rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Sposób odżywiania Japończyków na podstawie badań ankietowych

WSTĘP Celem pracy jest ocena sposobu odżywiania Japończyków, z uwzględnieniem podziału na 6 grup produktów spożywczych. MATERIAŁ I METODY Badania ankietowe uwzględniające spożycia wybranych produktów przeprowadzono wśród 60 Japończyków na stałe zamieszkałych w Japonii. WYNIKI Częstość spożycia wybranych produktów wykorzystano w ocenie nawyków żywieniowych badanej grupy. WNIOSKI 1. Analiza wybranych produktów spożywanych przez Japończyków potwierdza charakterystyczny i odmienny sposób żywienia tej grupy 2. Sposób żywienia badanej grupy można uznać za zgodny z zaleceniami prawidłowego żywienia. 3. Wybrane elementy żywienia Japończyków warto wykorzystać, w miarę możliwości, w diecie Polaków jako przykład prawidłowego żywienia.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Etos pielęgniarek w aspekcie historycznym

Celem pracy jest udowodnienie tezy, zakładającej aktualność etosu hipokratesowgo, etyki chrześcijańskiej i wzorców osobowych w etosie pielęgniarek analizowanym w aspekcie historycznym. Pojęcie „etos” oznacza określoną moralność, jak i te znamienne postawy, będące afirmacją określonych wartości charakteryzujących grupę zawodową pielęgniarek. Idea tej pracy koncentruje się na omawianiu etosu pielęgniarek w aspekcie historycznym od czasów Hipokratesa /460-377 p.n.e./ do 1945 roku. Etos ten może być również kształtowany przez wzorce osobowe autorytetów moralnych i pielęgniarek, ale przede wszystkim przez zasady etyki medycznej Hipokratesa, etos hipokratesowy, etykę chrześcijańską/ miłość Boga i bliźniego, cnota miłosierdzia/ i kodeksy deontologiczne adekwatne do danej specjalizacji zawodów pielęgniarek. Założenia etyczne Hipokratesa ze względu na zgodność z prawem naturalnym, wysoką ocenę wartości życia od poczęcia do śmierci naturalnej, szacunek do chorego i autorytetów pielęgniarek, tajemnicę leczenia, wierność zasadom „Przede wszystkim nie szkodzić”, „Zdrowie chorego najwyższym prawem”, niesienie ulgi w cierpieniu i przysięgę skierowaną do bogów, mają wymiar humanistyczny, powszechny i dlatego zostały one przejmowane przez kształtujący się etos pielęgniarek.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Monooksygenazy zależne od cytochromu P-450 oraz enzymy II fazy przemian ksenobiotykow w łożysku

W części pierwszej omówiono organizację podstawowych ogniw monooksygenaz zależnych od cytochromu P-450, różnice funkcjonalne wynikające z ich posadowienia we frakcji mikrosomalnej i mitochondrialnej komórek, podstawowe etapy realizowanych przemian, a także mechanizmy indukcji rodziny 1,2,3 i 4 CYP.-450. Następnie przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat monooksygenaz w komórkach łożyska. Zwrócono uwagę, iż pomimo niskich zawartości mRNA i białka CYP-450 rodziny 1,2 oraz 3 w komórkach syncytiotrofoblastu na poziomie zaledwie kilkuprocentowym hepatocytów, układ ten może spełniać ważną rolę w uwalnianiu toksycznych metabolitów pośrednich, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i rozwoju zarodka oraz płodu, zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Owe zagrożenia zdecydowanie wzrastają w warunkach kontaktu ciężarnej kobiety z lekami, dymem papierosowym, alkoholem, narkotykami, które są efektywnymi induktorami lub inhibitorami CYP-450. Omówiono także aktywność w łożysku enzymów II fazy przemian ksenobiotyków, w tym: UDP-glukonylotransferazy, transferazy S-glutationowej i sufotransferaz.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Psychospołeczne uwarunkowania postępowania terapeutycznego u chorych zakażonych wirusem HIV stosujących dożylne środki odurzające

Na świecie zakażenie HIV u osób przyjmujących dożylne środki uzależniające (OPDŚU) może wynosić 13,2 mln osób, a 80% z nich żyje w krajach rozwijających się. Wysoce aktywną terapię antyretrowirusową (HAART) przyjmuje ok. 15% OPDŚU. Złe wykorzystanie HAART u OPDŚU zostało opisane zarówno w krajach europejskich jak i w USA. Czynnikiem, który warunkuje powodzenie terapii antyretrowirusowej jest adherencja. Pacjenci programów substytucyjnych często osiągają poziom adherencji i skuteczność HAART zbliżoną do uzyskiwanej u osób nigdy nieuzależnionych. Nie wszystkie osoby przyjmujące dożylne środki uzależniające mają możliwość stosować się do zaleceń terapeutycznych i mieć dobre warunki socjalno-ekonomiczne. Natomiast wiele badań wskazują, że HAART stosowane jeden raz dziennie jest równie efektywne, jak leczenie stosowane dwa razy dziennie. Większość badaczy zwraca uwagę na brak różnicy w postępie zakażenia HIV pomiędzy OPDŚU a osobami, które nabyły zakażenie w inny sposób. Znacznie częstsze jest występowanie chorób, które nie należą do schorzeń definiujących AIDS, natomiast w istotny sposób wpływają na losy narkomanów dożylnych zakażonych HIV. Ważnym elementem jest współzakażenie wirusem HCV, które może dotyczyć ponad 95% OPDŚU. U osób leczonych HAART sposobem na poprawienie adherencji jest tzw. leczenie bezpośrednio obserwowane – Directly Observed Therapy. Leki antyretrowirusowe poprzez wpływ na układ cytochromu P450 (głównie na CYP3A4) wchodzą w interakcje, które muszą być właściwie diagnozowane. Pacjenci programów substytucyjnych, u których wdraża się HAART z udziałem leków antyretrowirusowych powinni być przygotowani na wzrost zapotrzebowania na opioidy i ewentualne objawy niedoboru.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rośliny źródłem leku laryngologicznego (część 1)

WSTĘP. W lecznictwie laryngologicznym wskazane jest rozszerzenie zakresu leków o preparaty pochodzenia naturalnego. Artykuł stanowi kontynuację publikowanego opracowania o wykorzystaniu roślin leczniczych w stomatologii i dotyczy poszukiwania źródeł surowcowych leku naturalnego pod kątem praktycznego wykorzystania w terapii chorób laryngologicznych. MATERIAŁ I METODY. W części pierwszej opracowania przedstawiono wyniki analiz obszernego piśmiennictwa światowego dotyczących podstawowych cech 226 gatunków roślinnych zamieszczonych w indeksie systematycznym. W części drugiej przedstawiono cechy użytkowe tych roślin w formie tabeli do analizy (8 kolumn). WYNIKI I WNIOSKI. Spośród 226 gatunków najliczniejszą grupę tworzą: byliny, drzewa, krzewy i inne dostarczające 39 różnych typów surowców głównie w postaci: liścia folium, olejku eterycznego aetherooleum (oleum aetherum), ziela herba, rzadziej korzenia radix, owocu fructus i kwiatu fl os i innych. Najszerszą reprezentację stanowią gatunki uwzględnione w indeksie roślin leczniczych świata, rzadziej dostarczające surowców homeopatycznych, składników preparatów mających charakter ofi cjalny oraz stosowane w medycynie naturalnej i ludowej świata i te z list farmakopealnych. W praktyce laryngologicznej na świecie stwierdzono łącznie 147 odmiennych typów działań farmakologicznych surowców roślinnych, z których najczęstsze to: odkażające antisepticum, przeciwzapalne antiphlogisticum, ściągające adstringens, rozkurczowe spasmolyticum, wykrztuśne expectorans i inne. Spośród bardzo wielu wyróżnionych endogennych substancji chemicznych stwierdzonych w roślinach „laryngologicznych” do najczęściej spotykanych należą: izoprenoidy, fl awonoidy, węglowodany, fenole, alkaloidy, organiczne kwasy roślinne oraz garbniki i kumaryny. Analiza pozwoliła wyłonić 226 gat. (spośród ponad 20 tys.), które znajdują praktyczne i potencjalne wykorzystanie w fi tolaryngoterapii. Występują one w różnych strefach klimatycznych świata. Wyłonione gatunki znajdują zastosowanie nie tylko w przypadku leczenia schorzeń jamy ustnej, nosa i gardła, lecz także znane ich wykorzystanie w terapii wielu innych chorób.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wstrząs krwotoczny a czynność serca

W stanie wstrząsu krwotocznego oraz resuscytacji wpływ na czynność serca mają czynniki nerwowe, humoralne i produkowane miejscowo. W regulacji nerwowej wyróżnia się trójfazowe zmiany aktywności układu współczulnego i przywspółczulnego, a co za tym idzie, zmiany czynności serca. W pierwszej fazie dochodzi do tachykardii na skutek odbarczenia baroreceptorów tętniczych i odruchowego pobudzenia układu współczulnego, w fazie drugiej występuje bradykardia, jako następstwo odruchu Bezolda i Jarischa oraz zwiększenia aktywności układu przywspółczulnego i hamowania układu współczulnego. Trzecia faza regulacji charakteryzuje się ponownym wzrostem częstości rytmu serca, prawdopodobnie wskutek pobudzenia układu współczulnego. W pracy omówiono także wpływ na czynność serca czynników humoralnych (testosteron, estrogeny, prolaktyna, interleukina 6 [IL-6], siarkowodór) oraz produkowanych lokalnie (czynnik martwicy guza α [TNF-α]).

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Społeczne i kulturowe następstwa uznania „Hipotezy o wspołudziale ludzi w nawrotowym odtwarzania się Wszechświata”

Autorzy, zastanawiają się w pracy jakie będą konsekwencje społeczne i kulturowe uznania za wysoce prawdopodobną prezentowanej na przestrzeni kilku ostatnich lat, przez wielu już autorów „Hipotezy o współudziale ludzi w nawrotowym odtwarzaniu się Wszechświata”. Omawiają następstwa jakie przejawiłyby się wtedy na polu religii, rozważań metafizycznych i badań naukowych. Zastanawiają się również nad ewentualnymi następstwami ekonomicznymi i politycznymi. Autorzy sadzą, iż najważniejsze byłyby jednak następstwa psychologiczne, istotne dla każdego człowieka, rozważającego tą hipotezę. Sądzą oni iż następstwa te byłyby korzystne dla przeciętnego samopoczucia i wzorców działania. Zdaniem autorów pracy, w skali całej populacji następstwa te, byłyby wręcz korzystne dla poziomu zdrowia publicznego.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Stanowisko kotewki orzecha wodnego (Trapa natans) w Kuźni Nieborowskiej(Kotlina Raciborska)

WSTĘP: Trapa natans naturalnie występuje w Euroazji, Afryce i jest gatunkiem naturalizowanym w Ameryce Północnej. Kotewka orzech wodny to wodna roślina, żyjąca w małych, urodzajnych naturalnych zbiornikach chronionych od wiatru. W Polsce jest rzadkim i chronionym gatunkiem, który uzyskał kategorię CR (krytycznie zagrożony wyginięciem). W Europie jest objęta ochronną na podstawie Konwencji Berneńskiej. MATERIAŁ I METODY: W latach 2007-2008 prowadzono badania terenowe standardową metodą fl orystyczną. WYNIKI I WNIOSKI: Występowanie Trapa natans w Kuźni Raciborskiej po raz pierwszy zostało odnotowane przez Schube, później potwierdzone przez Pióreckiego i Urbisza. Podczas badań terenowych prowadzonych w latach 2007-2008 występowanie kotewki w Kuźni Nieborowskiej zostało potwierdzone. Obecnie populacja gatunku jest bardzo obfita.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zawartość 5-hydroksytryptaminy w mózgu szczurów z równoczesną lezją ośrodkowego układu dopaminergicznego i noradrenergicznego

WSTĘP 6-OHDA, neurotoksyna ośrodkowego układu dopaminergicznego podana szczurzym noworodkom wywołuje trwałe uszkodzenie powyższego układu utrzymujące się przez całe życie zwierzęcia, które uznawane jest za zwierzęcy model choroby Parkinsona. Towarzyszy temu wzrost aktywności ośrodkowego układu serotoninergicznego. Celem niniejszych badań była ocena zmian układu serotoninergicznego u szczurów z równoczesną lezją ośrodkowego układu dopaminergicznego (podaniem 6-OHDA) oraz noradrenergicznego podaniem DSP-4 (neurotoksyny układu noradrenergicznego) . MATERIAŁ I METODY Szczurzym noworodkom samcom szczepu Wistar podano 1-go i 3-go dnia życia DSP-4 50.0 mg/kg SC oraz 3-go dnia życia 6-OHDA 134 μg ICV oddzielnie lub łącznie. U dorosłych zwierząt oznaczono zawartość amin biogennych w mózgu metodą HPLC/ED. WYNIKI Wykazano i potwierdzono, że u dorosłych szczurów z lezją ośrodkowego układu dopaminergicznego wykonaną w okresie noworodkowym dochodzi do wzrostu zawartości 5-HT i 5-HIAA w mózgu dorosłych szczurów. Równoczesna lezja ośrodkowego układu noradrenergicznego wykonana podaniem noworodkom DSP-4 powoduje dalszy wzrost zawartości badanych amin indolowych w mózgu dorosłych szczurów. WNIOSKI: Łączne podanie 6-OHDA i DSP-4 (neurotoksyny układu dopaminergicznego i noradrenergicznego) noworodkom powoduje nasilenie aktywności ośrodkowego układu serotoninergicznego u dorosłych szczurów, który wydaje się zastępować niedoczynny układ dopaminergiczny.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Klasyfikacja i transdukcja wewnątrzkomórkowego sygnału metabotropowych receptorów amin biogennych

Aminy biogenne stanowią niezwykle ważną grupę związków o wysokiej aktywności biologicznej. Wywołanie efektu biologicznego wymaga współdziałania amin z błonowymi receptorami, w większości należącymi do receptorów metabotropowych. Receptory te uaktywniają określony rodzaj białek G, które z kolei uczestniczą w wewnątrzkomórkowej sygnalizacji prowadząc do pobudzenia zróżnicowanych procesów metabolicznych i biologicznych, m. in: glikolizy, glikogenolizy, transkrypcji, translacji, skurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Znajomość sygnalizacji wewnątrzkomórkowej oraz jej regulacji może być pomocna w opracowaniu specyficznych rozwiązań terapeutycznych patologii, w których znaczący jest udział amin biogennych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Charakterystyka rakowiaków w materiale Katedry i Zakładu Patomorfologii w Zabrzu SUM w Katowicach

WSTĘP Rakowiak (carcinoid) jest nowotworem neuroendokrynnym rozwijającym się w różnych narządach organizmu. Zachorowalność na rakowiaka wynosi około 1-2 przypadki na 100 000 osób na rok. MATERIAŁ I METODY Celem pracy była charakterystyka grupy rakowiaków, rozpoznanych w Katedrze i Zakładzie Patomorfologii SUM w Zabrzu w latach 1993- 2008, pod względem podtypów histopatologicznych. W przygotowaniu pracy wykorzystano analizę preparatów histopatologicznych, oceniając typ rakowiaków. WYNIKI • Przeanalizowano 61 przypadków rakowiaków • Średni wiek pacjentów wynosił 52,5 ± 13,6 (43 kobiety, 18 mężczyzn) • W badaniu histopatologicznym rozpoznano 34 typowe i 16 atypowych rakowiaków oskrzeli oraz 9 inwazyjnych i 1 nieinwazyjny rakowiak w zakresie układu pokarmowego • W badanych przypadkach występuje zależność pomiędzy typem rakowiaka a lokalizacją oraz zdolnością do dawania przerzutów, jak również pomiędzy lokalizacją a parametrami morfologii krwi obwodowej WNIOSKI Rakowiak jest rzadko rozpoznawanym typem nowotworu. Typ histologiczny, lokalizacja w organizmie oraz wiek i płeć pacjenta determinują klinikę tego nowotworu.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ochronny wpływ kwasu fitynowego na peroksydację kwasu linolowego w warunkach in vitro

WSTĘP Procesy wolnorodnikowe, prowadzące do oksydacyjnych uszkodzeń biomolekuł, pełnią ważną rolę w etiologii licznych schorzeń, włączając choroby nowotworowe. Kwas fi tynowy (sześciofosforan mio-inozytolu, IP6) jest naturalnie rozpowszechnionym węglowodanem występującym obfi cie w diecie o dużej zawartości włókna pokarmowego, jak również obecnym w prawie wszystkich komórkach ssaków. Związek ten wykazuje szerokie spektrum działania biologicznego. Celem pracy było zbadanie, czy kwas fi tynowy posiada zdolność do hamowania autooksydacji i peroksydacji kwasu linolowego indukowanej jonami Fe(II) w obecności kwasu askorbinowego oraz czy jest zdolny do unieszkodliwiania nadtlenku wodoru i chelatowania jonów Fe(II). MATERIAŁ I METODY Do zbadania antyoksydacyjnych właściwości IP6 w wybranych stężeniach (1-500 μM) zastosowano metody pozwalające ocenić stopień zmiatania nadtlenku wodoru oraz aktywność chelatującą jony Fe(II). Wpływ IP6 (1-500 μM) na autooksydację oraz indukowaną jonami Fe(II) w obecności kwasu askorbinowego peroksydację w micelach kwasu linolowego po 24 godzinach inkubacji określano stosując wysokosprawną chromatografi ę cieczową w odwróconym układzie faz (RP-HPLC) i detekcję UV. WYNIKI IP6 w sposób zależny od stężenia chelatował jony Fe(II). Procent schelatowanych jonów Fe(II) wynosił 11,9%, 58,6%, 69,3%, 87,1% odpowiednio dla stężeń IP6 10 μM, 50 μM, 100 μM, 500 μM. IP6 w stężeniach 100 μM i 500 μM znacząco hamował zanik kwasu linolowego zarówno w nieobecności i obecności układu redoks Fe(II)/kwas askorbinowy. Hamujący wpływ IP6 na indukowaną przez Fe(II)/kwas askorbinowy peroksydację był mniejszy, ze względu na bezpośrednią interakcję IP6 z Fe(II). W nieobecności układu redoks Fe(II)/kwas askorbinowy, IP6 w stężeniach 100 μM i 500 μM, znacznie hamował rozpad wodoronadtlenków kwasu linolowego. IP6 nie był zdolny do zmiatania nadtlenku wodoru. Wnioski: IP6 może działać jako naturalny antyoksydant w warunkach in vitro. Wyniki badań sugerują, że może on pełnić istotną rolę w modulowaniu poziomu wodoronadtlenków lipidowych w układach biologicznych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ocena zasobów gatunkowych flory naczyniowej obszarów rekreacyjno-wypoczynkowych „Rów Murckowski” – Katowice-Murcki, „Stawy Błotne” – Tychy-Czułów i „Jezioro Łysina” – Bieruń, ze szczególnym uwzględnieniem udziału roślin leczniczych

WSTĘP Badane tereny: trzech ośrodków rekreacyjno-wypoczynkowych - „Jezioro Łysina”, „Stawy Błotne” i „Rów Murckowski” uległy znacznemu przekształceniu w efekcie wieloletniej, intensywnej działalności przemysłu wydobywczego, zwłaszcza górnictwa węglowego. W artykule przedstawiono ogólną charakterystykę trzech badanych ośrodków rekreacyjnowypoczynkowych, która obejmuje ich lokalizację fizyczno-geograficzną i administracyjną, rys historyczny, walory ogólnoprzyrodnicze oraz obraz aktualnych stosunków florystycznych i charakterystykę specyfiki szaty roślinnej na badanych stanowiskach, położonych w centralnych rejonach Górnośląskiego Okregu Przemysłowego(GOP). MATERIAŁ I METODY Praca zawiera wykaz gatunków roślin, który jest wynikiem badań florystycznych przeprowadzonych w sezonach wegetacyjnych w 2005 i 2006 roku na omawianych terenach rekreacyjnych oraz studiów literaturowych, dotyczących ogólnoprzyrodniczej charakterystyki tych terenów oraz dotychczasowego stanu zbadania gatunków flory naczyniowej. Przeprowadzono wieloaspektową analizę statystyczną danych, które dotyczą opisanej flory naczyniowej oraz uzyskanych wyników liczbowych, które przedstawiono w postaci histogramów. WYNIKI Na badanych obszarach stwierdzono występowanie 406 gatunków roślin naczyniowych Tracheophyta, w tym 338 gatunków wykazujących właściwości lecznicze i 142 stosowane w homeopatii. Wśród nich jest 11 gatunków objętych ochroną prawną, z czego 4 podlegają ochronie ścisłej, a 7 - częściowej. WNIOSKI Flora badanych terenów odznacza się znacznym bogactwem gatunkowym oraz licznym udziałem liczbowym roślin leczniczych. Tereny półnaturalne wchodzące w skład badanych obszarów rekreacyjno-wypoczynkowych, w rejonach centralnych Górnośląskiego Okregu Przemysłowego -zmienione przez działalność gospodarczą, stanowią również ważną ostoję dla ochrony cennych zasobów gatunkowych /genowych / roślin, w tym bardzo licznej grupy leczniczych oraz chronionych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Możliwości operacyjnego leczenia raka gardła dolnego

Rak gardła dolnego uznawany jest za nowotwór o złym rokowaniu. Trzy okolice, w których lokalizuje się rak gardła dolnego to tylna ściana gardła, zachyłek gruszkowaty i okolica zapierścienna. Niezależnie od lokalizacji, rak rozwija się szybko i bezobjawowo. Jest to spowodowane warunkami anatomicznymi tej okolicy, które usposabiają do naciekania narządów sąsiednich i dużej skłonności do rozwijania się przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych. Z tego powodu ponad 70% chorych w trakcie diagnostyki znajduje się już w III lub IV stadium zaawansowania klinicznego, co znacznie pogarsza rokowanie. Strategia leczenia zwykle opiera się na leczeniu skojarzonym (operacja i następowa radio lub radiochemioterapia). Większość przypadków wymaga leczenia radykalnego w postaci pharyngolaryngektomii całkowitej. Niesie to ze sobą poważne konsekwencje czynnościowe w postaci wytworzenia tracheostomy, trudności w porozumiewaniu się ze względu na usunięcie krtani, czasem zaburzenia połykania. Tylko nieliczne, bardzo dokładnie wyselekcjonowane przypadki poddaje się częściowemu leczeniu operacyjnemu w postaci zabiegów endoskopowych lub częściowych operacji z dostępu zewnętrznego. Niektóre operacje częściowe i wszystkie radykalne wymagają jednoczasowej rekonstrukcji, uzupełniającej ubytek tkanki.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wiedza pacjentów i personelu medycznego na temat wirusowych zapaleń wątroby (WZW)

WSTĘP Wiedza na temat wirusowego zapalenia wątroby (WZW) może mieć szerokie implikacje w społeczeństwie zarówno zdrowotne jak i prawne. Grupami najbardziej zainteresowanymi tym zagadnieniem powinien być szeroko rozumiany personel medyczny, jak również pacjenci placówek służby zdrowia. CELE I METODY Mając na uwadze korzyści wynikające z rozpowszechniania znajomości tego problemu przeprowadzony został sondaż. Miał on na celu udzielenie odpowiedzi na kilka kluczowych pytań poruszających tematykę WZW w wyżej wymienionych grupach. Pytania służyły ocenie poziomu wiedzy na temat WZW, dotyczyły zagadnienia poszerzania tej wiedzy na dodatkowych kursach i szkoleniach. Celem sondażu było również sprawdzenie czy wiedza na temat WZW jest zależna od takich czynników jak wiek, wykształcenie, rodzaj wykonywanej pracy, wcześniejsze zatkniecie się z ta chorobą, jak również charakter oddziału, w którym przebywają, bądź pracują respondenci. WYNIKI Uzyskano następujące wyniki: a) niedostateczny poziom wiedzy wykazało 122 (30,9%) ankietowanych z których 117 (65,7%) osób to pacjenci a 4 (1,8%) personel b) wystarczający poziom wiedzy wykazało 92 (23,3%) respondentów, z czego 54 (30,3%) pacjentów oraz 38 (17,5%) pracowników medycznych c) dobry poziom wiedzy wykazało 71 (18%) ankietowanych, przy czym 6 (3,4%) to pacjenci a 65 (30%) to personel d) bardzo dobry poziom wiedzy wykazało 111 (28,1%) osób, w tym 1 (0,6%) osoba jest pacjentem a 110 (50,7%) członkami personelu WNIOSKI Wyniki wskazują, że wiedza personelu medycznego w zakresie WZW jest wysoka oraz, że jest ona aktualizowana. Wiedza pacjentów jest niedostateczna. Nie poszukują oni również informacji na ten temat. Wykazano również związek między znajomością zagadnienia WZW a charakterem oddziału, na którym przebywają pacjenci oraz między ich wiedzą a wykształceniem.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Terminologia działań leczniczych

Praca omawia łacińskie nazewnictwo działań farmakologicznych pod względem etymologicznym i gramatycznym. Kryteriami doboru słownictwa są: 1) działania wywierane na organizm człowieka przez leki naturalne, 2) terminy używane obecnie, spotykane w literaturze z zakresu ziołolecznictwa.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne