rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Transformatywne uczenie się w sytuacji doświadczenia zmiany zawodowej w kontekście dynamiki ponowoczesnego świata społecznego

W artykule autorka podejmuje tematykę związaną z uczeniem się ludzi dorosłych w kontekście doświadczania przez nich zmiany. Odwołując się do przeprowadzonych badań biograficznych, rozważa kwestie związane z aktywnym i pasywnym uczeniem się z własnej biografii, najwięcej miejsca poświęcając uczeniu się w sytuacji doświadczenia zmiany w kontekście teorii transformatywnego uczenia się autorstwa Jacka Mezirowa. Ukazuje trzy etapy transformatywnego uczenia się na przykładzie narracji wybranych osób badanych. Charakteryzuje również procesy obiektywnego i subiektywnego przekształcania posiadanej przez człowieka ramy odniesienia. Artykuł zawiera również refleksje autorki związane z kwestią przystających do dynamiki współczesności sposobów uczenia się ludzi dorosłych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Radzenie sobie ze stresem i tremą przez młodych dorosłych w sytuacji występu scenicznego

W opracowaniu podjęto problematykę radzenia sobie ze stresem i z tremą związaną z występem scenicznym. Badaniem objęto 96 studentów Wydziału Wokalno-Aktorskiego i Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej. W badaniu zastosowano: Skalę Samopoczucia Muzyka przed Występem i Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych. Celem badań była analiza różnic w zakresie stosowanych strategii radzenia sobie ze stresem i z tremą. Dowiedziono istotnych różnic w zakresie myślenia pozytywnego (jako strategii radzenia sobie z tremą), które w wyższym stopniu charakteryzowało studentów kierunków wokalno-aktorskich. W odniesieniu do radzenia sobie ze stresem nie wykazano istotnych różnic między studentami różnych kierunków. W analizach wykorzystano również czynnik różnic międzypłciowych. W zakresie stylu radzenia sobie skoncentrowanego na emocjach kobiety uzyskały wyższy poziom analizowanej zmiennej. Badane studentki wykazywały także silniejszą tendencję do myślenia katastroficznego i bezradności. W odniesieniu do uzyskanych wyników sformułowano implikacje praktyczne.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Praktyki badawcze obecne w badaniach nad procesami społeczno-kulturowego uczenia się dorosłych. Ujęcie krytyczne

Autorka przedstawia założenia badań biograficznych jako badań interpretatywnych w nawiązaniu do sposobu ich uprawiania we współczesnej andragogice. Twierdzi, iż stały się one popularne, ze względu na powszechne przekonanie, że nie trzeba posiadać wyrafinowanych kompetencji, by je uprawiać. Tymczasem zidentyfikowane przez Autorkę praktyki badawcze, które nazywa: wiernością procedurze, wyczarowywaniem wyników badań czy traktowaniem badań biograficznych jako dyskursywnych wymagają zaawansowanej wiedzy dotyczącej epistemologii oraz wysokiej świadomości metodologicznej.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O uczeniu się inspirowanym pasją na przykładzie biografii edukacyjnej miłośnika sportu

Uczenie się podejmowane przez osoby dorosłe w ramach realizowanych przez nie pasji to w naukach społecznych wciąż słabo rozpoznany problem. Niniejszy artykuł jest efektem próby uzupełnienia tej luki. Celem badań była rekonstrukcja procesu uczenia się inspirowanego pasją oraz rozpoznanie cech właś- ciwych temu rodzajowi uczenia się. Rozważania osadzono w paradygmacie interpretatywnym. Wykorzystano metodę biografii edukacyjnej, dane zgromadzono przy użyciu wywiadu swobodnego, pogłębionego. W narracji badanego pasjonata sportu wyróżniono dwie linie edukacyjne wyznaczone przez uczenie się pozaformalne i nieformalne. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że uczenie się inspirowane własną pasją jest wysoko wartościowane przez jednostkę (znaczące), planowane, autonomiczne, ciągłe i prowadzące do mistrzostwa. Jest to uczenie się refleksyjne, dobrowolne i unikatowe, nastawione na samorealizację oraz rozwój osobowy jednostki, a u jego podłoża leży silna wewnętrzna motywacja oraz duże zaangażowanie emocjonalne i intelektualne pasjonata.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
UCZENIE SIĘ STAROŚCI

W artykule omówione zostały wybrane zagadnienia gerontologii edukacyjnej (geragogiki) jako subdyscypliny pedagogicznej. Poddano analizom edukację gerontologiczną, wyróżniono cztery zakresy uczenia się starości.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
INSPIRACJE TEORIĄ PIERRE’A BOURDIEU W PORADOZNAWSTWIE

Jeden z fundamentalnych sporów na temat natury rzeczywistości spo- łecznej stanowi debata, którą najczęściej określa się współcześnie mianem agency and structure (sprawstwo podmiotowe a struktura). Pierre Bourdieu próbował prze- zwyciężyć tę klasyczną opozycję („konstruktywistyczny strukturalizm”) i w efekcie stworzył bardzo ciekawą i oryginalną teorię pola społecznego. Jego koncepcja stała się dla mnie inspiracją do myślenia o praktyce poradniczej właśnie w kategoriach pola. W artykule przywołuję argumenty i racje na rzecz aplikacji oraz uprawomoc- nienia teorii tego wybitnego socjologa na gruncie poradoznawstwa. Z racji objętości tekstu czynię to tutaj jedynie w sposób uproszczony. Jest to zaledwie wstępna próba przedstawienia praktyki poradniczej jako fenomenu działania pola.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
UCZENIE SIĘ BUNTOWNICZKI NA PRZYKŁADZIE NARRACJI ...TO JEST JEDYNY SPOSÓB, KIEDY LUD MA MOŻLIWOŚĆ BYCIA USŁYSZANYM, TO ZNACZY POPRZEZ MANIFESTACJE

Celem tekstu jest zaprezentowanie rezultatów jednego ze sposobów uprawiania badań biograficznych w kontekście uczenia się osób dorosłych. Tekst jest częścią badań empirycznych dotyczących uczącego potencjału buntu i mechanizmów sprawstwa.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kobiecość w przestrzeni naukowej – refleksje z badań

Autorka podejmuje w tekście refleksję nad obecnością kobiet w przestrzeni naukowej. Zainspirowana badaniami jakościowymi, które przeprowadziła wśród kobiet nauki, podjęła próbę wyodrębnienia swoistych modeli kobiecości realizujących się w obszarze nauki. Autorka wyodrębniła kobiecość niezależną i samodzielną – według własnego projektu, kobiecość sprawną i aktywną, kobiecość tradycyjną – oddaną innym, kobiecość zdeterminowaną, kobiecość mało waleczną oraz kobiecość harmonijną. Jak podkreśla w swych rozważaniach autorka, modele te nie stanowią „dokończonego” obrazu kobiety nauki, bardzo często przenikają się i łączą się ze sobą, skłaniając do pogłębienia podjętych rozważań i refleksji. Są próbą ukazania wielowymiarowości kategorii, jaką jest kobiecość.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
POLSKA MIĘDZYNARODOWA ANDRAGOGIKA PORÓWNAWCZA. PRÓBA IDENTYFIKACJI TRENDÓW I TENDENCJI PO 1989 ROKU

Autorka dokonuje krótkiego przeglądu tekstów polskich andragogów, mieszczących się w nurcie andragogiki porównawczej. Ze względu na popularność międzynarodowych badań porównawczych wśród polskich andragogów, skupia swoją uwagę głównie na publikacjach wydawanych w serii „Biblioteka Edukacji Dorosłych” oraz periodykach „Edukacja dorosłych” i „Rocznik Andragogiczny” – wydawnictwach Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego, którego wkład w rozwój andragogiki porównawczej jest nie do przecenienia. Artykuł zawiera refleksję na temat aktualności i zasadności prowadzenia badań porównawczych w edu- kacji dorosłych; stanowi próbę dostrzeżenia trendów i tendencji polskiej andragogiki porównawczej po 1989 roku. Usystematyzowanie omawianego dorobku następuje w oparciu o następujące kryteria: prace badawcze opisujące zagraniczne systemy edukacji dorosłych, prace poświęcone wybranym aspektom funkcjonowania edukacji dorosłych za granicą, prace bazujące na jukstapozycji, interdyscyplinarne studia mię- dzykulturowe oraz prace zawierające refleksję metodologiczną na temat prowadzenia międzynarodowych badań porównawczych w edukacji dorosłych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Macierzyństwo w perspektywie kobiet podejmujących aktywność naukowo-dydaktyczną – trzy autonarracje

Artykuł jest próbą zasygnalizowania możliwych obszarów badania macierzyństwa w perspektywie kobiet podejmujących aktywność naukowo-badawczą. Celem badawczym jest poznanie i opis tych doświadczeń, jak i uwrażliwcie czytelników na problemy aktywnych zawodowo kobiet-matek. Zrealizowane przez autorkę jakościowe badania empiryczne skoncentrowane były na podejściu autobiograficznym. Umożliwia ono włączenie do badań zarówno biografii osób badanych, jak również osobistych doświadczeń badacza stanowiących źródło wiedzy o interesujących go problemach. Autorka, odwołując się do fragmentów narracji badanych kobiet, ukazuje indywidualne doświadczenia kobiet łączących macierzyństwo z pracą zawodową. Badane opisują swoje obowiązki, a także trudności pojawiające się w toku ich realizacji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja seniorów w kontekście koncepcji pomyślnego starzenia się: kontrowersje i wątpliwości

W literaturze gerontologicznej coraz częściej pojawiają się w ostatnich latach stanowiska krytyczne wobec podejścia badawczego wykorzystującego koncepcję pomyślnego starzenia się. W artykule zaprezentowano niektóre poglądy badaczy dotyczące tego tematu. Przedstawiono przykłady różnych interpretacji pojęcia pomyślnego starzenia się. Omówiono przykłady opracowań odnoszących się krytycznie wobec modelu Rowe i Kahna. W dalszej kolejności przeanalizowano edukacyjne implikacje przyjęcia poszczególnych modeli starzenia się.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pracujący Polacy zwiększający swoje kwalifikacje w latach 2005-2013

Aktywność w zakresie kształcenia ustawicznego nie jest wśród Polaków wysoka. Dane ujawniają niewielkie odsetki kształcących się dorosłych, ale aktywność ta jest najwyższa wśród pracowników. Wykorzystując dane Diagnozy Społecznej scharakteryzowano pracowników podnoszących swoje kwalifikacje lub umiejętności pod kątem cech demograficznych, a także oceny własnego wykształcenia i pracy, zarobków czy awansów. Pracownicy kształcący się wykazują wyższe zadowolenie, nieco wyższe dochody, częściej też awansowali lub podejmowali lepszą czy dodatkową pracę. Working Poles enhancing their qualifications in the years 2005-2013 Lifelong learning is not widespread among Poles. The data reveal small fractions of adult in continuing education but this activity is highest among employees. Using the data of the Social Diagnosis employees who improve their qualifications or skills were characterized in terms of demographic characteristics, as well as assessing their own education and jobs, wages and promotions. Employees who improve their qualifications are characterized by higher levels of satisfaction, slightly higher incomes, more often promote or undertake the better or additional work.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O PODMIOTOWOŚCI W KONTEKŚCIE PEDAGOGICZNYM

Tekst dotyczy podmiotowości człowieka dorosłego w powiązaniu z procesem uczenia się z własnej biografii, ujmowanym z perspektywy andragogicznej w biograficznym podejściu badawczym. W pierwszej jego części autor przedstawia ogólne informacje o podmiotowości, następnie prezentuje podmiotowość w ujęciu pedagogicznym i andragogicznym. W kolejnej części odnajduje atrybuty podmiotowości człowieka dorosłego w procesie uczenia się z własnej biografii, w odniesieniu do wyników projektu badawczego pt.: Uczenie się z własnej biografii, realizowanego w latach 2008–2010, z udziałem badaczy z wielu ośrodków akademickich w Polsce. W analizach tych koncentruje się na powiązaniach podmiotowości z procesem uczenia się, realizowanym w kontekście refleksji nad własną biografią, z procesem rozwoju oraz z kategorią dorosłość.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Style życia seniorów chorych na cukrzycę

W artykule zawarte są teoretyczne rozważania na temat choroby przewlekłej, jaką jest cukrzyca oraz nad stylem życia i jego uwarunkowaniach. Autorka przedstawia wyniki badań własnych prowadzonych na temat stylu życia seniorów z cukrzycą typu 2. Na podstawie uzyskanych wyników badań wyodrębniono styl dominujący, najbardziej rozpowszechniony: „Unikanie wyborów egzystencjalnych” i style alternatywne: „Aktywni w sieci ograniczeń”, „Na pograniczu poświęcenia i ofiary”, „Nastawienie na korzystanie z przyjemności życia i »używanie życia«”, realizowane przez nieliczne osoby.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
PIONIERSKIE DZIAŁANIA NAUCZYCIELI W SZKOLNICTWIE DLA DOROSŁYCH NA ŚLĄSKU OPOLSKIM W OKRESIE POWOJENNYM (1945–1950)

Po zakończeniu II wojny światowej na Opolszczyźnie na masową skalę organizowano od podstaw szkolnictwo dla dorosłych. Tworzono kursy dla analfabetów, kursy repolonizacyjne, szkoły podstawowe i średnie. Główną rolę w nich miał do odegrania nauczyciel. Przybywający do tego regionu nauczyciele od 1945 r. w większości posiadali wykształcenie pedagogiczne na poziomie seminarium nauczycielskiego. Niektórzy mieli ukończone uniwersyteckie studia wyższe, a nawet legitymowali się stopniem doktora. Część jednak była bez kwalifikacji zawodowych. Napotykali na wiele problemów dydaktycznych w pracy z dorosłymi. Warunki bytowe dla podejmujących pracę zawodową na Opolszczyźnie były bardzo trudne, co powodowało dużą fluktuację kadr. W pionierskim okresie lat 1945‒1950 wpłynęli oni na stabilizację życia społecznego, kształtowanie więzi terytorialnych i poczucia wspólnoty mieszkańców Opolszczyzny z resztą kraju.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Biograficzne konteksty pierwszego polskiego podręcznika andragogiki

Artykuł ukazuje sylwetki autorów/redaktorów pierwszego polskiego podręcznika andragogiki pt. „Praca oświatowa. Jej zadania, metody, organizacja” (Kraków 1913). Autorka uzasadnia potrzeby badań nad przeszłością polskiej an-dragogiki, w tym zwłaszcza przypominania i wydobywania z niepamięci dokona-nia ludzi znaczących dla kształtowania się andragogiki jako nauki. W artykule wskazano na znaczącą rolę kobiet w rozwoju polskiej andragogiki. Omówione zo-stały przede wszystkim biografie autorek podręcznika (Helena Radlińska, Zofia Daszyńska-Golińska, Władysława Weychert-Szymanowska, Zofia Kruszewska, Maria Orsetti, Jadwiga Dziubińska) pokazano kim były, co było dla nich ważne, jaką rolę odegrały zarówno w tworzeniu podręcznika, jak też w rozwoju polskiej myśli andragogicznej.
Autorka artykułu wykazała, iż mimo różnic, łączyła przedstawiane pionierki andragogiki wspólnie przyjmowana postawa wobec własnej pracy, rozumienia jej jako służby społecznej. Pionierki polskiej andragogiki podzielały także pewną wi-zję edukacji dorosłych, edukacji opartej na rozbudzaniu, inspirowaniu dorosłych do podejmowania samodzielnej aktywności edukacyjnej, na oddziaływaniu po-przez różne środki wpływające nie tylko na stronę umysłową dorosłego, ale też na społeczną, estetyczną, emocjonalną i wolicjonalną.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Starość i starzenie się osób z niepełnosprawnością intelektualną

Do niedawna uważano, że niepełnosprawność intelektualna nie doty- czy dorosłych i ogranicza się jedynie do dzieci i młodzieży. W publikacjach naukowych ubiegłego wieku czytamy, że osoby te nie żyją dłużej niż 40 lat, a i to raczej wyjątkowo. Rzeczywistość zmieniła się między innymi wraz z postępem medycyny i wzrostem jakości opieki medycznej. Wydłużenie życia ludzkiego jest tendencją ogólną i ma swoje odzwierciedlenie również wśród osób z długotrwałą niepełnosprawnością. W efekcie populacja starych osób z niepełnosprawnością intelektualną pojawiła się w historii po raz pierwszy. Celem artykułu jest wstępne rozpoznanie i przybliżenie problematyki starości i starzenia się osób z niepełnosprawnością in- telektualną, stanowiąc punkt wyjścia dla dalszych badań autorki w tym zakresie. W tekście przybliżono pojęcie niepełnosprawność intelektualna i geragogika specjalna, omówiono zmiany inwolucyjne towarzyszące procesowi starzenia się osób z niepełnosprawnością intelektualną i modele starości w tej subpopulacji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Tutoring jako ważny obszar uczenia się dorosłych

W artykule przedstawiony został współczesny kontekst edukacji: zachodzące zmiany i ich konsekwencje zarówno społeczne, jak i pojawiające się na poziomie jednostkowym. Wraz ze zmieniającym się światem zmianie ulegają także oczekiwania wobec edukacji. Zdaniem autora, metoda tutoringu – scharakteryzowana w artykule, jest jednym z interesujących sposobów mogących skutecznie wspierać funkcjonowanie dorosłych w nowej rzeczywistości.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Doświadczenie i rozmienie kompetencji przez edukatorów osób dorosłych. Perspektywa fenomenograficzna

Artykuł koncentruje się na kompetencjach doświadczanych przez edukatorów osób dorosłych. Treść artykułu jest oparta na wynikach badania fenomenograficznego przeprowadzonego w 2017 i 2018 roku. Przedstawiona przestrzeń wynikowa stanowi uporządkowany zbiór indywidualnych koncepcji i zbiorowych sposobów doświadczania i rozumienia kompetencji. Poprzedza ją przegląd wybranych teorii dotyczących edukacji dorosłych oraz opis zastosowanej metody fenomenograficznej stanowiącej podstawę badania.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
DOŚWIADCZANIE RESILIENCE W NARRACYJNEJ BIOGRAFII SENIORÓW DZIENNEGO DOMU POMOCY W GDAŃSKU

Narracje opracowane w poniższym artykule zostały wykonane w ramach projektu „Wspieramy seniora w środowisku lokalnym – kultura elementem tożsamości starszego człowieka”, realizowanego w Dziennym Domu Pomocy Lokalnego Centrum Wsparcia w Gdańsku w 2016 roku. Wyrosły one z dostrzeganych przeze mnie potrzeb seniorów w opowiadaniu swej przeszłości, dzieleniu się nią i jednocześnie porządkowaniu jej, godzeniu się na jej elementy trudne, których pa- mięć została na zawsze utwierdzona w historii człowieka. Zadaniem, które dostrzegam, jest również potrzeba spojrzenia na własną przeszłość z próbą refleksji nad tym, co daje moc i siłę do życia. Innymi słowy, kto i/lub co pozwala mi żyć, a nawet więcej, chcieć żyć i cieszyć się z życia? Czym jest kategoria resilience w moim życiu? Pozostając pod wrażeniem sił jednostek, których historie obfitujące w bolesne momenty, potrafiły powiedzieć: chce mi się żyć, weszłam w relację, pytając o przeszłość i refleksję nad nią. Podjęłam też próbę określenia źródeł pozwalających zachować opisywaną poniżej prężność, zdolność do regeneracji. Mając na względzie treści powyższe, przyjmuję próbę ukazania doświadczenia rezyliencji narratorów za cel mojego artykułu.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przygotowanie do dorosłości jako wciąż aktualny problem andragogiki

Artykuł podejmuje zagadnienie przygotowania do dorosłości i sytuuje go jako problem andragogiki. W tekście autor przytacza niepublikowane dotąd wyniki badań prowadzonych w ramach rozprawy magisterskiej pt. „Stawanie się dorosłym”, które stały się przyczyną zainteresowania autora zagadnieniem przygotowania do dorosłości zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i praktycznym. Ten drugi zaowocował szeregiem podjętych działań o charakterze edukacyjnym, których ogólny opis znajdzie Czytelnik w niniejszym artykule.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
KATEGORIA CZASU W OSADZONYM W BADANIACH W DZIAŁANIU PROCESIE EDUKACYJNYM ZORIENTOWANYM NA MIEJSCA (ŻYWEJ) PAMIĘCI

W artykule pochylono się nad problematyką wielowymiarowości kategorii czasu w procesie edukacyjnym. Ukazano jej znaczenie dla uczenia (się) miejsc żywej pamięci, które umożliwiają odniesienie się do przeszłości w teraźniejszości dla przyszłości. W tekście zaprezentowano immanentne własności miejsc (żywej) pamięci, ich równoczesnego funkcjonowania na poziomie czasu przeszłego, teraźniejszego i przyszłego, które utwierdzone zostało dzięki zaistniałej na gruncie nauk historycznych zmianie paradygmatycznej (nadejściu w historii „czasu pamięci”). W jego końcowej części zaprezentowano fazy procesu dydaktycznego zbudowanego wokół miejsc żywej pamięci, sformułowano tezę, że osadzenie go w ramach badań w działaniu podnosi jego efektywność.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
ZNACZENIE PRZESZŁOŚCI I SPOSOBY JEJ PRZYWOŁYWANIA W ODDOLNYCH INICJATYWACH SPOŁECZNO-KULTURALNYCH

Tekst jest próbą odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób przeszłość jest przywoływana w oddolnych inicjatywach społeczno-kulturalnych i jakie znaczenie nadają jej ich twórcy. Autorka opiera się na wynikach badań zrealizowanych w orientacji interpretatywnej, a jako ramę badawczą wykorzystuje fenomenologię społeczną Alfreda Schütza. Analizując inicjatywy, autorka wyróżniła cztery kategorie ich twórców nadających przeszłości odmienne znaczenie: zakorzenieni w tradycji; sentymentalni kolekcjonerzy przedmiotów przeszłości; odkrywcy przeszłości; (re)interpretatorzy.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
STRUKTURALIZM GENETYCZNY

Celem artykułu jest przedstawienie zbioru założeń oraz propozycji ana- lizy danych metodą strukturalizmu genetycznego, którą można wykorzystać między innymi do rekonstrukcji teorii uczenia się osób dorosłych. W literaturze przedmiotu brakuje szczegółowych analiz z tego zakresu. Na początku zaprezentowany zostanie w zarysie stan teoretycznego rozwoju andragogiki. Podkreślona zostanie ważność uży- cia odpowiednich metod przy rekonstruowaniu teorii. Ostatecznie w centrum rozważań znajdą się założenia strukturalizmu genetycznego oraz propozycja analizy danych tą metodą.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
ZMIENNOŚĆ RÓL SPOŁECZNIO-ZAWODOWYCH CZŁOWIEKA WE WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE JAKO ZAGROŻENIE TRADYCYJNEJ DOROSŁOŚCI

Autor w artykule podejmuje kwestie dotyczące zagrożeń we współczesnym świecie dla tradycyjnie pojmowanej dorosłości człowieka. Poddaje krytycznej analizie system pracy i jego negatywny wpływ na dobrostan człowieka dorosłego. Interpretuje wybrane zagadnienia dotyczące życia człowieka w świecie pełnym możliwości a zarazem niepewności. Zwraca również uwagę na nietrwałość więzi międzyludzkich, wskazując przy tym na bariery utrudniające budowanie dojrzałych relacji interpersonalnych. W konkluzji stwierdza, że dojrzałość i doświadczenie, jako cechy tradycyjnie postrzeganej dorosłości, w dobie współczesnej mogą stanowić przeszkodę w otwartości dorosłych na nowe bodźce i alternatywne sposoby myślenia.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Śmierć jako pretekst do niektórych wymiarów prawdy bycia (rozważania etyczno-andragogiczne)

Śmierć to zadanie dla edukacji całożyciowej, swoisty problem andragogiki. Proponowany Czytelnikowi tekst dedykowany jest niedawno zmarłemu aktorowi, Krzysztofowi Kolbergerowi, i jest filozoficzną podstawą bardziej szczegółowej refleksji, która może się odbyć na gruncie powyższej subdyscypliny pedagogicznej. O tym, że wzmiankowane sprowadzenie niejednokrotnie abstrakcyjnych problemów filozoficznych do jak najbardziej realnych spraw egzystencji człowieka umierającego jest możliwe przekona Czytelnika porównanie odnośnych fragmentów tekstu z wyimkami z myśli mówiącego o śmierci Krzysztofa Kolbergera.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika