rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zunifikowane wytyczne do technologii konserwacji maszyn rolniczych

Opierając się na przeglądzie literatury wykazano, że przestrzeganie podstawowych zasad konserwacji sprzętu rolniczego, terminowości wykonywania zabiegów ochrony w eksploatacji jest podstawowym warunkiem racjonalnej konserwacji maszyn i urządzeń w rolnictwie. Przedstawiono sposób oceny ochrony w eksploatacji.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Straty strumienia ciepła z powierzchni wody w basenach do kontrolowanego chowu ryb ciepłolubnych

Celem badań było oszacowanie strat strumienia ciepła suchego i mokrego z powierzchni basenów do przemysłowego chowu ryb ciepłolubnych. Pomiary parametrów cieplno-wilgotnościowych powietrza i wody w zbiornikach produkcyjnych przeprowadzono w czterech eksploatowanych pomieszczeniach fermowych. Uzyskano duże zróżnicowanie wartości strumienia ciepła traconego do otoczenia, przy czym zdecydowanie większy udział miał strumień ciepła mokrego. Do inżynierskich obliczeń mocy urządzenia podgrzewającego wodę cyrkulującą w basenach zaproponowano przyjmować straty strumienia ciepła o gęstości 100 W/m2.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatków do ściółki słomiastej na zawartość makroelementów w oborniku indyczym przed i po składowaniu

Badania miały na celu określenie wpływu węgla brunatnego i szczepionki bakteryjnej EM-1, dodanych do ściółki słomiastej, na zawartość makroelementów w oborniku indyczym "świeżym" i po 6-miesięcznym okresie składowania. Materiał do badań pochodził z 3 budynków, w których przez 16 tygodni tuczono indyczki. W budynku l (kontrolnym) jako materiał ściołowy użyto słomę żytnią, w budynku II pod słomę żytnią zastosowano miał z węgla brunatnego, w budynku III ściółkę zamgławiano roztworem szczepionki bakteryjnej. Parametry fizyczne i zawartość podstawowych makroelementów w oborniku usuwanym z budynków doświadczalnych były niemal identyczne i nieznacznie wyższe niż w oborniku z budynku kontrolnego W trakcie składowania większe nasilenie procesów mineralizacji miało miejsce w obornikach z dodatkami. Procesy unieruchamiania węgla, azotu, fosforu, wapnia i potasu przebiegały z nieco większą wydajnością w oborniku z dodatkiem węgla niż w oborniku ze szczepionką EM-1. Kumulacja potasu była nieznacznie wyższa w oborniku z bakteriami niż w oborniku z węglem.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Etapy rozwoju motoryzacji rolnictwa w Polsce

Na podstawie danych GUS i szacunków własnych dokonano analizy zmian stanu liczbowego parku ciągników w Polsce w latach 1946–2013 z uwzględnieniem udziału poszczególnych grup użytkowników w zasobach tego parku. W 1949 r. 82,4% ciągników znajdowało się w gospodarstwach państwowych, a 15,7% – w gminnych ośrodkach maszynowych, które funkcjonowały do 1956 r., pozostałe 1,9% – w państwowych ośrodkach maszynowych. W 1960 r. w gospodarstwach państwowych znajdowało się 45,5% parku ciągników; w państwowych ośrodkach maszynowych – 18,9%, w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych – 3,4%, w kółkach rolniczych – 11,0%, a w gospodarstwach indywidualnych – 21,2%. W 1971 r. najwięcej (39,6%) ciągników znajdowało się w przedsiębiorstwach kółek rolniczych. Udział gospodarstw indywidualnych wyniósł 28,7%, gospodarstw państwowych – 27,1%, państwowych ośrodków maszynowych – 2,1%, rolniczych spółdzielni produkcyjnych – 2,5%. W 1991 r. udział gospodarstw indywidualnych w strukturze użytkowania ciągników wyniósł 87,4%, sektora publicznego – 6,8%, rolniczych spółdzielni produkcyjnych – 2,0%, a kółek rolniczych – 3,8 %. W latach 2003–2013 udział gospodarstw indywidualnych w strukturze parku ciągnikowego zwiększył się z 98,2 do 98,9%, a pozostałych użytkowników – zmalał z 1,9 do 1,1%. Wzrost liczebności ciągników w latach 1949–2013 miał charakter logistyczny. W pierwszych trzech podokresach nasiliło się zwiększanie liczby ciągników (w latach 1949–1959 – o 129,2%, w latach 1959–1970 – o 222,7%, a w latach 1970–1990 – o 427,8%). Po 1990 r. nastąpiło spowolnienie tego procesu (zwiększenie liczby ciągników w latach 1990–2002 wyniosło 15,2%, a w latach 2003–2013 – 8,8%). Zmniejszenie przyrostów liczebności ciągników po 1990 r. było wynikiem zbliżania się do poziomu nasycenia rolnictwa tymi środkami.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza stanu wyposażenia gospodarstw rolnych Polski Północno-Wschodniej w środki mechanizacji produkcji zwierzęcej

Na podstawie wyników badań, przeprowadzonych w 2012 r. przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową im. prof. Edwarda F. Szczepanika w Suwałkach w województwach podlaskim i warmińsko-mazurskim metodą wywiadu kierowanego, określono stan wyposażenia gospodarstw rolnych w środki mechanizacji produkcji zwierzęcej oraz wiek tych środków. W porównaniu ze średnimi wartościami krajowymi badane gospodarstwa rolne posiadały na ogół więcej środków mechanizacji związanych z produkcją zwierzęcą w przeliczeniu na 100 gospodarstw rolnych, a mniej w przeliczeniu na 100 krów oraz na 100 ha UR. Wiek środków mechanizacji związanych z produkcją zwierzęcą wynosił od 3 lat w przypadku przyczepy do bel do średnio 22 lat w przypadku przenośnika pasz i jednoosiowych rozrzutników obornika.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metodyka badania energochłonności produkcji rolniczej

W pracy przedstawiono możliwości oceny efektów i efektywności produkcji gospodarstwa
rolnego, szacowanej nie tylko w jednostkach pieniężnych (zł), ale także w umownych
jednostkach zbożowych (JZ) lub w porównywalnych jednostkach energetycznych (GJ lub
kWh). Zaprezentowano uproszczoną metodykę szacowania skumulowanych nakładów
materiałowo-energetycznych i badania energochłonności produkcji roślinnej i zwierzęcej
w przykładowym zmodernizowanym gospodarstwie rodzinnym o powierzchni 45 ha UR.
Metodyka może być wykorzystywana w badaniach efektywności energetycznej poszczególnych rodzajów biomasy rolniczej przeznaczonej na potrzeby żywnościowe lub energetyczne (OZE).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza możliwości wykorzystania surowców rolnych na potrzeby produkcji biopaliw

Przedstawiono kształtowanie się popytu na surowce rolne uprawiane pod kątem wykorzystania w energetyce systemowej. Zgodnie z prawodawstwem polskim i UE określona ilość energii elektrycznej powinna pochodzić z biomasy, a w tym od 2008 r. z upraw rolnych. Uprawy te, głównie rośliny energetyczne wieloletnie o dużych przyrostach rocznych, będą uprawiane na ziemi rolnej. Obliczono, że na te potrzeby powinno być wykorzystane 1431 tys. ha ziemi rolniczej w 2008 r. i 30960 tys. ha w 2015 r. W 2015 r. surowce pochodzenia rolniczego na cele energetyczne powinny być uprawiane na 2,2% aktualnych gruntów ornych. Ponadto biomasa jest wykorzystywana w istniejących i przyszłych systemach ciepłowniczych; średniej i małej mocy. Zakładając równomierny przyrost mocy do 2010 r. oraz to, że 1 t biomasy odpowiada 15 GJ energii, zapotrzebowanie na biomasę wynosić będzie 6,22 mln t.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Problemy powstania rynku biomasy w Polsce

Ocenia się, że w Polsce zapotrzebowanie na biomasę w energetyce wzrośnie w 2010 r. do 11,2 min ton. Do pokrycia rosnącego zapotrzebowania niezbędne będzie zakładanie wysokowydajnych plantacji roślin energetycznych. Uprawa roślin energetycznych powinna opierać się na bioróżnorodności, pozwalającej na dostosowanie gatunku do zróżnicowanych warunków glebowo-klimatycznych oraz możliwości technicznych rolników. W instytucjach naukowo-badawczych prowadzone są doświadczenia z nowymi, perspektywicznymi gatunkami roślin, które zasługują na wprowadzenie do uprawy ze względu na wysokość plonu biomasy. Grupa roślin energetycznych obejmuje rośliny rodzime i obce, w tym: gatunki drzewiaste szybkiej rotacji (wierzba Salix sp.), trwałe rośliny dwuliścienne (np. ślazowiec pensylwański Sida hermaphrodita, sylfia przerośnięta Silphium perfoliatum) oraz wieloletnie gatunki traw. Omówiono przyczyny utrudniające wzrost produkcji biomasy: technologiczne, prawne, organizacyjne. Bez zdecydowanego wsparcia i koordynacji ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwa Nauki i Informatyzacji oraz lokalnych władz samorządowych rozwój "agroenergetyki" w Polsce będzie powolny.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie warunków wilgotnościowych w ogrzewanych tuczarniach między sezonami przejściowymi wiosennym i jesiennym

Celem badań było porównanie między sezonami przejściowymi, to jest wiosennym i jesiennym, warunków wilgotnościowych występujących w ogrzewanych pomieszczeniach przeznaczonych do produkcji żywca wieprzowego. W pięciu identycznych tuczarniach raz w każdym z trzech miesięcy okresów przejściowych mierzono temperaturę i wilgotność względną powietrza. Na podstawie tych parametrów oraz temperatury i wilgotności względnej powietrza zewnętrznego obliczano różnicę ciśnień pary wodnej po obu stronach przegród zewnętrznych. Zarówno wilgotność względna powietrza wewnętrznego, jak i różnica ciśnień pary wodnej były większe jesienią, stąd sezon ten uznano za bardziej niekorzystny z uwagi na możliwość wystąpienia zagrożenia wynikającego z zawilgocenia materiałów budowlanych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Strumień powietrza wentylacyjnego asymulującego wilgoć z basenów do przemysłowego chowu ryb w pomieszczeniach fermowych

Celem badań było oszacowanie wymaganego strumienia wentylacyjnego ze względu na asy-milację wilgoci z basenów produkcyjnych i utrzymanie stosunkowo niskiej wilgotności względnej powietrza w zamkniętych obiektach przemysłowego chowu ryb ciepłolubnych. Potrzeby wentylacyjne wnętrz z basenami na ryby oceniano w czterech pomieszczeniach, w których mierzono temperaturę powietrza, wilgotność względną powietrza, prędkość ruchu powietrza i temperaturę wody. Na podstawie tych parametrów obliczono strumienie wody odparowującej z powierzchni zbiorników oraz strumienie powietrza wentylacyjnego w poszczególnych pomieszczeniach. Stwierdzono duże różnice w kształtowaniu się parametrów środowiskowych w badanych budynkach, a konsekwencją tego było olbrzymie zróżnicowanie wielkości wentylacyjnych. Wnioskuje się, że w celu obniżenia wilgotności względnej w tego rodzaju obiektach produkcyjnych należy zakładać automatyczne systemy wymiany powietrza.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Współczynniki emisji amoniaku i gazów cieplarnianych z obór z wentylacją mechaniczną

W oborze dla 55 krów mlecznych z wentylacją mechaniczną wykonano pomiary stężeń amoniaku i gazów cieplarnianych. Na tej podstawie obliczono współczynniki emisji gazów od jednej krowy w ciągu roku: amoniaku 2,115 kg/stan., dwutlenku węgla 3726 kg/stan., podtlenku azotu 1,272 kg/stan., metanu 99,12 kg/stan., pary wodnej 18052 kg/stan. Uzyskany współczynnik emisji amoniaku jest mniejszy od wartości ogólnie przyjmowanych do opisu emisji tego gazu w Polsce. Jest to niewątpliwie wpływ karmienia krów paszą oparta na zielonkach z traw oraz stosowanej przez rolnika techniki utrzymania zwierząt i regularnego usuwania obornika z budynku.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gęstość właściwa cząstek biomasy pochodzenia leśnego o różnych wymiarach i wilgotności pomniejszona o objętość porów wewnętrznych

Gęstość właściwa pomniejszona o objętość porów wewnętrznych (GWZ) analizowanego
materiału jest istotnym parametrem w procesach zagęszczania ciśnieniowego
surowców roślinnych. Wyniki pomiaru GWZ obrazują strukturę zewnętrzną szkieletu
surowca drzewnego. W pracy opisano pomiar GWZ zrębków z sosny pospolitej (Pinus
sylvestris L.) przeprowadzony w zwymiarowanym pojemniku z użyciem wody czystej
chemicznie. Do ustalenia korelacji między GWZ a mierzonymi parametrami surowca,
materiał podzielono w zależności od procentowego udziału wilgotności (10, 15 i 50%)
i grup frakcji (0–1, 1–4, 4–8 i 8–16 mm). Średnia wartość GWZ we wszystkich przypadkach
wynosiła 0,84 g·cm–3. Za pomocą metody statystycznej wskazano grupę parametrów
istotnie wpływających na pomiar gęstości właściwej. W trakcie badań porównano
wymiary cząstek i wilgotność surowca z założonym kryterium klasyfikacji w postaci
gęstości właściwej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność energetyczna pogłównego nawożenia zbóż

Dokonano analizy nakładów energetycznych na pogłówne nawożenie zbóż z uwzględnieniem różnych technik nawożenia i postaci nawozu. Największe oszczędności w ograniczeniu nakładów energetycznych można uzyskać w wyniku dobrego wykorzystania azotu, co będzie skutkować zmniejszeniem stosowanej dawki. Nakłady energetyczne na nawożenie pogłówne zbóż mocznikiem były o 80% wyższe w porównaniu z dolistnym stosowaniem roztworu mocznika i odpowiednio wyniosły 4891 MJ/ha i 2713 MJ/ha. Wskaźnik efektywności energetycznej przy przyjętym poziomie nawożenia pogłównego wyniósł 2 przy stosowaniu nawozów stałych, a jego wartość przy nawożeniu dolistnym była dwukrotnie wyższa.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ciągniki w gospodarstwach ekologicznych

Zbadano wyposażenie gospodarstw ekologicznych w ciągniki, na tle ogółu gospodarstw rolnych w Polsce. W grupie obszarowej do 9 ha wyższym poziomem wyposażenia w ciągniki charakteryzują się gospodarstwa ekologiczne. Dotyczy to zarówno liczby ciągników w przeliczeniu na 100 gospodarstw i na 100 ha użytków rolnych, jak i odsetka gospodarstw wyposażonych w ciągniki. Relacje pomiędzy wskaźnikami wyposażenia w ciągniki obu zbiorowości gospodarstw determinowane są udziałem powierzchni zasiewów w strukturze użytków rolnych, a w nieco mniejszym stopniu udziałem powierzchni trwałych użytków zielonych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ceny oleju napędowego w wybranych krajach i czynniki wpływające na ich poziom

Na podstawie danych z publikacji OECD/IEA dokonano porównania cen oleju napędowego w krajach OECD. W 2011 r. cena oleju napędowego w USD za litr, obliczona z uwzględnieniem parytetu siły nabywczej, wynosiła od 1,02 w USA do 3,53 w Turcji (w Polsce 2,69 USD za litr – trzecie miejsce pod względem wysokości tej ceny wśród 32 krajów objętych analizą porównawczą – za Turcją i Węgrami). Najniższą cenę oleju napędowego bez uwzględnienia parytetu siły nabywczej w 2011 r. odnotowano w Meksyku (0,76 USD za litr), a najwyższą w Norwegii (2,28 USD za litr). Z ceną 1,70 USD za litr Polska zajmowała 24. miejsce wśród 32 krajów objętych analizą porównawczą. Najniższy wzrost ceny oleju napędowego bez uwzględniania parytetu siły nabywczej odnotowano w Meksyku i Wielkiej Brytanii, gdzie paliwo to było w 2011 r. odpowiednio o 73,2 i 80,5% droższe niż w 2000 r., a najwyższy w Nowej Zelandii (o 253,8%). Nasilenie tendencji wzrostowej cen oleju napędowego we wszystkich krajach miało miejsce w latach 2008 i 2011.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan infrastruktury obszarów wiejskich Podkarpacia w opini mieszkańców

Przedstawiono opinie mieszkańców gmin wiejskich i wiejsko-miejskich z terenu województwa podkarpackiego o stanie infrastruktury obszarów przez nich zamieszkiwanych. Badania ankietowe wykazały, że ocena mieszkańców gmin wiejskich i miejsko-wiejskich bardzo pokrywa się z diagnozą faktycznego stanu infrastruktury na obszarach wiejskich. W wyniku przeprowadzonej analizy wypracowano główny wniosek, że obszary wiejskie województwa podkarpackiego są słabo nasycone infrastrukturą, w wyniku czego hamowany jest proces rozwoju gospodarczego oraz utrudnione jest prowadzenie produkcji rolniczej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zasoby wodne Polski - obecne i przyszłe wyzwania dla praktyki rolniczej

Ilość wody na naszej planecie jest od milionów lat stała i szacuje się ją na 1,337 * 106 km3. W tej ilości jedynie niewielka część (ok. 0,78%) to woda słodka, bezpośrednio dostępna dla człowieka. Polska jest uważana za kraj ubogi w wodę. Według danych z 2006 r., na głowę jednego Polaka przypadało 1600 m3 tzw. średnich, dyspozycyjnych zasobów wodnych. Tak nie-wielkie zasoby, zbliżone do zasobów Danii, Czech czy Belgii, oznaczają zagrożenie deficytem wody. W pracy przedstawiono aktualny stan zasobów wodnych Polski na tle innych krajów Europy, czynniki wpływające na bilans wodny, obserwowane trendy ich zmian, jak również możliwe do podjęcia działania w celu ograniczenia zagrożeń, ze szczególnym uwzględnieniem działań w zakresie techniki rolniczej i rolnictwa zrównoważonego.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rolnictwo zrównoważone - nowe technologie a problematyka zachwaszczenia

Ważnym elementem rolnictwa zrównoważonego powinna być technologia integrowanej produkcji roślinnej, a z tym związana integrowana ochrona roślin, której nieodłącznym elementem jest regulacja zachwaszczenia upraw. Herbicydy będą ważnym elementem tego systemu. W integrowanej ochronie roślin ich stosowanie powinno być oparte na aplikacji preparatu w dawce zapewniającej osiągnięcie pożądanego efektu skuteczności w danym miejscu i czasie. Zalecane w etykietach dawki herbicydów zapewniają wysoki stopień efektywności chwastobójczej wymienionych gatunków chwastów w szerokim zakresie warunków klimatycznych, agrotechnicznych i edaficznych obszaru całego kraju. Według wielu autorów, aplikowanie herbicydów w obniżonych dawkach pozwala uzyskać wielorakie korzyści, m.in. zmniejszenie zanieczyszczenia wód gruntowych i powierzchniowych oraz niższą zawartość wykrywanych pozostałości w płodach rolnych oraz w glebie. W Polsce stosuje się mniej chemicznych środków ochrony roślin w porównaniu z pozostałymi krajami Unii Europejskiej. Aby utrzymać konkurencyjność polskich produktów rolnych na rynkach krajów Unii Europejskiej i poza kontynentem, należy poszukiwać nowych rozwiązań, których celem jest zmniejszenie zastosowania pestycydów bez wpływu na utratę ilości i jakości plonu.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka i rozmieszczenie gospodarstw ekologicznych w Polsce

Dokonano analizy, w ujęciu regionalnym oraz średnio dla Polski, liczby i wielkości, struktury użytkowania gruntów, struktury zasiewów i obsady zwierząt w gospodarstwach ekologicznych w 2006 r. Gospodarstwo ekologiczne jest przeciętnie 3-krotnie większe od średniego w kraju i charakteryzuje się mniejszym udziałem gruntów ornych, a większym udziałem trwałych użytków zielonych (2-krotnie) i sadów (5-krotnie). Struktura produkcji oraz struktura zasiewów mniejszych gospodarstw jest lepiej dostosowana do zasad ekologicznego gospodarowania. Wiąże się to między innymi z większym areałem uprawy roślin okopowych i warzyw oraz relatywnie dużą obsadą zwierząt. Natomiast w większych gospodarstwach, pomimo dużego udziału użytków zielonych, bardzo mała jest obsada zwierząt. Większość gospodarstw ekologicznych jest zlokalizowana gminach o gorszych warunkach do produkcji rolniczej oraz większym udziałem obszarów chronionych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Współudział nauki w strategii lizbońskiej na rzecz wspólnej polityki rolnej i wzrostu gospodarczego

Działania innowacyjne na rzecz rozwoju gospodarczego i przewidywanych zmian we Wspólnej Polityce Rolnej muszą być poprzedzone pełną integracją polityki gospodarczej, w tym polityki rolnej, z polityką naukową i naukowo-techniczną. Jest to warunkiem rozwoju sektora rolno-żywnościowego, poprawy jego konkurencyjności, zapewnienia konsumentowi zdrowej i bezpiecznej żywności, a przez właściwe ukierunkowanie i racjonalizację wydatków na badania naukowe poprawy efektywności wsparcia innowacjami rozwoju gospodarczego i społecznego kraju. Komisja Europejska popiera, wskazuje i dofinansowuje z budżetu Unii Europejskiej rozwiązania służące rozwojowi i konkurencyjności gospodarki europejskiej. W planowanych działaniach państw Wspólnoty, szczególny nacisk powinien zostać skoncentrowany na maksymalnym wykorzystaniu istniejącego w Europie potencjału w tzw. trójkącie wiedzy "edukacja-badania naukowe-innowacje".

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koszty energii w rolnictwie polskim w latach 2004-2014

Łączne koszty dwunastu objętych analizą nośników energii, zużytych w rolnictwie polskim,
w porównaniu ze stanem z 2004 r., w 2014 r. zwiększyły się o 50,9%, w tym węgla
kamiennego o 104,8%, węgla brunatnego – o 95,7%, oleju napędowego – o 66,2%, gazu
ciekłego (LPG) – o 29,8%, gazu ziemnego wysokometanowego – o 265,1%, gazu ziemnego
zaazotowanego – o 6,1%, energii elektrycznej – o 76,7%, a ciepła – o 50,9%.
Zmniejszyły się natomiast koszty zużytego koksu – o 79,8%, lekkiego oleju opałowego –
o 65,4%, ciężkiego oleju opałowego – o 67,5% i benzyn silnikowych – o 71,1%. W grupie
paliw stałych, rozpatrywanych łącznie, odnotowano w zrost kosztów o 82,3%, paliw ciekłych
o 46,8%, paliw gazowych – o 50,8%. Łączne koszty objętych analizą nośników
energii, odniesione do hektara użytków rolnych, były w 2014 r. o 69,2%, a przeliczone na
jedno gospodarstwo rolne – o 103,3% większe niż w 2004. r. W strukturze kosztów energii
zużytej w rolnictwie w całym rozpatrywanym okresie dominowały paliwa ciekłe,
z udziałem od 79,2 do 86,1%. Udział paliw stałych wyniósł 5,1–8,7%, paliw gazowych –
2,2–2,9%, a energii elektrycznej i ciepła – 6,2–10,1% ogółu kosztów energii zużytej
w rolnictwie. Udział energii elektrycznej w kosztach ostatniej z wymienionych grup nośników
energii wyniósł od 94,8 do 65,9%, a ciepła – od 3,1 do 5,2%. W grupie paliw stałych
dominował węgiel kamienny z udziałem od 84,6 do 95,5%, a w grupie paliw ciekłych –
olej napędowy z udziałem 84,6–96,6%. Wśród paliw gazowych największy udział
w kosztach (60,8–85,5%) miał gaz ciekły.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rynek nowych ciągników rolniczych w Polsce w latach 2010-2015

Ocena przemian w polskim rolnictwie wymaga stałego monitorowania rynku ciągników
rolniczych. Celem pracy była analiza zmian na rynku nowych ciągników rolniczych
w Polsce. Zakres czasowy badań obejmował lata 2010–2015. Analizę rynku nowych
ciągników rolniczych przeprowadzono na podstawie ich sprzedaży mierzonej liczbą rejestracji.
Zakres analiz obejmował sezonowość sprzedaży w układzie kwartalnym, popyt na
określone marki (producentów), a także strukturę mocy nowych ciągników rolniczych
sprzedawanych w Polsce. W okresie 2010–2015 zarejestrowano w Polsce 92,3 tys. nowych
ciągników rolniczych. Najwięcej ciągników sprzedano w 2012 r., najmniej zaś
w 2015 r. Na polskim rynku ciągniki rolnicze oferuje 33 producentów, głównie z Europy
Zachodniej i USA. W grupie nowych pojazdów w okresie 2010–2015 najwięcej zarejestrowano
ciągników firmy New Holland (16 150 szt.), następnie John Deere (13 161),
Zetor (12 266), Case (7225) oraz Deutz-Fahr (6965). Łączny udział tych producentów
w sprzedaży ciągników w analizowanym okresie wyniósł ok. 60%. W strukturze rejestracji
pod względem mocy silników w analizowanym okresie największy udział (55,33%) miały
ciągniki o mocy w przedziale 37–73 kW oraz 74–132 kW (37,71%). W latach 2010–2015
stwierdzono dwukrotny wzrost rejestracji ciągników o mocy >161 kW.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo