rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Tożsamość Europy w nauczaniu Jana Pawła II

Tożsamość Europy stanowi istotny przedmiot nauczania św. Jana Pawła II. Biskup Rzymu, zarówno w nauczaniu oficjalnym, jak i zwyczajnym, wyrażał troskę nie tylko o instytucjonalny i polityczny, ale także o duchowy i moralny wymiar Europy. Autor w artykule odpowiada na następujące pytania: jak św. Jan Paweł II rozumiał pojęcia „tożsamość” i „tożsamość Europy”? Gdzie upatrywał źródeł tej tożsamości? Na jakie fundamenty kultury europejskiej wskazywał? Czy Europa może utracić swoją tożsamość? Jaką wizję zjednoczonej Europy przedstawiał Papież w kontekście konieczności zachowania swojej tożsamości?

Czasopismo: Kościół i Prawo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
Troska Prymasa Wyszyńskiego o tożsamość kulturową Europy

Prymas Stefan Kardynał Wyszyński żył w czasach tworzenia się Unii, nazywanej wówczas zachodnioeuropejską. Przypominał o równych dla wszystkich prawach narodów i ludów, zaznaczając przy tym ich własną odrębność i dorobek. Prymas mówił, że wspólna troska narodów, zwłaszcza centralnej Europy, może przypomnieć, że Europa odzyskuje swój autorytet w świecie przez Ewangelię i zaczyna znowu budzić zaufanie wśród ludów i wszystkich kontynentów.

Czasopismo: Kościół i Prawo
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
„Oswajanie czasu” w Le Passe Temps Michała Tailleventa (XV wiek)

Poemat Le Passe-Temps Michała Tailleventa wpisuje się w ważny nurt twórczości poetyckiej późnego średniowiecza, koncentrujący się na temacie upływu czasu postrzeganego z perspektywy konfrontującej się z nim jednostki. Pytania, na jakie niniejszy artykuł próbuje dać odpowiedź, brzmią: W jaki sposób Michał Taillevent przedstawia problem upływu czasu? Czy uświadomienie sobie tego procesu stanowi, według poety, wartość stałą w ludzkim życiu, czy też sposób postrzegania czasu ewoluuje w miarę starzenia się człowieka? Czy poemat Le Passe Temps proponuje jakąś drogę uchronienia się przed całkowitym załamaniem w obliczu własnego przemijania? Eponimiczny czas objawia w utworze ciekawe funkcje i oblicza. W artykule najpierw omówiony został obiektywny wymiar czasu, potraktowanego jako przedmiot obserwacji piszącego o nim poety, a następnie wymiar subiektywny, w którym wyodrębniony został nie tylko czas miniony i czas antycypowany, ale także czas nieuświadomiony i czas uświadomiony, wreszcie czas wykorzystany dobrze i czas zmarnowany. Poemat Tailleventa proponuje także różne sposoby stawienia czoła nieuchronnemu procesowi przemijania, pośród których szczególnie skutecznym i zalecanym remedium byłby literacki akt twórczy.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Portret kobiety z kryzysem kultury w tle: Marlene Streeruwitz Entfernung. (2006) i Inga Iwasiów Na krótko (2012)

Niniejszy artykuł poświęcony jest komparatystycznej analizie dwóch współczesnych powieści: Entfernung. austriackiej pisarki Marlene Streeruwitz i Na krótko polskiej autorki Ingi Iwasiów. Refleksją łączącą obie powieści jest diagnoza kondycji współczesnej kobiecości w powiązaniu z aktualnymi przemianami społecznymi i kulturowymi. W świecie coraz dynamiczniejszej technologizacji, digitalizacji, biurokratyzacji i wzrastającego znaczenia praktycznej fachowości kwalifikacje kształcone przez humanistykę, takie jak wrażliwość moralna i estetyczna, zdolność przenikliwej interpretacji i wartościującej oceny rzeczywistości, boleśnie tracą na znaczeniu. Kobiety, które dzięki prawom osiągniętym przez ruchy emancypacyjne XX wieku uzyskały wolny dostęp do świata kultury i życia uniwersyteckiego, stają obecnie w obliczu kryzysu tych sfer, co zmusza je do nowego samookreślenia.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Trudne ścieżki zawodowe dydaktyków Śląska Cieszyńskiego w XIX i na początku XX wieku [rec. M. Bogus: Nauczyciele szkół ludowych Śląska Cieszyńskiego w XIX i na początku XX wieku. Uwarunkowania prawne i zawodowe. Czeski Cieszyn—Częstochowa 2013]

Recenzja monografii autorstwa Marzeny Bogus pt. "Nauczyciele szkół ludowych Śląska Cieszyńskiego w XIX i na początku XX wieku. Uwarunkowania prawne i zawodowe", wydanej w 2013 roku. Autorka postawiła sobie za cel przedstawienie wszystkich aspektów działalności zawodowej grupy społecznej nauczycieli szkół ludowych Śląska Cieszyńskiego, także w kontekście jej miejsca i znaczenia wśród lokalnej inteligencji.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Sarmackość i europejskość Stanisława Leszczyńskiego [rec. M. Forycki: Stanisław Leszczyński. Poznań 2016]

Recenzja monografii autorstwa Macieja Foryckiego pt. "Stanisław Leszczyński", wydanej przez Wydawnictwo Poznańskie w 2016 roku w serii biograficznej poświęconej polskim władcom.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O roli wojska koronnego w Rzeczypospolitej w latach 1669—1673 [rec. Z. Hundert: Między buławą a tronem. Wojsko koronne w walce stronnictwa malkontentów z ugrupowaniem dworskim w latach 1669—1673. Oświęcim 2014]

Artykuł recenzyjny książki Zbigniewa Hunderta pt. "Między buławą a tronem. Wojsko koronne w walce stronnictwa malkontentów z ugrupowaniem dworskim w latach 1669—1673", która jest efektem obronionej przez niego pracy doktorskiej. 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Nowożytne imperium Hiszpanii a terytoria Europy Północno‑Wschodniej Wielostronne studium relacji [rec. From Ireland to Poland. Nothern Europe, Spain and the Early Modern World. Eds. E. García Hernán, R. Skowron. Valencia 2015]

Artykuł recenzyjny tomu pt. "From Ireland to Poland. Nothern Europe, Spain and the Early Modern World", opracowanego przez Enrique Garcíi Hernána i Ryszarda Skowrona. Opracowanie jest owocem konferencji naukowej o tym samym tytule, która odbyła się w Gdańsku, w dniach od 8 do 9 października 2014 roku, dzięki zaangażowaniu historyków z całej Europy, w szczególności redaktorów tomu, a także realizacji hiszpańskich projektów naukowych: Grupos de poder, comunidades e individuo del Norte de Europa en la Monarquía Hispánica durante la Edad Moderna oraz Los Extranjeros y las reformas en la España Borbónicas: actitudes y respuestas de las naciones a las reformas Carolinas desde una perspectiva comparada (1759—1793).

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
O mistrzu Wincentym i Kronice polskiej — między przeszłością a współczesnością [rec. A. Bielowski: O Mistrzu Wincentym Kadłubku i jego „Kronice”. Sandomierz 2015]

Artykuł recenzyjny artykułu Augusta Bielowskiego pt. "O Mistrzu Wincentym Kadłubku i jego Kronice", który ukazał się w 20. numerze krakowskiego czasopisma „Na Dziś”, w serii Biblioteka Tradycji Słowiańskiej.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Nie wszystko złoto, co się świeci [rec. M.J. Dougherty, M.E. Haskew, P.G. Jestice, R.S. Rice: Wojny biblijne. Przeł. U. Ruzik‑Kulińska. Warszawa 2015]

Recenzja pracy poświęconej starożytnym zagadnieniom militarnym pt. "Wojny biblijne" [autorzy: Martin J. Dougherety, Michael E. Haskew, Phyllis G. Jestice, Rob S. Rice]. 
 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Bogini Angitia — zapomniane bóstwo Marsów

Współczesne badania archeologiczno‑historyczne umożliwiają rewizję wielu rdzennych praktyk religijnych znanych z obszaru Półwyspu Apenińskiego oraz szersze spojrzenie na wierzenia antycznych mieszkańców Rzymu. Pośród zapomnianych bogiń, takich jak Feronia, Marica, Reitia, szczególnie ciekawy wydaje się kult Angitii, mitycznej dawczyni życia utożsamianej z Dobrą Boginią. Ten fenomen religijny nie został jak dotąd szerzej zanalizowany, dlatego celem artykułu jest przede wszystkim zwięzła rewizja kultu ze wskazaniem jego roli, zasięgu terytorialnegooraz przyczyn stopniowego zaniku.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
O niezłomności polskiego oficera w niemieckiej niewoli [rec. D. Kisielewicz: Niewola w cieniu Alp. Oflag VII A Murnau. Opole 2015]

Artykuł recenzyjny monografii autorstwa Danuty Kisielewicz pt. "Niewola w cieniu Alp. Oflag VII A Murnau4", wydanej w 2015 roku nakładem Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach‑Opolu oraz Stowarzyszenia Przyjaciół tegoż Muzeum.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Ludobójstwo na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej [rec. W cieniu tragedii wołyńskiej 1943 roku. 70. rocznica mordów Polaków na Kresach Południowo‑Wschodnich Rzeczypospolitej. Red. E. Żurawska, J. Sperka. Katowice 2015]

Artykuł recenzyjny monografii upamiętniającej 70. rocznicę wydarzeń nazywanych rzezią wołyńską, w których wyniku z rąk nacjonalistów ukraińskich zginęło prawdopodobnie ponad 100 tysięcy Polaków i obywateli polskich innych narodowości, wydanej pod redakcją E. Żurawskiej i J. Sperki w Katowicahch w 2015 roku. 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Stronnicy Leszczyńskiego na Rusi Czerwonej (1733—1736) [rec. A. Lisek: Obóz stanisławowski w województwie ruskim w okresie bezkrólewia i wojny o tron polski w latach 1733—1736. Kraków 2014]

Artykuł recenzyjny monografii autorstwa Adama Liska pt. "Obóz stanisławowski w województwie ruskim w okresie bezkrólewia i wojny o tron polski w latach 1733—1736", wydanej w Krakowie w 2014 roku. 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Obrazy doktora Petera [K. Grodziska: Obrazy doktora Petera. Kraków 2014]

Przedmiotem recenzji jest album Obrazy doktora Petera, opracowany przez Karolinę Grodziską, wydany w 2014 r. w Krakowie.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
O akcji zbrojnej Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w Parczewie z 5 lutego 1946 roku [rec. Mariusz Bechta: Pogrom czy odwet? Akcja zbrojna Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w Parczewie 5 lutego 1946 r. Poznań 2014]

Artykuł recenzyjny dotyczy książki Mariusza Bechty Pogrom czy odwet? Akcja zbrojna Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w Parczewie 5 lutego 1946 r., Poznań 2014, ss. 512.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Osaczyć i sterroryzować Na marginesie wspomnień Mirona Dolota o Wielkim Głodzie na Ukrainie [rec. Miron Dolot: Zabić głodem. Sowieckie ludobójstwo na Ukrainie. Tłum. B. Gutowska‑Nowak. Kraków 2014]

Przedmiotem artykułu recenzyjnego są wspomnienia Mirona Dolota Zabić głodem. Sowieckie ludobójstwo na Ukrainie. Tłum. B. Gutowska‑Nowak. Kraków 2014, ss. 256.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Przeciwstawne cechy, sprzeczności, kontrowersyjne tezy i zbyt swobodny język — czyli jaki Sulla, taka jego biografia [rec. Łukasz Schreiber: Sulla 138—78 p.n.e. Zabrze—Tarnowskie Góry 2013]

Przedmiotem artykułu recenzyjnego jest książka Łukasza Schreibera Sulla 138—78 p.n.e., Zabrze—Tarnowskie Góry 2013.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
O Stronnictwie Narodowym raz jeszcze! [rec. J. Mysiakowska-Muszyńska: Zabiegi o legalizację Stronnictwa Narodowego w kraju w latach 1945–1947. Warszawa 2011]

Recenzja naukowa monografii Jolanty Mysiakowska-Muszyńska pt. "Zabiegi o legalizację Stronnictwa Narodowego w kraju w latach 1945–1947", wydanej nakładem Wydawnictwa Neriton (Warszawa) w 2011 roku.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Internowanie Polaków na Litwie w czasie II wojny światowej [rec. G. Surgailis: Uchodźcy wojenni i polscy żołnierze internowani na Litwie w czasie II wojny światowej. Warszawa 2013]

Recenzja naukowa pracy pt. "Uchodźcy wojenni i polscy żołnierze internowani na Litwie w czasie II wojny światowej" autorstwa Gintautasa Surgailisa, wydanej w Warszawie w 2013 roku. 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Z historii Podkarpacia i Krakowa w końcu XIX i w pierwszej połowie XX wieku [rec. Stanisław Grodziski 1889-1946. Dziennik krakowskiego adwokata. Oprac. K. Grodziska, S. Grodziski. Kraków 2013]

Recenzja edyzji wspomnień i dziennika krakowskiego adwokata i działacza ludowego Stanisława opracowana oraz wydana przez Karolinę i Stanisława Grodziskich.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
W 220. rocznicę powstania kościuszkowskiego [rec. H. Kocój: Dyplomaci sascy wobec powstania kościuszkowskiego. Kraków 2013]

Recenzja wydanej przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego z okazji 220. rocznicy powstania kościuszkowskiego monografii naukowej autorstwa prof. zw. dr. hab. Henryka Kocója pt. "Dyplomaci sascy wobec powstania kościuszkowskiego" (Kraków 2013). 

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Поляки в Пензенском крае в XVIII — первой половине XIX вeka

Autor omawia w opracowaniu kwestie pojawienia się Polaków na terytorium Kraju Penzeńskiego w Rosji i charakteryzuje rolę, jaką w wieku XVIII i w pierwszej połowie XIX stulecia w nim odegrali.
Pierwsze informacje o obecności Polaków w Kraju Penzeńskim pochodzą z XVII wieku, kiedy na tym terytorium budowano system umocnień obronnych. Wśród pracowników państwowych, którzy zostali przeniesieni na nowe miejsce służby, znaleźli się także przedstawiciele ludności polskiej. Kolejne pojawienie się Polaków w Kraju Penzeńskim związane jest z kolonizacją ziemiańską z XVIII wieku. W 1785 roku, na podstawie edyktu Katarzyny II o prawach, wolnościach i przywilejach szlachetnie urodzonych rosyjskich ziemian, została utworzona korporacja ziemiańska guberni penzeńskiej. W jej skład już pod koniec XVIII wieku weszło kilka rodów polsko-litewskiego pochodzenia: Błażewscy, Łopatiny, Strujscy, Czufarowscy, Jagodzińscy. Należy jednak wspomnieć, że w tym czasie te szlacheckie rody w większym lub mniejszym stopniu były zruszczone, a ich przedstawiciele w przeważającej części przyjęli wiarę prawosławną. Ważnym wydarzeniem, mającym wpływ na pojawienie się Polaków w Kraju Penzeńskim, była wojna ojczyźniana 1812 roku. W pierwszej połowie XIX wieku Polacy w guberni penzeńskiej znajdowali się głównie na służbie państwowej, jednak już w tym czasie, od lat 30. XIX wieku, gubernia stała się także miejscem czasowego pobytu zesłańców polskich, co przyczyniło się do zwiększenia ich liczebności i roli w społeczno-kulturalnym rozwoju regionu.

Czasopismo: Wieki Stare i Nowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Kształtowanie kompetencji w nauce języka obcego a profesjonalizacja, czyli co łączy ucznia i profesjonalistę

Zasadniczym celem nauki języka obcego jest przygotowanie uczącego się do aktywnego posługiwania się językiem na potrzeby komunikacji i działania poza szkołą. Niniejsze stwierdzenie nie jest odkrywcze, szczególnie jeśli mamy do czynienia z nauką języka pod kątem wykonywanego zawodu czy zajmowanego stanowiska. Nawet jeśli aktywne formy nauki były stosowane od dawna w nauczaniu/uczeniu się języków obcych dla potrzeb zawodowych (w formie symulacji, projektów, analizy przypadków), obecnie zdobywają coraz większą popularność w kontekście glottodydaktyki ogólnej za sprawą Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (ESOKJ) i rekomendowanego przezeń podejścia zadaniowego. To ostatnie zakłada poddanie uczącego się identycznym typom działań, jakie wykonuje on w swoim codziennym życiu w domu, w szkole, w pracy. W myśl tego należy sobie zadać pytanie, w jaki sposób można przełożyć założenia ESOKJ na konkretne działania uczącego się tak, aby miał on świadomość zależności procesów, które są jego udziałem: wykonując konkretne działania, uczy się, a ucząc się, nie może się od tychże działań powstrzymać. Niniejsza refleksja nad procesem uczenia się poprzez wykonywanie zadań dokonuje się jednak nie na podstawie treści nauczania, ale aktywności uczącego się i jego wkładu we własny proces uczenia się. Dzięki temu możliwe jest dowodzenie, że wiele operacji wykonywanych na potrzeby codziennych działań (choćby operacje planowania) można wykorzystać w sytuacjach uczenia się języka obcego, a później również w sytuacjach życia społeczno-zawodowego.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Elementy kształcenia pozaformalnego jako uzupełnienie akademickiego programu kształcenia tłumaczy

Dyskusje we współczesnej dydaktyce translacji ukazują rosnącą świadomość, iż relacja, jaka zachodzi pomiędzy studentem i nauczycielem translacji ma charakter fundamentalny i strategiczny dla skuteczności działań w ramach akademickiego układu dydaktycznego. Wzrasta także świadomość faktu, iż tradycyjnie określane role studenta i nauczyciela wymagają redefinicji. Chodzi tu o uwzględnienie postulatów holistycznych, konstruktywistycznych paradygmatów edukacyjnych. Opierając się na tych dwóch obserwacjach autor niniejszego artykułu proponuje poszerzenie programu formalnego dydaktyki translacji o komponent pozaformalny. Komponent pozaformalny może poprawić funkcjonowanie programu formalnego poprzez: uelastycznienie programu formalnego jeśli chodzi o dobór treści kształcenia, otwarcie programu formalnego na potrzeby rynku i społeczeństwa, transformację wyabstrahowanego od kontekstu codzienności, zamkniętego formalnie programu edukacji akademickiej na system wspomagania zawodowego, społecznego i kulturowego samorozwoju studentów i nauczycieli.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dwa znaki (mofet) Ezechiela (Ez 12,1-16; 24,24-27)

Ezechiel był kapłanem, ale został powołany na urząd proroka w tym momencie historii Izraela, kiedy niektórzy Izraelici znajdowali się w niewoli. Ezechiel był już w Babilonie, ale głosił do tych, którzy wciąż byli w Jerozolimie; którzy byli przekonani, że ich kłopoty są tylko tymczasowe i nie dostrzegali nieuchronności zbliżającego się sądu Bożego nad nimi. Symboliczne działania proroka były bardzo ważne w jego przesłaniu. Poselstwo Ezechiela: upadek Jerozolimy i niewola były koniecznymi środkami dla Boga, aby wyjaśnić, że teokracja Judy w jej zewnętrznej formie musi dobiec końca z powodu grzechu.Ezechiel w swojej Księdze czterokrotnie używa terminu מוֹפֵת („znak”; Ez 12,6.11; 24,24.27). W Ez 12,4-6 prorok miał zrealizować swoją przypowieść o uciekinierach. Jego pantomima składa się z bezsłownych gestów, mających na celu zwrócenie uwagi i wywołanie pytań. Ezechiel służył jako znak dla domu Izraela, ostrzeżenie przed zbliżającą się zagładą Jerozolimy (Ez 12,6). Dla wygnańców Ezechiel był znakiem, ilustracją lub lekcją poglądową (Ez 12,11). To, co uczynił w symbolicznym działaniu, w rzeczywistości spotka mieszkańców Jerozolimy, którzy zostaną wypędzeni ze swojej ojczyzny (wygnanie) i zmuszeni do osiedlenia się na terenach wydzielonych dla nich przez zdobywców (niewola).Prorokowi nakazano powstrzymanie się od lamentacji i żałoby po śmierci żony (Ez 24,15-27). Był to kolejny znak Ezechiela dla wygnańców (Ez 24,24). Gdy po wszystkich wydarzeniach nadejdzie wiadomość, że Jerozolima upadła, a świątynia została zburzona, będą wiedzieli, że wydarzenie to zostało zadekretowane przez Pana. Znak śmierci jego żony zapowiada sąd i śmierć; ten znak będzie szerzył wieść o zbawieniu i życiu (Ez 24,27).

Czasopismo: Scriptura Sacra
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wybór Abrahama

Wybór Abrahama był niezwykle ważny dla całej historii odkupienia opisanej zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie. Osobisty kontakt z Bogiem przyniósł obraz Boga będącego blisko człowieka. Abraham uważany był za przyjaciela Boga. Tak postrzegany jest we wszystkich trzech religiach monoteistycznych: judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. Patriarcha jest więc postacią najbardziej „ekumeniczną” ze wszystkich i nazywany jest „ojcem wiary”. Historyczność Abrahama jest obecnie szeroko dyskutowana. Zagadnienie to było badane z perspektywy historycznej, archeologicznej, etnologicznej i religiologicznej.Przymierze Boga z Abrahamem było pierwszym historycznym wydarzeniem, które przypieczętowało ludzkie relacje wertykalne. Przymierze Boga z Noem nie miało charakteru historycznego, lecz było jedynie ludzką nadzieją na intymną relację z Najwyższym. To sam Bóg wzbudził w człowieku te nadzieje. Opis przymierza z Noem był preludium do przymierza Jahwe z Abrahamem i jego potomkami. Wybór Abrahama przez Boga zmienił na zawsze historię ludzkości. Odtąd Jahwe miał powtarzać.Opowiadanie o związaniu Izaaka – syna Abrahama (Rdz 22,1-19) jest jednym z najbardziej porywających tekstów w całej Biblii hebrajskiej Po rozdziale (Rdz 21), w którym Izaak rodzi się jako spełnienie Bożej obietnicy, czytelnik przechodzi do tekstu, w którym Bóg żąda od Abrahama złożenia chłopca w ofierze. Tekst Rdz 22,1-19 jest mieszaniną źródeł E i J, dlatego opisane w nim motywy musiały być znane w różnych tradycjach izraelskich i były postrzegane jako szczególnie ważne zagadnienia nauczania religijnego.

Czasopismo: Scriptura Sacra
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Sprawiedliwość Boża według ksiąg prorockich w ujęciu dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej: „Natchnienie i prawda Pisma świętego”

Artykuł koncentruje się na aspekcie mowy prorockiej według dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej: O natchnieniu i prawdzie Pisma Świętego: Słowo, które pochodzi od Boga i przemawia przez Boga dla zbawienia świata. Dokument podzielony jest na trzy części: pierwsza rozważa natchnienie Pisma Świętego, jego pochodzenie od Boga; druga prawdę Pisma Świętego; trzecia zaś analizuje egzegezę fragmentów, które przedstawiają szczególne problemy, czy to historyczne, czy etyczne i społeczne. Druga część dokumentu w paragrafie Księgi prorockie (nr 72) odnosi się do kwestii sprawiedliwości Bożej.W artykule przeanalizowano kilka fragmentów biblijnych (Kpł 19,2; Pwt 6,25; Iz 1,17; 5,7; 9,14-15; 26,2; 30,12-14.18; 45,21; Jr 2,19; 6,14. 19; 7,13-15; 9,3; 12,11; 23,17; 27,14; 28,8; 29,8-9; Ez 13,10; 18,5-18; Am 5,24; 9,10; Jl 2,12-14; So 3,5; Za 10,2), w których prorocy piszą o sprawiedliwości Boga i sprawiedliwości człowieka. Według proroków Izrael jest sądzony za brak sprawiedliwości społecznej. Biedni i potrzebujący są uciskani, odmawia się im sprawiedliwości w sądach i zmusza do niewolnictwa. Cała księga Amosa jest o sprawiedliwości. Izajasz potwierdza: nadchodzi sąd z powodu niesprawiedliwości i nieludzkiej postawy wielkich i potężnych wobec słabych, biednych i bezbronnych. Jeremiasz wyjaśnił, jak wysoko Bóg ocenia sprawiedliwość. Ezechiel, pisząc mniej więcej w tym samym czasie, wylicza katalog nadużyć w odniesieniu do rodziny, sprawiedliwości społecznej, kultu świątynnego, kultu pogańskiego, spraw seksualnych, systemu prawnego i sprawiedliwości ekonomicznej. We wszystkich tych dziedzinach, które obejmują całe życie społeczne, gospodarcze i religijne, lud pogwałcił przymierze i zapomniał o Panu. Prorocy są zgodni, że Bóg nie znosi ucisku. Jahwe przyjdzie i ustanowi swoją sprawiedliwość na ziemi.

Czasopismo: Scriptura Sacra
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne