rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza procesu szkolenia strażaków Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego do współpracy z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym w zakresie realizacji operacji nocnych

Szkolenie strażaków KSRG do współpracy z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym (SP ZOZ LPR) w zakresie realizacji lotów nocnych stanowi jedno z najważniejszych założeń strategii wprowadzania do operacji nowych śmigłowców ratunkowych. Między innymi od poziomu wyszkolenia zarówno załóg lotniczych jak i ratowników PSP zależy poziom bezpieczeństwa wykonywanych operacji. Z analiz prowadzonych przez międzynarodowe władze lotnicze wynika, że zaawansowane szkolenia i wprowadzane bezpieczne modele wykonywania operacji lotniczych znacząco minimalizują liczbę wypadków z udziałem śmigłowców ratunkowych. Zwrócenie uwagi szczególnie na śmigłowce ratunkowe wynika z charakterystyki operacji Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego. Wspólne szkolenia PSP i SP ZOZ LPR, które są wynikiem podpisanego w 2008 roku porozumienia mają na celu przygotowanie strażaków ratowników do umiejętnego zabezpieczenia miejsca lądowania szczególnie w nocy oraz wypracowania wzajemnego zaufania pomiędzy załogami śmigłowców ratunkowych i strażakami. Po przeszkoleniu ponad 10 tys. strażaków ratowników przyszedł czas na dokonanie bardziej szczegółowej analizy realizowanego projektu. W celu weryfikacji skuteczności procesu prowadzonych szkoleń została opracowana specjalna ankieta z pytaniami, skierowana do 949 strażaków ratowników z różnych jednostek ratowniczo-gaśniczych. W wyniku przeprowadzonej analizy ankiet dokonano oceny procesu szkolenia i wyciągnięto wnioski, które mają posłużyć poprawie skuteczności prowadzonych szkoleń.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nowa wersja krajowej strategii skutecznego reagowania kryzysowego w przypadku wystąpienia kataklizmu : Wnioski z przebiegu huraganu Katrina. cz. II

Artykuł przedstawia kolejne etapy opracowania Krajowego Ramowego Planu Reagowania Kryzysowego w oparciu o wnioski wyciągnięte z działań podjętych w przypadku huraganu Katrina jako pierwszego kroku na drodze ku niezbędnej krajowej strategii, która umożliwi lepsze przygotowanie Stanów Zjednoczonych na przyszłe kataklizmy, naturalne lub wywołane przez człowieka.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zagrożenia związane z transportem drogowym towarów niebezpiecznych a tunele drogowe

W artykule przedstawiono zagadnienia dotyczące zagrożeń związanych z transportem towarów niebezpiecznych ze szczególnym uwzględnieniem tuneli drogowych. Omówiono także podstawowe regulacje prawne europejskie i krajowe z zakresu bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych przez tunele drogowe.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dwa typy zarządzania reputacją

Czy w każdym przypadku sprawdza się twierdzenie Benjamina Franklina, że "potrzeba wielu dobrych uczynków, aby stworzyć dobrą reputację, ale wystarczy jeden zły, żeby ją stracić"? Zdecydowana większość zapytanych odpowie "tak", bo na pierwszy rzut oka wydaje się, iż jest to wręcz aksjomat, prawda oczywista. Jednak nie biorą oni pod uwagę faktu, że socjologia to nie jest przecież nauka ścisła i należy uwzględniać w swoich rozważaniach bardzo istotny czynnik, czyli kontekstowość: w różnych sytuacjach będziemy mieli do czynienia z różnym typem zachowań. Ilu zdeklarowanych zwolenników stwierdzenia B. Franklina pozostanie przy swoim zdaniu po przeczytaniu artykułu Petera M. Sandmana o zarządzaniu reputacją? Z pewnością wzrośnie znacząco liczba sceptyków. I nie będzie to tylko zasługą sugestywnego stylu argumentacji tego wybitnego specjalisty od komunikacji ryzykalnej. Swoje wywody poparł P. M. Sandman gruntowną wiedzą teoretyka, ale też i doświadczeniem praktyka, który doradzał wielu światowym korporacjom; na konkretnych przykładach udowadnia, że wynalazca piorunochronu nie jest twórcą prawdy uniwersalnej i nie w każdym przypadku reputację traci się od jednego złego uczynku. Pisanie o zaletach tego bardzo mądrego, a jednocześnie bardzo ciekawego artykułu łatwiej rozpocząć niż zakończyć, a że jest on dość długi, dlatego na zachętę tylko jedna (z wielu bardzo cennych) konstatacja P.M. Sandmana: jeżeli masz dobrą reputację, zostaniesz w sytuacji kryzysowej obdarzony domniemaniem niewinności, jeśli masz złą reputację, czeka cię domniemanie winy. Jak zbudować własny kapitał reputacyjny i umiejętnie nim zarządzać, od Petera M. Sandmana powinni się uczyć nie tylko menedżerowie, urzędnicy państwowi czy politycy. Jest to lektura dla wszystkich, bo przecież dobra reputacja - świadcząca o zaletach umysłu i serca - w oczywisty sposób pomoże każdemu z nas, zarówno w pracy, jak i, na przykład, w wychowywaniu własnych dzieci - co także P. M. Sandman udowadnia. [W imieniu Komitetu Redakcyjnego dr inż. Eugeniusz W. Roguski]

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wyznaczanie właściwości pianotwórczych środków gaśniczych w aspekcie wykorzystania ich w akcjach ratowniczo-gaśniczych oraz w gaśnicach przenośnych i przewoźnych

W artykule przedstawiono wybrane metody badawcze pianotwórczych środków gaśniczych, jak również omówiono zastosowanie uzyskanych wyników badań w praktyce.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Określanie składników środków pianotwórczych mogących mieć decydujący wpływ na zmniejszenie chłonności odpadów sztywnej pianki poliuretanowej względem odpadów poakcyjnych pian

Cel: Celem publikacji jest eksperymentalne określenie składników środków pianotwórczych mogących wpływać na zmniejszenie chłonności odpadów
sztywnej pianki poliuretanowej względem odpadów poakcyjnych piany. Pozwoli to na określenie mechanizmu procesu powodującego ograniczenie
skuteczności sorbentu w działaniach ratowniczych.
Metoda: Wykorzystano zmodyfikowaną metodę Westinghousa oraz autorską metodę analizy wyników uwzględniającą ubytek masy powstający na
skutek parowania sorbatu z przestrzeni sorbentu. W badaniach użyto jednolitego proszku sztywnej pianki poliuretanowej. Badaniu poddano wybrane
kombinacje składników stanowiących koncentraty środków pianotwórczych: dodecylosiarczan sodu, 2-butanol i 1-undekanol.
Wyniki i dyskusja: Wykreślono zależność masy sorbatu znajdującego się w porach sorbentu w funkcji czasu ociekania oraz wyznaczono maksymalną
masę teoretyczną dla wszystkich badanych układów przez ekstrapolację prostej parowania do osi OY. Określenie wpływu wybranych składników środka
pianotwórczego na sorpcję odniesiono do sorpcji wody. W tym celu porównywano przeciętne maksymalne masy teoretyczne otrzymane dla poszczególnych
układów o różnych stężeniach i zbadano ich zgodność względem przeciętnej wartości otrzymanej dla wody. W tym celu skorzystano z kryterium
porównawczego na poziomie istotności α = 0,1.
Wnioski: Podczas badań wstępnych zauważono zdecydowanie mniejszą chłonność odpadów sztywnej pianki poliuretanowej względem roztworów
środków pianotwórczych niż w przypadku wody. Badania wyraźnie wykazały, że czynnikiem odpowiedzialnym za pogorszenie się właściwości pochłaniających
pumeksu jest obecność 1-undekanolu w środku pianotwórczym, który jest wykorzystywany jako stabilizator piany. Jest to oczywiście działanie
synergiczne z dodecylosiarczanem sodu. O ile sam dedecylosiarczan sodu powodował niewielką zmianę w zasorbowanej masie sorbatu (ok. 2%),
o tyle dodatek 1-undekanolu przyczynił się do zmiany aż w 43%. Dodatek rozpuszczalnika (2-butanolu) powodował już niewielką zmianę właściwości
chłonnych, przy czym chłonność niezależnie od kombinacji nieznacznie się zwiększała. Otrzymane wyniki pokazują, że czynnikiem odpowiedzialnym
za zmniejszenie się chłonności może być niskie napięcie powierzchniowe, które jest cechą charakterystyczną środków pianotwórczych zawierających
anionowe środki powierzchniowo czynne. Spadek napięcia powierzchniowego powoduje zmniejszenie się wielkości sił kapilarnych, a co za tym idzie
– ułatwia wyciek cieczy z porów sorbentu.
Badania wskazują na pewne ograniczenia wykorzystania sztywnej pianki poliuretanowej w działaniach ratowniczych mających na celu usuwanie resztek
roztworów środków pianotwórczych lub też roztworów wodnych zawierających ich ślady.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania trwałości, wytrzymałości i charakterystyk przepływu hydrantów zewnętrznych

Niniejszy artykuł prezentuje nowe metody badań hydrantów przeciwpożarowych opracowanych w Zakładzie – Laboratorium Technicznego Wyposażenia Straży Pożarnej i Technicznych Zabezpieczeń Przeciwpożarowych – CNBOP.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Elementy lokalnej polityki i strategii bezpieczeństwa

Autor sygnalizuje w artykule problematykę związaną z zagadnieniem wpływu decentralizacji i dekoncentracji kompetencji na poziom bezpieczeństwa. Artykuł zawiera wprowadzenie do modelu zarzadzania bezpieczeństwem w ujęciu lokalnym oraz relacje katastrofa - postęp.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Projekty badawcze realizowane w obszarze ochrony ludności – wybrane zagadnienia

Wprowadzenie: W artykule przedstawiono zarówno analizę, jak i diagnozę wybranych projektów badań naukowych realizowanych w ochronie ludności, z uwzględnieniem ich aspektów utylitarnych, poznawczych i organizacyjnych. Przedmiotem refleksji był również ich zakres, cele, wyniki oraz zastosowane metody badawcze. Spośród wielu projektów, wybrano te, które zarówno charakteryzowały się cechami utylitarnymi, jak i odnosiły się do systemowych podstaw bezpieczeństwa cywilnego. Szczególną uwagę poświęcono obecności w badaniach aspektów społecznych, kulturowych i politycznych odnoszących się do organizacji oraz sposobów prowadzenia działań ratowniczych i humanitarnych.
Cel: Celem pracy była analiza aktualnie prowadzonych projektów badawczych o wymiarze europejskim, realizowanych w obszarze ochrony ludności. Analiza obejmowała w szczególności cele oraz wyniki projektów. Ważnym jej aspektem była również sfera popularyzacji wyników badań naukowych oraz ich wykorzystywania w procesie edukacji społeczeństwa.
Metody: W pracy wykorzystano zarówno wnioskowanie indukcyjne, które pozwoliło na sformułowanie wniosków na podstawie ograniczonego zbioru projektów badawczych, jak i zastosowano dedukcję opartą na wiedzy teoretycznej i praktycznej.
Wnioski: Różnorodność projektów oraz odmienne perspektywy badawcze (zagrożenia, wymiar społeczny) potwierdziły interdyscyplinarny charakter ochrony ludności. Badania uwzględniały potrzeby odbiorców, charakterystykę zagrożeń, oczekiwania społeczne oraz uwarunkowania organizacyjne i polityczne. Analiza projektów badawczych skłoniła autora do wyodrębnienia trzech rodzajów badań. Pierwszym z nich była koncentracja celów i wyników badań na możliwości ich praktycznego zastosowania podczas działań ratowniczych i humanitarnych. Drugi rodzaj badań dotyczył rozwiązań systemowych i odnosił się do sfery organizacji różnych instytucji realizujących zadania z zakresu ochrony ludności. Ostatni zorientowany był na społeczny wymiar zagrożeń, a jego cechą szczególną była rola organizacji pozarządowych w procesie ochrony życia, mienia i środowiska będącego podstawą egzystencji człowieka. Natomiast diagnoza stanu badań pozwoliła na wskazanie obszarów, które powinny być przedmiotem kolejnych eksploracji. W tym kontekście należy wymienić między innymi społeczny wymiar bezpieczeństwa cywilnego, badanie adekwatności rozwiązań formalnoprawnych oraz diagnozę rozwiązań systemowych (organizacyjnych) w ochronie ludności.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
W świecie komunikacji : cele i zadania Public Relations

Artykuł przekazuje informacje na temat potrzeby komunikacji z otoczeniem. Wprowadza czytelnika w dziedzinę Public Relations, jej główne cele i zadania. Wskazuje korzyści dla organizacji wynikające ze sprawnej pracy działu PR. Stanowi wprowadzenie do omówienia narzędzi PR, działań PR w sytuacjach dla organizacji kryzysowych, oceny pracy działu PR w osiąganiu założonych przez organizację celów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie narażenia funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej na pole elektromagnetyczne profesjonalnych urządzeń łączności bezprzewodowej

Do prowadzenia skutecznych działań ratunkowych, gaśniczych i ochrony ludności strażacy potrzebują łączności z jednostkami koordynującymi oraz między sobą. W tym celu wykorzystywane są różnego typu profesjonalne urządzenia łączności bezprzewodowej (radiotelefony przenośne i przewoźne) oraz telefony komórkowe. W opracowaniu przedstawiono charakterystykę tych urządzeń oraz wyniki badań emitowanego przez nie pola elektromagnetycznego, na które narażeni są pracownicy podczas wykonywania zadań służbowych. Absorpcja energii radiofalowego pola elektromagnetycznego, którego źródłem są m.in. radiotelefony oraz telefony komórkowe, może spowodować w organizmach żywych podwyższenie temperatury tkanek i płynów ustrojowych. Wiele badań wskazuje na możliwość wystąpienia negatywnych skutków zdrowotnych związanych z użytkowaniem tego rodzaju źródeł pola elektromagnetycznego. Z przeprowadzonych przez CIOP-PIB badań ankietowych wynika, że w realizacji zadań służbowych strażacy wykorzystują 2 profesjonalne systemy łączności: konwencjonalnej (pasmo 147–174MHz) oraz trankingowej (pasmo 380–450MHz). Korzystają także z 3 publicznych systemów telefonii komórkowej: GSM 900, DCS 1800, UMTS 2140. System łączności konwencjonalnej jest dostępny dla funkcjonariuszy pracujących zarówno w dużych jednostkach miejskich, jak i w jednostkach podmiejskich, natomiast system łączności trankingowej jest obecnie spotykany głównie w dużych aglomeracjach miejskich. Systemy GSM 900, DCS 1800 oraz UMTS są używane nie tylko przez pracowników PSP, ale też przez ogół ludności. Ocenę narażenia pracowników PSP wykonano w oparciu o pomiary wartości chwilowych natężeń pola elektrycznego oraz magnetycznego. Dla wszystkich używanych typów radiotelefonów pomiary wykonano w typowych, rzeczywistych warunkach pracy obejmujących nadawanie i odbieranie informacji. Przeprowadzone pomiary i ocena pól elektrycznych i magnetycznych wytwarzanych przez radiotelefony przenośne oraz przewoźne wykazały, że w czasie nadawania radiotelefonów w otoczeniu występują pola o poziomie ekspozycji zawodowej tj. takiej, w której dozwolone jest przebywanie jedynie pracowników przeszkolonych nt. zasad bezpiecznej pracy przy źródłach pola, niemających przeciwwskazań zdrowotnych do narażenia na pola elektromagnetyczne. W przypadku użycia radiotelefonów stacjonarnych mamy do czynienia ze słabszą ekspozycją pozazawodową na pola, tj. w tym przypadku nie ma ograniczeń dotyczących ekspozycji pracowników i ludności.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ pianotwórczych środków gaśniczych i neutralizatorów na środowisko naturalne, szczególnie na organizmy wodne

W niniejszym artykule omówiono wpływ pianotwórczych środków gaśniczych na środowisko naturalne, szczególnie na organizmy wodne.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ekologiczne kierunki zmian bazy surowcowej w koncentratach gaśniczych

W artykule przedstawiono wpływ pianotwórczy kompozycji gaśniczych na środowisko naturalne z uwzględnieniem metod oceny biodegradowalności i toksyczności. Analizowano także oddziaływanie poszczególnych składników pianotwórczych środków gaśniczych na ekosystem oraz przedstawiono kierunki zmian bazy surowcowej w nowo opracowywanych recepturach. Praca naukowa finansowana była przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ze środków na naukę w latach 2007-2010 jako projekt badawczy rozwojowy numer R00-O0046/03 "Badania nad otrzymaniem ekologicznego, biodegradowalnego środka zwilżającego, zwiększającego skuteczność akcji ratowniczo-gaśniczych i podnoszącego bezpieczeństwo powszechne kraju".

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Władysław Pilawski

Od zawsze w szeregach ochrony przeciwpożarowej byli ludzie o niezwykłych zaletach umysłu i charakteru, wykazujący
olbrzymie zaangażowanie zawodowe i społeczne. Do grona osób utożsamianych z ochroną przeciwpożarową należy niewątpliwie
płk poż. w st. spocz. Władysław Pilawski, którego piękny jubileusz setnych i sto pierwszych urodzin niedawno
obchodziliśmy. Wieloletnia postawa zawodowa pułkownika Pilawskiego zdecydowanie zasługuje na uwagę oraz przybliżenie
jego sylwetki czytelnikom BiTP. Osobę Pułkownika wyróżnia bardzo aktywna wieloletnia działalność na różnych szczeblach,
która wywarła bardzo istotny wpływ na rozwój ochrony przeciwpożarowej.
Jest on współtwórcą systemu ochrony przeciwpożarowej, organizował służbę pożarniczą na ziemiach odzyskanych oraz
przyczynił się do rozwoju techniki pożarniczej i poprawy stanu bezpieczeństwa pożarowego.
Swoją działalność pożarniczą rozpoczął w Ochotniczej Straży Pożarnej w Czarnkowie w roku 1934. Mimo ciężkiej sytuacji
ekonomicznej i politycznej oraz wielu przeciwności losu prezentował zawsze wzorową patriotyczną postawę. Po okupacji jako
komendant poznańskiej Straży Pożarnej z ogromnym zaangażowaniem uczestniczył w odbudowywaniu i rozbudowywaniu
strażnic i zaplecza technicznego, rekonstrukcji zniszczonego taboru i technicznego wyposażenia jednostek.
W okresie PRL był ścigany przez Służbę Bezpieczeństwa. Głównymi zarzutami, które mu stawiano, były: praca w pożarnictwie
przedwojennym, działalność konspiracyjna podczas okupacji hitlerowskiej oraz klerykalizm. W wyniku działań SB był
trzykrotnie aresztowany, a następnie w 1954 r. zwolniono go z pracy. Dopiero po kilku latach w 1957 r. znów wrócił w szeregi
straży pożarnej i objął stanowisko Zastępcy Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Funkcje tę pełnił przez 22 lata do
chwili przejścia na emeryturę. Okres służby pułkownika Pilawskiego w KGSP cechowały: fachowość, oddanie służbie oraz
dbałość o podległych pracowników. W tym czasie wprowadzono szereg istotnych regulacji prawnych dotyczących zarówno
bezpieczeństwa pożarowego budynków, jak i wyposażenia straży pożarnych.
Na szczególną uwagę zasługuje aktywność pana pułkownika w zakresie wydawniczym. Poprzez swoją twórczość wzbogacił
literaturę fachową z zakresu ochrony przeciwpożarowej o 28 pozycji książkowych oraz wiele artykułów. Swoją ogromną
wiedzą i doświadczeniem dzielił się i nadal dzieli podczas licznych spotkań, konferencji, również na arenie międzynarodowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Program szkolenia wstępnego i doskonalącego dla pilotów śmigłowców ratunkowych, jako modelowa propozycja właściwego przygotowania do operacji ratowniczych

Zakup nowych śmigłowców dla Lotniczego Pogotowia Ratunkowego jest krokiem w dobrym kierunku. Otwiera nowe możliwości i perspektywy rozwoju lotniczego ratownictwa medycznego w Polsce. Podstawowym zadaniem w procesie wdrażania nowych maszyn do operacji lotniczych, a także rozszerzaniem katalogu zadań, które będą realizować jest właściwe przygotowanie pilotów. Pierwszym krokiem jest szkolenie pilotów Lotniczego Pogotowia Ratunkowego na typ EC135 TR (Type Rating), którego skutkiem jest uzyskanie przez nich uprawnień do pilotowania nowego typu statku powietrznego. Po pierwszych dwóch turach szkolenia w ośrodku EC ujawniły się pewne trudności, które są wynikiem wieloletniego korzystania w operacjach ze śmigłowców technologicznie i awionicznie znacznie odmiennych i przestarzałych od tych zakupionych dla Lotniczego Pogotowia Ratunkowego (LPR). Te zaobserwowane trudności poddano gruntownej analizie przyczynowo - skutkowej i w efekcie przyjęto plan działań polegający na dodatkowym przygotowaniu pilotów do szkolenia TR. Powstał i został wdrożony do realizacji program szkolenia wstępnego, którego celem jest optymalne przygotowanie pilotów do szkolenia na nowy typ. Jednocześnie mając świadomość, jaki jest cel i jak przebiega szkolenie pilotów na typ przygotowano i wdrożono do realizacji program szkolenia doskonalącego dla pilotów, którzy zdali egzamin i uzyskali uprawnienia na typ EC 135. Celem tego szkolenia jest z kolei właściwe przygotowanie pilotów do obsługi urządzeń awionicznych, a także do operacji, które po jego zakończeniu wykonywać będą w ramach Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego. Całość tych zadań organizacyjno-szkoleniowych ma służyć i służy optymalnemu przygotowaniu pilotów do bezpiecznego wykonywania operacji lotniczych na śmigłowcach ratunkowych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport