rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wkład polskich leśników i botaników w ochronę przyrody na zachodniej Ukrainie

Na zachodzie Ukrainy rozciągają się interesujące pod względem ekologicznym, biogeograficznym, krajobrazowym oraz w sensie ochrony przyrody regiony fizyczno-geograficzne jak: Karpaty, Pokucie, Roztocze, Zachodnie Polesie, Wołyń i Podole, które od dawna przyciągały uwagę naturalistów różnych specjalizacji. W XIX wieku i w późniejszym okresie między pierwszą a drugą wojną światową, kiedy te tereny wchodziły w skład państwa polskiego, istotny wkład w poznanie ich fauny i flory wnieśli polscy botanicy i leśnicy, których bibliografia naukowa liczy ponad 300 pozycji. W drugiej połowie XIX wieku, na tych obszarach powstała stosunkowo gęsta sieć kolejowa, która przybliżyła zachodnioeuropejskim rynkom zbytu bogate zasoby przyrodnicze tych ziem. W celu zaspokojenia potrzeb rozwijającego się przemysłu drzewnego, rozpoczął się masowy wyrąb lasów dębowych na terenach równinnych i iglastych w obszarach górskich. W wyniku rębni zupełnych na szeroką skalę, w wilgotnych regionach Karpat rozpoczęły się procesy erozyjne i zaczęły występować katastrofalne powodzie. Na Wołyniu i Podolu zaobserwowano znikanie cennych reliktowych formacji stepowych. Przewidując dalszy rozwój sytuacji, polscy botanicy ocenili z ekologicznego punktu widzenia skutki antropogenicznej transformacji roślinności naturalnej i w odpowiednim czasie zgłosili konieczność ochrony ważnych kompleksów przyrodniczych i charakterystycznych dla nich właściwości genetycznych i fitosocjologicznych. Już w latach 20. minionego stulecia, zaproponowali oni utworzenie w Karpatach parku narodowego i sieci rezerwatów przyrody. Publikacje polskich naturalistów są wysoko cenione przez ukraińskich uczonych i twórczo wykorzystywane przy dalszych badaniach florystycznych i fitosocjologicznych, a także w ekologicznym uzasadnieniu ochrony unikalnych obiektów przyrody ożywionej i nieożywionej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Długość i szerokość pola płodozmianowego jako reprezentacja jego kształtu dla potrzeb rachunku efektywności inwestycji scalenia gruntów

Scalenie gruntów jest inwestycją publiczną. Jako inwestycja powinna charakteryzować
się w określonej perspektywie zwrotem zainwestowanych środków
finansowych. Ostatecznym beneficjentem przedsięwzięcia jest przedsiębiorca rolny,
a więc, w celu określenia przyszłych korzyści, należy wykorzystać ewidencję
przychodów i rozchodów prowadzoną przez rolników. Nie wszyscy rolnicy zobowiązani
są do ewidencjonowania przepływów pieniężnych, stąd rozwiązanie problemu
efektywności inwestycji scalenia gruntów musi się opierać na rozwiązaniu
modelowym. Takie rozwiązanie jest popularne również w innych krajach Unii Europejskiej
np. w Hiszpanii, na Litwie. Metodyka oszacowania mierników prostych
i dyskontowych bezwzględnej oceny opłacalności inwestycji jest obliczana na
podstawie analizy finansowych przepływów dodatnich i ujemnych.
Przepływy ujemne stanowią kwoty zainwestowane w opracowanie projektu
scalenia gruntów i jego wyniesienie. Przepływy dodatnie stanowią korzyści wynikające
z poprawy kształtu pól płodozmianowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ źródła wody na częstotliwość występowania Phytophthora

Badano obecność gatunków rodzaju Phytophthora w rzekach Jasieniec, 
Pisia i Wisła, 2 kanałach oraz 2 stawach. Jasieniec i Pisia przepływają przez tereny ogrodnicze w województwie łódzkim i mazowieckim, natomiast Wisłę badano na odcinku Puław. Kanały oraz stawy znajdują się w pobliżu, bądź na terenie gospodarstw szkółkarskich i są źródłem wody do podlewania upraw. Do wykrywania Phytophthora w wodzie zastosowano pułapki z liści różanecznika odmiany ‘Nova Zembla', bardzo wrażliwej na Phytophthora spp. Pułapki zastawiano w każdym miesiącu od marca do listopada. Miarą liczebności Phytophthora spp. w wodzie była liczba nekrotycznych plam na liściach pułapkowych. Występowanie 
Phytophthora stwierdzono we wszystkich źródłach wody, niezależnie od okresu detekcji. W kanałach najwięcej plam na liściach odnotowano w maju i czerwcu, 
a w rzekach Jasieniec i Pisia oraz w stawach w marcu, kwietniu, maju oraz we wrześniu, październiku i listopadzie, natomiast w Wiśle w maju. Najczęściej izolowanym gatunkiem był P. citricola. Stosunkowo często izolowano P. cryptogea, P. cinnamomi, P. citrophthora oraz P. taxon Salixsoil, a najrzadziej P. cactorum, P. cambivora oraz P. megasperma.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka skały wapienno-krzemionkowej opoki w aspekcie jej wykorzystania jako materiału reaktywnego do usuwania fosforu z wód i ścieków

Celem pracy jest ocena przydatności opoki i produktów z niej wytworzonych
jako materiałów reaktywnych do usuwania fosforu z wód
i ścieków. Przedstawione wyniki badań dotyczą wpływu zawartości wapnia
(Ca) w materiale reaktywnym, jakim jest wyprażona opoka, na wartość
maksymalnej pojemności sorpcyjnej Smax. Sześć partii materiału (O1-O6)
pochodzącego z pokładów zlokalizowanych w miejscowości Bełżec charakteryzuje
się zmienną zawartością Ca, która wynosi 238,6-520,1 g∙kg-1.
Na podstawie izotermy Langmuira oszacowano wartość maksymalnej pojemności
sorpcyjnej Smax, która wynosi 12,3-25,5 mgP-PO4∙g-1. Do oceny
związku pomiędzy zawartością Ca, Fe, Al i Mg w składzie materiału reaktywnego
i jego zdolnością do zatrzymywania fosforu wykorzystano współczynnik
korelacji. Wykazała ona, że zawartość wapnia (Ca) jest związana
ze zdolnością sorpcyjną fosforu (r=0,99126). Także zawartość tlenków
żelaza i glinu ma wpływ na zdolności opoki do wiązania fosforu. Z kolei,
zawartość tlenku magnezu nie ma istotnego wpływu na wartość Smax.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Inwentaryzacja zwierząt padłych na drogach w wyniku kolizji z pojazdami

Wzrost znaczenia transportu drogowego wymusza modernizację wielu odcinków dróg. Zmiany w transporcie nie są bez znaczenia dla środowiska przyrodniczego - fauny. W celu określenia dokładnej liczby zwierząt ginących na drogach rozpoczęto badania mające na celu opracowanie mobilnej metody inwentaryzacji zwierząt padłych, w wyniku zdarzeń drogowych. Odpowiednia metoda posłuży m.in. do badań porealizacyjnych efektywności zastosowanych zabezpieczeń mających na celu zmniejszenie liczby kolizji ze zwierzętami oraz pozwoli na wyznaczanie korytarzy migracyjnych. W przedstawionych badaniach przeanalizowano użycie metody mobilnej z użyciem kamery cyfrowej zamontowanej na samochodzie specjalistycznym.
Badania wstępne wykazały znaczenie wielu czynników na efektywność 
badań. Wpływ miały m.in. czynniki pogodowe, prędkość pojazdu badawczego, czas jaki upłynął od zdarzenia drogowego.
Z przeprowadzonych badań wynika, że średnia efektywność metody 
mobilnej wyniosła 31,65%. W przypadku analizy uwzględniającej wyłącznie płazy i gady - średnia efektywność badań wyniosła 27,69%. W przypadku oddzielnej analizy pozostałych grup zwierząt, średnia efektywność metody wyniosła 50%. 
W badaniach nie uwzględniono bezkręgowców.
Zaletą opisanej metody mobilnej jest możliwość powrócenia do badanych materiałów w dowolnym czasie, jak również stworzenie interaktywnej mapy uwzględniającej problematykę zdarzeń drogowych ze zwierzętami.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka warunków opadowych na stacji meteorologicznej Puczniew w latach 1972-2002

Rozkład opadów atmosferycznych jest szczególnie ważnym czynnikiem w okresach krytycznych roślin uprawnych, w których występuje największe zapotrzebowanie na wodę. W niniejszej pracy analizie poddano szereg charakterystyk meteorologicznych związanych z opadami atmosferycznymi pomierzonymi na stacji w Puczniewie w latach 1972-2002 takimi jak: roczne i półroczne sumy opadów atmosferycznych; zmienność sum opadów atmosferycznych (z wykorzystaniem podziału lat i miesięcy na skrajnie suche, bardzo suche, suche, przeciętne, mokre, bardzo mokre i skrajnie mokre); liczba dni z opadami atmosferycznymi 
(w przedziałach <10 mm, 10,1-20 mm, 20,1-30,0,0 mm, 30,1-40,0 mm oraz po-wyżej 60,0 mm); występowanie okresów bezdeszczowych. W badanym 31-leciu 1972-2002 uśredniona suma roczna opadów na stacji meteorologicznej Puczniew wynosiła 540,7 mm. Z przeprowadzonej analizy wynika, że w rozpatrywanym wieloleciu 1972-2002 nie zanotowano lat skrajnie suchych i szczególnie wilgotnych: 2 lata zostały zaliczonych do suchych, 27 - do przeciętnych, a 2 - do wilgotnych. Lata 1983 i 1989 były suche, natomiast rok 1977 wilgotny i 2001 bardzo wilgotny. Średnio w ciągu roku wystąpiło około 3 okresów posusznych. Okresy bezdeszczowe pojawiały się przeważnie w półroczu letnim (59% przypadków), 
a dominowały posuchy o długości od 9 do 17 dni (90%).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Skuteczność oczyszczania ścieków bytowych w filtrach piaskowych o przepływie pionowym z dodatkiem ziarnistego węgla aktywnego

W artykule przedstawiono ocenę skuteczności oczyszczania ścieków bytowych
z zastosowaniem filtrów piaskowych o przepływie pionowym z dodatkiem
ziarnistego węgla aktywnego. Badania efektywności usuwania związków organicznych,
związków azotowych oraz zawiesiny ogólnej wykonywano w warunkach
zwiększającego się obciążenia hydraulicznego.
Stwierdzono, że oczyszczanie ścieków bytowych w wielowarstwowym filtrze
piaskowym z dodatkiem ziarnistego węgla aktywnego zapewniło odpowiednią
jakość filtratu dla obciążenia hydraulicznego wynoszącego 43 mm·d-1 oraz
88 mm·d-1. Ze względu na zmienne warunki panujące wewnątrz poszczególnych
warstw złoża, zaobserwowano duże wahania skuteczności zmniejszenia BZT5
(6- 99%), ChZTCr (31- 90%) oraz zawiesiny ogólnej (55- 95%).
Wykazano, że jednowarstwowy filtr wypełniony ziarnistym węglem aktywnym
był najbardziej odpowiedni do stworzenia w jego wnętrzu korzystnych
warunków dla rozwoju zarówno bakterii heterotroficznych, jak i bakterii nitryfikacyjnych.
Podczas trzymiesięcznego cyklu oczyszczania ścieków bytowych średnia
skuteczność zmniejszania BZT5, ChZTCr oraz zawiesiny ogólnej wyniosła odpowiednio
98%, 97% oraz 87%.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Woda jako źródło przeżywania i rozprzestrzeniania gatunków Phytophthora

Celem podjętych badań było zaprezentowanie danych związanych z występowaniem Phytophthora spp. w polskich rzekach, określenie najczęściej izolowanych gatunków tego rodzaju oraz ich szkodliwości dla roślin. Obiekt badań stanowiły rzeki Jasień, Pisia i Rawka usytuowane w województwach mazowieckim 
i łódzkim. Pierwsze dwie rzeki przepływają przez tereny ogrodnicze, trzecia 
Rawka przez pola uprawne i lasy. Do detekcji Phytophthora z rzek użyto liście pułapkowe różanecznika, które umieszczano w wodzie przez cały rok w odstępach miesięcznych. Miarą liczebności Phytophthora spp. w wodzie była liczba nekrotycznych plam na liściach pułapkowych. Zidentyfikowano również do gatunki izolatów uzyskanych z 3 rzek. Występowanie Phytophthora spp. w rzekach stwierdzano przez cały rok, przy czym najmniej plam na liściach pułapkowych odnotowano w III kwartale. Stwierdzono niewielkie różnice w liczbie plam na liściach pułapkowych w zależności od rzeki. W trzech badanych rzekach wykryto 5 gatunków Phytophthora oraz taxon Salixsoil. Przez cały rok z rzek (poza 
I kwartałem w Pisi) izolowano P. citricola, który występował najczęściej. Ponadto wykryto P. cactorum, P. cambivora, P. cinnamomi i P. megasperma. Izolaty 
P. cactorum i P. citricola z wody kolonizowały korzenie, części łodyg i liście brzozy, przy czym nekroza rozwijała się istotnie szybciej na tkankach zainokulowanych P. citricola. W doświadczeniu szklarniowym oba gatunki powodowały zgniliznę korzeni i podstawy pędu, co najmniej 4/5 siewek brzozy w ciągu 4 tygodni uprawy. Izolaty P. citricola, uzyskane z Pisi od marca do października, koloniowały blaszki liściowe różanecznika z istotnie wolniejszym rozwojem nekrotycznych plam, przy ich zainokulowaniu kulturami wyizolowanymi w czerwcu, wrześniu i październiku. Wykazano, że gatunek P. citricola może być wnoszony 
z wodą do nasadzeń żywotnika w czasie zraszania roślin, powodując zarazę wierzchołków pędów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego gmin wiejskich i miejsko-wiejskich w województwie małopolskim

Rozwój społeczno-gospodarczy jest najszerszym pojęciem obejmującym
ogólnie tendencję rozwojową danego kraju, regionu czy jednostki terytorialnej.
W pracy podjęto próbę obliczenia przy wykorzystaniu tzw. metody unitaryzacji
zerowanej poziomu rozwoju gmin wiejskich i miejsko-wiejskich w województwie
małopolskim. Wybrano 10 jednorodnych dla wszystkich gmin cech diagnostycznych
charakteryzujących gospodarkę i miejscową społeczność.
Jak dowodzą wyniki obliczeń, dysproporcje rozwoju społeczno-gospodarczego
w województwie małopolskim są dość znaczące, szczególnie w zakresie
rozwoju gospodarczego. Potwierdza się dość znana opinia o słabiej rozwiniętej
wschodniej części województwa i silniejszej gospodarczo zachodniej części. Rozwój
społeczny jest bardziej terytorialnie zróżnicowany, jednak skala tego zróżnicowania
jest znacznie niższa. W podsumowaniu nawiązano do badań innych autorów,
dowodzących o procesach polaryzacji przestrzennej, tj. rosnących różnicach
rozwojowych pomiędzy obszarami bogatymi lub bogacącymi się i obszarami
biednymi. Obszary bogate rozwijają się dzięki wykorzystaniu swojego potencjału
i koniunktury gospodarczej, natomiast obszary biedy (zwane również „obszarami
problemowymi”) z różnych przyczyn pozostają w zastoju.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Cyrkulacyjne uwarunkowania susz rolniczych w województwie podkarpackim

Treścią artykułu jest analiza cyrkulacyjnych uwarunkowań suszy rolniczej na obszarze dzisiejszego województwa podkarpackiego w okresie wegetacyjnym IV-X lat 1901-2000. Materiał badawczy stanowią: kalendarz codziennych typów cyrkulacji dla Polski południowej autorstwa Niedźwiedzia i kalendarz warunków meteorologicznych wegetacji roślin uprawnych na obszarze Polski południowo-wschodniej autorstwa Zawory dla okresów miesięcznych. Metoda pracy polegała na określeniu częstości typów cyrkulacji atmosfery w miesiącach uznanych przez korespondentów rolnych za suche z powodu niedoboru opadów. Zagrożenie suszą można wyrazić przez stosunek częstości danego typu cyrkulacji przy występowaniu suszy do ogólnej częstości typów cyrkulacji. I tak w okresie wegetacyjnym typ cyrkulacji antycyklonalnej z adwekcją powietrza z południowego - zachodu SEa w przypadku suszy występuje 1,38 razy częściej, niż ogólna częstość tego typu cyrkulacji, podobnie typ Sa i Ea 1,35 i 1,33 razy częściej. Odpowiednie wartości dla innych typów cyrkulacji wynoszą: dla klina antycyklonalnego Ka - 1,21, sytuacji antycyklonalnej z adwekcją powietrza z kierunku północno-wschodniego NEa i sytuacji centralnej antycyklonalnej Ca - 1,20. Dla sytuacji antycyklonalnej z adwekcją powietrza z kierunku południowo-zachodniego SWa i północnego Na, odpowiednie relacje częstości wynoszą 1,1 i 1,05. Z drugiej strony ważna jest częstość występowania tego typu sytuacji. Można ją uszeregować w następującej kolejności: Ka - 16,7%, Ea - 7,2%, SEa - 5,5%, NWa - 5,5%, NEa - 4,9%, Sa - 4,2%, Na - 4,1%, SWa - 3,4% i Ca - 3,0% (tab. 1).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy realizacji ustaleń planu miejscowego w zakresie komunikacji na obszarach wiejskich

Stosownie do przepisów ustawy o samorządzie gminnym, sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego należą do zadań własnych gminy. Zarządcą dróg gminnych jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Zaliczenie drogi do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Z budową
i utrzymaniem dróg gminnych wiążą się duże koszty obciążające budżet gmin, związane m.in. z przejęciem terenów komunikacji publicznej za odszkodowaniem, budową drogi oraz bieżącym utrzymaniem drogi (naprawa nawierzchni, odśnieżanie). Działki gruntu wydzielone pod nowe drogi publiczne lub pod poszerzenie istniejących dróg publicznych stają się z mocy z prawa własnością podmiotów
publicznoprawnych z dniem, w którym decyzja o podziale stała się ostateczna lub z dniem wejścia w życie uchwały rady gminy o scaleniu i podziale nieruchomości. Gmina powinna ponadto zapewnić dostępność komunikacyjną do terenów zainwestowanych lub planowanych do zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.
W pracy przedstawiono problematykę związana z zadaniami gminy w odniesieniu do dróg gminnych, a następnie wskazano błędy w projektowaniu powiązań komunikacyjnych w planach miejscowych i sposoby ich naprawy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Działalność pozarolnicza w gospodarstwach rolnych na obszarach wiejskich województwa świętokrzyskiego

W okresie postępującego procesu restrukturyzacji gospodarki narodowej
i dynamicznego rozwoju własności indywidualnej szczególnie ważnym problemem
jest zmiana zachowań indywidualnych gospodarstw rolnych. Ten rodzaj
podmiotów gospodarczych wymaga podjęcia empirycznych badań diagnostycznych,
na podstawie których postawione zostaną cele rozwoju, będą dobrane instrumenty
sterujące i metody strategii prowadzące do realizacji przyjętych celów.
Artykuł prezentuje istotę, stan oraz zróżnicowanie wielofunkcyjnego rozwoju
obszarów wiejskich na obszarze województwa świętokrzyskiego. Przedstawia
on korzyści i zmiany zachodzące na obszarach wiejskich w zakresie struktury
funkcjonalnej. Współczesne funkcje produkcji rolniczej zostają coraz częściej zastępowane
przez usługi, produkcję dla potrzeb rolnictwa, czy agroturystykę.
Opracowanie prezentuje analizę rozwoju pozarolniczej działalności w gospodarstwach
rolnych przeprowadzoną w skali lokalnej. Powyższa analiza została
dokonana w celu identyfikacji głównych czynników stymulujących rozwój pozarolniczej
aktywności gospodarstw rolnych. Badania empiryczne pokazały, że rozwój
pozarolniczej działalności w indywidualnych gospodarstwach rolnych wywiera
wpływ na rolnictwo i może poprawić trudną sytuację ekonomiczną gmin
wiejskich województwa świętokrzyskiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza zróżnicowania obsługi infrastrukturą sanitarną gmin położonych w oddziaływaniu parków narodowych

Właściwe wyposażenie gmin w obiekty i urządzenia infrastruktury
stanowi podstawowy element w ich rozwoju oraz warunkuje poziom życia
społeczności lokalnych. Ekologiczne podłoże realizowania infrastruktury
sanitarnej ma ogromne znaczenie w jednostkach o dużych wartościach
przyrodniczych i wymaga zainteresowania samorządów, społeczności lokalnych
i naukowców. W artykule przedstawiono charakterystykę 114 gmin
położonych w oddziaływaniu parków narodowych pod kątem obsługi
infrastrukturą techniczną z wykorzystaniem metody wielowskaźnikowej.
Analizując wskaźniki dostępności sieci wodociągowej wdsw i dostępności
sieci kanalizacyjnej wdsk gminy podzielono na 5 typów. Natomiast
biorąc pod uwagę gęstość występowania sieci sanitarnej gminy zakwalifikowano
do jednej z pięciu kategorii. Szczegółowe wyniki zostały przedstawione
w treści artykułu.
Pokazanie gmin, które w swoich granicach mają taką formę
ochrony przyrody jak park narodowy nie ma na celu jedynie uszeregowania
ich w hierarchiczny ciąg. Odpowiedź na pytanie jak jest realizowana polityka przestrzenno-społeczna takich jednostek administracyjnych
stanowi zadanie nie tylko badawcze, ale i prakseologiczne.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wstępna ocena stanu ekologicznego małej rzeki nizinnej na podstawie makrofitowej metody oceny rzek

Przyjęcie Ramowej Dyrektywy Wodnej nałożyło na Polskę obowiązek przeprowadzanie oceny i klasyfikacji jakości wód poprzez określenie ich stanu ekologicznego. Podstawą do oceny stanu wód powierzchniowych są elementy biologiczne, wśród których główny składnik stanowią makrofity. Makrofitowa Metoda Oceny Rzek (MMOR) wykorzystywana jest od 2007 roku na potrzeby monitoringu wód płynących w Polsce. Polega ona na ilościowej i jakościowej charakterystyce roślinności wodnej w obrębie analizowanego odcinka rzeki, co daje możliwość określenia stopnia degradacji rzeki i określenia jej trofii na podstawie wskaźnika, jakim jest Makrofitowy Indeks Rzeczny (MIR). Podczas oceny branych jest pod uwagę 149 gatunków roślin wodnych.
Ocenie poddano małą, nizinna rzekę - Cetynię. Na wytypowanym 
100-metrowym odcinku rzeki określono skład roślinności wodnej (makrofitów) uzupełniony opisem parametrów abiotycznych środowiska rzecznego (parametry hydromorfologiczne rzeki, ocenę stopnia zacienienia i przekształcenia koryta). Na ich podstawie obliczono Makrofitowy Indeks Rzeczy, który dla analizowanego odcinka rzeki przyjmuje wartość 30,21 co klasyfikuje rzekę do umiarkowanej klasy stanu ekologicznego. W pracy przedstawiono także wstępne wyniki wskaźników tlenowych (BZT5 i ChZT-Cr) oraz stężenia tlenu rozpuszczonego. Według Rozporządzenia [2008] w sprawie sposobu klasyfikacji stanu jednolitych części wód powierzchniowych stwierdzono, że wody rzeki Cetynii nie osiągają dobrego stanu chemicznego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza czynników wpływających na ceny działek rolnych i budowlanych na przykładzie gminy Bochnia

Rynek nieruchomości stanowi istotny składnik wzrostu gospodarczego.
Rynek ten jest jednak niedoskonały, ze względu na brak odpowiednich zasobów
danych o czynnikach kształtujących ceny nieruchomości, a także czynnikach
wpływających na atrakcyjność terenów jako podstawy kształtowania się cen rynkowych
[Gawroński, Prus 2005]. W pracy podjęto próbę analizy wpływu wybranych
czynników na kształtowanie się cen działek budowlanych i rolnych w gminie
Bochnia. Wykazano, że ceny działek budowlanych uzależnione są przede wszystkim
od kształtu działki oraz odległości od centrum miasta. Badaniami objęto te
działki budowlane, które miały możliwość podłączenia do infrastruktury technicznej.
W przypadku działek rolnych istotnymi czynnikami wpływającymi na ich ceny
są kształt działki i jej nachylenie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna