rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Sprzeczność oznaczenia z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami jako przeszkoda udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy

Ochrona powszechnie uznawanych wartości w prawie znaków towarowych została zapewniona na mocy art. 129[1] ust. 1 pkt 7 ustawy – Prawo własności przemysłowej. Zgodnie z tym przepisem, niedopuszczalna jest rejestracja oznaczeń sprzecznych z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami. Analogiczna regulacja obowiązuje również na gruncie prawa unijnego w stosunku do unijnego systemu rejestracji znaków towarowych. Regulacja ta to jedna z bezwzględnych przeszkód rejestracyjnych, która wymaga od odpowiednich organów przeprowadzenia dokładnego i kompleksowego badania znaku. Pojawiają się jednak wątpliwości, które okoliczności są istotne i należy w tym badaniu uwzględnić, a które pozostają irrelewantne z punktu widzenia tej oceny. Mimo że poglądy doktryny i judykatury nie są jednolite w tej kwestii, to coraz częściej – w szczególności w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE – dostrzegana jest potrzeba odwołania się w analizie znaku do szerszego kontekstu społecznego, który uwzględniałby także aspekty kulturowe i polityczne właściwe dla danego społeczeństwa. Kontekst ten pozwoliłby bowiem na odpowiednie odczytanie treści zawartej w znaku towarowym.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kędy słowo staje się mapą… Refleksje o kartograficzności literatury (część I)

Artykuł jest próbą rozpoznania możliwości przełożenia dzieła literackiego na mapę. Zarówno literatura, jak i kartografia są narracjami o rzeczywistości, obie można też traktować jako systemy modelujące (w sensie semiotycznym). Skrzyżowanie tych dwóch perspektyw rodzi wiele pytań, dotyczących m.in. relacji między słowem i obrazem, rzeczywistością i fikcją, przestrzenią i tekstem. Literatura jest dyscypliną artystyczną, natomiast kartografia – naukową. Dlatego harmonizowanie tych dwóch heterogenicznych narracji – powstałych z zupełnie innych powodów – przynosi owocne wnioski w dziedzinie kartografii literackiej, a także prowadzi do stworzenia wspólnych roboczych ram metodologicznych.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Interes publiczny w przymusowej restrukturyzacji

Procedura przymusowej restrukturyzacji została wprowadzona do polskiego porządku prawnego przez ustawę z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji. Niemniej, dopiero trzy i pół roku po wejściu w życie tej ustawy doszło do pierwszego przypadku wszczęcia wyżej wskazanego postępowania wobec Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w Sanoku. Trzy miesiące później postępowanie to zostało uruchomiono po raz drugi – wobec Banku Spółdzielczego w Przemkowie. Te pierwsze dwa przypadki zastosowania przymusowej restrukturyzacji przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny pozwalają na dokonanie wstępnej analizy dopiero rozwijającej się praktyki decyzyjnej organu w tej materii. Spod analizy wyłączona zostanie decyzja BFG ws. przymusowej restrukturyzacji Idea Bank S.A., która ze względu na znacznie większe znaczenie tego banku dla polskiego systemu finansowego zasługuje na oddzielne omówienie. Artykuł skupia się w szczególności na zbadaniu podejścia BFG do przesłanki interesu publicznego, której spełnienie zgodnie z art. 101 ust. 7 pkt 3) uBFG jest warunkiem uruchomienia przymusowej restrukturyzacji. Przesłanka ta ma kluczowe znaczenie dla ochrony praw posiadaczy praw właścicielskich i wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji, które ulegają poważnemu ograniczeniu w trakcie przymusowej restrukturyzacji mogącej prowadzić nawet do umorzenia instrumentów właścicielskich i części zobowiązań. Zapewnienie, że organ nie interpretuje tej przesłanki zbyt szeroko jest z perspektywy praw jednostki bardzo ważne. W artykule po krótce omówiona została procedura przymusowej restrukturyzacji. Następnie w sposób bardziej szczegółowy opisano przesłankę interesu publicznego. W części trzeciej przeanalizowane zostało podejście BFG do interesu publicznego w ww. dwóch postępowaniach ws. przymusowej restrukturyzacji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki prawne
Stosunek prawny jako podstawa wyłączenia pracownika w postępowaniu administracyjnym

Artykuł porusza problem wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu administracyjnym w sytuacji, w której pomiędzy nim a stroną zachodzi stosunek prawny tego rodzaju, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa i obowiązki pracownika (art. 24 § 1 in fine k.p.a.). Do wyłączenie dochodzi wówczas  z mocy prawa i jest podyktowane dążeniem do załatwiania spraw administracyjnych z uwzględnieniem wymogu bezstronności pracownika. Konstrukcja omawianej przesłanki opiera się na dwóch elementach. Po pierwsze, do wyłączenia na podstawie wskazywanego przepisu dochodzi jedynie wtedy, gdy stronę i pracownika łączy stosunek prawny. Analizowana podstawa wyłączenia nie zachodzi zatem wtedy, gdy stosunek ten ma charakter jedynie faktyczny lub np. gdy istniał w przeszłości. Po drugie, stosunek ten musi charakteryzować się swoistą relacją pomiędzy wynikiem sprawy a zakresem praw lub obowiązków pracownika – mogą one ulec modyfikacji przy określonym rozstrzygnięciu.  Wyłączenie pracownika na podstawie omawianej przesłanki wydaje się niezwykle złożone: obie ze wskazanych przesłanek muszą wystąpić łącznie, przy czym mają one charakter ocenny. Z tej przyczyny autor proponuje wykreślenie z k.p.a. omawianej podstawy wyłączenia pracownika oraz objęcie uregulowanych w niej przypadków wyłączeniem na wniosek (art. 24 § 3 k.p.a.). Będzie to zgodne z zasadami: szybkości postępowania, budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej oraz legalizmu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Problematyczne przepisy przejściowe w ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (hipotetyczny a faktyczny obszar oddziaływania)

 
W artykule przedstawiono problematykę przepisów przejściowych ustanowionych w ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. W szczególności uwaga została skupiona na grupie przepisów przejściowych dotyczących aktów planistycznych gminy. Podstawowym zagadnieniem badawczym było ustalenie możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji mieszkaniowej w sytuacji, gdy planowana inwestycja hipotetycznie mogłaby się znaleźć w strefie oddziaływania elektrowni wiatrowej, której budowę przewiduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Rozważania zostały przeprowadzone na tle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 października 2020 r., II SA/Po 598/20.
 

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Polityka migracyjna Republiki Federalnej Niemiec

Efektywne zarządzanie ruchami migracyjnymi jest celem każdego państwa mierzącego się z problematyką napływu cudzoziemców. Republika Federalna Niemiec budowę swojej polityki migracyjnej rozpoczęła po zakończeniu II wojny światowej. Początkowo nastawiona była ona na rekrutację obcokrajowców z państw trzecich, aby uzupełnić braki kadrowe w sektorach zdominowanych przez nisko wykwalifikowanych pracowników. W miarę upływu czasu przechodziła ona transformację, stawiając na tzw. specjalistów. W ciągu 70 lat Niemcy stały się jedną z najsilniejszych gospodarek na świecie, która zgodnie z raportem OECD jest drugim najpopularniejszym kierunkiem docelowym dzisiejszych migracji. Niewątpliwie prawdziwym sprawdzianem dla niemieckiej polityki migracyjnej był kryzys migracyjny, zapoczątkowany Arabską Wiosną. Tylko w 2015 r. do Niemiec dotarło 1,1 mln imigrantów, a blisko połowa z nich złożyła wniosek o przyznanie azylu. Początkowa otwartość w pewnym momencie przerosła możliwości RFN. Mając na uwadze coraz większe problemy demograficzne Niemiec, obecna sytuacja może pozytywnie wpłynąć na rozwój gospodarczy tego państwa, szczególnie gdy weźmiemy pod uwagę dotychczasową skuteczną politykę integracyjną. Czy tak się stanie, zależy przede wszystkim od dalszych decyzji niemieckich władz w tym zakresie.
 

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o polityce i administracji
Różne oblicza literackich przewodników po miastach/ Diferrent aspects of literary guides to cities

W artykule podjęto próbę literaturoznawczego opracowania niektórych zagadnień związanych z przynależną tzw. geoliteraturze grupą tekstów określaną tutaj jako „literackie przewodniki po mieście”. Autor poddaje analizie trzy różne teksty, odpowiadające trzem perspektywom opisu przyjmowanym przez twórców „przewodników literackich”. Pierwsza z analizowanych książek, Praga z Hrabalem Tomaša Mazala, związana jest z „perspektywą twórcy” i przy pomocy przewodnikowej narracji opowiada o biografii wybranego autora. Kolejny przewodnik, Dublin z Ulissesem Piotra Pazińskiego, skupia się na konkretnym dziele literackim i zaprasza do poznawania go przy pomocy specjalnych scenariuszy. Trzeci z nich, Osobisty przewodnik po Pradze Mariusza Szczygła, stanowi rodzaj „przewodnika autorskiego”, którego autor prezentuje własne spojrzenie na miasto. Podsumowując analizę strategii przewodnikowych, autor artykułu sygnalizuje możliwość spojrzenia na związane z przewodnikiem praktyki jako na pewnego rodzaju model literaturoznawczych badań.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Zaangażowanie i autonomia poezji awangardowej

W artykule recenzowana jest książka Aliny Świeściak Współczynnik sztuki. Polska poezja awangardowa i postawangardowa między autonomią i zaangażowaniem w kontekście współczesnych teorii awangardy. Monografia stanowi omówienie przykładów poezji awangardy historycznej, neoawangardy i postawangardy ze względu na obecny w nich splot tendencji autonomizujących literaturę i angażujących ją społecznie. Autorka pozostaje wyczulona zarówno na historyczne i ahistoryczne definicje awangardy. Interpretacje poszczególnych twórczości ujmują grę autonomii i zaangażowania w różnych wariantach, zależnych od indywidualnego charakteru poetyk.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O możliwym wykorzystaniu modeli argumentacyjnych w obszarze doktryny i praktyki prawa karnego materialnego – przyczynek do dyskusji

Artykuł przedstawia propozycję aplikacji stosowanych w teorii argumentacji modeli argumentacyjnych na potrzeby identyfikacji twierdzeń formułowanych w obszarze nauki i praktyki prawa karnego materialnego. Hipotezą badawczą uczyniono założenie, że wbrew pozorom, doktryna i praktyka prawa karnego nie powinny zamykać się tylko wewnątrz tradycyjnej argumentacji retoryczno-topicznej, albowiem mnogość wątków, przewijających się zarówno w obszarze nauki o przestępstwie, jak i innych działach prawa karnego materialnego, niejako wymusza sięgnięcie także po te argumentacje, które są właściwe dla innych modeli, a więc przykładowo dla modeli epistemiczno-technologicznego oraz komunikacyjnego. Tym sposobem wzajemne przenikanie się określonych typów twierdzeń, co uwypuklone zostaje w szczególności w odniesieniu do twierdzeń deontycznych, pozwala na różnicowania znaczenia prawdy w obszarze prawa karnego materialnego i skutkuje zachowaniem spójności metodologicznej pojawiających się na tym gruncie różnorakich w swej istocie argumentów.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Z uważnością i troską: feministyczne studia nad roślinami

Celem artykułu jest prześledzenie współczesnych praktyk teoretycznych, które służą ponownemu zawiązaniu „kontraktu z roślinami”, oraz wskazanie tych wątków w obrębie intensywnie rozwijających się w dwóch ostatnich dekadach krytycznych studiów nad roślinami, których genealogii należy szukać w paradygmacie studiów feministycznych. W tym podejściu namysłowi krytycznemu ujawniającemu semiotyczne i materialne formy opresji w stosunku do roślin towarzyszą próby wypracowania praktyk reparacyjnych. Autorka śledzi historyczne formy deprecjonowania istot roślinnych, zarówno w polu teorii i filozofii, jak i w praktykach politycznych, społecznych i ekonomicznych. Kluczowe dla jej rozstrzygnięć są: zdefiniowanie specyficznej „podmiotowości” roślinnej, uznanie materialnej sprawczości roślin, włączenie do rozważań biopolitycznych zasady wegetalnej, a także rozważenie intersekcjonalnych uwikłań roślin w kontekście botaniki kolonialnej i polityki nasiennej. Autorka wskazuje, że w każdym z omawianych przypadków specyfika feministycznych studiów nad roślinami opiera się na rozpoznaniu ontologicznego i politycznego statusu rośliny, czego konsekwencją są uważność i troska, dbałość o widzialność i dobrostan konkretnych, materialnych i ucieleśnionych istot roślinnych będących dalekimi krewnymi gatunku ludzkiego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Rewolucja konsumentów? Ekonomia współdzielenia jako nowa wizja ładu społecznego

Uber, Airbnb, CouchSurfing, Netflix, elektryczne hulajnogi – te instytucje wrosły w nasze codzienne życie tak samo jak Allegro.pl, Amazon.com i inne przedsiębiorstwa gospodarki sieciowej. A jednak w opinii ich propagatorów są one zwiastunem nowego porządku. Dla gospodarki rynkowej z jej anonimowym rynkiem praktyki współdzielenia mają być tym, czy dla demokracji przedstawicielskiej instytucje bezpośredniego oddziaływania obywateli na decyzje polityczne. Gospodarka będzie wreszcie zaspokajać rzeczywiste ludzkie potrzeby, zamiast produkować na masową skalę rzeczy zbędne. Powstrzymana zostanie dewastacja Ziemi i rabunkowe korzystanie z jej zasobów. Instytucje przedkapitalistycznej gospodarki, za sprawą Internetu rozciągnięte na globalną skalę, przyniosą upodmiotowienie ludzi zmarginalizowanych przez rynek i odbudują osłabioną przez niego wspólnotę. Zaufanie będzie największym kapitałem, jakim ludzie będą dysponować tyleż w lokalnej, co globalnej wymianie rzeczy i usług. Nie będę oceniać, jakie szanse realizacji ma ta obietnica, przedstawię jedynie z perspektywy propagatorów współdzielenia, jak i jego krytyków, specyficzne instytucje (w sensie socjologicznym), które mają ją realizować. W podsumowaniu zwrócę uwagę na ambiwalencję wobec gospodarki rynkowej, jaką obarczona jest sama idea współdzielenia, a co za tym idzie, na dwuznaczność jej deklarowanej misji: czy ma być tylko korektą wobec obecnej formy kapitalizmu czy też jej alternatywą.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Służące domowe we współczesnej literaturze popularnonaukowej

W artykle poddano krytycznej analizie dwie prace popularnonaukowe o służących domowych „Służące do wszystkiego” Joanny Kuciel-Frydryszak i Instrukcja nadużycia Alicji Urbanik-Kopeć. Autorka recenzji zwraca uwagę na fakt, że do niedawna służba domowa w Polsce była wyłącznie przedmiotem rozważań akademickich. Współcześnie temat ten podjęła literatura popularnonaukowa, która oferuje czytelnikowi portret „typowej” służącej jako młodej (około 20-25 lat), samotnej kobiety, niewykształconej, udręczonej życiem i wyzyskiwanej przez „państwa”. Autorka recenzji zastanawia się nad kwestią, na ile taki portret odzwierciedla rzeczywistość historyczną. Jej zdaniem omawiane książki powielają pewne tropy historyczne i literackie, które mają za zadanie w określony sposób przedstawić dzieje służących i pracodawców. W związku z tym pojawia się pytanie, dlaczego właśnie taki sposób pisania o temacie zyskał grono odbiorców i czy rzeczywiście realizują one postulat oddania głosu służącym.
 

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O granicach. „Przewóz” Andrzeja Stasiuka wobec tradycji i współczesności

Artykuł zawiera analizę i interpretację powieści Andrzeja Stasiuka Przewóz, opublikowanej w 2021 roku. Autor stworzył w niej w istocie dwie opowieści: autobiograficzny esej o współczesnym postrzeganiu polskiej rzeczywistości oraz fabułę historyczną osadzoną w roku 1941, na granicznym terytorium nad rzeką Bug. Głównymi problemami podjętymi w utworze okazały się mity zbiorowej świadomości, przeszłość i teraźniejszość wiejskich przestrzeni, krytyczny ogląd potocznych wizji II wojny światowej i Holokaustu, a  także temat granic jako elementów symbolicznie i realnie współtworzących jednostkową egzystencje i tożsamość.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Ciało post/nie/ludzkie w „Opowiadaniach bizarnych” Olgi Tokarczuk

W artykule poddano analizie kategorie opisu ciała post/nie/ludzkiego w wybranych opowiadaniach Olgi Tokarczuk z tomu Opowiadania bizarne. Najważniejszą podstawę badawczą stanowiły rozważania nad ciałem i jego ontologicznymi perspektywami zaproponowane przez Ewę Domańską i Monikę Bakke. Szczególna uwaga zwrócona została na eksperymenty genetyczne i cyborgizację (Wizyta), aspekty etyczne i religijne (Góra Wszystkich Świętych) oraz prezentowaną przez Tokarczuk postsekularną wizję świata postapokaliptycznego (Kalendarz ludzkich świąt).

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Konstrukcja przestrzeni i jej rola w kreacji podmiotu opowiadania „Studnia i wahadło” Edgara Allana Poego

Celem artykułu jest ukazanie zależności między konstrukcją przestrzeni w Studni i wahadle Edgara Allana Poego a kreacją bohatera opowiadania – więźnia hiszpańskiej Inkwizycji, poddawanego skomplikowanym torturom. Odwołując się do ustaleń z zakresu geopoetyki oraz do koncepcji fokalizacji w ujęciu Mieke Bal i Shlomith Rimmon-Kennan, autorka analizuje wpływ przestrzeni na zmysły i emocje podmiotu w sytuacji deprywacji sensorycznej. Podejmuje także kwestię ważnych w twórczości Poego i widocznych w opowiadaniu wątków, takich jak tafefobia, gotycyzm oraz idee oświeceniowe. W toku analizy dowodzi, że konstrukcja podmiotu w opowiadaniu wynika w głównej mierze ze sposobu, w jaki doświadcza on i opisuje przestrzeń więziennej celi.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Niemieckie sądownictwo administracyjne w ujęciu prawnoporównawczym

Opracowanie poświęcone jest analizie decyzji strukturalnych dotyczących sądownictwa administracyjnego w Niemczech na tle innych krajów europejskich. Koncentruje się w szczególności na strukturze instytucjonalnej sądownictwa administracyjnego i związanych z nim funkcjach. Odmienne rozumienie zakresu sądownictwa administracyjnego przesądza o kształcie poszczególnych przepisów administracyjnego prawa procesowego, np. regulacji dotyczących dostępu do sądów i kompetencji orzeczniczej sądów administracyjnych. Dlatego niniejszy artykuł ma na celu ukazanie – z perspektywy prawnoporównawczej – procesów wzajemnego oddziaływania, czyli sposobu przyjęcia decyzji strukturalnych dotyczących sądownictwa administracyjnego oraz zwrócenie uwagi na różne tendencje rozwojowe charakterystyczne dla poszczególnych krajów.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Reformy sądownictwa administracyjnego w państwach młodej demokracji (analiza prawnoporównawcza)

Opracowanie stanowi wynik prawnoporównaczej analizy kierunków reform sądownictwa administracyjnego w państwach młodej demokracji: Polski, Czech, Litwy, Chorwacji, Serbii, Węgier, Ukrainy, Gruzji i Kazachstanu, w nawiązaniu do wzorów wypracowanych w starych demokracjach europejskich, głównie w Austrii i Niemczech. Wygłoszone na międzynarodowej konferencji naukowej: Reformy sądownictwa administracyjnego w państwach młodej demokracji (10–11.06.2021 r. WPiA UŁ) referaty na temat reform sądownictwa administracyjnego w każdym z tych państw koncentrowały się na trzech zagadnieniach: 1) współczesne wyzwania praworządności a sądownictwo administracyjne, 2) kierunki przemian w krajowych systemach sądownictwa administracyjnego, 3) przyszłość sądownictwa administracyjnego. Treść opracowania nawiązuje do tego układu zagadnień, który odzwierciedla etapy rozwoju sądownictwa administracyjnego w państwach młodej demokracji. Płynące z przeprowadzonej analizy wnioski pokazują wyniki reform na każdym z tych etapów – od konstytucjonalizacji zasady praworządności, przez usamodzielnienie się procedury sądowoadministracyjnej, aż po etap obecnych, niezwykle trudnych wyzwań nie tylko procesowej natury.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Reformy sądownictwa administracyjnego na Węgrzech

Opracowanie dotyczy reform sądownictwa administracyjnego na Węgrzech, począwszy od lat. 80 XIX do czasów współczesnych. Zasadniczą część rozważań stanowi analiza pierwszej węgierskiej kodyfikacji postępowania sądowoadministracyjnego – ustawy nr I z 2017 r. o postępowaniu sądowoadministracyjnym, która jest wynikiem częściowo tylko zrealizowanego zamysłu ustawodawcy zmierzającego do stworzenia sądownictwa administracyjnego oddzielonego od sądownictwa powszechnego, wyposażonego we własną procedurę i instytucje. Plany te do dziś nie zostały w pełni urzeczywistnione – sądowa kontrola administracji (tak wcześniej, jak i obecnie) pozostała w rękach sądów powszechnych, a ustawa z 2017 r. zachowała status ustawy tylko częściowo niezależnej od kodeksu postępowania cywilnego, bowiem w licznych kwestiach o charakterze procesowym ustawa ta odwołuje się do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Obecnie sądowa kontrola administracji jest sprawowana na Węgrzech przez sądy dwóch instancji: w pierwszej instancji orzekają albo sądy wojewódzkie przez izby administracyjne albo, w przypadkach przewidzianych prawem, Kuria. Kuria orzeka w drugiej instancji i we wszystkich sprawach rewizyjnych.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zmiany w polskim sądownictwie administracyjnym (zagadnienia wybrane)

Opracowanie przedstawia zarys historii sądownictwa administracyjnego w Polsce oraz aktualne kierunki zmian, którym podlega. Wskazano, w szczególności, na ewolucję zakresu kognicji sądów administracyjnych, postępujący proces informatyzacji i dyskusję nad modelem orzekania. Zauważono przy tym wyzwania, jakie wiążą się z przedstawionymi kierunkami zmian i wskazano na potencjalne rozwiązania, które pomogą zmierzyć się z nimi. W konkluzji przyjęto, że rozwój sądownictwa administracyjnego zapewnia poszanowanie praw podmiotowych jednostki w jej relacjach z organami administracji.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Reformy sądownictwa administracyjnego w Czechach

Obecny kształt sądownictwa administracyjnego w Czechach jest wynikiem zdarzeń sprzed 1 stycznia 2003 r., kiedy powstał obecny Naczelny Sąd Administracyjny. Data ta jest kluczowa, a wszystko, co wydarzyło się przed nią, należy postrzegać jako elementy historycznego rozwoju tego sądownictwa. W związku z tym w opracowaniu wyróżniono dwa okresy w historii rozwoju czeskiego sądownictwa administracyjnego: 1) działalność czechosłowackiego Naczelnego Sądu Administracyjnego w latach 1918−1952 oraz 2) działalność sądownictwa administracyjnego w latach 1992−2002. W kolejnej części opracowania przedstawiono obecny stan czeskiego sądownictwa administracyjnego, eksponując znaczenie działalności orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poczynań ustawodawcy zmierzających do likwidacji problemu przeciążenia tego sądu. Wynikiem tych działań ustawodawcy była reforma przeprowadzona w 2021 r., polegająca na ograniczeniu dostępu do sądu drugiej instancji w niektórych sprawach.

Czasopismo: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne