rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Sytuacja społeczno-ekonomiczna podatnika a udział podatku PIT w płacy brutto w krajach OECD

W opracowaniu przedstawiono analizę obciążenia podatkiem PIT podatników z
krajów OECD, w zależności od ich sytuacji społeczno-ekonomicznej. Podatnicy
zostali podzieleni na 7 grup społeczno-ekonomicznych. Każda z grup reprezentowała
określony poziom dochodów, dodatkowym kryterium było posiadanie
pod opieką dzieci lub ich brak. Badanie zostało przeprowadzone na podstawie
danych udostępnionych przez OECD dla lat 2000–2013. Z przeprowadzonych
badań wynika, iż ogólny poziom obciążenia podatkiem PIT spadał w latach
2000–2010, natomiast od roku 2011 do 2013 widoczny był wzrost zarówno poziomu
opodatkowania, jak i liczby stawek podatkowych dla wszystkich badanych
grup. Wzrost ten dotyczył przede wszystkim osób pracujących i jednocześnie
wychowujących dzieci.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Oferta produktowa jako element marketingu-mix w gospodarstwach agroturystycznych obszarów przyrodniczo cennych województwa lubelskiego

Prowadzenie działalności gospodarczej, bez względu na jej charakter, wiąże się
z wykreowaniem produktu, który będzie stanowił przedmiot zainteresowania
konsumentów. Według prognoz Instytutu Turystyki, liczba przyjazdów turystów
w nadchodzących latach będzie wzrastała. Szczególnie istotny wydaje się trend
wskazany przez Europejską Komisję Turystyki, według której wzrost świadomości
związany z ochroną środowiska będzie skutkował wzrostem zainteresowanie
turystów miejscami, gdzie rozwój zrównoważony odgrywa znaczącą rolę.
W przypadku Lubelszczyzny szczególnie duże znaczenie ma rozwój segmentu,
jakim jest turystyka na obszarach wiejskich, ekoturystyka i agroturystyka.
W celu pozyskania klientów gospodarstwa agroturystyczne zmuszone są do podejmowania
działań ukierunkowanych na wypromowanie interesującej i atrakcyjnej
oferty. Możliwe jest to tylko wówczas, gdy zaoferują produkt, który zainteresuje
i zaintryguje turystów.
Celem niniejszego opracowania jest analiza oferty produktów oferowanych
przez gospodarstwa agroturystyczne na obszarach przyrodniczo cennych
województwa lubelskiego oraz próba odpowiedzi na pytanie, czy prowadzenie
działalności na tych terenach wpływa korzystnie na zakres oferty produktowej.
Dla realizacji celu przeprowadzone zostały badania w gospodarstwach agroturystycznych
z gmin przyrodniczo cennych oraz gmin o niskich walorach środowiskowych.
Badania zrealizowane zostały w okresie listopad–grudzień 2013 roku.
Uzyskane wyniki wskazują, iż umiejscowienie gospodarstw świadczących
usługi turystyczne na obszarach przyrodniczo cennych wpływa zdecydowanie
na poszerzoną ofertę produktową. Wpływ na to mają zarówno czynniki środowiskowe,
jak również aktywność samych właścicieli gospodarstw.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Polscy konsumenci wobec globalizacji konsumpcji

Przedsiębiorstwa, które chcą zyskać odbiorców swoich produktów we współczesnym
świecie, powinny przygotowywać globalne strategie marketingowe.
Wynika to z faktu, że w dobie globalizacji konsumenci mają ułatwiony kontakt
między sobą dzięki narzędziom multimedialnym (w tym głównie dzięki
Internetowi), co prowadzi do przenikania się kultur, a tym samym wzorców
i zachowań konsumpcyjnych. Konsumenci dokonujący podobnych zakupów
tworzą grupy skupione wokół wspólnych interesów, doświadczeń i potrzeb. Wymiana
doświadczeń między konsumentami przyczynia się do upowszechniania
zwyczajów nabywczych, wypierania z rynku tych produktów, które nie spełniły
oczekiwań. Tym samym konsument zaczyna oddziaływać na funkcjonowanie
producenta. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, jak polski konsument
ocenia globalizację konsumpcji w perspektywie czasu. W artykule podjęto
rozważania teoretyczne na podstawie literatury przedmiotu oraz wykorzystano
dane pochodzące z badań własnych autorki, raportów CBOS, ankiet WVS i EVS,
raportów Instytutu Globalizacji i Eurobarometru. Przedstawione wyniki badań
wskazują, że polscy konsumenci różnie odnosili się do procesu globalizacji
w perspektywie kilku lat, a ich poglądy dotyczące globalizacji i globalizacji konsumpcji
na pewno będą nadal ewoluowały.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ wieku i płci na użytkowość rzeźną królików

Celem pracy było określenie wpływu wieku i płci na użytkowość rzeźną królików rasy nowozelandzkiej
białej (n=60). Króliki żywiono ad libitum paszą granulowaną pełnoporcjową.
Zwierzęta ubijano w 12., 21. i 32. tygodniu życia. Badano wskaźniki użytkowości rzeźnej,
takie jak: masa tuszki ciepłej i schłodzonej, masa i procentowy udział mięsa, kości i tłuszczu
w tuszce, masa i procentowy udział poszczególnych wyrębów w tuszce, wydajność rzeźna.
Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą pakietu statystycznego SAS for Windows
(2001). W modelu jako efekty główne uwzględniono wiek i płeć oraz interakcje wiek x płeć.
Istotność różnic między średnimi zbadano testem Tukey’a. Na podstawie przeprowadzonych
badań stwierdzono, że wraz z wiekiem wzrastała wydajność rzeźna królików, procentowy
udział przodu, combra i tłuszczu w tuszce, natomiast malał procentowy udział mięsa i części
tylnej w tuszce. Użytkowość rzeźna samic i samców nie różniła się istotnie, z wyjątkiem wydajności
rzeźnej ciepłej III. Nie zaobserwowano istotnej interakcji wiek x płeć.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Przyrosty dobowe i wartość rzeźna buhajków opasanych paszami z trwałych użytków zielonych i kiszonką z kukurydzy z uwzględnieniem wartości pokarmowej skarmianych pasz

Analizowano skład chemiczny oraz wartość pokarmową pasz objętościowych wykorzystywanych w opasie 60 buhajków w 2 gospodarstwach z terenu wschodniej Polski. Oceniano przyrosty dobowe opasanych zwierząt oraz masę tuszy i wydajność rzeźną. Wykazano, że w obu gospodarstwach skarmiano dobre jakościowo pasze objętościowe, przy czym w gospodarstwie I ich zestaw był szerszy, ponieważ obok zielonki, siana i kiszonki z kukurydzy podawano tam także sianokiszonkę. Nieco lepszą zielonkę z traw skarmiano w gospodarstwie I, zawierała ona bowiem 107,4 g BTJN i 97,6 g BTJE w porównaniu do 94 g BTJN i 91 g BTJE w zielonce z gospodarstwa II. Porównywalną wartość pokarmową miały stosowane w obu gospodarstwach kiszonki z kukurydzy, natomiast lepsze siano skarmiano w gospodarstwie II. Średnie dobowe przyrosty masy ciała dla całej ocenianej stawki zwierząt w okresie opasu kontrolnego wynosiły 892 g, przy czym w gospodarstwie I były one istotnie wyższe, tj. 922 g w porównaniu do 875 g w gospodarstwie II (P≤0,05). Buhajki z gospodarstwa I uzyskały również nieznacznie wyższą wydajność rzeźną ciepłą (53,3%) w stosunku do zwierząt z gospodarstwa II (52,57%). Wykazana różnica była jednak statystycznie nieistotna.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Udział części zasadniczych w zależności od masy i klasy mięsności tusz wieprzowych

Badano wpływ masy tusz wieprzowych oraz klas mięsności na wydajność części zasadniczych. Badania wykonano na 145 tuszach tuczników z pogłowia masowego, z podziałem na różne grupy wagowe i klasy mięsności. Stwierdzono, że wydajność schabu, szynki i karkówki, a także sumaryczny udział pięciu części zasadniczych był istotnie uzależniony od klasy mięsności tusz. W przypadku wydajności schabu oraz sumy pięciu części zasadniczych stwierdzono istotną interakcję klasa x grupa wagowa. Wykazano wysoko istotne (P<0,01), dodatnie korelacje pomiędzy mięsnością tusz a procentowym udziałem schabu i szynki (odpowiednio r=0,71 i r=0,60). Niższe współczynniki korelacji stwierdzono natomiast pomiędzy zawartością mięsa w tuszy a udziałem karkówki i łopatki (odpowiednio 0,31 i 0,20). Udział boczku nie zależał od mięsności tuszy. Współzależność pomiędzy wydajnością części zasadniczych a masą tusz była niska (r<0,2).

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Porównanie użytkowości mlecznejkrów holsztyńsko-fryzyjskich importowanych z Francji i ich krajowych rówieśnic

Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że krowy importowane z Francji w porównaniu
do krajowych rówieśnic były dłużej użytkowane oraz charakteryzowały się statystycznie
wyższą życiową wydajnością mleka, tłuszczu, białka, laktozy i suchej masy. Poziom
podstawowych składników mleka w obu grupach był zbliżony. Wyjątek stanowiła zawartość
tłuszczu, która była statystycznie istotnie wyższa w grupie krów importowanych. Mleko
krów krajowych charakteryzowało się natomiast niższą zawartością mocznika i liczbą komórek
somatycznych, jednak różnice te były statystycznie nieistotne.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Przedłużanie laktacji i jego związek z cechami mleczności u wysokowydajnych krów montbeliarde

Celem badań była analiza wpływu kolejnego wycielenia i wydajności mleka (za 305 dni i dobowej
w szczycie laktacji) na częstotliwość występowania laktacji przedłużonych ponad standard
w stadzie krów rasy montbeliarde. Oceniono także wpływ przedłużenia laktacji na wydajność
mleka i zawartość w nim tłuszczu, białka i suchej masy. Badania prowadzono w stadzie
liczącym 250 krów. Utrzymywano je w oborze wolnostanowiskowej i żywiono w systemie
TMR. Badaniami objęto 987 laktacji, z których 731 było dłuższych przynajmniej o 1 dzień
od 305-dniowego standardu. Stwierdzono, że przedłużanie laktacji dotyczyło 74,1% analizowanych
przypadków, przy czym najczęściej (26,4%) okres wydłużenia wynosił do 30 dni. Na
wydłużenie laktacji w największym stopniu wpływała wydajność krów w laktacji standardowej
oraz kolejne wycielenie. W okresie przedłużonych laktacji krowy produkowały o 2,7-
-47,0% więcej mleka (w zależności od długości okresu przedłużenia) w stosunku do laktacji
standardowych. Wydłużenie laktacji związane było istotnie z wydajnością mleka przeliczoną
na 1 dzień doju. Wartości tej cechy były najwyższe (29,5 kg) przy przedłużaniu laktacji o
maksymalnie 30 dni, a najniższe przy laktacjach najdłuższych (23,5 kg mleka).

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Lokomocja i schorzenia racic u krów w pierwszym roku użytkowania w oborze rusztowej

Celem pracy była ocena lokomocji i występujących zmian chorobowych w obrębie rogu racicy krów mlecznych, z uwzględnieniem przynależności do grupy produkcyjnej, okresu laktacji i wieku, w pierwszym roku funkcjonowania wolnostanowiskowej obory rusztowej wyposażonej w automatyczny system pozyskiwania mleka (AMS – Automatic Milking System). Ocenę lokomocji krów przeprowadzono po 6 miesiącach funkcjonowania nowej obory, w stadzie liczącym 115 sztuk. Stwierdzono istotny wpływ wieku krów oraz fazy laktacji na występowanie kulawizn w ocenianym stadzie. Schorzenia rogu racicy oraz skóry palców występowały głównie na kończynach tylnych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Analiza struktury genetycznej koni rasy American Quarter

Celem pracy było oszacowanie poziomu inbredu i spokrewnienia w populacji koni rasy American Quarter (AQ) hodowanych w stadninie Roleski Ranch w Starych Żukowicach w Małopolsce. Dane stanowiły rodowody 76 koni rasy AQ (40 ogierów, 36 klaczy) urodzonych w latach 1993-2012. Współczynniki inbredu (FX) i współczynniki spokrewnienia (RXY) szacowano metodą Tiera. Dokonano również oceny efektywnej liczby założycieli (fe) i przodków (fa). Wykazano, że prawie 91% osobników było zinbredowanych (90% samców i 91,67% samic). W grupie samców wartości średniego inbredu wynosiły 0,0132 dla wszystkich i 0,0146 dla zinbredowanych, natomiast w grupie samic odpowiednio 0,0142 i 0,0155. W badanej populacji ponad 97% osobników było spokrewnionych. Spokrewnionych było ponad 99% par samców, przy średnim RXY wynoszącym 0,0610 i 0,0641 odpowiednio dla wszystkich i spokrewnionych. Analogiczne wartości dla klaczy to prawie 95% par spokrewnionych oraz nieco niższe wartości RXY, około 0,0590 dla wszystkich klaczy oraz 0,0591 dla spokrewnionych. Dla ponad 97% spokrewnionych par samiec x samica średnie RXY wynosiło 0,0622, a dla wszystkich 0,0607. W badanym stadzie koni fe wynosiła 121, natomiast fa − 26. Połowę puli genetycznej badanego stada wyjaśniały udziały jedynie 10 przodków, a 90% alleli badanych koni pochodziło od 39 przodków. Z powodu stałego importu materiału hodowlanego rasy American Quarter oraz racjonalnego doboru par do rozpłodu, poziom inbredu i pokrewieństwa w badanym stadzie jest stosunkowo niski.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ zagęszczenia królików w klatce na wyniki tuczu

Celem pracy była ocena poziomu dobrostanu królików rasy białej nowozelandzkiej w okresie
tuczu, przy różnym stopniu zagęszczenia, określonego przez upadki zwierząt oraz poziom
wskaźników użytkowania rzeźnego. W trakcie doświadczenia zwierzęta podzielono na dwie
grupy: po 4 sztuki w klatce i po 2 sztuki w klatce. Stwierdzono niski poziom upadków w
obydwu grupach, co może wskazywać na zapewnienie zwierzętom odpowiedniego poziomu
dobrostanu w okresie tuczu. Wyliczone wskaźniki użytkowania rzeźnego (wielkość przyrostów,
spożycie paszy, wydajność rzeźna) były zbliżone w obydwu grupach, co wskazuje, że
przyjęta w ustawie „O ochronie zwierząt” i rozporządzeniu „W sprawie minimalnych warunków
utrzymywania poszczególnych gatunków zwierząt gospodarskich” wielkość klatek
zapewnia królikom odpowiednią przestrzeń.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Koncentracja selenu w tkance mięśniowej dzików (Sus scrofa) z wybranych regionów w Polsce

Celem badań była ocena koncentracji selenu w mięsie dzików pochodzących z trzech wybranych regionów Polski. Zawartość selenu analizowano w zależności od regionu (Mazury, Pomorze i Wielkopolska) oraz masy tuszy i płci dzików. Wykazano, że średnia zawartość selenu w badanym materiale wynosiła 0,093 μg/g. Najwyższe stężenie zaobserwowano w próbach mięsa dzików z Wielkopolski (0,099 μg/g) oraz w tkance mięśniowej loch (0,098 μg/g). Najwięcej selenu (0,101 μg/g) stwierdzono w tuszach o masie w zakresie 21-40 kg. Porcja 100 g mięsa z dzika pokrywa około 20% dziennego zapotrzebowania na selen u osób dorosłych i 30% u dzieci.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ wybranych czynników na kondycję krów i jej związek ze wskaźnikami płodności

Badania przeprowadzono w latach 2010/2011 w dwóch gospodarstwach położonych na terenie
województwa kujawsko-pomorskiego. Badaniami objęto 204 krowy rasy polskiej holsztyńsko-
fryzyjskiej odmiany czarno-białej utrzymywane wolnostanowiskowo oraz 66 krów
tej samej rasy utrzymywanych na uwięzi. Ocenę kondycji, wg Wildmana i wsp. [16], przeprowadzono
czterokrotnie (wiosną, latem i jesienią 2010 r. oraz zimą 2011 r.). Stwierdzono, że
kondycja krów utrzymywanych w różnych systemach była zbliżona. Pierwiastki oraz krowy
w 2-3 laktacji uzyskały najwyższą ocenę kondycji latem, krowy w 4-5 laktacji – wiosną, natomiast
krowy >5 laktacji – jesienią, przy czym różnice nie zostały potwierdzone statystycznie.
Krowy o najwyższej wydajności (>11 000 kg mleka w laktacji 305-dniowej oraz >40 kg w
próbnym doju), niezależnie od pory roku, miały niższą kondycję w porównaniu do krów
z pozostałych przedziałów wydajności. Stwierdzono istotny statystycznie wpływ kolejnego
miesiąca po wycieleniu na kondycję krów. Niezależnie od pory roku krowy traciły na kondycji
z chwilą rozpoczęcia laktacji, natomiast od 4. miesiąca kondycja krów wzrastała. Nie
stwierdzono istotnego wpływu pory roku i kondycji na wskaźniki płodności krów, z tym, że
u krów o najwyższej kondycji (4,00-4,25 pkt.) odnotowano najdłuższy okres międzyciążowy
i międzywycieleniowy oraz niższą skuteczność pierwszego zabiegu inseminacji, natomiast
krótszy był u tych zwierząt okres spoczynku rozrodczego.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Długość życia i użytkowania oraz produkcyjność krów utrzymywanych w stadach województwa lubelskiego

Porównano długość życia i użytkowania, produkcyjność życiową oraz wskaźniki życiowej efektywności użytkowania mlecznego 8223 krów rasy czarno-białej, które wybrakowano w latach 1980-2002 i 2003-2014 z 334 stad w województwie lubelskim. Nie wykazano istotnych różnic w wieku pierwszego wycielenia, długości życia i użytkowania oraz liczbie wycieleń między krowami wybrakowanymi w dwóch wyodrębnionych okresach. Krowy wybrakowane w latach 2003-2014 w porównaniu z wybrakowanymi w latach 1980-2002 cechowały się gorszą płodnością (wysoko istotnie dłuższy okres międzywycieleniowy), ale osiągnęły wysoko istotnie wyższą wydajność życiową mleka i jego składników oraz lepszy jego skład (wysoko istotnie wyższa zawartość białka w mleku i wysoko istotnie lepszy stosunek białka do tłuszczu). Uzyskały także wysoko istotnie wyższe wartości wskaźników życiowej efektywności użytkowania mlecznego (wydajność mleka na dzień życia, użytkowania, doju i odchowu oraz na rok życia i użytkowania).

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Polimorfizm genu białka prionowego PrP u wrzosówki polskiej i owcy żelaźnieńskiej utrzymywanych w stadzie Doświadczalnej Fermy Owiec i Kóz SGGW w Żelaznej

Badaniami objęto stado podstawowe matek i tryków rasy wrzosówka polska i owca żelaźnieńska, utrzymywanych w Doświadczalnej Fermie Owiec i Kóz im. Prof. A. Skoczylasa w Żelaznej w latach 2009-2011. Zbadano 538 matek stada podstawowego i 29 tryków rozpłodowych wrzosówki polskiej oraz 293 matki stadne i 18 tryków rozpłodowych owcy żelaźnieńskiej. Wszystkie zwierzęta poddane były ocenie występowania mutacji genu białka prionowego PrP. Na podstawie przeprowadzonych prac badawczych stwierdzono mniejsze zróżnicowanie genetyczne w zakresie występowania alleli i genotypów białka prionowego u tryków rozpłodowych (3 genotypy i 3 allele u wrzosówki polskiej oraz 2 genotypy i 2 allele u owcy żelaźnieńskiej) aniżeli u matek stada podstawowego (6 genotypów i 3 allele u wrzosówki polskiej oraz 5 genotypów i 3 allele u owcy żelaźnieńskiej). W ostatnim roku badań u obu ras w grupie tryków rozpłodowych występowały już tylko osobniki o genotypie ARR/ARR. Stwierdzono nieistotny wpływ roku obserwacji na frekwencję występowania alleli i genotypów białka prionowego u matek stadnych i tryków rozpłodowych, z wyjątkiem istotnego oddziaływania stwierdzonego jedynie u tryków rozpłodowych rasy wrzosówka polska.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ masy ciała i wieku w dniu pierwszej inseminacji na wyniki użytkowości rozpłodowej i odchowu prosiąt hybrydowych loszek PIC

Celem pracy była analiza wpływu masy ciała i wieku loszek PIC podczas pierwszej inseminacji
na liczebność pierwszego miotu, masę miotu i masę ciała prosięcia w trakcie odchowu.
Materiał badawczy stanowiło 76 loszek PIC hybrydowej linii Camborough 1080, które podzielono
na grupy, uwzględniając ich masę ciała podczas pierwszej inseminacji: loszki o masie
ciała <140 kg (MS I), 140-160 kg (MS II) i >160 kg (MS III). Wyodrębniono również grupy
wiekowe loszek: loszki w wieku <195 dni (W I), 195-205 dni (W II), >205 dni (W III). Masa
ciała loszek podczas pierwszej inseminacji wpływała w sposób istotny na wyniki odchowu
prosiąt, w tym masę prosięcia przy odsadzeniu oraz średni przyrost dobowy masy prosięcia
i masy miotu od urodzenia do odsadzenia. Natomiast wiek loszek wpływał istotnie na cechy
użytkowości rozpłodowej, w tym liczebność miotów przy urodzeniu i odsadzeniu, a także na
wyniki odchowu. Uzyskane rezultaty wskazują, że dla loszek PIC, w celu uzyskania dobrych
parametrów rozrodu, korzystne jest rozpoczęcie użytkowania rozpłodowego w wieku co najmniej
205 dni i przy masie ciała nie mniejszej niż 140 kg.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ fazy laktacji i sezonu produkcji na stan dyspersji tłuszczu w mleku krów różnych ras

Celem pracy była ocena wpływu fazy laktacji i sezonu produkcji na stan dyspersji tłuszczu mleka krów różnych ras. Łącznie oceniono 738 próbek mleka, w tym 196 od krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej, 168 od krów rasy jersey, 185 od krów polskich czerwonych i 189 od białogrzbietych. Próbki mleka pobierano indywidualnie od każdej krowy w dwóch sezonach produkcyjnych, tj. wiosenno-letnim (maj – lipiec) i jesienno-zimowym (grudzień – marzec). Wyróżniono 3 fazy laktacji krów: do 120. dnia, od 121. do 200. dnia, powyżej 200. dnia. W pobranych próbkach mleka oznaczono procentową zawartość tłuszczu oraz jego stan dyspersji (wyrażony średnią powierzchnią kuleczek, ich obwodem i przeciętną średnicą). Wykazano, że faza laktacji oraz sezon produkcji (związany z sezonem żywienia) w znacznym stopniu różnicują zawartość i stan dyspersji tłuszczu mlekowego. Wraz z zaawansowaniem laktacji wzrastała zawartość tłuszczu w mleku oraz jego stan dyspersji. Istotnie (p≤0,01) zmniejszała się przeciętna średnica i pole powierzchni kuleczek tłuszczowych mleka. Największymi rozmiarami charakteryzowały się kuleczki tłuszczu mleka pozyskiwanego w początkowej fazie laktacji (do 120. dnia – 2,90 μm). Mleko produkowane w sezonie jesienno-zimowym charakteryzowało się wyższą zawartością tłuszczu oraz istotnie (p≤0,01) większymi przeciętnymi rozmiarami kuleczek tłuszczowych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Aktualny stan i możliwości kriokonserwacji zarodków i oocytów zwierząt gospodarskich

W artykule przedstawiono kierunki rozwoju oraz obecne możliwości kriokonserwacji oocytów i zarodków bydła, świń, owiec, kóz i koni, a także możliwości doskonalenia tej technologii. Zaprezentowano dwie zasadnicze metody kriokonserwacji: mrożenie i witryfikację. Omówiono główne czynniki warunkujące podatność zarodków i oocytów na kriokonserwację, a także możliwości jej modyfikacji.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo