rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Problem uznania granic jako wyznacznik stosunków polsko-niemieckich

W wyniku zakończenia II wojny światowej Polska znalazła się w nowej sytuacji geopolitycznej, która uwarunkowała kształt granic państwowych tzn. nabytki terytorialne na zachodzie i straty na wschodzie. Artykuł ukazuje jak wpłynęło to na stosunki polsko-niemieckie. W zupełnie nowym układzie sił politycznych, jaki ukształtował się w Europie, musiała się odnaleźć nie tylko Polska ale i Niemcy. W 1949 roku powstały dwa państwa niemieckie. Zarówno Polska, jak i Niemcy wschodnie (NRD) znalazły się w strefie wpływów ZSRR. Stąd w pierwszej kolejności musiały zostać uregulowane stosunki między PRL a NRD. Znalazło to wyraz w układzie podpisanym między obu państwami 6 lipca 1950 roku w Zgorzelcu. Tym samym NRD uznała kształt polsko – niemieckiej granicy państwowej. Równie ważna była normalizacja stosunków między PRL a RFN. Sprzyjające ku temu warunki zaistniały dopiero na początku lat 70-tych. Wtedy to 7. grudnia 1970 roku doszło do zawarcia miedzy PRL a RFN układu o normalizacji stosunków wzajemnych. Układ ten stanowił niewątpliwy przełom w stosunkach między obu państwami. Do pełnej stabilizacji było jednak jeszcze daleko. Przełomowy okazał się rok 1989. Geopolityczny obraz Europy uległ wtedy zasadniczym przeobrażeniom. Transformacja w Polsce zapoczątkowała efekt domina, który postawił m.in. na porządku dziennym problem zjednoczenia Niemiec. Polska poparła zjednoczenie Niemiec i wkrótce podpisała ze zjednoczonymi już Niemcami dwa układy. Pierwszy z 14. listopada 1990 roku potwierdzał istniejącą miedzy obu państwami granicę, a drugi z 17. czerwca 1991 roku dotyczył regulacji wzajemnych stosunków. W ten sposób dopiero 46 lat po zakończeniu II wojny światowej Polska unormowała swe stosunki z zachodnim sąsiadem.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Ewaluacja programu profilaktyki wczesnego rodzicielstwa

W Polsce sporadycznie są realizowane i poddawane ewaluacji programy profilaktyczne dotyczące zagrożeń związanych z aktywnością seksualną. Tymczasem takie projekty, dotyczące sfery seksualnej i polegające na ingerencji w proces rozwoju psychoseksualnego, wymagają ewaluacji ze względów zarówno merytorycznych, jak i etycznych. W artykule podjęto próbę ukazania złożonej procedury ewaluacyjnej, jaką zastosowano w toku wdrażania do polskiej praktyki edukacyjnej programu profilaktyki wczesnego rodzicielstwa opartego na wykorzystaniu elektronicznego symulatora opieki nad niemowlęciem oraz zaprezentowano jej wyniki. Ewaluacja odbyła się w latach 2004 – 2011 i składała się z trzech odrębnych badań. Etap I obejmował wdrożenie programu do praktyki oświatowej i pomiar jego rezultatów oparty na strategii eksperymentalnej - ewaluacja sumatywna. Etap II ewaluacji nastąpił po upowszechnieniu programu i obejmował pomiar opinii uczniów, rodziców i nauczycieli. Etap III to ewaluacja odroczona. Miała charakter pośredni - informacji udzielali nauczyciele realizujący program w szkołach.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Socjologia wizualna w praktyce: empiryczne przykłady współpracy socjologów z fotografami

Artykuł prezentuje wybrane sposoby współpracy pomiędzy socjologią i fotografią. Punktem wyjścia jest wskazanie, że obie te sfery działalności mają podobne korzenie, związane z wartościami społeczeństwa nowoczesnego. Następnie zaprezentowane zostają ogólne ramy omawianej współpracy, realizowanej w kontekście socjologii wizualnej rozumianej jako sposób uprawiania socjologii, który ufa obrazom. Najistotniejsze w artykule są natomiast odwołania do trzech projektów badawczych opartych na różnych formach współpracy pomiędzy socjologią i fotografią: Opowieści z pogranicza, Formy zamieszkiwania, Niewidzialne miasto. W nawiązaniu do nich zostaje postawiona kluczowa teza, zgodnie z którą najlepsza współpraca to taka, w której strony zachowują swoją niezależność i nie wyzbywają się swojej tożsamości.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Tendencje zmian w rozwoju fizycznym dzieci i młodzieży wiejskiej Ziemi Lubuskiej w wieku 7-18 lat

Celem przeprowadzonych badań było ukazanie kierunków zmian w rozwoju fizycznym populacji dzieci i młodzieży szkolnej województwa lubuskiego w latach 2002-2017. Materiał został zebrany w latach 2015-2017 wśród 3996 uczniów zamieszkujących środowisko wiejskie (w tym 1858 chłopców i 2138 dziewcząt) w wieku 7-18 lat w wybranych losowo szkołach podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Techniką martinowską wykonano pomiary wysokości i masy ciała dzieci i młodzieży, na podstawie których obliczono wskaźnik wagowo-wzrostowy (Rohrera). Materiał opracowano statystycznie, istotność różnic między średnimi wyliczono testem t-Studenta. Wyniki odniesiono porównawczo do badań z lat 2002-2003. Na podstawie analizy 15-letnich obserwacji (2002-2017), odnotowano w środowisku wiejskim województwa lubuskiego istotne podwyższanie średnich wysokości ciała chłopców w wieku 10-14 lat oraz dziewcząt w wieku 13 i 15 lat. Zmiany wysokości ciała, jakie zachodzą w populacji uczniów w wieku 7-18 lat w latach 2002-2017 wskazują na zjawisko spowolnienia trendu sekularnego. Decelerację wysokości ciała wśród chłopców odnotowano w wieku 7, 9 i 18 lat, natomiast u dziewcząt w wieku 8, 10 i 17 lat. Na przestrzeni 15 lat, we wszystkich klasach wieku dziewcząt odnotowano wzrost masy ciała, przy różnicach statystycznie istotnych (za wyjątkiem 8-9 i 18-letnich). U chłopców istotny wzrost masy ciała odnotowano w wieku 8,11-18 lat. Zmiany sekularne w proporcjach wagowo-wzrostowych badanej populacji uczniów w wieku 7-18 lat wskazują na istotne zwiększanie tęgości budowy ciała chłopców w wieku 9,11-18 lat oraz dziewcząt w wieku 8-10,12-13, 16-17 lat. Skok pokwitaniowy wysokości ciała u dziewcząt badanych w latach 2002 i 2017 wystąpił między 11. a 12. rokiem życia, natomiast u chłopców między 12. a 13. rokiem życia i charakteryzował się mniejszymi wartościami w 2017 roku.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Problematyka zdrowia, promocji zdrowia i higieny w świetle sportowej prasy kobiecej w Polsce w okresie międzywojennym

Celem pracy jest przedstawienie problematyki zdrowia, promocji zdrowia i higieny w świetle sportowej prasy kobiecej w Polsce w okresie międzywojennym. W latach 1927 – 1936 ukazywało się czasopismo „Start” poświęcone aspektom wychowania fizycznego, sportu i higieny kobiet. 
Na łamach „Startu” propagowano aktywność fizyczną jako czynnik zdrowia. Wskazywano na racjonalne dawkowanie oraz  wpływ aktywności fizycznej na organizm. Publikowano materiały z zakresu medycyny sportu, głównie potrzebę badań lekarskich w sporcie. Część doniesień poruszała sprawy ratownictwa, zdrowego stylu życia oraz pielęgnacji ciała. Redakcja „Startu” promowała wydawnictwa z zakresu zdrowia, higieny i dietetyki. Dostrzegała problem kompensacji wysiłku fizycznego w pracy zawodowej kobiet.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
O polifoniczności badania wymiarów kariery. Naturalna historia badania

Niniejszy artykuł jest wynikiem refleksji autora na temat problemów i możliwych rozwiązań metodologicznych związanych z badaniem przestrzennego wymiaru kariery ludzi biznesu: menedżerów i przedsiębiorców. Refleksje te rodziły się w trakcie długiego, opartego na paradygmacie interpretatywnym, projektu o charakterze eksploracyjnym. Przedstawione tezy w pewnej części mają swe źródło w pierwotnych założeniach badawczych, jednak gro pomysłów i zaleceń odnośnie sposobów gromadzenia danych i metod analizy wypracowywanych było w trakcie pracy terenowej. W kontekście badań przestrzennych wymiarów kariery autor prezentuje zalety i ograniczenia technik badawczych takich jak: wywiad narracyjny, wywiad pogłębiony, wywiad w oparciu o fotografię, technik projekcyjnych. Autor poleca używania tych kilku technik jednocześnie, jako wzajemnie uzupełniających się.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Kłamstwo jako przedmiot badań jakościowych. Ograniczenia i możliwości

Socjolodzy jakościowi i antropolodzy kultury stosunkowo rzadko badają zagadnienie kłamstwa. Zdecydowanie częściej zajmują się tym psychologowie, głównie przy użyciu metod ilościowych. Wydaje się to wynikać z pewnych trudności w badaniu tego zagadnienia, które wiążą się z trafnym rozpoznaniem kłamstwa. Artykuł omawia wspomniane trudności, a zarazem wskazuje na możliwości ich przezwyciężenia w oparciu o wybrane badania jakościowe dotyczące kłamstwa. Ponadto podkreśla niektóre korzyści z analizy tego zagadnienia w ujęciu jakościowym na przykładzie badań przeprowadzonych w katolickim Ośrodku Interwencji Kryzysowej dla kobiet zagrożonych prostytucją lub pragnących porzucić jej uprawianie.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
POSTHUMANIZM, TRANSHUMANIZM, ANTYHUMANIZM, METAHUMANIZM ORAZ NOWY MATERIALIZM. RÓŻNICE I RELACJE

„Postczłowiek” stał się terminem parasolowym obejmującym (filozoficznie, kulturowo i krytycznie) posthumanism, transhumanizm (razem z takimi prądami jak extropianizm, liberalny i demokratyczny transhumanizm), nowy materializm (specyficzny ruch feministyczny w ramach posthumanizmu), a także różnorodną panoramę antyhumanizmu, posthumanizmów, i metahumanizmów. Takie ogólne i starające się ogarnąć wszystko użycie tego terminu prowadzi do metodologicznego i teoretycznego zamieszania wsród ekspertów i laików. W eseju tym podjęto próbę wyjaśnienia różnic między tymi ruchami. Uwaga została skoncentrowana na wspólnej dla nich sferze znaczeń.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Elastyczne kariery młodych Lubuszan - strategie radzenia sobie na współczesnym rynku pracy

Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań jakościowych nt: „Społecznych i jednostkowych konsekwencji nietypowych form zatrudnienia” ze szczególnym uwzględnieniem młodych Lubuszan, którzy swoją ścieżkę zawodową często zaczynają zatrudniając się na nietypowych zasadach. Techniką wykorzystaną w badaniach był wywiad pogłębiony, gdzie ankieterzy jako narzędzie mieli przygotowane dyspozycje do wywiadu. Respondenci zostali wybrani do wywiadów na zasadzie „śnieżnej kuli” - każdy następny respondent był wskazany przez poprzedniego. Badania zostały przeprowadzone w maju i czerwcu 2012 roku. Analiza uzyskanych wypowiedzi może być odpowiedzią na jedno z najważniejszych z pytań dotyczących elastycznego rynku pracy – czy nietypowe formy pracy są przejściową formą radzenia sobie na niestabilnym rynku pracy tylko i wyłącznie przez młodych ludzi czy jednak stają się to nieodłącznym elementem kariery każdego człowieka?

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
KREATYWNOŚĆ JAKO PRZEDMIOT BADAŃ EDUKACYJNO-MUZYCZNYCH

Artykuł zawiera rozważania teoretyczno-badawcze na temat kreatywności muzycznej. Wskazano na działania artystyczne w zakresie ekspresji twórczej, odtwórczej i percepcji na podstawie wybranych rozwiązań systemowych kształcenia muzycznego. Podkreślono znaczącą i kreatywną rolę zarówno nauczyciela, jak i ucznia, będących uczestnikami procesu edukacyjno-artystycznego. Autorzy ukazują różne podejścia badawcze i podkreślają pilną potrzebę prowadzenia badań, aby ukazać rzeczywisty obraz realizacji kreatywnej edukacji muzycznej.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Ryzykowne zachowania seksualne mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności

Ryzykowne zachowania seksualne stanowią istotny element stylu życia osób niedostosowanych społecznie. Fakt ten wynika przede wszystkim ze: specyficznej hierarchii wartości tej grupy osób; dogmatycznej integracji ich postaw; odurzania się i uzależnienia od środków psychoaktywnych; psychopatycznej struktury osobowości części z nich. Ryzykowne zachowania seksualne traktować należy jako symptomy niedostosowania społecznego i dlatego powinny podlegać oddziaływaniom resocjalizacyjnym. 
Prezentowane wyniki pochodzą z pilotażu badań przeprowadzonego w 2013 roku na terenie Zakładu Karnego w Rzeszowie. Jego głównym celem była diagnoza postaw mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności wobec życia seksualnego i partnerek seksualnych. Zaprezentowany materiał jest próbą udzielenia odpowiedzi na pytanie o stopień ryzykowności zachowań seksualnych badanych i  stopień respektowania przez nich seksualnej normy partnerskiej oraz uwarunkowania tych zjawisk. 
Na podstawie analiz stwierdzono, iż w odniesieniu do ponad 46% badanych możemy wnioskować  o wybitnym bądź wysokim stopniu ryzykowności zachowań seksualnych, w odniesieniu do 35% o znacznym, zaś jedynie do 4,2% o niskim. W badaniach stwierdzono, że niemal 79% badanych deklaruje bardzo słaby stopień respektowania seksualnej normy partnerskiej. Jedynie w odniesieniu do niecałych 10% możemy mówić o stopniu zadowalającym w tym względzie.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Praktyka obsadzania stanowisk w administracji skarbowej III RP w świetle wartości konstytucyjnych

Zawarta w Konstytucji zasada dobra wspólnego stanowi istotną rację istnienia władz publicznych. Administracja wykonująca funkcje państwa winna służyć dobru obywateli. Warunkiem prawidłowego funkcjonowania administracji jest właściwy dobór kadr realizujących zadania państwa. Jest on szczególnie istotny w przypadku administracji skarbowej, stanowiącej kluczowe ogniwo systemu gromadzenia dochodów publicznych. Cel artykułu stanowi analiza słabości systemu administracji skarbowej w Polsce, mających wpływ na kształtowanie profesjonalnej kadry urzędników. W artykule postawiono tezę, że zasadnicze znaczenie dla właściwej realizacji zadań administracji skarbowej ma oparta na obiektywnych kryteriach rekrutacja kadr. Szczególną uwagę poświęcono zasadom obsadzania stanowisk dyrektorów i wicedyrektorów izb skarbowych, naczelników urzędów skarbowych i ich zastępców oraz dyrektorów i wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej, od kompetencji osób, które je zajmują zależy bowiem jakość pracy urzędów. Zgodnie z przyjętą hipotezą, im większy jest wpływ czynników politycznych, a nie kryteriów merytorycznych na proces obsadzania stanowisk i im słabsze są gwarancje stabilnego zatrudnienia, w tym większym stopniu pracownicy skłonni są ulegać sugestiom politycznych patronów i tym trudniej jest im oprzeć się politycznym naciskom. W przypadku administracji skarbowej, przy dużej zmienności, złożoności i niejasności prawa podatkowego, przepisów utrudniających właściwą ich interpretację oraz presji politycznej na zwiększenie dochodów budżetowych, skutkować to może negatywnymi konsekwencjami dla podatników.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Wpływ funduszy europejskich na innowacyjność lubuskiej gospodarki

Artykuł w sposób syntetyczny przedstawia wpływ wykorzystania funduszy europejskich na proces budowania innowacyjności lubuskiej gospodarki w kontekście realizacji założeń: Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013 oraz rządowej strategii pn. Kierunki zwiększania innowacyjności gospodarki na lata 2007-2013. Autor opisuje podstawowe wyznaczniki polityki rządowej w dziedzinie wdrażania rozwiązań innowacyjnych oraz nowych technologii przez podmioty gospodarcze również z terenu województwa lubuskiego. Na tej podstawie zaprezentowano m.in. poziom wykorzystania środków unijnych z ogólnopolskich programów operacyjnych: Innowacyjna Gospodarka oraz Kapitał Ludzki, a także z Lubuskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, Dodatkowo opisowi poddano strukturę regionalnych dokumentów strategicznych: Strategia Rozwoju Województwa Lubuskiego oraz Lubuska Regionalna Strategia Innowacji, które de facto determinują proces budowy regionalnej gospodarki opartej na wiedzy. Uzupełnieniem treści artykułu jest tabelaryczna wizualizacja danych statystycznych alokacji funduszy europejskich dla województwa lubuskiego według stanu na dzień 31 grudnia 2011 roku.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
NIE MOGĄ CZY NIE POTRAFIĄ? ANALIZA ZAANGAŻOWANIA SŁUŻB SPOŁECZNYCH W PROCESY REWITALIZACJI

Celem artykułu jest analiza zaangażowania służb społecznych w planowanie procesów rewitalizacji i ich realizację. Szczególnym zainteresowaniem zostały objęte stosowane reguły uspołecznienia tego procesu i ich konsekwencje dla praktyki życia społecznego. Słabe zaangażowanie mieszkańców obszarów rewitalizacji rodzi pytania o skalę i zasady współpracy pracowników socjalnych z przedstawicielami samorządów podczas opracowania diagnoz, wytyczania celów i zadań rewitalizacji oraz realizacji przypisanych do nich działań. Istotny jest także opis dodatkowych przedsięwzięć podejmowanych w ośrodkach pomocy społecznej pod hasłem „rewitalizacja” dotyczący włączenia społecznego, aktywizacji i budowania odpowiedzialności za miejsce zamieszkania, czy konsultacji społecznych. Na podstawie przeprowadzonych badań autorka analizuje jakość zaangażowania mieszkańców obszarów rewitalizacji w procesy programowania zmian społecznych oraz bariery wykorzystywania wiedzy eksperckiej służb społecznych w ich realizacji i ich skutki dla rozwoju lokalnego.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
O PRAWNYCH PROBLEMACH USTALANIA LINII ZABUDOWY W POLITYCE PRZESTRZENNEJ. ANALIZA ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH

Niezwykle istotnym elementem polityki przestrzennej są linie zabudowy, które wyznaczają prawnie dopuszczalne usytuowanie frontowych ścian obiektów budowlanych względem drogi. Należałoby zaryzykować tezę, że prawidłowe ustalenie linii zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy jest warunkiem skutecznej polityki przestrzennej. Niestety, analiza aktów polityki przestrzennej dowodzi, że organy planistyczne odstępują od dokonywania ustaleń linii zabudowy, bądź ustalają je błędnie, wywołując tym samym negatywne skutki dla lokalnej urbanistyki i architektury. W niniejszym artykule przedstawiono węzłowe problemy prawne towarzyszące ustalaniu linii zabudowy, wykorzystując do tego tak ustawową regulację, jak i - przede wszystkim - orzecznictwo sądów administracyjnych.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Znaczenie pedagogiki twórczości w kształceniu pedagogicznym

Zainteresowanie szkolnictwem akademickim wzrasta w momentach przełomowych, gdyż formowanie się nowego ładu społecznego implikuje, między innymi poszukiwanie adekwatnego mu modelu oświaty. Szkolnictwo akademickie od stuleci postrzegane jest jako ważny czynnik rozwoju społecznego, gospodarczego i ekonomicznego, ponieważ kształci specjalistów o najwyższym poziomie kwalifikacji, prowadzą badania naukowe, tworząc i upowszechniając nową wiedzę naukową. W dobie współczesnej istotne wydaje się poszukiwanie nowych, efektywniejszych i skuteczniejszych sposobów kształcenia. Na podstawie czterech teorii zestawionych w tabeli 1. przyjęto za twórczość pedagogiczną wąskie jej rozumienie, które ograniczono tylko do twórczości w procesie dydaktycznym, wychowawczym i opiekuńczym wobec uczniów na lekcjach i zajęciach pozalekcyjnych, a której efektem są innowacje. Po realizowaniu wieloletnich badań wprowadzono przedmiot pedagogika twórczości do realizacja przez specjalność edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna. W ramach badań triangulacyjnych dokonano analizy celów i treści kształcenia. Wykazano istniejący między nimi związek podrzędny i nadrzędny oraz pionową integracje przyczynowo-skutkową. Na 500 badanych po zrealizowanym przedmiocie pedagogika twórczości aż 381 (76,2%) studentów utworzyło innowacje pedagogiczne, które mieszczą się na poziomie twórczości pedagogicznej subiektywnej i 10 (2%) studentów utworzyło innowacje należące do poziomu twórczości pedagogicznej obiektywnej węższego zakresu.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Nauki humanistyczno-społeczne stymulatorem zrównoważonego rozwoju społeczeństwa, czyli statystyka punktów i cytowań vs społeczna odpowiedzialność uczelni

Edukacja była i pozostaje najsilniejszym stymulatorem rozwoju społecznego, a jej celem pozostaje niezmiennie przygotowanie młodych ludzi do skutecznej i odpowiedzialnej aktywności społecznej i zawodowej na kolejnych etapach życia. Rola uniwersytetów i wyższych uczelni jest w tym zakresie strategiczna, bo współpracując z młodymi ludźmi w ramach ostatniego etapu edukacji formalnej, powinny przygotować ich do wspierania zrównoważonego rozwoju społeczeństwa poprzez odpowiedzialne i kompetentne pełnienie ról społecznych i zawodowych. Priorytetem dla aktywności uniwersytetu, uwzględniającej kształcenie na poziomie akademickim i działalność naukowo-badawczą, powinno być stałe odniesienie do potrzeb i problemów zmieniającego się społeczeństwa.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
DIAGNOZA PARTYCYPACYJNA A REWITALIZACJA PRZYPADEK GORZOWSKIEGO KWADRATU

Rewitalizacja jest przedsięwzięciem społecznym i ma na celu wyprowadzenie obszarów zdegradowanych ze stanu kryzysu. Celem artykułu jest prezentacja diagnozy partycypacyjnej jako wartej zastosowania metody do prowadzenia procesów rewitalizacji. Podstawą prowadzonych rozważań jest analiza procesu rewitalizacji Placu Nieznanego Żołnierza w Gorzowie Wielkopolskim, potocznie zwanego Kwadratem, prowadzona w latach 20172018 z wykorzystaniem technik diagnozy partycypacyjnej. Na jego przykładzie autorki prezentują jej cele i zadania oraz możliwe efekty. W artykule wskazano również na ważne relacje między sektorem publicznym, prywatnym i obywatelskim, tworzące lokalną sieć współpracy. Zwrócono także uwagę na ważność udziału mieszkańców obszaru zdegradowanego w procesie rewitalizacji jako kluczowego warunku do wprowadzenia zmian.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
KOBIETY DZIAŁACZKI – OGRANICZENIA I REALIZACJE ROLI

W artykule podjęta została kwestia ograniczeń, którym sprostać muszą kobiety podejmujące próbę obywatelskiej aktywności. Aktywistki organizacji wchodzą bowiem w rolę, która nie jest dla nich skrojona, gdyż oparta na męskich warunkach, definiowana stereotypowo. Zaprezentowane w artykule wyniki analiz indywidualnych wywiadów jakościowych z działaczkami i działaczami różnego typu organizacji społeczeństwa obywatelskiego pozwalają zaobserwować symptomy ograniczeń, ujawniające się w wypowiedziach respondentek. Materiał empiryczny umożliwia sformułowanie wniosków, iż kobiety, podejmując decyzję o zaangażowaniu się w organizacji, dokonują wysiłku polegającego, po pierwsze, na podważeniu stereotypu kobiecości, a po drugie, muszą dokonywać – różnie rozstrzyganych – wyborów pomiędzy działaniem w organizacji a troską o rodzinę. Mogą przy tym zaakceptować, że organizacje stanowią wyraz reguł męskiego świata i wpasowywać się w nie w miarę swoich możliwości. W bardziej skrajnych przypadkach przyjmują jednak strategie podważania lub porzucania roli społecznej kobiety, decydując się na aktywizm.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika