rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analizy i oceny SWOT przeprowadzone dla wybranych gospodarstw agroturystycznych województwa kujawsko-pomorskiego

Oceny i analizy SWOT przeprowadzone dla gospodarstw agroturystycznych
wykazały, że pomimo newralgicznych punktów utrudniających prowadzenie
usług (m.in. braku kapitału czy dobrej promocji) obserwuje się duże możliwości
tkwiące w działaniach jednostkowych. Posiadany wybór atrakcji i możliwości aktywnego
spędzenia czasu, korzystne warunki mieszkaniowe to tylko niektóre
z czynników pozwalających zaistnieć gospodarstwom na rynku. Utrudnień w prowadzeniu
tego przedsięwzięcia należy się doszukiwać przede wszystkim w braku
korzystnych i jednocześnie pobudzających tę usługę płaszczyzn instytucjonalnych,
organizacyjnych i finansowych. Szczególną rolę w pomocy do pełnego wykorzystania
potencjalnych zdolności kwater winny odegrać władze lokalne, budzące
w gospodarzach największe nadzieje. Działania w sferze poprawy jakości produktu
agroturystycznego powinny zmierzać do budowania ofert pod jeden konkretny
rodzaj nabywców. Z uwagi na walory polskiej wsi podstawowym celem
winno być ciągłe nastawienie na łączenie agroturystyki z czynnym gospodarstwem
rolnym.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Krystalizacja struwitu w zmiennych warunkach odczynu i stężeń analizowanych składników

W pracy przedstawiono problem związany z krystalizacją uwodnionego fosforanu amonowo-magnezowego (struwitu), o wzorze chemicznym MgNH4PO4 ∙6H2O często tworzącego się w linii osadowej oczyszczalni ścieków. Badania krystalizacji struwitu wykonane zostały w skali laboratoryjnej przy założeniu trzech zmiennych niezależnych jakimi były odczyn pH, stężenie jonów fosforanowych PO43- i stężenie jonów amonowych NH4+. Wielkością poszukiwaną było wymagane stężenie jonów magnezu Mg2+, przy których następuje wytrącanie się struwitu. Stwierdzono, że krystalizacja struwitu występuje w szerokim zakresie stężenia jonów fosforanowych i amonowych, lecz najsilniej zależy od odczynu. W analizowanych warunkach struwit nie wytrącał się przy pH równym 7,0 natomiast od 7,5 wytrącał się w coraz większym zakresie stężeń poszczególnych składników.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie skalowania wielowymiarowego w analizie potencjału infrastrukturalnego gospodarstw rolnych w wybranych gminach województwa małopolskiego

Wyznaczenie potencjału infrastrukturalnego gminy możliwe jest
przez zmierzenie wielu cech diagnostycznych opisujących ten potencjał
w gminie – liczba tych zmiennych zależy głównie od celu analizy.
W tym opracowaniu do zobrazowania zróżnicowania infrastruktury rolniczej
gospodarstw rolnych na poziomie gmin przyjęto 13 zmiennych
uznanych za diagnostyczne. Zestaw tych zmiennych wyznacza w przestrzeni
wielowymiarowej punkt charakterystyczny dla każdego badanego
obiektu i różnicujący obiekty między sobą. Oceny potencjału dokonano,
opierając się na syntetycznej mierze rozwoju będącej agregatem cech
diagnostycznych. Obliczony wskaźnik syntetyczny redukuje wielowymiarowe
dane do jednej liczby i zastępuje punkt w przestrzeni wielowymiarowej
punktem na osi w przestrzeni jednowymiarowej.
Celem artykułu jest wykazanie czy obraz zbiorowości gmin w ich
wielu wymiarach i oryginalnym kształcie widziany przez pryzmat
współczynnika syntetycznego, jest podobny do oryginału. Czy otrzymana
odległość jednowymiarowa dobrze odzwierciedla odległości w pierwotnej
przestrzeni badanego potencjału infrastruktury?
W pracy do analizy jakości informacyjnej, jaką niesie współczynnik
syntetyczny obliczony dla badanych gmin wykorzystano skalowanie
wielowymiarowe. Metoda obliczeniowa skalowania wymiarowego polega
na minimalizacji funkcji zwanej funkcją stresu (w polskiej terminologii
używa się też nazwy naprężenie) lub funkcji nieco zmodyfikowanej stres
standardowy, tzw. współczynnik alienacji, gdzie dij są otworzonymi odległościami przy danej liczbie współrzędnych w przestrzeni
skalowania. W metodzie skalowania nie nakłada się żadnych ograniczeń
na postać wyrażeń definiujących odległość. Aby ułatwić interpretację
i ograniczyć objętość artykułu przyjęto dwa wymiary przestrzeni skalowania
Do oceny jakości skalowania wykorzystano wykres Sheparda.
Interpretacji współrzędnych dokonano na podstawie przeprowadzonej
analizy korelacji współrzędnych przestrzeni skalowania ze
zmiennymi wejściowymi.
Badaniami objęto 178 gmin województwa małopolskiego, dla których
można było pozyskać dane statystyczne i oddzielając infrastrukturę
rolniczą od infrastruktury komunalnej badanej gminy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zastosowanie innowacyjnej instalacji do odwadniania i unieszkodliwiania osadów ściekowych z oczyszczalni przydomowych

Celem pracy jest przedstawienie możliwości zastosowania innowacyjnej
instalacji do odwadniania i unieszkodliwiania osadów ściekowych
z oczyszczalni przydomowych, opracowanej w zgłoszeniu patentowym nr
P-387607. Badany obiekt wykonano w pełnej skali technicznej w 2012
roku przy gospodarstwie indywidualnym w miejscowości Jastków koło
Lublina. Założono, że głównym efektem procesów zachodzących w badanej
instalacji będzie zmniejszenie objętości i uwodnienia osadów oraz
ich higienizacja. Proces odwadniania osadów w badanej instalacji polegał
na napełnianiu 4 worków osadem surowym z osadnika gnilnego 1 raz
w tygodniu w okresie od 24 września 2012 r. do 21 stycznia 2013 r. Osad
dozowano przez 18 tygodni, a jednorazowa jego dawka do jednego worka
wynosiła około 50 dm3. W sumie do każdego z worków w badanym okresie
dopłynęło około 900 dm3 osadów o uwodnieniu 99,5%. W trakcie pracy
instalacji do worków raz w tygodniu dozowano preparat ProBio Emy
w dawkach: 0, 5, 10 i 50 ml. W sumie w całym okresie funkcjonowania
instalacji do każdego z worków dodano odpowiednio 0, 90, 180 i 900 ml
preparatu ProBio Emy. Tydzień po zakończeniu procesu odwadniania osadów
ściekowych i aplikowania preparatu ProBio EMy w każdym z worków
znajdowało się od 5,5-7 kg osadów o uwodnieniu 64,2–78,6%. Dzięki
zastosowaniu preparatu Pro Bio Emy w dawce 1 dm3 ProBio EM/5000
dm3 osadów w badanej instalacji możliwe było skuteczne odwadnianie osadów ściekowych do uwodnienia około 64%, a ich stan skupienia był
porównywalny do mokrej ziemi. W badanych próbach odwodnionych osadów
ściekowych z dodatkiem i bez dodatku preparatu ProBio EMy nie
zaobserwowano znaczących różnic w zawartości analizowanych wskaźników
chemicznych. W żadnej z badanych prób osadów nie stwierdzono
przekroczenia dopuszczalnych stężeń metali ciężkich i nie wykryto
bakterii z gatunku Salmonella oraz nie stwierdzono obecności żywych jaj
pasożytów jelitowych. Stwierdzono, że osady ściekowe z przydomowej
oczyszczalni po odwodnieniu i unieszkodliwieniu w badanej instalacji,
zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 13 lipca 2010 r.
„W sprawie komunalnych osadów ściekowych” mogą być wykorzystywane
w rolnictwie oraz do rekultywacji gruntów na cele rolne. Badania
wykonywano jednak w warunkach zimowych, dlatego należy je traktować
jako wstępne. Konieczne jest przeprowadzenie jeszcze dalszych badań
w okresie letnim. Testowana instalacja z dużym powodzeniem może być
wykorzystywana w praktyce na szerszą skalę do odwadniania i unieszkodliwiania
osadów ściekowych z osadników gnilnych oczyszczalni przydomowych.
Dzięki jej zastosowaniu można wykluczyć konieczność wywożenia
osadów z osadnika gnilnego za pomocą wozów asenizacyjnych, a co
za tym idzie ograniczyć koszty eksploatacji oczyszczalni przydomowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozkład przestrzenny osadów dennych w małym zbiorniku wodnym w Zesławicach

Poznanie i określenie rozmieszczenia przestrzennego akumulowanych osadów w małych zbiornikach jest istotnie nie tylko na etapie projektowania, lecz również w trakcie eksploatacji. Większość prac badawczych dotyczy rozmieszczenia odkładów rumowiska w średnich i dużych zbiornikach wodnych. W pracy przedstawiono i opisano za pomocą metody Dendy'ego przestrzenny rozkład odkładów rumowiska w głównym zbiorniku wodnym w Zesławicach w okresie przed i po jego odmuleniu. Ze względu na wybudowanie zbiornika bocznego, przejmującego funkcje zbiornika głównego w okresie jego odmulenia i przebudowy, zmianie uległy warunki przepływu wody i rumowiska, które miały wpływ na dystrybucję osadów rumowiska w zbiorniku głównym.W pracy wykazano na podstawie wykonanych pomiarów zamulania i określonego stopnia zamulenia zbiornika głównego, że w wyniku rozdziału wody i rumowiska nastąpiło zmniejszenie intensywności zamulania badanego zbiornika, jak również wpłynęło to na zmianę rozkładu przestrzennego osadów rumowiska. Stwierdzono na podstawie analizy pionowego rozmieszczenia osadów, że w okresie po odmuleniu w części środkowej zbiornika głównego, charakteryzującej się głębokościami względnymi mieszczącymi się w przedziale 0,41-0,65 nastąpiło zwiększenie się względnego zamulenia o 10-20%. Zmiana warunków dopływu wody i rumowiska do badanego zbiornika spowodowała redukcję intensywności zamulania. Średni roczny stopień zamulenia zbiornika przed odmuleniem wynosił 3,0%, natomiast po odmuleniu jest równy 1,61%.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Elektrownie wiatrowe czy krajobraz i turystyka. Studium przypadku

Od kilku lat w Polsce ma miejsce ofensywa wiatrakowa. Elektrownie wiatrowe powstają na terenach z przepięknym krajobrazem, gdzie ludzie żyją głównie z turystyki. Województwo warmińsko-mazurskie posiada jedne z najlepszych 
w Polsce warunków do rozwoju energetyki wiatrowej. Sytuacja społeczno-gospodarcza w regionie przyczynia się do poszukiwania dodatkowych źródeł finansowania wydatków gminnych. Wykorzystują to zagraniczne koncerny, które uruchamiają kolejne elektrownie wiatrowe w regionie. Samorządowcy tylko na to czekają, bo marzą o milionach od inwestorów na najbardziej potrzebne inwestycje w gminach.
W opracowaniu podjęto dyskusję na temat rozwoju energetyki wiatrowej 
w kontekście ochrony walorów krajobrazowych regionu Warmii i Mazur.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozwój infrastruktury obszarów wiejskich

Treścią artykułu jest analiza tempa rozwoju wybranych elementów infrastruktury technicznej, tj. przyłączy sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i gazowej, zlokalizowanych na obszarach wiejskich Polski w latach 2000-2009.
Dla zapewnienia porównywalności uzyskanych wyników, dotyczących analizowanych elementów infrastruktury technicznej, dane bezwzględne przedstawiono w postaci wskaźnika wyrażającego liczbę przyłączy na 100 budynków mieszkalnych zlokalizowanych na badanym obszarze.
Przeprowadzona analiza, uwzględniająca takie wskaźniki jak przyrosty absolutne, indeksy łańcuchowe czy średnie tempo zmian pokazała, iż w przypadku wszystkich analizowanych elementów infrastruktury technicznej zaobserwowano tendencję wzrostową. Najbardziej zauważalnym rozwojem charakteryzowały się przyłącza kanalizacyjne. Zaobserwowano również rozwój pozostałych ale 
w znacznie mniejszym tempie.
Coraz szybszy rozwój obszarów wiejskich, spowodowany przejmowaniem prze wieś ciągle nowych funkcji, wyznacza kierunek zmian zarówno w infrastrukturze4 jak i innych dziedzinach życia na wsi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Możliwości ewaporacyjnego chłodzenia obór w danym rejonie

Przy ocenie, czy efektywne jest wykorzystanie chłodzenia powietrza
w stajni przez parowanie w danym rejonie, należy znać szczegółowe
długoterminowe dane meteorologiczne. Jednakże czasem potrzebne dane
są z różnych powodów niedostępne. W artykule jest wypróbowana
metoda generowania sztucznego szeregu dziennych maksymalnych
temperatur powietrza z miesięcznych średnich. Przy odchyleniu standardowym
σ (ºC), stwierdzonym przy pomocy statystycznej analizy dostępnych
danych, i średniej spodziewanej temperaturze toc (ºC), określonej
przez wyznaczenie sinusoidy przez dwanaście, ewent. dwie
miesięczne średnie maksymalnych temperatur, szukana maksymalna
dzienna temperatura powietrza w dzień (d) jest określona wzorem
2
e(d) oc(d) e(d 1) oc(d) (d) t = t + 0,65 ⋅ (t − t ) + σ √ n ⋅ 1− 0,65 − (ºC), gdzie n (-)
jest przypadkową liczbą z szeregu, który ma normalny rozkład, średnią
wartość 0 i odchylenie standardowe 1. Tą metodą był generowany trzydziestoletni
szereg wartości dla stacji klimatologicznej Mošnov (49,69º s.š.,
18,12º v.d., 251 m n.p.m.). Obliczone wartości są porównane z wartościami
zmierzonymi. Bardziej odpowiedni jest szereg danych generowany
z 12 miesięcznych średnich, chociaż szereg danych z 2 średnich wystarczyłby
do oceny efektywności chłodzenia.
Z wyników modelowania rozwoju klimatu wynika, że około roku
2050 maksymalna temperatura powietrza w czerwcu, ewent. lipcu,
ewent. w sierpniu podwyższy się o 1,8 K, ewent. 2,3 K, ewent. 3,2 K
przy spełnieniu pesymistycznego scenariusza wzrostu emisji gazów cieplarnianych
i o 0,7 K, ewent. 0,8 K, ewent. 1,2 K przy spełnieniu optymistycznego
scenariusza. Na podstawie tych wartości stworzono szeregi
danych dla okresu około roku 2050. Stwierdzono, że liczba dni, kiedy
maksymalna dzienna temperatura powietrza będzie przekraczać 27ºC,  może się w miesiącach letnich zwiększyć nawet dwukrotnie. Jeżeli zastosowane
jest chłodzenie przez parowanie z 80% wydajnością adiabatyczną
i maksymalnym nawilżeniem 75%, ewent. 80%, można wysokie
temperatury powietrza wyeliminować.
Z 92 dni w miesiącach letnich zainstalowane urządzenie do chłodzenia
przez parowanie przy temperaturze rozruchu 26 ºC, ewent. 24 ºC
byłoby w danym rejonie eksploatowane przez 25,2 dnia, ewent. 41,8
dnia w obecnym czasie, 32,2 dnia, ewent. 49,5 dnia w przyszłości przy
optymistycznym wariancie rozwoju i 45,6 dnia, ewent. 61,9 dnia przy
spełnieniu pesymistycznego scenariusza. Ilość wody, która powinna być
wyparowana przez urządzenie do powietrza wentylacyjnego w celu
osiągnięcia wymaganych zmian, może wzrosnąć z obecnej wartości 5,4
g∙m-3 aż do 6,3 g∙m-3 w okresie przyszłym. Wyniki można wykorzystać
przy projektowaniu efektywnego urządzenia chłodzącego w stajniach na
danym terytorium.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zastosowanie teorii modelowania dla potrzeb powszechnej taksacji nieruchomości

W artykule przedstawiono zastosowanie teorii modelowania do ustalania wartości katastralnych dla potrzeb określenia podstawy opodatkowania podatkiem od wartości nieruchomości. Badaniami objęto trzy obręby ewidencyjne, położone w południowej części Wrocławia. Podstawę budowy modeli wartości nieruchomości stanowił rejestr cen i wartości nieruchomości wraz z mapą numeryczną. Przeprowadzono analizę merytoryczną i statystyczną cen transakcyjnych zawartych 
w rejestrze cen i wartości nieruchomości. Wykonano aktualizację cen według segmentowej liniowej funkcji regresji. 
Do budowy modeli zastosowano zmodyfikowane modele powszechnej taksacji nieruchomości opracowane w ramach projektu systemu powszechnej taksacji nieruchomości, będącego składnikiem Integracyjnej Platformy Elektronicznej, realizowanej w ramach projektu "Utworzenie Zintegrowanego Systemu Katastralnego", wykonanego na rzecz Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Oprócz tych metod zastosowano do określenia wartości katastralnych model liniowy regresji wielokrotnej stosowany w metodzie analizy statystycznej rynku. Dokonano inwentaryzacji nieruchomości w wybranej strefie. Każdej nieruchomości przypisano zbiór atrybutów. W wyodrębnionych strefach taksacyjnych obliczono parametry modeli powszechnej taksacji nieruchomości, oszacowano wartości nieruchomości i przeprowadzono ocenę dokładności oszacowania tych wartości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany w zbiorowiskach naczyniowej roślinności wodnej w ocenie ryzyka ekologicznego w ciekach

W pracy przeprowadzono ocenę czynników ryzyka w ciekach, w których
planowane jest wykonanie robót wodnych. Przedmiotem jej jest jeden z obszarów
ryzyka ekologicznego – ryzyko zmian jakościowych i ilościowych w zbiorowiskach
naczyniowej roślinności wodnej. Analiza oparta jest na badaniach terenowych,
przeprowadzonych w sezonach wegetacyjnych 2007 i 2008 roku, na sześciu
nizinnych rzekach Dolnego Śląska. W korytach tych cieków wykonano
budowle wodne oraz roboty regulacyjne i konserwacyjne. Badania terenowe
obejmowały identyfikację gatunków występujących w zbiorowiskach roślinności
wodnej oraz ocenę jej zagęszczenia w dnie cieku. Do oceny tej zastosowano pięciostopniową
skalę Braun-Blanqueta. Badania terenowe wykazały, że w naturalnych
odcinkach koryt cieków występowało od 4 do 7 gatunków, a zagęszczenie
roślin w dnie kształtowało się od 5 do 100%. W korytach cieków objętych ingerencją
techniczną występowało od 0 do 5 gatunków, zaś zagęszczenie dochodziło
do 25%. Świadczy to o tym, że wykonane inwestycje spowodowały zmiany jakościowe
i ilościowe w zbiorowiskach naczyniowej roślinności wodnej, które należy
rozpatrywać jako niekorzystne. Przedstawiono to w formie map ryzyka. Mogą
one być bardzo przydatne w planach zarządzania ryzykiem ekologicznym w ciekach.
Opracowanie ich, wymaga jednak pozyskiwania dalszych danych dotyczących
oddziaływania robót wodnych na zbiorowiska roślinności.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Woda jako czynnik różnicujący jakość siedlisk leśnych na terenach zalewowych na obszarze systemu NATURA 2000

Nadrzeczne siedliska leśne są terenami niezwykle cennymi ekologicznie,
wiele z nich należy do sieci NATURA 2000. Niestety, warunki
wodne na tych obszarach w ostatnich dziesięcioleciach uległy bardzo
dużym zmianom, a zmiany te mają wpływ na ich degradację. Z tego
względu podjęto badania nad różnicowaniem się siedlisk pod wpływem
zmiennych warunków wodnych na terenach zalewowych, biorąc
pod uwagę odrzański polder zalewowy Lipki-Oława, porośnięty lasem.
W artykule przedstawiona została analiza warunków wodnych i siedliskowych
wykonana w latach 1997–2000.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ czasu eksploatacji na efekty oczyszczania ścieków w oczyszczalni typu Lemna

Artykuł zawiera ocenę wpływu czasu eksploatacji na efekty
oczyszczania ścieków w oczyszczalni typu Lemna w Mniowie (woj. świętokrzyskie).
Podstawą do jej sformułowania były badania składu fizykochemicznego
ścieków surowych, dopływających do oczyszczalni i oczyszczonych,
odpływających z niej do odbiornika, wykonane na obiekcie
najpierw w latach 1998–2000 i powtórzone w latach 2004–2005. Ich zakres
obejmował każdorazowo oznaczenie takich parametrów, jak: temperatura,
odczyn, tlen rozpuszczony, BZT5, zawiesina ogólna, azot amonowy
i fosforany. Stwierdzono, że wraz z upływem czasu eksploatacji
nastąpił wzrost obciążenia hydraulicznego badanej oczyszczalni, a mianowicie
z 75% w latach 1998–2000, aż do planowanych 100%, tj. do
150 m3 ścieków oczyszczanych w ciągu doby, w latach 2004–2005.
Towarzyszyła temu tendencja do wzrostu stężeń w ściekach surowych
przede wszystkim takich parametrów, jak: zawiesina ogólna, azot amonowy
i fosforany. Wzrost obciążenia hydraulicznego i ładunkiem zanieczyszczeń
zaznaczył się wyraźnym pogorszeniem jakości odpływu
z oczyszczalni, aczkolwiek w przypadku zawartych w nim związków
organicznych (BZT5 – średnio 24,6 mgO2∙dm-3) i zawiesiny ogólnej
(średnio – 26,4 mg∙dm-3), spełniał on w zdecydowanej większości przypadków wymogi pozwolenia wodno-prawnego. Do pogorszenia się
jakości odpływu z badanej oczyszczalni mógł się przyczynić także wzrost
ilości zdeponowanych na dnie stawów osadów ściekowych. Bardzo wysokie
stężenie oznaczanych w odpływie związków biogennych, a zwłaszcza
fosforanów (średnio – 37,8 mgPO4-3∙dm-3) to niewątpliwie efekt zachodzących
w tych osadach procesów beztlenowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Podstawy metodyczne i narzędzia dla prowadzenia monitoringu hydromorfologicznego stanu rzek i potoków

Tematem artykułu jest prezentacja aktualnego stanu prac nad
ustalaniem warunków referencyjnych dla wyznaczonych kategorii i typów
wód powierzchniowych zgodnie z postanowieniami załącznika II
do Ramowej Dyrektywy Wodnej 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady Wspólnoty Europejskiej. Ramowa Dyrektywa Wodna [RDW,
2000] ustanawia ramy wspólnotowych działań w dziedzinie polityki
wodnej oraz wprowadza w krajach członkowskich Unii Europejskiej
obowiązek planowania i zarządzania gospodarką wodną w granicach
obszarów dorzeczy.
Najważniejszym celem RDW jest osiągnięcie (do 2015 roku)
dobrego stanu ekologicznego we wszystkich wyznaczonych kategoriach
wód (rzeki, jeziora, wody przejściowe, przybrzeżne i podziemne). W następnych
latach ma nastąpić osiągnięcie dobrego stanu wód, tam gdzie
aktualne warunki naturalne, techniczne i ekonomiczne, czynią to niemożliwym
w pierwszym etapie.
W planistycznej pracy nad zrównoważonym rozwojem dolin
i zlewni rzecznych jednym z najważniejszych zadań jest ekologiczna
waloryzacja. W realizacji tego zadania skutecznym i praktycznym narzędziem
będą wyznaczone zgodnie z wymogami Ramowej Dyrektywy
Wodnej – WARUNKI REFERENCYJNE, stanowią one punkt odniesienia
wobec którego oceniane jest „zdrowie” ekosystemu danego typu wód.
W ramach tak określonego zadania RDW wprowadza obowiązek
monitorowania i oceny stanu hydromorfologicznych elementów jakości
wód powierzchniowych, przy jednoczesnym założeniu, że ww. elementy
stanowią wsparcie dla oceny elementów biologicznych i fizykochemicznych służących kwantyfikacji oceny ekologicznego stanu (lub potencjału) wód
powierzchniowych. Dlatego też w artykule autorzy starali się przybliżyć
ogólne założenia oraz zakres prac, jakie należy wykonać w celu opracowania
metodyki przeprowadzania monitoringu hydromorfologicznych
elementów jakości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Szachownica gruntów rolnych jako czynnik kształtujący przestrzeń wiejską

Celem opracowania jest przedstawienie szachownicy gruntów rolnych jako czynnika, który ogranicza możliwości użytkowania ziemi rolniczej. W artykule przeanalizowano literaturę krajową i zagraniczną wyznaczając występujące ograniczenia i korzyści związane z fragmentacja obszarów wiejskich. Zaobserwowano, iż w analizach krajowych problematyka ta jest postrzegana głównie jako szczególne ograniczenie w wykorzystaniu potencjału rolnego. W literaturze światowej problematyka ta przedstawia także korzyści związane z fragmentacją obszaru wiejskiego. Do badań wykorzystano metodę analizy piśmiennictwa. Jej istota polega na wykazaniu oryginalności i nowego podejścia do problemu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna