rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Salezjańskie harcerstwo w latach 1918-1939

W 1918 r. Polska po 123 latach niewoli odzyskała niepodległość. Kraj powstał z trzech zaborów. Proces odbudowywania państwowości napotykał liczne problemy: brak struktur politycznych, zniszczenia wojenne, różne prawodawstwo, brak jednego systemu szkolnictwa. Sytuacje komplikował ponadto ogólnoświatowy kryzys ekonomiczny. Nowa władza zdawała sobie sprawę, że kwestia szkolnictwa i wychowania należy do priorytetowych. W proces odbudowy młodego kraju czynnie włączyli się salezjanie, którzy byli obecni na ziemiach polskich od 1898 r. Tworzyli szkolnictwo ogólnokształcące, szkoły zawodowe i sierocińce. Jedną z form pracy z młodzieżą było harcerstwo. Salezjanie formę tę wspierali i angażowali się w organizowanie i prowadzenie drużyn harcerskich.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Doświadczanie choroby Parkinsona (ujęcie socjologiczne)

Choroba Parkinsona jest jedną z najczęstszych chorób neurozwyrodnieniowych i dotyczy przede wszystkim pacjentów po 50. roku życia. Społeczne badania naukowe nad doświadczaniem chorób przewlekłych koncentrują się bezpośrednio na kluczowych graczach w służbie zdrowia – ludziach chorych. Badacze zdrowia, praktycy i decydenci mogą twierdzić, że reprezentują obawy pacjentów. Jednak rzadko uwypuklają opinie na temat doświadczenia pacjentów w zakresie opieki zdrowotnej, a tym bardziej w odniesieniu do tego, co oznacza życie z chorobą przewlekłą. Badania nad chorobą przewlekłą ukazują, jak ludzie postrzegają siebie jako osoby przewlekle chore i jak choroba wpływa na ich życie.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Prozdrowotna rola optymizmu u osób z zaburzeniami psychicznymi

Cel badań: Liczne doniesienia naukowe wskazują, że optymizm korzystnie wpływa na dobrostan psychofizyczny. Głównym celem przeprowadzonych badań było sprawdzenie, czy optymizm jest predyktorem zasobów prozdrowotnych również u osób ze schizofrenią paranoidalną, zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami schizoafektywnymi typu depresyjnego. Czynniki prozdrowotne objęte badaniem to: zachowania zdrowotne, poczucie zadowolenia z życia, funkcjonowanie społeczne, radzenie sobie ze stresem. Ponadto sprawdzano, czy między osobami z zaburzeniami psychicznymi a grupą kontrolną istnieją różnice w poziomie optymizmu i czynników prozdrowotnych. Metoda: W badaniu wykorzystano: Kwestionariusz Optymizmu, Inwentarz Zachowań Zdrowotnych, Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych, Skalę Satysfakcji z Życia, Skalę Oceny Funkcjonowania Społeczno-Zawodowego, Skalę Depresji Becka. Wyniki: U osób z zaburzeniami psychicznymi i u osób zdrowych zaobserwowano wpływ optymizmu na niektóre zasoby prozdrowotne. Między grupami badawczymi a grupą kontrolną odnotowano istotne różnice w poziomie zasobów prozdrowotnych. Wnioski: Badanie sugeruje ostrożność w uogólnianiu wniosków dotyczących ludzi zdrowych na populację ludzi z zaburzeniami psychicznymi. Niezbędne są dalsze badania nad czynnikami determinującymi zasoby prozdrowotne u osób z zaburzeniami psychicznymi.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Ekofilozoficzna interpretacja pozytywizmu

Za zasadniczą przyczynę kryzysu ekologicznego uznaje się realizację nowożytnego postulatu postępu naukowo-technicznego. Ideę tę promował m.in. August Comte. Artykuł podejmuje próbę przedyskutowania pozytywistycznych zapatrywań na miejsce człowieka w przyrodzie oraz wyjaśnienia, w jakim stopniu przełożyły się one na pogłębienie alienacji człowieka z przyrody. Stanowisko pozytywistyczne jest silnie antropocentryczne, co przejawia się w kontynuowaniu Baconowskich zaleceń podporządkowywania przyrody potrzebom człowieka. Pozytywizm rozwinął metodę naukową, przyczyniając się do ogromnego skoku cywilizacyjnego ludzkości, ale okazał się dla relacji człowieka z przyrodą głęboko kryzysogenny.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
„Hikikomori” – o syndromie wycofania społecznego młodych ludzi

Artykuł dotyczy hikikomori, które jest zjawiskiem azjatyckim. Jest to forma wycofania społecznego, opisana w Japonii,  która występuje u młodzieży i młodych dorosłych, którzy stają się domownikami w domach rodziców, niezdolnymi do uczęszczania do pracy lub do szkoły, przez miesiące lub lata. Część badanych przypadków, osób wycofanych z relacji społecznych, nie spełnia kryteriów istniejącego zaburzenia psychicznego.  Ponadto niniejszy artykuł opisuje niektóre cechy hikikomori, jak również pochodzenie zjawiska. Hikikomori można uznać za zespół związany z kontekstem kulturowym, zasługuje na dalsze badania nad tym, czy można je uznać za nowe zaburzenie psychiczne.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Kościół w świecie wirtualnym. Artykuł dyskusyjny

W artykule zaprezentowane są aktualne problemy Kościoła związane z komunikacją medialną. Kościół wypełnia swoją misję w świecie realnym. Znakiem czasów współczesnych jest powstanie świata wirtualnego. Teologia pastoralna poszukuje odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób Kościół może wypełniać swoja misję pastoralną w świecie wirtualnym? Współpraca Kościoła z mediami powinna być oparta na prawdzie. Główne zadanie Kościoła w świecie wirtualnym to budowanie wspólnoty kościelnej. Natomiast chrześcijanie powinni wykorzystywać swoją wiarę do odnowy życia codziennego.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Model kultury szkoły La Tefy Schoen i Charlesa Teddliego: holistyczne i analityczne podejście do badania środowiska szkolnego

Na podstawie przeglądu różnych opracowań teoretycznych i badawczych dotyczących kultury szkoły można stwierdzić, że naukowe podejścia do tego zagadnienia cechuje swego rodzaju heterogeniczność. Intencją autorek jest zwrócenie uwagi na trudności związane z badaniem kultury szkoły. Autorki zaprezentowały opracowaną przez siebie procedurę badawczą jako egzemplifikację sposobu poradzenia sobie z tymi trudnościami w kontekście całościowego badania kultury szkoły. Podstawą do opracowania procedury był model kultury szkoły La Tefy Schoen i Charlesa Teddliego, który zapewnił w miarę jednolite ujęcie tego, co w odniesieniu do kultury organizacji pojawia się w różnych tradycjach badawczych.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Teologia naturalna – jej rola i źródła w antyeunomiańskim sporze o możliwość poznania Boga

Bazyli i Grzegorz krytykowali dialektykę, uważając, że próbuje ona „zawłaszczyć” dla siebie prawdy, które mogą być poznane tylko poprzez Objawienie. Nie znaczy to jednak, że obaj nie korzystali tak z naturalnych, jak i nadprzyrodzonych źródeł wiedzy o Bogu. W konsekwencji rozwinęli naturalną teologię i świadomie używali argumentów opartych na poznaniu zmysłowym, ludzkiej logice, tradycji filozoficznej, a zwłaszcza prawdach powszechnie przyjętych. Choć Bazyli i Grzegorz z pogardą odnosili się do dialektyki, a nawet filozofii, to w praktyce wykorzystywali wszystkie dostępne narzędzia, aby dotrzeć do prawdy. Uprzywilejowane miejsce zajmowały oczywiście Pismo Święte i Tradycja, ale nie deprecjonowali takich źródeł poznania jak ludzkie zmysły, rozum i powszechne pojęcia.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Tajemnica udziału człowieka w Misterium Paschalnym Chrystusa według średniowiecznego mistycyzmu krajów Beneluxu

Artykuł bada, w jaki sposób średniowieczni mistycy krajów Beneluxu rozumieli udział człowieka w misterium paschalnym Chrystusa. Praca składa się z trzech części. Pierwsza wyjaśnia zagadnienie związane z tajemnicą udziału człowieka w misterium paschalnym Chrystusa. Druga ukazuje podstawę tego udziału na podstawie tekstów Jana Ruysbroecka, Beatrycze z Nazaretu, Hadewijch, Arnhem Mystical Sermons i autora Ewangelicznej Perły. Ostatnia część pokazuje sposoby udziału człowieka w misterium paschalnym Chrystusa według wskazanych wyżej tekstów.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w ocenie nauczycieli i rodziców w odniesieniu do NICHQ Vanderbilt Assessment Scale

Zgodnie z przyjętymi kryteriami pełna diagnoza zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi wymaga obecności objawów w przynajmniej dwóch obszarach aktywności dziecka (środowisko domowe, szkolne, grupa rówieśnicza) oraz wyraźnego zakłócenia bądź obniżenia jakości funkcjonowania społecznego i edukacyjnego. Warunki te spełnia zestaw narzędzi rekomendowany przez Amerykańską Akademię Pediatryczną i Narodową Inicjatywę Jakości w Ochronie Zdrowia Dziecka, zawierający standaryzowane skale oceny: NICHQ Vanderbilt Assessment Scale – Parent Informant (VADPRS) dla rodziców i NICHQ Vanderbilt Assessment Scale – Teacher Informant (VADTRS) dla nauczycieli. Każda skala jest podzielona na dwie sekcje: objawową i funkcjonalną. Celami podjętych badań były ustalenie, czy istnieje korelacja między objawami kategorialnymi zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi a wynikami uzyskanymi w skalach szacunkowych VADPRS i VADTRS, oraz analiza porównawcza ocen rodziców i nauczycieli w odniesieniu do objawów i funkcjonowania dzieci z rozpoznanym zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Badaniami objęto 132 dzieci (87,1% chłopców, 12,9% dziewcząt) w wieku od 6 do 12 lat (średni wiek: 9,29; SD = 1,96) z objawami zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi hospitalizowanych na Oddziale Dziennym Psychiatrycznym. Diagnozę oparto na kryteriach DSM-IV. Zachowania każdego dziecka zostały ocenione przez rodzica i nauczyciela według odpowiednich skal oceny, odpowiednio VADPRS i VADTRS. Analiza statystyczna (pakiet 10,0 Statistica – StatSoft) wykazała wysokie korelacje między domenami kategorialnymi zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi a użytymi skalami. Wartość tych narzędzi można wykorzystywać nie tylko w diagnozie, lecz także w planowaniu skoordynowanego i zintegrowanego leczenia oraz ocenie skuteczności terapii.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Źródło zasad moralnych w etyce biznesu i etyce marketingu: personalizm versus utylitaryzm

W artykule przeprowadzono dyskurs wokół personalizmu i utylitaryzmu jako dwóch odmiennych źródeł szczegółowych zasad moralnych w etyce biznesu i etyce marketingu. Autor broni tezy głoszącej, że personalistyczna norma moralności jest właściwsza niż utylitaryzm. Celem artykułu jest: (1) ocena utylitarystycznej normy moralności stosowanej w etyki biznesu i marketingu; (2) przedstawienie koncepcji etyki biznesu i etyki marketingu opartej na założeniach personalizmu.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Transcendencja osoby w przebaczeniu. Perspektywa socjologii relacyjnej

Podstawowe zagadnienie podjęte w tym opracowaniu, tj. przebaczenie, dotyczy kwestii bardzo ważnej dla rozwoju relacji międzyludzkich i budowania społeczeństwa. Problem przebaczenia jest dość często analizowany z perspektywy teologii, filozofii czy psychologii, ale nadal w niewielkim stopniu z perspektywy socjologii. Tymczasem, teorie społeczne nie powinny unikać tego zagadnienia, które odgrywa tak istotną rolę w relacjach społecznych. Przebaczenie ma specjalny charakter korekcyjny w budowaniu społeczeństwa, ludzkich relacji, jak również w kształtowaniu ludzkiej osobowości. Dynamika przebaczenia z zachodzącym w nim procesem morfogenetycznym w sposób szczególny przekształca osobę i jej relacje.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Septuaginta w dokumentach Papieskiej Komisji Biblijnej po promulgacji motu proprio „Sedula cura”

Problem prezentacji zawarty jest w pytaniu: jakie znaczenie współcześnie nadaje Septuagincie Papieska Komisja Biblijna w swoich dokumentach, wydanych po „Sedula cura”? Wydaje się, że referencje do LXX są w ostatnich dokumentach PKB dość skromne i często niejednoznaczne. W zasadzie jest ona postrzegana jako żydowska Biblia Grecka. Ponieważ jest także chrześcijańskim Starym Testamentem, rozpoznanym i uznanym przez Kościół, Papieska Komisja Biblijna uznaje ten fakt, niemniej jednak nie poświęca Septuagincie (LXX) znaczącego i adekwatnego miejsca w swojej refleksji.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Komunikacja pastoralna w aspekcie wspólnotowym

Artykuł omawia problemy nowej komunikacji pastoralnej, która powinna mieć wymiar wspólnotowy. Komunikacja pastoralna jest dzisiaj znaczącym obszarem badań teologii pastoralnej, której celem jest poznanie życia i działalności współczesnego Kościoła. Współcześni chrześcijanie bardzo często są zalęknieni i zagubieni. Z tego powodu nauczanie Ewangelii nie przynosi spodziewanego owocu. Dlatego nauka Chrystusa powinna być głoszona we wspólnocie, w której ludzie doświadczą miłości i odnajdą sens i cel swojego życia.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Ks. Jerzy Popiełuszko – ofiara politycznej represji czy męczennik za wiarę?

Wciąż toczy się dyskusja dotycząca charakteru działalności ks. Jerzego Popiełuszki w latach 1980-1984, a także istotnych motywów jego uprowadzenia 19 października 1984 roku przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa oraz zamordowania. Artykuł dowodzi, że traktowanie tej działalności i śmierci w kategoriach wyłącznie politycznych jest rażącym niezrozumieniem postawy księdza bądź też świadomym zabiegiem propagandowym. Analiza działań księdza, motywów jego zaangażowania duszpasterskiego, przebiegu Mszy za Ojczyznę oraz treści jego kazań dowodzi, że kierował się on racjami religijnymi, duszpasterskimi i duchowymi, a jego śmierć miała charakter męczeństwa za wiarę.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Podstawy filozoficzne modelu „osoba-terapeuty”

Model „Osoba-Terapeuty”, to podejście stosowane w terapii, w szkoleniu i w superwizji terapeutów. Koncepcja terapeuty jako zranionego uzdrowiciela jawi się jako kluczowa w interpretacji procesu terapeutycznego i jego leczącej mocy. Celem artykułu jest zaprezentowanie filozofii tego modelu, który promuje twórcze wykorzystanie osobistego potencjału terapeutów niezależnie od reprezentowanych przez nich różnych szkół psychoterapeutycznych.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Czasopiśmiennictwo katolickie Wschodnich Kresów II Rzeczypospolitej (cz. I – ogólna)

Odrodzona w 1918 r. II Rzeczpospolita powróciła na część terytorium utraconego na Wschodzie, podejmując trudy zagospodarowania wyniszczonej wojnami ziemi. Jej obraz znalazł odbicie w lokalnej prasie i wspomnieniach żyjących na tych terenach Polonusów. Zapisały go dziesiątki tytułów czasopiśmienniczych wydawanych przede wszystkim przez ówczesny świat katolicki. Wymienione w opracowaniu tytuły wydawnictw wskazują na życiowe przestrzenie mieszkańców tamtych regionów penetrowane przez tę prasę, są niejako odpowiednikami zaledwie nazw starych polskich rezydencji na Wschodzie. Aby poznać ich treści, trzeba podjąć wnikliwą lekturę, by odkryć i przybliżyć opisane tam i wciąż mało nam znane światy, które – antypolskie i antykatolickie siły niszczyły świadomie i systematycznie. To niełatwe zadanie odcyfrowania Kresów z wciąż, po dziś dzień  odkrywanej ich czasopiśmiennictwu katolickiemu Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Neuroprotekcyjne właściwości związków pochodzenia roślinnego: triterpeny pentacykliczne

Ludzki mózg to struktura wykazująca ogromną zmienność w ciągu życia osobniczego. W pierwszym okresie zmiany budowy i czynności spowodowane są procesami rozwoju i dojrzewania. Następnie, dzięki niezwykłej plastyczności synaptycznej, poszczególne ośrodki mózgu przystosowują się do wymagań środowiska, w jakim człowiek funkcjonuje, i do stylu jego życia. Po 40. roku życia włącza się proces zaprogramowanej śmierci neuronów, czyli apoptozy, a w stanie choroby neurony mogą ginąć w procesie nekrozy lub aponekrozy. Neurogeneza na bazie miejscowych albo transplantowanych komórek macierzystych mózgu pełni funkcję naprawczą w powstałych uszkodzeniach, ale może także mieć związek z chorobami psychicznymi i neurologicznymi. U podstaw neuroprotekcji leżą procesy antyoksydacyjne, przeciwzapalne, antyapoptotyczne i przeciwdziałające destrukcyjnemu działaniu jonów wapnia. Wspierającą funkcję w działaniu neuroprotekcyjnym mogą mieć związki pochodzenia roślinnego, podawane w ramach fitoterapii. W ostatnich latach zwrócono uwagę na neuroprotekcyjne właściwości pentacyklicznych triterpenów i ich pochodnych. W pracy omówiono właściwości neuroprotekcyjne kwasu ursolowego, oleanolowego, maslinowego, asjatowego, betulinowego, bosweliowego oraz saponin triterpenowych pozyskiwanych z roślin Bupleurum i Panax ginseng. Saponiny ginseng dodatkowo nasilają neurogenezę w mózgu. Sugeruje się potencjał stosowania wymienionych związków w terapii wielu chorób neurologicznych i psychicznych – z kilkoma zastrzeżeniami: 1) kierunek działania może zależeć od dawki; 2) związki te mogą różnie działać na neurony różnych rodzajów; 3) mogą istnieć niekorzystne interakcje z innymi lekami stosowanymi równocześnie. Większość doświadczeń z użyciem triterpenów wykonano na zwierzętach bądź w hodowlach komórkowych, zagadnienie wymaga więc dalszych badań na ludziach.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Psychologiczne aspekty chorób alergicznych: trudności dorosłych pacjentów z astmą oskrzelową i atopowym zapaleniem skóry

Celem pracy jest zaprezentowanie przeglądu badań na temat psychologicznego funkcjonowania dorosłych cierpiących na choroby alergiczne. Artykuł koncentruje się na dorosłych ze względu na istnienie małej liczby prac naukowych dotyczących zmiany manifestacji symptomów u pacjentów z wyżej wymienionymi chorobami, która może być traktowana jako pierwsze i ostatnie stadium marszu alergicznego, ponieważ jego objawowa manifestacja u dzieci zwykle przybiera postać atopowego zapalenia skóry, podczas gdy u dorosłych jest znana jako astma oskrzelowa. Analiza odpowiada na pytanie, czy wspólnej, alergiczno-zapalnej etiologii tych schorzeń odpowiadają podobieństwa doświadczanych trudności psychologicznych. Omówienie odwołuje się do polskiej i zagranicznej literatury przedmiotu i uwzględnia kluczowe aspekty chorób psychosomatycznych – astmy i atopowego zapalenia skóry – czyli trudności ze snem, depresję, lęk, inne zaburzenia afektywne, zaburzenia zachowania i trudności poznawcze. Współwystępowanie zaburzeń psychicznych i somatycznych u chorych na alergię to niepodważalny dowód integralności somy i psyche, co rzadko dostrzegają osoby odpowiedzialne za system opieki zdrowotnej. Ignorują one tym samym ważny element procesu diagnostyczno-terapeutycznego, istotny dla wyzdrowienia pacjentów z astmą i atopowym zapaleniem skóry.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Doświadczenie miłości a komunikacja interpersonalna

Komunikacja interpersonalna najpełniejszy swój wyraz objawia w doświadczeniu osobowej miłości, dzięki której człowiek wyraża się jako byt miłujący (homo amans). Miłość ma wiele różnych wymiarów ze względu na swój przedmiot. Najgłębiej można uchwycić istotę miłości, analizując ją od strony relacji interpersonalnej, jaka zachodzi pomiędzy mężczyzną a kobietą. W opisie miłości na pierwszy plan wysuwają się takie czynniki konstytutywne jak: bezinteresowność, afirmacja, ofiarność, odpowiedzialność. Miłość posiada wartość autonomiczną i zarazem autoteliczną, dlatego staje się ona niezbędna dla autentycznego aktu komunikacji międzyludzkiej, jak również dla samego ludzkiego bytowania, pokazując ich nierozerwalny związek. Komunikacja bez miłości staje się tylko semantycznym werbalizmem.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Subjective Przedmiotowy i podmiotowy wymiar ochrony zdrowia w perspektywie teologicznopastoralnej

Celem artykułu jest wskazanie nowych możliwości ochrony zdrowia z perspektywy teologii pastoralnej. Nauczanie Kościoła na temat ochrony życia i zdrowia człowieka jest bardzo bogate. Kościół popiera wszelkie inicjatywy społeczne służące reformie ochrony zdrowia, zwłaszcza jej humanizację i personalizację, co może przełożyć się na lepszą opiekę nad ludźmi chorymi, ale też stworzy nowe możliwości w dziedzinie profilaktyki zdrowotnej, w propagowaniu zdrowego stylu życia i wspieraniu działań na rzecz przestrzegania zasad higieny życia na co dzień. Dzięki humanizacji i personalizacji służby zdrowia bardziej skuteczne będą działania na rzecz jej odkomercjalizowania, aby pieniądz, zysk lub oszczędności nie przesłaniały najważniejszego celu: otoczenia kompleksową opieką osoby chorej. Dobrem osoby chorej jest zdrowie ciała i równowaga psychiczna, ale największym darem jest być zawsze blisko Boga, według zasady, że ludzie są najbliżej Boga, gdy dają zdrowie innym ludziom.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Pojęcie „pacjent” w odbiorze lekarzy. Badania narracyjne

Prezentowana praca ma charakter teoretyczno-badawczy i dotyczy relacji lekarz – pacjent ze szczególnym uwzględnieniem znaczeń przypisywanych pojęciu „pacjent”. W literaturze wskazywany jest fakt, że określony model relacji lekarz – pacjent zależy od rozumienia osoby pacjenta, a także od rozumienia podstawowych dla medycyny pojęć: zdrowia i choroby. Powyższe założenie stało się powodem podjęcia prezentowanych analiz.

Badania prowadzono w paradygmacie interpretatywnym. Grupę badawczą stanowili lekarze o różnych specjalizacjach, z różnym doświadczeniem i stażem pracy. Analiza zebranego materiału pozwoliła wyłonić trzy podstawowe zakresy rozumienia pojęcia „pacjent”: osobowy, podmiotowo-przedmiotowy i przedmiotowy.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Osoba jako istota powołana do potrójnej transcendencji w świetle personalizmu Karola Wojtyły/Jana Pawła II

Niniejszy artykuł podejmuje problematykę transcendencji osoby zaproponowaną przez Karola Wojtyłę/Jana Pawła II. Bierze ona swój początek w filozoficznej myśli wielkiego Polaka, uzyskując swoje dopełnienie w jego teologicznej twórczości. Dla Wojtyły transcendencję można określić jako „drugie imię osoby”, ponieważ jest ona ściśle związana ze spełnianiem się człowieka jako bytu osobowego. Tekst zawiera analizy trzech wymiarów transcendencji, którymi są: 1) transcendencja w czynie; 2) transcendencja ku drugiemu „ja” oraz 3) transcendencja w kierunku osobowego Boga.

Czasopismo: Seminare. Poszukiwania naukowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia