rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kulturowe przyczyny rozwoju i upadku Sumeru oraz Starego Państwa egipskiego

CEL NAUKOWY: Głównym celem artykułu jest poszerzenie optyki hermeneutycznej, poprzez uwzględnienie procesów zachodzących w kulturach wczesnopiśmiennych. Realizacja tego zamierzenia umożliwia uzyskanie pełniejszej – niż dotąd – odpowiedzi na pytanie: jakie cechy kultury sprzyjają integracji społecznej, a które są kryzysogenne? Analizy przedstawione w artykule służą wyznaczeniu pola badań określających cechy uprawnionych interpretacji procesów społecznych.
         PROBLEM I METODY BADAWCZE: W artykule poruszany jest problem zasadności opisów kultur wczesnohistorycznych, których kontekst społeczny jest fragmentaryczny a opisy pochodzące z epoki są silnie zabarwione mitologią. Wykorzystano podstawowe metody filozoficzne: analiza porównawcza i metafilozoficzna, połączona z hermeneutyką i elementami dialektyki filozoficznej. 
         PROCES WYWODU: Artykuł rozpoczyna się szkicem przedstawiającym etapy poprzedzające powstanie pierwszych kultur historycznych; szeroka perspektywa opisu, ukazuje pełniejszy sens pierwszych znanych narracji, w których istotnym motywem jest odpowiedź na pytania o źródła człowieczego świata. Analizowane są wybrane treści literatury Egiptu i Sumeru; wskazane zostały istotne podobieństwa i różnice obydwu kultur, omówiona  została rola realizacji wielkich zespołów architektonicznych dla procesów społecznych. 
         WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analiza porównawcza Starego Państwa w Egipcie oraz Sumeru, umożliwiła uchwycenie  procesów kulturotwórczych w społeczeństwach o niskim poziomie czytelnictwa. Określenie cech przekazu religijnego o wysokim udziale metamorficznego myślenia– jest raczej poprawne; natomiast całe wyrażenie może łatwiej byłoby zastąpić - Charakterystyka cech przekazu religijnego o wysokim stopniu metamorficznego myślenia . Analiza zarazem wskazała ograniczone możliwości zrozumienia społeczeństw przedfilozoficznych ukształtowanych w innych  kontekstach.
         WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE:
         Analiza porównawcza pozwoliła wskazać celowość dalszych prac badawczych, ujawniając braki w dotychczasowych opracowaniach perspektyw z zakresu filozofii religii, psychologii społecznej czy teorii twórczości; pozwoliła wstępnie dookreślić postulat Piotra Steinkellera badania kultur „na ich własnych warunkach”; na poziomie ogólnym pozwoliła zarysować obszar badawczy, który może dostarczyć nowych argumentów wyjaśniających przyczyny wyhamowania tempa rozwoju kultur wczesnopiśmiennych, a także dookreślić ogólne hipotezy odnośnie tych cech społeczno-kulturowych, które stymulują przyspieszenie tempa rozwoju oraz tych, które go utrudniają, generując sytuacje kryzysowe.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Szpunar, M., 2012, Nowe – stare medium. Internet między tworzeniem nowych modeli komunikacyjnych a reprodukowaniem schematów komunikowania masowego, Wydawnictwo IFIS PAN, Warszawa, ss. 236.

Zastosowanie Internetu do procesów politycznych, czy szerzej rzeczujmując, do analizy sposobów funkcjonowania współczesnych społeczeństw,stało się obecnie przedmiotem zainteresowania zarównopraktyków, jak i teoretyków różnych dziedzin i dyscyplin. Choćobie ze wspomnianych grup zajmują się tym samym zagadnieniem,podejmują go z różnych punktów widzenia i niejednokrotnie w odmiennymcelu. Każda z nich winna jednak mieć świadomość zachodzącychw ramach tego medium procesów, tym bardziej, iż odczasów masowego upowszechnienia się globalnej sieci jesteśmyświadkami ewolucji dokonującej się z niespotykaną dotąd prędkością.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Polityczny potencjał człowieka – mądrość, miłość, strach a państwo w refleksji europejskiej

W artykule omówiono istotę politycznego potencjału człowieka, zinterpretowanego jako fundament jego politycznej aktywności, w ramach europejskiej myśli politycznej. Zagadnienie to bada się w perspektywie paradygmatów tradycji europejskiej: starożytności, chrześcijaństwa i nowożytności. Po zanalizowaniu niektórych źródeł reprezentatywnych dla tychże paradygmatów autor zmierza do konkluzji, iż istotą politycznego potencjału człowieka jest, odpowiednio, mądrość, miłość i strach.  The article discusses the essence of the human political potential, interpretated as fundament of human political activity, in European political thought. This problem is exemined in the perspective of paradigms of European tradition: antiquity, Christianity and modernity. After analysis of some sources, representative for above mentioned paradigms, author concludes that, the essence of the political potential is, respectively, wisdom, love and fear.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Lista Obamy, czyli o kłopotach polityki celowanych zabójstw

Senackiej debacie nad zatwierdzeniem kandydaturyJohna Brennana na szefa CIA towarzyszyła obstrukcjaparlamentarna prowadzona przez Randala Paula, znanegoz libertariańskich przekonań. Paul chciał zaprotestowaćprzeciwko procedurze rozpoczętej za prezydenturyGeorge’a W. Busha i kontynuowanej przezBaracka Obamę „celowanych zabójstw” osób oskarżonycho działalność terrorystyczną lub wspieranieterroryzmu, przeprowadzanych z wykorzystaniemdronów. Pytanie, które wymaga odpowiedzi, a wobecktórego obecna administracja nie jest wcale przekonująca,brzmi: czy można bez procesu zabić w kraju lubpoza jego granicami obywatela będącego zagrożeniemdla narodowego bezpieczeństwa? Działania prowadzonew ramach „wojny z terroryzmem” niekonieczniedają prezydentowi uprawnienia do podejmowaniasamodzielnych decyzji, bo wkraczają w uprawnieniawładzy sądowniczej. Problemem poruszanym w artykulesą także prawne uzasadnienia dla takich działań,podawane przez Departament Sprawiedliwości orazofiary cywilne w czasie przeprowadzania ataków.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Przymusowe wywłaszczenia w dobie budowy Nowej Huty

Artykuł dotyczy zasadniczo problematyki przymusowych wywłaszczeń, które dotknęły mieszkańców około 4 tysięcy podkrakowskich gospodarstw w rejonie Mogiły i Pleszowa w związku z pierwszym etapem budowy kombinatu przemysłowego i miasta Nowa Huta w latach 1949-1955.
        Najważniejsze tezy pojawiające się w artykule to między innymi teza o nieodpowiednim przygotowaniu legislacyjnym komunistycznych władz do przeprowadzenia masowych wywłaszczeń w dobie postępującej industrializacji, dalej teza o masowym wywłaszczeniu przez władzę ludową głównie gospodarstw małych i średnich, a nie – jak głosiła ówczesna propaganda – wielkich majątków bogatych obszarników. Ponadto pojawia się teza o braku należytego zadośćuczynienia materialnego ze strony państwa wobec właścicieli przymusowo wywłaszczonych gospodarstw w okresie PRL.
        W warstwie źródłowej artykuł oparty jest zasadniczo na opublikowanych wspomnieniach mieszkańców gospodarstw, które zostały przymusowo wywłaszczone w związku z budową Nowej Huty. Niezbędne przy pisaniu tego artykułu okazały się również pozycje kronikarskie dokumentujące miejsce i badany czasookres. Przy analizie materiałów nie mogło także zabraknąć ówczesnej literatury o wydźwięku propagandowym. Nie do przecenienia w tym temacie były również pozycje z zakresu socjologii społecznej.
        Zasadnicza konstrukcja pracy opiera się na metodologii chronologiczno-problematycznej. W kilkunastu akapitach części głównej tekstu ujęte zostały najważniejsze kwestie związane z badanym obszarem tematycznym. W podsumowaniu natomiast znalazły się wnioski, będące odpowiedziami na stawiane we wstępie pracy pytania i tezy badawcze.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
200 Judt, T., 2012, Historia niedokończona. Francuscy intelektualiści 1944‑1956, Marczewski, P., (przekł.), Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, ss. 342.

Historia francuskich intelektualistów, spisana przez Tony’egoJudta, może dziś obudzić, zwłaszcza w czytelniku naszego obszaru,poczucie satysfakcji. Napisana z werwą i nie bez nuty cierpkiej ironii,prezentuje bowiem losy francuskich goszystów, którzy jak chybażadna inna grupa intelektualna w powojennej Europie zaprzęgli sweumysły do służby mitom lewicy: marksizmu, stalinizmu, proletariatu,rewolucji, przemocy i terroru w imię koniecznych praw Historiiitp. A uczynili to z wielkim oddaniem, choć bez żadnego ryzyka,jeśli nie liczyć pułapki zakłamania i hipokryzji, która w tym akuratprzypadku bywała tak bezwstydna, że nie oddawała nawet hołducnocie.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Edytorial: Polityczny potencjał człowieka

Szanowni Państwo,w pierwszym, inauguracyjnym numerze „Horyzontów Polityki” zajęliśmy się polityczną naturą człowieka, gdyż uznaliśmy, iż ona jest fundamentem jakiegokolwiek namysłu nad polityką i człowiekiempolitycznym. Kolejny krok w antropologiczno-politycznej refleksji kierujemy w stronępolitycznego potencjału człowieka. Czy rzeczywiście w naturze człowieka tkwi ów potencjał, który stoi u podstaw systematyzowania życia społecznego? Potencjał, czyli możliwość, siła, moc, władza, która realnie potrafi działać i cośzmieniać. I każdy Czytelnik chyba się zgodzi, iż ten potencjał w każdym z nas jest.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wojtaszczyk, K.A., (red.), 2011, Polskie służby specjalne. Słownik, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa, ss. 256.

Recenzowany tom został przygotowany pod auspicjami KatedryEuropeistyki Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UniwersytetuWarszawskiego przez badaczy o dużym dorobku. Wystarczywspomnieć, że wśród trzynastu autorów haseł są międzyinnymi Piotr Kołakowski (autor m.in. ważnej monografii PretorianieStalina. Sowieckie służby bezpieczeństwa i wywiadu na ziemiach polskich1939‑1945, Warszawa 2010), Andrzej Krzak (autor m.in. monografiiKontrwywiad wojskowy II Rzeczpospolitej przeciwko radzieckim służbomspecjalnym 1921‑1939, Toruń 2007), Jan Larecki (były funkcjonariuszDepartamentu I SB, autor m.in. Wielkiego Leksykonu służb specjalnychświata.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wierszowana historiozofia wolności (1773-1830)*

Tematem artykułu są związki poezji polskiej epoki oświecenia i wczesnego romantyzmu ze współczesną filozofią dziejów. Obok tematyki historii narodowej w poezji polskiej tego okresu daje się zauważyć także zainteresowanie historią powszechną ludzkości. Poeci polscy starają się określić pozycję Polski – dawnej i współczesnej – w historii powszechnej. Ukazują przebieg dziejów ludzkości oraz w różny sposób odpowiadają na pytanie, czym są dzieje i czy rządzą nimi jakieś stałe prawa. Franciszek Karpiński (1741-1825), wybitny reprezentant sentymentalizmu, opłakuje upadek złotej wolności szlacheckiej po I rozbiorze Polski (1772) oraz ukazuje historię, zgodnie z poglądami Jana Jakuba Rousseau, jako proces stopniowego upadku wolności w miarę oddalania się od pierwotnego stanu natury. Jakub Jasiński (1761-1794) uważa z kolei, że wolność jest prawem naturalnym człowieka, a historia spełni swój cel, gdy prawo to zostanie przywrócone dzięki zwycięstwu rewolucji francuskiej i polskiego powstania przeciwko zaborcom. Julian Ursyn Niemcewicz (1757-1841) twierdzi natomiast, że postęp nie jest możliwy, bo natura ludzka jest pełna wad, a historia ludzkości to „Boże igrzysko”. Adam Mickiewicz (1798-1855) i Juliusz Słowacki (1809-1849), najwybitniejsi poeci polskiego romantyzmu, przedstawiają dzieje powszechne jako postęp wolności. Młody Mickiewicz w roku 1822 utożsamia postęp z realizacją haseł rewolucji francuskiej, choć krytycznie ocenia jej przebieg. Natomiast Słowacki w okresie powstania listopadowego (1830) za ideał ustroju gwarantującego wolność jednostki i narodu uznaje brytyjską monarchię konstytucyjną. Analizowane w artykule wiersze dowodzą, że poeci polscy rozpatrują sprawę polską na tle historii powszechnej. Ich spektrum ideowe obejmuje staropolską tradycję republikańską i myśl Rousseau (Karpiński), hasła rewolucji francuskiej (Jasiński, Mickiewicz) oraz liberalizm brytyjski (Słowacki). Niemcewicz natomiast jest pesymistą i nie wierzy w postęp.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
„Mała stabilizacja” w organizacjach powiatowych PZPR – na przykładzie Bochni, Brzeska i Chrzanowa

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza  przez kilkadziesiąt lat w drugiej połowie XX wieku sprawowała w Polsce władzę dyktatorską. Miała ona wpływ na wszystkie dziedziny życia – na politykę, gospodarkę, kulturę, edukację, wymiar sprawiedliwości. Na poziomie lokalnym najważniejszą instancją partyjną był Komitet Powiatowy. W województwie krakowskim w latach sześćdziesiątych XX wieku funkcjonowało 17 organizacji powiatowych. W tym artykule zostały przedstawione trzy z nich : w Bochni, Brzesku i Chrzanowie.  Opisano powierzchnię każdego, ludność oraz charakter gospodarczy Dwa pierwsze z nich miały charakter rolniczy, a w ostatnim dominował przemysł. Autor przedstawił liczbę członków i kandydatów partii , a także ich skład społeczny. Ważnym czynnikiem był także poziom wykształcenia, a także wiek.  W powiatach bocheńskim i brzeskim partia miała stosunkowo słabe wpływy. Było tam silne przywiązanie do tradycji, patriotyzmu i wiary przodków. Natomiast ziemia chrzanowska jeszcze przed 1939 r. miała sympatie lewicowe. Dużą część ludności stanowili robotnicy zatrudnieni w licznych zakładach (kopalnie, huty, elektrownie). Pochodzili z tego trenu znani działacze PZPR. Można tutaj wymienić Franciszka Szlachcica członka Biura Politycznego i sekretarza Komitetu Centralnego PZPR oraz Stanisława Spyta przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej i członka Egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie. Badania nad regionalnymi strukturami partii komunistycznej są ważnym postulatem badawczym. 

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Rozwijanie kreatywności jako fundament innowacyjności

Współcześnie innowacyjność jest uważana za zasadniczy element budowania przewagi konkurencyjnej. Jednakże nie można zapominać, iż u podstaw innowacyjności leży kreatywność, którą można rozumieć jako umiejętność produktywnego myślenia i przełożenia rezultatów tego myślenia na konkretne nowe i oryginalne przedsięwzięcia. Celem artykułu jest identyfikacja możliwości intensyfikacji procesów kreatywnych w organizacjach oraz ich ukazanie w szerszym kontekście jako fundamentu innowacyjności współczesnych organizacji. Kreowanie kreatywnych organizacji zaczyna się od kreatywnych jednostek, które stanowią główne źródło myśli, idei i aktywności. W artykule przedstawiono zagadnienia i relacje odnoszące się innowacji, procesu innowacyjnego i kreatywności. Zaprezentowano również możliwość zastosowania technik twórczego myślenia jako narzędzia do rozwijania kreatywności, a tym samym innowacyjności. 

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Nacjonalizm. Krótkie studium kształtowania się ideologii

CEL NAUKOWY: Celem naukowym artykułu jest przedstawienie na tle historycznym podstawowych formalnych założeń ideologii nacjonalistycznej z uwzględnieniem jej charakteru terminologicznego (kształtowanie specyficznej narracji językowej), stawianie celów, wokół których skupia się aktywność członków wspólnoty narodowej, oraz stworzenie własnej aksjologii służącej do usprawiedliwienia wszelkich podejmowanych działań.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Głównym podjętym w tekście problemem jest ukazanie, w jakim stopniu ideologia nacjonalistyczna została wytworzona jako konstrukt myślowy i służyć miała realizacji celów politycznych, spełniając przy tym ściśle określone i powszechne kryteria formalne. Metoda użyta do realizacji założonego celu to metoda opisowa, opierająca się na literaturze przedmiotu z odwołaniem do historycznych faktów. Przeprowadzone zostały także analizy językowe odwołujące się do źródłowego znaczenia terminów: naród, grupa etniczna, lud.
        PROCES WYWODU: Realizacja celu badawczego tekstu polega na zestawieniu historycznych uwarunkowań i faktów, które przyczyniły się do narodzin ideologii nacjonalistycznej, z formalnymi schematami kształtującymi każdą ideologię nacjonalistyczną. Szczególna uwaga została zwrócona na aspekt moralny i konsekwencje, jakie niesie relatywizacja etyczna.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Tekst skrótowo sygnalizuje przyczyny negatywnego ujmowania nacjonalizmu. Wskazuje także na niebezpieczeństwa tkwiące w tej ideologii, opierając się na historycznych przykładach związanych z nazizmem i komunizmem, które to doktryny wykorzystywały ideologię nacjonalistyczną.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Przede wszystkim w tekście zwrócona jest uwaga na niebezpieczeństwa wynikające z relatywizmu etycznego i wytwarzania przez każdą ideologię nacjonalistyczną własnego porządku wartości. Tekst sygnalizuje, że możliwość dokonywania masowych zbrodni i eksterminacji charakteryzująca największe totalitaryzmy XX wieku wynikała właśnie z przyjęcia usprawiedliwionej skutecznością działania i realizacji założonego celu specyficznej aksjologii.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Trzy patriotyzmy po trzech dekadach

Artykuł stanowi analizę Trzech patriotyzmów, jednego z najważniejszych i najczęściej komentowanych tekstów Andrzeja Walickiego. Sformułowana w nim typologia patriotyzmów – wierność woli narodu, wierność idei narodowej i wierność interesowi narodowemu – posłużyła autorowi do zrozumienia działań „Solidarności”  i władz PZPR, a po latach uzyskała w polskiej humanistyce rangę klasyki. Odwołując się do integralnej teorii narodu i teorii mobilizujących światopoglądów, analizujemy: (a) samą typologię, a także (b) wnioskowania genetyczne i (c) strukturalne konstruowane przez Walickiego. Pokazujemy, że wyolbrzymiając wpływ idei na zmiany społeczne, autor traktuje „Solidarność” nie tyle jako ruch społeczny sprzeciwiający się represjom ze strony władzy, ile jako kolejną manifestację irracjonalnego ducha republikańsko-romantycznego. Z kolei postulowany przez niego „realistyczny patriotyzm interesu narodowego” wydaje się stanowić formę legitymizacji władzy partyjnych elit bardziej niż kontynuację dziedzictwa narodowej demokracji. Świadom tego był sam autor, który chcąc uniknąć uprawomocniania represyjnego reżimu i utrzymać status klerka, wybrał emigrację.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Metody walki informacyjnej w mediach elektronicznych na przykładzie konfliktu rosyjsko‑ukraińskiego (2014‑2016)

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest ukazanie współczesnych form walki informacyjnej.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Główny problem badawczy dotyczy odpowiedzi na pytanie o rolę zmagań w sferze informacyjnej we współczesnych konfliktach politycznych. Przyjęto hipotezę, iż rola ta wzrasta i skuteczne przeprowadzenie tego typu operacji jest niezbędne do odniesienia pełnego zwycięstwa. W pracy badawczej zastosowano metodę badania literatury przedmiotu i dokumentów źródłowych, metodę obserwacyjną, metodę analizy oraz metodę syntezy.
        PROCES WYWODU: W toku wywodu omówiono kolejno takie zagadnienia jak główne cechy współczesnej walki informacyjnej oraz wybrane metody jej prowadzenia (operacje psychologiczne, propagandę, dezinformację, manipulację informacją, cyberataki społecznościowe). Opis każdej z nich poparto przykładami jej zastosowania w konkretnym przypadku, tj. w najnowszym konflikcie rosyjsko‑ukraińskim.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wyniki analizy pozwalają na sformułowanie oceny, że formy walki informacyjnej ulegają stałej ewolucji i udoskonaleniom. Wynika to głównie z rozwoju technologicznego i powstawania nowych form komunikacji. Ponadto podmioty realizujące zadania w tej sferze tworzą nowe metody i techniki, aby unikać szablonowości i powtarzalności wcześniej zastosowanych rozwiązań. Analiza konfliktu rosyjsko‑ukraińskiego z lat 2014‑2016 prowadzi do wniosku, że operacje informacyjne miały zasadnicze znaczenie dla jego przebiegu i dotychczasowych wyników. Były istotnym komponentem tzw. wojny hybrydowej i pozwoliły stronie atakującej osiągnąć określone cele bez przekraczania tzw. progu agresji w jego tradycyjnym rozumieniu.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Doświadczenia te wskazują, iż wrogie działania informacyjne stanowią coraz większe zagrożenie i wymagają szczególnej uwagi podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo narodowe.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Edytorial: Wokół sporów o suwerenność

Kategoria suwerenności, pomimo bogatej tradycji, wydaje się wciąż zagadnieniem na nowo odkrywanym. Współczesne wyzwania, z jakimi zmagają się państwa, zarówno w wymiarze międzynarodowym, jak i wewnętrznym, prowadzą do przedefiniowania suwerenności. Na gruncie dyscyplin naukowych, w obrębie których badana jest ta kategoria, rozwijane są interesujące koncepcje, ukazujące niekiedy zupełnie nowe spojrzenie na przedmiot opisywany od przynajmniej kilku stuleci. Pomimo takich nowatorskich ujęć, kategoria suwerenności wciąż odnosi się do stosunków między państwami, do ustroju państwowego, do zorganizowanych społeczeństw, a niekiedy nawet do poszczególnych osób. Wciąż warto też analizować kilkusetletni dorobek myśli nad suwerennością. Korzystając z niego można znaleźć wytłumaczenie także niektórych aktualnych problemów związanych z rozumieniem suwerenności..,

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Edytorial: Rzeczpospolita i republikanizm

Tradycja republikańska stała się w ostatnich dekadach bardzo doniosłym przedmiotem badań, głównie anglojęzycznych. Szczególne zasługi należy przypisać pracom takich badaczy – by wymienić tylko pierwszych i najbardziej znanych – jak John G.A. Pocock, Quentin Skinner czy – w Ameryce – Bernard Bailyn. Jednym z najważniejszych wniosków, jakie można wyciągnąć z podobnych badań, jest to, że dziedzictwo konstytucyjne kultury „atlantyckiej”, zwykle uznawane za nowoczesne, jest znacznie bardziej zakotwiczone w starszych tradycjach republikańskich czy obywatelskich, rozwijanych począwszy od Odrodzenia...

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne