rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wypowiadanie umów o zakazie konkurencji w czasie pandemii COVID-19 - kilka uwag na temat konstytucyjności przepisów antykryzysowych

W 2020 r. na mocy ustawy potocznie określanej jako „tarcza 4.0” do polskiego porządku prawnego wprowadzony został przepis, który stanowi, iż w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, strona umowy o zakazie konkurencji, na której rzecz tez zakaz został ustanowiony, może ją wypowiedzieć w terminie siedmiu dni. Uprawnienie to ma charakter jednostronny, przyznane zostało jedynie pracodawcy, który może z niego skorzystać niezależnie od tego czy wprowadzony stan epidemii rzeczywiście spowodował pogorszenie jego sytuacji ekonomicznej. Celem artykułu nie jest ocena racjonalności czy trafności wprowadzanych rozwiązań a jedynie ocena ich konstytucyjności z punktu widzenia szeregu konstytucyjnych zasad, takich jak zasada zaufania jednostki do państwa, zasada bezpieczeństwa prawnego, zasada równości stron stosunków prywatnoprawnych, zasada ochrony praw nabytych i ochrony interesów w toku, jak również konstytucyjnie chronionych praw i wolności, w tym swobody kontraktowania, czy prawa własności.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
COVID-19 a proces legislacyjny - posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji

Artykuł stanowi próbę określenia w jakim stopniu temat pandemii COVID-19 zdominował obrady Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w trakcie roku od jej wystąpienia. Początek analizy wyznaczono na dzień, w którym po raz pierwszy poruszono kwestię pandemii na posiedzeniu sejmowym (tj. 02.03.2020 r.). W hipotezie założono, że przynajmniej 50% kwestii podnoszonych podczas obrad będzie dotyczyła aspektów związanych z walką z koronawirusem. Analiza wykazała, że temat pandemii COVID-19 stanowił nieco ponad 20% ogółu podejmowanych podczas obrad kwestii. Badanie przeprowadzono za pomocą analizy treści.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nietykalność parlamentarna a COVID-19

Opracowanie jest poświęcone relacjom pomiędzy instytucją nietykalności parlamentarnej a niektórymi rozwiązaniami stosowanymi w celu zapobiegania lub zwalczania chorób zakaźnych, w tym COVID-19. Z art. 105 ust. 5 Konstytucji RP wynika zakaz pozbawiania lub ograniczania wolności członka parlamentu bez zgody właściwej izby, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Tymczasem w przepisach przeciwepidemicznych odnoszących się m.in. do COVID-19 przewidziano rozwiązania, takie jak kwarantanna, izolacja domowa czy przymusowa hospitalizacja, które kolidują z literalnie odczytywaną konstytucyjną regulacją nietykalności parlamentarnej. W stosunku do osób opierających się zastosowaniu wymienionych rozwiązań istnieje możliwość skorzystania ze środków przymusu bezpośredniego. Autorzy, opierając się na skonstruowanej przez Trybunał Konstytucyjny koncepcji oceny wartości dóbr prawnie chronionych, dochodzą do wniosku, że pomimo braku wyraźnej regulacji konstytucyjnej w tym zakresie, jest możliwe zastosowanie przepisów przeciwepidemicznych w stosunku do członków polskiego parlamentu. W tym przypadku takie wartości jak życie i zdrowie ludzi przeważają nad dobrem prawnym chronionym przez nietykalność parlamentarną.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Skrócenie kadencji Sejmu RP w 2007 r. - nowy rozdział w polskiej polityce

Celem artykułu była analiza uregulowań zawartych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Konstytucja RP) dotyczących skrócenia kadencji parlamentu. W publikacji zostały poruszone przyczyny polityczne, ze względu na które podjęto taką decyzję podczas V kadencji Sejmu RP (2005-2007) oraz skutki, które spowodowała ona na polskiej scenie politycznej w późniejszych latach.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rządowy proces legislacyjny jako dowód fikcyjności podziału władz w Polsce

Artykuł poświęcony jest analizie rządowego procesu legislacyjnego w kontekście uwarunkowań reżimu politycznego w Polsce. Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na specyfikę rządowego procesu legislacji, a także wyjaśnienie jego największych wad. Autor stara się wykazać, że nastąpiło zachwianie przejrzystości i transparentności ustawodawstwa oraz dochodzi na tym tle do deformacji w zakresie trójpodziału władzy. Ośrodki rządowy i parlamentarny wzajemnie się przenikają, a zaobserwowana funkcjonalna jedność władzy wykonawczej i ustawodawczej, świadcząca o zamkniętym sposobie zarządzania, powoduje że panujący dyskurs legislacyjny jest w znacznym stopniu iluzoryczny, co niestety nie wzmacnia jakości tworzonego prawa w Polsce. Obserwacja negatywnych zjawisk po wyborach w 2015 r. niestety potwierdza te tendencje.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Pozycja prezydenta Republiki Czeskiej po wprowadzeniu bezpośrednich wyborów prezydenckich

W 2011 r. w Republice Czeskiej wprowadzono bezpośrednie wybory prezydenckie. Autor bada jak zmieniło to pozycję prezydenta Republiki. Wśród konstytucjonalistów przeważa teza, że wybory bezpośrednie są elementem budowy silnej pozycji prezydenta w ustroju demokratycznym, a wybrany w ten sposób prezydent powinien mieć szerokie kompetencje i odgrywać istotną rolę w systemie politycznym danego państwa. Analizując przepisy konstytucji oraz aktywność polityczną prezydentów Republiki Czeskiej, autor uznaje, że wbrew tej tezie, czeski ustawodawca zdecydował się zrównoważyć silną legitymację wyborów powszechnych ograniczonym katalogiem kompetencji. Stało się tak, ponieważ zmiana sposobu wyboru prezydenta była projektem politycznym, a nie efektem merytorycznej debaty nad porządkiem konstytucyjnym.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Komisja mediacyjna w parlamencie

Przedmiotem niniejszego artykułu jest możliwość ustanowienia w polskim parlamencie komisji mediacyjnej. Jest to szczególny rodzaj komisji parlamentarnej, do zadań której należy rozstrzyganie sporów między izbami parlamentarnymi. Potrzeba ustanowienia takiej komisji wynika z faktu, iż szereg kompetencji konstytucyjnych Senat wykonuje niezależnie od Sejmu. Należy do nich m.in. zatwierdzenie dokonanego przez Sejm wyboru Rzecznika Praw Obywatelskich. Kwestia ta stała się przedmiotem długotrwałego sporu w polskim parlamencie. Rozwiązaniu tego typu problemów mogłaby się przysłużyć komisja mediacyjna, złożona z przedstawicieli obu izb, której podstawowym zadaniem byłoby wypracowanie kompromisowego rozwiązania w sporze między Sejmem a Senatem. Komisja mediacyjna mogłaby również przysłużyć się usprawnieniu postępowania ustawodawczego w parlamencie, choć w tym przypadku ostateczny głos niemal zawsze należy do Sejmu, który może odrzucić poprawki lub sprzeciw Senatu wobec ustawy.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Korpus urzędników wyborczych - wsparcie czy komplikacja procedury wyborczej?

Przedmiotem analizy jest nowy organ administracji wyborczej – korpus urzędników wyborczych. Instytucja ta została wprowadzona ustawą z 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych, stanowiąc nowelizację ustawy z 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy. Doświadczenia z przeprowadzonych od 2018 r. elekcji w Polsce pozwalają na wstępną ocenę wprowadzonej regulacji kodeksowej dotyczącej nowego aparatu administracji wyborczej – korpusu urzędników wyborczych. Dokonana analiza przyczyni się do sformułowania propozycji rekomendacji mających na celu wyeliminowanie bądź zminimalizowanie dostrzeżonych dotychczas problemów i nieprawidłowości w pracy tego aparatu.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Beneficjenci bilokacji. Uwarunkowania i konsekwencje jednoczesnych startów do dwóch jednostek samorządowych

Jednoczesny start w wyborach gminnej egzekutywy (wójtów, burmistrzów i prezydentów miast) oraz organów samorządów wyższego szczebla (rad powiatowych i sejmików wojewódzkich) - nazwany przez nas „bilokacją” - został uniemożliwiony przez zmiany kodeksu wyborczego, uchwalone w 2018 r. Skala tego zjawiska, jak też i jego konsekwencje, nigdy wcześniej nie były poddane systematycznej analizie, choć pojawiło się ono już w 2002 r., wraz z bezpośrednimi wyborami gminnych włodarzy. Nasz artykuł pokazuje, kto - i z jakim skutkiem - wykorzystywał taką możliwość we wcześniejszych wyborach ze szczególnym uwzględnieniem 2014 r. Bilokacje okazały się praktyką powszechną, choć nie dominującą. Ich polityczne konsekwencje były znaczące, natomiast wzór przez nie tworzony był równie skomplikowany, co odległy od intuicyjnych wyobrażeń. Nasze analizy pokazują, że eliminacja takiej opcji nie oznaczała usunięcia znaczących patologii, natomiast mogła przyczynić się do negatywnych zjawisk widocznych w wyborach 2018 r.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zmiany w systemie polskiej administracji wyborczej w latach 2018-2020

W ostatnich latach ustawodawca dokonał wielu zmian kodeksu wyborczego. Dotknęły one przede wszystkim administracji wyborczej. Zapowiadane są kolejne. W tekście podjęto próbę oceny wprowadzonych, jak i proponowanych zmian w kontekście powszechnie przyjmowanych zasad, na których powinno opierać się funkcjonowanie administracji wyborczej demokratycznego państwa, w szczególności zaś zasady bezstronności oraz efektywności organów administrujących wyborami. Analiza wskazuje przede wszystkim na brak kompleksowej wizji administracji wyborczej, co uznać należy za wysoce niepożądane.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zmiana systemu wyborczego jako problem badawczy

Celem artykułu jest przegląd głównych zagadnień badawczych związanych z analizą zmian systemów wyborczych. Począwszy od lat dziewięćdziesiątych XX w. problematyka ta stała się bowiem popularnym tematem badawczym eksploatowanym w badaniach politologicznych i konstytucyjnych. W oparciu o przegląd literatury przedmiotu zwrócono uwagę na badania dotyczące podmiotów zaangażowanych w zmiany systemów wyborczych, motywacji leżących u podstaw tych decyzji, świadomości politycznych konsekwencji uczestników zmian, przekładania politycznych preferencji w efekty zmian systemów wyborczych, czynników kształtujących procesy reform wyborczych.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Miejscowe zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w terapii obrzęku plamki w oczach po pars plana witrektomii z endotamponadą olejem silikonowym – opis przypadków

Cel pracy: Ocena wpływu miejscowego podania nepafenaku w postaci kropli do oka na obrzęk centralnej siatkówki. Materiał i metody: Trzech chorych w wieku średnio 68 lat leczono miejscowo niesteroidowym preparatem przeciwzapalnym 0,1% nepafenaku z powodu obrzęku plamki w oczach po pars plana witrektomii z endotamponadą olejem silikonowym. Ocenie poddano morfologię plamki za pomocą optycznej koherentnej tomografii i funkcję oka na podstawie badania ostrości wzroku na tablicach Snellena. Wyniki: U wszystkich chorych w obrazie optycznej koherentnej tomografii stwierdzono poprawę morfologii plamki z redukcją centralnej grubości siatkówki, najlepiej skorygowana ostrość wzroku utrzymywała się na tym samym poziomie w okresie obserwacji. Wniosek: Nasze obserwacje sugerują ograniczony udział ciała szklistego w transporcie wewnątrzgałkowym do tylnego odcinka oka niesteroidowych leków przeciwzapalnych podawanych w postaci kropli ocznych.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Współczesne możliwości korekcji prezbiopii pooperacyjnej metodami implantacji soczewek wewnątrzgałkowych u pacjentów z zaćmą

Obecnie najbardziej popularną metodą korekcji starczowzroczności podczas operacji zaćmy jest wszczepienie wewnątrzgałkowej soczewki wieloogniskowej. Pozwalają one na uzyskanie dobrego widzenia na różne odległości, ale nie są pozbawione wad, które powodują ich niewielki udział w rynku soczewek wewnątrzgałkowych – wynosi on mniej niż 5%. Największe wady soczewek wieloogniskowych to: możliwość występowania uciążliwych zjawisk świetlnych w nocy, obniżenie kontrastu i wysoki koszt. Obecnie głównym celem rozwoju technologii soczewek wewnątrzgałkowych jest uzyskanie równowagi między dużą niezależnością od okularów i dobrą ostrością widzenia na różne odległości a występowaniem i tolerancją niekorzystnych zjawisk świetlnych i obniżonego kontrastu. Duże zapotrzebowanie na zapewnienie widzenia pośredniego i bliskiego (40–80 cm) spowodowało największy rozwój i postęp technologii soczewek trójogniskowych i soczewek o wydłużonej ogniskowej. Równocześnie nowe rozwiązania optyki dyfrakcyjnej umożliwiają znaczną transmisję światła przy jego małej utracie dzięki konstrukcji dyfrakcyjnej. Bardzo dobry kontrast w warunkach zmierzchowych zapewnia korekcja aberracji chromatycznych. Uzyskanie wydłużonego ogniska dzięki dyfrakcyjnej konstrukcji echelette prowadzi do pozbycia się znacznej części uciążliwych nocnych zjawisk świetlnych. Wysoka jakość widzenia na różne odległości (dal, pośrednia, bliż) przy niskiej częstotliwości i natężeniu niekorzystnych efektów ubocznych pozwala na coraz szersze i bezpieczniejsze stosowanie tych rozwiązań u coraz większej liczby pacjentów operowanych z powodu zaćmy.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Trójogniskowa soczewka wewnątrzgałkowa PanOptix®. Pierwszy rok doświadczeń

Roczna obserwacja od wprowadzenia w 2015 r. soczewek PanOptix® i wyniki wszczepienia ich do 50 oczu w Ośrodku Okulistyki Klinicznej SPEKTRUM we Wrocławiu wskazują, że zapewniają one wysoką jakość i komfort widzenia oraz są bardzo dobrze tolerowane. Praktyczne doświadczenia potwierdzają zalety konstrukcji soczewki w zakresie innowacyjnej dystrybucji energii światła ENLIGHTEN. Wszczepienie soczewki PanOptix® (Alcon) u 94% z 50 operowanych oczu umożliwiło widzenie dali, bliży i odległości pośrednich bez konieczności stosowania okularów. Nasze doświadczenia wykazały niski wskaźnik dysfotopsji, szybką neuroadaptację, bezpieczeństwo i przewidywalność wyników, co zapewnia wysoki poziom zadowolenia pacjentów w różnym wieku oraz zachęca do szerszego stosowania trójogniskowej soczewki PanOptix®.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie angio-OCT w diagnostyce i terapii okulistycznej – część II

Angiografia oparta na optycznej koherentnej tomografii (angio-OCT) jest nową, nieinwazyjną metodą obrazowania, umożliwiającą jednoczesną ocenę struktury siatkówki i stanu mikrokrążenia. Metoda ta znalazła zastosowanie w diagnostyce i monitorowaniu chorych ze zwyrodnieniem plamki związanym z wiekiem oraz pacjentów z chorobami naczyniowymi siatkówki, pozwalając na wczesne wykrywanie zmian w obrębie naczyń. Angio-OCT umożliwia ocenę przepływu krwi przez tarczę nerwu wzrokowego i kapilary okołotarczowe, w związku z czym może być użytecznym narzędziem w diagnostyce i monitorowaniu pacjentów z jaskrą.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Potrzeby korekcyjne pacjentów 40+

Artykuł opisuje dostępne obecnie metody optycznej korekcji prezbiopii i możliwości jej optymalizacji przez uwzględnienie podstawowej wady wzroku pacjenta oraz jego codziennych potrzeb. Autor zawarł w nim praktyczne wskazówki, które mogą być pomocne w codziennej pracy specjalistów zajmujących się korekcją wad wzroku.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Procedury laserowe w korekcji starczowzroczności

W artykule dokonano przeglądu zarejestrowanych platform używanych w leczeniu starczowzroczności. Szczególną uwagę poświęcono monowizji, będącej obecnie najbardziej popularną laserową metodą korekcji tej dolegliwości. Przedstawiono jej ograniczenia i kryteria kwalifikacji pacjentów, zwracając uwagę na rolę dominacji ocznej. Podkreślono różnicę między tradycyjną monowizją a zabiegami mikromonowizji (LBV, laser blended vision). Opisano także aktualne protokoły ablacji wieloogniskowej i ich ograniczenia. Przedstawiono wyniki i profil bezpieczeństwa laserowych metod korekcji starczowzroczności.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wykorzystanie soczewek kontaktowych jako nośników leków okulistycznych

Użycie soczewek kontaktowych jako nośników leków okulistycznych stwarza obiecującą alternatywę dla ich podawania w formie kropli. Jednak zamaczanie soczewek w roztworze leku jest mało wydajne, gdyż większość preparatu uwalnia się w ciągu kilku godzin. Dotychczas zaproponowano kilka metod mających zwiększyć możliwości soczewek kontaktowych w zakresie załadowania jak największej ilości leku i wydłużenia czasu jego uwalniania z macierzy soczewki, np. nadrukowywanie molekularne, zaopatrywanie w bariery dyfuzyjne w postaci witaminy E, wzbogacanie podstawowego polimeru funkcjonalnymi monomerami, wbudowywanie leku zamkniętego w nanokapsułkach w macierz soczewki lub tworzenie nanodomen zawierających lek wewnątrz soczewki.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Układ wzrokowy i soczewki kontaktowe w sporcie

Dopasowując soczewki kontaktowe osobie uprawiającej sport, należy brać pod uwagę wiele czynników. Sportowcy mają bardzo różne potrzeby wzrokowe i w związku z tym także inne wymagania dotyczące soczewek kontaktowych. Przykładowo należy uwzględnić specyficzne środowisko uprawiania danego sportu, charakterystykę wymagań wzrokowych, specyficzną pozycję podczas aktywności oraz indywidualną fizjologię oczu pacjenta (m.in. jakość filmu łzowego, pozycję powiek, wadę refrakcji itd.).

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Jaskra pierwotnie zamkniętego kąta u osób młodych

Rozpoznanie pierwotnie zamkniętego kąta i jaskry pierwotnie zamkniętego kąta u osób młodych oparte jest na wyniku obrazowania struktur przedniego odcinka przy użyciu koherentnej tomografii optycznej. Zabiegowa korekta stanu anatomicznego, przede wszystkim laserowa, zależy od typu pierwotnie zamkniętego kąta i mechanizmu jego zamknięcia. U młodzieży z czystą formą konfiguracji płaskiej tęczówki jest to typ II. Typ III to kombinacja konfiguracji plateau iris z blokiem źrenicznym powstałym w wyniku skurczu akomodacji i/lub wzrostu soczewki u osób 40–50-letnich. Opis przypadków wprowadza w zasady postępowania mającego na celu otwarcie naturalnej drogi odpływu.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Nowoczesna tonometria – więcej niż pomiar ciśnienia

Pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego tonometrem Goldmanna, opisany po raz pierwszy w 1957 r., do dziś jest standardem. Jednak jego ograniczenia stały się podstawą licznych poszukiwań zmierzających do opracowania nowego tonometru, którego wyniki pomiarowe byłyby jak najmniej uzależnione od grubości rogówki i innych jej cech. Obecnie badane są urządzenia, które nie tylko mierzą ciśnienie wewnątrzgałkowe, ale także określają inne parametry, jakie mogą być użyteczne w codziennej praktyce okulistycznej. Jednym z nich jest bezkontaktowy tonometr aplanacyjny Reicherta, który wykonuje także analizę właściwości wiskoelastycznych rogówki. Zasada jego działania opiera się na podwójnej aplanacji pojedynczym strumieniem powietrza, co umożliwia ocenę współczynnika oporu rogówki oraz jej histerezy.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie wewnątrzgałkowych soczewek torycznych w trakcie operacji zaćmy u pacjentów z chorobami zniekształcającymi rogówkę

Operacja zaćmy u pacjentów z chorobami zniekształcającymi rogówkę jest szczególnym wyzwaniem dla chirurga. Zniekształcenie rogówki obarczonej astygmatyzmem nieregularnym i dyslokacją szczytu może spowodować wystąpienie dużego błędu refrakcyjnego po zabiegu. Dlatego też istotną rolę odgrywają: właściwa kwalifikacja, szczegółowa analiza topografii rogówki i zastosowanie małoinwazyjnej chirurgii niepowodującej wtórnych zmian jej asymetrii. Zastosowanie wewnątrzgałkowej korekcji torycznej u pacjentów operowanych z powodu zaćmy i ze zniekształceniem rogówki oraz znaczną niezbornością optyczną rogówki jest zagadnieniem o znacznym stopniu trudności, wynika ona ze słabszej histerezy rogówki oraz niestabilności jej kształtu.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Okryplazmina w zespole trakcji szklistkowo-plamkowej – doświadczenia własne

Cel: Celem badania była analiza wpływu okryplazminy na tylne przyleganie ciała szklistego (PVD, posterior vitreous detachment) i ustąpienie zespołu trakcji szklistkowo-plamkowej (VMT, vitreomacular traction syndrome) u pacjentów leczonych w Klinice Okulistyki i Onkologii Okulistycznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Materiał i metody: Leczeniu poddano 4 oczu 4 pacjentów z zespołem trakcji szklistkowo-plamkowej. Wszystkim pacjentom podano 0,125 mg okryplazminy (0,5 mg/0,2 ml) w postaci iniekcji do komory ciała szklistego. Oceniano czas trwania objawów klinicznych, stopień zaawansowania zmian według International Vitreomacular Traction Study (IVTS) Group, wystąpienie po ww. leczeniu odłączenia tylnego ciała szklistego, ustąpienie trakcji szklistkowo-plamkowej oraz poprawę ostrości wzroku z najlepszą korekcją (BCVA). U każdego pacjenta przed leczeniem i w okresie obserwacji wykonano następujące badania: ocenę ostrości wzroku z najlepszą korekcją, oftalmoskopię pośrednią z użyciem soczewki Volka oraz swept source optycznej koherentnej tomografii (ssOCT). W końcowym badaniu oceniano zmiany anatomiczne w siatkówce centralnej oraz BCVA, które porównywano z wynikami badania wyjściowego. Wyniki: W 2 spośród 4 przypadków (50%) zaobserwowano całkowite tylne odłączenie ciała szklistego z ustąpieniem trakcji szklistkowo-plamkowej. U tych pacjentów odnotowano największą poprawę ostrości wzroku, średnio o 3 rzędy, oraz ustąpienie objawów subiektywnych: mroczka centralnego i metemorfopsji. U 1 pacjentki trakcja szklistkowo-plamkowa uległa zmniejszeniu, ustąpił mroczek centralny i poprawiła się morfologia plamki oraz BCVA o 2 rzędy. U 1 pacjenta (25%) nie zaobserwowano żadnych zmian po ww. leczeniu. U wszystkich pacjentów, u których doszło do odłączenia ciała szklistego, towarzyszyły temu objawy: błyski i intensywne męty trwające 1 dzień. W okresie obserwacji u pacjentów, u których leczenie było skuteczne, stwierdzano obecność płynu podsiatkówkowego, ulegającego wchłonięciu wraz z poprawą BCVA. W żadnym przypadku nie stwierdzono powikłań związanych z leczeniem. Wnioski: Wyniki naszych badań dowodzą, że okryplazmina jest skutecznym i bezpiecznym lekiem stosowanym u pacjentów z zespołem trakcji szklistkowo-plamkowej oraz może być alternatywnym lekiem zarówno w strategii watch and wait, jak i w leczeniu operacyjnym metodą witrektomii.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne