rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Próba oceny możliwości wykorzystania osadów z procesów klarowania wody do strącania związków fosforu w oczyszczalniach ścieków komunalnych

Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych mających na celu ocenę możliwości zagospodarowania osadów powstających w zakładach wodociągowych w oczyszczalniach ścieków komunalnych. W tym celu wykonano analizę składu osadów pochodzących z układów oczyszczania wód powierzchniowych w Krakowie, z uwzględnieniem specyfiki osadów pokoagulacyjnych i osadów z wód popłucznych. Próbki tych osadów wykorzystano w testach laboratoryjnych do strącania związków fosforu w ściekach komunalnych i przefermentowanych osadach ściekowych pochodzących z krakowskich oczyszczalni. Wyznaczone dawki badanych osadów wskazują na znacznie większe możliwości praktycznego wykorzystania osadów pokoagulacyjnych niż osadów z wód popłucznych. Uzyskane w tym zakresie rezultaty były korzystne zwłaszcza w przypadku ścieków komunalnych i wskazują na możliwość ograniczenia zużycia klasycznych koagulantów stosowanych do strącania związków fosforu. W badaniach stwierdzono także usuwanie siarczków ze ścieków. Uzyskane wyniki wskazują na celowość rozważenia możliwości wykorzystania osadów z klarowania wody zarówno w samych oczyszczalniach ścieków, jak i przez ich wprowadzenie bezpośrednio do strumienia ścieków w sieci kanalizacyjnej. Dalsze prace w tym zakresie, oprócz pogłębienia wiedzy o mechanizmach badanego procesu, powinny koncentrować się na ocenie ewentualnych negatywnych skutków związanych na przykład ze zwiększeniem masy osadów kierowanych do dalszej przeróbki, a także na ocenie aspektów ekonomicznych i eksploatacyjnych tego procesu.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie metod określania strat ekologicznych spowodowanych zanieczyszczeniem wód powierzchniowych ściekami

Ocena strat ekologicznych, jakie powodują ścieki odprowadzane do wód powierzchniowych, stanowi podstawę do ustalenia efektu środowiskowego osiąganego dzięki oczyszczaniu ścieków. Ten efekt jest określany jako wartość strat unikniętych w środowisku wodnym dzięki odprowadzaniu do niego ścieków oczyszczonych. Oszacowanie tych strat nie jest łatwe i wymaga wcześniejszego ustalenia strat jednostkowych. W tym celu przeprowadzono analizę trzech metod szacowania wartości jednostkowego wskaźnika strat spowodowanych zanieczyszczeniem wód powierzchniowych – metody wskaźnikowej, metody wyceny warunkowej oraz metody ceny cienia. W rezultacie wykonanej analizy określono zalety i wady każdej z nich oraz oceniono możliwości ich stosowania w polskich warunkach. Wykazano, że metoda wskaźnikowa umożliwia szacowanie, na podstawie danych literaturowych, ogólnokrajowego wskaźnika jednostkowych strat spowodowanych zanieczyszczeniem wód powierzchniowych. Z kolei metoda wyceny warunkowej pozwala oszacować, na podstawie badań ankietowych, wartość tego wskaźnika w przypadku pojedynczej gminy. Metoda ceny cienia umożliwia natomiast określenie jednostkowego efektu środowiskowego, którego wartość odpowiada wskaźnikowi jednostkowych strat unikniętych w środowisku wodnym w rezultacie oczyszczania ścieków. W przypadku tego wskaźnika określono strukturę wpływu poszczególnych grup zanieczyszczeń zawartych w ściekach (azot, fosfor, zawiesiny, związki organiczne) na efekt środowiskowy. Wykazano, że największy wpływ na ten efekt ma usunięcie ze ścieków związku azotu i fosforu. Z porównania metod określenia wartości wskaźnika jednostkowych strat spowodowanych zanieczyszczeniem wód powierzchniowych wynika, że ze względu na dokładność oszacowania i możliwości określenia wartości i struktury wskaźnika jednostkowych strat w przypadku pojedynczej oczyszczalni ścieków, największe możliwości daje metoda ceny cienia.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Synteza uporządkowanych mezoporowatych węgli metodą miękkiego odwzorowania z użyciem azotanu żelaza

Zsyntezowano metodą miękkiego odwzorowania mezoporowate węgle w obecności azotanu(V) żelaza(III), używając rezorcynol i formaldehyd jako prekursory węglowe oraz kopolimer trójblokowy Lutrol F127 (EO<sub>101</sub>PO <sub>56</sub>EO<sub>101</sub>) jako miękką matrycę. Roztwór soli żelaza(III) użyto jako źródło nanocząstek żelaza oraz jako niskotemperaturowy katalizator grafityzacji. Otrzymane dwa kompozyty charakteryzowały się dużą powierzchnią właściwą (587 m<sup>2</sup>/g i 440 m<sup>2</sup>/g) oraz dużą objętością porów (0,44 cm<sup>3</sup>/g i 0,35 cm<sup>3</sup>/g), w których udział objętości mezoporów wynosił ok. 65%. Badanie funkcji rozkładu objętości porów wykazało obecność mikroporów o wymiarach około 1,6 nm i mezoporów o wymiarach około 8 nm. Wyraźny pik na małokątowym widmie rozpraszania promieniowania rentgenowskiego uzyskany w przypadku próbki węgla otrzymanej przy użyciu 10% wag. żelaza(III) wskazuje na możliwą obecność uporządkowanej struktury. Badania termograwimetryczne wykazały, że jedynie około 50% użytego żelaza udało się wprowadzić do struktury tych węgli, czego wynikiem była obecność nanocząstek żelaza i węgliku żelaza. Ponadto stwierdzono, że obecność żelaza w procesie karbonizacji przyczyniła się do częściowej grafityzacji amorficznej mezostruktury węgli. Duża powierzchnia właściwa, dobrze rozwinięta struktura porowata oraz właściwości magnetyczne tych węgli zwiększają ich potencjał w adsorpcji, katalizie oraz zastosowaniach odnoszących się do przetwarzania energii.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena biologicznej aktywności filtrów węglowych w uzdatnianiu wód powierzchniowych na przykładzie wodociągu "Sulejów-Łódź"

W pracy przedstawiono wyniki 10-miesięcznych badań pilotowych na złożu granulowanego węgla aktywnego TL 830, prowadzonych w stacji uzdatniania wody w Kalinku (Wodociąg "Sulejów-Łódź"). Równolegle z badaniami jakości wody (utlenialność, absorbancja w UV, rozpuszczony węgiel organiczny, ubytku tlenu rozpuszczonego w wodzie) przeprowadzono kontrolę stopnia wyczerpania węgla przez oznaczenie liczby jodowej. Określono kryteria biologicznego wpracowania węgla aktywnego oraz wyznaczono zapotrzebowanie wody na dwutlenek chloru. Aktywność biomasy oceniono przy pomocy testu EMS, zaś zmiany chłonności węgla aktywnego-liczbą jodową. Filtracja wody przez aktywnie biologicznie złoże węglowe okazała się skuteczną metodą usuwania zanieczyszczeń organicznych, dzięki czemu uzyskano wymaganą jakość wody uzdatnionej oraz 2¸3-krotne zmniejszenie zapotrzebowania wody na dwutlenek chloru, a także ograniczenie powstawania ubocznych produktów dezynfekcji. Jednocześnie stwierdzono efekt bioregeneracji złoża węgla aktywnego.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena wpływu antropopresji w zlewni Kłodnicy na charakterystykę osadów dennych w Potoku Bielszowickim

Badaniom poddano próbki osadów dennych pobranych z Potoku Bielszo-wickiego (zlewnia Kłodnicy) w aspekcie możliwości ich zagospodarowania po wydobyciu z koryta rzeki. Badania osadów dennych objęły oznaczenia zawartości wilgoci, siarki całkowitej, popiołu, części lotnych, straty prażenia, rozkładalnych substancji organicznych (RSO) oraz metali śladowych (arsen, kadm, chrom, miedź, rtęć, nikiel, ołów i cynk). Wykonane badania pozwoliły na zakwalifikowanie wydobytego z dna rzeki osadu jako urobku niezanieczyszczonego, co dopuszcza jego dalsze wykorzystanie. Wykazano, że osady denne pochodzące z Potoku Bielszowickiego charakteryzowały się właściwościami bardzo zbliżonymi do węgla kamiennego wykorzystywanego w energetyce. Zawartość metali śladowych w tych osadach była nieznaczna, co pozwala na ich zagospodarowanie bez specjalnych środków ostrożności.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Znaczenie kontroli jakości wód powierzchniowych wykorzystywanych do rekreacji na przykładzie województwa śląskiego

Omówiono zagrożenie chorobami wodopochodnymi w aspekcie korzystania z wód powierzchniowych do rekreacji. Przedstawiono podstawy prawne obowiązujące w latach 2002–2010 oraz ich nowelizacje i związane z nimi zmiany wprowadzone w życie od 2011 r. Ponadto przedstawiono obowiązki nałożone na organ kontrolny Państwowej Inspekcji Sanitarnej, władze lokalne oraz właścicieli obiektów, w aspekcie kontroli jakości wody i zapewnienia bezpiecznego korzystania z kąpieli oraz dostępu społeczeństwa do informacji. Na przykładzie analizy jakości wód powierzchniowych wykorzystywanych do kąpieli w województwie śląskim wskazano zagrożenia wynikające z korzystania z wody o niepewnej jakości w czasie obowiązywania wcześniejszych i obecnych przepisów prawnych. Wykazano, że obiekty wykorzystywane rekreacyjnie, w których woda była często zanieczyszczona, obecnie nie są dostępne dla użytkowników. Jakość wody w czynnych obecnie obiektach spełnia wymagania, a ich ocena roczna i czteroletnia jest co najmniej zadowalająca.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitoring jakości wody w systemie on-line jako ważny element układu technologicznego uzdatniania wody

W pracy omówiono doświadczenia warszawskich wodociągów w zakresie wprowadzania i eksploatacji monitoringu jakości wody pracującego w systemie on-line. Systemem tym objęto Wodociąg Północny, uzdatniający wodę infiltracyjną ujmowaną spod dna Wisły, oraz dwie stacje uzdatniania wody podziemnej, tj. "Radość" i "Falenica". Ciągłym monitoringiem została objęta woda ujmowana i wprowadzana do sieci miejskiej, a także woda w newralgicznych punktach układu technologicznego. Zakres oznaczanych wskaźników jakości wody był następujący: temperatura, pH, mętność, absorbancja w UV oraz zawartość tlenu rozpuszczonego. Dotychczasowe doświadczenia potwierdziły potrzebę monitorowania on-line jakości wody, dzięki czemu została zwiększona dyscyplina eksploatacyjna, a w okresach ekstremalnych, np. spływów powodziowych w rzece, zakład dysponuje aktualnymi informacjami o zmianach jakości ujmowanej wody oraz prawidłowości przebiegu poszczególnych procesów technologicznych. Przewiduje się dalszą rozbudowę systemu o układ do ciągłego oznaczenia stężenia azotu amonowego i ogólnego węgla organicznego. Doświadczenia Wodociągu Praskiego potwierdzają celowość prowadzenia monitoringu jakości wody w systemie on-line, co przyczyniło się do prawidłowej kontroli przebiegu procesów technologicznych, a w konsekwencji do zachowania wymaganej jakości wody uzdatnionej. Zastosowanie monitoringu on-line nie jest równoznaczne z zaprzestaniem bieżącej kontroli jakości wody w laboratorium.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zjawiska pęcznienia na pomiar dawki żywicy jonowymiennej MIEX®

Pęcznienie żywic jonowymiennych uwarunkowane jest solwatacją grup funkcyjnych oraz dążeniem do równowagi wewnętrznego i zewnętrznego roztworu jonowego, co prowadzi do zmian objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Czas sedymentacji świeżej żywicy proszkowej MIEX<sup>®</sup> w wodzie zdemineralizowanej oceniono w badaniach na około 5 min, dlatego w krótszym czasie bezwzględnie nie powinno się dokonywać pomiarów dawki jonitu. Wykazano, że rodzaj roztworu użytego do przygotowania suspensji żywicy wpływa na objętość jonitu na skutek jego zróżnicowanego pęcznienia. Stwierdzono 3,5% wzrost objętości porcji żywicy po zamianie wody zdemineralizowanej na roztwór modelowy zawierający kompozycję organicznych i nieorganicznych składników rozpuszczonych. Z tego względu jedyną możliwością uzyskania stałego odniesienia przy pomiarze dawki (zwłaszcza w aspekcie porównywania wyników różnych badań) jest posługiwanie się suspensją żywicy w wodzie zdemineralizowanej. Postępujące wysycanie żywicy wpływało na zmianę objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Rosnące pęcznienie żywicy obserwowano aż do obciążenia jonitu odpowiadającego krotności wymiany 400 cm<sup>3</sup>/cm<sup>3</sup>, po czym ulegało ono stabilizacji. Wówczas wzrost objętości porcji jonitu wyniósł 15% w stosunku do pomiaru zawartości świeżej żywicy w wodzie zdemineralizowanej oraz około 11% w stosunku do pomiaru dokonanego w roztworze modelowym zawierającym naturalne substancje organiczne. Maksymalne pęcznienie stwierdzono przy stosunkowo małym obciążeniu jonitu, dlatego należy oczekiwać, że stopień spęcznienia żywicy pracującej w typowo obciążonym reaktorze będzie stały. Wpływ procesu pęcznienia na odmierzane dawki żywicy świeżej oraz odpowiadające im zawartości żywicy wysyconej powinny być brane pod uwagę zarówno w badaniach, jak i podczas eksploatacji procesu wymiany jonowej z użyciem żywic proszkowych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Skuteczność odmanganiania wód o wysokiej twardości

W pracy omówiono wyniki badań w skali laboratoryjnej i technicznej w zakresie wpływu twardości wody na skuteczność jej odmanganiania na złożach utleniających. W skali modelowej określono wpływ twardości ogólnej w zakresie 300÷960 gCaCO3/m3 na usuwanie manganu w zakresie stężeń 1,7÷3,7 gMn/m3 przy prędkości filtracji około 5 m/h. Stwierdzono, że w badanym zakresie twardość ogólna, przy względnie niskiej zasadowości i pH=7,8 nie miała wpływu na efektywność usuwania manganu z wody. W badaniach w skali technicznej stwierdzono, że w wyniku napowietrzania wody o wysokiej twardości zmieniała się jej równowaga węglanowo-wapniowa, czego efektem było wytrącanie w złożu węglanu wapnia, blokujące powierzchnię złoża utleniającego, co powodowało całkowity zanik efektu odmanganiania wody. Wyeliminowanie tego zjawiska uzyskano w dwustopniowym układzie filtracji wody, w którym odżelazianie (poprzedzone napowietrzaniem) zachodziło w filtrach pierwszego stopnia, a mangan był skutecznie usuwany w złożu utleniającym.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena skuteczności usuwania mikrocystyny LR w procesach uzdatniania wody powierzchniowej w systemie wodociągu "Sulejów-Łódź"

Omówiono problem toksyn sinicowych występujących podczas zakwitów w wodzie powierzchniowej ujmowanej do systemu wodociągu "Sulejów-Łódź", zaopatrującego aglomerację łódzką w wodę przeznaczoną do spożycia. W okresach silnych zakwitów w latach 2001 i 2002 wykonano badania próbek na zawartość mikrocystyny LR w wodzie ujmowanej, w wodzie po ozonowaniu w stacji uzdatniania "Kalinko" oraz w wodzie tłoczonej do sieci wodociągowej. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że woda uzdatniona w systemie wodociągu "Sulejów-Łódź" spełnia zarówno krajowe wymagania sanitarne jak i zalecenia WHO dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia w zakresie zawartości mikrocystyny LR. Stężenie mikrocystyny LR w wodzie tłoczonej do sieci wodociągowej zawierało się w przedziale 0,00÷0,32 mg/m3, co stanowiło 32% wartości stężenia dopuszczalnego. W wyniku zastosowanych procesów uzdatniania (wykorzystując m.in. ozonowanie) uzyskano stopień usuwania mikrocystyny LR na poziomie 84÷100%.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Prognozowanie stężeń bromianów(V) i bromowych pochodnych metanu - ubocznych produktów procesu ozonowania wody

W pracy przedstawiono równania korelacyjne opisujące stężenie bromianów(V) i trihalometanów zawierających atomy bromu, powstających podczas ozonowania wód zawierających bromki, w zależności od takich parametrów procesowych, jak stężenie początkowe bromków, azotu amonowego, wodorowęglanów i ogólnego węgla organicznego, pH wody i jej temperatura, dawka ozonu, czas jego oddziaływania oraz warunki hydrodynamiczne komory kontaktowej. Zależności te, opracowane na podstawie wyników doświadczeń laboratoryjnych, wykonanych w układzie przepływowym, poddano weryfikacji. w oparciu o wyniki pomiarów przeprowadzonych na rzeczywistych obiektach technicznych (ZPW "Strumień", "Dziećkowice" i "Goczałkowice"). Wybór obiektów podyktowany był różnicami w konstrukcji komór kontaktowych wody z ozonem i zróżnicowanym składem fizyczno-chemicznym wody oraz odmiennymi warunkami technologicznymi. Uzyskane wyniki potwierdziły przydatność opracowanych modeli empirycznych do prognozowania stężeń analizowanych produktów ubocznych procesu utleniania ozonem. Większość odchyleń wartości przewidywanych od zmierzonych mieściła się w granicach błędów pomiaru. Weryfikacja zyskana w skali technicznej świadczy o dobrych właściwościach prognostycznych opracowanych zależności.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie związków chloroorganicznych ze ścieków przemysłowych ze szczególnym uwzględnieniem metody termokatalitycznego utleniania

Scharakteryzowano wybrane metody wydzielania zanieczyszczeń chloro-organicznych ze ścieków, takie jak desorpcja gazem obojętnym lub parą wodną, ekstrakcja rozpuszczalnikami, adsorpcja na węglu aktywnym czy wymiana jonowa. Mogą być one etapem wstępnym do odzysku, albo przy braku jego opłacalności, do termokatalitycznego lub termicznego utleniania tych zatężonych już zanieczyszczeń. Przedmiotem badań katalitycznego utleniania organicznych związków chloru były m.in. tetrachlorometan, 1,1,1-trichloroetan, 1,1,2,2-tetrachloroetan i chlorohydryna propylenowa. W badaniach zastosowano katalizatory ziarniste - platynowy i palladowy, a także katalizator monolityczny - platynowo-rodowy. Wykazano, że utlenienie badanych chloropochodnych zachodziło całkowicie z udziałem katalizatorów w temperaturze 325÷550 stopni C, przy czym łatwiej utleniały się z ich udziałem związki tlenowe niż bez tlenowe, zaś najtrudniej TChE. Katalizatory ziarniste (KP-910 i Pd) okazały się aktywniejsze od katalizatora monolitycznego (Pt-Rh), przy czym nie stwierdzono dezaktywacji katalizatorów. Zastosowanie katalizatorów pozwoliło na utrzymanie zawartości PCDD/Fs w gazach odlotowych znacznie poniżej wartości dopuszczalnej w krajach Unii Europejskiej (0,1ngTEQ/m3). Dane literaturowe oraz wyniki badań własnych świadczą o możliwości prawie trzykrotnego obniżenia temperatury unieszkodliwiania odpadowych organicznych związków chloru w procesie katalitycznym, w porównaniu do obecnie stosowanego spalania wysokotemperaturowego (1300÷1350 stopni C).

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metod geostatystycznych do analizy zmienności składu wody w systemach wodociągowych

Jakość wody w sieci wodociągowej ulega bardzo często niekorzystnym zmianom. W pracy wykazano, że oparciu o wyniki badań składu wody wodociągowej można, stosując geostatystyczną metodę krigingu, sporządzać mapy zmienności wskaźników jakości wody na obszarze zasilanym przez dany system. Mapy krigingowe, pomimo pewnych ograniczeń metodycznych, mogą być wykorzystywane do oceny i przebiegu zjawisk fizyczno-chemicznych i biologicznych zachodzących w wodzie zgromadzonej w sieci wodociągowej.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania poboru energii cieplnej w obiektach szpitalnych

W pracy omówiono wyniki badań poboru ciepła w obiektach liczącego 650 łóżek Szpitala Wojewódzkiego we Włocławku, przeprowadzonych w latach 2003-2006. Oddzielnie określono pobór ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania, instalacji ciepłej wody użytkowej i pary technologicznej. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów wyznaczono średnioroczny pobór ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania, ciepłej wody użytkowej oraz pary technologicznej w funkcji liczby łóżek szpitalnych. Wyznaczony na podstawie badań pobór cieplnej energii użytecznej przypadający na jedno łóżko szpitalne może być wykorzystany do projektowania nowych szpitali (o wielkości 600÷700 łóżek) oraz modernizacji obiektów istniejących - przede wszystkim do prognozowania zapotrzebowania na ciepło do różnych celów, określenia mocy cieplnej źródła ciepła, poszczególnych węzłów cieplnych, wielkości przyłączy itp. Przydatne mogą być też informacje dotyczące tzw. stałych i nisko-temperaturowych odbiorów ciepła w skali roku w postaci ciepłej wody użytkowej. Mogą one zostać wykorzystane do różnych analiz w nowo budowanych i istniejących dużych szpitalach poszukujących rozwiązań w zakresie optymalizacji zużycia energii cieplnej.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza numeryczna wpływu temperatury wody na eksploatację filtrów o skokowo zmiennej wydajności (VDRF).

W pracy zaprezentowano model kinetyki zatrzymywania zawiesin w warstwie złoża filtru pospiesznego, oparty na analizie trajektorii cząstek w złożu filtracyjnym. W analizowanym modelu uwzględniono wpływ temperatury wody na przebieg procesu filtracji. Dzięki zastosowaniu tego modelu przeprowadzono analizę numeryczną wpływu temperatury na pracę współdziałających ze sobą czterech filtrów pospiesznych, eksploatowanych ze skokowo zmienną wydajnością. Na podstawie uzyskanych wyników przeprowadzonej analizy numerycznej zaproponowano zmiany parametrów eksploatacyjnych stacji filtrów o skokowo zmiennej wydajności, uwzględniające zmiany temperatury filtrowanej wody.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ przerw w dostawie wody wodociągowej na zmiany jej składu fizyczno-chemicznego

W artykule przedstawiono wpływ przerw w dostawie wody, spowodowanych wymianą odcinka przewodu i/lub hydrantu, na zmiany jej składu fizyczno-chemicznego. Wykazano, że stagnacja wody spowodowana przerwą w jej dostawie powoduje pogorszenie jakości wody głównie w zakresie barwy, mętności, zawartości żelaza ogólnego, azotu amonowego i ogólnego węgla organicznego. W wyniku kontaktu korozyjnej wody z osadami zdeponowanymi na powierzchni rurociągów dochodzi do ich rozpuszczenia, a następnie - przy wzroście prędkości przepływu wody - do uwalniania zanieczyszczeń, a tym samym do pogorszenia jakości wody. Wymiana odcinka rurociągu wraz z hydrantem spowodowała w większości wypadków polepszenie jakości wody, wywołane usunięciem znacznych ilości zanieczyszczeń wraz z przewodem wodociągowym. Zmiany w składzie wody zależne były od czasu stagnacji wody w przewodzie oraz od składu i ilości osadów zdeponowanych na powierzchni rurociągu. Przerwa w dostawie wody prowadzi najczęściej do wtórnego jej zanieczyszczenia głównie produktami korozji przewodów wodociągowych oraz produktami przemiany materii mikroorganizmów, zasiedlających powierzchnię rurociągów.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie dwutlenku chloru w technologii uzdatniania wody dla Zielonej Góry

W pracy podsumowano doświadczenia związane z wdrożeniem dwutlenku chloru do utleniania pośredniego i dezynfekcji w stacji uzdatniania wody w Zawadzie, zaopatrującej w wodę Zieloną Górę. Instalacja do przygotowania i dawkowania dwutlenku chloru pracuje od 2000 r. Wprowadzenie reagenta na skalę techniczną poprzedzone było badaniami laboratoryjnymi, mającymi na celu określenie zapotrzebowania wody na dwutlenek chloru. W 2000 r. zbudowano tymczasową instalację do wytwarzania ClO2 z kwasu solnego i chlorynu sodu, która pracowała przez około 12 miesięcy, po czym uruchomiono instalację docelową wytwarzania dwutlenku chloru z chloru i chlorynu sodu. Obecnie do utleniania pośredniego wykorzystywane są dwutlenek chloru (0,3÷0,5 gClO2/m3) oraz chlor (ok. 1,8 gCl2/m3), natomiast do dezynfekcji wody stosuje się wyłącznie dwutlenek chloru (0,35÷0,6 gClO2/m3). Efektem zastosowania dwutlenku chloru była przede wszystkim poprawa właściwości organoleptycznych wody, a także obniżenie stężenia THM w wodzie uzdatnionej.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka