rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Liczebnosc drobnoustrojow w glebie zanieczyszczonej chromem [VI] w zaleznosci od sposobu jej uzytkowania, wapnowania i szczepienia nitragina

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ zanieczyszczenia gleby chromem(VI) na liczebność drobnoustrojów glebowych. Próbki pobrane z gleby brunatnej właściwej wytworzonej z piasku gliniastego pylastego (pHKCl - 6,2) zanieczyszczono chromem sześciowartościowym w następujących ilościach w mg·kg⁻¹ gleby: 0, 10, 20, 30 i 40. Badania wykonano w sześciu seriach: z wapnowaniem i bez wapnowania, z obsianiem bobikiem i bez obsiania oraz szczepieniem i bez szczepienia gleby Nitraginą zawierającą bakterie Rhizobium leguminosarum bv. viciae.
W wyniku badań stwierdzono, że zanieczyszczenie gleby chromem wpłynęło stymulująco na namnażanie bakterii oligotroficznych, kopiotroficznych, amonifikacyjnych, grzybów i promieniowców, a hamująco na Azotobacter spp., bakterie immobilizujące azot i celulolityczne. Wapnowanie przyczyniło się do zwiększenia liczebności wszystkich drobnoustrojów z wyjątkiem grzybów, promieniowców i bakterh amonifikacyjnych. Szczepienie Nitraginą stymulowało rozwój bakterii oligotroficznych przetrwalnikujących, amonifikatorów, bakterii immobilizujących azot, bakterii celulolilycznych, Azotobacter spp., grzybów i promieniowców. Działało negatywnie na bakterie kopiotroficzne ogółem. Obsianie gleby bobikiem stymulowało namnażanie wszystkich drobnoustrojów z wyjątkiem bakterh celulolitycznych i grzybów. Liczba bakterii celulolitycznych pod wpływem uprawy bobiku nie zmieniała się, natomiast grzybów istotnie się zmniejszała.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena niezawodności usuwania związków biogennych w oczyszczalni ścieków metodą Weibulla

Celem pracy była ocena niezawodności usuwania związków azotu i fosforu z zastosowaniem metody niezawodności Weibulla w zbiorczej oczyszczalni ścieków w Mszanie Dolnej. Wielkość projektowana oczyszczalni wyrażona RLM wynosi 18000. Badania prowadzono w latach 2007–2011, w których pobrano i poddano analizie ﬁzyczno-chemicznej 60 próbek ścieków surowych i oczyszczonych. Na podstawie badań stwierdzono, że stężenia azotu ogólnego w ściekach dopływających w 83,3% przypadków odpowiadały charakterystycznym wartościom w ściekach bytowych, z kolei stężenia fosforu ogólnego były tylko w 30% na poziomie wartości charakterystycznych. Za pomocą tej metody oceniano poziom niezawodności technologicznej oczyszczalni, który to wynika z metodycznej analizy uzyskanych wcześniej wyników badań. Analizowana oczyszczalnia pracuje z obniżoną niezawodnością, która dla azotu ogólnego wynosi 87,1%, a dla fosforu ogólnego 93,9%. Na skutek obniżonej skuteczności usuwania związków azotu oraz fosforu w badanym obiekcie w ściekach odprowadzanych do odbiornika pojawiają się stężenia wyższe od dopuszczalnych określonych w pozwoleniu wodno-prawnym. Według zaproponowanego w pracy dopuszczalnego poziomu niezawodności dla tej wielkości oczyszczalni opisanego przez Andrakę i Dzienisa [2003], w przedmiotowej oczyszczalni tylko stężenia azotu są wyższe od przyjętego poziomu niezawodności, a w odniesieniu do stężeń fosforu poziom niezawodności usuwania tego biogenu zawiera się w dopuszczalnej granicy. Celem zwiększenia skuteczności procesów nitryﬁkacji i denitryﬁkacji w bioreaktorze badanej oczyszczalni należy prowadzić ciągły monitoring (online) i okresowo dawkować dodatkowe źródło węgla organicznego (BZT5) bezpośrednio do bioreaktora w celu zachowania odpowiednich proporcji związków organicznych wyrażonych jako BZT5 w stosunku do związków azotu, tak aby prawidłowo zachodziły procesy nitryﬁkacji i denitryﬁkacji odpowiedzialne za neutralizację związków azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie metod komputerowych do bliczen optymalnych parametrow pracy maszyn do nawozenia mineralnego

Przedstawiono program umożliwiający obliczenie współczynników nierównomierności rozsiewu dla różnych technologii pracy. Przeprowadzone obliczenia pozwalają na poszukiwanie optymalnej szerokości roboczej z zastosowaniem kryterium zadanej nierównomierności rozsiewu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie wybranych roślin uprawnych w warunkach zanieczyszczenia gleby kadmem oraz stosowania substancji neutralizujących

Celem podjętych badań była ocena wpływu zanieczyszczenia gleby wzrastającymi dawkami kadmu (0, 10, 20, 30 i 40 mg Cd·kg⁻¹ gleby) na plonowanie wybranych roślin testowych oraz próba złagodzenia tego oddziaływania poprzez aplikację substancji neutralizujących, takich jak: wapno, kompost, węgiel brunatny i bentonit. Podstawę badań stanowiły doświadczenia wazonowe, w których roślinami testowymi były: łubin żółty, kukurydza, rzodkiewka i facelia błękitna. Statystyczna analiza uzyskanych wyników dowiodła istnienia korelacji pomiędzy dawkami kadmu a wysokością uzyskanych plonów roślin, której kierunek był zależny od rodzaju substancji inaktywujących. Obliczony indeks tolerancji najniższy zakres przyjmował w przypadku łubinu (0,02–0,90) i rzodkiewki (0,05-1,15), nieco wyższy w doświadczeniu z facelią (0,45–1,38), a zdecydowanie najwyższy w doświadczeniu z kukurydzą (0,59–1,77).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gatunek pionierski dla terenów zdegradowanych - Spartina michauxiana Hitchc.

W serii doświadczeń prowadzonych przy Zakładach Azotowych w Puławach oraz na zwałowisku odpadów po kopalnictwie węgla kamiennego w Bieruniu k.Tych oceniano przydatność gatunków jedno- i dwuliściennych do rekultywacji i zagospodarowania nieużytków poprzemysłowych bez przykrywania ich ziemią. Badany materiał stanowiły wybrane gatunki z kolekcji roślinnych znajdujących się w Ogrodzie Botanicznym IHAR w Bydgoszczy oraz w Centrum Roślinnych Zasobów Genowych w Radzikowie, w tym 65 gatunków i odmian traw, głównie z rodzajów Agropyron, Elymus i Elytrigia. Duże znaczenie jako roślina pionierska może mieć przede wszystkim Spartina michauxiana (= Spartina pectinata Link), która wykazywała największą tolerancję na zróżnicowane warunki siedliskowe. Trawa ta przewyższała pozostałe gatunki pod względem trwałości, masy systemu korzeniowego oraz wysokości plonu biomasy. Spartina michauxiana Hitchc. zasługuje na szersze zainteresowanie jako roślina przeciwerozyjna oraz cenne źródło surowca dla przemysłu i energetyki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zmienności sił i naprężeń cięcia rdzeni kolb kukurydzy

Badania zmienności sil i naprężeń cięcia rdzeni kolb kukurydzy określono podczas quasi-statycznego cięcia rdzeni w zależności od zmian wilgotności i miejsca cięcia na długości rdzenia. Na podstawie analizy statystycznej stwierdzono istotne zmiany wartości badanych parametrów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekorozwoj jako wyznacznik polityki przestrzennej na obszarach wiejskich Pojezierza Mazurskiego

W opracowaniu scharakteryzowano uwarunkowania przyrodniczo-ekonomiczne obszarów funkcjonalnych Poj. Mazurskiego, w tym głównie terenów rolniczych, turystyczno-wypoczynkowych i lasów w aspekcie ekorozwoju. Analizowano również pożądane kierunki przekształceń społeczno-gospodarczych tych obszarów. Powinny znaleźć one stosowne udokumentowanie w założeniach regionalnej polityki przestrzennej, opracowanej dla północno-wschodniej części Polski.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstępna ocena wartości hodowlanej form rodzicielskich jabłoni dla skrócenia okresu juwenilnego siewek

W pracy zamieszczono pierwsze wyniki badań nad przydatnością wybranych genotypów jabłoni do wykorzystania w hodowli twórczej odmian tego gatunku o krótkim okresie juwenilnym. Krótki okres juwenilny siewek pozwala na wcześniejszą ich ocenę i selekcję pod kątem jakości plonu. Siewki należące do 15 rodzin mieszańców otrzymano w wyniku krzyżowań wykonanych w 1996 i 1997 roku. Po dwóch latach uprawy w pojemnikach w tunelu foliowym zaszczepiono je na karłowej podkładce P 22. Wyprodukowane okulanty (szczepienie zimowe w ręku, produkcja okulantów w pojemnikach w tunelu foliowym) sadzono w połowie sierpnia w latach 1999 i 2000, w rozstawie 3,5 m × 0,7 m, w kwaterze hodowlanej Sadu Doświadczalnego w Dąbrowicach. Nie wykonywano opryskiwań fungicydami, rośliny nawadniano za pomocą deszczowni kroplowej.
W roku 2000 i 2001 wykonano ocenę siewek pod względem ich zdolności do zakwitania. Wśród dziewięciu rodzin mieszańców otrzymanych ze skrzyżowania w 1996 roku, w 2 roku po posadzeniu (2001 rok) zaowocowało, zależnie od rodziny, od 17% do 42% siewek. Najkrótszym okresem juwenilnym wśród tej grupy rodzin charakteryzowały się mieszańce należące do rodziny wywodzącej się ze skrzyżowania odmian 'Alwa' × 'Lobo'. W rodzinie tej 17% drzewek weszło w owocowanie już w pierwszym roku, a dalszych 25% w drugim roku po posadzeniu drzewek. Krótki okres młodociany mieszańców stwierdzono także w rodzinie 'Alwa' × 'Ligol'. Wyniki te wskazują, że odmiana 'Alwa' przekazuje potomstwu wczesność wchodzenia w okres owocowania. Mieszańce sześciu rodzin otrzymane ze skrzyżowania w 1997 roku w większości przypadków wchodziły jeszcze wcześniej w owocowanie niż mieszańce ze skrzyżowania w 1996 roku. Rodziną o najkrótszym okresie juwenilnym siewek, w której 100% drzewek zakwitło w pierwszym roku po posadzeniu, okazała się rodzina wywodząca się ze skrzyżowania odmian 'Florina' × 'Katja'.
Jak można było oczekiwać, zaszczepianie siewek na bardzo karłowej podkładce P 22 silnie stymuluje wczesne ich wchodzenie w owocowanie. Zdolność ta jest jednak mocno modyfikowana przez genotypy użyte do krzyżowania form rodzicielskich, które jak to wynika z pierwszych wyników obserwacji, różnią się pod tym względem wartością hodowlaną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ supersorbentu polimerowego na wybrane parametry biochemiczne w glebie i siewkach pszenicy ozimej (Tricticum aestivum L.)

Jednym ze sposobów częściowego zmniejszenia deficytu wody, szczególnie na glebach lekkich, może być zastosowanie supersorbentów polimerowych powodujących zwiększenie retencji wodnej i poprawiających strukturę gleby. Celem podjętych badań było określenie oddziaływania AgroHydroGelu na aktywność enzymów glebowych (dehydrogenaz i fosfataz), a także na wybrane parametry biochemiczne w siewkach pszenicy ozimej odmiany Skagen (aktywność katalazy i peroksydazy, zawartość polifenoli ogółem oraz zawartość barwników asymilacyjnych). Doświadczenie polowe założono na piasku gliniastym, do którego wprowadzono AgroHydroGel w ilościach odpowiadających dawkom sorbentu dla gleb o bardzo dużej przepuszczalności (1,19 g·kg⁻¹), dużej przepuszczalności (1,59 g·kg⁻¹) i średniej przepuszczalności (1,99 g·kg⁻¹). Na podstawie przeprowadzonych badań, stwierdzono istotne zmiany oznaczanych parametrów biochemicznych w glebie i siewkach pszenicy ozimej. Spośród oznaczanych enzymów glebowych największe zmiany wystąpiły w przypadku dehydrogenaz. Z kolei w siewkach pszenicy ozimej zaobserwowano głównie stymulację aktywności katalazy, inhibicję aktywności peroksydazy oraz wzrost zawartości barwników asymilacyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw uzytkowania zlewni na ladunek azotu mineralnego doplywajacy do jezior z wodami powierzchniowymi

Badania nad wpływem użytkowania na ładunek azotu mineralnego dopływającego wraz z dopływami do jezior prowadzono w okresie od marca 2004 do lutego 2005 r. Do badań zostały wytypowane trzy jeziora: Sunia, Bukwałd oraz Ardung położone w mezoregionie Pojezierze Olsztyńskie.
W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono że koncentracja N min. w wodach dopływających do jeziora jest ściśle związana ze sposobem zagospodarowania zlewni. Najmniejsze średnie stężenia N min. stwierdzono w wodach odpływających ze zlewni leśnej jeziora Ardung, natomiast najwyższe zaobserwowano w wodach odpływających ze zlewni rolniczej jeziora Bukwałd. Zlewnia rolnicza jeziora Bukwałd była także obszarem z którego zanotowano największy odpływ substancji z jednostki powierzchni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba okreslenia wplywu mechanizacji gospodarstw chlopskich na efektywnosc gospodarowania

W pracy podjęto próbę określenia wpływu nakładów pracy żywej i uprzedmiotowionej na efektywność gospodarowania. Badaniami objęto 6 charakterystycznych gospodarstw Polski południowej o zróżnicowanej powierzchni użytków rolnych i strukturze użytkowania ziemi. Szczegółowej analizie poddano poziom kosztów mechanizacji w odniesieniu do produkcji czystej i dochodu rolniczego.	Uzyskane wyniki wskazują na bardzo wysokie nakłady pracy uprzedmiotowionej. W efekcie poniesione koszty mechanizacji na produkcję stanowię od ok. 48 do ponad 93% poziomu produkcji czystej oraz od ok. 60 do ok. 110% wielkości dochodu rolniczego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rekultywacja zdegradowanych plytkich gleb organicznych za pomoca orki agromelioracyjnej

Jednym z zabiegów, który może być stosowany do rekultywacji niektórych głęboko odwodnionych gleb organicznych jest orka agromelioracyjna. Zabieg ten powoduje przekształcenie płytkich gleb organicznych w gleby, które w górnej warstwie posiadają utwór organiczno-mineralny o zmiennej zawartości substancji organicznej, a głębiej - ukośnie ułożone na przemian warstwy substancji organicznej i utworu mineralnego. Głównym celem badań było określenie długotrwałych skutków zastosowania orki agromelioracyjnej w rekultywacji i ochronie przed degradacją głęboko odwodnionych płytkich gleb organicznych. Badania obejmowały zmiany podstawowych właściwości fizyczno-wodnych i biologicznej aktywności gleb oraz ocenę tempa mineralizacji substancji organicznej pod wpływem tej orki. Na podstawie badań właściwości fizycznych oraz aktywności biologicznej gleb wykonanych po około 20 latach po rekultywacji stwierdzono, że zastosowana metoda była skutecznym sposobem rekultywacji zdegradowanych, odwodnionych płytkich gleb organicznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wynos miedzi z plonem roślin w zmianowaniu oraz jej zawartości w glebie w zależności od nawożenia mineralnego i organicznego

Na glebie płowej klasy IIIa w czteropolowym zmianowaniu uprawiano burak cukrowy, jęczmień jary, bobik i pszenicę ozimą zgodnie z zasadami agrotechniki. Stosowano 5 wariantów nawożenia w 4 powtórzeniach: 1) Bez nawożenia, 2) Obornik biodynamiczny, 3) Obornik zwykły, 4) NPK intensywne + 10 kg Cu·ha⁻¹, 5) NPK optymalne + 5 kg Cu·ha⁻¹. Obornik biodynamiczny przygotowano na bazie obornika zwykłego bydlęcego wprowadzając na 10 ton nawozu 500 m ³ gnojówki z dodatkami mineralnymi (kizeryt, siarczan miedzi (VI), boraks, mączka fosforytowa). Dawki składników mineralnych dostosowane były do potrzeb pokarmowych poszczególnych gatunków roślin. Pod pszenicę ozimą i jęczmień jary wprowadzano miedź w wodnym roztworze soli na powierzchnię gleby. Analizując dynamikę przyswajalnych form miedzi w glebie stwierdzono, że w całym cyklu zmianowania jęczmień jary najmniej zubażał glebę w ten mikroelement, a najbardziej pszenica ozima i bobik. Nawożenie organiczne w postaci obornika biodynamicznego, stosowane co roku pod każdą roślinę utrzymywało zasobność gleby w przyswajalną miedź na średnim poziomie. Stwierdzono, że uprawa wysokopiennych gatunków roślin na glebie płowej o niskiej i średniej zasobności w miedź, wymaga stosowania tego składnika w nawożeniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc niekonwencjonalnych nawozow organicznych do nawozenia podkladek rozy wielokwiatowej [Rosa multiflora Thunb.]

W doświadczeniu stosowano przyjazne dla środowiska niekonwencjonalne nawozy organiczne i badano ich wpływ na wzrost i jakość podkładek róży wielokwiatowej. Zastosowano trzy typy Pollin: Plus, Bioactive i Standard Bio w dawkach 18 i 36 kg·ar⁻¹ oraz granulat keratyno-koro-mocznikowy (KKM) w dawkach 10 i 20 kg·ar⁻¹. Kontrolę stanowiły rośliny z poletek nawożonych Azofoską w dawkach 4 i 8 kg·ar⁻¹ oraz rośliny z poletek, na których nie stosowano żadnego nawożenia. Zaobserwowano korzystny wpływ nawożenia organicznego na badane cechy podkładek. Masa części nadziemnej, średnica szyjki korzeniowej i masa systemu korzeniowego były porównywalnej wielkości jak przy nawożeniu mineralnym Azofoską. Najlepsze efekty uzyskano stosując Pollinę Plus szczególnie w wyższej dawce oraz granulatu KKM. Największą średnicę szyjki korzeniowej miały rośliny nawożone niższą dawką Azofoski i Polliny Standard Bio oraz wyższą dawką Polliny Plus.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nastepczy wplyw chemicznego zanieczyszczenia gleby na zawartosc i pobranie metali ciezkich przez rosliny. Czesc II. Kukurydza [Zea mays L.]

W pracy przedstawiono wyniki ścisłego doświadczenia wazonowego dotyczące oceny przydatności kukurydzy do fitoremediacji metali ciężkich z gleby zanieczyszczonej chemicznie. Średnia zawartość badanych pierwiastków w testowanej roślinie mieściła się w granicach: 0,13-10,10 mg Cd; 0,75-11,40 mg Pb; 0,25-47,71 mg Ni; 1,33-5,69 mg Cu; 42,16-673,94 mg Zn·kg⁻¹ s.m. Procentowe wykorzystanie pierwiastków przez kukurydzę z wazonu w stosunku do ich zawartości w glebie wahało się od 0,57 do 1,57% Cd; od 0,02 do 0,15% Pb; od 0,49 do 1,26% Ni; od 0,09 do 1,31% Cu; od 0,64 do 2,53% Zn. Porównując procentowe wykorzystanie metali ciężkich przez kukurydzę, zależnie od obiektu, można ustalić szereg malejący o następującej kolejności: Zn, Cd, Cu, Ni, Pb. Z powyższego szeregu wynika, że Zn był w największym stopniu wykorzystywany przez kukurydzę, a Pb w najmniejszym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wybranych wskaźników pracy suszarki taśmowej podczas suszenia kostki ziemniaczanej

W pracy przedstawiono ocenę wydajności, zużycia ciepła oraz równomierności wysychania podczas suszenia kostki ziemniaczanej w suszarce taśmowej. Dokonano także oceny zdolności do rehydracji suchej kostki. Wilgotność surowca wynosiła 81-82%, suszu 6,7-11%. Temperatura powietrza na wlocie do suszarki wahała się w granicach 105-120°C, na wylocie 52-63°C. Wydajność w odparowanej wodzie kształtowała się na poziomie 1224-1707 kg·godz.⁻¹, a jednostkowe zużycie ciepła wynosiło od 3650 do 5200 kJ na 1 kg H₂O. Zdolność suszu do rehydracji oscylowała w granicach 37-94%. Wyniki podano w postaci wykresów i tabel.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ następczy kompostów z komunalnego osadu sciekowego z dodatkiem różnych komponentów, przy dwóch poziomach NPK, na wielkość plonu i jakość ziarna pszenicy ozimej

W doświadczeniu polowym przeprowadzonym na glebie lekkiej w latach 2001/2002 badano wpływ następczy nawożenia kompostami z komunalnego osadu ściekowego z dodatkiem różnych komponentów (słoma, odpady zieleni miejskiej, popiół z węgla kamiennego), przy dwóch dawkach NPK, na plon i cechy jakościowe ziarna pszenicy ozimej odmiany Korweta. Komposty z osadu ściekowego spowodowały wzrost plonu ziarna, a nie miały zasadniczego wpływu na jakość ziarna pszenicy ozimej. Zwiększenie dawki nawożenia mineralnego NPK spowodowało istotną poprawę wartości badanych cech jakościowych ziarna - z wyjątkiem liczby opadania. Wpływ wzrastającego nawożenia NPK na cechy jakościowe ziarna pszenicy był zbliżony niezależnie od rodzaju zastosowanego kompostu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola niektorych nawozow w ograniczaniu rozwoju patogenow odglebowych

Przeprowadzono ocenę skuteczności oddziaływania chelatów wapnia, żelaza i cynku na rozwój Fusarium oxysporum f. sp. callistephi, F. oxysporum f. sp. dianthi i Phytophthora cryptogea. Wprowadzenie chelatów żelaza i cynku w formie siarczanów silnie ograniczało wzrost badanych grzybów in vitro oraz formowanie się zarodni pływkowych P. cryptogea. Pogłówne nawożenie goździków saletrą wapniową silnie redukowało rozwój fuzariozy naczyniowej goździka. Również wzrost pH podłoża z 6,5 do 7,5 ograniczało rozwój choroby. Ograniczenie rozwoju fuzariozy naczyniowej astra uzyskano stosując do nawożenia Fe (EDDHA). Przedwegetacyjne wprowadzenie mocznika do podłoża w stężeniach 0,2 i 0,3% (powietrznie suchego podłoża) powodowało drastyczną redukcję liczebności P. cryptogea oraz ograniczenie rozwoju fytoftorozy gerbery.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ metody wytwarzania na właściwości tworzywa sporządzanego ze skrobi i polimerów syntetycznych

W pracy określono funkcjonalne właściwości tworzywa opakowaniowego uzyskiwanego z różnych komponentów pięcioma metodami. Tworzywo sporządzano ze skrobi ziemniaczanej naturalnej, polimerów syntetycznych oraz plastyfikatora. Skrobię poddano procesowi kompleksowania z kopolimerem etylenu z kwasem akrylowym, a następnie dodawano plastyfikator - glicerynę, lak uzyskany kompozyt skrobi łączono z polietylenem w trzech proporcjach wagowych 3:7, 5:5, 7:3.
Tworzywa formowano pięcioma różnymi metodami: kompozyt ekstrudowa- no uzyskując granulat, który po zmieleniu prasowano; materiał walcowano i prasowano; poddawano tylko procesowi prasowania; ekstrudowano formując w taśmę; ekstrudowano formując w taśmę, którą dodatkowo prasowano.
Określono wybrane parametry mechaniczne uzyskanych tworzyw oraz ich podatność na działanie wody.
Z zastosowanych pięciu metod wytwarzania tworzywo uzyskane metodą V (ekstruzja z uzyskaniem taśmy poddawanej następnie prasowaniu) charakteryzowało się najlepszymi właściwościami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Infrastruktura techniczna jako element wielofunkcyjnego rozwoju wsi w Malopolsce>

Do czynników utrudniających rozwój terenów wiejskich zaliczyć można słabą infrastrukturę techniczną, ograniczenia kapitałowe oraz szczupłość pozarolniczego rynku pracy. Poprawa infrastruktury technicznej wsi wpływa na wielofunkcyjny rozwój terenów wiejskich oraz wzrost poziomu życia jej mieszkańców.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wegla brunatnego, torfu oraz slomy na dostepnosc pierwiastkow sladowych dla roslin

Badania prowadzono metodą doświadczeń laboratoryjnych, wazonowych i polowych. W doświadczeniu laboratoryjnym badano, przy użyciu kolumn glebowych (6 x 40 cm), mobilność Zn, Cd, Pb i Cu w glebie w zależności od dodatku słomy jęczmiennej oraz zróżnicowanego pH gleby (5,4: 6,2; 7,0). W doświadczeniu wazonowym i polowym badano natomiast pobieranie Zn, Cd i Pb przez rośliny uprawne w zależności od zastosowania trzech rodzajów materii organicznej: słomy, torfu i węgla brunatnego. Badania prowadzono na glebie silnie zanieczyszczonej Zn, Cd i Pb oraz o podwyższonej zawartości tych pierwiastków. Roślinami testowymi w doświadczeniu wazonowym i polowym były: burak ćwikłowy, sałata, żyto, jęczmień jary, ziemniak oraz pszenżyto jare.
W doświadczeniu modelowym stwierdzono, że dodatek słomy zmniejszał ruchliwość cynku i kadmu w glebie kwaśnej, natomiast zwiększał mobilność ołowiu i miedzi w glebie kwaśnej i lekko kwaśnej. Dodatek słomy do gleby zwiększał również bioakumulację Pb w doświadczeniu wazonowym. Spośród badanych trzech rodzajów substancji organicznej, węgiel brunatny wykazywał najlepszą skuteczność w ograniczaniu pobierania Zn, Cd i Pb przez rośliny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo