rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dziedziczny rak jajnika – opis przypadku

Około 10% przypadków raka jajnika związanych jest z czynnikami dziedzicznymi, głównie z mutacjami BRCA1 i BRCA2. Średnia wieku kobiet, u których wystąpił dziedziczny rak jajnika, jest mniej więcej o 10 lat niższa (42-45 lat) niż u kobiet z grupy, w której stwierdzono sporadycznego raka jajnika (54 lata). Rokowanie w obu grupach jest podobne. Najczęściej spotykanym typem histopatologicznym jest rak gruczołowy surowiczy. W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 44-letniej kobiety będącej pod opieką poradni genetycznej z powodu stwierdzonej mutacji genu BRCA1. Pacjentka zgłosiła się po raz pierwszy do Centrum Onkologii - Instytutu w Warszawie w 2002 roku z wynikiem biopsji ze zmiany w piersi. Ze względu na obciążony wywiad rodzinny pacjentka została zakwalifikowana do Programu opieki nad rodzinami wysokiego, dziedzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe, realizowanego przez Poradnię Genetyczną w CO-I w Warszawie. Pacjentka została poddana regularnym badaniom, które odbywały się co 6 miesięcy. Po 5 latach od pierwszego badania, w październiku 2007 roku, w badaniu USG TV stwierdzono niewielką, trzycentymetrową torbielowatą zmianę z endofitycznymi wypustkami w prawym jajniku oraz jednoczesny wzrost poziomu Ca 125. Kontrolne badanie USG TV przeprowadzone w grudniu 2007 roku potwierdziło obecność podejrzanego tor-bielowato-litego guza prawego jajnika. Wobec podejrzenia raka jajnika pacjentka została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego. Wykonano wycięcie macicy z przydatkami, sieci większej i węzłów chłonnych za-otrzewnowych oraz biopsję otrzewnej. Wynik materiału pooperacyjnego: rak gruczołowy urotelialny G3. Pacjentka została zakwalifikowana do chemioterapii uzupełniającej z zastosowaniem paklitakselu i karboplatyny.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Skład chemiczny podłoża po uprawie pieczarki jako odpadowego materiału organicznego

Podłoże po uprawie pieczarek (świeże, ang. spent mushroom substrate – SMS; kompostowane, ang. spent mushroom compost – SMC) stanowi odpadowy materiał organiczny z pieczarkarni. Zaliczono je do grupy odpadów z rolnictwa i innych jako „inny niewymieniony odpad”. Przy produkcji podłoża do uprawy tego grzyba wykorzystuje się, a jednocześnie utylizuje, odpady organiczne pochodzące z produkcji rolnej (dobrej jakości, o dużej zawartości węgla twardą słomę żytnią, pszenną, pszenżytnią, pomiot drobiowy – od brojlerów, kur niosek i indyków) oraz odpady mineralne z przemysłu (gips odpadowy z elektrofiltrów, fosfogips, CaCO<sup>3</sup>).

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Problemy ekologiczne zbiorników małej retencji na Podlasiu

Jednym z podstawowych elementów infrastruktury związanej z właściwą regulacją stosunków wodnych są zbiorniki małej retencji. Większość z nich budowana jest jako obiekty wielofunkcyjne łączące szereg zadań - od zapewnienia niezbędnej ilości wody na potrzeby gospodarcze i hodowlę ryb, przez ochronę przeciwpowodziową, do wzrostu atrakcyjności przylegających terenów. Na Podlasiu zbiorniki małej retencji wykonuje się jako podpiętrzenia cieków wodnych, przy czym obszar spiętrzenia obejmuje jak największą część naturalnego terenu zalewowego cieku.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Modelowanie i prognozowanie procesów związanych z systemem dystrybucji wody

Modelowanie systemów opiera się na najbardziej wiarygodnym odtworzeniu rzeczywistych warunków pracy, z uwzględnieniem zmienności rozbiorów wody oraz jej dystrybucji. Wprowadzenie większej liczby danych pozwala na odtworzenie warunków pracy sieci wodociągowej dla zdarzeń losowych, czyli poboru wody na potrzeby przeciwpożarowe, awarii, a także ich wpływu na innych odbiorców sieci wodociągowej.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Rys historyczny leczenia raka piersi

Autorów pracy zainteresowała historia leczenia raka piersi. Pierwsze wzmianki o występowaniu guzów piersi pojawiły się w piśmiennictwie egipskim przed trzema tysiącami lat. Etymologię określenia „rak” opisywał Paweł z Eginy, wyjaśniając, że żyły wokół guza są wypełnione i napięte niczym odnóża kraba. Lekarze epoki starożytnej nie tylko rozpoznawali tę chorobę, ale też podejmowali próby jej leczenia. Medycy rzymscy uważali, że rak piersi jest chorobą miejscową, a w leczeniu jej stosowano radykalne wycięcie guza wraz z mięśniem piersiowym. Galen, lekarz grecki, traktował raka piersi jako chorobę uogólnioną i podejmował próby leczenia zachowawczego za pomocą wyciągów ziołowych z mandragory i kapusty. Średniowiecze charakteryzowało się zahamowaniem rozwoju medycyny, co skutkowało drastycznym ograniczeniem metod leczenia chirurgicznego. Ponowny rozkwit nauk przyrodniczych, w tym także powrót do teorii Galena i technik chirurgicznych, nastąpił dopiero w epoce renesansu. W tym czasie europejscy chirurdzy - Ambroise Pare, Wilhelm Fabry, Jacques Guillemen i inni - coraz odważniej podejmowali próby operacyjnego leczenia guzów piersi. Wiek XVIII przyniósł dalszy rozwój wiedzy medycznej, a dzięki pracom Williama i Johna Hunterów poznano budowę i zasady funkcjonowania układu limfatycznego. Wiek XIX charakteryzował się szczególnymi dokonaniami w zakresie rozwoju chirurgii, w tym także guzów nowotworowych. Dzięki zastosowaniu po raz pierwszy w 1846 roku przez Williama T. Mortona anestezji eterowej wdrożono do praktyki klinicznej metody znieczulania ogólnego. Kolejnymi osiągnięciami tej epoki było poznanie zasad aseptyki i antyseptyki oraz nabycie umiejętności oceny tkanek z użyciem mikroskopu. W XIX wieku poszukiwano również innych, poza chirurgicznymi, metod leczenia złośliwych guzów piersi. W 1895 roku Emile Grubbe zastosował pierwszą radioterapię po mastektomii. Wiek XX przyniósł doskonalenie wszystkich dotychczas stosowanych metod diagnostyki i leczenia raka piersi, ze szczególnym uwzględnieniem biologii molekularnej i terapii genowej.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Porównanie zbiorowisk grzybów zasiedlających gleby powstałe na skutek odwodnienia utworów organicznych w okolicach Łap i Uhowa

Celem pracy jest poznanie i porównanie struktur ilościowych i jakościowych zbiorowisk grzybów zasiedlających mursz oraz torf wybranych gleb organicznych murszowych na torfowiskach zalewanych doliny Narwi w okolicach Łap i Uhowa.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Mięsaki macicy u młodych kobiet – analiza 17 przypadków

Mięsaki macicy charakteryzują się agresywnym przebiegiem klinicznym, złym rokowaniem oraz wczesnym pojawianiem się przerzutów. Stanowią one według różnych opracowań 1-5% wszystkich nowotworów złośliwych macicy. Już w I stopniu zaawansowania klinicznego mięsaki macicy mogą dawać przerzuty do węzłów chłonnych miednicy mniejszej w ok. 30% przypadków, a do węzłów okołoaortalnych - w ok. 15%. Mięsaki macicy zasługują na szczególną uwagę ze względu na ograniczone doświadczenie w ich leczeniu oraz brak jednomyślności, jeżeli chodzi o kryteria rozpoznawania i skutecznego leczenia tych nowotworów. Rozpoznanie przedoperacyjne jest możliwe u ok. 30% chorych, u których przeprowadzono zabieg wyłyżeczkowania jamy macicy. W przypadku mięsaków macicy leczeniem z wyboru jest radykalny zabieg operacyjny. Celem pracy była analiza kliniczna 17 chorych w wieku od 24 do 43 lat leczonych operacyjnie z powodu mięsaków macicy w Katedrze i Oddziale Klinicznym Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej SUM w Bytomiu w latach 2002-2006. Ocenie poddano wiek pacjentek, rodzaj i nasilenie dolegliwości poprzedzających rozpoznanie mięsaka, rozpoznanie histopatologiczne nowotworu, rodzaj zastosowanego leczenia operacyjnego oraz uzupełniającego, a także efekty leczenia oraz przebieg pooperacyjny chorych. W pooperacyjnym badaniu histopatologicznym najczęściej rozpoznawano: leiomyosarcoma (47%), sarcoma stromale (29,4%), nieco rzadziej leiomyosarcoma necroticans (11,8%), fibrosarcoma necroticans (5,9%) oraz sarcoma undifferentiated (5,9%). Po zakończonym leczeniu operacyjnym wszystkie chore zostały skierowane do dalszego leczenia uzupełniającego do Kliniki Ginekologii Onkologicznej Instytutu Onkologii w Gliwicach.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Nowe trendy w diagnostyce i terapii raka pierwotnego płaskonabłonkowego pochwy

Pierwotny rak pochwy jest rzadko występującym nowotworem, stanowiącym około 2% wszystkich nowotworów złośliwych narządu rodnego. Większość przypadków raka pochwy to de facto przerzuty z sąsiednich narządów, najczęściej z szyjki macicy, sromu, a rzadziej z pęcherza, okrężnicy esowatej i odbytnicy. Mniej więcej w 80% przypadków jest to rak płaskonabłonkowy, zlokalizowany zazwyczaj w górnej 1/3 pochwy. Etiologia tego nowotworu nie jest do końca poznana. Występuje on u pacjentek w szerokim przedziale wiekowym, przy czym postacie przedinwazyjne stwierdza się głównie u kobiet młodszych. Zmiany typu VAIN (pochwowe nowotworzenie śródnabłonkowe) są zwykle bezobjawowe, najczęściej rozpoznaje się je na podstawie nieprawidłowego wyniku badania cytologicznego metodą Papanicolaou. W celu lokalizacji zmiany wykonuje się badanie kolposkopowe. Do skutecznych metod leczniczych zalicza się chirurgiczne usunięcie zmienionego nabłonka, zabieg przy użyciu lasera CO2 i radioterapię. Leczenie zmian w stadium VAIN 1 i VAIN 2 prawdopodobnie nie jest konieczne, z wyjątkiem przypadków długotrwale utrzymujących się, natomiast zmiany w stadium VAIN 3 należy aktywnie leczyć. W większości przypadków histologicznie potwierdzonego raka pochwy leczeniem z wyboru stosowanym w licznych ośrodkach jest radioterapia z zastosowaniem kombinacji źródeł zewnętrznych i wewnętrznych. Ważnym aspektem terapii, szczególnie u kobiet młodych, jest zapobieganie popromiennej kastracji. Badania wykazały, że nowe strategie terapeutyczne oszczędzające funkcje rozrodcze i płciowe u kobiet w młodszym przedziale wiekowym, u których zdiagnozowano raka płaskonabłonkowego górnej części pochwy we wczesnej fazie choroby, są możliwe do przeprowadzenia i skuteczne. W bardziej zaawansowanym stadium choroby, podobnie jak u pacjentek z rakiem szyjki macicy, wskazana jest radioterapia, jednak uzyskiwane wskaźniki przeżywalności są gorsze niż u chorych na raka szyjki. Ważnymi czynnikami prognostycznymi są: morfologia guza, jego stopień złośliwości i stadium zaawansowania klinicznego. Często cytowane czynniki, niemające znaczenia rokowniczego, obejmują: stan po histerektomii, współistnienie innych nowotworów narządu rodnego i stan po napromienieniu miednicy. Znajomość czynników prognostycznych i rosnąca wiedza o dodatkowych markerach biologicznych mogą być pomocne w różnicowaniu przypadków o wysokiej i niskiej złośliwości oraz w indywidualizacji leczenia, które będzie uwzględniało zarówno potrzeby pacjenta, jak i cechy nowotworu.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Rak gruczołowy szyjki macicy w świetle profilaktyki

Rak gruczołowy szyjki macicy stanowi 7-8% wszystkich raków szyjki macicy. Najczęściej występuje u kobiet poniżej 50. roku życia. Wykazano, że jego obecność związana jest z przetrwałą infekcją typami 16, 18, 45 i 31 wirusa brodawczaka ludzkiego. Zmiana prekursorowa tych raków rozwija się w okolicy strefy przekształceń w postaci AIS (adenocarcinoma in situ), a następnie przemieszcza się w głąb kanału i po 5-12 latach ulega progresji do raka inwazyjnego. Badanie cytologiczne jest zdecydowanie mniej czułe w wykrywaniu raka gruczołowego, a badanie kolposkopowe – mniej przydatne. Mniejsza czułość badania cytologicznego wynika z nieprawidłowego pobrania złuszczonych komórek (np. tylko tarczy bez pobrania z kanału szyjki) lub też z użycia kwacza z watą zamiast plastikowej szczoteczki Cervex-Brush. Rokowanie w raku gruczołowym szyjki jest gorsze niż w raku płaskonabłonkowym (mimo wykrycia ich w tym samym stopniu klinicznym), szczególnie dotyczy to nowotworów rozwijających się na podłożu przetrwałej infekcji typem 18 HPV. Szczepienia wywołujące odporność (Cervarix i Silgard) odgrywają istotną rolę w profilaktyce tego trudno wykrywalnego raka.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Paradygmat zrównoważonego rozwoju jako wiodący kanon w badaniu nowych obszarów ekonomii

Celem artykułu jest wskazanie metodologicznych podstaw badań w zakresie ekonomii zrównoważonego rozwoju. W opracowaniu podjęto trzy zagadnienia. Pierwsze to przypomnienie takich pojęć jak - wiedza naukowa, nauka i kanony nauki; na tym tle zostały przedstawione wymogi, które powinny spełniać opracowania naukowe oraz cechy wskazujące na nienaukowy charakter prac. Drugie to prezentacja autorskiego schematu prowadzenia badań naukowych, ze szczególnym zaakcentowaniem problemu naukowego, sposobu jego identyfikacji, rozpoznania i badania. Trzecie zagadnienie to paradygmat ekonomii zrównoważonego rozwoju i przykłady jego wpływu na postrzeganie i rozumienie wybranych kategorii ekonomicznych oraz na otwarcie nowych problemów badawczych.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Radiochemioterapia zaawansowanego raka sromu – doświadczenia własne i przegląd piśmiennictwa

Wstęp: W zaawansowanym raku sromu przy nieresekowalnych zmianach trwałe wyleczenie jest rzadkością. W przeszłości szansą na poprawę wyleczalności były rozległe zabiegi egzenteracyjne prowadzące do znacznego okaleczenia i upośledzenia funkcjonowania chorych. Alternatywnym sposobem leczenia zaawansowanego raka sromu stała się przedoperacyjna lub samodzielna radiochemioterapia. Obecnie chemiowrażliwość raka sromu jest dość dobrze udokumentowana. Zastosowanie synchronicznej chemioterapii z redukcją dawek całkowitych o 15-20% z radioterapii pozwala na uzyskanie korzystnego indeksu terapeutycznego. Celem pracy jest ocena odpowiedzi guza na leczenie radiochemioterapią u chorych na zaawansowanego raka sromu oparta na dotychczasowych doświadczeniach autorów. Materiał i metoda: Od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2008 roku leczono napromienianiem w Klinice Nowotworów Narządów Płciowych Kobiecych Centrum Onkologii w Warszawie 17 chorych na płaskonabłonkowego raka sromu o zaawansowaniu T3 i T4 N0-N2M0 w przedziale wieku 56-81 lat (średnia 68 lat). Pacjentki były napromieniane fotonami X 6 lub 15 MeV na obszar sromu i węzłów chłonnych pachwinowych i miednicy. Dawki całkowite na srom wynosiły od 50 do 65 Gy, w zależności od rozległości nacieku, na węzły chłonne miednicy i pachwinowe – od 45 do 65 Gy. Chemioterapia: 5-FU podawany w 96-godzinnym wlewie w dawce 750-1000 mg/m2, dzień 1.-4. i cisplatyna w dawce 50 mg/m2 w 1. dniu podawana w 1. i 5. tygodniu napromieniania. Wyniki: Całkowitą regresję guza (CR) uzyskano u 7 (41%) chorych, częściową (PR) u 9 (53%) kobiet, a u 1 (6%) pacjentki stwierdzono progresję choroby (PD). U 3 (33%) badanych z częściową regresją po operacji nie stwierdzono raka, jedynie popromienne uszkodzenia. Wnioski: Radiochemioterapia w zaawansowanym raku sromu powinna być metodą leczenia z wyboru. Do leczenia powinni kwalifikować ginekolodzy onkolodzy wraz z radioterapeutami. Chirurgię należy zarezerwować dla chorych z nawrotem choroby lub z niecałkowitą regresją po napromienianiu.

Czasopismo: Ginekologia Onkologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zielona gospodarka w dokumentach strategicznych Unii Europejskiej

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji zielonej gospodarki i zidentyfikowanie jej obecności w głównych dokumentach strategicznych Unii Europejskiej, które zakreślają ramy problemowe dla polityk szczegółowych i programów działania oraz stanowią wytyczne dla krajów członkowskich, pokazując jednocześnie drogę transformacji gospodarki.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
W stronę trwałego i zrównoważonego rozwoju: przyczyny i kierunki zmian relacji gospodarka – środowisko w układzie presja – stan – reakcja w Polsce w latach 1988-2010

Celem artykułu jest przedstawienie kierunków zmian relacji gospodarka-środowisko oraz identyfikacja powodujących je czynników w Polsce w okresie transformacji ustrojowej. Cele szczegółowe zmierzają do wyjaśnienia kierunków i przyczyn zmian presji systemu społeczno-gospodarczego na otoczenie przyrodnicze, określenia motywacji podejmowania działań reakcyjnych przez ten system oraz wskazania czynników decydujących o zmienności stanu środowiska w Polsce
w badanym okresie. Ważne jest ustalenie, czy system społeczno-gospodarczy zmierza w kierunku trwałego i zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Instrumenty przełamywania barier zrównoważonego rozwoju

Celem opracowania jest ustalenie, czy subsydia z funduszy ekologicznych i funduszy zagranicznych mogą być środkiem przełamywania barier zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów naturalnych.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Partnerstwo w projektach klimatycznych jako instrument rozwoju zrównoważonego

Rozważania dotyczące zmian klimatycznych w kontekście rozwoju zrównoważonego (ZR) podnoszą pytanie o relacje pomiędzy tymi obszarami. Bez wątpienia polityka klimatyczna stała się konwergentna z polityką rozwoju zrównoważonego z uwagi na zakres i przyjęte podejście. Rozwój zrównoważony łączy wyzwania środowiskowe z równością społeczną i dobrobytem ekonomicznym. Analogicznie, problematyka zmian klimatycznych integruje kwestie środowiskowe i społeczno-ekonomiczne.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Gospodarka przestrzenna a lokalny rozwój zrównoważony

Celem artykułu jest przedstawienie kluczowych zagadnień gospodarki przestrzennej na szczeblu lokalnym w ujęciu teorii zrównoważonego rozwoju. Artykuł z pewnością nie wyczerpuje tego obszernego i interdyscyplinarnego tematu, a wskazuje jedynie na najbardziej istotne determinanty i bariery zrównoważonej gospodarki przestrzennej. Sygnalizuje ponadto główne kierunki przeciwdziałania patologiom przestrzennym w Polsce.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
System wskaźników rozwoju zrównoważonego i ekorozwoju dla obszarów przyrodniczo cennych

Koncepcja rozwoju zrównoważonego odnosi się do wszystkich form obszarów przyrodniczo cennych oprócz rezerwatów przyrody i parków narodowych (ochrona ścisła), w stosunku do których zastosowanie znajduje koncepcja ekorozwoju. Jest to związane z tym, że dla rezerwatów przyrody i parków narodowych zachwiana jest harmonia ładów (ekologicznego, ekonomicznego, społecznego, instytucjonalnego i przestrzennego), dominującym tu ładem jest ład środowiskowy (ekologiczny).

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Polityka zrównoważonego rozwoju transportu ue w kontekście wybranych aspektów ekonomiki polskich miast

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie, w jaki sposób polityka Unii Europejskiej (UE), zmierzająca do zapewnienia zrównoważonego rozwoju transportu (ZRT), może wpłynąć na wybrane aspekty funkcjonowania polskich miast w ujęciu społeczno-ekonomicznym. W pierwszym rzędzie omówiono podstawowe instrumenty i działania UE ukierunkowane na bardziej zrównoważony transport, przy czym główny nacisk położono na zrównoważony rozwój transportu miejskiego (ZRTM). Następnie podjęto próbę analizy efektów unijnej polityki w kontekście niektórych zagadnień związanych z ekonomiką polskich miast. We wnioskach stwierdzono, że ZRT, w tym ZRTM, musi się wprawdzie wiązać z pewnymi wyrzeczeniami, ale powinien być osiągany poprzez budowanie zintegrowanych strategii, uwzględniających możliwe skutki społeczno-ekonomiczne w polskich miastach i ograniczających w miarę możliwości „negatywne” efekty wynikające z kompromisu na rzecz zrównoważonego rozwoju transportu.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Wpływ polsko-niemieckiego handlu produktami sektorów przemysłowych na emisję CO<sub>2</sub> w tych krajach

Podstawowym celem analiz przedstawionych w artykule jest określenie ilości emitowanego CO<sub>2</sub>, która powstała w Polsce i Niemczech w wyniku produkcji sektorów przemysłowych przeznaczonej na handel pomiędzy tymi krajami.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Prawne aspekty funkcjonowania przydomowych oczyszczalni ścieków

W ustawie – Prawo Wodne zapisano regulację prawną dotyczącą udoskonalenia odprowadzania ścieków do wód gruntowych. W Polsce ogromna liczba budynków mieszkalnych czy też gospodarczych jest rozproszona, co utrudnia budowanie zbiorczych oczyszczalni ścieków. Osoby posiadające takie budynki powinny budować przydomowe oczyszczalnie ścieków. Gminy coraz częściej ustawowo proponują dopłaty do tego typu inwestycji, co z jednej strony zwalnia ich z obowiązku budowy zbiorowych oczyszczalni, a drugiej zabezpiecza troskę o ochronę środowiska na własnym terenie. Każda oczyszczalnia powinna spełniać zarówno wymogi formalne jak też wymogi ochrony środowiska.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Modernizacja istniejących obiektów budowlanych zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju

Większość istniejących obecnie w Polsce zasobów mieszkaniowych została wybudowana przed 30 latami. W tym czasie mogła nastąpić znaczna degradacja obiektu charakteryzująca się obniżeniem bezpieczeństwa układu konstrukcyjnego, niekorzystną zmianą właściwości zastosowanych materiałów i elementów, czy też niedostateczną jakością wykonania i utrzymania obiektu. Ponadto, obiekty nie są przystosowane do współczesnych wymagań projektowych związanych ze zrównoważonym rozwojem, to znaczy przykładowo mogą się charakteryzować wysoką energochłonnością, co powoduje, że ich utrzymanie jest coraz bardziej kosztowne. Wymagają one natychmiastowego podjęcia czynności naprawczych i modernizacyjnych, co pozwoliłoby na doprowadzenie ich stanu technicznego do obecnie stosowanych standardów.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Ekoinnowacje w Polsce na tle krajów Unii Europejskiej

Celem opracowania jest rozpoznanie stanu i poziomu ekoinnowacji w Polsce oraz porównanie otrzymanych wyników z krajami Unii Europejskiej. Pozwoli to na wskazanie ograniczeń i możliwości wsparcia rozwoju ekoinnowacji w Polsce. Opracowanie składa się z trzech części. Pierwsza część przedstawia istotę i definicje ekoinnowacji. W drugiej części dokonano przeglądu dostępnych metodologii pomiaru ekoinnowacji oraz przeprowadzono analizę porównawczą danych z zakresu ekoinnowacji dla Polski i pozostałych państw Unii Europejskiej. W trzeciej części zidentyfikowano cechy ekoinnowacji w Polsce i wskazano kierunki niezbędnych działań.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Komu zagraża ubóstwo energetyczne?

Celem artykułu jest wskazanie, komu zagraża ubóstwo energetyczne w przekroju przestrzennym oraz demograficznym. Analizowane dane statystyczne dotyczące tego zjawiska pochodzą głównie z Europejskiego Badania Dochodów i Warunków Życia Gospodarstw Domowych (EU-SILC) i są udostępnianie przez GUS oraz Eurostat. Analizie poddano najnowsze dane (2011 rok) dla 26 krajów unijnych (bez Irlandii, dla której dane te nie były dostępne).

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse