rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Repertuar liturgiczno-muzyczny w rękopiśmiennym graduale karmelitańskim (b.s.) z Obór

Artykuł przedstawia zawartość rękopiśmiennego graduału karmelitańskiego z Obór. W wyniku analizy porównawczej repertuaru księgi karmelitańskiej z graduałem rzymskim stwierdzono, że karmelitańska liturgia mszalna wykazuje pewne odrębności w doborze poszczególnych kompozycji w stosunku do wzorca rzymskiego. Szczególną uwagę zwraca zróżnicowana kompletność śpiewów poszczególnych formularzy. Tylko 8 spośród wszystkich formularzy proprium de tempore zawiera pełny lub prawie pełny zestaw śpiewów. Pozostałe potraktowane zostały wybiórczo. Nie ulega wątpliwości, że tak wyraźna selekcyjność śpiewów poszczególnych formularzy dni liturgicznych świadczy przede wszystkim o stricte użytkowym przeznaczeniu kodeksu dla konkretnego wykonawcy. Na podstawie zawartości nietrudno wywnioskować, że graduał ten jest tylko wyciągiem pewnych śpiewów dla kantora z innego (pełnego) kodeksu. W świetle analizy porównawczej repertuaru księgi karmelitańskiej z graduałem rzymskim stwierdzono, że na 278 wszystkich śpiewów w kodeksie oborskim (łącznie z psalmami i wersetami) 235 jest wspólnych z graduałem rzymskim. Zauważono, że jedne układy śpiewów są wierne tradycji, inne nie lub wierne tylko w części. Wydaje się, że tego rodzaju labilność traktowania repertuaru liturgicznego w stosunku do tradycji rzymskiej skłania do przyjęcia hipotezy o sporządzeniu księgi na potrzeby lokalnego konwentu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Latreutyczny wymiar homilii

Jako integralna część liturgii homilia posiada całą jej dynamikę. Jest wpisana w nurt zstępujący liturgii oraz w jej nurt wstępujący, zwany latreutycznym. Prezentowany artykuł omawia implikacje wypływające z latreutycznego wymiaru homilii dla jej przygotowania i wygłoszenia oraz dla jej języka, treści i teologii. Jako hymn wdzięczności za magnalia Dei, homilia nie tylko poucza zgromadzonych, że oto spełnia się słowo Boże, które usłyszeli, ale także uwielbia Boga za jego wypełnienie. Zatem jej język powinien być zbliżony do języka modlitwy, a w swojej treści homilia powinna być bardziej kerygmatyczna niż katechetyczna, a także chrystocentryczna i mistagogiczna. Wtedy będzie pobudzała słuchaczy do oddania chwały Bogu przez modlitwę oraz ofiarę z własnego życia. Należy jednak pamiętać, że uwielbienie w homilii dokonuje się „przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie”. To sam Chrystus jest tym, który uwielbia Ojca w Duchu Świętym, a homilista i jego słowa stają się jedynie narzędziami tego uwielbienia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Psalm responsoryjny jako źródło homilii mszalnej

Psalm responsoryjny wraz z innymi czytaniami Lekcjonarza oraz z tekstami stałych lub zmiennych części Mszy danego dnia jest podstawowym źródłem homilii. Stanowi on integralną część liturgii słowa Bożego oraz ważny, interpretacyjny kontekst pozostałych czytań Lekcjonarza. Sprzyja medytacji słowa Bożego, przez co posiada wielkie znaczenie liturgiczne i duszpasterskie. Z tych też racji psalmu nie wolno lekceważyć w przygotowaniu i wygłoszeniu homilii. Psalm responsoryjny jako źródło homilii wymaga poprawnej interpretacji. Hermeneutyka psalmu domaga się odkrycia powiązania treści psalmu z innymi czytaniami oraz odnalezienia odniesienia do misterium Chrystusa obchodzonego w danej celebracji. W takim chrystologicznym kontekście należy następnie szukać w psalmach uczuć i doświadczeń egzystencjalnych uczestników zgromadzenia liturgicznego. W ten sposób homilia stać się może chrystologiczną interpretacją ludzkiego doświadczenia oraz pomocą w odnalezieniu odpowiedzi, jaką wierni mają dać objawiającemu się w psalmach Panu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Jakość życia społeczności wiejskiej w wybranych gminach województwa małopolskiego

Artykuł Wioletty Knapik Jakość życia społeczności wiejskiej na podstawie badań porusza problematykę standardów jakości życia wiejskich społeczności lokalnych na przykładzie badań przeprowadzonych w Zakładzie Socjologii i Rozwoju Wsi, w ramach realizowanego grantu badawczego. Na potrzeby niniejszego artykułu przedstawione zostały niektóre aspekty tych badań, ukazane w wybranych 3 gminach wiejskich, położonych w województwie małopolskim: Lipnica Murowana, Słomniki i Tarnów. W artykule scharakteryzowano pojęcie „jakości życia”, przedstawiono je w różnych ujęciach teoretycznych. Sam termin jest niejednoznaczny, ponieważ interpretacja uzależniona jest od podejścia danej dyscypliny naukowej, zastosowanych metod pomiaru i badania. Jakość życia jest także wartością uzależnioną od własnej, subiektywnej oceny jednostki. Konkluzje z badań zamieszczone w niniejszym artykule uzupełnione zostały wybranymi wnioskami zamieszczonymi w raporcie „Diagnoza społeczna 2009. Warunki i jakość życia Polaków”, pod redakcją J. Czapińskiego i T. Panka. Z diagnozy tej wynika, że poziom jakości życia mierzonej odsetkiem gospodarstw domowych korzystających z usług różnych placówek ochrony zdrowia, ludności zamieszkałej w województwie małopolskim plasuje się, w porównaniu z innymi województwami, na średnim poziomie. Najwyższą jakość życia mierzoną liczbą zamieszkiwanych pokoi prezentuje Gmina Lipnica Murowana (56,9% respondentów zamieszkuje w 5, 6 lub w 7 pokojach) oraz w Gmina Tarnów (analogicznie: 50%). Podobnie w przypadku zamieszkiwania respondentów w pobliżu głównej drogi – Lipnica Murowana (86,5%) i Tarnów (85,0%). Natomiast najlepszy dostęp do infrastruktury technicznej mają respondenci z Gmin: Słomniki oraz Tarnów. Niemal wszyscy respondenci ocenili swoje gminy jako bezpieczne.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Gospodarstwa rodzinne w rolnictwie polskim według charakteru społeczno-zawodowego

W oparciu o wyniki badań ankietowych 555 gospodarstw rodzinnych autorzy analizują ich wyposażenie w podstawowe czynniki wytwórcze oraz wyniki produkcyjno-ekonomiczne w zależności od charakteru społeczno-zawodowego rodziny.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Przepowiadanie narracyjne jako forma dotarcia do współczesnego człowieka

Współczesny człowiek żyje i uczy się w kulturze ikonicznej, co sprawia, że jego mentalność staje się podobna do tej kultury. Tymczasem przepowiadający pozostają sługami słowa. Narracja jest jedną z form obrazowego mówienia, które dąży do stworzenia w umyśle słuchacza obrazu głoszonej prawdy. Dlatego narracja staje się wprawnym narzędziem, które jednocześnie pozostaje słowem, a z drugiej strony odpowiada mentalności współczesnego człowieka.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Funkcja fatyczna języka homilii i kazań

Badania nad poszczególnymi funkcjami języka, m.in. w retoryce kaznodziejskiej, powinny zmierzać do lepszego poznania mechanizmów, jakie rządzą językiem. W przypadku funkcji fatycznej chodzi o ważny element, jakim jest nawiązanie kontaktu i podtrzymanie uwagi słuchacza. Artykuł precyzuje w przypadku jakich elementów formalnych funkcja fatyczna obecna jest w kaznodziejstwie. W pracy wskazane zostało odniesienie do używanych przez kaznodziejów zwrotów adresatywnych, posługiwania się różnymi strukturami leksykalnymi języka oraz stosowanie określonych struktur przygotowanych tekstów homilii i kazań. Przedstawione zabiegi formalne pozwalają nawiązać i utrzymać uwagę słuchacza, co pozostaje warunkiem koniecznym dla właściwego przekazu treści.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Liturgiczny obraz Trójjedynego Boga

Liturgia nie tylko uobecnia wydarzenia zbawcze w perspektywie liturgii niebiańskiej. Poza swym wymiarem sprawczym, czyli działaniem ex opero operato w odniesieniu do zbawczego misterium Boga, jest ona symbolem tegoż misterium, a nawet jego obrazem. Przy czym znaczenie obrazowości liturgii musi być właściwie rozumiane, a w tym celu odniesione do znaczenia symbolu. Alexander Schmemann mówi, że w pierwotnym rozumieniu symbol jest ujawnieniem i obecnością innej rzeczywistości, która w danych warunkach nie może zostać ukazana inaczej niż w nim i poprzez niego. Dość często jednak zdarza się zewnętrzne podobieństwo pomiędzy widzialną warstwą symbolu a rzeczywistością symbolizowaną. Taka sytuacja doprowadza do spłycenia symbolu. Szczególnie cierpi na tym przestrzeń sakralna i sama liturgia, gdyż jej symbolika została ukształtowana w historii zbawienia, a swoje źródło ma w Piśmie Świętym. Jednakże można, a nawet należy mówić o symbolicznej obrazowości całej clebracji liturgicznej. Obrazowość ta powstaje w wyniku docierania do rzeczywistości symbolizowanej.
W wyniku takiego zabiegu odkrywa się, że liturgia jest odbiciem Trójcy Przenajświętszej. Jest ona bowiem wspólnym dziełem trzech Osób Boskich. Głównym narzędziem i trwaniem w czasie dzieła zbawienia jest Kościół. Kościół i jego liturgia noszą w sobie symbol/obraz wewnętrznej jedności i miłości Osób Boskich, ale też objawiają posłannictwo poszczególnych Osób na zewnątrz. Kardynał Tomáš Špidlík ukazuje to na podstawie teologii Ojców Kościoła w odniesieniu do nauczania Soboru Watykańskiego II. Teologia liturgiczna przedstawia trynitarne źródło chrześcijańskiej miłości i jedności oraz chrześcijańskiej solidarności. Komunia Osób Trójcy Świętej objawia się zwłaszcza w Eucharystii jako źródło wszelkiej jedności. Objawia ona przejście od jedności trynitarnej do jedności wewnątrzkościelnej i między poszczególnymi wspólnotami eklezjalnymi, aż po wszelkie więzi międzyludzkie.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Symboliczno-mistatogiczny wymiar przepowiadania ewangelizacyjnego na przykładzie kursu ewangelizacyjnego „Nowe Życie”

Wezwanie do nowej ewangelizacji prowokuje do poszukiwania takich form przepowiadania słowa Bożego, które mają szansę dotrzeć do współczesnych niewierzących. Głoszenie im Dobrej Nowiny nie może zostać sprowadzone do przekazu teologicznych treści, gdyż czym innym jest kerygmat prowadzący do zrodzenia wiary, a czym innym pogłębiająca go katecheza. Ewangelizacyjny przekaz kaznodziejski potrzebuje mocnego ukierunkowania symboliczno--mistagogicznego. Oznacza ono tworzenie poprzez głoszenie słowa Bożego wydarzenia spotkania ludzkiej egzystencji z egzystencją Boga. Rozpowszechniona na całym świecie koncepcja Szkół Nowej Ewangelizacji (SNE), której twórcą jest Jose H. Prado Flores, podejmuje taką próbę. Kurs „Nowe Życie” jest podstawowym kursem kerygmatycznym w programie SNE. Zastosowana w nim metoda głoszenia słowa Bożego charakteryzuje się bardzo dynamicznym przebiegiem narracji, wykorzystaniem rekwizytów nawiązujących do codziennego doświadczenia słuchaczy oraz włączenie przepowiadania w paraliturgię. Taki sposób głoszenia umożliwia słuchaczowi uczestnictwo w doświadczeniu symbolicznym. Polega ono na wejściu w osobistą relację z Jezusem, którego uobecniają znaki materialne dołączone do przekazu treści kerygmatycznych. Swoistym szczytem takiego głoszenia staje się paraliturgia, która wzmacnia i konkretyzuje wymiar mistagogiczny przepowiadania. Przeanalizowanie dynamiki głoszenia słowa Bożego na kursie „Nowe Życie” pokazuje, że zasady budowania doświadczenia symbolicznego można wykorzystać w innych formach przepowiadania, takich jak np. kazanie czy homilia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Homilia w dokumentach polskich synodów diecezjalnych (2000–2012)

Celem niniejszego opracowania jest analiza dokumentów dziesięciu polskich synodów diecezjalnych z lat 2000-2012. Opracowanie omawia zagadnienie znaczenia synodów diecezjalnych dla dzieła głoszenia słowa Bożego. Kolejno omówione są kwestie związane ze znaczeniem synodu w życiu Kościoła lokalnego, wypowiedzi synodów diecezjalnych na temat roli przepowiadania słowa Bożego, próba określenia istoty homilii, a także elementów treściowych i formalnych przepowiadania homilijnego.
Z analizy dokumentów synodalnych wynika, że w określaniu istoty homilii czerpią z nauczania Kościoła powszechnego. Dokumenty wskazują, iż treść przepowiadania powinna być chrystocentryczna i poruszać najistotniejsze problemy egzystencjalne słuchaczy. Większość analizowanych dokumentów zachęca głosicieli homilii do dostosowania elementów formalnych wypowiedzi do potrzeb i możliwości słuchaczy. Istotną luką jest brak odwołania do badań empirycznych dotyczących stanu przepowiadania słowa Bożego na terenie poszczególnych diecezji.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wydajność ziemi w towarowych gospodarstwach w zależności od typów rolniczych i regionów FADM w Polsce

W opracowaniu podjęto próbę wyznaczenia i oceny różnic w wydajności ziemi w towarowych gospodarstwach rolniczych uczestniczących w polskim FADN. Zróżnicowanie rolnictwa polskiego w zakresie wydajności ziemi oceniono w czterech regionach FADN wg typów rolniczych. Analizy wskazują na wysokie zróżnicowanie wydajności ziemi w różnych typach produkcyjnych i regionach.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Humor i jego funkcje w przepowiadaniu słowa Bożego

Humor pełni wiele pożytecznych funkcji w życiu człowieka i społeczności ludzkich. Jego wartość znana jest wśród specjalistów od PR (public relations), retoryki i komunikacji międzyludzkiej. Świadomość wielu pożytecznych funkcji uzasadnia możliwość stosowania go w przepowiadaniu słowa Bożego. Humor taki musi spełniać odpowiednie wymagania, których zachowanie jest warunkiem sine qua non do zastosowania go w kościelnej posłudze słowa.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Związek modlitwy nieustannej z przepowiadaniem homilijnym w świetle przekazów patrystycznych

Przygotowanie homilisty do głoszenia słowa Bożego to złożony proces, który obejmuje jego sferę intelektualną, uczuciową i wolitywną. Temu zagadnieniu wiele miejsca poświęcają ojcowie Kościoła. To nie jest tylko głoszenie Bożej prawdy, ale przede wszystkim świadectwo własnego życia, gdyż homilista jest także pierwszym słuchaczem. Modlitwa osobista jest nieodzowna w przygotowaniu homilii. Etymologia greckiego terminu όμιλία (homilia) oznacza „obcowanie z Bogiem”. Homilia skierowana do słuchaczy i jej skuteczność zależy od osobistego „obcowania z Bogiem”, które powinno stać się osobistym doświadczeniem głosiciela słowa Bożego. Ważnym staje się duchowe przygotowanie homilisty, w którym istotną rolę stanowi uważne studium Pisma Świętego oraz osobista modlitwa. Te dwa elementy, a nie talent krasomówczy, stają się główną siłą sprawczą całego przepowiadania. Tego rodzaju „obcowanie z Bogiem” winno stanowić stałą dyspozycję życiową homilisty, zarówno na etapie przygotowania, jak i w czasie głoszenia słowa Bożego.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konsekwencje migracji zarobkowych na obszarach o niekorzystnej strukturze agrarnej

Artykuł prezentuje główne następstwa migracji zarobkowych z uwzględnieniem grupy osób wkraczających w wiek produkcyjny. Poza zaprezentowaniem istotnych problemów związanych ze specyfiką funkcjonowania sektora rolniczego w Małopolsce i na Podkarpaciu dokonano także charakterystyki głównych elementów determinujących przepływ ludności w ramach teorii push-pull. Przedstawiono również wyniki badań dotyczących potencjału gospodarstw i związanej z tym przyszłości zawodowej młodzieży pochodzącej z obszarów o niekorzystnej strukturze agrarnej.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Czynniki zróżnicowania regionalnego i ich związek z ceną gruntów rolniczych

W artykule zostały zaprezentowane wyniki badań przeprowadzonych w 2009 roku wśród rolników sześciu gmin położonych w regionie Małopolski. Celem artykułu jest zaprezentowanie opinii i postaw rolników wobec dokonujących się w ich otoczeniu przemian strukturalnych. Poznanie zamierzeń rolników co do dalszych losów własnych gospodarstw, a także ocen wobec przyszłości gospodarstw rolnych w ich okolicy, może mieć szczególne znaczenie w programowaniu i prognozowaniu dalszego rozwoju obszarów wiejskich – zwłaszcza w takim regionie wysokiego przeludnienia agrarnego, jakim jest Małopolska.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Czynniki zróżnicowania regionalnego i ich związek z ceną gruntów rolniczych

W pracy przedstawiono analizę cen ziem rolniczych w 2009 roku. Analizę przeprowadzono dla gleb dobrych (pszenno-buraczane), średnich (żytnio-ziemniaczane) i słabych (piaszczyste). W celu określenia związków ceny ziemi rolniczej z lokalizacją, a wybranymi czynnikami powodującymi zróżnicowanie regionalne na poziomie województw, przeprowadzono analizę przestrzenną. W wyniku przeprowadzonych badań, udało się stwierdzić, że dopłaty bezpośrednie są czynnikiem powodującym zróżnicowanie regionalne. W analizie wykorzystano: lokalny i globalny współczynnik korelacji Morana oraz model regresji przestrzennej SAR.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Chrzest Polski jako wyzwanie dla współczesnej edukacji

Po przyjęciu chrztu przez polskiego księcia Mieszka I ziemia Słowian stała się częścią ówczesnego cywilizowanego świata i zaznaczyła swoją obecność w rodzinie państw chrześcijańskich, gdzie zachowując wiele ze swych tradycji, zaczęła przyjmować zdobycze cywilizacji chrześcijańskiej. Wszystko wskazuje na to, że dzięki tej odważnej decyzji księcia Polan istnieje dzisiaj państwo i naród mówiący po polsku. Gdyby natomiast Mieszko nie przyjął chrztu, być może w XI w. nadal by się rozwijało jego księstwo i było silne, tak jak silny był pogański Związek Wielecki, żyjący na zachodnim wybrzeżu Bałtyku. Jednak w XII w. niewątpliwie ziemie Mieszka stałyby się celem ataków ze strony państw sąsiednich, które na fali ruchu krucjatowego, pod hasłem szerzenia chrześcijaństwa, podbijałyby te tereny. Mieszkańcy tych ziem byliby chrześcijanami, nie byłoby prawdopodobnie Polski, ponieważ ziemie polskie stałyby się częściami państw sąsiednich, tak jak częścią Niemiec stały się terytoria należące wówczas do Związku Wieleckiego czy ziemie zajmowane przez Prusów. Przodkowie dzisiejszych Polaków, wprawdzie chrześcijanie, mówiliby zapewne po niemiecku, czesku lub rusku. Ten fakt musi być przypominany w edukacji młodego pokolenia Polaków oraz przywoływany w dyskusjach ze środowiskami kontestującymi prawo istnienia w systemie edukacyjnym państwa idei chrześcijańskich.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ewangelizacyjno-wspólnotowe przesłanie światowych dni młodzieży

Inicjatorem Światowych Dni Młodzieży był papież św. Jan Paweł II, dla którego troska o osobową godność człowieka ściśle wiąże się z wprowadzaniem go w świat takich wartości, jak: miłość, wolność, odpowiedzialność, prawda, dobro, piękno i szczęście. Każdy chrześcijanin jest powołany do stawania się doskonalszym i do dążenia do świętości. Wychowanie ku świętości ma pomóc w świadczeniu o poznanej prawdzie i rozwoju osoby w jej integralnym wymiarze. Dzięki Chrystusowi człowiek odkrywa swoją nadprzyrodzoną godność oraz powołanie do życia z Bogiem w wieczności. Godność została mu dana i zadana, a to zobowiązuje do szanowania jej w sobie i w drugim człowieku. Papież często powtarzał, że potrzebna jest nieustanna praca nad sobą, której celem jest kształtowanie swojego człowieczeństwa. Dobrze ukształtowany człowiek będzie angażował się w budowanie Królestwa Bożego oraz czuł się odpowiedzialny za sprawy społeczne, w tym za potrzeby bliźnich. Prawdziwy rozwój człowieka dokonuje się między innymi dzięki osobowym relacjom z innymi ludźmi. Wyrazem relacji międzyludzkich jest dobro wspólne, które nie sprzeciwia się dobru indywidualnej osoby, bowiem dobro wspólne przyczynia się najbardziej do pełnego i gruntownego rozwoju człowieka. Wychowanie ma wprowadzić młodego człowieka w świat wartości, takich jak: wolność, odpowiedzialność i miłość. Wychowanie do wolności jest jednocześnie wychowaniem do odpowiedzialności. Człowiek dlatego bywa odpowiedzialny za swe czyny i dlatego przeżywa odpowiedzialność, ponieważ posiada zdolność odpowiadania wolą na wartość. Stąd postulat wychowania do miłości wiąże się z postulatem pomagania ludziom w odkrywaniu obiektywnego dobra. Miłość jest fundamentem w przestrzeganiu wszelkich innych wartości. Drogą prowadzącą do realizowania ideału bycia osobą jest odkrycie prawdy o sobie i własnym powołaniu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Obszary wiejskie województw zachodniopomorskiego i małopolskiego – analiza porównawcza dynamiki zmian w latach 2004–2008

Celem artykułu jest porównanie rozwoju dwóch województw, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów wiejskich. Województwa te leżą na przeciwległych krańcach Polski. Okres badawczy to rok 2004 i porównawcze 2008 rok. Do badań użyto podstawowych mierników rozwoju ekonomicznego, gospodarczego, społecznego i demograficznego. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie czy regiony te wymagają innych kierunków rozwoju i innych instrumentów jego pobudzania, czy okres czteroletni w UE został jednakowo przez te województwa wykorzystany. Przeprowadzone analizy nie dały jednoznacznych odpowiedzi na stawiane pytania. Są obszary, w których tempo zmian jest dla obu województw jednakowe (np. PKB per capita, przeciętne miesięczne wynagrodzenie w rolnictwie, strukturę wieku ludności), a też takie gdzie występują znaczne różnice, raz ze wskazaniem województwa zachodniopomorskiego, innym razem województwa małopolskiego. By dać jednoznaczną odpowiedź należałoby przeprowadzić bardziej szczegółowe badania i wykorzystać dodatkowo inne np. syntetyczne miary rozwoju.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Plany i strategie rozwoju agroturystyki w powiecie krakowskim

Artykuł ukazuje różne koncepcje i formy strategii rozwoju agroturystyki na przykładzie wybranych gmin województwa małopolskiego. Przedstawiono stan rozwoju agroturystyki w tym regionie. Ukazano na bazie literatury przedmiotu rodzaje przedsięwzięć strategicznych w rozwoju usług agroturystycznych. Przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w 57 gminach omawianego województwa związanych z planami rozwoju agroturystyki ujętymi w strategiach rozwoju tych gmin.

Czasopismo: Krakowskie Studia Małopolskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Edukacja domowa a katecheza

Edukacja domowa jest podjęciem przez rodziców obowiązku nauczania, kształcenia i wychowania swoich dzieci w domu rodzinnym. Rodzice, w porozumieniu z właściwą instytucją szkolną, realizują założony plan nauczania według ustalonych przez siebie potrzeb i możliwości edukacyjnych swoich dzieci. Komisja Wychowania Konferencji Episkopatu Polski, która nadzoruje nauczanie religii katolickiej w szkole, wydała Komunikat w sprawie nauczania religii w pozaszkolnym systemie edukacji domowej. Dokument jest przejawem troski pasterskiej o dzieci i młodzież korzystającą z edukacji domowej. Kościół katolicki w Polsce nie poprzestaje na potwierdzaniu praw rodziców do decydowania o kształcie wychowania swojego potomstwa, lecz rozpoczyna pracę polegającą na otwieraniu nowych perspektyw i poszukiwaniu odpowiednich przestrzeni współpracy z rodzinami zaangażowanymi w edukację domową, aby ten proces przyniósł owoce w całościowym kształtowaniu młodych chrześcijan.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne