rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Gospodarcza płaszczyzna programów rewitalizacji obszarów miejskich

Zakres pojęcia rewitalizacji obszarów miejskich nie jestjednorodny. W zależności od tego, jakie przekształcenia struktury miejskiej są celemjej podmiotu, możemy mówić np. o rewitalizacji urbanistyczno-przestrzennej, demograficznej, kulturowej czy gospodarczej. Wzdecydowanej większości w praktyce mamy do czynienia ze splotem owych celów. Autor skupił się na gospodarczych aspektach procesów rewitalizacyjnych, wskazując na ich znaczenie w zapewnieniu trwałości osiągniętych skutków. W dalszej kolejności przedstawił wymogi, jakie powinien spełnić program rewitalizacji, aby mógł stanowić skuteczne narzędzie kreowania rozwoju gospodarczego. Całość kończą spostrzeżenia na temat rozwoju progospodarczego planowania rewitalizacyjnego w naszym kraju.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rewitalizacja miast na przykładzie Nysy i Niemodlina

We wstępnej części artykułu prezentowanejest pojęcie „rewitalizacja” i objaśniane są przyczyny przeprowadzenia tego procesu w Polsce. W następnej części omawiane są doświadczenia w realizacji tego  procesu w Polsce od lat 2004-2006. Dyskutowane są także związki między rewitalizacją a stałym rozwojem miast. W kolejnej części artykułu prezentowana jest rola rewitalizacji w Regionalnym Programie Operacyjnym województwa opolskiego na lata 2007-2013. W zakończeniu wskazano na praktyczną realizację planów rewitalizacji w Niemodlinie i Nysie.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rewitalizacja obszarów miejskich na przykładzie Opola

Celem artykułu jest próba określenia, które tereny w Opolu powinny być objęte rewitalizacją, szczególnie w obszarze śródmieścia. Wytypowane tereny oceniano jedynie ze względów urbanistycznych na podstawie informacji zawartych w takich dokumentach, jak np. programy rewitalizacji, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego.Celem artykułu nie jest ocena obowiązującego programu rewitalizacji, jego krytyka czy porównywanie z innymi programami rewitalizacji. W artykule uzasadnia się konieczność opracowania planu miejscowego przed opracowaniem programu rewitalizacji.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Koncepcje programowo-przestrzenne zagospodarowania zabytkowych zespołów zabudowy familijnej w łodzi

Łódź - miasto często nazwane „polskim Manchesterem” - powinno w optymalnym stopniu wykorzystać swoje poprzemysłowe architektoniczne dziedzictwo kulturowe, ponieważ stanowi ono element budujący miasto i klimat miejski, jego atrakcyjność i konkurencyjność. Władze miasta przygotowały w 2007 r. Program rewitalizacji domów familijnych, którym objęto trzy zabytkowe zespoły domów robotniczych na Księżym Młynie, przy placu Zwycięstwa i przy ul. Ogrodowej. Jest to model działań rewitalizacyjnych opartych na zasadzie partnerstwa publiczno-prywatnego, w którym rewitalizacja zespołów zabytkowych prowadzona byłaby przez inwestora prywatnego, ale na zasadach określonych przez władze miejskie. Dzięki wysokiej kulturowej wartości zespołów zabytkowych domów robotniczych ich rola i miejsce w strukturze funkcjonalnej miasta jest duża. Jednakże trudna sytuacja socjalnamieszkańców, zły stan techniczny budowli wymagają przeprowadzenia kompleksowej koncepcji programowo-przestrzennej. Działania zmierzające do rewitalizacji zabytkowych zespołów domów familijnych muszą godzić ze sobą różnorodne wymagania, związane z koniecznością: spełnienia wytycznych konserwatorskich; zapewnienia sposobu wykorzystania (poprzez wprowadzenie nowych funkcji) umożliwiającego ich przyszłe sprawne, niezagrożone ponowną degradacją funkcjonowanie i utrzymywanie się pod względem finansowym; umożliwienia dostępności zespołów dla publiczności - jako powszechnych dóbr kulturowych, a także atrakcyjnego celu turystycznego i usługowego w szerokim tego słowa znaczeniu; wpisania zespołów w ogólnomiejski system komunikacji pieszej i kołowej oraz strukturę przestrzeni publicznych i półpublicznych; spełnienia współczesnychwarunków technicznych stawianych obiektom o charakterze mieszkaniowym i usługowym.Władze miejskie, będąc świadomymi tego faktu, przygotowały komplet sprawozdań i analiz, rozważających ekonomiczne i prawne aspekty Programu, jak i - zaprezentowane tutaj — propozycje ich funkcjonalnej i społecznej organizacji. Wszystkie dokumenty są instrumentami kontroli miasta w zakresie sposobu zagospodarowania wzmiankowanych w artykule obiektów i terenów.
 

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uwarunkowania procesu rewitalizacji zespołu zabytkowych domów familijnych w Łodzi

Trzy zespoły zabytkowych domów familijnych w Łodzi, położone na Księżym Młynie, przy ul. Ogrodowej oraz przy placu Zwycięstwa, to jedne z najważniejszych elementów dziedzictwa kulturowego Łodzi przemysłowej. Stanowią oryginalne przykłady XIX-wiecznego rozplanowania robotniczych osiedli mieszkaniowych wznoszonych w sąsiedztwie fabryk z inicjatywy ich właścicieli. Obecnie te atrakcyjnez historycznego punktu widzenia kompleksy, pełniące nadal swoją pierwotną funkcję, znajdują się w bardzo złym stanie technicznym. W większości budynków od czasu ich powstania, czyli już od ponad 100 lat, nie były prowadzone żadne poważniejsze prace modernizacyjne.
W ostatnich latach wzrosło wśród mieszkańców miasta, a w szczególności wśród władz Łodzi, zainteresowanie omawianymi zespołami domów familijnych. Wiąże się ono przede wszystkim ze zmianami, jakie zachodzą w ich najbliższym sąsiedztwie. Byłe terenywielkich kompleksów fabrycznych stają się atrakcyjnym terenem inwestycyjnym. W pobliżu Księżego Młyna, na bazie zabudowań fabrycznych powstaje osiedle tzw. loftów, a na ul. Ogrodowej już kilka lat funkcjonuje największe w Polsce centrum handlowo-rozrywkowe(„Manufaktura”). Z tego też względu bieżącym problemem staje się kwestia rewitalizacji, zmianyw zagospodarowaniu i funkcjitej zabytkowej zabudowy. W artykule zaprezentowano diagnozę obecnego stanu zagospodarowania zabytkowego kompleksu domówfamilijnych i wskazano na uwarunkowania (historyczne, planistyczne oraz przestrzenne), które należywziąć pod uwagę przy podejmowaniu działań rewitalizacyjnych. Dodatkowo zaproponowano ogólne założenia pogromowe zmian, jakimi prezentowane zespoły zabudowy powinny zostać objęte.
 

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przegląd zagrożeń w cyberprzestrzeni

Przestrzeń cybernetyczna nabrała znaczenia powszechnego w niezwykle dynamicznym tempie. W obecnych czasach trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie bez możliwości zalogowania się do sieci. Surfowanie po Internecie stało się codziennością, można stwierdzić, że jest to jedna z kluczowych potrzeb człowieka. Niegdyś nowe, a dziś już wszystkim obyte środowisko internetowe zrodziło nowe poważne zagrożenie, jakim jest cyberprzestępczość. Cyberataki są jednymi z największych zagrożeń XXI wieku. Zdecydowanie łatwiej dokonuje się przestępstw z wykorzystaniem maski anonimowości działania. Cyberprzestępczość wpływa na stabilność instytucji państwa, a także system polityczny i gospodarczy. W niniejszym opracowaniu przedstawiono przegląd zagrożeń występujących w cyberprzestrzeni od tych najbardziej powszechnych do najgroźniejszych oddziałujących na funkcjonowanie państwa i ludzi.

Czasopismo: Studia Administracji i Bezpieczeństwa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Rola informacji i zagrożenia dezinformacją  w systemie bezpieczeństwa państwa

Problem natłoku informacyjnego ma w dzisiejszym świecie ogromne znaczenie. Informacja jest przedmiotem handlu, a w wielu przypadkach staje się walutą. Poważnym wyzwaniem jest ochrona informacji istotnych z punktu widzenia jednostki, przedsiębiorstwa czy też całego państwa. Wraz ze wzrostem znaczenia informacji pojawiło się zjawisko dezinformacji stanowiące zagrożenie dla wymienionych powyżej podmiotów. Celem artykułu jest próba zdefiniowania informacji oraz dezinformacji, oraz przedstawienie ich roli w systemie bezpieczeństwa państwa. Ponadto wskazano nowe formy zagrożeń dezinformacyjnych. W celu precyzyjnego omówienia podjętego problemu zwrócono się o pomoc do ekspertów z dziedziny ochrony informacji oraz przeciwdziałania dezinformacji z pytaniami zawartymi w wywiadzie eksperckim.

Czasopismo: Studia Administracji i Bezpieczeństwa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Międzykulturowość w szkole w percepcji twórczych nauczycieli

W artykule przedstawiono skrótowo podstawowe założenia autorskiej koncepcji twórczych orientacji życiowych. Wyeksponowano znaczenie holistycznej koncepcji edukacji międzykulturowej we współczesnym świecie. Opisano założenia metodologiczne własnych badań jakościowych oraz ich wyniki. Materiał empiryczny z badań terenowych przedstawiono w formie opisu jakościowego oraz matrycy i sieci, zgodnie z koncepcją analizy danych Milesa i Hubermana. Wskazano na otwartą postawę badanych nauczycielek wobec odmienności kulturowej, podejmowanie różnych działań edukacyjnych na rzecz integracji i budowania wspólnoty. Podkreślono funkcję inspirującą opisanych doświadczeń badanych nauczycielek, za szczególnie cenne uznano angażowanie do wspólnych przedsięwzięć nie tylko uczniów, ale i rodziców, które służy realizacji idei partnerstwa edukacyjnego.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o kulturze i religii
Rozwój kapitału społecznego w kontekście aktywności gospodarczej w obszarach miejskich - przykład Dolnego Śląska

Celem prezentowanych badań była analiza uwarunkowań zróżnicowania poziomu rozwoju kapitału społecznego w miastach Dolnego Śląska. Badaniami zostały objęte wszystkie gminy miejskie województwa dolnośląskiego w latach 1995-2007. Ważną częścią badań było określenie sposobów pomiaru tego zjawiska oraz możliwości badań empirycznych z wykorzystaniem danych statystyki publicznej. W ramach analizy określono także związek między kapitałem społecznym a działalnością gospodarczą. Na podstawie badań stwierdzono, że aktualnie kapitałspołecznyw miastach Dolnego Śląska nie odgrywa jeszcze tak istotnej roli w intensyfikacji procesów rozwoju gospodarczego, jak to ma miejsce w państwach o długotrwałych tradycjach gospodarki rynkowej. W celu podniesienia jakości kapitału społecznego i kształtowania aktywności obywatelskiej powinna być upowszechniona edukacja na poziomie wyższym, a ponadto podejmowane działania zmierzające do integracjiśrodowisk lokalnych, kreowania poczucia tożsamości regionalnej, otwartościwładz samorządowych na inicjatywy środowisk lokalnych.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kształtowanie tajwańskiej tożsamości narodowej w polityce edukacyjnej Tajwanu

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na te elementy polityki edukacyjnej, które odnosiły się wprost do procesu kształtowania tożsamości narodowej obywateli Tajwanu (Republika Chińska) i wyodrębnienie ich kluczowych założeń widocznych w misji edukacji, programach kształcenia oraz znaczeniu przypisywanym kulturze mniejszości etnicznych. Przyjęto założenie Michaela Foucaulta oraz Timothy Mitchella, którzy wykazali, iż edukacja oraz język stanowią efektywne narzędzia zabezpieczenia władzy przez panującego i jej umocnienia. W takim rozumieniu edukacja jest postrzegana jako przedłużenie władzy rządu i panowania nad społeczeństwem poprzez kształtowanie nowej tożsamości obywateli podporządkowanej reżimowi. Przyjęcie założeń Foucaulta i Mitchella w analizie polityki edukacyjnej i językowej pozwala również zauważyć na Tajwanie zmianę paradygmatu i odejście od sinizacji na rzecz tajwanizacji; pozwala też wydobyć wiele innych procesów z tym powiązanych, jak: przejście od jednolitości do różnorodności, od autorytarnej centralizacji do decentralizacji, deregulacji i pluralizmu.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Wspomnienie pośmiertne w XIX wieku (perspektywa genologii i biografistyki)

Artykuł omawia gatunek wspomnienia pośmiertnego na materiale tekstów z XIX wieku. Autor krytycznie przedstawia stan badań, wykazując, że studia z lingwistyki kulturowej poświęcone nekrologom niedostatecznie uwzględniają ewolucję wypowiedzi ogłaszanych w prasie po śmierci danej osoby. W pierwszej połowie XIX wieku pojęcia nekrolog i wspomnienie pośmiertne były rozumiane synonimicznie.
Na konwencję wspomnień pośmiertnych miały wpływ pochwały, a od drugiej połowy wieku dodatkowo ta konwencja nabierała cech gatunku biografii akademickiej, która prezentowała życie konkretnej osoby jako wypełnianie modelu pacy i służby publicznej. Wspomnienia miewały objętość broszury lub książki i stawały się portretami literackimi. Pierwotne osobiste formy pamięci o zmarłym były zastępowane studiowaniem źródeł i dokumentów. Wspomnienia prywatne zamieniały się w biografie zawodowe osób publicznych.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Globalnie czy lokalnie? Kulturowe uwarunkowania edukacji w Chinach

Celem podjętych rozważań jest przedstawienie kulturowych uwarunkowań edukacji w Chinach w dobie globalizacji. Artykuł odpowiada na pytanie, czy w czasach globalnych przemian i swobodnego przepływu treści, znaczeń i rozwiązań oświatowych, edukacja w Chinach pozostaje wierna tradycji i wartościom lokalnym. Przedmiotem badań były system edukacyjny i rzeczywistość kulturowo-społeczna w okresie przemian. W treści artykułu wykorzystano badania zastane chińskich i zagranicznych autorów. Jako metodę badawczą wybrano analizę źródeł wtórnych, która pokazała, że mimo gwałtownych, globalnych zmian, chińska edukacja w swoich metodach i sposobach nauczania pozostaje wierna ideałom i założeniom chińskiej tożsamości, a dokonuje tego za pośrednictwem procesu kontekstualizacji.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Dialog z Innym wywiedziony z filozofii spotkania

W ostatnich dekadach termin „dialog”, jako kategoria komunikacyjna, jest używany bardzo często; rzec można, że nadużywany. Wraz z intensyfikacją procesów migracji i upowszechnianiem się zjawiska wielokulturowości ugruntowuje się przekonanie o jego ważności i niezbędności. Owo powszechne użycie dialogu sprawia, że zatraca on swoją pojęciową ostrość i znaczeniową precyzję. Używany przez wszystkich, wszędzie i na każdą okoliczność coraz częściej staje się synonimem zwykłej rozmowy, a nawet kłótni. Uznano zatem za właściwe poszukiwanie na gruncie filozofii spotkania ram organizujących strukturę dialogu i warunków, które winny być spełnione, by zgodnie z wolą Martina Bubera mówić o dialogu autentycznym. W tekście starano się wykazać, jak istotna w dialogicznym kontakcie z Innym jest postawa etyczna, rozumiana jako źródłowy fundament porozumienia z drugim człowiekiem. Dialog jest ukazany jako forma trudna i wymagająca, a jednocześnie możliwa i konieczna.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Śląskość jako etniczność: refleksja o pograniczu polskości i śląskości

Śląsk to przestrzeń, w której splatały się dzieje Polski, Niemiec, Czechosłowacji i Czech. Tu także swe piętno odcisnęły takie wielkie ideologie jak komunizm i socjalizm. O Śląsku decyduje również polityka ekonomiczna. Śląskość to zatem przykład kultury, która kształtowała się w skomplikowanych warunkach społecznych i politycznych, decydujących o świadomości kulturowej samych Ślązaków, a także o ich tożsamości. Celem artykułu jest próba rozpoznania, jak w obrębie polskiej narracji konstruuje się polskość Śląska i jak sprzyja (lub nie sprzyja) ona emancypacji tożsamości etnicznie śląskiej. Na potrzeby tego zadania autorka dokonała analizy książki Zofii Kossak „Nieznany kraj” (pierwsze wydanie 1931), korzystając z koncepcji metanarracji Jeana-Françoisa Lyotarda. Drugim zadaniem artykułu jest refleksja wokół jednej z konsekwencji uwikłania śląskości w polskość i niemieckość, co powoduje, że Ślązacy są dla Polaków nie dość polscy i jednocześnie dla Niemców są nie dość niemieccy? Kontekstem tej refleksji są koncepcje: „kultury” jako przestrzeni wytwarzania znaczeń (Clifforda Geertza) i „świata” jako egzystencji człowieka (Václava Havla).

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
„Powiatek” w dawnych księgach miejskich Lublina i miast sąsiednich

W dawnych księgach niektórych miast województwa lubelskiego spotykamy się z instytucją prawa miejskiego, określaną jako powiatekt, sąd powiatkowy, prawo powiatkowe, po łacinie powiatek iudicii magni, iudicium expositum alias powiatek itp. To wyrażenie dawnych akt sądowych miejskich budzi zrozumiałą ciekawość każdego interesującego się historią urządzeń prawnych miejskich choćby przez swe pokrewieństwo z powiatem, nazwą okręgu terytorialnego, znaną oddawna w prawie polskim, która to nazwa przetrwała aż do naszych czasów. /.../

Czasopismo: Roczniki Nauk Społecznych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odgraniczenie jurysdykcji niespornej od jurysdykcji spornej w polskim procesie cywilnym

Przed wprowadzeniem Kodeksu postępowania niespornego z dnia 18 lipca 1945 r. obowiązywały w Polsce dwa przeciwległe systemy kodyfikacji przepisów sądownictwa niespornego. Na terenie b, zaboru rosyjskiego przepisy o postępowaniu niespornym nie były osobno skodyfikowane, lecz mieściły się razem z przepisami, normującymi postępowanie sporne i egzekucyjne. Ustawa postępowania cywilnego z r. 1864 w księgach IV i V zawierała wyliczenie szeregu spraw o charakterze niespornym, gdzie były przewidziane wyjątki od trybu postępowania w sprawach spornych. W ustawie tej postępowanie niesporne, zwane zachowawczym, stanowi więc wyjątek na rzecz niektórych spraw, wymagających innych zasad aniżeli w sprawach spornych i to nie w całym postępowaniu lecz tylko w niektórych jego częściach. /.../

Czasopismo: Roczniki Nauk Społecznych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Między zakorzenieniem w dziedzictwie tradycji a otwartością (na) pogranicza. O kształtowaniu „międzykulturowej tożsamości” i tropach pedagogicznych poszukiwań Jerzego Nikitorowicza

Wypracowując koncepcję pedagogiki międzykulturowej i koncepcję „międzykulturowej tożsamości”, Jerzy Nikitorowicz rozpatruje doświadczenie zakorzenienia w tradycji i postawę „człowieka pogranicza” (otwartego na odmienności kulturowe). Towarzyszy temu świadomość napięć właściwych dynamice pogranicza. W sytuacji pogranicza coś może być „zarazem” tym, czym jest (co ma określony kształt tożsamości) i „zarazem” czymś innym, czymś z pogranicza jednego i drugiego (lub też trzeciego, kolejnego) jestestwa. Obeznanie w złożoności pogranicza w jakiejś mierze przygotowuje na zetknięcie się z zapatrywaniami innymi niż własne, które jawią się jako nieoczywiste (a trzeba z nimi konfrontować własne oczywistości, ryzykując, iż to one staną się problematyczne). Pogranicza nie są „gdzieś daleko”, „na kresach”, ale ich obecność i ich cechy, m.in. dynamiczne układy wartości, wpisują się w różne obszary człowieczej egzystencji, kształtując rozumienie podstawowych „spraw ludzkich”. Zmierzając do dojrzałych teoretycznie ujęć problematyki Innego, pogranicza i relacji międzykulturowych, Nikitorowicz postuluje rewitalizację heterologii (nauki i wiedzy o Innym).

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Żydzi wrocławscy w świadomości młodych mieszkańców Wrocławia - wiedza i stereotypy

Artykuł prezentuje wstępne wnioski z badań terenowych przeprowadzonych na terenie Wrocławia na przełomie czerwca i lipca 2019 r., dotyczących postrzegania Żydów wrocławskich przez młodych mieszkańców miasta. Badania miały na celu zweryfikować stan wiedzy na temat historii Żydów we Wrocławiu, ich współczesnej działalności społecznej, kulturalnej i religijnej oraz samej kultury żydowskiej. Ważnym ich aspektem było sprawdzenie, w jaki sposób społeczność ta funkcjonuje w świadomości młodych mieszkańców miasta, jakie jest oddziaływanie stereotypów na jej postrzeganie oraz jakie są źródła wiedzy na jej temat. Istotne było także określenie, które miejsca w przestrzeni identyfikowane są jako żydowskie oraz dowiedzenie się, czy młodzi mieszkańcy Wrocławia uczestniczą w wydarzeniach organizowanych przez społeczność żydowską, jak je oceniają i czy uważają je za potrzebne.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Twórcze orientacje życiowe w przestrzeni międzykulturowej

W artykule przedstawiono koncepcję twórczych orientacji życiowych Agaty Cudowskiej, opisano podjęte przez autorkę badania w tym zakresie, ze szczególnym zaakcentowaniem walorów ostatniej monografii dotyczącej tej problematyki. Zwrócono uwagę na potrzebę rozwijania twórczego stylu życia zwłaszcza w kontekście przemian społeczno-kulturowych. Twórcze ustosunkowanie do świata stanowi wartość samą w sobie, staje się „kołem ratunkowym” przed poczuciem bezsensu życia, daje podstawy do otwartości na spotkanie i dialog z drugim człowiekiem, jest koniecznym warunkiem w procesie konstruowania własnej tożsamości.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Współuczestnictwo rodziców i nauczycieli w realizacji założeń edukacji wielo- i międzykulturowej - (nie)możliwe rozwiązania

Zagadnienie współuczestnictwa rodziców i nauczycieli w realizacji założeń edukacji wielo- i międzykulturowej nie należy do mocno wyeksponowanych w literaturze przedmiotu. Autorka artykułu podejmuje próbę przybliżenia typów partycypacji obu stron we wskazany obszar edukacyjny, korzysta z koncepcji rodzajów uczestnictwa rodziców i nauczycieli we wspólnym kształceniu i wychowaniu Volkera Krumma. Koncepcja ta stanowi podstawę do przedstawienia w analogiczny sposób czynnej i biernej partycypacji rodziców i nauczycieli w realizację wytycznych z zakresu edukacji wielo- i międzykulturowej, z jednoczesnym określeniem, które z tych typów, z jakich względów, mogą być podejmowane z większym/mniejszym powodzeniem.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Obraz iluzjonisty w prozie Michaiła Szyszkina na tle tradycji literatury rosyjskiej

Artykuł traktuje o obrazie iluzjonisty w prozie Michaiła Szyszkina. Postać magika pojawia się we wszystkich głównych powieściach pisarza: Zdobycie twierdzy Izmaił (2000), Włos Wenery (2005), Nie dochodzą tylko listy nienapisane (2010). Szyszkin często wiąże sztukę iluzjonistyczną z dzieckiem, któremu ufność pozwala wierzyć w możliwość kształtowania świata przez artystę, człowieka. Magik w twórczości Szyszkina pojawia się w nawiązaniu do tradycji platońskiej, w kontekście działań twórczych, które z kolei kojarzone są z boską kreacją świata (triada Stwórca – iluzjonista – pisarz). W związku z tym postać iluzjonisty często występuje jako metafora autora tekstu – on też ma zdolność tworzenia czegoś z niczego, sprawia, że coś może znikać, czy ulegać przemianom. Pojawia się też w prozie Szyszkina myśl o nieprawdziwości, złudności działań zarówno iluzjonistów, jak i artystów, jednak podkreśla on, że zadaniem pisarza nie jest relacjonowanie rzeczywistości, lecz takie jej ukazanie, które daje odbiorcy nadzieję.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo