rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Adam A. Zych (red.), Encyklopedia starości, starzenia się i niepełnosprawności, t. 3, Stowarzyszenie Thesaurus Silesiae – Skarb Śląski, Katowice 2017, ss. 560

Recenzja. Adam A. Zych (red.), Encyklopedia starości, starzenia się i niepełnosprawności, t. 3, Stowarzyszenie Thesaurus Silesiae – Skarb Śląski, Katowice 2017, ss. 560 

Czasopismo: Studia Edukacyjne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Terminologia prawa rzeczowego w aspekcie tłumaczeniowym chińsko-polskim

Celem artykułu jest analiza podstawowej chińskiej terminologii prawnej i prawniczej związanej z prawem rzeczowym przetłumaczenie badanych terminów na język polski. Materiał badawczy stanowiła księga druga polskiego Kodeksu cywilnego z 1964 r. („Własność i inne prawa rzeczowe”) oraz chińska Ustawa o prawach rzeczowych z 2007 r., a także literatura prawnicza z zakresu prawa rzeczowego. Autorka skupia się głównie na terminach dotyczących praw rzeczowych w ogólności oraz przedmiotach i podmiotach poszczególnych praw rzeczowych. Z uwagi na fakt, że w języku prawnym i prawniczym dużą rolę odgrywają określone zwroty, dlatego też analizie poddane zostały nie tylko pojedyncze słowa, ale i całe syntagmy – terminy przedstawione zostały głównie wewnątrz fraz. Choć instytucje chińskiego i polskiego prawa rzeczowego w pewnym stopniu się różnią, terminologia zdaje się być dość zbieżna. Jednakże tłumacz powinien zachować ostrożność w poszukiwaniu odpowiedniego ekwiwalentu, ponieważ dosłowne tłumaczenia nie zawsze pokrywają się z polskimi ekwiwalentami ustawowymi.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Przyczynek do charakterystyki języka muzyki

Artykuł porusza zagadnienie cech języka muzyki. Celem pracy jest omówienie wybranych cech języka muzyki takich jak polisemia, neologizmy, zapożyczenia, skróty i skrótowce, eponimy w tym toponimy i internacjonalizmy. Dodatkowo, dokonano próby zaklasyfikowania języka muzyki jako jednego z języków specjalistycznych. Język muzyki, jeżeli jest znany, może być zrozumiały prawie w każdym języku świata, ponieważ terminologia muzyczna jest w wielu przypadkach terminologią internacjonalną. Struktura artykułu została podzielona na dwie części – teoretyczną i praktyczną (wraz z przykładami omawianych cech). Nie wszystkie cechy języka muzyki zostały wzięte pod uwagę, a ich poszerzenie powinno mieć miejsce w dalszych badaniach dotyczących omawianej tematyki.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Przyczynek do historii rozwoju prawa i lingua legis w Korei

Poniższy artykuł ma na celu zaprezentowanie przebiegu procesu kształtowania się prawa i jego języka na terenie Półwyspu Koreańskiego jako tła dla kierunku zapożyczeń w koreańskim języku prawa. W tym celu przeanalizowano nie tylko wybrane koreańskie akty prawne ze szczególnym wskazaniem głównych ich założeń, ważnych dla formujących się wówczas państw koreańskich, ale także wskazano poszczególne terminy prawa koreańskiego jak i kierunek ich pojawienia się w rzeczywistości prawnej państw koreańskich. Historia formowania się języka prawa na Półwyspie została przedstawiona chronologicznie i posłużyła do zaprezentowania procesu zapożyczeń w koreańskiej prawnej i prawniczej warstwie językowej jako jednej z cech języka prawa. Proces zapożyczania poszczególnych terminów specjalistycznych został zobrazowany przykładami z koreańskiego języka prawa.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Terminologia nasycona kulturowo w przekładzie wietnamsko-polskim

Artykuł dotyczy podstawowych problemów przekładu wietnamskiej terminologii zanurzonej kulturowo. Autor omawia terminologię dotyczącą wybranych zwyczajów (zawierania związków małżeńskich oraz pogrzebów). Celem pracy jest pokazania, że różnice językowe (fonetyczne i gramatyczne) oraz kulturowe w istotny sposób wpływają na proces przekładu, mogąc niedoświadczonego tłumacza zwieść na manowce. By móc skutecznie tłumaczyć teksty z języka wietnamskiego na polski konieczna jest dogłębna znajomość kultury i realiów obu obszarów językowych, gdyż bez niej poprawne zrozumienie komunikatu w wielu przypadkach jest niemożliwe.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Błędy programu do obróbki korpusu, podczas badań korpusowych słownictwa biznesowego i prawnego w języku wietnamskim, na przykładzie programu AntConc

Badania korpusowe, jak i językoznawstwo korpusowe są dość młodymi dziedzinami nauki, są też według niektórych najszybciej rozwijającymi się metodą badawczą językoznawstwa. W badaniach korpusowych wykorzystuje się korpusy tekstów i specjalne oprogramowania komputerowe. Oprogramowanie to może być darmowe albo płatne, niestety, nie ważne, na jakie oprogramowanie się zdecydujemy, mogą pojawić się błędy lub program może mieć małą skuteczność. Niska skuteczność programu AntConc jest widoczna podczas badania korpusów języków izolujących. Po wprowadzeniu do programu AntConc korpusu, składającego się z 18 pozycji w języku wietnamskim (tj. 290 stron maszynopisu), poświęconych zagadnieniom zarządzania i prawa, program przedstawiał błędne wyniki. Począwszy od policzenia ilości słów i wytypowaniu jakie pojawiają się najczęściej do tworzenia list konkordancji. Istnieje kilka sposobów na zaradzeniu takiej sytuacji, pierwszą metodą jest „nauczenie” programu AntConc czytania języka wietnamskiego innymi słowy wprowadzenie listy słów które występują w języku wietnamskim. Inną metodą, znacznie trudniejszą i wymagającą dużego nakładu pracy, jest zamiana spacji między sylabami na inny znak który nie był by czytany jako odstęp między słowami przez program AntConc. Jeżeli by zastosować jedną z wyżej wymienionych metod, program ten miał by bardzo wysoką sprawność gdyż język wietnamski nie posiada końcówek fleksyjnych i jest typowym językiem SVO.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Poza strukturalizm. Hybrydy leksykalne w świetle gramatyki kognitywnej

Artykuł jest próbą interpretacji zagadnień słowotwórstwa hybryd leksykalnych z elementem angielskim w języku polskim z wykorzystaniem gramatyki kognitywnej na tle tradycyjnego słowotwórstwa strukturalnego. Badania nad istotą hybryd pozwolą pokazać ich semiotyczną naturę, natomiast dokładniejsza analiza budowy tych wyrazów wykaże, iż w celach poznawczych warto wyjść poza strukturalne koncepcje badawcze i sięgnąć do narzędzi oferowanych przez inne teorie językoznawstwa. W tymże opracowaniu wykorzystano alternatywną w stosunku do głównego nurtu językoznawstwa i prężnie rozwijającą się teorię gramatyki kognitywnej. Gramatyka kognitywna może bowiem przynieść nowe spojrzenie na istniejące w polszczyźnie hybrydy z cząstkami angielskimi, których sposoby tworzenia, postrzegania, rozumienia wydają się bardziej interesujące, aniżeli wykazywałoby to słowotwórstwo w klasycznym, jedynie strukturalnym rozumieniu. Analiza wybranych jednostek językowych przedstawiona w niniejszym artykule ma na celu również ukazanie tego, jak istotne w tworzeniu nowych słów są semantyka oraz świadomość językowa.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Rozrachunek z wiecznymi lingwistycznymi antynomiami: analogia–anomalia, forma–znaczenie, paradygmatyczny–syntagmatyczny, synchronia–diachronia w dzisiejszej węgierskiej gramatyce przypadka

Po oswobodzeniu się w XIX wieku językoznawstwa węgierskiego z hamującego antyczno-średniowiecznego paradygmatu deskryptywnego, dogmatyzyjącego właściwości łaciny jako wszechobowiązujące, gramatycy węgierscy wydają się niestrudzenie ukuwać następną doktrynę zaciemniającą pewne istotne właściwości struktury semantycznej, morfosyntaktycznej i morfologicznej języka węgierskiego. Casus kontrowersyjnego tzw. biernika bezkońcówkowego (por. Várom a fiam ‘Oczekuję swojego syna’) posłużył do ujawnienia ich inklinacji metodologicznych polegających na wyraźnym faworyzowaniu podejścia analogicznego, formalnego, paradygmatycznego i (implicytnie) diachronizującego, kosztem zrównoważonego – zdaniem autora artykułu bardziej adekwatnego – podejścia uwzględniającego także zjawiska anomalne, semantyczne, syntagmatyczne i czysto synchroniczne

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Projekcja ortograficznych form wewnątrzwyrazowych grup spółgłoskowych na transkrypcję fonologiczną na potrzeby systemu dzielenia na sylaby wyrazów języka polskiego

W niniejszym artykule omówiono moduł, który jest częścią rozwijanego systemu dzielenia na sylaby dla języka polskiego. Zadanie tego modułu polega na odwzorowaniu wewnątrzwyrazowych grup spółgłoskowych zapisanych w formie ortograficznej na zapis w transkrypcji fonologicznej. Odwzorowanie jest bardzo precyzyjne – poszczególne litery zapisu ortograficznego wewnątrzwyrazowych grup spółgłoskowych są przypisane do poszczególnych fonemów. Podstawowy cel omawianego modułu związany jest z potrzebą stosowania zasad fonologicznych (zasady sonorności oraz zasady maksymalnego nagłosu) w odniesieniu do wyrazów ortograficznych. Te zasady bazują na fonologicznej skali sonorności, która przypisuje do dźwięków mowy abstrakcyjne wartości liczbowe. Te wartości odzwierciedlają cechy fonetyczne właściwe dla poszczególnych dźwięków mowy – przede wszystkim stopień rozwarcia narządów artykulacyjnych. W języku polskim występują złożone relacje między płaszczyzną ortograficzną i płaszczyzną fonologiczną. Dlatego przypisywanie wartości sonorności bezpośrednio do liter ortograficznych nie jest możliwe.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Charakterystyka znaczeń wyrażeń tak naprawdę, na pewno i oczywiście

Omawiane w niniejszym artykule charakterystyki znaczeń wyrażeń „tak naprawdę”, „na pewno” i „oczywiście” opracowane zostały na podstawie badań ankietowych z wykorzystaniem metody skojarzeniowej, przeprowadzonych wśród studentów kierunku filologia na Wydziale Neofilologii UAM. Celem pracy jest zaprezentowanie możliwych do wyodrębnienia wymiarów semantycznych dla badanych wyrażeń, prześledzenie funkcji jakie pełnią w potocznym użyciu i przedstawienie sposobów funkcjonowania i rozumienia tego, co „prawdziwe”, „pewne” czy „oczywiste”.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wokół najnowszej polskiej refleksji nad dziejami językoznawstwa

Celem artykułu jest krytyczna refleksja nad poruszoną w dwóch głośnych książkach wydanych w Polsce w 2016 roku problematyką historii refleksji nad językiem i słowem.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Pragmalingwistyczne aspekty not dyplomatycznych. Przyczynek

Problematyka korespondencji dyplomatycznej, której przejawem są noty dyplomatyczne wpisuje się w nurt badań typologicznych, genologicznych (genologia lingwistyczna), pragmatycznych/pragmalingwistycznych (i strukturalnych nad językiem) oraz socjolingwistycznych. Noty dyplomatyczne to ważny element współczesnej dyplomacji, definiowany przez Juliana Sutora jako: (…) główny instrument komunikacji urzędowej między rządami państw. [Sutor, 2008: 19]. W zależności od charakteru i cech formalnych oraz osób nadawcy i odbiorcy możemy wyróżnić kilka rodzajów not dyplomatycznych. Przedmiotem analizy jest nota werbalna jako najbardziej powszechna forma not dyplomatycznych.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
CZŁOWIEK TO KOMPUTER. O metaforach informatycznych w polszczyźnie codziennej

Od kilkunastu lat obserwujemy zjawisko przenikania terminów informatycznych do slangu młodzieżowego jak również do polszczyzny ogólnej.Owe zapożyczenia funkcjonują w nowych, metaforycznych sensach. Celem artykułu jest przegląd i analiza metafor informatycznych, których znaczącą część można uznać za językowe poświadczenia proponowanej przez autora metafory konceptualnej CZŁOWIEK TO KOMPUTER. Podjęta zostanie również próba zrekonstruowania językowego obrazu człowieka, wyłaniającego się z tej metafory.

Czasopismo: Investigationes Linguisticae
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
NARODOWY KORPUS JĘZYKA POLSKIEGO – TEORIA I PRAKTYKA. FAKTY, MITY, POTRZEBY

Wydaje się, że wszyscy twórcy korpusów przywiązują wagę do tego, żeby były one reprezentatywne i zrównoważone. Zaczynają się jednak pojawiać głosy, iż pojęcia te są mało precyzyjne. W niniejszym referacie autorka zamierza wyjść od przemyśleń na temat tych dwóch pojęć, zastanowić się, czy powinny być one ważne dla twórców korpusu i czy mamy jakąkolwiek alternatywę. Alternatywą może być stworzenie korpusu, którego dobór tekstów nie będzie niczego reprezentował poza samym sobą, a mianowicie teksty powinno się dobrać nie na zasadzie „reprezentatywności‖, ale na podstawie ich „celowości. Żeby określić celowość, należy się przyjrzeć potrzebom osób z nich korzystających. Należy też pamiętać, że z korpusów korzystają przede wszystkim nieinformatycy, zatem warto by było utworzyć narzędzie, które będzie miało łatwy, przyjazny dla użytkownika interfejs. Dobrym wzorem będą tryby instalacji programów windowsowych. Instalatory często oferują co najmniej dwie możliwości wyboru: wersję standardową, dla mniej zorientowanego w opcjach i poniekąd we własnych potrzebach użytkownika, jak i wersję niestandardową dla użytkowników o wysokim stopniu świadomości własnych potrzeb, umożliwiającą zainstalowanie tylko tych składników, które są rzeczywiście potrzebne.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
JĘZYKI PRAWA W PAŃSTWIE POLSKO-LITEWSKIM (OD XVI DO XVIII WIEKU) Z PERSPEKTYWY KOMUNIKACJI MIĘDZYKULTUROWEJ I PRAKTYK TRANSLATORSKICH

W okresie od XVI do XVIII wieku Polska (wówczas Królestwo Polskie) była połączona unią polityczną z Litwą (tj. Wielkim Księstwem Litewskim), tworząc państwo nazywane „Rzeczpospolitą Obojga Narodów". W rzeczywistości państwo to jednoczyło na swoim terytorium wiele grup ludności o różnym statusie społecznym, narodowościowym i wyznaniowym; mówiących rozmaitymi językami. Społeczności te rządziły się zróżnicowanymi systemami prawa zwyczajowego oraz regulacjami pochodzącymi od feudalnych władców, zapisanymi w licznych „przywilejach‖ grupowych i indywidualnych. Podczas długiego procesu (zapoczątkowanego już w XIV wieku) tworzenia unii narodów oraz ewolucji ustroju politycznego, zmierzającej do ukonstytuowania tzw. republiki szlacheckiej, musiały ulec zniwelowaniu istotne odmienności lokalne w sferze kultury prawnej. Ważnym czynnikiem łagodzenia procesów unifikacji norm i instytucji prawnych oraz uzyskiwania dla nich społecznej akceptacji było jednakże respektowanie pewnych różnic kulturowych, a zwłaszcza przywiązania obywateli do określonego kodu językowego, w którym formułowano wypowiedzi oficjalne. Intensywne działania kodyfikacyjne wymagały szczególnej wrażliwości ze strony rządzących, a także kompetencji elit kulturalnych w rozwiązywaniu problemów natury komunikacyjnej i translatorskiej. Celem autorki jest przedstawienie tej skomplikowanej sytuacji językowej w kontekście kształtującej się wówczas – także pod wpływem ogólnoeuropejskich dążeń kodyfikacyjnych – kultury prawnej, która zakorzeniła się w świadomości i codziennej praktyce mieszkańców Rzeczpospolitej polskolitewskiej. Jest też fenomenem historycznym wartym zainteresowania z punktu widzenia współczesnych dążeń i problemów wielonarodowej wspólnoty europejskiej.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
ZAŁOŻENIA SEMANTYKI SAULA KRIPKEGO I HILARY’EGO PUTNAMA I ICH WPŁYW NA WSPÓŁCZESNĄ ANALIZĘ JĘZYKA PRAWNEGO

Koncepcja semantyki Saula Kripkego i Hilary‘ego Putnama, należąca do nowych koncepcji semantycznych formułuje trzy założenia, które w istotny sposób wpływają na współczesną analizę języka prawnego.Twierdzenia, jakie można wyprowadzić z tej koncepcji, wskazują na:1. Uniezależnienie językowego znaczenia tekstu prawnego od intencji historycznego prawodawcy, przenosząc tym samym ciężar na praktykę użytych zwrotów w danej wspólnocie komunikacyjnej.2. Wpływ różnorakich sposobów użycia języka prawnego na procedurę ustalania jego znaczenia.3. Ewolucję językowego znaczenia tekstu prawnego w czasie. Semantyka Kripkego–Putnama stara się dowieść, że proces interpretacji prawniczej zgodny z założeniami pozytywizmu prawniczego, którego charakterystyczną cechą jest językowy charakter prawa, powinien uwzględniać zmiany znaczenia tekstu prawnego w czasie, argumenty niewiążącego precedensu, poglądy formułowane przez doktrynę, czy też argumenty komparatystyczne. W konsekwencji ma to doprowadzić do traktowania ich jako argumentów służących ustalaniu znaczenia zwrotów tekstu prawnego. Koncepcja ta zwraca uwagę na kontekst, w jakim używa się języka, w szczególności zaś skupia się na wspólnocie językowej, do której mówiący należy.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
SŁOWNE POTYCZKI – TRADYCYJNY SPÓR SĄDOWY U AMHARÓW

Głównym celem tego artykułu jest przedstawienie tradycyjnego sposobu procesowania się w społeczeństwie Amharów, ze szczególnym uwzględnieniem jego dyskursywnego i antropocentrycznego wymiaru. Etiopskie rodzime prawo postępowania karnego i cywilnego, przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, przestało obowiązywać w 1936 roku. Dlatego obecnie możemy polegać jedynie na skąpych danych uzyskanych od starszyzny i następnie zapisanych. Materiał omawiany w tym artykule został zaczerpnięty w głównej mierze z dwóch książek: autorstwa Ńibäńi Lämmy (po amharsku) oraz An Introduction to the Legal History of Ethiopia, 1434–1974 napisanej przez Aberrę Jambere. Podejściem badawczym, które posłużyło do jego zinterpretowania jest oralność rozumiana tutaj jako „autonomiczny typ egzystencji‖ (Roch Sulima) oraz typ komunikacji. Jeśli chodzi o ten drugi wymiar oralności, wzięto pod uwagę jego następujące cechy: język jako działanie, formuły i stereotypy, agonistyczność interakcji, zaangażowanie w relacje międzyludzkie oraz somatyczność. W artykule przytoczono oraz omówiono kilkanaście utworów poetyckich i dialogów, przeplatanych zagadkami oraz przysłowiami. Celem tego jest dogłębniejsze zrozumienie pojęcia sprawiedliwości wśród Amharów, a także innych składników ich kultury.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
WYBRANE ZAGADNIENIA Z ZAKRESU PRAWA I POSTĘPOWANIA CYWILNEGO W ASPEKCIE TRANSLATOLOGICZNYM Z JĘZYKA POLSKIEGO NA ANGIELSKI

Praca dotyczy wybranych problemów związanych z wieloznacznością terminów występujących w polskim prawie cywilnym oraz postępowaniu cywilnym. Autor analizuje znaczenie dwóch terminów występujących w tych gałęziach prawa tj. kurator i dowód. Zwłaszcza termin kurator jest bardzo kłopotliwy dla tłumaczy, gdyż ma około 17 znaczeń w zależności od kontekstu w jakim się on pojawia. Autor przedstawia ekwiwalenty słownikowe proponowane dla tych terminów w wybranych słownikach prawniczych polsko-angielskich. Na koniec zostaje wyciągnięty wniosek, że słowniki rzadko pozwalają na wybór właściwego ekwiwalentu gdyż nie zawierają indeksów umożliwiających wybranie właściwego znaczenia terminu wieloznacznego. ponadto, niektóre sugerowane w słownikach ekwiwalenty są problematyczne.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
O TWORZENIU TERMINÓW PRAWNYCH NA PRZYKŁADZIE TERMINOLOGII POLSKIEGO I NIEMIECKIEGO PRAWA HANDLOWEGO

Od lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia język prawa jako język specjalistyczny cieszy się coraz większym zainteresowaniem badaczy. W początkowym okresie refleksji naukowej nad językami specjalistycznymi za konstytutywny element języka specjalistycznego uważano słownictwo fachowe. Z tego względu pierwsze prace badawcze z zakresu języka prawa poświęcone były przede wszystkim terminologii. Jednak mimo prowadzenia intensywnych badań w zakresie problemów terminologicznych tworzenie terminów w języku prawa pozostaje nadal otwartym obszarem eksploracji naukowej. Referat jest próbą przedstawienia różnorodnych środków, z jakich może korzystać język prawny, aby zaspokoić zapotrzebowanie na nowe terminy, oraz w jakim stopniu poszczególne środki są wykorzystywane w tworzeniu terminologii polskiego i niemieckiego prawa handlowego. W tym aspekcie autorka wskaże również na trudności związane z rozumieniem i właściwym stosowaniem terminów, na które może napotkać zwykły obywatel, próbujący zorientować się w skomplikowanej materii prawnej.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
Z PROBLEMATYKI BUŁGARSKO-POLSKICH TŁUMACZEŃ TEKSTÓW SĄDOWYCH

Jak wiadomo, przekład tekstów sądowych wymaga maksymalnej wierności i nie dopuszcza dowolności interpretacyjnej. Tłumaczenie takie jest stosunkowo łatwe, dopóki systemy obu języków nie wykazują większych różnic w zakresie gramatykalizacji poszczególnych treści. W przypadku bułgarsko-polskich tłumaczeń tekstów sądowych największe problemy dotyczą różnic między systemami temporalnymi tych języków oraz różnic w zakresie wyrażania modalności imperceptywnej. Tym właśnie zagadnieniom poświęcony jest niniejszy artykuł.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
TEKSTY PARALELNE A USTALANIE KONOTATÓW I DENOTATÓW NA POTRZEBY PRZEKŁADU POLSKO-ANGIELSKIEGO

Praca dotyczy wykorzystania tekstów paralelnych do ustalania ekwiwalentów konotacyjnych i denotacyjnych na potrzeby przekładu polsko-angielskiego. Autorka na przykładzie terminów i syntagm z prawa zobowiązań umownych (najem i dzierżawa) pokazuje, w jaki sposób osiągać ekwiwalencję konotacyjną i denotacyjną. Jako źródła ekwiwalencji konotacyjnej posłużyły brytyjskie ustawy dotyczące najmu i dzierżawy. Natomiast jako źródła ekwiwalentów denotacyjnych w przekładzie polsko-angielskim autorka proponuje tekst ustawy amerykańskiej Louisiana Civil Code oraz przekład polskiego Kodeksu cywilnego na język angielski wydany przez wydawnictwo TEPIS. Ponadto, autorka wskazuje, że na poziomie ekwiwalencji tekstowonormatywnej– szczególnie syntagm (połączeń wyrazowych nazywanych w języku angielskim także word combinations lub word collocations, a w języku polskim m.in. związkami frazeologicznymi lub frazeologizmami) – teksty paralelne stanowią nieodzowne źródło informacji,którego nie może zastąpić żaden słownik.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne
RELACJE TEKSTOWE JAKO SYSTEM WSPOMAGAJĄCY PROCES TŁUMACZENIA TEKSTÓW PARALELNYCH NA PRZYKŁADZIE POLSKIEJ I WĘGIERSKIEJ UMOWY SPRZEDAŻY

Artykuł omawia kwestie związane z analizą tekstu na potrzeby tłumaczenia, ze szczególnym uwzględnieniem tekstu prawnego. Autorka zestawia teorie badaczy polskich i zagranicznych z pragmatyczną analizą polskich i węgierskich paralelnych tekstów umownych, wymieniając i badając sieć relacji, zachodzących pomiędzy różnymi komponentami tekstu oraz jego dyskursu. Artykuł ma charakter interdyscyplinarny, gdyż omawia i łączy ze sobą teorie tekstologiczne, translatoryczne, językoznawcze oraz zagadnienia związane z doktryną prawa.

Czasopismo: Comparative Legilinguistics
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki prawne