rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Negatywne i pozytywne następstwa doświadczonej traumy – rola ruminacji

Występowanie zdarzeń traumatycznych jest dość powszechne – doświadcza ich około 70% ludzi. Wyniki badań prowadzonych w ostatnich latach wskazują, że zdarzenia te wiążą się nie tylko z negatywnymi konsekwencjami, wśród których wymienia się przede wszystkim objawy stresu pourazowego, lecz także z pozytywnymi zmianami w postaci potraumatycznego rozwoju/wzrostu. Wśród uwarunkowań negatywnych i pozytywnych następstw traumy szczególną rolę przypisuje się aktywności poznawczej, w tym – ruminowaniu. Ruminacje odnoszące się do konkretnego wydarzenia mogą odgrywać zróżnicowaną rolę. Jedne, określane mianem natrętnych czy intruzywnych, to automatycznie pojawiające się myśli, których jednostka nie jest w stanie kontrolować i które nie są powiązane z próbami rozwiązania problemu. Ten rodzaj ruminacji jest zbliżony do intruzji, choć nie są to pojęcia tożsame. Z kolei ruminacje nazywane refleksyjnymi lub intencjonalnymi mają charakter konstruktywny – służą podejmowaniu prób rozwiązania problemu. Ruminacje natrętne przyczyniają się do występowania objawów stresu pourazowego, a refleksyjne sprzyjają rozwojowi po traumie. W artykule skupiono się na wpływie ruminacji na negatywne, ale przede wszystkim – ze względu na nowość tej problematyki – pozytywne skutki doświadczonej traumy. Przedstawiono badania wskazujące na związki ruminacji zarówno z objawami stresu pourazowego, jak i ze wzrostem po traumie. Zaprezentowano zrewidowany model potraumatycznego rozwoju, który akcentuje znaczenie ruminacji natrętnych i refleksyjnych. Artykuł obejmuje także rozważania nad dalszymi kierunkami badań w tym obszarze oraz implikacje praktyczne, dotyczące w szczególności promowania potraumatycznego rozwoju.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Zastosowanie QEEG w psychiatrii z uwzględnieniem populacji rozwojowej

Celem pracy jest omówienie metody QEEG w kontekście jej przydatności w stawianiu diagnozy psychiatrycznej oraz monitorowaniu skutków oddziaływań psychologicznych i/lub psychofarmakologicznych na podstawie przeglądu dostępnego piśmiennictwa. Autorki starały się określić zastosowania omawianej metody w psychiatrii dzieci i młodzieży. QEEG polega na ilościowej analizie zapisu EEG za pomocą obróbki statystycznej sygnału. Metoda ta jest powszechnie wykorzystywana w celu przygotowania zaleceń terapeutycznych do treningu neurofeedback. Za granicą coraz częściej pisze się o próbach wdrażania QEEG w diagnostyce różnych chorób – także psychicznych. Większość doniesień nadal dotyczy zagadnień nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (porównanie skutków neurofeedbacku i oddziaływań farmakologicznych, odróżnianie podtypów choroby). Inne analizy odnoszą się do diagnozowania chorób psychicznych, różnicowania ich podtypów, przewidywania skutków leczenia farmakologicznego, porównania skuteczności poszczególnych metod leczenia. Popularne stają się badania nad pacjentami z depresją i schizofrenią. QEEG okazało się przydatne w ocenie skuteczności farmakoterapii depresji, według badaczy umożliwia też przewidywanie zachorowania na schizofrenię, różnicowanie jej podtypów i określanie skuteczności leczenia. Istnieją badania poświęcone analizie zmian w zapisie QEEG charakterystycznych dla uzależnienia od metamfetaminy i dla zaburzeń odżywiania. Mało jest natomiast analiz na temat użycia tej metody w psychiatrii dzieci i młodzieży – z wyjątkiem badań, które odnoszą się do roli QEEG w terapii neurofeedback pacjentów z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi czy skuteczności typów leków używanych w terapii tej choroby. Znaleziono jedną pracę poruszającą problematykę dzieci z autyzmem (w odniesieniu do treningu EEG biofeedback). Konieczne wydaje się poszerzenie badań o zastosowanie ilościowego QEEG w pracy z dziećmi i adolescentami cierpiącymi na choroby psychiczne.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Status zastrzeżeń zgłaszanych przez jednostki samorządu terytorialnego do wniosków zawartych w wystąpieniu pokontrolnym regionalnych izb obrachunkowych

Regionalne izby obrachunkowe zostały powołane do życia ustawą z 7 października 1992 r. jako wyspecjalizowany organ kontroli i nadzoru nad gospodarką finansową jednostek samorządu terytorialnego. RIO są zobowiązane do przeprowadzania kontroli kompleksowych, problemowych i doraźnych z których sporządza się protokół kontroli. Następnie izba przekazuje JST wystąpienie pokontrolne wraz z wnioskami zmierzającymi do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. JST mogą jednak zgłosić zastrzeżenia do tych wniosków, jeśli uznają, że RIO dopuściło się naruszenia prawa poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. JST nie przysługuje skarga na uchwałę kolegium izby, gdy ta nie uwzględni zastrzeżeń; są one jedynie głosem sprzeciwu wobec ustaleń podjętych przez RIO.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Aktualne problemy prawa wyborczego przed wyborami do jednostek samorządu terytorialnego

W grudniu 2017 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania
niektórych organów publicznych. Ustawa ta wprowadziła doniosłe zmiany w Kodeksie wyborczym, dotyczące między innymi struktury organów wyborczych, ich kompetencji, jak też zasad i sposobu głosowania przez wyborców. W artykule przedstawione zostały najważniejsze problemy związane z implementowaniem nowych reguł samorządowego prawa wyborczego w kontekście nadchodzących wyborów do jednostek samorządu terytorialnego.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Miejsce Senatu w porządku ustrojowym Rumunii – analiza systemowa

Artykuł dotyczy Senatu, który jest drugą izbą parlamentu Rumunii. Pokazuje, w jakim środowisku prawno-ustrojowym został on po niemal 50 latach przywrócony do porządku konstytucjonalnego państwa. Opisuje całą procedurę wyborczą, w tym sposób wyboru kandydatów na deputowanych. Ponadto wskazuje na kompetencje Senatu w zakresie oddziaływania na władzę wykonawczą i sądowniczą, a także pokazuje jego działania na arenie międzynarodowej. Przedstawia przebieg procesu legislacyjnego wraz z rolą drugiej izby parlamentu, a także opisuje jej funkcję kontrolną oraz kreacyjną. Pozwala to pokazać, że w parlamencie Rumunii panuje model dwuizbowości symetrycznej.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rola sądu administracyjnego w procesie podziału gminy na okręgi wyborcze

Sposób określenia podziału na okręgi wyborcze oraz ustalenia liczby mandatów przypadających na okręg jest wyrazem realizacji zasady równości wyborów w znaczeniu materialnym. Właściwy podział danego terytorium na okręgi wyborcze stanowi gwarancję przestrzegania równości prawa wyborczego. Kodeks wyborczy z 2011 r., pierwotnie stanowił, że od orzeczeń Państwowej Komisji Wyborczej wydanych w ramach weryfikacji postanowień komisarza wyborczego, nie przysługuje środek prawny. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 6 kwietnia 2016 r., orzekł, że regulacja ta jest niezgodna z Konstytucją. Ustawą z 11 stycznia 2018 r. wprowadzono dwuinstancyjną kontrolę legalności podziału gminy na okręgi wyborcze (przed wojewódzkim sądem administracyjnym i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym). Następnie uznano jednak, że biorąc pod uwagę, że czynności wyborcze związane z tworzeniem okręgów wyborczych oraz zmianie ich granic, objęte są kalendarzem wyborczym i muszą być wykonywane bez zbędnej zwłoki, że procedura sądowej kontroli powinna, zakładać szybkość i sprawność postępowania w tej materii. Ustawą z 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks wyborczy oraz niektórych innych ustaw znowelizowano przepisy w zakresie właściwości i trybu sądowej kontroli aktów organów wyborczych podejmowanych w sprawach tworzenia okręgów wyborczych oraz dotyczące terminu złożenia odwołania i skargi do sądu. Postępowanie sądowe w tej materii stało się jednoinstancyjne, gdyż skargi na uchwały Państwowej Komisji Wyborczej dotyczące podziału na okręgi wyborcze ma rozpoznawać wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wkład Rady Europy w kształtowanie i upowszechnianie standardów państwa prawnego

Przedmiotem niniejszego artykułu jest zagadnienie wkładu Rady Europy w kształtowanie i upowszechnianie standardów państwa prawnego. Zasada praworządności, ściśle powiązana z zasadą państwa prawnego, stanowi bowiem jedną z trzech podstawowych wartości, na których oparta jest działalność Rady. Dbałość Rady o utrzymywanie przez państwa członkowskie właściwych standardów w tym zakresie przejawia się w dwóch głównych płaszczyznach. Po pierwsze, Rada podejmuje działania mające na celu zdefiniowanie i stworzenie jednolitego, uniwersalnego sposobu rozumienia zasady państwa prawnego przez poszczególne państwa. Po drugie zaś system prawny Rady przewiduje szereg konkretnych mechanizmów mających na celu egzekwowanie realizacji przez państwa członkowskie omawianej zasady. Jednak jak pokazuje praktyka, nie każde z nich cechuje się wystarczającą efektywnością.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Reforma samorządu terytorialnego na Ukrainie (2014–2018)

Samorząd terytorialny jako podstawowa forma organizacji społeczeństwa na szczeblu lokalnym jest jedną z najstarszych form decentralizacji władzy. W czasie przebywania terenów Ukrainy w obrębie ZSRR jego rozwój był zahamowany czy wręcz niszczony przez wszechobecną centralizację pod rządami różnego szczebla sekretarzy pozorując przekazanie władzy dla różnych klas (robotniczej i chłopskie) – „cała władza w ręce rad”. Narzucony w tym czasie system ograniczał prawa i podmiotowość społeczeństwa ukraińskiego wprowadzając totalitarny system rządów. Od lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku (czyli od odzyskania niepodległości przez Ukrainę) tempo rozwoju samorządności znacznie wzrosło, choć pozostałości po komunistycznym reżimie są nadal widoczne. Wraz z odbudową państwowości pojawił się problem usytuowania samorządu terytorialnego w kontekście podziału władz i rozgraniczenia kompetencji z władzą wykonawczą. Omawiana problematyka zaistniała także w orzecznictwie Sądu Konstytucyjnego Ukrainy. Lista powierzonych zadań dla samorządu terytorialnego stale się zwiększa, wzrasta także odpowiedzialność wobec obywateli. Podstawowym problemem pracy jest rola samorządu na Ukrainie, decentralizacja władzy, finansowanie oraz uregulowanie problemów własności w kontekście najnowszych zmian. Celem pracy jest wskazanie ogólnego kierunku rozwoju samorządu terytorialnego i współczesnych trendów przy uwzględnieniu faktu, iż na Ukrainie prowadzona jest wojna z Federacją Rosyjską.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rola komisarza wyborczego w procedurze podziału gmin na okręgi wyborcze w wyborach do rad gmin w świetle Kodeksu wyborczego

Kodeks wyborczy z 2011 r. dokonał istotnej zmiany dotychczasowych reguł przeprowadzania wyborów radnych do rad gmin wprowadzając zasadę, że wybory te w większości gmin w Polsce będą odbywały się w jednomandatowych okręgach wyborczych. Spowodowało to konieczność dokonania nowego podziału poszczególnych gmin na okręgi wyborcze, według zasad ustalonych w Kodeksie i w wytycznych PKW. W procesie tym istotną rolę pełnią komisarze wyborczy, ponieważ ich zadaniem jest sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Do ich kompetencji należy między innymi rozpatrywanie skarg na uchwałę rady gminy w przedmiocie podziału gminy na okręgi wyborcze oraz wydawanie postanowień zastępujących uchwałę rady gminy w przypadku, gdy organ ten nie wykonał swoich obowiązków w terminie lub w sposób zgodny z prawem. Przyznanie tych kompetencji komisarzom wyborczym budzi jednak wątpliwości odnośnie tego, czy przepisy Kodeksu wyborczego nie są sprzeczne z Konstytucją RP oraz czy nie naruszają uprawnień nadzorczych wojewodów. Celem niniejszego artykułu jest omówienie roli komisarza wyborczego w procesie dokonywania podziału gmin na okręgi wyborcze w wyborach do rad gmin, ze szczególnym uwzględnieniem stanowiska Trybunału Konstytucyjnego wyrażonego w uzasadnieniu wyroku w sprawie P 5/14.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Odpowiedzialność konstytucyjna prezydenta Ukrainy

Tematyka artykułu oscyluje wokół zagadnień związanych z zasadami ponoszenia odpowiedzialności konstytucyjnej przez prezydenta Ukrainy. Na gruncie prawa ukraińskiego zakres odpowiedzialności wyznacza prawno-ustrojową pozycję prezydenta Ukrainy, który na podstawie przepisów Konstytucji z 26 czerwca 1996 r. może być złożony z urzędu w trybie procedury impeachmentu. W artykule przeprowadzono analizę stanowisk doktryny prawniczej dotyczących zakresu pojęciowego „odpowiedzialności konstytucyjnej prezydenta Ukrainy” oraz dokonano próby zdefiniowania odpowiedzialności konstytucyjnej prezydenta Ukrainy w świetle postanowień Konstytucji Ukrainy oraz wykładni legalnej dokonanej przez Sąd Konstytucyjny Ukrainy. W artykule przedstawiono również poszczególne etapy procedury mającej na celu złożenie głowy państwa z urzędu, wskazano organy uprawnione do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania oraz podjęcia decyzji o odsunięciu z zajmowanego stanowiska prezydenta. Podjęto także próbę analizy skutków prawnych niekonstytucyjnego zwolnienia urzędu głowy państwa przez Wiktora Janukowycza. W wyniku przeprowadzonej analizy aktów prawnych skonstruowano wnioski de lege ferenda odnoszące się do kręgu podmiotów uprawnionych do inicjowania i przeprowadzania procedury impeachmentu.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Region europejski jako forma podziału terytorialnego Unii Europejskiej

Dążenia do rozwoju współpracy w ramach Unii Europejskiej z partnerami na poziomie regionalnym wynikają ze znacznego zróżnicowania narodowych systemów prawnych oraz procedur i wynikających stąd istotnych trudności w zakresie przeprowadzania i zarządzania działaniami dotyczącymi współpracy. Impulsem do pogłębienia roli regionu była realizacja programów Funduszy Strukturalnych. Województwa jako regiony kandydują do roli trzeciego uczestnika układu unijnego tworząc nowy trójszczeblowy układ podmiotowy: wspólnota – państwo – region. By wystąpić w tej roli muszą aktywnie działać w celu wzmocnienia swej pozycji na forum europejskim, w szczególności w gremiach kształtujących politykę regionalną. Szansą dla regionów jest w szczególności rozwój polityki regionalnej Unii Europejskiej, której celem jest redukowanie różnic rozwoju lokalnego i likwidacja rejonów biedy i zacofania. Artykuł przedstawia prawne aspekty związane z określeniem „regionu” na gruncie prawa polskiego. Przedstawia również walory polskiego województwa na forum unijnym i możliwe formy oddziaływania na realizowaną politykę unijną.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Postępowanie w trybie wyborczym

Niniejszy artykuł zwraca uwagę na specyficzne odmienności regulacji prawnych zawartych w ustawie z 5 stycznia 2011 r. kodeks wyborczy od „utartych reguł prawnych”. Instytucje objęte tytułem publikacji dotyczą trzech obszarów. Pierwszy ma na celu zbadanie legalności wyborów i związany jest z ewentualnym zakwestionowaniem ich wyniku poprzez wniesienie protestu wyborczego. Druga instytucja którą obejmuje wspólna nazwa „postępowanie w trybie wyborczym”, dotyka spraw związanych z tzw. rozpowszechnianiem informacji nieprawdziwych i konsekwencjami tego faktu, co w szczególności wynika z regulacji zawartej w art. 111 kodeksu wyborczego. Trzeci krąg, to inne środki prawne mające na celu ograniczony zakres odziaływania do konkretnego aktu w procesie wyborczym jak np. środek polegający na możności wniesienia skargi na odmowę wpisu do rejestru wyborców. Tak dokonany wybór, pozwolił na postawienie pierwszego wniosku, a mianowicie, iż proces wyborczy ma swoją dynamikę, a zasadniczą kwestią, która odmierza jego sekwencje są terminy i ich normatywne ukształtowanie. Kwestia kolejna, która została przybliżona w niniejszym artykule to spektrum środków, jakie stypizowane zostały w art. 111 kodeksu wyborczego w sytuacji ewentualnej reakcji na fakt rozpowszechniania nieprawdziwych informacji. Z całej palety możliwości, szczególną uwagę, autor artykułu zwraca na kwestie publikowania sprostowań i odpowiedzi. Instytucje te odwołują się do ustawy prawo prasowe. Niemniej zmiana ustawy prawo prasowe polegająca na wykreśleniu instytucji odpowiedzi (bez odpowiedniej zmiany w kodeksie wyborczym), czyni system ochrony zawarty w kodeksie wyborczym w przypadku żądania opublikowania odpowiedzi na stwierdzenia zagrażające dobrom osobisty całkowicie iluzorycznym. Wniosek ten jest tym bardziej niepokojący, gdyż instytucje te winny stanowić „bezpiecznik” służący ochronie opinii publicznej przed rozpowszechnianiem informacji nieprawdziwych, a więc służą one ochronie dobra publicznego. Dobra publicznego w postaci zapobiegania zniekształcenia wyniku wyborczego.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nowelizacja samorządowego prawa wyborczego z 2018 r.

Dnia 11 stycznia 2018 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych. Ustawa ta w stopniu znaczącym znowelizowała ustawy: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym oraz o samorządzie województwa i kodeks wyborczy, w zasadniczy i gruntowny sposób zmieniając k.w. – nie sposób tego nie odnotować – w roku wyborczym, na kilka miesięcy przed wyborami samorządowymi, najtrudniejszymi wyborami nie tylko dla administracji wyborczej, ale także dla uczestników rywalizacji wyborczej. Zmiany te można podzielić na bardziej i mniej kontrowersyjne. Dotyczą one wielu aspektów procesu wyborczego, m.in.: konstrukcji i zadań administracji wyborczej, sposobu głosowania i ważności głosu, prowadzenia agitacji wyborczej, systemu wyborczego sensu stricte w wyborach do rad gmin. Podejmując próbę omówienia najważniejszych spośród wprowadzonych zmian. Autorka podejmuje próbę oceny ich wpływu na zbliżające się wybory samorządowe.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Aktywność Komisji Weneckiej na rzecz poprawy standardów demokratycznych w prawodawstwie Czarnogóry w latach 2011–2014

Niniejsza praca jest próbą ukazania aktywności Komisji Weneckiej względem Czarnogóry w latach 2011–2014. Komisja na rzecz Demokracji przez Prawo skupia swoją działalność przede wszystkim na prawie konstytucyjnym, analizując nie tylko projekty zmian w ustawach zasadniczych, ale także wszelkie poprawki do konstytucji oraz inne akty prawne związane z zasadniczym porządkiem ustrojowym. Opisywane w tekście działania Komisji odnoszą się do Czarnogóry, będącą demokracją parlamentarną, której ustrój polityczny reguluje Konstytucja z 2007 r. Państwo to ubiega się o członkostwo w Unii Europejskiej, która rozpoczęła negocjacje akcesyjne w czerwcu 2012 r. Jednak w kwestii dostępowania do standardów europejskich jest jeszcze wiele kwestii, które wymagają znacznej uwagi, by osiągnąć pożądany stan, zgodny z normami funkcjonującymi na Zachodzie Europy.
Pierwsza część tekstu to wprowadzenie do tematyki działalności Komisji Weneckiej. Druga część dotyczy aktywności Komisji w kwestiach pomocy prawnej i jej misji na rzecz poprawy standardów demokratycznych i ochrony praw człowieka. Trzecia część tekstu to próba zaprezentowania wpływu Komisji Weneckiej, poprzez jej opinie i zalecenia, na proces prawodawczy Czarnogóry. Skoncentrowano się w nim na aktywności Komisji oraz jej ewentualnego wpływu na poprawę przestrzegania standardów demokratycznych w Czarnogórze. Myśl końcowa stanowi z kolei próbę wyciągnięcia wniosków z przeanalizowanego materiału.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nowelizacja Kodeksu wyborczego w 2018 r. w zakresie kampanii wyborczej i agitacji wyborczej

Celem artykułu jest analiza zmian wprowadzonych do polskiego prawa wyborczego w zakresie kampanii wyborczej i agitacji wyborczej na podstawie ustawy z 11 stycznia 2018r. nowelizującej Kodeks wyborczy. Przeprowadzona analiza, poza omówieniem nowych regulacji, obejmuje również próbę ich oceny z perspektywy standardów konstytucyjnych i międzynarodowych, a także wskazanie części z tych spraw, których nowelizacja nie objęła, a których potrzeba uregulowania wynika z problemów praktyki wyborczej w Polsce. Szczegółowe uwagi dotyczą trzech powiązanych ze sobą funkcjonalnie zakresów tematycznych wydzielonych na potrzeby analizy, tj. kampanii wyborczej, agitacji wyborczej oraz nowych regulacji dotyczących finansowania komitetów wyborczych w trakcie kampanii.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zasada proporcjonalności w samorządowym prawie wyborczym

Korzystając ze swobody określenia systemu wyborczego do organów samorządu w przeważającej mierze postanowiono oprzeć go o zasadę proporcjonalności. Proporcjonalność
wyborów obowiązuje bowiem w wyborach do rad gmin liczących ponad 20 tys. mieszkańców, rad powiatów oraz sejmików województw. W efekcie powoduje to dominującą pozycję zasady proporcjonalności w kształtowaniu systemów wyborczych w wyborach samorządowych. W artykule poddano analizie zakres i kształt zasady proporcjonalności wyborów stosowanej w praktyce w wyborach do organów samorządu terytorialnego,
a także dokonano oceny adekwatność reprezentacji politycznej z punktu widzenia odzwierciedlenia rozkładu głosów oddanych przez wyborców w głosowaniu oraz odchylenia tego rozkładu od reprezentacji proporcjonalnej.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne