rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Porównanie efektywności wnikania masy dla mieszadeł z napowietrzaniem bełkotkowym

Mieszanie mechaniczne z jednoczesnym napowietrzaniem jest ważnym procesem przemysłowym [1]. Znajduje ono zastosowanie m.in. w procesie oczyszczania ścieków. Dlatego nadal trwają badania mające na celu udoskonalenie już istniejących typów mieszadeł lub skonstruowanie nowych, bardziej efektywnych mieszadeł. Przez efektywność mieszadła w procesie wnikania masy rozumie się najczęściej osiągniecie jak największych wartości współczynnika wnikania masy (lub strumienia przenikającej masy) przy jak najmniejszych nakładach energetycznych. Jednak przy tak sformułowanym problemie można zdefiniować wiele funkcji celu, niezbędnych do obliczeń optymalizacyjnych. Najprostszą z nich jest [2, 3]: Ef=(w1kkla)/(w2 Pg).W powyższej zależności kLa jest objętościowym współczynnikiem wnikania masy, PG mocą mieszania podczas napowietrzania, a w1 i w2 oznaczają wagi przykładane do wnikania masy i mocy mieszania (w1 + w2 = 1). Jednak mimo swej prostoty (np. nie jest wymagana normalizacja), tak sformułowana funkcja celu często prowadzi do matematycznie słusznego wniosku, że najefektywniej pracuje mieszadło przy małej częstości obrotowej. Z procesowego punktu widzenia nie jest do dobre rozwiązanie, gdyż strumień masy w tych warunkach jest również mały. Dlatego też w niniejszej pracy zdecydowano się następująco zdefiniować funkcję celu : Ef=w1 kLa-w2 PG=w1 kLa/(kLa\max)- w2 PG/PG max Aby użyć zależności (2) należy najpierw przeprowadzić normalizację, tzn. podzielić wartości kLa i PG przez największe wartości (kLa)max i PGmax występujące we wszystkich porównywanych układach. Ponieważ zarówno kLa, jak i PG zależą od parametrów procesowych takich jak częstość obrotowa mieszadła N i objętościowe natężenie przepływu gazu V, to najpierw należy określić te zależności. Celem niniejszej pracy jest porównanie obliczonych na podstawie równania (2) efektywności wnikania tlenu z pęcherzyków powietrza do wody dla kilku konstrukcji mieszadeł.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Związki ołowiu i chromu w środowisku naturalnym i odpadach

Metale ciężkie w środowisku naturalnym mogą tworzyć różnorodne związki chemiczne. W środowisku wodnym są to zazwyczaj rozpuszczalne formy metali, natomiast w gruntowym formy trudno rozpuszczalne. Z obu rodzajami tych form spotykamy się również na składowiskach odpadów komunalnych. Deponowanie odpadów na składowiskach stanowi w Polsce ciągle najbardziej popularną metodę unieszkodliwiania różnych rodzajów tego materiału [1]. Składowiska odpadów komunalnych generują m.in. gazy oraz odcieki składowiskowe. Nierzadko odpady bywają zmieszane z materiałem gruntowym różnorodnego pochodzenia. Mamy wówczas do czynienia z materiałem heterogenicznym i wielofazowym. W ośrodku tym szczególną rolę pełnią metale ciężkie, które mogą tworzyć bliżej nieokreślone połączenia mineralne oraz metaloorganiczne. Ocena zjawisk zachodzących w tak zróżnicowanym materiale stanowi poważny problem naukowy. Obecność tych metali w odpadach, w przypadku braku właściwego uszczelnienia podłoża składowiska, stanowi potencjalne zagrożenie dla środowiska naturalnego, szczególnie dla wód pod-ziemnych. Obowiązujące w Polsce akty prawne, dotyczące ochrony środowiska, wykluczają budowę i eksploatację obiektów nie odpowiadających współczesnym zasadom gospodarki odpadami. Tym niemniej, wpływ niektórych starych składowisk na środowisko przyrodnicze, ze względu na wcześniej deponowane tam odpady, może być znaczący.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Pierwiastki promieniotwórcze w węglu oraz w produktach odpadowych powstających podczas jego spalania

Węgiel, będący podstawowym surowcem energetycznym Polski, przez kilkadziesiąt lat postrzegany był jako bogactwo narodowe. Jego wydobycie, wzrastające z roku na rok, począwszy od końca II wojny światowej aż do przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku, było powodem do dumy wszystkich bez wyjątku rządów. Wzrastało wydobycie, zużycie oraz eksport. Obecnie sytuacja zmieniła się diametralnie. Węgiel postrzegany jest jako "brudna energia" w związku z czym nasilają się protesty ekologów mające na celu wyeliminowanie węgla jako surowca energetycznego i zastąpienie go innymi źródłami energii takimi jak chociażby energetyka wiatrowa, słoneczna, czy też energia geotermiczna. Powodem takiej postawy nie jest sam proces wydobycia powodujący pewne szkodliwe skutki nazywane potocznie szkodami górniczymi, lecz proces spalania. Właśnie podczas spalania węgla dochodzi do emisji do atmosfery pyłów i gazów zawierających takie szkodliwe substancje jak tlenki siarki, tlenki azotu, pary rtęci, chlor, fluor oraz metale ciężkie. Poza tlenkami azotu, powstającymi głównie z powietrza atmosferycznego, inne substancje znajdują się w węglu i podczas jego spalania przechodzą do gazów spalinowych bądź też do popiołu i żużla.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Immobilizowane komórki glonów w ocenie toksyczności miedzi

Testy toksykologiczne są szeroko stosowane do oceny oddziaływania związków chemicznych na organizmy żywe. Najczęściej w testach biologicznych związanych z badaniem środowiska wodnego, jako organizmów testowych używa się mikroorganizmów: bakterii, glonów i cyjanobakterii, ze względu na to, że w większości ekosystemów pełnią one istotną ekologiczną rolę i są stosunkowo czułe na toksykanty.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Proces MIEX®DOC jako metoda przydatna do wstępnego oczyszczania wody przed procesem filtracji na membranach ceramicznych

Woda to jeden z fundamentów niezbędnych do życia i prawidłowego funkcjonowania ludzi, zwierząt oraz roślin. Jednakże zasoby wód nadających się do spożycia, z powodu rozwoju cywilizacyjnego i wzrostu demograficznego, ciągle ulegają pogorszeniu. Wg raportu ONZ ponad 1 mln osób na Ziemi nie ma dostępu do wody o odpowiedniej jakości. Wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi we wszystkich krajach UE zostały ustalone w Dyrektywie 98/83/EC. Sprostanie wymaganiom określonym w Dyrektywie wiąże się niejednokrotnie z potrzebą modernizacji istniejących układów technologicznych oczyszczania wody. Wśród wielu zanieczyszczeń wód naturalnych, na szczególną uwagę zasługują naturalne substancje organiczne (NOM). Ich usuwanie jest jedną z najważniejszych operacji w technologii oczyszczania wody, m. in. ze względu na konieczność zmniejszenia ryzyka powstawania podczas chlorowania wód naturalnych ubocznych produktów dezynfekcji. Spośród wielu procesówpozwalających na usunięcie z wody NOM, najczęściej w zakładach uzdatniania wody zastosowanie znajduje koagulacja oraz adsorpcja na węglu aktywnym [6]. Zastosowanie tych procesów powoduje jednak istotny wzrost kosztów oraz wtórne zanieczyszczenie wody produktami hydrolizy koagulantów. Oprócz tego powstają duże objętości osadów pokoagulacyjnych i popłuczyn, bądź pojawia się problem zagospodarowania zużytego węgla aktywnego.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Charakterystyka chemiczna i fizyczna wód środkowej i dolnej Drawy w cyklu rocznym 2007/2008

O ile badań poświęconych Drawieńskiemu Parkowi Narodowemu jest wiele,główniebotanicznych, to badań zoologicznych jest znacznie mniej, a danychdotyczących charakterystyki wód zlewni Drawy - zupełnie mało [5, 6]. Drawa jest czwartorzędowym dopływem Odry. Uważana jest za najpiękniejszą rzekę środkowej części Pojezierza Pomorskiego, ze względu na urozmaicony, kręty bieg, bogactwo krajobrazu, liczne jeziora i lasy. Składowe zlewni Drawy przedstawiono na rysunku 1. Według Pasławskiego [4] dorzecze Drawy obejmuje: Pojezierze Drawskie, które stanowi centralną część Pojezierzy Pomorskich, Pojezierze Myśliborskie na zachód od środkowej Drawy, Pojezierze Wałeckie, stanowiące południowe przedpole Pojezierza Drawskiego i rozciągające się na wschód od środkowej Drawy, Kotlinę Gorzowską obejmującą ujściowy odcinek Drawy.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Analiza porównawcza zmian w rozbiorach wody z uwzględnieniem sposobu jej dostarczania do odbiorców

W związku z zaobserwowanym systematycznym zmniejszaniem się zużycia wody wodociągowej w Polsce, począwszy od roku 1990, rozpoczęto badania w tym zakresie dla różnych jednostek organizacyjnych, zużywających wodę wodociągową. Jednocześnie przepustowość komunalnych urządzeń w wielu przypadkach okazała się zbyt duża w stosunku do rzeczywistego zapotrzebowania na wodę, co powodowało wzrost kosztów eksploatacyjnych i niekorzystne zmiany w jakości dostarczanej wody [2, 3]. Wyżej wymieniona tendencja spadkowa zużycia wody utrudnia także właściwe programowanie przyszłych potrzeb w zakresie zaopatrzenia w wodę, jak też w odprowadzania i unieszkodliwiania ścieków.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Jakość wód powierzchniowych po rekultywacji na przykładzie Jeziora Głęboczek

Polska należy do krajów bogatych w jeziora. Ponad 9000 polskich jezior zajmuje powierzchnię większą niż 1 ha, stanowiąc łącznie 3179 km2 (1% całego terytorium kraju). Powierzchnia ponad 50% jezior nie przekracza 5 ha, a tylko 34 jeziora są większe od 1000 ha [3]. Gwałtowny rozwój cywilizacji, wyrażającej się postępem technicznym, rozwojem przemysłu, urbanizacji i motoryzacji niesie wiele zagrożeń dla naturalnego środowiska. Jednym z nich jest postępująca degradacja ekosystemów jeziornych, które są bardziej podatne na zanieczyszczenia niż wody płynące [4].Następstwem tego jest występowanie niekorzystnego zjawiska eutrofizacji oraz czynników chorobotwórczych jak: wirusów, zjadliwych bakterii i grzybów oraz inwazyjnych form pasożytniczych pierwotniaków i helmintów [9]. W wodach stojących liczba drobnoustrojów zależy przede wszystkim od typu zbiornika, przy czym w największej ilości występują w zbiornikach płytkich, szybko nagrzewających się, gdzie decydującym czynnikiem jest obecność substancji organicznych niezbędnych dla ich rozwoju [12].

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Dyskomfort lokalny na stanowisku pracy

Parametry zmienne, badane standardowo do oceny komfortu cieplnego środowiska wewnętrznego człowieka, to temperatura powietrza wewnętrznego, temperatura promieniowania (średnia temperatura przegród otaczających),wilgotność względna powietrza, prędkość powietrza, aktywność człowieka i izolacyjność cieplna jego odzieży. W przypadku występowania w pomieszczeniu parametrów odbiegających od uznawanych za komfortowe, ludzie mogą odczuwać dyskomfort cieplny, co m.in. powoduje obniżenie wydajności ich pracy. Komfort cieplny człowieka oceniany jest najczęściej za pomocą wskaźników PMV i PPD, opracowanych przez Fangera [3] i dotyczących ciała całego człowieka. Wskaźnik PMV oznacza przewidywaną średnią ocenę komfortu cieplnego, zaś wskaźnik PPD przewidywany odsetek osób niezadowolonych. Pomimo korzystnych wartości wskaźników komfortu cieplnego, człowiek może jednak odczuwać tzw. dyskomfort lokalny, który wywołany może być przez następujące czynniki [4]: przeciąg (rozumiany jako stan opisany w [3]), zmianę temperatury powietrza wraz z wysokością pomieszczenia, zbyt zimną lub ciepłą podłogę, asymetrię promieniowania, czyli występowanie w pomieszczeniu przegród o temperaturze różnej od temperatury powietrza.Norma ISO 7730 [4] podaje sposób wyznaczania wskaźników komfortu oraz sposób obliczania odsetek osób niezadowolonych na podstawie warunków termicznych odczuwanych przez całe ciało i osób odczuwających dyskomfort lokalny.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wstęp do metody rangowania potrzeb konserwacji urządzeń melioracyjnych

Urządzenia i systemy melioracyjne stanowią ważny element infrastruktury technicznej państwa. Obok funkcji środowiskowej, czy produkcyjnej w rolnictwie, spełniają one również istotną rolę w ochronie przeciwpowodziowej.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Analiza zużycia wody w budynkach wielorodzinnych zlokalizowanych na terenie Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej "Nasz Dom"

Wodomierze to urządzenia służące do pomiaru objętości przepływającej wody. Na podstawie licznych aktów prawnych [1, 2, 3] wodomierze podlegają kontroli metrologicznej (w ramach zatwierdzenia typu, legalizacji pierwotnej i ponownej). W instalacjach wodociągowych stosuje się wodomierze wirnikowe, które dzielą się na wodomierze skrzydełkowe i śrubowe. Wodomierze skrzydełkowe przeznaczone są do pomiaru małych objętości wody i były budowane o średnicach nominalnych od DN=15 mm do DN=40 mm, obecnie są także wytwarzane o średnicy DN=50 mm. Wodomierze śrubowe przeznaczone są do pomiaru większych objętości wody i mają średnice od DN > 50 mm. W instalacjach wodociągowych stosowane są wodomierze skrzydełkowe w całym zakresie średnic oraz wodomierze śrubowe do DN 150 mm, ponadto wodomierze o średnicach od DN 200 do DN 400 mm stosowane są w stacjach wodociągowych. Najczęściej w budownictwie mieszkaniowym montuje się wodomierze mieszkaniowe skrzydełkowe, charakteryzujące się następującymi strumieniami (które wyznaczają charakterystyczne przedziały błędu pomiarowego w zależności od wielkości przepływu - rys. 1) [5, 10]

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Stan fizykochemiczny i hydromorfologiczny małej rzeki nizinnej

Ramowa Dyrektywa Wodna (RDW) 2000/60/WE wprowadziła nowe podejście do oceny stanu wód powierzchniowych. Nadrzędnym celem środowiskowym RDW, jest osiągnięcie do 2015 r. dobrego stanu wód powierzchniowych poprzez realizację odpowiednio przygotowanych planów gospodarowania wodami w obszarach dorzeczy. Ocena stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych według RDW i [7] wykonywana jest na podstawie elementów biologicznych, oraz elementów hydromorfologicznych i fizykochemicznych jako wspierających biologiczne. Ze względu na duży zakres i pracochłonność oceny stanu ekologicznego wód Bojarski i in. [1] stwierdzili, że aktualnie ocena nie może być wykonywana ściśle według zasad podanych w RDW. Elementy abiotyczne: fizykochemiczneoraz hydromorfologiczne maja równorzędne jak biologiczne znaczeniedla organizmów żywych, bytujących w wodach powierzchniowych i elementy te mogą być wykorzystywane przy ocenie stanu ekologicznego wód, stan ten można ocenić pośrednio na podstawie gorszego ze stanów fizykochemicznego lub hydromorfologicznego [3, 7]. O ile systematyczna ocena stanu fizykochemicznego płynących wódpowierzchniowych w Polsce prowadzona jest od początku lat 90 na szeroką skalę przez WIOŚ, to dopiero od 2004 roku wg wytycznych [6] w ograniczonym zakresie prowadzona jest ocena hydromorfologiczna, która obejmuje reżim hydrologiczny, ciągłość rzeki i warunki morfologiczne.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Efekty beztlenowego procesu przetwarzania odpadowych substratów organicznych pochodzących z przemysłu mięsnego

Proces fermentacji metanowej, powszechnie wykorzystywany do unieszkodliwiania osadów ściekowych [2, 9] w ciągu ostatnich kilkunastu lat znalazł szerokie zastosowanie w oczyszczaniu bardzo stężonych ścieków przemysłowych. [1, 3÷5, 8]. Układy anaerobowe funkcjonują najczęściej jako samodzielne systemy zapewniające jakość odpływu na wymaganym poziomie (ładunek zanieczyszczeń organicznych eliminowany jest w przedziale 70÷90%) lub jako I stopień usuwania zanieczyszczeń, po których następują kolejne etapy oczyszczania. W ostatnich latach tego typu rozwiązania stosowane są w procesach przeróbki odpadowych substratów organicznych w celu ich neutralizacji i pozyskania wysokoenergetycznego biogazu. Na proces fermentacji metanowej składa się szereg przemian biochemicznych, w efekcie których złożone związki organiczne ulęgają przemianie do produktów końcowych w postaci metanu i dwutlenku węgla. W pierwszej kolejności zachodzi hydroliza złożonych związków białek, cukrów, tłuszczy. Proces ten prowadzony jest przez bakterie hydrolizujące, a jego efektem jest powstanie aminokwasów, monosacharydów, wyższych kwasów tłuszczowych.Związki te staja się substratem do kolejnego etapu przemian - kwasogenezy. Jej efektem jest powstanie lotnych kwasów tłuszczowych. Ostatnim etapem jest produkcja metanu, która może zachodzić bądź w wyniku dekarboksylacji kwasu octowego lub poprzez procesy redukcyjno-metanogenne (redukcja CO2 do CH4 przy udziale H2). Ostatni etap fermentacji czyli metanogeneza decyduje o szybkości całego procesu. Szybkość wzrostu mikroorganizmów biorących udział w tej fazie jest znacznie niższa niż bakterii kwasogennych stąd zapewnienie optymalnych warunków dla metanogenezy stanowi o sprawności całego procesu. Co ciekawe wszystkie mikroorganizmy metanogenne zaliczane są do osobnej domeny. W królestwie Procariota wyróżnia się dwie zasadniczo różne grupy organizmów, domenę Bacteria (większość współczesnych szczepów bakterii, brak organizmów metanogennych, niewielka liczba gatunków żyjących w warunkach ekstremalnych) oraz domenę Archea (wszystkie organizmy metanogenne, liczne gatunki żyjących w warunkach ekstremalnych). Stosowanie systemów beztlenowych jest uzasadnione ze względu na uzyskiwane efekty technologiczne i ekonomiczne. Niska energochłonność, pięciokrotnie mniejszy w stosunku do systemów tlenowych przyrost biomasy osadu, ograniczenie rozprzestrzeniania się aerozoli i odorów oraz szybki rozruch nawet po długiej przerwie w eksploatacji to dodatkowe atuty przemawiające za upowszechnianiem metod beztlenowych [6, 7, 10]. Celem badań było określenie wydajności procesu fermentacji metanowej odpadów organicznych pochodzących z przemysłu mięsnego oraz charakterystyka powstającego fermentatu.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Parametry fizyczne i chemiczne wód dopływów dolnej Drawy w roku 2007/2008

Drawa, malownicza rzeka na Pomorzu Zachodnim, miejsce wielu spływów kajakowych, nękana przez rzesze turystów, nie zawsze zachowujących zasady dobrego wychowania w stosunku do niej, w dolnej swej części nie należy do województwa zachodniopomorskiego, a do wielkopolskiego. Właściwie w 100% swojej długości płynie przez teren Puszczy Drawskiej, a w swoim przyujściowym, kilometrowym odcinku otoczona jest łąkami i polami uprawnymi. Za dolną Drawę uważa się odcinek od Elektrowni Kamienna do ujścia Drawy do Noteci. Długość tego odcinka Drawy w linii biegu wynosi 30,8 km i rzeka na tym odcinku stanowi strefę lotyczną. Przyjmuje kilka dopływów drobnych i jeden większy - Mierzęcką Strugę. Dno rzeki ma charakter raczej piaszczysty z niewielkimi ilościami żwiru, kamieni i, przy brzegach, mułu

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Produkcja i rozpylanie roztworów neutralizujących przykre zapachy powstałych na osnowie ekstraktów z geranium, kminku zwyczajnego, anyżu, jałowca pospolitego oraz czarnuszki

Źródłem nieprzyjemnych zapachów są zarówno procesy naturalne, jak i działalność człowieka. Naturalne odory pochodzą głównie z procesówwulkanicznych, pożarów lasów i stepów, emisji z terenów bagnistych oraz rozkładu materii przez mikroorganizmy. Działalność antropogeniczna emitująca największe ilości odorów związana jest z przemysłem chemicznym, energetycznym, papierniczym, farmaceutycznym, spożywczym, a także wytwarzaniem ścieków i odpadów.Emisja tych złowonnych gazów stanowi dużą uciążliwość szczególnie dla ludności zamieszkującej na obszarach ich oddziaływania. W chwili obecnej brak polskich norm w zakresie metod oceny intensywności odorów i przepisów określających ich oddziaływanie na środowisko - co uniemożliwia zarówno nakazanie ograniczenia emisji odorów, jak i egzekwowania nakazów przez organy ochrony środowiska - przyczynia się do podejmowania stosownych środków zaradczych. Zróżnicowanie charakteru emisji odorów, a także cech odorantów, sprawia, że stosuje się różnego rodzaju środki zaradcze. W wypadku niewielkich emisji, gdy stężenia odorantów są małe, choć z racji niskich progów wyczuwalności węchowej powodują istotną uciążliwość, możliwe jest stosowanie środków maskujących.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Ograniczenie emisji odorów z wód popłucznych przemysłu cukrowniczego z wykorzystaniem zjawiska kawitacji hydrodynamicznej

Obok substancji gazowych, które zagrażają człowiekowi wskutek toksycznego działania, występują substancje pogarszające komfort życia, choć często nie stanowią bezpośredniego zagrożenia zatruciem. Są to związki złowonne, uciążliwe dla człowieka nawet wtedy, kiedy występują w powietrzu w śladowych ilościach. Mogą wywoływać zmęczenie, senność, nadpobudliwość lub odczucie odrazy. Dezodoryzacja jest to usuwanie niepożądanego zapachu. Metody dezodoryzacji gazów odlotowych różnią się od typowych metod oczyszczania gazów. Celem dezodoryzacji nie jest usuwanie wszystkich zanieczyszczeń gazowych ale tylko tych zanieczyszczeń, które są odorantami.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wpływ dodatku flokulantu Magnafloc 919 na przebieg filtracji wirowej podekantacyjnej zawiesiny odpadowej

Niniejszy artykuł jest kontynuacją cyklu prac Palicy i współpracowników dotyczących separacji fazowej zawiesin zrzutowych po wirówkach DECANTER, na których odwadnia się flotokoncentraty węgli kamiennych [1÷12]. Wiele prac w tej problematyce począwszy od lat 70-tych prowadził Piecuch i współpracownicy.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku