rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Od miejskiego aktywizmu do miejskich ruchów społecznych

Abstrakt: W artykule przeanalizowano proces tworzenia miejskich ruchów społecznych w Polsce. W pierwszej części autor przedstawił krótki historyczny rys kształtowania się europejskich miejskich ruchów społecznych oraz zmiany strukturalne, jakim są one obecnie poddawane. Drugą część poświęcono specyfice miejskiego aktywizmu w Polsce. Autor przeanalizował procesy, w których ramach rozproszony miejski aktywizm skutkiem wewnętrznej integracji ewaluował w kierunku miejskiego ruchu społecznego, reprezentowanego między innymi przez takie organizacje, jak Kongres Ruchów Miejskich czy koalicja wyborcza Porozumienie Ruchów Miejskich.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Społeczno-prawny aspekt materiałów erotycznych i pornograficznych przed 1939 rokiem. Walka z nielegalnymi wydawnictwami na przykładzie Warszawy

Artykuł prezentuje nasilenie się zjawiska występowania erotycznych i pornograficznych wydawnictw na przełomie XIX i XX wieku oraz jego odbiór. Opracowanie podejmuje się także przedstawienia wybranych aktów prawnych wymierzonych w producentów i dystrybutorów kontrowersyjnych treści – w tym ustaleń międzynarodowych konferencji, prawa zaborców oraz polskich regulacji z okresu międzywojennego wraz ze stosownymi instrukcjami dla urzędników. W kolejnej części opracowania poruszono odbiór pornografii przez część opinii publicznej. Celem niniejszego tekstu jest również przedstawienie na podstawie źródeł prasowych, archiwalnych oraz literatury przedmiotu występowania tego problemu na terenie Warszawy, w tym również identyfikacji osób zamieszanych w niemoralne działania. Przeprowadzone badania ukazały, że na przestrzeni lat zmieniał się odbiór tego zjawiska, na co wpływ miało również to, że nie było ono jednoznacznie zdefiniowane. Było to również utrudnienie dla legislatorów, lecz nie powstrzymywało funkcjonariuszy służb porządkowych, którzy podejmowali się działań mających na celu aresztowanie osób zaangażowanych w ten proceder, również recydywistów.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Geopolityka i religia we współczesnym świecie

Religia i geopolityka należą pozornie do dwóch różnych przestrzeni – sacrum i profanum. Jednak czasem zachodzą między nimi ścisłe związki, czego symbolem stały się choćby krucjaty. Wydaje się, że we współczesnej geopolityce, głównie w zachodnich publikacjach, religia nie jest czynnikiem ważnym,raczej lekceważonym. Szczególnie że prawie nigdy religia nie jest jedynym aspektem wpływającym na procesy geopolityczne, lecz koreluje z wieloma innymi zmiennymi, których wpływy trudno zbadać i zmierzyć. Dlatego tylko nieliczni badacze geopolityki ze szkoły geopolityki krytycznej oraz francuskiego periodyku „Herodote” posługują się terminem „geopolityka religii”. Stąd dużo więcej badań naukowych nad związkami między geopolityką a kulturą. We współczesnym świecie za znacznie ważniejsze uważa się problemy ekonomiczne niż cywilizacyjne. 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Fundamentalizm muzułmański w ujęciu papieża Franciszka

Fundamentalizmy religijne są zjawiskami szeroko rozpowszechnionymi w religiach monoteistycznych. Zjawiska te odzwierciedlają współczesną przemoc w sferze religii i stanowią zagrożenie dla pokoju. Papież Franciszek nie przestaje podkreślać, że przemoc nie jest dobrą ani dalekowzroczną metodą rozwiązywania problemów na świecie, zaś najlepszym sposobem uniknięcia konfliktów między wyznawcami różnych religii jest dialog międzyreligijny. Celem artykułu jest prezentacja nauczania papieża Franciszka w zakresie fundamentalizmu muzułmańskiego w kontekście politologii religii. Autorka dokonała analizy różnych dokumentów papieskich, przemówień i wypowiedzi. W strukturze niniejszego artykułu można wyróżnić pięć głównych części (Zjawisko fundamentalizmu religijnego, Dokumenty papieskie, Przemówienia i homilie, Podróże apostolskie, Rozważania papieskie i inne teksty). Przeprowadzone badania pozwoliły sformułować następujące wnioski końcowe: fundamentalizm religijny występuje w obrębie każdej religii, traktuje religię instrumentalnie; fundamentalizm muzułmański mieści się w kontekście politologii religii; dialog i polityka non-violence to jedyne możliwe odpowiedzi na przemoc; dialog międzykulturowy oraz międzyreligijny mogą wyeliminować wszelkie formy fundamentalizmu, a ich znaczenie wzrasta we współczesnym świecie; oba rodzaje dialogu mogą być alternatywą, aby znaleźć drogę do pokoju i współpracy dla dobra wspólnego.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Chrześcijański ruch narodowy na ziemiach polskich w latach 1885‒1945

Artykuł ma na celu zaprezentowanie ewolucji polskiego chrześcijańskiego ruchu narodowego. Ukazanie pełnego obrazu tytułowej tematyki wymagało wykorzystania metod historycznych, behawioralnej oraz decyzyjnej. W prezentowanych latach możemy wyróżnić cztery okresy funkcjonowania ruchu, zgodnie z którymi został podzielony artykuł. Każdy z nich charakteryzuje się odmiennymi warunkami wewnętrznymi oraz zewnętrznymi wpływającymi na działania organizacji narodowych. Pierwszy to okres funkcjonowania narodowców w czasach zaborów (lata 1885‒1918). Następnie zaprezentowano działania w warunkach niepodległej demokratycznej II Rzeczypospolitej (lata 1918‒1926). Kolejny etap to działalność w warunkach autorytaryzmu (lata 1926‒1939) oraz okres działalności konspiracyjnej (lata 1939‒1945). Działając wielowymiarowo, zarówno społecznie, politycznie, jak i militarnie, polski chrześcijański ruch narodowy wielokrotnie ewoluował organizacyjnie oraz ideologicznie w wyniku różnorodnych wydarzeń historycznych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kryzys lewicy w państwach Grupy Wyszehradzkiej

W wyniku wyborów parlamentarnych, które odbyły się w R epublice Czeskiej w dniach 20–21 października 2017 r., dwie partie lewicowe – Czeska Partia Socjaldemokratyczna (ČSSD) oraz Komunistyczna Partia Czech i M oraw (KSČM) – uzyskały najgorsze wyniki w historii swojej rywalizacji parlamentarnej od czasu „aksamitnego rozwodu” [Výsledky voleb a referend: 2018]. Fakt ten wpisuje się w prawidłowość występującą w ostatnich latach również w Polsce, na Węgrzech i częściowo na Słowacji – słabszych wyników w wyborach parlamentarnych ugrupowań lewicowych. Niniejszy artykuł stanowi próbę wykazania politycznej siły najważniejszych ugrupowań lewicowych w tych państwach. Stanowić to będzie swoiste tło, które pomoże określić skalę wspomnianego kryzysu. Inaczej bowiem powinniśmy rozpatrywać partie izolowane od tych, które miały istotny wpływ na politykę państwa przez sprawowanie rządów. Pomocne będą w tym przypadku indeksy partycypacji i odpowiedzialności rządowej, zaproponowane przez Giuseppe Ieraciego. Druga część niniejszego artykułu to próba określenia przyczyn wspomnianego kryzysu. Wiadome jest, że determinantów takiego stanu rzeczy jest wiele, tym bardziej konieczne wydaje się ich usystematyzowanie oraz próba wskazania podobieństw w tym zakresie w państwach Grupy Wyszehradzkiej. Pozwoli to określić, czy istnieją wspólne cechy kryzysu lewicy w V4, co z kolei może się stać zalążkiem dyskusji o problemach lewicy w Europie Środkowej i Wschodniej, prowadząc do rozważań na temat współczesnych wyzwań partii lewicowych. Wprawdzie krajowe sceny polityczne, a także zachodzące w ich obrębach procesy w Czechach, Polsce oraz na Słowacji i Węgrzech różnią się wyraźnie od mechanizmów i rozstrzygnięć w państwach Europy Zachodniej, mimo to nie można analizować podjętego przez autorów tematu w oderwaniu od kryzysu lewicy zachodnioeuropejskiej, a także coraz silniejszej dyskusji oraz krytycznych głosów wobec demokracji liberalnej, która zdaniem niektórych przywódców europejskich państw, np. Viktora Orbana, przynosi klęskę na polu rozwiązywania najważniejszych problemów współczesnego państwa [Nowak 2018: 45].

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Konsultacje społeczne jako przejaw obywatelskiej partycypacji w lokalnym życiu publicznym na przykładzie miasta Katowice

Artykuł poświęcony jest konsultacjom społecznym, które są formą demokracji bezpośredniej. Zagadnienie to zostało omówione w odniesieniu do podstawy teoretycznej, prawnej i praktycznej. W ujęciu teoretycznym podjęto próbę określenia cech demokracji bezpośredniej i jej związku z istotą samorządu terytorialnego, a także zrozumienia znaczenia konsultacji społecznych. Pod względem prawnym autor dokonał analizy przepisów polskiego prawa samorządowego oraz aktów prawa miejscowego Katowic, które opisują instytucję konsultacji społecznych. Ostatnią część artykułu stanowi analiza praktycznego wymiaru wykorzystywania konsultacji społecznych przez władze miasta Katowice w celu pozyskiwania informacji o potrzebach społecznych. Artykuł ukazuje również poziom i zakres partycypacji obywatelskiej w konsultacjach społecznych na wybranych przykładach w Katowicach.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Decentralizacja niesymetryczna w Hiszpanii – implikacje polityczne i ustrojowe

Procesy globalizacyjne, osłabienie pozycji państw narodowych, procesy integracyjne, przemiany społeczeństw oraz demokratyzacja systemów to zaledwie kilka z podstawowych determinantów dynamicznych zmian zachodzących na przestrzeni XX i XXI wieku. Ich skutki uwidaczniają się m.in. we wzroście tendencji niepodległościowych wśród narodów nieposiadających własnych państw. Hiszpania, od wieków tworząca heterogeniczny organizm państwowy, po upadku reżimu frankistowskiego i w obliczu konieczności przeprowadzenia transformacji ustrojowej wdrożyła wiele innowacyjnych rozwiązań, zwłaszcza w przypadku decentralizacji terytorialnej. Intensyfikacja żądań secesyjnych ze strony części hiszpańskich wspólnot autonomicznych sprawia, że nieuniknione wydaje się wprowadzenie reform, które z jednej strony, miałyby na celu utrzymanie jedności monarchii, z drugiej zaś – sprostały oczekiwaniom regionów.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Od PRON-u do Europarlamentu. Polscy sportowcy w polityce

Artykuł lokuje się na pograniczu dwóch socjologicznych subdyscyplin: socjologii sportu i socjologi polityki oraz nauk o polityce. Podejmuje temat nieobecny dotąd w polskiej literaturze przedmiotu, tj. kwestię karier politycznych ludzi sportu: byłych sportowców i sportsmenek oraz trenerów i działaczy sportowych. W wyselekcjonowanej na potrzeby artykułu próbie znalazło się dziewiętnaścioro polityków. Materiał źródłowy objęty analizą został pozyskany z różnych źródeł: z archiwów mass mediów, z oficjalnych serwisów z zasobami archiwalnymi polskiego parlamentu, z publicznych wypowiedzi sportowców-polityków oraz ich biografii i autobiografii. Kilka –niewykluczających się – interpretacji zjawiska politycznych karier ekssportowców zaprezentowano i rozważono w odniesieniu do zgromadzonego materiału empirycznego.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
System polityczny Szwajcarii – uwarunkowania i główne instytucje

Uchwalenie Konstytucji Federalnej w 1848 roku było istotne dla kształtowania systemu politycznego Szwajcarii. Współczesne brzmienie Konstytucji Federalnej Konfederacji Szwajcarskiej uchwalono w 1999 roku. Obecnie system tego kraju można określić mianem parlamentarno komitetowego (system konwentu). Ze względu jednak na jego specyfikę, objawiającą się w głównie w dużej roli kantonów, jest określany także jako parlamentarno-kantonalny. Artykuł podzielono na sześć części: uwarunkowania historyczne i instytucjonalne, podziały socjopolityczne, założenia i funkcjonowanie szwajcarskiego federalizmu, system partyjny i „formuła magiczna”, główne instytucje ustrojowe oraz instrumenty i procedury. W badaniach zastosowano podejście instytucjonalno-prawne, analizę systemową oraz analizę historyczną. W toku badań wykazano, że istotnym elementem systemu jest duża niezależność i samodzielność kantonów, a także gmin. Czynnikiem determinującym kształt partii politycznych i podział socjopolityczny Szwajcarii jest przede wszystkim jej wielokulturowość. Zasadniczymi instrumentami demokratycznymi w tym państwie są: referendum, inicjatywa ludowa, zgromadzenie ludowe.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Polska jako idea polityczna w pismach Antoniego Chołoniewskiego

W artykule przeanalizowano idee polityczne Antoniego Chołoniewskiego, polskiego dziennikarza i pisarza. W swojej książce Duch dziejów Polski przedstawił on ideę Polski jako wspólnoty politycznej opartej na wolności politycznej, rządach parlamentarnych i tolerancji. Do istoty polskiej idei politycznej miały należeć także pokojowe skłonności oraz zdolność do tworzenia wielonarodowych federacji politycznych. Zdaniem Chołoniewskiego upadek dawnej Polski miał wzmacniać tendencje autokratyczne i militarystyczne w Europie, zaś jej odbudowanie miało służyć budowie porządku demokratyczno-liberalnego na świecie, w którym polski ideał polityczny byłby zgodny z zasadami porządku światowego. Z tą retrospektywną utopią kontrastują jednak silne w publicystyce Chołoniewskiego wątki antyżydowskie. Wyidealizowana Polska znalazła się w sprzeczności z koncepcją realnych interesów polskich.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rola samorządu lokalnego w realizacji zadań oświatowych na przykładzie samorządu gminy Szelków

Przedmiotem pracy jest analiza i ocena roli samorządów terytorialnych w wypełnianiu funkcji edukacyjnych. Przedstawiając istotę i zadania samorządów terytorialnych wszystkich szczebli w Polsce, skoncentrowano się na zadaniach edukacyjnych gminy. Scharakteryzowano kolejno reformy edukacyjne w Polsce od czasów transformacji ustrojowej, zadania oświatowe jednostek samorządu terytorialnego oraz informację o stanie realizacji tych zadań w latach 2010–2015. Zaprezentowano zarówno formy działalności edukacyjnej, rolę różnych podmiotów oraz działania skierowane na podnoszenie jakości kadry nauczycielskiej i podstawy programowej. Rolę samorządu terytorialnego w realizacji zadań oświatowych przedstawiono na przykładzie wiejskiej gminy Szelków. Przedmiotem badań była organizacja i funkcjonowanie systemu edukacyjnego w gminie oraz ocena oświaty i działalności samorządu gminnego przez lokalną społeczność. Uzyskane, na ogół pozytywne wyniki badań mają znaczenie poznawcze i mogą stanowić wskazania dla dokonywania dalszych usprawnień systemu funkcjonowania i zarządzania oświatą i sposobu finansowania działalności oświatowej.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Religia i migracje wewnętrzne w procesach indonezjanizacji i islamizacji Papui Zachodniej

Migracje wewnętrzne stanowią coraz większy problem w społeczeństwach wieloetnicznych. Indonezja jest jednym z najbardziej różnorodnych krajów na świecie i domem dla setek grup etnicznych zjednoczonych w ramach głównej idei – tożsamości narodowej. Jednak koncepcja ta pozostaje niejasna dla wielu Indonezyjczyków, szczególnie tych mieszkających poza centralną, przeludnioną Jawą i Madurą. Aby osiągnąć utopijną jedność, prezydent Suharto (1967–1998) wprowadził program „transmigracji”, który przeniósł ludzi z przeludnionych terytoriów na tak zwane „wyspy zewnętrzne”. Oficjalne plany podkreślały jego gospodarcze i rozwojowe znaczenie, ale transmigracja była również politycznym narzędziem do wprowadzenia procesów indonezjanizacji i islamizacji. Korzystając z teorii wewnętrznego kolonializmu Michaela Hechtera, autorka popiera swój argument sprawozdaniami i dokumentami dotyczącymi przypadku Zachodniej Papui we wschodniej Indonezji. Terytorium z separatystycznym doświadczeniem i silnym pragnieniem wielkiej autonomii stanowi dobry przykład prób celowej indonezjanizacji i islamizacji. Przytłaczająca liczba wewnętrznych migrantów, jawajskich muzułmanów, stopniowo osłabiała jedność chrześcijańskich Papuasów. Brak równowagi między tymi grupami powoduje ciągłe napięcie w zmieniającym się społeczeństwie. Na podstawie tego argumentu przedstawiony jest wpływ migracji wewnętrznej w szerszym kontekście. Autorka zwraca uwagę na dynamikę struktury religijnej i etnicznej przed upadkiem reżimu Nowego Ładu i po nim i twierdzi, że procesy indonezjanizacji i islamizacji mają kluczowe znaczenie dla dalszego istnienia Papuasów i rozwiązań przyjętych przez państwo indonezyjskie.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kategoria wroga w komunistycznej Polsce w latach 1956–1989

Kategoria wroga, obecna w dokumentach programowych partii komunistycznych, była immanentną cechą komunistycznego stylu myślenia, odzwierciedloną następnie w systemie politycznym Polski Ludowej. Reżimy polityczne wzorowane na reżimie radzieckim, w swej istocie mobilizacyjne, potrzebowały wrogów. Mobilizacja, która w pierwszej fazie rozwoju państwa służyła przebudowie kraju, a następnie obronie status quo, wymagała aktywizacji przeciwko różnego rodzaju wrogom. Widoczne było zapotrzebowanie na istnienie wroga, który był stały, a zmieniał się jedynie jego obraz. Wroga poszukiwano wewnątrz i na zewnątrz ruchu. Świat komunistyczny złożony był przede wszystkim z wrogów. Wróg był niezbędny, nawet mityczny. Walka z rzeczywistymi bądź mitycznymi wrogami pozwalała realizować różne cele: różnicować społeczeństwo, tłumaczyć niepowodzenia, eliminować osoby niewygodne dla aktualnie rządzących, uzasadniać istnienie służby bezpieczeństwa i potrzebę jej wzmocnienia, budować partię nowego typu. Ruch komunistyczny wykreował dwie kategorie wrogów. Do pierwszej zaliczyć należy niejako tradycyjnych, „klasowych” wrogów ruchu komunistycznego, „przejętych” wraz z państwem w 1944 roku, a traktowanych jako wrogów realnych, czyli różnego rodzaju: 1) grupy społeczne w postaci tzw. elementów kapitalistycznych – przedsiębiorców, chłopów, 2) organizacje i instytucje polityczne oraz wojskowe; 3) konkurencyjne wobec marksizmu ideologie i doktryny. Stałym wrogiem ulokowanym poza państwem był amerykański i angielski imperializm. Drugą kategorią byli wrogowie wykreowani w PRL, tzw. wrogowie obiektywni i potencjalni.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Populistyczne rządy a wolność mediów. Przypadek Wenezueli Hugo Cháveza i Boliwii Evo Moralesa

Podstawowym zamierzeniem niniejszego artykułu jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób populistyczne rządy Hugo Cháveza w Wenezueli i Evo Moralesa w Boliwii wpłynęły na wolność mediów we władanych przez nich państwach. W tekście omówiono działania obu przywódców, zmierzających do zapewnienia sobie nieograniczonego dostępu do środków masowego przekazu, stłamszenia ich niezależności oraz podporządkowania władzy w celu budowania jej pozytywnego wizerunku. Podjęta została także próba dostrzeżenia analogii pomiędzy decyzjami Cháveza i Moralesa oraz dokonania wnikliwej oceny skutków tych ingerencji.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Polityczne organizacje muzułmańskie w Federacji Rosyjskiej

Niniejszy artykuł podejmuje kwestie politycznego wymiaru islamu w Federacji Rosyjskiej. W poszczególnych jego częściach dokonano ogólnej charakterystyki i podziału muzułmanów w FR, przeanalizowano aspekty prawne mające odniesienie do tej grupy ludności, a następnie przedstawiono rosyjskie polityczne organizacje muzułmańskie, w tym nie tylko partie polityczne, ale również ugrupowania o charakterze fundamentalistycznym i terrorystyczne. Do badania zastosowano metodę analizy systemowej w jej rozumieniu mikro, podejmując próbę określenia pozycji oraz roli politycznych organizacji muzułmańskich w FR. W efekcie w artykule wykazano, iż w obecnym układzie społecznym i prawnym nie wydaje się możliwe tworzenie muzułmańskich organizacji politycznych na szczeblu federalnym, zaś część niezadowolonej z funkcjonowania systemu państwowego ludności może kierować swoje poparcie do ugrupowań fundamentalistycznych lub nawet terrorystycznych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Polityczno-wojskowy wymiar rywalizacji między Chińską Republiką Ludową a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w XX i XXI wieku

Celem artykułu jest przedstawienie i analiza problematyki rywalizacji Chińskiej Republiki Ludowej ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w wymiarze polityczno-militarnym w XX i XXI wieku. W tekście skupiono się na głównych obszarach tej rywalizacji. W okresie zimnej wojny relacje ChRL i USA ewoluowały od wrogości do taktycznego zbliżenia, skierowanego przeciwko wspólnemu zagrożeniu w postaci ZSRR . Po jej zakończeniu Chiny kontestują amerykańskie przywództwo hegemoniczne, które jest główną barierą dla rozszerzania przez nie wpływów. Dotychczas państwa te konkurowały głównie w A zji Wschodniej i A zji Południowo-Wschodniej, jednak wraz z rozwojem mocarstwowości Chin obszar ten rozszerza się na pozostałe regiony Azji i inne kontynenty. Główna teza artykułu zakłada, że obecnie w interesie Chin leży ukształtowanie wielobiegunowego układu międzynarodowego. W około 50-letniej perspektywie zdystansują one jednak USA i innych konkurentów, osiągając dominującą pozycję na świecie. Podstawowym paradygmatem przyjętym podczas badań jest realizm strukturalny ofensywny.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Budżet partycypacyjny jako mechanizm współrządzenia miastem

Jednym z możliwych sposobów poradzenia sobie ze współczesnym kryzysem demokracji mogą być rozwiązania zmierzające do zwiększania społeczno-politycznej partycypacji obywateli. Rozwiązania te powinny się opierać na założeniach koncepcji governance. Przykładem metody (mechanizmu) włączania obywateli w proces współdecydowania, a tym samym zwiększania ich zaangażowania w kształtowanie polityki miejskiej jest zyskujący coraz większą popularność w polskich samorządach budżet obywatelski. Na ile jednak jest to narzędzie partycypatywne, oparte na rzeczywistym i aktywnym uczestniczeniu mieszkańców w jego realizacji? Celem artykułu jest próba odpowiedzi na tak sformułowane pytanie.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio K – Politologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji