rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Perspektywy utworzenia wspólnej armii europejskiej a kryzys funkcjonowania Unii Europejskiej w drugiej dekadzie XXI wieku

Celem artykułu „Perspektywy utworzenia wspólnej armii europejskiej a kryzys funkcjonowania
Unii Europejskiej w drugiej dekadzie XXI wieku” jest przedstawienie renesansu idei budowy armii
europejskiej. Autor wskazuje na przyczyny tego zjawiska i związane z tym stanowiska wybranych
państw. Ponadto rozważa możliwości jej realizacji w czasie kryzysu Unii Europejskiej. Stawia
szereg pytań dotyczących nie tylko jej zasadności, ale i adekwatności do procesu integracji europejskiej.
Nie pozostawia wątpliwości, że ewentualne powstanie armii europejskiej jest procesem
długim. Wymaga od państw członkowskich pogodzenia ich interesów narodowych i odpowiedzi na
pytanie o to, czy Unia Europejska ma być w pełnym tych słów znaczeniu mocarstwem globalnym,
czy jedynie sektorowym.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Podstawowe prawa pacjenta w orzeczeniach sądów lekarskich. Stan obecny i wyzwania na przyszłość

Dokumenty związane z prawami człowieka wskazują, iż szacunek dla życia i zdrowia jest nieodłączna cechą zawodu lekarza. Postępowanie lekarza nakierowane jest na ratowanie życia lub zdrowia pacjenta. Jednocześnie ważne jest, aby nie została naruszona godność pacjenta i były respektowane jego ustawowe prawa. W swojej pracy autorka pragnie zaprezentować swoje badania nad orzecznictwem sądów lekarskich prowadzone w jednym z największych sądów  lekarskich w Polsce, podając nie tylko statystykę, ale i liczne przykłady autentycznych orzeczeń. Niestety przedstawione przez autorkę przykłady pokazują, iż współczesna medycyna gubi swój najgłębszy sens jakim jest dobro chorego. Stąd postulat, aby walor edukacyjny płynący z orzecznictwa sądów lekarskich wykorzystać w procesie nauczaniu lekarzy.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Uwarunkowania regionalne współpracy państw członkowskich Unii Europejskiej. Niemcy wobec aspiracji europejskich państw Bałkanów Zachodnich

W artykule przedyskutowano cztery tezy dotyczące stosunku Niemiec do Bałkanów Zachodnich: 1. Głównym motywem zaangażowania Niemiec na rzecz rozszerzenia UE o Bałkany Zachodnie jest dokończenie jednoczenia Europy oraz transfer dobrobytu i stabilizacji. Niemcy traktują politykę rozszerzenia jako sprawdzian wiarygodności Unii i jej zdolności do działania zewnętrznego; 2. Bez Niemiec proces rozszerzania na Bałkany Zachodnie nie byłby możliwy; Niemcy nadają mu masę krytyczną; 3. Zmienne stanowisko Niemiec w sprawie terminu przystąpienia państw Bałkanów Zachodnich do UE wynika z konieczności uwzględnienia innych priorytetów w polityce europejskiej (reforma strefy euro) oraz z niekorzystnych uwarunkowań wewnętrznych, wykazujących spory potencjał paraliżowania polityki rozszerzania UE (kryzys uchodźczy, zmiany w niemieckim systemie partyjnym); 4. Obecne zwiększające się działania UE na rzecz Bałkanów Zachodnich wynikają z przeświadczenia zarówno Komisji Europejskiej, jak i Niemiec, że są one konieczne w obliczu zwiększającego się zaangażowania Rosji i Chin.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Koncepcja polityki obronnej Chińskiej Republiki Ludowej na trzecią dekadę XXI wieku

Ewolucja międzynarodowego systemu bezpieczeństwa, w tym roli odgrywanej przez poszczególne państwa, jest jednym z głównych przedmiotów zainteresowania badaczy stosunków międzynarodowych. Wielu z nich koncentruje swe dociekania na polityce Chińskiej Republiki Ludowej i przewidzeniu, kiedy zaczną one odgrywać rolę mocarstwa globalnego. Podkreślają, że w tym celu konieczna jest rozbudowa zdolności wojskowych tego państwa, niezbędnych, aby móc zastąpić USA jako najważniejsze państwo świata. W związku z tym celem artykułu jest analiza polityki obronnej Chin, która ma m.in. projektować rozwój zdolności sił zbrojnych. Za ich główne zadania przyjęto obronę istniejącego porządku wewnętrznego państwa oraz wsparcie realizacji celów jego polityki zagranicznej. Analizę oparto na materiałach źródłowych tłumaczonych na język angielski.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Wyniki wyborów w Austrii w latach 2015–2016 w kontekście kryzysu imigracyjnego oraz odradzania się ksenofobii i nacjonalizmu

Celem artykułu jest analiza rozległych polityczno-kulturowych skutków wywołanych w Austrii przez europejski kryzys imigracyjny, a w szczególności – jego wpływu na wyniki wyborów do tamtejszych sejmów krajowych w 2015 r. oraz przeprowadzonych rok później wyborów prezydenckich. Badania opinii publicznej pokazują, iż w 2015 r. doszło w tym państwie do dramatycznego wzrostu negatywnego stosunku do imigrantów i uchodźców. Miało to ogromny wpływ na krajową scenę polityczną: prawicowa populistyczna Austriacka Partia Wolnościowa (FPÖ) zdołała odnieść ogromny sukces we wszystkich czterech wyborach do sejmów krajowych przeprowadzonych w 2015 r. w Austrii. W opinii autora za radykalizację austriackiego społeczeństwa odpowiedzialny jest nie obecny europejski kryzys imigracyjny, ale raczej kombinacja innych czynników, takich jak obawa o pogorszenie się wysokiego standardu życia w konsekwencji procesów globalizacyjnych i ksenofobiczny stosunek znaczącej części austriackiego społeczeństwa do setek tysięcy cudzoziemców, którzy w ostatnich dziesięcioleciach napłynęli do Austrii. Owi obcokrajowcy postrzegani są jako zagrożenie dla krajowego rynku pracy, rosnące obciążenie dla budżetu federalnego, a także zagrożenie dla austriackiej tożsamości narodowej.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo Europy – dyskusje wokół sekurytyzacji pomocy rozwojowej

Artykuł analizuje wpływ kwestii bezpieczeństwa na rolę współpracy na rzecz rozwoju. Od końca zimnej wojny, rosnącej wielkości ofi cjalnej pomocy rozwojowej (ODA) towarzyszył wzrost znaczenia interesów bezpieczeństwa państw-dawców pomocy. Współpraca rozwojowa w co raz większym stopniu staje się instrumentem pozwalającym na wyeliminowanie ponadgranicznych źródeł zagrożeń dla bezpieczeństwa międzynarodowego. Na tle teoretycznych rozważań i interpretacji
teorii sekurytyzacji, wypracowanej przez badaczy tzw. szkoły kopenhaskiej, analizie poddano wybrane aspekty dyskursu wokół współczesnego spojrzenia na rolę pomocy rozwojowej w konstruowaniu bezpieczeństwa.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Palestyńska Władza Narodowa osiem lat po arabskiej wiośnie

Wbrew nadziejom Palestyńczyków wybuch Arabskiej Wiosny, zamiast przyśpieszyć pozytywne przemiany doprowadził do pogorszenia sytuacji w regionie i samej Autonomii Palestyńskiej. Zostały zatrzymane oczekiwane procesy gospodarcze. Doszło do kilku dewastujących Strefę Gazy operacji militarnych Izraela. Pogłębiły się podziały – na Zachodni Brzeg rządzony przez OWP oraz Hamas kontrolujący Strefę Gazy. Pogorszeniu uległy nastroje społeczne wśród Palestyńczyków. Wobec pojawienia się w regionie tzw. Państwa Islamskiego, wspólnota międzynarodowa, w szczególności USA, straciły zainteresowanie trudnym do rozwiązania konﬂ iktem bliskowschodnim. Ciosem dla Palestyńczyków było przeniesienie przez Donalda Trumpa, w maju 2018 r., ambasady USA w Izraelu z Tel Awiwu do Jerozolimy. Wobec pogłębiających się problemów w Autonomii Palestyńskiej, w tym utraty zaufania do Palestyńczyków ze strony Izraela, kwestionowana zaczęła być w Izraelu idea rozwiązania dwupaństwowego, to jest przyszłego pokojowego współistnienia żydowskiego Izraela i arabskiej Palestyny. Połowiczny sukces, jaki osiągnęli Palestyńczycy uzyskując w 2012 r. statusu państwa obserwatora w ONZ nie równoważy strat, dla sprawy palestyńskiej z lat 2011–2018. Wiele wskazuje, że Palestyńska Władza Narodowa znajduje się dziś w przededniu przeobrażeń, które będą musiały uwzględnić niekorzystne zmiany, które zaszły w ostatnich latach.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Niemcy wobec przebudowy strefy euro przed wyborami do Bundestagu w 2017 roku

Artykuł dotyczy toczącej się debaty w Niemczech nt. przyszłości Unii Europejskiej. Celem jest
ustalenie, czy elity polityczne są przygotowane do odstąpienia od dominującej koncepcji Unii Gospodarczo-
Walutowej. Koncepcja ta bazuje na przekonaniu, że ceny powinny pozostać stabilne
i że mechanizmy rynkowe jako takie są zdolne do kierowania całością życia ekonomicznego bez
pomocy zewnętrznej lub zakłóceń. Artykuł oferuje przegląd opinii i reakcji niemieckich ekspertów
ekonomicznych, ukazując, że idee prezydenta Francji E. Macrona dotyczące zreformowania strefy
euro spotykają się z oddźwiękiem w Niemczech. Ich implementacja jest rozważana w kontekście
głębszych reform ekonomicznych podjętych przez Francję. Z drugiej strony jednak francuska propozycja
ustanowienia odrębnego budżetu strefy euro spotyka się z małym entuzjazmem. Z niemieckiego
punktu widzenia nie ma zbytnio sensu rezygnować z suwerenności w zakresie polityki
fiskalnej.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Współpraca czy rywalizacja: Rosja i Chiny w Arktyce

Celem artykułu jest przedstawienie stanowisk Rosji i Chin wobec Arktyki, obszaru rozciągającego się wokół Bieguna Północnego. Analizie poddano zarówno strategię działania, jak i narzędzia stosowane przez te dwa państwa na polu gospodarczym i wojskowym. Obszar posiada duże zasoby surowców naturalnych, w tym gazu ziemnego i ropy naftowej. Topnienie pokrywy lodowej sprawia, że możliwe staje się otwarcie nowych szlaków żeglugowych, szczególnie Północnej Drogi Morskiej, które mogą stać się alternatywą dla tradycyjnych połączeń przez Kanał Sueski. W porównaniu do tych ostatnich transport towarów na szlakach arktycznych, pomiędzy Azją Wschodnią a Europą, pozwala zredukować dystans i koszty o około 40%. Rosja i Chiny dążą do uzyskania kontroli nad zasobami naturalnymi i szlakami transportowymi. Rosja, z jednej strony, deklaratywnie zachęca Chiny do uczestnictwa w arktycznych projektach energetycznych i przedsięwzięciach infrastrukturalnych. Z drugiej jednak ma świadomość, że proponowany przez nie Polarny Jedwabny Szlak oraz odwoływanie się do zasady swobodnej żeglugi nie koresponduje z ich wizją, traktującą Północną Drogę Morską jako część wód terytorialnych.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Umowa o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią jako nowy wymiar wzajemnych relacji handlowych. Wnioski dla Polski

Trwające  od  2013  roku  negocjacje  Umowy  o  partnerstwie  gospodarczym  Unia  Europejska–Japonia  (EU–Japan  Economic  Partnership  Agreement)  zaowocowały  podpisaniem  porozumienia w lipcu 2018 r. Jest to już czwarta umowa nowej generacji zawarta przez UE z państwem azjatyckim w okresie ostatniej dekady, mająca na celu utworzenie największej strefy wolnego handlu na świecie. Wynikająca z umowy planowana eliminacja barier taryfowych oraz pozataryfowych może  okazać  się  bardzo  korzystna  dla  unijnych,  w  tym  polskich, eksporterów  i  przyczynić  się do istotnego ożywienia wzajemnych stosunków handlowych. Przemawia za tym fakt, że Japonia zajęła w 2017 r. szóste miejsce wśród kluczowych partnerów handlowych UE i jest drugim, po Chinach, najważniejszym partnerem UE w Azji. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę ogromny potencjał ekonomiczny stron, należałoby oczekiwać intensywniejszej wymiany handlowej, do czego mają przyczynić się zapisy umowy. Co do strony polskiej należy podkreślić, że Japonia jest jednym z jej ważniejszych partnerów handlowych, biorąc pod uwagę pozaunijne kraje rozwinięte. Jednak wzajemne obroty handlowe, podobnie jak w przypadku całej UE, głównie ze względu na liczne bariery, nie wskazują na pełne wykorzystanie potencjału stron. Dla Polski Japonia jest zatem istotnym partnerem handlowym szczególnie ze względu na potencjalny wzrost polskiego eksportu. Należy również podkreślić, że bieżąca sytuacja w handlu światowym (związana m.in. z amerykańskim protekcjonizmem) powoduje, że UE dąży do pogłębiania współpracy z innymi, bardziej przewidywalnymi partnerami handlowymi, a zawarcie umowy o wolnym handlu z Japonią uznane zostało za strategiczny priorytet UE w zakresie polityki handlowej. Potencjał stron umowy (łącznie prawie 30% światowego PKB) powoduje, że będzie to porozumienie o kluczowym znaczeniu zarówno dla jego uczestników, jak i gospodarki światowej.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Stanowisko Polski wobec kryzysu migracyjno-uchodźczego Unii Europejskiej

Stanowisko dwóch rządów Polski, rządu premier Ewy Kopacz i rządu premier Beaty Szydło, wobec
kryzysu uchodźczego i migracyjnego ulegało w latach 2015-2017 ewolucji. Rząd PO/PSL Ewy
Kopacz, po okresie pewnego wahania i wbrew stanowisku pozostałych państw Grupy Wyszehradzkiej,
przystąpił do unijnego programu relokacji uchodźców. Przedstawiciele tego rządu zwracali
zarazem uwagę na to, że działania zmierzające do rozwiązania problemu związanego z imigrantami
nie powinny polegać tylko na przydzielaniu kwot uchodźców poszczególnym krajom, ale na pomocy
docelowo w krajach, z których imigranci przemieszczają się do Europy.
Rząd PiS premier Beaty Szydło w okresie pierwszych miesięcy swojego funkcjonowania deklarował
gotowość respektowania zobowiązań rządu E. Kopacz w sprawie przyjęcia przez Polskę kilku
tysięcy uchodźców. Jednakże pod koniec marca 2016 r., po atakach terrorystycznych w Brukseli,
rząd PiS faktycznie wycofał się z zobowiązań poprzedników dotyczących relokacji uchodźców
z Grecji i Włoch. Decyzja ta motywowana była zarówno względami bezpieczeństwa (obawy, że
wśród uchodźców mogą znajdować się terroryści islamscy) jak i względami ochrony dziedzictwa
cywilizacyjnego i tożsamości narodowej, w kontekście wzrostu w społeczeństwie polskim postaw
antymuzułmańskich. Do połowy maja 2017 r. Polska nie przyjęła żadnego uchodźcy z kwoty przydzielonej
przez Radę Unii Europejskiej poszczególnym państwom członkowskim Unii w roku
2015.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Rozwój Unii Europejskiej do 2020 roku a nowe wyzwania globalizacji i konkurencji międzynarodowej z uwzględnieniem roli, miesca i interesów Polski

Unia Europejska jest największym ugrupowaniem integracyjnym w świecie, obejmuje 28 państw,
z czego 19 posługuje się wspólną walutą – euro. UE jest ważnym rynkiem i aktorem na scenie
międzynarodowej. Wyzwaniem dla ugrupowania jest kilka poważnych problemów, takich jak kryzys
UGiW, Brexit, polaryzacja interesów, wybór między poszerzaniem i pogłębianiem. W artykule
omawia się możliwe rozwiązania w każdej z wymienionych dziedzin, przedstawiając je w ramach
pięciu scenariuszy dla Europy, które zostały zaprezentowane w Rzymie w 60. rocznicę ugrupowania.
Scenariusze te przedstawia się na tle wniosków sformułowanych podczas szczytu G-7 w Taorminie
dotyczących polityki pomocy, uchodźców z Afryki i konfl iktu syryjskiego. W zakończeniu
pojawia się Polska ze swymi interesami w głównych kwestiach dyskutowanych w rozdziale i możliwościami
ich realizacji.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Umowy o wolnym handlu nowej generacji i ich znaczenie dla relacji handlowych Unii Europejskiej z państwami trzecimi – przypadek Korei Południowej

Główną przesłanką negocjowania umów o wolnym handlu nowej generacji, o których mowa w strategii rozwoju wspólnej polityki handlowej Unii Europejskiej z 2006 r. jest kryterium ekonomiczne (potencjał rynku, wzrost gospodarczy) w doborze potencjalnych partnerów handlowych oraz de facto odejście od multilateralizmu na rzecz bilateralizmu. Pierwsza umowa handlowa tego typu zawarta przez Unię Europejską z Koreą Południową dobrze wpisuje się w ten schemat. Korea jako dynamicznie rozwijające się państwo azjatyckie, jest ważnym partnerem handlowym UE. Celem artykułu jest ukazanie genezy, głównych postanowień oraz znaczenia umów handlowych nowej generacji zawieranych przez Unię Europejską z państwami trzecimi. W badaniach empirycznych posłużono się pierwszą taką umowę podpisaną przez UE – z Koreą Południową. Ze względu na ograniczoną objętość artykułu, w analizie znaczenia porozumienia dla unijno-południowokoreańskich relacji handlowych ograniczono się do obrotów towarowych.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Kwestia palestyńska w polityce zagranicznej Islamskiej Republiki Iranu

Artykuł ma na celu udowodnienie, że Islamska Republika Iranu od powstania wykorzystywała tzw. kwestię palestyńską do wzmocnienia swojej pozycji na Bliskim Wschodzie Islamska Republika Iranu i intensyfikowała swoje zaangażowanie, kiedy sytuacja międzynarodowa stawała się niekorzystna dla Iranu. W interesie władz Iranu po 1979 r. nie leżało i nie leży – wbrew powtarzanym deklaracjom – zakończenie konfliktu bliskowschodniego, lecz jego przedłużanie i eskalacja. Stając na czele wspólnego frontu państw muzułmańskich przeciwko Izraelowi, Iran pragnie kreować się w regionie na głównego obrońcę interesów i wartości świata islamu. Postawa Teheranu wobec Palestyńczyków i Izraela jest przykładem niezwykłej metamorfozy irańskiej polityki zagranicznej, która była wynikiem zmian zachodzących w samym Iranie. Iran pragmatycznie i utylitarnie wykorzystuje kwestię palestyńską do realizacji swoich partykularnych celów politycznych. W opozycji do swojej własnej propagandy władze irańskie same wielokrotnie podjęły tajne rozmowy z Izraelem. Dodatkowo niejednokrotnie sugerowały amerykańskiej administracji, że są w stanie ograniczyć wsparcie dla Palestyńczyków, jeżeli zostaną zrealizowane ich żądania.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Zmiany w polityce obronnej Szwecji po 2014 roku

Celem artykułu jest analiza zmian, jakie zaszły w polityce obronnej Szwecji po 2014 r. Aneksja Krymu przez Federację Rosyjską, powstanie tzw. republik ludowych na Wschodzie Ukrainy wraz z prowokacjami wojskowymi wymierzonymi m.in. w Szwecję, doprowadziły do rekonstrukcji polityki obronnej. Władze Szwecji uznały, że nie posiada ona wystarczających sił i środków, by moc sprostać wyzwaniom potencjalnego kryzysu lub wojny, niezależnie od oceny stopnia jej prawdopodobieństwa. W związku z tym dzięki uzyskaniu konsensusu politycznego wokół polityki obronnej rozpoczęto proces jej zmian, w tym zwiększenia wydatków i rozbudowy sił zbrojnych. Służyć to ma wprowadzeniu w życie koncepcji obrony totalnej, realizowanej przez Szwecję w czasie zimnej wojny, z uwzględnieniem uwarunkowań, jakim sprostać musi w XXI w. Analizę przeprowadzono przede wszystkim w oparciu o materiały źródłowe i neorealistyczne podejście do polityki państw małych w dziedzinie obronnej.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Strategie Handlowe Donalda Trumpa. Kilka refleksji nad procesem transformacji NAFTA w USMCA

Artykuł jest w znacznym stopniu kontynuacją badań Michała Chorośnickiego, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, nad rozwojem relacji handlowych między państwami Ameryki Północnej i Centralnej (Stanami Zjednoczonymi, Meksykiem i Kanadą). Badania te zaowocowały publikacją wybitnej książki Profesora North American Free Trade Agreement. NAFTA. Dekada Przemian.Artykuł składa się z trzech części. Pierwsza rozwija wątek rozważań prof. Chorośnickiego, wskazującego, że NAFTA jako układ wolnohandlowy była słabo zbalansowana, głównie przez członkostwo Meksyku – najsłabszego ekonomicznie partnera paktu. Część druga analizuje manewry handlowe prezydenta Donalda Trumpa, który starał się zastąpić układy wielostronne przez dwustronne umowy, co w rezultacie negowało cele polityki globalistycznej i miało zastąpić ją koncepcją handlu strategicznego eksponującego – zgodnie z dewizą „America First” – priorytety Stanów Zjednoczonych. Antyglobalistyczne trendy prowokowały krytyczne uwagi ekspertów handlowych. Próby ignorowania instancji rozjemczych Światowej Organizacji Handlu (WTO), a nawet struktur Organizacji Narodów Zjednoczonych, wydawały się cofać Stany Zjednoczone w zamierzchłe czasy izolacjonizmu. Część  trzecia  analizuje proces przekształcenia NAFTA, czyli układu będącego – zdaniem Trumpa – „katastrofą” (disaster) dla Stanów Zjednoczonych w „fenomenalny” pakt USMCA (United States–Mexico–Canada Agreement, Umowa USA–Meksyk–Kanada). Ta część koncentruje się na kilku najważniejszych różnicach między tymi dwoma układami (wprowadzeniu tzw. klauzuli America content value; wyeliminowaniu w przyszłości „decyzji panelowych” w rozwiązywaniu sporów antydumpingowych i dotyczących subsydiów; rozszerzeniu przepisu Buy American Act, który wymaga, aby strony preferowały w swoich zakupach produkty wyprodukowane w USA oraz zmian w tzw. formule sunset clause).

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji
Znaczenie handlu dla współpracy polityczno-gospodarczej Niemiec z Rosją w wymiarze historycznym i współczesnym

Artykuł przedstawia znaczenie handlu dla współpracy polityczno-gospodarczej Niemiec z Rosją w wymiarze historycznym i współczesnym. Analiza koncentruje się na ocenie uwarunkowań roli i znaczenia handlu w trzech  fazach niemiecko-rosyjskiej współpracy polityczno-gospodarczej: 1) ogólnych uwarunkowań oraz rozwoju od 1918 r. do końca drugiej wojny światowej w 1945 r., 2) w okresie dawnej RFN 1949–1989 oraz 3) po zjednoczeniu Niemiec w latach 90. i w XXI w. Wymiana handlowa stanowiła wówczas ważny element całokształtu relacji niemiecko-radziecko-rosyjskich w płaszczyźnie politycznej i gospodarczej. Rola RFN jako głównego partnera handlowego ZSRR na Zachodzie w latach 70. i 80. umożliwiła między innymi zgodę Kremla na pokojowe zjednoczenie Niemiec 1989/1990 oraz ich silne zaangażowanie się w transformację gospodarczą Federacji Rosyjskiej po 1991 r. W drugiej dekadzie XXI w. pierwszym partnerem handlowym Rosji zostały Chiny Ludowe (CHRL), podejmując wspólne działania na rzecz osłabienia i przezwyciężenia neoliberalnego porządku międzynarodowego z dominującą rolą USA.

Czasopismo: Krakowskie Studia Międzynarodowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji