rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przepowiadanie apostolskie w tajemnicy objawienia Bożego

Przepowiadanie, zarówno Chrystusa, jak i apostołów, stanowi kluczowy element objawienia Bożego.  Sobór Watykański II w konstytucji Dei Verbum dokonał najpierw ścisłego połączenia wydarzeń i słów w tajemnicy objawienia Bożego, a potem dowartościował słowo wyjaśniające, którego szczególną formą jest przepowiadanie. Soborowa konstytucja skłania nas zatem do refleksji nad teologicznym znaczeniem „przepowiadania apostolskiego”, wychodząc przede wszystkim od jego specyfiki – „jedyności”, którą ukazuje i poniekąd kodyfikuje początek tego przepowiadania w czasach apostolskich, a następnie do określenia jego znaczenia w życiu Kościoła oraz wpływu „normatywnego” na wszelkie przepowiadanie w Kościele. Niniejszy artykuł proponuje kilka wstępnych uwag teologicznych odnośnie do przepowiadania apostolskiego, które w dalszej perspektywie pokazują także specyfikę i znaczenie wszelkiego przepowiadania w Kościele.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Postawy „być” i „mieć” a postrzeganie małżeństwa i rodziny przez narzeczonych

Wielu autorów zajmujących się egzystencjalną sytuacją człowieka odwoływało się do postaw „być” i „mieć” (np. G. Marcel, E. Mounier, Jan Paweł II, E. Fromm). Bronisław Grulkowski (1995, 2000, 2007) skonstruował oryginalną psychologiczną Skalę Postaw Być i Mieć (SPBiM). Prezentowane badania przeprowadzono wśród narzeczonych przygotowujących się do zawarcia sakramentu małżeństwa oraz osób żyjących w konkubinatach. Za pomocą skali SPBiM wydzielono grupy osób o postawach skrajnych pod względem postaw „być” i „mieć”. Przeanalizowane zostały różnice postaw i wypowiedzi na temat narzeczeństwa, małżeństwa, rodziny oraz trudności i kryzysów, które mogą dotykać współczesne małżeństwa i rodziny. Zaprezentowana analiza potwierdza słuszność wysuniętych wcześniej hipotez, że badani o postawach „być” mają bardziej pozytywny obraz Boga i dojrzalszą religijność, bardziej doceniają znaczenie miłości do współmałżonka, a także bardziej akceptują naukę katolicką na temat małżeństwa i rodziny.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Liberalizm a dobro wspólne

Artykuł dotyczy kwestii związanej z pewnym mankamentem liberalizmu, jakim jest brak koncepcji dobra wspólnego. Najpierw zostały zaprezentowane zasadnicze tezy liberalizmu,
którego istotną cechą jest proceduralizm (sprawiedliwość społeczna polega na neutralności wobec dobra oraz oparciu się na umownych zasadach). Na tym tle pokazano, że istotną
cechą państwa nie musi być neutralność, ponieważ prowadzi ona do problemów z rozstrzyganiem niektórych ważnych kwestii, np. aborcji, małżeństw. Ponadto życie człowieka oraz
właściwe funkcjonowanie państwa winno zakładać jakieś ujęcie dobra wspólnego. Autor artykułu wspomina o czterech jego koncepcjach: liberalnej (dobrem wspólnym jest realizowanie
indywidualnej wolności), arystotelesowsko-tomistycznej (dobro wspólne polega na rozwijaniu potencjalności rozumnej i wolnej natury człowieka), komunitariańskiej (związana z Arystotelesem, ale bardziej podkreśla społeczny aspekt, np. A. MacIntyre, Ch. Taylor, M. Walzer, A. Etzioni) oraz koncepcji J. Locke’a (dobro wspólne polega na zachowaniu własności poszczególnych osób).

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Charakterystyka i pochodzenie demonów rodzaju żeńskiego w Testamencie Salomona

Apokryficzny Testament Salomona prezentuje mocno rozbudowaną demonologię. Pomiędzy złymi duchami, które przybywają przed oblicze króla Salomona, są również demony rodzaju żeńskiego: Onoskelis, Obizut i Enefigos. Osobną kategorię stanowi grupa siedmiu złych duchów, którym autor nadaje określenia rodzaju żeńskiego. Charakterystyka i pochodzenie demonów rodzaju żeńskiego, wzmiankowanych w apokryfie, stanowi przedmiot niniejszego artykułu.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Milenium w administracji gorzowskiej

W ordynariacie gorzowskim uroczystości milenijne miały miejsce 5 i 6 listopada 1966 r. Rozpoczęły się one wieczorem 5 listopada 1966 r. równocześnie w: Szczecinie, Gorzowie Wlkp., Międzyrzeczu i 21 większych parafiach diecezji: Barlinek, Dębno, Dobiegniew, Drezdenko, Kostrzyn, Myślibórz, Piła (parafia św. Antoniego i Świętej Rodziny), Pyrzyce, Słubice, Stargard Szcz. (parafia NMP i św. Jana), Strzelce Krajeńskie, Sulechów, Świebodzin, Wałcz (parafia św. Mikołaja i św. Antoniego), Winnica, Wschowa, Zielona Góra (parafia św. Jadwigi i Najświętszego Zbawiciela). Życzeniem księdza prymasa Polski S. Wyszyńskiego było, aby na szlaku obchodów Tysiąclecia Chrześcijaństwa w Polsce, obok stolic biskupich czy innych predysponowanych do tego miejscowości, znalazły się także 2 parafie ordynariatu gorzowskiego: Kamień Pomorski i Kołobrzeg. Ksiądz prymas odwiedził Kamień Po-morski 1 lipca 1967 r., a Kołobrzeg 2 lipca tegoż roku. 
Najlepszym ich podsumowaniem są słowa listu bp. Wilhelma Pluta do diecezjan: „Wszyscy Biskupi Goście jednomyślnie ocenili: Gorzowski obchód Milenium był z tych 22 obchodów chyba jednym z najpiękniejszych. A postawa Wasza kazała im orzec: kapłani i wierni diecezji gorzowskiej przekonali nas, że oni tu są u siebie, nie od 21 lat, ale od 1000 lat (…). Księdza prymasa szczególnie ujęła serdeczność, jakiej doznał w domu biskupim, i w spotkaniu się z kapłanami i tłumami wiernych”.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Wartość „dowodu z cudu” w procesie kanonizacyjnym

Celem opracowania było przedstawienie potrzeby cudu w dowodzeniu kanonizacyjnym. Autor rozpatrywał fakt uzasadniania i aprobaty cudu oraz propozycje Kongregacji Spraw
Kanonizacyjnych odnośnie do tego tematu. Przedstawił procedurę kanonizacyjną, która przeżywała ciągłą ewolucję, a zarazem ukazał, jak akcentowano w niej sprawę cudu i jakie
stawiano wymagania do jego akceptacji. W końcowym paragrafie została przedstawiona aktualna procedura kanonizacyjna dotycząca diecezji, a także wymogi samej Kongregacji.
Na podstawie dokonanej analizy tekstów prawnych wykazano wartość dowodu z cudu w dowodzeniu świętości kanonizowanej.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Bierzmowanie – sakramentem dojrzałości czy sakramentem kształtowania dojrzałości?

W języku potocznym katechezy i na lekcjach religii w szkołach bierzmowanie opisywane jest jako sakrament dojrzałości. Jednak opis ten jest błędny, ponieważ bierzmowanie w Kościele
polskim jest przyjmowane przez młodych ludzi w wieku gimnazjalnym. W tym wieku młodzi ludzie nadal przechodzą dynamiczny rozwój przed osiągnięciem dojrzałości osobowej.
Aby bierzmowanie mogło być traktowane jako sakrament dojrzałości, musiałoby posiadać pewne „magiczne” cechy, dzięki którym niedojrzała młoda osoba natychmiast mogłaby stać
się dojrzałą w momencie przyjęcia bierzmowania. Dlatego bierzmowanie powinno być interpretowane jako sakrament zbliżającej się dojrzałości. Wynika to z definicji, według której celem bierzmowania jest wspieranie rozwoju, stymulowanie doskonałości chrześcijańskiej. W związku z tym konieczne jest odejście od rozumienia bierzmowania jako sakramentu dojrzałości i podkreślenie funkcji rozwijających się w edukacji chrześcijańskiej.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Myśl i postawa Edyty Stein inspiracją do budowania edukacyjnej kultury dialogu

Poszukując inspiracji do budowania edukacyjnej kultury dialogu, zwracamy się ku Edycie Stein. Jej antropologia filozoficzna i teologiczna jest podstawą dzieła wychowania. Wypracowana przez nią koncepcja „wczucia” otwiera szerokie możliwości konstruowania prawdziwych relacji międzyludzkich opartych na godności człowieka, dla którego źródłem dialogu jest Bóg. Święta Teresa Benedykta od Krzyża wskazuje światło na drodze wychowania przez refleksję naukową oraz osobiste świadectwo życia.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Rola aniołów w historii zbawienia w ujęciu św. Piotra Chryzologa

Angelologia zawarta w kazaniach biskupa Rawenny jest kontynuacją nauki o aniołach ojców Kościoła. Obejmuje ona zarówno wymiar ontyczny, jak i historiozbawczy. Chryzolog przedstawia
anioły jako byty duchowe, stworzone przez Boga, odznaczające się wolnością, Jemu służące. Z drugiej strony mocno akcentuje ich rolę w zbawczym planie Boga, skupiając uwagę na dwóch fundamentalnych wydarzeniach z życia Chrystusa: wcieleniu i zmartwychwstaniu. Niebiańskie byty objawiają ludziom zbawczy zamysł Boga, przygotowują do tajemnicy wcielenia i przyjścia na świat, udzielają Bożych darów, modlą się przed obliczem Boga. Ogłaszają zmartwychwstanie Chrystusa oraz inspirują Jego uczniów do głoszenia tej prawdy wszystkim narodom.
Chociaż angelologia Piotra Chryzologa nie odznacza się nowymi, oryginalnymi wątkami, lecz wykorzystuje tematy dobrze znane autorom chrześcijańskiego antyku, szczególnie greckiej
proweniencji, to jednak poznanie nauki biskupa Rawenny stanowi cenny przyczynek ubogacający studia nad doktryną ojców Kościoła V wieku.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Nie taki prosty. Meandry linearnej koncepcji czasu w chrześcijaństwie

Artykuł podejmuje tematykę czasu – mającego w chrześcijaństwie „podstawowe znaczenie” (Jan Paweł II) – w aspekcie jego linearnej interpretacji. Problem zawiera się w pytaniu, czy linearna interpretacja koncepcji czasu wyczerpuje jego rozumienie w chrześcijańskiej doktrynie? Autor pyta również o genezę interpretacji linearnej i wskazuje na kilka czynników istotnych dla jej wykształcenia się: nowożytna rewolucja naukowa (odkrycie głębi czasu sięgającej 13,7 mld lat zamiast 6 tys.), pooświeceniowe osłabienie oddziaływania idei Opatrzności Bożej; przemiany cywilizacyjne i kontakty interkulturowe (zapoznanie się z innymi niż
zachodnie koncepcjami czasu). Autor skłania się ku tezie, że forsowana m.in. przez Oscara Cullmanna w XX wieku i współgrająca z historiozbawczą orientacją nowszej teologii linearna koncepcja czasu może być uznana za biblijną pod pewnymi warunkami, a mianowicie przy uznaniu wpływu wyżej wymienionych nowożytnych czynników na jej sformułowanie. Powyższe motywy ubogacają rozumienie genezy linearnej koncepcji czasu.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Rdz 1,1–2,3 na nowo odczytane? Czyli pytanie o to, czy możliwe jest nowe spojrzenie na kapłański opis stworzenia?

W artykule prezentowane są nowe propozycje krytyczno-literackie i egzegetyczne odnośnie interpretacji Rdz 1,1–2,3. Autor ze swej strony proponuje powiązanie ich ze sobą i stawia w związku z tym pytanie o możliwość nowego spojrzenia na interpretację tej perykopy. Spojrzenie na Rdz 1 z uwzględnieniem tych nowych propozycji pozwala w istocie odczytać w wielu miejscach tekst w zupełnie nowy sposób. Nie wszystkie nowe sugestie są jednak akceptowalne. Czysto funkcjonalna interpretacja opisu stworzenia (J. Walton) nie znajduje potwierdzenia w egzegezie.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Eklezja siostrzana a realizm Kościoła partykularnego

Urzeczywistnienie grekokatolicyzmu w Polsce, zwłaszcza w ostatnim ponadpółwieczu, przyjmowało dosyć różnorodną formę i zakres. Było to związane głównie z czynnikami
zewnętrznymi oraz stosunkowo niesprzyjającymi okolicznościami rozwoju wspólnoty, w związku z czym tożsamość wschodniego Kościoła katolickiego, jak też jego partykularyzm,
przechodziły różne próby „samoocalenia”. Jednak ostatecznie Kościół ten zdołał zachować swoją odrębność partykularną. Poza tym można stwierdzić, że przez swój sposób
oddziaływania przyczynił się do wzrostu poczucia więzi siostrzanych między Kościołami katolickimi obydwu obrządków oraz Kościołem katolickim i Kościołem prawosławnym.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Wiara Kościoła i wiara osoby

Pozorny konflikt wiary osoby i wiary Kościoła należy ukazywać oraz wyjaśniać w kontekście wcześniejszego, właściwego Oświeceniu, konfliktu wiary i rozumu, na który nakłada się konflikt wiary i woli człowieka, sprowadzonej – niesłusznie – tylko do możliwości wybierania. Kluczowym problemem jest tu osoba ludzka, która przez swoje strukturalne złożenie – niedostępne tylko w wymiarze antropologii – okazuje się nie tylko trudnością, ale przede wszystkim większą potencjalnością, możliwością. Podstawowym jej atrybutem jest rozwiązywanie konfliktu – całkiem realnego – między jednostką a społecznością, co pozwala tworzyć wspólnotę. Ta umiejętność, pochodząca ze stworzenia, w misterium paschalnym Jezusa uzyskuje nowe dowartościowanie w Duchu Świętym, odnoszącym wierzących do Communio w Bogu, przez co wspólnota wiary osób ludzkich jest wejściem we wspólnotę z Trójjedynym Bogiem (wertykalnie), jako podstawą wspólnoty Kościoła w wymiarze horyzontalnym.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Polityka władz brytyjskich względem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie

Polityka władz brytyjskich względem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie opierała się głównie na utrzymywaniu w niepewności politycznej z jednej strony, z drugiej zaś na podtrzymywaniu nadziei, najdłużej jak było to możliwe, że Rzeczpospolita zostanie po zakończeniu wojny w obszarze granic sprzed 1 września 1939 r. Perspektywa historyczna pokazuje, że była to jedynie psychologiczna gra rządu Wielkiej Brytanii. Przede wszystkim chodziło uspokojenie Polaków po decyzjach poczdamskich. Dbano z wielką determinacją, by nie wywoływano w szeregach Polskich Sił Zbrojnych napięć, nad którymi dowództwo brytyjskie utraciłoby kontrolę, efektem czego PSZ mogłyby wejść w niekontrolowany konflikt zbrojny z ZSRR.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Nacjonalizm jako skrajność narodowa w nauczaniu społecznym Kościoła

Magisterium Kościoła jak dotąd nie wypowiedziało się w sposób systematyczny i całościowy na temat nacjonalizmu. Artykuł przybliża węzłowe kwestie na ten temat i opisuje reakcje papieży na zagrożenia płynące z aberracji skrajnego nacjonalizmu, które przejawiają się tak w postawach, jak i w ideologiach, prowadząc do konfliktów i wojen. W zasadzie analizie poddano
enuncjacje papieskie od Benedykta XV do papieża seniora Benedykta XVI. Osnowę przeprowadzonych analiz stanowi szczególnie wiedza z zakresu katolickiej nauki społecznej, filozofii społecznej i politologii. Nauczanie społeczne Kościoła, czerpiąc argumentację z prawa naturalnego i Objawienia, wyznacza narodom i narodowym wartościom wysoką rangę we wspólnocie ludzkiej. Równocześnie jednak przestrzega przed czynieniem z nich wartości najwyższych czy absolutnych.
Ten podstawowy błąd skrajności nacjonalizmu w istotny sposób narusza równość ludzi i godzi w godność człowieka, poświęcając je brutalnie na ołtarzu narodowych interesów. Skrajny nacjonalizm postrzegany jako ideologia o charakterze totalnym, która dąży do stania się wręcz religią lub jako nieludzki system społeczno-polityczny, są w nauczaniu społecznym
Kościoła zdecydowanie potępiane.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Analiza egzegetyczna wypowiedzi św. Pawła Apostoła „jeden drugiego brzemiona noście” (Ga 6,2) w kontekście Ga 6,1–5

Niniejszy artykuł zawiera analizę egzegetyczną Ga 6,2: „Jeden drugiego brzemiona noście”. W czterech punkach zostały omówione zagadnienia tłumaczenia, krytyki, analizy literackiej i egzegetycznej tekstu. Pareneza Ga 6,2 występuje w kontekście wolności i miłości, które są owocem ducha i którymi powinien kierować się w postępowaniu prawdziwy chrześcijanin. Wypowiedź Pawła z Ga 6,2 jest zachętą skierowaną do wszystkich, aby wzajemnie nosili
brzemiona innych oraz wraz z grzesznikiem pochylali się nad jego grzechem i pomagali mu go przezwyciężać, aby dokonywało się jego nawrócenie. Termin brzemię wskazuje na ciężar w sensie moralnym. Brzemieniem są więc grzechy, w które każdy człowiek popada. Wzajemna pomoc jest ochroną przed upadkiem moralnym i troską o zbawienie bliźniego. Jest definicją solidarności międzyludzkiej oraz naśladowaniem Chrystusa i wypełnieniem prawa
Chrystusowego, którego treścią jest miłość bliźniego.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Bierzmowanie jako sakrament misji

Zagadnienie dojrzewania do bycia chrześcijaninem winno być odniesione do misji, czyli ostatniego nakazu Jezusa. Autor artykułu stara się odpowiedzieć na pytanie, na ile misja
chrześcijańska jest obecna w owocach, jakie wierzący otrzymuje w darze bierzmowania. By to zrealizować, omawia kolejno istotę bierzmowania i misji przedstawioną w katechizmach
i dokumentach Kościoła, w tym polskich dokumentach programowych. Następnie ukazuje zmianę, jaką powoduje pojmowanie misji w kluczu nowej ewangelizacji i wezwania do nawrócenia pastoralnego. Na zakończenie, autor przedstawia katechetyczne i duszpasterskie propozycje.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Jezus, Belzebub i nieodpowiedzialne słowa. Egzegeza perykopy Mt 12,22-37 z hebrajskiej wersji Ewangelii wg św. Mateusza (shemtob)

Niniejszy artykuł zawiera egzegezę perykopy 12,22-37 z hebrajskiej wersji Ewangelii wg św. Mateusza (ShemTob). Semicka wersja tego tekstu znajduje się w średniowiecznym, żydowskim traktacie polemicznym !xwb !ba. Pierwsza część artykułu prezentuje tłumaczenie tekstu hebrajskiego na język polski. Kolejne dwa rozdziały ukazują strukturę literacką MtShemTob 12,22-37 oraz analizują problem źródeł hebrajskiej Ewangelii wg św. Mateusza. Główny rozdział koncentruje się na egzegezie MtShemTob 12,22-37. Ostatnia część zawiera refleksję teologiczną nad badaną w artykule perykopą. Egzegeza perykopy MtShemTob 12,22-37 pokazała, że całościowy przekaz wersji hebrajskiej nie różni się bardzo od kanonicznego tekstu greckiego Mt. W obu tekstach pojawia się silna opozycja pomiędzy królestwem Bożym i królestwem złego ducha oraz wybór, przed jakim staje każdy spotykający Jezusa.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Ustalenie istnienia lub nieistnienia, unieważnienie i rozwiązanie małżeństwa w polskim prawie rodzinnym oraz stwierdzenie nieważności i rozwiązanie małżeństwa w prawie kanonicznym Kościoła katolickiego

Małżeństwo jako instytucja prawna zostało uregulowane zarówno w polskim prawie rodzinnym, jak i w prawie kanonicznym Kościoła katolickiego. W obu tych porządkach prawnych przewidziano również instytucje, których wykorzystanie może zadecydować o dalszym bycie prawnym konkretnego związku małżeńskiego. W polskim prawie rodzinnym zalicza się do nich ustalenie istnienia lub nieistnienia, unieważnienie i rozwiązanie małżeństwa, natomiast w prawie kanonicznym Kościoła katolickiego – stwierdzenie nieważności i rozwiązanie małżeństwa. Mimo, że analiza tych instytucji prawnych pozwala dostrzec pewne podobieństwa między poszczególnymi z nich, to jednak prowadzi do ogólnego wniosku, że instytucje cywilne i instytucje Kościoła katolickiego nie mogą być ze sobą utożsamiane.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Formacja organisty na terenie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej

Tematem niniejszego artykułu jest formacja organisty w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej w świetle przepisów kościelnych dotyczących tej kwestii. Autor postawił sobie za zadanie zaprezentować przepisy dotyczące przygotowania i posługi organisty oraz przykłady wprowadzenia ich w życie, m.in. przez założenie Diecezjalnego Studium Organistowskiego. Dla bardziej wnikliwego przebadania tej kwestii autor ułożył ankietę, na podstawie której w latach 2010/2011 zostały przeprowadzone badania w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat pracy organisty. Autor żywi nadzieję, że podjęcie tematu formacji organisty przyczyni się do podniesienia poziomu i usunięcia ewentualnych nadużyć czy braków w tym względzie w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Pozorny smutek sprawiedliwego w Księdze Mądrości

Artykuł analizuje kwestię cierpienia człowieka sprawiedliwego w I części Księgi Mądrości. Problem ten, traktowany często przez egzegetów jako smutna rzeczywistość dotykająca
sprawiedliwego, przy uważnej analizie okazuje się być pozorny. Analiza tekstów pokazuje, że autor intencjonalnie unika łączenia cierpienia z życiem sprawiedliwego i chce podkreślić,
że pobożne życie, praktykowanie cnót oraz Boża opieka bronią sprawiedliwego przed doświadczeniem cierpienia. Jedyny przypadek cierpienia człowieka sprawiedliwego (Mdr
8,9) jest, w ujęciu autora, skutkiem błędów, od których nie są wolni nawet mędrcy. To cierpienie może zostać usunięte poprzez wcielanie w życie pouczeń mądrości, która objawia się
nie jako pocieszycielka, ale jako ta, która przestrzega i poucza. Autor artykułu sugeruje też wpływ myśli stoickiej na obraz sprawiedliwego, który jest sportretowany jako prawdziwy
mędrzec, żyjący cnotliwie i w konsekwencji wolny od cierpienia.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne
Religijność jako kryterium jakości narzeczeństwa i małżeństwa

Artykuł podejmuje problematykę religijności nupturientów oraz małżonków widzianą jako kryterium jakości narzeczeństwa i małżeństwa. Pierwsza część artykułu prezentuje kryteria
dojrzałej religijności. Tylko taka bowiem religijność może być związana z kształtowaniem zarówno ogólnej jakości życia człowieka, jak również życia w związku małżeńskim. Część
druga artykułu nawiązuje do teorii jakości związku autorstwa Grahama Spaniera i Roberta Lewisa. Model tych autorów uznawany jest za najszerzej obejmujący swym zakresem znaczeniowym
omawiane pojęcie, czyli jakość związku małżeńskiego. Trzecia część artykułu ukazuje związki religijności z ogólną jakością małżeństwa, z komunikacją interpersonalną oraz z rozumieniem miłości.

Czasopismo: Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki teologiczne