rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rewolucja w sprawach wojskowych w kontekście zachodniego sposobu prowadzenia wojen.

Artykuł analizuje relacje między dwoma koncepcjami: zachodniego sposobu prowadzenia wojen (Western Way of Warfare) oraz rewolucji w sprawach wojskowych (Revolution in Military Affairs, RMA). Koncepcja sposobu prowadzenia wojny zakłada postrzeganie wojny jako zjawiska kulturowego, jako wyrazu oraz determinantu kultury danej społeczności (w tym przypadku kultury szeroko pojętego Zachodu). Z kolei termin „rewolucja w sprawach wojskowych” jest ogólnym pojęciem opisującym fundamentalną zmianę charakteru i sposobu prowadzenia konfliktu zbrojnego. Ostatnia RMA nazywana jest informacyjną, gdyż jej źródłem jest zastosowanie technologii informacyjnej w działaniach zbrojnych. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, na ile RMA jest kolejnym stadium ewolucji zachodniego sposobu prowadzenia wojen (wskazuje na to odwoływanie się do przewagi technologicznej oraz przyjęcie modelu kapitałochłonnego), na ile zaś podąża własną drogą. Elementy różnicujące to m.in. ograniczenie roli piechoty, a przede wszystkim – charakterystyczne dla pewnych tendencji w łonie RMA – dążenie do nadania wojnom charakteru ograniczonego oraz odejście od „totalności”. Autor stawia tezę, że są to jednak nie tyle cechy RMA samej w sobie, ale przejawy tzw. risk-transfer militarism, militaryzmu dążącego do ograniczenia ryzyka przez przerzucenie go na inne podmioty, wypływającego z jednej strony ze zmiany mentalnej społeczeństw zachodnich (tzw. mentalność postheroiczna), z drugiej zaś z charakteru wojen, które toczą obecnie społeczeństwa zachodnie (wojny z wyboru). W takich realiach RMA jawi się – mimo swoich ograniczeń – jako użyteczne narzędzie. Pozwala wykorzystać atuty Zachodu (przewagę technologiczną), jednocześnie niwelując do pewnego stopnia jego słabości (awersja do strat).

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Bunt młodych Egipcjan – dlaczego udało się „obalić” Hosniego Mubaraka?

Pierwsza część artykułu obejmuje uwarunkowania polityczne i społeczno-ekonomiczne, w jakich przyszło żyć Egipcjanom i jakie stanowiły istotne tło dla wydarzeń, które nastąpiły po 25 stycznia 2011 roku. Kolejne dwie traktują o takich kwestiach, jak polityczna mobilizacja i strategia, w tym zastosowanie taktyki protestu bez przemocy. Nie byłaby ona skuteczna, gdyby nie pewne okoliczności, których dziś możemy się jedynie domyślać. Ostatnia część mówi więc o istotnych okolicznościach sprzyjających osiągnięciu celu, jakim była dymisja prezydenta, a także o możliwym scenariuszu na niedaleką przyszłość. Tezą artykułu jest konstatacja, iż polityczna mobilizacja, której skutkiem był masowy protest oraz dymisja Hosniego Mubaraka, okazała się skuteczna dlatego, że towarzyszyło jej pęknięcie w łonie autorytarnego systemu władzy (armia kontra partia dominująca i technokraci) – związane z problemem prezydenckiej sukcesji (po upływie kolejnej kadencji ponad 80-letniego Mubaraka) i lansowanie na stanowisko przyszłej głowy państwa Gamala Mubaraka, reprezentującego interesy technokratów („reżimowej burżuazji”), a nie armii.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
BRICS – ugrupowanie „krajów wschodzących” a członkostwo Rosji. Bariery pozorowanej modernizacji.

Esej omawia program modernizacji Rosji rozpoczęty przez Dmitrija Miedwiediewa w 2009 roku, w kontekście dotychczasowych prób unowocześnienia Rosji. Przeanalizowane zostały bariery gospodarcze, polityczne i społeczne z jakimi muszą zmierzyć się rosyjscy politycy. Autor przedstawia zagadnienie odwołując się do przykładów o charakterze historycznym a także doświadczenia w reformowaniu gospodarki w pozostałych krajach BRICS. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosków, iż Rosja to „najbardziej nietypowy aktor” w tym klubie.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Podstawowe idee neokonserwatystów amerykańskich.

Publikowany tekst jest fragmentem eseju o amerykańskim neokonserwatyzmie, skoncentrowanego na ideach obecnych w tym ruchu od czasu jego ukształtowania się na przełomie lat
60. i 70. XX w. po pierwsze lata XXI w. i zaangażowanie neokonserwatystów w politykę zagraniczną administracji George’a W. Busha. Wybrane rozdziały omawiają kluczowe, zdaniem autora, motywy ideologii neokonserwatywnej: ideę stanowczego oporu wobec komunizmu i ZSRR w okresie schyłkowej zimnej wojny, koncepcję polityki jako misji i jej konkretyzację w projekcie szerzenia przez USA demokracji w wymiarze globalnym oraz afirmację realistycznej idei polityki siły.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
„Moralność siły” – etyka w teorii polityki międzynarodowej Hansa J. Morgenthaua.

Celem artykułu jest zaprezentowanie roli moralności w teorii polityki międzynarodowej Hansa Morgenthaua, zawartej klasycznej pozycji jego autorstwa: Politics Among Nations. Autor
stara się przedstawić właściwą interpretację, która nie popełnia jednego z dwóch błędów, a mianowicie niedoceniania roli moralności w tej teorii, lecz także nadmiernego jej eksponowania.
Artykuł przedstawia po pierwsze wizję człowieka stojącą u podstaw moralnego wymiaru teorii Morgenthaua, w szerszym kontekście tradycji realistycznej, po drugie przejęcie przez
Morgenthaua etyki odpowiedzialności sformułowanej przez Maksa Webera i dostosowanie jej do warunków panujących w polityce międzynarodowej, po trzecie nawiązuje ograniczoną polemikę
ze stanowiskiem interpretującym moralny wymiar teorii Morgenthaua po przez pryzmat etyki judeochrześcijańskiej.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Model EMBOK (Event Management Body Of Knowledge) jako narzędzie zarządzania wydarzeniami w sektorze kreatywnym

Model zarządzania wydarzeniami EMBOK został opracowany przez Williama O’Toole’a i Julię Rutherford Silvers. Zamierzeniem autorów modelu jest systematyczne
doskonalenie jego założeń na podstawie bieżących doświadczeń menedżerów wydarzeń (event managers). Trzy główne wymiary modelu EMBOK (obszary, fazy
i procesy) stanowią podstawę opracowania koncepcji wydarzeń, planowania i ich realizacji (m.in. festiwali, targów, konferencji, spotkań etc.). Niezwykle istotną wydaje się możliwość stworzenia podłoża dla zarządzania projektami
eventowymi w sektorze kreatywnym na podstawie wskazówek zawartych w EMBOK. Ważnym tego powodem jest rosnące znaczenie profesjonalizacji w zakresie zarządzania wydarzeniami, w tym również w sektorze kreatywnym. Pytanie
o możliwości adaptacyjne modelu EMBOK w obszarze zarządzania eventami w kulturze w Polsce jest punktem wyjścia dla podjętej analizy. Celem artykułu jest wskazanie mocnych i słabych stron modelu EMBOK, jak również rekomendacja działań doskonalących niezawodność tego modelu na gruncie zarządzania wydarzeniami w sektorze kreatywnym.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Pamięć instytucjonalna – magazyni elem ent kultury szkoły

Artykuł stanowi refleksję na temat roli i charakteru pamięci instytucjonalnej tworzącej kulturę szkoły. Ukazuje obszary analizy „samoświadomości” placówki i kontekstu, w którym jest ona osadzona. Pamięć instytucjonalna odgrywa istotną rolę w utrzymaniu dotychczasowych praktyk, struktur i programów szkolnych.
Ma zasadnicze znaczenie dla trwania systemu aksjonormatywnego, który stanowi o celach i kierunku rozwoju placówki. Konstruowana jest na drodze uzgodnienia znaczeń oraz działań tworzących określone wzory orientacji i aktywności
nauczycieli, nabywane przez uczestnictwo w danej kulturze. Zinstytucjonalizowanie edukacji wraz z czynnikami ekonomicznymi spowodowało zmiany w sposobie myślenia o szkole i stworzyło nowe pola negocjacji celów i znaczeń
działań oświatowych. Utrzymanie spójności między wiedzą zawartą w pamięci instytucjonalnej i wymaganiami otoczenia stanowi dla szkoły niezwykle trudne wyzwanie.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Kryzys chadeckiego konserwatyzmu ery Angeli Merkel.

Upadek rządów Hemutha Kohla, najdłużej w historii RFN piastującego urząd kanclerza wtrącił niemiecką chadecję w głęboki kryzys tożsamości. Utrata władzy przez chadecję w 1998 r. odsłoniła programową pustkę partii; która trwa do dziś. W efekcie stojąca ponownie od 2005 r. na czele rządowej koalicji chadecja dryfuje między archaicznym nacjonalizmem a konieczną modernizacją, nie posiadając żadnego polityczno-aksjologicznego fundamentu. Przyjmując ten właśnie czynnik za wyznacznik dekompozycji, a w sekularyzacji i polaryzacji chadeckiego elektoratu przyczynę kryzysu flagowego niemieckiego konserwatyzmu, artykuł analizuje jego polityczną manifestację w okresie rządów Angeli Merkel, biorąc jako punkt odniesienia złotą erę konserwatyzmu Adenauera i dokonując krótkiego porównawczego rekursu jego kondycji w epoce kanclerza Kohla.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Migracje przymusowe jako instrument konsolidacji państwa narodowego w XX wieku. Przypadek wysiedleń Niemców z Polski po II wojnie światowej.

W artykule migracje przymusowe zostały zawężone do pojęcia wysiedlenia. Za Krystyną Kersten przyjęto definicję wysiedleń, jako przymusowych i zorganizowanych przemieszczeń określonej zbiorowości – na mocy porozumień lub decyzji międzynarodowych lub też jako jednostronny akt przeprowadzającej ją władzy. 
O ile migracje przymusowe nie są zjawiskiem, którego geneza sięga XX wieku, to dopiero jednak w ubiegłym stuleciu zaczęto je stosować, jako środek służący konsolidacji państw narodowych. W czasie II wojny światowej doszło do apogeum sprzężenia idei nacjonalistycznych z wysiedleniami ludności, co wiązało się z próbą fizycznej eksterminacji określonych grup etnicznych. Na skutek polityki germanizacyjnej na polskich ziemiach wcielonych do III Rzeszy doszło do masowych wysiedleń mieszkających tam dotychczas Polaków – zgodnie z ideą „czysto niemieckich ziem”. Z drugiej strony, mocarstwa obradujące na konferencji w Londynie i w Waszyngtonie w latach 1942-1943 były zgodne co do tego, że wysiedlenia ludności niemieckiej są jedynym możliwym środkiem mogącym zapobiec kolejnym konfliktom w powojennej Europie. Stanowisko to znalazło oparcie w rozdziale XIII umowy poczdamskiej przewidującym transfer Niemców z Polski, Czechosłowacji i Węgier. To rozwiązanie popierali również polscy komuniści. 
W artykule wykazano, że nowe władze postrzegały wysiedlenia jako środek konieczny w realizacji ideału państwa homogenicznego pod względem etnicznym, który kształtował się w czasie wojny. W konstruowaniu koncepcji państwa dominowały odwołania do patriotyzmu, jedności narodowej, a paradygmat walki klas odgrywał w tym procesie drugorzędną rolę. Wynikiem tych poglądów były działania władz w kierunku jak najszybszego przeprowadzenia wysiedleń Niemców z tzw. „Ziem Odzyskanych” po wojnie, a następnie integracji tych terytoriów w ramach nowego państwa narodowego zgodnie z założeniami polityki „repolonizacji”.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Uniwersytet jako partner regionalny. Beneficjent, przedsiębiorca czy kluczowy gracz?

Celem niniejszego artykułu jest analiza relacji pomiędzy kluczowymi aktorami regionalnymi (zarówno z poziomu przedsiębiorstw, jak i władzy samorządowej) a uniwersytetem. Relacje te scharakteryzowane zostały dzięki rekonstrukcji i porównaniu celów działania poszczególnych aktorów (decydenci regionalni – przedsiębiorstwa – uniwersytet). Koncepcja teoretyczna poparta została danymi empirycznymi zebranymi w trakcie pracy badawczej w ramach grantu promotorskiego MNiSW pt. „Społeczna produktywność szkół wyższych. Nowa koncepcja produktywności nauczania” (wywiady pogłębione z kluczowymi przedstawicielami uniwersytetów, władzy lokalnej/regionalnej i przedsiębiorstw). Rezultatem pracy jest odpowiedź na pytania, nurtujące ostatnio zarówno środowiska naukowe, jak i szerokie środowiska społeczne: w jaki sposób uniwersytet może „się otworzyć” na swoje otoczenie społeczne i w jakich obszarach otwarcie to może przynieść najwięcej korzyści i dla samego uniwersytetu, i dla regionu.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Mówić dyplomatycznie

Wszyscy rozumiemy istotę wyrażenia mówić/powiedzieć coś dyplomatycznie. Wielki Słownik Języka Polskiego podaje dwa zasadnicze komponenty znaczeniowe tego wyrażenia: powiedzieć coś (1) grzecznie i (2) wymijająco. W artykule staram się odpowiedzieć na pytanie jakie są podstawowe mechanizmy językowe pozwalające ocenić wypowiedź jako dyplomatyczną. Mechanizmy te to z jednej strony
mechanizmy grzeczności językowej: pozytywne i negatywne strategie grzecznościowe w ujęciu Brown i Levinsona oraz, z drugiej strony, swoiste gry językowe oparte na Zasadzie Kooperacji Grice’a. Dodatkowo zwracam też uwagę
na inne marginalne mechanizmy, których nie da się zanalizować na podstawie grzeczności i gier językowych.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Kryzys zaufania w nauce postakademickiej. Na marginesie książki Zaufanie. Fundament społeczeństwa Piotra Sztompki.

Artykuł jest polemiką z rozdziałem Zaufanie w nauce z ksiązki Piotra Sztompki Zaufanie. Fundament społeczeństwa, w ujęciu którego erozja zaufania do nauki wynika z upadku jej etosu, czego przyczyną jest z kolei nowa struktura organizacyjna i instytucjonalna systemu nauki (w tym mechanizmy finansowe) oraz nowy typ relacji z „szerokim społeczeństwem” - czyli fakt, że system nauki nie jest już tak ekskluzywny, jak niegdyś. Według autora, logika procesu może być nieco inna: to kryzys zaufania do nauki byłby jedną z przyczyn zmiany formuły organizacji i finansowania badań naukowych, nie najważniejszą zresztą. Niezależnym problemem jest coraz większa złożoność badań i ich rosnący koszt, a w konsekwencji konieczność bardziej efektywnego zarządzania ludźmi i pieniędzmi. W tym ujęciu zmiany w nauce wpisują się w weberowski meta-proces racjonalizacji życia społecznego w wielu jego wymiarach. To oczywiście (w drugą stronę) osłabia zaufanie do nauki, ale należy mieć na uwadze, iż pozytywizm ustawił poprzeczkę tego zaufania wyjątkowo wysoko. Nauka nie jest w stanie spełnić wszystkich społecznych oczekiwań, stąd naturalna redukcja poziomu zaufania na niższy, ale bardziej racjonalny i stabilny pułap.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Migracje a prawa człowieka w kontekście stosunków międzynarodowych

Na podstawie przekrojowych danych oraz raportów instytucji i organizacji międzynarodowych, artykuł przedstawia aktualne trendy w migracjach międzynarodowych (masowa skala, nieformalny charakter i feminizacja migracji), jako
punkt wyjściowy do dyskusji na temat przestrzegania praw człowieka migrantów
oraz działań podejmowanych w tym kontekście przez społeczność międzynarodową na forum ONZ oraz – w ostatnim okresie – na szczeblu Unii Europejskiej,
szczególnie w związku z próbami ograniczenia napływu nielegalnych imigrantów przez państwa docelowe.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Perspectives on Past and Present Realities: Nadine Gordimer’s Voice on Social and Political Problems in South Africa

W swoim najważniejszym dziele, „Wyklęty lud ziemi”, Frantz Fanon stwierdza, że najważniejszym zadaniem afrykańskich polityków i intelektualistów jest rozumienie istoty przemian zachodzących w ich krajach. To przekonanie może posłużyć jako myśl przewodnia twórczości Nadine Gordimer. W swojej liczącej sześćdziesiąt pięć lat karierze pisarskiej autorka „Zachować swój świat” (The Conservationist) pomagała swoim czytelnikom zrozumieć istotę społecznych i politycznych przemian w jej rodzimej Południowej Afryce. W kilku powieściach trafnie przewidziała problemy, z którymi przyjdzie zmierzyć się jej krajowi po wprowadzeniu demokracji. W powieści „Gość honorowy” (A Guest of Honour), wydanej w 1970 roku, przedstawiła wydarzenia rozgrywające się w fikcyjnym afrykańskim kraju, który odzyskał niepodległość po okresie niewoli kolonialnej. Analiza problemów społecznych i politycznych przeprowadzona przez Gordimer w tej powieści ma odniesienie do aktualnych problemów w Południowej Afryce, takich jak skorumpowanie władz, niski poziom edukacji uboższych warstw społecznych oraz ważny w tym kraju problem przemocy. Celem artykułu jest analiza powieści „Gość honorowy” oraz porównanie przedstawionego w niej obrazu państwa i społeczeństwa z rzeczywistością współczesnej Południowej Afryki. W analizie powieści ważnym odniesieniem będzie wspomniane dzieło Frantza Fanona, natomiast w opisie problemów współczesnej Południowej Afryki istotne będą odwołania do esejów Gordimer, wywiadów oraz jej ostatniej powieści No Time Like the Present wydanej w 2012 roku.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Les départements français d'Amérique – artefakty kolonialnej przeszłości Francji.

Powstałe na skutek uwarunkowań historycznych departamenty zamorskie Francji w Ameryce (les départements français d'Amérique) – Gwadelupa, Martynika i Gujana Francuska – geograficznie należą do najdalej położonych i najmniej znanych części Unii Europejskiej. Plantacyjne uprawy trzciny cukrowej, zapoczątkowane i rozwinięte w okresie francuskiej kolonizacji, decydowały o gospodarczej ważności charakteryzowanych regionów, czyniąc z nich pożądane artefakty w merkantylistycznym wyścigu państw europejskich. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie zarysu historii francuskich kolonii w Ameryce Południowej, a także próba odpowiedzi na pytanie: w jakim stopniu kolonialna przeszłość determinuje współczesną sytuację społeczno-gospodarczą departamentów amerykańskich. Pomimo faktu, że omawiane regiony od 1946 r. stanowią integralną część Republiki Francuskiej, poziom dysproporcji, głównie natury ekonomicznej, pomiędzy metropolią a terytoriami zamorskimi  pozostaje znaczny, godząc tym samym we francuską égalité – poczucie równości, starannie pielęgnowane od czasów rewolucji. Gospodarki departamentów zamorskich zbyt silnie uzależnione od Francji kontynentalnej pogrążone zostały w fali koniunkturalnych zawirowań, zwiększając lokalne bezrobocie, które wraz z postępującą agflacją na Gwadelupie i Martynice wywołało serię społecznych napięć. Innym aspektem odmienności byłych kolonii od Francji kontynentalnej pozostaje zróżnicowanie etniczno-lingwistyczne départements d'Amérique, stanowiące istotną przeszkodę w budowaniu pełnej integracji z metropolią. Bogata różnorodność społeczna w przeważającej większości oparta na kreolskiej kulturze zrodziła zupełnie odrębną grupę obywateli V Republiki. W związku z postępującymi unijnymi procesami decentralizacji i regionalizacji kwestia politycznej przyszłości departamentów amerykańskich pozostaje niepewna, zważywszy na odżywający na nowo separatyzm tychże terytoriów stanowiących istotny element Francji zamorskiej.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Nieprawidłowości w funkcjonowaniu pamięci instytucjonalnej na przykładzie instytucji administracji publicznej – przegląd wybranych typów, przyczyn i sposobów diagnozowania problemu.

Sytuacja, w której pamięć instytucjonalna funkcjonuje prawidłowo jest sytuacją niezwykle pożądaną w szeroko rozumianej rzeczywistości społecznej. Od tego jak szybko dana instytucja jest w stanie przywołać fakty lub sprawy ze swojej
pamięci, jak również od sposobu tego przywoływania zależy jakość jej funkcjonowania. Artykuł ma za zadanie dokonać przeglądu dysfunkcji, które współcześnie dotykają pamięć instytucji administracji publicznej, ich możliwych przyczyn oraz sposobów diagnozowania problemów. Rezultatem dokonanego
przeglądu będzie zwięzły katalog możliwych do zaobserwowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu pamięci instytucjonalnej wraz z odniesieniami do ich etiologii oraz proponowanych sposobów diagnozowania. Takie podejście stanowi punkt wyjścia do bardziej pogłębionych studiów nad tematyką dysfunkcji pamięci instytucjonalnej w obszarze instytucji administracji publicznej.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Socjologia miast w epoce globalnej.

Artykuł skupia się na roli, jaką socjologia miasta może odegrać w ramach socjologii na początku XXI wieku. Autor przywołuje koncepcje amerykańskiej socjolog Saskii Sassen – jednego z najważniejszych socjologów miasta naszych czasów. Według Sassen miasto ponownie może odegrać rolę „soczewki” socjologicznej: najistotniejsze współczesne trendy zmian społecznych są widoczne właśnie w mieście. Artykuł porusza takie zagadnienia szczegółowe, jak: koncepcja miasta globalnego, transnacjonalizacja oraz kwestia władzy zgromadzonej w miastach.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Konsekwencje członkostwa Polski w Unii Europejskiej dla funkcjonowania administracji publicznej

W roku 2014 minęło 10 lat od przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, co stanowi odpowiednią okazję do sporządzenia bilansu korzyści i strat polskiego członkostwa w UE. Niniejszy artykuł dotyczy przemian, jakie zaszły w tym czasie w polskiej administracji publicznej, która stanęła w obliczu nieznanego dotąd wyzwania – efektywnego gospodarowania europejskimi środkami finansowymi. W prezentowanym opracowaniu podjęto wysiłek odpowiedzi na pytania odnoszące się do działań, jakie zostały podjęte przez instytucje publiczne w celu sprawnego wdrażania funduszy strukturalnych oraz związanych 
z nimi konsekwencji. W pracy przedstawiono, w jaki sposób zmieniły się zasoby kadrowe 
i techniczne administracji oraz podjęto kwestie dotyczące jej efektywności. Opisano również aktualne trendy i kierunki zmian w administracji.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji