rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ włokna kokosowego na ukorzenianie Calluna vulgaris L.

Czynnikiem decydującym w ukorzenianiu sadzonek jest dobór właściwego podłoża. Celem pracy było zbadanie różnych podłoży do ukorzeniania wrzosu zwyczajnego, a głównie zastosowania włókna kokosowego. Sadzonki ukorzeniano pod koniec kwietnia, stosując IBA 0,5% z Kaptanem w preparacie talkowym (sadzonki kontrolne traktowano samym talkiem). Zastosowanymi podłożami były: torf, włókno kokosowe oraz włókno kokosowe w połączeniu z perlitem (1 : 2). Dla porównania stosowano podłoże standardowe (torf z perlitem w stosunku 1 : 2). W badaniach wykazano, że włókno kokosowe w połączeniu z perlitem jest podłożem porównywalnym do standardowego, ale największy system korzeniowy wytworzyły sadzonki w podłożu którym było włókno kokosowe z perlitem. Stwierdzono również, że zastosowanie samego włókna jest korzystniejsze w tym procesie od samego torfu. W torfie uzyskano najmniej sadzonek ukorzenionych i o najmniejszym systemie korzeniowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowania wiosennej przedsiewnej uprawy roli pod warzywa na niektore fizyczne wlasciwosci gleby

W doświadczeniu polowym z uprawą marchwi, pietruszki i buraka ćwikłowego, przeprowadzonym w latach 1990 - 1994 na glebie płowej wytworzonej z gliny średniej pylastej, badano wpływ zróżnicowanej uprawy wiosennej przedsiewnej na niektóre fizyczne właściwości gleby. W schemacie doświadczenia uwzględniono następujące obiekty: A. Orka średnia na głębokość 18 - 20 cm + uprawki doprawiające; B. Uprawa glebogryzarką; C. Kultywatorowanie + uprawki doprawiające. Zróżnicowanie uprawy przedsiewnej istotnie modyfikowało właściwości fizyczne gleby w warstwie 0 - 20 cm. Najniższą wilgotnością charakteryzowała się gleba na obiekcie uprawianym glebogryzarką w porównaniu z orką wiosenną i kultywatorowaniem. Nie stwierdzono przesuszającego wpływu orki wiosennej w porównaniu z innymi sposobami przedsiewnego przygotowania roli do siewu. Zmniejszenie stanu zagęszczenia gleby wyrażające się mniejszymi wartościami gęstości oraz większą porowatością ogólną gleby, stwierdzono po orce wiosennej w porównaniu z uprawą glebogryzarką i kultywatorowaniem przedsiewnym. Największym zagęszczeniem charakteryzowała się gleba po kultywatorowaniu przedsiewnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efekt stosowania mieszaniny nitrofenolanów i nitroguajakolanu w uprawie Salix viminalis L. prowadzonej na podłożu antropogenicznym

W doświadczeniu badano wpływ dwóch stężeń: 0,1% i 0,2% mieszaniny 5-nitroguajakolanu sodu oraz orto- i paranitrofenolanów (stymulatora wzrostu) na intensywność wzrostu, wymianę gazową oraz zawartość chlorofilu w liściach wierzby wiciowej formy JORR, uprawianej w podłożu antropogenicznym - refulacie piaszczystym.
Uzyskane wyniki wykazały, że zastosowany stymulator wpłynął istotnie na zwiększenie liczby pędów, przyrost ich średnicy oraz plonu części nadziemnej. Nie wykazano natomiast istotnego wpływu na wysokość roślin.
W porównaniu z roślinami kontrolnymi, oprysk (zwłaszcza 0,2%) spowodował ponad 50% wzrost przewodności szparkowej, fotosyntezy, zawartości chlorofilu a + b, natomiast nie wpłynął znacząco na intensywność transpiracji.
Zastosowany na Salix viminalis formy JORR stymulator wzrostu mógł spowodować złagodzenie przebiegu reakcji stresowej, zmniejszenie uszkodzeń pod wpływem stresora i lepsze jej zaaklimatyzowanie się do okresowo występującej suszy glebowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie nowych klonow Gloriosa rothschildiana O'Brien w tunelu foliowym bez ogrzewania

Celem pracy było zbadanie przydatności trzech klonów gloriozy do uprawy w tunelach foliowych bez ogrzewania. Przeprowadzone badania wykazały, że glorioza może być uprawiana w warunkach jakie panują w tunelu. Plon kwiatów ciętych (od 19 do 21 sztuk z rośliny) oraz jego jakość były zbliżone do plonu osiąganego w warunkach szklarniowych. Średnia masa bulw potomnych wahała się od 230 do 490 g.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ użyźniacza glebowego UGmax na plon frakcji handlowej oraz zawartość azotu białkowego i azotanów w bulwach ziemniaka (Solanum tuberosum L.)

Celem badań było określenie wpływu użyźniacza glebowego UGmax na plon frakcji handlowej, zawartość azotu białkowego i azotanów w bulwach ziemniaka jadalnego. Badania realizowano w latach 2008–2010 na glebie zaliczanej do klasy bonitacyjnej IVa. Badanymi czynnikami były odmiana ziemniaka oraz sposób aplikacji użyźniacza. Ocenie poddano dwie średnio wczesne odmiany ziemniaka jadalnego (Satina i Tajfun) oraz 5 sposobów stosowania preparatu UGmax różniących się dawką i terminem aplikacji. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że użyźniacz glebowy UGmax istotnie zwiększał plon bulw frakcji handlowej. Był on większy na wszystkich obiektach, na których aplikowano ten preparat niezależnie od dawki i terminu jego stosowania w porównaniu z obiektem standardowym. Plon bulw frakcji handlowej zależał również od uprawianych odmian. Użyźniacz glebowy UGmax istotnie zwiększał zawartość azotu białkowego w bulwach ziemniaka w porównaniu z obiektem standardowym, natomiast zawartość azotanów w świeżej masie bulw ziemniaka nie zależała od badanych czynników eksperymentu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatnosci gatunkow traw i osadow sciekowych biologicznego umacniania skarp wysypiska odpadow komunalnych

W 2000 roku przy skrajnych warunkach atmosferycznych (niskie opady) przeprowadzono badania nad zadarnianiem powierzchni bocznych (skarp) wysypiska odpadów komunalnych w Hryniewiczach koło Białegostoku. Do uszlachetnienia podłoża stanowiącego jałowy grunt, zastosowano osady ściekowe w dawkach: 10, 20 i 30 t·ha⁻¹ s.m. Poletka doświadczalne zostały obsiane czterema rodzajami mieszanek sporządzonych z 10 gatunków traw i 2 roślin motylkowatych. W roku zasiewu oceniono wschody, zadarnienie i udział wysianych gatunków w zbiorowiskach roślinnych. Pomiary biometryczne wykazały, że w trudnych warunkach pogodowych uzyskano wschody w zakresie 50 - 68%. Zadarnienie powierzchni przez wysiane gatunki wynosiło 55%. Z zastosowanych gatunków najbardziej przydatnymi okazały się w pierwszym roku po wysiewie: Lolium westerwoldicum, Lolium multiflorum i Festuca rubra. Na poletkach o słabym zadarnieniu pojawiały się chwasty: Sonchus oleraceus, Echinochloa crus-galli i Chenopodium album. Na doświadczeniu nie stosowano nawodnień deszczownianych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany w strukturze gatunkowej drzew i krzewow na terenie Elektrowni Dolna Odra w Nowym Czarnowie w latach 1991-2001

W pracy zaprezentowano analizę struktury gatunkowej drzew i krzewów z terenu Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie. Prace inwentaryzacyjne przeprowadzono w roku 2001 a uzyskane wyniki skonfrontowano z wynikami takich prac uzyskanymi 10 lat wcześniej. W roku 1991 stwierdzono na obszarze elektrowni obejmującym powierzchnię 250 ha 2110 drzew, a 10 lat później ich liczba wzrosła do 2916. W strukturze gatunkowej drzew z tego terenu 30% stanowią obecnie drzewa owocowe głównie z gatunku Prunus sp. a kolejne 30% to różne odmiany i mieszańce topoli (Populus). Trzeci, co do wielkości udział w strukturze gatunkowej drzew stanowią wierzby (Salix) z dominacją dynamicznie rozwijającego się samosiewu wierzby Iwy (Salix caprea). W stosunku do roku 1991 zaobserwowano znaczne zmniejszenie liczby krzewów: z 10530 egzemplarzy pozostało obecnie 6629 szt. Znacznie obniżyła się przede wszystkim reprezentacja półkrzewu Artemisia abrotanum, który jest sukcesywnie wykaszany z powierzchni pielęgnowanych trawników. Obecnie w strukturze krzewów dominują: forsycja pośrednia (Forsythia intermedia), tawuła van Houtte'a (Spiraea x vanhouttei), i śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane właściwości ekstrudatów kukurydzianych z dodatkiem młóta browarnianego

Celem pracy było zbadanie wpływu dodatku mokrego młóta browarnianego
na parametry jakościowe ekstrudatów kukurydzianych. Do badań zastosowano
dwuślimakowy ekstruder laboratoryjny współbieżny Evolum 25 firmy Clextral z matrycą
o średnicy dyszy wylotowej 4 mm. Uzyskane próbki ekstrudatu poddano analizie
i oznaczono: gęstość (D), wskaźnik ekspansji radialnej (REI), wskaźniki wodochłonności
(WAI) oraz rozpuszczalności w wodzie (WSI), aktywność wody (WA) oraz zawartość
białka w produktach (PC). Stwierdzono, że zmiany parametrów procesu ekstruzji oraz
zastosowane proporcje mieszanek kaszki kukurydzianej i młóta browarnianego miały
istotny wpływ na zmiany parametrów jakościowych uzyskanych ekstrudatów. Zwiększenie
udziału młóta w mieszance powodowało poprawę własności ekstrudatów, o czym
świadczyły wzrost wskaźnika WAI i obniżenie wskaźnika WSI oraz wzrost zawartości
białka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjnosc pastwisk w warunkach ograniczonego nawozenia mineralnego

W pracy zamieszczono wyniki badań wielu autorów, dotyczące produkcyjności pastwisk w warunkach ograniczonego nawożenia mineralnego. Wykazano, że niskonakładowe pastwiska trawiaste są odpowiednie głównie dla bydła opasowego. Bydło opasowe dobrze wykorzystuje nawet podeschnięte rośliny, z tego względu koszenie niedojadów wydaje się zbędne. Krowy mleczne mają wyższe wymagania pokarmowe, dlatego koniecznością jest utrzymanie koniczyny białej w runi pastwiskowej lub wprowadzenie tego gatunku przez podsiew w starą darń. W okresach posusznych wskazane jest nawożenie pastwisk małymi dawkami azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda wyznaczania typoszeregu maszyn rolniczych w oparciu o dyskretny rozklad potrzeb

Przedstawiono metodę określania liczby klas typoszeregu oraz liczby maszyn w każdej z klas. Podstawą rozważań są rzeczywiste zapotrzebowania użytkowników maszyn opisywane rozkładem dyskretnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich w owocach papryki nawożonej wermikompostami

W pracy przedstawiono wyniki analizy zawartości metali ciężkich (Fe, Zn, Mn, Cu, Ni, Pb, Cd, Co) w owocach papryki (Capsicum annuum L.) odmiany Passat nawożonej trzema różnymi wermikompostami (z odpadów gospodarczych, osadów ściekowych i obornika końskiego). Podłoża do uprawy papryki sporządzono z odkwaszonego torfu, do którego zastosowano 25% dodatek wermikompostu. Poza tym wermikomposty te wykorzystywano do pogłównego nawożenia papryki (4-krotnie w okresie wegetacyjnym). Zawartość metali ciężkich oznaczono w owocach papryki pochodzących z dwóch zbiorów (30.07. i 30.10.). Określono statystyczną istotność różnic pomiędzy zawartością poszczególnych metali w owocach papryki, nawożonej trzema różnymi wermikompostami, oraz miedzy ich zawartością w dwu plonach zbieranych z roślin uprawianych w tym samym wariancie doświadczenia (z dodatkiem określonego wermikompostu).
Wykazano silne zróżnicowanie w zawartości metali pomiędzy owocami zebranymi 30 lipca i 30 października. Zbiór późniejszy charakteryzował się wyraźnie wyższą zawartością metali, z wyjątkiem kadmu i kobaltu, gdzie wystąpiła odwrotna zależność.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nowe metody oznaczania DAPA

Opracowano metody oznaczania kwasu 2,6-diaminopimelinowego (DAPA) przy użyciu zestawu HPLC (Waters) i kolumny z odwróconą fazą (Nova-Pak C18) poprzez elucję gradientową oraz detekcję UV przy 340 nm lub fluorescencyjną (wzbudzenie 229 nm, detekcja 470 nm). Po hydrolizie próbek DAPA przeprowadzano w pochodne przy użyciu o-ftaldialdehydu (OPA) w obecności 2-merkaptoetanolu (metoda 1) lub OPA w obecności etanotiolu (metoda 2) z ewentualnym usunięciem nadmiaru innych aminokwasów (metoda 3). Metodą 1 można rozdzielić poszczególe izomery DAPA. Na podstawie otrzymanych wyników można wnioskować, że metody 1 i 2 mogą być wystarczająco czułe i selektywne do oznaczania DAPA w bakteriach przy użyciu detekcji UV. Natomiast zastosowanie metody 3 z detekcją fluorescencyjną pozwala uzyskać zadowalające wyniki nawet przy bardzo niskich stężeniach DAPA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ metody prowadzenia ciasta na jakość chleba pszennego

Celem pracy było porównanie jakości chleba uzyskanego z ciasta prowadzonego
różnymi metodami z mąki pszennej luksusowej typ 550. Przeprowadzono analizę
cech fizyczno-chemicznych mąki, oceniono przebieg procesu wypieku oraz cechy fizyczno-chemiczne uzyskanego chleba. Stwierdzono, że metoda prowadzenia ciasta miała
wpływ na wydajność i upiek oraz jakość chleba. Największą wydajnością wyróżniał się
chleb uzyskany z ciasta prowadzonego metodą pośrednią na zakwasie. W porównaniu
z metodami standardowymi zastosowanie metody bezpośredniej z dodatkiem zsiadłego
mleka oraz cukru i tłuszczu wpłynęło istotnie na zwiększenie objętości chleba, ponadto
chleb z dodatkiem cukru i tłuszczu cechował się istotnie mniejszą twardością miękiszu.
Chleby uzyskane z ciasta prowadzonego metodą bezpośrednią z dodatkiem zsiadłego
mleka oraz metodą pośrednią na zakwasie cechowały się istotnie większą kwasowością
miękiszu w porównaniu z chlebami z pozostałych metod, co może wpływać na dłuższe
utrzymanie świeżości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Drzewa i krzewy w srodmiesciu miasta Lublina

Lublin, największe miasto we wschodniej i południowo-wschodniej części kraju, położony jest w północnej części Wyżyny Lubelskiej. W latach 2001-2002 oraz 2005-2006 przeprowadzono szczegółową inwentaryzację drzewostanu w śródmieściu Lublina. Określono gatunki i odmiany drzew i krzewów, wykonano pomiary pierśnicy i wysokości oraz badania zdrowotności. Stwierdzono występowanie 3271 drzew i krzewów, w tym 76 taksonów obcego pochodzenia. Na inwentaryzowanym terenie występuje 9 pomników przyrody. Najgrubszym drzewem w śródmieściu Lublina jest Populus nigra o obw. 495 cm i wys. 12 m. Wytypowano 156 drzew przeznaczonych do dalszych badań dendrologicznych. Oceniono stan drzewostanu w śródmieściu Lublina na zadowalający, z wyłączeniem gatunku Aesculus hippocastanum silnie atakowanego przez szrotówka kasztanowcowiaczka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartosc nawozowa sciekow wiejskich odplywajacych z oczyszczalni mechaniczno-biologicznej

W latach 1995 - 1998 w sezonie wegetacyjnym badano skład chemiczny bytowo-gospodarczych ścieków z oczyszczalni mechaniczno-biologicznej w Jedwabnie na terenie Mazur. Celem badań było określenie wartości nawozowej ścieków wiejskich odpływających z oczyszczalni mechaniczno-biologicznej w aspekcie ich wykorzystania do nawadniania upraw rolnych.
Stwierdzono, że badane ścieki wiejskie zawierały średnio: 38,5 mg N·dm⁻³, 7,4 mg P·dm⁻³, 35 mg K·dm⁻³, 90 mg Ca·dm⁻³, 13 mg Mg·dm⁻³, 115 mg Na·dm⁻³. W przypadku nawadniania użytków rolnych analizowanymi ściekami przy dawce nawodnieniowej 250 mm w sezonie wegetacyjnym - równoważna ilość biogenów wprowadzona z nimi będzie wynosić: 96,2 kg azotu; 18,5 kg fosforu; 87,5 kg potasu; 225 kg wapnia; 32,5 kg magnezu i 288 kg sodu na hektar użytków rolnych. Przy tej dawce zbadanych ścieków, dawki azotu i fosforu będą nieco niższe, a dawka potasu zbliżona do aktualnie zalecanej na użytki zielone. Ilości wapnia i magnezu wprowadzone z testowanymi ściekami mogą pokryć potrzeby nawożeniowe na te składniki. Stwierdzono ponadto, że procentowe stężenie sodu w stosunku do sumy jonów wapnia, magnezu, sodu i potasu (45%) w wymienionych ściekach, przy rozpatrywanej dawce nawodnieniowej nie stwarza bezpośredniego zagrożenia zasolenia gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wytwarzanie fosforanow skondensowanych zawierajacych mikroelementy

Zbadano możliwość otrzymywania skondensowanych fosforanów potasowo-sodowych z Mg, B, Zn, Cu, Fe, Mn, Mo i Co. Omówiono wpływ składu mieszaniny reakcyjnej i temperatury procesu (623 - 673 K) na właściwości produktów. Określono istotne warunki przebiegu kondensacji w ciągłym, bębnowym reaktorze. Otrzymano produkty zawierające polifosforanowe kompleksy mikroelementów. Mogą być one wykorzystane w produkcji stałych i zawiesinowych nawozów wieloskładnikowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zależność pomiędzy akumulacją K, Na i Ca w tkankach siewek Zea mays L. a stężeniem SeO2 i NaHSeO3 w Srodowisku zewnętrznym

Selen, co potwierdza wiele badań naukowych prowadzonych na zwierzętach, jest metalem śladowym, który pełni znaczącą rolę w organizmach żywych. Biologiczna rola selenu w roślinach, w stosunku do organizmów zwierzęcych, jest słabo poznana i wymaga dalszych badań. Celem przeprowadzonych badań było określenie stopnia współzależności pomiędzy akumulacją niektórych metali (K, Na, Ca) w tkankach korzeni, mezokotyli oraz liści siewek Zea mays L. hodowanych na pożywce zawierającej selen w postaci SeO₂ i NaHSeO₃. Doświadczenia przeprowadzono na 8-9-dniowych siewkach kukurydzy (Zea mays L. var. K33xF2), które rosły w temperaturze 25°C, na pożywce Hoaglanda zawierającej związki selenu w postaci SeO₂ i NaHSeO₃ i w stężeniach 10⁻⁶-10⁻⁴ mol・dm⁻³. Akumulację badanych pierwiastków (potasu, sodu, wapnia) w korzeniach, mezokotylach i liściach mierzono metodą spektrometryczną (ICP-AES). W tkankach roślinnych oznaczano zawartość metali stosując spektrometr ICP. Linie analityczne dla poszczególnych pierwiastków były następujące: Ca - 318,128 nm, Na - 589,592 nm, K - 766,490 nm, a czas integracji 3 s. Uzyskane w pracy wyniki wskazują na pewne różnice w pobieraniu i akumulacji tych pierwiastków w korzeniach, mezokotylach oraz liściach siewek Zea mays L., hodowanych na pożywkach zawierających jony selenu w postaci SeO₂ i NaHSeO₃. Zmiany dotyczące pobierania i akumulacji niektórych makro- i mikroelementów są prawdopodobnie jednym z pierwszych symptomów toksycznego działania selenu na rośliny i zależą od rodzaju podanego związku oraz jego stężenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja odmian ziemniaka na infekcję Synchytrium endobioticum (SCHILB.)Perc. patotyp 1(D1) sprowadzonych do kraju na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa

W celu zabezpieczenia bazy surowca dla przemysłu przetwórczego, produkującego frytki i chipsy, na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa sprowadzono do Polski odmiany zagraniczne sadzeniaków ziemniaka. W wyniku tego, w latach 1998-2002 wprowadzono do uprawy 31 odmian ziemniaka w ilości 26545,7 ton. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że w grupie tych odmian, 16 charakteryzowało się odpornością na infekcję patotypem 1(D₁) S. endobioticum, 6 odmian było podatnych, 9 odmian nie było badanych w Pracowni w celu ustalenia ich odporności. Według danych Głównego Inspektoratu Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, plantacje na których wysadzano sadzeniaki są pod nadzorem inspektoratów ochrony roślin, a gleba z pól przeznaczonych pod uprawę, była uprzednio zbadana i uznana za wolną od żywych zarodni przetrwalnikowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw chemicznych srodkow ochrony roslin na aktywnosc enzymatyczna bakterii glebowych

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu pestycydów na aktywność enzymatyczną wybranych bakterh glebowych. Określono wpływ pestycydów (Roundup Ultra 360 SL, Mospilan 20 SP oraz Miedzian 50 WP) w stężeniach 1, 10 ,100 i 1000 mg·dm⁻³. Wpływ ten zależał od rodzaju preparatu, jego dawki, szczepu bakterh i terminu analiz. Najsilniej działał fungicyd Miedzian 50 WP, następnie insektycyd Mospilan 20 SP a najsłabiej herbicyd Roundup Ultra 360 SL. Bakterie proteolityczne były najbardziej wrażliwe na zastosowane pestycydy, w następnej kolejności szczepy amylo- i lipolityczne. Mikroorganizmy, które charakteryzowały się największą aktywnością enzymatyczną okazały się jednocześnie najbardziej wrażliwe na zastosowane środki ochrony roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość wybranych form metali ciężkich w glebach na obszarach siedlisk ptaków

Badano zawartość Cu, Zn, Cd, Pb, Cr, Ni w glebach i roztworach glebowych z terenów zasiedlonych przez ptaki. Stwierdzono wyraźne wzbogacenie tych gleb w badane metale ciężkie w porównaniu do materiału kontrolnego. Wyjątek stanowił Ni, który nie wykazywał wyraźnych prawidłowości w rozkładzie stężeń i w wielu przypadkach występował w ilościach śladowych. Formy wodorozpuszczalne metali (zawarte w roztworze glebowym) występowały w niewielkich ilościach, często na granicy wykrywalności. Do roztworów przechodziło najwięcej cynku oraz miedzi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Biologiczne utlenianie sorbenta poliamidowego [PA-6] oraz torfu wysokiego w podlozach ogrodniczych

Badano odporność na biologiczne utlenianie materiału organicznego stanowiącego podłoże ogrodnicze (sorbent poliamidowy PA-6 i torf wysoki). Stwierdzono, że sorbent szczególnie odporny na utlenianie w postaci jednorodnego podłoża traci te właściwości nieco szybciej niż torf w przypadku mieszanek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wybranych odmian jeczmienia jarego [Hordeum vulgare L.], zgromadzonych w banku genow, pod wzgledem odpornosci na maczniaka prawdziwego [Erysiphe graminis f.sp. hordei]

W przeprowadzonych w latach 1996-1998 trzech doświadczeniach polowych badano odporność jęczmienia jarego na mączniaka prawdziwego (Erysiphe graminis f. sp. hordei). Łącznie przebadano 120 form dwurzędowych jęczmienia i 26 form wielorzędowych. Odporność badanych genotypów określono poprzez powierzchnię pod krzywą rozwoju choroby w sezonie wegetacji.
Testowane w 3 doświadczeniach odmiany jęczmienia istotnie różniły się pod względem odporności polowej na mączniaka prawdziwego. Część badanych genotypów posiadała zidentyfikowane główne geny odporności o zróżnicowanej efektywności. Natomiast odporność części odmian może mieć charakter rasowo- niespecyficzny. We wszystkich 3 doświadczeniach można wyróżnić odmiany o wysokim poziomie odporności na mączniaka prawdziwego. Stanowić one mogą cenne źródła dla hodowli odpornościowej i powinny być wykorzystywane w programach hodowlanych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo