rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zakiszanie mieszańców międzyrodzajowych traw

Odmiany mieszańców międzyrodzajowych traw: Becva, Perum i Felina oraz mieszanki odmian mieszańców z odmianą koniczyny czerwonej Vesna (Becva+Vesna i Perun+Vesna) były zakiszane w zbiornikach doświadczalnych. Kiszonki przechowywane były w temperaturze 20°C przez okres pół roku oraz rok. Otrzymane kiszonki były analizowane na zawartość składników pokarmowych i kwasów kiszonkowych oraz pH. Kiszonki były złej jakości. Przedłużanie okresu przechowywania kiszonki obniżało jej jakość.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Miernik aktywnosci wody

W pracy przedstawiono charakterystykę techniczną i sposób działania oraz wstępne wyniki badań wykonanych z pomocą miernika aktywności wody opracowanego i wykonanego w "COBRABiD" Oddział w Poznaniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany retencji wody w mikrozlewni lesnej w roku wilgotnym i suchym

Badania wykazały, że zasadniczym czynnikiem decydującym o zmianach retencji w siedliskach leśnych omawianej zlewni był przebieg warunków meteorologicznych. Największymi całkowitymi zmianami retencji, obejmującymi zmiany retencji w warstwie 0-100 cm i zmiany retencji wód gruntowych charakteryzowało się siedlisko lasu mieszanego wilgotnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kształtowanie się zasobności gleb na kontrolnych polach produkcyjnych o wysokiej wydajności

W latach 1988-1992 przeprowadzono badania nad zaopatrzeniem w makro- i mikroelementy gleb z kontrolnych pól produkcyjnych. Do badań wytypowano 105 pól z terenu całego kraju, o wyższej od przeciętnej wydajności. Analizy chemiczne próbek gleby wykazały występowanie niedoborów składników pokarmowych w badanych glebach. Zakresy tych niedoborów można uszeregować następująco: makroelementy - K (30,4%)=Mg (30,3%)>P (21,3%), mikroelementy - В (91,4%)>Cu (32,4%)>Zn (12,4%). Statystycznie potwierdzono plonotwórcze działanie P, В i Zn. Zawartość składników pokarmowych w glebach oraz odczyn gleb zmieniał się wraz z poziomem plonowania. Stwierdzony głęboki deficyt boru przyswajalnego w glebach badanych pól wskazuje na potrzebę skontrolowania metod oceny zaopatrzenia gleb w bor, w odrębnych badaniach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wieloletniego nawożenia gleb gnojowicą trzody chlewnej na wody gruntowe i drenarskie

W opracowaniu przedstawiono wyniki badań wpływu wieloletniego nawożenia gleb ornych gnojowicą trzody chlewnej i nawozami mineralnymi na wody gruntowe i drenarskie. W badaniach zwrócono szczególną uwagę na zawartość w nich azotu i fosforu. Wyniki badań wykazały duży wpływ nawożenia na zawartość azotu azotanowego zarówno w wodach gruntowych jak i drenarskich. Średnie zawartości tego składnika były w nich kilkakrotnie wyższe od określonych przepisami ilości dopuszczalnych. Nie stwierdzono natomiast w badaniach przekroczeń w zawartościach azotu amonowego i fosforu w badanych wodach. Obydwa składniki występowały w nich w takich ilościach, jak na terenach nienawożonych. Badania wykazały też podwyższoną, w stosunku do terenów nienawożonych zawartość chlorków i siarczanów w wodach gruntowych i drenarskich, co świadczy o postępującym ich zanieczyszczeniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych czynników na skuteczność wynoszenia nasion gryki szerokimi wgłębieniami kieszonkowymi tryjera cylindrycznego

Problematyka pracy dotyczy doskonalenia procesu czyszczenia nasion gryki. Przedstawiono koncepcję cylindra tryjera, w którym zamiast klasycznych wgłębień zastosowano kieszonki o szerokości 8 cm. Praca zawiera wyniki badań dotyczących wpływu głębokości kieszonki, kąta pochylenia krawędzi rynienki, prędkości kątowej cylindra oraz wilgotności względnej mieszaniny ziarnistej na skuteczność wynoszenia nasion gryki do rynienki tryjera.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dzis i przyszlosc naturalnych podlozy organicznych w uprawach pod oslonami

Omówiono materiały, z których produkowane są podłoża organiczne, sposoby ich przygotowywania, cechy fizyczne i chemiczne podłoży organicznych, technologie uprawy i pojemniki, w których są stosowane w produkcji towarowej i w uprawach amatorskich; długotrwałość wykorzystywania w produkcji i sposoby regeneracji oraz metody kontrolowanego nawadniania i fertygacji, efekty ekonomiczne, korzyści społeczne i ochronę środowiska wynikającą ze stosowania podłoży organicznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zachwaszczenie i plonowanie mieszanek jeczmienia jarego i owsa przy roznym udziale obu komponentow w zasiewie

W badaniach przeprowadzonych w latach 1996-1999 na polach ZDD Swadzim obserwowano wpływ uprawy jęczmienia jarego i owsa oraz ich mieszanek na zachwaszczenie łanu i plony zbóż. W doświadczeniu wykorzystano jęczmień jary odmiany Rambo i owies odmiany Jawor oraz ich zasiewy mieszane (odpowiednio 100/0, 75/25, 50/50, 25/75, 0/100%).
Liczba chwastów zmniejszała się wraz ze wzrostem udziału owsa w zasiewie. W mieszankach stwierdzono niższe zachwaszczenie niż w jęczmieniu. Podobne tendencje wystąpiły również w masie chwastów.
Mieszanki plonowały wyżej nie tylko od średniej obu komponentów, ale przewyższały też często gatunek, który w danym roku plonował lepiej. Tendencja taka ujawniła się w trzech spośród czterech lat badań. Jedynie w roku 1996 plony mieszanek kształtowały się na poziomie pośrednim między plonem jęczmienia i owsa, ale bliżej gatunku lepiej plonującego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Relaksacja naprezen w korzeniach burakow cukrowych

Wykonano badania relaksacji naprężeń w korzeniu buraka cukrowego i określono wpływ prędkości obciążania i sposobu zamocowania próbek na parametry mechaniczne standardowego modelu reologicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc odpadow z welny kamiennej do rekultywacji gruntow poeksploatacyjnych

W pracy przedstawione zostały wyniki badań dotyczące związków fenolowych (indeks fenolowy) i formaldehydu w odpadach produkcyjnych z wełny kamiennej i w gruncie, który został poddany rekultywacji. Najwięcej związków fenolowych (1000-1500 mg‧kg⁻¹ odpadu) i formaldehydu (1,7-2,6 mg‧kg⁻¹ odpadu) zawiera poprodukcyjna wełna kamienna. Stwierdzono, że stosowane odpady z wełny kamiennej przyczyniły się do zwiększenia koncentracji związków fenolowych i formaldehydu w rekultywowanym gruncie. Najlepsze kiełkowanie nasion rzepaku ozimego było na odpadach z wełny kamiennej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddziaływanie wybranych substancji na immobilizację arsenu w glebie zanieczyszczonej tym pierwiastkiem

Badania oparto na doświadczeniu wazonowym, których celem było określenie działania kompostu, węgla drzewnego, iłu, wapna i zeolitu naturalnego na immobilizację arsenu w glebie zanieczyszczonej tym pierwiastkiem. Ocenę działania zastosowanych substancji na immobilizację arsenu określono pośrednio, na podstawie wielkości plonu zielonej masy kukurydzy i zawartości w niej chlorofilu, jak też w oparciu o masę wytworzonych korzeni przez tę roślinę. Zwiększenie zanieczyszczenia gleby arsenem powodowało stopniowy spadek plonu masy nadziemnej kukurydzy i wytworzonych korzeni. Spadek ten w skrajnych obiektach z najniższym i najwyższym zanieczyszczeniem gleby arsenem, tj. 25 i 100 mg As·kg⁻¹, średnio wynosił: w plonie kukurydzy od 9 do 85%, a w masie korzeni od 30 do 81%. Ujemny wpływ arsenu na plon zielonej masy i przyrost masy korzeniowej kukurydzy najskuteczniej ograniczyło zastosowanie dodatków takich jak kompost i il. Zaobserwowano dodatni wpływ wzrastającego zanieczyszczenia gleby arsenem na zawartość chlorofilu w liściach kukurydzy. Najsilniej zależność ta wystąpiła w seriach, w których zastosowano zeolit naturalny, a najsłabiej w seriach z wapnem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ temperatury na zawartość cukrów rozpuszczalnych i jakość fizjologiczną nasion łubinu żółtego

Rośliny uprawiano w fitotronie w temperaturach 15°C, 20°C i 28°C przy 12 godzinnej długości dnia. W pełnej dojrzałości fizjologicznej nasiona były zebrane i określono w nich zawartość oligosacharydów rodziny rafinozy, galaktozylocyklitoli i cyklitoli. Stachioza była cukrem dominującym bez względu na temperaturę dojrzewania. Nasiona dojrzewające temp. 15°C miały większą masę, niż nasiona uprawiane w temp. 28°C. Temperatura modyfikowała gromadzenie oligosacharydów rodziny rafinozy. Nasiona uprawiane w temp. 28°C gromadziły znaczące ilości galaktozylocyklitoli serii D-pinitolu. Nasiona dojrzewające w temp. 28°C charakteryzowały się wzmożoną syntezą wyższych galaktozylooligomerów, tj. ciceritolu, digalacto-myo-inositolu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zaleznosc pomiedzy akumulacja cynku w siewkach Zea mays L. a rodzajem i stezeniem zwiazku selenu zastosowanego w uprawie

Jednym z ważniejszych czynników warunkujących pobieranie, akumulację oraz dystrybucję pierwiastków w tkankach roślinnych jest interakcja pomiędzy jonami poszczególnych pierwiastków. W pracy badano zależność pomiędzy akumulacją Zn w korzeniach, mezokotylach oraz liściach Zea mays L. oraz formą i koncentracją selenu. Doświadczenia zostały przeprowadzone na 8-9 dniowych siewkach Zea mays L. var. K33xF2 wyhodowanych na płynnej pożywce Hoaglan- da (pH = 6,5) w temperaturze około 25°C, zawierającą w swoim składzie dodatkowo związki Na₂SeO₄, NaHSeO₃, SeO₂, Na₂Se o stężeniu 10⁻⁶-10⁻³ mol·dm⁻³. Akumulację cynku w liściach, mezokotylach oraz korzeniach mierzono metodą emisyjnej spektrometrii atomowej (ICP-AES). Zaprezentowane w pracy wyniki wskazują na zależność pomiędzy pobieraniem, dystrybucją i akumulacją cynku w roślinach kukurydzy, a obecnością selenu w środowisku zewnętrznym rosnących roślin, jego formą chemiczną i stężeniem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ genotypu i poziomu nawożenia na zmienność w fotosynetetycznej aktywności najwyższych liści u pszenicy tetraploidalnej

Istnieje wiele morfologiczno-fizjologicznych cech, które mogą być związane z odpowiedzią pszenicy na niedobory wody i składników pokarmowych. Fotosyntetyczna aktywność liści, a zwłaszcza efektywność wymiany gazowej, wydaje się być decydującym komponentem adaptacji zbóż do mniej korzystnych warunków środowiska. W prowadzonym doświadczeniu badano zakres zmienności genetycznej w aktywności fotosyntetycznej górnych liści pomiędzy genotypami dzikimi (T. dicoccoides), prymitywnymi (T. dicoccum) oraz lokalnymi i zagranicznymi odmianami i liniami hodowlanymi pszenicy twardej (T. durum). W kolejnych stadiach wzrostu roślin przeprowadzono pomiary fotosyntetycznej efektywności wymiany gazowej (ωF), intensywności fotosyntezy (A), intensywności transpiracji (E), przewodnictwa szparkowego (gs) oraz powierzchni blaszki liściowej (LA) liścia przedflagowego i flagowego głównego pędu za pomocą przenośnego analizatora LCA- 4. Pomiędzy badanymi genotypami zaobserwowano szeroką zmienność genotypową komponentów aktywności fotosyntetycznej górnych liści oraz w okresie aktywności fotosyntetycznej liści flagowych (StGr). Ograniczenie dostępności składników pokarmowych spowodowało znaczną redukcję LA średnio o 12% oraz spadek A (6%), ωF (8%) i StGr (17%). Efekty interakcji genotyp-nawożenie były istotne na wysokim poziomie jedynie dla intensywności transpiracji. Natomiast poziom liścia i interakcja genotyp-poziom liścia wpłynęły istotnie na wariancję wszystkich analizowanych parametrów aktywności fotosyntetycznej liści.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Hodowla ziemniaka - zespolenie nowoczestnych metod i technik

Ziemniak (Solanum tuberosum L.), należy do najważniejszych roślin w polskim rolnictwie. Wegetatywny sposób rozmnażania ziemniaka i jego tetraploidalna genetyczna konstytucja determinują sposób hodowli tego gatunku. Atrybuty nowoczesnej hodowli ziemniaka to: synteza materiałów wyjściowych, hodowla prowadzona na różnych poziomach ploidalności, wykorzystanie technik in vitro w hodowli twórczej i zachowawczej, transgeneza czyli tworzenie nowej puli genetycznej oraz wykorzystanie markerów molekularnych w selekcji. Przy omawianiu poszczególnych technik i metod przedstawiono przykłady szczegółowe pochodzące z prac prowadzonych w Zakładzie Genetyki i Materiałów Wyjściowych Ziemniaka IHAR O/Młochów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozklad strumienia powietrza w ogrzewanym podgrzewanym powietrzem podlozu organicznym w ustalonym stanie wymuszonego napowietrzania

W pracy przedstawiono wyniki badań nad przestrzennym rozkładem wymuszonego strumienia powietrza (o temperaturze 28-42°C) w warstwie podłoża 1 ogrodniczego (mieszaniny: torfu, kory drzewnej i perlitu) o wilgotności 0.33 cm³·cm⁻³. Do oszacowania zmian w napowietrzaniu wykorzystano prawo Darcy'ego. Przedstawiono również równanie korelacyjne do określania napowietrzania podłoża w zależności od ilości dostarczanego powietrza oraz odległości punktów podłoża od osi symetrii przewodu perforowanego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw terminow siewu odmian orkiszu [Triticum aestivum ssp. spelta] na zachwaszczenie lanu

W latach 1995-1997 Bezku koło Chełma na średnio ciężkiej rędzinie o odczynie obojętnym badano wpływ trzech terminów siewu (15.09., 30.09., 15.10.) czterech odmian orkiszu ozimego, w tym dwu niemieckich: 'Bauländer Spelz' i 'Schwabenkorn', szwajcarskiej 'Loge' oraz belgijskiej 'Rouquin' na zachwaszczenie. Wszystkie odmiany orkiszu wysiewano w liczbie ok. 4 mln ziarn na ha. Przed zbiorem orkiszu określono liczbę, skład gatunkowy i powietrznie suchą masę chwastów. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wysiew orkiszu w połowie września istotnie zmniejszało liczbę chwastów jednoliściennych i ogółem przed jego zbiorem w porównaniu z terminem wysiewu w połowie października. Liczba zaś chwastów jednoliściennych i ogółem była istotnie mniejsza w łanie odmiany Loge aniżeli odmiany Bauländer Spelz. Opóźnianie terminu siewu orkiszu ozimego zwiększało liczbę gatunków dwuliściennych, szczególnie Stellaria media, Convolvulus arvensis i Echinochloa crus-galli. Październikowy termin siewu istotnie zwiększał powietrznie suchą masę chwastów w porównaniu z siewem z siewem z końca września. W łanie odmiany Rouquin stwierdzono istotnie mniejszą powietrznie suchą masę chwastów w porównaniu do odmiany Bauländer Spelz.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc cieplna roznych technik parowania podloza szklarniowego

Badaniami objęto wgłębne i powierzchniowe parowanie podłoża szklarniowego. W każdym z nich wyodrębniono kilka różnych wariantów. Dla każdego z nich określono wielkości wskaźników sprawności cieplnej. Wprowadzono nowe pojecie sprawności cieplnej skutecznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
137Cs i 134Cs w glebach wojewodztwa bydgoskiego

Wykonano badania zawartości ¹³⁷Cs i ¹³⁴Cs w powierzchniowych poziomach gleb województwa bydgoskiego. Do oznaczeń pobrano 60 prób z punktów węzłowych sieci pomiarowej o wymiarach 15x15 km. Stwierdzono znacznie wyższą zawartość ¹³⁷Cs i ¹³⁴Cs w poziomach ściółki leśnej niż w poziomach mineralnych AEes gleb leśnych i poziomach próchnicznych gleb uprawnych. Jak wynika z przebiegu wyznaczonych stref skażenia gleb radioizotopami cezu, największa ich akumulacja miała miejsce w północnej części województwa bydgoskiego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmienność stężenia mikroelementów w roztworze glebowym w warunkach trwałego doświadczenia nawozowego

W dwóch trwałych statycznych doświadczeniach nawozowych przeanalizowano dynamikę zmian stężenia sześciu mikroelementów: B, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn w roztworze glebowym. Próby glebowe do analiz pobierano przez dwa sezony (1996-1997) trzykrotnie podczas okresu wegetacji. Pierwszy raz wczesną wiosną - przed zastosowaniem nawożenia mineralnego, drugi raz w około miesiąc po zastosowaniu nawożenia i trzeci raz w okresie zbiorów roślin. Z prób glebowych pozyskiwano roztwór glebowy metoda podciśnieniową, a następnie oznaczono w nim stężenie badanych mikroelementów metodą emisyjnej spektrometrii plazmowej (ICP).
Termin pobierania prób glebowych do analiz był czynnikiem istotnie wpływającym na stężenie mikroelementów w roztworze glebowym. Stężenie mikroelementów w analizowanych roztworach glebowych było najwyższe w drugim terminie pobierania prób glebowych do analiz tj. późną wiosną w około miesiąc po zastosowaniu nawożenia mineralnego. Stężenie mikroelementów w roztworach glebowych otrzymanych z prób pobieranych w terminie pierwszym (wczesna wiosna przed zastosowaniem nawożenia mineralnego) i trzecim (okres zbiorów roślin) było zbliżone i na ogół nie wykazywało istotnych różnic. Spośród analizowanych mikroelementów największy względny wzrost stężenia po zastosowaniu nawożenia mineralnego wykazywał molibden, a najmniejszy bor.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie odlogow do produkcji biomasy i oczyszczania sciekow

W pracy przedstawiono możliwość wykorzystania ścieków do nawadniania roślin, przeznaczonych na cele energetyczne lub stanowiących surowiec dla przemysłu, uprawianych na gruntach odłogowanych. Ścieki zastosowane do nawodnień ulegają oczyszczeniu w glebie, równocześnie uzupełniają niedobory wodne roślin oraz zwiększają zawartość składników pokarmowych. Uprawiane rośliny zapobiegają degradacji gleb, ograniczając erozję wodną i wietrzną oraz zachwaszczenie, a także pozytywnie wpływają na mikroklimat. Procesy zachodzące w środowisku glebowym zapewniają wysoki stopień oczyszczania ścieków. Proponowane rozwiązanie, łączące omawiane zagadnienia ma również aspekt społeczny, dając możliwość tworzenia miejsc pracy. Rozdrobnienie gospodarstw rolnych oraz rozproszenie osadnictwa przemawia za stosowaniem proponowanych rozwiązań, które mogą przyczynić się do poprawienia sytuacji ekonomicznej mieszkańców wsi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw deszczowania i nawozenia azotowego na plonowanie bobiku, grochu siewnego i lubinu bialego

Doświadczenia polowe przeprowadzono w latach 1993 - 1995 na glebie kompleksu żytniego dobrego, klasy IVa. Badano wpływ deszczowania, nawożenia azotem w dawkach 0, 30, 60 i 90 kg N/ha na plonowanie bobiku ‘Nadwiślański’, grochu siewnego ‘Kwestor’ i łubinu białego ‘Bardo’. Pod wpływem deszczowania wzrastały plony nasion, ale obniżała się zawartość białka. Efektem tych zmian było zwiększenie plonów białka bobiku o 25,3 %, łubinu białego o 22,8 % i grochu o 15 %. Optymalna dawka azotu dla wszystkich trzech gatunków wynosiła 30 kg N/ha. Najwyższym plonem białka (0,861 t/ha) wykazał się bobik. Łubin biały ustępował mu o 10,5 %, a groch siewny o 42 %.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Udział czynników meteorologicznych w kształtowaniu plonu nasion soi i jego struktury

Badano wpływ głównych czynników pogody (maksymalnej, średniej i minimalnej temperatury powietrza oraz ich amplitudy, nasłonecznienia i opadów) na plony nasion dwóch odmian soi (grubonasienną - Aldana i drobnonasienną - Nawiko) i ich strukturę, w ciągu 5 lat wegetacji. Badania prowadzono w wydzielonych czterech okresach rozwoju roślin: 1. siew - rozpoczęcie kwitnienia, 2. początek - koniec kwitnienia, 3. koniec kwitnienia - zbiór, 4. całkowity okres wegetacyjny. Stwierdzono zróżnicowaną reakcję odmian na badane czynniki pogody i ich udział w kształtowaniu plonu nasion i elementów jego struktury. Drobnonasienna odmiana Nawiko posiadała wyższy potencjał plonowania, ale równocześnie była wrażliwsza na przebieg warunków pogodowych w porównaniu z odmianą grubonasienną Aldana. Głównymi czynnikami meteorologicznymi dodatnio wpływającymi na badane elementy struktury plonu były opady atmosferyczne oraz amplituda temperatur skrajnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekologiczne znaczenie i wartosc pokarmowa runi z udzialem koniczyny bialej

Analizowano ruń trawiasto-motylkowatą, trawiastą i gatunki dominujące. Koniczyna biała wyróżniała się najkorzystniejszym składem chemicznym i wyższą wartością pokarmową wyliczoną w jednostkach INRA.
Po 24 h inkubacji prób koniczyny białej w żwaczu rozkład suchej masy wynosił 80,4%, białka ogólnego 85,1%, kostrzewy odpowiednio 67,3% i 76,2 %.
Rozkład białka był więc korzystnie skorelowany z rozkładem składników energetycznych. Rozkład suchej masy wiechliny łąkowej był dużo niższy od rozkładu białka ogólnego.
Udział koniczyny białej w runi pastwiskowej umożliwia pozyskiwanie wartościowej paszy przy mniejszym nawożeniu azotowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw suplementacji gleby superabsorbentem Akrygel KM i okrycia agrowloknina na wzrost podkladek rozy wielokwiatowej [Rosa multiflora Thunb.]

Z przeprowadzonych obserwacji i pomiarów wynika, że dodatek super- absorbentu i okrycie agrowłókniną wpłynęły korzystnie na jakość podkładek. Na masę części nadziemnej najkorzystniej wpływały dawki 6 i 4 g·dm⁻³ superabsorbentu, a przy niedoborze wilgoci w podłożu szczególnie przydatna okazała się agrowłóknina. Największą masę części nadziemnej, średnicę szyjki korzeniowej i masę systemu korzeniowego miały rośliny uprawiane z dodatkiem 6 g·dm⁻³ super- absorbentu i pod początkowym okryciem agrowłókniną oraz rośliny uprawiane z dodatkiem 4 g·dm⁻³ superabsorbentu bez okrycia agrowłókniną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Konkurencja szczepów Rhizobium z mikroflorą glebową o brodawkowanie lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus L.)

Przeprowadzono badania polowe nad zakażalnością lędźwianu siewnego (Lathyrus sativus L.) drobnonasiennego (populacja z odm. Miłków) i grubonasiennego (populacja ze Słowacji) przez wyselekcjonowane szczepy Rhizobium leguminosarum bv. viciae R6 i 10.
Szczepienia nasion dokonywano w różnych proporcjach (1:10, 10:1 i 1:1) hodowli Rhizobium R6 i 10, znakowanych opornością na streptomycynę i wrażliwością na 4 bakteriofagi.
W celu określenia konkurencyjności badanych szczepów, identyfikację reizolantów z brodawek przeprowadzono na podstawie analizy zgodności cech antybiotyko- i fagowrażliwości z inokulantami.
Ogólnie stwierdzono znaczącą przewagę dzikich szczepów endogennych Rhizobium (70-90%) w zasiedlaniu brodawek obydwu odmian lędźwianu.
Konkurencyjność między bakteriami szczepionkowymi a mikroflorą glebową była najwyższa dla szczepu R6 (dla trzech odmian na poziomie ok. 20%), natomiast szczep Rhizobium leguminosarum bv. viciae 10 zakażał lędźwian tylko śladowo (ok. 1%).
Efektywność symbiozy dla badanych szczepów sięgała do 100-520 g nasion na m², w zależności od odmiany lędźwianu. Zakażanie nasion mieszankami szczepów inokulantów powodowało wzrost plonów z m² i masy nasion z jednej rośliny o 15-24%, w przypadku odmiany grubonasiennej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo