rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Stopień umiejętności korzystania z technologii cyfrowych a wykluczenie społeczne na przykładzie osób niepełnosprawnych, starszych i ubogich

Artykuł stanowi przeglądowy opis badań poświęconych zjawisku tzw. wykluczenia cyfrowego w Polsce, w odniesieniu do osób niepełnosprawnych, starszych oraz ubogich. Na początku opisano, czym jest wykluczenie społeczne oraz wykluczenie cyfrowe oraz udzielono odpowiedzi na pytanie, czy zjawisko wykluczenia cyfrowego jest tożsame ze zjawiskiem wykluczenia społecznego. Następnie omówiono skalę dostępu do technologii cyfrowych w Polsce, a zwłaszcza do Internetu, biorąc pod uwagę przede wszystkim status społeczny użytkowników, ich wykształcenie, wiek, płeć i regiony Polski, które zamieszkują. Kanwę artykułu stanowi przeglądowy opis badań na temat wykluczenia cyfrowego osób niepełnosprawnych, starszych oraz ubogich. Analizy te służą próbie odpowiedzi na pytanie, czy problem
ten dotyczy tych trzech grup, a jeśli tak, to w jakiej skali. Aby rzetelnie zdiagnozować omawiane zjawisko przedstawiono także statystki dotyczące liczby osób niepełnosprawnych, starszych i ubogich zamieszkujących w Polsce, zarówno te oficjalne, jak i nieoficjalne. W końcowej części artykułu znajdują się wnioski dotyczące tego, jakie są sposoby zapobiegania i zwalczania wykluczenia cyfrowego oraz, jakie w tym obszarze istnieją inicjatywy społeczne mające motywować osoby wykluczone cyfrowo do wykorzystywania technologii IT w ich codziennym życiu. Podano przykłady kampanii społecznych służących walce z wykluczeniem cyfrowym oraz programów rządowych mających na celu zwiększenie dostępu do Internetu na terenie polskich gmin dla szerokiego grona odbiorców.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Innowacje w edukacji – na przykładzie uczelni działających w regionach nadgranicznych

W artykule zwrócono uwagę na zmiany na poziomie gospodarki oraz organizacji, które powodują iż niezbędne stają się również zmiany w edukacji. Edukacja zmienia się jednak znacznie wolniej i w wielu przypadkach nie odpowiada na potrzeby rynku. Starano się pokazać jak niezbędna jest spójność i zintegrowany rozwój gospodarki i edukacji. Autorka podkreśla, że nowe programy zajęć powinny wspomagać ustawiczne kształcenie, gdyż w gospodarce wiedzy liczy się
przede wszystkim umiejętność uczenia się i zarządzania własnym samorozwojem. Uczelnie muszą sprostać wyzwaniom – ale przede wszystkim stać się liderami rozwoju społecznego i gospodarczego. Dziś warunkiem sukcesu jest wykorzystywanie wiedzy z różnych dziedzin i łączenie jej z praktyką.
Swoje tezy opiera na doświadczeniach z realizacji międzynarodowego projektu edukacyjnego, w którym podjęto próbę innowacyjnych rozwiązań. Projekt był zrealizowany przez uniwersytety regionalne, które prowadzą swą działalność na terenach przygranicznych. Celem było połączenie wiedzy z doświadczeniem wykładowców obu uniwersytetów oraz wiedzy z doświadczeniami przedsiębiorczymi. Innowacyjnym podejściem było wspólne kształcenie studentów i doktorantów wraz z przedstawicielami biznesu. W ramach implikacji praktycznej dochodziło do transferu wiedzy we
wszystkich możliwych kierunkach: z uczelni do świata biznesu, ze świata biznesu do uczelni, pomiędzy uczelniami, z biznesu do biznesu, a to wszysto działo się jeszcze w wymiarze transgranicznym. Innowacyjna forma edukacji okazała się być ciekawą, zachęcającą do dalszego zdobywania wiedzy oraz korzystną dla uczestników i rozwoju regionalnego.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Specyfika zadłużenia publicznego krajów Afryki Subsaharyjskiej

Celem artykułu jest pokazanie, jak zadłużenie publiczne hamowało wzrost gospodarczy w Afryce Subsaharyjskiej oraz jakie czynniki doprowadziły do jego akumulacji. Opracowanie wskazuje także główne cechy zadłużenia publicznego w tej części świata oraz przedstawia działa-nia, które były podejmowane, aby ograniczyć jego poziom. Wśród przyczyn narastania problemów zadłużenia można wyróżnić zarówno te o charakterze wewnętrznym, jak i zewnętrznym. Wysiłki zmierzające do redukcji zadłużenia publicznego w Afryce Subsaharyjskiej w latach 90. na warun-kach z Londynu i Neapolu okazały się nieskuteczne. Rosnąca presja, by podjąć działania ograni-czające zakres skrajnego ubóstwa w tych krajach doprowadziła do zatwierdzenia Inicjatywy dla Biednych Krajów Nadmiernie Zadłużonych (HIPC). Miała ona na celu ograniczenie negatywnego wpływu zadłużenia na wzrost wyrażonego jego relacją do PKB. Analizy DSA (Debt Sustainability Analysis) traktując oddzielnie zadłużenie każdego kraju ułatwiły jego dalsze redukcje aż do osią-gnięcia poziomu uznawanego za bezpieczny. W konsekwencji wzrosły wydatki na cele rozwojo-we, a to z kolei zaowocowało szybszym wzrostem gospodarczym i większą odpornością na skutki światowego kryzysu gospodarczego.
Warunki spłaty zadłużenia publicznego w Afryce Subsaharyjskiej zależą od rodzaju wierzy-cieli. Koszt obsługi zadłużenia jest najwyższy, gdy jest ono udzielone przez wierzycieli prywat-nych. Dlatego też ten rodzaj zadłużenia najbardziej hamuje wzrost gospodarczy. Obecnie za naj-większe wyzwanie, przed którym stoi większość krajów Afryki Subsaharyjskiej, uznaje się utrzy-manie zadłużenia na poziomie uznawanym za bezpieczny.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Sektorowe uwarunkowania reakcji na impulsy kryzysowe w krajach Unii Europejskiej

W opracowaniu zaprezentowane zostały wyniki badań dotyczących zróżnicowania reakcji na impulsy kryzysowe w dwóch grupach krajów Unii Europejskiej: państwach będących członkami strefy euro oraz państwach posługujących się walutami narodowymi. Przedmiotem analiz były strukturalne uwarunkowania tych odmienności, związane ze skalą absorpcji siły roboczej w sektorach rolnictwa – przemysłu – usług, a także w sektorach o zróżnicowanym poziomie zaawansowania technologicznego, które zostały określone jako: przemysły wysokich i średnio-wysokich technologii, przemysły niskich i średnio-niskich technologii, usługi intensywnie wykorzystujące wiedzę oraz usługi o niskim poziomie intensywności wykorzystania wiedzy. Badania zmiany skali zatrudnienia prowadzone były w perspektywie krótkookresowej i średniookresowej. Krótkookresowa analiza bazowała na porównaniu sytuacji w 2008 r., w którym zaczęły ujawniać się zjawiska kryzysowe z 2009 r., natomiast w ramach analizy średniookresowej zestawione zostały statystyki dla 2008 r. i 2013 r.
Wyniki badań pozwalają wskazać na istotne zróżnicowanie w skali zaangażowania siły roboczej w usługach i przemyśle, a także w przemysłach niskich i średnio-niskich technologii między grupą państw strefy euro oraz pozostających poza nią. Zmiany skali zatrudnienia zarówno w krót-kim, jak i średnim okresie okazały się być odmienne pomiędzy analizowanymi sektorami, przy czym największe redukcje zatrudnienia obserwowano w przemyśle. Reakcje zatrudnienia w poszczególnych sektorach w dwóch grupach państw były natomiast zróżnicowane jedynie w krótkim okresie w odniesieniu do przemysłów niskich i średnio-niskich, jak i wysokich i średnio-wysokich technologii. Można więc wnioskować, że o odmienności reakcji na kryzys między państwami strefy euro oraz krajami spoza eurolandu w wymiarze strukturalnym przesądzało zatrudnieniowe znaczenie branży niskich i średnio-niskich technologii. Angażowały one wyższy odsetek zatrudnionych w krajach posługujących się walutami narodowymi i jednocześnie okazały się w większym stopniu wrażliwe na zjawiska kryzysowe.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Modelowanie preferencji decydentów firm w zakresie modeli biznesu

Społeczeństwo informacyjne jest pojęciem bardzo szerokim obejmującym wiele zróżnicowa-nych zagadnień, z których większość charakteryzuje się wysoką dynamiką. Od firm oczekuje się elastyczności i szybkości działania. W artykule prezentowana jest propozycja metodyki modelo-wania preferencji decydentów firm w zakresie kształtowania organizacji oraz wdrażania metod zarządzania i rozwiązań teleinformatycznych będących odpowiedzią na współczesne warunki rynkowe.
Podejście to łączy w sobie obliczenia granularne Zadeh’a, zbiory przybliżone Pawlaka, me-todę hierarchicznej analizy problemów wielokryterialnych (Analytic Hierarchy Process – AHP) Saaty’ego oraz metodę wielokryterialnego podejmowania decyzji Electre Tri Roy’a. Proponowana metametoda ma w założeniu umożliwić poszukiwanie odpowiedzi na dwa pytania:
1. Jakie są preferencje zachowań ludzkich w zakresie kształtowania firm w odpowiedzi na kom-plikujące się warunki konkurowania oraz potencjał tkwiący w ICT?
2. Jak sformalizować odkrywanie wiedzy dotyczącej preferencji w poruszanym obszarze?
Budowa profili czyli identyfikacja wzorców zachowań stać się może modelem referencyjnym pozwalającym na optymalizację rozwoju działalności gospodarczej dla firm poszukujących wzmocnienia swojej pozycji w społeczeństwie informacyjnym

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Konwergencja dochodowa i technologiczna państw Unii Europejskiej w latach 2000–2011

Problematyka konwergencji ma fundamentalne znaczenie dla krajów Unii Europejskiej. Na usuwanie dysproporcji rozwojowych pomiędzy państwami członkowskimi i ich regionami prze-znacza się najwięcej środków z unijnego budżetu. W związku z powyższym w niniejszym artykule podjęto próbę weryfikacji konwergencji dochodowej i technologicznej w krajach UE w latach 2000–2011. Do oceny konwergencji wykorzystano miary klasyczne: β- i σ-konwergencji oparte na PKB per capita, sumarycznym wskaźniku innowacyjności, wydajności pracy, zatrudnieniu w high-tech oraz eksporcie towarów high-tech. Wykorzystano również współczynnik zmienności do analizy zmian wydajności pracy oraz indeks ujawnionych przewag komparatywnych do oceny specjaliza-cji w sektorze high-tech. Na podstawie analizy stwierdzić można, że kraje UE zbliżały się do siebie pod względem dochodowym i technologicznym w badanym okresie, jednak na skutek kry-zysu światowego proces ten został w dużym stopniu spowolniony.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Kształtowanie cywilizacji osoby jako warunek bezpieczeństwa człowieka na początku XXI wieku

Celem artykułu jest zaprezentowanie filozoficznego kontekstu bezpieczeństwa i jego współczesnych zagrożeń, zwłaszcza z punktu widzenia personalizmu. Jednym z wyzwań, jakie stoi przed państwami w ponowoczesnym świecie pozostaje zapewnienie bezpieczeństwa ich obywatelom. Zwykle uwidacznia się tu koncentracja na zagrożeniach o charakterze ogólnie rzecz biorąc militarnym, co skutkuje poszukiwaniem remedium na nie w zwiększeniu potencjału zbrojeniowego. Tymczasem sama kondycja człowieka jako bytu osobowego prowadzić musi do wniosku, iż jedynie
kształtowanie cywilizacji ten fakt uwzględniającej daje realną perspektywą nie tylko trwania ludzkości, ale jej rozwoju. Nie sposób myśleć o przyszłości człowieka, jeśli nie wyeliminuje się, a przynajmniej nie zminimalizuje czynników, które jego istnieniu zagrażają. Pozostają dziś nimi: redukcyjna wizja człowieka i związana z nią deprecjacja wartości jego życia, kryzys więzi społecznych, kryzys religijny i wreszcie kryzys moralny uwidaczniający się poprzez relatywizm i konsumpcjonizm. Za niezbyt optymistyczną konstatacją, co do bezpieczeństwa człowieka w świecie stoi przeświadczenie, iż zmiana w tym obszarze wymaga nowego spojrzenia, nie tylko na zagrożenia stojące przed
człowiekiem i parametry bezpieczeństwa, ale przede wszystkim na samego człowieka. Zapewnienie w świecie bezpieczeństwa człowiekowi domaga się nie tylko działań o charakterze technicznym, ale i odwołania się do refleksji filozoficznej, w myśl której warunkiem budowania cywilizacji ludzkiej opartej na osobowym ujęciu człowieka i życia społecznego. Dopiero przyznając wszystkim bez wyjątku ludziom status bytu osobowego, będziemy zdolni kształtować braterską cywilizację osób, świadomych swojego statusu, możliwości i aspiracji, zdolnych do dialogu i kooperacji, a nie walki i eksterminacji.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Projektowanie systemów integracyjnych w oparciu o współdzieloną ontologię

Artykuł dotyczy zagadnienia projektowania elastycznych, skalowalnych i przyjaznych dla
użytkownika systemów integrujących rozproszone, heterogeniczne zasoby informacyjne. W artykule
starano się wykazać, że opracowanie takiego systemu jest bardziej złożone niż zaprojektowanie
rozwiązania tradycyjnego opartego na centralnej bazie danych. Omówiono architekturę modelu
integracyjnego oraz proces projektowania systemu opartego na tym modelu. Implementacja
takiego rozwiązania może przynieść organizacji szereg korzyści: łatwiejszy dostęp do wielu źródeł
informacji, dostęp dla uprzednio zdefiniowanych, jak i niezdefiniowanych użytkowników, możliwość
formułowania zapytań ad hoc, standaryzację dostępu do zasobów informacyjnych, dostęp do
informacji przechowywanych w różnych systemach w czasie rzeczywistym, ułatwienie kooperacji
pomiędzy partnerami biznesowymi. Jednak proces przygotowania systemu integrującego wymaga
opracowania modułów realizujących poszczególne zadania cząstkowe składające się na proces integracji
w niejednorodnym i rozproszonym środowisku, m.in.: opracowanie przyjaznego dla użytkownika
języka zapytań i sposobu formułowania zapytań, opracowanie struktury ontologii i metod jej
modyfikacji, przygotowania słowników, konwerterów zapytań czy integratorów.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Spójność społeczno-ekonomiczna w kontekście tendencji do upowszechniania się kryzysu finansów publicznych w Unii Europejskiej

W artykule wskazuje się na sposoby ujmowania spójności społeczno-ekonomicznej i ich implikacje
dla odrabiania dystansu rozwojowego przez Polskę. Autor dowodzi, że ocalenie polityki
spójności społeczno-ekonomicznej w UE wiąże się z niestandardowymi sposobami równoważenia
finansów publicznych. Reguły paktu fiskalnego nie są zharmonizowane z celami spójności społeczno-ekonomicznej.
Rodzą też ryzyko dla wzrostu gospodarczego, dlatego że niedostatecznie
respektują koincydencje prowzrostowe i destabilizacyjne specyficzne dla zróżnicowanych gospodarek
krajowych. Dla harmonizowania polityki równoważenia finansów publicznych z polityką
spójności społeczno-ekonomicznej postulowana jest taka instytucjonalizacja na poziomie UE,
która umożliwia łączenie standardowych i niestandardowych strategii politycznych dobrze dostosowanych
do koincydencji przestrzennych.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Stopa bezrobocia a poziom szczęścia w obliczu światowego kryzysu finansowego

Celem artykułu jest zaprezentowanie argumentów teoretycznych na rzecz przyczynowości występującej pomiędzy poziomem szczęścia jednostki a bezrobociem z perspektywy kryzysu finansowego. Artykuł zasadniczo został podzielony na dwie główne części. W pierwszej części autorzy wskazują istnienie empirycznych zależności między kryzysem finansowym oraz stopą bezrobocia, a w drugiej części przedstawiają wyniki badań światowych – zarówno teoretycznych i empirycznych – na rzecz przyczynowości występującej pomiędzy poziomem szczęścia jednostki a bezrobociem z perspektywy kryzysu finansowego. Analizę wpływu kryzysu na bezrobocie do-konano na próbie krajów regionu CE-4, tj. Polski, Słowacji, Czech i Węgier.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Współpraca transgraniczna służb celnych Polski i Litwy przy użyciu technologii informacyjno-komunikacyjnych – obecnie stosowane systemy i kierunki rozwoju

Społeczeństwo informacyjne w dobie XXI wieku stawia przed urzędami administracji pań-stwowej nowe wyzwania. Globalizacja, stworzenie Unii Europejskiej spowodowało, że współpra-ca transgraniczna pomiędzy dwoma państwami, takimi jak Polska i Litwa oparta jest na innowa-cyjnych systemach zintegrowanych w jedną całość, określoną dyrektywami unijnymi. Przepływ informacji, szybkość, stosowanie nowinek technologicznych w Służbie Celnej to codzienność pracy wewnątrz kraju, a także ciągła komunikacja z administracjami celnymi w Unii Europejskiej.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Analiza rozwoju nowych technologii w gospodarstwach domowych w Polsce

W ostatnich latach w Polsce obserwuje się intensywny rozwój nowych technologii. Poziom informatyzacji
i telekomunikacji jest czynnikiem określającym stopień rozwoju społeczeństwa informacyjnego.
Dostęp do wiedzy i informacji ma wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy oraz konkurencyjność
gospodarki. Infrastruktura ICT (information and communication technologies) w skład, której
wchodzą: komputery, telefony oraz dostęp do Internetu, stała się w dzisiejszych czasach narzędziem
pracy, nauki oraz źródłem informacji. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na dostępność i wykorzystanie
technologii informacyjno-komunikacyjnych w gospodarstwach domowych. W artykule analizie
poddano uwarunkowania dostępu nowych technologii, strukturę użytkowników, czas poświęcony na
korzystanie z komputera i Internetu. Wybór tematu był podyktowany przekonaniem, że technologie
ICT w coraz większym stopniu są warunkiem dostępu do pełnego uczestnictwa w życiu społecznym.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Społeczno-ekonomiczne uwarunkowania rozwoju społeczeństwa informacyjnego

Różnorodność aspektów rozwoju społeczeństwa informacyjnego (SI) stanowi przedmiot badań wielu dyscyplin nauki.              W badaniach tych występują trudności merytoryczne i metodologiczne jak np. brak akceptowanej definicji SI, znaczne koszty pozyskiwania danych, ułomność oraz ich szybka dezaktualizacja. Problemem w procesach badania stopnia rozwoju SI w ujęciu globalnym (np. poszczególnych krajów UE) oraz regionów w skali krajowej jest ciągłe doskonalenie mierników i statystycznych metod pomiaru. Przy większym stopniu skomplikowania, o czym mowa w artykule, wskazuje się na transformację tych trudności do badań zaawansowania rozwoju SI w odniesieniu do mikroregionów (np. powiatów ziemskich Podkarpacia).

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Dochód jako czynnik różnicujący zachowania konsumentów na rynku żywności (na przykładzie mieszkańców województwa podkarpackiego)

zachowaniach konsumentów na rynku produktów żywnościowych decyduje wiele czynni-ków. Jednym z ważniejszych elementów kształtujących te zachowania są dochody nabywców. Stanowią one jedno z ważniejszych kryteriów oceny procesów społecznych i gospodarczych, a z ekonomicznego punktu widzenia jest to niewątpliwie kryterium najważniejsze. Dochody decydują bowiem o poziomie życia, ponieważ umożliwiają zakup dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb konsumpcyjnych zarówno podstawowych, jak i wyższego rzędu. Wysokość dochodów pieniężnych określa zakres swobody konsumpcyjnej, zmuszając lub zachęcając do wyboru okre-ślonych potrzeb. Dochody są istotnym czynnikiem zachowań konsumentów, ponieważ kształtują się w sferze podziału, w związku z czym są czynnikiem pierwotnym w stosunku do pozostałych. Są też głównym, wymiernym, ilościowym czynnikiem, który określa popyt i konsumpcję, umożli-wia ich analizę według cech różniących poszczególnych konsumentów. Poziom dochodów w dużym stopniu determinuje zachowania na rynku żywności. Udział wydatków na żywność w ogólnej sumie pieniędzy przeznaczonych na zakupy w grupie przebadanych gospodarstw domowych województwa podkarpackiego jest bardzo zróżnicowany. Największą część rozporządzalnego dochodu na zakup żywności przeznaczają konsumenci o najniższych dochodach.
Reprezentanci najniższej grupy dochodowej w swoich decyzjach wykazują najwyższą roz-wagę związaną z gospodarowaniem posiadanym budżetem. Przejawia się to w uwzględnianiu cen produktów żywnościowych jako jednego z czynników decydujących o możliwościach nabyw-czych. Konsumenci o niskich dochodach w swoich decyzjach kierują się również możliwościami skorzystania z nadarzających się promocji cenowych.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Polityka inkluzji – iluzja równości?

Równość, sprawiedliwość, wolność, demokracja – to wartości żywe i cenne dla współczesnych ludzi, zarówno dla tzw. przeciętnego człowieka, jak i dla teoretyków. W świadomości po-tocznej istnieje poczucie ich wzajemnych związków i pewnego rodzaju ich niepodzielności. Występują, jak się wydaje „chętnie” razem. Teoretycy, którzy również chętnie zajmują się tymi ideami, lub, jak w przypadku równości, ich przeciwieństwem – nierównością, znajdują także dowody na bliskość tych pojęć. Szczególnie, burzliwe dyskusje na temat poważnego społecznego i politycznego problemu, jakim są narastające nierówności pokazują wpływ, jaki na wolność, jakość demokracji i stan społeczeństwa ma brak równości. Aby zademonstrować swą aktywność i zaan-gażowanie w zwalczaniu nierówności, które są dla demokracji niszczące, politycy ogłosili politykę inkluzji. Przedstawiano ją jako sposób wyrównywania rażących nierówności, metodę na włączenie i partycypację, jako na lepszą jakość demokracji. Jednak, zdaniem F. Furediego, stan społeczeństwa: upadek standardów w kulturze, poziomu edukacji, bierność obywateli, a także niekorzystne zmiany w obszarze nauki i niezależności intelektualistów, dowodzą, że to się nie udało. Przyczyną porażki polityki inkluzji jest, jego zdaniem, fakt, że była ona tylko iluzją polityki równości. Rzeczywista walka z nierównością, musi być walką z rzeczywistymi – ekonomicznymi źródłami nierówności, a nie tylko wytwarzaniem w jednostkach przekonania o równości. Polityka inkluzji, zdaniem Furediego, była właśnie tylko zabiegiem psychologicznym, mającym dać złudzenie rów-ności jednostkom, a politykom pomóc odzyskać nadszarpnięte zaufanie obywateli. Włączanie i partycypacja jest dobrą propozycją, ale jako uzupełnienie innych, podstawowych działań w sferze ekonomii i polityki, które oddziaływałyby na ekonomiczne i społeczne źródła nierówności. Polityka inkluzji nie powinna też, jak to się stało, obniżać poziomu edukacji, kultury i jakości demokracji. To jest możliwe i nie należy ulegać przekonaniu, że zwiększenie dostępu do np. edukacji czy kultury, zawsze musi mieć taki skutek. F. Furedi nie tylko wskazuje na nieskuteczność, dla celu, jakim jest polepszenie stanu społeczeństwa i demokracji, metod, jakie proponowała polityka inkluzji, ale obwinia samych polityków o nieszlachetne intencje. Niezależnie od tego czy ma rację, jego stanowisko warte jest przemyślenia i uwzględnienia w dyskusji o nierównościach.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne