rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Chemiczny i naturalny inhibitor kiełkowania ziemniaków oraz ich wpływ na cechy sensoryczne bulw odmiany Michalina po ugotowaniu

Wczesna odmiana Michalina należy do odmian rozpoczynających kiełkowanie w okresie przechowywania
bardzo wcześnie. Ziemniaki bezpośrednio po zbiorze przechowywano w doświadczalnej przechowalni
do kwietnia w temperaturze 5 i 8oC, zaprawiając je chemicznym i naturalnym inhibitorem
kiełkowania. Po przechowaniu ziemniaki gotowano i oceniano następujące cechy: rozgotowanie powierzchni,
strukturę miąższu, mączystość, konsystencję oraz smak i zapach. Olejek eteryczny z goździka
wykazał mniejszy efekt hamujący kiełkowanie bulw niż chemiczny, szczególnie pod koniec przechowywania.
Naturalny olejek po kilkakrotnym zaprawianiu bulw nie zmienił w sposób istotny struktury
miąższu oraz smaku i zapachu ziemniaków po ugotowaniu. Zapach olejku utrzymywał się tylko w bulwach surowych przed ugotowaniem. Odmiany wcześnie kiełkujące powinny być jak najszybciej zużywane,
a na krótki okres przechowywania (3-4 miesiące) do zahamowania kiełkowania może być zastosowany
środek naturalny.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Termoterapia i chemioterapia – porównanie skuteczności metod w eliminacji wirusów S i M ziemniaka

W latach 2014-2015 prowadzono badania nad uwalnianiem roślin ziemniaka od wirusów przy zastosowaniu
dwóch metod: termoterapii połączonej z izolacją merystemów i chemioterapii. Procent roślin
uzyskanych z wyizolowanych merystemów zwiększał się w zależności od terminu izolowania i był
znacznie wyższy w okresie korzystnym dla wzrostu i rozwoju roślin, tj. od maja do sierpnia. Wykazano
istotne różnice między terminami izolowania i brak istotnych różnic pomiędzy genotypami. Rybawiryna
(RBV) dodana do pożywki w dawce 20 mg/l w 100% uzdrowiła wyszczepione eksplantaty badanego
genotypu porażonego wirusem S, ale równocześnie miała negatywny wpływ na wzrost i rozwój roślin
in vitro. Niższe dawki rybawiryny (10 i 15 mg/l) w 60-80% uwolniły badany genotyp od wirusa S i nie
miały tak negatywnego wpływu na wzrost i rozwój roślin in vitro. Zieleń malachitowa (ZM) dodana do
pożywki w różnych dawkach nie miała wpływu na eliminację wirusa S z badanej odmiany. Analiza
wariancji danych dla roślin in vitro porażonych wirusem S wykazała istotne różnice w zależności od
zastosowanych antymetabolitów oraz ich dawek. W eliminacji wirusa M zastosowanie rybawiryny jak i
zieleni malachitowej nie miało wpływu na obniżenie ekstynkcji i nie wyeliminowało patogenu z badanego
genotypu.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja minibulw ziemniaka z mikrobulw w uprawie aeroponicznej

Produkcja minibulw ziemniaka metodą tradycyjną, w glebie, charakteryzuje się wysokimi kosztami oraz niskim współczynnikiem rozmnażania materiału nasiennego z in vitro. Dla zwiększenia tego współczynnika testowane były różne technologie uprawy, m.in. aeroponiczna. Celem badań było porównanie współczynnika rozmnażania mikrobulw naszych polskich odmian uzyskanego w uprawie aeroponicznej i w glebie. Liczba zbiorów w aeroponice wynosiła 14 do 15 zależnie od roku. Współczynnik
rozmnażania mikrobulw wynosił średnio 32,5-36,0, a w jednym roku i w przypadku jednej odmiany osiągnął wartość nawet 44,2. Był on ponad 3-krotnie wyższy niż w uprawie tradycyjnej.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura odmianowa nasiennictwa ziemniaka w Polsce w 2015 roku

Strukturę odmianową analizowano na przykładzie odmian o największym udziale w produkcji nasiennej
w Polsce w 2015 r. w porównaniu z rokiem 2014. Odnotowano dalszy wzrost powierzchni plantacji
nasiennych (o 324 ha). Zakwalifikowano polowo 5567 ha, co stanowi ok. 2% całkowitej powierzchni
uprawy ziemniaków w Polsce. Zmniejszył się udział polskich odmian na krajowym rynku nasiennym, a
wzrósł odmian z katalogu CCA. Zmniejszył się udział odmian jadalnych, natomiast zwiększył odmian
przeznaczonych do przetwórstwa spożywczego i skrobiowego. Dominującymi odmianami jadalnymi w
nasiennictwie są: wczesna Vineta, bardzo wczesne Denar i Lord oraz średnio wczesna Tajfun. W
sektorze odmian przydatnych do przetwórstwa spożywczego czołową pozycję zajmuje Innovator, o 9-
-proc. udziale w reprodukcji. Duża rotacja odmian zagranicznych o udziale w powierzchni nasiennej
poniżej 1% powoduje rozdrobnienie produkcji i obrotów oraz zwiększa koszty transakcyjne na rynku
nasiennym.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gospodarstwo nasienne Holgera Behnsena pod Hanowerem

Gospodarstwo jest od 7 lat „zamknięte” fitosanitarnie i rozmnaża tylko odmiany firmy Europlant. Działa
tu specjalny i unikatowy program komputerowy, służący zarządzaniu zbiorami. Jeżeli zajdzie potrzeba
przygotowania np. 25 ton sadzeniaków danej odmiany o zadanym kalibrau, pracownik wprowadza te
dane do komputera, a system wskazuje, ile kontenerów i które należy przesortować, aby uzyskać
potrzebna ilość bulw. Które kontenery należy przesortować, widać na ekranie komputera w formie
graficznej wraz z ich numerami. Dzięki temu proces przygotowania partii sadzeniaków do sprzedaży
włącznie z samodzielnym drukowaniem paszportów jest szybki i precyzyjny. Oprogramowanie jest
połączone ze specjalnym oprogramowaniem Europlantu dotyczącym aktualnych stanów magazynowych
poszczególnych odmian w Niemczech, co pozwala na bieżąco śledzić, ile towaru jest na stanie i
jakie ilości są już załadowane lub sprzedane.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwój i plonowanie roślin ziemniaka uprawianych w dwóch systemach produkcji w latach o skrajnie odmiennych warunkach wegetacji

Badania przeprowadzono w latach 2012-2013 na 4 odmianach ziemniaka z różnych grup wczesności
uprawianych w systemach ekologicznym i konwencjonalnym. W pełni rozwoju roślin określano ich
parametry morfologiczno-fizjologiczne, a po zbiorze wielkość plonu i jego strukturę. Udowodniono
istotność zróżnicowania badanych parametrów w zależności zarówno od systemu produkcji i warunków
atmosferycznych w okresie wegetacji, jak i odmiany. W systemie konwencjonalnym wartości
wszystkich parametrów były istotnie większe. Niekorzystne warunki atmosferyczne w roku 2013 spowodowały
słabszy rozwój roślin, co istotnie zmniejszyło plon i pogorszyło jego strukturę. Na spadek
plonu i zdrobnienie bulw większy wpływ miały warunki wegetacji niż system produkcji. W latach o niekorzystnych warunkach pogodowych większych strat plonu należy się spodziewać na plantacjach
ekologicznych.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Azotany(V) w bulwach ziemniaka

Koncentracja azotanów(V) w bulwach na ogół nie przekracza poziomu bezpiecznego, tj. 200 mg
NO3/kg s.m., jednak badania wskazują, że niekiedy notuje się wysokie ich stężenie. W większości
prób zakupionych do badan w różnych punktach handlowych Olsztyna i Szczecina zawartość azotanów (
V) nie stwarzała zagrożenia zdrowotnego, jednak w niektórych latach przeważał udział prób z
zawartością powyżej dozwolonego poziomu. Zwiększonej koncentracji można się spodziewać w bulwach
odmian bardzo wczesnych i wczesnych, uprawianych na glebach mocniejszych, w latach z wysoka
temperatura i suchych – szczególnie w okresie tuberyzacji, w latach chłodnych i mokrych, a także z plantacji traktowanych środkami ochrony roślin. Istotne znaczenie ma też właściwy płodozmian i
odpowiednio dobrane nawożenie nie tylko azotem, ale również fosforem, potasem i mikroelementami.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stowarzyszenie Polski Ziemniak promuje krajowe ziemniaki

Stowarzyszenie Polski Ziemniak (SPZ) jest ogólnokrajową organizacją, która powstała w 2002 r. w
celu integracji środowiska branży ziemniaczanej, służącej wzmocnieniu pozycji ziemniaka w gospodarce
kraju. SPZ inicjuje wiele działań, które koncentrują się wokół najważniejszych problemów i wyzwań
branży ziemniaczanej. W roku 2015 Stowarzyszenie wzięło udział (lub było współorganizatorem)
w wielu imprezach promujących ziemniaki w ramach projektu finansowanego z Funduszu Promocji
Owoców i Warzyw ARR, a także uczestniczyło w działaniach mających na celu złagodzenie przepisów
w sprawie bakteriozy pierścieniowej ziemniaka (Cms). W roku 2016 Stowarzyszenie będzie kontynuowało
działania na rzecz integracji branży ziemniaczanej i poprawy wizerunku ziemniaka.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Trwałość przechowalnicza wybranych odmian ziemniaka przechowywanych w temperaturze 5°C

Do długotrwałego przechowywania dobiera się odmiany, które charakteryzują się niskim poziomem
ubytków naturalnych, małym porażeniem chorobami przechowalniczymi oraz długim okresem spoczynku
fizjologicznego. W badaniach wzięło udział 10 odmian jadalnych i 2 skrobiowe. Próby bulw
przechowywano przez 7 miesięcy w temperaturze 5°C. Po długotrwałym przechowywaniu oceniono
ubytki naturalne, masę kiełków, stopień porażenia chorobami przechowalniczymi, sumę strat przechowalniczych
i na tej podstawie określono trwałość przechowalniczą. Trwałość odmian jadalnych
oceniono na 9 w skali 9-stop. (bardzo dobra), a skrobiowych na 6 (średnia). Największą sumą strat
cechowały się odmiany skrobiowe, najmniejszą 3 odmiany jadalne – Wendy, Laskara i Taurus. Najpóźniej,
bo w I i II dekadzie kwietnia, rozpoczęły kiełkowanie bulwy odmian Honorata, Jurek, Jurata,
Wendy i Taurus.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura odmianowa w produkcji nasiennej ziemniaka w wybranych krajach Unii Europejskiej

Porównano strukturę odmianową nasiennictwa ziemniaka w Polsce oraz Holandii, Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii i Czechach. Kilkanaście czołowych odmian zajmuje ponad 50% powierzchni nasiennej. Mimo że poszczególne kraje zachowały stopień odrębności, wynikający ze struktury użytkowania zbiorów ziemniaków, siły konkurencyjnej i strategii rynkowych firm hodowlanych, zauważalny jest udział odmian holenderskich i niemieckich, zwłaszcza we Francji, Czechach i
Polsce. Największy udział mają odmiany jadalne do bezpośredniego spożycia w Czechach i we Francji, najmniejszy w Wielkiej Brytanii. Dominacją w nasiennictwie odmian stosunkowo nowych, wyhodowanych po roku 1990, wyróżniają się Niemcy i Polska, następnie Czechy, w dalszej kolejności Francja i Holandia. Dominującymi odmianami jadalnymi w nasiennictwie są: Spunta w Holandii i we Francji, Vineta w Polsce, Adela w Czechach, Belana w Niemczech i Maris Peer w Wielkiej Brytanii. W sektorze
odmian przydatnych do przerobu na spożywcze produkty smażone pierwszą pozycję zajmuje Hermes w Wielkiej Brytanii, Fontane w Holandii, Innovator w Polsce, Ornella w Czechach, Agria w Niemczech i Bintje we Francji. W grupie odmian do przetwórstwa na skrobię w Niemczech i Czechach na pierwszym miejscu jest Kuras, we Francji Kaptah Vandel, a w Polsce – Kuba.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Długość okresu spoczynku bulw ziemniaka w zależności od występowania wysokiej temperatury i suszy w czasie wegetacji

Dwuletnie doświadczenie wazonowe zostało przeprowadzone w hali wegetacyjnej i komorach wegetacyjnych.
Badano wpływ wysokiej temperatury dnia/nocy 35/25°C na rośliny ziemniaka w trzech 14-
-dniowych okresach, od połowy czerwca do końca lipca. Połowa roślin była podlewana do poziomu
zbliżonego do optymalnego, a druga połowa została poddana warunkom narastającej suszy glebowej.
Bezpośrednio po zbiorze bulwy umieszczano w warunkach sprzyjających kiełkowaniu. Wykazano, że
spoczynek bulw był istotnie krótszy, gdy wysoka temperatura oddziaływała na rośliny w warunkach
narastającej suszy glebowej, niż przy korzystnej dla roślin wilgotności gleby. Po oddziaływaniu wysokiej
temperatury w II i III okresie (w lipcu) spoczynek był o 25-28 dni krótszy, niż gdy wysoka temperatura
oddziaływała w okresie I (w drugiej połowie czerwca). Wiązało się to ze stadium rozwojowym
tworzących się i rosnących bulw.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fungicydy zarejestrowane do zwalczania chorób ziemniaka i ich stosowanie

Streszczenie
Umiejętne stosowanie środków ochrony roślin jest jednym z głównych elementów integrowanej ochrony
roślin, która daje największe efekty, lecz jednocześnie stwarza duże zagrożenia związane z możliwością
niekorzystnego wpływu na środowisko oraz powstawania odporności patogenów na pestycydy.
Ze względu na wegetatywny sposób rozmnażania ziemniak jest w dużym stopniu narażony na ataki
wielu agrofagów. W uprawie ziemniaka do patogenów o największym ryzyku indukowania odporności
należą grzyby z rodzaju Alternaria oraz organizm grzybopodobny Phytophthora infestans. Właściwa
ochrona powinna uwzględniać mechanizmy działania fungicydów i ich mobilność oraz fazy rozwojowe
ziemniaka i warunki pogodowe w okresie wegetacji.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Identyfikacja odmian ziemniaka za pomocą elektroforezy natywnej białek i molekularnego testu ISAP

Zmodyfikowano metodę identyfikacji odmian ziemniaka opartą na rozdziale białek z bulw ziemniaka za pomocą elektroforezy natywnej. Modyfikacja polegała na zastąpieniu żelu o stałym stężeniu akrylamidu liniowym gradientem stężenia poliakrylamidu. Zmodyfikowaną metodę porównano z techniką molekularną ISAP. Wyniki wskazują, że można skutecznie identyfikować odmiany ziemniaka za pomocą obu metod.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dynamika liczebności i presja mszyc, wektorów wirusów, w uprawach ziemniaka w Polsce w roku 2016

Mszyce odławiano do żółtych szalek w 10 miejscowościach zlokalizowanych w większości na północy kraju. Monitoring prowadzono na podstawie odłowionych osobników uskrzydlonych mszyc różnych gatunków występujących w agrocenozach ziemniaka. Największe znaczenie w przenoszeniu wirusów w produkcji materiałów nasiennych mają mszyce „ziemniaczane”, jednakże wczesnowiosenne pojawy niektórych gatunków mszyc „nieziemniaczanych” mogą być bardzo niebezpieczne. Sygnalizacja pierwszych lotów mszyc jest głównym celem badań w ramach Programu Wieloletniego dla IHAR-PIB
na lata 2015-2020 oraz działalności statutowej instytutu. Producenci i hodowcy, u których odławiano mszyce, otrzymywali na bieżąco informacje o pojawiających się gatunkach. Były one także publikowane na stronie internetowej http://ziemniak-bonin.pl. Przewidywane porażenie wirusem Y sadzeniaków ziemniaka ze zbioru 2016 powinno być niskie do bardzo niskiego, z uwagi na mało liczne loty mszyc „ziemniaczanych”. Jednak w przypadku odmian bardzo podatnych porażenie może być średnie do 
wysokiego. Niezagrożone rejony to przede wszystkim pas nadmorski (Rumsko, Karwno) i woj. warmińsko-mazurskie (Drogosze, Szyldak), czyli rejony koncentracji upraw nasiennych.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skuteczność mieszanin oleju mineralnego sunspray 850 EC z insektycydami w ochronie ziemniaka przed porażeniem PVY

W warunkach polowych oceniono skuteczność kilkunastu mieszanin insektycydów najczęściej stosowanych
w zwalczaniu mszyc: Mospilan 20 SP (acetamiprid), Pirimor 500 WG (pirimicarb) i Karate
Zeon 050 CS (lambda-cyhalotryna) z olejem mineralnym Sunspray 850 EC w ograniczaniu porażenia
bulw ziemniaka PVY. Pomimo największej redukcji liczebności mszyc po zastosowaniu środka Mospilan
20 SP nie był on już tak skuteczny w ograniczaniu porażenia jak np. olej mineralny Sunspray 850
EC. Olej mineralny stosowany samodzielnie lub w mieszaninie ze środkiem Pirimor 500 WG najskuteczniej
ograniczał porażenie PVY (udział bulw porażonych był mniejszy o 64% w stosunku do kombinacji
kontrolnej – bez ochrony). Nieznacznie słabszą skuteczność miały mieszaniny oleju mineralnego
z pełnymi dawkami Karate Zeon 050 CS lub z połową dawki insektycydu Mospilan 20 SP. Mieszaniny
insektycydów z olejem mineralnym w ochronie przed PVY nie zawsze są tak skuteczne jak sam olej.
Dodatek insektycydu może niekiedy poprawiać skuteczność ochrony, jednakże z punktu widzenia
poniesionych dodatkowych kosztów nie zawsze jest ekonomicznie opłacalny.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartość konsumpcyjna ziemniaków nawożonych wsiewkami międzyplonowymi w integrowanym i ekologicznym systemie produkcji

Oddziaływanie wsiewek międzyplonowych na ciemnienie miaszu surowego i ugotowanego oraz
smakowitość bulw było zbliżone do obornika. Najmniejsze ciemnienie miaszu surowego stwierdzono
na obiektach nawoonych nostrzykiem białym, zarówno przyoranym jesienią, jak i pozostawionym do
wiosny w formie mulczu, oraz na obiekcie nawoonym mieszanka nostrzyka z życica westerwoldzką w
formie mulczu. Stopień ciemnienia miaszu surowego i ugotowanego ziemniaków uprawianych w
ekologicznym systemie produkcji był istotnie niższy niż w systemie integrowanym. Najlepsza smakowitością
charakteryzowały się ziemniaki nawoone nostrzykiem białym zarówno przyoranym jesienią, jak
i pozostawionym do wiosny w formie mulczu. Lepsza smakowitością odznaczały się ziemniaki uprawiane
w systemie integrowanym.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nowoczesne metody diagnostyczne w identyfikacji molekularnej bakterii kwarantannowych ziemniaka

Tradycyjne, dobrze dopracowane, ale niskoczułe i pracochłonne metody diagnostyki Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus i Ralstonia solanacearum nie zawsze wykluczają infekcję bakteryjną, zwłaszcza bezobjawową. Szczególnie kiedy na roślinach i bulwach pojawiają się różne objawy chorobowe, mylone często z objawami innych chorób ziemniaka lub suszy. Omówiono: test PCR i jego modyfikacje (Multiplex PCR i Real-Time PCR, nested PCR), metody hybrydyzacji DNA (FISH, Southern Blot i Northern Blot), test LAMP oraz test filtracyjny typu Flow-Through, opracowany i opatentowany w 
ZNiOZ w Boninie, umożliwiający szybkie usunięcie inhibitorów hamujących amplifikację badanego DNA przy jednoczesnym zwiększeniu czulości i specyficzności testu molekularnego.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Tecia solanivora (Povolný) – groźny kwarantannowy szkodnik ziemniaka w Europie

Jedyna zidentyfikowana do tej pory roślina żywicielska dla T. solanivora jest ziemniak. Uszkodzenia
są podobne do powstałych wskutek żerowania innych szkodników z rodziny Gelechiidae. Samica
składa jaja do gleby, w pobliżu części nasadowej rośliny, czasami na samych roślinach. Jaja można
również znaleźć na bulwach w przechowalni. Gąsienice wygryzają w miaższu korytarze, wypełnione
resztkami pokarmu, odchodami i wylinkami poczwarkowymi. Otwory, przez które gąsienice dostają się
do wnętrza bulw, są niedostrzegalne nieuzbrojonym okiem, natomiast dobrze widać otwory o średnicy
2-3 mm wygryzane przez gąsienice opuszczające miejsca żerowania. W celu wykrycia szkodnika
powinno się prowadzić wizualną ocenę bulw. T. solanivora jest gatunkiem raczej ciepłolubnym i jego
występowanie w uprawach ziemniaka dotyczy w zasadzie południowej części Europy. Prawdopodobnie
w Polsce gatunek nie byłby w stanie przystosować się do panujących warunków środowiskowych.
Wyjątek stanowi zawleczenie larw z materiałem bulwowym do przechowalni, w której przechowuje się
bulwy w wyższej temperaturze.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fizykochemiczne metody odzyskiwania białek z soku ziemniaka

Odpady przemysłu ziemniaczanego w postaci wycierki, soku ziemniaczanego i wody sokowej zawierają
znaczące ilości składników organicznych. Opracowanie efektywnej metody odzyskiwania komponentów
białkowych zawartych w odpadach jest pożądane ze względów ekonomicznych, a uzyskane
preparaty mogą być następnie użyte jako enzymy w kolejnych procesach biotechnologicznych. Porównano
4 metody: kwasową z użyciem kwasu siarkowego H2SO4, strącanie etanolem C2H5OH, strącanie
siarczanem amonu NH4(SO4)2 i kwasowo-termiczną. Najwięcej białka uzyskano poprzez koagulację
kwasowo-termiczną, najmniej – poprzez strącanie alkoholem etylowym. Każda z tych metod ma
czynnik, który może spowodować nieodwracalną dezaktywację czy denaturację aktywnego białka.
Poszukuje się wydajnych metod pozwalających zachować aktywność enzymatyczną białek.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Czynniki wpływające na jakość ziemniaków po przechowaniu i konfekcjonowaniu

Jakość ziemniaków po przejściu długiej drogi od zbioru poprzez przechowywanie i konfekcjonowanie
do konsumenta jest obniżona. Decydują o tym głównie uszkodzenia bulw podczas zbioru, załadunku i
konfekcjonowania oraz straty przechowalnicze. Najkorzystniejsza do zbioru jest temperatura powyżej
10oC. Wysokość spadku bulw na dno palety, na taśmociąg, na elementy metalowe nie powinna przekraczać
30 cm. W czasie przechowywania zachodzą transpiracja wody z bulw, oddychanie, kiełkowanie
oraz zmiany chorobowe. Zmiany biochemiczne dotyczą głównie węglowodanów, witaminy C,
związków fenolowych, glikoalkaloidów, związków azotowych, aktywności niektórych enzymów. Mogą
się ujawnić zaraza ziemniaka, mokra i sucha zgnilizna bulw oraz alternarioza. Ziemniaki konfekcjonowane
powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, silnym oświetleniem, a myte
przed zapakowaniem w siatki lub torby powinny być dobrze osuszone.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ziemniak - bakterie pektynolityczne, co nowego? Sprawozdanie z 3. spotkania ERA-NET EUPHRESCO

W dniach 22-24 listopada 2015 r. odbyło się w Gdańsku spotkanie Euphresco III. Konferencja poświęcona była tematyce bakteryjnych patogenów roślin, głównie pektynolitycznych bakterii ziemniaka. Prezentacje dotyczyły interakcji roślina-patogen, epidemiologii, kontroli, diagnostyki oraz monitoringu bakterii pektynolitycznych. Swoje badania przedstawiło 23 uczestników z 9 krajów, nie tylko z Europy. Najwięcej wykładów wygłoszono w części dotyczącej epidemiologii i kontroli patogenów.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plamistości liści ziemniaka spowodowane przez czynniki biotyczne

Każdego roku na roślinach ziemniaka pojawiają się różne plamistości, które są wywoływane nie tylko przez wirusy, bakterie i grzyby, ale także czynniki abiotyczne (niedobory mikro- i makroelementów, niewłaściwe stosowanie środków ochrony roślin). Identyfikację czynników wywołujących nekrozy i przebarwienia w dużym stopniu ułatwia producentom poznanie specyficznych objawów, charakterystycznych i wyróżniających danego sprawcę. Plamy mogą się różnić wielkością, rozmieszczeniem na
liściu i roślinie, terminem występowania, obecnością lub brakiem nalotu. Do najgroźniejszych sprawców plamistości liści zalicza się alternariozę ziemniaka oraz zarazę ziemniaka, które mimo że występują w każdym sezonie wegetacyjnym, sprawiają producentom ciągłe kłopoty z jednoznaczną identyfikacją i rozróżnieniem.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Program zwalczania bakteriozy pierścieniowej w produkcji ziemniaków wymaga korekty

Tezy wystąpienia Sekcji Ziemniaka Polskiej Izby Nasiennej z 7 marca 2016 r. do ministra rolnictwa i
rozwoju wsi Krzysztofa Jurgiela w sprawie zrewidowania realizowanego w Polsce od ponad 10 lat
programu zwalczania bakteriozy pierścieniowej – choroby kwarantannowej ziemniaka. Przyjęta strategia
monitoringu Cms jest skuteczna w stosunku do materiałów hodowlanych i nasiennych, nie sprawdza
się jednak w ograniczaniu poziomu porażenia ziemniaków produkcyjnych. Należy rozważyć m.in.:
zwiększenie obsady pól zdrowym materiałem kwalifikowanym, wprowadzenie bezpłatnych badań na
obecność chorób kwarantannowych w materiałach z samozaopatrzenia, stworzenie skutecznego
ogólnokrajowego systemu utylizacji materiałów porażonych, obejmującego gorzelnie, krochmalnie i
biogazownie, wprowadzenie dostępnych dotacji dla rolników od szkód powodowanych przez choroby
kwarantannowe.

Czasopismo: Ziemniak Polski
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo