rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Problem starzenia się społeczeństw a inicjatywy zrzeszające osoby w okresie późnej dorosłości - ujęcie suicydologiczne

Praca stanowi podsumowanie rozważań związanych z tematem profilaktyki presuicydalnej prowadzonej w grupach wiekowych w okresie późnej dorosłości. Od roku 2016 realizowany jest projekt „Dobre  Życie UMCS” w Lublinie mający na celu zwiększenie świadomości odnośnie aktów autodestrukcji w cywilizacji XXI wieku. Istnieje wiele instytucji, które zajmują się losem osób starszych, jedną z inicjatyw jest działalność Stowarzyszania „mali bracia Ubogich”. Zauważono, że w okresie późnej dorosłości problemy dotyczące trudności społecznych, psychicznych, adaptacyjnych i innych są znaczące. Wiele osób starszych zgłaszało się na konsultacje psychologiczne i po pomoc, uznając, że nie mają wsparcia wśród najbliższych. To główny powód, dlaczego seniorzy podejmują współpracę z różnymi organizacjami jako beneficjenci lub wolontariusze. Z wywiadów ustrukturyzowanych (n=91) wynika, że wielu z nich czuje, że są samotni i niepotrzebni. Natomiast działalność w organizacjach zrzeszających osoby starsze pomagają im w tym, aby czuły sięwartościowe, a ich aktywność ma duży wpływ na środowisko lokalne. Praca ma zatem charakter teoretyczno-praktyczny. W artykule zostanie dodany jeden ze studium przypadku, który przeprowadzony był z kobietą 60+, mieszkającą w dużej miejscowości, po próbie samobójczej.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wpływ rozwodu rodziców na psychikę dziecka

Rozwód jest jednym z tragicznych wydarzeń w życiu rodziny. W obecnych czasach jest coraz większe przyzwolenie na rozwody i łatwiej jest się rozstać niż podjąć próbę wspólnego ratowania związku. Rozwód poważnie zaburza funkcjonowanie rodziny i w dużym stopniu oddziałuje na osobowość dziecka. Konflikt między rodzicami przeżywany jest przez dziecko bardzo silnie, głównie jako zagrożenie własnego bezpieczeństwa. Kryzys małżeństwa odsłania dramat dzieci, którym rodzice podejmując decyzję o rozstaniu, pozbawiają bezpiecznego domu.  Rozwód powoduje negatywne skutki w psychice dziecka, wpływa poważnie na jego teraźniejszość i przyszłość.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Stereotypizacja starości – wybrane przejawy ageizmu

Wzrastająca reprezentacja osób starych w polskim społeczeństwie nie poprawia społecznego odbioru tej kategorii wieku, lecz powoduje upowszechnianie negatywnych stereotypów starości, a także intensyfikację zachowań ageistycznych. Konkretne metody przeciwdziałania, czy też sposoby eliminowania muszą być wielotorowe i nie powiodą się bez zakrojonej na szeroką skalę edukacji społecznej w zakresie nieuchronności starzenia się i starości; bez wprowadzenie niezbędnych zmian legislacyjnych, bez włączenia problematyki stereotypizacji starości i ageizmu do systemu kształcenia osób zajmujących się zawodowo osobami starymi.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Roman Rybarski o ustroju politycznym w latach 1918-1926

Roman Franciszek Rybarski (1887-1942) należał do wybitnych teoretyków i działaczy Narodowej Demokracji. Pozostawił szereg prac z zakresu ekonomii, prawa i polityki. Wśród tych ostatnich szczególne miejsce zajmują Naród, jednostka i klasa oraz Siła i prawo. Był prezesem Klubu Narodowego w Sejmie w latach 1928-1935 oraz przywódcą frakcji liberalnej zwanej grupą „starych” lub „profesorską” w Stronnictwie Narodowym. W artykule przedstawiono jego poglądy dotyczące problematyki ustrojowej. W pierwszym okresie istnienia niepodległej Rzeczypospolitej do roku 1922 Rybarski zdecydowanie opowiada się za ustrojem demokracji parlamentarnej i ideą państwa narodowego. Wybory 1922 r. i porażka    w Zgromadzeniu Narodowym przy wyborze prezydenta Gabriela Narutowicza oraz tragiczne skutki jego śmierci powodują, że Rybarski, jak i inni działacze endeccy dostrzegają, że do niedawna tak bliski im parlamentaryzm staje się zgubny dla Polski. Rozpoczyna się jego krytyka, Rybarski podkreślał, że konstytucja doprowadza do krańcowości i absurdu zasadę rządów parlamentarnych. Niezadowolenie przeniosło się na wszystkie klasy i warstwy. Domagano się zmian, które stawały się koniecznością chwili.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Mitteleuropa vs panslawizm. Polityczne wizje organizacji przestrzeni środkowo-europejskiej

Porządek społeczny tworzony przez duże grupy ludzkie opiera się na mitach i wyobrażeniach podzielanych przez członków danej zbiorowości. Te różnorodne mity i wyobrażenia wykorzystywane są aby mobilizować ludzi do współpracy w wielką liczbą ludzi. Elity polityczne bardzo często wykorzystują różnorodne idee aby mobilizować ludzi na rzecz podjęcia działań zmierzających do realizacji określonych celów. Realizacja celów politycznych wymaga zorganizowania odpowiednich środków i legitymizowania podjętych działań. Celem artykułu jest analiza w jaki sposób wykorzystuje się koncepcje polityczno-ideologiczne aby uzasadnić swoje roszczenia do panowania na określonym terytorium. Na podstawie dwóch idei: rosyjskiego panslawizmu i niemieckiej koncepcji Mitteleuropy autor analizuje rolę tzw. wyobrażeń geopolitycznych w rywalizacji politycznej między państwami.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Partycypacja – interakcja mediów w systemie politycznym

Postępująca mediatyzacja polityki i uzależnienie działań politycznych oraz ich efektów od sposobu i zakresu relacjonowania przez media daje dziennikarzom olbrzymią władzę: co prawda to nie oni podejmują decyzję, ale to oni ustalają, na jaki temat odbywa się publiczna debata. To media wprowadzają tematy do publicznego obiegu i to media mogą skazać na polityczny niebyt niechciane czy niemodne tematy, a w raz z nimi polityków.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Kwestia migracji w polityce współczesnej Austrii

Austria jest krajem, który w swej polityce kieruje się (w przeszłości i obecnie) pragmatyzmem, tj. interesem narodowym, będącym wyznacznikiem tego, co jest akceptowalne, a co nie. Interes narodowy jest istotnym faktorem w ramach uprawianej tam polityki migracyjnej i nie ma znaczenia czy chodzi o imigrantów ekonomicznych, czy o uchodźców. Od lat 60. XX w. Austria jest postrzegana jako miejsce, w którym można znaleźć lepsze życia. To dlatego przybywali tam licznie gastarbeiterzy z Jugosławii i Turcji. Politycy austriaccy podejmowali działania mające na celu kontrolowanie napływu robotników cudzoziemskich – preferowano tych przydatnych dla miejscowej gospodarki, a jednocześnie niestanowiących zagrożenia dla rodzimej siły roboczej. Z podobną sytuacją mamy do czynienia w czasach obecnych. Imigranci mają nie tylko ekonomiczne, lecz także polityczne znaczenie. Partie lewicowe postrzegają w nich okazję do wzmocnienia swych wpływów. Z szeregów imigranckich wywodzą się bowiem w większości ich wyborcy. Partie prawicowe starają się zaś pozyskać przychylną opinię tej części elektoratu, która nie godzi się na przyjmowanie większej ilości przybyszów. Specyficznym aspektem austriackiego pragmatyzmu jest wypowiadanie krytycznych opinii wobec państw Europy Środkowej i Wschodniej, które nie wspierają niemieckiej willkommenskultur. Austria, która w przeszłości była postrzegana jako most łączący Wschód z Zachodem, straciła w oczach krytykowanych krajów, w tym Polski.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Stanowisko wybranych państw Unii Europejskiej wobec kryzysu migracyjnego

Polityka migracyjna Niemiec, Włoch i Węgier to przykład trzech różnych koncepcji, które są uzależnione w dużym stopniu od wizji rządów sprawujących władzę w tych państwach. Im bardziej liberalne i demokratyczne rządy, tym bardziej otwarte społeczeństwa i tym większa wrażliwość na potrzeby migrantów. Większe także poczucie solidarności z innymi państwami wewnątrz Unii Europejskiej, które kryzys uchodźczy dotyka najbardziej. Do Wspólnoty należą jednak państwa o różnym poziomie demokracji, również takie które niechętnie patrzą na obcych, a ich działania skupiają się przede wszystkim na ochronie własnych granic. Pomimo wielu różnic w bieżących rozwiązaniach cennym osiągnięciem trwającego dwa lata kryzysu uchodźczego jest zgoda wszystkich państw co do konieczności eliminowania przyczyn migracji poza Europą i ściślejsza współpraca w zakresie ochrony granic terytorium Unii Europejskiej.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wpływ mniejszości narodowych zamieszkujących Estonię i Łotwę na rozwój systemów medialnych państw pobytu

Estonia i Łotwa to państwa, w których mieszka wiele różnych narodowości. W artykule przedstawiono najważniejsze wydarzenia z rozwoju mediów estońskich i łotewskich, z uwzględnieniem wpływu na nie osób pochodzących z różnych kręgów cywilizacyjnych. Ta różnorodność twórców mediów nie tylko nie zagrażała rozwojowi komunikacji w tej części świata, ale również pozwoliła na wypracowanie solidnego system funkcjonowania mediów. Oba kraje charakteryzowały się wysokim poziomem czytelnictwa i wysokim nasyceniem rynku mediów. Obecnie media Estonii i Łotwy są reprezentowane głównie przez interesy dwóch grup właścicieli i nadawców – narodu podstawowego i ludności rosyjskojęzycznej. Interes obu grup nie jest zbieżny, a obiektywizm prasy najczęściej znajduje się tylko w sferze deklaratywnej.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Mniejszość w procesie przemian. Perspektywa mniejszości serbołużyckiej

Artykuł przedstawia uwarunkowania przebudowy struktur organizacyjnych mniejszości serbołużyckiej w trakcie przełomu politycznego i przygotowań do jednoczenia się obu państw niemieckich. Autorka tekstu analizując wydarzenia kilku miesięcy przełomu lat 1989/1990 zaprezentowała główne nurty przemian w środowisku mniejszości oraz etapy budowania konsensusu narodowego.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Rola Polskiej Organizacji Turystycznej w realizowaniu polityki turystycznej państwa w latach 2013-2018

Turystyka zajmuje istotne miejsce w gospodarce światowej. Ze względu na jej masowy charakter stała się istotnym elementem polityki państw i regionów. Pod koniec XX w. i w pierwszych latach XXI w. stała się dynamicznie rozwijającą dziedziną gospodarki światowej, na co wskazuje udział wpływów z turystyki w PKB czy też udział w zatrudnieniu. Rosnące znaczenie turystyki znalazło również odzwierciedlenie w rozszerzeniu kompetencji administracji rządowej i samorządowej, wyodrębnieniu narodowych organizacji turystycznych oraz zwiększonej aktywności organizacji pozarządowych w tym zakresie[1].


Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie celów, zadań i funkcji POT, która jest jedną z najważniejszych instytucji realizujących politykę turystyczną państwa. Jest nim również przybliżenie i analiza statusu organizacyjno-prawnego oraz najważniejszych działań tej organizacji, a także ocena jej działalności.


Podstawową metodą zastosowaną dla realizacji celów publikacji jest analiza literatury przedmiotowej, materiałów wewnętrznych przedmiotowej instytucji oraz aktów prawnych.


Treść zasadniczą artykułu rozpoczyna wstęp, w którym został przedstawiony cel publikacji. Część druga przybliża najważniejsze pojęcia związane z polityką turystyczną. Część trzecia przedstawia cele i zadania POT . W części czwartej dokonano analizy organów i struktury organizacyjnej POT. Z kolei część piąta zawiera rozważania dotyczące najważniejszych działań POT. W części szóstej dokonana została ocena działalności analizowanego w artykule podmiotu. Część ostatnią stanowi podsumowanie, w którym przedstawiono wnioski nasuwające się w związku z realizacją tematu.


Aby zrealizować określony wyżej cel publikacji dokonano analizy materiałów źródłowych, do których należy Statut Polskiej Organizacji Turystycznej oraz aktów prawnych, z których najważniejszym jest Ustawa o Polskiej Organizacji Turystycznej. Przydatna była również literatura tematyczna, do której należała między innymi książka H. Zawistowskiej, M. Dębskiego, H. Górskiej-Warsewicz, Polityka turystyczna.  

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Nowe podejście do problemu migracji. Zmiany w polityce migracyjnej RP

W artykule ukazuje się zmiany w polskiej polityce migracyjnej. Przyjęcie dokumentu „Polska polityka migracyjna” w ramach Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 spowodowało stworzenie polskiego modelu aktywnej polityki migracyjnej, w którym założono m. in. zarzadzanie procesami emigracyjnymi, imigracyjnymi, integrację cudzoziemców, a także uwzględniono politykę bezpieczeństwa państwa.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Z księgi życia arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego

Prezentowany tekst ukazuje niektóre fakty z biografii abpa Tadeusza Gocłowskiego, który żył i działał w okresie bardzo ważnym dla Kościoła i Ojczyzny. I nie był on tylko świadkiem tych historycznych wydarzeń, ale aktywnym ich uczestnikiem. W świetle ewangelicznych rad niósł pomoc drugiemu człowiekowi i ludziom żyjącym w różnych środowiskach, także dalekich od Kościoła. Był człowiekiem budującym mosty wzajemnej relacji na płaszczyźnie ludzkiej, religijnej i narodowej.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zabytki sakralne w systemie prawnym Polski – uwagi de lege ferenda

Zabytki sakralne stanowią przeważającą część zasobu zabytkowego Polski oraz krajów cywilizacji europejskiej. Obok wartości artystycznej, historycznej i naukowej, cechą wyróżniającą tę grupę jest wartość sakralna. Definiuje się ją jako cechę charakterystyczną zabytków i dzieł sztuki, odnoszącą się do kościołów oraz elementów ich wystroju i wyposażenia, wynikającą z faktu ofiarowania ich Bogu, otaczania kultem, przekazu za ich pośrednictwem treści biblijnych, teologicznych lub hagiograficznych oraz poddania obrzędowi poświęcenia w celu przeznaczenia na potrzeby liturgii. Z punktu widzenia jurydycznego zabytki sakralne podlegają trojakiego rodzaju ochronie prawnej: wynikającej z prawa kanonicznego, kościelnego prawa administracyjnego oraz prawa publicznego. W polskim prawie publicznym zabytki sakralne nie są wyszczególnione jako odrębny przedmiot ochrony prawnej. W okresie międzywojennym stworzono w Polsce modelowy system prawnej ochrony zabytków sakralnych. Polegał on na konkordancji przepisów państwowych i kościelnych. Jego istotą było wyodrębnienie zabytków sakralnych i poddanie ich szczególnej wyższej formie ochrony. Zastosowanie międzywojennych osiągnięć legislacyjnych do obecnego systemu w celu ujednolicenia przepisów kościelnych i państwowych zapewni skuteczniejszą ochronę tej znaczącej części dziedzictwa kulturalnego narodu. Reforma prawa ochrony zabytków powinna ewoluować nie tylko w kierunku nadania właściwego statusu zabytkom sakralnym, a w konsekwencji redefinicji systemu dotowania i dysponowania nimi, lecz także określać obowiązki edukacyjne podmiotów odpowiedzialnych za ochronę dziedzictwa kulturalnego.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
W stronę politologii humanistycznej. Przyczynek do studiów nad znaczeniem interpretacji cywilizacyjnej w podejściu metodologicznym Andrzeja Jana Chodubskiego

Artykuł poświęcony jest podejściu metodologicznemu profesora Andrzeja Chodubskiego (1952–2017), który należy do grona najbardziej znaczących postaci polskiej politologii, współtwórcy gdańskiego ośrodka politologicznego. Jego prace cechują się zarówno interdyscyplinarnością, jak i humanistycznym oglądem rzeczywistości społeczno-politycznej i kulturowej. W swoich badaniach posługiwał się metodą określaną mianem interpretacji cywilizacyjnej. Metoda ta pozwala na ujęcie badanej rzeczywistości w sposób holistyczny i integralny; może być użyteczną także na gruncie politologii, na co wskazuje analiza prac Andrzeja Chodubskiego.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Warunki realizacji zadań mandatowych w Misji UNTAC (1992-1993) w Kambodży na przykładzie działalności 2 kompanii wsparcia logistycznego

Celem artykułu jest przedstawienie wkładu polskiej logistyki w Misję Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kambodży (UNTAC).  Ta Misja ONZ została powołana na okres od 1992 do 1993 roku. Głównym zadaniem mandatowym Misji UNTAC  było wprowadzenie politycznej stabilizacji w regionie Półwyspu Indochińskiego poprzez przywrócenie pokoju i demokracji w Kambodży. Do osiągnięcia tego celu ONZ zaangażował około 20 tys. osób personelu wojskowego i cywilnego.  Istniejące  publikacje na temat udziału Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Misji UNTAC, poza niektórymi opracowaniami naukowymi,  uwypuklały bardziej wątki sensacyjne niż rzetelną ocenę wysiłku logistycznego.


Podłoże dotyczące okoliczności powstania Polskiego Kontyngentu Wojskowego (PKW), jego struktury organizacyjnej i problemów związanych w wykonywaniem zadań wsparcia logistycznego w Kambodży, zaprezentowane w tym artykule, oparte są na dokumentach z Centralnego Archiwum Wojskowego Oddziału w Nowym Dworze Mazowieckim, osobistych materiałach zebranych przez autora podczas służby w Misji UNTAC, oraz wspomnieniach uczestników PKW w Kambodży.


Najbardziej doświadczona kadra PKW, stanowiła trzon pierwszych grup Polskich Sił Zbrojnych wyznaczanych do operacji wojskowych pod przewodnictwem NATO. Po przystąpieniu Polski do tego sojuszu pełniła służbę w dowództwach NATO na stanowiskach przewidzianych dla przedstawicieli Polskich Sił Zbrojnych.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Od publicznego rozumienia nauki do komunikacji naukowej. Uwarunkowania rozwoju komunikacji naukowej w Polsce

Artykuł poświęcony jest wybranym aspektom komunikacji naukowej w Polsce. Jego celem jest zwrócenie uwagi na rolę komunikacji naukowej w publicznym rozumieniu nauki i wskazanie najważniejszych uwarunkowań rozwoju komunikacji naukowej w Polsce. W artykule założono, że komunikacja naukowa oraz popularyzacja wyników badań to aktywności podejmowane przez naukowców, jednostki naukowe oraz podmioty działające na rzecz nauki w konkretnych warunkach systemowych, finansowych, prawnych czy politycznych. Dlatego ocena uwarunkowań rozwoju komunikacji naukowej w danym państwie wymaga w pierwszej kolejności poznania warunków, w jakich się ona odbywa. W celu udowodnienia tak postawionej tezy posłużono się analizą instytucjonalno-prawną. W pierwszej części artykułu (o charakterze opisowym) przywołano historię rozwoju publicznego rozumienia nauki i jej związki z rozwojem komunikacji naukowej, w drugiej części – badawczej – przywołano wyniki analizy podstawowych aktów prawnych i danych zastanych w zakresie: miejsca i roli komunikacji naukowej w polskiej polityce naukowej, w tym stan obecny systemu szkolnictwa wyższego oraz rozwiązania proponowane w opracowywanej przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego reformie szkolnictwa wyższego; miejsca i roli popularyzacji wyników badań w strategii rozwoju jednostki naukowej na przykładzie Uniwersytetu Gdańskiego oraz zobowiązań uczelni/naukowca w zakresie komunikacji naukowej wobec instytucji finansujących badania naukowe.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Dialog w nauce i o nauce – o ograniczeniach polityki naukowej

Tekst traktuje o generaliach związanych z fundamentalnymi barierami utrudniającymi prowadzenie skutecznej polityki publicznej wobec sektora nauki i szkolnictwa wyższego. Jego treść nie odnosi się wyłącznie do Polski i nie do konkretnych propozycji rozwiązań formalnych, ale też był pisany z myślą o polskiej nauce. Autor inspirował się, nie trzymając się ich kurczowo, znanymi tekstami zarówno klasyków poważnych, jak i klasyków odważnych. Do tych pierwszych zaliczają się: polski mikrobiolog i filozof, Ludwik Fleck wraz z kontynuatorami, przede wszystkim w osobie amerykańskiego fizyka i filozofa. Thomasa Kuhna. Dwaj inni inspirujący w tej mierze Amerykanie to: psycholog Abraham Maslow i socjolog Robert Merton. – Mamy tu czterech klasyków poważnych. Klasykiem odważnym jest natomiast rodzimy przedstawiciel dziedziny wiedzy rzekomej, tj. imagineskopii, pod tym nazwiskiem znany z jednej tylko publikacji, ale za to publikacji przełomowej i w tejże dziedzinie, i w myśleniu jako takim. Chodzi o światowej sławy polskiego pendologa, Śledzia Otrembusa Podgrobelskiego. – Sugerując się stylem tego zręcznego naukowego prowokatora nie od rzeczy będzie w tym miejscu stwierdzić, że naukowym zamiarem autora było, aby artykuł stanowił głos mniej na puszczy, a więcej w dyskusji nad realnymi możliwościami prowadzenia skutecznej polityki sektorowej wobec nauki i szkolnictwa wyższego.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Skrzypek wielu dachów. Ponowoczesna hermeneutyka Odo Marquarda wobec zagadnienia pluralizmu

Artykuł omawia relację między pluralizmem społecznym a tradycją (lub raczej wielością tradycji) na gruncie filozofii hermeneutycznej Odo Marquarda. Autorka przedstawia koncepcje niemieckiego filozofa jako propozycję łączącą elementy myśli postmodernistycznej oraz hermeneutyki. Zarysowuje przesłanki epistemologiczne (zwłaszcza sceptycyzm), które doprowadziły autora do przekonania o konieczności budowania własnego światopoglądu w odniesieniu do tradycji. Jednocześnie artykuł pokazuje sposób, w jaki Marquard godzi afirmację tradycji z afirmacją różnorodności i złożoności świata społecznego, w którym Inny – kształtujący samego siebie w oparciu o inną tradycję – nie tylko nie stanowi zagrożenia dla tego co „własne” ale wręcz pozwala lepiej zrozumieć „swojskość” oraz zyskać dystans konieczny dla krytycznego myślenia o własnej tradycji.

Czasopismo: Cywilizacja i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne