rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Idea smart city w strategii zarządzania urzędem miasta we Wrocławiu

Koncepcja inteligentnego miasta bazuje na założeniach koncepcyjnych zrównoważonego rozwoju. Możliwość jej realizacji zależna jest od właściwego jej opracowania. Celem artykułu jest analiza modelowego sposobu opracowywania i wdrażania strategii zrównoważonego rozwoju. W dalszej kolejności autorka opisuje przykładowe działania podejmowane przez Wrocław w ramach koncepcji smart city. W artykule wykorzystane zostały źródła wtórne oraz obserwacje własne autorki.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zielona infrastruktura jako wielozadaniowe narzędzie zrównoważonego rozwoju

Zielona infrastruktura (ZI) jest stosunkowo nową ideą, która promuje inne niż dotychczas zarządzanie terenami naturalnymi i półnaturalnymi. Jej głównym celem jest poprawa jakości życia na obszarach zurbanizowanych z wykorzystaniem elementów przyrodniczych. Takie działanie bezsprzecznie wpisuje się w zasadę zrównoważonego rozwoju. Korzyści z zastosowania zielonej infrastruktury powinny determinować podejmowanie polityk przestrzennych w tym zakresie. Szczególnie istotną kwestią przemawiającą na korzyść ZI jest jej wielofunkcyjność, która jest niezmiernie ważna dla jej wprowadzania do struktury funkcjonalno-przestrzennej obszarów zurbanizowanych. Wyróżniono sześć najważniejszych grup funkcji, jakie pełni zielona infrastruktura: strukturotwórcze, środowiskotwórcze, społeczne, ekonomiczne, produkcyjne i techniczne.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zatrzymać czy pozwolić? Nieoczywiste skutki suburbanizacji. Studium podolsztyńskich gmin wiejskich

Suburbanizacja to proces wzbudzający wiele kontrowersji, a autorzy opracowań często podkreślają jej negatywne konsekwencje. Celem niniejszego opracowania jest ukazanie jej nieoczywistych skutków przy uwzględnieniu badań lokalnych. Posłużono się m.in. metodą opisową, uzupełnioną obliczeniami, a także metodą estymacji jądrowej. Jak wynika z obserwacji, zabudowa podmiejska może być skoncentrowana przy istniejących urządzeniach infrastrukturalnych, a realizacja nowych inwestycji to proces wieloletni, nie powodujący zatem konieczności ponoszenia nakładów w krótkim czasie. Pozytywnym następstwem suburbanizacji może być natomiast wzrost wpływów budżetowych w gminach podmiejskich oraz przesuniecie ruchu na drogi o większej przepustowości. Ponadto korzyści odnoszą sami mieszkańcy w wyniku poprawy jakości przestrzeni mieszkalnej.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Tereny poprzemysłowe w dobie zrównoważonego rozwoju

Od wielu lat tereny poprzemysłowe, zarówno w  małych, jak i  dużych miastach, cieszą się zainteresowaniem deweloperów, projektantów, naukowców i władz miejskich. Współpraca wszystkich tych branż może przynieść wymierne efekty projektowe. Należy pamiętać, iż wykorzystanie terenów zaniedbanych i zdewastowanych, które niejednokrotnie są usytuowane w centrach miast, jest zgodne ze współczesnymi trendami urbanistycznymi, jakimi są ekologia i rozwój zrównoważony miast. W artykule przedstawiono różne przykłady przeznaczenia terenów poprzemysłowych pod zabudowę mieszkaniowa i usługowa w Europie i w Polsce

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Obszary koncentracji bezrobocia w przestrzeni Łodzi

Współczesne miasto jest bardzo zróżnicowane społeczno – przestrzennie. Na podstawie badan wielu socjologów i geografów powszechnie znana jest teza o istnieniu silnych relacji miedzy bezrobociem i przestrzenia. Podstawowym pytaniem badawczym jest: w jaki sposób / za pomocą jakich narzędzi można skutecznie i obiektywnie zidentyfikować hotspoty bezrobocia w przestrzeni miasta? Obszarem badanym w poszukiwaniu hotspotów w Łodzi była Strefa Wielkomiejska. Jest to obszar stanowiący centrum miasta, który obejmuje swym zasięgiem zabudowę historyczną, stanowiącą obszar tożsamości miasta. W  artykule dokonano przeglądu technik GIS, dzięki którym można dokonać wyróżnienia hotspotów. Okazało sie, że najlepiej dopasowane hotspoty uzyskano przy zastosowaniu grupowania hierarchicznego metoda najbliższego sąsiada oraz estymacji gęstości jądrowej. Zgodnie z oczekiwaniami najbardziej naznaczone bezrobociem okazało się ściśle centrum Łodzi. Ze wszystkich zidentyfikowanych w Strefie Wielkomiejskiej miejsc koncentracji najwięcej bezrobotnych mieszkało na obszarze hotspotu, którego centralne miejsce zajmuje ul. Wschodnia.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza funkcjonalna i kompozycyjna koncepcji rewitalizacji strefy nowego centrum Łodzi

Analizując współczesne tendencje przekształceń miast, można zauważyć wyróżniające się dwie grupy projektów. Jedna z nich opiera się na realizowaniu postulatów zrównoważonego rozwoju w budowie miast, stawiając sobie za cel istotne dla miasta priorytety, natomiast druga zakłada realizacje dużych zadań infrastrukturalnych, polepszających funkcjonowanie wybranych obszarów miast. Wielość tych koncepcji powoduje, ze Philip Jodido postrzega lata 90. ubiegłego wieku właśnie przez pryzmat rozwoju komunikacji i systemów komunikacji, które stały się istotnym czynnikiem rozwoju, wspieranym przez administracje rządowe i samorządowe w większości państw europejskich. Konsekwencją tego był wzrost znaczenia i jakości projektów urbanistyczno-architektonicznych dotyczących tej kategorii. W tej drugiej grupie obok projektu Euralille, autorstwa Rema Koolhaasa, łączącego Paryż i Londyn trasą TGV, można wymienić koncepcje Nowego Centrum Łodzi realizowana w okolicach dworca kolejowego Łódź Fabryczna oraz Elektrociepłowni I jako centrum przesiadkowe i kulturalne miasta. Celem artykułu jest analiza funkcji oraz kompozycji koncepcji rewitalizacji tego obszaru, począwszy od masterplanu Roba Kriera z 2007 r. po projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tej części miasta Lodzi opracowany przez Miejska Pracownie Urbanistyczna z Łodzi z roku 2014.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rewitalizacja jako proces odbudowujący tożsamość miejsca poprzez ochronę dziedzictwa kulturowego – studium przypadku miasta Łodzi

Obiekty dziedzictwa kulturowego skoncentrowane są najczęściej w centrach miast i stanowią tożsamość miejsca. Rewitalizacja obszarowa centrum Łodzi jest jednym z  głównych kierunków działań podejmowanych przez władze miejskie. Potencjał tkwiący w dziedzictwie kulturowym powinien być łączony z celem rewitalizacji, którym jest trwałe ożywienie spoleczno-gospodarcze rewitalizowanego obszaru. Ożywienie terenów zdegradowanych powinno uwzględniać działania przestrzenne, społeczne i gospodarcze. Zabytkowa tkanka miasta, która buduje jego tożsamość, stanowi składową rewitalizacji i może tworzyć markę miejsca. To właśnie ochrona dziedzictwa kulturowego w centrach miast, poprzez budowę tożsamości miasta miejsca i ludzi, może przyczynić się do wzrostu zaangażowania kapitału społecznego, sukcesu rewitalizacji i dalszego rozwoju miasta jako całości. Celem niniejszego opracowania jest analiza miejsca i znaczenia ochrony dziedzictwa kulturowego w gminnym programie rewitalizacji przyjętym dla miasta Łodzi.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy reurbanizacji postindustrialnych dzielnic miast – przykład warszawskiego Kamionka

Zmiany technologiczne w produkcji przemysłowej, jakie można było zaobserwować już od lat 80. XX w., spowodowały konieczność restrukturyzacji dawnych terenów przemysłowych. Obszary te, choć zdegradowane przestrzennie, są często atrakcyjnie położone względem pozostałej części miasta. W wyniku odzyskiwania miejskich terenów poprzemysłowych chronimy przestrzeń dotąd niezabudowana, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Udana reurbanizacja musi łączyć działania interdyscyplinarne – od reaktywacji zdegradowanych gleb poprzez ochronę wartości kulturowych postindustrialnego dziedzictwa do tworzenia nowych zespołów mieszkalno-usługowych i atrakcyjnych przestrzeni publicznych. Jednym z takich obszarów jest warszawski Kamionek. Brak uchwalonego planu miejscowego umożliwia jego chaotyczna zabudowę. Następuje proces gentryfikacji dzielnicy i zagubienie lokalnej tożsamości.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Urbanistyka socmodernistyczna na przykładzie polskich blokowisk z lat 70. I 80. XX wieku

Rok 1972 wyznaczył cezurę w historii architektury, przez wyburzenie osiedla Pruitt Igoe, stanowiąc symboliczny początek końca modernizmu. Równolegle w Polsce oddano do użytku osiedle Za Żelazną Bramą stanowiące modelowy przykład socmodernizmu, a działalność na masową skalę rozpoczynał przemysł budowlany i jego „fabryki domów”. Urbanistyka lat 70. i 80. XX w., do dzisiaj budząca emocje ze względu na niedoskonałości funkcjonalne i estetyczne, stała się przedmiotem fascynacji rozbudzonej publikacjami F. Springera, a zarazem obiektem refleksji krytycznej na bazie późnych przekładów J. Jacobs i R. Venturiego. Artykuł analizuje dzisiejsze oblicze blokowisk pod kątem ich oceny społecznej, technicznej i funkcjonalnej w odniesieniu do współczesnych teorii urbanistycznych, kreśląc perspektywy rozwoju, możliwego „powrotu bloków” i budownictwa prefabrykowanego.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Perspektywy rozwoju ośrodków miejskich konurbacji rybnickiej

Miasta konurbacji rybnickiej identyfikowane były jako ważne ośrodki wzrostu społeczno-gospodarczego. Odkrycie węgla kamiennego w latach 50. XX w. spowodowało gwałtowną industrializację, urbanizację i w konsekwencji monofunkcyjny rozwój obszaru. Współcześnie obserwuje się pewną dualność uwarunkowań demograficzno-społecznych i gospodarczych. Miasta stoją w obliczu wyzwań spowodowanych zmniejszaniem się liczby ludności, będącym wynikiem silnego odpływu migracyjnego. Z drugiej strony sytuacja ekonomiczna jest relatywnie korzystna, co sprzyja modernizacji gospodarczej obszaru. Górnictwo węglowe powoli traci swoją dominującą rolę i następuje dywersyfikacja gospodarki. W opracowaniu wskazano perspektywy rozwoju ośrodków miejskich konurbacji rybnickiej na podstawie ich potencjałów określonych w dokumentach strategicznych miast.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Suburbanizacja wewnętrzna Zabrza

Proces suburbanizacji wewnętrznej polega na przemieszczaniu się ludności w poszukiwaniu dogodniejszych warunków mieszkaniowych. Migracje te mają charakter wewnętrzny, czyli następują w obrębie granic administracyjnych danego miasta. Miejscem docelowym są tereny wolne od jakiegokolwiek zainwestowania. Celem opracowania jest zidentyfikowanie procesu suburbanizacji wewnętrznej w Zabrzu. Rozpoznania procesu dokonano na podstawie nowo powstałej zabudowy mieszkaniowej tego miasta. Ewidentnym następstwem suburbanizacji wewnętrznej w Zabrzu jest tworzenie się nowej zabudowy jednorodzinnej. W analizowanym mieście widoczna jest jej koncentracja w trzech obszarach, zlokalizowanych bezpośrednio przy drogach komunikacyjnych umożliwiających szybkie przemieszczanie się do centrum miasta oraz do innych miast konurbacji katowickiej. W badanym okresie liczba wniosków o wydanie pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego wzrastała rocznie o 10%. Oznacza to, iż przestrzeń Zabrza kształtowana jest przez proces suburbanizacji wewnętrznej. Co więcej, widoczna jest intensyfikacja tego procesu, czego dowodem jest rekordowy pod względem nowo powstałej zabudowy rok 2014.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wielowymiarowy model pracy z rodziną

Niniejszy artykuł opisuje i analizuje wyspecjalizowany model pracy z rodziną, który jako ram teoretycznych używa pojęć z zakresu teorii systemów ogólnych, a jako instrumentu — interwencji w „jednostkę społeczną nakierowaną ku zadaniu”. Interwencja dotyczy przede wszystkim rodziny jako grupy, ale ponadto każdy członek tej grupy ma swojego terapeutę, który prowadzi terapię indywidualną.

Czasopismo: Roczniki Nauk Społecznych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Polityka i estetyka w filozofii Theodora W. Adorna. (Tłum. Juliusz Zychowicz)

Temat, którym zamierzamy się zająć, daje nadzieję wstępnego wyjaśnienia relacji, jakie zachodzą między teorią sztuki Adorna a jego filozofią polityczną. Sądzę, ze uda nam się wykazać, iż obie te dyscypliny mieszczą się w tej samej koncepcji podstawowej. Zagadnienie to posiada szersze znaczenie, wzajemny bowiem stosunek polityki i estetyki jest nie tylko najważniejszym punktem teorii Adorna, ale również wszystkich głoszonych dzisiaj projektów społecznego wyzwolenia. Problem można sformułować w pytaniu: jak dalece — z jednej strony — polityka jako obrona czyichś interesów uwzględnia w realizacji swych celów motywacje estetyczne i jak dalece — z drugiej strony — współczesna sztuka włącza bezpośrednio w proces estetyczny roszczenia polityczne. Pytania te znajdują swoje miejsce w teorii estetyki Adorna, stąd jej przemyślenie staje się nieodzowne dla zrozumienia wielu współczesnych dążeń społecznych.

Czasopismo: Roczniki Nauk Społecznych
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o polityce i administracji, filozofia
Prawo naturalne o wciąż stającej się treści

W 1936 r. ukazała się książka Die ewige Wiederkehr des Neurechts Heinricha Rommena, który przed nazistami musiał emigrować do USA. W 1947 r. doczekała się drugiego wydania w Monachium. Co oznacza ów „ustawiczny powrót prawa naturalnego"? Na pewno nie oznacza to ciągłego powrotu tego samego w sensie „totalnej eternizacji rzeczywistości". To doprowadziłoby do konserwacji „wiecznych" praw. Rommen nie pojmował też tego w ten sposób. Przez „wieczny powrót" rozumiał liczne odrodzenia „idei" prawa naturalnego w historii prawa i filozofii, która wprawdzie może w niektórych okresach zanikać, jednakże ciągle na nowo dochodzi do głosu. /.../

Czasopismo: Roczniki Nauk Społecznych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Proces starzenia się ludności miejskich obszarów funkcjonalnych (MOF) w Polsce w latach 1990–2016

Proces starzenia się ludności, który nasilił się w Polsce na przełomie XX i XXI w., przebiegał szczególnie intensywnie w miastach. Jego tempo i wielkość uwarunkowane były sytuacją ekonomiczną ośrodków miejskich oraz tym, jak udało im się przejść transformację gospodarczą. Współczesne miasta oraz zachodzące w nich procesy społeczno-demograficzne, coraz silniej wiążą się z sąsiadującymi z nimi obszarami wiejskimi, tworząc miejskie obszary funkcjonalne (MOF). Celem artykułu jest zbadanie tempa oraz przestrzennego zróżnicowania procesu starzenia się ludności w miejskich obszarach funkcjonalnych. W badaniach wzięto do analizy 151 MOF-ów podzielonych na sześć poziomów hierarchicznych. Zaawan-sowanie procesu starzenia się mieszkańców MOF-ów badano w podziale na rdzeń i strefę zewnętrzną. Przeprowadzone badania wskazują, że w analizowanym okresie starzenie ludności MOF-ów przebiegało szybciej, niż pozostałych, peryferyjnych obszarów kraju. Należy jednak podkreślić, że oficjalne dane wykorzystane w badaniach nie uwzględniają nierejestrowanego odpływu migracyjnego z obszarów peryferyjnych, co może wpływać na zaniżenie poziomu starości ich mieszkańców. Na początku lat 90. XX w. proces starzenia się był najbardziej zaawansowany w MOF-ach ulokowanych najwyżej w hierarchii, jednakże z upływem czasu doszło do jego konwergencji. Natomiast w obrębie poszczególnych typów MOF-ów utrzymuje się podział na bardziej zaawansowane w procesie starzenia się rdzenie i „młodsze” strefy zewnętrzne.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Oblicze demograficzne  Opola  na początku XXI wieku

Opole jako stolica regionu, który w przeszłości zmieniał przynależność państwową i zasięg terytorialny, co skutkowało wielokrotnymi przesunięciami granic wewnętrznych i zewnętrznych oraz ulegał przemianom kulturowo-cywilizacyjnym, współcześnie doświadcza gwałtownych przeobrażeń społecznych. Jednym z głównych jego problemów jest niekorzystny przebieg procesów demograficznych na przełomie XX i XXI w., m.in. depopulacja. Aktualny obraz demograficzny miasta ukształtowało wiele czynników występujących w przeszłości, a zwłaszcza po zakończeniu II wojny światowej, których skutki miasto nadal odczuwa. Celem artykułu było ukazanie depopulacji wraz z towarzyszącymi jej negatywnymi zjawiskami i procesami, identyfikacja jej przyczyn i implikacji poprzez analizę potencjału demograficznego, a tym samym wykazanie, że jego dalszy rozwój jest silnie zdeterminowany demograficznie, a brak odpowiednich działań w zakresie wyhamowania niekorzystnych przeobrażeń w liczbie i strukturze ludności oraz łagodzenia ich skutków może doprowadzić do zmiany statusu Opola zarówno jako miasta dużego, jak i miasta wojewódzkiego. Artykuł stanowi studium przypadku. Perspektywa demograficzna opracowania przesądziła o doborze źródeł i literatury.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sytuacja małych miast w gospodarce Dolnego Śląska

W dotychczasowym rozwoju regionu dolnośląskiego istotną rolę odegrały małe miasta. Jednak przełom wieków a także 17 lat nowego wieku w większości z nich przyniósł pogorszenie sytuacji w stosunku do średniej regionu. Potencjał demograficzny jak i ekonomiczny tych elementów struktury osadniczej regionu jest wykorzystany na niezadowalającym poziomie. Okres transformacji, zapoczątkowany w roku 1989, jeszcze pogłębił trudności występujących w tych miastach a absorpcja funduszy UE nie zmieniła znacząco ich położenia gospodarczego. Okazuje się jednak, że małe miasta, które posiadają jasno określoną funkcję ekonomiczną, są miejscem realizacji dużych przedsięwzięć polityki regionalnej lub położone są w zasięgu oddziaływania dużych miast funkcjonują w ujęciu gospodarczym znacznie lepiej jak pozostałe

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Prawny aspekt konfliktów zbrojnych w mieście. Uwagi na tle Nowej Agendy Miejskiej 2016.

Konferencja ONZ Habitat III i jej rezultat, czyli Nowa Agenda Miejska z 2016 r., dały okazję do przypomnienia i potwierdzenia zasad międzynarodowego prawa humanitarnego, które regulują prowadzenie konfliktów zbrojnych i ochronę ofiar wojen. W kontekście konfliktów zbrojnych w miastach takie zasady obejmują m.in. obowiązek stron konfliktu do umieszczania celów wojskowych w wystarczającej odległości od gęsto zaludnionych obszarów, aby ochronić je przed skutkami ataków na te cele wojskowe. W artykule przeanalizowano relacje między wojną a miastami lub szerzej – obszarami miejskimi. Artykuł koncentruje się na wyzwaniach związanych z wojną w mieście, zwłaszcza na tych wskazanych przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża. Celem tego artykułu jest odpowiedź na pytania, czy międzynarodowe prawo humanitarne w wystarczającym stopniu reguluje prowadzenie konfliktów zbrojnych w mieście i czy zapewnia skuteczną ochronę ludności cywilnej – mieszkańcom miast? Czy w Nowej Agendzie Miejskiej uwzględniono zalecenia MKCK?

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza  potrzeb i mozliwości rozwoju gminy - efektywność w przeciwdziałaniu eksurbanizacji

Niekontrolowane rozprzestrzenianie się zabudowy niesie ze sobą wiele negatywnych skutków przestrzennych, ekonomicznych i społecznych. Przeciwdziałając temu zjawisku, w ramach zidentyfiko-wanych w Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju wad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gmin, w 2015 r. wprowadzono obligatoryjny zakres przeprowadzanych analiz potrzeb i możliwości rozwoju gminy. W artykule poddano ocenie spektrum zmian przepisów oraz opracowane na ich podstawie metodologie sporządzania przedmiotowych analiz. Efekty wprowadzenia regulacji prawnych zostały skonfrontowane z rolą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz jego rangą w odniesieniu do pozostałych instrumentów planistycznych.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany granic administracyjnych miast w Polsce – efekty przestrzenne i społeczno-ekonomiczne

W latach 2009–2018 wydano 183 decyzji dotyczących zmian granic jednostek samorządu terytorialnego (JST), które objęły łącznie 1340 km2 powierzchni Polski. W ich wyniku gminy lub ich części zmieniły swój status administracyjny i przynależność terytorialną. Proces ten wiązał się także z wieloma reperkusjami natury społecznej i gospodarczej. Artykuł ma na celu ukazanie procesu zmian granic admi-nistracyjnych JST oraz jego skutków na przykładzie wybranych miast poziomu regionalnego. W pierwszej części pracy przedstawiono wymogi formalne, prawne i proceduralne zmian granic. W drugiej przeanalizo-wano zmiany granic JST w latach 2010–2019. W trzeciej części omówiono genezę oraz skutki przestrzenne i społeczno-ekonomiczne zmian granic na przykładzie miast prowadzących odmienne strategie ekspansji terytorialnej. Do szczegółowych analiz wybrano Rzeszów, Opole oraz Zieloną Górę. Na koniec przedstawiono rekomendacje dotyczące zmiany granic w kontekście minimalizacji negatywnych skutków tego procesu.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Miejsca kultu religijnego a kształtowanie przestrzeni instytucjonalnej miasta na przykładzie Jasnej Góry w Częstochowie

Celem pracy była identyfikacja prawidłowości w rozmieszczeniu i strukturze rodzajowej przestrzeni instytucjonalnej w obszarze wokół Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze. Zakres terytorialny objął przestrzeń instytucjonalną miasta Częstochowy w promieniu 1100 m od sanktuarium. Badania zostały przeprowadzone w końcu 2018 r., a ich podstawą była inwentaryzacja terenowa.Wyniki wskazały na istnienie wyraźnych związków pomiędzy przestrzenią instytucjonalną miasta a przestrzenią sakralną. Badania pozwoliły na wyróżnienie trzech jego zasadniczych wymiarów: funkcjo-nalnego, popytowego oraz związanego z prestiżem miejsca.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola poradzieckich lotnisk w kształtowaniu nowych przestrzeni gospodarczych Polski Zachodniej

Głównym celem badań jest ocena znaczenia lotnisk poradzieckich w kształtowaniu się nowych przestrzeni gospodarczych zachodnich regionów Polski. Badanie objęło analizę wybranych elementów za-gospodarowania przestrzennego siedmiu lotnisk użytkowanych przed 1989 r. przez wojska Armii Radziec-kiej. Analiza była oparta o dane pozyskane z BDOT oraz dane dotyczące aktywności gospodarczej zebrane podczas badań terenowych. Na podstawie wyników stwierdzono, że odpowiednie wykorzystanie terenów dawnych lotnisk może sprzyjać rozwojowi gospodarczemu gmin, w których się one znajdują. Jednakże niezwykle istotną rolę odgrywa lokalizacja tego rodzaju terenów, w dużej mierze warunkująca osiągnięcie sukcesu w ich wykorzystaniu na cele gospodarcze.

Czasopismo: Studia Miejskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna