Możliwości podwyższenia jakości mułów węglowych dla energetyki i przemysłu

Dotychczasowe   badania   i   doświadczenia  stosowania  drobnoziarnistych  odpadów  węglowych,  jako  paliwa  w  kotłach  i   piecach   energetycznych,   wskazują   na   
możliwość podwyższenia ich jakości oraz 
zwiększenia      efektów      ekonomicznych      
i ekologicznych u ich użytkowników.
Właściwości    energetyczne    drobnoziarnistych    odpadów    węglowych    wynikają  z  zawartości  i  jakości  występujących  macerałów   węglowych   oraz   zawartości   
wody i składników mineralnych. Najprostszą   drogą   podwyższenia   kaloryczności   
mułow   węglowych   i   odpadów   poflotacyjnych  jest  obniżenie  w  nich  zawartości  
wody i popiołu.
Na  wilgotność  drobnoziarnistych  odpadów węglowych z bieżącej produkcji duży 
wpływ    mają    zastosowane    urządzenia    
odwadniające,   najbardziej   skutecznymi   
okazały  się  prasy  filtracyjne.  Stopień  zawodnienia mułow węglowych i odpadów 
poflotacyjnych  eksploatowanych  z  osadników  zależy  od  czasu  ich  deponowania  
i  budowy  osadników  oraz  sposobu  urabiania   i   magazynowania   urobku.   Dostarczane  do  energetyki  drobnoziarniste  odpady  węglowe  charakteryzują  się  wilgotnością od 14 do 38 %. 
Znaczącą   poprawę   jakości   drobnoziarnistych   odpadów   węglowych   uzyskano poprzez ich granulowanie. Otrzymywany 
granulat  charakteryzuje  się  odpornością  
transportową  i  magazynową,  nie  ulega  
degradacji  w  zmiennych  warunkach  pogodowych   oraz   charakteryzuje   się   lepszymi    właściwościami    energetycznymi.        
Zastępując pulpę mułowo-wodną granulatem mułowym można uzyskać przyrost 
jednostkowy  wartości  opałowej  spalanego paliwa o ok. 2.000 kJ/kg. 
Zasadniczą poprawę, jakości drobnoziarnistych odpadów węglowych można uzyskać  przez  obniżenie  w  nich  zawartości  
składników   mineralnych.   Najprostszym   
rozwiązaniem   jest   selektywne   wydzielanie    najbogatszych    w    węgiel    cieków    
wodno-mułowych z obiegu wodno-mułowego.  A  w  przypadku  ich  uzyskiwania  ze  
składowisk, selektywne wybieranie depozytu. 
Najbogatsze  koncentraty  węglowe  z  mułów    węglowych,    uzyskuje    się    poprzez    
wydzielanie    frakcji    ziarnowej    powyżej    
30-50  μm.  W  przypadkach  zastosowania  
odwadniających  przesiewaczy  wibracyjnych   z   tkaninowymi   przeponami   oraz   
przesiewaczy  łukowych  i  odśrodkowych  
sit  odwadniających  uzyskiwano  koncentraty węglowe o wartości opałowej w granicach od16 do 22 MJ/kg. 
W    dotychczasowych    metodach    deponowania      zawiesin      wodno-mułowych      
w  osadnikach  nie  wykorzystuje  się  możliwości  grawitacyjnego  wzbogacania  zawiesin wodno-mułowych w ziarna węgla. Poprzez   ukierunkowanie   przepływu   zawiesin  wodno-mułowych  w  osadnikach  
można  uzyskać  obszary  bogatych  i  najbogatszych  depozytów  w  ziarna  węgla  
oraz  uzyskać  bardziej  efektywne  oczyszczenie wody nadosadowe.  
Wzbogacanie    odpadów    poflotacyjnych    
wymaga  stosowania  innych  metod  rozdziału,   najczęściej   opartych   o   różnice   
ciężarów   właściwych   lub/i   właściwości   
powierzchniowych  ziaren  węgla  i  składników    mineralnych.    Najczęściej    budowane  instalacje  oparte  są  o  technologie  
stosujące     hydrocyklony,     ciecz     ciężką i procesy flotacyjne. Wymienione technologie umożliwiają uzyskiwanie najbogatszych koncentratów węglowych. 
Z    dokonanej    analizy    zagospodarowania  drobnoziarnistych  odpadów  węglowych  wynika,  że  poprzez  współdziałanie  górnictwa  i  energetyki  istnieją  warunki  
i   możliwości   nie   tylko   zwiększenie   ich   
ilościowego  zagospodarowania,  ale  także   zwiększenia   efektów   ekonomicznych   
i    ekologicznych    dla    zainteresowanych    
stron.

Czasopismo: Piece Przemysłowe & Kotły
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna