rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mapa w geoinformatycznym systemie ochrony portu

W pracy przedstawiono opracowanie mapy dla geoinformatycznego systemu ochrony portu. Proces ten przedstawiono w szerszym ujęciu, z uwzględnieniem tworzenia dedykowanego systemu geoinformatycznego. Dotyczyło to tworzenia mapy w aspekcie opracowana modułu mapowego. W realizowanym projekcie moduł mapowy składał się z trzech głównych aplikacji: do wizualizacji mapy 2D, do wizualizacji mapy 3D oraz aplikacji opracowania geodanych. Stworzona baza danych przestrzennych wraz z aplikacją do wizualizacji mapy tworzyła właściwy system obrazowania informacji przestrzennej, którą była w analizowanym przypadku treść kartograficzna. W pracy przestawiono też główne problemy związane z opracowaniem modułu mapowego oraz jego końcową implementację w postaci stanowiska operacyjnego. Na podstawie zrealizowanego projektu można stwierdzić, że największe problemy związane były z opracowaniem aplikacji do wizualizacji mapy 3D.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena zaangażowania społeczeństwa w tworzenie danych przestrzennych w Polsce na przykładzie projektu OpenStreetMap

W artykule przedstawiono zjawisko pozyskiwania danych przestrzennych przez osoby nie będące profesjonalistami na przykładzie projektu OpenStreetMap. Dzięki technologii Web 2.0 głównymi twórcami tego przestrzennego serwisu internetowego są jego użytkownicy. Obserwowany w ostatnich latach wzrost zainteresowania społeczeństwa informacją geograficzną przyczynił się do powstania terminu „volunteered geographic information” (VGI), przez który należy rozumieć dane przestrzenne pozyskane przez użytkowników Internetu. Zjawisko, opisywane tylko w literaturze zagranicznej, nabiera coraz większego znaczenia również w Polsce. W artykule poddano ocenie wzrost treści i jakości danych przestrzennych z projektu OpenStreetMap w latach 2014-2015, a także porównano szczegółowość oraz ilość pozyskiwanych danych w odniesieniu do jednostek podziału terytorialnego kraju. Na podstawie otrzymanych wyników, wnioskowano o zaangażowaniu w tworzenie danych przestrzennych, użytkowników z różnych regionów Polski. Ponadto dane z OpenStreetMap porównano ze zbiorami danych przestrzennych wchodzącymi w skład Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego – BDOT10k i BDOO.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Personalizacja kształcenia użytkowników informacji przestrzennej

Obecnie w kształceniu użytkowników informacji przestrzennej powinno się kłaść nacisk na wyszukiwanie odpowiednich zbiorów danych przestrzennych oraz umiejętne z nich korzystanie, nie zaś na nauczanie o składnikach i funkcjach tradycyjnie rozumianych systemów informacji geograficznej. Sprzyja temu wdrażanie dyrektywy INSPIRE, dzięki czemu coraz więcej zbiorów danych jest dostępnych na geoportalach. W proponowanym typie szkolenia, szczególnie przy małym zakresie godzinowym, jest polecana personalizacja. Polega ona na powiązaniu zbiorów danych przestrzennych (topograficznych, obrazowych, tematycznych) z miejscem dobrze znanym studentowi, najlepiej z miejscem zamieszkania. Wiąże to emocjonalnie studenta z wykonywanym zadaniem i wspomaga jego inicjatywy w wyszukiwaniu i wizualizacji danych. Ułatwia ponadto ocenę jakości i przydatności danych dla różnych zadań. Zachęca też do poznawania zaawansowanych technologii SIP. Takie podejście było już stosowane z sukcesem w kilku typach nauczania, szczególnie dla użytkowników danych przestrzennych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wybranych metod poprawiania treści obrazów sonarowych

Opracowanie obrazów sonarowych, podobnie jak lotniczych czy satelitarnych, wymaga przeprowadzenia złożonego procesu obróbki danych. Związane jest to zarówno z korekcją geometryczną jak również poprawianiem wartości zapisanych w pojedynczych pikselach. Zastosowanie danych sonarowych związane jest głównie z analizą informacji obrazowej. Stanowią one cenne źródło informacji o obiektach znajdujących się na dnie akwenu oraz jego ukształtowaniu. Obecne sensory sonarowe umożliwiają zapisanie danych w rozdzielczości wynoszącej kilka centymetrów, co teoretycznie powinno wpłynąć na poprawę potencjału interpretacyjnego obrazów. W istocie, mniejszy wymiar komórki rastra zwiększa szczegółowość obrazu, ale rejestracja jednokanałowa zmniejsza efektywność wykrycia i późniejszej identyfikacji obiektów. W związku z tym ważnym elementem w procesie interpretacji informacji sonarowej jest poprawianie jakości jego treści. Można to zrealizować za pomocą dedykowanych funkcji, które również stosuje się do poprawiania jakości zdjęć lotniczych czy obrazów satelitarnych. Obecne oprogramowanie daje szerokie możliwości poprawiania obrazów. Można tu wymienić programy dedykowane do obróbki cyfrowych fotografii, oprogramowanie GIS czy dedykowane programy do obróbki danych fotogrametryczno – teledetekcyjnych. Programy te są zazwyczaj zróżnicowane w zakresie funkcjonalności i dostępnych narzędzi. Ich obecne możliwości stały się motywacją do przeprowadzenia analizy wybranych metod poprawiania treści obrazów sonarowych. W niniejszej pracy analizę ukierunkowano na wyłonienie metod, które zwiększają efektywność wykrycia oraz późniejszej identyfikacji obiektów. W badaniach uwzględniono dedykowane oprogramowanie do obróbki danych sonarowych oraz stosowane w opracowaniu innych danych obrazowych. Praca realizowana w ramach projektu rozwojowego finansowany ze środków na naukę w latach 2011-2012 „Rozwinięcie metod przetwarzania geodanych w pomiarach hydrograficznych na akwenach morskich i śródlądowych”.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza geoinformacyjna procesu bezpiecznej ewakuacji plenerowych imprez masowych

Proces ewakuacji rozumiany jako działanie zmierzające do zbiorowej ochrony ludności, mające na celu ochronę życia i zdrowia ludzi, zwierząt oraz ratowanie mienia, powinien być przeprowadzony w sposób zapewniający maksymalne bezpieczeństwo ewakuowanych. Ważnym aspektem zapewnienia tego bezpieczeństwa jest określenie i analiza cech przestrzennych mających wpływ na proces bezpiecznej ewakuacji, tak aby ścieżki oraz obszary tej ewakuacji były zaprojektowane optymalnie (minimalizując ryzyko zagrożenia utraty zdrowia lub życia). Celem badań jest analiza geoinformacyjna przeprowadzona na potrzeby wsparcia procesu bezpiecznej ewakuacji plenerowych imprez masowych, na wybranym obszarze testowym, oraz opracowanie na jej podstawie modelowego schematu przeprowadzenia analizy geoinformacyjnej procesu bezpiecznej ewakuacji plenerowych imprez masowych w podejściu uniwersalnym. Autorzy określili, które elementy przestrzeni (cechy przestrzeni) należy ziwentaryzować, jako cechy mające wpływ na przebieg procesu ewakuacji. Zaproponowane zostały techniki modelowania danych przestrzennych, aby uzyskać wiarygodną informację przestrzenną. Na przykładzie autorzy dokonali analizy geoinformacyjnej na potrzeby wsparcia procesu bezpiecznej ewakuacji plenerowej imprezy masowej, wykorzystując narzędzia GIS. Opracowany został model konceptualny analizy geoinformacyjnej na cele bezpiecznej ewakuacji plenerowych imprez masowych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Prawne aspekty korzystania z Rejestru Cen i Wartości Nieruchomości

Rejestr Cen i Wartości Nieruchomości (RCiWN) jest bazą danych obejmującą przede wszystkim ceny określone w aktach notarialnych i wartości określone przez rzeczoznawców majątkowych w operatach szacunkowych. RCiWN stanowi część bazy danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej kraju oraz państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a ponadto jest elementem infrastruktury informacji przestrzennej. Analiza regulacji prawnych RCiWN prowadzi do pewnych wątpliwości co do możliwości wykorzystania zawartych w nim danych. Istnieją co najmniej trzy akty prawne, z których wywodzić można zasady udostępniania ich zainteresowanym podmiotom. Wątpliwości odnoszą się przede wszystkim do katalogu podmiotów uprawnionych do uzyskiwania danych z RCiWN, odpłatności i sposobu naliczania opłat, możliwości nakładania ograniczeń co do dalszego rozpowszechniania danych i innego ich ponownego wykorzystania. Przedmiotem artykułu jest analiza prawna tych regulacji. Celem artykułu jest wyjaśnienie zasygnalizowanych wątpliwości poprzez interpretację aktualnych przepisów oraz sformułowanie postulatów de lege ferenda. Zakresem analizy objęto regulacje prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej wraz z przepisami wykonawczymi, odniesione do przepisów prawa autorskiego, ustawy o ochronie baz danych oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podsumowanie zajęć dydaktycznych koła naukowego studentów AGH w zakresie grafiki komputerowej

W artykule zaprezentowano doświadczenia dydaktyczne zebrane z 6 lat działalności Studenckiego Koła Naukowego Grafiki Komputerowej. Omówiono zakres zajęć realizowanych na spotkaniach koła oraz uzyskane efekty w postaci osiągnięć studentów po zakończeniu studiów.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie danych ALS do interpretacji dawnych i współczesnych form użytkowania terenu na przykładzie wzgórza Grojec

Artykuł prezentuje możliwości wykorzystania informacji pochodzących z lotniczego skanowania laserowego LiDAR jako źródła danych w badaniach nad użytkowaniem terenu. Do oceny funkcjonalności użyto chmury punktów powstałej w ramach projektu ISOK. Jako obszar badań wybrano teren wzgórza Grojec, położonego na południu województwa śląskiego, w południowej Polsce. Z pozyskanych chmur punktów wygenerowano modele cieniowane rzeźby i pokrycia terenu. Następnie zostały one zinterpretowane i zwektoryzowane w celu ustalenia maksymalnego zasięgu pól uprawnych i ich obecnego użytkowania. Poza tym oznaczone zostały pojedyncze obiekty antropogeniczne z różnych okresów czasu: średniowieczne stanowisko archeologiczne, kamieniołomy z XIX i XX wieku, stawy hodowlane. Po przeprowadzonej analizie wyników przedstawiono następujące wnioski: 1. Dawne formy agrarnego użytkowania ziemi są w LiDAR wyraźnie i czytelnie widoczne. Interpretacja modelu umożliwia wskazanie nie tylko maksymalnego zasięgu rolnictwa, ale również granic poszczególnych działek. 2. Ślady działalności gospodarczej i kulturowej człowieka charakteryzują się dużymi możliwościami interpretacyjnymi. Wyniki wskazują na wielki potencjał drzemiący w oznaczaniu i wstępnej parametryzacji stanowisk historycznych i archeologicznych z użyciem teledetekcyjnej prospekcji ALS. Interpretacja LiDAR nie umożliwia określenia czasowego momentu wykorzystywania poszczególnych obiektów. Tym niemniej wszelkie trudności z ustaleniem wieku powinny być weryfikowane i porównywane z innymi źródłami informacji przestrzennej, co podniesie wartość naukową badania.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena rozdzielczości pojęciowej wybranych składników Krajowej Infrastruktury Informacji Przestrzennej

Artykuł prezentuje wyniki oceny rozdzielczości pojęciowej dla wybranych składników Krajowej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Analizie podlegały schematy aplikacyjne UML opublikowane przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii, to jest: BDOT500, EMUiA, GESUT, EGIB, PRG i OSNOWY. Do pomiaru rozdzielczości pojęciowej została wykorzystana dedykowana aplikacja, analizująca schemat pojęciowy UML zgodnie z koncepcją autora. Zgodnie z przeprowadzonym pomiarem, największą rozdzielczością pojęciową spośród zbadanych modeli charakteryzuje się EGiB. Komponenty o najniższej rozdzielczości to PRG i EMUiA. Niezależnie od uzyskanych wyników liczbowych, bardzo ważnym wnioskiem z przeprowadzonych testów jest wykazanie możliwości automatycznej oceny rozdzielczości pojęciowej schematów pojęciowych utworzonych z wykorzystaniem norm ISO serii 19100.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Standaryzacja w obszarze dziedzictwa kulturowego – przegląd wybranych podstaw metodycznych

Dziedzictwo kulturowe jest nieograniczonym źródłem wiedzy o przeszłości, wykorzystywanym na potrzeby wielu nowych badań, także o charakterze interdyscyplinarnym. Dokumenty pisane, stare mapy, obrazy, przedmioty codziennego użytku i dzieła sztuki dostarczają wielu informacji na temat dawnych miejsc i wydarzeń, jak również osób i minionych zjawisk. Problemem w otrzymaniu pełnej i kompleksowej informacji na temat badanych procesów jest m.in. rozproszenie dóbr kultury po całym świecie. Istotnym zadaniem jest budowa, jak również rozwój istniejących baz danych, także przestrzennych, dotyczących ruchomego dziedzictwa, dzięki którym możliwe jest gromadzenie danych o obiektach, prezentacja danych, jak również dostęp do informacji o poszczególnych obiektach. Tworzenie rozwiązań geoinformacyjnych dedykowanych dziedzictwu kulturowemu wymaga szeregu działań organizacyjnych, ale także technologicznych w tym m.in. opisanie obiektów dziedzictwa kulturowego, ustalenie struktur danych, formatów danych, reguł wymiany i integracji danych. Celem artykułu jest omówienie wybranych założeń metodycznych oraz standardów dla dziedzictwa ruchomego, a także potencjału informacji geograficznej i norm serii ISO 19100 w procesie standaryzacji dziedzictwa kulturowego. Autorki odnoszą się do ontologii CIDOC CRM, a także dokonują analizy standardów w zakresie opisu cyfrowych kopii zabytków, takich jak: ObjectID, EAD i Dublin Core.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Od danych do informacji – teoretyczne i praktyczne aspekty funkcjonowania mapy zasadniczej

Budowa europejski infrastruktury informacji przestrzennej INSPIRE spowodowała potrzebę harmonizacji zbiorów danych przestrzennych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Analizując zapisy ustaw o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz prawo geodezyjne i kartograficzne, a także przepisy wykonawcze do ww. ustaw możemy stwierdzić, że w osiąganiu interoperacyjności zbiorów danych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym za kluczową kwestię uznano zharmonizowanie schematów aplikacyjnych i katalogów obiektów. Jednym z produktów będących niejako dowodem na osiągnięcie interoperacyjności jest mapa zasadnicza, która jako standardowe opracowanie kartograficzne ma być tworzona na podstawie danych gromadzonych w kilku rejestrach publicznych. Treść mapy zasadniczej obejmuje 278 obiektów pochodzących z sześciu rejestrów publicznych: EGiB, GESUT, PRG, PRPOG, BDOT500 i BDSOG, przy czym aż 73% obiektów należy do baz BDOT500 (114 obiektów) i GESUT (90 obiektów). Redakcja mapy zasadniczej bazuje na założeniu, że każdemu obiektowi przestrzennemu, zapisanemu w jednym z wymienionych rejestrów, przypisywany jest znak kartograficznych ustalający sposób prezentacji obiektu na mapie. W artykule wskazano, na wybranych przykładach, niejednoznaczności w zapisach modeli, utrudniające lub wręcz uniemożliwiające automatyczne generowanie mapy zasadniczej. Podano również pewne wskazówki jak te problemy rozwiązać.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przestrzenne aspekty dzikich wysypisk odpadów komunalnych w lasach na terenie leśnictwa Stankowizna

Przyroda, zarówno naturalna jak i ta urządzona ręką ludzką, winna być traktowana jako bogactwo danego terytorium i objęta odpowiednią ochroną. Taką ochronę umożliwia właściwie skonstruowany system prawny, w ramach którego funkcjonuje społeczeństwo. W głównej mierze na stan i wygląd przestrzeni ma wpływ czynnik ludzki. Przyczyną złego stanu środowiska naturalnego danej gminy może być źle wyedukowane i ubogie społeczeństwo oraz nieumiejętnie prowadzona przez samorząd gminny gospodarka. Powyższe czynniki i relacje głównych komponentów przestrzeni wpływają między innymi na problem występowania dzikich wysypisk odpadów komunalnych w lasach będący w ścisłym powiązaniu z gospodarką odpadami w gminie. Proceder nielegalnego wywozu odpadów ma miejsce w głównej mierze w lasach. To obszar cenny pod względem gospodarczym (pozyskiwanie drewna i innych zasobów leśnych), społecznym (turystyka i rekreacja) i przede wszystkim przyrodniczym (miejsce występowania różnorodnych gatunków fauny i flory, produkcja tlenu).W niniejszej pracy podjęto próbę zbadania przyczyn powstawania dzikich wysypisk śmieci, ich lokalizacji oraz zaproponowania metod zapobiegawczych. Ponadto wykazano, w jaki szkodliwy sposób wysypiska oddziaływają na przyrodę zatruwając odciekami cieki wodne i źródła wód podziemnych. Zasięg koncentracji wysypisk śmieci (okrąg o promieniu 4289 m) pokrywał się w znacznym stopniu z zasięgiem koncentracji zabudowy (okrąg o promieniu 2566 m). Przeprowadzone analizy przestrzenne pozwoliły stwierdzić, że blisko 13% powierzchni leśnych jest pod bezpośrednim wpływem gazu wysypiskowego, a potencjalny obszar występowania wysypisk o masie powyżej 100 kg obejmuje 43% terenów leśnych. W analizie przestrzennej rozmieszczenia wysypisk wykazano związek pomiędzy położeniem wysypisk w lasach, siecią komunikacyjną, a lokalizacją terenów najintensywniej zaludnionych. Zbadano stopień koncentracji oraz gęstość występowania wysypisk. Zaobserwowano, że skutecznym sposobem zapobiegania powstawaniu dzikich wysypisk jest blokowanie dróg wjazdowych do lasu szlabanami. Badania przeprowadzono na podstawie inwentaryzacji terenowej leśnictwa Stankowizna (nadleśnictwo Mińsk Mazowiecki, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Warszawie).

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości integracji danych fotogrametrycznych w wybranych analizach przestrzennych

W niniejszym artykule zostaną zaprezentowane możliwości wykorzystania integracji różnych źródeł danych dla potrzeb gospodarki przestrzennej i opracowań planistycznych. Odpowiednio połączone dane pozyskane z różnego pułapu, o różnej dokładności oraz różnymi metodami posłużyły jako elementy wchodzące w skład bazy danych. Jej głównym zastosowaniem były analizy przestrzenne wykonywane dla potrzeb gospodarki przestrzennej na miejskich obszarach zurbanizowanych. Dodatkowo zaprezentowana została możliwość wizualizacji jej elementów, które mogą wspomagać efektywne planowanie i zarządzanie przestrzenią oraz znacznie przyspieszyć proces decyzyjny w pracach urbanistów i planistów. Ponadto analizie zostały poddane wybrane aspekty przydatne podczas tworzenia dokumentacji planistycznej. Integracja danych przy wykorzystaniu środowiska GIS'owego (ArcGIS ESRI) pozwoliła na przeprowadzenie analiz przestrzennych 3D. Zbadany został stan zagospodarowania wybranego obszaru testowego w Warszawie, zlokalizowanego na terenie dzielnicy Wola. Przeprowadzono podstawowe analizy niezbędne dla potrzeb gospodarki przestrzennej, tj.: analizy widoczności, analizy pokrycia terenu, analizę istniejących funkcji i inne. Badania te umożliwiły zaproponowanie schematu wykonywania wybranych analiz niezbędnych przy projektowaniu lokalizacji osiedli mieszkaniowych. Jako materiały wyjściowe posłużyły m.in.: lotniczy skaning wraz ze zdjęciem lotniczym oraz zdjęcia naziemne. Wykonane analizy obejmowały m.in. odpowiednie ich przetworzenie i integrację w oprogramowaniu ArcGIS, filtrację danych, stworzenie obiektów na poziomie LOD1-LOD2, wykonanie rozszerzonych modeli bryłowych wybranych budynków. Stworzona została również realistyczna reprezentacja powierzchni topograficznej terenu.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie geoinformacji przez Państwową Straż Pożarną

Wszystkie zdarzenia niekorzystne, przy których wymagana jest interwencja Państwowej Straży Pożarnej (PSP) są zlokalizowane w otaczającej nas przestrzeni. Czas podjęcia interwencji oraz sprawność jej prowadzenia wymaga znajomości terenu, w tym często lokalizacji infrastruktury technicznej jak przebieg rurociągów, czy rozmieszczenie studzienek i hydrantów. Jednym z źródeł tej wiedzy jest geoinformacja i z tego względu rola systemów informacji przestrzennej (SIP) w działalności PSP jest coraz bardziej widoczna. Wymiana informacji dotycząca rzeczywistych lub potencjalnych zagrożeń, pogłębione i rzetelne analizy przestrzenne będące podstawą do działań – to tylko niektóre z możliwości jakie systemy informacji przestrzennej dają służbom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo. W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania geoinformacji i SIP jako wsparcia realizacji zadań stawianych PSP. Wyzwaniem stojącym przed służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo w tym PSP, jest rozwój wykorzystania technologii informatycznych wspomagających ratownictwo. Problematyka artykułu obejmuje aktualne i proponowane obszary wykorzystania systemów informacji przestrzennej na różnych poziomach kierowania działaniami ratowniczymi, jak również w procesie planowania operacyjnego. Szkoła Główna Służby Pożarniczej, będąca ośrodkiem naukowo-badawczym, jest doskonałym miejscem do kreowania i weryfikacji nowych rozwiązań wpływających na poprawę bezpieczeństwa. W artykule przedstawiono ogólne informacje na temat wybranych projektów oraz kształcenia w zakresie SIP, które ma ponad 10 letnią tradycję.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka