rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uwarunkowania turystycznego kierunku rozwoju górskich obszarów wiejskich

W ramach prezentowanego tematu badawczego podjęto problem
wskazania uwarunkowań turystycznego kierunku rozwoju górskich obszarów
wiejskich Polski. Badania przeprowadzono z uwzględnieniem
podziału administracyjnego, stąd najmniejszą jednostką badawczą była
gmina. Przedmiotem opracowania uczyniono wszystkie gminy stanowiące
w Polsce obszary górskie o niekorzystnych warunkach gospodarowania
(określanych jako ONW górskie, w sumie 50 gmin w czterech
województwach: dolnośląskim, małopolskim, podkarpackim i śląskim).
Analizie wskaźnikowej poddano wyłącznie obszary wiejskie. Dane prezentowane
przez dobrane cechy pochodzą z różnych źródeł, w tym
w szczególności są to dane Głównego Urzędu Statystycznego (za rok
2003) oraz dane spisu powszechnego (za rok 2002). Nadto wykorzystano
informacje uzyskane drogą ankietową od gmin stanowiących przedmiot
analizy. Realizację badań oparto na autorskiej metodzie, wykorzystującej
syntetyczny miernik turystycznego rozwoju obszaru (SMUTRO).
Możliwości wykorzystania autorskiego miernika przedstawiono na
przykładzie gminy Stronie Śląskie, prezentując w kolejności poszczególne
uwarunkowania.
W zakresie analizy uwarunkowań turystycznego kierunku rozwoju
analizowanego obszaru, przyjęto cztery główne obszary uwarunkowań:
infrastrukturalne, gospodarcze, środowiska i społeczne. Obszary
te wyodrębniono z uwagi na ich rolę w sferze konsumpcji turystycznej.
W ramach wskazanych obszarów wyodrębniono również obszary uwarunkowań
cząstkowych, a następnie dla każdego z nich ustalono cechy
wpływające na poziom analizowanych uwarunkowań. Prezentowane badania stanowią jedynie część kompleksowych
badań, przeprowadzonych w latach 2004/2005 przez autorkę, a ich wyniki
stanowić będą opracowanie zbiorcze w formie książkowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zdrowotność prosa odmiany 'Jagna' uprawianego na glebie bardzo lekkiej w zależności od dawki nawożenia azotowego i nawadniania

Celem przeprowadzonego w latach 2005-2006 doświadczenia było określenie wpływu nawodnienia deszczownianego i zróżnicowanej dawki nawożenia azotem (0, 40, 80, 120 kg N•ha-1) na zdrowotność prosa odmiany 'Jagna', uprawianego na glebie bardzo lekkiej. Badania obejmowały ocenę stopnia porażenia korzeni przez kompleks patogenów, podstawy źdźbła przez Oculimacula spp., Rhizoctonia spp. oraz Fusarium spp. i Bipolaris sorokiniana. Na liściach obserwowano nasilenie czerwonej i innych plamistości. Ponadto określano skład gatunkowy grzybów zasiedlających porażone korzenie i podstawę źdźbła. 
Deszczowanie spowodowało istotny wzrost porażenia korzeni przez kompleks patogenów oraz podstawy źdźbła przez Fusarium spp. i B. sorokiniana. Zdrowotność niedeszczowanego prosa zależała w dużym stopniu od opadów atmosferycznych. Słabsze porażenie przez większość patogenów zanotowano w roku z mniejszą ilością opadów w okresie wegetacji prosa. W miarę zwiększania dawki nawożenia azotowego następował istotny wzrost porażenia korzeni, a także podstawy źdźbła przez Oculimacula spp. 
Z porażonych korzeni prosa, spośród grzybów patogenicznych izolowano głównie Fusarium spp., zwłaszcza F. solani, F. oxysporum i F. equiseti. Z porażonej podstawy źdźbła izolowano przede wszystkim F. equiseti i B. sorokiniana. Znacznie rzadziej wyodrębniano Rhizoctonia solani i R. cerealis. Techniką PCR potwierdzono, iż R. cerealis i R. solani były sprawcami ostrej plamistości oczkowej, a R. solani także porażenia korzeni.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wybrane metody oceny atrakcyjności agroturystycznej terenów wiejskich

Agroturystyka może być traktowana nie tylko jako wypoczynek w środowisku rolniczym, ale także jako forma pozyskiwania dodatkowych źródeł dochodów dla rolników oraz przedmiot nauczania i doradztwa rolniczego. Korzysta ona często z metod zaczerpniętych z innych dyscyplin naukowych jak: statystyka, geografia, ekonomia, agronomia. Opracowanie jest próbą adaptacji wybranych metod z powyższych dyscyplin takich jak typologia atrakcji i cech diagnostycznych przestrzeni wiejskiej, determinanty rozwoju, analiza SWOT, mapa produktu, profil semantyczny, metoda Delpphy'ego, metoda punktowa, metoda modelowa, zamiana destymulant na stymulanty, normalizacja cech i techniki badań ankietowych do celów oceny zróżnicowania przestrzeni agroturystycznej i percepcji atrakcji przez agroturystów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena zagrożenia powodziowego w zlewni rzeki Małej Wełny

Celem pracy było oszacowanie zagrożenia powodziowego w zlewni rzeki
Małej Wełny na odcinku od wypływu z Jeziora Gorzuchowskiego do przekroju
Kiszkowo jaz nr 1 (Brudzewko). Podstawą określenia przepływów maksymalnych
rzeki Małej Wełny, o prawdopodobieństwie przewyższenia 10%, 1% i 0,2%, były
przepływy uzyskane z roczników hydrologicznych z lat 1965–1975 i 1978–1983
oraz własne pomiary prowadzone w latach 2000–2009 w profilu Kiszkowo. Przepływy
prawdopodobne obliczono według metody IMGW, gdzie prawdopodobieństwo
przewyższenia przepływu maksymalnego rocznego obliczono jako prawdopodobieństwo
alternatywy dwóch niewykluczających się zdarzeń niezależnych.
Następnie wprowadzono je do modelu hydraulicznego RUBiKoN, za pomocą którego
obliczono rzędne zwierciadła wody, które naniesiono na profil podłużny badanej
rzeki. Numeryczny model powierzchni doliny rzeki został opracowany na
podstawie numerycznych map topograficznych w skali 1:10 000 za pomocą programu
komputerowego ArcGIS z rozszerzeniem Spatial i 3D Analyst. Rzędne
zwierciadła wody oraz trójwymiarowy model powierzchni terenu pozwoliły ustalić
obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia podtopienia jest niskie
(wynosi raz na 500 lat), średnie (raz na 100 lat) i wysokie (raz na 10 lat).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ rozłogów pól ornych i przestrzennych cech gospodarstw na koszty uprawowe we wsi Filipowice

W artykule zawarto wyniki badań rozłogu pól ornych, wchodzących
w skład gospodarstw rolnych we wsi Filipowice. Do określenia podstawowych
cech rozłogu pól i gospodarstw wykorzystano specjalistyczne programy komputerowe:
„MKTopo GUTR”, „Plikpol” i „Pole”. Podstawowym elementem powierzchniowym
przyjętym do badań były pola, stanowiące ciągłe części działek
ewidencyjnych, objęte jedną formą użytkowania. Przeprowadzona analiza objęła
podstawowe cechy rozłogu pól, do których należą: przestrzenne parametry pola,
oszacowane koszty uprawowe zależne od rozłogu, położenie pola we wsi i w gospodarstwie
oraz podstawowe cechy gospodarstwa. W celu wykonania szczegółowych
badań wykorzystano metody statystyczne, umożliwiające określenie
współczynników korelacji pomiędzy badanymi cechami oraz sporządzenie korelacyjnych
wykresów rozrzutu. Wykonana analiza pozwoliła na stwierdzenie w jakim
zakresie rozłóg pól ornych oraz przestrzenne cechy gospodarstw wpływają na
wielkości ponoszonych kosztów związanych z ich uprawą.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pochłanianie i wypromieniowanie energii słonecznej przez wybrane powierzchnie rolnicze

Przeanalizowano wpływ szaty roślinnej na różnicowanie bilansu radiacyjnego
powierzchni rolniczych. Pod uwagę wzięto dwie kontrastowe powierzchnie:
trawiastą (łąka) i nieporośniętą roślinnością (stale przekopywany ugór). Opracowano
materiał pomiarowy z badań aktynometrycznych prowadzonych w roku
2009 w Obserwatorium Agro- i Hydrometeorologii Uniwersytetu Przyrodniczego
Wrocław-Swojec. Wykorzystano dane pochodzące z ciągłej rejestracji gęstości
strumienia całkowitego promieniowania słonecznego K↓, gęstości strumienia
promieniowania odbitego od powierzchni trawy i ugoru K↑, gęstości strumienia
promieniowania zwrotnego atmosfery L↓ i gęstości strumienia promieniowania
powierzchni bez roślin i porośniętej trawą L↑. Kontrastowość cech fizycznobiologicznych
rozpatrywanych dwóch powierzchni czynnych wpływa istotnie na
różnicowanie ich właściwości radiacyjnych (absorpcyjnych i dystrybucyjnych).
W efekcie występują wyraźne różnice w wartościach synchronicznych pomierzonych
parametrów radiacyjnych tych powierzchni. Skoncentrowano się na ukazaniu
tych różnic i ich przyczyn. Szczególną uwagę poświęcono różnicom w średnich
wartościach dobowych i miesięcznych całkowitego bilansu promieniowania i jego
najważniejszych składowych. Zwrócono uwagę na topoklimatyczne skutki zaobserwowanych
różnic radiacyjnych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wybrane aspekty turystyki zrównoważonej na wiejskich obszarach uzdrowiskowych

W artykule zaprezentowano problematykę turystyki zrównoważonej, która
odpowiada koncepcji rozwoju zrównoważonego. Praca koncentruje się na teoretycznej
analizie turystyki zrównoważonej traktowanej często jako narzędzie realizacji
zrównoważonego rozwoju lub również jako narzędzie rozwoju samej turystyki.
Artykuł jest próbą określenia podstawowych zasad turystyki zrównoważonej
na tzw. wiejskich obszarach uzdrowiskowych. Praca pokazuje jakie rodzaje turystyki
można uprawiać na analizowanych obszarach wiejskich, będąc równocześnie
w zgodzie z koncepcją turystyki zrównoważonej.
W artykule dokonano analizy piśmiennictwa krajowego i zagranicznego
z zakresu koncepcji turystyki zrównoważonej, w tym na obszarach wiejskich oraz
obserwację wybranych wskaźników rozwoju zrównoważonego wsi uzdrowiskowych.
Koncepcja zrównoważonego rozwoju jest wyrazem krytycznej reakcji na
zwiększającą się ingerencję w zasoby naturalne oraz społeczno-kulturowe, nie
przecząc równocześnie możliwościom wzrostu gospodarczego. Koncepcje wykorzystania
zasad zrównoważonego rozwoju w działalności turystycznej w literaturze
światowej zaczęły być widoczne na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych
XX w. Istotnym dla rozwoju koncepcji turystyki zrównoważonej
okazał się dokument Agenda 21 dla Podroży i Gospodarki Turystycznej.
Praktyczne wykorzystanie koncepcji zrównoważonego rozwoju w gospodarce
wiejskich obszarów wymaga opracowania wskaźników i indeksów charakteryzujących
ten rozwój. Wskaźniki dzielą się na: wskaźniki presji (zagrożenia, stresu)
środowiskowej, wskaźniki stanu (jakości) środowiska oraz wskaźniki działań
zapobiegawczych. Ponadto, uwzględniając specyfikę miejscowości uzdrowiskowych
w koncepcji turystyki uzdrowiskowej na analizowanych obszarach, ważnym
są wskaźniki uzdrowiskowo-turystyczne, które opisują: zagospodarowanie uzdrowiskowo-
turystyczne, ruch turystyczno-uzdrowiskowy, walory turystyczno-lecznicze,
czy dostępność komunikacyjną. Ekonomiczne znaczenie turystyki polega na jej wpływie na różne działy
gospodarki. Turystyka dla rolnictwa może dostarczyć wiele korzyści. Jednym
z ważniejszych oddziaływań jest zahamowanie odpływu ludności z terenów wiejskich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena naliczania opłat adiacenckich na przykładzie gminy wiejskiej Krokowa

Przedmiotem artykułu jest analiza opłat adiacenckich (OA) stanowiących
jedną z grup opłat od nieruchomości. Opłaty te są źródłem pokrycia w całości lub
w części kosztów, jakie poniósł Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
w związku z wykonywaniem i realizacją wyodrębnionych zadań własnych.
Opłaty adiacenckie mogą być więc skutecznym narzędziem, za pomocą którego
gmina może wykonywać swoje zadania inwestycyjne, co może skutkować jej
rozwojem gospodarczym. Z drugiej strony OA budzą wiele wątpliwości, co do
słuszności ich istnienia, ustalania ich wielkości, sposobu naliczania i zapłaty. Coraz
częściej właściciele nieruchomości odwołują się od decyzji wójta, burmistrza
czy prezydenta miasta do SKO (Samorządowe Kolegium Odwoławcze), kwestionując
zasadność ich naliczania, wysokość opłaty.
Celem artykułu jest ocena OA naliczanych w gminie wiejskiej Krokowa w
latach 2009-2011 związanych ze wzrostem wartości nieruchomości na skutek podziału
nieruchomości i budowy infrastruktury technicznej. Celem analizy są OA w
kontekście: prawidłowości ich naliczania zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami,
ich wpływu na budżet gminy, na rozwój infrastruktury gminy,
kosztów związanych z ich naliczaniem, liczby naliczanych decyzji i odwołań do
SKO.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kierunki przemian w rolnictwie i technice rolniczej

Zaprezentowano prognozę społeczno-ekonomicznych przemian w gospo-darstwach rolniczych i w równoważonym rolnictwie do 2030 r., na tle niezbędnych przemian energetycznych i ekologicznych zachodzących na wsi i w całej Polsce.
Do określenia kierunków przemian na wsi i w rolnictwie wykorzystano wy-niki Powszechnego Spisu Rolnego z 2010 r. (PSR'10) i wstępne wyniki Narodo-wego Spisu Powszechnego GUS z 2011 r. Prognozowano, że około 2030r. na ob-szarach wiejskich zamieszkiwać będzie 39% ludności Polski, prowadząc 33,0% samodzielnych gospodarstw domowych. Ludność rolnicza w gospodarstwach po-wyżej 1,0 ha UR będzie stanowiła 13,3% ludności wiejskiej i 5,2% ludności całego kraju. Produkcyjnych gospodarstw (przedsiębiorstw) rolniczych bedzie około 530 tys. i będą one dostarczać na rynek prawie całą towarową produkcję surowców żywnościowych. Wprowadzenie produkcji zrównoważonej i nowych technologii opartych na nowych agregatach maszynowych, zmniejszy jednostkowe nakłady pracy i energii, przyczyniając się równocześnie do poprawy ekologicznych wyma-gań dotyczących ochrony gleby, wody, powietrza, roślin, zwierząt i ludzi na obsza-rach wiejskich. Rolnictwo będzie zmniejszać emisję do atmosfery metanu (CH4) i dwutlenku węgla (CO2) między innymi poprzez wzrost wykorzystywania odnawial-nych zasobów energii (OZE). Krytycznie i z rezerwą należy odnosić się do energe-tycznego spalania słomy, ziarna, drewna i innych rodzajów nieprzetworzonej lub przetworzonej biomasy (np. biopaliw).
Opracowana prognoza ITP pozwala na wnioskowanie odnośnie dalszej re-alizacji polityki agrarnej i rozwoju infrastruktury technicznej na obszarach wiejskich a między innymi ochrony użytków rolnych, ochrony gospodarstw drobnoob-szarowych, rozwoju usług technicznych i przetwórstwa rolniczego, wzrostu efek-tywności energetycznej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Porównanie reakcji trzech odmian truskawki uprawianych w szklarni na deficyt wody

W doświadczeniu określono wpływ deficytu wody w podłożu na wybrane
parametry fizjologiczne, wzrost i plonowanie roślin trzech odmian truskawki
(‘Elsanta’, ‘Elkat’, ‘Grandarosa’) uprawianych w szklarni. Wykazano zróżnicowanie
reakcji poszczególnych odmian truskawki na suszę. Deficyt wody w podłożu
(potencjał wody był utrzymywany na poziomie -30 kPa) ograniczył aktywność
fotosyntetyczną oraz potencjał wody w liściach roślin. Największą stabilność aparatu
fotosyntetycznego (wyrażoną parametrami wymiany gazowej i fluorescencji
chlorofilu) w warunkach suszy stwierdzono w przypadku odmiany ‘Elsanta’. Rośliny
tej odmiany charakteryzowały się także najwyższym plonowaniem, co wskazywałoby
na jej większą odporność na niedobór wody w podłożu. Deficyt wody
spowodował największe ograniczenie intensywności fotosyntezy, wzrostu oraz
wielkości plonowania u roślin odmiany ‘Elkat’.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola deszczowania i zróżnicowanego nawożenia azotem w kształtowaniu plonu ziemniaka wczesnego odmiany 'Dorota' na glebie lekkiej w rejonie Bydgoszczy

Doświadczenie przeprowadzono w latach 2005-2007 na glebie bardzo lekkiej
w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy. Badano w nim wpływ deszczowania
i zróżnicowanego nawożenia azotem na plonowanie ziemniaka wczesnego
odmiany ‘Dorota’. Założono je jako dwuczynnikowe. Czynnikiem pierwszego
rzędu było deszczowanie w wariantach: W0 - bez nawadniania (kontrola),
W1 - deszczowanie, a drugiego rzędu zróżnicowane nawożenie azotem: N0 = 0,
N1 = 40, N2 = 80 i N3 = 120 kg N·ha-1. Ziemniaki uprawiano na pełnej dawce
obornika (40 Mg·ha-1), nawożenie fosforowo-potasowe było stosowane zależnie
od zasobności gleby, jednakowo na wszystkich poletkach.
Średni plon zebrany na poletkach kontrolnych (bez nawadniania) wyniósł
14,41 t·ha-1. Niższe plony, w zakresie 8,75-11,83 t·ha-1, zanotowano w pierwszych
dwóch latach badań o opadach 161-230 mm, wyższe natomiast (22,66 t·ha-1) -
w roku 2007, cechującym się największymi w okresie wegetacji ziemniaka opadami
(323 mm). Zastosowanie deszczowania wpłynęło na istotny wzrost plonów,
średnio do 28 t·ha-1. Uzyskany dzięki nawadnianiu przyrost wynosił 13,59 t·ha-1,
co stanowiło 94 %. Wyższe przyrosty plonów (rzędu 15,03-17,99 t·ha-1 - tj. 127-
171%) zanotowano w pierwszych dwóch latach badań o niższych opadach w okresie
wegetacji, a niższe efekty produkcyjne (7,78 t·ha-1, tj. 34,3%) przyniosło deszczowanie
w roku o największych opadach. Nawożenie azotem na poletkach kontrolnych było efektywne jedynie
w ostatnim, wilgotnym roku badań. Wystąpiło natomiast istotne współdziałanie
pomiędzy deszczowaniem i nawożeniem azotem w kształtowaniu plonu handlowego
ziemniaka. Wzrastające dawki azotu powodowały w warunkach deszczowania
istotny wzrost plonu, tj. średnio dla trzech lat 32,17 t·ha-1. Najwyższy plon
w warunkach nawadniania zanotowano przy nawożeniu 120 kg N·ha –1 (N3.
Średni z trzech lat przyrost plonu uzyskany dzięki deszczowaniu wyniósł
11,61 t·ha-1 przy dawce 40 kg N·ha-1, 16,01t·ha-1 przy 80 kg N·ha-1 i 16,69 t·ha-1
przy 120 kg N·ha-1. Produktywność 1 mm rozdeszczowanej wody zwiększała się
wraz z rosnącym nawożeniem azotem (do dawki 80 N·ha –1), i średnio dla trzech
lat oraz dawki 40, 80 i 120 kg N·ha-1 wynosiła: 113,4; 127,2 i 126,5 kg·ha-1·mm-1.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka prędkości wiatru w rejonie składowiska odpadów przemysłowych "Żelazny Most"

W pracy przeanalizowano pomiary prędkości wiatru zanotowane o godzinach
6, 12, 18 UTC za pomocą automatycznych stacji meteorologicznych Maws
101 – Vaisala, w rejonie składowiska odpadów flotacji miedzi „Żelazny Most”,
w okresie 2003–2009. Pomiary wykonano na czterech stacjach różnie zlokalizowanych
względem składowiska.
Niski współczynnik tarcia powierzchni składowiska akwen o powierzchni
600 ha i nadbudowane plaże oraz jego wyniesienie na wysokość prawie 60 m powyżej
naturalnego terenu, powoduje wzrost prędkości wiatru. Ważne jest położenie
stacji, pora dnia oraz pora roku. Największe różnice między stacjami zaobserwowano
o godzinie 12 UTC, a najmniejsze o 6 UTC. Największe prędkości wiatru
notowane są również wiosną i jesienią oraz na stacji Zapora, położonej na plaży
składowiska.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena możliwości kształtowania nowego układu działek w procesie scalenia gruntów z wykorzystaniem analizy zdjęć lotniczych na przykładzie powiatu dąbrowskiego

Identyfikacja obszarów, na których parametry określające strukturę przestrzenną
gruntów są korzystne z punktu widzenia celowości realizacji prac scaleniowych,
stanowi istotny element procesu wyznaczania obiektów kwalifikujących
się do przeprowadzenia tego typu działań. Wykorzystanie we wspomnianym procesie
tylko danych z operatu ewidencji gruntów i budynków może być jednak źródłem
błędów w identyfikacji obszarów, na których możliwe jest uzyskanie istotnych
efektów scalenia gruntów, ponieważ w dużej mierze zależą one od układu
przestrzennego wsi oraz występujących utrudnień terenowych. Elementy te nie są
najczęściej możliwe do identyfikacji na podstawie analizy wspomnianych zbiorów
danych.
Prezentowany artykuł przedstawia propozycję nowego podejścia do oceny
zapotrzebowania na prace scaleniowe na obszarach wiejskich. Zaproponowano
uzupełnienie grupy najczęściej wykorzystywanych do tego celu wskaźników obliczanych
na podstawie danych z operatu ewidencji gruntów, wskaźnikiem niemierzalnym,
określającym natężenie zjawisk negatywnie wpływających na możliwość
swobodnego kształtowania nowego układu działek oraz uzyskania zadawalających
efektów w wyniku przeprowadzenia prac scaleniowych. Proponuje się wykonanie
takiej analizy na podstawie aktualnych zdjęć lotniczych rozpatrywanego terenu. W prezentowanym artykule dokonano wyznaczenia wartości proponowanego
wskaźnika dla obszaru jednego z intensywnie użytkowanego rolniczo powiatu
województwa małopolskiego jakim jest powiat dąbrowski.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przemiany strefy podmiejskiej Wrocławia w ostatnim dziesiesięcioleciu

W opracowaniu przedstawiono współczesne procesy, w tym funkcjonalnoprzestrzenne
i zjawiska społeczno-ekonomiczne występujące w strefie podmiejskiej
Wrocławia w ostatnich dziesięciu latach. Wskazano te obszary, jako nie zdefiniowane
na tle miast i wsi. W miarę oddalania się od miasta, w kierunku peryferii,
strefy podmiejskiej intensywność i różnorodność zjawisk funkcjonalnych,
przestrzennych, społeczno-gospodarczych zdecydowanie maleje. Tereny te,
zwłaszcza w ostatnich latach (w okresie tzw. boomu budowlanego) wyróżniają się
na tle najbliższego i dalszego otoczenia. Pojawia się na nich bardzo rozwinięte,
nowoczesne budownictwo mieszkaniowe (przede wszystkim indywidualne) lub
usługowe i produkcyjne (zwłaszcza wielkopowierzchniowe). Obserwuje się napływ
ludności z miast (zwłaszcza młodego pokolenia). Szybko zmienia się struktura
użytkowania ziemi, a także pełnione funkcje społeczno-gospodarcze. W niezwykle
szybkim tempie wzrasta natężenie ruchu na wszystkich wlotach do
Wrocławia z poszczególnych stref podmiejskich (ze szczególnym nasileniem od
południa, wschodu i północy) powodowane przez ich mieszkańców dojeżdżających
do pracy i szkół w mieście. Koncepcja kontinuum miejsko-wiejskiego wykazuje
na tych obszarach szczególną zmienność. Granice strefy podmiejskiej są
trudno wyznaczalne.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza siły oporu przepływu w strefie roślinności elastycznej

Roślinność o cechach sprężystych w odmienny sposób kształtuje warunki
przepływu niż roślinność sztywna. Rozpoznanie charakterystyk hydraulicznych
roślinności elastycznej stanowi istotny element oceny przepustowości terenów
zalewowych. W pracy przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w laboratorium
wodnym Katedry Inżynierii Wodnej i Sanitarnej Uniwersytetu Przyrodniczego
w Poznaniu oraz Instytutu Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego
we Wrocławiu. Przedmiotem badań wykonanych w korycie hydraulicznym
była ocena oporów naturalnej roślinności odkształcającej się sprężyście pod
wpływem przepływu wody. Do analizy tego zjawiska adaptowano model oporu
przepływu dla roślinności wodnej, pozwalający wyznaczyć wypadkową sił oporu
roślinności, z uwzględnieniem przepływu przez strukturę roślinną i ponad nią. Odpowiadało
to warunkom przepływu przez zarośla wierzbowe z udziałem liści.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna