rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Stojaki rowerowe - element sztuki użytkowej we współczesnej przestrzeni społecznej

Wraz z rozwojem cywilizacyjnym, postępem technicznym, modą i wymaganiami użytkowników detale i elementy małej architektury wpływające na obraz przestrzeni ulegają zmianom. Są to głównie elementy i rozwiązania architektoniczne, których funkcja i forma to pole doświadczalne z pogranicza designu, techniki precyzyjnej i nowoczesnych technologii. Mowa tu m.in. o oświetleniu terenu, ławkach, nowoczesnych urządzeniach placów zabaw, systemach bez obsługowej wegetacji i pielęgnacji zieleni, systemach nawadniania z wykorzystaniem wody opadowej. Jednym z takich elementów są urządzenia związane z ruchem rowerowym - stojaki rowerowe, uchwyty i zadaszenia dla rowerów - jeden z podstawowych elementów wyposażenia współczesnej przestrzeni publicznej. Stojak rowerowy jest wizytówką, widocznym detalem, który zwraca uwagę, który może podkreślić architekturę placu, ale jeśli będzie brzydki, może ją oszpecić. To dlatego architekci i designerzy często używają tego elementu, poszukując atrakcyjnej, awangardowej formy, która wzbogaci przestrzeń nowoczesnego wnętrza miejskiego. W tym poszukiwaniu formy często zapomina się o funkcjonalności i wymaganiach użytkowych stojaka i w efekcie dochodzi do realizacji gadżetów architektonicznych zamiast stojaków służących do pozostawienia rowerów.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Linie nieba

Panoramy krajobrazu otwartego i widoki miast stanowią najbardziej syntetyczną formę zapisu krajobrazu. Pierwsze z nich ukształtowała natura, a zmiany wynikające z pokrycia terenu powoduje człowiek. W przypadku panoram miast symbolika i zdominowanie kompozycji jest dziełem myśli człowieka. Poczynając od dawnych widoków po sylwety współczesnych aglomeracji, zapisy te wiele mówią o historii i współczesności. Dlatego też, rozważanie zagadnień kształtowania i ochrony widoków panoramicznych mieści się w futurologii. Zamiarem autora jest opracowanie wskazań dotyczących „linii nieba” które nie tylko w krajobrazie otwartym, lecz także w miastach będą świadczyły o pięknie formy, bogactwie treści i użyteczności przyszłych panoram.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Aktywne elewacje jako element wpływający na rozwiązania funkcjonalne i formalne w architekturze współczesnej (wybrane zagadnienia)

Tematem artykułu jest próba refleksji nad rozwiązaniami stosowanymi we współczesnej architekturze w zakresie aktywnych elewacji i ich konsekwencji dla formy i funkcji obiektu. W perspektywie historycznej przenalizowano proces zmian znaczenia elewacji w architekturze okresu modernizmu, postmodernizmu, oraz rozwiązaniach najnowszych. W artykule omówiono wybrane przykłady związane z zastosowaniem fasad kurtynowych i ścian dwupowłokowych, ornamentyką na elewacjach szklonych, dozowaniem dostępu światła naturalnego, powłokami i membranami, interaktywnymi iluminacjami i multimediami, łączeniem elewacji interaktywnych z zielenią. W końcowej części podsumowano przeprowadzone rozważania.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Kształtowanie przestrzeni mieszkaniowej wpływami społeczno-ekonomicznymi

Na podstawie realizacji powstałych w mieście średniej wielkości na przełomie minionych dwóch dziesięcioleci można wyróżnić tendencje rozwiązań przestrzenno-funkcjonalnych osiedli mieszkaniowych powiązane z dynamiką wzrostu gospodarczego i towarzyszącymi im zjawiskami społeczno-ekonomicznymi. Na bazie wyróżnionych cech zabudowy można opisać modele przestrzeni mieszkaniowej ukształtowanej czynnikami społeczno-ekonomicznymi.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Kontrasty architektoniczne w Seulu a piesza przestrzeń publiczna

Seul jest miastem wysoko rozwiniętym pod względem ekonomicznym, kulturowym i społecznym. Jednak elementy jego struktury urbanistycznej
cechuje znaczna różnorodność związana z czasem, w jakim powstawały ich skalą, formą i funkcją. W tkance miejskiej wyróżnić można
trzy główne typy obiektów, które mają największy wpływ na tożsamość miejsca oraz odbiór miasta przez pieszego użytkownika. Są to obiekty
zabytkowe, budynki historyzujące, inspirowane europejskimi budowlami z różnych epok oraz obiekty współcześnie realizowane. Ich wkomponowanie
w tkankę miejską w przeszłości było niejednokrotnie przypadkowe i powodowało narastanie chaosu przestrzennego. Prezentowane
przykłady pieszych przestrzeni publicznych rozpatrywane są w trzech wymiarach, co ma kluczowe znaczenie dla podjętego tematu.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Inteligentne miasta realna przyszłość czy kolejna utopia?

Przegląd wizji przyszłych miast kreowanych przez twórców ubiegłego wieku zestawiono ze współczesnym rozwojem miast, wymagającym tworzenia „bazy wiedzy” dla inteligentnego i zbalansowanego równoważenia przestrzeni. Dostępne obecnie innowacyjne metody programowania miasta „zaprogramują” nową społeczność. Proces ten wydaje się nieunikniony. Refleksje z nim związane zawarto w artykule.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Miasto inteligentne – miasto dostępne. Nowoczesne technologie miejskie w kontekście projektowania uniwersalnego

Zmiany demograficzne, jakie możemy obecnie odnotować w społeczeństwie, mają charakter bezprecedensowy: jeszcze nigdy w historii liczba mieszkańców naszego świata nie powiększała się tak gwałtownie a jednocześnie – średnia wieku ludności nie była tak wysoka. Szacuje się, że już w tym momencie grupa osób powyżej sześćdziesiątego roku życia to około 500 milionów w skali świata, a do roku 2050 proporcja osób starszych najprawdopodobniej niemal się podwoi, stanowiąc ponad 1/5 całej populacji. Istnieje wiele definicji miasta inteligentnego: różnią się one rozłożeniem akcentów – jedne z nich zwracają uwagę głównie na kwestie technologiczne, inne – na zagadnienia społeczne. Współczesne miasta coraz częściej wykorzystują inteligentne rozwiązania i technologie, a miarą ich racjonalnego stosowania jest wskaźnik jakości życia mieszkańców. Co istotne – wszystkich mieszkańców, niezależnie od ich możliwości i sprawności. Z dużą pewnością założyć można, że miasto inteligentne jest więc miastem dostępnym i przyjaznym. Artykuł ma na celu analizę tych spośród stosowanych rozwiązań i polityk miejskich współczesnych smart cities, które w bezpośredni sposób wpływają na jakość życia mieszkańców starszych i z niepełnosprawnością.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rola barwy w kształtowaniu przestrzeni publicznych współczesnych miast

Wpływ barwy na środowisko życia w miastach, w tym środowisko mieszkaniowe jest ogromny, ale rola tego czynnika jest zbyt mało doceniana w kształtowaniu krajobrazu miasta. Artykuł przedstawia zagadnienie roli barwy w kompozycji najnowszych rozwiązań urbanistycznych i krajobrazowych w miastach.
Główne cele badań prezentowanych w artykule są następujące: 1) wskazanie możliwości wykorzystania barwy w kompozycji urbanistycznej oraz 2) wskazanie współczesnych rozwiązań urbanistycznych i krajobrazowych, stanowiących wybitne przykłady wykorzystania i zastosowania barwy w przestrzeniach publicznych współczesnych miast.
Podjęte badania zostały zrealizowane przy uwzględnieniu istniejącego stanu wiedzy i zastosowaniu metod badawczych odpowiednich dla morfologicznych badań przestrzeni miejskiej: 1) metoda analizy i krytyki źródeł (dokumentów planistycznych, literatury, projektów), 2) metoda obserwacyjna (zastosowana do oceny stanu istniejącego), 3) metoda porównawcza.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rewitalizacja struktury poprzemysłowej w centrum miasta historycznego. Studium przypadku

Artykuł poświęcony jest analizie aspektów programowych, funkcjonalnych i estetycznych rewitalizowanej struktury poprzemysłowej, adaptowanej na zespół zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Realizacja ta może posłużyć za przykład poszukiwania formuły osiedla mieszkaniowego jutra.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Futurystyczne elementy historycznych koncepcji domu mieszkalnego

W artykule zwrócono uwagę na problematykę kształtowania intensywnej zabudowy mieszkaniowej wobec aktualnych uwarunkowań: postępującej suburbanizacji miast, uwarunkowań rynku mieszkaniowego w Polsce oraz wyzwań związanych z architekturą energooszczędną. Przedstawiono ogólne założenia teoretyczne i zestawiono z przykładami realizacji. Zaprezentowano również przykład autorskiego rozwiązania zespołu zabudowy jednorodzinnej, który wskazuje na potencjalne możliwości kształtowania intensywnej zabudowy jednorodzinnej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Architektura mieszkaniowa Aldo Rossiego – pomiędzy racjonalizmem a poetyką

Artykuł jest częścią badań autorki nad tendencjami racjonalistycznymi we współczesnej architekturze mieszkaniowej. Przedmiotem analizy są teorie urbanistyczno-architektoniczne Aldo Rossiego i ich wpływ na projektowaną przez niego architekturę mieszkaniową wielorodzinną różnych typów (kwartał zabudowy, budynek narożny, miejska willa, blok) w Berlinie i Mediolanie. Aldo Rossi, teoretyk i twórca, badał, a następnie stosował w projektowaniu metodologię, która czerpała informacje o mieście i jego architekturze z przeszłości, z historii i „zbiorowej pamięci”. Tam próbował określić uniwersalne, niezmienne formy i elementy architektoniczne. W swoich badaniach typologicznych szukał następnie połączenia abstrakcyjnego języka geometrii z funkcją (również zgłębianą historycznie), analizował teren, lokalne struktury, materiały, unikalne cechy miejsca. Autorkę interesuje, dlaczego dzieła Rossiego, charakteryzujące się niezwykłym formalizmem i bezkompromisowością, stanowiły w czasie swego powstania i nadal stanowią ważne przykłady, a nawet ikony miejskiej architektury mieszkaniowej. Tekst ma również pokazać, że „dziedzictwo teoretyczne i architektoniczne” Aldo Rossiego może być nadal źródłem inspiracji w rozwiązywaniu problemów stojących przed architekturą. Również dzisiaj twórcy, sięgając po ustalone w przeszłości formy, struktury, typy oraz materiały, mogą kontynuować poszukiwania wartości uniwersalnych w architekturze, biorąc pod uwagę współczesne warunki i potrzeby. Podjęcie tematu ma zwrócić uwagę na kwestię racjonalizmu jako ogólnej postawy w kształtowaniu miejskiej architektury mieszkaniowej, która może stanowić kompromis pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, tradycją a nowością.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Światło i jego antynomie jako narzędzie narracyjne w architekturze

Mgła i półmrok budzą wyoraźnię pisał Juhani Pallasmaa. XX i XXI wiek to czas postępującego zanieczyszczenia świetlnego. Ciemność obserwowana w naturze jest dziś stanem w mieście niespotykanym. Jednocześnie rozwijają się działania twórcze konstytuujące się poprzez świetlne eksperymenty. Ograniczenie światła pełni dziś rolę intencjonalnie stosowanego zabiegu formalnego stanowiącego o narracji znaczeniowej dzieła. Architektura eksploatuje zarówno światło jak  i mrok, a interpretacji każdej z tych kategorii można dokonać przez odniesienie do jej przeciwieństwa. Autorka bada zastosowanie ciemności i półmroku w architekturze, a także symbolikę światła i cienia, zarówno jako środków sobie przeciwstawnych, jak i tworzących wspólnie pełnię kompozycji.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Projektowanie dla osób starszych i niepełnosprawnych

Projektowanie przestrzeni publicznej, w tym środowiska mieszkaniowego, powinno uwzględniać badania i prognozy demograficzne, dotyczące pozycji ludzi starszych we współczesnym świecie. W związku z powszechnym zjawiskiem starzenia się społeczeństw europejskich istnieje potrzeba dostosowania architektury do potrzeb starszych osób. W podejściu do kształtowania przestrzeni publicznej oraz właściwych form mieszkaniowych dla seniorów i niepełnosprawnych nastąpiła w dzisiejszych czasach wyraźna poprawa, niestety w rzeczywistości polskiej nie wszystkie zapisy konstytucyjne znajdują potwierdzenie a bariery architektoniczne są dla ludzi starszych nie do pokonania, co sprzyja izolacji tej grupy społecznej. Opierając się na badaniach można dokonać podziału na osoby starsze mieszkające we własnym domu – samodzielne, korzystające z Domów Dziennych, korzystające z usług Opieki Domowej oraz korzystające z domów opieki – w formule independent living, assisted living, Dom Opieki. Te ostatnie cieszą się na Zachodzie coraz większą popularnością, gdzie powstają całe centra dostosowane do potrzeb mieszkających w nich samodzielnie osób starszych. Istnieje wiele przykładów zastosowania innowacyjnych form architektonicznych przeznaczonych i dostosowanych do konkretnej społeczności starszych ludzi, których potrzeby, wartości i styl życia są specyficzne. Warto wspomnieć Nursing home in Alcacer do Sal czy Santa Rita Geriatric Center. O ile pierwszy kompleks wygląda imponująco na zewnątrz i wtapia się naturalnie w topografię działki, to jednak dominująca biel przywodzi na myśl szpital. Druga realizacja może mniej atrakcyjna zewnętrznie w zamierzeniu architekta miała być optymistyczna, zachęcać do życia i stwarzać atmosferę witalności. W Polsce największą popularnością ciszą się miniplacówki, Rodzinne Domy Pomocy Społecznej, albo Osiedla dla Seniorów. Dzięki funduszom unijnym powstało wiele programów i społecznych inicjatyw, mających na celu aktywizację ludzi po 60. roku życia. Można i w naszym kraju odnaleźć przykłady ośrodków dla seniorów, np. Dom Opieki TriVita Care w Porąbce, którego bryła zewnętrzna wypada dość przeciętnie na tle światowych realizacji architektonicznych, niemniej otoczenie, malownicze widoki, oddalenie od zgiełku miast sprzyja dobremu samopoczuciu seniorów. Interesującą alternatywą może okazać się Dom Seniora na Osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu. Ten projekt jest próbą połączenia na wspólnym osiedlu potrzeb trzech pokoleń – seniorów, dorosłych i dzieci. Ważne wydaje się w kontekście prognoz demograficznych poszukiwanie rozwiązań systemowych, a nie pojedynczych pomysłów i opracowań architektonicznych. Idea integracji i adaptacji przestrzeni publicznych do potrzeb osób starszych i niepełnosprawnych powinna stać się faktem.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Czy „JUTRO” oznacza nowe formy znanych wzorców?

Mieszkanie będąc miejscem realizacji odwiecznych potrzeb człowieka bywało przedmiotem eksperymentów. Najnowsze badania potwierdzają
jednak, że szczególnie w
odniesieniu do miejsca zamieszkania/domu wciąż aktualna jest tęsknota za miejscem stałym, bezpiecznym, do które
-
go wprawdzie wkroczył świat wirtualny, ale kontakt z
nim lub jego brak zależy od człowieka. Trzeba jednocześnie zauważyć, że cechą naszych
czasów jest różnorodność w
każdym wymiarze, co powoduje, iż w
przyszłości możemy oczekiwać wielu równoprawnych ścieżek rozwoju domu/
osiedla. Należy spodziewać się „pokojowej” koegzystencji historycznej spuścizny i
tradycyjnych form życia z
formami i
strukturami uważanymi
za nowatorskie. Jednak powstanie zupełnie nowych, nieznanych form, wynikać może jedynie z, być może coraz szybszej, ewolucji potrzeb,
oczekiwań estetycznych i
sposobu życia, a
wspomagane być musi przez stosowanie zupełnie nowych materiałów i
technologii.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Ulica Cystersów w Krakowie

Refleksja na temat ulicy śródmiejskiej, która ma szanse stać się ulicą mieszkaniową miasta przyszłości prowadzi do postawienia szeregu pytań o to, na ile obecne uwarunkowania prawne dotyczące kształtu przestrzeni i kontekst kulturowy determinują przyszłą jej formę i funkcjonowanie. Na przykładzie ulicy Cystersów w Krakowie formułowane są hipotezy dotyczące koniecznych uwarunkowań regulacyjnych i typologicznych dla wytworzenia harmonijnego i przyjaznego mieszkańcom środowiska.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Natura – Architektura – Człowiek

Żyjemy w czasach ciągłych zmian i poszukiwań, które oddziaływają w zróżnicowany sposób na ludzi i architekturę. Bazą tych zmian są innowacje nowych technologii. Rosną również oczekiwania człowieka dotyczące miejsca zamieszkania, architektury, stylów życia. Architektura jest coraz bardziej pod presją zmieniających się potrzeb ludzi, czasami kształtowana jest pod wpływem ludzkiego sukcesu pogoni za innością. Gdzie w tej pogoni za władzą, ambicjami, przywiązaniu do dóbr materialnych jest miejsce dla człowieka? Zamiast cieszyć się pełnią życia jesteśmy skazani na bytowanie przepełnione flustracjami, lękiem. Ciągle zmieniający się świat ustawicznie wymyka się nam spod kontroli, a człowiek przygnieciony swoimi przywiązaniami desperacko walczy o osiągnięcie szczęścia. Poszukiwanie rozwiązań projektowych, które zmierzają do harmonii między dziełem człowieka a dziełem natury, jest celem samym w sobie ważnym. Bycie z Naturą każdą wolną chwilę uczy i pozwala nam się ustawicznie rozwijać. Przepełnia człowieka czystą radością życia, którą możemy nabyć tylko dzięki obcowaniu z kwiatami, ptakami, żyjąc chwilą w wiecznie trwającym teraz.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Morfologia otwartej przestrzeni osiedli powstałych z wielkiej płyty: postrzeganie pieszych (na przykładzie osiedla Sychów we Lwowie, Ukraina)

Artykuł dotyczy problemu otwartych przestrzeni osiedli, zbudowanych w okresie ZSRR w latach 60.–80. XX w., w szczególności, ich funkcji,
jako strefy dla pieszych. Podczas gdy przestrzenie te według początkowych założeń miały być najbardziej popularnymi miejscami dla
socjalizacji i rekreacji mieszkańców, dziś są one przede wszystkim postrzegane, jako anonimowa, nieprzyjazna dla pieszych przestrzeń,
pozbawiona wyraźnej identyczności.
Z powodu przesadzonej skali, jak również funkcjonalnej i przestrzennej monotonii, obszary otwartej przestrzeni osiedli mieszkalnych z wielkiej
płyty, spontanicznie transformowano zgodnie ze zmianami w latach 90. XX w. w kontekstach socjalnych, ekonomicznych, kulturalnych.
W artykule przeanalizowano proces transformacji przestrzeni, aspekty dostępności, hierarchię przestrzeni i jej percepcji przez pieszych.
Artykuł także zawiera badanie jakościowych cech otwartych przestrzeni osiedla Sychów we Lwowie (Ukraina) na materiale fotograficznym
zaczerpniętym z portalu społecznościowego Instagram.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Jak zamieszkać na wodzie?

W artykule przedstawiono poszukiwania nowych terenów mieszkaniowych dla miast rozwijających się i różnorodne rozwiązania dla zamieszkania na wodzie. Zagospodarowywanie obszarów wodnych to odbieranie terenów morzu, usypywanie sztucznych wysp czy budowanie pływających habitatów. Najbardziej nowatorskie i przyszłościowe projekty to całkowicie niezależne od stałego lądu pływające miasta, które mogą stać się ucieczką dla ludzi z terenów zatopionych wskutek ocieplenia klimatu.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Kształtowanie intensywnej zabudowy mieszkaniowej : studium przypadku projektu w Gliwicach

W artykule zwrócono uwagę na problematykę kształtowania intensywnej zabudowy mieszkaniowej wobec aktualnych uwarunkowań: postępującej suburbanizacji miast, uwarunkowań rynku mieszkaniowego w Polsce oraz wyzwań związanych z architekturą energooszczędną. Przedstawiono ogólne założenia teoretyczne i zestawiono z przykładami realizacji. Zaprezentowano również przykład autorskiego rozwiązania zespołu zabudowy jednorodzinnej, który wskazuje na potencjalne możliwości kształtowania intensywnej zabudowy jednorodzinnej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Imperatyw nowoczesności w XX-wiecznych wizjach przyszłych form zamieszkiwania – refleksja w kontekście pytania o dom jutra

Wszystkie znaczące w rozwoju architektury XX wieku wizje przyszłych form zamieszkiwania charakteryzował imperatyw nowoczesności, zakorzeniony w wywodzącym się z oświeceniowych koncepcji paradygmacie modernizacyjnym. Wizjonerzy-projektanci przewidywali stosowanie materiałów i rozwiązań technologicznych ówcześnie najnowocześniejszych lub jeszcze będących w fazie badań, czy wręcz fantazji, – zarówno w koncepcjach i w eksperymentalnych realizacjach domu jutra, jak i w wizjonerskich projektach miast przyszłości. Jakie znaczenie dla rozważań na temat wizji domu i osiedla jutra ma dziś lekcja minionej epoki modernizmu? Stechnicyzowane wizje świata przyszłości odeszły do lamusa. Futurologiczne prognozy już tak dziś nie fascynują, ale też mniej przerażają. W społeczeństwie ponowoczesnym, stymulującym endogenne mechanizmy rozwoju w połączeniu z globalnym dostępem do informacji, kształtują się nowe wizje domu jutra. Postępująca świadomość ekologiczna w społeczeństwach wysoko rozwiniętych, rozpowszechnienie wiedzy na temat kumulacji niekorzystnego oddziaływania człowieka na środowisko i wzrost cen energii, znajdują odbicie między innymi w rosnącym zainteresowaniu nurtami architektury proekologicznej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka