rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Problemy zagospodarowania wyrobisk po eksploatacji kruszywa naturalnego na przykładzie złóż w dolinie Soły między Kętami a Bielanami

Złoża kruszywa naturalnego w dolinie Soły położone są w obrębie czwartorzędowej terasy rędzinnej i eksploatowane systemem basenowym spod wody. Na miejscu terenów rolniczych, cechujących się z reguły wysoką bonitacją gleb, powstają duże wyrobiska zawodnione, które zmieniają naturalny krajobraz doliny tej rzeki i wykluczają uprawy rolne. Pod pozorem troski o zagospodarowanie pogórnicze użytkownicy złóż deklarują ogólnikowo budowę zbiorników wodnych, których funkcja nie jest wystarczająco sprecyzowana. Daje to szerokie pole do dowolnych interpretacji i skutkuje pozostawieniem mało użytecznych akwenów wśród zdegradowanego terenu. Przeprowadzono analizę warunków przyrodniczych: geologicznych, hydrogeologicznych, glebowych i stanu przyrody żywej, na podstawie której urealniono możliwości wykorzystania terenów po eksploatacji kruszywa naturalnego i przedstawiono propozycje nadania im nowej funkcji stosownie do warunków przeobrażonego środowiska

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rekonesansowe badania podatności magnetycznej utworów przypowierzchniowych na wybranych obszarach południowej Polski

W artykule przedstawiono wyniki rekonesansowych badań podatności magnetycznej gleb i ochry na wybranych obszarach południowej Polski (Łąki Nowohuckie w Krakowie, okolice Trzebini, Czerwonki Hermanowskie w pobliżu Rzeszowa). Pomiary podatności wykonywano w terenie i w warunkach laboratoryjnych. Zaobserwowano podwyższoną podatność gleb na terenach poddanych silnej antropopresji (Kraków, Trzebinia). Wykazano, że cząstki żelaza obecne w glebie pochodzą przede wszystkim z emisji miejsko-przemysłowych. Na Łąkach Nowohuckich stwierdzono wyższą podatność gleb w porównaniu z glebami w rejonie Trzebini. Zróżnicowanie niewysokich podatności gleby w okolicy Trzebini nie jest związane ze znajdującymi się w podłożu rudami Zn-Pb. Przeprowadzone badania podatności ochry w Czerwonkach Hermanowskich wykazały dość silne jej własności magnetyczne w porównaniu z własnościami otaczającej złoże gleby. Zaobserwowano duże zróżnicowanie podatności ochry związane najprawdopodobniej z jej składem mineralnym i procesami zachodzącymi w złożu. Wykonane na złożu zdjęcie mikromagnetyczne wykazało obecność niewielkich zakłóceń pola magnetycznego (mikroanomalii).

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena typu zailenia w skałach piaskowcowo-ilastych na podstawie danych geofizyki otworowej - metoda wykresów krzyżowych

W pracy przeanalizowano wpływ obecności frakcji ilastej na rejestrowane w otworach wartości profilowań geofizyki otworowej. Wykorzystując koncepcję przedstawioną po raz pierwszy przez Thomasa & Stiebera (1975), przeprowadzono obliczenia "odpowiedzi" sond w założonym modelu piaskowcowo-ilastym o zróżnicowanych miąższościach. Porównano wyniki modelowań z rzeczywistymi krzywymi, zarejestrowanymi w otworze J4 w interwale występowania utworów miocenu autochtonicznego. Wykonane wykresy krzyżowe na podstawie pomiarów sondą neutronową i gamma, gęstościową i akustyczną potwierdzają możliwość określenia zarówno typu zailenia, jak i poprawnej porowatości oraz udziału frakcji piaskowcowej (tzw. net to gross) w warstwach złożowych. Wykres krzyżowy oparty na pomiarach gamma i oporności pozwala na rozdzielenie warstw nasyconych wodą i gazem.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza porównawcza efektywności tłumienia fali powierzchniowej za pomocą transformacji falkowej, transformacji Radona, filtracji pasmowej oraz filtracji F-K

Celem pracy jest analiza porównawcza efektywności tłumienia fali powierzchniowej za pomocą transformacji falkowej, liniowej transformacji Radona, filtracji pasmowej oraz filtracji F-K. Transformację falkową wykonano w programie do obliczeń matematycznych MATLAB, natomiast transformację Radona, filtrację pasmową oraz filtrację F-K realizowano w systemie przetwarzania danych sejsmicznych ProMAX. Zasadniczą część pracy poświęcono analizie efektywności tłumienia fali powierzchniowej za pomocą transformacji falkowej z uwagi na nowatorski charakter jej wykorzystania w przetwarzaniu danych sejsmicznych. Dane do analizy stanowiły trasy kolekcji wspólnego punktu wzbudzenia (rekordy sejsmiczne) z wykorzystaniem źródeł dynamitowych. Określono wpływ parametrów transformacji falkowej na skuteczność usuwania fali powierzchniowej z obrazu falowego rekordów. Analizę porównawczą przeprowadzono na podstawie obrazów falowych rekordów oraz ich uśrednionych widm amplitudowych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Budowa petrograficzna lądowej materii organicznej we fliszu Karpat Zachodnich w Polsce

Przedmiotem niniejszego opracowania jest budowa petrograficzna uwęglonej lądowej materii organicznej w skałach fliszu Karpat Zachodnich. W trakcie analizy petrograficznej materię organiczną podzielono na odmiany, mając na uwadze rozmiar szczątków organicznych. Materia organiczna reprezentowana jest przez DOM (Dispersed Organic Matter) i uwęglony detrytus roślinny. Ustalono, że zarówno DOM, jak i detrytus nie występują w skałach grubookruchowych, takich jak piaskowce gruboziarniste i zlepieńce. We wszystkich próbkach zawierających materiał węglowy dominuje grupa witrynitu, stanowiąca od 70% do 100% materii organicznej, przy udziale grupy inertynitu w zakresie od 0 do 30%. W trakcie badań próbek w świetle ultrafioletowym w żadnej nie stwierdzono macerałów grupy liptynitu. Największy udział w próbce całkowitego węgla organicznego TOC (ang. Total Organic Carbon) od 1.09% do 8.2%, wykazały warstwy krośnieńskie, grybowskie, formacja szczawnicka, beloweska i wierzowska. Wartości średniej refleksyjności witrynitu w poszczególnych jednostkach są do siebie zbliżone, choć w obrębie jednostek są silnie zróżnicowane i wyniosły odpowiednio: 0.39-0.62% w jednostce śląskiej, 0.38-0.71% w jednostce magurskiej i 0.42-0.67% w jednostce grybowskiej. Najwyższe wartości odnotowano w oknie tektonicznym Mszany Dolnej (0.67%) oraz w południowych partiach jednostki magurskiej (0.65-0.71%).

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania genezy cechsztyńskich złóż miedzi w Polsce

Złoża Cu Kupferschiefer mogły powstać wskutek mieszania się dwóch solanek. Górna, chłodna solanka była niezmineralizowana i bogata w Na, Ca, SO4 oraz Cl, pH > 7. Powstała ona w ewaporatach występujących nad złożami Cu na monoklinie przedsudeckiej. Dolna, gorąca solanka była bogata w Mg, K, Cl, SO4 oraz CO2, pH < 7 i mogła pochodzić z centralnej, ewaporatowej części basenu cechsztyńskiego z głębokości 6-7 km. Miała temperaturę 200-250°C i migrowała konwekcyjnie ku monoklinie przedsudeckiej wzdłuż spągu węglanów Z1. Proces strącania mineralizacji siarczkowej nastąpił w wyniku mieszania się obu tych solanek o silnym kontraście chemicznym i fizycznym oraz katalitycznego utleniania substancji organicznej czarnych łupków na stosunkowo niewielkich głębokościach monokliny przedsudeckiej. Granica solanek na ogół pokrywała się z kontaktem piaskowiec/ łupek Cu. Za istnieniem dolnej solanki związanej z ewaporatami przemawia obecność gniazd i żyłek sylwitu KCl, chlorargirytu AgCl oraz castaingitu potasowego w spągu łupków/stropie piaskowców Cu. Obecność dobrze zachowanych skaleni sodowych w górnej części, zaś skaleni potasowych w dolnej części horyzontu złożowego sugeruje istnienie systemu dwóch solanek. Część złóż miedzi występuje w odcinku profilu pozbawionym łupków. Może to świadczyć, że samo współdziałanie solanek było wystarczające do utworzenia mineralizacji Cu-Pb-Zn o znaczeniu ekonomicznym. Zmienność pionowa rozmieszczenia głównych metali od spągu ku stropowi w sekwencji od hematytu poprzez metale szlachetne do Cu, Pb i Zn jest powszechnie spotykana w złożach Cu Kupferschiefer.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stan zachowania wybranych piaskowców budowlanych Polski poddanych działaniu siarczanu sodu oraz dwutlenku siarki w obecności wilgoci

W pracy przedstawiono wyniki badań wybranych piaskowców z obszaru Dolnego Śląska oraz północnego obrzeżenia Gór Świętokrzyskich w zakresie ich odporności na krystalizację siarczanu sodu według normy PN-EN 12370: 2001 oraz odporności na starzenie spowodowane działaniem SO2 w obecności wilgoci według normy PN-EN 13919: 2004. Wykazano, że destrukcja tych piaskowców, często stosowanych w budownictwie, zachodzi głównie na skutek krystalizacji thenardytu w porach. Wywołany tym wzrost ciśnienia prowadzi do rozluźnienia struktury i tworzenia się spękań w obrębie spoiwa. Stwierdzono, że najmniej odporne na działanie siarczanu sodu są piaskowce jurajskie (zwłaszcza ze złoża Nietulisko) i większość kredowych, odznaczających się dużą porowatością, oraz laminowane piaskowce triasu (ze złoża Tumlin Gród). W mniejszym stopniu niszczenie odbywa się pod wpływem działania par kwasu siarkowego w wyniku częściowego rozpuszczania skaleni i minerałów ilastych spoiwa. Stąd największą odporność wykazują piaskowce jurajskie ze złoża Nietulisko o niewielkiej ilości skaleni, a najmniejszą - piaskowce ze złoża Długopole o dużej zawartości tego składnika.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Definicja i elementy budowy tzw. czapy gipsowej na przykładzie badań czap struktur solnych Wapna i Mogilna

Badania tzw. czap gipsowych wysadów solnych Wapna i Mogilna wykazały, że stanowią one złożone obiekty, zarówno ze względu na materiał (skład petrograficzny), jak i na późniejsze etapy ich formowania (ewolucja diagenetyczna, tektoniczna). W skład czap wchodzą: - materiał pochodzący z rozpuszczenia soli kamiennej (rezyduum), - porwaki skał - bezpośredniego otoczenia wysadu solnego oraz towarzyszących soli kamiennej, - zwietrzelina czapy, - brekcje gipsowo-ilaste (różnej genezy), - nowe składniki wytrącone z roztworów krążących w czapie. - dodatkowym problemem jest określenie wieku samej czapy.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Struktura nasunięcia karpackiego i jego podłoża w polskich Karpatach Zachodnich w świetle reinterpretacji wybranych regionalnych profili magnetotellurycznych

Przedmiotem artykułu są wyniki reinterpretacji trzech regionalnych profili magnetotellurycznych zlokalizowanych w polskich Karpatach Zachodnich. Badania magnetotelluryczne w tym obszarze wykonało Przedsiębiorstwo Badań Geofizycznych w Warszawie w latach 1997-2002, Prace reinterpretacyjne poprzedzone zostały przez analizę danych pomiarowych i ich reprocessing dla wybranych sondowań. W reinterpretacji wykorzystano głównie automatyczną inwersję 2D oraz inwersję 1D przy użyciu algorytmów Occama i LSQ. Dwuwymiarowe przekroje oporności opracowane na podstawie wyników automatycznej inwersji 2D oraz interpretacji 1D wykorzystano do konstrukcji modeli geoelektryczno-geologicznych. W interpretacji geologicznej wykorzystano także informacje geologiczne i wiertnicze oraz dane sejsmiki refleksyjnej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próba przestrzennej analizy rozkładu oporności na podstawie interpretacji sondowań magnetotellurycznych w rejonie Lachowice - Zawoja w polskich Karpatach Zachodnich

W prezentowanej pracy przedstawiono próbę konstrukcji modelu 3D rozkładu oporności wykonaną dla obszaru Lachowice - Zawoja w polskich Karpatach Zachodnich. Rejon ten przecinają odcinki czterech regionalnych profili magnetotellurycznych. Znaczne zagęszczenie sondowań w tym obszarze pozwala na podjęcie przestrzennej analizy rozkładu oporności. Wyniki inwersji 1D, według algorytmu Occama, posłużyły do opracowania map oporności w cięciach poziomych, ilustrujących przestrzenne zróżnicowanie tego parametru. Do konstrukcji wstępnego modelu 3D wykorzystano wyniki interpretacji 1D i 2D. Wstępny model trójwymiarowy weryfikowany był i poprawiany poprzez wielokrotnie powtarzane modelowanie proste 3D. Podkreślić należy, że jest to pierwsza w Polsce próba wykorzystania modelowania 3D do analizy wyników sondowań magnetotellurycznych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przetwarzanie danych sejsmicznych z zachodniej części Karpat fliszowych pod kątem eliminacji zakłóceń koherentnych z wykorzystaniem procedury FXCNS (system Omega)

W niniejszym artykule przedstawiono działanie i uzyskane wyniki zastosowania funkcji FXCNS, pracującej w systemie Omega, której zadaniem jest tłumienie zakłóceń koherentnych. Sposób działania tej funkcji pokazano na przykładzie profilu sejsmicznego 56-1-89K, zarejestrowanego w zachodniej części Karpat fliszowych (Geofizyka Kraków Sp. z o.o.). Zastosowanie funkcji FXCNS we wczesnym etapie przetwarzania przyczyniło się do lepszej estymacji waveletu podczas dekonwolucji (podniesienie rozdzielczości pionowej), poprawiło wzajemną koherencję tras, jak również wyraźne zwiększyło rozdzielczość poziomą.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Tektonika polskich Karpat fliszowych pomiędzy Bielskiem-Białą a Nowym Targiem

Przedmiotem pracy są Karpaty zewnętrzne pomiędzy Bielskiem-Białą a Nowym Targiem. Zbudowane są one z silnie, płaszczowinowo sfałdowanych osadów fliszowych wieku jury górnej - neogenu. Wśród płaszczowin Karpat zewnętrznych wyróżnia się (idąc od południa): jednostkę (płaszczowinę) magurską, grupę płaszczowin przedmagurskich, płaszczowiny śląską, podśląską i skolską (grupa średnia). Jednostka magurska od południa, wzdłuż linii Stare Bystre - Szaflary, graniczy z pienińskim pasem skałkowym. Jest nasunięta na jednostki grupy średniej - wielkość nasunięcia wynosi co najmniej 20 km. Strefa przedmagurska ciągnie się wąskim pasem z rejonu Milówki w kierunku na południowe zbocze Beskidu Małego, gdzie zanika. Płaszczowina śląska podzielona jest wzdłuż uskoku Skawy na dwa odcinki. Zachodni charakteryzuje się potężnym rozwojem kredowych piaskowców godulskich, we wschodnim odsłaniają się na znaczniejszym obszarze warstwy krośnieńskie. Płaszczowina podśląska występuje w postaci porozrywanych strzępów i płatów pojawiających się u brzegu płaszczowiny śląskiej, jak również w oknach tektonicznych w obrębie jednostki śląskiej. Jednostka skolska występuje na północ od Wadowic i Andrychowa, gdzie tworzy element łuskowo nasunięty na miocen zapadliska przedkarpackiego.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stratygrafia polskich Karpat fliszowych pomiędzy Bielskiem-Białą a Nowym Targiem

W budowie geologicznej terenu pomiędzy Bielskiem-Białą a Nowym Targiem biorą udział jurajskie, kredowe, paleogeńskie i neogeńskie utwory allochtoniczne Karpat zewnętrznych budujące obecnie płaszczowiny: magurską, przedmagurską, śląską, podśląską i skolską. Autorzy usystematyzowali jednostki litostratygraficzne według ich występowania w oryginalnych basenach i innych obszarach sedymentacyjnych. Basen magurski uformował się w jurze środkowej. Początkowo dominowała w nim sedymentacja głębokomorska radiolarytowa i węglanowa, od późnej kredy przeważała sedymentacja fliszowa. Basen protośląski rozwinął się w późnej jurze i wczesnej kredzie z osadami synryftowymi i postryftowymi. W późnej kredzie uformowały się baseny przedmagurski, śląski i skolski. W basenie śląskim przeważały osady fliszowe. Podśląski obszar sedymentacyjny obejmował w badanym rejonie zachodni kraniec grzbietu podśląskiego, a także skłon basenu śląskiego i skłon basenu skolskiego na jego zachodnim krańcu. Zachodnie zakończenie basenu skolskiego znajduje się na rozpatrywanym obszarze. W związku z tym występują tu głównie facje skłonowe a także odrębne facje fliszowe basenowe. W okresie od późnego eocenu po wczesny miocen istniały dwa baseny. Resztkowy basen magurski ma charakter basenu niesionego. W północnej części pryzmy akrecyjnej rozwinął się basen krośnieński.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Model prędkościowy fal P i S oraz gęstości objętościowych dla wybranych otworów w rejonie Karpat Zachodnich

Zostały obliczone parametry sprężyste - prędkości fal podłużnych i poprzecznych, ich stosunki oraz gęstości objętościowe dla zróżnicowanych poziomów litostratygraficznych w wybranych otworach z rejonu Karpat Zachodnich. Do obliczeń wykorzystano program komputerowy Estymacja opracowany przez M. Bałę i A. Cichego w ramach projektu badawczego nr 8 T12B 046 20. Zastosowano teoretyczny model Biota-Gassmanna, pozwalający na wyznaczanie wspomnianych parametrów na podstawie znajomości dokładnego składu mineralnego skał, współczynników porowatości i nasycenia wodą i węglowodorami, które można uzyskać z interpretacji ilościowej profilowań geofizyki otworowej. Przeprowadzono zestawienia średnich wartości obliczonych parametrów w wydzielonych jednostkach stratygraficznych, co posłużyło do oceny modelu prędkości i gęstości objętościowej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza gęstości i porowatości z badań laboratoryjnych oraz wyników pomiarów otworowych i obliczeń w programie Estymacja w wybranych otworach w Karpatach Zachodnich

Wykonano analizę zmian gęstości i porowatości w wybranych otworach Karpat Zachodnich. Wykorzystano wyniki badań laboratoryjnych z bazy PITAKA Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. oraz otworowe profilowania gęstościowe i wyniki obliczenia gęstości programem Estymacja, a także dane dotyczące kilkudziesięciu próbek poddanych badaniom porozymetrycznym. Zaobserwowano zgodność wyników pochodzących z różnych źródeł. Zestawienie danych dotyczących rożnych formacji litostratygraficznych w grupach otworów z tego samego rejonu pozwoliło na wzajemne uzupełnienie informacji. Charakterystyka gęstościowa formacji litostratygraficznych została wykorzystana do modelowania grawimetrycznego. Porowatość i gęstość zostały włączone do utworzenia zgeneralizowanych modeli własności fizycznych wybranych formacji litostratygraficznych w Karpatach Zachodnich.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Geofizyczno-geologiczna interpretacja anomalii grawimetrycznych i magnetycznych w polskich Karpatach Zachodnich

W pracy, na tle budowy geologicznej środkowej części polskich Karpat Zachodnich, zostały przedstawione wyniki jakościowej interpretacji anomalii siły ciężkości i anomalii całkowitego pola magnetycznego Ziemi. Interpretacja anomalii grawimetrycznych poprzedzona została analizą gęstości skał fliszu karpackiego i podłoża. Mapy anomalii lokalnych o różnym stopniu detalizacji uzyskano dokonując transformacji pól anomalnych przy odpowiednio dobranych parametrach. Transformowane anomalie grawimetryczne i magnetyczne skonfrontowano z wynikami badań geologicznych i badań magnetotellurycznych. Wykazano zbieżność ujemnych anomalii grawimetrycznych ze śródgórskimi zapadliskami i strefami występowania okien tektonicznych oraz dodatnich anomalii grawimetrycznych z dodatnimi anomaliami magnetycznymi i elewacjami prekambryjskiego podłoża, rozpoznanego badaniami magnetotellurycznymi.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sztuczne sieci neuronowe dla uzupełnienia danych w geofizyce otworowej - wybrane przykłady

Wykorzystano sztuczne sieci neuronowe do odtwarzania profilowań geofizyki otworowej. Na podstawie dostępnych profilowań geofizyki wiertniczej odtworzono czas interwałowy rejestrowany przy profilowaniu akustycznym, gęstość objętościową będącą wynikiem profilowania gamma-gamma oraz oporność pozorną. Wybrano perceptrony i wsteczną propagację błędu jako metodę nauczania. Najbardziej skuteczne przy odtwarzaniu parametrów okazały się perceptrony z kilkoma neuronami na wejściu i przynajmniej kilkoma neuronami w warstwie ukrytej. Miarą poprawności wyników dostarczanych przez sieci były podstawowe statystyki obliczane dla odtworzonych parametrów w porównaniu z wynikami pomiarów lub estymacji. Najtrudniejsze do opracowania okazały się interwały, w których skały miały skomplikowaną litologię i zróżnicowaną przynależność stratygraficzną. Wyniki wykorzystano dla potrzeb interpretacji sejsmicznej, grawimetrycznej i magnetotellurycznej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane problemy projektowania udostępnienia odległych pól eksploatacyjnych na przykładzie Kopalni Soli Kłodawa

Kopalnia Soli Kłodawa jest jedyną czynną w Polsce kopalnią soli kamiennej eksploatującą sól metodą suchą. Kopalnia zlokalizowana jest na wysadzie solnym Kłodawa, a jej obszar górniczy obejmuje jedynie fragment wysadu - jest to pas o wymiarach ok. 8 × 2 km. Eksploatacja odbywa się w pięciu polach, w interwale głębokości 300-750 m. Na etapie projektowania udostępnienia pola 5 na poz. 750 trzeba było rozwiązać problem wentylacji. Szyby centralne będące szybami wdechowymi oraz szyb peryferyjny wydechowy muszą zapewnić odpowiednią wymianę powietrza we wszystkich użytkowanych wyrobiskach zarówno korytarzowych jak i komorowych. Wykonanie wielowariantowych analiz pozwoliło ostatecznie zaproponować rozwiązania optymalne. Kolejnym zagadnieniem do rozwiązania jest kwestia odstawy urobku. O ile jego ilość z robót udostępniających w początkowej fazie nie powinna stanowić problemu, o tyle wraz ze wzrostem długości dróg odstawy problem zacznie narastać, by osiągnąć punkt kulminacyjny wraz z uruchomieniem robót eksploatacyjnych. Stosowana kolej podziemna może okazać się środkiem nie wystarczającym i być może konieczne będzie zastosowanie rozwiązań alternatywnych. Zaprezentowane w artykule problemy stanowią jedynie wycinek większej całości, której należy stawić czoła już na etapie projektowania.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka