rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Polityka bezpieczeństwa w przeciwdziałaniu COVID-19 na przykładzie Polski

Polityka bezpieczeństwa w przeciwdziałaniu COVID-19 przebudowuje dotychczasowe zasady funkcjonowania praktycznie każdego społeczeństwa i kreuje nowy porządek świata. Pod koniec 2021 roku spopularyzowały się dwa podejścia (umiarkowany sanitaryzm oraz dobrowolny przymus) i warto przyjrzeć się tym dwóm schematom. Co więcej, staliśmy się świadkami wzajemnego zderzania się różnorodnych postaw społecznych oraz rozmaitych reakcji decydentów politycznych. W efekcie tych dynamicznych zmian wygenerował się chaos informacyjny, prawny i społeczny.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Desloratadyna w terapii alergicznego nieżytu nosa

Alergiczny nieżyt nosa, czyli stan zapalny błony śluzowej nosa, charakteryzujący się wyciekaniem wydzieliny z nosa i jej ściekaniem po tylnej ścianie gardła oraz innymi objawami (zatkanie nosa utrudniające oddychanie i powodujące problemy ze snem, napadowe kichanie, świąd i łzawienie spojówek oczu) jest schorzeniem bardzo często występującym w ogólnej populacji. Wielu pacjentów zgłasza się z powodu tych dolegliwości po poradę do farmaceutów oraz do lekarzy.

Czasopismo: Lek w Polsce
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Funkcjonowanie zegara biologicznego człowieka w warunkach skażenia światłem

Warunki życia na Ziemi są określone m.in. przez sekwencyjnie następujące okresy światła i ciemności (dzień i noc), których wzajemne proporcje zmieniają się w ciągu roku, ale zawsze zamykają w 24-godzinnej dobie. Tym samym warunki te cechuje całkowita przewidywalność. Zwierzęta zamieszkujące naszą planetę podejmują aktywność behawioralną i metaboliczną adekwatnie do aktualnej sytuacji, a nawet z odpowiednim wyprzedzeniem, co implikuje konieczność występowania u nich endogennego zegara biologicznego, odmierzającego upływ czasu i wydającego reszcie organizmu stosowne „polecenia”. Postępowanie zgodnie z owymi wskazówkami umożliwia odpowiednie korekty behawioru i tempa metabolizmu, przeprowadzane w celu możliwie jak największego dostosowania zwierzęcych reakcji i zachowań do warunków środowiskowych. Podstawowym narządem kręgowców uczestniczącym w przekazywaniu informacji o warunkach świetlnych otoczenia jest szyszynka - gruczoł neuroendokrynowy wytwarzający melatoninę, czyli hormon ciemności. Aktywność biosyntetyczną szyszynki hamuje światło. To długość nocy wyznacza okres syntezy melatoniny, dlatego działa ona jak „zegar i kalendarz”. Jedna ze zdobyczy cywilizacyjnych, czyli wszechobecne światło elektryczne, sprawia jednak, że człowiek traci związek z naturalnymi warunkami środowiskowymi. Łatwość pokonywania dużych odległości, nieustanna aktywność w ciągu doby, tygodnia, roku (24/7 /365) oraz używanie wielu urządzeń, emitujących światło o różnej długości fali, bardzo ułatwiają nam życie. Ale wszystkie te czynniki zakłócają pracę nie tylko szyszynki, lecz także całego mechanizmu zegarowego, stając się przyczyną wielu chorób cywilizacyjnych, mających coraz większy zasięg.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Zanieczyszczenie światłem i ciemność

Zanieczyszczenie światłem to jedna z form zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Czym ono jest? Dlaczego traktuje się je jako zagrożenie? Jak może być minimalizowane? Odpowiedzi na te zasadnicze pytania dotyczące zanieczyszczenia światłem są podstawą podjęcia działań prowadzących do jego redukcji. Na drodze do sukcesu pojawiają się jednak istotne przeszkody. Wciąż nie zdajemy sobie w pełni sprawy z wpływu światła i ciemności na przyrodę i człowieka. Co więcej, społeczna świadomość istnienia takiej formy zanieczyszczenia jest niska. U źródła owego stanu rzeczy znajdują się następujące czynniki: niewystarczająca liczba badań naukowych, ograniczony przepływ informacji do społeczeństwa i przewaga pozytywnych skojarzeń kulturowych światła nad negatywnymi.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Monitoring właściwości fotometrycznych sfery niebieskiej podczas zmierzchu i w nocy w aglomeracji łódzkiej

W pracy przedstawiono wstępne wyniki pomiarów prowadzonych w celu oceny stanu sfery niebieskiej podczas zmierzchu i nocy w aglomeracji łódzkiej. W szczególności porównano tempo ściemniania się sfery niebieskiej w czasie bezchmurnego wieczora, obserwowane z dwóch stanowisk: jednego znajdującego się w centrum miasta oraz drugiego położonego poza aglomeracją miejską. Analizę zmian jasności prowadzono metodą fotograficzną. Zwrócono także uwagę na problem światła rozproszonego w atmosferze w warunkach dużego zachmurzenia.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zanieczyszczenie światłem - ekologiczny problem współczesnego miasta

Postępujący rozwój miast oraz nieustanne zwiększanie liczby lamp oświetlających ulice powoduje, że sztuczne oświetlenie staje się nie tylko uciążliwym sąsiadem dla obserwatoriów astronomicznych, lecz także zagrożeniem dla środowiska przyrodniczego. Nadmiar światła sztucznego przekształca dobowy rytm funkcjonowania licznych gatunków zwierząt, wywołuje zmiany hormonalne, morfologiczne i behawioralne u wielu grup zwierząt bezkręgowych i kręgowych, także człowieka. Również rośliny nie pozostają obojętne na wpływ nadmiaru światła, ponieważ są organizmami najbardziej wrażliwymi na zmiany jego natężenia i czasu utrzymywania się. W wyniku zaistnienia problemów ekologicznych związanych z „zanieczyszczeniem światłem” zrodziła się potrzeba ilościowej oceny tej swoistej anomalii. Celem prezentowanej publikacji jest przedstawienie aktualnego stanu badań i wiedzy dotyczących zmian w zachowaniu wybranych grup organizmów pod wpływem nadmiernego oświetlenia.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Satelitarne obserwcje nocnych świateł ziemi

Badanie zanieczyszczenia światłem wymaga wiedzy na temat lokalizacji i intensywności antropogenicznych źródeł światła. Najefektywniejszym sposobem uzyskania takich danych są obserwacje satelitarne. Współcześnie systematycznym kartowaniem antropogenicznych świateł Ziemi zajmują się dwa instrumenty teledetekcyjne: sensor OLS (Operational Linescan System) satelitów DMSP oraz sensor VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) satelity Suomi-NPP. Uzupełnieniem danych OLS i VIIRS są okazyjne obserwacje kamer HSC (High Sensitivity Camera) satelitów SAC-C i SAC-D oraz fotografie cyfrowe wykonywane przez astronautów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Obszary ciemnego nieba w Parku Krajobrazowym Lasy Janowskie - projekt astronomicznej ścieżki dydaktycznej

Podczas badań terenowych w kwietniu 2012 r. grupa studentów z Koła Naukowego Instytutu Filozofii Przyrody i Nauk Przyrodniczych KUL zaproponowała wytyczenie astronomicznej ścieżki dydaktycznej, obrazującej stopnie zanieczyszczenia światłem nocnego nieba na terenie gminy Modliborzyce. Ścieżka miała wieść od rynku miasteczka do położonej we wnętrzu śródleśnego rezerwatu wodno-torfowiskowego platformy obserwacyjnej, zapewniającej znakomite warunki do obserwacji nieba. Na ścieżce wyznaczono wstępnie sześć przystanków. Wyróżniono następujące stopnie ciemnego nieba: niebo miejskie (klasa 8), podmiejskie przechodzące w miejskie (klasa 7), podmiejskie (klasa 5), wiejskie przechodzące w podmiejskie (klasa 4), wiejskie (klasa 3) i dobrze ciemne niebo (klasa 2).

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Obszary ochrony ciemnego nieba narzędziem wspomagającym rozwój regionów peryferyjnych i marginalizowanych

Obszary peryferyjne, często pozbawione infrastruktury przemysłowej, zachowały jeszcze nieskażone środowisko, w tym rozgwieżdżone, niezanieczyszczone sztucznym światłem cywilizacji niebo. To naturalne bogactwo należy wykorzystać, dążąc do zrównoważonego rozwoju tych marginalizowanych zazwyczaj regionów. Parki ciemnego nieba jako klastry turystyczne powinny prowadzić edukację ekologiczną, ale też rozwijać turystykę przyrodniczą (w tym astroturystykę), przynoszącą mieszkańcom dochody.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Określenie charakteru zmian jasności nocnego nieba w Polsce w latach 1994-2009 na podstawie amatorskich obserwacji komet

W pracy przedstawiono nową astronomiczną metodę pozwalającą na wyznaczenie jasności nocnego, bezchmurnego nieba, a w efekcie na określenie poziomu zanieczyszczenia świetlnego definiowanego jako sztuczna poświata niebieska. Metoda nosi nazwę kometarnej, ponieważ wykorzystuje się w niej dostępne amatorskie obserwacje komet. Użycie tej metody w odniesieniu do obserwacji komet wykonanych w Polsce w latach 1994-2009 doprowadziło do pozytywnej weryfikacji znanej modelowej mapy jasności nocnego nieba. W wyniku zastosowania opisywanej procedury badawczej wyznaczono również poziom zanieczyszczenia świetlnego dla wybranych miejsc obserwacyjnych, a następnie pogrupowano te miejsca ze względu na stopień owego zanieczyszczenia. Określono także charakter zmian jasności nocnego, bezchmurnego nieba w tym okresie w różnych środowiskach i dokonano klasyfikacji tych zmian.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Światło - dobrodziejstwo czy problem?

W tekście opisano rolę światła oraz jego naturalne i antropogeniczne źródła. Przedstawiono funkcję światła w procesie fotosyntezy, decydującą o jego podstawowym znaczeniu dla istnienia życia na Ziemi, zdrowia człowieka i gospodarki. Nakreślono także językowe konotacje światła i ciemności, mające podłoże w mitach i wierzeniach religijnych. Zwrócono ponadto uwagę na rosnący problem zanieczyszczenia światłem antropogenicznym.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Pomiary jasności nocnego nieba w aglomeracji krakowskiej

W niniejszej pracy przedstawiono rezultaty ponadrocznych pomiarów jasności nocnego nieba w dziesięciu wybranych punktach aglomeracji krakowskiej. Pomiary prowadzono codziennie, niezależnie od warunków pogodowych, co pozwoliło na wysunięcie wielu wniosków odnośnie do wpływu stanu atmosfery na jasność nocnego nieba i tym samym na zanieczyszczenie świetlne. Duża baza danych pomiarowych stała się również podstawą pewnych informacji statystycznych. Pomiary objazdowe w obszarze aglomeracji krakowskiej pozwoliły na wyznaczenie zasięgu wyspy świetlnej aglomeracji i porównanie jej kształtu z modelem zanieczyszczenia świetlnego dla tego obszaru, przedstawionym przez Cinzana i in. w atlasie jasności nocnego nieba (Cinzano i in. 2001).

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Izerski Park ciemnego nieba i inne inicjatywy

Historia europejskich obszarów ciemnego nieba zaczęła się 4 listopada 2009 r. w Jizerce - małej osadzie położonej na „końcu świata” - w momencie utworzenia Izerskiego Parku Ciemnego Nieba (IPCN). Dziś takich obszarów w Europie jest już kilkanaście, a niektóre z nich powstały dzięki inspiracji IPCN. Wszystkie je łączy jeden cel - powstrzymać światło „zalewające” noc. Osiągnięcie go wymaga podnoszenia społecznej świadomości skutków zanieczyszczenia światłem. Obszary ciemnego nieba idealnie nadają się do realizacji tego zadania. Oglądanie pięknego, nocnego nieba, atrakcyjnego wizualnie, staje się w tym wypadku punktem wyjścia do poruszenia tematu zanieczyszczenia światłem. Ideą przyświecającą zakładaniu obszarów ciemnego nieba jest nie tylko zachowanie tam ciemności, ale i prowadzenie astroturystyki. Izerski Park Ciemnego Nieba jest częścią astroturystycznego projektu Astro Izery, który łączy walory turystyczne i przyrodnicze Gór Izerskich z edukacją astronomiczną pod wspaniałym, rozgwieżdżonym niebem. W ramach realizowanego na terenie IPCN projektu wykorzystuje się proste instrumenty astronomiczne (gnomon, zegar słoneczny) i ścieżkę dydaktyczną „Model Układu Słonecznego” oraz organizuje się imprezy astronomiczne dla szerokiej publiczności.

Czasopismo: Prace i Studia Geograficzne
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Urszula Eckert (1928–2019) – życie i działalność pedagogiczna i naukowa

Prof. Urszula Eckert była pedagogiem specjalnym zaangażowanym w rehabilitację i edukację dzieci i młodzieży z wadą słuchu. Życie zawodowe związała z Akademią Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, gdzie zajmowała się kształceniem pracowników naukowych i studentów, przyszłych nauczycieli i wychowawców uczniów z zaburzeniami słuchu. Jej prace naukowe koncentrowały się wokół wczesnej diagnozy i rewalidacji dzieci z uszkodzonym słuchem, w tym szczególnie korygowania i usprawniania słuchu i mowy.

Czasopismo: Szkoła Specjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
„Opowiadanie o życiu kobiety jest bezczelnością”

Artykuł jest fragmentem rozmowy Ingi Iwasiów z Agnieszką Graff o książce Graff. Jestem stąd, która odbyła się 5 grudnia 2014 roku w Bibliotece Pedagogicznej im. Heleny Radlińskiej w Szczecinie. Fragment dotyczy gestu pisania autobiografii przez kobiety, a także dochodzenia do postawy feministycznej pod wpływem doświadczeń studiów w USA. Zarysowane zostają indywidualne i wspólnotowe rysy autobiografii oraz różnice systemów kształcenia i kanonów lektur, wpływające na wybory intelektualne oraz postawy życiowe.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Varia (jubileuszowe)

Autor wprowadza w problematykę piątego numeru "Autobiografii", który ukazuje się w roku jubileuszu siedemdziesięciolecia obecności literatury polskiej w Szczecinie. W tym kontekście zwraca szczególną uwagę na rolę poezji Tymoteusza Karpowicza w opisywaniu powojennego Pomorza Zachodniego. Karpowicz nie tylko pozostawił wiersze opisujące Szczecin, ale zapoczątkował nurt awangardowego przedstawiania naszego miasta.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Ocena barierowości przeciwroztoczowej wyrobów włókienniczych z grupy „ARGO plus” stosowanych w prewencji alergii uczuleń na roztocze kurzu domowego

Wprowadzenie: Alergeny roztoczy mogą łatwo gromadzić się w materacach i na powierzchniach tekstylnych, głównie na pościeli. Zatwierdzone strategie ograniczania narażenia na alergeny roztoczy obejmują stosowanie pokrowców z certyfikowanej tkaniny barierowej. Pokrowce mogą znacząco zwiększyć komfort i bezpieczeństwo nocnego snu oraz zapobiegać występowaniu zaostrzeń alergii atopowych i astmy. Celem pracy była ocena skuteczności blokowania alergenów przez nowo opracowane tkaniny barierowe przeznaczone na pokrowce antyalergiczne.
Metody: Tkaniny barierowe z włókien poliestrowo-bawełnianych z jednostronną powłoką polimerową zostały opracowane i wytworzone przez Łukasiewicz-Instytut Włókiennictwa. Skuteczność barierową opracowanych tkanin i kontrolnej tkaniny bawełnianej, przed alergenem kurzu i roztoczy kurzu domowego Der p 1, badano zgodnie z wcześniej opisaną i opatentowaną metodą.[1,2]. W skrócie: próbki kurzu domowego odsysano odkurzaczem przez badane tkaniny, a kurz i alergeny zbierano na filtrach. Po ekstrakcji filtrów oznaczono stężenia alergenu roztoczy Der p 1 komercyjną metodą ELISA. Skuteczność barierową określono jako % przepuszczalności tkanin powlekanych w stosunku do kontrolnej tkaniny bawełnianej.
Wyniki: Zbadano łącznie sześć rodzajów tkanin powlekanych i wybrano jedną o najlepszych właściwościach, zapobiegających przenikaniu kurzu i Der p 1. Ten opracowany materiał (nazwany Argo Plus) charakteryzował się wysoką skutecznością barierową wobec alergenu Der p 1 (0,15 % przepuszczalności ) oraz przepuszczalnością pary wodnej i powietrza. Po 20 cyklach prania tkanina Argo Plus zachowała swoją funkcję barierową.
Wniosek: Stosując naszą oryginalną metodę badania tkanin barierowych, mogliśmy wybrać materiał włókienniczy o optymalnych właściwościach barierowych, który można wykorzystać do produkcji pokrowców na pościel i materace - barierowych wobec alergernów roztoczy kurzu domowego.

Czasopismo: Alergia Astma Immunologia - przegląd kliniczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Co się działo we wsi Chorzów przed plebiscytem? Kościół – przemysł – rolnictwo w perspektywie socjologii wizualnej

Autorzy artykułu podejmują próbę odpowiedzi na pytanie: co działo się we wsi Chorzów przed plebiscytem z 21 marca 1920 roku, który zgodnie z traktatem wersalskim kończącym I wojnę światową miał zadecydować o przynależności tej części Górnego Śląska do państwa niemieckiego lub polskiego. Głosowanie przeprowadzono w przeważającej części terenów prowincji górnośląskiej i małej części prowincji dolnośląskiej (gmina Namysłów). Jacek Nowak i Piotr Wróblewski opisują życie codzienne i odświętne mieszkańców wsi, analizując wizualne dane jakościowe: fotografie, karty pocztowe oraz druki okolicznościowe. Poza tym poddają wtórnej analizie prace historyczne poświęcone Chorzowowi autorstwa Tomasza Klenczara, ks. Jana Machy i Ludwika Musioła. Autorzy dochodzą do wniosku, że życie we wsi Chorzów (obecnie dzielnicy miasta Chorzów nazwanej Chorzów Stary) toczyło się i toczy nadal zgodnie z tradycyjnymi śląskimi wzorami kulturowymi.

Czasopismo: Rocznik Muzeum "Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie"
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Architektura grup etnicznych a postawy ludności miejscowej Podkarpacia w 2. połowie XX wieku i na początku XXI wieku. Wybrane problemy

Podkarpacie jest wieloetnicznym, wielokulturowym i wielowyznaniowym regionem, położonym w południowo-wschodniej Polsce. Jest to region przygraniczny, którego obszar pokrywa się z utworzonym w 1999 roku województwem podkarpackim. Współczesna złożona struktura ludności Podkarpacia – ukształtowana  akcją „Wisła” i powojennymi przesiedleniami mieszkańców z innych regionów Polski, a także migracją zarobkową ze wsi do miast – powoduje wykształcenie się kilku kierunków w kształtowaniu krajobrazu kulturowego podkarpackiej wsi.
Pierwszą z nich jest tendencja do zachowania budownictwa etnicznego, która nie jest jednorodna. Z jednej strony jest to dobrze zorganizowana działalność dwóch samorządowych skansenów na Podkarpaciu, tj. Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku i Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, które profesjonalnie przechowują i naukowo opracowują dziedzictwo kulturowe polskiej wsi, zarówno materialne, jak i niematerialne. Odmienna jest działalność prywatnych parków kulturowych (np. Muzeum Kultury Łemkowskiej w Zyndranowej i Muzeum Kultury Łemkowskiej w Olchowcu) oraz  mini-skansenów na terenie gmin (Skansen Zagroda Muzeum Wsi Markowa, „Kresowa Osada” w Baszni Dolnej, „Zagroda Pogórzańska” w Gwoźnicy – Muzeum Biograficzne Juliana Przybosia w Gwoźnicy, „Zagroda Chłopska” w Godowej, „Chałupa nr 84” w Glinniku Zaborowskim, „Zagroda Kowalska” w Krzeszowie Górnym). Każdy z tych mini-skansenów inaczej stara się zachować kulturę ludową poszczególnych grup etnicznych. Z jednej strony działania te są ukierunkowane na eksponowanie kultury materialnej i upowszechnianie folkloru grupy etnicznej, zaś z drugiej – na sprzedaż produktów spożywczych i rzemiosła, działalność komercyjną i restauracyjną. W każdym z przypadków wysiłek organizatorów jest ogromny, tym bardziej że dofinansowanie zewnętrzne tych działań jest okazjonalne, a praca oparta jest głównie o wysiłek pasjonatów. 
Drugą tendencją – zupełnie przeciwstawną do powyższych trendów – jest niszczenie zabudowy tradycyjnej i zastępowanie jej budownictwem nowoczesnym i bezstylowym, występującym w całej Polsce. Zarysowują się tu trzy rodzaje przyczyn: zacieranie tradycji jako symbolu zacofania (np. Dolne Nadsanie i walka ks. W. Gaj-Piotrowskiego), ucieczka mieszkańców wsi do miast i budowanie nowych osiedli, wynikające z obaw nieujawnianie przynależności do konkretnej grupy etnicznej (np. Beskid Niski, powiat przemyski, lubaczowski) i wprowadzanie nowoczesności za wszelką cenę (Bieszczady – walka Olgierda Łotoczki o „dzikie Bieszczady” w Dolinie Łopiennika). Wszystkie powyższe działania – tak w przeszłości, jak i obecnie – składają się na obraz podkarpackiej wsi.

Czasopismo: Rocznik Muzeum "Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie"
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ideologia i filozofia arystotelesowska

Sądzę, że wszyscy zgodzimy się, że żyjemy w dziwnych czasach, w których dominuje popularna tendencja, zarówno wewnątrz, jak i zewnątrz uniwersytetu, do postrzegania ludzkich aspiracji i czynności jako walki między rywalizującymi ze sobą ideologiami. Przychodzi na myśl wiele budzących emocje przykładów. Atrakcyjność socjalizmu, zwłaszcza wśród młodzieży; powszechne prawo do opieki zdrowotnej; prognozy zagłady wynikające z globalnego ocieplenia lub zmian klimatu; zagadnienie płci niemającej ugruntowania w biologii; zaledwie czasowy, utylitarny charakter ludzkich aktów i ludzkiej natury; postulat, aby naturę człowieka, małżeństwa i rodziny traktować jako jedynie społeczne konstrukty; znaczenie (sens) poszczególnych zjawisk traktowane jako jedynie subiektywne; a także religia postrzegana jako opresyjna na tyle, że należy ją trzymać z dala od polityki. Aby uzyskać podstawowe rozumienie tego, czym jest ideologia, pokrótce przedstawię jej filozoficzne podstawy, opracowane przez jej założyciela. Następnie porównam ideologię z alternatywnym sposobem filozofowania, badając filozofię Arystotelesa, w obręb której wchodzi również myśl jednego z najważniejszych filozofów tradycji arystotelesowskiej, tj. św. Tomasza z Akwinu. Podsumowując, określę, jakie korzyści pedagogiczne wynikają z takiego porównania.

Czasopismo: Rocznik Tomistyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sympozjum Tomistyczne na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie – 28 lutego 2018 roku

W dniu 28 lutego 2018 roku na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego odbyło się Sympozjum Tomistyczne zorganizowane przez Katedrę Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej. W spotkaniu naukowym udział wzięło dziesięciu prelegentów oraz wielu zgromadzonych słuchaczy.

Czasopismo: Rocznik Tomistyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sprawozdanie z Sympozjum Tomistycznego w Łomży - 7 marca 2018 roku

Sympozjum Tomistyczne odbyło się 07 marca 2018 roku (744 rocznica śmierci Tomasza z Akwinu) w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Zaproszeni goście reprezentowali warszawskie ośrodki naukowe (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wyższą Szkołę Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki, a także Wyższą Szkołę Komunikowania, Politologii i Stosunków Międzynarodowych).

Czasopismo: Rocznik Tomistyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sprawozdanie z konferencji naukowej pt. „Małżeństwo i rodzina. Źródła kryzysu i drogi wyjścia” – 7 czerwca 2018 roku

W dniu 7 czerwca 2018 w auli Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego miała miejsce konferencja naukowa zatytułowana Małżeństwo i rodzina. Źródła kryzysu i drogi wyjścia. Jednym z jej organizatorów była Katedra Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, a jednym z patronów medialnych – Rocznik Tomistyczny.

Czasopismo: Rocznik Tomistyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia