rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
POTENCJALNY WPŁYW UMOWY CUFTA NA OBROTY HANDLOWE POLSKI Z KANADĄ I UKRAINĄ

Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy wejście w życie Umowy o strefie wolnego handlu Kanada-Ukraina (The Canada-Ukraine Free Trade Agreement – CUFTA) może mieć wpływ na kształtowanie się polsko-ukraińskiej oraz polsko-kanadyjskiej wymiany handlowej. Uzyskanie preferencyjnego dostępu przez Ukrainę do rynku kanadyjskiego może oznaczać większą konkurencję na tym rynku dla polskich producentów, który korzystają również z preferencji na mocy Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą a Unią Europejską (Comprehensive Economic and Trade Agreement – CETA). Ukraińscy eksporterzy, w większym stopniu niż polscy, konkurują i będą konkurować na rynku kanadyjskim niższą ceną sprzedawanych produktów, głównie ze względu na niższe kosztu energii i pracy. Również na rynku ukraińskim polscy eksporterzy mogą liczyć się z większą konkurencją ze strony kanadyjskich producentów, którzy uzyskali preferencyjny dostęp do rynku ukraińskiego na mocy umowy CUFTA. Z wyjątkiem produktów rolnych, producenci z Kanady konkurują na rynkach światowych raczej jakością sprzedawanych produktów niż ceną. W przypadku Ukrainy popyt na produkty wyższej jakości jest obecnie ograniczony ze względu na problemy gospodarcze tego kraju.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Usługi w eksporcie nowych i starych państw członkowskich Unii Europejskiej - rozbieżne tendencje

Usługi odgrywają kluczową rolę w rozwoju handlu międzynarodowego opartego na międzynarodowych sieciach dostaw. Wzrost znaczenia usług w tworzeniu wartości dodanej eksportowanych towarów przekłada się na większą różnorodność i lepszą jakość towarów. Udział usług stanowi jedną z podstawowych różnic w strukturze eksportu państw starej Unii Europejskiej (UE-15) i nowych państw członkowskich z Europy Środkowo-Wschodniej (EŚW). W UE-15, jak wynika zarówno z tradycyjnych statystyk handlu zagranicznego, jak i statystyk uwzględniających wartość dodaną w handlu międzynarodowym, jest ono wyraźnie większe niż w EŚW. Co więcej, w krajach UE-15 od 1995 r. znaczenie usług w eksporcie wzrasta, natomiast w krajach EŚW dominuje tendencja odwrotna, wyraźna zwłaszcza po 2004 r. Strukturalna słabość eksportu (i ogólnie produkcji) w krajach EŚW jest widoczna w strukturze tworzenia wartości dodanej eksportu w poszczególnych grupach usług. W krajach tych w eksporcie towarów wykorzystywana jest przede wszystkim wartość dodana tworzona w usługach związanych z handlem (magazynowanie i logistyka), a więc tych, które tworzą mniejszą wartość dodaną. W UE-15 największa część wartości dodanej powstaje w usługach biznesowych, znajdujących się znacznie wyżej w hierarchii łańcuchów wartości dodanej. Taka struktura zagranicznej wartości dodanej może wskazywać, że dla korporacji międzynarodowych korzystniejsze jest przenoszenie przetwórstwa przemysłowego do nowych państw członkowskich, natomiast rozwijanie działalności usługowej związanej z eksportem towarów albo jest zostawione w krajach macierzystych, albo przenoszone do mniejszych gospodarek UE-15. Kraje EŚW stawały się zatem w większym stopniu centrami przemysłu przetwórczego, podczas gdy kraje Europy Zachodniej przesuwały coraz bardziej swoją specjalizację w kierunku sektora usług.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Konsolidacja wydatków publicznych w Unii Europejskiej w latach 2010-2011

Przyjęta przez Radę Europejską w 2010 r. unijna strategia „Europa 2020" zobowiązuje państwa członkowskie UE do konsolidacji fiskalnej w celu poprawy sytuacji finansów publicznych, nadszarpniętych kryzysem gospodarczo-finansowym z lat 2007-2009. Z uwagi na trwalszy charakter konsolidacji i relatywnie mniej dotkliwe skutki dla wzrostu gospodarczego w średnim i długim okresie, zobowiązuje ona państwa głównie do ograniczania wydatków. Jednocześnie, za priorytetowe uznaje utrzymanie poziomu finansowania tych kategorii wydatków, które służą wzrostowi gospodarczemu. Przeprowadzona przez autorkę analiza dostępnych danych statystycznych dotyczących wydatków budżetowych w latach 2010-2011 pozwala pozytywnie ocenić wysiłki konsolidacyjne państw członkowskich po stronie wydatkowej, a także pokazać ich wpływ na zmiany struktury wydatków publicznych państw członkowskich, w szczególności zwiększenia roli wydatków socjalnych, niekiedy jednak kosztem wydatków uznawanych za prowzrostowe.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Odporność kapitałowa największych europejskich banków w świetle wyników testów warunków skrajnych z 2016 r.

W artykule omówiono rezultaty europejskich testów warunków skraj-nych z 2016 roku, przeprowadzonych według spójnej metodologii Euro-pejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (European Banking Authority – EBA). Aktualne wyniki testów stresowych 51 największych europejskich banków ogólnie potwierdziły ocenę ich kondycji kapitałowej prezento-waną dotychczas przez EBA. Konsekwencją odbudowy bazy kapitałowej w ostatnich latach był wzrost odporności większości badanych banków na potencjalne wstrząsy w gospodarce i na rynkach finansowych. W rezultacie wolumen kapitału najwyższej jakości CET1 (Common Equ-ity Tier 1) 51 badanych banków był wyższy o 180 mld euro na koniec 2015 roku w porównaniu z końcem 2013 roku i w warunkach recesji w gospodarce europejskiej oraz wstrząsów na rynkach finansowych ich współczynnik CET1 obniżyłby się z relatywnie wyższego poziomu w stosunku do początku poprzedniej edycji ćwiczenia (z 13,2% na koniec 2015 roku do 9,4% na koniec 2018 roku). Jednocześnie straty kapitałowe wynikałyby w głównej mierze z tytułu materializacji ryzyka kredytowe-go, a w mniejszym stopniu – z ryzyka rynkowego i operacyjnego.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Dynamika negocjacji między centrum a krajami peryferyjnymi unii gospodarczej i walutowej

W artykule przedstawiono dynamikę negocjacji zadłużeniowych w strefie euro jako strategiczną grę między krajami centrum i krajami peryferyjnymi. W każdej grze strategicznej, negocjatorzy wyceniają, w sposób mniej lub bardziej formalny, wartość funkcji preferencji każdej ze stron. Pierwsze decyzje ratowania gospodarki Grecji podejmowano w sytuacji niepełnej informacji zarówno o wartości wypłat (mierzonych np. szacowaną wielkością zmian PKB), jak i o przedmiocie umowy związanej z realizacją wybranej strategii - refinansowania długów sektora publicznego Grecji. Rozpoczętą grę sekwencyjną, z niedoskonałą informacją, prezentowano na rynku jako skończone negocjacje. Tymczasem w negocjacjach pojawiały się nowe strategie (np. wyjścia ze strefy euro) i coraz większego znaczenia nabierała gra prowadzona między strefą euro a rynkiem kapitałowym. Istotnym problemem w rozpatrywanych negocjacjach zadłużeniowych jest ich koalicyjna postać. W strefie euro koalicje tworzą zarówno kraje centrum, jak i kraje peryferyjne. Ich stabilność zależy od podziału korzyści z przyjmowanego rozwiązania i ma istotne znaczenie dla sposobu rozwiązywania problemu zadłużenia w UGW i losów całej Unii Europejskiej. Autor zauważa, że wyniki interakcji uzyskiwane w negocjacjach z Grecją, Irlandią i Portugalią wpłynęły na kolejne strategie, a także na późniejsze postępowanie wobec problemów Hiszpanii i Włoch. Decyzje w sprawie powołanie Europejskiego Mechanizmu Stabilności, aktywnego włączenia Europejskiego Banku Centralnego w zarządzanie długiem na rynku kapitałowym, powołanie unii bankowej itp. są istotnym „uzupełnieniem" podjętych wcześniej decyzji restrukturyzacji długu Grecji, Portugalii i Irlandii.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zmiany równowagi zewnętrznej a ograniczenia wzrostu polskiej gospodarki

W artykule zbadano wpływ przepływów kapitału na zewnętrzną stabilność finansową polskiej gospodarki po przystąpieniu do Unii Europejskiej. Analizujemy, jak zmieniały się w ciągu ostatnich 10 lat trendy stabilności finansowej. Dynamikę zmian obliczono z wykorzystaniem względnego znaczenia poziomu i struktury rachunku obrotów bieżących oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej w relacji do zmian PKB. Nasze badania wskazują, że stabilność finansowa Polski zależy od napływu kapitału. W dłuższej perspektywie finansowa odporność coraz bardziej zależy od zdolności kraju do tworzenia rosnącej nadwyżki obrotów handlowych. Jak pokazuje doświadczenie innych gospodarek wschodzących, nawet wysokie rezerwy dewizowe nie chronią bilansu płatniczego przed skutkami kryzysu wyrażonymi utraconym dochodem i konsumpcją. Gwałtowne zmniejszenie napływu kapitału nie jest w warunkach Polski zjawiskiem jedynie hipotetycznym. W 2013 r. saldo na rachunku finansowym zmalało o 3,9% PKB.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Handel wewnątrzgałęziowy państw Bałkanów Zachodnich w relacjach wzajemnych oraz z Unią Europejską

W artykule przedstawiono wyniki badania, w którym podjęto próbę weryfikacji trzech hipo-tez, odnoszących się do handlu wewnątrzgałęziowego (IIT) państw regionu Bałkanów Zachod-nich w latach 2007 i 2013. Porównano udział IIT w handlu ogółem państw bałkańskich w relacjach wzajemnych oraz z Unią Europejską. Przeanalizowano zmiany tych udziałów między rokiem 2007, kiedy weszło w życie Porozumienie CEFTA-2006, a rokiem 2013. Przedstawiono także IIT krajów regionu w rozbiciu na wymianę typu horyzontalnego (HIIT) oraz typu werty-kalnego towarami o niskiej jakości (VIIT-LQ) i typu wertykalnego towarami o wysokiej jakości (VIIT-HQ). Z badania wynika, że w przypadku połowy państw bałkańskich, IIT stanowił większą część handlu ogółem w relacjach wewnątrzregionalnych niż w relacjach z wysoko uprzemysło-wionymi krajami UE. Między latami 2007 i 2013 udział IIT wykazał większą dynamikę we-wnątrz regionu niż w relacji z UE, co potwierdza pozytywny wpływ porozumienia CEFTA-2006 na strukturę handlu. Ponadto w relacjach wewnątrzregionalnych wzrósł udział VIIT kosztem HIIT, co wskazuje na rosnące różnice cenowo-jakościowe towarów będących przedmiotem wy-miany.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Ocena wykorzystania preferencji celnych w przywozie do Unii Europejskiej

Unia Europejska stosuje rozbudowany system preferencji handlowych w imporcie z różnych grup krajów. Obejmuje on większość partnerów handlowych UE. Handel na warunkach klauzuli najwyższego uprzywilejowania (KNU) odbywa się tylko z kilkoma krajami. W artykule oceniono wykorzystanie preferencji celnych (jednostronnych i wzajemnych) w przywozie towarów do UE. Z przeprowadzonej na podstawie danych Eurostat-Comext analizy wynikało, że w 2012 roku blisko 2/3 zewnętrznego importu UE i Polski odbywało się po zerowych stawkach celnych KNU. Import na warunkach preferencyjnych stanowił około 14% całkowitego przywozu UE i nieco ponad 11% przywozu Polski. Głównymi beneficjentami unijnego systemu preferencji (w UE i Polsce) były kraje objęte ogólnym schematem GSP (m.in. Rosja i Indie), kraje tworzące strefy wolnego handlu z UE (m.in. Szwajcaria, RPA i Meksyk), kraje posiadające unię celną z UE (m.in. Turcja), kraje EuroMed, EOG, Korea Płd. oraz kraje najmniej rozwinięte (m.in. Bangladesz). Wejście w życie umów o wolnym handlu z krajami, które dotychczas handlowały z UE na zasadzie KNU, zwiększy wartość preferencyjnych dostaw na rynek Unii. Natomiast wyeliminowanie od 2014 r. z listy beneficjentów systemu GSP dwudziestu krajów o wysokim i średniowysokim poziomie dochodu (w tym Rosji, Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich) będzie działało w przeciwnym kierunku.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
POLSCY PRACOWNICY W NIEMCZECH W ŚWIETLE TEORII DUALNEGO RYNKU PRACY

Celem niniejszego artykułu jest uchwycenie przemian zachodzących na przełomie XX i XXI wieku w zatrudnieniu Polaków na pierwotnym lub wtórnym rynku pracy poza granicami kraju. Analizę przeprowadzono w świetle teorii dualnego rynku pracy (w jej części wyjaśniającej zjawiska migracyjne) na przykładzie polskich pracowników podejmujących zatrudnienie w Niemczech – jednym z głównych krajów docelowych polskich emigrantów, a jej podstawą stały się dane zastane polskich i niemieckich instytucji prowadzących badania rynku pracy oraz badania i obserwacje własne autorki. Tło statystyczne analizy struktury zatrudnienia Polaków w Niemczech według segmentów ich zatrudnienia stanowi krótka charakterystyka skali i kierunków czasowej zagranicznej emigracji z Polski w latach 2004-2015.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wpływ antykryzysowych regulacji rynku finansowego na funkcjonowanie europejskiej elektroenergetyki

Dzisiejsze rynki towarowe, w tym rynek energii, są narażone na wysokie ryzyko polityczne. Wpływa ono na decyzje koncernów energetycznych, dotyczące zarówno działalności operacyjnej, jak i strategiczne. Przepisy obecnie wprowadzane - dyrektywa MiFID II czy rozporządzenia EMIR i REMIT - są odpowiedzią na kryzys finansowy lat 2007-2008. Chociaż rozwiązują one problemy, które wystąpiły na rynkach niezwiązanych z rynkiem energii elektrycznej, dla elektroenergetyki i innych podmiotów aktywnie działających na rynku energii niosą znaczne ryzyko regulacyjne i zgodności (compliance). Szczególnie bolesne będą ograniczenie wyjątków w MiFID II, z których korzystała elektroenergetyka, oraz obowiązki nałożone przez EMIR. Dyrektywa MiFID II wpłynie bez wątpienia na handel energią w Europie, w tym na wzrost obrotów na giełdach energii i innych rynkach regulowanych, które wraz z izbami rozrachunkowymi zwiększą swą rolę na rynku energii. Z drugiej strony można obawiać się, że nastąpi ograniczenie handlu hurtowego energią elektryczną i produktami z nią powiązanymi.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Firmy rodzinne w perspektywie unijnej

W artykule przedstawiono i omówiono zagadnienia oraz inicjatywy związane z firmami ro-dzinnymi, podejmowane w instytucjach unijnych. Szczególną rolę odegrał w tym zakresie Euro-pejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, który jest organem konsultacyjnym dla instytucji unij-nych. Komitet ten opracował własną opinię w sprawie organizacji i działalności przedsiębiorstw rodzinnych w Europie uznawanych za źródło ponownego/dalszego wzrostu gospodarczego i zwiększenia liczby nowych miejsc pracy. W opinii tej wzywa się Komisję Europejską do zinten-syfikowania działań na rzecz firm rodzinnych, w szczególności do przyjęcia jednolitej definicji firm rodzinnych dla potrzeb statystycznych i opracowania programów wsparcia, a także uspraw-nienia regulacji dotyczących sukcesji i in. W artykule przedstawiono działalność instytucji unij-nych poprzez pryzmat procesu przygotowywania opinii oraz finalnego produktu w postaci tejże opinii.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Proceduralno-administracyjne aspekty uruchomienia funduszy polityki spójności UE w Polsce

Pytanie o termin uruchomienia środków unijnych w Polsce każą zastanowić się nad oprzyrządowaniem administracyjnym funduszy unijnych. Rozpoczęcie wdrażania programów operacyjnych wiąże się z koniecznością spełnienia wielu wymogów proceduralnych, co wymaga podjęcia decyzji o charakterze administracyjnym, jak i opracowania procedur ich realizacji. Celem artykułu jest krytyczna analiza dotychczas sformułowanych warunków proceduralno-administracyjnych uruchomienia w Polsce unijnych środków polityki spójności i próba sformułowania uwag adekwatnych do sytuacji w latach 2014-2020. Na postawie przeprowadzonych rozważań można stwierdzić, że uproszczenia przewidziane na lata 2014-2020 w systemie wdrażania środków unijnych w Polsce będą miały niestety ograniczony wpływ na praktykę realizacji programów operacyjnych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Kraje o najwyższej pozycji w światowych łańcuchach wartości dodanej

Charakterystyczną cechą współczesnego handlu międzynarodowego jest wysoki udział zagranicznej wartości dodanej w eksporcie poszczególnych krajów. W praktyce oznacza to, że do powstania finalnego produktu przyczynia się coraz więcej fabryk zlokalizowanych w różnych krajach. W efekcie coraz mniej jest takich towarów, które od początku do końca powstają w jednym kraju.
Struktura tworzenia wartości dodanej (WD) w poszczególnych krajach może wskazać (w pewnym uproszczeniu), jakie miejsce w hierarchii międzynarodowych sieci dostaw zajmują poszczególne kraje. Według często przywoływanej w literaturze koncepcji funkcjonowania łańcuchów wartość dodanej - tzw. krzywej uśmiechu, najwięcej korzyści z handlu realizowanego w ramach sieci dostaw odnoszą kraje o największym wkładzie usług. Natomiast zadania związane z przetwórstwem przemysłowym, traktowane jako mniej zyskowne, przenoszone są często z krajów rozwiniętych do rozwijających się.
Na podstawie analizy struktury wartości dodanej w handlu międzynarodowym można przyjąć z pewnym uproszczeniem, że na początku międzynarodowych procesów produkcji znajdują się te kraje, które eksportują krajową wartość dodaną wytworzoną w usługach do innych krajów, które następnie wykorzystują ją w swoim eksporcie towarów. Zdecydowanie największymi eksporterami usług, które tworzą WD w eksporcie towarów innych krajów, są duże gospodarki rozwinięte - Stany Zjednoczone, Niemcy, Japonia, Francja, Wielka Brytania i Włochy. Łącznie na sześć wymienionych gospodarek przypadało w 2009 r. 46% światowego eksportu WD wytworzonej w usługach i wykorzystywanej w eksporcie towarów innych krajów.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
„Gwarancje dla Młodzieży” w opinii młodych członków europejskich związków zawodowych

Artykuł dotyczy oceny programu „Gwarancje dla Młodzieży”, czyli instrumentu wsparcia osób młodych na rynku pracy. Ta grupa osób od początku kryzysu finansowego 2008 r. napotyka na znacz-ne trudności na rynku pracy, co ma szereg konsekwencji. Oceny dokonali młodzi przedstawiciele eu-ropejskich związków zawodowych. 
Program GdM funkcjonuje formalnie od 2013 roku, jednak procesy wdrożeniowe w poszczególnych państwach trwają do dziś. Związki zawodowe jako podmioty szczególnie zaintere-sowane warunkami panującymi na rynku pracy śledziły proces tworzenia programu „Gwarancje dla młodzieży”, dlatego też ich ocena dotycząca pierwszych kilkunastu miesięcy działania programu wy-daje się szczególnie interesująca. Na podstawie badania ankietowego, które obejmowało młodych przedstawicieli związków zawodowych z różnych krajów Unii Europejskiej, dokonano wstępnej oce-ny „Gwarancji”. Na ankiety odpowiedziało 16 osób z różnych krajów i różnych związków zawodo-wych. Ogólna ocena programu nie wypada pozytywnie. W szczególności zauważa się nadużywanie przez pracodawców praktyk i staży, prekaryzację zatrudnienia, brak dostatecznej informacji i słabość publicznych służb zatrudnienia. Z drugiej strony, wśród elementów pozytywnych zauważono możli-wość wypróbowania nowych narzędzi aktywizacji zawodowej, poprawę jakości usług na rzecz mło-dych ludzi i poprawę dostępu do edukacji. Podkreśla się także aspekt polityczny, czyli fakt że problem bezrobocia młodych stał się przedmiotem debaty publicznej.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wzrost zielonego protekcjonizmu

W artykule analizowany jest związek między silnie dotowanym rynkiem czystej energii a obserwowanym gwałtownym wzrostem postępowań antydumpingowych i antysubsydyjnych w tej dziedzinie oraz związa-nych z tym działań odwetowych i wojen handlowych. Źródłem tych napięć może być zmniejszanie po 2008 r. wsparcia dla produkcji i konsumpcji energii ze źródeł odnawialnych przez głównych jej producen-tów. Analiza jest ograniczona do dwóch rodzajów odnawialnych źródeł energii – biopaliw i energii słonecz-nej, w których rządowe wsparcie jest szczególnie intensywne, oraz do trzech głównych użytkowników środ-ków ochrony handlu w tej dziedzinie, a mianowicie triady – Unii Europejskiej, USA i Chin. W artykule przeanalizowano przykłady zakłóceń spowodowanych polityką protekcjonizmu triady w handlu biopaliwami i panelami słonecznymi, takich jak praktyka splash and dash, handel okrężny, odchylenia handlu (trade de-flection) i przenoszenie inwestycji (anti-dumping tariff jumping). Szczególną uwagę poświęcono Chinom, ze względu na ich pozycję lidera w inwestycjach w czystą energię oraz zmianę w grudniu 2016 r. statusu z „gospodarki nierynkowej” do gospodarki rynkowej, która będzie miała kluczowe znaczenie dla obliczania ceł antydumpingowych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Koncepcja krajowej pomocy regionalnej w latach 2014-2020

Konieczność unowocześnienia zasad udzielania pomocy publicznej wynika zarówno z nowych wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020, strategii „Europa 2020", doświadczeń w realizacji dotychczasowej perspektywy finansowej 2007-2013 oraz interwencji państw członkowskich w okresie kryzysu finansowego i gospodarczego. Głównym dokumentem stanowiącym podstawę do udzielania pomocy inwestycyjnej na poziomie regionów, jak i często określania dopuszczalności innych rodzajów pomocy są wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2014-2020. W nowych wytycznych Komisja ograniczyła wielkość pomocy, wprowadzając zarówno wyłączenia sektorowe spod obowiązywania tego dokumentu, jak też i ograniczenia podmiotowe. Komisja wprowadziła również system oceny pomocy publicznej, uwzględniając takie kwestie jak: zawodność rynku, zachowanie proporcjonalności środka pomocowego, wpływ na wymianę między państwami członkowskimi oraz konkurencję na rynku wewnętrznym UE. Wydaje się, że Komisja chciała wprowadzić bardziej restrykcyjne przepisy w celu wyeliminowania pomocy publicznej zniekształcającej konkurencję, jednakże państwa członkowskie zmusiły ją do pewnego uelastycznienia zasad wspierania przedsiębiorców.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Środki unijne finansujące polską gospodarkę żywnościową w latach 2014-2020 - wstępna ocena

Na posiedzeniu w dniach 8-9 lutego 2013 r. Rada Europejska osiągnęła porozumienie w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020. Stworzyło to podstawę do uzgodnień z Parlamentem Europejskim, którego zgoda jest niezbędna do ostatecznego przyjęcia budżetu wieloletniego, co powinno nastąpić w czerwcu 2013 roku. Wydatki na wspólną politykę rolną stanowią dużą część całego budżetu i tym samym przedmiot burzliwych sporów między państwami członkowskimi. W artykule analizowano wielkość i strukturę tych wydatków pod kątem znaczenia dla polskiej gospodarki żywnościowej.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne