rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Element szczególny w otoczeniu – poszukiwania „śladów” i inspiracji w teoretycznym projekcie koncepcji przystanku metra „Wola Park”

Proces pochłaniania terenów poprzemysłowych przez deweloperów i innych inwestorów, bez uwzględnienia historii miejsca, jest częstym problemem. Takie zabiegi uniemożliwiają identyfikację terenów z obiektami niegdyś tam istniejącymi i funkcjonującymi. Zatraceniu ulega kwintesencja dzielnicy, jej historia produkcyjno-rzemieślnicza. Aby zapobiec tego typu działaniom, możliwe jest wdrażanie specjalnych rozwiązań, przywracających pamięć o historii terenów poprzemysłowych oraz uwzględnianie tych wartości w planowaniu przestrzennym. Architektura obiektów przemysłowych, zlokalizowanych na warszawskiej Woli, jest dziś kwintesencją historii przemian i rozwoju tej dzielnicy. Adaptacja tego typu obiektów wymaga głębokich analiz historycznych i konserwatorskich, aby nie zatracić substancji obiektu i tego, jak tworzył klimat tej dzielnicy Warszawy. Nowo budowane obiekty użyteczności publicznej takie jak stacja metra C5 Wola Park, mogą skutecznie przedstawiać powiązania historyczne z dawnymi zakładami zlokalizowanymi na tych terenach. W połączeniu z najnowocześniejszymi technologiami czuwającymi nad bezpieczeństwem i udogadniającymi życie, mogą tworzyć nowe trendy w nowoczesnym budownictwie, nie tylko publicznym.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Język i regionalna adaptacyjność architektury

Celem niniejszego tekstu jest opisowe określenie warunków kształtowania architektonicznego języka form, w tym zwłaszcza form regionalnych, rozumianych jako zdolność adaptacji domeny architektury do lokalnych warunków, zarówno w wymiarze geograficznym (lokalne uwarunkowania klimatyczne, materiały, wydajność energetyczna czy technologie low-tech), jak i w wymiarze humanistycznym, w odniesieniu do lokalnych tradycji budowlanych. Ponadto przedstawia uwarunkowania i możliwości jego żywotnej reprodukcji, służących zaspokojeniu emocjonalnych, sentymentalnych i duchowych potrzeb człowieka lub w praktycznym wymiarze uwarunkowań „fizjologicznych”: minimalizacji negatywnego wpływu architektury na poziomie visceralnym i redukcji stresu. Zawiera przykładową analizę i klasyfikację metod replikacji opartą na przeglądzie literaturowym przykładów teoretycznych i prawnych konstruktów pomocnych w praktycznym kształtowaniu metod replikacji architektury regionalnej. Wnioski i rekomendacje: Przetrwanie i rozwój regionalnego (dostosowanego do otoczenia) charakteru architektury może mieć miejsce poprzez efektywne i świadome wykorzystanie jezyka architektury – języka wzorców i form, w praktyce zapisu kodu projektowego i planistycznego.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kreowanie sieciowych produktów turystycznych w województwie mazowieckim

Celem artykułu jest zdefiniowanie pojęć produkt turystyczny i sieciowy produkt turystyczny oraz nakreślenie historii ich kreowania i komercjalizacji na Mazowszu wraz z propozycjami nowych produktów w peryferyjnych obszarach województwa mazowieckiego. W województwie mazowieckim występują duże dysproporcje w wykorzystaniu potencjału turystycznego. Sieciowe produkty turystyczne, zwłaszcza markowe, umożliwiłyby zintegrowanie znanych atrakcji województwa z walorami obszarów dotychczas niewykorzystanych. Wspieranie tworzenia i promowania produktów turystycznych stanowi jeden z elementów polityki rozwoju regionu, jaką prowadzi samorząd województwa mazowieckiego, czego potwierdzeniem są zapisy w dokumentach strategicznych, planistycznych i programowych województwa. W Planie zagospodarowania przestrzennego województwa mazowieckiego i Strategii rozwoju województwa mazowieckiego do roku 2030 Innowacyjne Mazowsze wskazuje się możliwości ożywienia społeczno-gospodarczego subregionów: siedleckiego, radomskiego, płockiego, ciechanowskiego i ostrołęckiego (uznanych za obszary problemowe województwa mazowieckiego) poprzez rozwój turystyki, w tym wykreowanie i skomercjalizowanie sieciowych produktów turystycznych. Usystematyzowane prace nad wykreowaniem, promowaniem i funkcjonowaniem sieciowych produktów turystycznych wdrożyła Mazowiecka Regionalna Organizacja Turystyczna (MROT). W artykule przedstawiono proces powstawania produktów turystycznych na przestrzeni lat 2008–2017 oraz problemy związane z ich wdrażaniem. Artykuł zawiera również krótką charakterystykę dotychczas niewykorzystanych walorów kulturowych i przyrodniczych, peryferyjnych obszarów regionu, na których można oprzeć produkty turystyczne zaproponowane przez MBPR w Warszawie. Możliwości rozwoju produktów turystycznych wymagają jednak podjęcia szeregu działań ze strony administracji samorządowej województwa, w zakresie m.in. rozbudowy infrastruktury technicznej (szczególnie komunikacyjnej i teleinformatycznej), pomocy finansowej, promocji produktów turystycznych oraz nawiązania współpracy z samorządami sąsiednich województw.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Planowany rozwój energetycznych sieci przesyłowych w województwie mazowieckim

Artykuł przedstawia zbiorcze zestawienie zamierzeń inwestycyjnych, dotyczących energetycznych sieci przesyłowych planowanych w województwie mazowieckim, które zostały określone w różnych dokumentach, obowiązujących na koniec 2018 r. 
Budowa i przebudowa linii elektroenergetycznych najwyższych napięć oraz gazociągów wysokiego ciśnienia z infrastrukturą towarzyszącą to inwestycje rządowe, realizowane przez przedsiębiorstwa energetyczne, funkcjonujące jako spółki skarbu państwa. Tylko część z planowanych przedsięwzięć (inwestycje ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm lub organy rządu) obligatoryjnie ujęta jest w planie zagospodarowania przestrzennego województwa. W ostatnich latach realizacja większości planowanych przesyłowych sieci energetycznych przebiega według procedur określonych w dwóch tzw. specustawach energetycznych: przesyłowej i gazowej. Zgodnie z ich zapisami, w sprawach związanych z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji oraz o pozwoleniu na budowę, nie mają zastosowania przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to możliwość realizacji zamierzeń nieujętych w dokumentach planistycznych – zarówno poziomu regionalnego, jak i gminnego.
W związku z tym, że inwestycje energetyczne budzą wielkie protesty społeczne, zasadnym było opracowanie w tym zakresie kompleksowej informacji, która może zostać wykorzystana przez samorządy gminne w procesach negocjacji z przedsiębiorstwami energetycznymi oraz konsultacji z mieszkańcami i organizacjami pozarządowymi.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Lokalny wymiar społecznej gospodarki rynkowej

Społeczną gospodarkę rynkową pojmuje się najczęściej jako odpowiednik gospodarki socjalistycznej lub redystrybucyjnej polityki socjalnej. Bywa także błędnie definiowana jako synonim interwencjonizmu państwowego. Tymczasem koncepcja społecznej gospodarki rynkowej to koncepcja liberalna, mająca swoje źródło w przedwojennej teorii ordoliberalnej. Społeczna gospodarka rynkowa to model równowagi, w którym godzi się współistnienie interesów ekonomicznych i społecznych (efektywność gospodarcza versus sprawiedliwość społeczna). W pierwszej części tekstu przedstawiono istotę społecznej gospodarki rynkowej, m. in. w kontekście współczesnego kryzysu globalnego. W kolejnych częściach prezentowane są przejawy i przykłady wdrażania tej koncepcji w wymiarze lokalnym. Autor ilustruje te przejawy na przykładzie funkcjonowania fundacji „Barka”, wskazując zarazem na możliwe obszary działań samorządu terytorialnego na rzecz ożywienia idei społecznej gospodarki rynkowej zawartej w Konstytucji RP

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Celowość budowy głębokowodnego portu morskiego na środkowym Pomorzu Studium wstępne

Główne porty w Polsce są położone niefortunnie, wyłącznie przy zachodnim albo wschodnim krańcu polskiego wybrzeża Bałtyku, czyli przy ujściu Odry albo w rejonie ujścia Wisły do morza, i są odległe od siebie o ok. 280–290 km w linii prostej. Warto zatem rozważyć zasadność budowy czwartego portu głębokowodnego, położonego mniej więcej pośrodku między nimi, a więc gdzieś na środkowym Pomorzu, najlepiej na odcinku wybrzeża między głównymi miastami tej części Pomorza, między Kołobrzegiem a Koszalinem. 
W tym celu w niniejszym opracowaniu przeanalizowano uwarunkowania planistyczne, transportowe, przyrodnicze i hydrograficzne, przedstawiono argumenty za i przeciw takiej inwestycji, a w końcu – po stwierdzeniu celowości inwestycji – podano orientacyjne miejsca lokalizacji inwestycji, oceniono je w sposób wielokryterialny i wskazano lokalizację optymalną.
Z wykonanej analizy SWOT wynika, że pozytywne aspekty budowy nowego portu zdecydowanie przeważają nad negatywami, wobec czego wstępnie przyjęto, że realizacja inwestycji jest celowa, przy czym zastrzeżono się, że wnioski te odnoszą się wyłącznie do założonego scenariusza dalszego szybkiego rozwoju gospodarki morskiej w Polsce. 
Przyjmując celowość budowy nowego portu morskiego jako założenie wstępne, określono generalny program inwestycji, przewidując powstanie w okresie docelowym w ramach portu dwóch baz kontenerowych, po jednym terminalu gazowym i naftowym, a także bazy promowej oraz nabrzeża dla statków pasażerskich. Oznacza to, że po zakończeniu takiej inwestycji teren portu zajmowałby ok. 6 km2 powierzchni, w tym ok. 3 km2 powierzchni przypadałoby na baseny portowe wraz z obrotnicami, a ok. 2 km2
na sztuczny półwysep z nabrzeżami, składowiskami, drogami i bocznicami kolejowymi. 
Określono wstępnie następujące warianty ogólnych lokalizacji analizowanego przedsięwzięcia: „Kołobrzeg”, „Pleśna”, „Gąski”, „Mielenko” oraz „Jezioro Jamno”, a następnie zebrano podstawowe dane charakteryzujące każdy wariant pod względem hydrologicznym, technicznym, ekonomicznym i środowiskowym. W rezultacie wykonanej analizy wielokryterialnej okazało się, że zdecydowanie najlepszą lokalizacją portu morskiego będzie wariant 5. „Jezioro Jamno”, a pod uwagę można również brać drugą w kolejności najlepszą lokalizację, tj. wariant 4. „Mielenko”. Oba te warianty wzmacniają funkcję osadniczą miasta Koszalin, co jest w pełni zgodne z planem wojewódzkim – planowany biegun wzrostu w Koszalinie.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Struktury krzemionkowo-metaliczne – możliwości potencjalnych zastosowań

Spośród licznej grupy nanomateriałów szczególną uwagę zwracają nanonapełniacze o właściwościach bakteriostatycznych oraz biobójczych, które stosowane są w tworzywach polimerowych, powłokach, farbach, materiałach medycznych czy tkaninach powlekanych. Krzemionkę o budowie sferycznej, zawierającej różne ilości immobilizowanego nanosrebra, otrzymywano metodą zol – żel w połączeniu z dwustopniową modyfikacją SiO2. Głównymi czynnikami decydującymi o zamierzonym efekcie syntezy jest pH mieszaniny reakcyjnej, szybkość mieszania oraz temperatura. 
Proponowany sposób otrzymywania krzemionki modyfikowanej nanosrebrem (SiO2-Ag) jest konkurencyjny w stosunku do konwencjonalnych ze względu na unikatowe właściwości tych materiałów. Wbudowanie nanosrebra w strukturę nanokrzemionki zapewnia uzyskanie jej trwałej nanostruktury, co w konsekwencji umożliwia doskonałe zdyspergowanie nanocząstek w osnowie polimerowej. Powtarzalne właściwości nanokrzemionki są zgodne z oczekiwaniami i gwarantują przy tym wysoką jakość otrzymywanych produktów. Aktywność antymikrobową otrzymanych materiałów oceniano wobec bakterii Escherichia coli, Staphylococcus aureus oraz Salmonella typhimurium. Nanometryczny rozmiar cząstek wpływa na zwiększenie ich aktywności biologicznej i chemicznej. Wskazuje to na wzmożoną skuteczność nanocząstek wobec mikroorganizmów.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Barometr Mazowsza - zaufanie do instytucji życia publicznego na poziomie lokalnym

Artykuł prezentuje wyniki badania przeprowadzonego w województwie mazowieckim na temat zaufania mieszkańców do instytucji życia publicznego na poziomie lokalnym. Do instytucji tych zaliczono: samorząd lokalny, szkoły, policję, kościół i organizacje społeczne. Rozwojowi województwa mazowieckiego sprzyja wiele atutów, m.in. lokalizacja w centrum kraju i obecność w regionie miasta metropolitalnego, jakim jest Warszawa. Jej funkcje administracyjne i polityczne, nagromadzenie instytucji otoczenia biznesowego, dobrze rozwinięta infrastruktura społeczna i dostępność wysoko wykwalifikowanej kadry to czynniki przyciągające kapitał i inwestorów. Chociaż w obszarze województwa znaleźć można coraz więcej pozytywnych przykładów przekształceń na obszarach typowo wiejskich, w dalszym ciągu rozwój województwa ma charakter spolaryzowany. Wśród wielu czynników mających wpływ na procesy rozwoju jest zaufanie społeczne, które sprzyja tworzeniu kapitału społecznego, zmniejsza koszty transakcyjne i pomaga wykorzystać endogeniczne czynniki rozwoju. Badanie poziomu zaufania społecznego przeprowadzono metodą CATI. Pozwoliło ono na stwierdzenie, jak postrzegane są instytucje życia publicznego na poziomie lokalnym przez mieszkańców województwa mazowieckiego, jak oceniają oni skuteczność ich funkcjonowania oraz jaką rolę pełnią te instytucje w życiu lokalnych społeczności. Wyniki badań wskazały na wyjątkowo niskie zaufanie do samorządu lokalnego i organizacji społecznych. Jest to zjawisko niepokojące, gdyż samorząd postrzegany jest jako podmiot mający działać na rzecz integracji społeczności lokalnych zaś organizacje społeczne są ważnym komponentem społeczeństwa obywatelskiego.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zabytek z punktu widzenia estetyki, czyli o węzłach, przejściach i przesunięciach znaczeń w dziedzinie zarządzania dziedzictwem kulturowym

Zarządzanie dziedzictwem kulturowym ma charakter transdyscyplinarny, wymaga częstego przechodzenia pomiędzy różnymi dziedzinami, przyjmowania odmiennych punktów widzenia, nie zawsze dających się uzgodnić. Posługując się przykładami z obszaru Mazowsza, staram się pokazać punkty splatania się zagadnień z zakresu estetyki, filozofii kultury i ochrony oraz konserwacji zabytków – węzły i miejsca przejścia między dyscyplinami, w których następuje zmiana (najczęściej niezauważalnie, stopniowo) znaczenia różnych kategorii, pojęć i sensów. Należy do nich między innymi kwestia rozumienia pojęć wartości artystycznej i estetycznej, a także źródeł i znaczenia doświadczenia historycznego. Jako przykłady niektórych wspólnych kategorii rozważam „tajemniczość”, „obcość”, „oswojoną dziwność” fikcji historycznych, „swojskość”, „ładność” oraz „atrakcyjność wizualną” w ich relacji do „autentyczności” i „dawności”.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rodzinne ogrody działkowe w Warszawie Tradycja i współczesność

Ogrody działkowe pojawiły się w Europie blisko dwieście lat temu, w Polsce są obecne od ponad stu lat. Na terenie kraju jest obecnie około 5 tysięcy rodzinnych ogrodów działkowych, w których wytyczono prawie milion indywidualnych działek. Zatem szacuje się, że z dobrodziejstw wypoczynku na tych zielonych terenach o wysokiej jakości środowiska korzystają miliony Polaków, rodziny działkowiczów, ich znajomi oraz mieszkańcy okolicznych zespołów mieszkaniowych. Otwarta formuła ROD-ów, wyznaczona przestrzeń wspólna urządzona pod kątem aktywnego i spokojnego wypoczynku – pozwala na korzystanie z nich przez społeczność lokalną jak z innych publicznych terenów zielonych, jak z miejskich parków. Organizowanie na terenach rodzinnych ogrodów działkowych wczasów dla seniorów i półkolonii dla dzieci, imprez kulturalnych i zawodów sportowych pomaga wzmacniać integrację różnych grup społecznych i wielopokoleniowych rodzin.
Niestety od początków XXI w. ogrody działkowe znikają z krajobrazu polskich i europejskich miast. Przykładowo w Warszawie, ze względu na zmianę sytuacji prawnej (procesy reprywatyzacji), atrakcyjną lokalizację, dobrą infrastrukturę techniczną i transport publiczny część ROD-ów jest zagrożonych likwidacją. Chociaż mają silne potencjały przyrodnicze i są ważnym segmentem systemu zieleni miejskiej, trudno je bronić, ponieważ są jednocześnie cennymi miejscami dla nowej zabudowy, poszukiwanymi przez inwestorów. Niemniej, biorąc pod uwagę zarówno zapotrzebowanie społeczne, jak i znaczącą rolę, jaką mają ogrody działkowe dla poprawy mikroklimatu miasta, w strategiach zrównoważonego rozwoju przestrzennego należy bezwzględnie uwzględniać trwałą obecność rodzinnych ogrodów działkowych w tkance miejskiej.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Potrzeba i tradycja znakowania zabytków : znak Błękitnej Tarczy na warszawskich zabytkach

-

Zgodnie z założeniami Konwencji Haskiej z 14 maja 1954 roku, znak Błękitnej Tarczy miał peł-nić funkcję rozpoznawczą – wskazywać obiekty i środki transportu podlegające ochronie w razie konfliktu zbrojnego. Stał się międzynarodowym symbolem, chroniącym zabytkowe budowle przed dewastacją i zapomnieniem, stosowanym znacznie szerzej, niż przewidziano w Konwencji. Wiele światowych organizacji i inicjatyw zajmujących się tematyką dziedzictwa kulturowego przyjęło ten znak jako własne logo. W Polsce Błękitną Tarczę wykorzystuje się do znakowania zabytków w celu zapewnienia im ochrony prawnej oraz rozpoznawalności. Ustawa z 23 lipca 2003 roku wraz z rozporządzeniami Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego określają dokładnie sposoby umieszczania Błękitnej Tarczy na obiektach historycznych. Jednakże wiele znaków umieszczanych jest na budynkach nieprawidłowo: są źle widoczne; psują estetykę elewacji; bywa, iż ich umocowanie niszczy zabytkowe portale.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przegląd działań wybranych, sieciowych produktów turystycznych subregionu siedleckiego

W latach 2011–2013 Mazowiecka Regionalna Organizacja Turystyczna (MROT) wraz z interesariuszami rynku turystycznego, realizując projekt Podnoszenie konkurencyjności turystycznej Mazowsza poprzez wdrażanie sieciowych produktów turystycznych, opracowała i skomercjalizowała 16 takich ofert turystycznych.
Zaproponowane sieciowe produkty turystycznych są próbą przezwyciężenia problemu, jakim jest brak integracji pomiędzy ofertą turystyczną Warszawy a walorami dotychczas niewykorzystanymi w subregionach: siedleckim, radomskim, płockim, ciechanowskim i ostrołęckim. Rozwój turystyki poprzez komercjalizację tych usług jest jedną z możliwości ożywienia społeczno-gospodarczego ww. subregionów. Funkcjonowanie produktów turystycznych wymaga ciągłego zaangażowanie liderów i partnerów oraz wsparcia merytorycznego i finansowego ze strony administracji samorządowej województwa i organizacji turystycznych, w tym Mazowieckiej Regionalnej Organizacji Turystycznej.
Celem artykułu jest charakterystyka trzech, spośród ww. 16, sieciowych ofert turystycznych: Wielki Gościniec Litewski, Mazowiecka Micha Szlachecka i Kraina Mistrza Twardowskiego funkcjonujących w subregionie siedleckim. W artykule przedstawiono działania promocyjne i organizacyjne podejmowane na rzecz rozwoju takich usług sieciowych i ich umocnienia na rynku turystycznym, na przestrzeni ostatnich 5 lat. Intensywność działań osób zaangażowanych w tworzenie ww. ofert stanowiła podstawę do zakwalifikowania ich przez MROT do grupy produktów najbardziej zaawansowanych w komercjalizacji.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zaangażowanie a zaufanie, czyli wybrane aspekty kapitału społecznego na przykładzie podwarszawskiej gminy Podkowa Leśna

Artykuł poświęcony jest zależnościom pomiędzy przekonaniem o angażowaniu się w sprawy gminy a zaufaniem interpersonalnym oraz oceną stosunku władz do społecznej aktywności mieszkańców w podwarszawskiej gminie Podkowa Leśna. Angażowanie się w życie gminy, bez względu na formę, buduje zaufanie, czyli wzmacnia kapitał społeczny, tak ważny dla zainicjowania współpracy mieszkańców na rzecz dobra ogółu. Autorka wykazuje, iż poczucie zaangażowania w sprawy gminy niekoniecznie musi wynikać z udzielania się w lokalnych organizacjach, których w Podkowie Leśnej działa kilkanaście. Co ciekawe, ważniejsze wydają się działania podejmowane poza wolontariatem formalnym, a niekiedy również sama postawa gotowości do współpracy. Na zaufanie do władzy lokalnej, z kolei, duży wpływ mają działania podejmowane przez nią samą, w mniejszym stopniu – społeczna aktywność mieszkańców. Podkowa Leśna jest przykładem miasta, którego władze sprzyjają społecznej aktywności mieszkańców, wnosząc tym samym znaczący wkład w kapitał społeczny gminy. Świadomy swojej roli w budowaniu odpowiedzialnej za wspólne dobro społeczności lokalnej samorząd oraz zaangażowani mieszkańcy – to warunek konieczny poprawy jakości życia w każdej gminie.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ludność Warszawy starzeje się

W ostatnich dwóch dekadach liczba oraz struktura ludności Warszawy, według płci, wieku i wykształcenia, istotnie zmieniała się. Miały na to wpływ odmiennie kształtujące się w tym okresie procesy demograficzne. Celem artykułu jest ukazanie relacji między tymi zmiennymi.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna