rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zróżnicowanie zawartości wybranych mikroelementów w gruntach ornych różnych klas bonitacyjnych na przykładzie czarnoziemów

W pracy przedstawiono zawartość różnych form cynku i miedzi w warstwie ornej gruntów. Badaniami objęto grunty orne I i IV klasy bonitacyjnej w gminie Ulhówek w województwie lubelskim. Zbadano zawartość formy całkowitej, rozpuszczalnej w 1 mol HCl·dm⁻³ oraz formy wodnorozpuszczalnej miedzi i cynku w glebach.
Stwierdzono, że badane grunty I klasy bonitacyjnej zawierały średnio w formie ogólnej 36,4 mg Zn·kg⁻¹ oraz 10,0 mg Cu·kg⁻¹. Natomiast grunty IV klasy bonitacyjnej zawierały średnio w formie ogólnej 14,4 mg Zn·kg⁻¹ i 3,5 mg Cu·kg⁻¹.
Zawartość form cynku i miedzi rozpuszczalnych w 1 mol HCl·dm⁻³ w gruntach I klasy bonitacyjnej wahała się odpowiednio od 11,6-19,9 mg·kg⁻¹ i 5,4-7,1 mg·kg⁻¹, wskazując na średnią zasobność. W gruntach klasy IV zawartość tej formy cynku wynosiła 8,0-12,0 mg·kg⁻¹, zaś miedzi w tej formie 1,5-2,4 mg·kg⁻¹.
Zawartość formy wodnorozpuszczalnej miedzi w gruntach I klasy bonitacyjnej wynosiła 0,6 mg·kg⁻¹, zaś w gruntach klasy IV - 0,3 mg·kg⁻¹. Grunty orne I klasy bonitacyjnej zawierały cynku rozpuszczalnego w wodzie od 1,5-2,8 mg·kg⁻¹, zaś w gruntach klasy IV znajdowało się tej formy cynku 0,8-1,8 mg·kg⁻¹.
Zanotowano także znacznie większą ruchliwość cynku i miedzi w gruntach ornych IV klasy bonitacyjnej w stosunku do gruntów I klasy bonitacyjnej, przy zdecydowanie niższej zawartości formy ogólnej tych pierwiastków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Regulacja zachwaszczenia herbicydem Plateen 41,5 WG a plonowanie ziemniaka

W latach 2000-2001 przeprowadzono doświadczenie polowe, w którym porównano skuteczność herbicydu Plateen 41,5 WG z preparatami Sencor 70 WG i Basagran 600 SL oraz pielęgnacją mechaniczną. Najwyższą skuteczność chwastobójczą zaobserwowano po opryskiwaniu herbicydem Plateen 41,5 WG w dawce 2 kg·ha⁻¹ i Sencor 70WG. Plon bulw, przeciętna masa jednej bulwy i masa bulw pod rośliną ziemniaków odchwaszczanych herbicydami były istotnie wyższe, w porównaniu do plonu roślin pielęgnowanych mechanicznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zabiegow rekultywacyjnych na tempo procesow glebotworczych

Badania dotyczyły tempa procesów glebotwórczych zachodzących w gruntach pogórniczych. Uzyskane wyniki wskazują, że to tempo uzależnione jest od poziomu nawożenia mineralnego. Z tej samej skały w tym samym czasie i przy oddziaływaniu tych samych roślin, powstały dwie gleby. Gleba wytworzona na 0 NPK jest uboga w składniki pokarmowe i charakteryzuje się niską produktywnością. Gleba wytworzona na kombinacjach 1 NPK i 2 NPK jest zasobna w składniki pokarmowe a jej produktywność wynosi 3-4 t‧ha⁻¹ zbóż.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie przewodności elektrycznej właściwej do oceny przebiegu procesu zamrażania i rozmrażania tkanki roślinnej

Celem pracy była analiza możliwości wykorzystania przewodności elektrycznej właściwej do oceny przebiegu procesu zamrażania oraz rozmrażania, a także wybranych parametrów jakościowych rozmrożonej tkanki roślinnej. W tym celu próbki marchwi, ziemniaka oraz jabłka poddano zamrażaniu owiewowemu (–20°C), owiewowo-szokowemu (–20 lub –40°C) oraz immersyjnemu (–20°C), a następnie rozmrażano w temperaturze pokojowej (konwekcja naturalna) oraz wyznaczono czasy trwania poszczególnych etapów tych procesów. Po rozmrożeniu wyznaczono ubytek masy, przewodność elektryczną właściwą i zawartość suchej substancji tkanki. Stwierdzono, że zamrażanie, a następnie rozmrażanie prowadziło do wzrostu przewodności elektrycznej, przy czym wielkość tych zmian zależała przede wszystkim od rodzaju materiału. Na podstawie analizy statystycznej (przeprowadzonej metodą analizy skupień) wyników badań udowodniono, że przewodność elektryczna może być zgrupowana w jednej kategorii z zawartością suchej substancji, czasem przemiany fazowej podczas zamrażania, rozmrażania oraz z całkowitym czasem rozmrażania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba opisu zaleznosci mechanicznych wlasciwosci zdzbel wybranych odmian pszenzyta od ich wilgotnosci

W wyniku pomiarów ultradźwiękowych i biometrycznych wyznaczono wilgotność źdźbła oraz trzy cechy charakteryzujące jego własności mechaniczne. Pomiary prowadzono na trzech odmianach pszenżyta w dojrzałości mlecznej. Drogą aproksymacji średniokwadratowej dobrano równania opisujące związki między badanymi cechami a wilgotnością źdźbła.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosc wykorzystania hydrozeli w produkcji ogrodniczej pod oslonami

Hydrożele stają się coraz bardziej popularne w ogrodnictwie. Dlatego też w pracy przedstawiono możliwości wykorzystania hydrożeli w produkcji pod osłonami. Hydrożele jako komponenty podłoży, wywierają korzystny wpływ na ich właściwości fizyczne oraz chemiczne. Dzięki właściwości zatrzymywania dużych ilości wody i udostępniania jej roślinom poprawiają warunki wzrostu i plonowania roślin. Hydrożele spełniają także istotną funkcję w ochronie środowiska, ograniczając przemieszczanie nawozów i środków ochrony roślin do wód podziemnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Podatnosc na wirusy odmian ziemniaka uzytkowanych na cele przetworcze

Dokonano analizy stopnia odporności (podatności) na wirusy odmian ziemniaka uprawianych na cele przetwórcze oraz wynikające z tego konsekwencje dla produkcji i środowiska.
Ocena odporności publikowana jest przez COBORU, a dokonywana w Młochowie dla odmian przed ich wpisaniem do Krajowego Rejestru Odmian. W Polsce występuje kilka wirusów ziemniaka, z których najważniejszy jest wirus Y (Potato virus Y, PVY). Występuje powszechnie w odmianach nie dość odpornych, w postaci kilku szczepów, z których szczep PVY NTN może być przyczyną występowania pierścieniowych nekroz na bulwach niektórych odmian. Wirusy powodują obniżenie plonu bulw, obniżenie jakości, nierównomierne rozmieszczenie cukrów w bulwach, prowadzące do pogorszenia barwy chipsów, nekrozy wewnątrz bulw itp.
Pod względem odporności na wirus Y ziemniaka, odmiany polskie uprawiane na chipsy są o wiele bardziej odporne (średnia 7,15 z zakresem 5,5-9) niż odmiany zagraniczne (średnia 5,15 z zakresem 3,5-9). Uprawiane na chipsy (spoza Rejestru) odmiany Erntestolz i Hermes są nieodporne na PVY, a Lady Rosetta średnio odporna. W produkcji najczęściej uprawianych w centralnej Polsce odmian (Saturna, Hermes) porażenie wirusem Y sięga 80 a nawet 100%. Produkcja takich odmian wymaga częstej wymiany sadzeniaków. Podobne cechy odpornościowe występują w odmianach wykorzystywanych do wyrobu frytek i produktów suszonych. Odmiany skrobiowe ziemniaka są na ogół bardzo odporne na wirus Y.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda symulacyjnego badania ruchu warstwy ziarna na powierzchni sita

W pracy przedstawiono opis matematyczny i program komputerowy do badania ruchu warstwy ziarna na powierzchni sita lub transportera wibracyjnego. W modelu uwzględniono swobodny lot ziarna i ukośne zderzenie z powierzchnią sita, a także siły aerodynamiczne wywołane przepływem powietrza. Program komputerowy do symulacji pracy sita pozwala na obliczanie przebiegu sił oddziaływania materiału na sito oraz trajektorii jego ruchu. Na tej podstawie możliwe jest określenie intensywności separacji ziarna, a przez to i wskaźników jakości i wydajności procesu czyszczenia i sortowania ziarna. W pracy zaprezentowano przykładowe wyniki badania wpływu parametrów geometryczno-kinematycznych sita i na przebieg sił działających na sito i prędkość transportu ziarna.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ograniczenie pobierania kadmu i olowiu z gleby przez warzywa [kapusta glowiasta biala, burak cwiklowy] poprzez nawozenie organiczne w postaci miedzyplonow ozimych, slomy zytniej i obornika

Celem pracy było zbadanie wpływu nawożenia organicznego w postaci międzyplonów ozimych (żyto ozime, wyka ozima), obornika w dawce 60 t/ha i słomy żytniej w ilości 4 t/ha na pobieranie z gleby kadmu i ołowiu przez warzywa. Analizowano dwa gatunki warzyw: kapustę głowiastą białą uprawianą w pierwszym roku po nawożeniu organicznym i burak ćwikłowy uprawiany w drugim roku po nawożeniu organicznym. Nawożenie organiczne w istotny sposób wpłynęło na zawartość kadmu i ołowiu w warzywach. Kapustę o najniższej zawartości kadmu i ołowiu otrzymano na glebie nawożonej obornikiem, żytem ozimym i wyką ozimą. Buraki zawierające najmniej kadmu i ołowiu zebrano z gleby nawożonej słomą żytnią i żytem ozimym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podwojnego stresu antropogenicznego na liczebnosc mikroorganizmow glebowych

W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące działania podwójnego czynnika antropogenicznego w postaci zasolenia gleby NaCl zanieczyszczonej olejem napędowym na mikroorganizmy glebowe. Badania prowadzono na dwóch typach gleb gliniastej i piaskowej. Podwójny stres antropogeniczny otrzymano zanieczyszczając próbki z NaCl o różnym stopniu zasolenia olejem napędowym. Otrzymano w ten sposób 12 kombinacji o różnym stopniu zanieczyszczenia. Badane czynniki wpływały na liczebność bakterii, promieniowców oraz grzybów glebowych. Wielkość tych zmian zależała od ilości wprowadzonych zanieczyszczeń oraz od rodzaju gleby. Najbardziej wrażliwe na wzrost tego rodzaju zanieczyszczeń okazały się bakterie i promieniowce. Świadczą o tym wyliczone współczynniki SR, których wartość przeważnie zmniejsza się, co informuje o lepszych warunkach do rozwoju grzybów. Przeważnie niekorzystne działanie zanieczyszczeń na badane mikroorganizmy było bardziej widoczne w glebie gliniastej niż w piasku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zakiszanie swiezej i podsuszonej zielonki z lucerny z dodatkiem preparatu Feedtech Silage

Dodatek preparatu Feedtech™ Silage do zakiszanej zielonki z lucerny spowodował poprawę jakości wyprodukowanych kiszonek. Obniżał też ilość włókna surowego, co podwyższało zawartość związków bezazotowych wyciągowych. Składniki pokarmowe zawarte w kiszonkach z dodatkiem Feedtech™Silage były lepiej trawione. Nie miało to jednak wpływu na wartość energetyczną kiszonki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekonomiczne uwarunkowania produkcji ziemniaka

Treścią pracy jest analiza ekonomicznych warunków produkcji ziemniaków w Polsce. Powierzchnia uprawy ziemniaków w ostatnich latach znacznie zmniejszyła się. Przesłankami były uwarunkowania ekonomiczne, w tym zmiany cen zbóż i żywca wieprzowego. Tendencja ta pociąga za sobą niekorzystne skutki. Produkcja ziemniaków oddziaływuje bowiem pozytywnie na całą produkcję roślinną. Efekty tego rodzaju są ważne zwłaszcza w produkcji ziemniaków skrobiowych. Zmiany plonów i cen zwiększają ryzyko produkcji ziemniaków w Polsce. Prezentowane analizy wskazują na wysoką zmienność efektywności nakładów. Dotyczy to w szczególności stosowania kwalifikowanych sadzeniaków i herbicydów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia wybranymi odpadami z przemyslu rolno-spozywczego, drzewnego i rolnictwa na plonowanie i cechy jakosciowe owsa bezplewkowego

Badania wykonano w oparciu o doświadczenie polowe zlokalizowane koło Tomaszowa Lubelskiego na glebie bielicoziemnej wytworzonej z piasku słabo gliniastego, na której zastosowano różne odpady. Schemat obejmował 9 obiektów: 0 (bez nawożenia), NPK mineralne, słoma + wywar, słoma + N mineralny, wywar, trociny z tartaku + wapno defekacyjne, trociny z zakładu rzemieślniczego + wapno defekacyjne, wapno defekacyjne, obornik. Brakujące składniki pokarmowe, zgodnie z wymaganiami pokarmowymi owsa bezplewkowego odmiany Akt, uzupełniono nawozami mineralnymi. Po zbiorach określono wysokość plonów ziarna i słomy owsa. W ziarnie oznaczono zawartość azotu ogółem i azotu białkowego. Wyliczono plony białka ogółem i właściwego. W ziarnie owsa oznaczono 17 aminokwasów. Stwierdzono, że wszystkie stosowane odpady przyczyniały się do wzrostu plonów ziarna i słomy owsa. Uzyskano także wysokie plony białka ogółem i właściwego. Większość azotu w ziarnie została wbudowana w struktury białkowe. Stosowane odpady w małym stopniu zmieniały wzajemne relacje aminokwasów egzo- i endogennych. Powodowały natomiast zmiany w zawartości poszczególnych aminokwasów, które nie zawsze były korzystne, np. zmniejszały zawartość lizyny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartości węgla,azotu i fosforu w glebie lekkiej nawożonej kompostem z wiejskich osadów ściekowych

Opracowanie zawiera wyniki badań zmian niektórych właściwości chemicznych gleby lekkiej, pod wpływem jej nawożenia kompostem wytworzonym z wiejskich osadów ściekowych. Badania przeprowadzono w lizymetrach z dwoma gatunkami gleby (piaskiem gliniastym i gliną lekką). Glebę nawożono przez kolejne 2 lata (2002, 2003), stosując zróżnicowane dawki kompostu, a także dla porównania warianty z nawożeniem mineralnym NPK oraz wariant „0" bez nawożenia. Wyniki badań wykazały wzrost zawartości substancji organicznej (C org.) w glebie, proporcjonalny do wielkości dawek kompostu. Przy wyższych dawkach kompostu, odpowiadających poziomowi nawożenia azotem powyżej 150 kg N·ha⁻¹, nastąpił również wzrost zawartości azotu i fosforu w nawożonej glebie. Przy niższych dawkach wystąpił natomiast w ciągu 2 lat ubytek tych składników w glebie. Dawki te nie były więc wystarczające do pokrycia potrzeb pokarmowych nawożonych roślin (traw i kukurydzy).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw roznych sposobow dokarmiania roslin na zawartosc miedzi, cynku, manganu i zelaza w ziarnie kukurydzy

Badania dotyczące wpływu 6 sposobów dokarmiania roślin na gromadzenie Cu, Zn, Mn i Fe w ziarnie kukurydzy odmiany Koka przeprowadzono na glebie brunatnej zaliczonej do kompleksu pszennego dobrego w latach 2000-2002.
Wyniki wykazały, że zasilanie roślin w czasie wegetacji zwiększyło zawartość oznaczonych mikroelementów w ziarnie.
Najwięcej miedzi (średnio 2,4 i 2,8 mg·kg⁻¹), cynku (średnio 21,6 i 22,3 mg·kg⁻¹), manganu (średnio 5,8 i 5,8 mg·kg⁻¹) i żelaza (średnio 25,7 i 26,6 mg·kg⁻¹) stwierdzono w ziarnie kukurydzy nawożonej pogłównie azotem w dawce 40 kg N·ha⁻¹ oraz dolistnie Basfoliarem 6-12-6 i Basfoliarem Extra.
W warunkach pogodowych w 2001 roku ziarno odznaczało się wyższą zawartością badanych mikroelementów niż w 2 pozostałych latach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy na wzrost i rozwoj mlodych roslin anturium w uprawie na stolach zalewowych

Celem doświadczeń była ocena przydatności różnych podłoży do uprawy anturium na stołach zalewowych w zamkniętym obiegu pożywki. Anturium, odmiany Bolero, przesadzono z multipalet do doniczek 26 stycznia 2000 r. W uprawie zastosowano 5 rodzajów podłoży, sporządzonych na bazie torfu „Kronen Substrat” zmieszanego w stosunku 2 : 1 z granulatem wełny mineralnej niechłonącej, podłożem kokosowym, keramzytem oraz mieszanką kory i żużlu (50:50 v/v). Wzrost roślin oceniono po 1 oraz po 5 miesiącach uprawy. Najlepiej rosły rośliny uprawiane w mieszance torfu z podłożem kokosowym. Rośliny te charakteryzowały się największą świeżą masą części nadziemnej i systemu korzeniowego, ponadto były najwyższe, miały największe liście i długie szypułki kwiatostanowe, dzięki czemu osiągnęły najwyższe oceny bonitacyjne. Stosunkowo dobrze rosło anturium w torfie z keramzytem oraz w mieszance torfu i podłoża używanego standardowo w uprawie anturium na kwiat cięty. Zdecydowanie najgorszy wzrost i rozwój anturium obserwowano w mieszance torfu i wełny mineralnej niechłonącej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka kwasow huminowych powstalych w procesie rozkladu resztek roslinnych

Zbadano wpływ czasu inkubacji resztek roślinnych kukurydzy, lucerny i pszenicy na właściwości optyczne i strukturę kwasów huminowych. Badania prowadzono w oparciu o modelowe doświadczenie laboratoryjne. Dla wyseparowanych kwasów huminowych wykonano analizy właściwości optycznych, widm w podczerwieni i ultrafiolecie. Wykazano, że nawożenie resztkami pozbiorowymi modyfikuje właściwości kwasów huminowych. Podczas rozkładu resztek pozbiorowych lucerny i kukurydzy w porównaniu z resztkami pozbiorowymi pszenicy, powstają kwasy huminowe w mniejszym stopniu różniące się właściwościami od kwasów huminowych gleby. Stwierdzono ponadto, że właściwości kwasów huminowych wyekstrahowanych z resztek pszenicy, odbiegają od właściwości tych kwasów wyodrębnionych z lucerny i kukurydzy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw czynnikow antropogenicznych na wymiane zwiazkow azotu mineralnego z gleb

Przedmiotem badań była ocena wpływu typu gleby, kwaśnego opadu i nawożenia azotem na wymywanie azotu mineralnego z gleb. Stwierdzono, że przemywanie gleb symulowanym kwaśnym opadem spowodowało średnio 1,5-krotnie większe wymycie azotu amonowego w porównaniu z wodą. Okazało się także, że najwięcej N wymywano z gleb po zastosowaniu NH₄NO₃ i NH₄NO₃ + K₂SO₄.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
O potrzebie aktualnych opracowań glebowo-kartograficznych dla młodoglacjalnych terenów urzeźbionych w aspekcie tworzenia cyfrowej bazy danych o glebach

Mapy glebowe w skali 1 : 5000 wykonane w latach 1966-1974 są mało reprezentatywne dla obszarów morenowych silniej urzeźbionych północno-zachodniej Polski. W ich treści niedostatecznie uwzględniono erozyjne przekształcenia gleb. Zawarte w tych mapach informacje o glebach i siedlisku są niewystarczające, szczególnie w aspekcie tworzenia cyfrowych baz danych o glebie. Istnieje potrzeba aktualizacji treści tych map.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena gospodarcza odmian i rodów Festuca pratensis Huds., Festuca arundinacea Schreb., Festuca rubra L.

Wyniki badań polowych nad oceną gospodarczą odmian kostrzewy łąkowej, trzcinowej i czerwonej wskazują na dużą wrażliwość kostrzewy łąkowej i czerwonej na niedobory opadów. Gatunkiem trwałym, wysoko- plonującym, o korzystniejszej strukturze plonu pierwszego pokosu okazała się kostrzewa trzcinowa. Jedynie, wśród odmian tego gatunku stwierdzono zróżnicowanie fenologiczne. Różnica w terminach kłoszenia, między wczesną odmianą Rahela a późną Brudzyńska, wynosiła 14 dni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka morfologiczna i fitochemiczna Thymus pulegioides L. ze stanowisk na Podlasiu

Celem badań była ocena zmienności cech morfologicznych i chemicznych macierzanki zwyczajnej występującej na stanowiskach naturalnych południowo-wschodniej Polski. Oceniono cztery populacje z rejonu Podlasia. Pobrano próbki surowca, które oceniono pod względem chemicznym, tj. określono procentową zawartości olejku eterycznego i jego skład chemiczny oraz zawartość fławonoidów. Nie stwierdzono istotnych różnic odnośnie zawartości olejku eterycznego i flawonoidów w zielu. Badane populacje różniły się pod względem składu jakościowego olejku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Strategia rozwoju upraw ziemniaka w Polsce

Otwarty rynek w skali międzynarodowej i globalnej stwarza możliwości unormowania swobodnego przepływu towaru i technologii. Temu wezwaniu może sprostać zarówno uprawa, jak i przetwórstwo polskiego ziemniaka. Zarówno aspekty przyrodniczo-glebowe i klimatyczne, jak również ekologiczne sprzyjają rozwojowi uprawy ziemniaka w Polsce.
Niemniej wydaje się, że otwarcie rynku w skali międzynarodowej i globalnej wymaga: przedsięwzięć związanych ze strategią konkurencji, technik prognozowania, przedsięwzięć decyzyjnych i zdolności rozwojowych.
W badaniach strategicznych nieodzowne również są badania marketingowe, wspierające strategię rozwoju regionu.
Wykorzystanie doświadczeń z przeszłości uprawy ziemniaka w Polsce zwiększa poprawność odczytywania sygnałów dla konkurenta w określeniu ceny, względnie jej zmiany. Konkurent jednocześnie zapowiada zwiększenie zdolności produkcyjnej. Powyższe sygnały wzmagają naszą czujność nad jakością z uwzględnieniem aspektów etycznych w działalności marketingowej.
Wymagania odbiorców wszelkiego rodzaju usług i towarów zmuszają producentów do wdrożenia nowych form zarządzania strategicznego w sferze czynnika ludzkiego, wzorów kulturowych, wartości, umiejętności adaptacji oraz w sferze komunikowania się przez prowadzenie nowych systemów informacyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Emisja amoniaku z wybranych nawozow naturalnych i mineralnych

Emisja amoniaku z nawozów naturalnych stanowi jedno z najważniejszych, rolniczych źródeł rozpraszania azotu i zanieczyszczania środowiska. Na uwagę zasługują też gazowe straty amoniaku, które mają miejsce podczas stosowania, zwłaszcza pogłównie, mineralnych nawozów azotowych zwierających amonowe i amidowe formy azotu. W łatach 2004-2005 doświadczalnie, z wykorzystaniem metod mikrometeorologicznej dozymetrii pasywnej, określano straty amoniaku podczas stosowania obornika bydlęcego pod uprawy polowe oraz gnojówki bydlęcej, saletry amonowej i mocznika, stosowanych pogłównie na użytkach zielonych. Wykazano, że straty azotu amoniakalnego z obornika zastosowanego w dawce 140 kg N·ha⁻¹, przykrytego glebą przed upływem doby od rozrzucenia, kształtują się na poziomie około 9,5% początkowej dawki azotu ogółem. Natomiast straty azotu z obornika zastosowanego w dawce 120 i 150 kg N·ha⁻¹ i przykrytego glebą po upływie trzeciej doby są ponaddwukrotnie większe i kształtują się na poziomie odpowiednio 20,7 i 27,6% zastosowanej dawki azotu ogółem. Najwyższe straty amoniaku, rzędu 49,5% azotu ogółem, zanotowano po zastosowaniu na łąkę trwałą gnojówki bydlęcej w dawce 92,5 kg N·ha⁻¹ i przy zastosowaniu rozbryzgowej techniki aplikacji. Natomiast zastosowanie na łące trwałej pod drugi pokos saletry amonowej lub mocznika w dawce 60 kg N·ha⁻¹ wiązało się ze stratami azotu amoniakalnego na poziomie 7,1% dla saletry amonowej i od 21,5 do 33,6% dla mocznika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo