rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ głębokości penetracji powłoki ochronnej na deformację cieplną mas określoną parametrem hot distortion

Powłoki ochronne stosuje się w celu uzyskania odlewów
o gładkiej powierzchni, bez wad. Powłoki ochronne mogą zawierać rozpuszczalnik na bazie wody lub alkoholu, jednak ze względu na szkodliwość zaleca się ograniczenie stosowania powłok alkoholowych. Sposób nanoszenia powłok na powierzchnię rdzenia lub formy zależy od wymagań
i potrzeb wykonawcy. W niniejszym artykule zamieszczono wyniki badań, przedstawiające wpływ grubości powłoki ochronnej z różną zawartością rozcieńczalnika na wybrane właściwości mas. Badaniom poddano masy II generacji wiązane spoiwami organicznymi i nieorganicznymi. Określony został wpływ grubości powłoki na wytrzymałość na zginanie w funkcji wielkości odkształcenia. Kształtki poddano również badaniom parametru hot distortion. Dodatkowo wykonano zdjęcia mikroskopowe przedstawiające głębokość penetracji powłoki w głąb masy. Badania parametru hot distortion wykazały, że w zależności od rodzaju spoiwa zastosowanego w masie dodatek rozcieńczalnika do powłoki przynosi odmienne efekty.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie powierzchniowych zanieczyszczeń jonowych występujących na płytkach obwodów drukowanych

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu rodzaju pokrycia płytek obwodowych drukowanych PCB na ilość występujących na ich powierzchni zanieczyszczeń jonowych. Badania wykonano w temperaturze pokojowej na płytkach PCB z trzema rodzajami pokrycia: HASL LF - bezołowiowe, ENIG, OSP - pokrycie organiczne.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Termofizyczne właściwości kompozytów Cu-C otrzymanych metodą metalurgii proszków

Wykonano badania materiałów kompozytowych typu Cu-C otrzymanych metodą metalurgii proszków domieszkowanych różnymi postaciami węgla (nanoproszek węgla, nanorurki węglowe oraz zredukowany tlenek grafenu). Na podstawie przeprowadzonych metodami skaningowej mikroskopii elektronowej badań strukturalnych oraz wykonanych badań właściwości termofizycznych (skaningowa kalorymetria różnicowa, dylatometria, analiza laserowa impulsowa) stwierdzono, że zastosowana procedura wytwarzania materiałów kompozytowych zapewnia zadawalające rozmieszczenie fazy węglowej w osnowie metalowej w skali makro i mezo. W skali mikro obserwowana jest porowatość oraz niejednorodność skutkująca obniżeniem przewodności cieplnej (TC < 400 W · m<sup>-1</sup> · K<sup>-1</sup>), mimo zadawalających wyników względnej zmiany wymiarowej. Wprowadzenie zredukowanych płatków tlenku grafenu oraz węglowych nanorurek krótkich do matrycy Cu powoduje zmiany wymiarowe kompozytów w trakcie nagrzewania na skutek reakcji utleniania/redukcji osnowy Cu oraz utleniania fazy węglowej tlenem i wydzielania się produktów gazowych reakcji (CO<sub>2</sub>, CO, C, H<sub>2</sub>O i H<sub>2</sub> oraz węglowodorów). Kompozyt zmienia swoje wymiary – pęcznieje, a na jego powierzchni obserwowane są wybrzuszenia.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Optymalizacja dwustopniowej obróbki cieplnej ADI miedziowo-niklowego żeliwa sferoidalnego za pomocą metod analizy termicznej

Na podstawie wyników badań dylatometrycznych przeprowadzono optymalizację doboru procesu i parametrów klasycznej jednostopniowej i wielostopniowej (lub nieizotermicznej) obróbki cieplnej ADI. Optymalizacja opiera się na analizie procesów obróbki cieplnej w warunkach laboratoryjnych i wykorzystuje korelację zmian objętościowych towarzyszących dekompozycji struktury ausferrytycznej
w zakresie 400−650°C z ilością ferrytu iglastego α i austenitu wysokowęglowego γ<sub>s</sub> (C), których proporcje determinują właściwości mechaniczne stopów.
Wyniki analizy optymalizacji pozwoliły na dobór parametrów obróbki ADI rokujących uzyskanie właściwości wytrzymałościowych niemożliwych do uzyskania na drodze klasycznej jednostopniowej obróbki cieplnej ADI.
Wyniki testów wytrzymałościowych nie potwierdziły jednak tych oczekiwań; bardzo dobre właściwości wytrzymałościowe R<sub>m</sub> i A<sub>5</sub>, otrzymane na drodze obróbki wielostopniowej i nieizotermicznej, uzyskano również za pomocą obróbki jednostopniowej, przy odpowiednio dobranych parametrach.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Modyfikacja stopów Al-Si przy użyciu metody mieszania elektromagnetycznego

W pracy przedstawiono wyniki dotyczące modyfikacji metodą mieszania elektromagnetycznego wybranych podeutektycznych stopów aluminium z krzemem gatunku AlSi2 i AlSi7. Celem realizacji procesu modyfikacji zastosowano mieszadło zasilane prądem o podwyższonej częstotliwości, wytwarzające wirujące pole elektromagnetyczne. Skuteczność modyfikacji oceniono na podstawie wyników badań metalograficznych makro- i mikroskopowych. Ponadto przedstawiono możliwość aplikacji uzyskanych wyników badań w procesie poziomego odlewania ciągłego stopów Al-Si.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza procesu wysychania zawilgoconych warstw wierzchnich form i rdzeni piaskowych na przykładzie masy ze szkłem wodnym

W pracy przedstawiono analizę procesu wysychania warstw wierzchnich piaskowych form i rdzeni odlewniczych (wykonanych z formierskiej sypkiej masy samoutwardzalnej z uwodnionym krzemianem sodu utwardzanej ciekłym utwardzaczem estrowym) poddanych uprzednio procesowi pochłaniania wilgoci. Po 12-godzinnym procesie sorpcji wilgoci z otoczenia w warunkach wysokiej wilgotności względnej powietrza (powyżej 85%) oraz temperatury (28−33°C) analizowano proces wysychania (desorpcji) powierzchniowych warstw form i rdzeni odlewniczych w warunkach odpowiednio niższych wartości temperatury i wilgotności na przykładzie masy ze szkłem wodnym. W badaniach wykorzystano metodę grawimetryczną. Na podstawie uzyskanych wyników wykazano, że zawilgocone powierzchniowe warstwy wysychają z różną intensywnością, uzależnioną od warunków otoczenia oraz rozmiarów ziarna osnowy piaskowej (porów międzyziarnowych).
Wiedza na temat przebiegu zarówno procesu sorpcji, jak i desorpcji wilgoci przez wierzchnie warstwy elementów form piaskowych jest niezbędna do zapobiegania powstawaniu powierzchniowych wad odlewów, pojawiających się okresowo w odlewniach.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania spektralne (FTIR, UV-Vis) montmorylonitu modyfikowanego ultradźwiękami i kationami potasu

W pracy przedstawiono wyniki badań spektralnych (FTIR,
UV-Vis) przeprowadzonych dla próbek nieaktywowanego
bentonitu (wapniowego) posiadającego w swym składzie
główny składnik mineralny montmorylonit (MMT). MMT,
jako składnik bentonitu zawierający jony wapnia (Ca-MMT),
poddano modyfikacji na drodze fizycznej i chemicznej. Proces
aktywacji fizycznej zainicjowano działaniem pola ultradźwięków
(40 kHz). Modyfikację chemiczną Ca-MMT, poprzez
wymianę jonową kationów wapnia na kationy potasu,
przeprowadzono z udziałem modyfikatora w postaci węglanu
potasu, przy czasie aktywacji równym 1 h. W celu określenia
efektywności przeprowadzonej modyfikacji dla zmodyfikowanych
fizycznie i chemicznie próbek montmorylonitu
(K-MMT) w bentonicie przeprowadzono cykl badań analitycznych,
w tym strukturalnych (FTIR) oraz spektrofotometrycznych
(UV-Vis). Stwierdzono, że rodzaj i sposób prowadzenia
modyfikacji, w tym zmiana czasu działania czynnika
fizycznego na nieaktywowany bentonit, wpływa na zdolność
do wymiany jonowej montmorylonitu (CEC). Zarówno zmodyfikowany
fizycznie (ultradźwięki), jak i chemicznie (kationy
potasu) MMT w bentonicie wapniowym wykazuje CEC na
nieco niższym poziomie od CEC wyznaczonego dla stosowanego
w technologii mas formierskich bentonitu sodowego.
Zmodyfikowany MMT może więc stanowić alternatywny
materiał wiążący do zastosowania w masach klasycznych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Termofizyczne właściwości kompozytów Ag-C domieszkowanych nanorurkami węglowymi

Praca prezentuje wyniki wstępnych badań materiałów
typu Ag-C otrzymanych metodą metalurgii proszków (PM)
domieszkowanych nanorurkami węglowymi.
Na podstawie przeprowadzonych metodami skaningowej
mikroskopii elektronowej badań strukturalnych oraz
wykonanych badań właściwości termofizycznych metodami
DSC, DIL, LFA stwierdzono, że zastosowana procedura
wytwarzania materiałów kompozytowych nie zapewnia
zadawalającego rozmieszczenia fazy węglowej w osnowie
metalowej. W celu uzyskania poprawy jednorodności materiałów
typu Ag-C należy opracować sposób deaglomeracji
fazy węglowej.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Studium technologiczno-konstrukcyjne wykorzystania techniki szybkiego prototypowania do wykonania odlewu artystycznego - medalu 65-lecia Instytutu Odlewnictwa w Krakowie

Podjęto działania w zakresie wykonania odlewu artystycznego, to jest medalu 65-lecia Instytutu Odlewnictwa - z wykorzystaniem techniki szybkiego prototypowania. Opisano najważniejsze operacje technologiczne procesu od rysunku 2D do gotowego wyrobu. Wykazano, że teza postawiona w pracy - jest możliwa do realizacji według najnowocześniejszych rozwiązań stosowanych w technologii odlewniczej.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Oznaczanie tlenków azotu w środowisku pracy – parametry charakteryzujące metodę

Metody bezpośredniego pomiaru zanieczyszczeń gazowych powietrza, stosowane coraz częściej w badaniach
środowiskowych, nie są znormalizowane i nie spełniają wymagań obowiązujących norm europejskich. W artykule przedstawiono badania dotyczące wyznaczenia parametrów, charakteryzujących metodę stosowaną w pomiarach środowiskowych do oznaczania stężeń tlenków azotu przy zastosowaniu mierników bezpośredniego pomiaru. Określono następujące parametry charakteryzujące metodę: zakres roboczy, granicę oznaczalności, poprawność,
powtarzalność, niepewność standardową oraz niepewność
rozszerzoną metody.
Określenie parametrów charakteryzujących metodę
oznaczania tlenków azotu w powietrzu na stanowiskach pracy pozwoliło na dostosowanie przedmiotowej metody do wymagań norm europejskich.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Opracowanie metody wytwarzania ograniczonej ilości wysokiej jakości materiałów wsadowych w postaci granulatu o założonym składzie chemicznym

Zasadniczym celem pracy było uzyskanie granulatu tworzyw
wysokostopowych. W pracy sprawdzono wiele możliwości
otrzymywania granulatu przy wykorzystaniu stosownych
metod. Wstępne próby z wykorzystaniem małych
jednostek topiących, jak również różne sposoby uzyskiwania
granulatu (wibracje, różnego rodzaju filtry itp.), pozwoliły
ukierunkować dalszy przebieg działań. Skonstruowano
i dobrano elementy stanowiska do otrzymywania granulatu
metalowego o kształcie zbliżonym do globularnego. Wytypowano
rodzaje filtrów, przez które należy przelewać stopiony
metal dla uzyskania założonych efektów tzn. o określonych
frakcjach (np. odpowiednia wysokość, z jakiej spada
zalewany przez filtr metal, przekroje oczek w filtrach, rodzaj
chłodziwa). Efektem końcowym było otrzymanie określonej
ilości granulatu, o ujednoliconym kształcie.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Określenie optymalnych parametrów obróbki hartowania z przemianą izotermiczną żeliwa sferoidalnego Ni-Cu (Mo,Mn) na podstawie wykresów CTPc i CTPi

W pracy przeprowadzono kompleksową procedurę określenia optymalnych parametrów obróbki cieplnej żeliwa sferoidalnego z dodatkiem Ni, Cu, Mo i Mn poddanego hartowaniu z przemianą izotermiczną w celu uzyskania żeliwa ADI. Na podstawie skonstruowanych wykresów CTPc i CTPi wyznaczono podstawowe parametry obróbki – temperaturę i czas austenityzacji, krytyczną szybkość studzenia do temperatury przemiany izotermicznej oraz dla dowolnych, wybranych wartości temperatury ausferrytyzacji – czas ausferrytyzacji. Stwierdzono, że dla temperatury przemiany izotermicznej powyżej 400°C okno procesu jest zamknięte.
Analiza wykresu CTPi stwarza możliwość doboru czasu przemiany izotermicznej w złożonych i cyklicznych wariantach obróbki cieplnej ADI.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Oczyszczanie wybranych odpadów odlewniczych metodą biodegradacji (Badania wstępne)

Artykuł przedstawia możliwości zastosowania biopreparatu Bio Activ PH do oczyszczania z substancji toksycznych (fenol, formaldehyd) wybranych rodzajów odpadowych mas formierskich i rdzeniowych w skali laboratoryjnej. Metoda ta nie była dotychczas stosowana do tego rodzaju odpadów. Badano możliwości biodegradacji zanieczyszczeń zawartych w odpadowych masach sporządzonych z piasków powlekanych żywicami fenolowymi. Zastosowanie gotowego biopreparatu do oczyszczania ze związków fenolu odcieków z mas odpadowych dało pozytywne wyniki, natomiast dodanie go bezpośrednio do odpadu nie przyniosło spodziewanych rezultatów.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Poprawa plastyczności stopu AlSi11 przez zastosowanie wyżarzania zmiękczającego

W artykule przedstawiono badania dotyczące możliwości zwiększenia plastyczności okołoeutektycznego stopu AlSi11 przez zastosowanie wyżarzania zmiękczającego. Dla dwóch przyjętych wielkości wejściowych, tj. temperatury i czasu wygrzewania, w oparciu o trójwartościowy plan przeprowadzono badania pozwalające na przedstawienie zmian wytrzymałości na rozciąganie (R<sub>m</sub>) oraz wydłużenia (A<sub>5</sub>) w zależności od parametrów wyżarzania zmiękczającego (temperatury z przedziału 280°C do 370°C i czasu od 2 godzin do 8 godzin).
Dla średnich wartości z przyjętych zakresów temperatury i czasu uzyskano wzrost wydłużenia A<sub>5</sub> o około 40% w odniesieniu do wartości wyjściowej. Największy wzrost A<sub>5</sub> wyniósł 96%, w porównaniu do stopu wyjściowego, dla wygrzewania w temperaturze 370°C przez 8 godzin, równocześnie nieznacznie spadła wytrzymałość R<sub>m</sub>, w granicach 15%.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Popioły lotne, jako zbrojenie kompozytów metalowych na osnowie stopów metali lekkich. Część 2. Badania wysokotemperaturowe

W drugiej części publikowanego cyklu zaprezentowano wyniki badań wysokotemperaturowych wybranych popiołów lotnych, przeznaczonych na zbrojenie materiałów kompozytowych typu ALFA. Na podstawie wykresów obrazujących zmiany wymiarów próbki w funkcji temperatury wyznaczono punkty charakterystyczne, odpowiadające wartościom temperatury spiekania, mięknięcia, topnienia i płynięcia. Poprawność wyników badań termicznych potwierdzono w testach wtórnych, porównawczych, które przeprowadzono w zróżnicowanych warunkach nagrzewania. W efekcie prac wytypowano popioły o najwyższej odporności termicznej.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Opracowanie innowacyjnej metody wytwarzania aktywnych chemicznie nanopokryć na formy i rdzenie

Podjęte zostały próby opracowania nowej generacji
funkcjonalnych nanopokryć stosowanych w przemyśle odlewniczym.
Badania ukierunkowane były na wprowadzenie
nowoczesnych, innowacyjnych pokryć opartych na nanocząstkach
odlewanych elementów oraz aktywnych związków
chemicznych, co pozwoli w czasie krzepnięcia metalu
na dyfuzję tych pierwiastków do powierzchni krzepnącego
stopu (odlewu) oraz na uzyskanie zmian struktury powierzchniowej
przez powstanie węglików, które w efekcie
spowodują znaczący wzrost odporności na ścieranie w ten
sposób uzyskanej powierzchni odlewu.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nakładanie warstw niklowych na modele do odlewania precyzyjnego

W artykule przedstawiono sposób modyfikacji powierzchni
form ceramicznych na granicy rozdziału model
wytapiany - ceramika poprzez zastosowanie warstwy niklowej
na jednorazowym modelu wykonanym z określonego
rodzaju polimeru, np. polimetakrylanu metylu (PMMA), a następnie
nałożenie na tak przygotowany model warstw formy
ceramicznej. Kolejne fazy zakładają usunięcie modelu ze
skorupy ceramicznej, tak aby metaliczna warstwa pozostała
wewnątrz formy. Do przygotowanej w ten sposób formy, po
procesie wyżarzania, możliwe będzie wlanie ciekłego metalu
o określonej temperaturze topnienia, np. stopu aluminium.
W ten sposób można będzie uzyskać wysokiej jakości powierzchnię
odlewu, o określonej chropowatości i braku wad
powierzchniowych. Hipotezą badawczą postawioną w artykule
jest takie zaprojektowanie metalicznej powłoki w formie
ceramicznej, aby uzyskać jej lepszą zwilżalność ciekłym
metalem niż przy zastosowaniu konwencjonalnych technik
odlewania precyzyjnego.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania strukturalne (FTIR, DRIFT) skrobi eteryfikowanej CMS-Na<sub>0,6</sub> pod kątem zastosowania w technologii mas formierskich

Do badań strukturalnych (FTIR) i termoanalitycznych
(DRIFT) skierowano modyfikowaną skrobię w postaci soli
sodowej karboksymetyloskrobi (CMS-Na<sub>0,6</sub>) w formie w yjściowej
stanowiącej roztwór koloidalny oraz w postaci usieciowanej
na drodze fizycznej (temperatura, promieniowanie
mikrofalowe). Zmodyfikowaną skrobię CMS-Na<sub>0,6</sub> otrzymano
na drodze eteryfikacji skrobi ziemniaczanej. W pierwszej
części artykułu przedstawiono analizę strukturalną
CMS-Na<sub>0,6</sub> przed i po usieciowaniu czynnikami fizycznymi
w oparciu o wyniki badań spektroskopii w podczerwieni
(FTIR) uzyskanych techniką transmisyjną. W drugiej części
ustalono zmiany strukturalne w eteryfikowanej skrobi,
stosując technikę spektroskopii rozproszonego odbicia
w zakresie średniej podczerwieni (DRIFT), rejestrując
widma on-line w zakresie temperatury 25−500°C. Na podstawie
przebiegów otrzymanych widm IR stwierdzono, że
podczas działania czynników fizycznych (temperatura, promieniowanie
mikrofalowe) dochodzi do usieciowania koloidu
CMS-Na<sub>0,6</sub> wskutek całkowitego odparowania wody
rozpuszczalnikowej, a dalej dehydratacji i utworzenia wewnątrzcząsteczkowych
i międzycząsteczkowych sieciujących
wiązań wodorowych. Metodą spektroskopową DRIFT
ustalono postęp termicznego rozkładu, jakiemu CMS-Na<sub>0,6</sub>
podlegał podczas kontrolowanego wzrostu temperatury
w zakresie 25−500°C. Ustalono, że proces degradacji termicznej
rozpoczyna się już w temperaturze 280°C. Przeprowadzona
analiza otrzymanych wyników badań strukturalnych
stanowi dopełnienie prac badawczych w zakresie zastosowania eteryfikowanej skrobi jako spoiwa w technologii
mas formierskich.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania laboratoryjne minimalizacji emisji zapachowych zanieczyszczeń organicznych wydzielanych podczas zgazowywania modeli styropianowych

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących wydzielania się związków chemicznych o nieprzyjemnym zapachu podczas ogrzewania styropianowych modeli odlewniczych oraz rozwiązanie zmierzające do zmniejszenia ich odczuwania w środowisku. Badania prowadzono przy użyciu tzw. elektronicznego nosa. Na podstawie otrzymanych wyników wykazano skuteczność zastosowanego sposobu redukcji odorów.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mikrostruktura i właściwości staliwa stopowego G200CrNiMo4-3-3

Przedmiotem pracy jest analiza mikrostruktury i właściwości mechanicznych staliwa G200CrNiMo4-3-3. Badane staliwo stopowe, zawierające około 2% C, jest bardzo dogodnym materiałem stosowanym na hutnicze walce robocze do pracy na gorąco, ze względu na bardzo dobrą odporność na ścieranie (w kotlinie walcowniczej), a także bardzo dobrą odporność na zmęczenie mechaniczne i cieplne.
Wykonane badania metalograficzne pozwoliły na scharakteryzowanie mikrostruktury staliwa po odlaniu oraz po obróbce cieplnej. Przedstawiono także wyniki badań właściwości mechanicznych staliwa G200CrNiMo4-3-3. Wykonano m.in. statyczną próbę rozciągania, w której określono właściwości wytrzymałościowe oraz plastyczne. W próbie udarności (metodą Charpy’ego na próbkach z karbem V) wyznaczono prace łamania KV. Dokonano również pomiarów twardości, stosując metodę Vickersa i Brinella.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Proces wykonywania modeli wytapianych - symulacja komputerowa

W artykule przedstawiono wyniki symulacji komputerowej i wizualizację procesu wykonywania modeli wytapianych. Symulację komputerową przeprowadzono przy zmiennej lepkości masy modelowej i zaprogramowanych parametrach techniczno-technologicznych wykonania modelu - ciśnienie wprowadzenia masy modelowej do matrycy, usytuowanie i wymiary układu zasilającego, geometria przepływu. Przedstawione wyniki to efekt zapoczątkowanych badań symulacyjnych procesu wykonywania modeli.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metoda topienia i odlewania stopu cyrkonu 702

W artykule przedstawiono metodę topienia stopu cyrkonu w indukcyjnym piecu próżniowym z wykorzystaniem izolowanego cieplnie tygla grafitowego. Konstrukcja próżniowego indukcyjnego pieca odśrodkowego Supercast Titan umożliwia szybkie topienie stopów metali w tyglach ceramicznych. Roboczy tygiel ceramiczny oddziela od cewki indukcyjnej tygiel ze szkła kwarcowego. Temperatura nagrzewania stopu
w roboczym tyglu ceramicznym jest ograniczona dopuszczalną temperaturą pracy uszczelnień tygla kwarcowego
i komory pieca. Konstrukcja pieca umożliwia również topienie tytanu w jednorazowych alundowych tyglach. Temperatura topienia cyrkonu, wynosząca 1859°C, nie pozwala na jego przetapianie w tyglu alundowym. Problem rozwiązano dzięki zastosowaniu tygla grafitowego izolowanego termicznie od tygla ceramicznego. Wsad stopu cyrkonu 702 po stopieniu
w tyglu grafitowym przelano do wirującej poziomej formy grafitowej, wykorzystując siłę odśrodkową. Określono strukturę metalograficzną zarówno dla materiału wsadowego, jak i odlewu. Materiał odlewu poddano procesowi wysokotemperaturowego doprasowania izostatycznego (HIP). Określono gęstość materiału wsadowego, odlewu oraz materiału odlewu poddanego procesowi HIP. Porównano twardość odlanego materiału z twardością materiału wsadowego.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa