo spójnie skomponowanym zbiorem opowiadań a luźną konstrukcją powieściową. Materiał analityczny stanowią tu utwory Arlington Park autorstwa Rachel Cusk, Hotel Świat Ali Smith i Dziewczęta i kobiety Alice Munro. Utwory te są różnie skonstruowane i różnie klasyfikowane: dwa pierwsze jako powieści, zaś ostatni z nich niektórzy krytycy nazywają powieścią lub tekstem hybrydycznym, który może być postrzegany jako powieść. Ostatecznie, przestrzeń przedstawiona, choć bywa użyta w przywołanych powieściach nowelowych jako element uspójniający całość, jest bardzo wyraźnie konstruowana, nie pojawia się jako quasi-realna i ulokowana geograficznie. Zawsze też jest waloryzowana, metaforyzowana i nieoczywista. Zatem to wspólne miejsce fabuły nie jest „przezroczystym” czy „mechanicznym” elementem uspójniającym te opowieści, ale jednym z wielu domagających się interpretacji aspektów procesu konstytuującego całość tak skonstruowanych powieści.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
„Lebensraum” i przestrzeń „abjectu”. O „Białym kamieniu” Anny Boleckiej

Artykuł poświęcony jest analizie kategorii przestrzeni literackiej potraktowanej tu jako metafora odniesiona raczej do wymiarów doświadczenia tożsamościowego, pamięci i postpamięci niż jako termin spacjologiczny sensu stricto. Przedmiotem rozważań jest powieść Anny Boleckiej Biały kamień, a ściślej – ukryte w niej tropy zatartej i wypartej pamięci o żydowskiej (współ)genealogii dzisiejszej polskości. Analizy poetyki powieściowej prowadzą do ujawnienia wagi postaci kobiecych, które prócz ściśle fabularnych funkcji pełnią też role wielkiej metafory utraconej (żydowskiej) matki dzisiejszej, w dominującym stopniu katolickiej, Polski. Szczególną wagę mają tu obrazy o charakterze abiektalnym, zgodnie z intuicją Julii Kristevej, ujawniające ambiwalentny charakter relacji dziecko-matka i tym samym wskazujące na dialektyczny charakter nie-pamięci (katolickich) Polaków o ich żydowskich korzeniach.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Urbanalia jako propozycja genologiczna w ramach humanistycznych studiów miejskich

W artykule omówiona została oryginalna koncepcję gatunków miejskich jako form tekstualizacji doświadczenia przestrzeni urbanistycznej, zaproponowana przez Katarzynę Szalewską w książce Urbanalia – miasto i jego teksty. Humanistyczne studia miejskie (Gdańsk 2017). Wprowadzona przez badaczkę kategoria „urbanaliów” służy opisaniu miejskiego pejzażu genologicznego, na który składają się zarówno wypowiedzi językowe, jak i pozawerbalne. Szalewska zredefiniowała gatunki mowy miejskiej, takie jak pasaż, anegdota, plotka, spacerownik, legenda miejska, faits divers, obrazek, fizjologia czy tableaux, uzupełniając tym samym literaturoznawczą propozycję metodologiczną w ramach studiów miejskich. Opisane przez nią formy artykulacji doświadczenia przestrzeni miejskiej mają zarówno charakter wysokoartystyczny, jak też folklorystyczny.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Miasto-moloch. Trwałe składowe kreacji przestrzeni Łodzi w literaturze do 1939 roku

W artykule przedmiotem analizy są powstałe w Łodzi przed 1939 rokiem teksty literackie, pisane po polsku, niemiecku, w jidysz, po hebrajsku i rosyjsku, należące do wszystkich rodzajów literackich, reprezentujące różny poziom artystyczny. Autor podejmuje próbą wskazania składowych „tekstu łódzkiego” (według koncepcji Toporowa) oraz odnalezienia pokrewieństw w sposobie kreacji przestrzeni nowoczesnego miasta przemysłowego w literaturze modernistycznej. Łódzka przestrzeń wykreowana w literaturze powstałej przed 1939 rokiem ma charakter nieciągły, tranzytywny, wypełniona została anonimowymi jej uczestnikami, robotniczą masą, drobnymi handlarzami. Łódź, podobnie jak Manchester, Londyn, Chicago, Nowy Jork, jest modernistycznym miastem–molochem, przestrzenią interesów, wyzysku i degradacji, przestrzenią chaosu, trudną do poznania i opresyjną. Język kreacji łódzkiej przestrzeni – w efekcie „tekst łódzki” – odzwierciedla najważniejsze składowe i problemy industrializacji i nowoczesności. 

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Dokument wielkiej zmiany. „Busz po polsku” Ryszarda Kapuścińskiego w kontekście polskiego reportażu okresu Października 1956

Celem artykułu jest omówienie różnic oraz podobieństw pomiędzy reportażami z okresu Października 1956 a reportażami Ryszarda Kapuścińskiego z tomu Busz po polsku. Autor charakteryzuje dwa podobieństwa: przekonanie o poznawczej wartości reporterskich podróży na prowincję oraz wiarę we władzę reportera, zdolnego interweniować w rzeczywistość. Listę różnic tworzą: brak postawy oskarżycielskiej oraz rewindykacyjnej, skupienie na prywatnych losach pojedynczych ludzi, doświadczonych przez historię, pokazywanie zacofania prowincji jako problemu cywilizacyjnego, a nie politycznego.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kuglarze w dramat walą. Adam Polewka i szopkowo-farsowe inspiracje w dramaturgii dwudziestolecia międzywojennego

Artykuł podejmuje refleksję nad związkami polskiego dramatu okresu dwudziestolecia z takimi formami widowiskowymi jak szopka, farsa, kabaret czy cyrk. Celem rozważań jest próba wskazania możliwych ścieżek badawczych w rozważaniu tego istotnego dla dramaturgii lat 20. i 30. problemu. Centrum rozważań staje się twórczość Adama Polewki - jego szopki polityczne, a przede wszystkim zapis widowiska Igrce w Barbakanie przygotowywanego na Dni Krakowa w 1938 roku. Autorka poddaje lekturze krytycznej wstęp, którym Polewka opatrzył powojenne wydanie tego tekstu. Jej zdaniem w tym odautorskim komentarzu zawarte są cenne wskazówki dotyczące sposobu funkcjonowania w dwudziestoleciu międzywojennym form takich, jak szopka czy cyrk. 
 

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Przyroda w perspektywie nieantropocentrycznej. O „Sadze Puszczy Białowieskiej” Simony Kossak

W artykule zaproponowano interpretację Sagi Puszczy Białowieskiej Simony Kossak w perspektywie humanistyki nieantropocntrycznej. Kontekst rozważań stanowią ustalenia naukowców z zakresu badań dotyczących historii aktywności człowieka w Puszczy Białowieskiej (Otton Hademann, Tomasz Samojlik). Autorka poddaje analizie gatunkową formę utworu i dowodzi, że Kossak, wykorzystując wiedzę przyrodniczą i historyczną, nadaje literackiej sadze charakter sylwiczny i za jej pośrednictwem rozmontowuje stereotypy oraz legendy dotyczące Puszczy Białowieskiej i jej ludzkich oraz nie-ludzkich mieszkańców. Odwołując się do biografii Kossak, autorka artykułu wykazuje na zaangażowaną postawę badaczki-pisarki wobec destrukcyjnego wpływu człowieka na puszczańską przyrodę.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Splot głosów. Mowa pozornie zależna w „Requiem dla gospodyni” Wiesława Myśliwskiego

Celem artykułu jest analiza dramatu Requiem dla gospodyni Wiesława Myśliwskiego w kontekście zagadnienia mowy pozornie zależnej (w ujęciu literaturoznawczym). Autorka omawia różne sposoby wykorzystania tej formy podawczej, zastosowanej przez Myśliwskiego w wypowiedziach pastucha Bolesia – wiejskiego szaleńca o niepewnym statusie ontologicznym. Analizując kwestie wypowiadanie przez tę postać, autorka wskazuje na trudności z wyznaczeniem wyraźnej granicy między mową pozornie zależną a bezpośrednim przytoczeniem słów tytułowej bohaterki dramatu – zmarłej gospodyni, z którą łączyła Bolesia silna więź. Dowodzi, że pastuch wyróżnia się spośród pozostałych bohaterów nie tylko w planie fabularnym, lecz także formalnym, ponieważ kompetencje kreacyjne (zdolność wywoływania obrazów) oraz językowe (tworzenie dwugłosowych opowieści w mowie pozornie zależnej) ujawniają metadramatyczny charakter tej postaci, a jej punkt widzenia jest uprzywilejowany przez podmiot dramatyczny.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Joseph Conrad a polska cisza romantyczna. Próba zbliżenia

Celem artykułu jest zarówno uzupełnienie dotychczasowych, polskojęzycznych badań nad semantyką ciszy w utworach Conrada, jak i interpretacja owej semantyki w duchu polskiej tradycji literackiej, na zadłużenie względem której Conrad subtelnie, aczkolwiek dość jednoznacznie wskazywał (między innymi w rozmowie z Marianem Dąbrowskim z 1914 roku). Autor naświetla perspektywę tzw. szkoły ukraińskiej w romantyzmie polskim, sugerując, że właśnie z tego imaginarium (w większym stopniu aniżeli z mickiewiczowskiego) autor Szaleństwa Almayera mógł przejmować konkretne figury: „nocy kosmicznej” oraz „ciszy ontologicznej”. Widoczne jest to zarówno na poziomie konstrukcji wydarzeń (Nostromo, Szaleństwo Almayera, Smuga cienia), jak i modelowania narracji (Jądro ciemności, Lord Jim, Gra losu).

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Z Hrabalem wśród zwierząt

Artykuł jest próbą odczytania tzw. zwierzęcej prozy Bohumila Hrabala w kontekście i przy wykorzystaniu niektórych pojęć współczesnych animal studies, szczególnie tych, które bezpośrednio lub pośrednio, odnoszą się do problematyki szeroko rozumianego polowania. Przez prozę zwierzęcą autor rozumie te utwory czeskiego pisarza, w których bohaterami – nierzadko protagonistami czy też narratorami – są zwierzęta dzikie, udomowione, hodowlane, a także ptaki ze szczególnym uwzględnieniem gołębi miejskich i pocztowych. W całej prozie zwierzęcej Hrabala zauważalne jest rozdarcie jej ludzkich narratorów i bohaterów pomiędzy poczuciem winy wobec braci mniejszych a przekonaniem, że powrót do stanu, kiedy zwierzęta rządziły się swoimi prawami, który określić by można mianem naturalnego, to klasyczny przykład myślenia życzeniowego.   

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Nekrolog jako składnik elegijnego świata poetyckiego i jako tekst metapoetycki w wybranych utworach Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego

W artykule zaproponowano interpretację wybranych wierszy Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, w których obecny jest motyw nekrologu. Autor wskazuje na dwie funkcje tego motywu w utworach poety. Po pierwsze nekrologi wprowadzają tonację elegijną, charakteryzującą poetę jako jednostkę melancholijną i skoncentrowaną na tematyce funeralnej.  Po drugie pełnią funkcję metapoetycką, poddając doświadczenie śmierci afektywnej i językowej refleksji.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Obyś cudze dzieci uczył (np. na Wołyniu lub Polesiu)! O szkole we wschodnich województwach międzywojennej Polski

Artykuł stanowi próbę spojrzenia na sposób funkcjonowania polskich szkół  w dwudziestoleciu międzywojennym we wschodnich terenach II Rzeczypospolitej: na Polesiu i na Wołyniu. Ugruntowane,  również w literaturze, wyobrażenia  kazały widzieć w mieszkańcach tych regionów ludzi, którzy w porównaniu do mieszkańców innych ziem Polski byli opóźnieni cywilizacyjnie.  Dlatego po 1918 roku ogromną wagę przykładano do rozwoju szkolnictwa. We wschodnich województwach szkoły pełniły nie tylko funkcje edukacyjne, były również traktowane jako instytucje państwowe wypełniające np. zadania informacyjne czy propagandowe. Sytuacja nauczycieli w takiej szkole była trudna i bardzo skomplikowana, również ze względu na skład etniczny, czy narodowościowy uczonych przez nich dzieci. Ksawery Pruszyński w reportażu pt. „Prawo do Wołynia”  wskazuje, że nie wszystkie efekty ich pracy były zadowalające.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Stereotypy i fantazje. Science fiction i psychologia

W artykule poddano krytycznej analizie monografię Gavina Millera Science Fiction and Psychology (2020) i zaprezentowano własny punkt widzenia na problematykę sformułowaną w jej tytule. Zdaniem autora książka Millera zawiera inspirujący, wsparty wnikliwą lekturą klasycznej i najnowszej fantastyki naukowej przegląd interakcji między tymi dwiema dziedzinami ludzkiej aktywności, kulturowej i naukowej. Analizując obecność myślenia utopijnego jako podstawy metodologicznej rozważań Millera, autor artykułu wskazuje na nieustanne dążenie badacza do spełniania standardów dyskursu naukowego i metodologii naukowej.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Użycie kursywy w poezji Klary Nowakowskiej

W artykule przedmiotem rozważań jest relacja między zapisem a znaczeniem w poezji Klary Nowakowskiej. Analizując zapisywane kursywą fragmenty wierszy pod względem składni, leksyki, rytmiczności oraz umiejscowienia w tekście, autor artykułu przedstawia ich odmienność i tłumaczy typograficzne wyróżnianie. Prowadzi to do głębszych rozważań nad wierszem jako tekstem graficznym i analogii między budową wypowiedzi poetyckiej i dziełem muzycznym.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Conan Edogawa – detektyw z komiksów Gōshō Aoyamy jako superbohater

Celem niniejszego artykułu jest analiza postaci Conana Edogawy, protagonisty komiksowego cyklu Meitantei Conan autorstwa Gōshō Aoyamy jako wariacji na temat superbohatera. Materiał badawczy, oprócz mangi, stanowią serial animowany będący jej adaptacją oraz powiązane z nim filmy kinowe. Źródło inspiracji dla japońskiego artysty stanowi szeroko pojęta literatura kryminalna, a zwłaszcza opowiadania o Sherlocku Holmesie autorstwa Artura Conana Doyle’a. Analiza zebranego materiału wykazała, że opisywana franczyza ma charakter narracji transmedialnej. Ponadto Aoyama, jak również twórcy animowanych adaptacji komiksu Meitantei Conan, posługuje się transfikcjonalnością. Japoński artysta dzięki połączeniu elementów kryminalnych z superbohaterskimi oraz częściowemu ich sparodiowaniu, stworzył postać „omnipotentnego”, wszechwiedzącego detektywa-superherosa, który jest w stanie rozwiązać każdą zagadkę.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Warmińska idylla dla oka turysty. Poetyka popularnych przewodników i blogów

W artykule poddano analizie porównawczej fragmenty przewodników turystycznych, albumów fotograficznych, reklam i blogów podróżniczych dotyczące Warmii. Autorka wskazuje na wzajemnego przenikania się języka ofert turystycznych oraz języka turystów opisujących swoje doświadczenia na blogach. W omawianych tekstach Warmia najczęściej obrazowana jest jako miejsce idealne do odpoczynku od miejskiego zgiełku, oddalone od cywilizacji, w którym ludzie żyją w zgodzie z naturą.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kontrowersje w poezji Lucyny Skompskiej

W artykule została omówiona potencjalność, która reguluje/zaburza przebieg zdarzeń w poezji Lucyny Skompskiej. Przygodność zjawisk i kontrowersje ujawniające się w tomie Farby wodne z jednej strony przypominają technikę malowania akwareli, a z drugiej wskazują na ideę twórczości Skompskiej, czyli próby przedstawienia możności i niemożności. Najważniejszym tłem rozważań jest filozofia Agambena, który analizuje postępowanie kopisty Bartleby’ego, bohatera opowiadania Melville’a. Przypadłość skryby  przeistacza się we wzór ambiwalentnego doświadczenia literackiego, a wiersze w zagadkowy sposób kojarzą się z „martwymi listami” wysyłanymi do świata.   

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo