rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dokumentacja fotograficzna w praktyce chirurga plastyka

Celem pracy była analiza zarządzania kliniczną dokumentacją fotograficzną wśród chirurgów plastycznych w Polsce oraz uzyskanie ich opinii na temat charakterystyki „idealnego” oprogramowania do archiwizacji zdjęć. Materiał i metodyka. Odsyłacz do internetowej ankiety przesłano (pocztą elektroniczną) wszystkim członkom Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej. Na 187 członków, 86 (47,5%, 54 mężczyzn i 32 kobiety, średni wiek 40,8 ± 10,6 lat) wypełniło internetowy kwestionariusz, co stanowi reprezentatywną próbkę chirurgów plastycznych praktykujących w Polsce. Wyniki. W badaniu wykazano, że tylko 7% chirurgów plastycznych wykorzystuje aplikacje informatyczne specjalnie przeznaczone do archiwizacji zdjęć. Natomiast ponad połowa chirurgów plastycznych przechowuje zdjęcia w uporządkowanych folderach w komputerach. Większość respondentów (89,3%) jest zainteresowanych wykorzystywaniem dedykowanych aplikacji komputerowych do archiwizacji dokumentacji fotograficznej. Najważniejsze cechy, jakie powinna posiadać aplikacja takiego typu, to (265 odpowiedzi): możliwość szybkiego przeszukiwania (26%), łatwość obsługi (24%), szybkie wprowadzanie danych (22%), bezpieczeństwo danych (15%), możliwość drukowania wybranych danych (7%), dostępność wyłącznie dla upoważnionych pracowników jednostki organizacyjnej (5%). Wnioski. Współpraca świadczeniodawców usług medycznych z informatykami może doprowadzić do opracowania programu spełniającego wymagania szczególnych grup medycznych. Na podstawie tego badania ankietowego zgromadziliśmy niezbędne dane do stworzenia koncepcji unikatowego oprogramowania, które może być użyteczne w praktyce klinicznej chirurgów plastycznych oraz innych specjalistów korzystających z dokumentacji fotograficznej.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Sądownictwo administracyjne w województwie śląskim w latach 1922-1939

Artykuł składa się z trzech części. Pierwsza stanowiąca krótki wstęp przedstawia drogę do powstania województwa śląskiego w II RP, zarówno jego części poaustriackiej jak i popruskiej. Część druga charakteryzuje przejęcie wymiaru sprawiedliwość w b. dzielnicy pruskiej, co prawda nie dotyczyło to bezpośrednio Górnego Śląska, ale rozwiązania zastosowane w Wielkopolsce i Pomorzu zostały przeniesione w swoim zasadniczym zrębie na Górny Śląsk;   krótko został też przedstawiony system sądownictwa administracyjnego obowiązujący na tym terenie przed odzyskaniem niepodległości. Część trzecia – zasadnicza – omawia budowę sądownictwa administracyjnego w województwie śląskim. Poza sądownictwem ogólnoadministracyjnym porzedstawiona została też problematyka administracyjnego postępowania spornego w sprawach górniczych. Całość kończy kilka uwag na temat języka urzędowego w postępowaniu przed śląskimi sądami administracyjnymi.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Rozwój i nauczanie nauk historycznoprawnych w Polsce — zarys problemu

Historia prawa to jedna z dyscyplin nauk prawnych. Studiowanie historii prawa (zwłaszcza polskiego) było ważne w okresie zaborów, ponieważ podkreślało tożsamość narodową. W tym czasie, w XIX wieku, wiodącym ośrodkiem naukowym był Uniwersytet Krakowski. To tam wykładano pierwsze przedmioty prawno-historyczne, dlatego też na tych uczelniach powstały pierwsze modele dydaktyczne. W XX wieku podejmowano wiele prób zmiany systemu szkolnictwa na potrzeby ówczesnej sytuacji. Szczególnie pamiętna wydaje się reforma z 1975 roku, która nie została pozytywnie przyjęta przez środowisko akademickie. Po ponad 40 latach niektóre uczelnie w Polsce nadal wzorują się na założeniach tego modelu. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O góralach Kaukazu wybranych uwag kilka (1914-1924)

Imperium Rosyjskie opanowało Kaukaz Północny w XIX wieku.  Osiedlano tam głównie  Kozaków.  Miejscowa ludność wyznawała islam, co zbliżało ją do Persji oraz Imperium Osmańskiego. Po rewolucji 1917 r. w Rosji Kaukaz Północny był terenem walk sił „białych”,  „czerwonych” oraz ludności miejscowej z Kozakami.  Ostatecznie zwyciężyli bolszewicy i włączyli ten obszar do ZSRR. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ograniczenie zasięgu prerogatywy monarszej w Anglii w XVII i XVIII wieku i rola tego procesu w kształtowaniu nowoczesnego ustroju brytyjskiego

Autor ukazuje, jak poprzez XVII-te i XVIII-te stulecie, prerogatywa przysługująca monarsze angielskiemu była – w rozmaitych jej nurtach – wypierana przez bezustannie rosnące ambicje parlamentu nakierowane na zajęcie pozycji suwerena w zawiadywaniu nawą państwową. Wśród obszarów, w których dochodziło do kobfliktu między Koroną a parlamentem na tle królewskiej prerogatywy, omawia autor m.in. law creation process z wyłaniającymi się tu punktami spornymi (presja wywierana na monarchę, by nie odmawiał sankcji na bille uchwalane przez izby, kwestia suspensy i dyspensy itp.). Sporo uwagi poświęca też autor ciągle podejmowanym przez parlament próbom uzyskania wpływu na kształt królewskiego ministerium. W tym obszarze izby nie wahały się postępować per fas per nefas, pociągając do odpowiedzialności w trybie impeachment królewskich ministrów (np. Strafford’a czy Danby’ego), stawiając im zarzuty w rzeczywistości polityczne a nie karne. Omawia też autor obszary, w których monarcha zbyt łatwo rezygnował z podtrzymania swych prerogatywnych uprawnień (np. w zakresie weryfikacji prawidłowości wyboru posłów do Gmin).

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki prawne, historia
Walentego Fojkisa opracowanie „Zagadnienia gmin zbiorowych” dla Rządu RP na uchodźstwie z 1943 roku

Artykuł poświęcono emigracyjnemu opracowaniu „Zagadnienia gmin zbiorowych” dla Rządu RP na uchodźstwie z 1943 r. autorstwa Walentego Fojkisa. Omówiono sylwetkę autora studium, konstrukcję opracowania oraz poszczególne rozważania autora, w których skupił się on na wyborze najkorzystniejszego z punktu widzenia własnych doświadczeń ustroju podstawowej jednostki samorządu terytorialnego. Wbrew tytułowi studium rekomendował on nie gminy zbiorowe, ale gminy jednostkowe posiłkujące się związkami celowymi jako najlepszy fundament dla przyszłego samorządu terytorialnego Polski.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Jak odkrycie dokumentu historycznoprawnego zmienia historię Przyczynek do powstania rodu Rożnów herbu Gryf

Autor przedstawił sytuację, w której odnalezienie poprawnej kopii średniowiecznego dokumentu wpływa na naszą wiedzę na temat historii. Ród Rożnów pochodził nie do podkoniuszego Gedki, ale od jego nieznanego brata. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Prawo w okresie rewolucji husyckiej

Na przełomie XIV i XV wieku w Królestwie Czeskim zaczął krystalizować się ruch wzywający do zreformowania Kościoła katolickiego. Opierając się na nauczaniu Johna Wiklifa , a następnie Jana Husa próbowano w sposób oddolny wpłynąć na hierarchię kościelną i przekonać ja do dokonania niezbędnych zmian i rzeczywistego wypełniania głoszonych nauk. Niestety, nauczanie Husa spotkało się z potępieniem, a on sam wezwany na sobór w Konstancji, mimo posiadania glejtu bezpieczeństwa od cesarza Zygmunta Luksemburczyka został jako heretyk w 1415 roku spalony na stosie. Doprowadziło to do radykalizacji dużej części mieszkańców Królestwa Czeskiego. Próby siłowego powstrzymania narastającego wrzenia religijnego, społecznego i narodowościowego doprowadziły do wybuchu w 1419 roku rewolucji trwającej do roku 1437.  Artykuł niniejszy jest próbą przybliżenia husyckiego programu i praktycznego jego wcielania w życie w zakresie rewolucyjnej zmiany systemu prawnego. Jakie normy prawne husyci odrzucili i dlaczego oraz czym chcieli je zastąpić?   

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dochodzenie roszczeń w sądzie sejmowym o zwrot dóbr ziemskich zabranych szlachcie polskiej przez króla „nullo iure” w świetle konstytucji z lat 1562/1563—1641

Autor  zauważył, że   dochodzenie  wskazanych w tytule roszczeń trwało bardzo długo Natrafiało bowiem  na spore trudności, spowodowane  niechętnym stosunkiem króla do żądań restytucji dóbr, częstym przekładaniem rozpraw na następny sejm oraz mankamentami procedury sądowej. Ich przyczyna tkwiła także w samym sądzie sejmowym, który nie działał sprawnie i w efekcie powstawały liczne zaległości w rozpoznawaniu spraw. Za panowania Augusta II i Augusta III sąd ten działał rzadko w następstwie kryzysu sejmowania. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Szlachty słonimskiej projekty reform prawa litewskiego z połowy XVIII wieku (wstęp do zagadnienia)

W 1760 r. szlachta powiatu słonimskiego wystąpiła z inicjatywą reformy prawa. Jerzy Michalski podejrzewał niegdyś, że zmierzała ona do opracowania IV Statutu litewskiego. Szlachecki projekt załączony do instrukcji dla posłów na sejm nie jest jednak znany. W Wilnie zachował się o dwa lata wcześniejszy projekt zmian w zakresie ustroju sądów i prawa procesowego sporządzony przez szlachtę tego samego powiatu. Artykuł prezentuje w zarysie treść tego ostatniego.    

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Stosowanie przedrozbiorowego prawa polskiego w Księstwie Warszawskim w świetle orzecznictwa Sądu Kasacyjnego

Wśród źródeł prawa Księstwa Warszawskiego znaczący udział miały przepisy i zwyczaje obowiązujące w Rzeczypospolitej przed jej upadkiem. Orzeczenia opublikowane w Dzienniku Wyroków Sądu Kasacyjnego Księstwa Warszawskiego są istotne dla poznania praktyki wymiaru sprawiedliwości a także dla źródeł ówczesnego prawa materialnego i procesowego. Analiza wyroków Sądu Kasacyjnego Księstwa Warszawskiego pozwala na stwierdzenie, że organ ten rzadko opierał się na prawie przedrozbiorowym.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dłużnik jako podmiot przestępstwa utrudniania dochodzenia roszczeń

Przestępstwa określone w art. 300 § 1–3 k.k. należą do kategorii przestępstw indywidualnych. Ich sprawcą może być tylko dłużnik. Uregulowania zawarte w przepisie
art. 300 k.k. odnoszą się do sytuacji, w której dochodzi do uszczerbku w interesach
wierzyciela, co oznacza konieczność istnienia zobowiązania, a w takim przypadku
musi również istnieć jego druga strona, tj. dłużnik. Przestępstwo określone w art. 300
§ 3 k.k. także należy zaliczyć do kategorii indywidualnych przestępstw dłużniczych.
Konstrukcja jego znamion sprawia jednak, odmiennie niż w przypadku przestępstw
określonych w art. 300 § 1–2 k.k., że jego sprawcą może być jedynie dłużnik mający
wielu wierzycieli. Przestępstwa określone w art. 300 k.k. mogą być popełnione przez
trzy zasadnicze typy sprawców, a mianowicie: dłużnika właściwego, współdłużnika
lub gwaranta, czyli osobę współodpowiedzialną, jak również przez osoby, o których
mowa w art. 308 k.k., tj. np. osoby faktycznie zastępujące dłużnika. Co prawda sama
ustawa wprost nie posługuje się pojęciem „dłużnik” na określenie podmiotu czynu
zabronionego, jednakże skoro do istoty tych przestępstw należy działanie na szkodę
„swojego wierzyciela”, narzuca się konkluzja, że sprawcą może być jedynie dłużnik.
W literaturze pojawiły się kontrowersje co do określenia podmiotu omawianego
przestępstwa. Niektórzy badacze tematu twierdzą, że zarówno dłużnik, jak i wierzyciel muszą być przedsiębiorcami na gruncie przestępstw przeciwko wierzycielom.
Zdaniem autorki trafnym wydaje się przyjęcie szerokiego rozumienia pojęcia dłużnika jako podmiotu przestępstw opisanych w art. 300 k.k.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Początki działalności Generalnego Delegata Rządu dla Galicji (1919—1921)

Artykuł przedstawia analizę okoliczności powstania urzędu Generalnego Delegata Rządu dla Galicji (1919-1921), jego ustrojową pozycję oraz zakres podjętych  zadań  w pierwszych miesiącach jego działalności. Dzieje tej rządowo-administracyjnej instytucji należą do mniej znanych w porównaniu z wiedzą na temat innych struktur administracji publicznej w początkach polskiej państwowości. Podstawą źródłową rozprawy stanowią lwowskie  i krakowskie materiały  archiwalne. Czynności urzędowe generalnego delegata  wiosną  1919 r. zostały odtworzone na podstawie pierwszego dla rządu  raportu z jego  działalności, które uzupełnione zostały wydawanymi przez delegata okólnikami dla podległych mu urzędów. Dały one obraz zarówno prawno-ustrojowej pozycji generalnego delegata, jak i udokumentowały sposób wykonywania powierzonych mu obowiązków w dziedzinie  utrzymania porządku i bezpieczeństwa, które pokrywały się z kompetencjami namiestnika Galicji w czasach austriackich. W artykule znalazło się także omówienie  stanowiska  Generalnego Delegata K. Gałeckiego w sporze o model administracyjnego ustroju na ziemiach  dawnego Królestwa Galicji i Lodomerii.   

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kontrola skarbowa w pierwszych latach Polski międzywojennej

W dniu 24 czerwca 1925 r. Minister Skarbu wydał rozporządzenie o organizacji kontroli skarbowej. Weszło ono w życie z dniem 1 września 1925 r. na obszarze izb skarbowych w Grudziądzu, Poznaniu, Krakowie i Lwowie oraz na obszarze Górnego Śląska, a z dniem 1 stycznia 1926 r. na obszarze izb skarbowych w Białymstoku, Brześciu, Kielcach, Lublinie, Łodzi, Łucku, Warszawie i Wilnie. Zniosło zarazem obowiązujący na terenie b. zaboru austriackiego Przepis dla straży skarbowej z dnia 19 marca 1907 r. oraz „przepisy i rozporządzenia” obowiązujące w pozostałych dzielnicach. 
Wcześniej, w drodze rozporządzenia z dnia 21 stycznia 1920 r., Minister Skarbu zarządził, aby organy wykonawcze powołane do strzeżenia dochodów państwowych z podatków pośrednich (akcyz) i monopoli na obszarze byłego zaboru rosyjskiego i w Małopolsce, nosiły nazwę „kontrola skarbowa”.
Ujednolicenie uprawnień ich i organów wykonawczych, przewidzianych w urzędach skarbowych akcyz i monopolów państwowych (tworzonych na podstawie ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. o tymczasowej organizacji władz i urzędów skarbowych i wydanego na jej podstawie rozporządzenia wykonawczego), nastąpiło w drodze ustawy z dnia 14 grudnia 1923 r. o uprawnieniach organów wykonawczych władz skarbowych i wydanego na jej podstawie rozporządzenia wykonawczego. Zostały one objęte wspólną nazwą – „kontrola skarbowa”.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Problem obumarcia państwa w myśli twórców marksizmu a istnienie państwa sowieckiego Kilka uwag o powstaniu klasy panującej w socjalizmie

Idea komunizmu zawierała obietnicę, że wystarczyło jedynie znieść własność prywatną, uczynić państwo podmiotem zarządzającym w sposób scentralizowany środkami produkcji i samoczynnie nastąpi obumarcie państwa.  A przecież już XIX-wieczni anarchiści, głównie Michał A. Bakunin, ostrzegali, że próba realizacji tego projektu musi zakończyć się ustanowieniem wszechogarniającej despotii. Jednak Karol Marks i Fryderyk Engels do końca życia pozostali przywiązani do swojego komunistycznego ideału, bo na poły religijne rojenia utopistów zwyciężyły u nich nad mozolnym wysiłkiem badaczy, próbujących zrozumieć ludzką historię. W takiej sytuacji twórcy marksizmu artykułowaliby nieświadomie ideologiczne uzasadnienie interesu kasty zawodowych rewolucjonistów, przyszłych władców komunistycznej utopii, będąc w efekcie fundatorami istnienia nowej klasy panującej, właściwej dla państwa socjalistycznego.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
„I pochowali go na śląskiej granicy” — administracja w służbie grobownictwa wojennego Polegli powstańcy śląscy i ich przeciwnicy w świetle kwerendy starostwa pszczyńskiego z 1929 roku

Praca dotyczy spisu grobów polskich i niemieckich z okresu powstań śląskich na terenie powiatu pszczyńskiego. To tu rozpoczęły się powstania śląskie a powiat pszczyński uchodził za matecznik powstańczego zrywu. W pracy ukazano zaangażowanie mieszkańców w czyn zbrojny poprzez straty, jakie ponieśli uczestniczący w walkach peowiacy (członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Ślaska) oraz stojący po drugiej stronie konfliktu żołnierze niemieccy. Dzięki temu można ocenić straty jak i wkład osobowy powiatu pszczyńskiego w niepodległość Polski i przyłączenie części Górnego Śląska do Macierzy. Zważywszy, że materiał ten nie był wcześniej publikowany i oparty jest na zachowanych archiwaliach stanowi on odpowiedź na wiele postulatów badawczych w tej materii. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Geneza i podstawy prawne funkcjonowania polskich sądów morskich w Wielkiej Brytanii w latach 1941-1945

W pracy przedstawiona została geneza oraz podstawy prawne funkcjonowania polskich sądów morskich w Wielkiej Brytanii w latach 1941-1945. Istotne miejsce w pracy zajmują okoliczności towarzyszące uchwaleniu „Allied Powers Maritime Courts Act. 1941” oraz wpływu tej regulacji na polskie przepisy prawa. 
W artykule zaprezentowano również zmiany w obowiązujących wówczas przepisach prawa karnego, tak procesowego jak i materialnego.
W pracy ukazano również kulisy mianowania sędziów sądów morskich, jak również starania ministrów Hermana Libermanna i Karola Popiela o zapewnienie im gwarancji niezawisłości sędziowskiej.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Przestępczość w Warszawie w świetle „Kronik” Bolesława Prusa

W publikowanych na łamach najbardziej poczytnych warszawskich gazet w latach 1874-1912 Kronikach Bolesław Prus spenetrował wszystkie zakamarki życia Warszawy. W tym także te skrywane związane z drugim życiem miasta, będące przedmiotem regulacji prawnych. Z penetracji tych pozostawił po sobie Kroniki, będące cennym żródłem informacji o życiu prawniczym w Warszawie w tym okresie. Obrazie, który nie zawsze był zgodny z literą prawa, ale był przedstawiony po mistrzowsku. 

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Do trzech razy sztuka czyli koniec zbójeckiego  żywota Mikołaja Puchalskiego

Jesienią 1716 r. w Krakowie toczył się wielki proces herszta beskidzkich zbójników, szlachcica Antoniego Złotkowskiego i jego kompanów. Jednym z oskarżonych był zatrzymany wraz ze Złotkowskim Mikołaj Puchalski. W krakowskim procesie nie udowodniono mu udziału w rozbojach i nie udało się go skazać. Wiemy też, że nie była to jedyna próba postawienia go przed sądem. Prawdopodobnie już wcześniej został aresztowany i osadzony w więzieniu zamkowym w Nowym Wiśniczu, ale i wtedy zabrakło wystarczających dowodów przeciw niemu. Po raz trzeci Puchalski stanął przed sądem w kwietniu 1717 r. Był to znów sąd kryminalny miasta Nowego Wiśnicza. Tym razem udowodniono mu (głównie na podstawie jego własnych zeznań) udział w kilku napadach rabunkowych i skazano na ścięcie i ćwiartowanie zwłok. Zgromadzone w trakcie tego ostatniego procesu materiały pozwalają przypuszczać, że i wcześniejsze zatrzymania Puchalskiego nie były pozbawione podstaw. Jeśli nawet nie uczestniczył czynnie w rozbojach, to prawdopodobnie już wtedy był powiązany ze światem przestępczym. Okazuje się jednak, że decydujący o jego losach sędziowie nie wyciągali pochopnie wniosków i zdawali sobie sprawę z konieczności udowodnienia oskarżonemu winy.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki prawne, historia
Prawo a prawda, czyli o fikcjach prawnych uwagi historyka prawa

Fikcja prawna jest to „kłamstwo prawa”,  które polega na  uznaniu sprzeczności z rzeczywistością w celu wywołania pożądanego skutku  prawa. W artykule przedstawiono rolę fikcji prawnych w kilku porządkach prawnych takich, jak prawo rzymskie (fictio legis  Corneliae, fictio  postliminii), prawo kanoniczne (m.in. zastępstwo prawne, osoba prawna, głosowanie większością), średniowieczne prawo polskie. Przypomniano także postulowane przez  średniowieczną naukę prawa wymagania ważności fikcji prawnych, jak to, że mogą pochodzić wyłącznie od ustawodawcy i tylko ze względów słuszności  i dobra wspólnego.

Czasopismo: Z Dziejów Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ignacy Dziadek w piśmiennictwie i rodzinnym przekazie

Ignacy Dziadek był synem rolnika potrafiącego czytać i pisać, którego wybrano na sołtysa i sędziego ludowego. Ignacy jako samouk posługiwał się językami łacińskim i niemieckim, z którego przetłumaczył i wydał wiele książek religijnych, głównie modlitewników. Kapłanami zostali jego dwaj synowie i wnuk – Albert Willimsky, którego uznano męczennikiem II wojny światowej. Z jego bogatej biblioteki korzystali młodzimieszkańcy Mionowa, a szczególnie Johannes Chrząszcz, późniejszy kapłan i historyk Śląska. Ignacy Dziadek był również posłem do Pruskiego Zgromadzenia Narodowego. W artykule scharakteryzowano jego spuściznę literacką, a także przedstawiono jego osobę w oparciu o zachowane rodzinne przekazy.

Czasopismo: Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Modlitwa Jezusa w Getsemani w wersji synoptycznej (Mt 26,36-46; Mk 14,32-42; Łk 22,39-46) jako paradygmat oddania się woli Ojca

Artykuł ukazuje zmaganie się Jezusa w Getsemani, aby mogła ostatecznie zrealizować się wola Boża. Szczególnie akcentują ten motyw Marek oraz Mateusz. W wersji Łukasza Jezus jako wzorcowy Nauczyciel jest gotowy od razu pełnić zamysł Ojca. Ukazana przez trzeciego Ewangelistę walka (avgwni,a) wyraża napięcie Jezusa, Jego emocje, aby stało się to, co przygotował dla Niego Bóg. Temat związany z modlitwą w Getsemaniznajduje swój wyraz także w Hbr 5,7-8, w kontekście kapłaństwa Jezusa, które od samego początku ściśle łączyło się z Jego ofiarą z życia. Przytoczony fragment z Listu do Hebrajczyków wykazuje różnice w interpretacji. W świetle synoptyków wydaje się jednak, że eu vla,beia – „bojaźń” powinna przyjąć odcień respektu, czci wobec woli Ojca. Jej rozpoznaniu towarzyszyło cierpienie Jezusa, które zaowocowało Jego pełnym posłuszeństwem. Wola Boża jako ostateczne kryterium decyzji znajduje swoje potwierdzenie także w pierwotnym Kościele. Wspólnota z Cezarei Nadmorskiej wyraża pragnienie jej realizacji, gdy wszystkie zabiegi zostały wyczerpane, aby powstrzymać Pawła przed zbliżającą się jego śmiercią (Dz 21,11-14). W ten sposób oddanie się woli Ojca, staje się punktem odniesienia we wszystkich okolicznościach chrześcijańskiego życia.

Czasopismo: Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
„Dziecko Waszej troski”

Celem artykułu jest prześledzenie choroby Heleny Hoffmann i ustalenie personaliów lekarzy, którzy przychodzili jej z pomocą w latach 1928–1936. Obok nich uczynki miłosierdzia wobec niej wykonywały Siostry Maryi Niepokalanej, zwłaszcza gdy asystowały jej w badaniach i wspierały w chorobie. Narracja, podana w formie syntezy, oparta jest na analizie dostępnych źródeł archiwalnych i opracowań. Autor ustalił, że zdrową „Oblubienicą Krzyża” zajmował się psychiatra i neurolog Waldemar Kunick. Jej stany chorobowe badali: laryngolog Georg Krischke, ordynator Karl Stefan Klein, lekarz domowy Artur Pusch, neuropatolog, rentgenolog i elektrodiagnostyk prof. Ludwig Mann, lekarz domowy Gustav Skrobek, lekarka Else Kalinke, radiolog i onkolog prof. Paul Lazarus, specjalista od leczenia gruźlicy i zastosowania diety w chirurgii prof. Adolf Herrmannsdorfer, okulista Adalbert Richter, laryngolog Mieczysław Karol Stawiński i okulista Stanisław Mirecki. W sumie autor ustalił nazwiska i specjalizacje dwunastu lekarzy.

Czasopismo: Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii