rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza przyczyn awarii kratowej konstrukcji stalowej hali produkcyjnej

Celem pracy jest analiza awarii stalowej konstrukcji kratowej hali produkcyjnej i jej przyczyn. Awarii uległa konstrukcja główna wzniesiona przy rozbudowie obiektu, zbudowana z dźwigarów kratowych opartych za pośrednictwem krótkich słupów podporowych na belkach istniejącej estakady suwnicy. Krótko po rozbudowie budynku słupy znacznie wychyliły się od pionu, a wraz z nimi dźwigary. Jako przyczynę awarii wskazano wadliwe kształtowanie układu stężającego oraz konstrukcji głównej, spowodowane pominięciem przez projektanta niektórych przypadków złożonego zachowania się przestrzennego ustroju, np. gdy wiatr przeważy ciężar dachu. W pracy wskazano, jak istotne jest prawidłowe kształtowanie stężeń oraz właściwe odwzorowanie konstrukcji modelem obliczeniowym, szczególnie przy projektowaniu kratownic, gdy powszechnie przyjmuje się model o dwóch lub trzech stopniach swobody w węźle. Taki model nie zawsze pozwala zapewnić odpowiedni zapas bezpieczeństwa.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Słoneczna termomodernizacja na przykładzie projektu architektonicznego

W artykule na wstępie wyjaśniono pojęcie „słonecznej termomodernizacji", opierającej się głównie na pozyskaniu i maksymalnym wykorzystaniu energii pochodzenia słonecznego w aktywnych i pasywnych systemach. Zaproponowano zastosowanie jej w wybranym budynku jednorodzinnym, przedstawiając w projekcie architektonicznym optymalne rozwiązania związane z kształtem domu, układem pomieszczeń i powiązań funkcjonalnych, elementami struktury budynku, jego usytuowaniem na działce z rozwiązaniem otoczenia oraz wyposażeniem technicznym. Na koniec wykazano zmniejszenie zapotrzebowania na energię dzięki zastosowanym zabiegom termomodernizacyjnym.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Numeryczna analiza głeboko posadowionych obiektów w rejonie Warszawy

W artykule zaprezentowano możliwość wykorzystania rozległych analiz numerycznych w kontekście głębokich posadowień budynków w rejonie Warszawy. Zwrócono uwagę na specyfikę omawianego rejonu związaną z występowaniem złożonych warunków gruntowo-wodnych. W pracy zaproponowano tok postępowania związany z konstrukcją modeli oraz przebiegiem obliczeń numerycznych. Zwrócono uwagę na czynniki mające istotny wpływ na wyniki końcowe prowadzonych analiz. Omówiono konieczność prowadzenia procesu kalibracji numerycznych modeli obliczeniowych z punktu widzenia praktycznego wykorzystania uzyskanych wyników. Na podstawie zaprezentowanych przykładów i przeprowadzonych analiz sformułowano wnioski końcowe.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Metoda oceny punktowej narzędziem badania przydatności modernizacyjnej istniejącej rolniczej zabudowy produkcyjnej

Celem pracy jest ocena sensowności i opłacalności działań modernizacyjnych dokonywanych na istniejącej rolniczej zabudowie produkcyjnej, zrealizowanej w różnym czasie i przy użyciu różnych technologii budowlanych. W celu ułatwienia podjęcia decyzji o konieczności modernizacji rolniczych obiektów produkcyjnych opracowana została metoda oceny punktowej, która pozwala na dokonanie szybkiej kwalifikacji obiektu do modernizacji. Metoda ta określa stopień jej trudności oraz pozwala na wyznaczenie szacunkowe kosztów modernizacji na podstawie danych dotyczących między innymi stanu technicznego budynku oraz roli, jaką obiekt pełni w zespole zabudowy. Zakres pracy obejmuje obiekty, które poddane zostały modernizacji, oraz takie, które mogą być modernizowane do nowych standardów technologicznych. Przeprowadzone w pracy analizy obiektów wykazały, że modernizacja rolniczych obiektów produkcyjnych jest działaniem racjonalnym i ekonomicznie uzasadnionym.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Weryfikacja parametrów podłoża na podstawie wykonanej analizy wstecz przy realizacji głębokich posadowień w Warszawie

W pracy omówiono problemy występujące przy analizie głębokich posadowień,
głównie przy określaniu wartości parametrów podłoża, i związaną z nimi niepewność
pomiaru. Przedstawiono ich źródło oraz rozwój metod i rozwiązań poprawiających zgodność
obliczonych i pomierzonych przemieszczeń budynków. Zaprezentowano możliwość
wykorzystania i trafność reguł różnicowania (uzmienniania) parametrów geotechnicznych
warstw gruntu zalegającego na dużych głębokościach na podstawie zależności lokalnych
z uwzględnieniem zmian sztywności gruntu, bazując na teorii małych odkształceń. Wykorzystano
autorskie modyfikacje wartości parametrów określonych w rozpoznaniu bazującym
na normie PN-81/B-03020, która przez wiele lat była wykorzystywana przy rozpoznaniu
podłoża pod głębokie posadowienia przy symulacjach numerycznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Oznaczanie pionowego współczynnika konsolidacji (Cv) namułów organicznych metodami IL i CL

W artykule przedstawiono wyniki badań edometrycznych (IL - incremental loading) i konsolidacyjnych (CL - continuous loading) wybranych próbek namułów gliniastych i piaszczystych. Wyniki badań wykorzystano do określenia współczynnika konsolidacji pionowej (cv). Dokonano analizy przebiegu różnych typów krzywych konsolidacyjnych z badań IL zgodnie z podziałem zaproponowanym przez Leonards and Girault. W pracy zaprezentowano wartości otrzymanych współczynników konsolidacji z badań IL i CL przy wykorzystaniu trzech metod. W przypadku badań edometrycznych zastosowano graficzne metody: Taylora oraz poszukiwania quasi-constans odcinków. Z przeprowadzonych badań CL określono cv metodą zaproponowaną przez Dobaka, odwołującą się do zależności pomiędzy parametrem CCL oraz względnym czasem konsolidacji TCL.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania szczelności obudowy głębokiego wykopu metodą termomonitoringu

Obecnie bardzo często wykonanie fundamentów budynków wymaga realizacji głębokiego wykopu. Niekontrolowany dopływ wody gruntowej do głębokiego wykopu, przecieki jego konstrukcji oraz wywołane nimi procesy erozyjne są kluczowymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa głębokich wykopów i budowli z nimi sąsiadujących. Ich pojawienie się może wygenerować istotne dodatkowe koszty budowy. Najskuteczniejszą metodą detekcji przecieków w hydrotechnice i obudowy głębokich wykopów jest metoda termomonitoringu [ICOLD 2013]. Metoda ta została zweryfikowana i z powodzeniem jest stosowana od ponad dwudziestu lat na zachodzie Europy. W ostatnich latach wprowadzana jest do użytku w Polsce [Radzicki i in. 2015]. W artykule opisano problem niekontrolowanego dopływu wody gruntowej do głębokiego wykopu. Omówiono schemat prac przy wykonaniu ścian szczelinowych oraz typowe przyczyny ich nieszczelności. Na podstawie swoich doświadczeń zawodowych autorzy przedstawili metodę termomonitoringu oraz możliwości jej wykorzystania do lokalizacji nieszczelności obudowy wykopu przed jego wykonaniem. Przedstawiono również przykład aplikacji tej metody do detekcji przecieków konstrukcji jednej ze stacji metra w Europie.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Pierwsza częstość drgań własnych słupów w kształcie wydrążonego ściętego stożka

W pracy wyprowadzono wzory na pierwszą częstość drgań własnych słupa
w kształcie ściętego stożka i wydrążonego ściętego stożka (rury stożkowej). Przyjęto, że
słup jest z materiału sprężystego, a jego masa jest rozłożona w sposób ciągły. Zastosowano
metodą Rayleigha i przyjęto, że amplituda przemieszczeń osi drgającego pręta opisana
jest funkcję trygonometryczną. Sposób wykorzystania wzorów pokazano na przykładach.
Otrzymane wyniki porównano z rezultatami obliczeń z innych prac i obliczeń według normy
PN-77/B-02011.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wyznaczanie współczynnika konsolidacji pionowej i poziomej w słabonośnych gruntach organicznych

Wyznaczanie współczynnika konsolidacji pionowej i poziomej w słabonośnych gruntach organicznych jest istotnym uzupełnieniem opisu charakterystyki naprężenie
– odkształcenie w gruntach, które charakteryzuje duża anizotropia. Poczżtkowa duża przepuszczalność znacząco malejąca w procesie odkształcenia, duża ściśliwość i nieliniowość
parametrów zarówno odkształceniowych, jak i przepływu stanowi wyzwanie dla inżynierów,
niejednokrotnie szukających możliwości posadowienia obiektów na słabonośnym
podłożu budowlanym. W pracy scharakteryzowano metodę wyznaczania współczynnika
konsolidacji, zarówno w kierunku pionowym, jak i poziomym, oraz podano podstawowe
zasady laboratoryjnego badania gruntów z wykorzystaniem komory Rowe’a.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zastosowanie metodyki PRINCE2 do skutecznego zarządzania przedsięwzięciem budowlanym

PRINCE2 (akronim od PRojects IN a Controlled Environment 2) jest metodyką
opartą na procesach efektywnego zarządzania projektami. Wsparcie rządu Wielkiej
Brytanii przyczynia się do wzrostu znaczenia i zastosowania PRINCE2 w sektorze państwowym
i prywatnym zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i na świecie. Pomimo
że metodyka PRINCE2 została opracowana przez agencję rządową Wielkiej Brytanii, jest
ogólnie dostępna i oferuje prawnie niezastrzeżony praktyczny przewodnik zarządzania
projektami. Ponieważ metodyka PRINCE2 może być zastosowana w każdym projekcie,
niezależnie od jego wielkości i branży, staje się interesującym narzędziem do kierowania
inwestycjami budowlanymi.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania parametrów zagęszczalności gruntów niespoistych metodą Proctora

Celem pracy jest analiza wyników badań porównawczych parametrów zagęszczalności – maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu gruntowego (ρds) i wilgotności optymalnej (wopt), według polskich norm: „starej” PN-88/B-04481:1988 oraz „nowej” PN-EN 13286-2:2010. Badania wykonano na dwóch gruntach niespoistych, równoziarnistych (pospółka Po i piasek średni Ps) czterema metodami (I, II, III, IV) według PN-88/B-04481:1988 oraz czterema metodami (A+A, A+B, B+A, B+B) według PN-EN 13286-2:2010. Wartości maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu gruntowego (ρds) uzyskane według obu norm niewiele różnią się od siebie: dla Po około 1,9–4,0%, a dla Ps około 1,6–2,1%. Różnice wartości wilgotności optymalnej (wopt) nie podlegają wyraźnym prawidłowościom.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ wybranych hydrolizatów skrobiowych na właściwości reologiczne zaczynów cementowych

Celem przeprowadzonych badań była ocena wpływu hydrolizatów skrobiowych na reologiczne właściwości zaczynów cementowych. W badaniach zastosowano cement portlandzki klasy CEM I 42,5N oraz pięć typów dekstryn. Badania przeprowadzono dla dwóch różnych stosunków wodno-cementowych, wynoszących odpowiednio 0,4 oraz 0,5. Za pomocą reometru oznaczono wartości lepkości oraz naprężeń stycznych zaczynów cementowych w zależności od szybkości ścinania. Posłużyły one do wyznaczenia lepkości plastycznej oraz granicy płynięcia zaczynów, które zostały obliczone za pomocą wybranych modeli matematycznych. Wykorzystane pochodne skrobiowe przeanalizowano pod kątem ich przydatności jako modyfikatory parametrów reologicznych. Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, że dodatek hydrolizatu skrobiowego powoduje znaczne zmniejszenie granicy płynięcia zaczynów, co z kolei może przyczynić się do upłynnienia mieszanek betonowych oraz redukcji wody zarobowej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Parametry skurczu gruntów drobnoziarnistych z terenu Dolnego Śląska

W publikacji prezentowane są wyniki badań próbek gruntów spoistych, pochodzących
z terenu Dolnego Śląska, dotyczące rozpoznania ich zdolności do skurczu pod
wpływem suszenia do temperatury 110oC. Parametrami określającymi skurczalność badanych
gruntów były: granica skurczalności, wskaźnik skurczu objętościowego i współczynnik
skurczu liniowego.Wykorzystując zbiór ponad 80 wyników przeprowadzonych badań,
przedstawiono próby określenia zależności korelacyjnych wymienionych parametrów
skurczu z innymi parametrami identyfi kacyjnymi badanych gruntów. Oceniono także przydatność
podawanych w literaturze wzorów do przybliżonej oceny parametrów skurczalności
gruntów. Wskazano na silny wpływ lokalnych uwarunkowań na wartości parametrów
skurczalności gruntów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Nośność na przesunięcie fundamentów bezpośrednich

W pracy przedstawiono metodykę sprawdzania nośności na przesunięcie
fundamentów bezpośrednich zgodnie z Eurokodem 7. Omówiono problem nośności na
przesunięcie w warunkach „z odpływem” i „bez odpływu”. Szeroko opisano metodę wyznaczania
wartości kąta tarcia wewnętrznego w stanie krytycznym dla gruntów niespoistych
oraz przytoczono na podstawie analiz literatury przybliżone wartości dla gruntów
spoistych. Omówiono zagadnienie doboru współczynników cząstkowych dla oddziaływań
stabilizujących i destabilizujących oraz szczególne przypadki spotykane w praktyce inżynierskiej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ numerycznego modelu terenu na dokładność wyznaczenia aproksymowanej powierzchni obiektu

W pracach projektowych dotyczących obiektów powierzchniowych potrzebna
jest często znajomość nie tylko rzutu powierzchni terenu na płaszczyznę poziomą, ale
również rzeczywistych (przestrzennych) wymiarów tej powierzchni. Szybki rozwój numerycznych
modeli terenu pozwala na usprawnienie rozwiązywania takich zagadnień. Zostały
opracowane programy komputerowe do obliczania rzeczywistej powierzchni terenu na
podstawie posiadanego zbioru NMT. Jednak możliwość korzystania przez użytkowników
(projektantów) z istniejących i nowo tworzonych zbiorów NMT, pozyskiwanych różnymi
metodami, będzie zależała przede wszystkim od dokładności tych modeli. W pracy podjęto
zagadnienie wpływu NMT na dokładność wyznaczenia aproksymowanej powierzchni
terenu. Przeprowadzone analizy mogą być pomocne przy wyborze optymalnego dla określonych
potrzeb zbioru NMT, na przykład ze zbiorów danych geodezyjnych gromadzonych
w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym (PZGiK).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania technologii budowania budynków wielorodzinnych

Powszechny typ budownictwa mieszkaniowego w polskich miastach stanowią budynki wielorodzinne, wielokondygnacyjne, które są projektowane i wykonywane w różnych technologiach. Rodzaj technologii uzależniony jest od różnych czynników, w tym lokalizacji. Ponadto w różnych regionach Polski przeważają określone rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe wynikające z istniejącego zaplecza produkcji wyrobów budowlanych. Przedmiotem artykułu są wyniki badań oferty mieszkaniowej deweloperów z Małopolski i Lubelszczyzny pod względem stosowanych rozwiązań konstrukcyjno-materiałowych budynków, wyposażenia, preferencji i wymagań przyszłych użytkowników. Badania wykazały, że w przewadze realizowane są budynki w technologii monolitycznej betonowej i w tzw. technologii tradycyjnej udoskonalonej. Dokonano oceny tych technologii według wielu kryteriów, wykorzystując w tym celu metodę wieloczynnikowej analizy porównawczej AHP Saaty'ego.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Analiza energochłonności oraz kosztów ogrzewania budynku jednorodzinnego w świetle zmieniających się wymagań prawnych

W artykule przedstawiono historię (od 1946 roku do chwili obecnej) przepisów prawnych związanych z ochroną cieplną budynków. Na przykładzie wybranego domu jednorodzinnego wykonano obliczenia obciążenia cieplnego oraz sezonowego zapotrzebowania na ciepło w okresach obowiązywania zmieniających się wymagań dotyczących izolacyjności termicznej przegród budowlanych i energochłonności budynku. Następnie oszacowano koszty ogrzewania analizowanego obiektu spełniającego te wymagania dla poszczególnych okresów. W analizie uwzględnione zostały koszty ogrzewania przy wykorzystaniu węgla, gazu ziemnego, ciepła sieciowego oraz oleju opałowego. Praca kończy się podsumowaniem i wnioskami wyciągniętymi z uzyskanych wyników obliczeń i przeprowadzonej ich analizy.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zastosowanie metody Duncana i Wrighta do oceny stateczności Skarpy Warszawskiej

W artykule przedstawiono zastosowanie metody Duncana i Wrighta do oceny stateczności na przykładzie wybranego odcinka Skarpy Warszawskiej przy plebani kościoła św. Anny. Przeprowadzone obliczenia wykonano w geometrycznie przestrzennym stanie odkształceń, wykorzystując metodę redukcji parametrów wytrzymałościowych, należącą do grupy metod MES. Na podstawie materiałów archiwalnych wytypowano trzy zestawy parametrów wytrzymałościowych (najmniejsze, średnie i największe), na których podstawie obliczono współczynniki stateczności (F). Wyniki obliczeń F zastosowano do oszacowania odchylenia standardowego oraz współczynnika zmienności F. Następnie określono prawdopodobieństwo osuwiska (Pf) i ostatecznie wskaźnik niezawodności (R), wykorzystując zależności korelacyjne wykonane przez Duncana i Wrighta. Przedstawiona analiza stateczności, za pomocą metody Duncana i Wrighta, pokazuje możliwość uwzględnienia w ocenie prawdopodobieństwa osuwiska różnych współczynników stateczności w odniesieniu do różnych parametrów wytrzymałościowych tych samych warstw geotechnicznych. Wykorzystana metoda dodatkowo umożliwia ilościowe porównanie oceny prawdopodobieństwa powstania osuwiska różnych analiz stateczności skarp.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zastosowanie rozkładu wartości osobliwych do analizy jakościowej kratownic i konstrukcji tensegrity

W pracy przedstawiono zastosowanie rozkładu wartości osobliwych (SVD) macierzy wydłużeń do analizy jakościowej kratownic oraz konstrukcji tensegrity. Rozkład taki pozwala na określenie mechanizmów infinitezymalnych oraz stanów samorównoważnych sił podłużnych konstrukcji. Znajomość takich stanów pozwala z kolei określić, czy rozważana kratownica znajduje się w konfiguracji tensegrity. Rozważania teoretyczne zilustrowano na przykładach.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Współczynnik zatopienia progu przepuszczalnego

W artykule przedstawiono badania prowadzone w celu rozpoznania warunków zatopienia prostokątnego progu przepuszczalnego. Realizowano je jako badania laboratoryjne oraz analizy mające na celu określenie zależności opisujących zmienność współczynnika zatopienia (kz). Współczynnik ten obliczano ze stosunku natężeń przepływu zatopionego do swobodnego. Przedstawione analizy zawierają zdefiniowanie parametrów wpływających na wartości współczynnika zatopienia oraz opracowanie formuły obliczeniowej. Współczynnik zatopienia zależy od stosunku głębokości wody dolnej do napełnienia w stanowisku górnym (hd/Hg). Zatopienie strumienia progu przepuszczalnego rozpoczyna się, gdy stosunek hd/Hg przekroczy wartość 0,60. W początkowej fazie zatopienia wartości współczynnika zbliżone są do wartości podanych dla progów przepuszczalnych. Końcową fazę zatopienia cechują współczynniki zbliżone do wartości dla progów stałych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Sprawdzenie stateczności jazu na zniszczenie hydrauliczne

Sprawdzenie warunków zniszczenia hydraulicznego, zwłaszcza spowodowanego przez unoszenie cząstek gruntu – stanu granicznego nośności określonego symbolem HYD, jest jednym z najtrudniejszych zadań dla projektantów wielu budowli, zarówno lądowych, jak i hydrotechnicznych. Stan graniczny HYD dotyczy zniszczenia, które jest niezwykle niebezpieczne i często inicjuje przebicie hydrauliczne. Stan ten występuje zwykle w przypadku budowy głębokich wykopów, które wymagają obniżenia zwierciadła wody gruntowej i budowy konstrukcji hydrotechnicznych (np. jazów), projektowanych w celu spiętrzenia wody. Sprawdzenie warunków stanu granicznego HYD należy przeprowadzić zgodnie z wymaganiami normy Eurokod 7 [PN-EN 1997-1:2008], stosując dwie różne metody, w których zakłada się całkowite wartości ciśnienia wody w porach i naprężenia w podłożu lub siłę ciśnienia spływowego i ciężar pryzmy gruntu z uwzględnieniem wyporu. W celu sprawdzenia stanu granicznego HYD należy określić oddziaływania hydrauliczne, w tym: parcie wody, gradienty hydrauliczne i siłę ciśnienia spływowego. Niestety w normie PN-EN 1997-1:2008 nie podano, w jaki sposób oddziaływania te powinny być określone. W artykule zostaną przedstawione wyniki sprawdzenia warunków stateczności jazu Jaktorów zlokalizowanego w km 11+760 rzeki Pisia Tuczna. Wartości charakterystyczne wymaganych do sprawdzenia oddziaływań hydraulicznych zostały określone z wykorzystaniem siatki hydrodynamicznej przepływu, wygenerowanej programem numerycznym, przy założeniu najbardziej niekorzystnych warunków dotyczących zmienności położenia zwierciadła wody nad pryzmą gruntu, ciśnienia wody w porach i wyboju poniżej jazu. Wyniki sprawdzenia warunków stateczności pokazały, że proponowane w normie PN-EN 1997-1:2008 wzory prowadzą do różnego zapasu bezpieczeństwa.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Znaczenie kosztów ogólnych budowy w sektorze prywatnych usług budowlanych

W sektorze prywatnych usług budowlanych, w przeciwieństwie do obszaru zamówień publicznych, istnieje możliwość wpływania w większym stopniu na wysokość ceny kosztorysowej. Można tego dokonać poprzez wyodrębnienie wśród kosztów ogólnych budowy, będących składnikiem kosztów pośrednich, kosztów ogólnych budowy niezależnych od czasu, które występują najczęściej jednorazowo, i kosztów ogólnych budowy zależnych od czasu, pojawiających się wielokrotnie podczas realizacji inwestycji budowlanej. Bardziej szczegółowa kalkulacja kosztów pośrednich zmniejsza ryzyko nieuzasadnionego wzrostu ceny dla zamawiającego przy zapewnieniu wykonawcy odpowiedniego poziomu opłacalności.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka