rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
WPŁYW NIEFINANSOWYCH ZASOBÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ NA WYBRANE WSKAŹNIKI ZDROWIA W POLSCE W LATACH 2006-2012

Celem niniejszego opracowania było zweryfikowanie wpływu niefinansowych zasobów opieki zdrowotnej – liczby łóżek, lekarzy oraz pielęgniarek – na wybrane wskaźniki zdrowia, tj. oczekiwaną długość życia w momencie narodzin oraz współczynnik śmiertelności niemowląt. W pierwszej części referatu skupiono się na przedstawieniu zagadnień teoretycznych związanych z efektywnością w opiece zdrowotnej, co miało na celu wskazanie podstawowych niefinansowych determinant opieki zdrowotnej. Drugą część opracowania stanowiła analiza statystyczna wybranych nakładów i rezultatów opieki zdrowotnej. Z przedstawionych danych wynika, iż zarówno wskaźniki zdrowia, reprezentujące rezultaty, jak i niefinansowe zasoby opieki zdrowotnej – będące nakładami – uległy poprawie w województwach polskich na przestrzeni 7 lat (od roku 2006 do 2012). Trzecią część referatu stanowiło modelowanie ekonometryczne, mające na celu zweryfikowanie statystycznej istotności zmiany niefinansowych zasobów opieki zdrowotnej na wybrane wskaźniki zdrowia. Zgodnie z otrzymanymi wynikami, spośród wybranych do badania zmiennych, jedynie liczba łóżek na 10 000 mieszkańców nie miała statystycznie istotnego wpływu na kształtowanie się wybranych wskaźników zdrowia.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
KONCEPCJA MĄDROŚCI KONWENCJONALNEJ JOHNA KENNETHAGALBRAITHA W TEORII EKONOMII

John Kenneth Galbraith był jednym z najbardziej znanych krytyków głównego nurtu ekonomii. Autorów heterodoksyjnych trudniej jest umiejscowić w historii myśli ekonomicznej niż badaczy związanych z głównym nurtem. Niemniej jednak w niniejszym opracowaniu przedstawia się poglądy i koncepcje Galbraitha jako neoinstytucjonalisty. Głównym celem artykułu jest charakterystyka poglądów naukowych Johna Kennetha Galbraitha ze szczególnym uwzględnieniem jego koncepcji mądrości konwencjonalnej. Opracowanie składa się ze wstępu, dwóch części oraz zakończenia. W pierwszej części podjęto próbę umiejscowienia Johna Kennetha Galbraitha w nauce ekonomii oraz interpretacji jego poglądów jako neoinstytucjonalisty. Druga część dotyczy charakterystyki koncepcji przez niego stworzonej, jaką jest mądrość konwencjonalna.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
LEAN MANAGEMENT, CZYLI ODPOWIEDNI LIDER NA WŁAŚCIWYM MIEJSCU

Opracowanie zawiera zwięzły rys historyczny Lean Management, opis jego paradygmatów oraz krótką charakterystykę aspektu ludzkiego w tej filozofii. Monografia ilustruje również kulturę efektywnego rozwiązywania problemów. Autorka zachęca do stawiania wyzwań, przekazywania odpowiedzialności oraz rozwijania wszystkich pracowników poprzez samodoskonalenie się liderów. Tylko dzięki odpowiednim liderom na właściwych miejscach, w odpowiednim czasie, organizacje mogą skutecznie zarządzać nieuniknionymi zmianami i konkurować na dynamicznych rynkach.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ZMIANY W RACHUNKOWOŚCI JEDNOSTEK BUDŻETOWYCH W 2012 ROKU NA PRZYKŁADZIE PLACÓWKI OŚWIATOWEJ

Rozporządzenie Ministra Finansów z 19 stycznia 2012 roku wprowadziło zmiany porządkujące zapisy na kontach, między innymi w oświatowych jednostkach budżetowych. Zmianie uległy nazwy kont: 072, 080, 132, 140. Ujednolicono, pod kątem zapisów ustawy o rachunkowości, również opisy poszczególnych kont w punkcie II załącznika nr 3 do rozporządzenia. Skutki tych zmian znalazły odzwierciedlenie w sprawozdawczości finansowej. Zmieniły się tytuły wierszy w poszczególnych częściach sprawozdania oraz dodano pozycję „Informacje uzupełniające istotne dla oceny rzetelności i przejrzystości sytuacji finansowej” do wzoru Rachunku zysków i strat oraz do wzoru zestawienia zmian w funduszu.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
OPODATKOWANIE NABYCIA ZNAKU TOWAROWEGO PRZEZ SPÓŁKĘ Z O.O.

Oznaczenie graficzne spółki kapitałowej może zostać objęte ochroną prawną poprzez zastrzeżenie znaku towarowego. Takie prawo do znaku bywa niekiedy przedmiotem aportu do innej sp. z o.o. Publikacja swoim zakresem obejmuje rozważania dotyczące skutków na gruncie podatku dochodowego dokonania przedmiotowego zbycia znaku (także udzielenia licencji tego prawa). W publikacji zastosowano językowo-logiczną oraz analityczną metodę badawczą. W szczególności analizie poddano sposób amortyzacji zastrzeżonego znaku towarowego oraz prawa ze zgłoszenia do zastrzeżenia znaku towarowego. Zbadano możliwość zaliczenia wydatków związanych z nabyciem znaku towarowego do kosztów uzyskania przychodów. Jeśli spółka kapitałowa otrzyma wkład niepieniężny w postaci znaku towarowego, to może rozpocząć jego amortyzacje niezależnie od tego czy znak ten jest zastrzeżony w Urzędzie Patentowym. Samo prawo ze zgłoszenia do zastrzeżenia znaku towarowego chociaż może być przedmiotem sukcesji na gruncie prawa cywilnego to jednak nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej w rozumieniu ustawy o CIT. Przyjęto przesłanki negatywne, wykluczające możliwość dokonywania amortyzacji, tj.: wykorzystywanie znaku dla potrzeb innych niż związane z działalnością gospodarczą, wykorzystywanie znaku w okresie krótszym niż rok. Wydatek licencjobiorcy z tytułu umowy licencji na znak towarowy stanowi dla niego koszt uzyskania przychodów o ile znak towarowy używany jest zgodnie z jego przeznaczeniem oraz postanowieniami umowy licencyjnej. Jako postulat de lege ferenda przyjęto potrzebę wprowadzenia przepisów podatkowych uniemożliwiających dokonywanie amortyzacji w przypadku przeniesienia na spółkę kapitałową prawa ze zgłoszenia do zastrzeżenia znaku towarowego

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
POTENCJAŁ I ZASOBY DZIAŁALNOŚCI INNOWACYJNEJ I BADAWCZOROZWOJOWEJ WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO

Wzrost gospodarczy regionu, konkurencyjna przewaga oraz uzależniony od nich poziom życia ludności w dużej mierze wynika z poziomu innowacyjności danego regionu. Im wyższa jest zdolność do wprowadzania innowacji, tym wyższy poziom życia ludności. Zależność tę dostrzeżono w latach 60. XX wieku i rozpoczęto prowadzenie badań w tym obszarze. Obecnie prowadzi je wiele podmiotów o zasięgu globalnym, ponadnarodowym jak i lokalnym, dostarczając danych w różnych przekrojach tematycznych i o różnym zasięgu obszarowym. Unia Europejska za pomocą 18 wskaźników ocenia innowacyjność 220 regionów w Europie, w tym województwa pomorskiego. Dostarczają one informacji o poziomie czynników mających wpływ na innowacyjność danego regionu. Wraz z rozwojem gospodarczym zmieniała się też definicja innowacji. Początkowo innowacje i innowacyjność były rozumiane bardzo wąsko, wyłącznie w odniesieniu do produkcji. Obecnie innowacje mają zastosowanie także do procesów, nowych metod marketingowych, metod organizacyjnych w praktyce gospodarczej, organizacji miejsca pracy lub stosunków z otoczeniem.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ROWER W MIEŚCIE GDAŃSKU

Rowerem łatwo dojeżdżamy do pracy. Ta prawda jest oczywista w Holandii, ale w Polsce dopiero się z nią oswajamy. Rower staje się coraz bardziej popularny w Gdańsku. Obecnie najważniejszym wydaje się stworzenie spójnego systemu komunikacji rowerowej. Punktami węzłowymi takiego układu powinny być duże zakłady pracy (wliczając w to szkoły ponadpodstawowe i wyższe). Również stacje Szybkiej Kolei Miejskiej (SKM), duże centra handlowe, czy atrakcje turystyczne (szczególnie, gdy są położone poza miastem, lub same w sobie stanowią duży obszar jak np. Westerplatte, czy Twierdza Wisłoujście). Te ostatnie mogą stworzyć nowe rekreacyjne ścieżki rowerowe. Wiele elementów komunikacji rowerowej ma znaczenie dla jej użytkowników. Być może najważniejszym jest możliwość bezpiecznego pozostawienia roweru. W przypadku Gdańskiej Starówki należałoby stworzyć katalog rozwiązań stojaków rowerowych. Na koniec warto by architekci projektujący zakłady pracy pamiętali o prysznicach dla użytkowników rowerów.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ODNOWA I REURBANIZACJA TERENÓW MIESZKANIOWYCH NA PRZYKŁADZIE DZIELNICY WILHELMSBURG (NIEMCY)

Na skutek występowania zjawisk suburbanizacji i dezurbanizacji, śródmieścia wielu miast europejskich utraciły swoją atrakcyjność i możliwości rozwoju. Wyludniające się centralne dzielnice ulegają degradacji, pojawiają się konflikty społeczne. Aby odwrócić negatywne procesy zachodzące w przestrzeni, konieczne jest doprowadzenie do reurbanizacji, czyli ponownego napływu mieszkańców do obszarów centralnych. Można to osiągnąć przez odnowę miast, w której skład wchodzą takie działania jak: rewitalizacja, rehabilitacja czy modernizacja. Wiąże się to zarówno z odnową struktury przestrzennej, jak i demograficznej. W artykule zostały przedstawione instrumenty odnowy miasta, które zostały wykorzystane w mieszkaniowo-przemysłowej dzielnicy Wilhelmsburg w Hamburgu (Niemcy): IBA (Międzynarodowa Wystawa Budowlana) oraz IGS (Międzynarodowa Wystawa Ogrodnicza). W ramach systemu generowania innowacji miejskich w niemieckim mieście zaproponowano wielowymiarowe podejście do odnowy zaniedbanej dzielnicy Hamburga. Zadaniem projektów podejmowanych w ramach IBA było przystosowanie dzielnicy do zmian klimatycznych, wydobycie potencjału w postaci centralnego położenia w mieście oraz budowanie współpracy i porozumienia między mieszkańcami. W artykule przedstawiono kilka najciekawszych rozwiązań z każdej kategorii projektów. Element dopełniający szereg przemian stanowiła Międzynarodowa Wystawa Ogrodnicza, która przyczyniła się do realizacji inwestycji infrastrukturalnych, związanych z poprawą komunikacji oraz udostępnieniem nowo urządzonych terenów zielonych dla mieszkańców całego miasta. Zrealizowane w Wilhelmsburgu pionierskie projekty z zakresu technologii, ochrony środowiska czy edukacji i integracji społecznej mogą służyć jako modelowe przykłady rozwiązania uniwersalnych problemów współczesnych metropolii.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
PODEJŚCIE TOPOLOGICZNE WE WSPÓŁCZESNYM PROJEKTOWANIU ARCHITEKTONICZNYM

Na przełomie XX i XXI wieku w architekturze dało się zaobserwować pojawienie się nowej fali awangardy. Projektanci zaczęli tworzyć architekturę o niecodziennych formach, bazujących na skomplikowanej krzywoliniowej geometrii. Było to związane z przejściem od postmodernistycznej architektury sprzeczności i złożoności do architektury opierającej się na zgodnej płynności i ciągłości. Pierwsze podejście było charakterystyczne dla ostatniego wielkiego stylu architektury współczesnej – dekonstruktywizmu, opartego na filozofii fragmentaryzmu Jaques’a Derridy. Drugie podejście natomiast wywodzi się z myślenia Gillesa Deleuze, opisującego świat jako wynik płynnych procesów ciągłego stawania się. Oba podejścia cechuje jednak niezwykła złożoność, zarówno jeśli chodzi o warstwę genotypu, jak i fenotypu architektury. Wydawało się, że podobnie jak w formach generowanych w wyniku myślenia deleuzjańskiego, w metodologii i stylistyce architektury również zapanowała zupełna dowolność, a być może i chaos. Oprócz aspektu związanego z kształtowaniem samej formy architektonicznej, a więc formalnego, istnieje także aspekt programowy, powstały nieco wcześniej, bazujący na topologicznej logice płynności w odniesieniu do kształtowania programu funkcjonalnego obiektu architektonicznego. Ten ostatni, choć mniej atrakcyjny wizualnie, pozostaje niezwykle intrygujący, jeśli chodzi o proces powstawania architektury jako całości. Niniejszy artykuł stanowi próbę scharakteryzowania genezy oraz systematyki rozwoju podejścia topologicznego w aspekcie formalnym i programowym na przełomie XX i XXI wieku.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
TEORETYCZNE I METODYCZNE ASPEKTY ANALIZY TECHNICZNEJ

Analiza techniczna polega na badaniu wykresów w celu szacowania przyszłego ruchu cen szeroko rozumianego instrumentu. Opiera się ona na założeniu, że ceny dyskontują wszystko. Notowania walorów zawsze znajdują się w jednym z trzech kierunków trendu tj. wzrostowym, spadkowym i horyzontalnym. Ten ostatni symbolizuje wyrównaną walkę pomiędzy podażą i popytem. W tym czasie większość narzędzi owej analizy nie spełnia swojej funkcji. Analizie technicznej służą liczne formacje, prognozujące określone przyszłe zachowanie cen. Do najważniejszych formacji należy „głowa ramiona” symbolizująca odwrócenie trendu wzrostowego na spadkowy. Istnieją również formacje zapowiadające kontynuację bieżącego trendu, jak np. trójkąt symetryczny albo chorągiewka. Inną grupą formacji są wykresy świecowe, które należą do narzędzi stosowanych w krótkim okresie.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ZARZĄDZANIE PROCESEM INWESTYCYJNYM PODCZAS REALIZACJI PRACOWNI RADIOLOGICZNYCH Z WYKORZYSTANIEM ŚRODKÓW PUBLICZNYCH

Problematyka projektowania obiektów służby zdrowia jest istotna zarówno z punktu widzenia zagadnień funkcjonalnych, ekonomicznych, epidemicznych, jak również dobra społecznego. Pracownie radiologiczne stanowią współcześnie część placówek medycznych (ambulatoriów i szpitali), które wykorzystują je zarówno przy diagnostyce, jak i terapii różnych schorzeń. Prawidłowe zarządzanie procesem inwestycyjnym dla takich przedsięwzięć jest zadaniem wieloaspektowym i skomplikowanym. Podejmowane działania powinny być racjonalne, uzasadnione ekonomicznie i muszą gwarantować zachowanie wymaganej jakości. Celem artykułu jest, w oparciu o przeprowadzone analizy, zdefiniowanie optymalnej z punktu widzenia ryzyka inwestycyjnego metody realizacji tego typu przedsięwzięć przez podmioty korzystające ze środków publicznych w Polsce. W pracy poddano analizie i porównano procedurę „zaprojektuj zbuduj” i procedurę rozdziału zamówienia na prace budowlane i dostawę urządzenia. Dla potrzeb weryfikacji tez badawczych przyjętych w pracy, zastosowano mieszaną indukcyjno-dedukcyjną metodę analiz. Przeprowadzono weryfikację tez, w kolejnych krokach wyodrębniono identyfikację problematyki związanej z zarządzaniem procesem inwestycyjnym w obiektach medycznych oraz zebrano materiał badawczy. Pozwoliło to na przeprowadzenie interpretacji wyników badań oraz na weryfikację wniosków. Dla potrzeb zweryfikowania założeń przyjętych w pracy, zawężono obszar badań do problematyki organizacji pracowni radiologicznych, korzystających z dużych i wymagających instalacyjnie urządzeń diagnostycznych i zabiegowych (TK, MRI, PET-CT, angiograf). Na przykładzie zarządzania procesem powstawania takich pracowni poddano analizie uwarunkowania prawne i organizacyjne dotyczące realizacji przedmiotowych przedsięwzięć, które mają wpływ na przebieg procesu projektowego.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
STREFY OGRANICZONEGO RUCHU JAKO RECEPTA NA PROBLEMY ŚRÓDMIEJSKICH ULIC HANDLOWYCH WSPÓŁCZESNYCH MIAST? ŚRÓDMIEŚCIE GDYNI – ULICA STAROWIEJSKA

Ulice handlowe pełnią istotne funkcje w śródmieściach miast: transportowe, wizerunkowe, są przestrzeniami publicznymi. Współczesne strategie rozwoju miast podkreślają kluczową rolę śródmieść w procesie ich odradzania. Uwzględnienie zwiększonego udziału pieszych i rowerzystów w ruchu może stać się impulsem dla rewitalizacji śródmiejskich ulic. Przy wzrastającej liczbie centrów i galerii handlowych wymagają one szczególnej uwagi, ich kondycja ma wpływ na wizerunek całego miasta. Artykuł, opisując problematykę na przykładzie ulicy Starowiejskiej w Gdyni, próbuje określić, czy wprowadzanie stref ograniczonego ruchu może być rozwiązaniem dla problemów ulic handlowych. Zdefiniowanie pojęć związanych ze współczesnym miastem poprzedza zauważenie i opisanie problemu, określenie jego możliwych przyczyn oraz poszukiwanie rozwiązań. Strefy ograniczonego ruchu określane są jako jedne z możliwych odpowiedzi na problemy ulic handlowych w śródmieściach. Opisany jest udział Gdyni w projekcie Civitas Dyn@mo, cele i zasady jego działania, reakcje społeczne na planowane zmiany. Strefy ograniczonego ruchu są możliwą receptą na problemy ulic handlowych, ale ich zastosowanie w objętym zmianami projektowymi mieście powinna być odpowiednio zlokalizowana w miejscu i czasie. Nie jest możliwe pomijanie tożsamości miejsca, które oprócz struktury urbanistycznej i architektonicznej tworzą przede wszystkim mieszkańcy.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
PODATEK OD GIER HAZARDOWYCH – WYBRANE ASPEKTY PRAWNE

Podatek od gier regulowany jest przez ustawę z dnia 19 listopada o grach hazardowych. Podatnikami są osoby organizujące gry objęte monopolem państwa a stawki opodatkowania danej gry są ściśle określone w ustawie o grach hazardowych. Dochód prowadzących loterie lub liczba całkowitych kwot uzyskanych ze sprzedaży losów stanowi podstawę opodatkowania tym świadczeniem. Świadczenie jest na tyle popularne, że gdy w momencie zawarcia zakładu, czy to bukmacherskiego czy lotto, w jego cenie mamy już wliczoną stawkę podatku. Stawka (dopłata do żetonu) jest na tyle celowa, że suma kwot wszystkich dopłat zostaje przeznaczona na określone fundusze. Człowiek zawsze inwestował tak aby osiągnąć zwrot z przedsięwzięcia. W przypadku tej inwestycji, mamy pewność, że niezależnie od jej pozytywnego bądź negatywnego rozstrzygnięcia, odsetek z kwoty zainwestowanej w zakup kuponu, przechodzi na szlachetniejszy cel, tzn. nie tylko na prowadzeniu gier wzbogacają się firmy je organizujące, ale także z tych pieniędzy możemy budować obiekty sportowe i wspierać wiele inicjatyw społecznych.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ZMIANA KULTUROWA W PRZEDSIĘBIORSTWIE BUDOWLANYM – ANALIZA PROCESU

Konieczność dostosowania do zmieniających się wymagań otoczenia rynkowego wymaga modyfikacji strategii firmy, co z reguły pociąga za sobą zmiany w hierarchii wartości organizacyjnych oraz wspierających je norm postępowania. Artykuł charakteryzuje proces zmian kulturowych wdrożony w średniej wielkości ogólnopolskiej w firmie budowlanej. W artykule zaprezentowano schemat działań, zmierzających do wprowadzenia prorynkowych i proefektywnościowych reguł i zasad funkcjonowania firmy, a także omówiono efekty wprowadzonych zmian oraz warunki powodzenia projektu.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
KULTUROWE CZYNNIKI ROZWOJU PRAW WŁASNOŚCI W POLSCE I NA UKRAINIE – KRYTYKA TEORII HARTWELLA I PRÓBA UJĘCIA HISTORYCZNEGO

Christopher Hartwell twierdzi, iż prawa własności nie rozwinęły się tak dobrze na Ukrainie jak w Polsce między innymi ze względu na ekonomiczne i polityczne podporządkowanie tych ziem w czasie istnienia Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Stosuje on w nieadekwatny sposób kategorie narodowościowe i nie docenia roli czynników kulturowych. Jego teza jest nie w pełni trafna głównie dlatego, że, jak wielu autorów wskazuje, w szlachta ruska oraz polska cieszyły się w Rzeczypospolitej taką samą pozycją. Problemy z prawami własności w tym tworze państwowym wynikały z ich silnego ograniczenia do jednego stanu, a nie grupy etnicznej. Co więcej, szlachta ruska była pod silnym wpływem polskiej kultury i bardzo szybko się polonizowała. Ta ekspansja polskiej kultury oraz długoterminowa porażka ruchu kozackiego, jego niezdolność do uzyskania równorzędnej szlachcie pozycji lub stworzenia własnej państwowości, są przyczyną niskiego poziomu praw własności na Ukrainie. Ukraiński ruch narodowościowy, pozbawiony zaplecza silnych elit narodowych, musiał adresować swą ofertę przede wszystkim do słabszych ekonomicznie i politycznie grup. W ten sposób dawne podziały stanowo-ekonomiczne przełożyły się na nierówności ekonomiczno-narodowościowe. Ukraińcy nie posiadali własnych elit, które mogłyby kształtować ich państwowości, przekazać dawne doświadczenia ustrojowe, czy wesprzeć ekonomicznie w konkurencji z innymi grupami narodowościowymi. Tak można wytłumaczyć źródła współczesnych niepowodzeń ukraińskiej transformacji, mimo wieloletniej egzystencji przodków Polaków i Ukraińców w tych samych (bądź wielokrotnie podobnych) warunkach.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
ZASTOSOWANIE TRENDÓW PRZEŁĄCZNIKOWYCH W ANALIZIE PŁAC REALNYCH W POLSCE

W początkowej części artykułu zostały przedstawione i omówione informacje o poziomie miesięcznych nominalnych płac (WN) oraz indeksie cen dóbr konsumpcyjnych (ICK) w gospodarce polskiej w latach 1995–2015. Następnie opisano poziomy realnych płac (W) wyrażone w cenach roku 2015. Na bazie tych informacji przedstawiono i przedyskutowano zagadnienia dotyczące rocznych przyrostów płac realnych oraz ich rocznych stóp wzrostu. Prezentacja ta pozwoliła wydzielić podokresy, w których roczne przyrosty płac realnych wykazywały podobieństwo. Ten typ analizy powtórzono przy wydzielaniu podokresów o zbliżonych rocznych stopach wzrostu płac realnych. W następnej części artykułu skonstruowano i oszacowano liniowy model trendu przełącznikowego służący opisowi kształtowania się poziomu płac realnych. W modelu tym, biorąc pod uwagę wyodrębnione podokresy, zastosowano zmienne zerojedynkowe. W oparciu o oszacowany liniowy modelu trendu przełącznikowego przedstawiono i przeanalizowano przeciętne przyrosty płac realnych dla wyodrębnionych podokresów. W konkluzji stwierdzono, że najniższy przeciętny przyrost płac realnych zaobserwowano w podokresie 2000–2005, obejmują181 cym lata poprzedzające przystąpienie Polski do Unii Europejskiej. Z drugiej strony najwyższy przeciętny przyrost płac realnych zaobserwowano w podokresie 2013–2015, obejmującym lata po światowym kryzysie gospodarczym. W ostatniej części artykułu skonstruowano i oszacowano wykładniczy model trendu przełącznikowego celem opisu dynamiki wzrostu płac realnych. W modelu tym – podobnie jak wcześniej – biorąc pod uwagę informacje o wyodrębnionych podokresach zastosowano zmienne zero-jedynkowe. W konkluzji stwierdzono, że najniższą przeciętną stopę wzrostu płac realnych (1,64%) zaobserwowano w podokresie 2000–2005, obejmującym lata poprzedzające przystąpienie Polski do Unii Europejskiej. Z drugiej strony najwyższą stopę wzrostu płac realnych (5,49%) zaobserwowano w podokresie 2006–2008, obejmującym lata po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej a będące jednocześnie okresem poprzedzającym lata światowego kryzysu gospodarczego. Warto zaznaczyć, że w podokresie 2013–2015, obejmującym lata po światowym kryzysie gospodarczym, przeciętna roczna stopa wzrostu płac realnych wynosiła około 3,71%

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach
WYBRANE ZAGADNIENIA LOGISTYKI W PUNKCIE SPRZEDAŻY ARTYKUŁÓW AGD–RTV NA PRZYKŁADZIE FIRMY NEONET

Umieszczona w artykule charakterystyka Firmy NEONET i realizowanego w niej procesu dostaw stanowią przykład logistyki w firmach handlujących sprzętem AGD i RTV. Szczególną uwagę zwrócono na problemy (w tym na dokumentację), z jakimi muszą poradzić sobie te przedsiębiorstwa, by zamówiony towar znalazł się na czas i w odpowiedniej cenie w sklepie lub u klienta w domu.

Czasopismo: Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach