rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena wielkości i położenia dzikich śmietnisk w Puszczy Białej w gminie Ostrów Mazowiecka zaliczanej do obszaru Natura 2000

Odwiedzając polskie lasy bez trudu można zauważyć między drzewami większe lub mniejsze stosy śmieci. Nie są od nich wolne również tereny Natura 2000. Istotnym jest określenie ile tych odpadów znajduje się w lasach i jakiego są rodzaju. W roku 2010 przeprowadzono na terenie lasów gminy Ostrów Mazowiecka badania, które miały na celu między innymi określenie położenia śmietnisk i ich wielkości. Dane zebrane przy użyciu techniki GPS zostały wprowadzone do systemu GIS (Geographical Information System). Dzięki temu możliwe było prze-prowadzenie analiz przestrzennych badanego zjawiska.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Badania struktury i dynamiki koryt rzek karpackich

Artykuł przedstawia możliwości poznania struktury i dynamiki
koryt w obszarach górskich, głównie na podstawie badań terenowych.
Metodyka tych badań została wypracowana w Zakładzie Geomorfologii
Uniwersytetu Jagiellońskiego. W opracowaniu przedstawiono możliwość
badania całych systemów korytowych. Poszczególne koryta rzek dzielone
są na podstawie ich przebiegu w planie na jednorodne odcinki, które
następnie są charakteryzowane w terenie za pomocą specjalnego raptularza.
Raptularz składa się z pięciu grup danych dotyczących koryta,
form korytowych, osadów, zabudowy koryta oraz obejmuje charakterystykę
zlewni. Na podstawie zebranych danych wnosi się o tempie procesów
morfogenetycznych. Równolegle z badaniami terenowymi prowadzona
powinna być analiza materiałów kartograficznych, zdjęć
lotniczych i innych materiałów dostarczających danych o korytach i ich
zlewniach. Na podstawie zebranych parametrów dotyczących koryta,
form korytowych i rumowiska oraz wyliczonych wskaźników przeprowadzana
jest typologia odcinków koryt. W artykule przedstawiono
przykłady wyników badań z wybranych obszarów. Na podstawie dotychczasowych
badań ukazano główne prawidłowości przemian koryt
rzek górskich na przykładzie opracowań z Karpat i ich przedpola.
Stwierdzono w badanym obszarze dopasowywanie struktury systemów
korytowych do zmienionych warunków w dnach dolin i na stokach na
skutek: regulacji koryt, budowy zbiorników zaporowych, eksploatacji
rumowiska bezpośrednio z koryt, czy też zmian użytkowania w dorzeczach.
W wyniku oddziaływań antropogenicznych następują wielkie
zmiany struktury systemów korytowych polegające głównie na ich erozyjnym
modelowaniu. Prowadzi to głównie do uproszczenia, ujednolicenia
struktury systemu fluwialnego. Po roku 1989 można zauważyć nakładanie
się impulsu erozji wgłębnej na skutek przemian w samych
korytach i tego wynikającego ze zmian użytkowania ziemi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Infrastruktura danych przestrzennych na szczeblu lokalnym oparta na katastrze nieruchomości jako narzędzie wspierające rozwój obszarów wiejskich

Obserwowany w ostatnich latach szybki rozwój technologii informatycz-nych stwarza obywatelom łatwiejszy dostęp do informacji publicznej z jednego miejsca w Internecie. Informacja oraz umiejętność jej przetworzenia zapewnia sukces w podejmowaniu decyzji w różnych dziedzinach. Podstawą budowanej w Polsce infrastruktury informacji przestrzennej jest interoperacyjność, czyli możliwość łączenia istniejących już i prowadzonych przez różne podmioty zbiorów danych przestrzennych. W referacie przedstawiono znaczenie danych katastralnych w tworzonej infrastrukturze informacji przestrzennej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ regulacji rzeki Smortawy na przebieg procesów samooczyszczania na przykładzie wskaźników tlenowych

W pracy podjęto próbę oceny zdolności rzeki Smortawy do samooczyszczania
się. Badania terenowe prowadzono w roku hydrologicznym 2004 w zlewni
rzeki Smotrawy (prawobrzeżny dopływ Odry – ujście w km 223+350). Do badań
wybrano częściowo uregulowany odcinek rzeki od km 9+676 do km 7+105, na
którym zlokalizowano trzy przekroje badawcze (km 9+676, km 8+030 i km
7+105), w których mierzono wartości tlenowych wskaźników jakości wody: biochemicznego
zapotrzebowania na tlen (BZT5) oraz chemicznego zapotrzebowania
na tlen (ChZT(Cr) i ChZT(Mn)). Z przeprowadzonych badań wynika, że wartości
tych wskaźników zmniejszały się wraz z biegiem rzeki, co świadczy o redukcji
zanieczyszczenia wody materią organiczną. Największą poprawę jakości wody
zaobserwowano na odcinku nieuregulowanym, między km 9+676 a km 8+030,
gdzie rzeka ma swoje naturalne rozlewisko. Na częściowo uregulowanym odcinku
rzeki, od przekroju w km 8+030 do przekroju w km 7+105, redukcja zanieczyszczeń
zachodziła w mniejszym stopniu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Najnowsze trendy w nawadnianiu upraw sadowniczych – prace badawcze związane z nawadnianiem roślin prowadzone w ISK w Skierniewicach

Rośliny sadownicze charakteryzują się stosunkowo wysokimi wymaganiami wodnym, co potwierdzają wyniki dotychczasowych badań. Ograniczona dostępność słodkiej wody wymusza nie tylko rozwój techniki i technologii nawadniania, ale także poszukiwanie metod obniżenia ewaporacji, np. poprzez zastosowanie ściółek. W badaniach nad nawadnianiem, coraz większy nacisk kładzie się na poznanie reakcji na niekorzystne czynniki środowiska poszczególnych odmian roślin uprawnych. Dlatego też podejmuje się w ISK badania reakcji roślin sadowniczych na czynniki środowiska – głównie suszę. Badania nasze obejmują min. ocenę reakcji roślin sadowniczych na poziomie odmian. Wyniki tych doświadczeń są ważne nie tylko dla producentów, ale także dla hodowców nowych odmian. W wielu programach hodowlanych największych firm światowych wprowadza się kryterium odporności roślin na suszę. Nawadnianie roślin powinno być ściśle związane z ich prawidłowym nawożeniem. Wyposażenie sadu w instalacje nawodnieniową daje możliwość stosowania fertygacji – podawania nawozów wraz z wodą. Przy zastosowaniu odpowiedniej diagnostyki staje się ona odpowiednim narzędziem pomocnym do optymalizacji nawożenia roślin sadowniczych. Nowoczesne rozwiązania w nawadnianiu roślin sadowniczych, to połączenie możliwości stosowania nowych technologii, elementów diagnostyki nawadniania oraz hodowli nowych odmian roślin uwzględniającej ograniczenie potrzeb wodnych roślin i wzrost ich odporności na suszę.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ekomorfologiczna waloryzacja Kanału Mosińskiego metodą terenową

Celem pracy było przedstawienie wyników ekomorfologicznej
waloryzacji Kanału Mosińskiego na podstawie badań terenowych.
Zastosowano pionierską metodę terenową, opracowaną w Katedrze
Ochrony i Kształtowania Środowiska AR w Poznaniu w 1995 roku.
Badaniami objęto ponad 22 kilometrowy odcinek Kanału Mosińskiego,
lewego dopływu Warty. Podzielono go na 37 homogenicznych
odcinków, które przeanalizowano pod kątem cech morfometrycznych,
hydrograficznych oraz jakości fizykochemicznej wód. Wyniki wskazują
na niską wartość ekomorfologiczną cieku (IV kategoria naturalności).
W większości zaklasyfikowano go do IV i III kategorii. Jedynie krótkie
fragmenty w dolnym i górnym biegu zaliczono do kategorii II.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Interpolacja przestrzenna koryta rzeki na potrzeby modelowania - porównanie metod

Jednym z istotnych problemów modelowania hydraulicznego jest właściwe odwzorowanie geometrii koryta i doliny cieku. W przypadku modeli dwuwymiarowych, głównym źródłem informacji przestrzennych są dane pozyskane metodą skaningu laserowego (ALS). Pomimo swojej generalnie dużej dokładności w dolinie, nie odwzorowują one jednak koryta rzeki, co wynika z procesu pozyskiwania materiału, podczas którego użyta wiązka laserowa nie jest w stanie spenetrować głębi wody i zostaje odbita od lustra, bądź zaabsorbowana przez wodę. Konieczne jest więc uzupełnianie batymetrii koryta właściwego na podstawie danych ze standardowych pomiarów geodezyjnych, z wykorzystaniem metod interpolacyjnych w celu uzyskania ciągłości przestrzennej. W przypadku modeli jednowymiarowych czy quasi -dwuwymiarowych pomiary geodezyjne są głównym źródłem danych geometrycznych, jednak ze względu na pracochłonność oraz duże koszty, przekroje poprzeczne wykonywane są najczęściej w zbyt dużych odległościach od siebie. Prowadzi to do pojawiania się niestabilności w modelach, a w przypadku rzek meandrujących, dochodzi do dublowania bądź pomijania części natężenia przepływu podczas symulacji. W celu stworzenia poprawnego modelu zachodzi więc konieczność zagęszczania przekrojów pomierzonych w terenie. Podobnie jak w przypadku modelowania dwuwymiarowego, część dolinową pozyskać można z danych lidarowych, jednak uzupełnienie geometrii koryta właściwego opiera się na metodach interpolacyjnych. 
Celem prezentowanej pracy jest przedstawienie możliwości uzupełniania informacji o przekrojach korytowych na przykładzie dwóch metod: z poziomu systemu modelowania MIKE 11 oraz narzędzia własnego, wykorzystującego aplikację ArcGIS, jak również wskazanie wad i zalet każdej z nich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wstępna analiza potencjału agroturystycznego w województwie kujawsko-pomorskim

Przeprowadzone badania ujawniły, że na przestrzeni lat 2005-2013 coraz więcej rodzin zaczęło przyjmować gości w swoich gospodarstwach i upatrywać w tej pozarolniczej działalności dodatkowego źródła dochodów. I chociaż w ciągu ośmioletniego przedziału czasowego nie odnotowano dużego przyrostu liczby gospodarstw agroturystycznych (61), to jednak zachodzi potrzeba ciągłego monitorowania zmian w tym zakresie. Jest to istotne zwłaszcza, dlatego, że największy wzrost liczby obiektów (85) odnotowano na obszarach o niższych walorach środowiska przyrodniczego, a spadek na terenach o potencjale przyrodniczym wysokim (24). W 2013 roku na kujawsko-pomorskiej wsi funkcjonuje 350 gospodarstw agroturystycznych, których oferta nie wykazuje dużego zróżnicowania. Wśród najczęściej podawanych usług znalazło się posiadanie grilla (97,7%) i placów zabaw dla dzieci (67,7%). Możliwość rozbicia namiotu (79,4%) i przyjazdu do kwatery ze zwierzętami (68,3%) wskazywano podobnie jak wypożyczenie rowerów (60,8%). Usługi wymagające zaangażowania dużych środków finansowych (basen, sauna, siłownia, kort tenisowy) zgłaszane były w dużo mniejszym zakresie. Posiłki domowe oferowało 57,4% badanych gospodarstw. Podobny odsetek (56,3%) sprzedawał turystom produkty żywnościowe wyprodukowane u siebie. Niewiele gospodarstw (38,8%) współpracowało z instytucjami działającymi na rzecz agroturystyki, by lepiej wypromować swoją usługę i kooperować z innym podmiotami. Wielu jednak (72,8%), by zostać zauważonym na konkurencyjnym rynku wprowadzało charakterystyczne nazewnictwo dla swoich zagród.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie metod statystycznych w identyfikacji chemizmu wód podziemnych na przykładzie województwa małopolskiego

W pracy zaprezentowano zastosowanie wybranych metod wnioskowania
statystycznego, stosowanych w badaniach hydrogeochemicznych.
Metody statystyczne zostały zastosowane w celu wstępnej identyfikacji
procesów formowania składu chemicznego wód podziemnych w obszarze
woj. małopolskiego. Jako rezultat zastosowania analizy skupień otrzymano
trzy grupy (skupienia) czynników kształtujących skład chemiczny
wód podziemnych (rys. 2). W wyniku analizy czynnikowej wyróżniono
zbiory trzech czynników (rys. 3, tab. 1). Wszystkie zastosowane metody
okazały się wrażliwe na występowanie anomalii hydrogeochemicznych.
Z tego względu, w przypadku analizy skupień, niemożliwe było dokonanie
w pełni poprawnego opisu chemizmu wód podziemnych w obszarze
badań. Najlepsze rezultaty osiągnięto przy zastosowaniu analizy czynnikowej,
ale i ta metoda jest wrażliwa na występowanie „przypadków odstających”.
Zastosowane metody statystyczne okazały się pomocne, jednakże
interpretacja uzyskanych rezultatów, szczególnie dla zróżnicowanych
danych, jest utrudniona.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany zawartości popiołu, węgla organicznego ogółem oraz węgla związków próchnicznych w osadzie ściekowym kompostowanym z dodatkiem słomy

Warunkiem poprawy właściwości gleby oraz wielkości plonu i jakości roślin
w wyniku nawożenia kompostem jest użycie jako nawozu materiału stabilnego
i dojrzałego. Stopień dojrzałości kompostu można oszacować między innymi
na podstawie zawartości i właściwości związków próchnicznych. Celem badań
była ocena zmian zawartości popiołu, utlenialnego węgla organicznego ogółem
oraz węgla związków próchnicznych w osadzie ściekowym kompostowanym
z dodatkiem słomy pszennej. Ponadto, celem pracy było określenie (na podstawie
uzyskanych wyników) stopnia dojrzałości wytworzonego kompostu. W wyniku
mineralizacji materii organicznej, w trakcie kompostowania, nastąpiło zmniejszenie
zawartości węgla organicznego oraz wartości stosunku C : N, natomiast zwiększenie
zawartości popiołu w materiale. Ponadto stwierdzono zwiększenie zawartości
węgla ekstrahowanego z kompostu mieszaniną 0,1 mol · dm-3 Na4P2O7 +
0,1 mol · dm-3 NaOH, a zmniejszenie zawartości węgla ekstrahowanego wodą destylowaną.
Otrzymane wyniki wskazywały na dojrzałość wytworzonego kompostu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ wypalenia runi trawiastej na skład gatunkowy i wybrane elementy siedliskowe

Wiosenne wypalanie roślinności łąk i nieużytków co roku stanowi
duży problem związany z zagrożeniem pożarowym. Podkreśla się także
niekorzystne oddziaływanie tego zjawiska na ekosystem. W doświadczeniu
polowym zlokalizowanym w miejscowości Prandocin badano
wpływ kontrolowanego wypalenia runi powstałej z wysianej mieszanki
łąkowej na wybrane elementy siedliskowe i skład gatunkowy roślinności.
Porównano także oddziaływanie ognia z wpływem koszenia, koszenia
i usuwania biomasy oraz brakiem koszenia. Podczas wypalania najwyższe
maksymalne temperatury (600 C°) odnotowano na wysokości
15 cm, to jest w niewielkiej wysokości ponad biomasą. Temperatura na
powierzchni gleby nie przekroczyła 400 C°, a na głębokości 5 cm nagrzewanie
się gleby było niewielkie (do 35 C°). Nie stwierdzono statystycznie
istotnego zróżnicowania obiektów pod względem plonowania
i wilgotności gleby po wypaleniu. Istotnie szybsze było nagrzewanie się
gleby na poletkach wypalonych i koszonych z usuwaniem biomasy. Skład
gatunkowy pomiędzy poszczególnymi obiektami doświadczenia nie różnił
się istotnie. Główną przyczyną niewielkiego wpływu wypalania była
prawdopodobnie mała ilość biomasy, a więc krótki czas i niskie temperatury
oraz niewielki negatywny wpływ nieusunietejj biomasy na wzrost roślin. Wydaje się, że w przypadku zbiorowisk roślinnych o niewielkiej
biomasie oddziaływanie ognia na rośliny jest stosunkowo niewielkie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawadniania i agrożelu na jakość podkładki Pumiselct i jednorocznych drzewek dwóch odmian brzoskwini

Badania prowadzono w latach 2006–2008 w szkółkach drzewek owocowych
w Stacji Badawczo-Dydaktycznej w Samotworze, należącej do Uniwersytetu
Przyrodniczego we Wrocławiu. Celem doświadczenia była ocena wpływu
nawadniania i agrożelu na wzrost podkładki Pumiselect® w pierwszym roku szkółki
oraz jakość uzyskanych drzewek brzoskwini odmian ‘Redhaven’ i ‘Inka’.
Nawanianie zastosowano w postaci linii T-tape, z kroplownikami co 25 cm o wydatku
wody 1,38 l/h. Agrożel w postaci taśmy o szerokości 10 cm i rozłożono na
dnie bruzdy przed sadzeniem podkładek, na głębokości 35 cm. Podkładki
Pumiselect® wysadzono wiosną w postaci sadzonek zdrewniałych w rozstawie
2 x 0,25 m, na głębokości 35 cm. Okulizację przeprowadzano na początku sierpnia
metodą ,,na przystawkę’’ na wysokości 5 cm nad ziemią. W trakcie badań wykonano
pomiary części nadziemnej i podziemnej podkładki Pumiselect® w pierwszym
roku szkółki oraz jednorocznych drzewek brzoskwini uzyskanych w drugim
roku szkółki.
Wstępne wyniki badań wskazują na korzystny wpływ agożelu na jakość
podkładki Pumiselect®, rozmnażanej przez sadzonki, a także na parametry jakościowe
uzyskanych drzewek dwóch odmian brzoskwini. Nawadnianie przyczyniło
się do intensywniejszego tworzenia przez podkładkę korzeni grubych o średnicy
> 2 mm w pierwszym roku uprawy w szkółce oraz w istotny sposób poprawiło
wszystkie parametry jakościowe drzew badanych odmian brzoskwini w roku 2008.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza jakościowa danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu

Urzędowe bazy danych gromadzące dane przestrzenne powinny zawierać
zbiory metadanych, służące do ich opisu. Zasadniczym elementem zbioru metadanych
są cechy opisujące jakość i ważność danych przestrzennych. W pracy zaproponowano
metodę oceny jakości baz danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia
terenu (GESUT) opartą na czterech kryteriach: dokładności położenia,
kompletności, aktualności i spójności logicznej. Jakość danych dla cechy dokładność
położenia, obliczono na podstawie atrybutu źródło pochodzenia (określone,
dla każdego badanego obiektu typu GESUT). Kompletność danych obliczono na
podstawie analizy obiektów typu GESUT, które istnieją na cyfrowej mapie zasadniczej,
a nie zarejestrowano ich w bazie GESUT. Aktualność danych określono
poprzez analizę czasów oczekiwania na wprowadzenie do bazy geodezyjnych
operatów pomiarowych. Spójność logiczną oceniono analizując poziom sprzecznych
relacji w danych. Wyniki oceny dla poszczególnych własności opisano za
pomocą wartości punktowych w skali od 1 do 100. Całościową ocenę jakości danych
baz GESUT przeprowadzono poprzez obliczenie dwóch estymatorów: wartości
przeciętnej absolutnej oraz współczynnika zmienności średnich. W badanym
przypadku: dwie bazy o podobnej organizacji różnią się jakością gromadzonych
danych o 16 punktów procentowych.
Przedstawiona metoda to sposób na szybką i wiarygodną ocenę jakości danych
GESUT na poziomie podstawowym. Zastosowanie tej metody nie wymaga
angażowania dodatkowych środków, wszystkie potrzebne informacje zapisane są
w systemie bazy danych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Walory środowiskowe uzdrowiska przedmiotem zapotrzebowania na rynku turystycznym

Tereny miejscowości uzdrowiskowych są zazwyczaj obszarami o wysokiej atrakcyjności krajoznawczo-przyrodniczej. Walory środowiskowe występujące 
w poszczególnych uzdrowiskach mają wpływ na jakość ich funkcjonowania. 
Do walorów środowiskowych należą między innymi: elementy infrastruktury tury-stycznej, atrakcje turystyczne, usługi turystyczne stanowiące przedmiot zapotrzebowania na rynku turystycznym. 
W przeprowadzonych badaniach zwrócono uwagę na dwa uzdrowiska 
Kotliny Jeleniogórskiej tj. Świeradów-Zdrój i Cieplice Śląskie-Zdrój. Zaliczyć je można do prężniej funkcjonujących na Dolnym Śląsku. Miejscowości te poziom pełnionych funkcji uzdrowiskowych, standard infrastruktury uzdrowiskowej 
w pewnym stopniu zawdzięczają podstawowym czynnikom występującym na ich terenie, a mającym wpływ na kształtowanie przestrzeni uzdrowisk. Wśród nich wymienić należy: zasoby leczniczych surowców naturalnych (klimat, wody mineralne, torfy, borowiny); niepowtarzalne układy zieleni w kontekście walorów kompozycyjnych, estetycznych i historycznych; obecność w sąsiedztwie uzdrowisk dużych kompleksów leśnych, mających wpływ na warunki klimatyczne 
i lecznicze oraz stanowiących tło estetyczne założenia uzdrowiskowego; usytuowanie uzdrowiska wewnątrz lub w pobliżu obszarów prawnie chronionych; lokalizację na terenach tradycyjnie wypoczynkowych; usytuowanie na terenach dostępnych publicznymi środkami transportu (korzystne połączenia komunikacyjne).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ eksploatacji węgla na powierzchnie leśne w Obszarze Górniczym "Szczygłowice" w Nadleśnictwie Rybnik

Przedmiotem pracy są powierzchnie leśne, pod którymi odbywa się eksploatacja
węgla kamiennego metodą „z zawałem stropu”. Teren badań o powierzchni
6,2 km² obejmuje lasy leśnictw Zacisze i Książenice w nadleśnictwie Rybnik,
położone na Obszarze Górniczym Kopalni węgla kamiennego Szczygłowice
i Knurów. Stosowany sposób wydobycia węgla powoduje osiadanie górotworu
i przekształcenia powierzchni leśnych. Przejawiają się one głównie: różnymi
deformacjami powierzchni, powstawaniem niecek, zalewisk wodnych, a także
zmianami w środowisku przyrodniczo-leśnym.
Zachodzące zmiany poważnie ograniczają możliwości prowadzenia racjonalnej
gospodarki leśnej na tych terenach. Istnieje pilna potrzeba opracowania
kompleksowego sposobu zagospodarowania lasów położonych na obszarach górniczych.
Jego podstawą będzie określenie obecnych i przyszłych przekształceń powierzchni
leśnych, zachodzących pod wpływem eksploatacji węgla. W pracy
przedstawiono metodykę i wyniki badań przekształceń powierzchni leśnych, położonych
w strefie poeksploatacyjnych obniżeń kopalni węgla Szczygłowice i Knurów.
Wyznaczono również obszary intensywnych przekształceń powierzchni
leśnych w perspektywie do 2015 r.
W okresie badawczym do 2001 r., główny udział w lasach O.G. Szczygłowice
miały tereny o małym stopniu przekształceń powierzchni. Było ich ogółem
376,5 ha, tj.61% terenu badań.
Drugą grupę stanowiły tereny o średnim stopniu przekształceń i znacznie
utrudnionej dostępności, ogółem 99,9 ha, tj. 16% powierzchni badań. Podobna pod
względem wielkości była powierzchnia o dużym stopniu przekształceń, grupująca
tereny niedostępne. Było ich 86,2 ha, tj. 14% terenu badań. Pozostałe 55,5 ha,
tj.9% dotyczyło lasów położonych poza strefą osiadań. W okresie do 2015 r. wystąpią znaczne zmiany w przekształceniach badanych
powierzchni leśnych. Główny udział będą stanowiły tereny o średnim i dużym
stopniu przekształceń, a więc praktycznie niedostępne. Będzie ich ogółem
327,7 ha, tj. 53% terenu badań. Poza strefą osiadań pozostanie jedynie 24,8 ha, tj
4% powierzchni leśnej.
Przedstawione w formie tabelarycznej i graficznej wyniki będą podstawą
dalszych prac nad zagospodarowaniem lasów położonych na terenach o różnych
stopniach przekształceń powierzchni.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna