rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zarządzanie zasobami ludzkimi w organizacjach komercyjnych i w administracji publicznej. Czego biznes może się uczyć od służby cywilnej?

Autorka podejmuje temat zarządzania zasobami ludzkimi (ZZL) – dziedziny, której prawidłowe funkcjonowanie stanowi warunek realizacji celów strategicznych przez współczesne organizacje. Jego celem jest próba wskazania niektórych podobieństw i różnic między zarządzaniem zasobami ludzkimi w biznesie i w administracji publicznej. Rozważania opierają się na analizie literatury przedmiotu, aktów prawnych i doświadczeń autorki jako pracownika naukowego zajmującego się zagadnieniami ZZL, wykładowcy na studiach MBA i studiach podyplomowych, konsultanta i trenera, zarówno w organizacjach komercyjnych, jak i w jednostkach administracji publicznej. Szczególną uwagę poświęcono rozwiązaniom stosowanym w służbie cywilnej. Autorka wskazuje, że w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi przepływ inspiracji powinien być dwukierunkowy – nie tylko administracja może uczyć się od firm biznesowych, ale także firmy biznesowe od organizacji o charakterze administracyjnym.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Demokratyczne rządzenie: współprodukcja, trzeci sektor i udział obywateli w świadczeniu usług społecznych

W Europie pojawiła się potrzeba angażowania obywateli i włączenia organizacji trzeciego sektora w świadczenie  usług  społecznych  na  poziomie  lokalnym  i  w  zarządzanie  nimi. Wynika  to  z  konieczności  sprostania  poważnym wyzwaniom demograﬁcznym, politycznym i ekonomicznym, przed którymi stoi państwo opiekuńcze w XXI w. W niniejszym artykule analizuje się podwójną rolę obywateli jako konsumentów i współproducentów publicznie ﬁnansowanych usług społecznych, w szczególności usług opiekuńczych. Wyeksponowano w nim trzeci sektor, który odgrywa rolę promotora interesów jego członków, jako odbiorców takich usług oraz jako podmiotów świadczących te usługi.
Gwałtowny rozwój państwa opiekuńczego po drugiej wojnie światowej oraz równoległy wzrost dużych publicznych i prywatnych organizacji biurokratycznych spowodowały, że obywatele zatracili rozumienie istoty usług społecznych oraz poczucie wpływu na ich świadczenie. Świadczenie tych usług przeniosło się ze sfery prywatnej do publicznej, gdy kobiety zaczęły wchodzić na rynek pracy i nie mogły już wykonywać wielu obowiązków, które wcześniej do nich należały. Dzisiaj wielu obywateli chce odzyskać wpływ na świadczenie usług, które obejmują ważny aspekt ich codziennego życia. Obywatele chętnie korzystają z możliwości bezpośredniego udziału w świadczeniu albo wpływu na świadczenie usług socjalnych, od których sami lub ich najbliżsi są zależni. Zjawisko to – któremu towarzyszy rosnący poziom wykształcenia i reﬂeksyjny indywidualizm – często określa się to jako subpolitykę (sub-politics) lub politykę życia ( life politics). Obywatele chcą umocnić swoją „demokratyczną własność” – publicznie ﬁnansowane usługi socjalne, bez względu na to, kto je świadczy. Jednak forma świadczenia może też oddziaływać na możliwość uzyskania na nie wpływu.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Zarządzanie wielopoziomowe - nowe zastosowania koncepcji

Artykuł przedstawia nowe pola empirycznego zastosowania koncepcji zarządzania wielopoziomowego (multi- level governance - MLG), opracowanej i stosowanej głównie w odniesieniu do Unii Europejskiej. Konfrontacja założeń koncepcji MLG z problematyką zarządzania metropolitalnego wskazuje, że mechanizmy funkcjonowania metropolii noszą wiele cech wielopoziomowego systemu, choć ich specyfika różni się od tej, do której przywykliśmy, śledząc dyskurs dotyczący integracji europejskiej. Różnice te nie podważają jednak sensu użycia MLG jako narzędzia porządkującego w badaniach organizacji obszarów metropolitalnych. Szczególnie zasadne jest stosowanie koncepcji w przypadku luźnych rozwiązań instytucjonalnych, które pozwalają na zachowanie warunku zarządzania wielopoziomowego - istnienia wielu autonomicznych aktorów powiązanych wzajemnymi zależnościami.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Podmiotowość, wolność i ludzkie działanie

W artykule tym analizowana jest relacja pomiędzy koncepcją jednostki a jej zdolnością do podejmowania wolnych i racjonalnych wyborów, zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Problem ten podejmują w swych pracach współcześni liberalni filozofowie i ekonomiści: Arrow, Buchanan, Rawls i Sen. Ten ostatni koncentruje uwagę na indywidualnym działającym podmiocie i na pojęciu zdolności, które wynikają z wolności jednostki, oraz stanowią podstawę dla stworzonej przez niego teorii sprawiedliwości. Badania te dowodzą, że liberalna filozofia polityczna oraz ekonomia są obecnie uprawiane jako dziedziny nie wolne od wartościowania.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Zaufanie - brakująca funkcja reprodukcji systemowej. Bariery w dystrybucji środków unijnych w świetle teorii systemu autopojetycznego Niklasa Luhmanna

Niniejszy artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza jest poświęcona opisowi mechanizmów wewnątrz- i międzysystemowej reprodukcji nieufności, na przykładzie empirycznych danych dotyczących procesu (re)dystrybucji funduszy unijnych, jakie napłynęły do Polski w tzw. pierwszym okresie programowania. Część druga to analiza systemowych uwarunkowań braku zaufania, koncentrująca się przede wszystkim na problemach funkcjonalnego różnicowania się zasadniczych subsystemów (schyłkowego) państwa bezpieczeństwa socjalnego, ich autonomii i wzajemnej komunikacji. 
Poniższy  tekst  nawiązuje  do  koncepcji  systemu  autopojetycznego  autorstwa  Niklasa  Luhmanna  oraz  zawiera wstępną propozycję rozwinięcia koncepcji zaufania w ramach teorii systemu autopojetycznego. Autor stawia tezę, że 
przyczyną systemowych trudności dotyczących alokacji funduszy unijnych jest nierównomierne różnicowanie się subsystemów administracyjnego, politycznego i społecznego na najistotniejszym dla rozdziału funduszy poziomie regionalnym. W konsekwencji „funkcjonalnego zapóźnienia” systemu społecznego pojawia się reprodukowanie nieufności (albo niedobór tzw. uogólnionego, systemowego zaufania), które prowadzi zarówno do perturbacji w reprodukcji wewnątrzsystemowej administracji i polityki, jak i do zakłóceń komunikacyjnych w ich relacjach wzajemnych oraz w komunikacji obydwu z subsystemem społecznym. Zaufanie to dla każdego systemu niezbędny „tryb działania” przede 
wszystkim w momentach zwiększonego ryzyka reprodukcyjnego (wzrastającej kontyngencji), w rodzimym systemie administracyjnym taka sytuacja powstała niewątpliwie w związku z integracją z UE i niemającym precedensu w swej 
skali transferem środków.
Tekst zawiera opis reprodukcji i ewolucji systemu, odnosi się do wykorzystywania środków przyznanych Polsce na lata 2004–2006, a także do fazy przygotowawczej do okresu programowania 2007–2013. Opis został oparty na wynikach jakościowych badań terenowych przeprowadzonych przez zespół pod kierownictwem Grażyny Skąpskiej w gminach południowej Polski, które skonfrontowano z danymi statystycznymi oraz wynikami kontroli NIK.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ograniczenia planowania : powstawanie instytucji i zmiany instytucjonalne

Jak dotąd politolodzy zwracali o wiele większą uwagę na efekty działania instytucji niż na kwestie związane z ich genezą i zachodzącymi w nich zmianami. W rezultacie można zaobserwować tendencję do opierania się na modelach otwarcie lub domyślnie nawiązujących do funkcjonalizmu, czyli takich, które uzasadniają obecność danych instytucji poprzez skutki ich działań. Efekty te rzeczywiście mogą stanowić część takiego wyjaśnienia, jednak to, w jakim stopniu podejście funkcjonalne odzwierciedla rzeczywistość, zależy od istnienia szeregu sprzyjających warunków na etapie planowania lub obecności środowisk wymuszających uczenie się bądź konkurencję. Analizując zmienność w odpowiednich kontekstach społecznych, można ograniczyć wachlarz dostępnych modeli funkcjonalnych, a także wytyczyć pewne obiecujące kierunki badań nad genezą instytucji i zmian, którym ulegały.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kilka uwag na temat koncepcji dobrego rządzenia z punktu widzenia nowej ekonomii instytucjonalnej, nowej ekonomii politycznej i teorii kapitału społecznego

Artykuł przedstawia dyskusję na temat koncepcji "dobrego rządzenia", jej słabości i ograniczeń oraz obszarów, które, w kontekście oceny jakości rządzenia, mogą mieć istotne znaczenie. Przedstawione rozważania bazują na argumentach zaczerpniętych z nowej ekonomii instytucjonalnej, nowej ekonomii politycznej i teorii kapitału społecznego.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ocena zależności typu klimatu moralnego instytucji administracji publicznej od poziomu rozwoju rozumowania moralnego ich decydentów w aspekcie społecznych oczekiwań

W artykule przedstawiono analizę postulowanych i zidentyfikowanych postaw moralnych decydentów z krajowych instytucji administracji rządowej i samorządowej w aspekcie oddziaływania tych postaw na poziom rozwoju klimatu moralnego badanych instytucji publicznych. Siłę i kierunek oddziaływania moralnych postaw kierowników w ww. kontekście określono za pomocą statystyki Spearmana. W niniejszym opracowaniu opisano także postawy urzędników odnośnie do wykonywania społecznej misji związanej z administracją publiczną, funkcjonujących w warunkach określonego poziomu kompetencji moralnych decydentów i rozwoju klimatu moralnego.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Praktyka realizacji polityki rynku pracy w Polsce a współzarządzanie publiczne

W niniejszym tekście podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim stopniu polityka rynku pracy w Polsce realizowana jest według założeń modelu współzarządzania publicznego. Na wstępie opisano kluczowe atrybuty współzarządzania publicznego, istotne z punktu widzenia specyfiki polityki rynku pracy. Głównym celem tej części artykułu jest osadzenie rozważań o teorii i praktyce polityki rynku pracy w kontekście trzech podstawowych atrybutów modelu współzarządzania publicznego wyróżnionych przez Jessopa (2007): refleksyjnej samoorganizacji, horyzontalnych sieci oraz negocjacyjnego konsensu. Drugą zasadniczą część tekstu stanowi analiza polityki rynku pracy w Polsce. Zaprezentowano tutaj przykłady mechanizmów i narzędzi tej polityki, realizowanej zgodnie z założeniami public governance – stosowanych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. W ostatniej części tekstu dokonano mapowania polityki rynku pracy w Polsce w odniesieniu do cech modelowych postulowanych w ramach współzarządzania publicznego.

Przeprowadzone wstępnie analizy pozwalają stwierdzić, że współcześnie realizowana polityka rynku pracy w Polsce nie jest konstruktem czystym, modelowym, który można byłoby opisać wyłącznie w oparciu o założenia modelu współzarządzania. Sporo cech tego modelu można dostrzec w naszym kraju na poziomie rozwiązań instytucjonalnych,
natomiast w praktyce polityki rynku pracy ciągle jeszcze przeważa porządek oparty na modelu biurokratycznym lub rynkowym. Nadzieję na zmianę tej sytuacji dają przede wszystkim działania realizowane w ramach lokalnych i regionalnych polityk rynku pracy.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ku diagnozie polskiej administracji rządowej. Kontekst, potrzeby informacyjne, perspektywy

W artykule omówiono zagadnienie wiedzy polskiej administracji rządowej o sobie samej. Przedstawiono kategorie analityczne zarządzania w polskiej administracji publicznej, światowe trendy w praktyce i badaniach administracji publicznej oraz omówiono bieżący stan badań krajowych. Zaprezentowano również modele administracji publicznej w ujęciu statycznym i dynamicznym.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Polubić nowoczesność. Esej przeciw krytyce antysystemowej

Esej ten jest próbą krytyki tak zwanej “krytyki antysystemowej”, wystosowaną z pozycji afirmacji nowoczesności jako epoki, która postawiła na prymat życia nad myśleniem. Odwołując się do koncepcji Marshalla Bermana, zwanej tu „witalistycznym marksizmem”, esej podkreśla unikatową i odrębną rolę pojęcia życia w modernitas, które przeciwstawia się wszelkim apriorycznym i odgórnym projektom intelektualnym. Zdumiewająca zgodność myśli prawicowej i lewicowej w odniesieniu do nowoczesności wynika jego zdaniem stąd, że wszyscy ci myśliciele są właśnie nade wszystko myślicielami, wciąż jeszcze wyznającymi stary, przednowoczesny, Platoński prymat myślenia nad życiem. W swej części konstruktywnej natomiast esej ten przedstawia nowoczesną ideę „życia obiecanego”, które mogłoby stać się natchnieniem nowego typu myślicieli, lojalnych wobec projektu nowoczesności.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ocena wsparcia MSP przez fundusze poręczeniowe i pożyczkowe

Artykuł jest próbą analizy skuteczności funkcjonowania funduszy poręczeniowych i pożyczkowych działających w Polsce i wsparcia, jakie świadczą małym i średnim przedsiębiorstwom (MSP). Pokazuje rolę MSP w gospodarce oraz najistotniejsze bariery ich rozwoju. Jedną z nich jest ograniczony dostęp do kapitału. Artykuł omawia funkcje i cechy funduszy poręczeniowych i pożyczkowych działających na rzecz ułatwienia MSP dostępu do bieżącego finansowania.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Partycypacja w zarządzaniu organizacjami publicznymi na przykładzie gminnych instytucji kultury

W artykule została omówiona rola lokalnych instytucji kultury w procesie rozwoju społecznego i gospodarczego. Zagadnienie wpływu kultury na rozwój jest obecnie coraz szerzej dyskutowane, czego odzwierciedleniem są liczne publikacje naukowe oraz dokumenty strategiczne podnoszące ten temat. Do ważnych aktorów w procesie modernizacyjnym należą lokalne instytucje kultury, które dzięki wykorzystaniu narzędzi partycypacyjnych i otwartości mogą przyczynić się do pomnażania kluczowych kapitałów, niezbędnych do zmiany społecznej i do uwolnienia społecznej kreatywności i innowacyjności. W artykule zaprezentowano wnioski z badań dotyczących sposobów wykorzystywania przez rzeczone instytucje założeń zarządzania partycypacyjnego. Badania, z wykorzystaniem metody wielokrotnego studium przypadku, zostały zrealizowane w 2013 r. w dziewięciu lokalnych ośrodkach kultury.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Przechylanie szal: autopoieza i rządzenie

Społeczeństwo nowoczesne, jak pokazują wyniki analiz autopoietycznych i innych badań, składa się z systemów, które charakteryzuje zamknięcie organizacyjne (organizational closure) oraz samoodniesienie (self-reference), co częściowo wyjaśnia powszechnie obserwowane niepowodzenia polityk regulacyjnych (regulatory failure). W artykule omówiono cztery mechanizmy rządzenia lub sterowania systemami społecznymi, kompatybilne z ich własną autopoiezą: dotacje (subsidies), partnerstwo z organizacjami pośredniczącymi (intermediary bodies), prawo reﬂeksyjne (reﬂexive law) oraz technikę interwencji publicznej, która istnieje od czasów starożytności i szeroko się ją stosuje, choć nie jest otwarcie uznawana; w artykule została określona mianem kolibracji (collibration).
Niektórzy aktorzy społeczni istnieją głównie po to, by kontrolować i równoważyć działania innych aktorów (np. organizacje pracodawców i związki zawodowe, kupujący i sprzedający na rynku), dlatego ich samoodnoszenie istnieje jedynie jako część systemu. Taki system par ma więc charakter samopilnowania (self-policing). Można nim jednak, w pewnych granicach, sterować przez naruszanie równowagi, w jakiej znajdują się jego elementy składowe – na przykład przez podatki skutkujące wzrostem cen (price-loading taxes), okresy przerwy w negocjacjach płacowych oraz praktykę handicapu w sporcie.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Związki zawodowe w świetle przemian cywilizacyjnych: możliwości, wyzwania i zagrożenia

Postęp naukowo-technologiczny i przyspieszenie procesów gospodarczych w skali globalnej dotykają pracy i kapitału w stopniu asymetrycznym. Kapitał jest z natury bardziej mobilny niż ludzie, żyjący – poza uwarunkowaniami ekonomicznymi – także w sieci relacji społecznych. Pozycję klasy pracowniczej osłabiają do pewnego stopnia (choć też oferują znaczące możliwości) procesy automatyzacji, zastępowania pracowników coraz bardziej inteligentnymi robotami. Naszą intencją jest naszkicować ciąg przyczynowo-skutkowy tych procesów: opisać podstawowe aspekty przemian rynku pracy, ich wpływ na związki zawodowe i zarysowujące się perspektywy przemian w ruchu związkowym (zalążki ich powrotu).

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kulturowe bariery rozwoju innowacyjności w Polsce

Celem artykułu jest wskazanie kulturowych barier rozwoju innowacyjności w Polsce na tle kulturowo-instytucjonalnych modeli innowacyjności na świecie. W warstwie teoretycznej autorzy proponują model analityczno-interpretacyjny, tłumaczący, jak kultura, wpleciona w tkankę instytucjonalno-organizacyjną, może na różnych poziomach organizacji społeczeństwa wpływać na poziom innowacyjności narodowej. W warstwie empirycznej – przy użyciu wymiarów kultury wprowadzonych przez Geerta Hofstedego – pokazują, jakie wymiary kultury oddziałują na innowacyjność niezależnie od zmiennych ekonomicznych oraz jakie konfiguracje czynników kulturowych cechują kraje o najwyższej innowacyjności mierzonej wskaźnikiem Global Innovation Index. Analiza skupień wskazuje na istnienie dwóch zasadniczych modeli kulturowo-instytucjonalnych: anglosaskiego i konfucjańskiego. Na tym tle pokazany jest rodzimy profil kulturowy (rozkład wartości poszczególnych wymiarów kultury dla Polski), co z kolei pozwala sporządzić rejestr szans i barier kulturowych w odniesieniu do krajowej innowacyjności, wynikających z głębokiego podłoża kulturowego, relatywnie niezależnych od bieżących wskaźników ekonomicznych i krótkoterminowych polityk innowacyjności.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Wybrane zagadnienia z zakresu kontroli zarządczej w jednostkach samorządu terytorialnego

Celem artykułu jest omówienie kilku wybranych kwestii odnoszących się do kontroli zarządczej, a nie wyartykułowanych dotychczas expressis verbis w literaturze przedmiotu. Do tych zagadnień należy zaliczyć: a) jurydyczne ujęcie kontroli zarządczej z zastosowaniem wnioskowania ukazującego jej istotę i korzyści; b) rozumienie celów i zadań w ustawowym ujęciu kontroli zarządczej; c) zapewniający charakter kontroli zarządczej; d) niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków z zakresu kontroli zarządczej jako przesłankę odpowiedzialności oraz e) rolę urzędu w systemie kontroli zarządczej i inne, np. strukturę organizacyjną jednostki.

W niniejszym opracowaniu świadomie zrezygnowano z całościowego przedstawienia kontroli zarządczej, a w szczególności analizy rozwiązań i instrumentów zawartych w dotyczących jej standardach, jeżeli nie odnoszą się one bezpośrednio do poruszanych zagadnień.

W analizie zastosowano metody właściwe naukom prawnym, w tym w szczególności metodę jurydycznej egzegezy tekstów prawnych. Zasadnicze wnioski, jakie płyną z analizy, są następujące: 1) w ujęciu ustawowym kontrola zarządcza to „ogół działań” o charakterze zapewniającym; 2) przy pomocy urzędu danej jednostki samorządu terytorialnego ( JST) realizowane są obowiązki zarówno z pierwszego, jak i z drugiego poziomu kontroli zarządczej w JST.

Niewątpliwie właściwie ujmowana kontrola zarządcza (tj. jako ogół działań o charakterze zapewniającym) jest użytecznym narzędziem zarządzania publicznego, które „osadza” regulacje prawne wraz z określonym modelem zarządzania w danej jednostce sektora finansów publicznych (JSFP).

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Pułapka wartościowania – pułapka silnej podmiotowości. Koreferat do wystąpienia Piotra Augustyniaka O Heideggerowsko-Nietzscheańskiej krytyce wartości oraz o tym, co pozytywnego z niej wynika

Artykuł nawiązuje do wystąpienia Piotra Augustyniaka poświęconego Heideggerowsko-Nietzscheańskiej krytyce wartości, czy – jak wolałbym to ująć – krytyce myślenia według wartości. Zgadzamy się, że głównym problemem myślenia według wartości jest jego ufundowanie w dominacji silnego podmiotu nad tym, co ocenia on jako wartościowe. Moim celem jest po pierwsze ukazanie istoty krytyki myślenia podług wartości w oparciu o jej dwa wyróżnione elementy: 1) zakwestionowanie etyczności pojęcia wartości z uwagi na jego ekonomiczny sens i proweniencję oraz 2) wskazanie problematyczności ontologicznego statusu wartości etycznych. Po drugie zaś – wskazanie drogi do rozwiązania problemu poprzez dostrzeżenie możliwości innej koncepcji podmiotowości niż jej tradycyjne, kartezjańskie rozumienie. Metoda badawcza opiera się na wskazaniu w koncepcjach obu niemieckich myślicieli istotnych elementów opisujących oba wyróżnione momenty krytyki wartości, a następnie przedstawieniu możliwości wyjścia z impasu w oparciu o perspektywy alternatywnego pomyślenia podmiotowości na gruncie koncepcji Heideggera. Podmiotowość ta, ufundowana w czasowości stanowiącej istotę ludzkiego sposobu bycia, nie ustanawia się jako przewaga człowieka nad bytem, lecz jako właściwe rozumienie siebie i innego bytu, którego już nie wyceniamy, lecz któremu pozwalamy być.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Społeczny kontekst poznania i wiedzy

Artykuł dotyczy kwestii wiedzy w aspekcie uwarunkowań ludzkiego poznania. Zasadniczy cel stanowi określenie desygnatu pojęcia „wiedzy społecznej” oraz sposobów jej kategoryzacji. Przedstawione zostały kluczowe zagadnienia wiążące się z poznaniem, zarówno na poziomie jednostkowym, jak i zbiorowym. Przedyskutowano dylematy wiążące się z naturą ludzkiego poznania w ostatecznym rachunku rzutującym na charakter i kształt społecznej wiedzy. W konkluzji stwierdzono, że jest ona relatywizowana do właściwych człowiekowi warunków poznania, a każdy rodzaj wiedzy, włączając w to naukową, rozwija się w stałym iunctim ze swoim środowiskiem społecznym.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne / Public Governance
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości