rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Postulaty przewozowe mieszkańców Gdyni w badaniach marketingowych na przykładzie bezpośredniości

Bezpośredniość jest dla pasażerów najistotniejszym postulatem
przewozowym. Stąd wynika potrzeba jej badania. W praktyce
przeprowadza się go w ramach badań preferencji transportowych.
W artykule przedstawiono wyniki takich badań przeprowadzonych
w Gdyni w roku 2010 i 2013. Porównanie opinii mieszkańców Gdyni
z dwóch tur badań pozwoliło na wiarygodne sformułowanie wniosków.
Przedstawiono proces hierarchizacji postulatów przewozowych, wskazano
rangę bezpośredniości, określono determinanty wpływające na
ocenę bezpośredniości w opinii mieszkańców Gdyni. Zanalizowano także
wpływ opinii na temat bezpośredniości na ogólną ocenę transportu
zbiorowego dokonywaną przez pasażerów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Programy edukacyjne a mobilność użytkowników dróg

Zasady tworzenia programów edukacyjnych. Mobilność i bezpieczeństwo osób starszych i niepełnosprawnych w ruchu drogowym. Przyktady programów edukacyjnych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przykłady wdrożeń planów mobilności w Londynie

Różne formy planów mobilności w Londynie. Przykłady wolontaryjnych planów mobilności. Grupy planów mobilności. Przyszłość planów mobilności w Londynie.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zrównoważony rozwój systemów transportowcy miast i aglomeracji w kontekście rosnącej mobilności

Zrównoważone miejskie systemy transportowe. Środki równoważenia rozwoju transportu. Możliwości zmiany zachowań komunikacyjnych mieszkańców.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza wykorzystania przepustowości terminalu pasażerskiego w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Krakowie z uwzględnieniem standardów jakości obsługi

Wzrost ruchu lotniczego w ostatnich latach prowadzi
do problemów w zakresie zdolności obsługi transportu lotniczego.
Pojawiają się problemy z dużym natężeniem ruchu powietrznego i statków
powietrznych, ale przede wszystkim z nadmiernym obciążeniem
ruchem pasażerskim w wielu portach lotniczych. Niewystarczająca
przepustowość portów lotniczych może w zasadniczym stopniu ograniczyć
ich rozwój. Artykuł przedstawia analizę przepustowości terminalu
pasażerskiego w Międzynarodowym Porcie Lotniczym im. Jana Pawła
II w Krakowie z uwzględnieniem standardów jakości obsługi pasażerskiej
w poszczególnych jego strefach zalecanych przez Międzynarodowe
Stowarzyszenie Przewoźników Powietrznych (IATA). Port lotniczy
w Krakowie został wybrany ze względu na bardzo gwałtowny wzrost
liczby odprawianych pasażerów i znacząco rozbudowany terminal pasażerski
w ostatnim czasie. Analiza pozwala na wskazanie wąskich gardeł
terminalu pasażerskiego i może ułatwić poszukiwanie rozwiązań poprawiających
przepustowość terminala do czasu jego rozbudowy.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany na rynku prywatnych przewoźników w miejskim transporcie zbiorowym w Lublinie

Transport zbiorowy w każdym większym mieście obsługiwany
jest przez przewoźników komunalnych oraz przewoźników prywatnych.
Na lubelskim rynku przewoźnicy prywatni działali od 1990
roku, wykonując przewozy wkomponowane w rozkład jazdy przewoźnika
gminnego. Przykład Lublina nie został powtórzony w żadnym
polskim mieście. Prywatni przewoźnicy funkcjonują do dziś, lecz w zupełnie
innej formie niż na przełomie XX i XXI wieku. Wszystko zostało
uporządkowane dzięki powstaniu Zarządu Transportu Miejskiego
w Lublinie, który ujednolicił lubelski transport zbiorowy. W artykule
przedstawiono krótki zarys prywatnej komunikacji miejskiej od początku
wejścia na rynek oraz zmiany, jakie zaszły do tej pory. Przetargi
organizowane przez lubelski ZTM ogłaszane są na obsługę konkretnej
liczby wozokilometrów ujętych w danej liczbie rozkładów. Przewoźnicy
w większości przypadków nie otrzymują do obsługi na wyłączność całej
linii, lecz jedną lub kilka brygad (rozkładów), a dana linia obsługiwana
jest przez dwóch lub więcej przewoźników (np. linia 10 i 17).
Spowodowane jest to m.in. tym, że po rozstrzygnięciu pierwszych
przetargów w 2010 roku przewoźnicy prywatni otrzymali do obsługi
rozkłady, które wcześniej obsługiwane były przez tzw. komunikację
prywatną. Ze względu na to, iż jest to wyjątkowo rzadko spotykana
sytuacja na rynkach komunikacji miejskiej w Polsce, w niniejszym artykule
zostanie szerzej omówiona m.in. formuła przetargów na obsługę
linii w Lublinie. Artykuł zawiera opis założeń, na podstawie których
rozstrzygane są przetargi, oraz wygląd umowy, jaką zawiera Zarząd
Transportu Miejskiego w Lublinie z wyłonioną w przetargu prywatną
firmą obsługującą komunikację miejską.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany dostępności komunikacyjnej ziemi kłodzkiej wobec jej funkcji turystycznych – wybrane zagadnienia

Ziemia kłodzka jest jednym z ważniejszych regionów
turystycznych Polski, stąd komunikacja zbiorowa na tym obszarze
powinna odpowiadać potrzebom nie tylko mieszkańców, ale też turystów.
W niniejszym artykule (stanowiącym pierwszą część szerszego
opracowania) dokonano oceny dostępności komunikacyjnej powiatu
kłodzkiego, biorąc pod uwagę dostępność zewnętrzną oraz wewnętrzną,
przy czym tę drugą tylko pod względem oferty kolejowej (analiza
komunikacji autobusowej w ramach ziemi kłodzkiej zostanie zawarta
w osobnym artykule). Podstawę pracy stanowiła analiza dawnej
i współczesnej siatki połączeń i rozkładów jazdy. Przedstawiono zarys
rozwoju transportu publicznego na tym obszarze po II wojnie światowej,
ale duży nacisk położono też na zmiany zachodzące w ostatnich
latach, związane z ponownym rozwojem pasażerskich przewozów kolejowych.
Dostępność zewnętrzną ziemi kłodzkiej należy ocenić jako
dość dobrą, choć w dużym stopniu odpowiadają za nią autobusy dalekobieżne,
a niekoniecznie kolej. Natomiast dostępność wewnętrzna
jest bardzo zróżnicowana – niektóre relacje są skomunikowane przez
wiele środków komunikacji zbiorowej, podczas gdy inne nie są w ogóle
obsługiwane. W związku z tym wiele obszarów interesujących z turystycznego
punktu widzenia i atrakcji turystycznych pozostaje niedostępnych
dla osób niezmotoryzowanych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozwój sektora usług w Szczecinie a zarządzanie mobilnością w ramach generatorów ruchu

Rozwój sektora usług, który wiąże się z powstaniem nowych
powierzchni biurowych, niesie za sobą liczne wyzwania związane
z mobilnością. Generowanie nowych podróży zarówno przez pracowników
zatrudnionych w ramach nowo powstających budynków, jak również
ich klientów powoduje, iż dotychczasowy system transportowy może
zostać dodatkowo obciążony. W tym przypadku problem jest wielowymiarowy,
gdyż obejmuje nie tylko wzrost kongestii wynikającej ze wzmożonego
ruchu samochodów osobowych, ale również braku dopasowania
w zakresie komunikacji miejskiej czy też dostępności dla użytkowników
rowerów czy innych sposobów przemieszczania się. W artykule opisano
problem mobilności wynikający z intensywnie rozwijającego się sektora
usług, a w szczególności BPO (Business Process Outsourcing) oraz ITO
(Information Technology Outsourcing). Autorzy przedstawiają charakterystykę
sektora nowoczesnych usług, koncentrując się przede wszystkim na
Szczecinie, oraz dostępność poszczególnych środków transportu w ramach
obsługi komunikacyjnej wybranych generatorów ruchu w postaci dziesięciu
najważniejszych inwestycji biurowych. Analiza obejmująca dostępne
w ramach generatorów miejsca parkingowe, infrastrukturę rowerową czy
również system informacji w tym zakresie wskazuje, iż zauważalne są braki
dotyczące aspektu zarządzania mobilnością i oferowania alternatywy
do motoryzacji indywidualnej. Jednym z zaproponowanych rozwiązań jest
tworzenie Planów Mobilności dla poszczególnych generatorów ruchu, co
może się przyczynić do bardziej racjonalnego korzystania z różnych środków
transportu. Przedstawiony jest też zarys Planów Mobilności i korzyści
wynikające z ich wdrożenia.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Inteligentny system informacji pasażerskiej dla transportu zbiorowego w Bydgoszczy

Systemy informacji pasażerskiej odgrywają niezwykle
istotną rolę w podróżowaniu środkami publicznego transportu zbiorowego,
zarówno miejskiego, jak i zamiejskiego. Ciągły rozwój technologii
cyfrowej umożliwia wdrażanie coraz to nowszych technik zarządzania
komunikatami o warunkach ruchu poszczególnych pojazdów
komunikacji miejskiej. Pozwalają też nadzorować dyspozytorom ruchu
wykonywaną pracę przewozową. Przejrzyście zaplanowany system informacji
pasażerskiej pozwala ponadto znacząco podnosić atrakcyjność
tego sektora usług przewozowych. W artykule autorzy przedstawiają
charakterystykę systemu informacji pasażerskiej w Bydgoszczy, który
funkcjonował przed i funkcjonuje po wdrożeniu nowoczesnych metod
zarządzania transportem w mieście, w ramach projektu Inteligentnych
Systemów Transportowych. Scharakteryzowane zostały wszystkie moduły
dostępne zarówno organizatorowi, jak i operatorom publicznego
transportu zbiorowego w ramach komunikacji miejskiej w Bydgoszczy.
Szczególną uwagę zwrócono na procedurę podczas wyświetlania treści
na monitorach przystankowych, ich możliwości techniczne oraz sposób
współdziałania tego segmentu z oprogramowaniem dyspozytorskim
(prezentującym na cyfrowej mapie bieżące dane o lokalizacji środków
transportu publicznego).

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania sondażowe na temat przystosowania transportu zbiorowego do potrzeb osób niewidomych i słabowidzących w Krakowie

Artykuł ma na celu przedstawienie problemów, sytuacji
oraz niedogodności, z którymi najczęściej stykają się podczas podróży
środkami miejskiego transportu zbiorowego w Krakowie osoby niewidome
i słabowidzące. Podstawą do identyfikowania problemów i ocen
były badania sondażowe przeprowadzone wśród osób niewidomych
i słabowidzących. Badano problemy w zlokalizowaniu przystanku, najlepsze
źródła informacji o rozkładzie jazdy i nadjeżdżającym pojeździe,
problemy podczas wsiadania do pojazdu, podczas podróży i wysiadania
oraz oceny skrajne niezadowolenia i zadowolenia z miejskiego transportu
zbiorowego. Według ankietowanych transport zbiorowy w Krakowie
staje się powoli coraz bardziej im przyjazny. Ogólna jego ocena w skali
1–10 wynosi 6.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
W poszukiwaniu oceny wartości usługi w miejskim transporcie zbiorowym

Zmiany w otoczeniu i strukturach transportu zbiorowego w miastach. Wartość pasażera (klienta) a wartość dla pasażera. Projektowanie i operacyjne nadzorowanie wartości usługi przewozowej świadczonej dla pasażera. Mierzenie wartości dla pasażera.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Klasyfikacja węzłów przesiadkowych na przykładzie obszaru GZM – ujęcie wielokryterialne

Węzły przesiadkowe są kluczowymi elementami nowoczesnego
systemu publicznego transportu zbiorowego, które silnie
oddziałują na jakość życia mieszkańców w obszarach zurbanizowanych.
W dużym stopniu wpływają one na atrakcyjność całego systemu komunikacji
zbiorowej, który, aby konkurować o podróżnych, musi być
sprawny i efektywny. Ważne jest również dążenie do zmniejszania
uciążliwości związanych ze zmianą środka transportu. Właściwie zaprojektowane
węzły przesiadkowe mogą przyczyniać się do zmniejszenia
liczby podróży realizowanych transportem indywidualnym, ograniczając
dzięki temu zatłoczenie i hałas komunikacyjny oraz zwiększając
tym samym atrakcyjność oferty transportu publicznego. W literaturze
przyjmowane są zróżnicowane kryteria i sposoby klasyfikacji węzłów
przesiadkowych. Brak jest natomiast dokładnych informacji o wymaganym
lub istniejącym obecnie poziomie dostępności i spójności, odrębnie
dla każdego z typów tych węzłów w skali konurbacji, której przykładem
jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia (GZM). Koniecznym staje
się zatem uporządkowanie klasyfikacji oraz przeprowadzenie ujednoliconej
analizy stopnia atrakcyjności poszczególnych kategorii węzłów
przesiadkowych zlokalizowanych na określonym obszarze. Podstawą
przyjętej w artykule klasyfikacji jest układ linii komunikacyjnych publicznego
transportu zbiorowego, występujące podsystemy transportu
publicznego oraz lokalizacja analizowanego obiektu w układzie przestrzennym
GZM. Zaproponowany sposób klasyfikacji umożliwia określenie
aktualnego stopnia spójności i integracji systemów publicznego
transportu zbiorowego w węzłach przesiadkowych zróżnicowanych typów
oraz uporządkowanie zasad ich lokalizacji i kształtowania w odniesieniu
do struktury przestrzennej miasta.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena systemu wypożyczalni rowerów miejskich Wavelo w Krakowie

W zatłoczonych i zakorkowanych miastach coraz większą
popularność zyskuje przemieszczanie rowerami. Pozwala omijać
stojące w długich korkach pojazdy, przejeżdżać trasami „na skróty”
niedostępnymi dla pojazdów mechanicznych, a jednocześnie sprzyja
poprawianiu czy utrzymaniu dobrej kondycji fizycznej. Wypożyczalnie
rowerów miejskich wychodzą naprzeciw tym, którzy nie posiadają własnego
roweru. Pozwalają wypożyczyć rower na pewien czas konieczny
do przejechania pewnego odcinka drogi do miejsca docelowego i pozostawienie
go bez konieczności wykonania podróży powrotnej. Od
momentu wdrożenia pierwszej koncepcji roweru miejskiego w latach
sześćdziesiątych XX wieku systemy miejskich wypożyczalni, wychodząc
naprzeciw potrzebom ich użytkowników, są coraz bardziej rozwijane
i unowocześniane. W artykule przedstawiono zasady funkcjonowania
wypożyczalni miejskich rowerów czwartej generacji (4G) w Krakowie
oraz ocenę działania systemu na podstawie badań marketingowych
wśród użytkowników tego systemu. Porównano również wyniki funkcjonowania
obecnego systemu wypożyczalni (Wavelo) i poprzedniego
(KMK Bike).

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja systemu oceniającego styl jazdy kierowcy w transporcie drogowym ładunków

W artykule przedstawiono koncepcję systemu oceny stylu jazdy kierowcy w oparciu o dane telematyczne, rejestrowane przez terminal GPS zainstalowany w pojeździe. Koncepcja obejmuje zespół wskaźników oceny, metod ich pomiaru oraz algorytm oceniający styl jazdy kierowcy prowadzącego pojazd, służący do drogowego przewozu towarów według zasad techniki prowadzenia pojazdu ecodriving (z jęz. ang.: jazda oszczędna). Koncepcja systemu zakłada, że kierowca będzie oceniany według zaproponowanych parametrów, a jego końcowa ocena zostanie sprowadzona do mierzalnej i porównywalnej wartości liczbowej, dzięki której może być porównywany z innymi kierowcami oraz z wynikami archiwalnymi konkretnego kierowcy. Symulacja działania algorytmu została przeprowadzona na rzeczywistych danych telematycznych udostępnionych przez jedną z małopolskich firm przewozowych na przykładzie 11 kierowców.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Innowacyjne rozwiązania w miejskim transporcie zbiorowym na przykładzie miasta Radomia

W artykule omówiono istotę i znaczenie karty miejskiej jako innowacyjnego rozwiązania przewidywanego do zastosowania, do jesieni 2014 roku, w miejskim transporcie zbiorowym w Radomiu. Karta miejska to w największym skrócie: elektroniczny system przepływu dnych i środków finansowych, który umożliwi pobieranie opłat za przejazd autobusami komunikacji miejskiej przy użyciu plastikowych kart z chipem. W początkowym okresie radomska karta miejska będzie służyła jako elektroniczny nośnik dla biletów okresowych obowiązujących w komunikacji miejskiej. Kartą będzie można posługiwać się także jak elektroniczną portmonetką i płacić nią za pojedyncze przejazdy autobusami. Nieco później władze Radomia zamierzają rozszerzyć funkcjonalność karty, tak by możliwe było kodowanie na niej dodatkowych usług. Po tej modyfikacji radomska karta miejska mogłaby zastąpić bilety parkingowe w Strefie Płatnego Parkowania Niestrzeżonego, legitymacje szkolne, studenckie, karty biblioteczne czy bilety wstępu na baseny Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Kartę będzie można doładowywać przez całą dobę w specjalnie do tego celu przeznaczonych automatach biletowych, a także poprzez Internet czy telefon komórkowy. Ponadto nowy system będzie zawierał moduł Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej (SDIP). Dzięki temu modułowi pasażerowie uzyskają informacje o rzeczywistym czasie przyjazdu autobusu lub o ewentualnych zmianach w rozkładzie jazdy. Nadzór i obsługę systemu pełnić będzie Centrum Nadzoru Ruchu, zlokalizowane w siedzibie organizatora przewozów – MZDiK Radom.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metrobus. Latynoska koncepcja kontra polskie realia

Systemy BRT (Bus Rapid Transit) od 40 lat cieszą się
rosnącą popularnością, szczególnie w młodych miastach Ameryki
Południowej i Azji. Pojemne, często dwuprzegubowe pojazdy poruszają
się wygrodzonymi pasami autobusowymi i obsługują pasażerów
na przystankach wyposażonych w bramki. Dzięki szybkiej wymianie
pasażerów i bezwzględnemu priorytetowi przejazdu uzyskuje się prędkości
handlowe rzędu 27 km/h. BRT może stanowić podstawę transportu
miejskiego i pełnić funkcję urbanizacyjną, podobnie jak metro
(brazylijska Kurytyba) lub być komplementarnym dodatkiem do sieci
kolei miejskiej (australijskie Brisbane). W Polsce wprowadzenie systemu
rozważają Warszawa i Kraków. W polskich realiach szczególnie
dobrze uwarunkowane do obsługi przez metrobusy są osiedla blokowe.
Wprowadzenie systemu powinny rozważyć miasta powyżej 150 tysięcy
mieszkańców, nieposiadające linii tramwajowych. Dla zachowania efektywności
metrobusu kluczowe jest trzymanie się jego fundamentalnych
założeń i nie uleganie kompromisom.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Krajowe strategie bezpieczeństwa ruchu drogowego realizujące założenia dekady ONZ 2011-2020

W artykule opisano założenia, jakie dla państw członkowskich opracowała Organizacja Narodów Zjednoczonych w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego na lata 2011–2020, w tzw. Dekadzie BRD. W dokumencie ONZ pt. "Plan Globalny" wskazano na 5 filarów programów bezpieczeństwa ruchu, dotyczących: zarządzania brd, uczestnika ruchu, pojazdu, infrastruktury oraz ratownictwa, w oparciu o które kraje powinny konstruować swoje narodowe rezolucje. Na przykładzie pięciu państw z różnych kontynentów przedstawiono sposób realizacji tej międzynarodowej rezolucji. Bliższe poznanie różnych strategii poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego może pomóc w wyborze właściwych działań w tworzonym obecnie w Polsce Krajowym Programie Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, zastępującym dotychczasowy program GAMBIT.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metoda oceny kolejności realizacji tras rowerowych

Celem artykułu jest ustalenie, w jakiej kolejności powinny powstawać odcinki tras rowerowych w Krakowie. W oparciu o model grawitacji autorzy skonstruowali model lokalizacji nowych odcinków w sieci uwzględniający potencjalne przepływy między miejscami zamieszkania a: centrum, miejscami pracy, liceami ogólnokształcącymi i uczelniami. Jako funkcję oporu odległości zastosowano funkcję eksponencjalną. Za podstawowe zasady, które powinna spełniać prawidłowo zaprojektowana sieć dróg rowerowych, uznano spójność i bezpośredniość. Poszczególne cechy użyte w konstrukcji modelu sprowadzono do cen-troidów lub ich rzeczywistych lokalizacji punktowych. Pomierzone wartości oddziaływań pomiędzy nimi poddano standaryzacji, a następnie zsumowano, uzyskując sumaryczny wskaźnik określający znaczenie danego odcinka w sieci dla wszystkich badanych typów przemieszczeń. Na podstawie wartości wskaźnika sumarycznego oraz położenia odcinka w sieci dróg rowerowych zaproponowano kolejność, w jakiej powinny powstawać nowe fragmenty sieci. Priorytet nadano odcinkom, których wartości wskaźnika sumarycznego są wysokie i które przyczynią się do zwiększenia spójności i bezpośredniości sieci oraz stosunkowo krótkim trasom o niższych wartościach, które uzupełniają istniejącą sieć. Skonstruowany przez autorów model jest narzędziem umożliwiającym podejmowanie decyzji dotyczących kolejności lokalizacji nowych odcinków sieci dróg rowerowych oraz modernizacji istniejących. Uwzględnienie przepływów potencjalnych zamiast rzeczywistych pozwala uniknąć faworyzowania ciągów, w których istnieją już odcinki sieci. Ponadto model z jednej strony zakłada jednakowe traktowanie wszystkich mieszkańców, z drugiej jednak - umożliwia nadanie priorytetu konkretnej grupie przez zmianę wag przy wskaźniku sumarycznym.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problemy i techniki lokalizacji w procesie geokodowania na przykładzie zdarzeń drogowych w Krakowie

Analiza zdarzeń drogowych, ich uwarunkowań i skutków może być znacząco ułatwiona przez wykorzystanie GIS i istniejących baz danych o zdarzeniach drogowych. Istotną trudnością w takiej analizie może okazać się nieprecyzyjne geokodowanie takich zdarzeń wynikające ze sposobu zbierania i kodowania danych. Celem pracy jest wskazanie, na przykładzie bazy o zdarzeniach drogowych ZIKiT w Krakowie, typów błędów i ich źródeł, a także propozycji rozwiązań niektórych z przedstawionych problemów. W tym celu zasugerowano użycie czterech odmiennych technik wykorzystanych w manualnym procesie geokodowania zdarzeń drogowych w przestrzeni: jednorodności, proporcjonalności, wolnych przestrzeni, a także otwartych odcinków. Na podstawie badań przeprowadzonych na przykładzie ulicy Tynieckiej oraz alei 29 Listopada stwierdzić można, że w bazie danych ZIKiT w Krakowie aż kilkadziesiąt procent zdarzeń ma nieprecyzyjnie bądź błędnie określoną lokalizację zdarzenia. Okazało się, że użycie różnych technik geokodowania (przy takim odsetku błędnych danych) nie wpływa istotnie na wynik końcowy analizy - miejsca wyjątkowo niebezpieczne pozostały niezmienione bez względu na zastosowanie poszczególnych technik. Umiejętne i przemyślane zastosowanie danej techniki może wpłynąć na zawyżenie lub niedoszacowanie pewnych odcinków drogi, ze względu na występującą w nich liczbę wypadków i kolizji drogowych - tak okazało się w przypadku techniki proporcjonalności, co klasyfikuje ją jako najmniej odpowiednią do analiz tego rodzaju. Wykazano, że zróżnicowanie miejsc zagrożonych bardziej zauważalne jest w obszarach mniej zagospodarowanych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport