rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ dodatku materiału biodegradowalnego jako komponentu dwuskładnikowego spoiwa odlewniczych mas formierskich i rdzeniowych na właściwości spoiwa oraz mas z jego zastosowaniem

Rosnące wymagania dotyczące emisji substancji szkodliwych zmuszają przemysł odlewniczy do poszukiwania nowych, bardziej przyjaznych dla środowiska rozwiązań. Do rozwiązań takich mogą należeć: technologie sporządzania mas formierskich i rdzeniowych z zastosowaniem organicznych materiałów biodegradowalnych jako spoiw. Należy jednak pamiętać, że nowe technologie muszą zapewnić wysokie właściwości technologiczne mas formierskich
i rdzeniowych. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań nowych dwuskładnikowych spoiw formierskich,
w których część powszechnie stosowanej w praktyce odlewniczej żywicy fenolowo-furfurylowej zastąpiono materiałem biodegradowalnym w postaci polikaprolaktonu (PCL).
W artykule przedstawiono badania wpływu materiału biodegradowalnego jako komponentu nowego dwuskładnikowego spoiwa na degradację termiczną spoiwa, jego lepkość oraz na wybrane właściwości technologiczne badanych mas z zastosowaniem nowego spoiwa, w tym ich deformację cieplną oraz elastyczność w temperaturze otoczenia. Przeprowadzone badania wykazały, że zastąpienie w spoiwie części żywicy fenolowo-furfurylowej materiałem biodegradowalnym PCL nie wpływa na degradację termiczną nowego spoiwa, zwiększa natomiast jego lepkość. Masy z zastosowaniem dwuskładnikowego spoiwa charakteryzują się zbliżonymi właściwościami technologicznymi do mas zawierających tylko żywicą fenolowo-furfurylową.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ dwustopniowego hartowania izotermicznego na właściwości mechaniczne i odporność na ścieranie żeliwa sferoidalnego z węglikami (CADI)

CADI (Carbidic ADI) – ausferrytyczne żeliwo sferoidalne
z węglikami – jest stosunkowo nowym materiałem inżynierskim
wykazującym doskonałą odporność na zużycie ścierne
i dostateczną udarność. W niniejszej pracy przebadano
wpływ dwustopniowego hartowania izotermicznego na wybrane
właściwości żeliwa typu CADI. Dwie partie próbek
poddano austenityzacji w 900°C przez 60 min. Następnie
pierwszą partię poddano konwencjonalnemu jednostopniowemu
hartowaniu izotermicznemu w 4 różnych temperaturach
kąpieli solnej: 300, 330, 360 i 390°C przez 120 minut.
Drugą partię natomiast poddano dwustopniowemu hartowaniu,
początkowo przez 10 min w kąpieli solnej o temperaturze
260°C, a następnie w drugiej kąpieli solnej o temperaturze
300, 330, 360 i 390°C przez 120 min. Uzyskane
wyniki pokazują, że w porównaniu z konwencjonalną obróbką
cieplną dwustopniowy proces ausferrytyzacji poprawia
udarność i odporność na ścieranie żeliwa CADI.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Opracowanie podstaw dyfuzyjnego mechanizmu suszenia formy ceramicznej

Podjęto próbę opracowania modelu matematycznego oraz przeprowadzenia z jego wykorzystaniem analizy numerycznej suszenia warstwowej formy ceramicznej wykorzystywanej w odlewaniu precyzyjnym. Analizę numeryczną przeprowadzono w programie FLOW-3D, mając na uwadze jej zastosowanie przy opracowaniu optymalnej metody suszenia precyzyjnych warstwowych form ceramicznych przeznaczonych do odlewania stopów tytanu. Zaproponowany model fizyczny dwuwymiarowy „non-condensable gas model” umożliwia przeprowadzanie symulacji z uwzględnieniem stałej gazowej i ciepła właściwego.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ niklu na strukturę i twardość żeliwa sferoidalnego w odlewach cienkościennych

Technologia otrzymywania żeliwa sferoidalnego powoduje wydzielenie się grafitu w postaci kulek. Kształt ten
w najmniejszym stopniu oddziałuje na obniżenie właściwości mechanicznych żeliwa sferoidalnego. Jego wytrzymałość w głównej mierze zależy od osnowy, zatem od składu chemicznego, kinetyki krzepnięcia i technologii obróbki cieplnej. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań mikrotwardości i twardości, wyniki badań metalograficznych oraz analizy termicznej dla odlewów cienkościennych z żeliwa sferoidalnego o różnej zawartości niklu. Badania miały na celu określenie wpływu zawartości niklu na strukturę
i właściwości żeliwa sferoidalnego w odlewach cienkościennych. W ramach badań założono uzyskanie żeliwa sferoidalnego zawierającego 0,001; 1; 10 oraz 24% Ni. Wykazano, że nikiel stabilizuje austenit. Przy zawartości niklu wynoszącej 24% osiągnięto całkowicie austenityczną osnowę, dla zawartości niklu wynoszącej 10% w osnowie tworzy się martenzyt, wskutek czego znacznie wzrasta twardość żeliwa. Dla niskich zawartości w żeliwie nikiel wykazuje działanie perlitotwórcze.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie programu Flow-3D do symulacji procesu zalewania oraz krzepnięcia odlewów z żeliwa sferoidalnego. Cz. II

Przeprowadzono analizę symulacyjną zalewania
i krzepnięcia odlewów z żeliwa sferoidalnego EN-GJS-400-15
zasuw miękko uszczelnionych do sieci gazowych z rur PE.
Analiza ta przeprowadzona została w programie Flow-3D. Na podstawie dostarczonych przez Fabrykę Armatur
JAFAR SA dokumentacji wykonane zostały bryły przestrzenne,
które następnie zostały poddane analizie symulacyjnej
procesu zalewania oraz krzepnięcia dla zasuw trzech wielkości
DN50, DN100 i DN150. W części I artykułu [2] przedstawiono
analizę symulacyjną dotyczącą zasuwy DN150,
a w niniejszej publikacji, będącej częścią II, symulację dotyczącą
zasuwy DN50.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Popioły lotne jako faza zbrojąca kompozytów metalowych na osnowie stopów metali lekkich. Cz. 3. Wpływ składu chemicznego na charakterystyczne temperatury topliwości węglowych popiołów lotnych

Właściwości temperaturowe popiołu lotnego są ściśle
skorelowane ze składem chemicznym i proporcjami
głównych związków chemicznych, wchodzących w skład
materiału odpadowego. Przeprowadzone w pracy ujęcie
statystyczne danych otrzymanych w trakcie prowadzonych
analiz temperaturowych wykazało dużą korelację temperatur
charakterystycznych od składu chemicznego, zwłaszcza
w przypadku temperatur topnienia i płynięcia dla popiołów
o wysokiej zawartości tlenku krzemu i tlenku glinu. Duża
ilość zgromadzonych danych doświadczalnych pozwoliła
na wiarygodne i potwierdzone w badaniach wyznaczenie
wzorów matematycznych, opisujących charakterystyki temperaturowe
w funkcji udziału danego pierwiastka w składzie
chemicznym.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Procesy pirolizy i ich wpływ na jakość odlewów oraz na warunki pracy

W artykule omówiono procesy termiczne, jakim jest poddawana masa formierska w kontakcie z ciekłym stopem odlewniczym. W zależności od charakteru atmosfery w formie może to być proces spalania lub pirolizy (przy braku tlenu). Procesy te, szczególnie gdy w skład masy wchodzą związki zawierające węgiel (np. masy z żywicami lub z bentonitem i nośnikiem węgla błyszczącego (NWB)), generując odpowiednią atmosferę wewnątrz formy, mają duży wpływ na występowanie takich wad w odlewach, jak: żyłki, przypalenia czy penetracja ciekłego metalu. Aby uniknąć tych wad, należy wytworzyć we wnęce formy atmosferę redukującą.
W artykule dokonano obszernego przeglądu prac, w tym również prac własnych autorów, w zakresie procesów pirolizy zachodzących w masach z dodatkiem substancji zawierających węgiel. Przedstawiono schematy mechanizmów rozpadu termicznego żywic oraz NWB podawane przez różnych autorów. Procesy pirolizy generują wiele szkodliwych związków z grupy tzw. Niebezpiecznych Zanieczyszczeń Powietrza (HAPs – Hazardous Air Pollutants), w tym z grupy BTEX (benzen, toluen, etylobenzen i ksyleny) oraz z grupy WWA (wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne), co zagraża zdrowiu pracowników odlewni.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty odlewane na osnowie stopu Al-Si zbrojone fazami międzymetalicznymi

W pracy przedstawiono wyniki badań mikrostruktury
oraz wybranych właściwości mechanicznych kompozytu na
osnowie stopu EN AC-AlSi11 ze zbrojeniem w postaci cząstek
stopu Cr-Fe-C (kompozyt ex situ) oraz węglikoazotków
Ti, Zr, V (kompozyt in situ). Badania mikrostruktury prowadzono
przy użyciu mikroskopu świetlnego i elektronowego
skaningowego z systemem EDS. W ramach badań właściwości
użytkowych określono twardość, odporność na zużycie
ścierne, udarność oraz wytrzymałość na rozciąganie,
granicę plastyczności i wydłużenie kompozytu w stanie surowym
oraz po obróbce cieplnej, tj. utwardzaniu wydzieleniowym
oraz wyżarzaniu. Ponadto przedstawiono technologię
odlewu tarczy hamulcowej z kompozytu zbrojonego fazami
międzymetalicznymi.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ procedury badań oraz utleniania podłoża niklowego na zwilżanie w układzie Al/Ni

Przeprowadzono badania kinetyki zwilżania w temperaturze 700°C, w próżni dla układów typu kropla/podłoże, gdzie kropla czyste aluminium (99,999%), podłoże pastylki Ni (99,8%) i Ni[sup]ox (utlenione w temperaturze 200°C w czasie 2 godzin). Zastosowano dwie procedury badawcze: wspólne nagrzewanie badanej pary materiałów (CH) oraz osobne nagrzewanie badanej pary materiałów przy jednoczesnym oczyszczaniu kropli metalu z powłoki tlenkowej (CP). Poprzeczne przekroje próbek po badaniach zwilżalności poddano obserwacjom strukturalnym na mikroskopie świetlnym i skaningowym mikroskopie elektronowym w celu wyjaśnienia struktury granic rozdziału AI/Ni oraz AI/Ni[sup]ox, a także morfologii powstających faz. Stwierdzono obecność charakterystycznych dla danych faz wydzieleń, tj. rombowych AI3Ni oraz nieregularnych wydzieleń fazy AI3Ni2. Otrzymane próbki AI/Ni poddano badaniom wytrzymałości na ścinanie, a także wykonano na nich pomiary mikrotwardości poszczególnych faz. Stwierdzono, że grubość Strefy Produktów Reakcji (SPR) powstałej na skutek oddziaływania w próbkach AI/Ni[sup]ox, jest mniejsza, natomiast jej wytrzymałość na ścinanie jest większa w porównaniu do próbek AI/Ni. Wartość naprężenia ścinającego wynosi 63,1 MPa dla AI/Ni[sup]ox (CH) oraz tylko 33,9 MPa dla AI/Ni (CP).

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Próba wytworzenia kompozytu na osnowie Cu[sub]xAl[sub]y zbrojonego cząsteczkami Al2O3 przy pomocy procesu mechanosyntezy

W niniejszej publikacji przedstawiono próbę wykorzystania procesu mechanochemicznej syntezy do otrzymywania kompozytów na osnowie związków międzymetalicznych Cu-Al zbrojonych homogenicznie rozmieszczoną ceramiką AI2O3. W tym celu, wykorzystano wysokoenergetyczny młyn kulowy, w którym przeprowadzono reakcję redukcji malachitu Cu2(OH)2CO3, sproszkowanym metalicznym Al[sup]0. Otrzymane w ten sposób materiały poddano badaniom przy pomocy dyfrakcji rentgenowskiej XRD oraz mikroskopii SEM. Wykazano, że możliwe jest otrzymywanie kompozytu opartego na osnowie związku międzymetalicznego Cu9AI4 zbrojonego AI2O3, w skutek szeregu reakcji chemicznych indukowanych bodźcami mechanicznymi.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania struktury stopów na bazie magnezu i litu o strukturze dwufazowej α-β i jednofazowej β

W pracy przedstawiono wyniki badań ultralekkich stopów magnezu i litu o strukturze dwufazowej α-β i jednofazowej β z zastosowaniem skaningowej mikroskopii elektronowej z analizą chemiczną w mikroobszarach (SEM + EDX - Philips XL30 + EDAX) i rentgenowskiej analizy fazowej (XRD - dyfraktometr rentgenowski D8 Advance, Bruker). Refleksy dyfrakcyjne zinterpretowano na podstawie katalogu PDF-2. Stwierdzono, że dodatek pierwiastków stopowych, takich jak wapń czy aluminium wyraźnie zmienia strukturę stopu jednofazowego Mg-Li α bądź β. Dodatek wapnia w odlewanym stopie podwójnym Mg-Li-Ca powoduje powstanie struktury dwufazowej składającej się z dendrytów fazy β oraz płytkowej eutektyki CaMg2 i prawdopodobnie fazy α. Dodatek aluminium w odlewanym stopie podwójnym Mg-Li-AI powoduje powstanie materiału dwufazowego α i β. Stop Mg-18,4%Li-1,2%Zn jest stopem jednofazowym β z cynkiem rozpuszczonym w osnowie.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ azotu i boru w żeliwie sferoidalnym na przemiany strukturalne w procesie hartowania z przemianą izotermiczną

Omówiono rolę pierwiastków międzywęzłowych (azotu i boru) w procesie krystalizacji żeliwa sferoidalnego i w procesie obróbki cieplnej odlewów. Hartowanie z przemianą izotermiczną żeliwa sferoidalnego ma na celu otrzymanie ausferrytycznej struktury osnowy. Jest to obróbka cieplna polegająca na chłodzeniu stopu z temperatury austenityzacji i wychładzaniu go w specjalnej kąpieli solnej w stałej temperaturze. We wstępnych pracach badawczych stwierdzono pozytywny wpływ mikrododatków boru na proces zwiększenia intensywności przemiany izotermicznej żeliwa sferoidalnego. Wykonano następujące gatunki żeliwa: skład podstawowy (ozn. 1/ADI), żeliwo z dodatkiem azotu (ozn. 2/N1 i 4/N2), boru (ozn. 3/B1 i 5/B2) oraz azotu i boru (ozn. 6/NB). Dokonano analizy termicznej odlewanych stopów oraz określono ich strukturę i twardość. Próbki pobrane z wlewków odlanych z tych stopów poddano obróbce cieplnej. Zastosowano dwa warianty hartowania izotermicznego: w temperaturze 275°C i 350°C. Przeprowadzono badania wytrzymałościowe (Rm, A5, KV, HB) oraz mikrostruktury po obu rodzajach obróbki cieplnej. Analiza uzyskanych wyników pozwoliła określić wpływ mikrododatków boru i azotu na strukturę wyjściową badanego żeliwa oraz po jego izotermicznej obróbce cieplnej, a także na wybrane właściwości mechaniczne.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania stabilności zawiesiny metalowo-ceramicznej po wielokrotnym przetopie kompozytu na bazie stopu aluminium A359 zbrojonego cząsteczkami Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>

Metodę kropli leżącej zaadaptowano do badań wpływu
wielokrotnego przetapiania i odlewania metalowych materiałów
kompozytowych na strukturalną stabilność zawiesiny
metalowo-ceramicznej. Do badań stosowano komercyjny
kompozyt o osnowie stopu aluminium A359 (AlSiMg) firmy
DURALCAN zawierający ok. 20% obj. cząsteczek tlenku
glinu. Kompozyt poddano 10-krotnemu przetopieniu i odlewano,
stosując dwa procesy znacznie różniące się czasem
krzepnięcia zawiesiny metalowo-ceramicznej, tj. odlewanie
grawitacyjne oraz prasowanie w stanie ciekłym (squeeze
casting). Próbki kompozytu po każdorazowym cyklu przetopu
i odlewania poddano badaniom wysokotemperaturowym
na podłożu z tlenku glinu w próżni w temperaturze 850°C
w ciągu 30 min. Zarówno bezpośrednia obserwacja zachowania
próbek kompozytu podczas ich nagrzewania, jak
i analiza strukturalna zakrzepłych próbek wykazała, że podczas
topienia powstająca kropla zawiesiny metalowo-ceramicznej
nie ulega rozwarstwianiu i zachowuje stabilność
w badanym okresie czasowym, niezależnie od liczby przeprowadzonych
przetopów i zastosowanego następnie sposobu
odlewania kompozytu.
Uzyskane wyniki potwierdzają dotychczasowe badania
wskazujące na możliwość wielokrotnego przetapiania i ponownego odlewania kompozytów metalowych bez istotnej
utraty ich właściwości użytkowych. Stwierdzona wysoka
stabilność pierwotnej jednorodności zawiesiny metalowo-
-ceramicznej upoważnia do zakwestionowania powszechnie
akceptowanej tezy o nieprzydatności odlewanych kompozytów
metalowych do recyklingu.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie innowacyjnych mieszanek do wykonania form gipsowych dla odlewów artystycznych

Przeprowadzono badania właściwości technologicznych
opracowanych w Instytucie Odlewnictwa doświadczalnych
mieszanek gipsowych. Opracowano mieszanki
masy ceramicznej, w których podstawowym materiałem jest
gips syntetyczny. Składniki opracowanej mieszanki badano
w celu określenia podstawowych właściwości technicznych
i użytkowych. Wyniki badań przedstawiono na rysunkach.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza porównawcza krzywych krzepnięcia uzyskanych za pomocą systemu analizy termicznej oraz rejestratora cyfrowego

Celem badań było określenie możliwości i warunków zastosowania cyfrowego wielokanałowego rejestratora do kontroli jakości żeliwa za pomocą analizy termicznej wykonanej w krótkim czasie. Opracowano program komputerowy współpracujący z rejestratorem cyfrowym, wspomagający obróbkę danych przejmowanych „na żywo” lub zapisanych w pamięci rejestratora. Program ten określa parametry punktów charakterystycznych krzywej chłodzenia odpowiadających za właściwości wytapianego żeliwa. Wykonano szereg wytopów żeliwa o perlitycznej osnowie i zróżnicowanej postaci grafitu. Przy użyciu profesjonalnego systemu analizy termicznej oraz rejestratora cyfrowego zarejestrowano przebiegi procesów krystalizacji żeliwa w próbnikach typowych i o obniżonej grubości. Dokonano analizy przebiegu krzywych krzepnięcia dla określenia temperatur krytycznych, jak: TL, TElow, TEhigh, R, TS. Przeprowadzono badania składu chemicznego i struktury żeliwa z wytopów doświadczalnych. Porównano wyniki oznaczeń uzyskanych przy użyciu obu zestawów aparatury. Stwierdzono, że zastosowanie rejestratora i wysokiej częstotliwości próbkowania umożliwia prowadzenia analizy termicznej żeliwa przy dużej szybkości stygnięcia i stwarza korzystne warunki kontroli procesu produkcyjnego cienkościennych odlewów żeliwnych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Podstawowe zgadnienia związane z pomiarem wielkości i rozkładu wielkości cząstek

Artykuł ma charakter dyskusyjny. Przedstawiono w nim problemy dotyczące określenia wielkości cząstek oraz ich średniej średnicy. Cząstki rozpatrywano jako fazę rozproszoną w różnych układach, w tym koloidalnych. Omówiono podstawowe metody pomiaru wielkości cząstek oraz zalety i wady tych metod.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biomateriały implantacyjne dotowane srebrem – próby wstępne. Cz.1 – Materiały gipsowe

Celem prac nad implantacyjnymi biomateriałami dotowanymi srebrem było opracowanie wstępnych założeń otrzymywania materiałów gipsowych i kalcytowych wykazujących działanie bakteriobójcze. Opis wyników prowadzonych prac podzielono na dwie części, które ukażą się w kolejnych numerach czasopisma. Istotą zadania opisanego w niniejszym artykule było dobranie sposobu dotowania materiałów gipsowych nanocząstkami srebra i przeprowadzenie badań skuteczności przeciwbakteryjnej otrzymanych materiałów. Do przygotowania materiałów gipsowych wykorzystano półwodny siarczan wapnia odmiany α oraz roztwory koloidalne srebra. Przygotowano pięć rodzajów próbek gipsowych i przeprowadzono badania ich właściwości fizycznych. Badania skuteczności przeciwbakteryjnej dla wybranych próbek przeprowadzono metodą rozcieńczeń z wykorzystaniem pałeczki ropy błękitnej Pseudomonas aeruginosa i gronkowca złocistego Staphylococcus aureus. Wyniki przeprowadzonych wstępnych badań wykazały, że zastosowana metoda otrzymywania materiałów gipsowych zawierających srebro daje szansę na uzyskanie materiałów wykazujących działanie przeciwbakteryjne w stosunku do użytych mikroorganizmów. Udowodniono również, że działanie przeciwbakteryjne badanych próbek zależy zarówno od ich składu chemicznego, jak i od rodzaju użytych bakterii.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Porównanie wyników ciepła hydratacji metodą semiadiabatyczną i metodą izotermiczną oraz wyznaczenie współczynnika korelacji

Podstawowym celem pracy była próba określenia współczynnika korelacji pomiędzy wynikami badań ciepła hydratacji cementów wykonanych metodą izotermiczną i metodą semiadiabatyczną według PN-EN 196-9. Należy zaznaczyć, że taka korelacja istnieje dla wyniku badania ciepła hydratacji po 41 godzinach metodą semiadiabatyczną według PN-EN 196-9 i wyniku badania po 168 godzinach metodą rozpuszczania według PN-EN 196-8. Badania porównawcze ciepła hydratacji metodą izotermiczną i semiadiabatyczną według PN-EN 196-9 oraz próba określenia współczynnika korelacji pomiędzy tymi metodami prowadzono na wybranych cementach przemysłowych,
zróżnicowanych z uwagi na rodzaj i ilość dodatku do cementu oraz stopień rozdrobnienia cementu. Współczynniki korelacji pomiędzy metodą semiadiabatyczną i izotermiczną obliczono i wyrażono jako stosunek ilości wydzielonego ciepła z kalorymetru semiadiabatycznego do ilości wydzielonego ciepła z kalorymetru izotermicznego,
dla danego rodzaju cementu i dla danego okresu hydratacji. Porównując współczynniki korelacji badanych cementów, należy podkreślić ich zróżnicowanie dla poszczególnych rodzajów cementów. Wielkość współczynnika korelacji dla cementów portlandzkich CEM I i cementów portlandzkich wieloskładnikowych CEM II maleje z czasem hydratacji. W przypadku cementu hutniczego CEM III obserwujemy wzrost wielkości współczynnika korelacji w przedziale czasowym ok. 24–48 godzin.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ekonomiczne aspekty racjonalnego wykorzystania ciepła odpadowego z pieca w procesie suszenia wyrobów ceramicznych na przykładzie zakładu produkcji dachówek

Przemysł ceramiczny jest ogromnym konsumentem energii, która stanowi 30–40% kosztów wytworzenia. Ciągłe podwyżki cen nośników energii zmuszają do poszukiwania oszczędności w ich zużyciu. Jedną z dróg prowadzącą do redukcji poboru gazu i prądu jest modernizacja istniejących instalacji w taki sposób, aby można było racjonalniej gospodarować ciepłem powstającym przy wytwarzaniu wyrobów ceramicznych. W artykule przedstawiono proces modernizacji suszarni komorowej do suszenia dachówek ceramicznych i galanterii. Jej celem było podniesienie efektywności wykorzystania w procesie suszenia gorącego powietrza, odzyskiwanego z pieca tunelowego do wypalania produktów. Dzięki wykorzystaniu „darmowego” ciepła pochodzącego z innego procesu produkcyjnego, uzyskano korzyści finansowe wynikające ze zmniejszenia zużycia gazu ziemnego i energii elektrycznej w kwocie 220,5 tys. zł w ciągu roku (2011 w stosunku do 2010 r.).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ procesu Hot Isostatic Pressing (HIP) na wybrane właściwości ceramiki z tlenku glinu

Przedstawiono wstępne prace mające na celu określenie wpływu procesu Hot Isostatic Pressing (HIP) na wybrane właściwości ceramiki z tlenku glinu. Próbki spieczonego swobodnie tlenku glinu o znanych parametrach gęstości pozornej i wytrzymałości mechanicznej poddano procesowi hipowania, czyli powtórnego wypalenia w warunkach wysokiego ciśnienia izostatycznego działającego bezpośrednio na próbki. Proces prowadzono w temperaturze 1600°C przy ciśnieniu izostatycznym argonu równym 300 MPa. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu uzyskano gęstą ceramikę korundową, o gęstości bliskiej 100% wartości gęstości teoretycznej. Wartości wytrzymałości mechanicznej na zginanie próbek poddanych procesowi HIP uległy nieznacznie pogorszeniu w stosunku do próbek, które były tylko spiekane swobodnie.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa