rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ żywotności na charakterystyki masowe bukwi

Buk jest podstawowym gatunkiem lasotwórczym w Polsce. Wykazuje jednak biologicznie obniżoną żywotnością nasion. Celem niniejszej pracy jest analiza masy oraz gęstości nasion buka zwyczajnego w zależności od ich żywotności. Żywotność oznaczono na podstawie oceny rozwoju zarodków po ich wizualizacji na kliszy rentgenowskiej. Pomiary masy i gęstości wykonano przy użyciu wagi analitycznej ze zmodyfikowanym zestawem do oznaczania gęstości ciał stałych i cieczy. Wyniki badań zaprezentowano w formie tabeli uwzględniając podział na trzy klasy żywotności.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatnosci podloza kokosowego do bezglebowej uprawy truskawki [Fragaria x ananassa Duch.]

W jednorocznych badaniach określono możliwość zastosowania podłoża kokosowego w uprawie truskawki pod osłonami. Ocenie poddano właściwości fizyczne podłoża kokosowego i torfu oraz wpływ różnych poziomów nawożenia na wzrost i owocowanie roślin truskawki odmiany Elsanta.
Wyniki doświadczenia wykazały, że właściwości fizyczne zarówno torfu, jak i kokosu są odpowiednie dla prawidłowego wzrostu truskawki. Generalnie większy i o lepszej jakości plon uzyskano z roślin rosnących na podłożu torfowym. Nie stwierdzono negatywnego skutku obniżenia dawki nawożeniowej na wzrost roślin i wielkość plonu uzyskanego w trakcie doświadczenia. Obserwacje te sugerują możliwość ograniczenia nawożenia roślin truskawki rosnących na podłożach bezglebowych, co może mieć istotne znaczenie dla obniżenia kosztów produkcji owoców i zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska naturalnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka podstawowych właściwości wodno-powietrznych podłoży ogrodniczych stosowanych w uprawie pojemnikowej

W pojemnikowej produkcji roślin bardzo ważną rolę odgrywa dobór podłoża o odpowiednich cechach fizycznych. Scharakteryzowano właściwości fizyczne 14 podłoży ogrodniczych dostępnych na polskim rynku. W badaniach określono pojemność wodną i powietrzną przy potencjale wody -0,98 kPa (pojemnikową pojemność wodną i powietrzną dla pojemnika o wysokości 20 cm) oraz retencją wody najłatwiej dostępnej dla roślin. Biorąc pod uwagę wartości tych cech, za najlepsze spośród analizowanych podłoży uznano włókno kokosowe, torf wysoki odkwaszony, korę kompostową i wełnę mineralną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uprawa gerbery w dwoch rodzajach welny mineralnej. Czesc II. Wplyw podlozy na plon i odzywienie roslin

Celem pracy było porównanie plonowania gerbery odm. Amaretto i Venata uprawianej w wełnie mineranej Flormin i Orsil Agro. Badano także stan odżywienia roślin makro- i mikroskładnikami oraz sodem.
Rodzaj zastosowanego podłoża nie wpływał na plon i jakość kwiatostanów. Nie odnotowano również wpływu wełny mineralnej na zawartość składników mineralnych w liściach gerbery. Stwierdzono, że zawartość niektórych składników w liściach gerbery jest cechą odmianową.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Formy miedzi w glebach lekkich Roztoczanskiego Parku Narodowego [RPN]

W pracy określono zawartości Cu ogólnej oraz rozpuszczalnej w HCl i H₂O w glebach Roztoczańskiego Parku Narodowego (RPN). Badania przeprowadzono na glebach leśnych i ornych. Gleby zaliczone zostały do typu gleb rdzawych. Były to utwory o składzie piasków luźnych i słabogliniastych. Przeprowadzone badania wykazały, że Cu ogólna kumulowała się w poziomach Ap badanych gleb w stosunku do poziomu C, w ilościach odpowiadających glebom niezanieczyszczonym. Ilość miedzi była nieznacznie wyższa w glebach leśnych niż w glebach ornych RPN. W glebach leśnych zaznaczyła się również tendencja wyższej zawartości miedzi rozpuszczalnej w kwasie solnym oraz w H₂O w porównaniu do gleb ornych. Badane gleby niezależnie od kierunku użytkowania cechowały się wysokimi wskaźnikami ruchliwości miedzi rozpuszczalnej w kwasie solnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw techniki nawozenia na plonowanie i jakosc ziarna pszenzyta ozimego

Stwierdzono, że nawożenie pszenżyta ozimego Malno dawką 160 kg N·ha⁻¹ było niezbędne dla uzyskania wysokiego plonu ziarna i białka. Zastosowanie dawek od 40 do 200 kg N·ha⁻¹ (w uprawie pszenżyta po motylkowatych) oraz od 120 do 200 kg N·ha⁻¹ (po zbożach) wpłynęło na dalszy istotny wzrost nagromadzenia azotu niebiałkowego. Wzrost zawartości białka właściwego w ziarnie pszenżyta pod wpływem zastosowanego nawożenia azotem łączył się przeważnie ze zwiększeniem nagromadzenia białek zapasowych z grupy prolamin i glutelin. Nawożenie azotem w warunkach uprawy pszenżyta po zbożach przyczyniło się również do zwiększenia zawartości frakcji białek budulcowych - albumin i globulin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozu organiczno-mineralnego na zawartosc wegla i azotu ogolem w glebie

Przeprowadzone badania dotyczyły określenia skuteczności działania zróżnicowanego nawożenia organiczno-wapniowo mineralnego (węgiel brunatny, popiół, chlorek potasowy i superfosfat) oraz obornika na zawartość węgla i azotu w glebie. Nawozy stosowano jednorazowo pod pierwszą roślinę w czteroletnim zmianowaniu, natomiast w następnych latach badano ich wpływ następczy. Azot wprowadzono do gleby corocznie w dawce optymalnej dla uprawy roślin warzywnych.
W oparciu o uzyskane wyniki stwierdzono, że nawożenie gleby NH₄NO₃ spowodowało niewielki spadek zawartości węgla w glebie a jego zawartość wzrastała wraz ze zwiększeniem dawki nawożenia organiczno-wapniowo-mineralnego. Największa dawka powyższego nawożenia podobnie jak obornik wpłynęła najkorzystniej na poziom Corg. w glebie. Zawartość azotu w glebie ulegała nieznacznym zmianom w wyniku zastosowania testowanych w badaniach nawozów a stosunek C:N również nie ulegał większym zmianom.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw weglanu wapnia i saletry wapniowej na dynamike wynoszenia skladnikow mineralnych z plonem roslinnosci lakowej

Badano wpływ węglanu wapnia i saletry wapniowej z uwzględnieniem źródła Ca (rodzaju nawozu), dawki i czasu na wynoszenie N, P, K, Ca, Mg, Mn i Zn z plonem runi łąkowej. Wpływ ten oceniono na przykładzie trzech długoletnich doświadczeń łąkowych usytuowanych w województwie stołecznym. Zagadnienie dyskutowano w świetle zmian pH gleby, zawartości w niej C org. oraz wydajności mineralizacji organicznych związków N i P. Działanie Ca z nawozów sprzyjało wynoszeniu, i co może być z tym związane wyczerpywaniu użytków zielonych z N, P, K i Mg. Należałoby mieć to na uwadze, przy sporządzaniu bilansów tych składników w skali gospodarstwa. Działanie Ca z badanych nawozów ograniczało wynoszenie Mn i Zn z plonem runi łąkowej, co może sprzyjać wzbogacaniu użytków zielonych w te mikroelementy. Może być to niekorzystne w przypadku zarówno ich znacznego nadmiaru (zanieczyszczenie gleby) jak i niedoboru (zła jakość paszy łąkowej). Działanie systematycznie stosowanej saletry wapniowej na użytki zielone jest podobne do następczego efektu wapnowania jednorazowo zastosowaną znaczną dawką wapna węglanowego. Jej efektywność zaznacza się szczególnie na użytkach zielonych o optymalnym dla nich odczynie gleby i statusie wapnia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie roslin pastewnych w miedzyplonie scierniskowym nawozonych gnojowica bydleca

Badania wykonano w latach 1986-1989 w SHR Lipie (Kujawy) na glebie brunatnej i PGR Łyskowo (Pojezierze Krajeńskie) na glebie płowej. Słonecznik pastewny, jego mieszankę z grochem pastewnym, kapustę pastewną, życicę westerwoldzką oraz gorczycę białą nawożono gnojowicą bydlęcą, gnojowicą z saletrą amonową oraz saletrą amonową. Badane rośliny w międzyplonie ścierniskowym plonowały wyżej na glebie brunatnej. Najwyższe plony zielonej i suchej masy na tych glebach otrzymano z gorczycy białej nawożonej saletrą amonową, a najniższe z życicy westerwoldzkiej nawożonej gnojowicą. W wariantach nawozowych z gnojowicą stwierdzono na roślinach dużą liczbę bakterii, w tym patogennych, które mogą stanowić zagrożenie dla życia zwierząt.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywne dosuszanie siana niepodgrzewanym powietrzem na obszarze bieszczadzkim

Dotychczas powszechnie stosowaną metodą konserwacji traw nie tylko w regionie bieszczadzkim jest metoda zbioru siana suszonego na pokosie lub w kopkach. Metoda ta w razie niesprzyjających warunków atmosferycznych naraża rolnika przede wszystkim na wysokie straty składników pokarmowych, a w skrajnych przypadkach na stratę plonu. W tym celu podjęto próbę ustalenia wskaźników eksploatacyjno-technicznych dosuszania siana zimnym powietrzem w Bieszczadach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sorpcja miedzi w glebie inkubowanej z resztkami roslinnymi

Celem przeprowadzonych badań było określenie sorpcji miedzi w glebie w następstwie jej inkubacji z resztkami roślinnymi o zróżnicowanej zawartości azotu (lucerna, słoma sojowa i pszenna). Wielkość sorpcji oceniono za pomocą parametrów sorpcji wg pojedynczego i podwójnego równania Langmuir'a. Ilość zasorbowanej miedzi zmniejszyła się w następstwie wprowadzenia do gleby resztek roślinnych bogatych w azot. Przyczyną jej spadku był wzrost zawartości amonowej formy azotu w glebie. Przewaga ujemnych zależności korelacyjnych między amax, b oraz zawartością formy amonowej azotu sugeruje istnienie konkurencji o miejsce wiązania między kationem amonowym powstającym w procesie rozkładu resztek roślinnych a miedzią.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanego potencjalu wodnego podloza na wzrost poinsecji [Poinsettia pulcherrima Wild.]

Poinsecję (Poinsettia pulchenima Wild., Euphorbia pulcherrima Wild.) ‘Lilo’ uprawiano w mieszaninie 60% torfu, 30% perlitu i 10%) gliny, stosując zróżnicowane nawadnianie oparte na pomiarze potencjału wodnego podłoża. Rośliny uprawiano bez uszczykiwania i nawadniano przy określonym potencjale wodnym. Zastosowano dwa poziomy stresu suszy: -50 kPa i więdnięcie, w różnych stadiach rozwojowych roślin. Rośliny poddano 2-krotnemu przesuszeniu albo stres utrzymywano przez 1 miesiąc. Dodatkowo część roślin nawadniano przy -50 kPa przez cały czas uprawy. Rośliny kontrolne nawadniano przy -5 kPa. Prowadzono także uprawę przy maksymalnej możliwej wilgotności podłoża (pojemnikowa pojemność wodna -0,5 kPa) utrzymywanej przez cały okres wegetacji lub nawadnianie wykonywano przy -1,0 kPa (przez cały okres uprawy, przez 1 miesiąc w czasie wybarwiania przykwiatków albo przez cały czas uprawy z dodatkowym nawożeniem). Potencjał wodny podłoża mierzono przy pomocy tensjometrów. Najsilniejszy wzrost (najwyższy główny pęd i największa masa) uzyskano, kiedy podłoże nawadniano przy potencjale -5 kPa przez cały czas uprawy, oraz gdy rośliny uprawiano przy podwyższonej wilgotności -1,0 kPa utrzymywanej przez 1 miesiąc w czasie wybarwiania przykwiatków. Stres -50 kPa utrzymywany przez cały czas uprawy, stosowany przez 1 miesiąc albo tylko 2-krotnie w czasie wzrostu wegetatywnego powodował istotne osłabienie wzrostu roślin. Wysoka wilgotność podłoża poprawiła także samoistne krzewienie się nie uszczykiwanej poinsecji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie zasobow genowych roslin uzytkowych dla ochrony roznorodnosci biologicznej

W artykule omówiono główne zasady Konwencji o Różnorodności Biologicznej podpisanej w Rio de Janeiro w 1992 roku oraz obowiązki ciążące z tej racji na Państwie Polskim. Ochrona zasobów genowych roślin użytkowych jest jednym z podstawowych zadań krajów sygnatariuszy konwencji. W Polsce realizowany jest program gromadzenia, waloryzacji, dokumentowania i przechowywania roślinnych zasobów genowych zapoczątkowany przez PINGW w latach 20-tych. Głównym celem jest ochrona różnorodności genetycznej odmian i populacji lokalnych wytworzonych przez polskich hodowców i rolników. Ekspedycje krajowe zbierają nie tylko stare odmiany roślin uprawnych, ale także ekotypy traw, których kolekcja w polskim banku genów liczy ponad 20 tysięcy obiektów i reprezentuje około 75% różnorodności genetycznej ekotypów gatunków pastewnych i gazonowych rosnących na stanowiskach naturalnych w Polsce.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie odplywow drenarskich na jakosc wod w malej zlewni rolniczej Sudetow Srodkowych

Badania przeprowadzone na obiekcie doświadczalnym w Sudetach wykazały wpływ odcieków drenarskich na stężenia azotu ogólnego i azotanowego w wodzie rowu melioracyjnego poniżej obiektu w porównaniu z przekrojem powyżej obiektu. Wody odprowadzane systemem drenarskim nie spowodowały zanieczyszczenia wód odbiornika fosforem, a ze względu na niskie stężenie w nich potasu, stężenie tego składnika w przekroju poniżej obiektu było niższe od uzyskanych dla wód dopływających do obiektu. Średnie stężenia azotu azotanowego i fosforu (zarówno sezonowe, jak i roczne) w obu przekrojach odpowiadają wartościom określonym dla III klasy czystości wód powierzchniowych, natomiast w przypadku potasu uzyskano wartości odpowiadające I klasie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywnosc enzymatyczna gleby zanieczyszczonej olejem napedowym

Celem badań było określenie wpływu różnych dawek oleju napędowego (0, 2, 4, 6 cm³-kg⁻¹ gleby) na aktywność enzymów glebowych oraz próba łagodzenia skutków zanieczyszczenia gleby poprzez nawożenie słomą jęczmienną (5 g-kg⁻¹ gleby) i mocznikiem (100 mg N i 200 mg N-kg⁻¹ gleby). Obliczono także biochemiczny wskaźnik potencjalnej żyzności gleby.
Aktywność badanych enzymów zależała od dawki substancji zanieczyszczającej, nawożenia mocznikiem i słomą oraz testowanej rośliny. Olej napędowy obniżał aktywność dehydrogenaz i fosfatazy kwaśnej, a także w większości przypadków ureazy. Aktywność fosfatazy alkalicznej nie była hamowana przez zanieczyszczenia.
Nawożenie słomą zwiększało aktywność wszystkich enzymów glebowych oraz wartość biochemicznego wskaźnika potencjalnej żyzności gleby. Słoma jęczmienna nie spowodowała całkowitego zniwelowania skutków badanych zanieczyszczeń, ale jej działanie było pozytywne w stosunku do ureazy, dehydrogenaz i fosfatazy kwaśnej; mniej skuteczne, pod tym względem, było nawożenie mocznikiem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie ziemniaka w warunkach produkcyjnych woj.wloclawskiego

Na podstawie danych z 20 gmin woj. włocławskiego z lat 1976-1992 stwierdzono trend zmniejszania się plonów ziemniaka z upływem lat. Ziemniak wykazał silną reakcję na warunki glebowe. Im słabsze gleby i mniejsze ilości opadów tym mniejsze były plony bulw ziemniaka. Suma opadów 265-310 mm, od maja do sierpnia okazała się niezbędna dla względnie dobrego plonowania. Zarówno mniejsze jak i większe ilości opadów prowadziły do redukcji plonów ziemniaka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ogolna charakterystyka przyrodnicza Pojezierza Mazurskiego i Rowniny Sepopolskiej

Praca zawiera ogólną charakterystykę makroregionu Poj. Mazurskiego i sąsiadującego z nim mezoregionu Równiny Sępopolskiej. Przedstawiono miejsce obu jednostek w systemie regionalizacji fizycznogeograficznej kraju, strukturę użytkowania ziemi oraz ocenę występujących zagorożeń środowiska. Wyróżniający się unikalnymi walorami środowiska makroregion Poj. Mazurskiego cechuje się większym od średniej krajowej udziałem wód, a także większą powierzchnią lasów oraz użytków zielonych. Mniej niż przeciętnie w kraju występuje gruntów ornych. Równina Sępopolska jest typowym obszarem rolniczym słabo zalesionym, z dużym udziałem gruntów ornych oraz łąk i pastwisk. Na całym omawianym obszarze jakość rolniczej przestrzeni produkcyjnej zmniejsza się systematycznie od północy ku południu. Wskaźnik jakości rpp waha się od 80 punktów na Równinie Sępopolskiej do 50 punktów w mezoregionie Równiny Mazurskiej. Aktualnie zagrożenie środowiska jest małe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Organizmy glebowe i ich aktywnosc jako wskaznik stanu srodowiska w warunkach zanieczyszczenia gleby substancjami ropopochodnymi

Zanieczyszczenie gleby substancjami ropopochodnymi wpłynęło negatywnie na ilość odławianej fauny naziemnej. Spośród poszczególnych rodzajów zanieczyszczeń najmniej negatywnie na liczebność odłowów wpływała benzyna. Chrząszcze z rodziny biegaczowatych (Coleoptera, Carabidae) oraz błonkówki z rodziny mrówkowatych (Hymenoptera, Formicidae) najrzadziej odławiano do pułapek z gleby zanieczyszczonej olejem napędowym. Nie stwierdzono natomiast niekorzystnego wpływu substancji ropopochodnych na liczebność odławianych pajęczaków (Arachnida).
Skażenie gleby substancjami ropopochodnymi spowodowało spadek patogeniczności nicieni owadobójczych w stosunku do owadów testowych oraz wpłynęło negatywnie na ich reprodukcję.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc mikroelementow w glebach ogrodkow dzialkowych na terenie Olesnicy

W pracy określono zawartości Zn, Cu i Ni w glebach pobranych na terenie ogródków działkowych w Oleśnicy, położonych w pobliżu drogi o dużym natężeniu ruchu. Ponadto obszar ten znajduje się w sąsiedztwie ciepłowni oraz Zakładu Naprawczego Taboru Kolejowego. Łącznie pobrano 24 próbki glebowe z głębokości 5 - 15 cm oraz 30 - 35 cm, z miejsc zlokalizowanych w odległości 50 m i 100 m od źródeł emisji i oznaczono w nich całkowitą zawartość Zn, Cu i Ni. W analizowanych glebach stwierdzono zróżnicowanie zawartości badanych pierwiastków, z wyraźną akumulacją ich w poziomach powierzchniowych. Największą zawartość Zn i Cu stwierdzono w punktach zlokalizowanych w odległości 50 m od Zakładu Napraw Taboru Kolejowego, a w przypadku Cu również w najbliższym sąsiedztwie drogi szybkiego ruchu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie organicznych poziomów w ograniczaniu migracji metali ciężkich i ich fitoprzyswajalność na przykladzie gleb połonin Bieszczadzkiego Parku Narodowego

Badania dotyczące zawartości Pb, Cd i Zn w glebach i roślinach prowadzono na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Celem publikacji jest określenie roli organicznych, powierzchniowych poziomów gleb w ograniczaniu migracji metali ciężkich w głąb profilu gleby i do innych elementów środowiska, a także wyznaczenie współczynników akumulacji Pb, Cd i Zn oraz wrażliwości gleb połonin na akumulację kadmu. W warunkach klimatu humidowego obumierająca materia organiczna tworzy organiczne, powierzchniowe poziomy gleb. Poziomy te charakteryzują się - również w Bieszczadach - znacznie wyższą zawartością Pb i Cd niż odpowiadające im głębsze poziomy mineralne. Gleby Bieszczadów są zanieczyszczone ołowiem i kadmem, ale w znacznie mniejszym zakresie niż większość innych górskich obszarów Polski i Europy. Zawartość Pb i Cd w poziomach powierzchniowych - na podstawie ogólnie przyjętych kryteriów - można określić jako podwyższoną, a zawartość cynku jako naturalną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fizjologiczny aspekt tolerancji i hiperakumulacji ołowiu w wybranych genotypach Brassica

Cysteina jest jednym z prekursorów glutationu. Powstaje z siarczku i O-acetylo-L-seryny (OAS) przy udziale liazy O-acetylserynowej (OAS-TL). OAS jest syntetyzowane przez serynową transacetylazę (SAT) z acetylo-CoA i seryny.
Celem pracy była ocena strategii tolerancji na ołów u gorczyc (odmian: Nakielska, Małopolska i zakodowanej linii firmy Phytotech) poprzez określenie ekspresji genów kodujących OAS-TL i SAT.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw temperatury na przezywalnosc paleczek Salmonella w osadach sciekowych

Badania wykazały, że najdłużej przeżywały pałeczki S. senftenberg w temperaturze 4°C. Dzienny czas przeżycia określony na podstawie równań prostych regresji był zbliżony dla obydwóch rodzajów osadów i wynosił od 28,13 do 28,33. W temperaturze 20°C pałeczki były izolowane przez 24,87 dni w osadzie po fermentacji kwaśnej, natomiast w osadzie fermentacji metanowej izolowano je 26,13 dni. Szybkość obumierania komórek Salmonella w temperaturze 30°C wynosiła-0,74 log/dzień (osad po fermentacji kwaśnej) i -0,87 log/dzień (osad po fermentacji metanowej), natomiast w temperaturze 40°C tempo eliminacji pałeczek Salmonella wynosiło odpowiednio -1,39 i -1,57 log/dzień, przy wysoko istotnych współczynnikach korelacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zroznicowanie fitosocjologiczne lak wyczyncowych w dolinie Wisly

W pracy przedstawiono wyniki badań prowadzonych na łąkach typu Alopecuretum pratensis Regel 1925 et Szoszk. 1967 występujących w dolinie Wisły na odcinku od Torunia do Świecia. Zmienione na skutek wybudowania tamy pod Włocławkiem warunki wilgotnościowe, zwłaszcza w międzywalu, spowodowały transformację istniejących zbiorowisk roślinnych. Kosztem zbiorowisk hydrofilnych, wzrósł udział pratocenoz mezofilnych jako wynik nasilania się zjawisk grądowienia ląk.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw cytokinin na namnazanie in vitro bluszczu pospolitego [Hedera helix L.] 'Brokamp'

Badano wpływ cytokinin (BA, kinetyny i 2iP) na namnażanie pędów Hedera helix L. odmiany ‘Brokamp’ w kulturach in vitro. Najwięcej pędów kątowych (3,0 szt.) uzyskano na pożywce MS uzupełnionej BA w stężeniu 1 mg·dm⁻³ oraz NAA w stężeniu 0,5 mg·dm⁻³, współczynnik rozmnożenia można zwiększyć dzieląc dodatkowo pęd główny na jednowęzłowe eksplantaty. Wzrost wydłużeniowy pędów oraz rozwój liści najsilniej stymulowała kinetyna w stężeniu 0,5-1 mg·dm⁻³. Na pożywce kontrolnej, uzupełnionej NAA w stężeniu 0,5 mg·dm⁻³, wszystkie eksplantaty wytworzyły korzenie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Warunki produkcji, pozyskiwania i odbioru mleka jako kryteria rozwoju mleczarstwa w Polsce

Analizowano czynniki wpływające na poziom produkcji i jakość mleka w Polsce. Wskazano na potrzebę wprowadzenia w szerokim zakresie nowego systemu skupu i odbioru mleka w oparciu o nową normę na mleko surowe. Uzasadniano celowość utworzenia niezależnych laboratoriów kontrolno-pomiarowych do oceny stanu technicznego techniki udojowej w oparciu o uczelnie rolnicze. Tego typu laboratoria mogą w sposób obiektywny spełniać służbę doradczą wobec rolników także w odniesieniu do celowości i zakresu inwestycji technicznej w oborze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo