rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przebieg zmian temperatury mieszaniny mleka i powietrza podczas doju mechanicznego

W pracy przedstawiliśmy metodą pomiaru temperatury mieszaniny mleka i powietrza w kubku udojowym podczas doju mechanicznego krów. Za pomocą nowo wprowadzonego pojęcia „czasoimpuls” przedstawiliśmy czasową charakterystykę wypływu mleka ze strzyka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ rodzaju surowca i parametrów roboczych granulatora nowej konstrukcji na odporność peletów na ściskanie

Celem badań było określenie odporności na ściskanie peletów wykonanych
z czterech rodzajów słomy (pszennej, żytniej, rzepakowej, kukurydzianej) oraz z wytłoków
z oliwek przy trzech prędkościach obrotowych głowicy (25, 38 i 45 obr·min–1) urządzenia. Do
ich wytwarzania zastosowano nowej konstrukcji granulator pierścieniowy z otwartą komorą
zagęszczania. Odporność próbek peletów na ściskanie określano przy użyciu maszyny wytrzymałościowej
INSTRON 4302 współpracującej z komputerem. Przed właściwymi badaniami
określano wilgotność względną peletu. Stwierdzono, że odporność peletów na ściskanie
na poziomie α = 0,05 zależy statystycznie istotnie od rodzaju surowca użytego do ich produkcji,
nie zależy zaś od prędkości obrotowej głowicy granulatora, przy której wykonano pelety.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw Chrysalu AVB na trwalosc kwiatow niecierpka nowogwinejskiego [Impatiens x hybrida Hort.]

W badaniach oceniano wpływ Chrysalu AVB na opadanie kwiatów niecierpka nowogwinejskiego u roślin transportowanych i nie transportowanych. Doświadczenie miało na celu zwiększenie trwałości kwiatów. Wykorzystano odmianę ‘Woya’ niecierpka nowogwinejskiego, szczególnie wrażliwą na opadanie kwiatów podczas transportu. W doświadczeniu użyto Chrysalu AVB w czterech stężeniach: 0,0%, 0,1%, 0,2%, 0,3% oraz w dwóch sposobach stosowania przez podlewanie i opryskiwanie. Badania wykazały, że opadanie kwiatów można zmniejszyć stosując Chrysal AVB w stężeniu 0,1% i 0,2%. Sposób podania Chrysalu AVB nie miał wpływu na procent zachowanych kwiatów, jednak opryskiwanie jest mniej pracochłonne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i kwitnienie cantedeskii uprawianej w szklarni i w polu

Badano wpływ stosowania kwasu giberelinowego (GA3), w stężeniu 50 i 100 mg·dm⁻³ oraz Promalinu (GA4+7+ BA) - 3 ml·dm⁻³, w formie moczenia małych kłączy (30 g) na wzrost i kwitnienie cantedeskii ‘Black Magie’ i ‘Mango’. Rośliny uprawiano w szklarni lub na zewnątrz, w okresie od czerwca do października. Stosowanie giberelin opóźniło kwitnienie odmiany ‘Black Magie’ uprawianej w szklarni i na polu, natomiast ‘Mango’ bez traktowania giberelinami w ogóle nie kwitło. Plon obydwu odmian uprawianych na polu był wyższy niż w szklarni. Najwyższy plon ‘Black Magie’ (2 sztuki/roślinę) uzyskano stosując GA3 w stężeniu 50 mg·dm⁻³ zaś ‘Mango’ (2,5 sztuki/roślinę) Promalin lub GA3 w stężeniu 100 mg·dm⁻³. Kwiaty roślin uprawianych na polu miały lepszą jakość, były krótsze sztywniejsze i lepiej wybarwione. Niezależnie od odmiany lepszy przyrost kłączy uzyskano u roślin uprawianych na polu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw termicznej obrobki podczerwienia na wlasciwosci wytrzymalosciowe nasion lubinu

W pracy zajęto się wpływem mikronizacji łubinu odmiany Juno na wartość siły niszczącej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gromadzenie i waloryzacja genotypow szparaga [Asparagus officinalis L.]

Na bazie prowadzonych od roku 1974 doświadczeń odmianowych zgromadzono w Katedrze Warzywnictwa Akademii Rolniczej w Poznaniu ponad 60 odmian szparaga, a także około 90 genotypów pochodzących z pojedynczych roślin, zarówno z plantacji doświadczalnych jak i produkcyjnych. Rośliny te otrzymano z nasion przez odcięcie fragmentów karp, a także dzięki mnożeniu in vitro. Odmiany i genotypy szparaga są oceniane pod względem wysokości i jakości plonu, cech morfologicznych i odporności na choroby. Stwierdzono występowanie znacznych różnic w wysokości plonów, cechach morfologicznych wypustek i pędów asymilacyjnych oraz stopniu tolerancyjności na dwie podstawowe choroby: rdzę szparagową i szarą pleśń.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany niektórych właściwości chemicznych gleby po zastosowaniu osadów sciekowych do celów nawozowych

W doświadczeniu polowym badano wpływ stosowania do celów nawozowych osadów ściekowych pochodzących z oczyszczalni ścieków z Andrychowa.
Jak wynika z przeprowadzonych doświadczeń zastosowanie do celów nawozowych osadów ściekowych może prowadzić nie tylko do podwyższenia w glebie koncentracji „metali ciężkich" ale również do zmiany wielu ważnych z punktu widzenia żyzności gleby właściwości chemicznych gleb. Do zmian korzystnych należy zaliczyć wzrost zasobności gleby w fosfor, poprawę stosunku C:N oraz wzrost pojemności sorpcyjnej gleby oraz zwiększenie udziału Mg w kompleksie sorpcyjnym.
Niekorzystne zmiany właściwości chemicznych to głównie wzrost zakwaszenia gleby spowodowany głównie wzrostem wodoru wymiennego w kwasowości wymiennej, postępujące wyczerpywanie gleby z dostępnych dla roślin form potasu oraz możliwość zwiększonego wymywania mineralnych form azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Współczesne zmiany natężenia erozji gleb na wyżynach lessowych (na przykładzie gminy Wąwolnica, Polska SE)

Krajobraz wyżyn lessowych Polski SE ulega intensywnym przekształceniom antropogenicznym od około 5 tys. lat. Polegały one przede wszystkim na zwiększaniu powierzchni użytkowanych rolniczo. W II połowie XX wieku pojawiła się nowa tendencja w użytkowaniu terenu - wyłączanie spod uprawy stoków o dużej dynamice procesów erozyjnych. Szczegółowymi badaniami objęto rolniczą gminę Wąwolnica, w części pokrytej osadami lessowymi. Intensywność erozji na zboczach określono na 2,0-7,4 mm·rok⁻¹. W ciągu ostatnich 35 lat lesistość na obszarze gminy wzrosła z 7,5 do 12%. Na podstawie analizy zmian pokrycia terenu oraz danych dotyczących dynamiki erozji (metoda wykorzystująca Cs-137) dokonano oceny zmian intensywności procesów erozyjnych. Szacuje się, że ilość materiału przemieszczanego co roku w skali gminy zmniejszyła się o 20-25% (w okresie 1962-1997).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ osadu ściekowego na wybrane własciwości chemiczne gleby

W pracy przedstawiono wyniki badań polowych przeprowadzonych w latach 2001-2003 z osadem ściekowym na glebie płowej. Osad stosowano w dawkach normatywnych, które były zróżnicowane w poszczególnych latach, oraz ponad normatywnych stosowanych corocznie. Wykazano, że w okresie trzech lat czynniki doświadczenia nie miały istotnego wpływu na zawartość węgla organicznego i azotu ogólnego, jak i przyswajalnych makroskładników i rozpuszczalnych mikroelementów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany skladu chemicznego kompostow i wermikompostow wytworzonych na bazie osadu sciekowego

W okresie od maja do listopada 2001 r. prowadzono badania nad kompostowaniem i wermikompostowaniem mieszanin sporządzonych na bazie osadu ściekowego (z oczyszczalni ścieków w Gryfinie) z różną ilością dodatku trocin. Analizy chemiczne wykonane na początku i po 6-miesiącach procesu przetwarzania wykazały, że komposty wytworzone przy współudziale dżdżownic (wermikomposty), w porównaniu z kompostami konwencjonalnymi, cechowały się: podobną zawartością suchej masy, nieco mniejszą - substancji organicznej i mineralnej i podobną zawartością większości określanych makroelementów. Wzrost udziału trocin (z 20 do 40 i do 60%) w przetwarzanych mieszaninach przyczynił się do zwiększenia zawartości substancji organicznej, spadku suchej masy oraz obniżał również zawartość makroelementów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość związków azotu w nasionach szarłatu (Amaranthus cruentus L.) w zalezności od nawożenia cynkiem

W doświadczeniu polowym z szarłatem (Amaranthus cruentus L.) stwierdzono istotny wpływ nawożenia cynkiem na zawartość związków azotu w nasionach.
Przedsiewne nawożenie cynkiem w dawkach 5 i 10 kg·ha⁻¹ zwiększyło przede wszystkim nagromadzenie białek zapasowych w nasionach szarłatu. Dolistne dokarmianie cynkiem w dawkach 0,5 i 1,0 kg·ha⁻¹, a szczególnie w dawce 0,5 kg Zn·ha⁻¹, odziaływało bardzo korzystnie na zawartość białka i jego skład oraz zawartość aminokwasów - większe nagromadzenie białka właściwego i białek budulcowych (albumin i globulin) oraz fenyloalaniny, izoleucyny, leucyny, lizyny, metioniny, i waliny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc wykorzystania siana lakowego przy dodatku zboz i roznych bialkowych pasz tresciwych w opasie mlodego bydla

Badania wykonano na 102 buhajkach, mieszańcach ras mięsnych o średniej masie początkowej około 115 kg, podzielonych metodą analogów na trzy grupy żywieniowe. Zwierzęta wszystkich grup otrzymywały siano łąkowe (pierwszy pokos w kwiecie) oraz śrutę zbożową. Grupy różniły się natomiast rodzajem dodawanych pasz białkowych. W grupie I zastosowano koncentrat KBC, w grupie II śrutę z grochu siewnego, zaś w III poekstrakcyjną śrutę z rzepaku „00”, z uzupełnieniem w grupie II i III dodatków mineralno-witaminowych do poziomu wnoszonego przez koncentrat KBC. Buhajki były żywione do uzyskania masy ciała ok. 250 kg. W okresie doświadczenia przyrastały one średnio 1087 g w grupie kontrolnej (I), 1165 g w grupie II i 1180 g w grupie III. Wskazuje to na przydatność nasion grochu siewnego i poekstrakcyjnej śruty z rzepaku „00” w dawkach z sianem łąkowym i śrutą ze zbóż uzupełnianych premiksem mineralno-witaminowym w opasie młodego bydła.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Agrotechniczna ocena sadzarek do ziemniakow

Opracowanie zawiera wyniki oceny dokładności pracy sadzarek znajdujących sie na krajowym rynku w latach 1979-94. Dokładność pracy badanych sadzarek, poza rozwiązaniami konstrukcyjnymi i dokładnością wykonania producenta, zależała od wielkości wysadzanych bulw i prędkości jazdy agregatu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci wykorzystania ekstraktu z jezowki purpurowej [Echinacea purpurea L. Moench] w reprodukcji cebul tulipana odmiany Lustige Withe

W latach 1996-2000 przeprowadzono doświadczenie dotyczące możliwości wykorzystania ekstraktu z jeżówki purpurowej w reprodukcji cebul tulipana odmiany 'Lustige Witwe'. W I-szym roku trwania doświadczenia wysadzono do gruntu 1092 szt. cebul poniżej 4 cm w obwodzie o łącznej masie wynoszącej 840 g. Przed sadzeniem połowę całej liczby cebul (546 szt.) moczono przez 30 min w 2% roztworze ekstraktu, natomiast drugą połowę pozostawiono nie moczoną. Moczenie powtarzano każdego roku przed posadzeniem cebul do gruntu zawsze u połowy uzyskanych w poprzednim sezonie cebul. Stwierdzono, że moczenie cebul przeznaczonych do reprodukcji w roztworze ekstraktu ma istotny wpływ na wielkość plonu cebul w kolejnych latach trwania doświadczenia. Istotnie największą liczbą cebul w plonie ogólnym i handlowym charakteryzowały się cebule traktowane ekstraktem w ostatnim roku badań (15543 szt. i 304 szt.). Podobnie masa cebul w plonie ogólnym i handlowym była najwyższa w ostatnim roku trwania doświadczenia (60730 g i 7230 g). Ponadto liczba oraz masa cebul traktowanych ekstraktem była prawie dwukrotnie większa niż liczba i masa cebul niezaprawianych ekstraktem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka derywatograficzna i chemiluminescencyjna kwasow huminowych [KH] czterech typow gleb Polski

Badano kwasy huminowe z gleb mineralnych (bielicy, gleby rdzawej i czarnej ziemi) i organicznej torfowo-murszowej. Z każdej z gleby uzyskano po dwa preparaty KH: KH-PIRO z obojętnych ekstraktów pirofosforanowych i KH-NaOH z ekstraktów alkalicznych. We wszystkich preparatach oznaczono skład pierwiastkowy i wyliczono stosunki atomowe.
Procesy utleniania tych substancji przebadano dwiema metodami: metodą termicznej analizy (derywatografia) i metodą chemiluminescencyjną i porównano otrzymane wyniki. Obliczono powierzchnie pików pod krzywymi DTA oraz natężenie początkowe I₀ chemiluminescencji i sumę świetlną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza i ocena metod modelowania kinetyki suszenia warzyw i owocow w pierwszym okresie

Kinetykę procesu suszenia warzyw i owoców opisuje się często modelami formułowanymi na bazie równań wyłącznie drugiego okresu suszenia, co nie jest teoretycznie uzasadnione i błędne metodologicznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zrodla uszkodzen nasion rzepaku podczas zbioru kombajnem

W kombajnie zbożowym ZO56 Bizon-Super, wytypowano pięć miejsc, i których pobierano próbki w celu określenia źródeł powstawania uszkodzeń nasion w taki sposób, aby uzyskane rezultaty jednoznacznie określały wpływ poszczególnych podzespołów i ich parametrów pracy na stopień uszkadzenia nasion rzepaku. Ocenie uszkodzeń poddawano nasiona stanowiące reprezentatywną próbkę całej partii nasion pobranych w poszczególnych punktach pomiarowych, w sposób losowy. Określano makro i mikrouszkodzenia oraz połówki. W pracy przedstawiono rozkład uszkodzeń występujących na wybranych zespołach kombajnu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich w pszenżycie uprawianym na glebie lekkiej nawożonej różnymi dawkami kompostowanych odpadów miejskich

Przedmiotem pracy jest ocena wpływu kompostowanych odpadów miejskich zastosowanych do nawożenia gleby lekkiej na zawartość metali ciężkich w uprawianym pszenżycie. Kompostowane odpady pochodziły z kompostowni w Katowicach i Żywcu i stosowane były w dawkach 30, 60 i 120 t·ha⁻¹. Gleba nienawożona zawierała 30,5 mg Zn·ha⁻¹, 21,4 mg Pb·ha⁻¹, 7,0 mg Cu·ha⁻¹, 1,0 mg Cd·ha⁻¹ i 8,5 mg Cr·ha⁻¹. Kompost katowicki zawierał znaczne ilości metali ciężkich, a wraz ze wzrostem jego dawki istotnie wzrastała zawartość metali w glebie. Plon roślin zależał od nawożenia i był najwyższy w przypadku nawożenia mineralnego oraz stosowania kompostu żywieckiego, zwłaszcza w dużych dawkach.
Oznaczano zawartość metali ciężkich w suchej masie słomy oraz ziarnie pszenżyta. Średnie zawartości metali w słomie wynosiły: 26,8 mg Zn·ha⁻¹, 2,8 mg Pb·ha⁻¹, 3,3 mg Cu·ha⁻¹, 0,31 mg Cd·ha⁻¹ i 0,95 mg Cr·ha⁻¹, a średnie zawartości tych metali w ziarnie - 53,9 mg Zn·ha⁻¹, 0,79 mg Pb·ha⁻¹, 6,7 mg Cu·ha⁻¹ Cu, 0,10 mg Cd·ha⁻¹ i 0,45 mg Cr·ha⁻¹. Nie stwierdzono statystycznie istotnych zależności zawartości metali ciężkich od dawki kompostu i od całkowitej zawartości metali w glebie. Szczególnie w ziarnie zawartości badanych metali pozostawały na stałym poziomie, niezależnie od wariantu doświadczenia. Badane komposty mogą być stosowane do poprawy właściwości gleb lekkich, bez obawy o zanieczyszczenie metalami ciężkimi uprawianych na tych glebach roślin zbożowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i kwitnienie cantedeskii Elliota Zantedeschia elliotiana /W.Wats/Engl. uprawianej z sadzonek traktowanych kwasem giberelinowym in vitro

Kwas giberelinowy zastosowano przed ukorzenianiem mikrosadzonek pędowych dwóch odmian cantedeskii Elliota ‘Sensation’ i ‘Treasure’, zregenerowanych in vitro z eksplantatów merystematycznych wyizolowanych z bulwiastych kłączy. Wprowadzono go w stężeniu 50 mg·dm⁻³ do pożywki Murashige’a i Skoog (1962), zestalonej agarem i uzupełnionej kwasem indolilo-3-octowym 10 mg·dm⁻³ i benzyloadeniną 0,1 mg·dm⁻³. Obserwowano następnie, w trzech kolejnych sezonach wegetacyjnych, następczy wpływ GA₃ na wielkość i masę kłączy oraz liczbę i kształt liści. W trzecim roku uprawy obserwowano wpływ GA₃ na kwitnienie roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekonomiczne i organizacyjne aspekty uprawy kukurydzy w Polsce

W opracowaniu na podstawie literatury i badań własnych przedstawiono ważniejsze aspekty ekonomiczne i organizacyjne uprawy kukurydzy na ziarno, kiszonkę i CCM. Uznano, że kryteria oceny tej rośliny muszą być szerokie i w związku z tym posłużono się pojęciem „wartości gospodarczej”. Ocena została przeprowadzona w stosunku do tzw. technologii standardowej opracowanej w IUNG, najczęściej stosowanej w praktyce. Uprawa kukurydzy szczególnie na ziarno wymaga dużych nakładów. Koszty i efekty uprawy kukurydzy porównywano do roślin towarowych, jak jęczmień jary i pszenica jara.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zageszczenia lanu na zmiany konkurencyjnosci jeczmienia jarego i owsa gluchego [Avena fatua L.] w zakresie pobierania mikroelementow

Doświadczenie jednoczynnikowe realizowano w latach 2000-2001. Oceniono zmiany w pobieraniu mikroelementów przez jęczmień jary i owies głuchy (Avena fatua L.) rosnących osobno i razem w warunkach zróżnicowanej obsady roślin. Owies głuchy i jęczmień rosły na poletkach w stosunku 1 : 0, 1 : 1 oraz 0 : 1 w przeliczeniu na 100, 300 i 500 roślin na 1 m². Zawartość i pobranie Cu, Zn, Mn i Fe przez jęczmień jary i owies głuchy zależały od zagęszczenia łanu oraz obecności drugiego gatunku. Pozbawiony konkurencji owies głuchy pobierał więcej niż jęczmień jary Zn, Mn i Fe, a mniej Cu, przy czym pobranie mikroelementów rosło w miarę zwiększania liczby chwastów. W obecności jęczmienia, szczególnie w zagęszczonym łanie, konkurencyjność chwastu została wyraźnie ograniczona. Jęczmień jary zachwaszczony owsem głuchym wykazuje większe zdolności konkurencyjne w pobieraniu mikroelementów niż towarzyszący mu owies głuchy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia różnymi nawozami monokultury pszenicy ozimej i jęczmienia jarego na zawartość związków fenolowych w glebie

Badania wykonano w latach 1992-1994, w oparciu o doświadczenie polowe, założone w 1986 roku na glebie płowej wytworzonej z lessu. Uprawiano pszenicę ozimą i jęczmień jary w monokulturze. Schemat doświadczenia obejmował nawożenie: NPK, NPK+słoma, NPK+słoma+1% N, NPK+wypalona słoma, NPK+ obornik, NPK+Ca. Gatunki te uprawiano także w czteropolowym zmianowaniu tylko na nawożeniu NPK. Po zbiorze roślin w w/w latach pobrano próby glebowe, w których oznaczono zawartość związków fenolowych. Akumulacja substancji fenolowych w glebie nie jest pożądana, ponieważ jest jednym z czynników ograniczającym plonowanie zbóż uprawianych w monokulturze.
W doświadczeniu zastosowano różne nawozy, które miały na celu złagodzenie ujemnego wpływu tego systemu uprawy na wysokość plonowania, a jednocześnie wyjaśnienie jak wpływają one na zawartość związków fenolowych w glebie.
Stwierdzono, że zawartość związków fenolowych w glebie była zależna od systemu oprawy i gatunku uprawianej rośliny. Nawożenie słomą i obornikiem zwiększało koncentrację tych związków w stosunku do nawożenia mineralnego. Natomiast wapnowanie i zwiększone nawożenie azotowe w obiekcie ze słomą przyczyniało się do obniżenia zawartości tych związków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Model kinetyki suszenia pojedynczych obiektow marchwi w warunkach konwekcji naturalnej

Opracowanie przedstawia model kinetyki suszenia plasterków marchwi w zależności od ich grubości i temperatury suszenia. Model uwzględnia dwa okresy suszenia: I okres stałej prędkości suszenia z uwzględnieniem powierzchniowego skurczu materiału, oraz okres II, malejącej prędkości suszenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwoj i produktywnosc bibiku oraz zboz w siewach jednogatunkowych lub mieszanych. Cz.II Nodulacja bobiku i zmiany zawartosci azotu w roslinach

W trzech doświadczeniach polowych oznaczano w trakcie wegetacji liczbę i masę brodawek korzeniowych oraz zmiany zawartości azotu w dwóch odmianach bobiku Nadwiślański i Dino oraz zawartość azotu w pszenicy i pszenżycie jarym uprawianych w siewach jednogatunkowych i w mieszankach. Obie odmiany bobiku, ale szczególnie odmiana Dino, uprawiane w siewie jednogatunkowym tworzyły więcej brodawek korzeniowych, o większej masie i zawierały więcej azotu ogólnego, niż uprawiane w mieszankach ze zbożami. Zamieranie brodawek korzeniowych rozpoczynało się około 60 dni po siewie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zaleznosc miedzy aktywnoscia fosfataz w glebie i pszenicy oraz iloscia dodanej miedzi do podloza

Przedstawiono wyniki badań z doświadczenia wazonowego nad wpływem trzech dawek soli miedzi dodanej do podłoża (0,5, 2,5, 12,5 mmol‧kg⁻¹) na aktywność fosfataz w glebie i roślinie. Doświadczenie przeprowadzone zostało na glebie zaliczanej do czarnych ziem wytworzonych z gliny lekkiej. Rośliną testową była pszenica jara odmiany ‘Torca’. Analizy aktywności enzymów glebowych i roślinnych wykonano w różnych fazach rozwojowych roślin: w fazie 3. liścia, krzewienia, strzelania w źdźbło, kłoszenia i kwitnienia. Aktywność fosfataz w roślinie zmieniała się w trakcie doświadczenia. Obecność azotanu miedzi w podłożu, zwłaszcza w początkowym okresie doświadczenia, wpłynęła stymulująco na aktywność fosfatazy kwaśnej i zasadowej w roślinie. W fazie krzewienia zaznaczył się niewielki wpływ inhibitujący najwyższej dawki soli 12,5 mmol‧kg⁻¹ gleby, a podczas fazy strzelania w źdźbło i kolejnej obserwowanej fazie rozwojowej pszenicy wyraźny wpływ inhibitujący przy stężeniu azotanu miedzi 2,5 i 12,5 mmol‧kg⁻¹ gleby. Z kolei w glebie zaobserwowano stymulujący wpływ azotanu miedzi zastosowanego w najniższym stężeniu (0,5 mmol‧kg⁻¹ gleby) podczas fazy krzewienia. W pozostałych fazach rozwojowych pszenicy odnotowano inhibitujący wpływ wszystkich dawek soli miedzi na aktywność fosfatazy kwaśnej i zasadowej w glebie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zachwaszczenie jeczmienia jarego w zaleznosci od doboru przedplonow i czestotliwosci uprawy w plodozmianie

W wieloletnim doświadczeniu śledzono zachwaszczenie łanu jęczmienia jarego i gleby w płodozmianach z 25, 50 i 75% jego udziałem, w których wysiewano go w stanowiskach po ziemniaku, grochu siewnym, koniczynie perskiej oraz po sobie. Wykazano, iż zarówno w okresie wiosennym jak i pod koniec wegetacji, porównywane przedplony oraz częstotliwość uprawy jęczmienia w płodozmianie nie różnicowały liczebności i składu gatunkowego chwastów. Najkorzystniej zaprezentowała się czteropolówka, w której jęczmień zajmował 50% i gdzie wysiewano go po dwóch przedplonach niezbożowych, tj. ziemniaku i koniczynie perskiej; w porównaniu do pozostałych obiektów chwasta było tu mniej o ponad
20%. Wpływ skracania rotacji płodozmianowych uwidocznił się natomiast we wzroście suchej masy chwastów. Nie wykazano istotnego związku pomiędzy zachwaszczeniem łanów a liczebnością diaspor chwastów zmagazynowanych w warstwie uprawnej gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo