rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analizy symulacyjne zmian w funkcjonowaniu systemu transportu w miastach

Rozbudowa systemu transportowego w miastach wymaga bardzo wysokich nakładów finansowych oraz przemyślanej polityki transportowej. Wiąże się to z koniecznością podejmowania decyzji, których konsekwencje dla efektywności w przemieszczaniu się osób (i pośrednio towarów) mogą być bardzo dotkliwe. Aby zminimalizować ryzyko przyjęcia błędnych lub nieefektywnych rozwiązań, coraz częściej stosuje się transportowe modele symulacyjne miast lub aglomeracji. Pozwalają one na testowanie możliwych rozwiązań i wskazują na kolejność oraz etapowanie inwestycji bez konieczności angażowania wysokich nakładów finansowych. Właściwie opracowany i skalibrowany model symulacyjny może stanowić bardzo dobre narzędzie wspomagające proces decyzyjny i minimalizujące ryzyko podjęcia niewłaściwych kroków. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie podstawowych problemów, z jakimi wiąże się proces budowy modelu czterostadiowego, jako najczęściej stosowanego podejścia w warunkach krajowych. W artykule w sposób syntetyczny przedstawiono poszczególne etapy modelowania oraz wskazano na jego słabości. Przedstawiono również alternatywne, wobec ujęcia czterostadiowego, ujęcie bazujące na modelach aktywności. Krótko scharakteryzowano ten sposób modelowania i podkreślono rolę rozbudowanej bazy danych, jaka jest wymagana w tego typu analizach.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Komunikacja szynowa w miastach małych i średnich w aglomeracjach na przykładzie Niemiec

W wyniku dynamicznie rozwijającej się motoryzacji oraz postępującego procesu suburbanizacji narastają problemy z dojazdem do większych miast nie tylko samochodem, ale także autobusami, których również dotyczy problem kongestii. Krajem, w którym takie problemy obserwowane są od wielu lat, są Niemcy, gdzie rozwiązane one zostały dzięki modernizacji transportu kolejowego i dostosowaniu jego oferty do nowych wyzwań. W niniejszym artykule przedstawiono przykłady rewitalizacji linii kolejowych z okolic Stuttgartu (Schönbuchbahn), która przez kilkanaście lat wyłączona była z eksploatacji, oraz wyspy Uznam (Uznamska Kolej Nadmorska), gdzie poważnie analizowano jej całkowite zamknięcie. Ponadto przedstawiono rozwiązanie polegające na wprowadzeniu kolei do ścisłego centrum miasta średniej wielkości na przykładzie Zwickau, gdzie dworzec kolejowy położony był w znacznej odległości od śródmieścia, oraz zastosowanie nowoczesnego tramwaju dwusystemowego na przykładzie Chemnitz, gdzie zastosowano nowoczesny tabor niskopodłogowy. Wszystkie te rozwiązania uważane są przez ekspertów jako modelowe, które sprawdziły się w praktyce, czego dowodzą załączone analizy potoków pasażerskich. Na zakończenie przedstawiono wnioski pomocne w zastosowaniu tego typu rozwiązań w polskich obszarach aglomeracyjnych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zintegrowane planowanie transportu jako odpowiedź na założenia rozwoju zrównoważonego miast

Miasto jako system. Rola transportu w realizacji koncepcji
rozwoju zrównoważonego miast. Przykłady dobrych praktyk w zakresie
zrównoważonej mobilności.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Hierarchizacja czynników mających wpływ na wybór środka podróży na przykładzie Krakowa

Artykuł przedstawia hierarchizację czynników mających
wpływ na wybór transportu publicznego i transportu indywidualnego
w Krakowie. Ponadto zawiera prezentację ważności cech jakości usług
przewozowych, które mogłyby mieć wpływ na podejmowanie decyzji
o wyborze transportu publicznego przez obecnych użytkowników samochodów
osobowych. Badania zostały przeprowadzone na próbie 522
użytkowników transportu indywidualnego oraz 629 pasażerów transportu
publicznego w okresie październik–listopad 2012 roku. Analizę otrzymanych
wyników dokonano w oparciu o procent najwyższych wskazań
oraz badanie zgodności opinii respondentów przeprowadzone z wykorzystaniem
współczynnika W-Kendalla. To ostatnie, oprócz utworzenia
hierarchii ważności czynników mających wpływ na wybór poszczególnych
środków podróży, pozwoliło również porównać ważność poszczególnych
cech jakości usług przewozowych w podejmowaniu decyzji o korzystaniu
z transportu publicznego przez obecnych i potencjalnych pasażerów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przydatność syntetycznego wskaźnika oceny jakości transportu zbiorowego w mieście średniej wielkości

Referat przedstawia "przeciętny ekwiwalentny czas podróży pasażera" jako propozycję syntetycznego miernika oceny jakości funkcjonowania komunikacji miejskiej w zastosowaniu do miast średnich. Zarysowano znaczenie jakości usług w komunikacji zbiorowej w nawiązaniu do dokumentów i projektów Unii Europejskiej oraz europejskiej normy temu poświęconej. Zestawiono ogólne wymogi stawiane kompleksowej metodzie oceny transportu zbiorowego oraz wskaźnikom syntetycznym odnoszących się tej oceny. Przedstawiono skrótowy przegląd prób takiego ujęcia w literaturze. Podano istotę wskaźnika, "przeciętny ekwiwalentny czas podróży pasażera", uwzględniającego zarówno zależności o charakterze fizycznym, jak i parametryzację subiektywnych ocen ważnych dla pasażera ze względu na różnorodne warunki,w jakich realizowana jest podróż. Ogólna formuła obliczania wskaźnika ma strukturę addytywną, a poszczególne składniki - postać multiplikatywną i wyrażają ekwiwalenty czasu ze względu na: dojście i oczekiwanie na przystanku, jazdę, przesiadki, system taryfowy, skargi pasażerów, zagrożenia bezpieczeństwa pasażerów. Ponadto wprowadzony jest współczynnik korygujący ze względu na dostępność i przyjazność systemu. Opisano sposób jego wyliczenia oraz podano wzory i tabele niezbędne do tego wyliczenia. Wskaźnik odnosi się do całości sieci komunikacji zbiorowej miasta. Podano powiązania wartości wskaźnika z werbalną oceną jakości, a także przykłady wyliczenia wskaźnika dla 4 polskich miast. Zestawiono uwzględniane czynniki wpływu (opisane 38 parametrami), podano zakres potencjalnych zastosowań wskaźnika oraz dokonane i planowane jego modyfikacje w stosunku do wersji pierwotnej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Droga do Poznańskiej Kolei Metropolitalnej – działania na rzecz budowy systemu kolei w aglomeracji poznańskiej

Celem artykułu jest zaprezentowanie działań prowadzonych
przez jednostki samorządu terytorialnego na rzecz budowy Poznańskiej
Kolei Metropolitalnej (PKM). Planowany system z założenia ma stać się
główną osią transportową miasta i otaczających go gmin. Równocześnie
powinien stanowić on realną alternatywę dla coraz bardziej uciążliwego
przemieszczania się przy wykorzystaniu samochodów. W pracy przedstawiono
zarówno działania związane z budową docelowego systemu, jak
i prace bieżące prowadzone przez jednostki odpowiedzialne za organizację
publicznego transportu zbiorowego, które już dziś usprawniają działanie
kolei regionalnych na obszarze Poznania i jego zaplecza. Dzięki działaniom
realizowanym przez zainteresowane podmioty funkcjonowanie kolei
na analizowanym obszarze ulega wyraźnej poprawie, czego dowodem
jest rosnąca liczba osób korzystających z kolei w aglomeracji.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zasady kształtowania marszrut linii autobusowych w miastach średnich

W artykule przedstawiono specyfikę układów linii transportu zbiorowego w miastach średnich, nie przekraczających 100 tysięcy mieszkańców. Przedstawiono sposoby zwiększania atrakcyjności transportu zbiorowego w tych miastach, do których należą środki zwiększające prędkość podróży, podwyższające opłacalność korzystania z komunikacji zbiorowej, poprawiające wygodę podróżowania oraz przede wszystkim zapewniające optymalny, akceptowalny przez pasażerów układ połączeń. Zaprezentowano ogólne zasady kształtowania układów linii transportu zbiorowego mające na celu zwiększenie liczby podróży odbywanych transportem zbiorowym. Ponieważ spełnienie wszystkich zasad nie jest zazwyczaj możliwe, omówiono także warunki ograniczające, które należy brać pod uwagę przy zmianach marszrut. Omówiono również działania sprzyjające lepszemu funkcjonowaniu sieci, polegające na zapewnianiu autobusom uprzywilejowania w ruchu oraz na wprowadzaniu ograniczeń dostępności dla transportu indywidualnego. Zastosowanie zasad kształtowania sieci w praktyce zaprezentowano na przykładzie Nowego Sącza, gdzie zaproponowano szeroki zakres zmian w obecnym układzie linii, głównie poprzez zapewnienie dodatkowych powiązań z centrum miasta, zwiększenie częstotliwości kursowania na najważniejszych liniach oraz uproszczenie przebiegu linii na obszarze centrum. Propozycje objęły także wprowadzenie systemu pętli i przystanków przesiadkowych z linii podmiejskich na linie miejskie. Zaproponowane rozwiązania sprzyjają także hierarchizacji układu linii. W artykule przedstawiono również potencjalne efekty wprowadzenia proponowanych zmian w Nowym Sączu, którymi są, między innymi - istotne skrócenie średniego czasu podróży pasażera oraz poprawa komfortu podróży w skali całej sieci.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Możliwości integracji miejskiego transportu autobusowego miasta Pabianic z transportem szynowym na przykładzie połączenia aglomeracyjnego Łódź-Pabianice

Artykuł przedstawia przypadek połączenia aglomeracyjnego Pabianice-Łódź jako wyraźny przykład dezintegracji transportu zbiorowego oraz zawiera propozycje działań, które mogłyby prowadzić do integracji transportu w celu poprawy funkcjonowania jednego z ważniejszych połączeń w aglomeracji. Połączenie aglomeracyjne Łódź-Pabianice obsługiwane jest przez transport kolejowy, podmiejską linię tramwajową, transport autobusowy oraz prywatnych przewoźników mikrobusowych. Z uwagi na lokalizację stacji kolejowej oraz przebieg linii tramwajowej transport szynowy wykorzystywany jest w niewielkim stopniu. Po przeprowadzeniu analizy kosztów podróży (z uwzględnieniem czasu jej trwania) okazało się, że jest on największy właśnie w przypadku pociągu i tramwaju. Poprawa tej sytuacji, w wyniku czego wzrósłby udział transportu szynowego w wykonywanej pracy przewozowej, może nastąpić poprzez uruchomienie autobusowych linii dowozowych i wprowadzenie wspólnej taryfy opłat, jak również działań inwestycyjnych w postaci dobudowy niewielkich odcinków linii tramwajowej czy budowy nowego przystanku kolejowego. Obecna oferta przewozowa na trasie Łódź-Pabianice jest książkowym przykładem na złe funkcjonowanie systemu transportu publicznego w zakresie połączeń aglomeracyjnych. Co ciekawe ma to miejsce jedynie 150 km od aglomeracji stołecznej, w której system transportu jest bliski rozwiązaniom modelowym.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Możliwości zwiększenia obsługi przewozów zbiorowych transportem szynowym w Jeleniej Górze

Jelenia Góra, byłe miasto wojewódzkie, obecnie powiatowe, liczące około 84 tysiące mieszkańców, jak większość miast tej wielkości w kraju boryka się z wieloma problemami związanymi z efektywnym i skutecznym funkcjonowaniem pasażerskiej komunikacji zbiorowej. Obecnie w mieście działa jedynie komunikacja autobusowa (Miejski Zakład Komunikacyjny). Pomimo znacznego potencjału istniejącej sieci kolejowej i wieloletniej historii funkcjonowania komunikacji tramwajowej transport szynowy dla potrzeb obsługi podróży miejskich i podmiejskich niemal w ogóle nie jest wykorzystywany. W artykule scharakteryzowano historię oraz obecną sytuację miejskiego transportu zbiorowego w Jeleniej Górze. Opisano stan węzła kolejowego oraz scharakteryzowano opracowywane współcześnie koncepcje aktywacji transportu kolejowego w mieście i w regionie. Przedstawiono własną propozycję uruchomienia przewozów kolejowych dla potrzeb usprawnienia komunikacji zbiorowej w mieście i przyległych gminach. Scharakteryzowano najważniejsze przedsięwzięcia z zakresu inwestycji infrastrukturalnych i organizacji ruchu. Zaproponowano między innymi budowę szeregu nowych przystanków kolejowych, a także dwóch nowych torowisk prowadzących w sąsiedztwo ważnych celów podróży miejskich. Przedstawiono sugestie przebiegu tras kolei miejskiej. Zwrócono również uwagę na konieczność korekty niektórych istniejących tras autobusów miejskich, a także na potrzebę prawidłowego ułożenia rozkładów jazdy w celu uzyskania stałego taktu kursowania pociągów i skomunikowania pojazdów szynowych i autobusów. Stwierdzono, że w oparciu o dobrze rozwinięty układ istniejących linii kolejowych możliwe jest stworzenie systemu szynowej komunikacji miejskiej w Jeleniej Górze przy poniesieniu stosunkowo umiarkowanych nakładów finansowych. Oprócz koniecznej modernizacji istniejącej infrastruktury kolejowej duże znaczenie dla podniesienia atrakcyjności i efektywności komunikacji szynowej ma lokalizacja i gęstość przystanków kolejowych, a także wykonanie nowych odcinków torowisk doprowadzających w pobliże istotnych źródeł i celów podróży.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena dworców autobusowych w małych miastach

Celem artykułu jest zarysowanie kryteriów oceny, jakiej powinny podlegać dworce autobusowe. Sformułowane kryteria podzielono na cztery grupy: strukturalne, funkcjonalne, informacyjne oraz związane z komfortem korzystania z infrastruktury dworcowej. Większość kryteriów nastawiona jest na ocenę jakościową, lecz są również kryteria ilościowe. Przedstawiono przykładową ocenę dla dworców w czterech małych miastach Małopolski (Kęty, Andrychów, Kalwaria, Wadowice). Zaprezentowano rozwój tych obiektów w okresie ostatnich dwudziestu lat oraz ich aktualną sytuację. Dynamiczny rozwój przewoźników mikrobusowych i transportu indywidualnego spowodował, że obecnie są one przeprojektowane. Niedocenione są aspekty związane z integracją transportu publicznego dalekobieżnego i lokalnego, jak również transportu publicznego z indywidualnym (samochód i rower). Należy podkreślić rolę gminy w rozwoju dworca i terenów wokół niego. W przypadku oceny konkretnego dworca przedstawione kryteria wymagają pogłębionej oceny, szczegółowej analizy wymaga jakość wykonania i funkcjonowanie poszczególnych elementów infrastruktury. Celem artykułu jest dyskusja nad sytuacją dworców jako elementów spajających transport publiczny dalekobieżny i lokalny oraz indywidualny, a nie ich szczegółowa ocena.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Punktualność kursowania pojazdów MPK SA w Krakowie obsługujących miejski transport zbiorowy w latach 1997–2013

Artykuł zawiera analizę punktualności kursowania pojazdów
Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego SA w Krakowie.
Analiza obejmuje kursowanie zarówno autobusów, jak i tramwajów.
Podstawą są informacje zgromadzone w czasie obserwacji prowadzonych
na przystankach autobusowych i tramwajowych od roku 1997 do
2013. Jedynie za rok 2006 brak jest danych. Od roku 1997 do 2005
obserwacje prowadzone były w ramach systemu SKUT, później obserwacje
kursowania pojazdów kontynuowali pracownicy zarządcy transportu
zbiorowego, czyli obecnie ZIKiT. W pierwszej części artykułu
omówiono istotę badań komunikacyjnych prowadzonych w ramach
systemu SKUT i przez ZIKiT. Poświęcono temu zagadnieniu dużo miejsca,
bo jak później pokaże to analiza punktualności, zmiana sposobu
przeprowadzania obserwacji kursujących pojazdów spowodowała gwałtowną
zmianę wartości wskaźników. Następnie zaprezentowano analizę
punktualności kursowania pojazdów obejmującą 2 części. W pierwszej
części przedstawiono zmienność wskaźników punktualności, a w drugiej
kształtowanie się średnich odchyłek punktualności d. Wartości wskaźników
punktualności ustalono dla punktualności bezwzględnej (d = 0)
oraz przy uwzględnieniu przyjętego przedziału tolerancji <-2, 1>.
Średnie odchyłki punktualności kursowania były obliczane najpierw
dla wszystkich obserwowanych kursów pojazdów, a później tylko dla
kursów opóźnionych. Obliczenia wskaźników punktualności i średnich
odchyłek punktualności dotyczyły okresów rocznych. Oprócz obliczeń
dla wszystkich pojazdów liczono również wartości wskaźników punktualności
oddzielnie dla autobusów i tramwajów oraz dla dni roboczych
i weekendowych. Zmienność wartości wskaźników i średnich odchyłek
zilustrowano na wykresach. Dopełnieniem powyższych analiz są dane
o zmianach liczby kursów autobusów i tramwajów objętych obserwacjami
komunikacyjnymi. Publikacja wskazuje, że dobór zbioru danych
wykorzystywanych do obliczania wskaźników punktualności, a zwłaszcza
sposób przeprowadzania obserwacji komunikacyjnych, mają istotny
wpływ na uzyskiwane wyniki. Szczególnie ważne wydaje się przeprowadzanie
obserwacji kursowania pojazdów bez wiedzy przewoźnika.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie tramwajów w komunikacji nocnej

Formy komunikacji nocnej. Zalety i wady nocnej
komunikacji tramwajowej. Charakterystyka oferty tramwajowej
komunikacji nocnej na Śląsku. Prędkość komunikacyjna w porze nocnej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania parkingowe z wykorzystaniem techniki cyfrowego rozpoznawania obrazu

Propozycje modyfikacji metod pomiaru parkowania.
Zmodyfikowana metoda badań patrolowych parkowania. Metoda
przetwarzania cyfrowego obrazów z wykorzystaniem zdjęć satelitarnych
i lotniczych. Identyfikacja elementów obrazu parametryzujących proces
parkowania.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Niekonwencjonalne techniki pomiarowe w modelowaniu ruchu

Celem artykułu jest przedstawienie autorskiego projektu
wprowadzenia algorytmu opartego o sieci neuronowe w zastosowaniu
do pomiarów wykonywanych w transporcie. Jakość, ilość oraz sposób
pozyskiwania danych bezpośrednio przekłada się na wyniki tworzonych
modeli symulacyjnych. Przeanalizowano różne systemy (zarówno
komercyjne, jak i autorskie), które są używane do pozyskania danych
do modelowania. W wyniku różnych wątpliwości, niedostosowania
systemów lub zbyt wysokich kosztów, zaproponowano alternatywne
rozwiązania, które mogą wyeliminować prezentowane problemy.
Zaproponowano rozwiązania ograniczające część problemów sygnalizowanych
przez autorów w przedmiotowym zakresie. Testowe prace
uzasadniły wykorzystanie sieci neuronowych w pomiarach w transporcie.
Otrzymano wyniki pomiarów testowych o dostatecznej zgodności
z rzeczywistymi obserwacjami oraz porównano je z wynikami systemów
dostępnych na rynku. Autorzy poddają analizie dalsze wymagane prace
oraz możliwości udoskonalenia stosowanych rozwiązań.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wstępna analiza możliwości budowy I linii metra w Krakowie na kierunku wschód–zachód

Artykuł powstał w oparciu o opracowanie pt. „Wstępna
analiza możliwości budowy I linii metra w Krakowie na kierunku wschód
–zachód”. Przebieg I linii wyznaczono na kierunku wschód–zachód, w północnej
części miasta, od Bronowic poprzez Stare Miasto do Nowej Huty.
W korytarzu I linii metra mieszka obecnie około 280 tysięcy osób, pracuje
około 180 tysięcy, a studiuje około 160 tysięcy studentów w 8 największych
uczelniach publicznych. Tu usytuowane są 4 centra handlowe i 2 place
giełdowe o łącznej około około 300 tysięcy m2, 5 największych obiektów
sportowych: stadiony Wisły, Cracovii, Hutnika, Wawelu oraz hala widowiskowo-
sportowa Kraków Arena, łącznie na 75 tysięcy widzów, około 180
tysięcy m2 około użytkowej w 5 centrach biurowych, 6 szpitali, 6 urzędów
administracji publicznej oraz obszar największej koncentracji usług publicznych
i komercyjnych Krakowa – północna część Starego Miasta. W korytarzu
obsługiwanym przez I linię metra znajduje się obecnie około 100 ha
terenów, które zgodnie ze „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego Miasta Krakowa”, mogą być przeznaczone pod
zabudowę wysokiej intensywności. Wstępną analizę wykonano dla trzech
wariantów przebiegu trasy: A, B, C. Przebieg każdej z planowanych tras
uwzględnia uwarunkowania konserwatorskie, geologiczne oraz hydrogeologiczne,
jak również analizy obecnych potencjałów ruchotwórczych wraz
z możliwością lokalizacji nowych inwestycji w obszarze oddziaływania metra.
Przeprowadzone analizy oraz szereg dyskusji roboczych w trakcie prac
prowadzą do wyłonienia obszarów problemowych wymagających o wiele
bardziej szczegółowych opracowań (wielobranżowa koncepcja), niż to ma
miejsce w obecnej analizie. Wśród takich obszarów wyłonić należy m.in.
lokalizacyjne (ostateczny przebieg I linii, lokalizacja stacji metra, zagospodarowanie
terenu ponad stacjami metra, lokalizacje wentylatorowni szlakowych)
czy techniczno-realizacyjne (metoda i konstrukcja budowy odcinków
szlakowych oraz stacyjnych). Niniejsza „Wstępna analiza możliwości
budowy I linii metra w Krakowie...”, prowadzi do wniosku generalnego
o konieczności opracowania Wielobranżowej Koncepcji Budowy I linii metra,
której zadaniem będzie uzyskanie odpowiedzi na szereg pytań i wątpliwości,
obecnie nierozstrzygniętych. Koncepcja taka winna być opracowana
wyprzedzająco lub równocześnie ze studium wykonalności.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Centrum miasta - węzeł gordyjski urbanistyki komunikacyjnej

Rozważania i refleksje na temat rozwoju centrów miast w aspekcie możliwości ich obsługi komunikacyjnej. Wiele przykładów rozwoju miasta na przykładzie rozwoju Poznania.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza ofert carpoolingowego serwisu BlaBlaCar na przykładzie podróży z/do Krakowa

W dzisiejszych czasach stale się pojawiają nowe oraz udoskonalane
są już istniejące rozwiązania poprawiające mobilność ludzi.
Są promowane, testowane i wdrażane na całym świecie. Niestety, ocena
efektowności ich działania albo wpływu na istniejące systemy jest
kłopotliwa często z powodu braku publicznie dostępnych danych albo
możliwości uzyskania danych od dostawców tych rozwiązań. Celem
obecnej pracy była analiza ofert podróży jednego z nowoczesnych rozwiązań
transportowych, jakim jest carpooling, na podstawie danych uzyskanych
z serwisu BlaBlaCar. Oprócz ogólnego przedstawienia sposobu
działania tego rozwiązania oraz jego użytkowników analiza ta skupia się
na porównaniu ofert serwisu BlaBlaCar z ofertami tradycyjnego transportu
zbiorowego.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany terytorialne strefy płatnego parkowania w Krakowie w latach 1988 – 2018

30-lecie wprowadzenia na obszarze krakowskiego śródmieścia pierwszej w Polsce strefy uspokojenia ruchu wraz obowiązkiem wnoszenia opłat za parkowanie wydaje się być dobrą okazją do uporządkowania informacji dotyczących terytorialnego rozwoju strefy płatnego parkowania w latach 1988 – 2018. W artykule przytoczono historyczny kontekst wdrożenia systemu płatnego parkowania wraz ze strefą uspokojenia ruchu, chronologicznie uporządkowano kolejne rozszerzenia zasięgu strefy płatnego parkowania. Terytorium strefy w kolejnych etapach czasowych zaprezentowano na rysunkach z mapą śródmieścia Krakowa. Uzupełnieniem są ważniejsze informacje dotyczące zasad funkcjonowania strefy, jak np. bieżące wysokości stawek opłat za parkowanie, godziny obowiązywania strefy, czy też sposób wnoszenia obowiązującej opłaty.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport