rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Karnoprawny obowiązek naprawienia szkody a ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Uwagi na tle uchwały Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r. III CZP 31/2011

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jest najpowszechniejszym ubezpieczeniem w Polsce. Każdy posiadacz pojazdu mechanicznego ma obowiązek pod karą pieniężna posiadać tego rodzaju polisę. Wypadki komunikacyjne często staja się początkiem nie tylko cywilnego procesu o odszkodowanie, ale też procesu karnego. Sąd karny może orzec o roszczeniach majątkowych wynikających z przestępstwa, między innymi poprzez nałożenie obowiązku naprawienia szkody. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytania: czy ubezpieczony może się domagać od ubezpieczyciela zwrotu zapłaconego środka karnego? Czy może zobowiązać ubezpieczyciela do jego zapłaty? W jakiej relacji pozostają konstrukcje prawa cywilnego do przepisów karnych? Na podstawie orzecznictwa i wypowiedzi doktryny autorka analizuje funkcję i charakter karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność cywilna członków rady nadzorczej w przypadku naruszenia stałych obowiązków informacyjnych przez spółkę publiczną

Przedmiotem artykułu jest analiza zagadnienia odpowiedzialności cywilnej członka rady nadzorczej, w przypadku naruszenia stałych obowiązków informacyjnych przez spółkę publiczną. Można przypuszczać, że w wyniku rozwoju polskiego rynku kapitałowego inwestorzy w większym niż dotychczas stopniu zmuszeni będą dochodzić swoich praw na drodze cywilnoprawnej. Dla skuteczności ochrony ich interesów niebagatelne znaczenie ma krąg osób, poza emitentem, odpowiedzialnych za nieprawidłowe wypełnianie stałych obowiązków informacyjnych. Roszczenia poszkodowanych akcjonariuszy, którzy nabyli akcje spółki pod wpływem upublicznienia fałszywej informacji, mogą pozostać niezaspokojone przez emitenta z uwagi na jego niewypłacalność. W istocie rzeczy rozwiązanie tego problemu uzależnione jest od tego, czy członków rady nadzorczej można uznać za osoby, które fałszywą informację „sporządziły lub w jej sporządzeniu brały udział”. W publikacji przedstawiono rozważania związane z odpowiedzialnością cywilną członków rady nadzorczej w przypadku naruszenia stałych obowiązków informacyjnych przez spółkę publiczną – począwszy od zagadnienia odpowiedzialności cywilnej rady nadzorczej, a zakończywszy na wykazaniu podstaw zapewniających inwestorowi poszkodowanemu przez emitenta powodzenie procesowe.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Familial searching w polskiej praktyce śledczej (szanse i zagrożenia)

Familial searching stanowi metodę wyszukiwania w bazie profilu DNA, który będzie podobny do zabezpieczonego na miejscu zdarzenia. Technika ta jest obecnie stosowana przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Przyczyniła się ona do rozwiązania wielu trudnych spraw karnych, w których jedynym dowodem był ślad biologiczny pozostawiony na miejscu przestępstwa. W związku ze stosowanym przez organy śledcze instrumentem pojawia się jednak szereg wątpliwości natury etycznej. Zasadne wydaje się więc rozważenie szans i zagrożeń, jakie niosłoby za sobą wprowadzenie familial searching do polskiego porządku prawnego.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
„Obrona przez kulturę” a rzeczywistość prawna współczesnej Polski

Artykuł dotyczy wpływu obecnej w anglosaskim systemie prawnym argumentacji obrony przez kulturę na polską aktualną rzeczywistość społeczno-prawną. Wychodząc od streszczenia kwestii, autor analizuje obecny stan prawny oraz przywołuje precedensowe przypadki z polskiej i międzynarodowej praktyki sądowej, aby przedstawić najistotniejszy element zjawiska. Głównym pytaniem, na które autor poszukuje odpowiedzi jest pytanie o to czy tytułowa argumentacja może stanowić kontratyp pozaustawowy, przesłankę złagodzenia odpowiedzialności karnej czy jeszcze coś innego. Próba odpowiedzi odwołuje się do dotąd niedocenianej w Polsce koncepcji sprawiedliwości wyrównawczej.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2013 r., III CZP 36/13, w sprawie relacji między roszczeniem o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy a roszczeniem negatoryjnym albo roszczeniem windykacyjnym

Jest to glosa aprobująca w stosunku do uchwały Sądu Najwyższego o sygn. III CZP 36/13. Autor aprobuje wypracowaną w tej uchwale tezę, że „Właściciel rzeczy może żądać od posiadacza służebności wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy”, nawet wówczas gdy właściciel nie realizuje roszczenia negatoryjnego polegającego na żądaniu usunięcia urządzeń przesyłowych. Roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy ma zdaniem sądu i autora charakter samodzielny. Zagadnienie samego charakteru prawnego roszczeń uzupełniających, a zwłaszcza ich samodzielności, nadal budzi spory w polskiej cywilistyce. Wątpliwości dotyczą również tego, czy do wystąpienia przez właściciela z roszczeniem o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości bez tytułu prawnego niezbędna jest równoczesna legitymacja tego właściciela do wystąpienia z roszczeniem windykacyjnym, co wykluczałoby żądanie wynagrodzenia przy istnieniu podstaw do jedynie roszczenia negatoryjnego. Zatem wyłączone byłoby tego rodzaju roszczenie dla urządzeń przesyłowych. Należy się zgodzić ze stanowiskiem sądu, że roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy ma charakter obligacyjny i wówczas, gdy powstanie - uzyskuje samodzielny byt w stosunku do innych roszczeń właściciela i może być przedmiotem obrotu.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Przesłanki wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały organów właścicielskich spółek kapitałowych

Artykuł porusza istotną, lecz wzbudzającą kontrowersje w doktrynie oraz orzecznictwie, kwestię przesłanek wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały organów właścicielskich spółek kapitałowych, czyli zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz walnego zgromadzenia spółki akcyjnej. Autor w sposób syntetyczny omawia każdą z przesłanek wymienionych w Kodeksie spółek handlowych, przytaczając kluczowe tezy sformułowane dotychczas na ich gruncie oraz zestawia poglądy na temat wzajemnych zależności pomiędzy poszczególnymi przesłankami. Celem artykułu, oprócz zidentyfikowania najistotniejszych rozbieżności, jest zabranie głosu w dyskusji na ich temat, a w konsekwencji uczynienie kolejnego kroku w kierunku ujednolicenia procesu stosowania analizowanych instytucji prawnych.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Walka z terroryzmem a prawa człowieka - Europejski Trybunał Praw Człowieka wobec zagrożeń XXI wieku

11 września 2001 r. miał miejsce największy w historii atak terrorystyczny, a właściwie seria czterech ataków dokonanych na terytorium Stanów Zjednoczonych za pomocą uprowadzonych samolotów pasażerskich. Sprawcami okazali się przedstawiciele organizacji terrorystycznej Al-Ka’ida, dowodzonej przez saudyjczyka Osamę bin Ladena. W zamachach zginęły łącznie 2973 osoby, a 26 do dziś uznaje się za zaginione. Od tego momentu zaczęła się najnowsza historia walki z międzynarodowym terroryzmem, w szczególności z terroryzmem islamskim, która doprowadziła do zaprzepaszczenia pół wieku walki o prawa człowieka. Po atakach na World Trade Center i Pentagon CIA i wywiad wojskowy dostały rozkaz wyszkolenia nowej generacji oficerów śledczych, których zadaniem miało być uzyskanie informacji od pojmanych na bliskim wschodzie członków organizacji terrorystycznych, którzy – jak sądzono – z uwagi na przekonania religijne, polityczne czy ideologiczne nie będą zeznawać przy zastosowaniu dotychczas znanych technik. W tym celu służby przygotowały specjalny program, a w jego ramach stosowały „rozszerzone metody przesłuchania” (tortury). W tym trwającym kilka lat procederze uczestniczyli europejscy sojusznicy Stanów Zjednoczonych, m.in. Polska, Litwa i Rumunia, będące członkami Rady Europy i sygnatariuszami Konwencji. Konsekwencją tych wydarzeń były skargi złożone do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przez Abd Al Rahim Hussayn Muhammad Al Nashiri’ego oraz Zayn Al-Abidin Muhammad Husayn’a (Abu Zubaydah). Orzeczenie w sprawie tych wniosków stanowi podsumowanie działalności amerykańskich oraz europejskich służb wywiadowczych w latach 2001-2011. W artykule przedstawiono najnowszą historię walki z islamskim terroryzmem, podsumowując jej konsekwencje oraz przytaczając tezy sformułowane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, w szczególności w orzeczeniu w sprawie ze skarg Al Nashiri’ego i Abu Zubaydah, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie, jak walczyć z terroryzmem w XXI wieku, nie łamiąc praw człowieka.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Umowa międzynarodowa jako podstawa decyzji administracyjnej

Celem artykułu jest rozważenie problematyki relacji pomiędzy ustawą a umową międzynarodową w kontekście wydawania decyzji administracyjnych. Artykuł przedstawia postulaty prezentowane przez doktrynę i orzecznictwo sądów polskich. Całość wywodu poprzedzają rozważania o charakterze ustrojowym oraz terminologicznym. W toku prowadzonych rozważań rozpatrywany jest problem czy umowa międzynarodowa może stanowić podstawę do wydania aktu indywidualnego, jakim jest decyzja administracyjna. Analizie podlega także kwestia, czy podstawą taką może być każda umowa międzynarodowa czy tylko określone ich rodzaje. Ostateczne konkluzje prowadzą do wniosku, że organy administracji w toku działania winny bazować nie tylko na przepisach prawa krajowego, lecz także prawa międzynarodowego, w tym umów międzynarodowych. Zapisy traktatów mogą przy tym stanowić źródło uprawnień organów administracji, aczkolwiek bezpośrednią podstawą decyzji administracyjnej może zostać jedynie umowa międzynarodowa ratyfikowana i ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2012 roku o sygn. akt II FSK 709/11

W glosowaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r. o sygn. II FSK 709/11 została podjęta kwestia zaliczenia do przychodów powierzenia osobom zatrudnionym na podstawie kontraktów menedżerskich narzędzi do wykonywania ich pracy: samochodów służbowych, telefonów komórkowych i innych, co zdaniem sądu niezależnie od faktycznie występującego przysporzenia należy ująć, określając kształt podstawy opodatkowania osoby zarządzającej spółką na podstawie art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 
We wskazanym orzeczeniu sąd nie wziął pod uwagę zastanego stanu faktycznego, z którego wynikało, iż menedżerowie poprzez przekazane narzędzia pracy nie otrzymują żadnego przysporzenia, co wynikało z analizy stanu faktycznego i stanu prawnego. Sąd również nie dokonał analizy podstawowego pojęcia, jakim jest „nieodpłatne świadczenie”, dlatego też dokonał błędnej wykładni przepisów. Wobec powyższego zasadna jest teza, iż nie można zgodzić się z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz jego niepełnym uzasadnieniem. Wskazać należy również na naruszenie Konstytucji RP, a w szczególności art. 2 i art. 217, co rodzi postulat doprecyzowania artykułów dotyczących pojęcia przychodu oraz przychodów powstających na podstawie kontraktu menedżerskiego.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Granica między wolnością sumienia i wyznania a laickością państwa na przykładzie noszenia chusty islamskiej w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

Celem niniejszego opracowania jest analiza treści wolności sumienia i wyznania zagwarantowana na podstawie przepisów Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz odniesienie tej regulacji prawnej do problematyki eksponowania w przestrzeni publicznej wyznania poprzez noszenie chusty islamskiej. Zagadnienie to zostanie omówione na podstawie najbardziej reprezentatywnych orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w tej materii, tj. decyzji w sprawie Dehlab przeciwko Szwajcarii, wyroku w sprawie Leyla Sahin przeciwko Turcji oraz wyroku w sprawie Dogru przeciwko Francji.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dopuszczalność i skutki potwierdzenia czynności dokonanej bez wymaganej przez umowę lub statut zgody organu spółki

W artykule autorzy podejmują się dokonania analizy zagadnienia dotyczącego możliwości naruszenia umowy spółki lub statutu przez członków zarządu oraz wpływu takiego naruszenia na ważność podjętej czynności prawnej. Zagadnienie to wywołuje liczne problemy praktyczne, chociażby z uwagi na obowiązek każdorazowej weryfikacji przed zawarciem umowy listy czynności, na dokonanie których statut lub umowa spółki zastrzega sobie taki wymóg. Nie ma tu znaczenia dobra czy zła wiara kontrahenta, który ma świadomość o istnieniu takiego zapisu dla ważności danej czynności prawnej. Zgoła odmienna jest sytuacja członka zarządu, dla którego uzyskanie takiej zgody jest ważne, z uwagi na naruszenia umowy spółki albo statutu, a w konsekwencji jego odpowiedzialność odszkodowawczą do dochodzenia ewentualnego odszkodowania za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem. Pamiętać jednak należy, że do istnienia odpowiedzialności niezbędne jest wykazanie szkody. Jednakże biorąc pod uwagę uwarunkowania biznesowe niekiedy trudno uzyskać zgodę rady nadzorczej lub walnego zgromadzenia wspólników na taką zgodę. Powstaje wtedy pytanie, czy można ją uzyskać następczo. Autorzy w artykule dokonują analizy stawiając tezę, iż możliwe jest następcze wyrażenie zgody na dokonaną bez uprzedniej zgody czynność prawną. Dokonując wnioskowania a maiori ad minus można w ocenie autorów dopuścić potwierdzenie takiej czynności następczo i to nie tylko w wymaganym dwumiesięcznym terminie, ale nawet późniejszym, co może mieć wpływ na ich ewentualne wyłączenie odpowiedzialności z tytułu naruszenia postanowień umowy spółki (statutu). Całość rozważań ściśle oscyluje wokół praktycznych problemów pojawiających się funkcjonowaniu spółki.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Pozycja prawna ubezpieczającego w ubezpieczeniach na cudzy rachunek

Celem niniejszego artykułu jest omówienie problematyki związanej z obowiązkami prawnymi wynikającymi z zawieranych umów ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ostatnie zmiany prawne dotyczące branży ubezpieczeniowej skupiły się głównie na ubezpieczonym. Celem nowelizacji było wzmocnienie pozycji prawnej ubezpieczonego poprzez nadanie tymże podmiotom nowych praw podmiotowych. Cześć spośród nowelizowanych regulacji wywarła wskazany efekt, jednak praktyka rynku pokazała, iż ma to miejsce kosztem pozycji prawnej ubezpieczającego, co w istocie nadało poczynionym zmianom wiele kontrowersji. Artykuł przedstawia kilka problemów związanych z omawianymi nowelizacjami.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Znaki legitymacyjne - istota i znaczenie. Problematyka przepisów dotyczących umorzenia znaków legitymacyjnych

Artykuł obejmuje problematykę istoty i znaczenia znaków legitymacyjnych w polskim prawie cywilnym. Poruszane zagadnienia koncentrują się przede wszystkim na odpowiednim zastosowaniu przepisów o umorzeniu znaków legitymacyjnych, co do których stosuje się przepisy o umorzeniu akcji. Autor prezentuje poglądy doktryny, podejmuje próbę krytycznej analizy obecnych rozważań przedstawicieli prawa oraz prezentuje najważniejsze tezy z orzecznictwa.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Status prawny nasciturusa w polskim prawie cywilnym

Niniejszy artykuł poddaje analizie w ujęciu prawno-socjologicznym status prawny nasciturusa w polskim prawie cywilnym. Szczegółowe badania dotyczące terminologii powyższego zagadnienia opierały się na źródłach prawa rzymskiego, definicji z języka łacińskiego oraz słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, kończąc na znaczeniu współczesnym, medycznym oraz socjologicznym. Na wstępie, na płaszczyźnie historycznej została omówiona instytucja nasciturusa. Początki prywatnoprawnej ochrony dziecka poczętego, ale nienarodzonego sięgają czasów prawa rzymskiego. Jurysprudencja rzymska stworzyła mechanizmy prawne, które umożliwiły dbanie o prawa i interesy dziecka poczętego. W wyniku przyznania praw podmiotowych, nasciturus mógł brać udział w dziedziczeniu w Starożytnym Rzymie, a o jego interesy dbał ustanawiany curator ventris. Kolejna część artykułu dotyczy płaszczyzny dogmatycznej. Fakt, że Kodeks cywilny wiąże zdolność prawną z urodzeniem nie oznacza, że prawu obojętna jest sytuacja nasciturusa. Doktryna wykształciła tzw. zdolność prawną pod warunkiem zawieszającym, która została kompleksowo omówiona w niniejszym artykule. Poruszone zostały również regulacje dotyczące nasciturusa w prawie spadkowym zgodnie z art. 927 k.c., deliktów wyrządzonych dziecku poczętemu, ale nienarodzonemu w świetle art. 446 i 4461 k.c., zawierania umów z poczętym oraz reprezentacji nasciturusa na podstawie k.r.o. Przywołane zagadnienia zostały obszernie omówione na płaszczyźnie normatywnej w ujęciu socjologicznym, gdyż celem analizy było wskazanie statusu prawnego nasciturusa w polskim prawie cywilnym, jego ochrony i przedstawienia go jako integralnej części społeczeństwa.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ograniczenie handlu a konstytucyjne prawa i wolności przedsiębiorców

Polska jest kolejnym państwem Unii Europejskiej, który zdecydował się na wprowadzenie ograniczenia handlu w niedziele i święta. Głównym celem artykułu jest analiza zawartych w uzasadnieniu do projektu ustawy społecznych i ekonomicznych przesłanek wprowadzenia takiej regulacji jako działania państwa w ramach ograniczania wolności gospodarczej. Wolność gospodarcza jest nie tylko niezbędnym czynnikiem rozwoju społecznej gospodarki rynkowej w prawidłowo funkcjonującym demokratycznym państwie prawa, ale stanowi zarazem uniwersalne prawo człowieka o charakterze społeczno-gospodarczym. Nie jest jednak prawem nieograniczonym. W związku z wdrożoną ustawą, dokonana została analiza nad kwestią przesłanek wprowadzenia takiej regulacji. Refleksji poddana została także zgodność ustawy dotyczącej ograniczenia handlu z Konstytucją RP, w szczególności w kontekście społecznej gospodarki rynkowej w demokratycznym państwie prawa oraz granic wolności gospodarczej, a także kwestii proporcjonalności ograniczeń w stosunku do ich celu.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Status prawny dziecka poczętego na tle jego prawa do ochrony życia i zdrowia, wynagradzania szkód doznanych przed urodzeniem oraz ochrony dóbr osobistych matki

Rezultatem rozważań nad prawem rzymskim było skonstruowanie już w czasach antycznych fikcji prawnej, zgodnie z którą dziecko poczęte uważa się za narodzone, jeśli służy to jego korzyściom. Współcześnie przepisy prawne nie rozstrzygają wprost, kogo określamy mianem człowieka oraz, w jakim zakresie należy przyznać dziecku poczętemu podmiotowość i zdolność prawną. Taki stan prawny powoduje, że największy wkład w zdefiniowanie sytuacji prawnej nasciturusa ma doktryna oraz judykatura, co skutkuje różnorodnością stanowisk.
W związku z powyższym, przedmiotem rozważań artykułu jest omówienie niezwykle doniosłych zagadnień dotyczących sytuacji prawnej dziecka poczętego, na którą składa się zdolność prawna, przyznana dziecku nienarodzonemu pod warunkiem zawieszającym, oraz podmiotowość prawna. W publikacji wskazano przepisy Konstytucji RP, k.c. i k.r.o., będące wyrazem ochrony interesu prawnego nasciturusa, oraz została omówiona ich analiza w orzecznictwie TK, SN i NSA.
Dalsze rozważania prowadzone są na tle prawa dziecka poczętego do ochrony jego życia i zdrowia. Posiadanie uprawnień z sferze majątkowej w okresie prenatalnym oznacza, że skorzystanie z nich będzie uzależnione od zachowania wyżej wskazanych wartości. Jednym ze wspomnianych uprawnień jest prawo do wystąpienia z roszczeniem o naprawienie szkód doznanych przed urodzeniem, które będzie mogło być realizowane dopiero po porodzie. Zatem należy zadać zapytanie: w jakim zakresie należy chronić dziecko nienarodzone, tak by mogło skutecznie wykonywać przyznane mu prawa, jednocześnie respektując dobra osobiste matki?
Artykuł zwraca uwagę na szczególne problemy związane ze sposobem rozstrzygnięcia przez ustawodawcę konfliktu między konstytucyjnie chronionymi wartościami – prawem do samostanowienia matki oraz życiem i zdrowiem nienarodzonego dziecka. W tym przedmiocie autorka nakreśliła również pewne postulaty de lege ferenda, które mogłyby stać się fundamentem do budowania skuteczniejszej ochrony dóbr dziecka.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność wykonawców wspólnie wykonujących zamówienie publiczne z tytułu umowy konsorcjalnej

Umowa konsorcjalna to umowa nienazwana zobowiązująca do wspólnego działania dla osiągnięcia założonego celu, wykształcona na płaszczyźnie praktycznej, przy czym wspólnym celem w systemie zamówień publicznych jest złożenie oferty wspólnej, a następnie wspólne wykonanie umowy. Ustawodawca umożliwił wykonawcom wspólne ubieganie się o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie art. 23 Prawa zamówień publicznych. Przedmiotem artykułu jest odpowiedzialność konsorcjantów w relacjach między konsorcjum i zamawiającym oraz w stosunkach wewnętrznych. Pierwszym celem, który sobie stawiam jest wykazanie, że sytuacja prawna konsorcjanta ubiegającego się wspólnie z innymi osobami o udzielenie zamówienia publicznego jest niekorzystna z powodu ograniczonych instrumentów redukcji ryzyka poniesienia odpowiedzialności za uchybienia spowodowane przez inne podmioty. Drugim celem jest identyfikacja klauzul umownych, które choć w pewnym stopniu pozwoliłyby przywrócić równowagę pozycji konsorcjantów wobec siebie nawzajem i wobec zamawiającego. Obiektem rozważań jest przede wszystkim model jawnego konsorcjum scentralizowanego.

Czasopismo: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne