rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Piękno jako oblicze świętości w kaplicy Brata Klausa Petera Zumthora

Przedmiotem badania jest zależność pomiędzy pięknem a świętością w kaplicy Brata Klausa Petera Zumthora. Założono, zgodnie z intuicją i doświadczeniem Zumthora, że piękno można uznać za promieniowanie „rzeczy”, którego człowiek doświadcza jako zjednoczenie pełni własnego życia ze „światem”. Promieniowanie to w przypadku kaplicy określono Obliczem Świętości, przyjmując, że świętość jest atrybutem Boga i że jest ona udzielana człowiekowi, który dzięki temu staje się święty, a oblicze - to wyraz twarzy, za którym kryje się wewnętrzne życie osoby. Celem badania jest wykazanie, że piękno kaplicy Brata Klausa można ująć i przedstawić jako Oblicze Świętości, dające się człowiekowi doświadczać w kontemplacji za pośrednictwem percepcji zmysłowej. Metoda badania polega najpierw na wyodrębnieniu i opisaniu sześciu etapów historii kaplicy: procesu powstawania projektu i jego realizacji oraz sposobu trwania kaplicy jako bryły w krajobrazie i jako wnętrza architektonicznego. Za kryterium takiego wyodrębnienia przyjęto związek historii kaplicy z życiem jej inwestorów, patrona, architekta oraz z życiem „fizycznego ciała architektury”, rozumianego, zgodnie z wyjaśnieniem Zumthora, jako „kształt, który przybrał formę i służy życiu”. Następnie badanie polegało na zestawieniu wyodrębnionych etapów z treścią piętnastowiecznego Schematu Trójcy Św. i Świata, który pomagał św. Bratu Klausowi kontemplować tajemnicę Trójjedynego Boga i świata stworzonego, a którego odzwierciedlenie w postaci brązowego koła o sześciu promieniach wisi w kaplicy. Na podstawie tego zestawienia nakreślono schemat piękna jako Oblicza Świętości, który proponuje się przyjąć za wynik badania. Przedstawia on zależność między pięknem i świętością jako ich relację pulsującą ze względu na ciągłą przemianę jednego w drugie, dającą się opisać zjawiskiem promieniowania oraz porównać do procesu oddychania, warunkującego życie. Proponowany schemat przedstawia relację piękna i świętości w sposób obrazowy, pomagający człowiekowi kontemplować piękno jako Oblicze (percypowalne przez ludzkie zmysły) Świętości (niedostępnej percepcji zmysłowej), uchwycić zasadę wzajemnej wymienności i naprzemienności Świętości i piękna oraz sposób manifestacji Świętości w swym Obliczu. Na podstawie badania uznano, że piękno kaplicy Brata Klausa Petera Zumthora można ująć i przedstawić jako Oblicze Świętości.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Ceramika zastosowana w budownictwie ludowym jako cenne dziedzictwo kultury materialnej w podlaskiej gminie Czarna Białostocka

Na obszarze podlaskiej gminy Czarna białostocka intensywnie rozwijał się dawniej drobny przemysł ceramiczny i rękodzielnictwo garncarskie. Ośrodkiem rzemiosła garncarsko-strycharskiego była Czarna wieś kościelna, w której i wokół której od dawna doskonalono techniki garncarskie i strycharskie (wytwarzano między innymi kafle piecowe i dachówki). Wyroby  ceramiki budowlanej, a nawet odpady ceramiki użytkowej służyły celom budowlanym, zaś ich intensywne wykorzystywanie doprowadziło do rozwoju nietypowych rozwiązań architektoniczno-budowlanych, które omówiono w artykule. Analiza  takich rozwiązań ma służyć za podstawę do właściwej oceny lokalnego dziedzictwa kulturowego związanego z kulturą budowlaną regionu.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Dawne wsie i miasteczka o rozplanowaniu koncentrycznym w Polsce. Cz. 1, Diagnoza

Wskazano wartości towarzyszące koncentrycznemu (symetrycznie wielobocznemu, gwiaździsto-promienistemu i okrężnemu) rozplanowaniu historycznych struktur osadniczych. W Polsce odnaleziono czternaście przykładów, mianowicie
trzy miasta (Krynki, Frampol i Głogów Małopolski, oba na wschodzie Polski) oraz jedenaście wsi reprezentujących różne
typy morfogenetyczne: typ okolnicy (Łąkie w województwie lubuskim i Chorzewo w województwie wielkopolskim), typ wsi
fryderycjańskiej (Paproć Duża w gminie Szumowo na pograniczu podlasko-mazowieckim, Nowosolna włączona obecnie
do łódzkiej dzielnicy Widzew, wieś gminna Pokój na Opolszczyźnie i pobliska wieś Kup oraz osada Czerwona w gminie
Oleśno), typ owalnicy albo wsi placowej (Jamno w gminie Parchowo na Kaszubach, Księże Pole w gminie Baborów
w województwie opolskim i Pańków w gminie Tarnawatka w województwie lubelskim) oraz jedną wieś o nowszej genezie
(Brzeście w gminie Sławno w województwie zachodniopomorskim). Zdiagnozowano współczesne zagrożenia, wskazując
na potrzebę zapobieżenia utracie specyfiki przestrzennej przez te jednostki osadnicze, zwłaszcza w wymiarze estetyki
krajobrazu. Zastosowane metody badawcze to studium przypadku i analiza porównawcza – obie na podstawie materiałów kartograficznych i informacji historycznych. Celem badań jest ocena skali problemu definiowanego jako amorfizacja
wsi o rozplanowaniu koncentrycznym na obszarze Polski. Wynikającym stąd drugim celem będzie też zaproponowanie
w przyszłości konceptów planistycznych eksponujących (i chroniących) morfogenetyczną specyfikę badanych jednostek
osadniczych.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Czas letni w przepisach

Pomysł wprowadzenia czasu letniego zrodził się w XIX wieku. Miałoby to wpłynąć na lepsze wykorzystanie światła dziennego w ciągu doby. Ostatecznie po raz pierwszy zmianę czasu zastosowano podczas pierwszej wojny światowej jako  czynnik oszczędzający energię. Czas letni ma wiele zalet i być może należy rozpatrzyć możliwość ustanowienia go na stałe. Obecnie stosowane cykliczne zmiany czasu niekorzystnie wpływają na organizm człowieka i zwierząt domowych. W dzisiejszych czasach, gdy zużycie energii elektrycznej w domach przestało być uzależnione wyłącznie od światła, uzyskiwane oszczędności są bardzo nikłe. Ponadto zmiany czasu utrudniają precyzyjne odczytywanie i stosowanie przepisów prawa  dotyczących nasłonecznienia.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Presja inwestycyjna a rozwój zabudowy : kontrola u podstaw za pomocą interwencyjnych zapisów w studiach

W artykule podjęto analizę procesów rozwojowych wywołanych na obszarach poddanych wysokiej presji inwestycyjnej, spowodowanej oddziaływaniem centralnych terenów aglomeracji oraz lokalizacji przy obszarze morskim. Przedstawiono tło problemowe, a także przykłady interwencyjnych działań naprawczych zastosowanych w studiach gminnych, które mają na celu poprawę jakości przestrzeni tych obszarów.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Aleja Pochodów - reprezentacyjna arteria nowego, socrealistycznego miasta Białystok

Odbudowa oraz tworzenie planów zagospodarowania przestrzennego stały się dla powojennych władz okazją do wprowadzenia do krajobrazu przyszłych miast nowych elementów, służących oprawie ważnych partyjnych wydarzeń oraz podkreśleniu rangi niektórych gmachów. Wiele z tych elementów było inkorporowanych programowo i miało niejako status obowiązujący. Taki charakter miały między innymi tzw. aleje pochodów, stanowiące scenerie dla jednego z najważniejszych  partyjnych rytuałów – pierwszomajowego marszu. Przebieg białostockiej „Alei Pochodów” został wyznaczony przez planistów pod koniec lat czterdziestych XX wieku, a jej szczegółowy kształt określił w swoim projekcie Stanisław Bukowski w roku 1950. Wykształcenie „Alei Pochodów” rozszerzyło strefę centralną miasta z historycznego Rynku Kościuszki w kierunku południowym. Do końca lat pięćdziesiątych XX wieku wzniesiono wzdłuż Alei dużo ważnych w strukturze miasta budynków użyteczności publicznej, co świadczy o jej wyjątkowym centrotwórczym charakterze. Czasy socrealizmu reprezentują tu, oprócz „Domu Partii”, gmach Sądu Wojewódzkiego, „Dom Związkowca” oraz gmach Państwowego Szpitala Klinicznego – tzw. Gigantu. Jednak ostatecznie ani urbanistyczny kształt ulicy, ani jej zabudowa, jako oprawa dla obchodów Święta Pracy, nie uzyskały kształtu zamierzonego przez autorów koncepcji z lat pięćdziesiątych XX wieku. Jej architektura, stopniowo oswobadzana od wzajemnego związku z pełnioną przez nią aż do czasu przełomu ustrojowego funkcją, wraz z upływem lat traciła swój propagandowy pierwiastek i ewoluowała w kierunku modernizmu.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Struktura sieci obiektów służb leśnych w nadleśnictwach Czarna Białostocka oraz Supraśl

Głównym celem artykułu jest przedstawienie struktury sieci obiektów dwóch nadleśnictw - Czarna Bałostocka i Supraśl.  Charakterystyczna jest ona także dla pozostałych nadleśnictw z terenu Puszczy Knyszyńskiej, a wykrystalizowała się w okresie międzywojennym i w zdecydowanej większości stanowią ją pojedyncze zagrody funkcyjne. Sporadyczne próby tworzenia większych jednostek, między innymi z okresu tzw. typizacji, nie są kontynuowane. leśniczówka - najmniejsza jednostka struktury dalej pozostanie podstawowym jej elementem. Jednak w związku z rozwojem cywilizacyjnym i postępem technicznym, a przede wszystkim w zgodzie z rachunkiem ekonomicznym układ ten może w przyszłości ulec  zmianie.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Geneza metodologii projektowania

Artykuł poświęcony jest problemowi powstania metodologii projektowania. Wszystkie ludzkie działania, które nie są rezultatem działań automatycznych, wymagają zastanowienia – immamentyzacji i stworzenia planu działań. W artykule analizowane są dwa główne aspekty myślenia metodologicznego - aspekt refleksyjny i pragmatyczny. Aspekt refleksyjny wiąże się z rozwojem heurystyki ukierunkowanej na zrozumienie istoty zadania, które człowiek starał się rozwiązać w nieprecyzyjnie określonej sytuacji. Pragmatyzm wiąże się z myśleniem proceduralnym i odnosi się do dwóch formalnych elementów: celu i środka jego osiągnięcia. Wiedza o procesie projektowania jest warunkiem niezbędnym dla określenia działań zmierzających do doskonalenia tego procesu. Metodologia projektowania tworzy podstawy dla opracowywania metod wspomagania projektowania.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przekształcenia przestrzenno-architektoniczne w obszarze starego portu rzecznego w Poznaniu

W artykule zostaną omówione przekształcenia terenów poprzemysłowych w centrum Poznania w obszarze starego portu rzecznego. Zrealizowane zespoły zabudowy mieszkaniowej różnią się zarówno formą, jak i nawiązaniem do kontekstu (sąsiedztwo Ostrowa Tumskiego) oraz dostępnością przestrzeni niezabudowanych, w zamierzeniach będących przestrzeniami publicznymi bądź sąsiedzkimi. Wpływ inwestorów: deweloperów i TBS -ów oraz wydawane decyzje o warunkach zabudowy sprawiły, że atrakcyjne miejsce w centrum miasta po zabudowaniu stało się przestrzenią niespójną, bez znaczącego charakteru w przestrzeni miasta, a mieszkańcy stracili możliwość publicznego dostępu do bulwarów nad rzeką Wartą.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Komunikacja w centrach miast. Analiza możliwości zastosowania hiszpańskich rozwiązań komunikacji pieszej w warunkach polskich na przykładzie Lublina

Lublin jest przykładem miasta, którego komunikacja w miejscach centralnych jest trudna do rozwiązania, m. in. ze względu na położenie na wzgórzach, zaniedbania i błędy planistyczne z przeszłości. Problemy komunikacyjne w mieście występują zarówno w historycznym centrum - na Krakowskim Przedmieściu, w węźle funkcjonalnym „Podzamcze”, jak i nowo powstałym centrum handlowo – administracyjnym na ul. T. Zana. Doceniając badania i projekty Jana Gehla, postulujące przekształcanie ulic w ciągi piesze i rowerowe oraz ograniczanie komunikacji samochodowej na rzecz transportu zbiorowego, autorki preferują ulice w centrach miast właśnie z dopuszczeniem komunikacji publicznej. Rozwiązania ruchu pieszego i samochodowego Barcelony mogą zainspirować władze i projektantów Lublina do decyzji bardziej sprzyjających nawiązywaniu więzi wspólnotowych oraz przyjaznych pieszym uczestnikom życia miejskiego.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Analiza przekształceń budowli stupy buddyjskiej oraz zmian układu unkcjonalnego wnętrz świątyń i świeckich ośrodków buddyjskich w procesie transpozycji ze Wschodu na Zachód

Artykuł ten przedstawia część wyników badań, które autorka przeprowadziła w ramach pracy nad niepublikowaną rozprawą doktorską pt. Projekt wzorcowy buddyjskiego ośrodka odosobnieniowego. Badania bazują na różnorodnych metodach: autorka bada in situ wiele różnorakich buddyjskich obiektów architektonicznych na Wschodzie i na Zachodzie, projektuje wnętrza ośrodków buddyjskich na Zachodzie i analizuje, które aspekty architektury buddyjskiej są ponadczasowe i ponadkulturowe, a które są efektem lokalnych wpływów. W efekcie tych badań wyłania się warstwa symboliczna architektury obiektów buddyjskich, która warta jest zachowania we współczesnych obiektach kultu buddyjskiego w trakcie transpozycji buddyzmu ze Wschodu na Zachód. Wyraźne również staje się, które z uwarunkowań kształtujących tę architekturę i architekturę wnętrz mają znaczenie tylko kulturowe, które zaś socjologiczne.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ obszarów specjalnych stref ekonomicznych na rozwój gmin

Powstawanie i funkcjonowanie specjalnych stref ekonomicznych w Polsce jest oparte na ustaleniach prawnych, takich jak ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych oraz rozporządzeniach Rady Ministrów o utworzeniu poszczególnych stref, regulaminach stref i planach zagospodarowania. Do końca roku 2004 na obszarze Polski znajdowało się 14 specjalnych stref ekonomicznych. Rozproszenie poszczególnych obiektów jest tak duże, że nazwy poszczególnych stref w niewielkim stopniu oddają obecne miejsce ich lokalizacji, wskazując co najwyżej na miejsce największej ich części. Na terenach stref działało do końca 2004 roku ponad 420 przedsiębiorstw korzystających z zezwoleń na prowadzenie działalności oraz liczna grupa firm nie posiadająca przywilejów. Na wybranych przykładach Wałbrzycha i Mielca przedstawiono sposób oddziaływania specjalnych stref ekonomicznych na rozwój tych gmin miejskich. Miasta te borykały się z dużymi problemami ekonomicznymi i społecznymi na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Wysokie bezrobocie, monokultura przemysłowa i upadek większości zakładów przemysłowych na ich terenach spowodowały zapaść gospodarczą. Po blisko dziesięcioletnim okresie funkcjonowania stref na terenach gmin można zaobserwować pozytywne zmiany w sferze gospodarczej tych miast, jak i w stosunkach społecznych: znaczącą poprawę stanu środowiska naturalnego, spadek zanieczyszczeń emitowanych do atmosfery oraz modernizację infrastruktury technicznej. Do pozytywnych elementów należy również zaliczyć skuteczne pozyskiwanie funduszy ze środków unijnych.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
„Pokuć”, czyli tradycyjny kąt obrzędowy we wnętrzu wiejskiego domu mieszkalnego na Białostocczyźnie : wyniki badań z lat 2012-2013

W pracy zaprezentowano przykłady kątów pokutnych w wiejskich domach Białostocczyzny, zinwentaryzowane przez studentów Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej w 2013 roku. Materiał inwentaryzacyjny opatrzono komentarzem krytycznym, interpretując współczesne pokucia podbiałostockich domów wiejskich jako relikty dawnej obrzędowości podtrzymane dziś, a nawet estetycznie rozwinięte dzięki nowym wzorcom technologiczno-estetycznym.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Forma a konstrukcja mebli. Meble o konstrukcji wspornikowej

Projektowanie mebli jest domeną architekta i tak jak inne dziedziny działalności architektonicznej, wymaga przygotowania nie tylko artystycznego, ale również znajomości pracy konstrukcji. Jednak architekt nie zawsze ma dostateczną wiedzę o analizie konstrukcji i musi korzystać z pomocy konstruktora. Konstruktor zwykle nie ingeruje w projekt na wstępnym etapie kształtowania form, jedynie na koniec, gdy zasadnicza koncepcja dzieła jest już ukończona i raczej nie podlega większym zmianom. Dlatego wskazane jest, aby architekt posiadał umiejętność analizy pracy ustroju nośnego pod określonymi obciążeniami, tak by mógł tę wiedzę wykorzystać już na etapie wstępnej koncepcji. Celem artykułu jest omówienie zasad pracy konstrukcji mebli o statycznie wyznaczalnych, wspornikowych schematach i przedstawienie optymalnego kształtowania ich form z różnych materiałów. Ta wiedza może pomóc architektom zdobyć doświadczenie konstrukcyjne, przydatne w projektowaniu mebli.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wizja miasta według społeczności Kątów Wrocławskich

Mapa mentalna to wyobrażenie człowieka o otaczającej go przestrzeni. Celem pracy było przedstawienie obrazu miasta wykreowanego w wyobrażeniach społeczności. Z tego powodu zostało przeprowadzone badanie społeczne z udziałem 22 respondentów Kątów Wrocławskich z Dolnego Śląska. Ankieta, wywiad indywidualny i rysunek to główne narzędzia eksperymentu, które doprowadziły do uzyskania obrazu miasteczka na podstawie metody Lyncha z lat 60. ubiegłego wieku, polegającej na budowaniu mentalnych map w oczach społeczeństwa. W podsumowaniu autorka porównuje obraz miasta widziany oczami społeczności ze strukturą wykreowaną przez urbanistę oraz wskazuje zbieżności i rozbieżności dwóch wizerunków miasteczka.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Sacrum a nowoczesność – rozważania na przykładzie kościoła św. Stanisława w Krakowie

W niniejszym artykule autorzy pochylają się nad odczuwaniem sacrum w obiektach sakralnych nowoczesnej architektury, bazując na przykładach polskich. Polska architektura sakralna drugiej połowy XX i początków XXI wieku cierpi na swoistą dwubiegunowość. Z jednej strony pojawiają się obiekty na światowym poziomie – odważne, interesujące realizacje, wykraczające poza ramy „typowego” kościoła. Reprezentują one zarówno wysoką jakość architektury, jak i głębię sacrum. Przykładami mogą tu być Arka Pana w Nowej Hucie, kościół Votum Aleksa w Tarnowie nad Wisłą i kościół pw. Matki Bożej Królowej Świata w Radomiu. Na przeciwnym biegunie są, niestety dość liczne, obiekty reprezentujące inną jakość, w których trudniej dostrzec i odczuć sacrum. W tej architektonicznej plejadzie różnorodności konieczna jest troska o zachowanie sacrum. Poszukując odpowiedniej formy architektonicznej i projektując wystrój wnętrza, należy pamiętać, iż świątynia jest obiektem wyjątkowym. Konieczne jest podkreślenie tego, co niewidoczne, tworzenie nastroju poprzez odpowiednie oświetlenie i materiały, a co za tym idzie – ułatwienie wiernemu odczuwania sacrum. W artykule przedstawiono projekt wnętrz kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika na Dąbiu w Krakowie autorstwa architekta Jana Wrany. Założeniem autora było połączenie nowoczesności formy i tradycji sacrum, w celu osiągnięcia spójnej całości architektoniczno-religijnej.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Forma a konstrukcja mebli. Meble o konstrukcji belkowej oraz ramowej

Artykuł dotyczy kształtowania form mebli w oparciu o znajomość pracy ich ustroju nośnego i stosowane materiały konstrukcyjne. Analizie poddawane są meble o dwóch typach schematów statycznych: statycznie wyznaczalnych, swobodnie podpartych belek oraz statycznie niewyznaczalnych ram. O doborze form tych mebli decydują momenty zginające, które są wyznaczane na podstawie linii ugięcia. Materiał zawarty w artykule może pomóc projektantom mebli w rozwijaniu intuicji konstrukcyjnej i może być inspiracją do projektowania logicznych, ekonomicznych i estetycznych form.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Budownictwo z polan opałowych w gminach Nur i Boguty w województwie mazowieckim

Zaprezentowano wyniki badań terenowych, zrealizowanych na przełomie lat 2014 i 2015 w gminach Nur i Boguty w województwie mazowieckim, nad budownictwem wiejskim wyróżniającym się nietypowymi rozwiązaniami materiałowo-konstrukcyjnymi, mianowicie o ścianach z drobnowymiarowego drewna opałowego spajanego zaprawą murarską. Znaleziono i opisano 9 takich budynków. Ich charakterystyka i opis naukowy stanowią wkład do poznania kultury użycia drewna opałowego w polskim budownictwie ludowym, a także są przyczynkiem do analogicznych badań w szerszym ujęciu, ogólnoeuropejskim lub globalnym.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Status dźwięku w przestrzeni publicznej

Artykuł ten próbuje przybliżyć temat relacji dźwięku i przestrzeni na podstawie analizy zmian dyskursu muzycznego. Problematyka ta znajduje odzwierciedlenie zarówno w referowanych tekstach teoretycznych, jak i wybranych praktykach artystycznych. Autor stawia tezę na temat postrzegania rzeczywistości społecznej, sugerując, że gdyby świat brzmiał inaczej, to również inaczej by wyglądał.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Komputer jako elektroniczny partner projektowania

W artykule poruszana jest tematyka kreatywnego wykorzystania komputera we współczesnym projektowaniu architektonicznym. Komputer do pewnego czasu był urządzeniem używanym głównie do operacji wytwarzania niezbędnej dokumentacji. Jednakże ostatnia rewolucja informatyczna oraz szybki rozwój technologii umożliwił wykorzystanie technik komputerowych w szerszym zakresie. Dokonywane przez komputery analizy i obliczenia całkowicie zmieniają metodykę wykonywanej pracy, a także sposób, w jaki jest postrzegana i oceniania. Dodatkowo coraz większe grono architektów sięga do niekonwencjonalnych dziedzin nauki i technologii, tworząc nowe metody projektowania, a dzięki zintegrowaniu programów projektowych z urządzeniami wykonawczymi istnieje możliwość realizacji obiektów o innowacyjnych kształtach. W ten sposób komputer i towarzysząca mu technologia stają się nie tylko narzędziem rysunkowym, ale także uczestnikiem i współtwórcą projektowania.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wyniki badań pieców kaflowych w domach wiejskich w gminach Siemiatycze i Dobrzyniewo duże

W artykule przedstawiono częściowe inwentaryzacje domów wiejskich w gminach Siemiatycze i Dobrzyniewo Duże, a przede wszystkim badania ich systemów kominowo-piecowych. Zapis graficzny poszczególnych obiektów ujawnia interesującą, a przy tym skomplikowaną budowę tych systemów, zwłaszcza zaś ich podstawowych części, to jest pieców kaflowych. Z przeprowadzonych badań inwentaryzacyjnych wyprowadzono wniosek, iż rozbudowane systemy grzewcze nadal determinują rozplanowanie i funkcjonowanie tradycyjnego domu wiejskiego na Podlasiu, jednocześnie pozostając jego symbolicznym sercem. Obecnie stanowią one nie tylko spuściznę kultury lokalnej, ale również skarbnicę wiedzy dotyczącej dawnej techniki zduńskiej, dzisiaj niekiedy przywracanej w nowoczesnych rozwiązaniach grzewczych.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka