rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za jej zaległości podatkowe w kontekście zasady zaufania do organów podatkowych

Artykuł dotyczy odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych za ich zaległości podatkowe. Przedstawiono w nim sposób interpretacji i stosowania tych przepisów przez organy podatkowe i sądy administracyjne w konkretnych sprawach. Dokonano także analizy błędów popełnianych w tego typu postępowaniach oraz naruszeń praw członków zarządu jako podmiotów solidarnie odpowiedzialnych ze spółkami za ich zaległości podatkowe. Jednocześnie opisano prawidłowy model orzekania odpowiedzialności członków zarządu za takie zaległości, z uwzględnieniem zasady zaufania do organów podatkowych.

Czasopismo: Kwartalnik Prawa Podatkowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wyjątki od zasady doręczania przez organy podatkowe profesjonalnym pełnomocnikom pism procesowych przy użyciu środków komunikacji elektronicznej

Celem niniejszego artykułu jest analiza przesłanek ustawowych uzasadniających odstąpienie przez organy podatkowe od reguły doręczenia pism procesowych profesjonalnym pełnomocnikom za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z art. 144 § 3 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 października 2021 r. oraz ocena zmian legislacyjnych wprowadzonych ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. poz. 2320) w tym zakresie. Autor na podstawie dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych dokonał kompleksowej oceny nowych regulacji prawnych.

Czasopismo: Kwartalnik Prawa Podatkowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Pobieranie i identyfikacja próbek biologicznych z wykorzystaniem stosowanych w wojsku urządzeń do wykrywania on-site skażeń biologicznych

Ze względu na wciąż aktualne zagrożenia biologiczne związane z działalnością ugrupowań terrorystycznych, sytuacjami kryzysowymi w wielu rejonach świata, a także cyklicznie pojawiającymi się epidemiami, szybka i wiarygodna detekcja skażeń biologicznych jest niezbędnym elementem zapewnienia szeroko rozumianego bezpieczeństwa ludności. W pracy poruszono kwestie procedur pobierania i weryfikacji próbek. Skupiono się na technikach przygotowania próbek do analizy, a także wyszczególniono metody analityczne służące do identyfikacji czynników biologicznych. Dodatkowo omówiono technologie on-site zaimplementowane w wojskowych przyrządach do detekcji skażeń biologicznych. Praca umożliwia czytelnikowi zapoznanie się z nowoczesnymi technikami detekcji czynników pochodzenia biologicznego i ich identyfikacji, co stanowi niezbędną wiedzę przy wyborze odpowiedniego sprzętu w zależności od przeznaczenia pododdziału rozpoznania skażeń i postawionego zadania. Wiedza z zakresu pobierania i przygotowania próbek do analizy przyczyni się do zwiększenia umiejętności zespołów pobierania próbek w zakresie takich działań oraz do osiągnięcia wiarygodnych wyników przez zastosowanie odpowiednich procedur i wyeliminowanie możliwości utraty analitu czy nieumyślnego skażenia próbki. Pozwoli to również na zwiększenie bezpieczeństwa na każdym etapie pracy z próbkami biologicznymi. Wszystkie te działania mogą przyczynić się do globalnego zwiększenia bezpieczeństwa ludności.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Silniki o zapłonie samoczynnym mieszanki homogenicznej kluczem do dalszego rozwoju tłokowych silników spalinowych

W artykule przedstawiono syntetycznie sposoby zapłonu mieszanki paliwowo-powietrznej w silnikach spalinowych wraz z charakterystyką ich kluczowych wad oraz zalet, problematyką ich stosowania oraz możliwością rozwoju. Dalszy rozwój tłokowych silników będzie wymagał drastycznego ograniczenia emisji szkodliwych składników spalin oraz dwutlenku węgla będącego najistotniejszym gazem cieplarnianym emitowanym przez silniki spalinowe. Z tego powodu zmianom muszą ulec nie tylko same silniki spalinowe, lecz także przede wszystkim stosowane paliwa. Aby były najskuteczniejsze, powinno się wykorzystywać samozapłon homogenicznej mieszanki paliwowo-powietrznej, co przy dzisiejszym stanie rozwoju technicznego nie jest możliwe w sposób pozwalający na realizację najbardziej zaawansowanych sposobów samozapłonu. W literaturze zagranicznej można znaleźć wiele publikacji dotyczących różnych sposobów zapłonu samoczynnego (ZS) w silnikach spalinowych, w tym zapłonu samoczynnego w silnikach dwupaliwowych. W literaturze krajowej nie ma jednak na ten temat wielu pozycji i choć można znaleźć prace dotyczące zapłonu samoczynnego w silnikach jednopaliwowych [1-10], to temat dwupaliwowego zasilania silników o ZS nie jest zbyt obszernie opisany. Z tego powodu godne uwagi wydaje się opublikowanie artykułu poruszającego ten istotny dziś temat.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ochrona wojsk : zbiorowe środki ochrony przed skażeniam

W artykule przedstawiono ogólne zasady użycia oraz klasyfikację zbiorowych środków ochrony przed skażeniami. Sprecyzowano zalecenia funkcjonalne i eksploatacyjne dla środków ochrony zbiorowej oraz opisano system wentylacji obiektów w zależności od ich rodzaju.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie wielkoskalowych zmian hydrosfery lądowej w kontekście najnowszych satelitarnych misji grawimetrycznych

Analiza zmian pola ciężkości Ziemi należy do głównych zadań geodezji fizycznej, a znajomość wybranych charakterystyk tego pola stanowi m.in. podstawowy element wyznaczenia kształtu Ziemi i uwiarygodnienia wiedzy na temat redystrybucji jej masy. Od 2002 roku do tego celu wydatnie przyczynia się satelitarna misja grawimetryczna GRACE (ang. Gravity Recovery and Climate Experiment) oraz jej misja kontynuacyjna GRACE-FO (ang. GRACE Follow-On). Wyniki opracowanych obserwacji uzyskanych z misji GRACE/GRACE-FO prezentowane są m.in. w postaci maskonów, które dostarczane są przez trzy centra przetwarzania: 1) CSR (Center for Space Research, Austin, Stany Zjednoczone), 2) JPL (Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Stany Zjednoczone) oraz 3) GSFC (Goddard Space Flight Center, Maryland, Stany Zjednoczone). W pracy wykorzystano dane udostępniane przez centrum przetwarzania GSFC w postaci globalnego rozkładu zmian całkowitej zawartości wody w kontynentach (ang. Total Water Storage, TWS), wyrażonego w postaci wysokości słupa wody (ang. Equivalent Water Height, EWH). W badaniach skupiono się na zidentyfikowaniu obszarów o wyraźnych zmianach TWS. Fluktuacje TWS przeanalizowano pod kątem zmian krótkookresowych, tj. amplitudy oscylacji rocznej (najbardziej wyraźnej oscylacji w hydrosferze), oraz zmian długookresowych, tj. trendu (kluczowego parametru dla badań klimatycznych), wyznaczonych z wykorzystaniem metody najmniejszych kwadratów. W rezultacie wyselekcjonowano piętnaście obszarów charakteryzujących się ekstremalnymi zmianami, tj. jedenaście obszarów dla parametru amplitudy oscylacji rocznej i cztery obszary dla trendu. Otrzymano zmiany sezonowe większe niż 140 mm na obszarach w obrębie równika (głównie dorzecza rzek — Amazonka, Niger, Ganges, Brahmaputra) oraz obszarach pokrytych ogromnymi masami lodowymi (Alaska, Grenlandia). Największe tempo zmian zasobów wodnych na poziomie ±70 mm/rok obserwowane jest w okolicach Antarktydy Zachodniej, Patagonii czy Morza Kaspijskiego. Wyniki podkreślają również zauważalny wpływ człowieka na zmiany wód kontynentalnych (np. region Meksyku oraz dorzecza rzek Indus, Ganges).

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badania osadu z wody dennej ze zbiorników z magazynowanym olejem napędowym

W pracy zbadano wodę denną pozyskaną ze zbiorników z magazynowym olejem napędowym w czasie krótko- i długotrwałego przechowywania, w celu określenia substancji świadczących o oddziaływaniu wody ze składnikami paliwa. Do badań zastosowano rzeczywiste fazy wodne pozyskane ze zbiorników ze standardowym olejem napędowym oraz o polepszonych właściwościach niskotemperaturowych, z aktualnym poziomem biokomponentu i dodatków uszlachetniających. Osady powstałe wskutek odparowania wody poddano badaniom jakościowym i ilościowym, a otrzymane wyniki porównano ze składem dostępnych handlowo dodatków uszlachetniających oraz biokomponentu. Wyniki badań wskazały na obecność węglowodorów, dodatków, mikroorganizmów, a także związków niezidentyfikowanych w przeprowadzonych badaniach, co potwierdziło oddziaływanie składników paliwa z fazą wodną w zbiornikach z magazynowym olejem napędowym.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ kapitału społecznego mieszkańców na kształtowanie przestrzeni wspólnych w środowisku mieszkaniowym

Ostatnie dwie dekady bieżącego wieku przyniosły wyjątkowo wiele zmian w środowisku zbudowanym. Należą do nich nie tylko zmiany związane bezpośrednio z powstaniem nowej tkanki miejskiej, ale również zmiany postaw społecznych wobec przestrzeni wspólnych związanych ze środowiskiem mieszkaniowym. Miasto przestaje być, tak jak do tej pory, głównie poddawane krytyce, a mieszkańcy swoją roszczeniową postawę co do zagospodarowania przestrzeni, stopniowo zmieniają na współuczestniczącą w procesie jej tworzenia. Mieszkańcy miast chcą mieć realny wpływ na przestrzeń zurbanizowaną, szczególnie tę im najbliższą. Zatem prawo do miasta, nie jest już przywilejem czy obowiązkiem, a staje się potrzebą. Efektem próby realizacji tej potrzeby jest zjawisko, które coraz częściej możemy obserwować w Polsce, a z jakim od wielu lat spotykamy się zagranicą: działania w przestrzeni publicznej zmieniają się w działania na rzecz przestrzeni publicznej. Jednym z ich rodzajów są przekształcenia przestrzeni wspólnych związanych z miejscem zamieszkania – podnoszenie ich jakości estetycznej, zmiany funkcjonalne, modernizacja elementów zagospodarowania. Obserwując liczne przykłady partycypacji społecznej w kształtowaniu przestrzeni publicznych zauważono, iż inicjacja, przebieg oraz efekty podejmowanych działań w dużym stopniu zależą od kapitału społecznego grupy podejmującej aktywność. W związku z powyższym, istnieje potrzeba prowadzenia badań związanych z wzajemną relacją poziomu kapitału społecznego z zagadnieniem kształtowania i zarządzania przestrzenią publiczną przy współudziale lokalnych społeczności, co będzie głównym tematem artykułu. Do zbadania ww. związku użyto metod badań jakościowych: wizji lokalnej, obserwacji nieuczestniczącej, wywiadów fokusowych. To złożyło się na obraz komparatystyki trzech wybranych warszawskich studiów przypadków. Przeanalizowano jepod względem spełnienia wybranych do badań kryteriów jakościowych. Kryteria te wskazane zostały na podstawie Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego 2020, będącej jedną z części Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju. Wynikiem przeprowadzonych analiz jest wskazanie czynników pochodzących z wewnątrz grupy użytkowników przestrzeni i czynników zewnętrznych, mających pozytywny i negatywny wpływ na podejmowanie, przeprowadzanie i utrzymywanie efektów zmian w przestrzeniach wspólnych wypracowanych przy współudziale lokalnych społeczności w warunkach polskich. Wnioski posłużyć mogą do ulepszania przyszłych procesów partycypacyjnych związanych z przestrzenią miejską – zarówno ze strony nieprofesjonalistów biorących w nich udział, jak również ekspertów – architektów i urbanistów.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Forma architektoniczna, funkcja oraz potencjał zespołów budynków wielorodzinnych zbudowanych w XXI wieku w Krakowie na przykładzie osiedli Kurdwanów Nowy i Piaski Nowe

Piaski Wielkie oraz Kurdwanów to dawne przedmieścia Krakowa, których przestrzeń uległa silnym zmianom w ostatnim półwieczu. Pierwsza fala przemian nastąpiła w latach 70. i 80. kiedy to wzniesiono osiedla Piaski Nowe i Kurdwanów Nowy. Dalszy wzrost liczby mieszkańców Krakowa w XXI wieku, przyczynił się do ponownego skierowania uwagi inwestorów na te obszary. Obecnie tereny te są intensywnie zabudowywane. W niektórych rejonach tempo rozwoju infrastruktury drogowej i usługowej jest wolniejsze niż budowa obiektów mieszkaniowych. Tendencję tę widać w Piaskach Nowych, których funkcjonowanie opiera się głównie na ubiegłowiecznej infrastrukturze. Istotne stało się zbadanie form występujących w osiedlach, ich funkcji i potencjału, co pozwoli prowadzić skuteczną politykę przestrzenną w ich obrębie. Artykuł charakteryzuje formy architektoniczne, układy oraz podstawowe funkcje zespołów mieszkaniowych powstałych w latach 1999–2019 w Piaskach Nowych i Kurdwanowie Nowym. Wykonane badania wykazały, że oba osiedla mają predyspozycję do bycia atrakcyjnymi miejscami zamieszkania. Przyczyniają się do tego istniejące zaplecze usług publicznych oraz rozwijające się usługi prywatne. Ważnym czynnikiem jest też położenie miedzy III i IV obwodnicą Krakowa. Analiza form architektonicznych uwidoczniła zmiany w sposobie kształtowania zabudowy – zauważalna jest tendencja do upraszczania brył. Przedstawione realizacje pokazują, że uproszczenie nie jest jednak równoznaczne z końcem możliwości w kreowaniu form. Jest jedynie drogą do nowych rozwiązań.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Smart city – korzyści i zagrożenia

W ostatnich latach pojęcie „Smart City” stało się zauważalnie popularne, wyznaczając kierunek rozwoju miast XXI wieku. Czy jednak bezkrytyczne podejście do tak złożonego zagadnienia jest uzasadnione? Jak wygląda miejsce styku kompetencji architekta, urbanisty, informatyka oraz kontrolujących organów rządowych w „mieście inteligentnym”? W artykule przedstawiono istotne zagadnienia dotyczące pozyskiwania danych, monitorowania systemu a także problemów bezpieczeństwa i prywatności. Zaprezentowano i przeanalizowano przykłady istniejących już na świecie rozwiązań, jak i zwrócono uwagę na istniejące w tym momencie w Krakowie zalążki technologii z pod znaku „Smart City”.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Analiza możliwości wykorzystania poszerzonej rzeczywistości do prezentacji projektów studenckich na przykładzie projektów z pierwszego roku

Niniejszy artykuł omawia doświadczenia Laboratorium Przekształceń Środowiska Mieszkaniowego WA PK w obszarze generowania wizualizacji w środowisku poszerzonej rzeczywistości (AR) w oparciu o projekty kursowe przygotowywane przez studentów. Celem badania było sprawdzenie jakości rozwiązań technologicznych rozwijanych przez Laboratorium, oraz sprawdzenie możliwości wykorzystania rozwijanego narzędzia na cele ewaluacji projektów studenckich. W badaniu opracowaniu wizualizacje AR dla pięciu wytypowanych projektów studenckich, oraz zestawiono je z oryginalnymi planszami studentów. W rezultacie otrzymano materiał do rozważań na temat potencjału technologii i warunków korzystania z niej w ramach działalności edukacyjnej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Zróżnicowana zabudowa mieszkaniowa jako zasada nowego urbanizmu w procesie odnowy zdegradowanych osiedli

Poprawa warunków mieszkaniowych jest jednym z podstawowych elementów procesu rewitalizacji struktur miejskich. Prezentowane badania przeprowadzono i osadzono w kontekście zróżnicowanej zabudowy mieszkaniowej jako jednej z zasad Nowego Urbanizmu (NU). Zastosowanie tej perspektywy jest wynikiem współczesnej adaptacji amerykańskiego ruchu urbanistycznego w procesie rewitalizacji w ramach strategii rozwoju miast do wewnątrz. W pracy przeanalizowano praktykę zróżnicowanego budownictwa mieszkaniowego we współczesnych projektach rewitalizacyjnych w Europie na podstawie przykładów dwóch studiów przypadku: Minguettes Vénissieux w aglomeracji Lyon (Francja) i Rekini w Łodzi (Polska). Podejmowane przekształcenia porównywane są do działań w ramach amerykańskiego programu HOPE VI, który podobnie jak badane przykłady koncentrował się na rewitalizacji wysokiej zabudowy blokowisk. Uzyskane wyniki pozwoliły na zdefiniowanie wpływu zasady NU dotyczącej zróżnicowanej zabudowy mieszkaniowej na procesy rewitalizacji miast oraz na szersze poznanie praktyki zabudowy mieszkaniowej dzisiaj, a także jej współczesnych ram regulacyjnych (1). Potwierdzono również hipotezę o potrzebie synergii między różnymi zasadami NU w celu wytworzenia lub raczej przebudowania kluczowych form miejskich (2). Zgodnie z założeniami europejskie tendencje zróżnicowanej zabudowy mieszkaniowej okazały się ponadto związane z praktyką amerykańską wywodzącą się z NU, w szczególności gdy bada się potrzebę różnorodności prawa do lokalu i urbanistycznych uregulowań prawnych (3). Całość przeprowadzonych badań potwierdza zatem, iż zróżnicowane mieszkalnictwo, jako wieloaspektowa zasada NU może być sposobem na przeprowadzenie rewitalizacji obszaru mieszkaniowego w szczególności zdegradowanych obszarów blokowisk.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Habitat jako proces. Koncepcja środowiska zbudowanego w ujęciu dynamicznym

Przedmiotem artykułu jest wstępny szkic teorii organizacji środowiska zbudowanego, będącej odpowiedzią na dynamikę procesów urbanizacji w XXI wieku. Podstawowe założenia tej teorii to: 1) temporalność i zmienność elementów habitatu, 2) nieredukowalność środowiska do jego części, 3) powiązanie różnych skal organizacji, 4) równoważenie czynników indywidualnych i kolektywnych, ciągłości i nowości, oraz uwarunkowania i wolności twórczej, 4) udział człowieka jako integralna część opisu systemu. W pracy skorzystano z wcześniejszych koncepcji strukturalistycznych, zwłaszcza teorii J. Habrakena, a także z założeń filozofii procesu A.N. Whiteheada. Rezultatem badań jest zarys procesualnego modelu organizacji środowiska, oparty o autorski zestaw pojęć technicznych, m.in. pole, zdarzenie, potencjał zdarzeń, transformacja, kontrola, wzorzec relacyjny. Elementy modelu tworzą hierarchiczny system, łączący zróżnicowane zagadnienia architektoniczne i urbanistyczne. W konkluzji przedstawiono uwagi na temat roli architekta w procesie organizacji habitatu, wynikające z przyjętych założeń teoretycznych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Inspiracje kulturami lokalnymi w awangardowej architekturze początków XXI w.

Tematem artykułu jest próba stworzenia systematyki dotyczącej sposobów wykorzystania motywów regionalnych w awangardowej architekturze pierwszych dwóch dziesięcioleci XXI w. Wykorzystanie lokalnych wzorców związane było z tworzeniem architektury od jej początków. Architektura ponowoczesna zakwestionował idee uniwersalizmu, a pośród różnych jej nurtów ważną rolę odgrywała architektura regionalna. W początkach XXI w. w architekturze awangardowej doszło do kolejnego przewartościowania sposobów wykorzystania lokalnych inspiracji. W artykule podjęto próbę dokonania systematyki współczesnych rozwiązań, wyróżniając trzy podstawowe kategorie: a) inspiracje formą architektoniczną, b) inspiracje materiałem budowlanym i rzemiosłem, c) inspiracje „ideą wspólnotową”. Omówiono wybrane, reprezentatywne przykłady współczesnych rozwiązań, podkreślając ich specyfikę na tle wcześniejszych realizacji.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Szpital bez ścian. Nowe technologie w projektowaniu architektury mieszkaniowej dla seniorów przyszłości

Artykuł prezentuje nowe spojrzenie na przestrzeń zamieszkania seniorów, którzy już w niedalekiej przyszłości będą stanowić 20% naszego społeczeństwa i nawiązuje do powstałej w USA koncepcji hospital witout walls (tłum autorki: szpitale bez ścian). Rewolucyjna na czasy swojego powstania idea przeniesienia do środowiska domowego elementów związanych z diagnostyką czy terapią może stać się jedynym skutecznym rozwiązaniem pozwalającym seniorom przyszłości na komfortowe i bezpieczne starzenie się we własnym domu (ageing in place). Zwiększone zapotrzebowanie na usługi zdrowotne generuje pilną potrzebę redefinicji dotychczasowych systemowych rozwiązań opieki medycznej i ich transpozycję do przestrzeni zamieszkania, która będzie musiała odpowiedzieć na agregację nowych potrzeb prozdrowotnych przyszłych seniorów. Nowe technologie, jako ogólnodostępne narzędzia, będą w istotny sposób wspierać te procesy. Nie bez znaczenia pozostanie fakt, iż przyszli seniorzy będą inni niż obecni, będą posiadali nowe umiejętności i kompetencje, w tym przede wszystkim cyfrowe oraz zdecydowanie inne potrzeby odnośnie do przestrzeni zamieszkania. Stąd idea mieszkania, które leczy, wywodząca się z koncepcji hospital without walls może okazać się skutecznym modelem.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rozwój środowiska mieszkaniowego na dawnych terenach przemysłowo--usługowych a dostępność zielonych przestrzeni publicznych – przypadek obszaru „Ludwinów-Mateczny" w Krakowie

W ostatniej dekadzie zabudowa mieszkaniowa w Krakowie rozwija się szczególnie intensywnie. Brak planów miejscowych w wielu częściach miasta powodował dotąd i nadal jeszcze nierzadko powoduje sytuację, w której tereny inwestycyjne są maksymalnie zabudowywane bez całościowej wizji dla obszaru na jakim się znajdują. Nierzadko wpływa to niekorzystnie na jakość przestrzeni publicznych, których charakterystyka staje się zaledwie wypadkową procesu zabudowy rozwijanej z niewielkim udziałem zieleni publicznej. Niniejszy artykuł prezentuje analizę przekształceń funkcjonalno-przestrzennych obszaru „Ludwinów-Mateczny” w Krakowie, zabudowywanego dotąd mimo braku planu miejscowego, atrakcyjnego nie tylko pod względem lokalizacyjnym, ale także ze względu na sąsiedztwo obszarów przyrodniczo cennych. Przedstawiono w nim wyniki badań procesu rozwoju lokalnego środowiska mieszkaniowego w okresie od ok. 2010 do 2022 roku. Badania oparto na analizach dostępnych dokumentów planistycznych, statystycznych, autorskiej analizie ilościowej zmian w strukturze przeznaczenia i użytkowania terenu, a także badaniach terenowych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Tendencje rozwojowe w architekturze mieszkaniowej i mieszkalnictwie w Polsce w I dwudziestoleciu XXI w.

Współczesne mieszkanie ma służyć człowiekowi i rodzinie w realizacji dążeń odpowiadających aspiracjom i wymogom czasu. Struktura (osiedle), w którym się znajduje, powinno zapewnić społeczności sąsiedzkiej warunki do zachowania prywatności oraz kontaktu i współdziałania. Środowisko mieszkaniowe ma również manifestować wyznawane wartości i osobowość mieszkańców: styl zamieszkiwania wyraża bowiem relacje człowieka z kulturą. Celem artykułu jest 1) opis najważniejszych trendów, które zarysowały się w architekturze mieszkaniowej w XXI wieku oraz 2) identyfikacja czynników wpływających na architekturę mieszkaniową w Polsce i wskazanie, które z nich promują, a które hamują implementację cech innowacyjnych. Świadomość zjawisk i procesów zachodzących w architekturze mieszkaniowej i mieszkalnictwie może pomóc lepiej wpływać na rozwój środowiska mieszkaniowego w kierunku zrównoważenia.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka