rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Specyficzne problemy prawne i praktyczne związane z reprezentacją konsorcjum wobec zamawiającego w toku realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego

Artykuł ten dotyczy szczególnych zasad dotyczących reprezentacji konsorcjum w toku realizacji
zamówienia publicznego w sytuacji, gdy w umowie w sprawie zamówienia zostanie zawarty
wymóg ustanowienia przez uczestników konsorcjum pełnomocnika upoważnionego do ich
reprezentacji wobec zamawiającego, a ponadto dane tego pełnomocnika zostaną wskazane
w tej umowie. W szczególności opracowanie to koncentruje się na zagadnieniu możliwości
dokonywania zmian w zakresie tak ustalonej reprezentacji już na etapie wykonywania umowy.
Analiza tej problematyki prowadzi do wniosku, że zmiana w zakresie podmiotu ustanowionego
pełnomocnikiem konsorcjum nie stanowi istotnej zmiany postanowień zawartej umowy
w stosunku do treści oferty, w związku z czym przeszkody do jej przeprowadzenia nie stanowi
treść przepisu art. 144 ust. 1 Prawa zamówień publicznych (p.z.p.). Można ją zatem zawsze
przeprowadzić na mocy zgodnego porozumienia stron. Należy również uznać, że możliwe jest
jednostronne odwołanie takiego pełnomocnictwa z ważnych powodów, uzasadnionych zasługującym
na ochronę interesem reprezentowanego czy też związanych z treścią stosunku prawnego,
będącego podstawą pełnomocnictwa, nawet w sytuacji braku zgody na taką zmianę ze strony
zamawiającego.
W braku takich ważnych powodów należy jednak stwierdzić, że zasada pacta sunt servanda
ma znaczenie decydujące i skoro wykonawcy zgodzili się na zawarcie w umowie z zamawiającym
postanowienia dotyczącego wyznaczenia danego pełnomocnika, który w określonym zakresie
ma ich reprezentować, to postanowienie to jest dla nich wiążące. Nie mogą zatem doprowadzić
do jego zmiany bez zgody zamawiającego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Zestrzelenie samolotu a zasada zwierzchnictwa powietrznego

Artykuł jest próbą analizy prawnej zjawiska, które od lat stanowi zagrożenie dla lotnictwa cywilnego
– zestrzeliwania samolotów. Zjawisko to jest związane z zasadą zwierzchnictwa powietrznego –
fundamentalną dla światowej awiacji. Naruszenie jej przez jakiekolwiek państwo rodzi bowiem
dlań szereg konsekwencji, wśród których niestety w obecnym świecie zdarzają się i zestrzelenia
statków powietrznych. Celem artykuł jest omówienie problemu z perspektywy Konwencji chicagowskiej
będącej swoistą „konstytucją” międzynarodowego lotnictwa cywilnego oraz jego
praktyczne studium w formie analizy kilku wybranych przypadków zestrzeleń z ostatnich dekad.
Należy zaznaczyć, że przypadki te uwzględniają jedynie udział podmiotów państwowych, ponieważ
te, jako strony Konwencji chicagowskiej, są związane jej postanowieniami. Choć rdzeniem badań
jest tutaj akt zestrzelenia samolotu cywilnego, nieco uwagi poświęcono także zjawisku strącenia
maszyny wojskowej w oparciu o niedawny wypadek z udziałem rosyjskiego Su-24 przelatującego
nad terytorium Turcji. Wnioski zawarte w końcowej części opracowania uwzględniają aprobatę dla
działań społeczności międzynarodowej czyniącej starania, aby akty zestrzeleń wyeliminować całkowicie,
przy jednoczesnej krytyce niekompletności obecnych regulacji prawno-międzynarodowych.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Problem istnienia ryzyka zobowiązań potencjalnych i długu ukrytego w finansach publicznych na wybranych przykładach

Problem istnienia długu ukrytego i wysoki poziom tzw. zobowiązań potencjalnych pojawiają się coraz częściej w debatach ekonomicznych. Można powiedzieć, że są to dwa kluczowe zagadnienia, w obrębie których można upatrywać zalążka przyszłego kryzysu ekonomicznego. Nie tak dawno Unia Europejska (UE) zażądała od państw członkowskich ujawnienia wielkości zobowiązań emerytalnych, czyli tzw. długu ukrytego. W przypadku Polski analitycy Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) pierwszy raz w historii oszacowali ukryty dług naszego kraju. Suma okazała się być gigantyczna – to 4,96 biliona złotych, czyli 276% polskiego PKB w 2015 r. Poniższy artykuł ma charakter teoretyczno-przeglądowy i został oparty w znacznej części na analizie dostępnych danych statystycznych, a także dodatkowo rozwinięty o przytoczenie ciekawych wyników badań innych autorów w omawianym zakresie. Przedmiotem zainteresowania są kraje członkowskie UE, w tym w szczególności Polska oraz niektóre kraje spoza Europy, które charakteryzuje wysoki poziom długu publicznego. Głównym zamierzeniem autora jest próba przedstawienia czynników determinujących ryzyko niewydolności (utraty możliwości obsługiwania długu) systemu finansowego na świecie w kolejnych latach w związku z narastającym poziomem ukrytych i potencjalnych zobowiązań finansowych. Zobowiązania te stanowią główną składową tzw. długu potencjalnego oraz długu ukrytego. Dług potencjalny powoduje wysokie prawdopodobieństwo załamania systemu finansów publicznych kraju i niesie szereg niekorzystnych zjawisk, takich jak np. nieoczekiwany wzrost kosztów obsługi długu rzeczywistego w konsekwencji nieplanowanego przyrostu deficytu budżetowego czy też problem ujawnienia się tzw. zjawiska hazardu moralnego. Z kolei dług ukryty dotyczy na przykład przewidywanych skutków, jakie mogą nastąpić w przyszłości na skutek braku decyzji odnośnie do obecnych i przyszłych problemów funkcjonowania i wydajności systemu emerytalnego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Źródła finansowania innowacji w warunkach zmiennych parametrów polityki monetarnej

Celem artykułu było określenie roli i znaczenia polityki monetarnej państwa jako determinanty wyboru instrumentów finansowania innowacyjnej działalności przedsiębiorstw. Realizacja celu polegała na analizie danych dotyczących nakładów na innowacje i źródeł ich finansowania, jak również danych w zakresie stóp procentowych banku centralnego i rynku międzybankowego. Przedmiotem analizy były impulsy emitowane za pośrednictwem kanału stopy procentowej oraz struktura źródeł finansowania przedsięwzięć innowacyjnych. Wyniki przeprowadzonych analiz wskazują na istotną rolę polityki monetarnej w kształtowaniu struktury źródeł finansowania innowacji. Efektem zmian stóp procentowych banku centralnego był zmienny zakres wykorzystania poszczególnych instrumentów finansowych. Potwierdzono tezę, iż wzrost stóp procentowych obniża poziom zadłużenia firm, a tym samym skłania przedsiębiorców do poszukiwania alternatywnych źródeł pozyskiwania kapitału. Zjawisko to jest szczególnie wyraźne w obszarze finansowania innowacji.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Rola i znaczenie niezależnych instytucji fiskalnych w krajowych ramach budżetowych

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji oraz najważniejszych cech niezależnych instytucji fiskalnych. Przegląd literatury wsparto prezentacją instytucji, których cechy analizowane są przez organizacje ponadnarodowe (MFW, OECD, KE). Ponadto, w artykule przedstawiono ogólną charakterystykę europejskich niezależnych instytucji fiskalnych oraz zaprezentowano wartości indeksu skonstruowanego i obliczanego przez Komisję Europejską. Indeks ten odnosi się do zakresu zadań realizowanych przez wybrane europejskie instytucje fiskalne. W 2016 r. wartość indeksu (podawana przez Komisję Europejską dla 30 instytucji z 27 krajów UE) mieściła się w przedziale od 20 (Polska, Słowenia) do 77 (Wielka Brytania). Wyniki te wskazują na różnice w ocenie zakresu tego typu instytucji w Unii Europejskiej. Teoretyczne analizy rozszerzono o badanie powiązań między jakością niezależnych instytucji fiskalnych a sytuacją finansów publicznych w wybranych krajach Unii Europejskiej.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Kapitałowo-własnościowe warunki tworzenia spółek pracowniczych w Polsce

Zasadniczym celem opracowania jest przedstawienie wyników przeprowadzonych badań empirycznych,
zmierzających do oceny stopnia spełniania kapitałowo-własnościowych warunków tworzenia
spółek pracowniczych, z uwzględnieniem wykorzystania przez nie możliwości odstąpienia od konieczności
spełnienia tych warunków. Badania empiryczne nad kapitałowo-własnościowymi warunkami
tworzenia spółek pracowniczych zostały przeprowadzone wśród podmiotów z województwa
mazowieckiego, które zawarły umowy o oddanie przedsiębiorstwa państwowego do odpłatnego
korzystania w latach 2000–2004 i w niezmienionej formie kontynuowały działalność gospodarczą
do końca 2011 roku. Analiza stopnia spełnienia kapitałowo-własnościowych warunków przez spółki
utworzone dla przejęcia w odpłatne użytkowanie przedsiębiorstw państwowych została dokonana na
dzień ich rejestracji w Rejestrze Przedsiębiorców, opierając się na dokumentacji Ministerstwa Skarbu
Państwa. Przeprowadzone badania empiryczne pokazują, że choć spółki pracownicze spełniały
kapitałowo-własnościowe warunki umożliwiające im przejęcie przedsiębiorstwa państwowego
w odpłatne korzystanie, to stopień w jakim połowa z nich przekraczała ustawowo określone
wielkości minimalne dla wartości kapitału zakładowego i wielkości udziału w nim inwestorów
zewnętrznych był nieznaczny. Co więcej, warto podkreślić, iż korzystanie przez badane spółki
pracownicze z możliwości odstąpienia od konieczności spełnienia kapitałowo-własnościowych
warunków ich tworzenia odbywało się na niewielką skalę.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Nauka o dobru prawnym i jej rola w badaniu konstytucyjności regulacji prawa karnego

W opracowaniu podjęto tematykę zastosowania nauki o dobru prawnym jako narzędzia kontroli
zgodności z konstytucją regulacji o charakterze prawnokarnym. Omówiono pojęcie dobra prawnego,
które wyznacza zarówno granice zewnętrzne prawa karnego, jak i granice wewnętrzne prawa
karnego. Wyjaśniono, że dobro prawne powinno być rozumiane jako wartość społeczna, czyli jak
interes. Podjęto również polemikę ze źle rozumianym prawem karnym interesu. Przytoczono nurt
tzw. transpozytywnej nauki o dobru prawnym, która wiąże termin dobra prawnego z konstytucją.
Z teoretycznego punktu widzenia podniesiono problem tzw. kryterialnej nierozstrzygalności w prawie
karnym. Jako konkluzję wskazano, że art. 31 ust. 3 Konstytucji RP powinien być interpretowany
w kontekście nauki o dobru prawnym.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Kierunki nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle ustawy z 7 kwietnia 2017 r.

Artykuł traktuje o nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego oraz postępowania sądowoadministracyjnego z 7 kwietnia 2017 r., która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. Autorzy przedstawili poszczególne etapy procesu legislacyjnego, akcentując rolę Zespołu do spraw reformy postępowania administracyjnego, który pracował w latach 2012–2016 pod auspicjami Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. W opracowaniu, posługując się metodą historyczną oraz formalno-dogmatyczną, scharakteryzowano główne idee nowelizacji, zaliczając do nich przyspieszenie i uproszczenie postępowania, pełniejszą realizację zasady dobrej administracji oraz włączenie do Kodeksu postępowania administracyjnego instytucji mediacji. Zdaniem autorów stosowanie nowej regulacji przyczyni się również do przyspieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zawarta w opracowaniu ocena ustawy nowelizującej jest pozytywna, choć dostrzeżono także mankamenty omawianego unormowania wymagające pewnych korekt, jak choćby unormowanie poświęcone konstrukcji sprzeciwu od decyzji kasacyjnej.
          

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Rozwój gig economy jako wyzwanie dla sfery regulacji rynku pracy

Gig economy jest relatywnie nową kategorią, która pojawiła się w okresie światowego kryzysu 2007+. W artykule podjęto próbę jej wyjaśnienia oraz usystematyzowania cech pracy w tym nowym segmencie gospodarki. Sformułowano także wnioski wypływające z dyskusji toczącej się w literaturze nad statusem usługodawców działających w tej części gospodarki. Wykazano, iż nowy sposób kształtowania relacji pomiędzy usługodawcą a nabywcą wymaga odpowiednich regulacji uwzględniających ich specyfikę. W artykule wykorzystano metodę krytycznej analizy najnowszego światowego czasopiśmiennictwa i analizy przypadków pochodzących z krajów doświadczających skutków rozwoju gig economy, w których do tej pory poddano je badaniom. Na tej podstawie udowodniono, że gig economy zaczyna funkcjonować jako samodzielna kategoria ekonomiczna w ramach nowego specyficznego modelu biznesowego, w którym aktualnie więcej przemawia za traktowaniem usługodawców jako pracowników, jednak możliwe jest także takie ukształtowanie warunków realizacji gig economy, w których odpowiedni dla usługodawców będzie status samozatrudnionego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Potencjał demograficzny landów Niemiec Wschodnich i województw Polski Wschodniej

Celem artykułu jest porównanie potencjału i dynamiki zmian demograficznych w landach Niemiec Wschodnich i województwach Polski Wschodniej. Do realizacji tego celu wykorzystano metody analizy literatury przedmiotu, statystyki opisowej oraz analizy skupień. W opracowaniu posłużono się danymi za lata 2004–2016 publikowanymi przez Eurostat. Analiza wykazała, że cechą wspólną sytuacji demograficznej województw Polski Wschodniej i wschodnioniemieckich landów było stałe obniżanie się poziomu przyrostu naturalnego. Wszystkie analizowane województwa i trzy landy cechowało ujemne saldo migracji. Tylko w Berlinie, Brandenburgii i Saksonii zarejestrowano dodatnie saldo migracji, które równoważy ujemny przyrost naturalny. Emigracja głównie ludzi młodych przyspiesza zmianę struktury wiekowej na bardziej niekorzystną i ogólne starzenie się ludności w regionach odpływu. Mimo około dwukrotnie wyższej dynamiki tego procesu w województwach Polski Wschodniej jest on znacznie mniej zaawansowany niż we wschodnioniemieckich landach.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Wybrane uwarunkowania wykorzystania złota jako zabezpieczenia obligacji skarbowych państw członkowskich Unii Europejskiej

Artykuł poświęcony jest determinantom ewentualnych decyzji o użyciu złota stanowiącego część rezerw banków centralnych jako zabezpieczenia obligacji skarbowych państw Unii Europejskiej. Główna myśl artykułu dotyczy stabilizacyjnych (dyscyplinujących) konsekwencji wprowadzenia do systemu finansowego uwzględniającego elastyczność podaży pieniądza instrumentu „twardego” opartego na kruszcu. Rozważania dotyczą w szczególności istoty złota jako aktywa monetarnego na tle istoty pieniądza współczesnego oraz prawnych i faktycznych uwarunkowań zastosowania analizowanego rozwiązania.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Utworzenie Państwowego Gospodarstwa Wodnego „Wody Polskie” jako przejaw koncentracji zadań i kompetencji w obszarze gospodarki wodnej – wybrane zagadnienia

Ustawa z 20.07.2017 r. – Prawo wodne, która weszła w życie 1.01.2018 r., wprowadziła zmianę struktury organizacyjno-prawnej oraz podziału zadań i kompetencyjnej organów właściwych w sprawach gospodarowania wodami. Powołana została nowa struktura – Państwowe Gospodarstwo Wodne „Wody Polskie” (WP). WP są ujednoliconą strukturą instytucjonalną, która zastąpiła co do zasady dotychczasowe organy działające w obszarze gospodarowania wodami i skupiła szeroką grupę wyspecjalizowanych i sprofilowanych zadań i kompetencji z tego obszaru. Skoncentrowaniu uległo kilka rodzajów zadań i kompetencji w obszarze gospodarowania wodami dotychczas rozproszonych pomiędzy wieloma pomiotami i powierzonych w dużej części ogólnym organom administracji publicznej.
         Celem artykułu jest analiza wybranych zadań i kompetencji z zakresu gospodarki wodnej, które uległy koncentracji: wydawanie zgód wodnoprawnych oraz skoncentrowanie w rękach WP rozstrzygania zagadnień wymagających wysoko wyspecjalizowanej wiedzy z zakresu gospodarowania wodami występujących w innych postępowaniach.
         Artykuł zmierza do wykazania, że choć zmiany te niewątpliwie mogą mieć istotne znaczenie dla usprawnienia i przyspieszenia przebiegu procesu inwestycyjnego w obszarze gospodarowania wodami, występowanie pewnych niejednoznaczności, nieprecyzyjności w relacji pomiędzy przepisami, ich wzajemna niespójność przysporzyć mogą organom i inwestorom zobowiązanym do ich stosowania problemów, a przez to stopień osiągnięcia zamierzonego skutku może być mniejszy. Zasadne jest też rozważenie wprowadzenia dodatkowych regulacji.
          

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Hadrian wobec dzieci żołnierzy – uwagi na tle epistula hadriani de bonorum possesione liberis militium danda

Opracowanie poświęcone jest analizie przywileju nadanego żołnierzom armii rzymskiej przez cesarza Hadriana w odniesieniu do prawa dziedziczenia przez ich dzieci pochodzące ze związków pozamałżeńskich. Począwszy od I w. n.e., żołnierze służący w legionach nie mogli zawrzeć ważnego małżeństwa. Wprowadzenie takiego uregulowania tłumaczy się najczęściej troską o utrzymanie disciplina militaris. W konsekwencji związki żołnierzy posiadających obywatelstwo rzymskie z obywatelkami rzymskimi lub peregrynkami nie rodziły żadnych skutków prawnych, nawet mimo potencjalnego istnienia conubium pomiędzy partnerami. Dzieci pochodzące z takich związków (liberi illegitimi) nie wchodziły pod władzę swoich ojców ani nie nabywały praw spadkowych w jego rodzinie. Żołnierz mógł jedynie powołać do dziedziczenia pozamałżeńskie dziecko, mające status prawny Latyna lub peregryna, sporządzając testament żołnierski (testamentum militis). W liście wydanym w 119 r. n.e. cesarz Hadrian usunął tę niedogodność, pozwalając dziedziczyć żołnierskim liberi illegitimi także wówczas, gdy żołnierz nie pozostawił testamentu. Byli oni powoływani do spadkobrania w klasie unde cognati. Autorzy przybliżają okoliczności ogłoszenia przywileju i omawiają skutki, jakie wywołał on na gruncie rzymskiego prawa spadkowego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
O przydatności oświadczeń pro futuro do ochrony osób dotkniętych chorobą Alzheimera lub inną chorobą otępienną

W aktualnie obowiązującym stanie prawnym jedynym środkiem ochrony prawnej osób cierpiących na chorobę Alzheimera lub inną chorobę otępienną jest ubezwłasnowolnienie. By wzmocnić ochronę prawną osób dotkniętych chorobą neurodegeneracyjną, postuluje się kompleksowe uregulowanie tzw. oświadczeń pro futuro, czyli oświadczeń składanych na przyszłość. Kategoria oświadczeń pro futuro jest bardzo szeroka i obejmuje nie tylko tzw. testamenty życia ściśle związane z problematyką umierania pacjenta, ale również inne oświadczenia mające za przedmiot zwykłe interwencje medyczne. Należy jednak wskazać, że oświadczenia pro futuro mogą odnosić się nie tylko do działań medycznych, ale również do kwestii osobistych chorego, niezwiązanych z procesem leczenia. Rozwój choroby Alzheimera lub innej choroby otępiennej stopniowo pozbawia chorego jego zdolności do pojmowania otaczającej rzeczywistości. Mając na uwadze, iż proces ten jest z reguły rozłożony w czasie, uregulowanie oświadczeń pro futuro w przypadku takich schorzeń wydaje się szczególnie przydatne.
          

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Ubezwłasnowolnienie jako środek ochrony osób dotkniętych chorobami otępiennymi i chorobą Alzheimera – aktualna regulacja i projektowane zmiany

Choroby otępienne mogą być przyczyną ubezwłasnowolnienia, zarówno częściowego, jak i całkowitego, natomiast decyzja w konkretnej sprawie zawsze zależy od przesłanek, spełnienie których oceniają eksperci sądowi, lekarze i psychologowie. W dzisiejszych czasach istnieją wątpliwości co do funkcji ochronnej ubezwłasnowolnienia. W literaturze postuluje się wprowadzenie upoważnienia do opieki – instytucji nieznanej polskiemu prawu, która jest przyznawana na przyszłość, jeżeli zleceniodawca cierpi na zaburzenia psychiczne. Zaletą tych rozwiązań jest elastyczność, która pozwoliłaby na lepsze dopasowanie środków prawnych do sytuacji konkretnej osoby.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Formy instytucjonalnej opieki nad osobami dotkniętymi chorobą Alzheimera

Zaburzenia neurodegeneracyjne, a zwłaszcza choroba Alzheimera, stają się jednym z głównych problemów współczesnej psychiatrii i neurologii. W związku z postępującym procesem starzenia się społeczeństwa liczba osób dotkniętych tą chorobą będzie się stale zwiększać, stwarzając poważne wyzwanie dla systemu zdrowia publicznego. W artykule przedstawiono instytucjonalne i prawne mechanizmy wsparcia chorych oraz ich rodzin. Uwzględniono rozwiązania oferowane zarówno przez system opieki zdrowotnej, świadczenia realizowane w ramach pomocy społecznej, jak również formy wsparcia zapewnione przez organizacje pozarządowe. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na istotne deficyty publicznego systemu opieki w zakresie profilaktyki, leczenia oraz pomocy rehabilitacyjnej, a także jego niedostosowanie do specyficznych potrzeb osób z chorobą Alzheimera.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Aspekty pojęciowe kapitału ludzkiego i jego znaczenie

Świat cały czas się zmienia, idzie do przodu. Dlatego Unia Europejska musi być gospodarką
inteligentną, zrównoważoną i sprzyjającą włączeniu społecznemu. Obszary kapitału ludzkiego,
wiedzy, edukacji, szczególnie na poziomie wyższym wymagają szczególnej uwagi. Edukacja i nauka
determinuje procesy tworzenia i inwestowania w kapitał ludzki, co może pomóc we wzroście
wiedzy i stworzenie konkurencyjnej gospodarki.
Inwestowanie w kapitał ludzki jest jednym z najważniejszych czynników decydujących o rozwoju
nowoczesnej gospodarki. Kwestia ta ma szczególne znaczenie dla toczącej się globalizacji
i coraz bardziej wyraźnie określonej konkurencji na rynkach międzynarodowych. Dynamiczny
rozwój obszarów związanych z przetwarzaniem informacji, informatyzacji, nowych i zaawansowanych
technologii, niewątpliwie wymaga zaangażowania kapitału ludzkiego wysokiej jakości,
który jest w dużej mierze pochodną wykształcenia i zdobytych kwalifikacji, wsparte praktycznymi
umiejętnościami.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne