rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Biologiczna kontrola Rhizoctonia solani AG 2-2IIIB przez metabolity Bacillus subtilis

Celem doświadczenia było określenie aktywności metabolitów produkowanych przez bakteryjny szczep Bacillus subtilis wobec izolatu Rhizoctonia solani należącego do grupy AG 2-2IIIB. Antagonistyczne właściwości metabolitów B. subtilis były oceniane w kulturach płytkowych na podłożu Czapka po 6, 24 i 48 godzinach hodowli w temperaturze 30 i 37ºC. Wpływ metabolitów wytwarzanych przez B. subtilis na wzrost R. solani AG 2-2IIIB przedstawiono w postaci współczynnika tempa wzrostu liniowego grzyba. Uzyskane wyniki wykazały, że na fungistatyczną aktywność metabolitów B. subtilis wobec R. solani AG 2-2IIIB wpływa zarówno czas, jak i temperatura inkubacji bakterii. Wzrost grzybni był najmocniej hamowany przez metabolity uzyskane po 6-godzinnej hodowli w temp. 37ºC.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Występowanie potencjalnych wektorów zanieczyszczeń mikrobiologicznych na składowisku odpadów komunalnych w Oświęcimiu

Składowiska odpadów komunalnych stanowią ważne źródło zanieczyszczeń mikrobiologicznych, które mogą się rozprzestrzeniać m.in. w postaci bioaerozolu oraz wraz z odciekami. Do rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń mikrobiologicznych mogą się również przyczynić zwierzęta, które są przywabiane na składowiska przez odpadki organiczne. Celem przeprowadzonych badań było zbadanie występowania zwierząt, które mogą się przyczynić do rozprzestrzeniania zanieczyszczeń mikrobiologicznych na składowisku odpadów komunalnych. Na terenie składowiska stwierdzono liczne występowanie muchówek z rodziny Muscidae oraz ptaków. Na powierzchni ciała muchówek stwierdzono m.in. obecność bakterii wskaźnikowej Enterobacter cloacae.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie techniki MEUF do separacji jonów chromu(III) z modelowych roztworów wodnych chloranu(VII) chromu(III)

W pracy przedstawiono wyniki wstępnych badań nad możliwością usuwania jonów chromu(III) z roztworów micelarnych techniką MEUF. Porównano skuteczność usuwania tych jonów w procesie MEUF przy zastosowaniu modułu ultrafiltracyjnego z membraną polimerową wykonaną z octanu celulozy (CA) i polifluorku winylidenu (PVDF). Badano wpływ rodzaju materiału membrany pod względem: zwilżalności przez związki powierzchniowo czynne, wielkości strumienia oraz stopnia zatrzymania jonów chromu(III) na membranie. Potwierdzono, że w procesie klasycznej UF stopień retencji jonów metali jest niewielki. Natomiast retencja jonów w procesie MEUF jest niemal całkowita zarówno w przypadku roztworów zawierających anionowy związek powierzchniowo czynny, jak i układów z mieszaniną anionowego i niejonowego surfaktantu.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Elektrokoagulacja ścieków modelowych na elektrodach żelaznych

Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych procesu elektrokoagulacji ścieków modelowych na elektrodach żelaznych. Użyte ścieki okazały się podatne na oczyszczanie elektrolityczne i tym samym, jako układ modelowy, umożliwiły prowadzenie badań aż w 7 powtórzeniach, co z kolei zapewniło bazę danych, nadającą się do wiarygodnej obróbki statystyczno-matematycznej. Oczyszczanie ścieków prowadzono w statycznych warunkach chronopotencjometrycznych, tj. przy stałym natężeniu prądu I = 0,3 A. Każdorazowo rejestrowano zmiany napięcia zasilania w czasie, zapewniające I = const. Oznaczano zmiany pH, zawiesin i mętności, ChZT oraz fosforu ogólnego w oczyszczanych ściekach. W odróżnieniu od metody wyznaczania dawki koagulantu z równania odpowiedniej paraboli dla badanego procesu elektrokoagulacji zaproponowano oryginalną, nową metodę obliczania dawki optymalnej elektrokoagulantu żelazowego z równania wielomianu III stopnia. Metoda ta, uzasadniona teoretycznie i praktycznie, umożliwiała każdorazowo bardzo precyzyjne określenie takiej dawki. Stwierdzono, że wzrost dawki elektrokoagulantu żelazowego w układzie prowadzi do zwiększenia udziału elektrokoagulacji „zamiatającej” w badanym procesie oczyszczania ścieków.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Optymalizacja zbiornika retencyjnego na sieci kanalizacji ogólnospławnej miasta Przemyśl

W artykule przedstawiono problem optymalizacji układu hydraulicznego zbiornika retencyjnego Czuwaj, który zlokalizowany jest w systemie kanalizacji ogólnospławnej dzielnicy Zasanie miasta Przemyśl. W związku z tym, że w części lewobrzeżnej miasta występują największe przeciążenia hydrauliczne sieci kanalizacyjnej, to podjęto działania mające na celu ograniczenie występowania tych niekorzystnych zjawisk. Opracowano koncepcję rozbudowy i modernizacji systemu kanalizacyjnego uwzględniającą zastosowanie w tym systemie zbiorników retencyjnych, m.in. zbiornika Czuwaj, odciążających hydraulicznie sieć kanalizacyjną. W celu dokonania wyboru optymalnego układu hydraulicznego zbiornika retencyjnego Czuwaj opracowano modele optymalizacyjne wybranych typów grawitacyjno-pompowych zbiorników retencyjnych. Kryterium wyboru układu hydraulicznego zbiornika Czuwaj stanowiły najniższe koszty Life Cycle Cost budowy i funkcjonowania zbiornika retencyjnego w rozpatrywanym systemie kanalizacyjnym.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Grzyby pasożytnicze roślinności oczek śródpolnych na terenach użytkowanych rolniczo

Wody oczek śródpolnych charakteryzują się dużym dopływem biogenów, lecz roślinność skupiająca się na ich brzegach jest uboga gatunkowo. Warunki siedliskowe panujące w takich obszarach (zagłębienie terenu, duże zwarcie roślin, podwyższona wilgotność powietrza oraz wiatry) sprzyjają powstawaniu i roznoszeniu zarodników grzybów. Jednakże na rośliny oczek śródpolnych działają pestycydy (m.in. fungicydy i herbicydy) stosowane w uprawach zbóż. Wywierają one duży wpływ zarówno na skład roślinny, jak i grzybowy tych siedlisk. Celem badań było określenie liczby gatunków grzybów zasiedlających roślinność oczek śródpolnych na obszarach silnie użytkowanych rolniczo i porównanie ich składu gatunkowego ze składem notowanym nad jeziorami oligotroficznymi. Badania prowadzono wokół jezior i oczek śródpolnych położonych w obszarach rolniczych koło miejscowości Bobolice. Materiałem badawczym były rośliny z rodzajów Carex (C. disticha, C. nigra, C. paniculata i C. sp.), Juncus (J. conglomeratus i J. effusus), Lysimachia vulgare, Rumex sanguineus i Stellaria crassifolia. W trakcie analiz stwierdzono obecność 20 taksonów grzybów, wśród których dominowały grzyby anamorficzne (14 gatunków). Mimo korzystnych warunków siedliskowych w badanym obszarze nie stwierdzono obecności organizmów z rzędów Peronosporales i Erysiphales. Grzyby z Uredinales reprezentowane były wprawdzie tylko przez 3 gatunki, ale ich rozprzestrzenienie było bardzo duże. Rodzajem reprezentowanym przez największą liczbę gatunków była Septoria (4 taksony). Większość grzybów występowała w badanym materiale z dużą częstotliwością. Zastanawiający był niewielki udział wielożywicielowych saprotrofów (Alternaria alternata i gatunków z rodzaju Cladosporium). Grzybami rzadziej notowanymi w Polsce, a stwierdzonymi nad badanymi oczkami, były: Coniothyrium psammae, Leptosphaeria juncina, Paraphaeosphaeria michotii, Septoria bresadoleana, S. rumicis i Stagonospora innumerosa.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Badania modelowe efektywności funkcjonowania separatora fazy stałej ścieków deszczowych

Odprowadzanie ścieków deszczowych z terenów zurbanizowanych związane jest z koniecznością przeciwdziałania zrzutowi znacznych ładunków zanieczyszczeń, w tym zawiesiny łatwo opadającej i ropopochodnych oraz tłuszczów, do odbiorników ścieków. W tym celu, przed skierowaniem ścieków do kanalizacji deszczowej, stosowane są różnego rodzaju separatory mające za zadanie oddzielić i zatrzymać fazy rozproszone - ciekłą i stałą. Efektywność ich pracy jest zatem miarą ochrony wód odbiorników ścieków deszczowych. Praca niniejsza przedstawia wyniki trójwymiarowych badań modelowych efektywności pracy prostego separatora fazy stałej oczyszczającego ścieki deszczowe. Badania modelowe zostały przeprowadzone w komercyjnym programie CFD Fluent Ansys Inc. Zaprezentowane obliczenia symulacyjne objęły przepływ ścieków deszczowych zawierających trzy frakcje fazy rozproszonej. Zastosowano trzy zróżnicowane prędkości przepływu ścieków deszczowych oraz trzy średnice ziaren fazy rozproszonej charakterystyczne dla frakcji piaskowej, pylastej i ilastej. Czas trwania odwzorowywanego zjawiska przepływu ścieków przez separator oraz zawartość procentową danej frakcji oparto o wartości charakterystyczne dla warunków lubelskich. Wyniki zaprezentowanych obliczeń numerycznych obejmowały rozkład prędkości przepływu wody i poszczególnych badanych frakcji przez separator, a także masę oraz rozkład przestrzenny zatrzymanych osadów w objętości zbiornika. Przeprowadzone badania umożliwiły ocenę skuteczności zatrzymywania poszczególnych frakcji oraz kształt objętości czynnej zbiornika separatora w funkcji prędkości przepływu. Ze względu na brak walidacji modelu otrzymane wyniki należy traktować jako wyniki badań wstępnych.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Odbarwianie roztworów zawierających Acid Green 16 za pomocą odczynnika Fentona z nadtlenkiem wapnia

Barwniki należą do organicznych związków chemicznych i są zbudowane z pochodnych aromatycznych benzenu, naftalenu, antracenu i związków heterocyklicznych posiadających luźno związane z cząsteczką elektrony π. Kolor zawdzięczają występowaniu podstawników, np. chromoforów. Barwnik Acid Green 16 wykorzystywany jest do celów przemysłowych. Posiada zastosowanie do barwienia drewna, jedwabiu naturalnego, wełny i skóry, a także w środkach wykorzystywanych w gospodarstwie domowym. Barwniki występujące w ściekach przemysłowych sprawiają wiele problemów ze względu na swoją toksyczność, niską podatność na biodegradację oraz intensywny kolor. Dlatego tego typu ścieki są oczyszczane z wykorzystaniem metod pogłębionego utleniania chemicznego (Advanced Oxidation Processes - AOPs), w których generowane są rodniki hydroksylowe - OH<sup>•</sup>, charakteryzujące się bardzo wysoką reaktywnością w stosunku do większości zanieczyszczeń organicznych. Przeprowadzono badania nad odbarwianiem roztworu zawierającego barwnik Acid Green 16, stosując modyfikację klasycznej reakcji Fentona. W badaniach wykorzystano alternatywne źródło nadtlenku wodoru, jakim jest nadtlenek wapnia - Ixper<sup>®</sup> 75C. Dodatkowo proces był wspomagany promieniowaniem UV przy użyciu nisko- i średniociśnieniowej lampy UV. Efektywność odbarwiania oceniano na podstawie analizy stężenia barwnika Acid Green 16. W trakcie badań ustalano wpływ poszczególnych parametrów procesu: dawki nadtlenku wapnia, wartości pH, stosunku Fe<sup>2+</sup> / Ixper<sup>®</sup> oraz czasu naświetlania. Uzyskane wyniki badań wykazały, że proces modyfikacji odczynnika Fentona umożliwił efektywne odbarwienie roztworu. W przypadku zastosowania lampy niskociśnieniowej najlepsze efekty odbarwienia otrzymano dla dawki nadtlenku wapnia wynoszącej 250 mg Ixper<sup>®</sup> 75C /dm<sup>3</sup>, stosunku Fe<sup>2+</sup> / Ixper<sup>®</sup> wynoszącego 0,4, przy czasie naświetlania 10 minut oraz odczynie pH = 3. Wówczas w roztworze barwę zredukowano w 98,5% do poziomu 1,50 mg/dm<sup>3</sup>. Z kolei dla lampy średniociśnieniowej i najkorzystniejszych parametrów prowadzenia procesu odbarwiania obniżono stężenie barwnika w roztworze do 0,80 mg/dm<sup>3</sup> dla dawki Ixper<sup>®</sup> 75C wynoszącej 200 mg/dm<sup>3</sup> i uzyskano redukcję w 99,2% (stosunek Fe<sup>2+</sup>/ Ixper<sup>®</sup> = 0,4, czas naświetlania t = 10 min, pH = 2).

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Organizmy żywe w systemie biomonitoringu jakości wody

Przedstawiono typowe organizmy żywe służące do biomonitoringu wód powierzchniowych oraz ich wykorzystanie w prezentowanych w pracy aplikacjach. Główną uwagę poświęcono charakterystyce i wykorzystaniu małży słodkowodnych. Uwzględniono rolę, jaką odgrywa biomonitoring w wodociągowych systemach ujmowania wód powierzchniowych. Za przykład posłużył trójstopniowy system biomonitoringu funkcjonujący od 20 lat w Zakładzie Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Łodzi, wykorzystujący małże, narybek okonia i bakterie luminescencyjne.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Możliwości wykorzystania nawozów wolnodziałających w integrowanej uprawie selera korzeniowego

Celem pracy było określenie przydatności nawozów wolnodziałających do optymalizacji efektywności produkcji selera korzeniowego w warunkach integrowanej produkcji. Doświadczenie założono na glebie o składzie granulometrycznym gliny średniej. Rośliną testową był seler korzeniowy odmiany Diamant. Do nawożenia użyto nawozu wolnodziałającego o zawartości składników nawozowych N - 18%, P - P<sub>2</sub>O<sub>5</sub> - 5% i K - K<sub>2</sub>O - 11%, saletry amonowej, superfosfatu potrójnego granulowanego oraz soli potasowej. Doświadczenie obejmowało 13 poziomów nawożenia i obiekt kontrolny. Doświadczenie założono 2.05.2012, rośliny zebrano 29.10.2012. Czynnikiem doświadczenia było zróżnicowane nawożenie. Uprawę oraz ochronę roślin prowadzono w oparciu o metodykę integrowanej produkcji selera korzeniowego. Zastosowano nawozy konwencjonalne (superfosfat, sól potasowa oraz saletra amonowa) oraz kombinacje nawozów konwencjonalnych i nawozów o spowolnionym uwalnianiu składników. We wszystkich poziomach nawożenia zastosowano nawożenie fosforowe, potasowe oraz mikroelementowe w ilości odpowiadającej zapotrzebowaniu roślin przy założonej wielkości plonu na poziomie 50 Mg · ha<sup>–1</sup>. Doświadczenie obejmowało 13 poziomów nawożenia i obiekt kontrolny. Na podstawie wyników przeprowadzonych doświadczeń obliczono wskaźniki obrazujące efektywność nawożenia azotowego: efektywność agronomiczną, współczynnik produktywności, efektywność fizjologiczną, efektywność odzysku oraz efektywność usunięcia. Plon roślin w obiekcie kontrolnym wynosił 32,1 Mg · ha<sup>–1</sup>. Nawożenie w ilości 200 kg agroblenu i pełnej dawki fosforu i potasu spowodowało zwiększenie plonowania o ponad 13 Mg. Największy plon, wynoszący 55,8 Mg · ha<sup>–1</sup>, uzyskano w obiekcie z dodatkiem 400 kg agroblenu i pełnej dawki fosforu i potasu. Najbardziej optymalne wartości wskaźników efektywności nawożenia uzyskano w obiektach z dodatkiem nawozu wolnodziałającego w ilości 200 i 400 kg · ha<sup>–1</sup>. Największy plon uzyskano w obiekcie nawożonym nawozami tradycyjnymi w ilości 150 kg N oraz pełnej dawki fosforu i potasu. Obliczone wskaźniki efektywności nawożenia sugerują, że optymalizacja nawożenia z udziałem nawozów wolnodziałających może kilkakrotnie poprawić efektywność nawożenia w stosunku do integrowanych metod produkcji z wykorzystaniem nawozów konwencjonalnych. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że optymalizacja nawożenia w warunkach intensywnej produkcji może ograniczyć ilość rozpraszanych w środowisku składników nawet o 50% przy utrzymaniu wysokich plonów roślin.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Ocena mikrobiologiczna niepasteryzowanych soków owocowych i warzywnych

Celem pracy była ocena parametrów fizykochemicznych oraz mikrobiologicznych niepasteryzowanych soków owocowych i warzywnych podczas próby przechowalniczej. Analizie poddano takie parametry fizykochemiczne, jak: pH, kwasowość ogólną, gęstość względną oraz zawartość ekstraktu. W badaniach mikrobiologicznych określono ilość mikroorganizmów oraz przeprowadzono ocenę jakościową badanych soków. Przetrzymywanie otwartych soków przez jedną godzinę w temperaturze pokojowej nie wpłynęło istotnie na zmianę parametrów fizykochemicznych. W trakcie badań odnotowano wzrost ogólnej liczby drobnoustrojów, stwierdzono obecność bakterii grupy coli oraz bakterii rodzaju Pseudomonas. Nie stwierdzono obecności Salmonella spp. oraz Staphylococcus aureus.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Analiza specjacyjna fosforu w różnych typach osadów ściekowych z wybranych oczyszczalni ścieków

Celem pracy było scharakteryzowanie osadów ściekowych pod względem występowania form specjacyjnych fosforu. Dzięki takiemu postępowaniu analitycznemu można oznaczyć udział form fosforu mobilnego w osadach ściekowych. W tym celu przeprowadzono analizę specjacyjną z wykorzystaniem ekstrakcji sekwencyjnej, zaproponowanej przez Goltermana. Polega ona na wykorzystaniu odczynników chelatowych (Ca-EDTA i Na-EDTA) oraz roztworów NaOH i H2SO4. Według Goltermana, formą specjacyjną o największej biodostępności jest fosfor zaadsorbowany na powierzchni cząstek osadów, czyli fosfor otrzymany w ekstrakcji odczynnikami Ca-EDTA i Na-EDTA. W publikacji porównano wyniki analizy specjacyjnej osadów wstępnych, czynnych i nadmiernych, pochodzących z różnych typów oczyszczalni ścieków (oczyszczalnie mechaniczo-biologiczne oraz oczyszczalnie mechaniczno-biologiczno-chemiczne). Uzyskane wyniki badań wskazują na znaczne różnice pomiędzy udziałami form specjacyjnych fosforu w zależności od rodzaju przebadanego osadu oraz od warunków fizyczno-chemicznych występujących w poszczególnych typach technologii oczyszczania ścieków. W osadach wstępnych dominują formy organiczne fosforu (frakcja H2SO4 i NaOH) nad nieorganicznymi, natomiast w osadach nadmiernych dominującą formą fosforu jest fosfor nieorganiczny (frakcja Na-EDTA i Ca-EDTA). Oznaczenie ilościowe form fosforu mobilnego ma duże znaczenie w przypadku odzyskiwania fosforu wprost z osadów ściekowych bądź zastosowania ich do celów przyrodniczych.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Usuwanie mikrozanieczyszczeń w laboratoryjnym wielofunkcyjnym reaktorze membranowym

Hybrydowe układy oczyszczania ścieków oparte o zaawansowane procesy utleniania i techniki membranowe stanowią alternatywę nie tylko do konwencjonalnych układów oczyszczania strumieni wodnych, ale również do układów sekwencyjnych bazujących na pogłębionych procesach oczyszczania. W pracy przedstawiono ocenę stopnia usunięcia mikrozanieczyszczeń organicznych z grupy wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych - antracenu i bezno(a)pirenu - oraz domieszek przemysłowych, tj. pentachlorofenolu i oktylofenolu, jak również związków farmaceutycznych - diklofenaku z oczyszczonych ścieków bytowo-gospodarczych na poszczególnych etapach cyklu pracy fotokatalitycznego laboratoryjnego wielofunkcyjnego reaktora membranowego. Proces oczyszczania realizowano bez i z dodatkiem katalizatora w postaci komercyjnego ditlenku tytanu. Dobrane parametry pracy reaktora umożliwiły ponad 73% usunięcie badanych mikrozanieczyszczeń w procesie prowadzonym bez dodatku katalizatora. Wprowadzenie półprzewodnika do oczyszczanego roztworu wodnego pozwoliło na kompletne usunięcie pentachlorofenolu, oktylofenolu, bezno(a)pirenu oraz diklofenaku. Wykazano, że zastosowana membrana ultrafiltracyjna pełniła nie tylko rolę przegrody separującej cząsteczki stosowanego katalizatora, ale również pozwalała na zatrzymanie mikrozanieczyszczeń, których współczynniki retencji mieściły się w zakresie od 9% dla pentachlorofenolu do 98% dla bezno(a)pirenu.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zawartość wybranych metali ciężkich w glebie i korze sosny

Gleba kumuluje wiele zanieczyszczeń chemicznych, w tym również metale ciężkie. W celu oceny zanieczyszczenia środowiska pobierano próbki glebowe na czterech stanowiskach leśnych - w Lesie Mogilskim, w Puszczy Niepołomickiej, w ok. 40-letnim zagajniku sosnowym w Parku Skałki Twardowskiego i w zagajniku w Zawadzie. Na tych stanowiskach pobierano również korę martwicową sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.), która jest popularnym drzewem w Polsce. Kora martwicowa sosny zwyczajnej jest wyjątkowo czułym biowskaźnikiem zanieczyszczenia środowiska. Badano zawartość metali ciężkich w glebie na czterech stanowiskach leśnych i w korze sosen rosnących na tych glebach. Analizy chemiczne dotyczące metali ciężkich przeprowadzono, wyznaczając zawartość ogólnych form ołowiu, kadmu, miedzi, cynku i niklu metodą AAS. Zawartości metali ciężkich w badanych glebach wynosiły odpowiednio: 0,47-2,32 ppm s.m. Cd; 9,98-73,7 ppm s.m. Pb; 72,5-224,9 ppm s.m. Zn; 6,39-15,79 ppm s.m. Ni i 7,69-10,85 ppm s.m. Cu. Wyniki badań wskazują, że stężenia metali ciężkich nie przekraczają norm określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (DzU 2002, Nr 165, poz. 1359 z dn. 4.10.2002). Zawartość ołowiu, miedzi i niklu w glebie na wszystkich stanowiskach była wyższa niż w korze rosnących na tym obszarze drzew. Stężenie kadmu było zróżnicowane na poszczególnych stanowiskach. Najwyższą zawartość Cd odnotowano zarówno w glebie (2,32 ppm s.m.), jak i w korze martwicowej sosny (1,55 ppm s.m.) na stanowisku usytuowanym w Parku Skałki Twardowskiego należącym do Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego w Krakowie.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wybrane właściwości magnetyczne osadów dennych jeziora Turawskiego

Badaniami objęto osady denne pobrane z Jeziora Turawskiego, pełniącego funkcję zbiornika retencyjnego. Celem badań było wskazanie miejsc (osadów dennych) potencjalnie zagrożonych ekologicznie, charakteryzujących się nadmierną koncentracją zanieczyszczeń technogennych m.in. metali ciężkich. Pomiary magnetyczne prowadzono z wykorzystaniem miernika podatności magnetycznej MS2 D firmy Bartington. Najwyższe wartości podatności magnetycznej niskopolowej stwierdzono w środkowej części jeziora w profilach oznaczonych symbolem: 12, 26, 31. Jednocześnie odnotowano tu duże zróżnicowanie w rozkładzie pionowym niskopolowej podatności magnetycznej, co świadczy o osadzaniu zanieczyszczeń w trakcie procesu sedymentacji. Przeprowadzone badania dotyczące osadów dennych Jeziora Turawskiego wskazują na przydatność zastosowania szybkich i dokładnych pomiarów magnetycznych jako wstępnego wskaźnika miejsc nagromadzenia zanieczyszczeń pochodzenia antropogennego ze szczególnym uwzględnieniem źródeł technogennych.

Czasopismo: Proceedings of ECOpole
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku