rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Realizacja innowacyjnej usługi na przykładzie wdrożenia systemu zarządzania projektami

Artykuł przedstawia problematykę wprowadzania innowacji na przykładzie wdrożenia systemu zarządzania projektami. Przedstawiono w nim ogólną charakterystykę usługi oraz wybrane doświadczenia autora zebrane podczas realizacji kilkunastu wdrożeń systemów zarządzania projektami w przedsiębiorstwach i samorządach. Aspekty związane z tym zagadnieniem odniesiono do kontekstu zewnętrznego, a więc kształtowania się gospodarki opartej na wiedzy. Podkreślono znaczący wpływ powstającej w niej presji na innowacje na zachowanie się organizacji. Dostosowując się do wymagań otoczenia w coraz większym stopniu muszą się one angażować we wprowadzanie innowacji organizacyjnych.

Jednym z przykładów takiej aktywności jest wprowadzenie orientacji projektowej. Tego typu zmiana wprowadza w przedsiębiorstwie nowe warunki realizacji pracy, dzięki zastosowaniu kompleksowych rozwiązań w zakresie: struktury organizacyjnej, technik zarządzania ludźmi czy technik planowania i controllingu zadań. Organizacja zorientowana projektowo jest bardziej elastyczna, a przez to skuteczna i efektywna. Ponadto lepiej zaspokaja potrzeby klientów oraz innych interesariuszy, co wpływa pozytywnie na zdolności konkurowania.

W Polsce w wielu branżach wprowadzenie orientacji projektowej można wciąż traktować jako innowację o zasięgu branżowym, wpływającą na podniesienie potencjału konkurencyjnego. Wraz z rozpowszechnieniem się tego typu rozwiązań poziom innowacyjności spada, wciąż jednak w odniesieniu do przedsiębiorstwa takie wdrożenie traktować należy jako zmianę radykalną, która zgodnie z podejściem przyjętym w Podręczniku Oslo ma spełniać kryteria innowacji. Wydaje się, że wprowadzenie systemu zarządzania projektami wciąż może być traktowane jako działanie wysoce innowacyjne, m.in. w odniesieniu do polskich instytucji badawczo-rozwojowych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagraniczne inwestycje przemysłowe a obszary metropolitalne w Polsce

Szybki rozwój gospodarczy Polski w latach 90. był procesem silnie zróżnicowanym regionalnie i lokalnie. Złożyło się na to przestrzenne zróżnicowanie zarówno w zakresie rozwoju endogenicznego, jak i egzogenicznego. Jednym z elementów tego ostatniego stały się zagraniczne inwestycje bezpośrednie. Uważa się, że szczególne korzyści wzrostu gospodarczego kraju odnoszą wielkie miasta i ich otoczenie czyli obszary metropolitalne. W artykule niniejszym autor pokazuje w jakim stopniu i dlaczego w obszarach tych skupiają się zagraniczne inwestycje w działalność przemysłową.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcjonowanie Krakowskich Zakładów Elektronicznych „Telpod” w świetle przemian w polskim przemyśle elektronicznym

Przemysł tzw. wysokiej techniki, w tym przemysł elektroniczny, powinien być, podobnie jak w państwach wysokorozwiniętych gospodarczo, głównym czynnikiem rozwoju polskiej gospodarki. Kiedy w Polsce kontynuowano industrializację opartą na energochłonnym i stało-chłonnym przemyśle ciężkim, na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w krajach tzw. Triady przemysły wysokiej techniki i przemysł drobny, stały się głównym czynnikiem dynamizującym rozwój całej gospodarki i źródłem postępu cywilizacyjnego społeczeństwa. Wynika to z faktu, że wykorzystują one, w procesach produkcji i wyrobach gotowych, osiągnięcia współczesnej rewolucji przemysłowej, tj. mikroelektronikę, biotechnologie oraz nowe materiały i tworzywa konstrukcyjne. Ich efektem są istotne zmiany w przemyśle polegające na odchodzeniu od gałęzi o charakterze kapitałowo-intensywnym zdominowanych przez duże przedsiębiorstwa na rzecz gałęzi o charakterze intelektualnie-intensywnym z wysokim udziałem małych przedsiębiorstw (Wieloński 1993).

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podejście kompozycyjne i dekompozycyjne w pomiarze wyrażonych preferencji konsumentów

Preferencje są odzwierciedleniem gustów konsumentów, ich upodobań oraz osobowości.Poznanie preferencji w dalszej perspektywie może sprzyjać lepszemu zaspokojeniu oczekiwań konsumentów,a co za tym idzie wzmocnieniu pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa na rynku i zwiększeniuw nim swoich udziałów. Jest to szczególnie istotne współcześnie, gdy przedsiębiorstwa zmuszonesą funkcjonować w warunkach gwałtownie zmieniającego się (wręcz turbulentnego) otoczenia.Badania preferencji konsumentów mogą być prowadzone zarówno w oparciu o obserwacje historyczne,jak również o dane o charakterze antycypacyjnym. Te dwa źródła informacji o preferencjach pozwalająna wyróżnienie metod analizy preferencji ujawnionych oraz metod analizy preferencji wyrażonych.Preferencje wyrażone korespondują do deklarowanych zachowań rynkowych konsumentów.W badaniach preferencji wyróżnia się trzy podejścia determinujące metodologię pomiaru preferencji.Są to: podejście kompozycyjne, podejście dekompozycyjne oraz podejście mieszane.W artykule omówiono dwa zasadnicze podejścia w modelowaniu preferencji konsumentów: podejściekompozycyjne oraz dekompozycyjne. Wybór jednego z nich determinuje zarówno sposób gromadzeniadanych o preferencjach, stosowane metody analizy preferencji, jak również postać modelu opisującegopreferencje.Wyniki tego typu analiz mogą zostać wykorzystane w toku dalszych badań nad produktem i podjęciadziałań innowacyjnych, a w efekcie przyczynić się do wzmocnienia pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwana rynku i zwiększenia w nim swoich udziałów.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany kierunków kształcenia w Akademii Ekonomicznej w Krakowie w okresie transformacji gospodarki narodowej

okresie transformacji społeczno-ustrojowej na znaczeniu zyskuje wiele nowych czynników rozwoju społeczno-gospodarczego. Współcześnie za jeden z najważniejszych uznaje się poziom nauki i szkolnictwa wyższego (Juszkiewicz 1997). Nauka wpływa na każdą sferę życia społecznego i służy ona gospodarce (Parysek J 997). Przyjmuje się, że w nowej fazie informacyjnej, do której zmierzamy, zasoby intelektualne społeczeństwa stanowią jeden z czynników wzrostu gospodarczego, zaś inwestycje służące zwiększeniu ich potencjału determinują konkurencyjność poszczególnych krajów w wymianie międzynarodowej. W związku z tym jakość systemu nauki i szkolnictwa jest czynnikiem decydującym o kierunkach i poziomie rozwoju wszystkich sektorów gospodarki, w tym szczególnie przemysłu. Dlatego we wszystkich rozwiniętych gospodarczo państwach, szkoły wyższe przystępują do mniej lub bardziej radykalnych przemian w celu przystosowania się do nowych uwarunkowań spowodowanych przez rewolucję informacyjną i związaną przez nią rewolucję naukowo-techniczną oraz wprowadzania nowych reguł zarządzania.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Polska w rankingach gospodarek opartych na wiedzy25-43

Celem niniejszego artykułu jest analiza pozycji Polski w rankingach gospodarek opartych na wiedzy na tle krajów członkowskich Unii Europejskiej. Ocena oparta jest na metodologii KAM Banku Światowego, która posługuje się dwoma zagregowanymi indeksami KEI i KI. Kompleksowy wskaźnik KEI oparty jest na czterech subwskaźnikach: Reżim instytucjonalno-prawny, System innowacji, Edukacja i zasoby ludzkie, Technologie komunikacyjne i informacyjne. W artykule wykorzystano dane z 2012 roku. Pozycja Polski w rankingu pogorszyła się o 3 pozycje (38. miejsce) w stosunku do 2000 r. W drugiej części artykułu podjęto próbę identyfikacji głównych kierunków działań, do których zobowiązała się Polska w ramach realizacji strategii Europa 2020 – powinny przyczynić się one do poprawy sytuacji i rozwojowi gospodarki opartej na wiedzy.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Bezpośrednie inwestycje zagraniczne a procesy globalizacji

Jednym z najpopularniejszych i najmodniejszych pojęć występujących w literaturze fachowej oraz w środkach masowego przekazu jest pojęcie globalizacji. Prawdopodobnie po raz pierwszy pojawiło się w 1959 r. w „The Economist” (Bogunia-Borkowska, Śleboda 2003). Od początku lat 80. obserwujemy dynamiczny wzrost procesów globalizacji, których konsekwencje dotyczą większości dziedzin życia. Z jednej strony następstwem procesów globalizacji jest szeroko rozumiana homogenizacja i uniformizacja gospodarki światowej, a z drugiej strony procesy globalizacji są przyczyną postępującego różnicowania się gospodarek, wysokości dochodów czy szans poszczególnych firm na arenie międzynarodowej. Istnieje powszechna zgoda, że głównymi beneficjentami procesów globalizacji są korporacje międzynarodowe, których rola i znaczenie ciągle wzrasta. Obecnie 52 korporacje transnarodowe zaliczane są do 100 największych gospodarek funkcjonujących na świecie (Bielawski 2000). Szacuje się, że obecnie działa około 60 tys. korporacji transnarodowych dysponujące ponad pół milionem filii, łącznie zatrudniające ponad 6 mln pracowników (World Investment Report 1999). Dynamiczny rozwój korporacji transnarodowych dokonuje się przede wszystkim poprzez bezpośrednie inwestycje zagraniczne (biz), zaliczane do ważniejszych elementów światowych przepływów finansowych. Szacuje się, że wielkość światowego handlu jest ponad 15-krotnie wyższa w stosunku do biz, jednak średnioroczna dynamika wzrostu inwestycji jest kilkakrotnie wyższa (25–30% rocznie) od średniorocznej dynamiki wzrostu światowego handlu (Kisiel-Łowczyc 2000)...

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda dekompozycji zmian struktury

Pojęcie struktury jest na ogół używane w dwojakim znaczeniu. Pierwsze to konfiguracjapunktów w przestrzeni wielowymiarowej, a drugie to ciąg liczb nieujemnych, sumujących się do jedności.Rozpatrujemy strukturę w tym drugim sensie. Struktura jest wówczas pewnym efektem rachunkowym istniejącymtylko w wyniku porównań części z całością i mówimy wówczas o „kształcie”. Wartości elementówstruktury definiują jej „rozmiar”. Do istnienia nietrywialnej struktury potrzeba co najmniej dwóch jej składników.Zmiana rozmiaru nie musi powodować zmiany kształtu, jeżeli zmiany składników następują w tej samejproporcji. Natomiast zmiana kształtu nie może odbyć się bez zmiany rozmiaru. W pracy zaproponowanomiary udziału elementu struktury w jej zmianach przy porównywaniu struktur w dwóch obiektach (lub okresach),zarówno w odniesieniu do rozmiaru, jak i do kształtu. Określają one udział składnika w zmianach, a ichznak wskazuje, czy był to wzrost, czy spadek udziału. Suma modułów wartości miar dla wszystkich składnikówstruktury jest równa jedności. W pracy poddano analizie zmiany sektorowej struktury zatrudnieniaw regionach Republiki Czeskiej w latach 2008–2014.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcjonowanie zakładów przemysłu obuwniczego regionu słupskiego w zmieniających się warunkach gospodarowania

Pozycję podmiotów gospodarczych w określonych strukturach społecznych i ekonomicznych wyznaczają w zasadniczy sposób założenia społeczno-ustrojowe państwa, w ramach którego funkcjonuje dany podmiot. W Polsce nakazowo-rozdzielczy system gospodarowania do końca lat osiemdziesiątych powodował centralne planowanie, kierowanie i zarządzanie. Odpowiednie resorty koordynowały rozwój poszczególnych dziedzin życia społeczno- gospodarczego. Przedsiębiorstwa przemysłowe posiadały niemal całkowicie określone reguły funkcjonowania. Zachowań przestrzennych nie regulowały, w tym przypadku, ani ekonomiczne analizy kosztów i korzyści, ani percepcja przestrzeni społeczno-ekonomicznej kraju (Parysek 1994). Jednocześnie brak mechanizmów rynkowych i otwarcia na gospodarkę światową spowodował zanik konkurencyjnych zachowań przedsiębiorstw oraz niedocenianie innowacji , nakładów na badanie i rozwój, a w konsekwencji lukę technologiczną oraz niską jakość, słabą dynamikę i małą efektywność produkcji przemysłowej (Stryjakiewicz 1999).

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola usług w wymianie międzynarodowej na przykładzie Singapuru

Spośród trzech sektorów gospodarki: przemysłu, usług, rolnictwa, najważniejszą rolę odgrywają obecnie usługi. Ich rozwój powoduje szereg zmian nie tylko gospodarczych, ale i społecznych. W rezultacie wpływa na kształtowanie ram rozwojowych poszczególnych państw. Zakres usług, które są eksportowane, oraz ich rodzaje zależą od wielu czynników mających uzasadnienie popytowe, podażowe, a nawet strukturalne. Wpływają one na kształtowanie bilansu wymiany handlowej, zyski przedsiębiorstw, wymianę doświadczeń, rozwój współpracy, potencjał innowacyjny itd. Celem  opracowania jest prezentacja roli usług w wymianie międzynarodowej ze wskazaniem ich  zróżnicowania przedmiotowego oraz wpływu na zmiany w układach przestrzennych. Metoda badawcza bazuje na analizie danych statystycznych oraz studium przypadku Singapuru. Przedstawione  rozważania pozwalają sądzić, że w przypadku niektórych państw rozwój eksportu usług może być podyktowany poszukiwaniem nowych przewag konkurencyjnych w sytuacji istnienia pewnych barier rozwojowych (np. terytorialnych lub środowiskowych) i prób ich przezwyciężenia.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podwykonawstwo jako okazja przedsiębiorcza. Konceptualizacja i propozycja modelu badawczego

Rozwój praktyk podwykonawstwa uznany jest w literaturze tematu za metodę stymulowania rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw oraz jako sposób kreowania okazji rynkowych. Podwykonawstwo tradycyjnie kojarzone jest z relacją dużych i rozwiniętych przedsiębiorstw, często międzynarodowych, z mniejszymi i słabszymi graczami rynkowymi, którzy świadczą usługi podwykonawstwa większym partnerom. Niniejszy artykuł skupia się na podwykonawstwie opartym na obustronnie korzystnej relacji mniejszych podmiotów i prezentuje sytuacje, w których partnerska relacja podwykonawstwa jest okazją przedsiębiorczą. Artykuł przedstawia poszczególne kategorie powodów, dla których małe i średnie przedsiębiorstwa mogą angażować się w partnerskie podwykonawstwo. Opracowanie poddaje analizie podwykonawstwo, odwołując się do teorii przedsiębiorczości okazji jako podstawowej jednostki badawczej tej teorii. Praca omawia determinanty identyfikacji i eksploatacji okazji przedsiębiorczych w kontekście podwykonawstwa oraz przedstawia przedsiębiorczą orientację w podwykonawstwie na przykładzie podwykonawców przetwórstwa rybnego w północno-zachodniej Polsce. Podsumowaniem rozważań jest propozycja modelu badawczego podwykonawstwa przemysłowego oraz egzemplifikacja przedstawionych związków na przykładzie lokalnego przemysłu przetwórstwa rybnego w północno-zachodniej Polsce.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane aspekty wpływu kapitału zagranicznego na gospodarkę Dolnego Śląska – ujęcie przestrzenne

Rosnąca złożoność procesów społeczno-gospodarczych sprawia, iż cechą charakterystyczną współczesnych przedsiębiorstw jest pogłębiający się proces ich internacjonalizacji, co oznacza wzrost ich powiązań ekonomicznych i finansowych z zagranicą. Celem tego opracowania jest ukazanie wybranych zagadnień dotyczących działalności gospodarczej podmiotów z kapitałem zagranicznym w województwie dolnośląskim, przedstawienie ich przestrzennego zróżnicowania oraz ocena stopnia wpływu kapitału zagranicznego na regionalną gospodarkę w latach 2008–2012. Zakres przyjętych do analiz zagadnień uzależniony był od dostępności danych, szczególnie na poziomie lokalnym. W artykule zaprezentowano analizy struktury podmiotów z udziałem kapitału zagranicznego wg udziału pracujących, wielkości kapitału zagranicznego na mieszkańca, nakładów inwestycyjnych na mieszkańca, wartości eksportu i importu per capita. Powyższe parametry zaprezentowano w układach lokalnych województwa dolnośląskiego, z określeniem ich przestrzennego zróżnicowania i natężenia. Stały się one następnie podstawą do ujęcia poziomu intraregionalnego zróżnicowania całego obszaru (wg powiatów) pod względem syntetycznego wskaźnika wpływu kapitału zagranicznego na gospodarkę województwa. Omawiane procesy i zagadnienia dotyczące kapitału zagranicznego na obszarze Dolnego Śląska zaprezentowano również w odniesieniu do sytuacji ogólnokrajowej.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zróżnicowanie aktywności eksportowej i importowej województw Polski

Badania zmian zachodzących w przestrzeni gospodarczej nie podejmują kwestii zróżnicowania siły powiązań poszczególnych regionów z rynkiem międzynarodowym. Opracowania dotyczące przekształceń w handlu zagranicznym Polski ujmują zagadnienia w relacji: Polska - inne państwa, tak jakby przestrzeń naszego kraju była z tego punktu widzenia całkowicie homogeniczna. Istnieje wprawdzie szereg opracowań o inwestycjach zagranicznych w różnych regionach Polski, ale jedynie w kontekście określania czynników wpływających na ich rozwój. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że inwestycje te generowały rozwój danego regionu także poprzez tworzenie impulsów dla powiązań eksportowo- importowych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Lokalizacja ośrodków kontroli i zarządzania elementem stabilności gospodarczej ośrodków miejskich w Europie Środkowo-Wschodniej

W niniejszym opracowaniu wzięto pod uwagę najważniejsze firmy mające siedzibę zarządu w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie, jak zmieni się koncentracja funkcji kontrolno-zarządczych w mieście w momencie głębokiego kryzysu dominującej branży, w danym ośrodku stanowiącym jego bazę ekonomiczną. W tym celu utworzono indeks stabilności, który, w oparciu o wyniki ekonomiczne uzyskiwane przez poszczególne korporacje oraz zróżnicowanie branż, obrazuje stabilność gospodarczą ośrodków miejskich w przypadku globalnych wahań koniunkturalnych. Najbardziej odporne na kryzys okazały się Warszawa, Praga i Budapeszt. Wpływ na lokalizację najodporniejszych na kryzys miast mają odległość od państw UE 15, oddziaływanie polityczne Związku Radzieckiego widoczne w regionie w latach 1945–1990 oraz konflikty zbrojne w krajach byłej Jugosławii. Ponadto badane miasta, mimo niewielkiego wpływu na światową gospodarkę, charakteryzują się dosyć dużymi powiązaniami międzynarodowymi.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Okręgi przemysłowe w Polsce u progu XXI wieku

Przestrzeń przemysłowa w Polsce jest częścią przestrzeni gospodarczej, ukształtowanej w okresie długiego doświadczenia historycznego. Jej współczesny obraz jest wynikiem różnorodnych wydarzeń społecznych i gospodarczych, obejmujących zarówno okresy rozwoju, jak i okresy wojennej i niewojennej destrukcji. Podstawowymi elementami przestrzeni przemysłowej są różnorodne formy koncentracji przemysłu (skupiska przemysłowe), które stanowią funkcję natężenia sił skupienia przestrzennego potencjału produkcyjnego i czasu. Skupiska przemysłowe różnią się od siebie pod względem genezy, zasięgu, zainwestowania, struktury produkcji, powiązań techniczno-ekonomicznych itp., dlatego ich delimitacja nastręcza wiele trudności.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Identyfikacja skali wdrażania certyfikowanych systemów zarządzania jakością w przedsiębiorstwach usługowych

Głównym celem artykułu jest zidentyfikowanie popularności certyfikowanych systemów zarządzania jakością w przedsiębiorstwach usługowych. Autor podejmuje próbę zdefiniowania systemów zarządzania jakością oraz oceny ich wpływu na zarządzanie jednostką. Część pierwsza stanowi rozważania na temat istoty usług i działalności usługowej oraz prezentuje elementy różnicujące usługi od innych typów działalności. Druga i trzecia część zawierają teoretyczne aspekty systemów zarządzania jakością oraz prezentują dane ilościowe dotyczące implementacji certyfikowanych systemów zarządzania jakością w Polsce i na świecie. W pracy przeprowadzono analizę piśmiennictwa naukowego z zakresu zarządzania jakością, marketingu usług i ekonomii oraz zastosowano metody indukcji i dedukcji. Sektor usług jest bardzo rozległą i zróżnicowaną gałęzią gospodarki. To przedsiębiorstwa usługowe wysoko rozwiniętych gospodarek tworzą 80% dochodu narodowego. Jakość realizowanych usług wpływa na wynik finansowy organizacji. Do odniesienia sukcesu na bardzo konkurencyjnym, globalnym rynku, gdzie klient dyktuje warunki dotyczące jakości usługi, najważniejsze staje się wdrożenie systemu zarządzania jakością, który pozwala efektywniej zarządzać jednostką. Rozwiązania te stają się coraz bardziej popularne i powszechne na świecie.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Założenia badawcze i propozycja wzorca analizy procesu przemian przedsiębiorstwa przemysłowego i struktury przestrzennej

W niniejszym artykule zaproponowano wzorzec badawczy, który może mieć zastosowanie w pracach z zakresu geografii przemysłu. Obejmuje on szereg etapów badawczych, m.in.: ocenę dotychczasowego procesu kształtowania przedsiębiorstwa oraz struktury przestrzennej przemysłu określonego układu przestrzennego, wyznaczanie celów dalszej przebudowy stanu początkowego, określenie możliwości generowania nowych i wykorzystania dotychczasowych czynników rozwoju oraz możliwości ograniczania barier, podejmowanie decyzji co do wyboru najefektywniejszych metod zarządzania do realizacji założonych celów, określenie kierunków przemian struktur przemysłowych, analizę mechanizmu procesu przebudowy od stanu początkowego do stanu końcowego, ocenę stanu końcowego, aby sformułować dalsze kierunki przemian.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces integracji z Unią Europejską a przemiany strukturalne w przemyśle Polski

W marcu 1992 roku weszła w życie tzw. Umowa Przejściowa. tj. ta część Układu o stowarzyszeniu Polski z Wspólnotami Europejskimi podpisanego w grudniu 1991 roku), która bezpośrednio dotyczyła wzajemnej wymiany handlowej. Stanowi ona podstawę prawną do utworzenia strefy wolnego handlu wyrobami przemysłowymi. Procesy integracyjne uwidoczniły jednak znaczną lukę strukturalną miedzy przemysłem polskim a zachodnioeuropejskim.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka