rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Operacyjne i rekreacyjne użytkowanie koni w Oddziałach Ochrony Pogranicza na Warmii, Mazurach i Suwalszczyźnie : (1945-1950)

Wojska Ochrony Pogranicza (WOP) formowano na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 0245/org z dnia 13 września 1945 roku. Proces ten w roli szefa departamentu WOP koordynował radziecki oficer Gwidon Czerwiński. Z uwagi na brak dostatecznej ilości sprzętu zmotoryzowanego, niezbędnego do realizacji zakreślonych rozkazem zadań, w nowopowstałej formacji używano dużych ilości koni wierzchowych i taborowych. Identyczne rozwiązanie zastosowano w ówczesnym Okręgu Mazurskim, w którym północnej granicy strzegł 5 Oddział Ochrony Pogranicza. Organizację oddziału zainicjował ppłk Stanisław Wyderka. Podlegli mu żołnierze w patrolowaniu wyznaczonych odcinków korzystali także ze służbowych koni. W celach rekreacyjnych uprawiali również jazdę wierzchem. Na bazie oddziału w latach następnych formowano inne jednostki z identycznymi zadaniami. Żołnierze WOP, doskonaląc sztukę jazdy, startowali także w regionalnych zawodach konnych, nawiązując w ten sposób do bogatych hipicznych tradycji II Rzeczypospolitej. W Kętrzynie do celów szkoleniowych utrzymywano nawet Pluton Kawalerii.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Wybrane teorie i poglądy na użycie lotnictwa w Drugiej Rzeczypospolitej

Samolot, jako nowy rodzaj broni, który na większą skalę pojawił się w czasie pierwszej wojny światowej, nie dokonał przełomu w sztuce jej prowadzenia. Dostrzeżono jednak w lotnictwie potencjalną siłę, która może zmienić obraz przyszłej wojny. Dlatego po wojnie podjęto działania zmierzające z jednej strony do uporządkowania doświadczeń z tego okresu, z drugiej zaś do opracowania nowych koncepcji zastosowania lotnictwa w walce zbrojnej. Poglądy teoretyków ewoluowały. Było to spowodowane szybkim rozwojem lotnictwa, który umożliwiał spojrzenie na ten rodzaj broni w sposób odmienny. Krytyczna analiza teorii i poglądów wskazuje, że wojskowe środowisko Drugiej Rzeczypospolitej pilnie śledziło głosy płynące zarówno z państw ościennych, jak i tych dalszych, kształtując w ten sposób nową jakość w walce zbrojnej. Niektórzy z polskich teoretyków głosili pogląd, że lotnictwo – przy odpowiednim wsparciu ze strony sił lądowych i marynarki wojennej – będzie w stanie „opanować” nieprzyjaciela z powietrza i tym samym skłonić go do kapitulacji. W przekonaniu autorów artykułu, powyższa kwestia jest pochodną rozwiązania problemu badawczego, sformułowanego w postaci pytania: jakie teorie i poglądy na użycie polskiego lotnictwa istniały w okresie Drugiej Rzeczypospolitej?

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Dylematy polskiej klasyfikacji nauk w zakresie bezpieczeństwa : inżynieria bezpieczeństwa

Obowiązująca klasyfikacja nauki polskiej jest od momentu jej przyjęcia przedmiotem refleksji naukowej, wyrażającej się w wielu opracowaniach i nie mniejszej liczbie komentarzy. Wyniki takich rozważań prowadzą do wskazywania jej zalet, a także ułomności. Pojawiają się również koncepcje usunięcia dostrzeganych niedoskonałości. Za istotny problem analizowanej klasyfikacji można uznać pominięcie inżynierii bezpieczeństwa jako dyscypliny naukowej. Uwzględniając ten problem, w niniejszym opracowaniu zaproponowano skorygowanie klasyfikacji nauki i wyłonienie inżynierii bezpieczeństwa jako dyscypliny naukowej w ramach dziedziny nauk technicznych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Ukraina 2014–2015 : wojna (nie)hybrydowa

Wojna, jaka się toczy na Ukrainie od późnej zimy 2014 roku, przez wielu polityków, analityków i badaczy określana jest jako „hybrydowa”. W zestawieniu z zawartością pojęcia „wojny hybrydowej”, które w nauce o stosunkach międzynarodowych pojawiło się po roku 2006, używanie go do opisania i analizy wojny o Krym i wschodnie części Ukrainy wywołuje - w opinii autora - poważne wątpliwości. Kluczowym elementem pierwotnej koncepcji „wojny hybrydowej” i jej istotą wydaje się być zróżnicowanie statusu prawnych beligerantów oraz powiązanych z nim radykalnych różnic w kulturach strategicznych. Stosowanie tego określenia wyłącznie do opisania metod prowadzenia wojny, jest dalece mylące. W wojnie zawsze sięgano po środki i metody zróżnicowane („klasyczne” i „nieklasyczne”), a wiodącym kryterium oceny była ich efektywność. Stosowanie „wojny hybrydowej”, jako osobnej kategorii badawczej i klasyfikacyjnej ma sens przede wszystkim przy analizie statusów prawnych stron konfliktu i ich kultur strategicznych. W odniesieniu do wojny na Ukrainie przyjmowanie „optyki hybrydowej” powoduje pominięcie Federacji Rosyjskiej jako strony wojującej. W najdalej idącej interpretacji można nawet przypuścić, iż włączenie do dyskursu wspominanej „hybrydowości” konfliktu spełnia kryteria „operacji informacyjnej”, eksponowanej w rosyjskich koncepcjach „wojny informacyjno-psychologicznej”. Jednym z celów takich działań ma być zdjęcie odpowiedzialności i ewentualnych konsekwencji poprzez działania „pod obcym sztandarem” oraz ukrywanie celów, rozmiarów i rzeczywistych sprawców agresji.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Relacje Norwegii z USA i FR w świetle nowych wyzwań na północnej flance NATO

Celem artykułu jest analiza polityki bezpieczeństwa Norwegii, jej priorytetów, uwarunkowań i zagrożeń w związku z szybko zmieniającą się sytuacją międzynarodową w obszarze euroatlantyckim. Autor stawia kwestię jakie są implikacje sąsiedztwa Norwegii z Rosją i jak interesy gospodarcze Norwegii w Arktyce są zdeterminowane względami jej polityki bezpieczeństwa. Ważną kwestią jest, jaką rolę Norwegia odgrywa w polityce USA na północnej flance Sojuszu. Punktem wyjścia analizy międzynarodowej pozycji Norwegii i jej roli w obszarze bezpieczeństwa jest wybór Jensa Stoltenberga na sekretarza generalnego NATO. Autor ocenia politykę arktyczną Norwegii i wskazuje, że Arktyka jest i może być miejscem współpracy, konkurencji i konfliktu interesów. W jego opinii, wpływ Norwegii na politykę międzynarodową wynika także z jej pozycji jako eksportera na rynku energetycznym i z jej przynależności do ekskluzywnego klubu państw przybrzeżnych Arktyki. Autor wysuwa wniosek, że pozycja Norwegii w NATO będzie wzrastać przede wszystkim z powodu wzrostu ekonomicznego i politycznego znaczenia Arktyki, jak też ze względu na jej pozycję jako państwa flankowego Sojuszu, posiadającego wspólną granicę lądową z Rosją.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Kierunki rozwoju polskiego transportu kolejowego w świetle wymogów obronnych

Rozbudowa bądź modernizacja sieci kolejowej wymaga realizacji szerokiej gamy przedsięwzięć, mających na celu m.in. uzyskanie odpowiednich warunków technicznych w zakresie realizacji potrzeb przewozowych osób i ładunków. Podyktowane są one głównie względami gospodarczymi, ukierunkowanymi na osiągnięcie wysokiego tempa wzrostu oraz wzmocnienie konkurencyjności kraju. Potrzeby obronne mają natomiast coraz mniejsze znaczenie w planowaniu i realizacji inwestycji w tym zakresie. Powstała zatem konieczność ścisłego łączenia kierunków jego rozwoju z zaspokojeniem potrzeb obronnych kraju. Stąd też celem tego artykułu jest próba zidentyfikowania kierunków rozwoju transportu kolejowego z perspektywy stawianych przed tą gałęzią transportu wymagań obronnych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe AON
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Społeczeństwo wobec rewolucji technologii informacyjnych

W niniejszym artykule przedstawiono rozliczne poglądy socjologów i badaczy z różnych dziedzin
nauki na temat społeczeństwa informacyjnego, etapy jego kształtowania się na przestrzeni lat
oraz liczne definicje odnoszące się do tej tematyki. Starano się wskazać jak formowało się to
społeczeństwo, czym się ono charakteryzuje, jakie są symptomy jego powstawania i rozwoju.
Ponadto, przedstawiono opracowanie dotyczące obecnego stanu społeczeństwa informacyjnego
w naszym kraju w obliczu pojawiających się na rynku nowych technologii i idących za nimi
przemian. Opracowanie zawiera szereg wyników badań statystycznych z podziałem na grupy społeczne. W końcowej części wskazano przyszłe możliwe kierunki rozwoju społeczeństwa. Ponadto,
wskazano źródła poszukiwań dogłębniejszych opracowań oraz analiz.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Polska polityka arktyczna w aspekcie bezpieczeństwa narodowego

W artykule przedstawiono ocenę polskiej polityki arktycznej w aspekcie bezpieczeństwa narodowego odnosząc uzasadnienie polskiej obecności w Arktyce do dokumentów strategicznych.
Przedstawiono dotychczasowe zaangażowanie polskie w Arktyce, w tym jako sygnatariusza
Traktatu Spitsbergeńskiego (Paryskiego), aktywność w strukturach międzynarodowych, w tym
jako obserwatora w Radzie Arktycznej. Podkreślono znaczenie polskich badań arktycznych dla
legitymizacji polskiej obecności w Arktyce. Wskazano na polskie projekty polityczne i gospodarcze
w Arktyce. Przedstawiono polskie zaangażowanie wojskowe i militarne w obszarze podnoszenia
gotowości obronnej NATO, w tym północnym obszarze. Podkreślono wzrost napięcia politycznego wywołanego prowokacjami politycznymi i wojskowymi Rosji w Arktyce na przełomie
ostatnich lat. Zwrócono uwagę na wzrost znaczenia politycznego, gospodarczego i militarnego
obszaru basenu Oceanu Arktycznego, zwłaszcza w sytuacji dynamicznych zmian klimatycznych.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Istota demokratycznego nadzoru i kontroli nad służbami specjalnymi

Celem przedmiotowego opracowania było syntetyczne ukazanie mechanizmów nadzoru i kontroli nad
służbami specjalnymi, których celem jest stworzenie właściwych warunków do bezpiecznego i skutecznego
funkcjonowania służb specjalnych w porządku państwa demokratycznego. Dlatego też zakres tematyczny artykułu
sprowadza się do ukazania charakteru demokratycznego nadzoru i kontroli nad służbami specjalnymi, wskazania
problemów, które mają wpływ na skuteczne prowadzenie tego typu działań, wyodrębnienie typologii nadzoru i kontroli
nad służbami specjalnymi oraz ich ocena w kontekście sformułowania rekomendacji, mających na celu przybliżenie
najlepszych rozwiązań w przedmiotowym zakresie, które jednocześnie umożliwiają wypracowanie właściwych proporcji
między efektywnością i legalnością działania służb specjalnych.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Gwardia Narodowa jako element bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych Ameryki : wprowadzenie do dyskusji

Publikacja przybliża rolę, jaką w bezpieczeństwie narodowym Stanów Zjednoczonych pełni
Gwardia Narodowa. W pracy odniesiono się do tradycji historycznych, które ukształtowały
współczesny charakter tej formacji, określono jej usytuowanie w systemie prawnym USA, przybliżono jej zadania oraz kwestie organizacyjno-finansowe.
Gwardia Narodowa USA to powszechna organizacja wojskowa Sił Zbrojnych USA o charakterze terytorialnym. Posiada gęstą sieć jednostek lądowych i lotniczych, rozlokowanych na
terytorium całego państwa. Jest ściśle związana z władzami stanowymi i lokalną administracją.
To formacja przygotowana zarówno do pełnienia misji o charakterze federalnym jak i stanowym.
W trakcie pełnienia misji federalnych funkcjonuje jako wyspecjalizowana formacja rezerwowa
Sił Zbrojnych USA. Wspiera misje bojowe, pokojowe i humanitarne, prowadzone przez USA na
całym świecie. Wykonując zadania na szczeblu stanu, wspiera władze i społeczeństwo w zakresie
bezpieczeństwa powszechnego.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Struktury organizacyjne, uzbrojenie i wyposażenie techniczne Wojska Polskiego w połowie lat 80

Przez cały okres funkcjonowania w strukturach układu warszawskiego, Wojsko Polskie postrzegane było jako druga silą tej organizacji. Jednocześnie, ograniczenia ekonomiczne sprawiały, że
w niektórych dziedzinach było wyraźnie zacofane technologicznie. Z tego powodu, obiektywna
ocena wartości bojowej Wojska Polskiego w tym okresie jest mocno utrudniona. W poniższym
artykule zebrana i usystematyzowana została wiedza na temat liczebności, organizacji i uzbrojenia Wojska Polskiego w schyłkowym okresie funkcjonowania Układu Warszawskiego.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Współodpowiedzialność rodziny za kształtowanie postaw obywatelskich wobec współczesnych zagrożeń społecznych

Tworzenie warunków do stałego wzrostu poziomu bezpieczeństwa społecznego umożliwiającego
zaspokajanie indywidualnych potrzeb, ochronę zdrowia, czy zapewnienie warunków do pracy
i realizacji celów życiowych, nabiera współcześnie szczególnego znaczenia.
Dysproporcje ekonomiczne, postępująca przestępczość, liczne patologie i zagrożenia życia społecznego, a w szczególności degradacja tradycyjnych wartości cywilizacji zachodu to tylko niektóre z przejawów głębokiego moralnego kryzysu dzisiejszych czasów. Na ich tle, rodzina wyrasta
do roli gwaranta społecznego uporządkowania i bezpieczeństwa.
Celem artykułu jest przedstawienie środowiska rodzinnego jako kluczowego elementu kształtowania postaw wobec współczesnych zagrożeń społecznych oraz próba wskazania sposobów na
podniesienie stanu świadomości istniejących zagrożeń w jej obrębie.
Złożoność transformacji rodziny w cywilizacji zachodniej, powoduje refleksje nad środowiskiem
rodzinnym jako miejscem tworzenia wzorców zachowań determinujących postawy wobec współczesnych zagrożeń społecznych.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Fałszywe banknoty orężem w konflikcie zbrojnym (na przykładzie rosyjskiej kampanii Napoleona i operacji Bernhard)

W wielu konfliktach zbrojnych wykorzystywano fałszowanie waluty wroga, mając na względzie
istotne korzyści w postaci taniego finansowania własnych działań wojennych oraz destabilizacji
gospodarki przeciwnika poprzez podważenie zaufania do emitowanych przez niego środków płatniczych. Można tego typu działania postrzegać też w szerszym kontekście – jako godzenie w bezpieczeństwo ekonomiczne będące rodzajem bezpieczeństwa narodowego. Niniejszy artykuł przedstawia bardziej szczegółowo dwa ogólnie znane przypadki zorganizowanego, masowego fałszowania
pieniędzy, które miały miejsce w trakcie rosyjskiej kampanii Napoleona i II wojny światowej.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Krajowy system ratowniczo-gaśniczy

Artykuł omawia Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy bezpieczeństwa państwa publicznego, który stanowi integralną część bezpieczeństwa państwa. Przedstawia organy sytemu, do których w szczególności zalicza się Ministra Spraw
Wewnętrznych, jako nadzorującego działania i funkcjonowanie oraz podległe
mu organy najbardziej zaangażowane: Policję, Straż Graniczną, Państwową Straż
Pożarną i Obronę Cywilną, jak również pozostałe organy ratownicze, państwowe, samorządowe, związki, organizacje pozarządowe, itd. Organizatorem Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego jest Komendant Główny Państwowej
Straży Pożarnej. W związku z powyższym do zadań organów w ramach systemu
należy: ratowanie życia, zdrowia, mienia ludzi, ochrona środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń. System ten funkcjonuje na trzech poziomach: powiatowym,
wojewódzkim i krajowym. Dużą rolę odgrywają w nim stanowiska kierowania,
które zbierają najważniejsze informacje o wszelkich zaistniałych zdarzeniach na
danym obszarze. Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy funkcjonuje w dwóch
stanach: stałego czuwania i doraźnego reagowania oraz wykonywania działań
ratowniczych. Jest systemem otwartym, żywo reagującym na wszelkie zmiany
i w szerokim zakresie współpracującym z otoczeniem, co jest wyrazem, iż jest on
bardzo elastyczny.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Działania specjalne w operacjach przeciwpartyzanckich w wybranych konfliktach zbrojnych XXI wieku

Celem artykułu jest ukazanie aspektu prowadzenia działań specjalnych w operacjach przeciwpartyzanckich
w wybranych konfliktach zbrojnych. Użycie sił zbrojnych koalicyjnych lub narodowych we współczesnych działaniach
zbrojnych, w tym o charakterze przeciwrebelianckim. Są one jedną z wielu form walki zbrojnej mające swe miejsce
zarówno w strategii ofensywnej jako typowe działania specjalne, jak i w strategii defensywnej jako działania obronne.
Współczesna walka zbrojna i formy jej zastosowania przez państwa w konfliktach zbrojnych znacząco odbiegają od
formy „klasycznej wojny” prezentowanej przez Carla von Clausewit’za. W szczególności analizie poddana została
problematyka prowadzenia działań specjalnych z wyszczególnieniem elementów i zasad jej prowadzenia. W przykładach
działań zbrojnych w tym działań specjalnych i nieregularnych w strategii ofensywnej obserwuję się zaangażowanie
całego społeczeństwa, nie tylko sił zbrojnych, władz państwa oraz sił policji czy służb specjalnych. Konflikty zbrojne
zarównano na Bliskim Wschodzie, Azji i w Europie posiadają tę samą cechę wspólną. Jest nią wykorzystanie do działań
zbrojnych specjalnych elementów wojsk (wojsk specjalnych), sił policyjnych, władz lokalnych i podporządkowanej im
ludności lokalnej. Przykładem zastosowania działań specjalnych są ostatnie operacje militarne prowadzone w
Afganistanie, Iraku, czy w Syrii i Kurdystanie. Dlatego też jako podstawowe pytania, jakie przyświecały podjętym
rozważaniom odnosiły się do kwestii realizacji działań specjalnych, wykorzystania zasad i sposobów użycia sił zbrojnych,
policji, wywiadu oraz ludności cywilnej do aktywnych oraz skutecznych działań przeciwrebelianckich. Kluczowym
elementem współczesnych działań specjalnych jest wykorzystanie przewagi, informacji, zaskoczenia oraz sprawnego i
skrytego przygotowania oraz organizowania takich działań. Skuteczne działania specjalne to efekt efektywnego
wykorzystania czynników walki zbrojnej w postaci informacji, ruchu, rażenia oraz czasu.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Edukacja dla bezpieczeństwa w Polsce od XX do XXI wieku

W Polsce, na przestrzeni dziejów, problematyka kształcenia i wychowania młodego pokolenia
wyrastała z potrzeb i możliwości społecznych oraz postępów nauki i techniki. Zachodzące procesy przemian
następowały na ogół w sposób naturalny, zmierzając do realizacji potrzeb społecznych, pozostając w zasadzie w
zgodności z duchem czasu a często też czas ten wyprzedzając. Polska myśl pedagogiczna dotycząca edukacji dla
bezpieczeństwa nie pozostawała w tyle za nowoczesną myślą innych państw gdy nie wzorowała się bezkrytycznie
na obcych rozwiązaniach. W niniejszym materiale starano się przedstawić rys historyczny przygotowania
społeczeństwa polskiego do problematyki bezpieczeństwa ze szczególnym uwzględnieniem edukacji młodzieży.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Pasażerski transport kolejowy jako podmiot pozamilitarnych przygotowań obronnych państwa

Realizacja pozamilitarnych przygotowań obronnych w dobie zmian w organizacji pasażerskiego
transportu kolejowego wymaga podjęcia działań na rzecz optymalnego wykorzystania posiadanego potencjału. Po dokonaniu analizy aktów normatywnych regulujących system realizacji
pozamilitarnych przygotowań obronnych przez przewoźników kolejowych, należy przyjąć, iż
aktualizacja aktów prawnych nie nadąża za rozwojem rynku kolejowego. Cała odpowiedzialność
za realizację przewozów spoczywa na spółkach Grupy PKP a w szczególności na PKP CARGO
S.A. w zakresie koordynacji kolejowych przewozów wojskowych, przewozu pojazdów i sprzętu
dla wojska oraz na PKP INTERCITY S.A. w zakresie przewozu żołnierzy zabezpieczających
powyższe transporty.
Zaangażowanie pasażerskich przewoźników kolejowych spoza Grupy PKP w realizację pozamilitarnych przygotowań obronnych w zakresie transportu kolejowego pozwoli na przeprowadzanie
ćwiczeń oraz szkolenie pracowników mogących realizować w przyszłości obowiązek obrony kraju
w spółkach transportowych jako jednostkach zmilitaryzowanych.
Powyższe działania pozwolą na optymalne wykorzystanie pasażerskich przewoźników kolejowych
do alokacji wojska zarówno w czasie pokoju, działaniach poniżej progu wojny jak również
w czasie „W”.
Według autora niezbędne jest rozszerzenie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu
gospodarczo-obronnym o wybrane w drodze analizy potencjału podmioty kolejowe świadczące
usługi transportowe w ramach realizacji obowiązku organizacji publicznego transportu zbiorowego.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Hezbollah i jego zaangażowanie w Syrii

Niniejszy artykuł porusza kwestię trwającej od 2011 roku krwawej wojny w Syrii oraz jej znaczenia w światowej geopolitycznej układance. Szczególną uwagę autor skierował na kwestię zaangażowania się w ten konflikt paramilitarnej szyickiej libańskiej organizacji Hezbollah. Autor staraja
się określić przyczyny i konsekwencje zaangażowania „Partii Boga”, podejmuje również próbę
uchwycenia szerszego geopolitycznego kontekstu oraz prezentuje kilka potencjalnych koncepcji
rozwoju sytuacji w Syrii i jej wpływ na układ sił w regionie Bliskiego Wschodu. W związku z tym,
że sytuacja w Syrii jest dobrze opisana w opracowaniach analitycznych i artykułach prasowych,
nie została tu opisana historia walk w Syrii.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Doświadczenia obronnego urządzenia przestrzeni Polski

bronne urządzenie przestrzeni bezpieczeństwa to podstawowy element przygotowań obronnych państwa, obejmujących rozmieszczenie i przygotowanie na terytorium obiektów, instytucji
i organizacji służących do ochrony, obrony, przeciwdziałania i odstraszania. Jest to wykorzystanie
naturalnej przewagi jaki daje obrona własnego terytorium. Państwa, które urządziły obronnie
własną przestrzeń narodową, budowały pomyślną przyszłość. Gdy tego nie robiły – upadały.
Podkreślają to polskie doświadczenia.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Taktyczna broń jądrowa Federacji Rosyjskiej

Celem artykułu jest przedstawienie zasobów taktycznej broni jądrowej (TBJ) Federacji
Rosyjskiej, sposobu przechowywania tego arsenału na terenie Rosji oraz opisanie samej metody
szacowania ilości głowic nuklearnych TBJ.
Tło: Rozmieszczenie w październiku 2016 r. zestawów rakietowych SS-26 Stone (Iskander)
na terenie Obwodu Kaliningradzkiego, po raz kolejny wywołało dyskusję na temat wielkości
zasobów TBJ w Rosji. Ona sama nie ujawnia liczby tego rodzaju głowic, ani nie podaje do
publicznej wiadomości informacji o miejscach jej przechowywania. Rezultatem tego jest duża
ilość krążących plotek i niepewnych danych dotyczących TBJ, które zmuszają do przyjmowania
możliwie najgorszych scenariuszy w czasie planowania obronnego sąsiadów Rosji. Zamiarem
autora było podkreślenie, że przedstawione w różnego rodzaju publikacjach dane nt TBJ Rosji
są oparte na metodzie szacowania, uzależnionej od nieścisłych danych wyjściowych oraz enigmatycznych
wypowiedzi rosyjskich polityków w sprawie stopnia redukcji arsenału TBJ.
Wnioski: Wyniki przedstawione w artykule pokazują przybliżone ilości głowic TBJ Rosji, łącznie
z podziałem na rodzaje sił zbrojnych. Wskazują również jak wielkie są różnice w ich szacowaniu
w zależności od proponowanego przez dane źródło sposobu liczenia lub raczej „kreatywnego
oszacowywania”.

Czasopismo: Wiedza Obronna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie