rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zaleznosci miedzy stosunkami skladnikow nawozowych i stosunkami pierwiastkow w glebie oraz produktywnoscia agrosystemu

Celem badań było określenie zależności między stosunkami składników nawozowych w nawożeniu substancją organiczną i azotem oraz stosunkami pierwiastków w glebie a produktywnością agrosystemu. Czynnikami doświadczenia były dwa zmianowania, obornik stosowany był w ilości 0, 40 i 80 t·ha⁻¹ co 4 lata, a nawożenie azotem stosowane było w dawkach 0, 40, 80 i 120 kg N·ha⁻¹ na rok. Znamienny wpływ na produktywność agrosystemu miały stosunki składników nawozowych w nawożeniu C/N; N/P; N/K i P/K. Stosunki pierwiastków w glebie C/Fe; N/Mn; P/Mn; S/Mn i Fe/Mn miały istotny związek z produktywnością agrosystemu. W chemiczno-rolniczej interpretacji wpływu nawożenia na produktywność agrosystemu należałoby uwzględniać nie tylko ilości stosowanych nawozów lub dawki składników nawozowych, ale także stosunki składników nawozowych w nawożeniu oraz stosunki pierwiastków w glebie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie rzeczywistych spadkow podcisnienia w aparatach udojowych dojarek mechanicznych

Na specjalnym stanowisku badawczym przeprowadzono pomiary podciśnienia w dwóch typach aparatów udojowych: naczyniowym i przewodowym. Aparaty te porównano ze względu na występujące w nich spadki podciśnienia. Szczegółną uwagę zwrócono na spadki podciśnienia, do których podczas doju dochodzi na końcu strzyka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ różnych form nawożenia organicznego i mineralnego na plony i stan żyzności gleby w 4-polowym zmianowaniu

Od 1991 roku prowadzone są w północno-wschodniej Polsce badania polowe na glebie płowej klasy IIIa z zastosowaniem ekologicznych i mineralnych form nawożenia w 4 polowym zmianowaniu roślin: burak cukrowy, jęczmień jary, bobik, pszenica ozima. Schemat badań składa się z 6-ciu wariantów: 1 - bez nawożenia, 2 - obornik biodynamiczny co roku pod każdą roślinę, 3 - obornik ekologiczny przekompostowany z mocznikiem co roku pod każdą roślinę, 4 - NPK intensywne+mikroelementy (wg potrzeb danego gatunku rośliny), 5 - NPK ograniczone + mikroelementy tylko dolistnie, 6 - pod buraki cukrowe stosowano również obornik zwykły raz na 4 lata. Nawożenie organiczne („bio" i „eco") w dawkach 20 t·ha⁻¹ stosowano pod pszenicę, jęczmień jary i bobik. Pod buraki cukrowe dawki wynosiły po 40 t·ha⁻¹ obornika „eco" i „bio" lub 30 t·ha⁻¹ obornika zwykłego.
Stwierdzono, że z zastosowanych form nawożenia organicznego obornik „eco" działa lepiej od obornika „bio" i nieco słabiej od nawożenia mineralnego. W warunkach nawożenia organicznego „bio" i „eco" plony roślin były wysokie i wynosiły odpowiednio ( t·ha⁻¹): pszenicy od 6,7-7,1, jęczmienia 5,7-5,8, bobiku 4,7-4,9, a korzeni buraków cukrowych 58,9-68,4.
Stosowanie intensywnego nawożenia mineralnego NPK zwiększa zapotrzebowanie roślin zbożowych na magnez.
Na wzrost zasobności gleby w składniki pokarmowe najbardziej wpłynął obornik biodynamiczny. Stwierdzono też, że gatunek uprawianych roślin istotnie wpływa na stan zasobności gleby w składniki pokarmowe. Najkorzystniej pod tym względem oddziaływały buraki cukrowe oraz bobik, a pszenica przyczyniała się do wyczerpywania gleby z fosforu, potasu a zwłaszcza z magnezu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wilgotności gleby na pobieranie metali ciężkich przez rośliny. Część I. Zawartość i rozmieszczenie metali ciężkich w poszczególnych organach rośłin

Praca prezentuje wyniki badań prowadzonych w doświadczeniu wazonowym nad wpływem wzrastającej wilgotności gleby na zawartość i rozmieszczenie metali ciężkich w roślinach.
Plony bobiku, gorczycy i owsa wzrastały z wilgotnością gleby, życicy i kukurydzy były bardziej wyrównane, a tytoń najgorzej plonował w warunkach najwyższej wilgotności.
Rośliny dwuliścienne zawierały znacznie więcej metali niż jednoliścienne, a ich poziom zależał w największym stopniu od gatunku rośliny. Liście zawierały więcej metali niż łodygi, a korzenie - więcej niż części nadziemne. Wyjątek stanowiły tytoń i gorczyca, których części nadziemne zawierały znacznie więcej Cd, a w przypadku gorczycy również Cu, natomiast życica i owies gromadziły w nich więcej Ni. Organy generatywne kumulowały mniej Cd i Pb oraz zazwyczaj więcej Cu i Ni. Wzrost wilgotności do średniego poziomu zwiększał zawartość wszystkich metali w pędach gorczycy, Cu, Pb i Ni w tytoniu, Cd, Pb i Ni w bobiku, Cu i Cd w życicy oraz Cd w owsie. Poziom pozostałych metali był w tych warunkach najniższy. Przeciwne zmiany następowały zwykle w korzeniach.
Zmiany zawartości metali ciężkich w roślinach nie zawsze były wynikiem różnic w wielkości plonu, co wskazuje na wpływ wilgotności na absorpcję metali przez rośliny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie hydrozeli na wlasciwosci wodne podlozy ogrodniczych

Przeprowadzone badania nad oddziaływaniem krajowego hydrożelu Akrygel RP oraz importowanego angielskiego Alcosorb-400 na właściwości podłoży ogrodniczych ze szczególnym uwzględnieniem właściwości wodnych. Stwierdzono, że hydrożele w zbliżony sposób wpływały na zwiększenie powierzchni właściwej fazy stałej a tym samym zdolności sorpcyjnych. W sposób zróżnicowany oddziaływały hydrożele na właściwości wodne podłoży. Hydrożel Alcosorb-400 w większym stopniu ograniczał występowanie wody wolnej na korzyść dostępnej dla roślin. Równocześnie jednak zwiększała się przy jego wykorzystaniu ilość wody niedostępnej-adsorpcyjnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekologiczna rola prochnicy glebowej

W pracy omówiono główne funkcje próchnicy glebowej w środowisku przyrodniczym. Specjalną uwagę poświęcono udziałowi próchnicy w tworzeniu gleb i kształtowaniu ich właściwości, a mianowicie w procesach sorpcji, ruchliwości jonów metali w glebie, wiązaniu pestycydów i regulowaniu właściwości buforowych gleb.
Przedyskutowano również zagadnienia dotyczące roli próchnicy jako źródła energii i składników pokarmowych dla drobnoustrojów glebowych, a także problem bezpośredniego oddziaływania związków humusowych na mikroorganizmy glebowe i rośliny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu nawożenia azotem na jakość ziarna pszenżyta jarego odmiany Milewo. Część I - zawartość i skład frakcyjny białka

Celem pracy było określenie wpływu nawożenia azotem nawozem jedno- lub wieloskładnikowym na zawartość i skład frakcyjny białka ziarna pszenżyta jarego odmiany Milewo. Analiza jakościowa ma pokazać możliwości poprawiania cech wypiekowych ziarna pszenżyta jarego pod wpływem zastosowanych sposobów nawożenia. Po zastosowaniu nawożenia azotem z dodatkiem nawozu wieloskładnikowego w formie azofoski nastąpiły zmiany w zawartości poszczególnych frakcji. Największy udział wśród analizowanych białek właściwych stanowiły białka zapasowe, z przewagą gliadyn w stosunku do glutelin. Świadczy to o znacznej, potencjalnej przewadze lepkich cech białka nad sprężystymi i pogorszeniu wartości technologicznej białka. Ze zwiększeniem poziomu nawożenia azotem z 80 do 120 kg·ha⁻¹ w postaci mocznika i po zastosowaniu mocznika stosowanego razem z azofoską zmniejszała się ilość szkodliwego, wywołującego alergię, białka gliadyn ω i α/β.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartosc nawozowa kompostu z osadu sciekowego

W doświadczeniu wazonowym oceniano dostępność azotu, fosforu, magnezu i cynku zawartych w kompoście z osadu ściekowego. W trzech kolejnych sezonach wegetacyjnych uprawiano dwukrotnie grykę (1998), owies i kukurydzę (1999) oraz owies (2000). Nawóz uzyskano kompostując przez 8 miesięcy osad ściekowy z 20% dodatkiem trocin oraz 3% CaO. Kompost zawierał 69% wody, a w suchej masie (g·kg⁻¹): 21,0 N, 5,47 P, 1,11 Ki 3,22 Mg oraz 1204 mg·kg⁻¹ Zn. Stosunek C : N wynosił 17,4. Nawóz ten zastosowano w pierwszym roku doświadczenia w dawkach: 150 i 300 g świeżej masy na wazon zawierający 6 kg gleby ubogiej w składniki pokarmowe.
W warunkach niedostatku badanych pierwiastków, po zastosowaniu kompostu obserwowano znaczne przyrosty plonów oraz pobrania przede wszystkim fosforu i magnezu. Z niższej dawki kompostu, w okresie trzech lat, wykorzystanie azotu wyniosło zaledwie 16,4%, natomiast fosforu 32,5% a magnezu 45%. Duża ilość cynku wnoszonego w nawozie organicznym, w wyniku wzrostu pH gleby, nie powodowała znaczących przyrostów jego pobrania przez rośliny, zwłaszcza po zastosowaniu wyższej dawki kompostu.
Nawożenie kompostem korzystnie wpłynęło na odczyn gleby, zwiększyło jej pojemność sorpcyjną oraz zawartość przyswajalnego fosforu i cynku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartosc nawozowa kompostow z osadow sciekowych i slomy

W badaniach przeprowadzonych w latach 2000 - 2001 zastosowano dwa rodzaje kompostów wyprodukowanych z osadów ściekowych i słomy. Badania wartości nawozowej tych kompostów przeprowadzono metodą wegetacyjnych doświadczeń wazonowych (w wazonach Mitscherlicha). W doświadczeniach zastosowano gorczycę, jako roślinę testową, wrażliwą na działanie różnych składników nawozów i gleby a zwłaszcza substancji toksycznych oraz kukurydzę, jako roślinę o stosunkowo wysokich wymaganiach nawozowych. Wyniki badań wykazały dużą wartość nawozową kompostu z osadów ściekowych i korzystny jego wpływ na rozwój, plonowanie oraz skład chemiczny nawożonych nim roślin. Na nawożenie kompostem korzystniej reagowała kukurydza niż gorczyca. Maksymalne dawki kompostu, wyliczone z ilości azotu, nie powinny przekraczać poziomu nawożenia w wysokości 160-200 kg N·ha⁻¹ dla gorczycy i 200 - 250 kg N·ha⁻¹ dla kukurydzy. Stopień wykorzystania azotu przez rośliny, przy nawożeniu kompostem nie jest wysoki (nie przekracza 30%) i maleje wraz ze wzrostem dawek kompostu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wapnowania i nawozenia mineralnego na zawartosc kobaltu w roslinach uprawianych w zmianowaniu. Cz.II. Zawartosc kobaltu w ziarnie pszenicy ozimej i jeczmienia jarego

Badania nad zawartością kobaltu w ziarnie pszenicy ozimej i jęczmienia jarego, uprawianych w latach 1986-2001 przeprowadzono na glebie płowej wytworzonej z lessu. Doświadczenie założono metodą bloków losowanych na stałym polu nawozowym, z uprawą roślin w czteroletnich zmianowaniach i z nawożeniem NPK Mg i NPK MgCa. Zmianowanie obejmowało: w latach 1986-1989 - ziemniaki, jęczmień jary, kapustę pastewną i pszenicę ozimą; w 1990-1993, 1994-1997, 1998-2001 - ziemniaki, jęczmień jary, słonecznik pastewny, pszenicę ozimą. Nawożenie mineralne obejmowało nawożenie NPK na tle stałego nawożenia Mg i nawożenie NPK na tle stałego nawożenia Mg i Ca (wapnowanie). Wapnowanie przeprowadzono: w latach 1985, 1989, 1993, 1997 (2,86 t Ca·ha⁻¹). Doświadczenie obejmowało 14 obiektów nawozowych w czterech powtórzeniach. Zawartość kobaltu w roślinach była oznaczana metodą ASA, po mineralizacji próbek w mieszaninie: HNO3 : HClO4 : H2SO4, w proporcji 20 : 5 : 1, w fazie organicznej (MBIK). Wapnowanie nie wpłynęło na zawartość kobaltu w ziarnie pszenicy ozimej i jęczmienia jarego. Zaobserwowano jednak tendencję do obniżania się zawartości kobaltu w roślinach w rezultacie wapnowania. Nawożenie mineralne nie wpłynęło jednoznacznie na zawartość kobaltu w żadnej z roślin doświadczalnych. W ziarnie pszenicy ozimej zaobserwowano tendencję do wzrostu zawartości kobaltu w porównaniu do obiektu bez nawożenia NPK, a w ziarnie jęczmienia jarego do obniżania się jego zawartości w porównaniu do obiektu zerowego. W doświadczeniu stwierdzono interakcję wapnowania i nawożenia mineralnego na zawartość kobaltu w ziarnie pszenicy ozimej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywnosc dehydrogenaz w glebach zanieczyszczonych metalami ciezkimi w rejonie Olkusza

Badaniami objęto poziomy powierzchniowe i podpowierzchniowe gleb położonych w odległości około 4 km w kierunku północno-zachodnim od Zakładów Górniczo-Hutniczych „Bolesław” w Bukownie koło Olkusza. Próby gleb zostały pobrane z miejsc najdawniejszego, ręcznego wydobycia rud cynku i ołowiu, „starych hałd” skały płonnej i odpadów cynkowo-ołowiowych, „młodych hałd" utworzonych z materiałów poflotacyjnych oraz z terenu nie zmienionego w wyniku działalności wydobywczej. W pracy określono aktywność dehydrogenaz w glebach silnie zanieczyszczonych metalami ciężkimi. Ze względu na oznaczone w nich zawartości metali ciężkich zostały one zakwalifikowane do gleb silnie i bardzo silnie zanieczyszczonych kadmem, ołowiem i cynkiem. W glebach „starych hałd”, warpii i glebach naturalnych badanego regionu mimo tak silnego zanieczyszczenia metalami ciężkimi, oznaczony wysoki poziom aktywności dehydrogenaz był wynikiem dużej zawartości substancji organicznej i obojętnego odczynu, które sprzyjały uwstecznianiu tych metali i przeprowadzaniu ich w formy biologicznie 1 nieaktywne. Zahamowanie aktywności biologicznej zaznaczyło się tylko w glebach powstałych na zrekultywowanych „młodych hałdach”, na których nie nastąpiła i jeszcze odbudowa życia biologicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie podobieństwa genetycznego między liniami wsobnymi kukurydzy przy użyciu markerów molekularnych SSR

Programy hodowlane kukurydzy koncentrują się na otrzymaniu odmian mieszańcowych wykazujących jak najwyższy efekt heterozji. Wielu badaczy przypisuje zależność tego efektu od dystansu genetycznego form wyjściowych przy uwzględnieniu ich pochodzenia. Uważa się, że im mniej podobne genetycznie do siebie są linie wyjściowe, tym większy efekt heterozji generują ich mieszańce F₁. Narzędziem umożliwiającym grupowanie linii wsobnych oraz wyznaczanie dystansu genetycznego między nimi są markery molekularne. Materiałem roślinnym użytym do badań były 94 linie wsobne kukurydzy z Hodowli Roślin Smolice Spółka z o.o. oraz w Małopolskiej Hodowli Roślin. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano użyteczność markerów molekularnych SSR do podziału genotypów grupy podobieństwa oraz do wyznaczania dystansu genetycznego między liniami wsobnymi kukurydzy. Dystans genetyczny wyznaczony w oparciu o markery molekularne mieścił się w zakresie od 48% do 97%. Dystans między liniami wsobnymi kukurydzy ustalony na podstawie wielkości analizowanych cech struktury plonu wahał się w zakresie od 86% do 99%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatności szkółkarskiej wisienki kosmatej (Prunus tomentosa Thunb.) jako podkładki karłowej pod śliwy

W doświadczeniach porównywano efektywność rozmnażania generatywnego wisienki kosmatej i ałyczy oraz przydatność tych podkładek w produkcji okulantów śliw odmian: 'Cacanska Najbolja' i 'Valor'. Nasiona wisienki kosmatej miały procent wschodów niższy od ałyczy. Siewki wisienki kosmatej miały umiarkowaną siłę wzrostu, mniejszą liczbę rozgałęzień bocznych i większą korzeni szkieletowych.
Wydajność okulantów odmiany 'Cacanska Najbolja' była istotnie większa na wisience kosmatej niż na ałyczy, a odmiany 'Valor' podobna na obu podkładkach. Wzrost okulantów śliwy na podkładce wisienki kosmatej był istotnie słabszy. Fakt ten miał wpływ na mniejszą ich zgodność z Polską Normą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dawki oraz sposobu nawozenia azotem i potasem na zimotrwalosc pora

W doświadczeniu polowym przeprowadzonym w latach 1988 - 1991 w Stacji Doświadczalnej w Piastowie oceniano wpływ dawki, sposobu oraz terminu nawożenia N i K na plonowanie i zimowanie w polu pora odmiany Wiła. Azot stosowano doglebowo przedwegetacyjnie (200 kg N/ha) lub dzielono na dawkę przedwegetacyjną i 1 - 3 dawki pogłównie (100 + 50; 100 + 2 x 50; 100 + 3 x 50 kg N/ha). W kolejnych dwóch obiektach nawożenie przedwegetacyjne w ilości 100 kg N/ha uzupełniano dokarmianiem dolistnym w ilości 25 i 50 kg N/ha w formie 4 oprysków. Na połowie poletek w doświadczeniu rośliny dodatkowo nawożono dolistnie potasem w ilości 25 kg K/ha, w postaci 2 oprysków wykonanych w pierwszej połowie września. Wyniki doświadczenia wykazały, że optymalną metodą nawożenia doglebowego azotem było zastosowanie 100 kg N/ha przedwegetacyjnie i 100 kg N/ha pogłównie. Podobnej wysokości plon pora dało nawożenie doglebowe dawką 100 kg N/ha uzupełnione dolistnie dawką 25 kg N/ha. Dolistne nawożenie roślin potasem przyczyniło się do wzrostu plonu pora zbieranego w październiku i w kwietniu po przezimowaniu. W roślinach pora zimujących w polu wzrastała zawartość azotu ogólnego i potasu, zaś poziom azotanów był nieco niższy w porównaniu do zanotowanego w okresie jesieni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Alternatywne metody kontroli liczebnosci szkodnikow i patogenow

Najczęstszym źródłem mechanicznych uszkodzeń roślin jest żerowanie owadów - agrofagów, których liczebność musi być kontrolowana. Przez ponad 50 lat dominującą strategią zwalczania szkodników było stosowanie pestycydów, które jednak w wyniku długotrwałego stosowania indukują odporność agrofagów na te chemikalia. Skuteczność zintegrowanych metod zwalczania szkodnika wymaga, aby insektycydy były używane z minimalnym wpływem na środowisko i naturalnych wrogów agrofagów (ich pasożytów lub drapieżców).
Podejmowane są badania nad zastąpieniem pestycydów nietoksycznymi produktami pochodzenia biologicznego, wprowadza się także zmodyfikowane genetycznie rośliny (GMO), posiadające geny odporności na szkodniki i choroby.
Rośliny dysponują szeregiem mechanizmów odporności, jak lignifikacja ściany komórkowej, synteza wosków pokrywających powierzchnię liści, wytwarzanie toksyn i metabolitów wtórnych oraz uruchamianie sygnałów chemicznych emitowanych w celu wabienia naturalnych wrogów agrofagów. Manipulowanie zależnościami w układzie roślina-agrofag-drapieżca/pasożyt agrofaga może usprawnić kontrolę szkodników i zredukować ilość zużywanych pestycydów. Praca zawiera przegląd różnych biologicznych metod zwalczania szkodników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Udział w runi, zagęszczenie pedów i plonowanie odmian gatunków traw

Celem badań było poznanie zależności między udziałem w runi, zagęszczeniem pędów i plonowaniem 21 odmian 6 gatunków traw powszechnie stosowanych w mieszankach łąkowych. Badania prowadzono w latach 1993 (rok siewu) -1996 na glebie mineralnej, średnio wilgotnej. Do gatunków i odmian, które najlepiej utrzymywały się w runi w ciągu czterech lat należały: Dactylis glomerata - odmiany Nera, Rada i Amera, Festuca rubra - zwłaszcza odmiana Areta oraz Po a pratensis - odmiana Duna, najgorzej zaś - odmiany Arrhenatherum elatius i Lolium perenne, prawdopodobnie ze względu na ich wrażliwość na warunki pogodowe. Zagęszczenie pędów nie zawsze było zgodne z udziałem odmian w runi np. u odmian Dactylis glomerata: Nera, Rada i Amera. Plony odmian nie zawsze zależały od zagęszczenia pędów np. u odmian Dactylis glomerata, natomiast w większym stopniu zależały od ich udziału w runi. U odmian Arrhenathemm elatius i Lolium perenne występowała zależność między udziałem w runi, zagęszczeniem pędów, a ich plonowaniem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakosc higieniczna surowca mlecznego odstawianego do zakladow mleczarskich na terenie woj.bydgoskiego

Badania mleka zbiorczego od 238 rolników indywidualnych, z 14 zlewni i 11 gospodarstw wielkostadnych wykazały, że temperatura, bezwzględna liczba komórek somatycznych, wyniki testu Whitesida, kwasowość miareczkowa, aktywność reduktazowa, ogólna liczba bakterii mezofilnych tlenowych, liczba gronkowców koagulazododatnich, miano coli, zawartość substancji hamujących i antybiotyków betalaktanowych, w dużym procencie nie odpowiada zarówno Normie Polskiej jak i precyzyjnym wymaganiom EWG.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zachwaszczenie i plonowanie jeczmienia jarego w plodozmianach i w monokulturze

W pracy przedstawiono wyniki 6-letnich badań statycznych przeprowadzonych na glebie bardzo ciężkiej. Oceniano reakcję jęczmienia jarego, mierzoną poziomem zachwaszczenia i plonowania, na jego uprawę w płodozmianie zbożowym (75% zbóż) i w monokulturze, na tle czteropolówki norfolskiej (obiekt kontrolny). Wykazano, że agrofitocenozy jęczmienia wysiewanego w płodozmianie o dużym udziale zbóż oraz w uprawie po sobie, charakteryzowały się większą liczebnością chwastów. Zwiększenie liczby pól z roślinami kłosowymi do trzech w 4- letniej rotacji skutkowało obniżką plonu ziarna jęczmienia o 13%. Ciągła monokultura powodowała jeszcze znaczniejszy spadek wydajności, który w stosunku do obiektu kontrolnego wyniósł aż 25%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc Cu i Zn w warstwie 0-8 cm gleb lesnych pod drzewostanem bukowym na Pomorzu Zachodnim

Badano gleby leśne pod bukami w wieku 100-120 lat na zawartość Cu i Zn. Badaniami objęto 5 Nadleśnictw na Pomorzu Zachodnim i jedną glebę miejską w Szczecinie. Próbki glebowe pobierano spod 10 drzew buka z obszaru pnia drzewa i okapu korony z warstwy 0-3 cm i 3-8 cm. Wytypowano 12 powierzchni badań w zespołach bukowych, z których uzyskano 48 próbek. Badania wykazały, że zawartość Cu i Zn mieści się w przedziale naturalnej, jedynie podwyższoną ilość Cu i Zn stwierdzono w glebie miejskiej ze Szczecina i niektórych glebach leśnych pozostających pod wpływem podwyższonego depozytu atmosferycznego. Badane gleby gromadzą nieco większe ilości metali przy pniu drzewa i zarazem są one wymywane w głąb gleby, silniej przy pniu niż pod okapem korony. Zawartość tych pierwiastków w glebach leśnych i miejskiej, może być wykorzystana do pośredniej oceny zanieczyszczenia atmosfery.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość głównych składników pokarmowych dla roślin i metali ciężkich w nadkładach i podkładach modelu rekultywacyjnego składającego się z popiołu z węgla kamiennego oraz komunalnych osadów ściekowych. Część I. Zawartość głównych składników pokarmowych dla roślin

Przeprowadzone badania miały na celu określenie przydatności popiołów z węgla kamiennego oraz komunalnych osadów ściekowych do budowy modelu rekultywacyjnego. Model rekultywacyjny obejmował sześć nadkładów o mięszości 0—40 cm i trzy podkłady o miąszości 40-200 cm. Uzyskane rezultaty wskazują, że nadkłady charakteryzowały się wystarczającą ilością głównych składników pokarmowych do uprawy roślin alternatywnych i niektórych typowo rolniczych. Spośród nadkładów najwięcej składników pokarmowych dla roślin zawierały te w których składzie rzeczowym przeważały komposty z komunalnych osadów ściekowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania opłacalności usług maszynowych w regionie Wielkopolski

W pracy podjęto próbę oszacowania opłacalności usług maszynowych w warunkach krajowego rolnictwa. Na przykładzie regionu Wielkopolski wykonano badania poziomu cen usług maszynowych oraz obliczono koszty własne eksploatacji stosowanych maszyn rolniczych. Uzyskane wyniki wskazują na zróżnicowaną opłacalność poszczególnych usług mechanizacyjnych. W przypadku badanych usług maszynowych ich opłacalność wyrażona za pomocą wskaźnika opłacalności wynosiła od 3,5% do 46,5%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo