rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prawda o człowieku jako fundament kultury politycznej. Główne idee Tadeusza Stycznia

Celem autora jest przedstawienie i krytyczna analiza głównych idei polskiego personalisty Tadeusza Stycznia na temat prawdy, która jest aksjologiczną podstawą kultury politycznej. Jest nią odkryta w sumieniu prawda o osobowej godności każdego człowieka. Artykuł składa się z trzech głównych części. W pierwszej autor przedstawił koncepcję sumienia Stycznia (sumienie jako sąd prawodawczy, normatywny i powinnościowy). W części drugiej poruszono kwestię prawdy odkrytej w sumieniu (prawdy o ludzkiej godności i wyjątkowości ludzkiej egzystencji). W trzeciej części skoncentrowano się na zagadnieniu kultury politycznej w myśli Stycznia i jej istotnych elementów (etos polegający na afirmacji osoby, czynne współuczestnictwo w trosce o dobro każdego człowieka, respekt dla podmiotowości ludzkiej wyrażającej się w autonomii sumienia, służba państwa na rzecz ochrony życia wszystkich obywateli i zabezpieczenie praw mniejszości).

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Prepozytywistyczna (?) koncepcja filozofii narodowej Michała Wiszniewskiego

Powstanie i rozwój polskiej filozofii narodowej zazwyczaj kojarzone są z pierwszą połową XIX wieku i myślicielami doby romantyzmu. Jednakże nie wszyscy filozofowie tamtego okresu należeli do wspomnianego nurtu. Niektórzy bardziej zbliżali się w swych poglądach do idei głoszonych przez późniejszych pozytywistów. Do tego grona należał Michał Wiszniewski (1797–1865), profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, przedstawiciel krakowskiego ośrodka naukowego, uważany za jednego z głównych prepozytywistów polskich. Również i on wystąpił z projektem filozofii narodowej. W literaturze z zakresu historii filozofii rzadko się o niej wspomina. Wiszniewski nie napisał osobnego dzieła poświęconego w całości temu zagadnieniu. Myśli odnoszące się do koncepcji filozofii narodowej znajdują się w różnych jego pracach. Celem artykułu jest ich wydobycie, uporządkowanie i dostarczenie w miarę całościowego i spójnego obrazu tejże koncepcji. Z tego względu artykuł został podzielony na dwie części. W pierwszej (którą jest obecny artykuł) zostało zaprezentowane historyczno-filozoficzne tło, na którym zrodziła się koncepcja Wiszniewskiego, oraz czynniki, jakie wpłynęły na sformułowanie przez niego postulatu stworzenia polskiej filozofii narodowej. W artykule zwrócono ponadto uwagę na cechy, które łączą koncepcję Wiszniewskiego z romantykami, idealistami i sprawiają, że trudno jednoznacznie zakwalifikować ją jako prepozytywistyczną. Z drugiej zaś strony wykazano, co wyróżniało projekt Wiszniewskiego, pokazując, że filozofia narodowa niekoniecznie musi oznaczać to samo, co filozofia romantyczna o tendencjach mesjanistycznych.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Rozumowanie moralne – norma czy wyjątek?

Czymś fundamentalnym dla etyki jest pytanie o to, w jaki sposób człowiek zdobywa swoją wiedzę o świecie moralnym, w tym przede wszystkim wiedzę na temat tego, co należy w danej sytuacji uczynić. Od czasów starożytnych ten obszar działalności człowieka nazywa się rozumowaniem praktycznym lub moralnym. Pod koniec ubiegłego wieku w świecie anglosaskim toczył się ciekawy spór o to, czy owo rozumowanie moralne ma charakter konieczny (stanowi warunek sine qua non każdego czynu), czy też stanowi coś wyjątkowego, dokonywanego przez podmiot tylko w wyjątkowo zawiłych sytuacjach moralnych. W swoim artykule staram się rozstrzygnąć ten spór, odwołując się do powszechnie przyjmowanego odróżnienia rozumowania prowadzącego do zdobycia racji do działania (rozumowanie implikatywne, pierwszoosobowy punkt widzenia) od rozumowania prowadzącego do wyrażenia tychże racji (rozumowanie eksplikatywne, trzecioosobowy punkt widzenia).

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sapientia – Scientia – Metafisica. Uwagi na marginesie tekstu Stanisława Kamińskiego o mądrości

Stanisław Kamiński, polski filozofii i metodolog metafizyki jest autorem bardzo interesującego i inspirującego tekstu o mądrości. W jego filozoficznej analizie odkrywamy bardzo ważne pytanie dotyczące nie tylko samej mądrości, lecz także samego naszego filozoficznego myślenia. Mądrość nie jest jedynie zbiorem jakichś informacji pozyskanych w wyniku ludzkiej działalności w świecie, nawet gdyby taka wiedza była w pewien sposób wspomagana przez naukę. Mądrość nie jest tylko zbiorem ludzkich doświadczeń, wynikających z długiego i owocnego życia człowieka. Mądrość jest wiedzą dogłębną o rzeczywistości, w jej aspekcie odkrywania ostatecznych przyczyn i celów. Mądrość jest wiedzą, wiedzą metafizyczną, najbardziej ugruntowaną, a zatem fundamentalną, ponieważ w niej osiąga się najbardziej zasadniczą podstawę istnienia, realnie istniejący byt, a nie tylko pojęcie bytu. Mądrość jest wiedzą teoretyczną, która jest ostateczną i najpełniejszą wiedzą o świecie, jego wiecznym i najgłębszym porządku. Mądrość praktyczna natomiast jest praktyczną, użyteczną i rozumną aplikacją mądrości teoretycznej, którą wykorzystujemy w praktyce naszego codziennego życia, podejmując działania wobec świata i drugiego człowieka. W tym miejscu można się odwołać do tytułu zbioru metodologicznych i metafilozoficznych studiów Stanisława Kamińskiego, z którego pochodzi omawiany tekst Nauka a filozofia i mądrość, a który to tytuł brzmi Jak filozofować?. „Tak, by osiągnąć mądrość” – odpowiedziałby na tytułowe pytanie Kamiński.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sprawiedliwy porządek wolnych ludzi

Podstawowym problemem filozofii społecznej i politycznej jest to, jak organizując życie zbiorowe, pogodzić sprawiedliwość z wolnością. W obrębie liberalizmu toczy się o to spór, w którym jedni opowiadają się za interwencjonizmem państwowym, a inni bronią idei wolnorynkowych. Debatę tę umieszczamy w szerszym kontekście wyznaczonym przez trzy ważne współcześnie sposoby myślenia o sprawiedliwości, a następnie przedstawiamy własne inspirowane chrześcijaństwem, stanowisko.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Ślady fenomenologii Edmunda Husserla w twórczości Simone Weil

Celem artykułu jest ukazanie i analiza pewnej dość wyraźnej zbieżności, jaka zachodzi pomiędzy myślą filozoficzną Simone Weil a metodą fenomenologiczną Edmunda Husserla. Weil zainspirowana myślą fenomenologiczną napisała kilka istotnych – choć mało znanych i częściowo niedostępnych w języku polskim – tekstów poświęconych tej tematyce. Artykuł ma przybliżyć ich treść i wskazać na oryginalność zawartej tam interpretacji myśli fenomenologicznej.Weil uważa, że właściwa postawa podmiotu poznającego składa się z trzech elementów: oczekiwania, pragnienia i uwagi. Postawa ta jest bardzo podobna do tej, którą przyjmuje Husserl w procesie redukcji fenomenologicznej, tzw. epoché. Myślicielka w swej filozofii również posługuje się zwrotem la pensée détachée [oderwane myślenie]. Zwrot ten oznacza myśl oderwaną od rzeczywistości. Formę, jaką powinna ona przyjąć, chcąc dotrzeć do istoty rzeczy. Według Weil, z niemalże identyczną postawą spotykamy się w fenomenologii, gdzie podmiot zawiesza swój sąd o rzeczywistości, aby „oglądać”, „usłyszeć” istotę danego fenomenu.

Czasopismo: Logos i Ethos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Badanie percepcji wewnątrzmiejskiego obszaru torfowo-bagiennego na przykładzie Zakola Wawerskiego

Przedstawiana praca – z zakresu psychologii środowiskowej – dotyczy postrzegania przyrodniczo cennego obszaru Warszawy – Zakola Wawerskiego przez osoby mieszkające lub przebywające okresowo w jego okolicy. Zakole to jest unikatowym torfowiskiem, stanowiącym relikt po starorzeczu dużej rzeki, zlokalizowanym wewnątrz wielkiego miasta. Badanie miało charakter eksploracyjny względem rodzajów postrzegania tego Zakola, jego bagien i świata ożywionego, sposobów korzystania z niego, a także świadomości ich znaczenia w kontekście zachodzących zmian klimatu i działalności ludzkiej. Wyniki tej eksploracji pokazały, że większość badanych respondentów mieszkających w okolicy nie spędza czasu na tym terenie, nie rozmawia o nim i nie zwraca nań uwagi, tak jakby nie istniał. Przyczyny tego leżą, m.in., w ich subiektywnym poczuciu niskiej estetyki obszaru, co znacząco zmniejsza jego atrakcyjność. Drugim, istotnym wynikiem badania jest fakt, że mimo to, większość mieszkańców zapytanych wprost o ich ocenę Zakola, jest zadowolona z istniejącego w pobliżu obszaru względnie dzikiej przyrody. Cieszy ich zwłaszcza obecność tam zieleni i ptaków. Niewiele wiedzą o ważnej klimatycznej roli torfowisk, mokradeł i bagien, ale poinformowani o tym, wyrażają zadowolenie i wsparcie dla ochrony takich obszarów. Uzyskane wyniki eksploracji są zbieżne z istniejącymi zagranicznymi badaniami na podobny temat.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Przebieg procesu inwestycyjnego w budownictwie

Wielość uregulowań, brak spójności przepisów, ilość pozwoleń i opinii różnych organów, które inwestor musi uzyskać skutkują tym, że proces inwestycyjny w budownictwie jest długotrwały i obarczony ryzykiem niepowodzenia.
Celem artykułu jest przybliżenie obowiązujących w Polsce przepisów prawa dotyczących procesu inwestycyjnego w budownictwie.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Proekologiczne działania Wód Polskich w miastach

Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (PGW WP) to podmiot odpowiedzialny za krajową gospodarkę wodną w skali zlewni, dorzeczy oraz całego państwa, wykonujący prawa właściciela w stosunku do wód Skarbu Państwa. 
Zadaniem PGW Wody Polskie jest ochrona mieszkańców kraju przed powodzią i suszą, zrównoważone gospodarowanie wodami w celu ochrony zasobów wodnych, a także zapewnienie dobrej jakości wody dla obecnych i przyszłych pokoleń.
Dynamiczny postęp cywilizacyjny mocno wpłynął na życie ludzi i środowisko naturalne. Przez stulecia, stosunek człowieka do przyrody ewoluował w kierunku zrównoważonego rozwoju. Wszystkie inwestycje realizowane przez nasze Gospodarstwo wykonuje się zgodnie z obowiązującymi przepisami i dobrowolnymi, dobrymi praktykami, tak polskimi, jak wspólnotowymi. Naszym priorytetem są działania prośrodowiskowe, które już na etapie projektowania inwestycji uwzględniają idee zrównoważonego rozwoju, w tym zachowania lub przywracania ciągłości rzek, jak również ochronę siedlisk oraz gatunków. Celem artykułu jest prezentacja najciekawszych projektów PGW Wody Polskie zrealizowanych w latach 2017–2022, tj. od momentu powstania Gospodarstwa.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Duoport lotniczy jako sposób efektywnego rozwoju infrastruktury lotniczej – doświadczenia międzynarodowe i krajowe

Ekspansja linii niskokosztowych w ostatnich kilku dekadach znacząco wpłynęła na wymogi i kierunki rozwoju infrastruktury lotniczej, otwierając szanse rozwoju dla wielu lotnisk regionalnych i byłych lotnisk wojskowych. W drugiej fazie rozwoju linie niskokosztowe zwiększyły swoją obecność w głównych lotniskach. Model działania tanich linii ewoluuje, podobnie jak modele linii tradycyjnych i czarterowych. Za tymi zmianami podąża rozwój i zmiany w infrastrukturze lotniskowej. Modelowa infrastruktura przystosowana do obsługi linii niskokosztowych jest nakierowana na zmniejszenie kosztu i obsługi linii lotniczych oraz przyspieszenie czasu obsługi samolotów – jest zatem mniejsza i prostsza, pozbawiona niektórych elementów, np. rękawów w terminalach. Podobnie czas i komfort dojazdu do centrum aglomeracji nie jest tak istotny, jak w przypadku lotnisk obsługujących tradycyjne linie.
Spełnienie wymogów tanich linii wpływa na zmiany w kształtowaniu systemów lotniskowych obsługujących metropolie. Na świecie realizowane są różne modele rozwoju rynku lotniczego – zależy to od wielkości i specyfiki rynku, a przede wszystkich od uwarunkowań społecznych i środowiskowych związanych z nowymi inwestycjami lotniczymi. W kilku miejscach na świecie, w odpowiedzi na rozwój segmentu low cost, ukształtowały się systemy typu duoport, w których jedno z lotnisk skoncentrowane jest na obsłudze ruchu tradycyjnego, a drugie na obsłudze linii niskokosztowych. Jednocześnie kilka takich projektów jest realizowanych. Na podstawie tych doświadczeń można skonstruować optymalny model duoportu, który umożliwiałby rozwój rynku lotniczego, w tym zarówno rozwój hubu miejscowego przewoźnika flagowego, jak i rozwój segmentu niskokosztowego. Model ten zakłada specjalizację obu lotnisk, współpracę między nimi, odpowiednio atrakcyjne położenie lotniska drugorzędnego (obsługującego linie niskokosztowe), a także elastyczność systemu umożliwiającą adaptację poszczególnych jego elementów do zmieniających się warunków rynkowych.
Układ warszawskiego duoportu składającego się z Lotniska Chopina i Lotniska Modlin trzeba określić jako daleki od optymalnego. Zdecydował o tym przede wszystkim brak długofalowego wsparcia polskiego państwa dla tego modelu i będący tego rezultatem brak współpracy między dwoma lotniskami. Jednak istnieją obiektywne przesłanki, dzięki którym warszawski duoport może stać się efektywny – oba lotniska mają możliwość zwiększenia przepustowości i ich położenie wobec obsługiwanej aglomeracji jest optymalne. Model ten może być więc atrakcyjną i wartą szczegółowych analiz alternatywą wobec projektu budowy nowego centralnego lotniska w ramach realizowanego obecnie projektu CPK.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki społeczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, inżynieria lądowa i transport
Pozytywne relacje interpersonalne a dzielenie się wiedzą w zespołach menedżerów najwyższego szczebla

Celem artykułu jest określenie związku jakości relacji interpersonalnych, mierzonych poziomem ich pozytywności, z dzieleniem się wiedzą przez członków zespołów menedżerskich najwyższego szczebla (TMT). Analizie poddano przede wszystkim związek relacji interpersonalnych z a) deklarowaną indywidualną skłonnością do dzielenia się wiedzą, b) motywami,
jakimi w dzieleniu się wiedzą kierują się członkowie badanych zespołów, c) stosowanymi formami dzielenia się wiedzą. Podstawą empiryczną artykułu jest badanie przeprowadzone metodą CATI na próbie 123 menedżerów wchodzących w skład zespołów podejmujących decyzje strategiczne w przedsiębiorstwach branży meblarskiej w Polsce. Wyniki badania sugerują, że dzielenie się wiedzą w zespołach menedżerskich pozostaje w związku z poziomem pozytywnych relacji interpersonalnych ich członków. Relacje te wzmacniają wewnętrzną motywację do dzielenia się wiedzą, obniżając znaczenie motywatorów zewnętrznych, a także sprzyjają nieformalnym i bezpośrednim formom dzielenia się wiedzą, obniżając znaczenie form zinstytucjonalizowanych.

Czasopismo: Studia i Materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Działalność Uniwersytetów Dziecięcych w Polsce

W artykule na podstawie własnych badań scharakteryzowano działalność Uniwersytetów Dziecięcych (UD) w Polsce w roku akademickim 2018/2019 przez pryzmat kwestii dotyczących
wymiaru personalnego i finansowego, a także oferty programowej skierowanej do słuchaczy. W badaniu brało udział 45 jednostek. Wyniki badań wskazują, że większość jednostek funkcjonuje w ramach szkolnictwa wyższego. Dominującą grupę prowadzących zajęcia stanowili nauczyciele akademiccy, a najpopularniejszą formą zajęć były wykłady, warsztaty, a także
pokazy i prezentacje multimedialne. Tematyka prowadzonych zajęć dotyczyła zagadnień z biologii (71%), następnie kultury, sztuki, muzyki i plastyki (64%), a także fizyki i astronomii (58%) oraz informatyki (58%). Działalność Uniwersytetów Dziecięcych była finansowana głównie z opłat pobieranych od rodziców (47%), dotacji ze środków samorządowych (36%), a także środków przekazanych od podmiotów, które prowadziły UD (33%).

Czasopismo: Studia i Materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Działania społeczne na rzecz odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie na przykładzie Towarzystwa Przyjaciół Warszawy

Środowisko historyczne Warszawy (i nie tylko) wielokrotnie podkreślało konieczność odbudowy Zamku oraz domagało się rozpoczęcia przygotowanych prac naukowych i konserwatorskich. Na plenarnych zebraniach Towarzystwa Przyjaciół Warszawy,
od momentu powołania do życia stowarzyszenia, corocznie podejmowano uchwałę o potrzebie odbudowy Zamku i podjęciu gruntownych badań nad jego dziejami. Członkowie TPW organizowali akcje społeczne, szerząc ideę odbudowy pomnika
kultury polskiej. Największym autorytetem w dziele odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie był prof. Stanisław Lorentz, dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie, zarazem współzałożyciel i pierwszy prezes TPW. W niniejszym artykule przedstawiono wielki wkład społeczny członków Towarzystwa Przyjaciół Warszawy w dzieło odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Społeczne zaangażowanie i ofiarność przekroczyły wszelkie oczekiwania. Dzięki niestrudzonej postawie Stanisława
Lorentza i wielu działaczy Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, dziś Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Rezydencja Królów i Rzeczypospolitej wkroczył w jubileusz 50-lecia odbudowy.

Czasopismo: Społeczeństwo i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Instytucje nieformalne w Polsce na tle wybranych krajów Europy

Badania nad rozwojem gospodarczym i przemianami zachodzącymi w gospodarkach wyraźnie akcentują znaczenie czynników instytucjonalnych. Badacze najczęściej skupiają się jednak na instytucjach formalnych. Tymczasem głęboko zakorzenione instytucje nieformalne, obejmujące zwyczaje, kodeksy postępowania, normy zachowań, które wynikają z nabytych doświadczeń i systemów wartości, pozostają słabo poznanym elementem systemu instytucjonalnego. W artykule podjęto próbę zidentyfikowania
i zoperacjonalizowania pewnych instytucji nieformalnych oraz pokazania jak jakość instytucji w Polsce wypada na tle wybranych krajów Europy. Uwzględnione instytucje nieformalne obejmują zaufanie, szczęście, więzi z bliskimi, kapitał społeczny, zainteresowanie polityką, tolerancję, zaradność oraz wyznawanie tradycyjnych wartości. Wyniki analizy pozwalają stwierdzić, że w Polsce instytucje nieformalne – postrzegane jako słabsze niż w krajach Europy Zachodniej, nawet na tle innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej – pod względem oceny jakości nie wypadają korzystnie.

Czasopismo: Społeczeństwo i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o zarządzaniu i jakości
Sytuacja gospodarcza w Ukrainie przed wybuchem wojny rosyjsko-ukraińskiej

Od czasu odzyskania niepodległości w 1991 r. podejmowano w Ukrainie działania mające prowadzić do dynamicznego rozwoju gospodarki. Artykuł jest próbą dokonania analizy porównawczej najważniejszych wskaźników makroekonomicznych, takich jak
PKB, dług publiczny, inflacja oraz bezrobocie w latach 2008–2021 (w ujęciu rocznym). Wskaźniki makroekonomiczne bazują na danych statystycznych i pokazują aktualny stan gospodarki danego kraju. Na podstawie wielkości tych wskaźników i ich zmian,
można dokonać analizy zmienności rynku i gospodarki. Stopień tej zmienności jest uwarunkowany znaczeniem danego wskaźnika. Dlatego też ważnym jest zrozumienie, które wskaźniki są najważniejsze i jaką sytuację odzwierciedlają. W artykule wykorzystano głównie metodę opisową i podstawowe metody statystyczne. Obszar badawczy artykułu obejmuje sytuację gospodarczą Ukrainy przed inwazją Rosji w lutym 2022 r. Za początek analizy przyjęto 2008 r. ze względu na światowy kryzys gospodarczy i finansowy w latach 2007–2009, którego szczyt przypadł na lata 2008–2009. Celem opracowania była próba wskazania przyczyn oraz rozwiązań, które mogły oddziaływać na rozwój gospodarki Ukrainy. Podjęto również kwestię walki z kryzysem gospodarczym kolejnych rządów ukraińskich w ostatnich latach. Na podstawie analizy porównawczej zaprezentowano potencjał, możliwości i ograniczenia rozwoju gospodarczego Ukrainy. Uzasadnia to celowość przeprowadzania zmian w gospodarce. Podkreślono także niebezpieczeństwo ciągle narastającego (w ostatnich latach bardzo szybko) długu publicznego oraz bezrobocia.

Czasopismo: Społeczeństwo i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, ekonomia i finanse
Badanie zagrożeń w środowisku informacyjnym na przykładzie dyskusji o rusofobii w polskojęzycznym segmencie serwisu Facebook na podstawie danych z 2018 r. i z okresu styczeń-kwiecień 2022 r.

W artykule dokonano analizy kont najbardziej zaangażowanych w inicjowanie dyskusji o rusofobii w polskojęzycznym segmencie portalu społecznościowego Facebook w 2018 r. oraz w okresie styczeń–kwiecień 2022 r. Proces badawczy został przeprowadzony z wykorzystaniem analizy ilościowej trendu występowania hasła związanego z dyskusją o rusofobii, analizy sieciowej i analizy ramowej. Intencją autora był pogłębiony opis tego, w jaki sposób ta grupa użytkowników mediów społecznościowych zareagowała na czynnik sytuacyjny kształtujący środowisko informacyjne, którym była inwazja Rosji na Ukrainę. Autor poszukiwał odpowiedzi na pytanie, jak zaobserwowane zjawiska wpłynęły na bezpieczeństwo informacyjne
państwa. W badaniu odnotowano pozytywne zmiany w segmencie środowiska informacyjnego dotyczące dyskusji o rusofobii.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Szturm na siedzibę Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Ługańsku w 2014 r. jako przykład operacji służb specjalnych Federacji Rosyjskiej

Autor analizuje zajęcie siedziby Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) w Ługańsku w 2014 r. przez prorosyjskich manifestantów. Przedstawia także dobrze udokumentowane poszlaki wskazujące na to, że ługańska SBU została wybrana przez rosyjskie służby specjalne, aby odegrać rolę „wyzwalacza” wystąpień separatystycznych w Donbasie. Temu miało służyć między innymi zgromadzenie w magazynach tej jednostki ogromnych ilości amunicji, broni i materiałów wybuchowych, aby natychmiast po szturmie separatyści mogli przystąpić do tworzenia struktur militarnych. Zdaniem autora infiltracja ukraińskiego SBU i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych była łatwiejsza wskutek istnienia w nich rozgałęzionych sieci klientelistycznych. To umożliwiało politykom wrogim nowej władzy sterowanie instytucjami państwowymi w imię interesów strategicznych Federacji Rosyjskiej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
O nowe ujęcie praw człowieka we współczesnych demokracjach, ich skuteczność i pragmatyzm (propozycje de lege ferenda )

Obecny model praw człowieka przyjmuje optymistyczne założenie, że ustalony katalog praw jest w pełni realizowany, bez wielu aktów i środków wykonawczych. Poszczególne, ważne prawa w praktyce są jednak słabo chronione, a niedostatek instrumentów
nie zapewnia pełnej, dostępnej i skutecznej ochrony. Także w porządku UE przyjmuje się założenie skuteczności unormowanych praw. Powyższe oraz priorytetowy obowiązek państw płynący z zasady zwierzchnictwa narodu implikuje potrzebę nowego ujęcia
i regulacji praw człowieka.

Czasopismo: Społeczeństwo i Polityka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o polityce i administracji