rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Metoda wykonania mapy przestrzennego zróżnicowania względnych wartości bezpośredniego promieniowania słonecznego

Praca prezentuje metodę wykonania mapy rozkładu względnych wartości bezpośredniego promieniowania słonecznego w terenach górskich, na podstawie danych topograficznych. Wykorzystano do tego celu narzędzia GIS oraz klasyfikację Stružki (1956). W opracowaniu posłużono się metodami interpolacji, ekstrapolacji, reklasyfikacji, przekształcenia algebraicznego polegającego na dodawaniu atrybutów opisujących cechy położenia: ekspozycję oraz spadek terenu. W wyniku opracowania wykonano mapę względnych wartości promieniowania słonecznego dla kulminacji masywu Jaworzyny Krynickiej w Krynicy Zdroju.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Kalibracja łat kodowych inżynierskich oraz analiza możliwości ich wykorzystania do pomiaru wysokościowej osnowy szczegółowej.

Komparator pionowy zbudowany w Geodezyjnym Laboratorium Metrologicznym
Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska AGH w Krakowie służy
do wyznaczenia poprawek kalibracyjnych precyzyjnych łat inwarowych, inżynierskich
łat fiberglasowych i łat technicznych w zależności od zlecenia użytkownika. W referacie
przedstawiono wyniki kalibracji wybranych typów łat kodowych określanych jako „inżynierskie”:
składanych i jednolitych wykonanych z włókna szklanego przeznaczonych do
niwelatorów Leica i Topcon oraz łat składanych drewnianych dedykowanych do niwelatorów
Trimble DiNi. Na podstawie wyników kalibracji poddano analizie błędy występujące
w różnych typach łat inżynierskich. W łatach składanych występują duże błędy podziału
na stykach elementów dochodzące do 0,3 mm. Błędy te sumują się w ciągu niwelacyjnym
w sytuacji, gdy odczyty wstecz i w przód wykonywane są na różnych segmentach
łat, czyli w ciągu o dużej różnicy wysokości między reperami. Współczynniki skali dla
poszczególnych odcinków łat różnią się znacznie między sobą. W pracy podjęto próbę
oceny przydatności łat inżynierskich do pomiaru szczegółowej osnowy wysokościowej,
z uwzględnieniem konfiguracji terenu, na którym ma być wykonywana niwelacja.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zakres możliwych błędów w bazach danych map wielkoskalowych

Wraz z rozwojem technologii komputerowych materiały tworzące zasób
geodezyjny i kartograficzny są opracowywane w postaci cyfrowej. Współcześnie mapę
zasadniczą tworzy się na podstawie odpowiednich zbiorów danych zawartych w bazach
danych: EGiB, GESUT, PRG, PRPOG, BDSOG i BDOT500. Obecnie kluczowe znaczenie
mają bazy BDOT500 i EGiB oraz GESUT zapewniające realizację standardowych opracowań
kartograficznych w skalach 1:500–1:5000. W pracy przedstawiono charakterystykę
wielkości błędów, które mogą wystąpić w zbiorach danych sytuacyjnych zasilających
bazę danych mapy wielkoskalowej. Obliczono charakterystyki liczbowe modelu kompozycji
błędów adekwatnych do poszczególnych metod pozyskania danych sytuacyjnych na
potrzeby opracowania map wielkoskalowych. W sformułowanych kompozycjach błędów
poszczególnych metod pozyskania danych sytuacyjnych uwzględniono czynniki występujące
w rozpatrywanych technologiach. Jako wielkości tych czynników przyjęto możliwe do
uzyskania: minimalne średnie błędy pomiarowe, przeciętne średnie błędy i średnie błędy
maksymalne. Omówione kompozycje błędów pozwoliły na obliczenie minimalnej dokładności
opracowywanych wielkoskalowych map cyfrowych, wskazującą także na niepewność
danych, z którą należy się liczyć, decydując się na ich wykorzystanie. Stwierdzono,
że w przypadku danych sytuacyjnych pozyskanych w wyniku pomiarów tachimetrem elektronicznym
mogą być uzyskane dokładności położenia punktów dobrze identyfikowalnych
szczegółów od 0,04 do 0,14 m przy średniej wielkości błędu 0,07 m. Przy wykorzystaniu
wyników pomiarów sytuacyjnych zrealizowanych na przestrzeni minionych 30–50 lat
głównie metodą domiarów prostokątnych, a w ostatnim okresie metodą biegunową, należy
liczyć się z ich dokładnością od 0,14 do 0,51 m przy średniej wielkości błędu położenia
punktów 0,22 m. W wyniku wyznaczenia współrzędnych punktów sytuacyjnych poprzez
manualną wektoryzację ortofotomapy cyfrowej opracowanej w skali bazowej 1:2000 uzyskiwane
są dane z dokładnością od 0,13 do 0,42 m przy średniej wielkości błędu 0,26 m
(w przypadku dobrze identyfikowalnych szczegółów). Natomiast, w przypadku wykorzystania
przetworzonych (w technologii digitalizacji lub wektoryzacji poprzedzonej skanowaniem)
map w skali 1:5000 należy oczekiwać minimalnej wielkości średniego błędu położenia punktu równej 1,26 m przy przeciętnej wielkości średniego błędu na poziomie 2,40 m, ale mogą zdarzyć się także błędy położenia punktu na poziomie 5,56 m.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Empiryczne określenie dokładności pomiarów kątowych dla wybranych tachimetrów elektronicznych z wykorzystaniem najnowszych procedur standaryzacyjnych ISO

W artykule przedstawiono wyniki badania dokładności pomiarów kątowych dla wybranych tachimetrów elektronicznych różnych klas z wykorzystaniem najnowszych procedur standaryzacyjnych ISO. Autor przedstawił sposób badania instrumentów, dokonał analizy statystycznej otrzymanych wyników oraz zaproponował sposoby wykorzystania przeprowadzonych badań.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Ocena dokładności numerycznego modelu terenu zbudowanego z danych bezpośrednich

Podstawowym i szeroko rozpowszechnionym źródłem informacji o ukształtowaniu terenu jest Numeryczny Model Terenu (NMT). Jest on wykorzystywany w wielu dziedzinach naukowych i gospodarczych. Najczęściej powierzchnię terenu prezentuje się w postaci nieregularnej siatki trójkątów (TIN) lub regularnej siatki kwadratów (GRID). Współcześni użytkownicy NMT zgłaszają zapotrzebowanie na coraz wierniejsze zobrazowanie rzeczywistego ukształtowania terenu. Istotnym zagadnieniem staje się więc porównywanie jakości i dokładności numerycznego modelu TIN z modelem GRID. W pracy dokonano oceny dokładności Numerycznych Modeli Terenu zbudowanych z danych bezpośrednich. Dane te pozyskano z pomiaru techniką GPS RTK terenu o powierzchni około jednego hektara i deniwelacji około 12 m. Do badań wybrano model typu TIN oraz dwa modele typu GRID zbudowane algorytmami interpolacyjnymi: Natural Neighbor i Spline. Ocenę dokładności wszystkich modeli przeprowadzono na podstawie wartości błędu RMS oraz wybranych parametrów statystycznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Charakterystyka szachownicy zewnętrznej dla potrzeb przeprowadzenia postępowania scaleniowego na przykładzie gminy Cieszków

Problem różniczan i gruntów różniczan ma zasadnicze znaczenie w charakterystyce szachownicy gruntów. Jest on postrzegany jako niekorzystny układ własności, który powoduje wzrost kosztów transportu rolniczego, a więc obniżenie opłacalności produkcji rolnej. Na obszarze województwa dolnośląskiego ten problem nie występował, a pojawił się w ostatnim 10-leciu XX wieku. Artykuł zawiera analizę opisową zewnętrznej szachownicy gruntów w gminie Cieszków. Poza tym podjęto próbę określenia oddziaływania tego zjawiska na społeczność lokalnych rolników.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Realizacja operatora odsunięcia kartograficznego za pomocą aktywnych funkcji sklejanych - test metody

Jednym z operatorów graficznej generalizacji kartograficznej jest operator odsunięcia, wykorzystywany do rozwiązywania na mapie sytuacji konfliktowych, w których obiekty nie są dostatecznie rozróSnialne bądź zachodzą na siebie. Konflikty te można rozwiązać w oparciu o zasadę minimalizacji energii, na której bazują aktywne modele krzywych. W pracy przedstawiono sposób implementacji operatora odsunięcia za pomocą algorytmu snakes. Oceny jakościowej i ilościowej rezultatów dokonano z wykorzystaniem istniejących map topograficznych. Określono różnice w położeniu i kształcie geometrycznym obiektów względem ich odpowiedników na mapach topograficznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zmienność obszaru powierzchni gleb w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni

Zmienność jasności obrazu gleb omówiona jest w funkcji kąta zenitalnego Słońca oraz stanu atmosfery określonego jej grubością optyczną dla wybranej długości fali 850 nm. Zagadnienie to dyskutowane jest na przykładzie czterech powierzchni: dwóch nieuprawnych pustynnych, względnie gładkiej pylastej i bardzo szorstkiej skalistej oraz dwóch gleb uprawnych z agregatami rozrzuconymi losowo i tworzącymi mikrorelief bruzdowy. Wykorzystywane są dane wygenerowane za pomocą modelu przewidującego hemisferyczno-kierunkowe odbicie od wybranych powierzchni w postaci rozkładów znormalizowanego ich odbicia we wszystkich możliwych kierunkach ich obserwacji. Odniesiono się także do możliwości praktycznego wykorzystania nielambertowskiego zachowania się powierzchni gleb dla pozyskania dokładniejszych i bardziej wiarygodnych informacji o ich właściwościach za pośrednictwem teledetekcji.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Próba określenia obszaru całkowania anomalii grawimetrycznych w zagadnieniu interpolacji quasi-geoidy

W pracy podjęto próbę oszacowania wielkości obszaru całkowania anomalii grawimetrycznych wykorzystywanych jako dane uzupełniające w zagadnieniu interpolacji quasi-geoidy. Prace obliczeniowe oparto o dane grawimetryczne z obszaru Polski. Rozpatrywane były dwa warianty użycia danych grawimetrycznych - z wykorzystaniem globalnego modelu geopotencjału (EGM96) oraz bez wykorzystania tego modelu. W wyniku prac wykazano dużą rolę globalnego modelu geopotencjału w ograniczeniu obszaru całkowania anomalii grawimetrycznych. Ustalono także tzw. "promienie obcięcia" dla danych z obszaru testowego.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Metody i podejścia stosowane w integrującym przetwarzaniu obrazów teledetekcyjnych pozyskanych za pomocą różnych sensorów

Artykuł poświęcony jest przedstawieniu koncepcji, metod i narzędzi stosowanych w integrującym przetwarzaniu danych teledetekcyjnych pozyskanych za pomocą różnych sensorów, określanych w terminologii anglojęzycznej jako "data fusion". Stanowi element dyskusji nt. podejść stosowanych w integracji danych wielosensorowych o różnej rozdzielczości przestrzennej i spektralnej oraz konieczności zdefiniowania formalnych ram oceny jakości wytwarzanych "obrazów syntetycznych". Niniejszy artykuł jest ogólnym i nie wyczerpującym przeglądem metod i technik łącznego przetwarzania danych. Zostaną tu również przedstawione koncepcje i główne pola wykorzystywania technik "fuzji" danych z odniesieniem do różnych pakietów oprogramowania, w których te techniki można odnaleźć. Nie jest to w żadnej mierze waloryzacja pakietów, wręcz przeciwnie, autorzy starają się uwolnić od patrzenia na problem przez pryzmat funkcjonalności jakiegokolwiek z oprogramowań dostępnych na rynku.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Oszacowanie dokładności quasi-geoidy z modelu EGM08 na obszarze Polski

W pracy przedstawiono wyniki testowania nowego modelu pola grawitacyjnego Ziemi EGM08, który ostatnio został udostępniony przez US National Geospatiat Intelligence Agency. Do testowania modelu EGM08 i innych modeli geopotencjału wykorzystano satelitarną sieć POLREF pokrywającą w sposób równomierny cały obszar kraju oraz precyzyjny trawers założony przez Instytut Geodezji i Kartografii w latach 2003–2004. Punkty sieć POLREF oraz trawersu zostały dowiązane do polskiej sieci niwelacji precyzyjnej. Wyniki badań ujawniają, że model EGM08 w porównaniu z modelem EGM96 daje istotną poprawę (więcej niż 80%) zgodności między wysokościami quasi-geoidy z modelu EGM08, wysokościami elipsoidalnymi i wysokościami normalnymi w porównaniu z poprzednimi modelami geopotencjału na obszarze Polski.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Identyfikacja zbiorników wodnych, jako obiektów BDOT10K, w zbiorze danych lotniczego skaningu laserowego z wykorzystaniem algorytmu alpha shape

Lotnicze skanery laserowe (ALS) wykorzystują najczęściej wiązkę światła
z zakresu bliskiej podczerwieni, która absorbowana jest przez wodę. Powoduje to występowanie
pustych obszarów (brak odbić promienia laserowego), pozbawionych punktów,
w zbiorze danych skaningu laserowego. Detekcja konturów zbiorników wodnych w zbiorze
danych skaningu laserowego może być zatem rozumiana jako identyfikacja obrysu
obszarów pozbawionych punktów. Tak rozumiana detekcja zbiorników może być wykorzystana
do aktualizacji i zasilania Bazy Danych Obiektów Topograficznych 1:10 000
(BDOT10k). Do detekcji zbiorników wodnych wykorzystano w pracy współrzędne x, y
punktów klasy grunt, uprzednio sklasyfikowanej chmury punktów, o gęstości nominalnej
4 pkt/m2. Automatyczną identyfikację konturu zbiornika wykonano z wykorzystaniem
algorytmu α-shape. Eksperymenty numeryczne wykonano dla 16 zestawów danych testowych
(zbiorników wodnych). Ocenę dokładności identyfikacji konturów wykonano
na podstawie porównania z ortofotomapą cyfrową o terenowej wielkości piksela 0,10 m.
Na podstawie pomierzonych maksymalnych wartości odchyłek stwierdzono, że przeciętnie
zbiorniki wodne zostały zidentyfikowane w 95%, a dla 62% obiektów testowych zidentyfikowano
kontur ze 100% skutecznością. Ponadto wykorzystany algorytm posiada pewien
mechanizm odpornościowy – eliminuje pojedyncze przypadkowe punkty na powierzchni
zbiornika. Zaproponowana metoda może stanowić dodatkowe źródło zasilania BDOT,
zwłaszcza dla zbiorników wodnych, których brzeg porośnięty jest roślinnością i trudno
identyfikowalny na ortofotomapie.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
O doborze optymalnej wielkości regularnej siatki dla numerycznych modeli terenu interpolowanych na podstawie mapy warstwowej

Modele numeryczne opisujące powierzchnię terenu w postaci z=z(x,y) organizowane są najczęściej, zwłaszcza te rozległe, na regularnej siatce, na ogół kwadratów. Dane do tych modeli mogą być pozyskiwane, między innymi, w procesie digitalizacji obrazu warstwicowego map topograficznych. Wielkość siatki modelu numerycznego (interwał dyskretyzacji) powinna być dobrana w zależności od cięcia warstwicoweg (pionowego interwału dyskretyzacji) i właściwości geometrycznych terenu, tak aby model ten zawierał kompletną i wolną od redundancji informację zawartą w obrazie warstwicowym. W pracy przedstawiono metodę szacowania optymalnej wielkości siatki odpowiadającą podanym kryteriom. W metodzie tej bazującej na stochastycznym modelu rzeźby terenu, parametr charakteryzujący właściwości geometryczne, zmienność spadków terenu, obliczany jest na podstawie długości pomierzonych linii warstwicowych. Podano wyniki obliczeń wielkości siatki dla różnych obszarów Polski oraz wskazówki praktyczne stosowania proponowanej metody.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Analiza porównawcza NMT sporządzonych ze zdjęć metrycznych i niemetrycznych na przykładzie fragmentu klifu w Jarosławcu

Wybrane fragmenty klifu morskiego w Jarosławcu sfotografowano kamerą pomiarową UMK 10/1318 i aparatem fotograficznym Pentacon six TL. Zdjęcia pomierzono na stekometrze i obliczono analitycznie współrzędne przestrzenne. Pakietem programów SURFER zbudowano NMT z opracowań obu rodzajów zdjęć. Wyniki analizy porównawczej przedstawiono w postaci map izolinii różnic współrzędnej wysokościowej Z oraz w tabeli. Stwierdzono zgodność NMT, w przedziale mh = +-  0.15 m, dla 90% określanej powierzchni.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Przegląd metod wykorzystujących funkcje rozmyte i analizy wielokryterialne do opracowania cyfrowych map glebowo-rolniczych

Informacje zawarte na mapach glebowo- rolniczych w skali 1: 5000 mogą być użyte do innych opracowań, takich jak mapy jakości i przydatności rolniczej gleb wykorzystywane w szacunku porównawczym gruntów w procesie scalenia. Celem opracowania był monograficzny przegląd literatury dotyczącej zastosowania funkcji rozmytych i analiz wielokryterialnych na potrzeby modelowania cyfrowych map glebowych oraz przedstawienie możliwości ich wykorzystania w warunkach polskich. Uzyskane wyniki wskazują, że istotne jest stworzenie systemu informacji geograficznej o glebach, zawierającego dane dotyczące kompleksów przydatności rolniczej i ich cech. Do opracowania systemu należy wykorzystać techniki cyfrowego modelowania gleb oparte na teorii zbiorów rozmytych i logice rozmytej, wprowadzić ciągłą klasyfikację kompleksów - co pozwoli na uwzględnienie płynnego charakteru zmian pokrywy glebowej w przestrzeni geograficznej i w przestrzeni atrybutów. Taki materiał wejściowy da podstawy do innych analiz - służących np. szacunkowi gruntów, w którym uwzględniana pewność danych pozwoli na otrzymywanie bardziej wiarygodnych wyników.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Użycie sieci neuronowych do klasyfikacji obdszarów miejskich na zdjęciach satelitarnych

Niniejsza praca przedstawia podejście do procesu klasyfikacji obrazów satelitarnych alternatywne wobec istniejących metod. Do identyfikacji terenów miejskich zobrazowanych na zdjęciach satelitarnych zastosowana została sztuczna sieć neuronowa. W pracy wykorzystano zobrazowania wykonane przez satelitę Landsat skanerem Thematic Mapper oraz mapę pokrycia terenu opracowaną w programie CORINE Land Cover. Oceny wyników dokonano metodą porównania punktowego z mapą topograficzną. Badania zostały przeprowadzone na terenach testowych: Aglomeracja Warszawska oraz Krakowska.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Ocena ilościowa i jakościowa obserwacji prowadzonych na stacji permanentnej GPS/GLONASS Wrocław

Stacja permanentna GPS/GLONASS Wrocław działająca w ramach służby IGS (projekt IGLOS-PP) oraz EUREF prowadzi obserwacje satelitarne od listopada 1996 roku. Kilkuletni materiał obserwacyjny daje możliwość oceny ilościowej i jakościowej obserwacji prowadzonych na stacji. Próba oceny ilościowej działalności stacji Wrocław została przeprowadzona na podstawie danych i raportów generowanych przez centra obliczeniowe oraz centra danych działających w ramach projektu EUREF. Realizacja zagadnienia dotyczącego oceny jakościowej została dokonana w oparciu o dane dotyczące czynników zewnętrznych (pomiary meteorologiczne i wysokość zwierciadła wody gruntowej) i odpowiadającym im wartością wyznaczanym przez zestaw odbiornik, antena. Analizy wykonane w ramach oceny ilościowej dowiodły wysokiej, wynoszącej odpowiednio 92.9% i 95.9%, dostępności danych godzinnych oraz dobowych. Z przeprowadzonych analiz wynika, iż można liczyć się z pozyskiwaniem danych GPS średnio przez 97% czasu, a pełny, 24-godzinny materiał obserwacyjny pozyskiwany jest przez 91% wszystkich sesji. W ramach oceny jakościowej wykonano ocenę wpływu wysokości zwierciadła wody gruntowej na wysokość wyznaczaną przez antenę odbiornika GPS. Analiza nie ujawniła istotnych zależności pomiędzy tymi dwoma czynnikami, co świadczy o dużej stabilności podłoża. Innym czynnikiem zewnętrznym, dla którego wykonano analizy wpływu na jakość prowadzonych obserwacji, były warunki meteorologiczne panujące w pobliżu anteny (ciśnienie, temperatura i wilgotność). Również i w tym przypadku analizy wykazały niezależność wyznaczanych współrzędnych od wpływu lokalnych warunków meteorologicznych. Przeprowadzono także ocenę działalności stacji w ramach służby EUREF. W opracowaniach zaczerpniętych z europejskiego centrum danych IGS stacja zanotowała 77% niezawodność. Wykonane analizy dowiodły wysokiej poprawności w efektywności pozyskiwania materiału obserwacyjnego, w jego udostępnianiu i czasowej dystrybucji oraz dużej wiarygodności danych pozyskiwanych przez stację permanentną GPS/GLONASS Wrocław.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wymierna ocena efektu scalenia gruntów gospodarstw rolnych spowodowanego poprawą kształtu pól użytku zielonego

Autor pracy, na podstawie znajomości kosztu związanego z rozłogiem pola uprawnego użytku zielonego i odpowiadającego mu wzorca-pola, definiuje efekt scalenia gruntów gospodarstwa rolnego, spowodowany poprawą kształtu pól tego gruntu. W wyniku analizy, w obrębie ewidencyjnym, wyznaczył wymierną ocenę efektu scalenia gruntów gospodarstw rolnych, wywołanego poprawą kształtu pól użytku zielonego. Efekt ten stanowi różnicę między sumą przyrostów kosztu uprawowego związanego z rozłogiem pól użytku zielonego, spowodowanego niepoprawnym kształtem w stanie przed scaleniem, a taką sumą przyrostów po scaleniu gruntów gospodarstw rolnych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Lokalne modelowanie potencjału zakłócającego zmodyfikowaną metodą mas punktowych

W pracy zaproponowane są pewne metody podniesienia jakości modelu mas punktowych, wykorzystywanego jako lokalny model potencjału zakłócającego. Metody te opierają się na dołączeniu do modelu wielomianów harmonicznych niskiego stopnia oraz zastosowaniu iteracyjnego algorytmu ustalania głębokości położenia mas punktowych. Do wyznaczenia parametrów modelu proponowane jest wykorzystanie danych wysokości quasigeoidy (geoidy) i gęstej sieci punktów z wyznaczonymi zakłóceniami grawimetrycznymi.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Ocena istniejącej sieci dróg transportu rolnego na obszarze wsi poddanej pracom scaleniowym

Podstawowym elementem infrastruktury technicznej niezbędnym w codziennej działalności gospodarstw rolnych są drogi. Stanowią one nie tylko element przestrzennego zagospodarowania wsi, który ma umożliwić komunikację pomiędzy ośrodkami gospodarczymi poszczególnych gospodarstw a uprawianymi przez nie gruntami, ale współuczestniczą również w kształtowaniu struktury przestrzennej gruntów oraz krajobrazu wiejskiego. Artykuł przedstawia próbę oceny przestrzennego układu dróg transportu rolnego we wsi Kamianki w gminie Grodzisk, stanowiącej w latach 2007-2008 obiekt prac scaleniowych. Aby osiągnąć zamierzony cel pracy, dokonano inwentaryzacji obszaru badań oraz wykonano następujące analizy: określono odległości gruntów od siedlisk, wskaźnik zagęszczenia dróg, wskaźnik wydłużenia dróg oraz gęstość sieci dróg metodą centrograficzną. Do analiz i prezentacji ich wyników wykorzystano system informacji geograficznej ArcGIS ESRI.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Geodesia et Descriptio Terrarum
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku