rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mechanizmy rekrutacji na uniwersytet - na przykładzie kierunku socjologia ogólna na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu

Mechanizmy kształtujące zbiorowość studentów mają niezwykle skomplikowany charakter. W wyniku rozmaitych mechanizmów selekcji, na coraz wyższe szczeble edukacji dociera coraz mniejszy odsetek młodych ludzi. Wśród głównych czynników różnicujących należy wymienić: osiągnięcia szkolne, zdolności, nabyte dyspozycje, warunki społeczno-ekonomiczne środowiska socjalizacyjnego, wszelkie zabiegi instytucji edukacyjnych oraz motywacje i działania poszczególnych jednostek. Autor zajmuje się przede wszystkim procedurą rekrutacyjną, która stanowi jeden z najistotniejszych mechanizmów kształtujących zbiorowość studentów. Jak się jednak okazuje, nie jest ona wolna od uwarunkowań społecznych. Artykuł oparty jest na badaniach przeprowadzonych w trakcie postępowania rekrutacyjnego na kierunek socjologia ogólna na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przedstawione analizy mechanizmów kształtujących zbiorowość studentów I roku wyraźnie wskazują na dwupłaszczyznowy charakter procedury rekrutacyjnej. Z jednej strony na studia dostają się głównie dobrzy uczniowie, z drugiej jednak strony postępowanie kwalifikacyjne negatywnie selekcjonuje kandydatów ze względu na płeć i środowisko zamieszkania.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Status i funkcje eksperta w urządzaniu życia naukowego

Autorzy podejmują próbę odpowiedzi na następujące pytania: (1) Kim jest dobry ekspert w sprawach urządzania życia naukowego? (2) Jaka jest właściwa socjotechnika urządzania życia naukowego? (3) Jakimi preferencjami/racjonalnościami kierować się może ekspert zajmujący się sprawami urządzania życia naukowego? (4) Jakie funkcje pełni ekspert - znawca rozwiązywania problemów urządzania życia naukowego? (5) Jak właściwie urządzać warunki kształcenia i wychowywania adeptów nauki? (6) Jakie rodzaje gier (o sukces na rynku medialnym) toczy ekspert działający na polu urządzania życia naukowego w środowisku demokracji masowej, kultury masowej i nauki masowej?

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Debata publiczna nad ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym - sprawozdanie i próba analizy

Transformacja ustrojowa po 1989 r. oraz postępujący proces integracji europejskiej stworzyły w Polsce zupełnie nowy kontekst funkcjonowania szkolnictwa wyższego. W wyniku działania takich procesów jak umasowienie, umiędzynarodowienie i urynkowienie w krótkim czasie pojawiły się problemy, z którymi polskie uczelnie radziły sobie na ogół z dużymi trudnościami. Stało się jasne, że niezbędne są reformy strategiczne, a przede wszystkim - zmiana obowiązującej od 1990 r. Ustawy o szkolnictwie wyższym, której regulacje w coraz mniejszym stopniu przystawały do realiów funkcjonowania uczelni. Prace nad projektem nowej ustawy rozpoczęły się 10 grudnia 2002 r,, wraz z powołaniem przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego zespołu ekspertów, a zakończyły 22 stycznia 2005 r. przyjęciem projektu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Równolegle toczyła się publiczna debata, która rozgorzała z nową siłą po ogłoszeniu projektu ustawy. Niniejszy artykuł jest relacją z tej debaty: próbie analizy poddano wypowiedzi różnych osób, publikowane na łamach czołowych polskich dzienników i tygodników oraz na niektórych stronach internetowych. Autorki odnoszą się do kilku najszerzej dyskutowanych problemów, tj. uwzględnienia w projekcie nowej ustawy założeń procesu bolońskiego, form zatrudnienia pracowników naukowych, ich wieloetatowości, ścieżek kariery akademickiej (habilitacja i belwederskie tytuły profesorskie), kwestii odpłatności za studia oraz zagadnienia autonomii uczelni.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ewaluacja szkolnictwa wyższego a jakość kształcenia

Celem artykułu jest przybliżenie problematyki związanej z jakością kształcenia na poziomie wyższym oraz formami kontrolowania i oceny tej jakości. Autorka definiuje proces ewaluacji, przybliża tło historyczne towarzyszące zainteresowaniu się jakością kształcenia oraz jej oceną, a także przedstawia funkcje, cele i narzędzia procesu ewaluacji. Przedstawia również zewnętrzne i wewnętrzne mechanizmy oceniania jakości oraz wymienia zasady, jakim powinien podlegać prawidłowo funkcjonujący system kontroli i oceny jakości. W konkluzji artykułu autorka wysuwa hipotezę o stale rosnącym wzroście zainteresowania jakością i efektywnością kształcenia w szkolnictwie wyższym i jej oceną oraz podejmuje próbę ustalenia przyczyn owego wzrostu zainteresowania w polskich uczelniach. Jako jedną z podstawowych przyczyn upatruje rosnącą konkurencję na rynku usług edukacyjnych oraz swoiste przedefiniowanie roli studenta, który stał się klientem oczekującym wysokiego poziomu kształcenia - wysokiej jakości usług edukacyjnych, których jest odbiorcą i konsumentem.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Problemy zapewnienia jakości kształcenia w literaturze i w praktyce szkół wyższych

Materiał stanowi komentarz do opracowania Victorii Kis Ouality Assurance in Tertiary Education: Current Practices in OECD Countries and a Literaturę Review on Potential Effects („Tertiary Review”, OECD, sierpień 2005). Autorka przypomina najważniejsze etapy procesu bolońskiego oraz ustosunkowuje się do następujących zagadnień w zawartych w opracowaniu: (1) jakość kształcenia - możliwe interpretacje; (2) ewaluacja a ocena; (3) rozliczanie uczelni a doskonalenie jakości - razem czy oddzielnie? (4) rola wskaźników osiągnięć, ocena ilościowa i jakościowa; (5) ocena wewnętrzna i zewnętrzna; (6) ocena a finansowanie; (7) kryteria jakości kształcenia; (8) łączny czy oddzielny system oceny jakości kształcenia i jakości badań w uczelni.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Dynamika przemian w szkolnictwie wyższym w Polsce a realizacja procesu bolońskiego

Na tle uwarunkowań europejskich i światowych autor omawia przemiany, jakie nastąpiły w ostatnich piętnastu latach w polskim szkolnictwie wyższym, w tym rozwój szkolnictwa niepublicznego, tworzenie państwowych wyższych szkół zawodowych oraz zmiany liczby studentów i kierunków kształcenia. Analizuje rozkład liczbowy ludności z wyższym wykształceniem i liczbę studentów w poszczególnych województwach oraz problemy dostępności do studiów. Omawia stopień i zakres realizacji procesu bolońskiego w Polsce, wymianę międzynarodową studentów, ocenę jakości kształcenia, a także rozwój kadry naukowej, w tym efekty kształcenia na studiach doktoranckich. Kolejną część poświęca wyzwaniom, jakie stają przed szkolnictwem wyższym w realizacji Deklaracji Lizbońskiej, przyjętej przez Radę Europy, oraz Narodowego Planu Rozwoju Polski na lata 2007-2013.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Szkoły wyższe jako miejsce tworzenia i współtworzenia polityki naukowo-technicznej

Społeczeństwo i gospodarka oparte na wiedzy działają dobrze, kiedy istnieje odpowiednia infrastruktura techniczna, związana z informatycznymi urządzeniami do tworzenia i przekazywania wiedzy oraz infrastruktura mentalna związana z instytucjami tworzenia wiedzy i dokształcania. Takimi instytucjami są m.in. szkoły wyższe. Aby sprostać nowym wymaganiom, powinny one być sprawniej zarządzane, mieć bardziej elastyczną strukturę i, rezygnując w pewnym stopniu z dotychczasowego etosu, nastawić się na tworzenie wiedzy stosowanej. Ważna dla wprowadzenia zmian w szkołach wyższych jest reorganizacja wewnętrznych zasad funkcjonowania. Jest to pierwszy warunek przeobrażeń. Najistotniejszym zasobem szkoły wyższej jest praca naukowa i dydaktyczna. Można i trzeba poprawić administrowanie tymi zasobami. Drogą do tego jest przedefiniowanie umowy, „kontraktu” zawartego między szkołą i pracownikiem naukowym: sprecyzowanie, co szkoła „kupuje” od pracownika i co daje w zamian. Drugim warunkiem przeobrażeń jest odpowiednia polityka państwa wobec szkół wyższych. Niektóre jej instrumenty można poprawiać.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
W poszukiwaniu nowego paradygmatu zarządzania uniwersytetami w Polsce

Autor przedstawia propozycje zmian w zakresie organizacji i zarządzania polskimi uczelniami akademickimi. Wnioski zawarte w artykule zostały zaczerpnięte z badań autorskich przeprowadzonych w University College London (UCL), a także z bogatej literatury przedmiotu. W pierwszej kolejności analizie poddane zostają szanse i zagrożenia związane z wprowadzeniem silnego przywództwa organizacyjnego. Autor postuluje nadanie rektorowi strategicznych kompetencji menedżerskich, odejście od demokratycznego wyboru władz akademickich i wprowadzenie - sprawdzonego na gruncie brytyjskim - kolegialnego the committe system. Ponadto w artykule rozważana jest możliwość zwiększenia władzy dziekańskiej w zakresie zarządzaniu zasobami (akademickimi), a także modernizacja relacji pracowniczych, które umożliwiłyby pełniejsze korzystanie z potencjału intelektualnego uczonych. W tym samym celu autor opowiada się za pełniejszym i systematycznym użyciem wewnętrznych procedur ewaluacyjnych, służących do stałego podnoszenia jakości funkcjonowania uczelni. W ostatniej części poruszona zostaje kwestia myślenia przedsiębiorczego w świecie akademickim, wymagającego określenia instytucjonalnej strategii oraz organizacyjnego konformizmu w realizacji wytyczonych celów na wszystkich poziomach funkcjonowania organizacji.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Założenia i cele unijnego programu edukacyjnego Socrates/Erasmus a ich realizacja w polskich szkołach wyższych

Głównym celem artykułu jest przybliżenie historii, założeń i celów edukacyjnego programu Unii Europejskiej Socrates/Erasmus oraz zwrócenie uwagi na kolosalne znaczenie, jakie program ten miał i nadal ma dla jednoczącej się Europy. Ponadto autorka wiele miejsca poświęciła przedstawieniu zakresu uczestnictwa w programie Socrates/Erasmus zarówno uczelni europejskich, jak i polskich ośrodków akademickich. Szczególnie istotna wydaje się próba prześledzenia, w jakim zakresie polskie uczelnie realizują założone cele programu oraz jakie działania, w ramach programu, są najczęściej podejmowane. Wiadomo, że z roku na rok coraz więcej polskich studentów wyjeżdża, w ramach programu Socrates/Erasmus, na zagraniczne uczelnie partnerskie. Z kolei jednym z najsłabszych ogniw w realizowaniu przez polskie ośrodki akademickie unijnego programu edukacyjnego jest małe zainteresowanie młodych Europejczyków studiowaniem w Polsce. Konkluzję artykułu stanowi próba prześledzenia przyczyn stosunkowo małej popularności polskich ośrodków akademickich za granicą, a tym samym sugerowanie zmian, które należy wprowadzić, by promować Polskę i polskie środowisko akademickie.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Sytuacja edukacyjna i zawodowa absolwentów studiów licencjackich - wstępna diagnoza na przykładzie województwa podkarpackiego

W artykule przedstawiona jest wstępna diagnoza sytuacji edukacyjnej i zawodowej absolwentów studiów licencjackich województwa podkarpackiego, jednego z województw Polski wschodniej charakteryzującego się trudną sytuacją na rynku pracy. Badano absolwentów po dwóch latach od ukończenia studiów. W pierwszej części artykułu autorka omawia bazę materiałową badania, charakteryzuje także sytuację na podkarpackim rynku pracy. W części drugiej koncentruje się na sprawach związanych z pracą zawodową absolwentów i motywami jej wyboru oraz kontynuowaniem edukacji na uzupełniających studiach magisterskich. Wstępna diagnoza pokazuje, że istnieje zgoda absolwentów na podejmowanie pracy w pełnym i niepełnym wymiarze godzin oraz pracy dorywczej i na zlecenie zarówno zgodnej, jak i niezgodnej z ukończonym kierunkiem studiów. Większość badanych licencjatów - zarówno tych, którzy pracują, jak i niepracujących - podjęła uzupełniające studia magisterskie, uznając je za konieczny etap kariery zawodowej.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Prace nad przygotowaniem prawa o ochronie własności naukowej i udział w nich Marii Skłodowskiej-Curie

W czasach Marii Skłodowskiej-Curie prawo własności intelektualnej nie było, zdaniem wielu uczonych, objęte należytą ochroną, dlatego też we Francji pojawił się pomysł stworzenia prawa i konwencji międzynarodowej, regulujących tę właśnie kwestię, pod nazwą prawa własności naukowej (droit du savant). W artykule omówione zostały wysiłki francuskiego i międzynarodowego środowiska naukowego w tym zakresie, a także uwarunkowania społeczne, ekonomiczne i polityczne związane z próbami tworzenia nowego prawa oraz wprowadzania go w życie. Udział Marii Skłodowskiej-Curie w tych pracach pokazuje, iż była ona nie tylko wybitną uczoną w dziedzinie radioaktywności, ale także sprawnym i kompetentnym organizatorem życia naukowego w skali międzynarodowej.

Czasopismo: Nauka i Szkolnictwo Wyższe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Posługa religijna kapelana więziennego w percepcji osadzonych w świetle badań własnych

Przeprowadzone badania przekonują o efektach, jakie uzyskuje się w resocjalizacji osadzonych, a także o celu, jaki przyświeca wychowawczej roli kapelana więziennego. Jest to przede wszystkim profilaktyka zachowań patologicznych realizowana poprzez różne formy oddziaływania wychowawczego.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
System dozoru elektronicznego w ocenie osadzonych w zakładach karnych

Przedmiotem badań są formułowane przez skazanych oceny systemu dozoru elektronicznego (SDE). Za narzędzie posłużył autorski Kwestionariusz Ankiety do Badania Oceny Systemu Dozoru Elektronicznego, który zawierał także skalę kłamstwa. Kontrolowano również nastrój badanych. Aby zweryfikować sformułowane hipotezy przyjęto metodę sondażu diagnostycznego oraz metody analizy statystyczno-porównawczej. Analiza czynnikowa wykazała, że postrzeganie systemu dozoru elektronicznego nie sprowadza się do jednolitego stanowiska – przekonania o SDE to niespójny konstrukt, w którym dają się wyróżnić trzy czynniki, tj.: Oceny Negatywne, Oceny Pozytywne oraz Stygmatyzacja. Okazało się, że niegrypsujący więźniowie mają istotnie wyższe natężenie Ocen Negatywnych SDE niż skazani grypsujący. W zakresie Ocen Pozytywnych oraz odczuwanej Stygmatyzacji nie stwierdzono istotnych różnic między niegrypsującymi a grypsującymi.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Stres sądowych kuratorów zawodowych wykonujących orzeczenia w sprawach karnych i nieletnich

Kobiety i mężczyźni wykonujący zawód kuratora nie różnią się między sobą w ocenie większości stresorów. Różnice międzypłciowe wystąpiły jedynie w przypadku czynników utrudniających rozwój i przebieg kariery zawodowej oraz czynników związanych z brakiem bezpieczeństwa i wsparcia merytorycznego. W obu przypadkach istotnie wyższy poziom doznawanego stresu zaobserwowano u kobiet, które wykonują zawód kuratora, aniżeli u mężczyzn. Rodzaj wykonywanej profesji różnicuje grupę badanych jedynie w ocenie stresorów związanych z: rozbieżnością i niejasnością, z wykonywaniem obowiązków służbowych, z czynnościami kontrolnymi i niedostatecznymi warunkami fizycznymi pracy. W obu przypadkach istotnie wyższy poziom doznawanego stresu wykazali kuratorzy wykonujący orzeczenia w sprawach karnych.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Doświadczanie stresu jako czynnik wpływający na poziom psychospołecznego przystosowania u osób jednokrotnie i wielokrotnie karanych sankcjami izolacyjnymi

W artykule zaprezentowano wyniki badań nad związkiem między doświadczaniem
stresu w  pierwszej fazie (spostrzegania bodźców stresowych) i  drugiej fazie (radzenia sobie
ze stresem) a poziomem psychospołecznego przystosowania osób jednokrotnie i wielokrotnie
karanych sankcjami izolacyjnymi. Rezultaty uzyskano na podstawie badań 296 mężczyzn karanych sankcjami izolacyjnymi. Do analizy poziomu psychospołecznego przystosowania wykorzystano Test Zdań Niedokończonych RISB Juliana Rottera. Spostrzeganie sytuacji stresowych
zostało zmierzone za pomocą Kwestionariusza Oceny Własnego Życia Iwony Niewiadomskiej.
Pomiaru sposobu radzenia sobie w  sytuacjach stresowych dokonano dzięki wykorzystaniu
Kwestionariusza Radzenia Sobie ze Stresem CISS Normana Endlera i  Jamesa  Parkera oraz
Kwestionariusza MAP Johna  Marsdena. Uzyskane rezultaty wskazują, że istnieją specyficzne
elementy doświadczania stresu, które wpływają na poziom psychospołecznego przystosowania karanych przestępców: 1)  niezależnie od liczby odbywanych kar pozbawienia wolności,
2) jedynie u osób jednokrotnie odbywających karę więzienia, 3) jedynie u osób wielokrotnie
przebywających w zakładzie karnym

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Społeczne usytuowanie pedagoga resocjalizacyjnego w terenowych badaniach jakościowych. Dylematy metodologiczne i etyczne badacza w „trudnym terenie”

Celem artykułu jest ukazanie pewnych trudności, problemów natury etycznej i dylematów moralnych jakie napotyka badacz jakościowy w terenie. Poruszane zagadnienia są własnymi refleksjami autorki po przeprowadzonych badaniach terenowych w przestrzeni miasta z perspektywy pedagogiki resocjalizacyjnej.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Systemowe uwarunkowania postaw nieletnich wobec wymiaru sprawiedliwości – raport z badań

W artykule zaprezentowano wyniki badań własnych, dotyczących uwarunkowań postaw nieletnich wobec instytucji wymiaru sprawiedliwości i instytucji kontroli formalno-prawnej w Polsce. Uzasadnienie do podjęcia badań stanowi szeroko rozumiany kontekst uczenia się, którego integralnym elementem jest postawa wobec jakiegoś obiektu lub zdarzenia, manifestowana jako trwały sposób zachowania wynikający z przyjętych przekonań. Wśród wielu uwarunkowań negatywnych postaw nieletnich wobec wymiaru sprawiedliwości szczególne znaczenie ma obszar działania instytucji wymiaru sprawiedliwości i uczestników postępowania w sprawach nieletnich, takich jak sąd, obrońca oraz instytucji kontroli formalno-prawnej czyli Policji.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Konflikty z prawem byłych wychowanków młodzieżowych ośrodków wychowawczych

W roku 2012 sprawdzono karalność 196 byłych wychowanków trzech młodzieżowych ośrodków wychowawczych, którzy przebywali w nich w latach 2005–2006. W świetle danych z Krajowego Rejestru Karnego do ukończenia 20. roku życia zostało skazanych przez sądy 69,4%, z których 71% miało na swoim koncie pobyt w zakładzie karnym lub areszcie śledczym. Największe ryzyko konfliktu z prawem występuje do ukończenia 19 roku życia. Nieletni, którzy zostali skreśleni z ewidencji placówki z powodu nieobecności częściej i wcześniej popadają w konflikt z prawem niż opuszczający placówkę w wyniku postanowienia sądu. Uzyskane dane przedyskutowano w kontekście resocjalizacji zakładowej.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Proces resocjalizacji w perspektywie dorobku neuronauk

Celem niniejszego artykułu jest rozpoznanie możliwości zmian w sferze behawioralnych nawyków, przekonań, jak również życia emocjonalnego człowieka, jakie ujawniają się w świetle wyników badań prowadzonych przez neurologów za pomocą najnowocześniejszych technik obrazowania mózgu. Wiedza z zakresu neuronauk dowodzi bowiem, że zmiany, niezbędne w procesie resocjalizacji, są możliwe, gdy świadomie do nich się dąży i nimi steruje. Wiedzę tę należy wykorzystywać w przypadku oddziaływań resocjalizacyjnych skierowanych do osób, które mają problem z samoświadomością, motywacją do zmian i wiarą w osiągnięcie sukcesu.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, pedagogika
Delinquens narrator – o źródłach i wybranych aspektach narracyjnego podejścia do przestępczości

Od kilkudziesięciu lat obserwujemy rosnące znaczenie tzw. podejścia narracyjnego w naukach społecznych. Pojęcie narracji jest również coraz częściej wykorzystywane – zarówno na płaszczyźnie teoretycznej, jak i metodologicznej – w rozważaniach na temat natury przestępczości. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie na perspektywy stosowania pojęcia „narracja” w badaniach nad przestępczością oraz, co za tym idzie, możliwości wykorzystania wyników tych badań w resocjalizacji.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, pedagogika
Indywidualna perspektywa czasowa osób skazanych na kary izolacyjne – implikacje dla oddziaływań resocjalizacyjnych

Autorzy prezentują nowe spojrzenie na perspektywę temporalną, mogącą pełnić rolę uzupełniającą w resocjalizacji osób odbywających kary izolacyjne w warunkach zakładu karnego. Nieuwzględnianie w dotychczasowych koncepcjach resocjalizacji osobistych preferencji temporalnych skazanych może być przyczyną niepowodzeń podejmowanych oddziaływań. Indywidualizacja propozycji resocjalizacyjnych w odniesieniu do dominującej orientacji czasowej osoby osadzonej czyni je bardziej adekwatnymi wobec osobistych mechanizmów psychologicznego funkcjonowania, bardziej dostępnymi poznawczo dla skazanego, motywuje do większego zaangażowania w tak zaplanowaną resocjalizację i równocześnie sprzyja zrównoważeniu perspektywy temporalnej w przyszłości. Zbalansowana orientacja czasowa jest zasobem, który po opuszczeniu zakładu karnego przez skazanego będzie sprzyjał jego odejściu od przestępczości.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, psychologia
Reintegracja społeczna skazanych w wybranych państwach Unii Europejskiej

W odniesieniu do zagadnienia readaptacji społecznej skazanych na wieloletnie kary pozbawienia wolności, przeprowadzono i zaprezentowano w artykule analizę porównawczą systemów penitencjarnych i rozwiązań reintegracyjnych Danii, Francji, Wielkiej Brytanii i Polski. W podsumowaniu wskazane zostały także kierunki zmian systemowych, które mogą przynieść zwiększenie skuteczności działań oraz mogą być pomocne w efektywnym przygotowaniu skazanych do podjęcia pracy na wolności. Gra toczy się bowiem o znaczące zmniejszenie kosztów społecznych i finansowych ponoszonych przez społeczeństwo na rzecz więźniów, byłych więźniów oraz ich dysfunkcyjnych rodzin.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, pedagogika
Systemowe rozwiązania w zakresie readaptacji społecznej więźniów w Republice Czeskiej

Autor omawia programy postępowania ze skazanymi ukierunkowane na ułatwienie i przyspieszenie powrótu więźniów do społeczeństwa. Programy te uwzględniają następujące elementy: wychowanie umysłowe, wychowanie moralne, wychowanie przez pracę, wychowanie estetyczne i wychowanie fizyczne. Autor uwypuklił i podkreślił znaczenie kompleksowej diagnozy, zawierającej ocenę społeczną, psychologiczną, pedagogiczną i medyczną skazanych w procesie programowania indywidualnych oddziaływań naprawczych z uwzględnieniem rozpoznania czynników ryzyka powrotności do przestępstwa. Istotnym elementem standardowego programu postępowania jest organizowanie aktywności w czasie wolnym poprzez rozwijanie zainteresowań, hobby i upodobań skazanego. Ponadto w artykule zaprezentowany jest elektroniczny projekt SARPO, system opieki postpenitencjarnej oraz ocena efektów ostatniej amnestii w Czechach.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, psychologia