rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kościół katolicki w Nowej Hucie w okresie gierkowskim. Rozwój sieci parafialnej i budownictwa sakralnego

Artykuł naukowy składa się zasadniczo z dwóch autonomicznych części oraz krótkiego wstępu i zakończenia. Pierwsza część rozpoczyna się od wyjaśnienia rzeczywistych realcji panujących na linii Kościół katolicki – państwo polskie w latach 70. XX wieku. Dalsza część tego rozdziału  została poświęcona na szczegółowe omówienie istniejących w rzeczonym okresie na obszarze nowohuckiego dekanatu parafii wraz ze stanem faktycznym kadry duchownych oraz znajdujących się tam wówczas zakonów męskich i żeńskich. Część druga pracy zawiera natomiast drobiazgowy opis rozbudowy, remontów i budowy obiektów sakralnych na terenie poszczególnych parafii w Nowej Hucie w kontekście prowadzonej przez władze komunistyczne urzędowej ateizacji przestrzeni publicznej. Opis zmagań duchowieństwa i wiernych z lokalnymi władzami administracyjnymi o możliwość budowy nowych kościołów, a także punktów katechetycznych, ukazano na wybranych przykładach z terenu parafii Bieńczyce, Pleszów, Mistrzejowice, Mogiła oraz Czyżyny.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Natura Piekła

Wiara w życie wieczne jest podstawą katolickiej doktryny. Nauka z niej płynąca wskazuje, że ostatecznym losem każdego człowieka jest Śmierć, Sąd Boży, Niebo albo Piekło. Jezus Chrystus głosił, że Królestwo Niebieskie jest przeznaczeniem wszystkich ludzi. Przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie otworzył przed nami „bramy nieba” dając każdemu człowiekowi możliwość zbawienia. Każdy człowiek obdarzony darem wolnej woli może, jednakże odrzucić Boga i Jego propozycję zbawienia, skazując się tym samym na potępienie. Stan piekła jak i również nieba jest wieczny i niezmienny. Po śmierci człowiek przechodzi bowiem w zupełnie odmienny sposób bytowania, gdzie nie ma już czasu, jest tylko wieczność. Istotą kary piekła jest brak doświadczenia Boga, brak obecności Boga, który jest wieczną miłością i dobrem. Takie oddzielenie powoduje wieczne cierpienie.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Pasyjne fenomeny mistyczne

W doświadczeniach mistyków Kościoła ważne miejsce zajmuje fakt ich partycypacji w Męce Jezusa Chrystusa. Mistycy mogą otrzymać dary niewidzialnego przebicia serca i niewidzialnych stygmatów, również widzialnego udziału w biczowaniu, w ukoronowaniu cierniem i w ukrzyżowaniu Zbawiciela, co przyjmuje formę faktycznego przebicia ich dłoni, stóp i serca. Dopełnieniem są zjawiska krwawego potu i krwawych obraz i napisów. Tak więc fenomeny pasyjne im udzielone są rzeczywistym odbiciem tajemnic Golgoty. Ich życie przybiera formę żywej księgi pamięci o cenie Zbawienia, którą Jezus Chrystus zapłacił na drzewie Krzyża.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Refleksje o Kościele w perspektywie communio według Severino Dianicha

Włoski teolog Severino Dianich poświęcił zagadnieniom eklezjologicznym wiele pu-blikacji. Znaczna część dotyczy komunijnego wymiaru Kościoła w kluczu przepowiadania. Przepowiadanie stanowi wydarzenie, które daje chronologiczny początek Kościołowi i jednocześnie dynamizuje jego rozwój. Dianich proponuje formułę: „Kościół urzeczywistnia przepowiadanie i przepowiadanie tworzy Kościół”. Kościół jako komunia może odpowiedzieć na jedno z zasadniczych pytań człowieka dotyczących możliwości poznania i zjednoczenia z Bogiem. Wcielenie Syna Bożego pozwala pokonać dysonans między Bogiem a człowiekiem i jednocześnie wypełnić lukę w koncepcji komunii z Bogiem według Starego Testamentu. Autor artykułu prezentuje powyższe zagadnienia w czterech punktach: istotne uściślenia; primum principium; perspektywa communio, ku podsumowaniu.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
W horyzoncie prawdy i piękna – rzeczywistość człowieka w stadium estetycznym w myśli S. Kierkegaarda

Celem artykułu jest próba zaprezentowania najważniejszych cech człowieka w este-tycznym stadium życia w myśli S. Kierkegaarda. Zostały ujawnione trzy osobliwe kwestie wraz z niezbędnym kontekstem dla zrozumienia oryginalności przesłania duńskiego filozofa. Esteta kieruje się ku prawdzie, którą Kierkegaard przyjmuje jako prawdę subiektywną, prawdę osoby w sensie egzystencjalnym, trudną do wyrażenia i przekazania drugiemu. Głównym celem estety jest piękno, któremu Kierkegaard nadał wymiar dialektyczny. Ostatnim akcentem tego artykułu jest wskazanie na dialogową strukturę zmysłowego i duchowego uwodzenia, któremu poddawany jest esteta.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Helge Kragh, Wielkie spekulacje. Teorie i nieudane rewolucje w fizyce i kosmologii, tłum. Tomasz Lanczewski, wyd. 1, Copernicus Center Press, Kraków 2016

Omówienie książki: Helge Kragh, Wielkie spekulacje. Teorie i nieudane rewolucje w fizyce i kosmologii, tłum. Tomasz Lanczewski, wyd. 1, Copernicus Center Press, Kraków 2016

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Boże macierzyństwo Maryi jako umiłowany dogmat w nauczaniu Jana Pawła II wyrażony w pielgrzymkach do Polski

Artykuł ukazuje najbardziej charakterystyczne elementy nauczania Jana Pawła II na temat dogmatu Bożego macierzyństwa Maryi. Stanowi syntetyczną analizę opartą na homiliach i przemówieniach wygłoszonych przez Papieża podczas pielgrzymek do Ojczyzny. Mariologia papieska zawarta w katechezie narodowej stanowi nowe ujęcie mariologii tradycyjnej, opartej na nauczaniu Kościoła, a w szczególności pierwszego dogmatu maryjnego ogłoszonego na Soborze Efeskim w 431 roku. Papież swoje nauczanie, uwzględniające różne kierunki mariologii współczesnej, opiera przede wszystkim na osiągnięciach Soboru Watykańskiego II, a więc VIII rozdziału Konstytucji dogmatycznej o Kościele oraz adhortacji apostolskiej Marialis cultus Pawła VI. Również wydana przez Jana Pawła II encyklika Redemptoris Mater poświęcona Błogosławionej Maryi Dziewicy ma swoje odbicie w papieskiej katechezie narodowej. Z przemówień i homilii Papieża wygłoszonych podczas jego pielgrzymek do Ojczyzny, zawierających bogactwo treści maryjnych i mariologicznych, wynika, że Jan Paweł II konsekwentnie wskazywał nam na Maryję jako matkę Boga.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Materiały do bibliografii księży diecezji sandomierskiej za lata 2015-2016

Bibliografia obejmuje publikacje księży diecezji sandomierskiej za lata 2015-2016. Jest ona kontynuacją poprzednich zestawień drukowanych na łamach „Studiów Sandomierskich”. Obejmuje działy: I. Książki, II. A. Redakcja książek, II. B. Redakcja czasopism, III. A. Artykuły naukowe, III. B. Publikacje źródeł, III. C. Hasła w słownikach III. D. Recenzje, III. E. Zestawy bibliografii, F. Sprawozdania, wstępy w pracach zbiorowych, 
IV. A. Artykuły popularnonaukowe, IV. B. Materiały duszpasterskie, V. Inne.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Losy polskich żołnierzy ery napoleońskiej w świetle kazań i mów okolicznościowych z okresu Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego

Po 1795 r., po upadku państwa, Polacy, aby je odzyskać, musieli chwycić za broń i walczyć o niepodległość. O tej walce dowiedzieć się można było również z kazań i mów okolicznościowych czasów Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, wygłaszanych na pogrzebach, przed rozpoczęciem obrad sejmu, na nabożeństwach z udziałem wojska oraz uroczystościach organizowanych ku czci panujących. Ich autorzy, duchowni, opowiadali o doświadczeniu polskiego żołnierza, jakim była bohaterska walka w różnych częściach świata pod przewodem Napoleona Bonapartego, a która to walka miała doprowadzić do wskrzeszenia Polski. Zarazem kaznodzieje przedstawiali rodzimych żołnierzy doby napoleońskiej, jako dziedziców staropolskiego męstwa i bojowników narodowej sprawy, których wzorcowym reprezentantem stawał się książę Józef Poniatowski. Postać zaś i losy księcia, jak i jego współtowarzyszy broni, utrwalone przez legendę napoleońską, będą inspirowały następne pokolenia walczące o wolność Polski.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Kardynał Giovanni Antonio Davia (Gianantonio De Via) ‒ nuncjusz w Rzeczypospolitej (1696-1700)

W latach 1696-1700 nuncjuszem w Rzeczypospolitej był Giovanni Antonio Davia, późniejszy kardynał. Na okres jego misji przypadło szereg skomplikowanych problemów wewnętrznych jak i zewnętrznych, jakie trapiły Rzeczypospolitą: wojny tureckie, relacje katolików z innowiercami w Polsce, konflikty polityczne na Litwie, które zakończyły się wojną domową. Do bardzo interesujących należy wątek ewentualnego udziału Giovanniego Antonio Davii w elekcji na króla Polski Fryderyka Augusta Wettyna, którego panowanie miało tak fatalne skutki dla Rzeczypospolitej. Davia oskarżany był o sprzyjanie saskiej kandydaturze przez dyplomatów francuskich i ich stronników w Polsce, gdyż elektorowi saskiemu zawdzięczał uwolnienie bratanka Giovanniego Battisty z niewoli tureckiej, o co rodzina Daviów bardzo zabiegała. Nie ma bezpośrednich dowodów na złamanie przez nuncjusza Davię neutralności w elekcji, a pozostają jedynie oskarżenia przeciwników Wettyna.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Szkoła parafialna w Kraśniku w okresie staropolskim

Na przełomie XIV i XV w. Kraśnik, należący wówczas do Gorajskich a później Tęczyńskich, był znacznym ośrodkiem miejskim w niezbyt zaludnionym wschodnim  obszarze woj. sandomierskiego (woj. lubelskie utworzono dopiero w 1474 r.). Istniała tam parafia p.w. św. Piotra, a przy niej najprawdopodobniej szkoła parafialna. Po osadzeniu w mieście w 1468 r. kanoników regularnych laterańskich, z zasady dbających o prowadzenie szkół i organizowanie bibliotek,  funkcjonowanie szkoły znajduje potwierdzenie w źródłach.  Mimo licznych klęsk elementarnych rujnujących miasto (wojny, zarazy, głód), przynoszących zniszczenie zabudowy (z klasztorem i szkołą) oraz zastój gospodarczy i wyludnienie miasta szkoła nieprzerwanie działała, z wyjątkiem dwóch dziesięcioleci po wielkim pożarze miasta (1735 r.). Na początku XVII w. szkoła mieściła się w osobnym, murowanym budynku, który składał się z sieni, dwóch izb (klasa szkolna i mieszkanie nauczyciela) i trzech komór. Program w szkole kraśnickiej opierał się na trivium, podobnie jak w szkole parafialnej w przy klasztorze macierzystym w Kazimierzu i klasztorze w Kłodzku, z którego wywodzili się kanonicy kazimierscy. Minimum trzyletnie nauczanie obejmowało więc gramatykę, retorykę i dialektykę. Absolwenci tych szkół umieli czytać i pisać po łacinie oraz przyswajali sobie podstawową wiedzę z arytmetyki, geografii, historii, liturgii, muzyki i śpiewu kościelnego.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
„Quintavia” św. Tomasza z Akwinu we współczesnej dyskusji filozoficzno-przyrodniczej

Dla św. Tomasza z Akwinu celowość, jako istotny element w wyjaśnianiu świata, obejmuje całą przyrodę, zarówno nieożywioną, jak i ożywioną, w tym byty rozumne. Widoczna jest ona w aktywności bytów fizycznych, które działają w taki sposób, aby osiągnąć to, co jest dla nich najlepsze. Tak rozumiana celowość wyklucza przypadek i jest argumentem wskazującym na istnienie Boga. Kazimierz Kłósak dostrzega konieczność reinterpretacji piątej drogi św. Tomasza, w punkcie wyjścia kładąc nacisk na porządek występujący w świecie bytów ożywionych, a nie na celowość. Według  Christopha Schönborna wnikliwa obserwacja wszechświata, Ziemi, życia dostarcza nam „przytłaczających dowodów” na istnienie porządku, planu i celu. Przestrzega jednak przed zbyt pochopnymi próbami doszukiwania się wszędzie „inteligentnego projektu”. Richard Dawkins przekonuje, że silne złudzenie, że świat został zaprojektowany lub stworzony w jakimś celu, da się łatwo wytłumaczyć jako skutki działania darwinowskiego doboru naturalnego i mutacji. Francisco J. Ayala twierdzi, że nie ma sprzeczności między mechanizmami ewolucji a działaniem Boga Stwórcy. Ewolucję postrzega on jako naturalny proces, za pomocą którego Bóg stworzył istoty żywe, a także rozwinął je zgodnie ze swoim planem. Paul Davies, choć nie uważa, że wszystkie bez wyjątku złożone układy stanowią wynik końcowy naturalnych procesów, podkreśla jednak, że należy zachować ostrożność w wyciąganiu jednoznacznego wniosku o istnieniu projektodawcy na podstawie powierzchownych obserwacji. Dla Roberta Jamesa Berry logiczne i naukowo poprawne jest komplementarne podejście do zagadnienia przyczynowości: naturalistyczne i teistyczne. John C. Polkinghorne podkreśla, że Bóg pozostaje ze światem w nieustannej interakcji, chociaż nie interweniuje doraźnie w zachodzące w nim procesy. Wreszcie, według Michała Hellera, Bóg stwarzając świat, „określił strategię wkomponowywania przypadków w działanie praw przyrody”.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Watykan. Przewodnik po Watykanie, cz. 1, red. R. Cassanelli; cz. 2, red. A. Paolucci, C. Pantanella, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2015

Na polskim rynku ukazał się w 2016 roku „Przewodnik po Watykanie” pod redakcją Roberto Cassanellego, Antonio Paulucciego i Cristiny Pantanelli. Przewodnik ten pomyśla-ny jest zarówno jako pierwsza synteza naukowa dotychczasowej wiedzy na temat kompleksu sakralno-zabytkowego na Wzgórzu Watykańskim, a zarazem jako przewodnik ukazujący wszystkie budowle Watykanu, jak i Ogrody Watykańskie – zarówno te dostępne dla zwiedzających, jak i dla nich niedostępne. Podzielony na dwie części: Watykan oraz Muzea Watykańskie przewodnik w oparciu o najnowsze ustalenia nauki prezentuje wszystkie obiekty, poprzedzając kolejne prezentacje z trasami zwiedzania wstępem historycznym przedstawiającym dzieje opisywanych obiektów. Pomimo drobnych potknięć i niedokładności jest on pierwszą taką syntezą ukazującą w przystępny sposób, lecz na bardzo wysokim poziomie naukowym, Watykan i jego wszystkie zabytki, ogrody oraz instytucje.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Naprotechnologia jako narzędzie diagnostyki oraz przywracanie płodności. Ujęcie w aspekcie etyczno-moralnym

Naprotechnologia to kompleksowe podejście do zdrowia kobiety i mężczyzny w celu wykrycia zaburzeń prokreacyjnych. Wykorzystuje najnowsze technologie oraz dostępną wiedzę medyczną, stosując znane w dzisiejszej ginekologii metody diagnostyczne i leczni-cze zarówno wobec mężczyzny jak i kobiety. Ponadto sięga po zarzucone dziś w medycy-nie konwencjonalnej metody leczenia mikrochirurgicznego niedrożnych jajowodów czy też nasieniowodów. Pełen cykl postępowania naprotechnologicznego obejmuje trzy etapy: identyfikacja problemu, leczenie oraz utrzymanie 12 efektywnych, prawidłowych cykli u kobiety. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że wszystkie badania są skorelowane z cyklem. Metody stosowane w naprotechnologii (zachowawcze i chirurgiczne) okazują się skuteczne w leczeniu niepłodności zarówno męskiej jak i żeńskiej.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Działania Aparatu Bezpieczeństwa w Starachowicach wobec Kościoła katolickiego w latach 1945-1956 (Zagadnienia organizacyjne i personalne Kościoła)

Artykuł jest drugą częścią pracy omawiającej działania Aparatu Bezpieczeństwa w Starachowicach wobec Kościoła rzymskokatolickiego w latach 1945-1956. Autor prezentuje w niej strukturę dekanalną i parafialną na terenie powiatu starachowickiego. Jednocześnie charakteryzuje on duchowieństwo, które posługiwało w tych placówkach duszpasterskich, jak również stan majątkowy poszczególnych parafii i mieszkających tam wiernych. Po tych wstępnych informacjach autor koncentruje się na działaniach dezintegracyjnych aparatu bezpieczeństwa, skierowanych wobec miejscowych duszpasterzy (m. in. opisuje sieć tajnych współpracowników oraz ruch tzw. „księży patriotów”). W dalszej części artykułu zaprezentowane zostały sposoby obserwacji konferencji dekanalnych oraz inwigilacji i zastraszania duchowieństwa.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Kamienica przy ul. Krakowskiej pod nr 30 na krakowskim Kazimierzu – jej historia i rekonstrukcja, w. XVI i XVII, działalność piwowarska w okresie świetności domu

Artykuł przedstawia dzieje i przemiany budowlane mieszczańskiej kamienicy stojącej przy ul. Krakowskiej nr 30 na działce wtórnie wydzielonej z tylnych partii posesji przyryn-kowych, pamiętających okres tyczenia miasta i działek siedliskowych (od roku 1335 po-cząwszy). Wydzielenie omawianej posesji, płytszej niż dzisiejsza, jako samodzielnej wła-sności, nastąpiło po roku 1547, a przed 1550. Stanęła tu, do około roku 1582, jednopiętro-wa i podpiwniczona kamienica o dwutraktowym, głębokim rzucie. Po zabudowie tej pozo-stały relikty murów w piwnicach dzisiejszej kamienicy oraz mury graniczne nieco powyżej wysokości pierwszego piętra. Zachowany jest dokładny opis domu z roku 1684. W tyle posesji stała murowana słodownia (opisy z roku 1639 i 1684), był tam też i browar. Okres intensywnej produkcji piwa na posesji odnotowano pod koniec XVI wieku oraz w pierw-szej połowie wieku XVII.

Czasopismo: Studia Sandomierskie. Teologia-Filozofia-Historia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
WYBRANE ASPEKTY BEZPIECZEŃSTWA SYSTEMÓW INFORMATYCZNYCH W FINANSACH I RACHUNKOWOŚCI

Systemy informatyczne mają powszechne zastosowanie w przedsiębiorstwach, w szczególności w sferze finansów i rachunkowości. W związku z przechowywaniem i przetwarzaniem newralgicznych z punktu widzenia strategii przedsiębiorstwa danych, systemy te powinny być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom nieuprawnionym. Wewnętrzne i zewnętrzne zagrożenia systemów informatycznych wykorzystywanych w finansach i rachunkowości mogą być eliminowane poprzez zastosowanie zróżnicowanych metod zabezpieczeń tj. kontrole dostępu, zabezpieczenia sieci czy kryptografii, jako metody szyfrowania danych. Stosowanie wspomnianych metod ochrony systemów rachunkowych jest kwestią indywidualną podmiotów gospodarczych, jednakże posiadanie luk w zabezpieczeniach powoduje większą podatność jednostek na ataki konkurencji, przez co przedsiębiorstwa mogą utracić swoją zdolność konkurencyjną na rynku. Głównym celem publikacji jest omówienie głównych aspektów bezpieczeństwa systemów finansowo-księgowych. Szczególną uwagę w publikacji zwrócono na wiarygodność takiego oprogramowania oraz skuteczność w ochronie danych i poufnych informacji przedsiębiorstwa.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Rachunkowość kreatywna: strategie pozytywne i negatywne

Rachunkowość i sprawozdawczość finansowa jest podstawowym źródłem informacji o położeniu finansowym, wynikach działalności i przepływach pieniężnych jednostki gospodarczej. Na podstawie danych rachunkowości menedżerowie podejmują decyzje dotyczące działalności bieżącej przedsiębiorstwa oraz planów i strategii rozwoju. Natomiast użytkowników zewnętrznych bardziej interesuje sprawozdawczość finansowa. Rachunkowość finansowa jest regulowana przez międzynarodowe i krajowe standardy rachunkowości oraz inne akty prawne.
W warunkach globalizacji, dynamicznego rozwoju gospodarki światowej nie ma możliwości szczegółowej regulacji ewidencji operacji i zdarzeń gospodarczych oraz sporządzenia sprawozdań finansowych. Standardy rachunkowości regulują ogólne zasady prowadzenia rachunkowości finansowej i sporządzenia sprawozdań finansowych. W niektórych przypadkach standardy rachunkowości dają możliwość wyboru sposobu ujęcia i wyceny operacji gospodarczych oraz zdarzeń gospodarczych. To spowodowało pojawienie się rachunkowości kreatywnej. W literaturze i w praktyce rachunkowość kreatywna jest różnie rozumiana i oceniana. Niektórzy rachunkowość kreatywną uważają za możliwość przedstawienia wiernego obrazu jednostki gospodarczej, który w dużym stopniu zależy od zmiany wartości rynkowej majątku trwałego i obrotowego oraz zmiany wartości pieniądza w czasie. Inni rachunkowość kreatywną postrzegają, jako rachunkowość oszukańczą i zagrożenie dla rynków finansowych. 
Celem artykułu jest zbadanie pozytywnych i negatywnych strategii rachunkowości kreatywnej oraz ich wpływu na wierny obraz jednostki gospodarczej. Opracowanie przygotowano na podstawie analizy porównawczej źródeł literaturowych oraz badania wpływu stosowanych metod twórczych na wierny obraz jednostki gospodarczej.
Wyniki badań pokazują, że pozytywna rachunkowość i oszukańcza rachunkowość stosują metody twórcze. A to znaczy, że termin „rachunkowość kreatywna” jest bardzo ogólny i nie odzwierciedla legalności stosowanych metod wyceny i rachunkowości. Zatem musi on być sprecyzowany podając jasno znaczenie stosowanych metod. Rozróżnić metody stosowane w rachunkowości można precyzyjnie stosując odpowiednią terminologię. Przykładowo może to być „pozytywna rachunkowość kreatywna” i „negatywna rachunkowość kreatywna” albo „oszukańcza rachunkowość kreatywna” lub „rachunkowość agresywna”.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
TWORZENIE EKOSYSTEMU SPRZYJAJĄCEGO ROZWOJOWI KREATYWNOŚCI I DZIAŁALNOŚCI INNOWACYJNEJ W REPUBLICE BIAŁORUSI

Artykuł poświęcony jest aktualnemu problemowi tworzenia systemu, wspierającego rozwój kreatywności i działalności innowacyjnej w Republice Białorusi w kontekście rozwoju nowej gospodarki w warunkach czwartej rewolucji przemysłowej. Artykuł pokazuje znaczenie i funkcje finansowania startupów jako zjawiska i projektów wysokiego ryzyka w Republice Białorusi. W opracowaniu przedstawiono główne kierunki działań wspierających kreatywność i działalność innowacyjną w Republice Białorusi. Wskazano na potrzebę systematycznego podejścia do roz-woju systemu twórczości i działalności innowacyjnej w warunkach gospodarki cyfrowej.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Joseph A. Schumpeter – teoretyk innowacji i przedsiębiorczości

Celem przedłożonego artykułu jest – w oparciu o teorię rozwoju gospodarczego Schumpetera – poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, czy w najbliższych latach w UE i Polsce jest możliwy tylko spowolniony wzrost gospodarczy, czy też liczyć trzeba się nawet z zapowiadaną przez niektórych autorów sekularną stagnacją na „średnim poziomie rozwoju”? W pierwszej części artykułu autorzy analizują wybrane wyznaczniki kryzysu zarówno w realnej sferze gospodarki, jak i w teorii ekonomii. Intencją autorów w drugiej części opracowania jest przedstawienie głów-nych założeń teorii J.A. Schumpetera, która może wyjaśnić przyczyny utrzymującego się spo-wolnienia gospodarczego w realnej sferze gospodarki. Jak wynika z przedstawionej powyżej diagnozy prawo do inicjowania rozwoju gospodarczego w coraz większym stopniu przypisuje sobie instytucja państwa, a stymulacja produkcji odbywa się przede wszystkim od strony popy-towej, co zgodnie z teorią Schumpetera nie jest w stanie zagwarantować odpowiednio wysokiego tempa rozwoju.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości