rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość niektórych mikroelementów w ciele makrosaprofagów glebowo-ściółkowych w zależności od stopnia zakwaszenia środowiska ich życia

Znaczenie makrosaprofagów dla środowiska ściółkowo-glebowego polega na ich specyficznym udziale w immobilizacji i mobilizacji różnych pierwiastków, co wpływa stabilizująco na komponenty ekosystemu. Ta funkcja stabilizująca jest szczególnie ważna w ekosystemach, w których gleby charakteryzują się dużymi fluktuacjami w dostępności pierwiastków. Makrosaprofagi, poprzez koncentrację wielu mikroelementów, oddziałują stabilizująco na ich krążenie, uwarunkowane z jednej strony magazynowaniem, a z drugiej sukcesywnym uwalnianiem.
Z uwagi na tę rolę makrosaprofagów oraz fakt, że coraz częściej na skutek antropopresji środowisko życia tych zwierząt ulega nadmiernemu zakwaszeniu, oznaczono zawartość Zn, Mn, Fe i Cu u dwóch gatunków krocionogów i dwóch gatunków równonogów przebywających w warunkach o obniżonym pH.
Stwierdzono, że zawartość oznaczonych mikroelementów - Zn, Mn, Fe i Cu u badanych makrosaprofagów była zróżnicowana w zależności od gatunku. Wykazano wysoki stopień kumulacji miedzi, nieco mniejszy cynku i tylko niewielki manganu. Poziom żelaza u badanych zwierząt był o wiele niższy niż w ściółce. Odnotowano, że obniżenie pH, generalnie, zwiększało zawartość oznaczonych mikroelementów u krocionogów, a zmniejszało u równonogów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena resztek pozbiorowych odmian samokonczacych i tradycyjnych lubinu zoltego przy uprawie na roznych kompleksach glebowych

Spośród porównywanych odmian łubinu żółtego, samokończąca odmiana Manni przewyższała Radames pod względem wytworzonej masy resztek pozbiorowych na kompleksie żytnim słabym. Radames na kompleksie żytnim bardzo dobrym nagromadziła w roku suchym najwięcej azotu. Odmiana tradycyjna Juno i samokończąca Manru wykazały podobną reakcje na suszę i kompleks glebowy. Węższa rozstawa rzędów (15 cm) była korzystniejsza w roku o dobrych warunkach wilgotnościowych. Masa resztek pozbiorowych i nagromadzonego przez łubiny azotu była w obu latach badań większa na kompleksie żytnim słabym niż na żytnim bardzo dobrym. Na kompleksie żytnim słabym, większą masę resztek pozbiorowych i azotu stwierdzono przy uprawie łubinu żółtego odmiany tradycyjnej Juno i samokończącej Manru niż samokończącej Radames. Na kompleksie żytnim bardzo dobrym, średnio z dwóch lat badań, tradycyjna odmiana łubinu żółtego Juno pozostawiła więcej resztek pozbiorowych i azotu niż odmiany samokończące Manru i Radames.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wlasciwosci gleb lakowych na ilosci rozpuszczalnych form manganu oraz jego zawartosc w kupkowce

W pracy badano przydatność czterech roztworów ekstrakcyjnych do oceny stanu zaopatrzenia kupkówki w mangan. W tym celu posłużono się rachunkiem korelacji prostej oraz równaniami regresji wielokrotnej, która umożliwia syntetyczne ujęcie wpływu kilku cech gleb na zawartość tego składnika w roślinie. Stwierdzono, że na podstawie równań regresji wielokrotnej, w stopniu wystarczającym stan zaopatrzenia kupkówki w mangan opisywany jest przez wartość pH gleb oraz zawartość części spławialnych. Zastosowane roztwory ekstrakcyjne, za wyjątkiem 0,01 mol CaCl₂·dm⁻³, nie opisują w sposób dostateczny stanu zaopatrzenia roślin w ten składnik. Pomiar odczynu oraz powszechna dostępność danych dotyczących składu granulometrycznego gleb przeważa nad testem chlorku wapnia, który wymaga specjalistycznej i kosztownej aparatury.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw gestosci siewu na plon wybranych odmian bobiku uprawianego na poludniu kraju

Doświadczenie połowę przeprowadzono w latach 1992 - 1994. Porównywano trzy odmiany bobiku: Nadwiślański, Bronto i Tibo. W doświadczeniu ścisłym w ODR Boguchwała (woj. rzeszowskie) nasiona bobiku wysiewano w ilości: 40, 50, 60 i 70 szt./m². W doświadczeniu łanowym w ODR Karniowice (woj. krakowskie) i ODR Łosiów (woj. opolskie) gęstość siewu bobiku wynosiła 50 i 70 szt./m². W południowej części kraju za optymalną gęstość siewu dla odmian bobiku: Nadwiślański, Bronto i Tibo można uznać 50 nasion na 1 m². Odmiany Nadwiślański i Bronto miały znacznie większy potencjał plonowania niż samokończąca odmiana Tibo.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność dolistnego stosowania INSOLU 6 w uprawie koniczyny czerwonej

Opracowane w ostatnich latach płynne wieloskładnikowe nawozy mikroelementowe o składzie dobranym do potrzeb roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych umożliwiły znaczne ograniczenie potrzeb stosowania mikronawozów doglebowych. W doświadczeniach z dolistnym dokarmianiem koniczyny czerwonej wieloskładnikowym nawozem mikroelementowym o nazwie INSOL 6 określono plon suchej masy koniczyny oraz zawartość w nim niektórych mikroelementów. Uzyskane wyniki umożliwiły wyznaczenie optymalnych terminów i dawek stosowania INSOLU 6 oraz wyliczenie efektywności rolniczej 1 dm³ tego nawozu. Efektywność 1 dm³ nawozu dolistnego była zróżnicowana i wahała się od 5 do 170 kg (s.m.)·dm⁻³ w zależności od ilości oprysków (wielkość dawki INSOLU 6), a także od rozkładu temperatury i opadów podczas wykonywanych zabiegów dolistnego dokarmiania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw gospodarstwa rolnego na odplyw azotu mineralnego z wodami

W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem gospodarstwa rolnego na odpływ azotu mineralnego z obszarów intensywnie użytkowanych rolniczo w okolicach jeziora Dobskiego. Teren ten został zaliczony do obszarów szczególnie wrażliwych na zanieczyszczenia azotanami ze źródeł rolniczych. Głównym źródłem zanieczyszczeń wód jest osiedle wiejskie i zanieczyszczenia z gospodarstwa. Intensyfikacja rolnictwa zwiększa ilość biogenów w wodach drenarskich, głównie zawartość azotanów. Ładunek substancji odprowadzany z obszaru zlewni był uzależniony od rodzaju systemu melioracyjnego. Największy odpływ azotu azotanowego z jednostki powierzchni stwierdzono w zlewni odprowadzającej wodę z rowu zasilanego drenami (30,58 kg N-NO₃·ha⁻¹), najmniejszy zaś w zlewni odwadnianej przez ciek wodny do zatoki (2,91 kg N-NO₃·ha⁻¹). Ładunek azotu amonowego odprowadzany do jeziora był najwyższy w zlewni odprowadzającej wodę z rowu zasilanego drenami (8,45 kg·ha⁻¹) a azotu azotynowego 0,43 kg·ha⁻¹ i był on najwyższy w przypadku zlewni odprowadzającej wodę z drenu.
Rolnicze użytkowanie terenu powoduje zwiększenie zawartości azotu w wodach powierzchniowych. W wodach drenarskich z terenu nawożonego nawozami mineralnymi wzrosła głównie zawartość azotanów, w odpływie ze zlewni, która była nawożona gnojowicą wzrosła głównie ilość azotu amonowego w okresie wiosennym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie fasoli wielokwiatowej odmiany Piekny Jas w zaleznosci od dlugosci okresu wegetacji roslin

W badaniach polowych w latach 1994 - 1996 oceniono plonowanie fasoli wielokwiatowej, późnej odmiany Piękny Jaś. Zastosowano 4 terminy ścinania roślin i dosuszania na konstrukcjach: koniec sierpnia, połowa września, koniec września i połowa października. Pierwszy termin przypadł po 107 - 112 dniach od siewu a ostatni po 150 - 156 dniach. Najwcześniejszy termin ścięcia (w końcu sierpnia) był najlepszy w latach (1994 i 1995), gdy po długotrwałej suszy wystąpiły w sierpniu lub wrześniu opady. W takich warunkach roślin ponownie kwitły i zawiązywały strąki, co nie sprzyjało dojrzewaniu. Plon ogólny nasion wahał się w latach badań od 653 do 2415 kg z 1 ha.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena kolekcji ekotypów Festuca duriuscula L. dla potrzeb hodowli nowych odmian gazonowych

Z terenów o małym wpływie antropogenicznym zebrano jedenaście ekotypów Festuca duriuscula L. W okresie trzech lat obserwowano istotne zróżnicowanie zgromadzonych obiektów pod względem wytworzonej biomasy, ilości pędów wegetatywnych i generatywnych oraz niektórych cech biometrycznych. Stwierdzono wysoki współczynnik zmienności plonowania, liczby pędów wegetatywnych i generatywnych oraz brak zmienności w przezimowaniu i porażeniu chorobami. Niektóre z badanych ekotypów mogą być cennym materiałem hodowlanym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zasoby prochnicy w glebach Lednickiego Parku Krajobrazowego

W pracy określono zasoby próchnicy w glebach Lednickiego Parku Krajobrazowego, obejmującego obszar o zróżnicowanej geomorfologii i długotrwałej, wyraźnej antropopresji. Badaniami objęto 60 profili mineralnych gleb uprawnych. Generalnie najwyższymi zasobami próchnicy odznaczają się czarne ziemie, a następnie gleby płowe. Najmniej materii organicznej stwierdzono z reguły w arenosolach.
W pracy wykazano też, iż intensywna i długotrwała działalność człowieka może doprowadzić do stanu, że wyższe zasoby próchnicy posiadają gleby usytuowane na piaszczystych pagórkach (np. niektóre arenosole), aniżeli gleby wytworzone na gliniastej morenie dennej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie infrastruktury instytucjonalnej w rynkowej obsludze wsi, rolnictwa i gospodarki zywnosciowej

Artykuł w oparciu o pojęcie infrastruktury instytucjonalnej przedstawia jej znaczenie dla rynkowej obsługi wsi i gospodarki rolno-żywnościowej na przykładzie wybranych agencji państwowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wybranych czynnikow na szybkosc ukorzeniania sadzonek, biologie kwitnienia i plonowanie kilku form pepino [Solanum muricatum Aiton]

Przeprowadzony eksperyment składał się z dwóch części. W pierwszej określano wpływ podłoża, substancji ukorzeniającej i długości sadzonki pięciu form pepino pochodzących z Nowej Zelandii, na szybkość i jakość ich ukorzeniania. W drugiej części wysadzono dobrze ukorzenione sadzonki do substratu torfowego w celu oceny ich kwitnienia i owocowania. Sadzonki o długości 5 i 10 cm ukorzeniano w substracie torfowym i perlicie, przy czym połowę wszystkich badanych sadzonek potraktowano substancją ukorzeniającą, zawierającą syntetyczną auksynę (kwas alfa naftylooctowy) w stężeniu 2000 ppm. Pomiary i obserwacje przeprowadzono po upływie 10, 15 i 20 dni od rozpoczęcia ukorzeniania. Stwierdzono, że sadzonki pędowe wszystkich pięciu form pepino o długości 10 cm lepiej i szybciej się ukorzeniały, wytwarzając, w tym samym czasie, większą liczbę korzeni przybyszowych na dłuższym odcinku pędu i dłuższe jednostkowe korzenie, w porównaniu z sadzonkami o długości 5 cm. Dobrze ukorzenione sadzonki otrzymano już po 15 dniach. Stwierdzono korzystny wpływ zastosowanej substancji ukorzeniającej, która wpłynęła na zwiększenie liczby i długości korzeni sadzonek u wszystkich form. Sadzonki pepino, w zależności od formy, wykazały duże różnice w szybkości ukorzeniania się. Najwolniej ukorzeniały się sadzonki formy nr 1 i 4. W drugiej części eksperymentu dobrze ukorzenione sadzonki długości 10 cm uprawiano na jeden pęd i 5 gron. Nie stwierdzono wpływu badanych sposobów ukorzeniania na liczbę kwiatów i wytworzonych owoców u poszczególnych form w ciągu całego okresu wegetacji. Stwierdzono natomiast wpływ różnych form pepino na liczbę kwiatów i zawiązanych owoców. Forma nr 4 wytworzyła najwięcej kwiatów (22 sztuki), najmniej forma nr 2 i 3 (odpowiednio 10 i 12 sztuk). Średnio najwięcej owoców zawiązały formy 2 i 5, najmniej zaś formy 3 i 4, które jednocześnie tworzyły największe owoce. Najniższy plon owoców otrzymano u form 1 i 3, natomiast u pozostałych form plon nie różnił się istotnie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie poplonu scierniskowego po jeczmieniu ozimym zbieranym w dojrzalosci mlecznej i pelnej

W trzech doświadczeniach polowych na glebie lekkiej w okolicach Bydgoszczy stwierdzono, że jęczmień ozimy w plonie głównym, zbierany nawet w dojrzałości pełnej, umożliwiał wysiew poplonu ścierniskowego jeszcze w lipcu. Wysiew mieszanki seradeli z łubinem żółtym lub słonecznika jako poplonu ścierniskowego po jęczmieniu ozimym zbieranym w dojrzałości mlecznej i w dojrzałości pełnej nie powodował jednokierunkowych, znaczących różnic w wydajności suchej masy i białka ogólnego roślin w poplonie. Mieszanka seradeli z łubinem żółtym plonowała gorzej niż słonecznik, ale była wydajniejsza w produkcji białka ogólnego, przyczyniając się tym do większej wydajności białka ogólnego z pola zmianowania jęczmień ozimy - poplon ścierniskowy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sposobu zbioru na plonowanie i jakosc bialka nasion dwoch odmian grochu siewnego

W latach 1994 - 1995 w Stacji Doświadczalnej Prusy koło Krakowa przeprowadzono doświadczenie połowę, którego celem było określenie wpływu sposobu zbioru (jedno- i dwuetapowy) na plonowanie i jakość białka dwóch odmian grochu siewnego (Granit i Tegma). Badane czynniki nie wpływały istotnie na produkcyjność grochu, zawartość białka ogólnego w nasionach i plon białka ogólnego. Cechy te podlegały znacznym wahaniom w poszczególnych latach badań. Wskaźnik EAAI i całkowita suma aminokwasów były wyższe u odmiany Granit i przy dwuetapowym sposobie zbioru. Ten sposób zbioru przyczyniał się także do podwyższenia zawartości lizyny w białku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza specjacyjna cynku w glebach użytkowanych rolniczo w pobliżu dróg

W pracy przedstawiono wyniki badań nad mobilnością cynku w powierzchniowej warstwie gleb ogródków działkowych miasta Inowrocław. W badanych glebach po ich uprzedniej mineralizacji oznaczono całkowite oraz ekstrahowane roztworem kwasu dwuetylenotrójaminopięciooctowego (DTPA) zawartości cynku. W wyniku przeprowadzonej analizy sekwencyjnej oznaczono ilości poszczególnych form tego pierwiastka. Stwierdzono duże koncentracje cynku całkowitego oraz ekstrahowanego w DTPA. Niewielki natomiast był udział form mobilnych wyekstrahowanych w analizie sekwencyjnej. Największy udział cynku w zawartości całkowitej stwierdzono w formach rezydualnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Doskonalenie procesu obluskiwania nasion roslin straczkowych

W pracy przedstawiono próby optymalizacji procesu obłuskiwania nasion roślin strączkowych za pomocą mlewnika walcowego, rozdrabniacza udarowego i rozdrabniacza palcowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza porównawcza wybranych parametrów doju maszynowego wyznaczonych przy użyciu cieczy mlekozastępczych i mleka

Analizowano wpływ trzech rodzajów cieczy mlekozastępczych i mleka ciepłego surowego na średnie podciśnienie w cyklu wyznaczone w czterech wybranych punktach aparatu udojowego. Określono błędy wyznaczania średniego podciśnienia w stosunku do wyników uzyskanych dla mleka ciepłego surowego o temperaturze 303 K.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania dynamiki uwalniania skladnikow pokarmowych z gleby na drodze wymywania

Glebę ze statycznego 16-letniego doświadczenia gdzie stosowano nawożenie mineralne i organiczne, poddano przez okres 8 dni wymywaniu wodą destylowaną. W przesączach oznaczano zawartość N-NO₃, fosforu, potasu oraz CHZT. Na podstawie wyników oznaczeń składu chemicznego przesączy wykazano, że najwięcej składników wymywa się z gleby nawożonej wysokimi dawkami NPK stosowanymi łącznie z obornikiem, od 3 do 4 razy więcej fosforu i potasu oraz 6 razy więcej N-NO₃ w porównaniu do obiektu bez nawożenia. Największą zawartość N-NO₃ i potasu stwierdzono w pierwszych 48 godzinach wymywania, natomiast związki fosforu wymywały się równomiernie w ciągu 8 dni. Najwyższą wartość wskaźnika CHZT (126 mg O₂,) uzyskano dla przesączu z obiektu "NPK + obornik" natomiast dla pozostałych obiektów wartości tego wskaźnika były podobne (69-90 mg O₂).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw miejsca zimowania i uprawy oraz Daminozydu na wzrost, kwitnienie heterozyjnych odmian bratka ogrodowego Viola x wittrockiana Gams.

Przeprowadzono doświadczenia, których celem było sprawdzenie w warunkach klimatycznych Pomorza Zachodniego - dla kilku heterozyjnych odmian bratka ogrodowego różnych sposobów uprawy i zimowania, tj: pod osłonami - w szklarni zimnej i tunelu foliowym; w gruncie - przykryte agrowłókniną; w gruncie - bez przykrycia.
Badano również czy retardant wzrostu daminozyd, zarejestrowany w Polsce jako B-Nine 85 SP, a zalecany głównie w celu zapobiegania wydłużaniu się pędów w wyższych temperaturach, ma wpływ na wartość użytkową bratków.
Stwierdzono, że w naszych warunkach klimatycznych wszystkie badane heterozyjne odmiany bratków, gdy zimują w szklarni lub tunelu foliowym uzyskują dużo wyższą wartość dekoracyjną niż zimując w gruncie pod agrowłókniną.
Retardant wzrostu B-Nine 85 SP istotnie wpływa na cechy morfologiczne roślin, hamując wzrost i poprawiając pokrój, gdy stosowany jest w odpowiedniej fazie wzrostu rozsady.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zagospodarowanie nawozow naturalnych zgodnie z ustawa o nawozach i nawozeniu z uwzglednieniem ochrony srodowiska

W pracy przeanalizowano podstawowe wymogi nowej ustawy o nawozach i nawożeniu. Stwierdzono, że ustawa ta daje podstawy uporządkowania gospodarki gnojowicą i gnojówką, gdyż nie traktuje ich formalnie jako ściek a nawóz naturalny. Zalecane technologie nawozowego stosowania gnojowicy, w ładunkach ustalonych na podstawie bilansu azotu, nie spowodowały zanieczyszczenia potoków górskich. Ustawa nawozowa stwarza konieczność przebudowy systemu składowania obornika, z budową kanalizacji i właściwego czteromiesięcznego magazynowania gnojówki i gnojowicy oraz organizacji asenizacyjnego transportu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc proekologicznych i chemicznych sposobow regulacji zachwaszczenia w zasiewach kukurydzy pastewnej. Cz. I. Wplyw zastosowanych zabiegow na stan i stopien zachwaszczenia lanu kukurydzy pastewnej

Badania zrealizowano w latach 1999-2001 w północno-wschodniej Polsce. Ich przedmiotem była kukurydza pastewna odmiany Kosmo. Testowano 6 sposobów regulacji zachwaszczenia, po dwa mechaniczne, biologiczne i chemiczne. Zabiegi mechaniczne, tzw. tradycyjne (2x bronowanie i lx opielanie) oraz uintensywnione przez dodatkowe 2 opielania; biologiczne - rzepak ozimy i żyto uprawiane w formie międzyplonu ozimego, pocięte i przyorane; chemiczne - herbicydy stosowane nalistnie i doglebowo. Skład florystyczny i ilościowy chwastów kontrolowano od wschodów do stadium 8-11 liści u kukurydzy. Wykonano 5 pomiarów w stałych punktach na poletkach. Najskuteczniejszymi w regulacji zachwaszczenia w kukurydzy okazały się herbicydy. W okresie od 3-4 liści do wytworzenia przez kukurydzę 8-11 liści mieszanka Azoprim 50 WP i Lasso 480 EC, stosowana doglebowo, utrzymywała na tym samym, niskim, poziomie liczebność chwastów na obiektach. Ponadto hamowała ich wzrost i rozwój o czym świadczy ich biomasa. Azoprim 50 WP ograniczył populację chwastów o 87%. Wymienione herbicydy wykazały bardzo wysoką skuteczność w zwalczaniu gatunków dominujących - Echinochloa crus-galli, Viola atvensis, Sonchus arvensis i Thlaspi arvense. Proekologiczne sposoby regulacji zachwaszczenia nie spełniły oczekiwań. Obydwa mechaniczne oraz allelozwiązki z rzepaku ozimego eliminowały z zasiewów kukurydzy odpowiednio 47%, 53% i 43% chwastów. Allelozwiązki z żyta oddziaływały negatywnie na chwasty tylko w okresie od wschodów kukurydzy do wytworzenia przez nią 4-5 liści; zmniejszyły ich populację zaledwie o niespełna 25%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba zastosowania pradu elektrycznego o podwyzszonej czestotliwosci do wspomagania procesu peklowania

Próba zastosowania prądu elektrycznego do wspomagania procesu peklowania mięsa. Celem pracy było stwierdzenie, czy prąd elektryczny o podwyższonej częstotliwości przepływający przez surowiec mięsny w trakcie peklowania pozwoli na skrócenie trwania procesu bez pogorszenia jakości surowca peklowanego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie i sklad chemiczny zielonki z kukurydzy

Warunki pogodowe mają duży wpływ na plonowanie i skład chemiczny zielonki z kukurydzy. W latach niesprzyjających rośliny były niskie, a kolby nie w pełni wykształcone. Powodowało to wyższą zawartość włókna surowego i niższe plony w porównaniu z rokiem korzystnym. Nie obserwowano wpływu odmiany na skład chemiczny zielonki, miała natomiast wpływ na plon wczesność odmiany. W latach niekorzystnych odmiany wczesne dawały wyższe plony zielonej i suchej masy niż odmiany późniejsze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zwiazek charakterystyk turbulencji strumienia z glebokoscia rozmycia za jazem

Bezpośrednią przyczyną kształtowania się rozmycia za jazem jest oddziaływanie strumienia o wzmożonej burzliwości na dno koryta. Wpływ stopnia turbulencji przepływu na rozmiary tworzącego się wyboju nie jest ostatecznie rozpoznany. Rzadko we wzorach na maksymalną głębokość dołu rozmycia występują charakterystyki turbulencji strumienia. W pracy przedstawiono wyniki laboratoryjnych badań rozmyć na modelach jazu zbudowanych w dwóch skalach: 1:30 i 1:55,25. W trakcie doświadczeń dokonywano pomiarów maksymalnej głębokości wyboju, ukształtowanej w osi modelu w określonym czasie trwania przepływu o zadanych parametrach i jednocześnie rejestrowano wartości chwilowe prędkości w osiowym pionie przekroju na końcu umocnień. W oparciu o wyniki przeprowadzonych doświadczeń i formuły zaczerpnięte z literatury opracowano propozycje równań opisujących związek maksymalnej głębokości wyboju z turbulentnymi charakterystykami strumienia na końcu wypadu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane chemiczne, fizykochemiczne i fizyczne wlasnosci sorbenta poliamidowego pod katem jego zastosowania w rolnictwie

Przeprowadzono badania nad określeniem własności, głównie fizykochemicznych, sorbenta poliamidowego (PA) pod kątem możliwości zastosowania go w rolnictwie. Wykonano także wstępne próby z użyciem PA do zmiany własności gleby piaszczystej i gliniastej.
Na podstawie przeprowadzonych badań i pomiarów stwierdzono, iż sorbent poliamidowy jest materiałem słabo porowatym, o odczynie prawie obojętnym. Ze względu na wielkość powierzchni właściwej i pojemności monowarstwy zaadsorbowanej pary wodnej można go umieścić w szeregu pomiędzy pęczniejącymi minerałami ilastymi, a kaolinem i większością gleb mineralnych. Dodatni ładunek powierzchniowy sorbenta sprawia, że sorbuje aniony, a więc może być materiałem zatrzymującym w glebie aniony. Dotyczyłoby to głównie anionów azotanowych, a zatem lepszego wykorzystania nawozów i ochrony wód przed zanieczyszczeniem. Duża pojemność wodna sobenta PA oraz spora wartość punktu więdnięcia roślin sugeraje zastosowanie go do zmiany własności wodnych gleb.
Wstępne badania nad zachowaniem się sorbenta w glebie wskazują na brak wpływu jego obecności na odczyn i własności jonowymienne badanej gleby. Sorbent PA nie ma też wpływu na wielkość powierzchni właściwej gleb.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo