rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Czynnik kulturowy w polityce zagranicznej Francji

Specyficzna kultura Francuzów od wieków ma wyjątkowy wpływ na charakter aktywności międzynarodowej V Republiki. Zrozumienie stylu francuskiej dyplomacji, szczególnie po 1945 roku wymaga wyodrębnienia głównych elementów kultury politycznej Francji. Najważniejszym z nich jest z pewnością idea „grand nation” przejawiająca się w stałym dążeniu do uzyskania bądź utrzymania pozycji mocarstwa światowego. Założenie to wynika z przeświadczenia, iż Francja reprezentuje wartości, które mają zasadnicze znaczenie dla całego świata. Stąd mocarstwowa pozycja V Republiki tłumaczona jest potrzebą swoistej „mission civilizatrice” rozumianej jako wzbogacanie innych narodów dorobkiem kulturowym Francuzów. Należy jednak przy tym zauważyć, że przekonanie o wyjątkowości V Republiki nie jest zupełne. Fatalne doświadczenia II wojny światowej i IV Republiki wpłynęły na wytworzenie się tzw. „kultury przegranych”, przejawiającej się często nazbyt teatralnym sprzeciwem wobec mocarstw światowych. Kolejnym istotnym elementem jest perspektywa narodowa, która ma dwojakie konsekwencje. Z jednej strony, podkreśla ona znaczenie realizacji interesów narodowych na arenie międzynarodowej, z drugiej, może prowadzić do interpretacji polityki zagranicznej na poziomie grup narodowych. Wśród innych ważnych elementów kultury Francji należy wymienić: legicentryczność, uniwersalizm wartości oraz wyjątkowe znaczenie języka. Wszystkie te aspekty pozwalają stwierdzić, iż kultura jest jednym z kluczowych czynników wpływających na aktywność międzynarodową Francji.   The specificity of the French culture since ages has a unique influence on the nature of the French foreign policy. To understand the particular style of French diplomacy, especially after 1945 it is crucial to distinguish main elements of its political culture. The most important one is the idea of “grand nation”, manifesting itself in a constant pursuit to acquire a global power status. Such goal is based on the assumption that France represents universal values. Therefore, the global power position could be explained by the need of “mission civilizatrice”, understood as an enrichment of other nations with the French culture. It has to be noted however, that the French conviction about their uniqueness is not unquestionable. Tragic experiences of the World War II and the 4th Republic created so called “culture de vaincu”, “the culture of the lost”. Another important element of the French culture is the existence of national perspective, which underlines the importance of national interest in the international environment. Other elements of French culture are: the importance of law, universalism of values and a unique role of language. All these aspects allow to conclude that culture is one of the most important factors influencing French activity in the international environment.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Hugo Kołłątaj i Adam W. Rzewuski: wokół problemu opozycji intelektualno-politycznych w piśmiennictwie Sejmu Czteroletniego

Trudno przecenić znaczenie debaty publicznej w okresie Sejmu Czteroletniego dla charakterystyki myśli politycznej ostatnich lat dawnej Rzeczypospolitej. To szczególne i bezprecedensowe doświadczenie polityczne i intelektualne, angażujące publicznie niezliczoną ilość głosów obywatelskich, ujawniło bowiem z wyjątkową gwałtownością podstawowe właściwości i napięcia przedrozbiorowej polityczności polskiej, przeżywającej wówczas największy, wymuszony przecież formułą nieustannej debaty „wielkosejmowej”, okres rozwoju. Przeglądając stronice licznych „myśli”, „uwag”, „listów” czy „głosów” obywatelskich, zawartych zwykle w formie niewielkich, nierzadko anonimowych broszur, spostrzeżemy bez trudu u ich autorów doskonałą świadomość potrzeby „wymowy” w ważnym dla kraju momencie politycznym. Towarzyszyło jej zwykle poczucie obowiązku obywatelskiej troski o ojczyznę i – jak należy sądzić – zrozumienie praktycznej wagi poruszanych w pismach problemów. Niemal wszyscy uczestnicy tych sporów publicystycznych, rozumieli, że praca zgromadzonych w Warszawie pod węzłem konfederacji stanów Rzeczypospolitej i obradujących – jak się miało okazać – nieprzerwanie przez blisko cztery lata, przyniesie wielkie i przełomowe rozstrzygnięcia prawodawcze. Rozumieli zapewne, że prawodawstwo to zależeć będzie w znacznej mierze od przebiegu i rezultatu debaty publicznej, na którą mogli przecież znacząco wpłynąć...
         

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Jan Karol Kochanowski (1869-1949) – socjologia tłumów polskiego Gustava Le Bona

Artykuł jest poświęcony prezentacji sylwetki oraz skromnego wycinka myśli prof. Jana Karola Kochanowskiego, herbu Korwin (1869–1949) – polskiego historyka, socjologa i filozofa, spokrewnionego z renesansowym poetą Janem Kochanowskim z Czarnolasu. Zdaniem autora to właśnie między innymi Kochanowski otwiera panteon wartościowych, a jednak zapomnianych myślicieli.Tekst składa się z trzech części. W pierwszej została zaprezentowana sylwetka intelektualna Kochanowskiego oraz jej krytyczna recepcja. Druga część w sposób syntetyczny ukazuje socjologiczne ujęcie tłumu w pismach polskiego historiozofa wraz z jego wizją tzw. psychodziejów. Ostatni fragment zestawia wizję tłumu autorstwa Gustava Le Bona z koncepcją zaprezentowaną przez Kochanowskiego.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Koncepcja zrównoważonego rozwoju w polityce publicznej Unii Europejskiej i Polski

Intencją pracy jest ukazanie miejsca i roli oraz prezentacja założeń koncepcji zrównoważonego rozwoju w polityce publicznej Unii Europejskiej i Polski. W artykule przedstawiono genezę powstania strategii oraz podjęto próbę zdefiniowania zagadnienia. Sporo uwagi poświęcono również relacji pomiędzy koncepcją trwałego rozwoju a gospodarką, ich wzajemnym oddziaływaniomoraz miejscu ewoluującej strategii w ekonomii normatywnej. Wykazano, że istota zrównoważonego rozwoju tkwi w powiązaniu rozwoju społecznego i gospodarczego poprzez zagwarantowanie dostępu do zasobów i surowców zarówno odnawialnych, jak i nieodnawialnych, ze wzrostem jakości życia w czystym środowisku. Przedstawiono politykę ekologiczną Unii Europejskiej (UE), a wcześniej Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). Omówiono równieżprogramy dotyczące ochrony środowiska, które wyznaczały podstawowe kierunki działania w zakresie ochrony środowiska, jak też stanowiły inspirację do powstawania aktów normatywnych. Przedstawiono politykę Polski na rzecz zrównoważonego rozwoju, omawiając podstawowe normy i akty prawne regulujące ten proces. Z rozważań wyciągnięto wnioski, że rozwój zrównoważony jest procesem ciągłym, a nie jedynie przedsięwzięciem o ściśle określonych ramach, sposobie realizacji i określonych celach.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Polityzacja służby cywilnej w początkach jej budowy w III RP

W artykule analizie poddano realizowanie standardu politycznej neutralności służby cywilnej u początków jej budowy w III Rzeczypospolitej Polskiej. Standard ten po raz pierwszy został wpisany do polskiego prawa wraz z ustawą o służbie cywilnej z 1996 roku, będącą pierwszą ustawą w tym temacie od 1922 roku. Znalazł się następnie w polskiej Konstytucji z 1997 roku oraz w kolejnych ustawach o służbie cywilnej. Główne pytanie badawcze brzmi: czy u początków budowy polskiej służby cywilnej był on faktycznie przestrzegany? Poszukując odpowiedzi na to pytanie, analizie zostaje poddana sama ustawa z 1996 roku, jak i dokonana na jej podstawie rekrutacja na stanowiska pracy w służbie cywilnej.Wydaje się bowiem, że autentyczne zachowanie standardu politycznej neutralności przy rekrutacji do służby cywilnej pozwoliłoby na stwierdzenie jej faktycznej neutralności politycznej. Szczegółowemu badaniu poddano zwłaszcza trzy aspekty rekrutacji. Pierwszy dotyczy samej listy i profili osób, któredopuszczono do postępowania kwalifikacyjnego. Drugi – formy przeprowadzanych egzaminów kwalifikacyjnych oraz ich niejasnych, zmiennych kryteriów. Trzecito przyglądnięcie się profilom osób, które pozytywnie przeszły przez egzaminy kwalifikacyjne i zajęły stanowiska w wyższej służbie cywilnej, przede wszystkim jako dyrektorzy generalni urzędów. Wnioski z przeprowadzonych badań, zaprezentowane na końcu artykułu, wskazują, że w procesie rekrutacji – a zatem i w procesie budowy polskiej służby cywilnej w latach 1996-1997 – nie znalazła zastosowania deklarowana prawnie zasada politycznej neutralności służby cywilnej.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Efekty realizacji założeń Europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego dotyczących efektywności energetycznej w Polsce

Streszczenie
        CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest przedstawienie wyników analizy realizacji założeń Europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego w zakresie celu dotyczącego efektywności energetycznej w Polsce. 
        PROBLEM i METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem jest analiza obszarów Europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego w kontekście celu jakim jest zwiększenie efektywności energetycznej oraz jego praktyczna realizacja w Polsce. W artykule wykorzystano następujące metody badawcze: analizę krytyczną literatury przedmiotu, metodę statystyczną (Eurostat, projekt Odysse-Mure Komisji Europejskiej, indeks efektywności energetycznej ODEX, badania Międzynarodowej Agencji Energetycznej oparte na mierniku energochłonności gospodarki) i porównawczą.  
        PROCES WYWODU: Pierwszy element stanowią wnioski płynące z analizy literatury przedmiotu w zakresie definiowania efektywności energetycznej. Kolejna część dotyczy analizy obszarów Europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego oraz realizacji celu dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej w Polsce. 
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: W literaturze przedmiotu brak jest powszechnie uznanej definicji efektywności energetycznej, co utrudnia prowadzenie badań nad tym zjawiskiem, jak i tworzenie spójnej teorii bezpieczeństwa energetycznego kraju. Stosowanie różnych mierników efektywności energetycznej prowadzi do znacznych dysproporcji w prowadzonych analizach. 
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Należy uwzględnić zagadnienie dotyczące szeroko rozumianej efektywności energetycznej w szerszym kontekście jakim jest tworzenie teorii bezpieczeństwa energetycznego kraju. Istnieje konieczność stworzenia jednolitego indeksu efektywności energetycznej, który powinien być komponentem indeksu bezpieczeństwa energetycznego kraju. Oparcie rozważań i analiz na spójnej terminologii i miernikach ułatwi przygotowywanie zaleceń dla polityki gospodarczej kraju.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Edytorial: Polityczna natura człowieka

Szanowni Państwo,„Horyzonty Polityki” pragną być czasopismem dla Państwa. Niemożemy jednak nic zrobić bez Państwa. Dlatego zapraszamywszystkich P.T. Czytelników do dzielenia się własnymi przemyśleniamii odkryciami na łamach naszego czasopisma. Poprzez otwartość,szacunek dla różnorodności poglądowych i ideologicznych,ale również rzetelność i profesjonalizm pragniemy szukać obiektywnejprawdy o człowieku i jego miejscu w życiu społeczno-politycznym.Ufamy, że podnosząc jakość tych dociekań, poszerzamyjednocześnie horyzonty polityki.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Skundlony populizm nie tylko w życiu politycznym

Autor artykułu koncentruje się na ukazaniu patologii we współczesnym życiu politycznym, naukowym i religijnym. W oparciu o liczne przykłady stwierdza, że w praktyce uprawiania polityki dominują: populizm, koniunkturalizm, fałsz i obłuda, składanie obietnic bez pokrycia, lekceważenie zasad moralnych, doktrynerstwo partyjne, brak troski o dobro ogółu, a nawet skłócanie Polaków. Cechy te określa za Karolem Irzykowskim mianem kundlizmu. Nasilające się objawy patologii w nauce dostrzega w obniżaniu poziomu kształcenia, wartości publikacji i konferencji naukowych, zaniku obiektywnej krytyki, koniunkturalnym doborze recenzentów, znacznym obniżeniu autorytetu uczonych i zdarzających się plagiatach. Do trudnych problemów Kościoła i życia religijnego zalicza: postępującą laicyzację, nowe ruchy i sekty religijne, różnorodne tendencje rewizjonistyczno-reformatorskie i ścieranie się liberalizmu i fundamentalizmu. Jako rażące zjawiska patologiczne wymienia rozluźnienie norm moralnych kleru (a w tym wysoko postawionych dostojników): współpracę ze służbami bezpieczeństwa PRL, przypadki pedofilii, homoseksualizmu, molestowania seksualnego, nieprzestrzeganie celibatu, zdarzające się politykierstwo, wielkopański styl życia i głoszenie poglądów sprzecznych z duchem ewangelii. W walce z tymi nasilającymi się zjawiskami patologii autor proponuje opracowanie i konsekwentne realizowanie globalnego programu permanentnego wychowania obywatelskiego.
         
        The Author concentrates on revealing pathology in nowadays political, scientific and religious life. On the basis of numerous examples, he states that politics is dominated by: populism, opportunism, deceitfulness, hypocrisy, empty promises, disregard to moral rules, party doctrinairism, lack of care about public welfare, or even dividing the Poles. He names these characteristics after K. Irzykowski with a Polish name „kundlizm”. He sees declining standards of education, value of publications and scientific conferences, vanishing of impartial criticism, opportunistic choice of peer reviewers, declining esteem of academic profession and occurring plagiarism as general and intensifying symptoms of pathology in science. The Author classifies such problems as: progressing secularization, new organizations and sects, different revisionist-reformatory trends and clash of liberalism and fundamentalism as most difficult problems of church and religious life. He lists occurrences of pathology in declining moral standards (including high officials): cooperation with Security Service of People’s Republic of Poland, cases of pedophilia, homosexuality, sexual harassment, disobeying celibacy, involvement in politics, extravagant lifestyle and proclaiming opinions contradictory to the Gospel. As a remedy to these intensifying occurrences of pathology, the Author suggests preparing and executing a global program of permanent civic education.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wychowanie obywatelskie w perspektywie globalnej

Procesy globalizacyjne zmieniły obraz współczesnego świata – znamiennymi cechami globalizacji są eksterytorialność oraz mobilność. Jesteśmy również świadkami tworzenia się wielokulturowych społeczeństw oraz rozszerzania się kosmopolitycznej kultury. Obywatelstwo przestaje mieć zatem wymiar jedynie lokalny, narodowy. Coraz częściej w literaturze przedmiotu promowany jest model globalnego obywatelstwa. W tym kontekście jednym z celów wychowania obywatelskiego jest przygotowanie młodych ludzi do pełnienia roli obywateli świata, którzy są gotowi żyć w globalnej, kosmopolitycznej kulturze. Prezentowany artykuł stanowi próbę rekonstrukcji poglądów na temat celów wychowania obywatelskiego w perspektywie globalnej. Ponadto przedstawione zostały w nim stanowiska badaczy odnośnie promowanego w literaturze przedmiotu modelu globalnego obywatelstwa.
         
        Globalization processes have changed the contemporary world. Exterritoriality and mobility are the main distinguishing features of globalization. We are witnessing the process of building multicultural societies and expansion of the cosmopolitan culture. Citizenship is not only connected with the locality and with the nation. In this context, one of the aims of citizenship education is to prepare the youth to be world citizens, who will be ready to live in the global, cosmopolitan culture. In the presented article an attempt of reconstruction the opinions about the aims of citizenship education in the global perspective was made. Moreover, the researchers’ standpoints of the model of global citizenship were presented.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Edytorial: Edukacja polityczna

Szanowni Państwo, edukacja oznacza przede wszystkim pielęgnowanie tego, co dane człowiekowi z natury. Dzięki naszemu kształceniu i wychowaniu mamy możliwość przekazania tego, co nadaje wymiar duszy, obdarowania innych naszą wiedzą i doświadczeniem, współuczestnictwa w dorobku pokoleń, współtworzenia cywilizacji. Indywidualny potencjał osoby ludzkiej staje się dzięki temu cząstką potencjału ludzkości czy choćby wspólnoty, która wiąże losy pojedynczego człowieka. By tak się działo, potrzeba z jednej strony wiedzy, poświęcenia i odpowiedzialności tych, którym powierzamy kształcenie młodych. Z drugiej strony, konieczna jest właściwa postawa uczniów – ich przygotowanie do czerpania owoców edukacji, praca i przede wszystkim otwartość umysłu...

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Nowe problemy z wielokulturowością

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z cieszącą się obecnie szerokim uznaniem koncepcją polityki wielokulturowej, przede wszystkim w wymiarze doktrynalno-prawnym. Należy podjąć namysł nad zasadniczą zmianą w sposobie myślenia: otóż następuje przeniesienie dyskursu praw człowieka na poziom zbiorowościludzkich różnicowanych wedle kryterium np. gender (płci społecznej). W tej sytuacji można dostrzec znaczny zasób niejasności czy paradoksów, przy czym wypada jasno podkreślić dwa aspekty całego „projektu”: po pierwsze, problem osłabienia związku pomiędzyobywatelskością (w państwie narodowym) a tożsamością kulturową; po drugie, zagrożenie płynące z „trybalizacji” systemu prawnego.
         
        The article concerns the issues related to the now renowned concept of multicultural policy, especially with regard to its doctrinal and legal background. A gross change in thinking must be taken into consideration: the discourse on human rights has gradually been tranferred to the level of communities of people differing from each other on the criterion, e.g., of gender. In this situation we can see a number of ambiguities or paradoxes while there are two aspects of the whole „project” that must be underlined: first, the problem of weakening the connection between citizenship (in a nation state) and cultural identity; second, the threat of „tribalization” of the law system.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Istota polityki społecznej – „Sprawiedliwe zaspokajanie potrzeb”

CEL NAUKOWY: Celem niniejszego artykułu jest analiza definicji polityki społecznej w polskiej literaturze polityki społecznej, opublikowanej po 1918 roku.
         PROBLEM I METODY BADAWCZE: Autor koncentruje się na definicjach ekonomistów, specjalistów w dziedzinie polityki społecznej, socjologów i prawników. Podejmuje próbę udowodnienia hipotezy badawczej, że polityka społeczna jako polityka publiczna jest nauką stosowaną.
         PROCES WYWODU: Autor akcentuje dwa problemy: 1) niewystarczające zaspokojenie potrzeb społecznych ludności w przeszłości oraz 2) występowanie oczekiwań po stronie społeczeństwa zaspokojenia przez władze publiczne potrzeb w zakresie pracy, zmniejszenia stopy bezrobocia, zagwarantowania zabezpieczenia społecznego, pomocy socjalnej, opieki medycznej, zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych i edukacyjnych.
         WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Autor podkreśla konieczność dokonania zmiany ról, z pasywnej w aktywną, przez państwo jako główny podmiot polityki społecznej, oraz włączenie organizacji pozarządowych w sferę stosowanej polityki społecznej.
         WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Nowoczesna polityka społeczna powinna zerwać ze stosowanym po wojnie biurokratycznym systemem dystrybucji dóbr i zaspokajania potrzeb, uzależnionym od aktywności zawodowej. W części trzeciej, zatytułowanej „Sprawiedliwe zaspokajanie potrzeb”, autor przedstawia nieekonomiczne kryteria podziału dóbr: równość, sprawiedliwość i inne wartości humanistyczne, które powinny pełnić decydującą funkcję w procesach świadczenia usług socjalnych, ustalania i wypłacania świadczeń socjalnych osobom niezdolnym do pracy. Państwo, władze publiczne oraz inne, pozarządowe, podmioty polityki społecznej powinny gwarantować równy, lecz niejednakowy, sprawiedliwy dostęp osób będących w potrzebie do usług i świadczeń socjalnych, opieki zdrowotnej, mieszkań, edukacji i innych niezbędnych dla zagwarantowania określonego poziomu życia. Program społeczny „500 plus” może być wykorzystany jako przykład ograniczonego zaangażowania państwa w politykę społeczną, która z istoty rzeczy powinna być skoncentrowana na wzroście gospodarczym i rozwoju cywilizacyjnym całego społeczeństwa.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Prywatność, społeczność, „kosmiczność”

Autor artykułu stara się oddać stosunek zwykłego obywatela do sfer życia społecznego i politycznego. Za przyczynę wysoce negatywnego odbioru polityki uznaje wielki wymiar zachodzących tam zjawisk. Mniejszy wymiar zjawisk życia społecznego, w których obywatel bezpośrednio uczestniczy przede wszystkim przez pracę zawodową, jest przyczyną mniej intensywnych, ale wciąż negatywnych odczuć dotyczących tej sfery. Naturalną ostoją dla człowieka jest życie prywatne, którego moralna wartość dodatkowootrzymuje sankcję ze strony religii lub naturalnej etyki. Wyłącznie obronną postawę obywatela wobec życia społecznego i politycznego Autor artykułu nazywa egoizmem sfery prywatnej. Autor postulujeprzezwyciężenie tego egoizmu poprzez większe zwrócenie uwagi na Dobro zawarte w życiu społecznym i politycznym niż zawarte tam Zło. „Kosmiczna” wielkość idei religijnych czy etycznych nie powinna służyć zamykaniu się życia prywatnego w swojej kameralności, ale otwieraniu się na szerokie horyzonty życia społecznego i politycznego.
         
        The Author of the article tries to draw a common citizen’s attitude to spheres of social and political life. The Author point a out that political phenomena of great scale cause citizen’s highly negative attitude to the political sphere. Social phenomena of smaller scale (eg. related to professional activities) cause less intensive but still negative feelings towards that sphere. So, only a private life is a base for positive human feelings. The Author of the article considers defensive citizen’s attitude to social and political spheres as an egotism of private sphere. The Author calls for overcoming this egotism by being more concerned by the Good than the Evil existing in social and political phenomena. „A cosmic” greatness of religious or ethic ideas need not cause private life to close itself in a cameral dimension but to open itself for wide horizons of social and political lives.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne