rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Potencjał kartograficzny lotniczych obrazów video

W pracy przedstawiono możliwość wykorzystania zobrazowań video terenu wykonanych podczas lotu śmigłowcem w procesie tworzenia map. W części praktycznej najpierw stworzono kartometryczne obrazy video poprzez transformację rzutową, a następnie zdigitalizowano kilka przykładowych szczegółów terenowych zarówno na mapie topograficznej, jak i na przetransformowanych obrazach video oraz porównano różnice odległości pomiędzy tak powstałymi obiektami. Na tej podstawie oceniono dokładność kartometryczną obrazów video i ich przydatność przy tworzeniu map.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Dane niwelacyjne w badaniu pionowych ruchów skorupy ziemskiej na obszarze Polski

Prace nad badaniem ruchów pionowych skorupy ziemskiej na obszarze Polski wyznaczonych z danych niwelacyjnych trwają od lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Do tej pory powstały dwie mapy takich ruchów: w 1985 i 2006 roku. Obecnie informacje o ruchach pionowych powierzchni skorupy ziemskiej nabierają dużego znaczenia w świetle budowy kinematycznego układu wysokościowego. W opracowaniu podjęto tematykę pozyskania danych geodezyjnych (niwelacyjnych), które umożliwiłyby rozpoczęcie prac nad kinematycznym wyznaczeniem ruchów pionowych skorupy ziemskiej na obszarze Polski. Badany materiał niwelacyjny to dane z czterech ostatnich kampanii niwelacyjnych przeprowadzonych w latach: 1926–1937, 1953–1955, 1974–1982, 1997–2003. Sprawdzono także możliwość pozyskania informacji o ruchach pionowych z mapy ruchów pionowych z roku 1985.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie fotomapy do budowy systemu informacji przestrzennej małego miasta na przykładzie Puszczykowa

Współczesne materiały teledetekcyjne, a zwłaszcza wielkoskalowe zdjęcia lotnicze dostarczają możliwie najbardziej aktualnych informacji o środowisku geograficznym. Czyni to je niezbędnymi w nowoczesnym zarządzaniu miastem. Terenem badawczym jest niewielkie miasto Puszczykowo położone na południe od Poznania. Jego specyficzna lokalizacja w najbliższym sąsiedztwie Wielkopolskiego Parku Narodowego wymaga położenia wyjątkowego nacisku na kwestie ochrony środowiska przyrodniczego na tym obszarze. Zaproponowano budowę systemu informacji przestrzennej w oparciu o fotomapę w skali 1:2500 z 2004 roku, która stanowiła podstawową rastrową bazę danych zorientowaną w przestrzeni geograficznej. Na tej bazie stworzono wektorowe warstwy tematyczne ze szczególnym uwzględnieniem terenów biologicznie czynnych i obszarów chronionych. Każdej warstwie tematycznej towarzyszy tekstowa baza danych gromadząca informacje nieprzestrzenne dotyczące danego obiektu. Tak zbudowany SIP staje się wydajnym narzędziem zarządzania i wspomagania procesów decyzyjnych, pozwalając na skuteczną ochronę środowiska przyrodniczego oraz wykorzystanie zasobów naturalnych miasta zgodnie z paradygmatem zrównoważonego rozwoju. Istotnym zagadnieniem w budowaniu SIP-u, zwłaszcza w małych ośrodkach miejskich, jest brak środków finansowych i danych niezbędnych dla prawidłowego wdrożenia systemu.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie wybranych metod klasyfikacji obiektów wielocechowych w analizie warunków gospodarowania na obszarach wiejskich Województwa Dolnośląskiego

Analizy środowiska przyrodniczego charakteryzuje wysoki stopień złożoności przedmiotu badań, niemierzalność wielu jego cech, różnorodność środowiska (jest ono jednocześnie ciągłe i dyskretne), niejednolitość jednostek odniesienia. W pracy proponuje się przyjęcie geometrycznych pól jako obiektów niosących informację o wybranych komponentach środowiska. Wielkość pól geometrycznych dostosowano do obszaru badań (woj. dolnośląskie) oraz możliwości prezentacji wyników w postaci modeli kartograficznych. Analizie poddano pięć cech: występowanie gleb słabych, wymiar fraktalny obliczony dla gleb słabych, erozję wodną, spadek terenu i wysokość nad poziomem morza. Czynniki te wyselekcjonowano spośród wielu charakterystyk środowiska przyrodniczego ze względu na ich związek z warunkami gospodarowania. Ponadto wśród cech znajduje się również charakterystyka, która mówi o geometrii i strukturze przestrzennej badanych zjawisk – wymiar pudełkowy. Klasyfikację obiektów przeprowadzono wybranymi metodami obszarowymi, a wyniki prezentowane są w postaci modeli kartograficznych, które dodatkowo mogą posłużyć jako tło do prezentacji innych zjawisk przyrodniczych lub wskaźników je charakteryzujących.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
System wspomagania decyzji optymalizujących rozwój marginalnych obszarów wiejskich

W artykule została przedstawiona problematyka związana z wybranymi aspektami tworzenia systemu wspomagającego decyzje optymalizujące rozwój marginalnych obszarów wiejskich. Prezentowany tutaj, oparty na systemach informacji przestrzennej, system wspomagania decyzji może stanowić doskonałe narzędzie ułatwiające opracowywanie strategii rozwoju marginalnych obszarów wiejskich, pomagające zaoszczędzić czas i pieniądze, a przede wszystkim umożliwiające wdrożenie zasad zrównoważonego rozwoju, dzięki swoim zdolnościom do wyznaczania długoterminowych symulacji efektu ludzkiego oddziaływania na środowisko. Może też być pomocny w wyznaczaniu kierunków rozwoju restrukturyzowanych obszarów wiejskich, w ocenie efektów programów ochronnych, programów wspierających czy też programów łagodzących socjalne i ekonomiczne problemy. Technologia GIS stanowi w tym systemie naturalną ramę dostarczającą dogodnego sposobu analizowania i reprezentowania informacji powiązanej z komponentami przestrzennymi oraz architektury, zarządzania danymi, pozwalającą integrować ekstremalnie różne typy informacji oraz wiedzę ogólną ze szczegółową. Najważniejszym elementem prezentowanego systemu wspomagania decyzji jest połączony z systemem informacji geograficznej system ekspertowy, pozwalający przechowywać w formie reguł skomplikowaną wiedzę o procesach przyrodniczych, ekonomicznych i społecznych, która przy zastosowaniu specjalnie opracowanego algorytmu jest łączona z wiedzą o formach przyrodniczych i antropogenicznych przechowywaną w specjalnie zaprojektowanej bazie danych. Niniejszy artykuł stanowi studium, w którym przedstawiono opis poszczególnych elementów sytemu i zasadność wyboru prezentowanych rozwiązań.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Identyfikacja układu odniesienia sieci niwelacyjnej obszaru Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego

W artykule przedstawiono próbę określenia przemieszczeń pionowych punktów kontrolowanych położonych na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Przemieszczenia te zostały wyznaczone na podstawie wyników pomiarów niwelacyjnych prowadzonych w latach 1967–2000. W pierwszej kolejności w celu identyfikacji oraz wyeliminowania obserwacji odstających zostały zastosowane metody estymacji mocnych. Układ odniesienia zdefiniowano na podstawie algorytmu złożonego z dwóch etapów. Na pierwszym etapie wyznaczono moduł wektora przyrostów bazowych cech wewnętrznych, jakie wynikają z dwóch pomiarów okresowych (wyjściowego i aktualnego), na drugim etapie badana była reakcja układu obserwacyjnego w trakcie rozwiązywania kolejnych zadań wyrównawczych, wywołana wzrostem liczby punktów objętych założeniem stałości.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Współczesne mapy powiatów w świetle opinii i oczekiwań użytkowników

Mapy powiatów stanowią jeden z rodzajów popularnych wydawnictw kartograficznych. Są one powszechnie dostępne, przeznaczone przeważnie dla turystów; skala mieści się zwykle w przedziale 1:50 000–1:120 000. Ponieważ są to opracowania niestandaryzowane, uwagi i poglądy użytkowników mogą być przydatną wskazówką przy redagowaniu mapy. Sposobem poznania ich opinii są badania ankietowe. Kwestionariusz obejmował zagadnienia dotyczące ogólnych cech mapy, warunków korzystania, skali, zakresu treści, kartonów, części opisowej z dodatkowymi składnikami oraz kompozycji. Artykuł przedstawia opinie respondentów (na przykład za najważniejszą uznano tematykę komunikacyjno- turystyczną) z podsumowaniem ilościowym.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Algorytmy ewolucyjne w zastosowaniu do rozwiązywania wybranych zadań optymalizacji

W pracy rozpatrywano dwie strategie ewolucyjne (μ + λ) oraz (μ, λ) wykorzystywane do rozwiązywania skomplikowanych problemów optymalizacji numerycznej. Omawiane w pracy strategie, inspirowane ewolucją biologiczną i genetyką, operują na populacjach o liczebności μ i λ potencjalnych rozwiązań z deterministyczną procedurą selekcji. Poprawność działania strategii jako poszukiwanie globalnego minimum funkcji kryterium przedstawiono na przykładzie minimalizacji funkcji Ackleya oraz estymacji parametrów funkcji regresji II rodzaju.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Geodezyjne badania tokarki z zastosowaniem techniki światłowodowej

W pracy przedstawiono badania geodezyjne tokarki z wykorzystaniem światłowodowego sygnalizatora celu. Omówiono technologię pomiarów wraz z projektem tarczy ze światłowodowym sygnalizatorem celu oraz zaprezentowano przykładowe wyniki testów tarczy oraz jej zastosowanie do pomiarów tokarki.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie kamery ccd do pomiaru prowadnic maszyn na przykładzie tokarki

W procesie wytwarzania oraz kontroli elementów maszyn w czasie eksploatacji istotnym jest zachowanie warunków geometrycznych ujętych w projektach technicznych oraz w normach. Od właściwego usytuowania w przestrzeni podzespołów maszyn zależy jakość finalnego produktu. W przypadku znacznych gabarytów maszyn stosowanie metod warsztatowych ma ograniczony zakres, natomiast wykorzystanie znanych z literatury i praktyki zaawansowanych systemów pomiarowych nie zawsze jest uzasadnione ekonomicznie. Współcześnie elementy techniki optoelektronicznej, przy ogólnej dostępności, umożliwiają budowę aparatury wspomagającej precyzyjne pomiary geodezyjne i warsztatowe maszyn. W pracy przedstawiono wyniki pomiarów prostoliniowości w płaszczyźnie pionowej i poziomej prowadnic tokarki z zastosowaniem techniki optoelektronicznej. Do prac pomiarowych użyto prototypowego przyrządu, tworzącego zestaw pomiarowy umożliwiający opracowanie wyników i przedstawienie ich w postaci zestawień tabelarycznych i wykresów. W skład zestawu pomiarowego wchodzą: laser emitujący wiązkę laserową o barwie czerwonej, odbiornik pomiarowy z kamerą CCD oraz przenośny komputer. Otrzymane podczas badań eksperymentalnych wyniki potwierdziły możliwość uzyskania wysokich dokładności pomiarów. Średnie błędy pomiarów kształtowały się na poziomie setnych części milimetra (š0,017 mm). Zaprezentowana metoda i aparatura pomiarowa mogą być stosowane z powodzeniem przy długości celowych od wartości bliskiej 0 m do wartości kilkunastu metrów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Przegląd wybranych specjalistycznych przyrządów stosowanych w badaniach geodynamicznych i pomiarach przemieszczeń

W artykule przedstawiono i opisano przegląd autorskich specjalistycznych
przyrządów pomiarowych, przydatnych w geodezyjnych pomiarach przemieszczeń
bądź w badaniach geodynamicznych. Autorzy podają krótką charakterystykę wybranych
przyrządów, z których trzy uzyskały prawa ochronne jako patent na wynalazek lub wzór
użytkowy. W opracowaniu przedstawiono dwa pochyłomierze nasadkowe z analogowym
i optoelektronicznym modułem pomiarowym, geodezyjny sygnał celowniczy oraz mechaniczne,
optoelektroniczne i fotogrametryczne sposoby przeniesienia wysokości z reperów
częściowo zabudowanych. Dla każdego z przyrządów pomiarowych podano podstawowe
parametry charakteryzujące budowę, sposób posługiwania się oraz dokładności wyznaczone
podczas badań w warunkach laboratoryjnych i terenowych. Opisana aparatura cechuje
się zwartą i nieskomplikowaną budową, znaczną poręcznością i dokładnością porównywalną
z innymi dostępnymi na rynku przyrządami geodezyjnymi. Zaprezentowane przyrządy
pomiarowe umożliwiają wykonanie pomiarów z submilimetrową dokładnością.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
UMLologia w praktyce

Po uchwaleniu ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej, która jest transpozycją Dyrektywy INSPIRE, w znacznym stopniu wzrosło zainteresowanie modelowaniem pojęciowym, w tym językiem UML. Transpozycja to przystosowanie przepisów Dyrektywy do prawa krajowego, co z kolei pociąga za sobą konieczność nowelizacji wielu ustaw, w tym ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne oraz powiązanych z nią rozporządzeń. Integralną częścią rozporządzeń opracowanych przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii są specyfikacje modeli pojęciowych w postaci m.in. schematów aplikacyjnych UML. UML, czyli ujednolicony język modelowania, to standard służący do opisu świata obiektów w analizie i projektowaniu obiektowym. Jednocześnie jest to środek formalny modelowania informacji geograficznej zalecany przez normy ISO serii 19100. Umożliwia on zapis informacji geograficznej w sposób niezależny od platform sprzętowo-programowych, zapewniając tym samym interoperacyjność między różnymi systemami geoinformacyjnymi, a więc m.in. możliwość dokonania pomyślnej wymiany danych. Na konkretnych przykładach (rozporządzeniach do ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, aktualnie opublikowanych na stronach GUGiK) autorzy wyjaśnią podstawowe zasady modelowania obiektowego, notacji UML oraz budowy schematów aplikacyjnych UML. Udowodnią również, że to wzmożone zainteresowanie UML’em można nazwać UMLologią.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Teledetekcyjne wykorzystanie metody grupowania obiektów w oparciu o analizę gęstości

Klasyczne podejście do klasyfikacji obiektów na obrazach teledetekcyjnych, zakładające rozpoznawanie szczegółów terenowych pogrupowanych w kilka kategorii tematycznych, reprezentowanych przez cechy radiometryczne kilkukanałowego obrazu rastrowego, nadal wymaga coraz bardziej zaawansowanych metod podnoszenia skuteczności. Spośród współcześnie wprowadzanych rozwiązań na szczególną uwagę zasługują metody określane mianem obiektowych, które bazują na analizach fragmentów obszaru mapy bitowej, pogrupowanych według określonych kryteriów homologiczności. Segmentację obrazu można uzyskać różnymi metodami, które rozwijane są w licznych dziedzinach zastosowań informatyki. W interpretacji obrazów teledetekcyjnych opracowano rozwiązania dostosowane do specyfiki tychże obrazów. W niniejszej pracy podjęto temat takiego szczególnego wykorzystania techniki grupowania obiektów spełniających określone kryteria dokładnościowe. Scharakteryzowano metodę gęstościową analiz baz danych i jej modyfikację dostosowaną do analiz obrazów rastrowych, a następnie podano proponowany sposób dalszego rozwoju metody z wykorzystaniem dostępnej informacji wektorowej. Wywód zilustrowano za pomocą uproszczonego modelu obrazu teledetekcyjnego.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wpływ korekcji atmosferycznej zdjęć satelitarnych na wyniki cyfrowej klasyfikacji wielospektralnej

Na promieniowanie dochodzące do sensora satelitarnego wpływa przede wszystkim atmosfera, znajdująca się na drodze od obiektu do detektora. Korekcja atmosferyczna jest jednak na ogół pomijana w procesie przetwarzania zdjęć satelitarnych. Wynika to m.in. z faktu, iż aby wpływ atmosfery oszacować w sposób poprawny, wymagana jest duża liczba danych pomiarowych i skomplikowany model atmosfery. W przypadku analizy zdjęć archiwalnych uzyskanie tego rodzaju danych często jest utrudnione, a czasami wręcz niemożliwe. Stosuje się więc na ogół tzw. średnie atmosfery klimatyczne, które charakteryzują średnie warunki atmosferyczne panujące na danym terenie. Wymóg wykonywania korekcji atmosferycznej zdjęć satelitarnych nie zawsze występuje (np. analizy jakościowe, interpretacja wizualna), ale w przypadku przeprowadzania analiz ilościowych lub wieloczasowych uwzględnienie wpływu atmosfery jest czynnikiem istotnym dla uzyskania prawidłowych wyników. Niniejsze opracowanie prezentuje wyniki badań nad wpływem uwzględnienia korekcji atmosferycznej w procesie klasyfikacji wielospektralnej. Okazuje się, że klasyfikacja obrazów skorygowanych ze względu na wpływ atmosfery pozwala na uzyskanie lepszej delimitacji klas, niż to jest w przypadku klasyfikacji zdjęć źródłowych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Realizacja pomiarów kątowych w warunkach niewidoczności obrazu celu

W artykule przedstawiono warianty metod pomiarów kątowych na obiektach inżynierskich z zastosowaniem nasadek do teodolitów i tachymetrów. Zastosowanie opisanych konstrukcji pomysłu autorów umożliwić może nawiązania kątowe do punktów pomiarowych zlokalizowanych w bliskiej odległości od instrumentu kątomierczego. Pozwoli to na efektywne usprawnienie prowadzonych procedur pomiarowych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie metod estymacji odpornej w geodezyjnych pomiarach pionowych przemieszczeń obiektów budowlanych

W pracy podjęto tematykę geodezyjnych pomiarów przemieszczeń pionowych. Badano możliwości szerszego wykorzystania metod estymacji odpornej, które dotychczas stosowano wyłącznie do identyfikacji stałych reperów odniesienia. W ramach przeprowadzonych analiz do ostatecznego wyrównania pomiarów okresowych wykorzystano trzy metody estymacji odpornej: Hubera, Hampela i liniową (dostępne w programie "Niwelacja" (Osada 2000)). Następnie wyznaczono wartości i istotności przemieszczeń oraz porównano je z wynikami otrzymanymi przy użyciu metod klasycznych. Jako obiekt badawczy przyjęto budynki mieszkalne przy ul. Traugutta we Wrocławiu, których fundamenty zostały podmyte w czasie powodzi w 1997 roku. Obliczenia przeprowadzono dla ośmiu pomiarów kontrolnych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Korekcja geometryczna a wyniki klasyfikacji zdjęć wielospektralnych

Klasyfikacja cyfrowa jest najczęściej wykorzystywanym algorytmem do tworzenia map tematycznych na podstawie zdjęć satelitarnych, np. mapy pokrycia terenu. Jednak aby wynik klasyfikacji stał się materiałem kartometrycznym, należy go poddać transformacji geometrycznej do określonego układu współrzędnych. Możliwe jest również postępowanie odwrotne, tzn. najpierw następuje wykonanie transformacji geometrycznej zdjęć oryginalnych, a dopiero potem przeprowadza się proces klasyfikacji już zgeometryzowanych zdjęć. Jednak, zważywszy na naturę cyfrowego przetwarzania obrazów rastrowych, powstaje pytanie: czy rezultaty obu postępowań będą takie same? Niniejsze opracowanie prezentuje wyniki badań nad wpływem momentu wykonywania transformacji geometrycznej zdjęć na wynik klasyfikacji nadzorowanej. Prace badawcze przeprowadzono na dwóch scenach satelitarnych zarejestrowanych przez satelitę SPOT5. Wybrane pola testowe reprezentują dwa odmienne typy krajobrazu: o gospodarstwach wielkoobszarowych oraz o rozdrobnionej strukturze agrarnej. W wyniku prac badawczych okazało się, że istnieje wpływ korekcji geometrycznej zdjęć satelitarnych na wyniki klasyfikacji, jednak bardziej istotnym elementem przetwarzania jest wybór metody ponownego próbkowania oraz rozmiar piksela deklarowanego przy próbkowaniu obrazu podczas wykonywania transformacji geometrycznej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wykorzystanie ortofotomapy przy sporządzaniu planu ochrony Karkonoskiego Parku Narodowego

Publikacja przedstawia zakres, w jakim wykorzystano ortofotomapę podczas prac urządzeniowych, w ramach sporządzania Planu Ochrony Karkonoskiego Parku Narodowego. Prace te były prowadzone w latach 2000-2002, głównie przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w Brzegu. Ortofotomapę (o rozdzielczości piksela terenowego 36 cm) utworzono na bazie zdjęć lotniczych, wykonanych w 2001 roku. Objęła ona swoim zasięgiem teren Karkonoskiego Parku Narodowego oraz jego otulinę. W pracach urządzeniowych ortofotomapa została wykorzystana głównie do realizacji trzech głównych grup zadań. Pierwsza grupa zadań dotyczyła korekty i wyznaczania granic, w tym: korekty współrzędnych podziału geodezyjnego (z wyłączeniem punktów stabilizowanych kamieniami geodezyjnymi); korekty granic pododdziałów; korekty granic użytków pomiędzy gruntami leśnymi i nieleśnymi (głównie tereny nartostrad i wyciągów). Przeprowadzono również korektę zasięgu potencjalnych zbiorowisk roślinnych oraz skartowano zbiorowiska roślinne nad górną granicą lasów. Poddano także weryfikacji przebieg elementów liniowych (dróg, ścieżek, potoków). Druga grupa zadań związana była z wykorzystaniem ortofotomapy w pracach inwentaryzacyjnych, głównie przy: inwentaryzacji powierzchni zajmowanej przez posusz stojący i leżący; inwentaryzacji domieszek gatunków drzewiastych w górnych warstwach drzewostanów; określaniu form zmieszania; określaniu defoliacji i stopni uszkodzenia koron drzew. W ramach trzeciej grupy zadań, na ortofotomapie wyznaczono położenie stałych powierzchni próbnych, niezbędnych do wykonania zaplanowanych pomiarów i szacunków. Porównanie możliwości wykorzystania ortofotomapy w zakresie omawianych zadań, w stosunku do nakładów finansowych, poniesionych na jej wykonanie, jednoznacznie wskazuje na bardzo dużą przydatność tego materiału w pracach urządzeniowych. Obok skrócenia czasu trwania prac terenowych oraz rezygnacji z części prac pomiarowych (zwłaszcza geodezyjnych), wymierną korzyścią wykorzystania ortofotomapy była możliwość zastosowania analiz teledetekcyjnych i fotogrametrycznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Aspekty technologiczne nowoczesnych metod fotogrametrii cyfrowej

W artykule zawarto krótki przegląd nowoczesnych cyfrowych systemów dla pozyskiwania informacji obrazowej. W dalszej części została dokonana analiza różnych nowoczesnych podejść technologicznych, wykorzystujących wieloźródłową informację obrazową, uzyskaną z pułapu lotniczego i satelitarnego dla generowania konwencjonalnych i nowych produktów fotogrametrycznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku