rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw nawozenia na plonowanie moluceli gladkiej [Moluccella laevis L.]

Badania prowadzono w latach 1999-2001. Nasiona moluceli pod koniec kwietnia wysiewano punktowo bezpośrednio do gruntu w rzędy co 25 cm. Zastosowano trzy warianty nawozowe: nawóz wieloskładnikowy - Azofoskę; mieszaninę trzech nawozów jednoskładnikowych - saletry amonowej, superfosfatu potrójnego i siarczanu potasu; produkt uboczny z elektrowni „Dolna Odra” (około 25% N ogólnego), uzupełniony superfosfatem potrójnym i siarczanem potasu. Nawozy dobrano w takich proporcjach wagowych i dawkach, aby zawartość NPK we wszystkich obiektach doświadczenia była zbliżona.
Oceniano jakość roślin, przy uwzględnieniu: wysokości i liczby pędów na roślinie, masy suszu pędów kwiatostanowych, liczby okółków kwiatowych oraz średnicy kielichów kwiatowych.
Stwierdzono, że rodzaj zastosowanego nawozu wpływał istotnie na liczbę pędów i jakość plonu. Najwięcej pędów uzyskano, stosując wariant nawożenia z produktem odpadowym. Najsłabszej jakości pędy kwiatostanowe uzyskano, gdy zastosowano Azofoskę. W pozostałych obiektach jakość pędów była zbliżona.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozu otrzymanego z wegla brunatnego na wlasciwosci fizykochemiczne gleby

W pracy omówiono wpływ nawozu organiczno-mineralnego otrzymanego z węgla brunatnego na właściwości fizykochemiczne gleby. Przeprowadzone badania wskazują, że istotnym źródłem wzbogacającym glebę w substancję organiczną i składniki pokarmowe może być niekonwencjonalny nawóz organiczno-mineralny wytworzony z węgla brunatnego. Nawóz ten wprowadzony do gleby płowej spowodował znaczny wzrost ogólnej zawartości węgla organicznego, poprawę odczynu, pojemności sorpcyjnej, spadek kwasowości czynnej i potencjalnej oraz wzrost stopnia wysycenia zasadami kompleksu sorpcyjnego badanej gleby. Uzyskane wyniki badań wskazują na możliwość poprawy właściwości gleby płowej poprzez agromeliorację za pomocą nawozu organiczno- mineralnego, Rekultera, wytworzonego z węgla brunatnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia traw kompostem z osadów ściekowych na skład chemiczny odcieków z gleby

W opracowaniu przedstawiono wyniki badań wpływu nawożenia traw kompostem z osadów ściekowych na zanieczyszczenie wody odciekowej z gleby. Badania prowadzono w lizymetrach o średnicy 1 m i głębokości 130 cm, w wypełnionych dwoma gatunkami gleby (piaskiem gliniastym i gliną lekką), obsianych mieszanką traw. Na obydwu gatunkach gleby zastosowano znacznie zróżnicowane dawki kompostu, odpowiadające następującym poziomom nawożenia: 75, 100, 150, 200 i 250 kg N·ha⁻¹. Dla porównań zastosowano też wariant „0” (bez nawożenia) oraz dwa warianty z nawożeniem NPK. Wyniki badań zawartości składników w odciekach z gleby wykazały duże zróżnicowania. Największe stężenia większości składników wystąpiły w wariantach z nawożeniem mineralnym NPK. Stąd nasuwa się wniosek, że kompost jest nawozem organicznym bardziej bezpiecznym dla środowiska niż nawozy mineralne. Nawet najwyższa dawka kompostu osadowego, odpowiadająca poziomowi nawożenia 250 kg N·ha⁻¹, dała znacznie niższe stężenia substancji rozpuszczonych, N-NO₃, Cl⁻, Na⁺, K⁺ w odciekach niż nawożenie mineralne - 150 kg N·ha⁻¹. W wodach odciekowych z wariantów nawożenia kompostem wskaźniki BZT₅, N-NH₃, N ogólny, Cl⁻, były niższe niż w wodach opadowych. Wynika stąd, że w glebie nastąpiła redukcja niektórych zanieczyszczeń wód opadowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza geometrii rozmycia koryta ponizej jazu w warunkach laboratoryjnych

Scharakteryzowano zjawisko kształtowania się rozmycia lokalnego na modelach tej samej budowli wykonanych w różnych skalach geometrycznych w zależności od rodzaju gruntu.
Doświadczenia własne przeprowadzono na modelach tej samej budowli piętrzącej z przepływem nad zamknięciem w dwóch skalach 1:30 i 1:55, dla natężeń przepływu modelowanych według kryterium Froude'a. Doświadczenia przeprowadzono dla czterech natężeń przepływu i trzech rodzajów materiału rozmywalnego. Na modelach wykonanych w skali 1:30 i 1:55, po zakończeniu doświadczenia trwającego 8 godz. dokonywano pomiaru powierzchni rozmycia w ustalonej siatce punktów.
Analizując wpływ uziarnienia materiału rozmywalnego na geometrię rozmycia porównano: odległości występowania maksymalnej głębokości wyboju, profile podłużne rozmyć, kąt nachylenie stoku wyboju α.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Regeneracja in vitro pędów i zarodków przybyszowych  z kwiatów języczkowatych w hodowli chryzantemy wielkokwiatowej

Zjawisko chimeryzmu związane jest z hodowlą chryzantemy wielkokwiatowej na drodze mutagenezy. Chimery, zwłaszcza sektorialne i meryklinalne, u których zmiana barwy pojawia się tylko na niewielkim obszarze całego kwiatostanu, są interesującym źródłem dotychczas traconej zmienności. Ze względu na lokalizację mutacji i mały obszar tkanek objętych mutacją w kwiatostanie, nie można stosować znanych metod separacji genotypów składowych chimer. Jedyną możliwością wyizolowania zmienności jest regeneracja pędów lub zarodków przybyszowych z kwiatów języczkowatych lub ich fragmentów o zmienionej barwie pobieranych z kwiatostanów chimer. Praca przedstawia znaczenie kultur in vitro kwiatów języczkowatych w hodowli chryzantemy oraz opisuje czynniki wpływające na wydajność regeneracji pędów i zarodków przybyszowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sylfia - roznik przerosniety [Sylphium perfoliatum] potencjalny gatunek do rekultywacji terenow zdegradowanych i gruntow bezglebowych oraz do produkcji pasz

W kolekcji roślin przeznaczonych do rekultywacji terenów zdegradowanych i gruntów bezglebowych w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie znajduje się gatunek, nad którym prowadzone są aktualnie badania dotyczące jego przydatności do rekultywacji terenów zdegradowanych oraz jako nowej potencjalnej rośliny paszowej. Rośliną tą jest sylfia przerośnięta - (Sylphium perfoliatum L).
Sylfia wykazuje bardzo dużą długowieczność w uprawie na tym samym stanowisku [UTEUSH 1991]. Rośliny wysadzone punktowo bujnie się krzewią tworząc od 10 do 20 pędów bocznych. Są one wysokie do 2,5 m. Łodygi są wewnątrz puste, na przekroju przypominające romb o wklęsłych ścianach, rozgałęziają się głównie w górnej części. Liście są duże, zwykle ciemnozielone, szorstkie, wydłużone o średnich wymiarach 30 x 20 cm z ząbkowanymi brzegami, siedzące, zrośnięte polarnie, naprzeciwległe na węzłach łodyg, jakby przeszyte łodygą. Dolne liście rozetkowe osadzone są na długich ogonkach. W pierwszym roku życia rośliny tworzą tylko bujną rozetkę z grubymi, okazałymi liśćmi. W kolejnych latach sylfia wytwarza liczne łodygi i w zależności od gęstości wysiewu tworzy bardzo zwarty łan. Wadą tego gatunku jest nierównomierne kwitnienie, które trwa około dwóch miesięcy. Z punktu widzenia rekultywacji, długo kwitnąca roślina stanowi interesujący i miły dla oka obiekt oraz może być użyta jako roślina do tworzenia pastwisk pszczelich.
Roślina wytwarza duże ilości pyłku. 100% pyłku barwi się acetokarminem, co oznacza, że jest on w pełni żywotny. Owocem jest dwuskrzydła brązowa niełupka. Nasiona sylfii smakiem przypominają nasiona słonecznika gryzowego.
W dotychczasowych badaniach dokonano opisu i pomiarów cech morfologicznych 2-, 3- i 4-letnich roślin oraz przeprowadzono pomiary zielonej i suchej masy. Ponadto prowadzone są obserwacje wegetacji tego gatunku na wysypiskach śmieci komunalnych przeznaczonych do rekultywacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw roznych sposobow konserwacji gleby na jakosc wod gruntowych. Czesc I. Ogolne wskazniki zanieczyszczen wod

W latach 1997 - 2001 na Pojezierzu Olsztyńskim prowadzono badania nad wpływem obsiewu gleb, wyłączonych z produkcji towarowej roślinami podtrzymującymi żyzność gleby, na zanieczyszczenie wód gruntowych. Porównywano następujące warianty obsiewu: rutwica wschodnia (Galega orientalis Lam.) w siewie czystym, rutwica wschodnia (Galega orientalis Lam.) ze stokłosą bezostną (Bromus inermis Leyss.), koniczyna biała (Trifolium repens L.) ze stokłosą bezostną (Bromus inermis Leyss) i jednoroczne rosimy pastewne. Jako porównawcze pole pozostawiono odłóg i ugór czarny. Stwierdzono, że w wariantach z obsiewem roślin następował wzrost zanieczyszczenia wód gruntowych o kilkanaście procent. Najwyższe wartości ChZT, stężenia suchej pozostałości i popiołu, stwierdzono w wodach gruntowych z wariantów koniczyna biała ze stokłosą bezostną i odłóg. Natomiast na ugorze czarnym następowało najwyższe przemieszczanie mineralnych substancji rozpuszczonych (wzrost EC) oraz zakwaszenie wód gruntowych. Wyraźny wzrost zanieczyszczenia wód stwierdzono jesienią, kiedy występuje przewaga opadów nad ewapo- transpiracją i następuje przemieszczanie produktów rozkładu w głąb gleby z wodami opadowymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Odnawialne zasoby energii w bilansach energetycznych kraju, wsi i rolnictwa

Zaprezentowano prognozę energetyczną Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa, dotyczącą zapotrzebowania wsi i rolnictwa na bezpośrednie nośniki energii, a w tym na wykorzystywanie odnawialnych zasobów energii (OZE). Postulowano kompleksowe działania badawcze, rozwojowe i wdrożeniowe, dynamizujące zwiększanie wykorzystywania OZE na wsi, w rolnictwie i w innych działach gospodarki narodowej, tak aby w 2020 r. dojść do pożądanego bilansu energetycznego kraju z udziałem ponad 14% OZE i innej energii niekonwencjonalnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania wpływu temperatury źródła na parametry energetyczne sprężarkowej pompy ciepła

Metodą eksperymentalną określono wpływ temperatury źródła na parametry energetyczne pracy sprężarkowej pompy ciepła, takie jak: zakresy temperatur czynnika, moc grzewcza, moc pobierana, stopień doskonałości obiegu rzeczywistego, współczynnik efektywności grzewczej. Podniesienie temperatury źródła z 3°C do 30°C pozwala zwiększyć moc grzewczą skraplacza z 9 kW do 15 kW, ale współczynnik efektywności wzrasta zaledwie o ok. 12% w skali względnej. Wynika to z wykazanego spadku doskonałości obiegu termodynamicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Inwentaryzacja, waloryzacja i ochrona malych zbiornikow wodnych w krajobrazach rolniczych

Małe zbiorniki wód powierzchniowych spełniają w krajobrazach rolniczych wiele istotnych funkcji: przyrodniczych, hydrologicznych i gospodarczych. Podlegają jednakże silnej antropopresji prowadzącej do ich degradacji ilościowej i jakościowej. Badania inwentaryzacyjne i waloryzacyjne zbiorników wodnych umożliwiają wytypowanie najbardziej wartościowych obiektów, które powinny zostać objęte ochroną prawną w formie użytków ekologicznych. Odpowiednio zorganizowany system zachęt umożliwić może ochronę i rozbudowę zarówno zbiorników wodnych jak i otaczających je barier biogeochemicznych spełniających funkcje ochronne. Czynną ochronę zbiorników wodnych w krajobrazach rolniczych można zapewnić poprzez wykorzystanie ich jako odbiorników wód drenarskich. Działania te, mieszczące się w ramach tzw. małej retencji, zapewniają poprawę stosunków wodnych na obszarach występowania największych deficytów wodnych w kraju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiennosc loci izoenzymatycznych w kolekcji podstawowej rodzaju Pisum

Zgromadzone w krajowej kolekcji Pisum w Wiatrowie zasoby obejmują dzikie populacje, odmiany uprawne i miejscowe, wyselekcjonowane mutanty spontaniczne i indukowane oraz linie pochodzące z krzyżowań w programach hodowlanych i badawczych. Utworzono z nich kolekcję podstawową rodzaju Pisum (266 obiektów), reprezentującą dotychczas opisaną zmienność monogeniczną w genotypach typowych dla alleli, liniach testowych z genami - markerami poszczególnych chromosomów oraz z nowymi genami.
Dla zwiększenia przydatności kolekcji podstawowej Pisum zgromadzonej w Wiatrowie scharakteryzowano zakres zmienności loci izoenzymatycznych. Analizowano polimorfizm 18 loci izoenzymatycznych metodą rozdziału elektroforetycznego na żelu skrobiowym. Wszystkie badane loci enzymatyczne wykazały obecność 2-4 allozymów. Niektóre z wykrytych allozymów występowały bardzo rzadko, najczęściej w populacjach należących do dzikich gatunków Pisum. Zakres obserwowanej zmienności izoenzymatycznej w poszczególnych grupach obiektów posłużył do obliczenia częstości alleli i oceny polimorfizmu każdej z grup oraz porównania zmienności pomiędzy grupami. Uzyskane wyniki wykorzystano do dyskusji na temat wykorzystania markerów izoenzymatycznych do charakterystyki genotypu obiektów kolekcyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartości potasu, wapnia i magnezu w glebie z łąki trwałej deszczowanej na tle zróżnicowanej dawki i formy nawożenia

Sześcioletnie zmienne nawożenie łąki (od 120 do 360 kg N·ha⁻¹ oraz dwa poziomy nawożenia organiczno-mineralnego) w dwóch etapach badań, różniących się głównie dawką nawożenia potasowego, spowodowało wzrost zawartości potasu we wszystkich warstwach gleby, a obniżenie wapnia i magnezu głównie w warstwach 0 - 10 oraz 10 - 30 cm. Na obiekcie A (N-120) zmiany zasobności badanych składników były niewielkie. Porównania zawartości wapnia i magnezu z obiektów B i D (N-240) świadczą, że nawożenie organiczno-mineralne powoduje mniejszy ich spadek. Największy spadek zawartości tych pierwiastków a dynamiczny wzrost potasu stwierdzono na obiekcie C i E (N-360). Zachowanie się badanych składników w warstwach 30 - 60 oraz 60 - 100 cm wskazuje na ich wymywanie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw deszczowania na plonowanie mieszanki straczkowo-zbozowej

W czteroletnim (1991 - 1994) doświadczeniu polowym badano wpływ deszczowania i startowej dawki nawożenia azotowego na wysokość i strukturę plonu mieszanki owsa (40 %), grochu pastewnego (25 %), wyki jarej (25 %) i bobiku (10 %), uprawianej na zieloną masę w warunkach gleby bardzo lekkiej. Stwierdzono istotny wpływ deszczowania na wysokość plonu (wzrost z 2,97 do 7,82 t siana z 1 ha) i na korzystny udział komponentów mieszanki po zbiorze oraz nieistotny wpływ nawożenia azotowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wystepowanie fitoplazm w drzewach i krzewach ozdobnych w Polsce

W latach 1998-2005 prowadzono obserwacje i badania nad występowaniem fitoplazm w drzewach i krzewach ozdobnych w Polsce. Przedmiotem badań były krzewy z rodzaju Clematis sp., Magnolia spp. i Rosa sp. oraz drzewa z rodzaju Acer sp., Carpinus sp., Fagus sp., Fraxinus sp. i Quercus spp. wykazujące objawy chorobowe sugerujące porażenie przez fitoplazmy. Objawy te obejmowały zahamowanie wzrostu, zmiany w zabarwieniu a nawet nekrozę i deformację liści, proliferację i zamieranie pędów, czasem deformację i zielenienie lub brak kwiatów oraz zamieranie roślin. Do wykrywania i identyfikacji fitoplazm stosowano test biologiczny oparty na reakcji rośliny testowej Catharanthus roseus, zakażanej techniką szczepienia, oraz analizę PCR-RFLP.
Stosując technikę szczepienia, fitoplazmy przeniesiono z chorych róży, magnolii i klonu na siewki C. roseus. Przy pomocy techniki łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) ze starterami amplifikującymi fragment 16Sr DNA fitoplazm, obecność fitoplazmatycznego DNA wykryto w roślinach Rosa spp., Magnolia spp., Clematis sp., Fraxinus excelsior, Carpinus sp. i Acer negundo oraz w eksperymentalnie zakażonych siewkach C. roseus. Analiza RFLP produktu amplifikacji z użyciem enzymów restrykcyjnych AluI, HhaII MseI i RsaI wykazała, że rośliny grabu, jesionu, klonu, magnolii, powojnika i róży były naturalnie porażone przez fitoplazmę z grupy żółtaczki astra (16SrI-B) - 'Ca. Phytoplasma asteris’. W niektórych roślinach róży i magnolii stwierdzono także fitoplazmę z grupy proliferacji jabłoni (16SrX-A) - ‘Ca. Phytoplasma mali’. W badanych roślinach fitoplazmy występowały nierównomiernie i w stosunkowo niskiej koncentracji, przez co mogły być wykrywalne dopiero w drugiej rundzie PCR. W roślinach buka i dębu, mimo wyraźnych symptomów, nie wykryto obecności fitoplazmatycznego DNA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych wariantów zrywki drewna na jej koszt jednostkowy w drzewostanach sosnowych

Badania przeprowadzono w późnych trzebieżach (średnia miąższość drzewa 0,18.m³) oraz na zrębach zupełnych (wyróżniono drzewostany o przeciętnej miąższości drzew około 0,4 i 0,7 m³). Warianty zrywki różniły się środkami zrywkowymi (skider, forwarder i koń - w trzebieżach) oraz metodami pozyskania drewna i środkami zastosowanymi do ścinki, okrzesywania i wyróbki drewna (pilarka, harwester jednochwytakowy). Ważniejsze stwierdzenia i wnioski są następujące: 1. W trzebieżach późnych (rys. la, b), istotnie najmniejszym kosztem jednostkowym charakteryzuje się zrywka forwarderem w metodzie drewna krótkiego, po ścince, okrzesywaniu i wyróbce drewna pilarką lub harwesterem. Przy małej odległości (do ok. 100 m) nie różni się od niego istotnie koszt zrywki okrzesanych strzał koniem. Istotnie większy jest koszt zrywki okrzesanych strzał skiderem, niezależnie od jej odległości. 2. Na zrębach zupełnych w drzewostanach o mniejszej miąższości drzew (rys. 2a, b) istotnie najmniejszy jest koszt jednostkowy zrywki forwarderem w metodzie drewna krótkiego, po ścince, okrzesywaniu i wyróbce drewna pilarką lub harwesterem. Istotnie większy jest koszt zrywki w metodzie dłużycowej z użyciem skidera (zrywka dłużyc) i forwardera (wałki), po ścince, okrzesywaniu i wyróbce drewna pilarką lub harwesterem. 3. Na zrębach zupełnych w drzewostanach o większej miąższości drzew (rys. 3a, b) istotnie najmniejszy jest koszt jednostkowy zrywki forwarderem w metodzie drewna krótkiego, po ścince, okrzesywaniu i wyróbce drewna harwesterem. Istotnie największym kosztem cechuje się zrywka w metodzie dłużycowej, po ścince, okrzesywaniu i wyróbce drewna pilarką.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Formy chemiczne cynku w glebie po dwoch, czterech i szesciu latach od zastosowania osadu sciekowego i wermikompostu

W pracy przedstawiono wyniki 6-letniego doświadczenia, przeprowadzonego w wazonach gruntowych. Jego celem była ocena przemian, jakim po 2, 4 i 6 latach ulegał Zn wprowadzony do gleby z osadem ściekowym i wyprodukowanym na jego bazie wermikompoście. Chemiczną specjację cynku przeprowadzono metodą Iu, Pulforda i Duncana w modyfikacji Bogacza. Stwierdzono, że proces wermikompostowania osadu z dodatkiem węgla brunatnego prowadzi do znacznego ograniczenia mobilności Zn zarówno w samym wermikompoście, jak i po wprowadzeniu tego materiału do gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Laczne stosowanie herbicydu z adiuwantem - wplyw na pozostalosci w glebie i materiale roslinnym

W pracy oceniono wpływ adiuwantów na pozostałości substancji aktywnej herbicydu w glebie i materiale roślinnym.
Badania pozostałości substancji aktywnej herbicydu prowadzono w latach 2001-2003. Materiał do analiz pochodził z plantacji grochu jadalnego. Po wschodach rośliny uprawnej aplikowano herbicyd Targa 05 EC (s.a. chizalofop-P-etylowy - 5%) samodzielnie w dawce zalecanej i obniżonej oraz w dawce obniżonej z dodatkiem adiuwantów: Olbras 88 EC, Olemix 84 EC i Trend 90 EC.
Pozostałości chizalofopu w glebie i ziarnie grochu oznaczano metodą chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją UV.
Dodatek adiuwanta powodował wzrost poziomu pozostałości chizalofopu w glebie i ziarnie grochu. Przy zbliżonej skuteczności w regulacji zachwaszczenia, stosowanie herbicydu w obniżonej dawce z dodatkiem adiuwanta, w porównaniu z aplikacją herbicydu w dawce pełnej, wpływa na obniżenie stężenia pozostałości w glebie i materiale roślinnym. W żadnej z analizowanych próbek ziarna grochu nie stwierdzono pozostałości przekraczających wartości dopuszczalne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmienność wysokich sum dobowych opadów atmosferycznych wiosną i jesienią w Polsce w okresie 1961-1980

W Zakładzie Agro- i Hydrometeorologii Instytutu Kształtowania i Ochrony Środowiska Akademii Rolniczej we Wrocławiu podjęto próbę oceny zmienności sum dobowych opadów atmosferycznych, z przedziału 10-14,0 mm, wiosną (marzec - maj) i jesienią (wrzesień - październik), w oparciu o częstości ich występowania. Badania pozwoliły na dokonanie takiej oceny, w oparciu o rozkłady przestrzenne częstości występowania sum dobowych opadów atmosferycznych dla obszaru Polski. Wykonano je na podstawie publikowanych wartości sum opadów atmosferycznych z lat 1961-1980. Ocenę dynamiki zmian na przestrzeni wielolecia 1961-2000 przeprowadzono w skali punktu, wykorzystując dane pomiarowe pochodzące z Obserwatorium Agro- i Hydrometeorologicznego Akademii Rolniczej we Wrocławiu-Swojcu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda usuwania lupiny ze sruty bobikowej

W pracy przedstawiono skuteczny sposób wydzielania łupiny ze śruty bobikowej. Polega on na sitowym rozdziale śruty na dwie frakcje (do 2 mm i powyżej 2 mm, a następnie wydzieleniu z nich cząstek łupin w pionowym strumieniu powietrza. Odpad - który może być wykorzystany do dalszego zagospodarowania - stanowi 15,2%, przy ok. 15% udziale łupiny w masie całego nasienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan i perspektywy uprawy roślin alternatywnych na Zamojszczyźnie

Perspektywa zwiększenia uprawy roślin alternatywnych wynika zarówno z nadprodukcji żywności jak i szerokich możliwości ich wykorzystania, głównie na cele nierolnicze. W artykule przedstawiono aktualny stan uprawy tych roślin na Zamojszczyźnie oraz przeanalizowano uwarunkowania wzrostu produkcji, w tym przyrodnicze i społeczno-ekonomiczne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stres osmotyczny i stres temperatury w kulturze in vitro pylników jęczmienia

Zmianę drogi rozwoju mikrospor z gametofitycznej na sporofityczną stymuluje się działając czynnikami stresowymi, którym poddaje się kłosy lub pylniki przed kulturą in vitro. U jęczmienia najczęściej stosuje się stres chłodzenia (4°C) lub stres osmotyczny przy pomocy 0,3 mol·dm⁻³ mannitolu. Celem pracy było zbadanie wpływu na androgenezę różnych stężeń mannitolu w połączeniu z temperaturą 25°C i 33°C. U odmiany modelowej Igri udowodniono, że przy traktowaniu 0,3 mol·dm⁻³ mannitolem temperatura 33°C działała negatywnie na liczbę uzyskanych zarodków i roślin, a szczególnie na przekształcanie się zarodków w zielone rośliny. Przy wyższym stężeniu mannitolu (0,7 mol·dm⁻³) temperatura miała mniejsze znaczenie. U innych odmian, u których badano wpływ temperatury tylko przy niższym stężeniu mannitolu, reakcja na podwyższenie temperatury była podobna. U wszystkich badanych odmian stężenie 0,7 mol·dm⁻³ mannitolu było korzystniejsze niż 0,3 mol·dm⁻³: mimo ograniczenia liczby struktur embriogennych wpłynęło dodatnio na ich dalszy rozwój. Zastosowanie wyższego stężenia mannitolu (1,0 mol·dm⁻³, 1,5 mol·dm⁻³) w temperaturze 25°C nie zwiększyło liczby roślin zielonych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo