rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zbiorowy bohater - czujny i gotowy

Fragment recenzji książki pod redakcją Barbary Lewenstein, Agaty Gójskiej i Ewy Zielińskiej "Aktywizmy miejskie"
Zagadnienia i zjawiska, które koncentrują się na nieformalnych, niesformalizowanych, ale także półformalnych czy będących w procesie formalizacji inicjatywach i mobilizacjach społecznych, nie są nowe. Pojawiały i rozwijały się na każdym etapie tworzenia się polskiego społeczeństwa obywatelskiego i nie będzie przesadą stwierdzenie, że są fundamentem, z którego wyrasta cały trzeci sektor. Nie są to zatem zagadnienia lekceważone, marginalizowane lub zaniedbywane. Można zauważyć, że jest wręcz odwrotnie – cieszą się sporym zainteresowaniem różnych instytucji i ich przedstawicieli. Świadczą o tym działania podejmowane zarówno przez bada-czy i akademików, którzy prowadząc liczne obserwacje i projekty badawcze, dokonują diagnoz czy analiz tych zjawisk, jak i przez reprezentantów instytucji publicznych, uwzględniających w zarządzaniu publicznym i w podejmowanych decyzjach oddolne ruchy i działania społeczne. Liczba powstających publikacji i dokumentów czy organizowanych konferencji i seminariów pokazuje, że tematyka dotycząca inicjatyw społecznych nadal pozostaje w centrum uwagi. Jest ważną sferą praktyk i poznania.

Czasopismo: Kwartalnik Trzeci Sektor
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Teologia episkopatu w pismach Josepha Ratzingera/Benedykta XVI

W eklezjologii komunii J. Ratzingera/Benedykta XVI ważną rolę pełni osoba biskupa. Liturgia Kościoła, a zwłaszcza celebracja Eucharystii, której przewodniczy biskup, objawia Kościół jako sakrament komunii trynitarnej. Kardynał J. Ratzinger/Benedykt XVI uwypukla kolegialny charakter urzędu biskupa. Opiera się on na dwóch historycznych faktach, mianowicie na kolegialności Apostołów oraz na kolegialnym charakterze duchowego urzędu w Kościele starożytnym. Kolegialny charakter posługi biskupiej w teologii J. Ratzingera/Benedykta XVI wiąże się nieodzownie z kwestią sakramentalności episkopatu i znajduje swoje odbicie w liturgii święceń biskupich, zwłaszcza w wymogu obecności przynajmniej trzech biskupów podczas udzielania święceń elektowi. Pozostawanie biskupa w osobistej komunii z Bogiem stanowi fundament jego tożsamości i zobowiązuje do stylu życia, naśladującego kenozę wcielonego Syna Bożego. Kardynał Ratzinger ukazuje w swoich pismach istotę posługi biskupiej w świetle lex orandi. Czyni to w oparciu o teologiczną interpretację poszczególnych czynności, mających miejsce w czasie obrzędu święceń biskupich takich jak np. położenie księgi Ewangelii na głowie święconego podczas modlitwy święceń, bądź odnosząc się do symboliki insygniów biskupich.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zielona księga polskiego prawa kosmicznego : Rozdział 2. Definicje w obcym prawie kosmicznym (analiza porównawcza) i propozycje rozwiązań dla polskiego prawa kosmicznego

W niniejszym opracowaniu przeprowadzono analizę porównawczą siatki pojęcio- wej stosowanej w różnych krajowych aktach prawnych dotyczących przestrzeni ko- smicznej. Wzięto pod uwagę ponad 20 ustawodawstw ze wszystkich kontynentów i przeanalizowano następujące definicje: (1) „działalność kosmiczna”, (2) „obiekt ko- smiczny”, (3) „szkoda”, (4) „operator”, (5) „śmieci kosmiczne”, (6) „działalność subor- bitalna”, (7) „przestrzeń kosmiczna”.

Czasopismo: Ad Astra. Program badań nad astropolityką i prawem kosmicznym
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
„Utrum sexus femineus impediat ordinis susceptionem‟. Niezdolność kobiet do przyjęcia święceń diakonatu w Kościele łacińskim w ujęciu historyczno-prawnym

Celem artykułu jest ukazanie w ujęciu historyczno-prawnym stanu toczącej się dyskusji wśród teologów i kanonistów na temat dopuszczalności kobiet do przyjmowania święceń diakonatu w kontekście kan. 1024 KPK. Artykuł ma charakter naukowy i powstał przy zastosowaniu metody historyczno-prawnej oraz dogmatyczno-prawnej. Prawodawca w tenorze kan. 1024 KPK postanowił, że jedynie mężczyzna ochrzczony może zostać ważnie dopuszczony do przyjęcia sacra ordinato. Przez termin sacra ordinatio należy rozmieć sakrament święceń wszystkich stopni (episkopat, prezbiterat i diakonat). Kobiety mogłyby zostać dopuszczone do święceń diakonatu, ponieważ nie stanowi stopnia kapłaństwa Chrystusa. Mogłoby się to dokonać przy obecnym stanie prawnym na drodze abrogacji kan. 1024 KPK lub wydania przez Stolicę Apostolską indultu. Ocena kanonicznych implikacji dopuszczenia kobiet do diakonatu uzależniona jest od historycznej i teologicznej oceny zachowanych źródeł świadczących o istnieniu w starożytności i średniowieczu praktyki ordynowania diakonis. Cel artykułu został osiągnięty tylko w części, ponieważ tocząca się dyskusja nie została jeszcze zamknięta, a fragmentaryczność zachowanych źródeł nie pozwala na postawienie końcowych tez.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Anamnetyczny charakter obrzędów chrzcielnych

Chrzest jest jednym z siedmiu sakramentów świętych. A te święte czynności, ustanowione przez Chrystusa, są skutecznymi znakami łaski uświęcającej lub uczynkowej. Chrzest swoją moc czerpie z paschy Chrystusa. Tę tajemnicę zbawienia przypominają i aktualizują obrzędy chrzcielne. Już formą anamnezy jest znak krzyża, czyniony na czole katechumena. Procesja chrzcielna jest wyrazem pragnienia kroczenie drogą paschy Chrystusa. W tajemnicę paschalną Wcielonego Słowa wprowadza skutecznie słowo Boże, proklamowane podczas obrzędów chrzcielnych. W tych obrzędach sakramentalną skuteczność ujawnia woda chrzcielna, znak zanurzenia w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. A to zanurzenie daje udział w synostwie Bożym. Anamnetyczny charakter posiadają także obrzędy wyjaśniające. Namaszczenie olejem krzyżma wprowadza w misję Chrystusa, Namaszczonego Duchem Świętym. Biała szata i świeca chrzcielna są znakiem obleczenia się w Chrystusa i uczestnictwa w Jego światłości.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Czy religia potrzebuje metafizyki?

Jeśli metafizyka jest filozofią pierwszą, której celem jest ostateczne wyjaśnienie rze-czywistości, to jest ona przydatna tylko takiej religii, która uznaje swój przekaz za prawdzi-wy. Chrześcijaństwo jest taką religią, bo nie zadowala się tylko uzasadnieniem jakiejś formy obyczaju, ale chce swój przekaz odnieść do prawdy, chce być religią prawdziwą. Stąd dyskurs teologii chrześcijańskiej dokonywał się w dyskusji z metafizycznym roszczeniem do prawdy. Arystoteles określił metafizykę trojako: jako mądrość (poznanie inne niż fizyczne i matematyczne), jako teoria tego co wolne od materialnych ograniczeń (poznanie pierwszych zasad) oraz jako filozofia bytu, jako bytu (poznanie najgłębszej struktury rzeczywistości). Na tych trzech płaszczyznach dokonuje się jej dialog z religią prawdziwą.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Sacramentum – znak i tajemnica

W artykule zostało przedstawione zagadnienie sakramentu jako rzeczywistości znaku i tajemnicy. Każde doświadczenie religijne posiada strukturę sakramentalną, ponieważ Bóg przychodzi do człowieka na sposób ludzki. W sposób pełny dokonało się to w Jezusie Chry-stusie, który stale działa w Kościele, zwłaszcza przez sakramenty. W klasycznej teologii sakrament rozumiany jest jako widzialny znak niewidzialnej łaski, odsyłający do rzeczywistości określanej przez termin mysterium. Takie ujęcie jest niewystarczające i potrzebuje pogłębienia. Analiza doświadczenia ludzkiego, proces kształtowania się terminu sacramentum i dane egzegetyczne prowadzą do teologicznych wniosków. Sakramenty są nie tylko znakiem, ale też tajemnicą w sensie biblijnym. Nie tylko wskazują, ale także zawierają i wyrażają rzeczywistość mysterium. Przez sakramenty i w sakramentach dokonuje się spotkanie z Chrystusem, który jest sakramentem Boga. Zatrzymanie się jedynie na kategorii znaku może prowadzić do redukcjonizmu lub urzeczowienia sakramentów. Aby podkreślić ich personalistyczny charakter potrzeba powrotu do biblijnej kategorii tajemnicy.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Cechy Maryi jako wzorzec do naśladowania dla współczesnego człowieka

Chrześcijanin to człowiek, który stara się szukać najlepszych wzorców na własne ży-cie. Dziś żyje on w zapędzeniu i w pogoni za doczesnością. Pragnie wszystko sobie podpo-rządkować. Wielu szuka wygody i realizacji własnych marzeń. Maryja uczy tego, co jest naprawdę ważne. Ona jest wzorem kobiecości. Jej cechy może naśladować każdy. Są nimi bowiem prostota życia i pobożność, postawa pokory oraz wierność i czystość małżeńska, także umiejętność służby drugiemu człowiekowi. Maryja to kobieta, która prawdziwie kocha Boga, dlatego chce pełnić Jego wolę. Jako Matka wcielonego Syna Bożego jest godna uwielbienia. Jest duchową Orędowniczką przed Bogiem wszystkich odkupionych przez Chrystusa.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Formacja pątników w ramach Pieszej Pielgrzymki Podlaskiej na Jasną Górę

Wśród różnych form podróży znajdują się podróże o charakterze religijnym, które nazywamy pielgrzymkami. Kościół katolicki, bazując na bogatej tradycji biblijnej, na przestrzeni wieków rozwinął tę formę pobożności. Piesza pielgrzymka podlaska na Jasną Górę to jedna z współczesnych form pielgrzymowania, w której co roku uczestniczy kilka tysięcy wiernych z terenu diecezji siedleckiej. Jednym z głównych jej celów jest pogłębianie formacji chrześcijańskiej jej uczestników. Jest ona realizowana we wszystkich wymiarach: ludzkim, duchowym, intelektualnym i apostolskim.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Udostępnienie informacji publicznej przez Prezesa Polskiej Agencji Kosmicznej

W komunikacie naukowym przedstawiono zagadnienie prawnego obowiązku udostępnienia informacji publicznej przez Prezesa Polskiej Agencji Kosmicznej na tle orzecznictwa sądów administracyjnych.

Czasopismo: Ad Astra. Program badań nad astropolityką i prawem kosmicznym
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Krótka geneza monastycyzmu

Artykuł porusza wybrane zagadnienia dotyczące powstania monastycyzmu. Wskazuje na proces wyodrębnienia się tego ruchu z szeroko rozumianego ascetyzmu. W artykule pojawia się źródłosłów słowa mnich. Ważnym zagadnieniem w tematyce artykułu są także biblij-ne przesłanki wyjścia na pustynię.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Homilia zakorzeniona w kerygmacie jako metoda skutecznego głoszenia żywego Słowa

Artykuł miał na celu ukazanie wartości poprawnego głoszenia homilii. Zaprezentowano poszczególne etapy przygotowania homilii oraz osobiste- go zaangażowania kaznodziei. Homilia jest skierowana do konkretnych lu- dzi. Oni zaś przychodzą do świątyni ze wszystkimi troskami swojego życia. Głoszone słowo Boga jest odpowiedzią na ludzką codzienność i wezwaniem do duchowego wzrostu. Tak homilia jest formą uwielbienia Boga.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Powstanie Spartakusa na Marsie?

W artykule została przedstawiona wizja przyszłości życia w erze sztucznej inteligencji, której największym symbolem jest podbój kosmosu. Data rozpoczynająca XXII wiek skłania do podjęcia pobudzającej wyobraźnię refleksji o wizji rozwoju ludzkości i jej miejsca we Wszechświecie. Ludzie i inteligentne roboty będące niemal identyczne jak ludzie będą podmiotami wzajemnych relacji w życiu codziennym. Należy więc zadać fundamentalne pytania o prawa quasi-człowieka. Wyścig o eksplorację bogactw przestrze- ni kosmicznej trwa w najlepsze. Przyszła kolonia na Marsie, a następnie na innych planetach, będzie kolonią robotów (nie ludzi) wykonujących wyczer- pującą pracę dla zysku ludzkości w marsjańskich kopalniach. Taka perspek- tywa zarysowuje widmo nowej ery niewolnictwa i powstania Spartakusa na Marsie. Marsjański robot Neospartakus będzie quasi-człowiekiem i w prze- ciwieństwie do znanego z historii rzymskiego Spartakusa wygra powstanie z człowiekiem w kosmosie. Stajemy zatem przed dziejowym wyzwaniem zbudowania dialogu dla osiągnięcia standardów etycznych wzajemnych relacji ludzi i robotów. O ludzkości i jej miejscu we Wszechświecie zadecyduje to, czy ludzkość będzie w stanie uznać prawa quasi-człowieka.

Czasopismo: Ad Astra. Program badań nad astropolityką i prawem kosmicznym
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ocena realizacji wskaźników Polskiej Strategii Kosmicznej

Raport przedstawia ocenę realizacji wskaźników Polskiej Strategii Kosmicznej (PSK). Został on przygotowany przez Stowarzyszenie Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego. Każda ocena realizacji wskaźnika PSK została opatrzona krótkim uzasadnieniem. Z perspektywy raportu widoczna jest opóźniona oraz wybiórcza realizacja wielu działań przewidzianych w Polskiej Strategii Kosmicznej.

Czasopismo: Ad Astra. Program badań nad astropolityką i prawem kosmicznym
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Bierzmowanie sakramentem ku wierze dojrzałej

Zainicjowana we chrzcie świętym wiara winna być pogłębiana. Odpowiedzialność za rozwój wiary u swoich dzieci wzięli rodzice i rodzice chrzestni. Oni są pierwszymi przekazi-cielami wiary. Rodzina jako domowy Kościół i wspólnota parafialna to środowiska, w którym wiara dojrzewa. Wiara umacnia się, gdy jest przekazywana. Dzięki szkolnej katechezie i życiu liturgicznemu wiara jest rozwijana. Poprzez duchowe przygotowanie kandydatów do bierzmowania z wykorzystaniem elementów katechumenalnych i pracy w małych grupach okres ten staje się impulsem do świadomego i mężnego wyznawania wiary. Bierzmowanie jest umocnieniem na drodze wiary, ono dynamizuje pogłębienie relacji z Jezusem i Jego Kościołem. Samo przyjęcie bierzmowania nie czyni chrześcijanina w pełni dojrzałym. Zaangażowanie w życie wspólnoty Kościoła i wyznawanie wiary w Jezusa wprowadza na drogę ku wierze dojrzałej. Po tej drodze wiary w Boga prowadzi człowieka Duch Święty, który w bierzmowaniu udziela obficie swoich darów.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Duchowe dziedzictwo męczenników Z Pratulina

Diecezja siedlecka obchodzi w tym roku 20. rocznicę ogłoszenia błogosławionymi Wincentego Lewoniuka i XII Towarzyszy, męczenników za wiarę z Pratulina. Byli oni ludźmi prostymi, zwyczajnymi ale duchowo dojrzałymi, o czym świadczy nie tylko ich męczeństwo, ale całe życie. Męczennicy z Pratulina oddali swe życie za jedność Kościoła i wierność papieżowi. Ich wierność obietnicom chrztu świętego i umiłowanie Kościoła są wzorem do naśladowania dla współczesnych wiernych. W niniejszym artykule zostały ukazane wybrane aspekty duchowości męczenników z Pratulina, jakie przedstawiają dokumenty przygotowane dla beatyfikacji oraz liczne świadectwa im współczesnych. Zwróciliśmy uwagę na umiłowanie Eucharystii, modlitwy i ducha autentycznej pobożności, które cechują ich życie. Męczennicy uczą również miłości do Kościoła i troski o jego rozwój. Ukazaliśmy również ich przywiązanie do Ojca Świętego i jego nauczania. Ostatnim rysem charakteryzującym męczenników jest ich pobożność maryjna i przywiązanie do Matki Bożej. Analizując te i inne elementy duchowości męczenników została ukazana ich aktualność we współczesnym Kościele.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Model duchowości kapłańskiej na podstawie dzieł biskupa janowskiego Piotra Pawła Beniamina Szymańskiego OfmCap (1857-1867)

Biskup Beniamin Szymański zdecydowanie rozgraniczał duchowość zakonną i du-chowość księdza diecezjalnego. Uważał, że zakonnik kapucyński miał nieustannie dążyć do doskonałości, zatem do osobistej świętości, przez realizację rad ewangelicznych. Natomiast księża diecezjalni winni ustawicznie pogłębiać świadomość wielkiej godności sakramentu święceń. Oni bowiem uświęcają się przez sprawowanie obowiązków wynikających z przyję-tego sakramentu. Wzrastają zaś w życiu wewnętrznym pogłębiając swoją formację intelektu-alną i duchową. Wyrazem tego jest ich gorliwość w głoszeniu słowa Bożego, udzielania sa-kramentów świętych, także troską o estetyczny wygląd świątyni. Biskup Szymański propo-nował księżom i swoim wiernym świeckim jako pomoc w duchowym wzrastaniu nabożeń-stwa maryjne, zwłaszcza majowe. Kult Matki Bożej prowadzi do Boga bogatego w miłosier-dzie.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Miłosierdzie w przypowieściach Jezusa w ewangelii wg św. Łukasza

Jednym z najważniejszych aspektów Boga jest jego miłosierdzie. Wartość poznania tego wymiaru zauważył papież Franciszek, ogłaszając Jubileusz Miłosierdzia. Ewangelia według świętego Łukasza zawiera przypowieści, które na różny sposób ukazują to miłosierne oblicze Boga Ojca. Uczą nie tylko je przyjmować, ale również okazywać. Wskazują, jak wychodzić z nim do drugiego człowieka, zwłaszcza do tego skrzywdzonego własnym grzechem. Artykuł przybliżył i wyjaśnił definicję miłosierdzia oraz wskazał co należy czynić, aby było ono obecne w życiu chrześcijan.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Eklezjologia episkopatu w odnowionej liturgii

Artykuł ukazuje pewne elementy eklezjologii episkopatu, jakie wyłaniają się z ksiąg liturgicznych odnowionych po Soborze Watykańskim II. Biskup jest oblubieńcem Kościoła, ponieważ od momentu święceń biskupich uobecnia on sakramentalnie w stopniu najwyższym Chrystusa Pasterza i Oblubieńca Kościoła. Chociaż biskup wykonuje swoją posługę uświęca-nia i kultu w całej diecezji, to jednak kościół katedralny, będący jakby kościołem matką i centrum Kościoła partykularnego, jest miejscem właściwym, w którym on rozwija funkcję „szafarza łaski najwyższego kapłaństwa” wobec swojej owczarni, zwłaszcza gdy przewodniczy liturgii w dniach uroczystych, gdy poświęca olej krzyża oraz udziela święceń. Postać biskupa celebrującego liturgię w kościele katedralnym jest wyjaśniana przez symbolikę elementów przestrzeni liturgicznej. Do tych symbolicznych „ikon” należą m.in.: katedra biskupia, ołtarz, prezbiterium, ambona, chrzcielnica, także zakrystia.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Historia mówiona jako narzędzie partycypacji muzealnej

Historia mówiona jest z natury partycypacyjna, gdyż w swym centrum stawia dialog, za pomocą którego – w ramach wywiadu – współtworzony jest autorski, subiektywny przekaz. Odnosząc się do założeń metodologicznych historii mówionej oraz różnych modeli partycypacji muzealnej, rozumianej jako budowanie społeczności, edukacja i aktywizm, analizuję przenikanie się tych dwóch zjawisk i ich wzajemne zależności w kontekście działalności muzeów. Opisuję również trzy modele działań partycypacyjnych i wybrane projekty historii mówionej realizowane w polskich muzeach, analizując ich cechy charakterystyczne, potwierdzające partycypacyjny potencjał metody oral history w działaniach muzealnych.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Filmy historii mówionej w działaniach organizacji pozarządowych – problemy etyczne

Tekst przedstawia refleksje płynące z doświadczeń nabytych podczas tworzenia filmów historii mówionej w ramach działalności w organizacjach pozarządowych. Autorki skupiają się na pojawiających się w tym procesie problemach etycznych i ich specyfice (w zestawieniu z problematyką etyczną badań naukowych z wykorzystaniem metody historii mówionej).

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Męska homoseksualność obozowa i figura pipla a problem „nieczytalności” na przykładzie relacji Andrzeja Kotarskiego

Artykuł o charakterze case study analizuje treści dotyczące męskiej homoseksualności i figury pipla, pojawiające się w dwóch relacjach złożonych USC Shoah Foundation i Domu Spotkań z Historią/Ośrodkowi KARTA przez Andrzeja Kotarskiego, byłego więźnia nazistowskich obozów koncentracyjnych. Krytycznej refleksji poddane zostają: sposób podjęcia tematów zmarginalizowanych w polskim dyskursie obozowym oraz strategie służące przezwyciężeniu problemów artykulacyjnych. Osadzenie analizy w kontekście badań nad wojenną przemocą (homo)seksualną pozwala wskazać kulturowo-społeczne determinanty, za sprawą których obie relacje pozostają niepełne.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Herstoria mówiona w Polsce. Kilka uwag o feministycznych projektach oral history

Artykuł poświęcony jest herstorii mówionej w Polsce. Autoetnograficzny eksperyment – przedmiotem badań były doświadczenia związane z działalnością autorki na polu herstorii mówionej – posłużył za ramę doboru analizowanych projektów, jak i ich interpretacji z pozycji insiderki. Ich efektem jest model epistemologiczny herstorii mówionej, na który składają się trzy wzajemnie powiązane pola: badań feministycznych nad historią (kobiet/gender/queer), działalności edukacyjnej i politycznego projektu „wynalezienia feministycznej tradycji”.

Czasopismo: Wrocławski Rocznik Historii Mówionej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Liturgiczny kult Pięciu Braci Męczenników w tradycji kamedułów polskich po soborze trydenckim

Święci od początku istnienia chrześcijaństwa zajmują ważne miejsce w liturgii. Po-czątkowo kult ten miał charakter lokalny i koncentrował się wokół grobu świętego. Od IV w. można zauważyć wzrost i znaczenie kultu świętych. W wielu przypadkach miał on charakter powszechny. Po soborze trydenckim liturgiczny kult świętych otrzymał nowy impuls. Kult świętych Pięciu Braci męczenników, uczniów św. Romualda (+ 1027), na ziemiach polskich był wpisany w dzieje Kongregacji Pustelników Kamedułów Góry Koronnej. W 1663 roku powstał erem w Bieniszewie. Od 1923 roku wszystkie wspólnoty rodziny kamedulskiej odda-ją cześć Pięciu Braciom 12 listopada.

Czasopismo: Teologiczne Studia Siedleckie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne