rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Skład chemiczny opadu mokrego na obszarach wiejskich

W latach 1994-2003 przeprowadzono badania nad chemizmem opadu mokrego na terenach wiejskich w okolicach Olsztyna. Skład chemiczny wód opadowych i ładunki składników pokarmowych wnoszonych z nimi analizowano w poszczególnych porach roku. Stwierdzono, że średni odczyn opadu wynosił pH = 5,77, przy czym najniższym odczynem charakteryzowały się opady zimowe. Wśród ogólnej masy substancji rozpuszczonych (średnio 40,99 mg·dm⁻¹) największy udział miały wapń i siarka. Największe stężenia składników mineralnych w opadzie mokrym (poza siarką i wapniem) stwierdzono w okresie wegetacyjnym: wiosna-lato. Wysokie stężenia składników wiosną i latem nie przekładały się jednak proporcjonalnie na ilość składników wnoszonych z opadem na 1 ha powierzchni w tych sezonach. W procentowym rozkładzie rocznego ładunku substancji największe ich ilości były wnoszone jesienią lub zimą.
Wielkość wprowadzanych rocznie z opadem mokrym substancji na 1 ha powierzchni (kg·ha⁻¹) malała zgodnie z szeregiem: Ca (23,1) > S-SO₄ (19,43) > Mg (7,8) > Na (6,1) > N-NH₄ (4,74) > K (3,8) > N-NO₃, (2,4) > P og. (0,9).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw prekursorow etylenu i Azotobacter sp. na plonowanie bobiku i aktywnosc drobnoustrojow glebowych

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ prekursorów etylenu (L-etioniny i L-metioniny) na plonowanie bobiku oraz na liczebność drobnoustrojów glebowych (bakterii organotroficznych, oligotroficznych, makrotroficznych, Azotobacter sp., amonifikatorów, zbiałczających azot oraz promieniowców i grzybów) i aktywność enzymów (dehydrogenaz, ureazy, fosfatazy kwaśnej i zasadowej). W badaniach stosowano wzrastające dawki L-metioniny i L-etioniny: 0; 0,5; 1; 2; 4 i 40 mg/kg gleby. Doświadczenie prowadzono na glebie brunatnej właściwej wytworzonej z piasku gliniastego mocnego. Badania obejmowały dwie serie: bez i z dodatkiem do gleby Azotobacter sp. Stwierdzono, że bardziej plonotwórczym prekursorem etylenu była L-metionina. Dodatek do gleby szczepionki Azotobacter sp. przyczynił się do obniżenia optymalnej dawki L-metioniny z 40 mg/kg, a L-etioniny z 2 mg/kg do 0,5 mg/kg gleby. Wpływ testowanych związków na cechy biometryczne bobiku był niewielki i niejednoznaczny. Obydwa preparaty z reguły skracały długość łodyg bobiku. Prekursory etylenu różnicowały liczebność drobnoustrojów glebowych. Modyfikowała ją bardziej L-etionina niż zastosowana szczepionka. Analizowane w badaniach związki oddziaływały z reguły negatywnie na aktywność ureazy glebowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw terminu sadzenia bulw sparaksisu trojbarwnego [Sparaksis tricolor [Curt-Ker.Gawl]] w gruncie na jakosc i plon kwiatow oraz bulw

W trzyletnich badaniach określono wpływ terminu sadzenia bulw sparaksisu trójbarwnego (kwiecień i maj) na plon i jakość kwiatów oraz bulw. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że sadzenie bulw w kwietniu lub maju nie wpływa na plon kwiatów, ani ich jakość, z wyjątkiem długości pędów kwiatostanowych. Okres jaki upływa od posadzenia bulw do rozpoczęcia kwitnienia, skraca się w miarę opóźniania terminu ich sadzenia. Rośliny uzyskane z bulw sadzonych w późniejszym terminie potrzebują więcej czasu, aby osiągnąć pełnię kwitnienia i okres ich kwitnienia jest dłuższy. Opóźnienie terminu sadzenia bulw wpływa korzystnie na jakość bulw potomnych wytworzonych przez roślinę, pozostając bez wpływu na ich plon.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Konkurencyjność i efektywność Rhizobium leguminosarum bv. viciae na dwóch odmianach soczewicy jadalnej (Lens culinaris Medik.)

W doświadczeniach polowych badano konkurencyjność i efektywność szczepów Rhizobium leguminosarum bv. viciae R6 i 14, na dwóch odmianach soczewicy jadalnej (Lens culinaris Medik.) - Trebisovska i YEC 188.
W brodawkach obydwu odmian stwierdzono wyraźną dominację endogennej mikroflory glebowej.
Konkurencyjność między badanymi szczepami Rhizobium była zróżnicowana. Szczep 14 był reizolowany z 38-60% brodawek obydwu form soczewicy jadalnej, natomiast szczep R6 zasiedlał tylko 4-15% brodawek.
Wpływ szczepienia soczewicy jadalnej R. leguminosarum bv. viciae R6 lub 14, na plony i masę nasion był znacznie wyraźniejszy u formy Trebisovska (szczep R6 powoduje wzrost nawet do 35%), która także w kontrolach nieszczepionych była dwukrotnie plenniejsza od odmiany YEC 188.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ gnojówki na zawartość i pobranie makroelementów przez ruń łąkową

Nawozy organiczne stanowią uzupełnienie nawozów mineralnych, ponieważ zawierają składniki pokarmowe, łącznie z mikroelementami, których nie zawierają na ogół nawozy mineralne oraz stymulują wzrost, rozwój i krzewienie się roślin. Celem podjętych badań była ocena składu chemicznego runi łąkowej nawożonej gnojówką i nawozami mineralnymi. Badania przeprowadzono na łące podgórskiej, na glebie brunatnej o składzie granulometrycznym gliny średniej. Doświadczenie połowę, obejmowało cztery obiekty nawozowe, tj.: kontrola, nawożenie mineralne NPK, połowa i pełna dawka gnojówki. Łąkę użytkowano 2-kośnie. W próbkach zielonki oznaczono zawartość suchej masy metodą suszarkową w temperaturze 105°C. Na podstawie zawartości suchej masy w sianie obliczono plony suchej masy. Po mineralizacji próbek siana oznaczono zawartość K, Mg, Ca i Na metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej (ASA), P kolorymetrycznie metodą wanadowo-molibdenową. Nawożenie gnojówką korzystnie wpłynęło na skład botaniczny runi łąkowej. Wzrost plonów suchej masy runi łąkowej pod wpływem nawożenia mineralnego i organicznego wynosił od 25 do 54% w stosunku do kontroli. Poziom białka ogólnego w runi, nawożonej nawozami mineralnymi i gnojówką, mieścił się w granicach optymalnych. Zawartość Mg, Na, K i P w suchej masie runi łąkowej uznano za optymalną, a Ca za niską. Jedynie wartości stosunków K : Na, K (Ca + Mg), K : Mg, Ca : P, Ca : Mg w runi łąkowej, nawożonej nawozami mineralnymi i gnojówką nie mieściły się w granicach przyjmowanych za bezpieczne w paszach dla przeżuwaczy. Ilość pobranych pierwiastków przez ruń łąkową zależała od rodzaju nawożenia, plonu i ich składu chemicznego. Największe ilości K, Mg, P i Ca zebrano z runią nawożoną nawozami mineralnymi. Badane kombinacje nawozowe wpłynęły na obniżenie pobrania sodu z plonem runi łąkowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie działania przeciwdrobnoustrojowego olejków eterycznych z szałwii (Salvia officinalis L.) i oregano (Origanum vulgare L.)

Celem pracy było otrzymanie olejków eterycznych z szałwii i oregano, określenie
ich składu chemicznego oraz aktywności przeciwdrobnoustrojowej w stosunku do
wybranych szczepów bakterii. Olejki otrzymywano za pomocą destylacji z parą wodną
przy użyciu aparatu Derynga. Do oceny aktywności przeciwdrobnoustrojowej olejków wykorzystano
oznaczenie minimalnego stężenia hamującego (MIC) oraz minimalnego stężenia
bakteriobójczego (MBC) olejków. Oznaczano również strefy zahamowania wzrostu
metodą krążkowo-dyfuzyjną. Olejek z oregano charakteryzował się największym udziałem
karwakrolu (644,89 mg·cm–3), 1,4-cyneolu (1,36 mg·cm–3) i γ-terpinenu (1,35 mg·cm–3),
z kolei olejek z szałwii – kamfory (11,62 mg·cm–3), linalolu (6,82 mg·cm–3), R(+) limonenu
(4,03 mg·cm–3) i karwakrolu (2,18 mg·cm–3). Olejek z oregano był bardziej skuteczny w hamowaniu
wzrostu drobnoustrojów w porównaniu z olejkiem z szałwii.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc, pobranie i wykorzystanie mikroelementow z kompostow przez rosliny w trzyletnim zmianowaniu

W trzyletnim doświadczeniu polowym, przeprowadzonym na glebie lekkiej (kompleks 5), oceniano bezpośredni i następczy wpływ kompostów sporządzonych z komunalnego osadu ściekowego z dodatkiem odpadów zieleni miejskiej, słomy żytniej i popiołu z węgla kamiennego na kształtowanie zawartości, pobranie i wykorzystanie miedzi, manganu oraz cynku przez rośliny uprawiane w trzyletnim zmianowaniu (rzepak jary, pszenica ozima, owies nagoziarnisty). Komposty po siedmiu miesiącach rozkładu zastosowano pod rzepak jary, w dawkach odpowiadających 200 kg N·ha⁻¹
W pierwszym roku badań komposty najkorzystniej oddziaływały na kształtowanie zawartości cynku w nasionach i w słomie rzepaku jarego oraz manganu w nasionach tej rośliny. W drugim roku działania większość badanych kompostów wpłynęła na znaczny wzrost zawartości manganu i cynku w ziarnie pszenicy ozimej, w porównaniu z obiektem kontrolnym, a w trzecim roku prowadzenia doświadczenia, w większości przypadków, o ponad 10% wzrosła zawartość miedzi w ziarnie i w słomie owsa nagoziarnistego oraz cynku w słomie. Pobranie miedzi przez rośliny z poszczególnych kompostów było bardzo mało zróżnicowane i wyniosło średnio 103 g·ha⁻¹, zaś pobranie manganu i cynku różniło się w większym stopniu, a średnio wyniosło 881 i 526 g·ha⁻¹. Rośliny w okresie trzech lat wykorzystały z kompostów najmniej miedzi (2,01%), więcej cynku (3,20%), a najwięcej manganu (8,45%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dolistne stosowanie preparatow mikroelementowych zawierajacych tytan

W doświadczeniach mikropoletkowych i ścisłych polowych oceniano wpływ preparatów mikroelementowych typu INSOL X zawierających tytan, stosowanych dolistnie na wielkość plonu wybranych gatunków roślin uprawnych (pszenica ozima, kukurydza, lucerna, burak cukrowy i ziemniak) i jego jakość oraz zawartość tytanu w materiale roślinnym. Uzyskane wyniki świadczą o korzystnym wpływie tych preparatów na wielkość i jakość plonu. Wpływ ten zależał od gatunku rośliny i stosowanego preparatu mikroelementowego zawierającego tytan.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mineralizacja zwiazkow azotu w glebach torfowo-murszowych w roznych krajobrazach Polski polnocno-wschodniej

W silnie zamulonych glebach torfowo-murszowych występujących w krajobrazie morenowym, zastoiskowym i deltowym zbadano w okresach późnojesiennym i wiosennym mineralizację organicznych połączeń azotu. W badanych glebach w okresie późnojesiennym stosunek azotu N-NO₃ do N-NH₄ kształtował się poniżej jedności, co świadczy o niekorzystnych warunkach do mineralizacji. Wiosną w glebach krajobrazu morenowego i deltowego przeważała forma azotanowa. Zawartość azotanów w badanych glebach kwalifikowała się do zasobności małej lub bardzo małej. Najmniejsze ilości azotu mineralnego ( N-NO₃ i N-NH₄) uwalniały się w glebach krajobrazu zastoiskowego. Zróżnicowanie tempa mineralizacji w glebach torfowo-murszowych badanych krajobrazów wynika z warunków siedliskowych, stanu zamulenia utworów i sposobu użytkowania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zasiarczenie gleb pol gorniczych bylej kopalni siarki 'Grzybow'

Największe obszary gleb silnie zasiarczonych występują na terenach eksploatacji złóż siarki rodzimej w Tarnobrzeskim Zagłębiu Siarkowym. Kopalnia „Grzybów” była pierwszą w Polsce kopalnią siarki, w której eksploatację złoża prowadzono metodą otworową Frasha. W glebach kopalni zawartość siarki ogółem była determinowana odległością od punktów eksploatacyjnych i czasu zakończenia procesu technologicznego. Najwyższe zawartości siarki ogółem (17,53-47,46 g·kg⁻¹ gleby) oznaczono w glebach pól górniczych, na których niedawno (w latach 90-tych) zakończono eksploatację i rozpoczęto zabiegi rekultywacji technicznej. W glebach reprezentujących pola górnicze, na których w okresie od 1970 do 1990 roku zakończono eksploatację i które zostały poddane zabiegom rekultywacji podstawowej i biologicznej, zawartość siarki ogółem w wydzielonych warstwach była bardziej wyrównana, ale nadal wysoka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Model reologiczny tkanki korzenia buraka cukrowego

Badano przebiegi krzywych relaksacji naprężenia i pełzania tkanki korzenia buraków cukrowych. Użyto trzyparametrowego modelu reologicznego do opisu stanu tkanki w trakcie badań. Obliczono mechaniczne parametry modelu dla różnych stref korzeni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ stopnia rozdrobnienia wybranych warzyw na proces konwekcyjnego suszenia i podatność uzyskanego suszu na rozdrabnianie

Celem pracy było przeanalizowanie wpływu stopnia rozdrobnienia warzyw na przebieg konwekcyjnego suszenia oraz na proces rozdrabniania suszu. Materiał badawczy stanowiły bulwy ziemniaka i korzeń marchwi. Próby przed pomiarami pocięto w plastry o średnicy 2,5 cm i grubości 3,0 mm oraz w paski o kształcie prostopadłościanów (0,30 × 0,35 × 2,5 cm). Proces suszenia prowadzono w pojedynczej warstwie, stosując temperaturę powietrza 60°C i prędkość przepływu 0,5 m⋅s⁻¹. Do redukcji wymiarów suszu wykorzystano rozdrabniacz nożowy. Stwierdzono, że w przypadku marchwi i ziemniaka zwiększenie powierzchni prób przed suszeniem średnio o 50% powodowało kilkukrotne skrócenie czasu tego procesu. Susz ziemniaczany i marchwiowy charakteryzowały się podobną podatnością na rozdrabnianie, aczkolwiek nieco niższe nakłady energii na ten proces uzyskano dla surowca w postaci pasków. Wskaźnik rozdrabniania Sokołowskiego zawierał się od 81 kJ·kg⁻¹mm⁰∙⁵ (paski marchwi) do 90 kJ·kg⁻¹mm⁰∙⁵ (plastry ziemniaka). Przeprowadzone badania wykazały, że stopień rozdrobnienia warzyw istotnie wpływa zarówno na proces suszenia, jak i na energochłonność rozdrabniania suszu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie dodatkow mikrobiologiczno-enzymatyczno-ziolowych przy zakiszaniu zielonek zbozowo-straczkowych. Czesc I. Jakosc i straty skladnikow pokarmowych

Doświadczenie przeprowadzono na kiszonkach z mieszanek zbożowo-strączkowych z dodatkami: Bactozymu, Microsilu i nasion Ostropestu. Dodatki miały wpływ na skład chemiczny kiszonek - istotnie obniżyły zawartość ADF. Dodatek Bactozymu i Microsilu obniżył straty świeżej masy. Dodatki poprawiają stosunek kwasów mlekowego do octowego. Ostropest wpływał na podwyższenie wartości energetycznej kiszonek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozu organiczno-mineralnego na wlasciwosci powietrzno-wodne gleby

W statycznym doświadczeniu polowym, przeprowadzonym na glebie płowej, określono wpływ nawozu organiczno-mineralnego otrzymanego z węgla brunatnego - Rekultera - na właściwości powietrzno-wodne gleby. Z przeprowadzonych badań wynika, że nawóz ten spowodował korzystne zmiany właściwości powietrzno-wodnych gleby, już po zastosowaniu pojedynczej dawki (66,5 t/ha). Dawka podwójna (133,0 t/ha) Rekultera nie wpływa na dalszą poprawę badanych właściwości gleby płowej. Analiza zmian właściwości powietrzno-wodnych gleby płowej pod wpływem zastosowania niekonwencjonalnego nawozu organiczno-mineralnego wskazuje, że istnieje możliwość wykorzystania tego nawozu do regulowania stosunków powietrzno-wodnych gleby płowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowania wiosennej przedsiewnej uprawy roli pod warzywa na strukture gleby

W doświadczeniu polowym z uprawą marchwi, pietruszki i buraka ćwikłowego, przeprowadzonym w latach 1990 - 1994 na glebie płowej wytworzonej z gliny średniej pylastej, badano wpływ zróżnicowanej uprawy wiosennej przedsiewnej na strukturę gleby i jej agregację. W schemacie doświadczenia uwzględniono następujące obiekty: A. Orka średnia na głębokość 18 - 20 cm + uprawki doprawiające; B. Uprawa glebogryzarką; C. Kultywatorowanie + uprawki doprawiające.
Określono skład agregatowy gleby na początku, w pełni i pod koniec wegetacji uprawianych roślin. Wyznaczono wskaźniki oceny struktury gleby: wskaźnik strukturalności i wskaźnik rozpylenia gleby, oraz oznaczono wodoodporność agregatów glebowych co pozwoliło na obliczenie liczbowego wskaźnika agregacji na sucho i na mokro, procentowego udziału agregatów wodoodpornych o średnicy > 0,25 mm (WSA > 0,25) i wskaźnika wodoodporności agregatów glebowych. Zróżnicowanie uprawy przedsiewnej wpłynęło istotnie na badane wskaźniki oceny agrofizycznych właściwości gleby. Stwierdzono korzystny wpływ orki wiosennej na stan agregacji i struktury gleby oraz na wodoodporność agregatów glebowych. Najniższą wartość tych wskaźników odnotowano po kultywatorowaniu przedsiewnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena podobieństwa form żyta jarego na podstawie wybranych cech technologicznych

Celem pracy była ocena podobieństwa 20 kolekcyjnych form żyta jarego pochodzących z różnych stref klimatycznych na podstawie kilku cech technologicznych z wykorzystaniem analizy skupień Warda. Doświadczenia polowe zakładano metodą losowanych bloków w czterech powtórzeniach w dwóch miejscowościach przez trzy lata. Analizowano masę 1000 ziaren (g), masę hektolitra (kg) oraz zawartość białka ogólnego (%), lizyny (mg·g⁻¹ ziarniaków) i włókna (mg·g⁻¹ ziarniaków).
Analiza wariancji wykazała istotne zróżnicowanie środowisk dla wszystkich badanych cech. Stwierdzono również istotne zróżnicowanie badanych genotypów żyta jarego dla wszystkich badanych cech, za wyjątkiem zawartości włókna w ziarnie. Dla analizowanych cech technologicznych ziarna, oprócz zawartości włókna w ziarnie, wystąpiła również istotna interakcja genotypowo-środowiskowa. Wykreślony dendrogram według metody najdalszego sąsiedztwa Warda pozwolił na podział badanych obiektów na grupy i określenie odległości między nimi. Otrzymano jedenaście grup jednorodnych, z czego aż osiem (SMH-01, 'Gotav', 'Sorom', 'Petka', 'Żyto jare P Grandosa', 'Zenit', 'Wrens Abruzzi', Tiroler') stanowią pojedyncze genotypy. Najbardziej podobne do siebie, pod względem badanych cech jakościowych, okazało się 7 populacji żyta jarego: DL 67/176, DL 67/190, Tiroler Smolicki', Tosevschi', 'Priaborschi', 'Gazelle', 'Bred Bosch'. Następne 2 oddzielne grupy utworzyły również: 'Somro', 'Strzekęcińskie' i SMH-02 oraz 'Ludowe' i 'Karlshulder'.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Relacyjny model procesu demontazu w systemie obslugi technicznej maszyn rolniczych

Praca zawiera procedurę budowy relacyjnego modelu procesu demontażu w systemie obsługi technicznej maszyn rolniczych. Zbudowany model opisuje strukturę i zasadnicze cechy rzeczywistego procesu demontażu. Stanowi on etap pośredni pomiędzy systemem rzeczywistym a jego algebraicznym modelem operacyjnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Precyzyjne rolnictwo - implikacje technologiczne i organizacyjne

W artykule zwięźle przedstawiono ideę precyzyjnego rolnictwa i wynikające z niej wymagania odnośnie konstrukcji, użytkowania i utrzymania maszyn rolniczych. Ważną cechą precyzyjnego rolnictwa, dyskutowaną w artykule, jest wzrost znaczenia wiedzy i informacji w rolniczym procesie produkcyjnym i jego konsekwencje edukacyjne i organizacyjne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość mikroelementów w runi łąkowej nawadnianej ściekami

W pracy przedstawiono wyniki pięcioletnich badań, dotyczące zawartości mikroelementów (Cu, Mn, Fe, Zn) w runi łąkowej nawadnianej ściekami krochmalniczo-browarnianymi na obiekcie Mątwica-Kupiski. Uzyskane wyniki wykazują, że nawadnianie łąk ściekami, niezależnie od typu florystycznego runi, nie spowodowało większych różnic w zawartości mikroelementów. Spośród badanych mikropierwiastków jedynie miedź wystąpiła w śladowych ilościach, natomiast pozostałych (Mn, Fe, Zn) kształtowała się w granicach norm żywieniowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania nad genami warunkującymi jędrność owoców truskawki (Fragaria x ananassa)

Metabolizm komponentów polisacharydowych ściany komórkowej wpływa na wiele cech fenotypowych i fizjologicznych roślin, m.in. na zmiany jędrności owoców podczas ich dojrzewania. Celem badań podjętych w 2001 roku w Zakładzie Hodowli Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa było określenie, który z genów regulujących gospodarkę celulozowo-pektynową warunkuje równocześnie jędrność owoców jako cechę typową dla każdej z odmian truskawki. Badania prowadzono na genomowym DNA i cDNA truskawki 'Dukat' oraz czterech innych odmian różniących się jędrnością owoców ('Kama', 'Kent', 'Vikat', 'Salut'). W zoptymalizowanych warunkach PCR w reakcji ze starterami celU1.2/L1.2 i expUl/Ll-3 (konstrukcja na podstawie biblioteki cDNA truskawki) uzyskano produkty o długości około 3 kb i 1,2 kb (matryca: genomowe DNA) oraz 1,5 kb i 800 pz (matryca: cDNA). Wyniki sekwencjonowania produktów PCR potwierdziły, iż wyizolowane fragmenty zawierały geny celulazy i ekspansyny (86-99% homologii z sekwencjami genów podanych w Banku Genów dla roślin innych gatunków/odmian). Prace nad porównaniem sekwencji produktów PCR uzyskanych dla pozostałych analizowanych odmian są kontynuowane.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ mechanicznego przygotowania gleby na zawartość B, Zn, Mn, Cu, Mo w próchnicznych poziomach gleb leśnych

Badania przeprowadzono w drzewostanach sosnowych Puszczy Noteckiej, założonych po odnowieniu zrębów zupełnych na siedlisku boru świeżego, na glebach bielicowych przygotowanych broną talerzową na krzyż oraz w jamki wykonane świdrem. Na podstawie uzyskanych rezultatów można stwierdzić, że zastosowane zabiegi agrotechniczne wywarły modelujący wpływ na kształtowanie się nowych zależności ilościowych mikroelementów w poszczególnych poziomach organicznych gleb bielicowych. Przejawia się przy tym istotna rola borowej roślinności leśnej, która kształtuje w głównej mierze układ ogólnej zasobności mikroelementów oraz ich form przyswajalnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Preferencje konsumenckie picia kawy. Wpływ temperatury i czasu prażenia ziarna kawy na ocenę smaku i zapachu espresso

Celem pracy było poznanie preferencji osób dorosłych spożywających kawę
w różnych postaciach. Ponadto podjęto próbę scharakteryzowania grup/segmentów, na jakie
dzielą się konsumenci kawy. Badania obejmowały zagadnienia takie, jak: rodzaj spożywanych
napojów kawowych, okoliczności oraz motywy spożywania, a także liczbę i częstotliwość
spożywania takich napojów. Dodatkowo przeprowadzono badania mające na celu zobrazowanie,
jak temperatura i czas prażenia wpływają na ocenę intensywności zapachu oraz kwaśny
lub gorzki smak espresso. W pracy podjęto m.in. próbę określenia poziomu świadomości
konsumentów, jak kawa wpływa na zdrowie człowieka. Stwierdzono, że ankietowani mają
zróżnicowane zdanie na temat wpływu kawy na ich zdrowie, w zależności od wieku oraz statusu
zawodowego. Ankietowani różnili się także motywami picia kawy oraz okolicznościami
jej spożywania. Badania nad wpływem warunków prażenia kawy na czynniki kształtujące
jej smak wykazały, iż nawet niewielkie zmiany czasu i temperatury są znaczące. Czyni to
proces prażenia ziaren kawy najważniejszym etapem otrzymywania naparów kawowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo