rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ stanu strukturalnego na skutki obróbki laserowej stali o różnym składzie chemicznym. Cz. 2, Stale konstrukcyjne stopowe

Praca obejmuje drugą część badań przyczynkowych nad oceną stanu strukturalnego stali o różnym składzie chemicznym w strefie grzania laserowego, realizowanych w Instytucie Obróbki Plastycznej oraz w Instytucie Maszyn Roboczych i Transportu Politechniki Poznańskiej. W pierwszej części [1] badano skutki obróbki laserowej stali węglowych o różnej zawartości węgla; od około 0,04 %C (stal E04J) do 0,8 %C (stal N8E). W niniejszym artykule oceniano podobnie skutki obróbki laserowej pięciu stali konstrukcyjnych o różnym składzie chemicznym (18HGT, 33H3MF, 38HMJ, 40H i 45) w stanie zahartowanym i ulepszonym cieplnie oraz porównano skutki obróbki laserowej stali 33H3MF i 38HMJ (przeznaczonych do azotowania) w stanie przed i po azotowaniu; przy czym grubość warstwy dyfuzyjnej wynosiła około 0,6 mm. Badania wykazały, że twardość po zahartowaniu laserowym zależy przede wszystkim od zawartości węgla w stali, natomiast odporność na odpuszczające działanie temperatury od zawartości węglikotwórczych składników stopowych. Stwierdzono ponadto, że – podobnie jak w przypadku stali węglowych – parametry zahartowanego obszaru (głębokość i szerokość warstwy) zmniejszają się ze wzrostem prędkości przemieszczania się wiązki światła lasera. Obserwacje strukturalne wykazały, że warstwa obrobiona ciepl-nie zawiera różniące się między sobą obszary; strefa, a także liczne drobne pęknięcia ułożone zgodnie z kierunkiem odprowadzenia ciepła oraz (podobnie jak w pracy [1]) szczeliny ułożone prostopadle do powierzchni próbki i pęcherze. Stwierdzono zróżnicowane struktury hartowania w strefie przetopionej. W drugiej części badań oceniono rozkłady twardości warstw azotowanych stali 33H3MF i 38HMJ. Stwierdzono, że różnią się one głębokością utwardzenia i wyraźnie twardością przy powierzchni, a war-stwa stali 33H3MF ma w tej części znacznie większą twardość. Zauważono również, że obróbka laserowa niszczy warstwę dyfuzyjną (powierzchniową), powodując powsta-nie pęcherzy, które w niektórych przypadkach są przyczyną tworzenia się nieciągłości powierzchni, a także że twardość przetopionej warstwy dyfuzyjnej jest o około 400 jednostek HV0,1 mniejsza od twardości warstwy azotowanej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Rozdrobnienie ziarna stopu AlMn1Cu przez duże odkształcenie plastyczne (SPD)

Duże odkształcenie plastyczne SPD to technika stosowana w produkcji materiałów o ultradrobnej strukturze (UFG), oparta o intensywne rozdrobnienie ziarna. Dla procesu tego bezwzględnie najważniejsza jest sprawność. Najbardziej znanymi
technologiami, które są aktualnie najintensywniej rozwijane są: ECAP, C2S2, CONFORM, HPT, CCDC, ARB oraz CGP. W opracowaniu dokonano analizy technologii ECAP, gdzie istotna poprawa sprawności procesu osiągana jest przez zmianę technologii narzędzia, a przez to zmianę ścieżki deformacji, co znacznie przybliża wizję wdrożenia tej technologii do przemysłu. Wpływ zmiany geometrii wkładki narzędzi ECAP na osiągnięcie wysokiego stopnia odkształcenia, z czym wiąże się wzrost sprawności procesu (tzn. osiągnięcie wymaganej średniej wielkości ziarna przy mniejszej ilości przejść przez narzędzie formujące) przedstawiono na przykładzie stopu AlMn1Cu wyprodukowane przez firmę AL Invest Bridlicna a.s. Dokonano zarówno matematycznej symulacji, jak i fizycznego przeciśnięcia próbek przez narzędzie ECAP. Badanie zostało skoncentrowane na podwyższeniu twardości i średniej wielkości ziarna w klasycznej geometrii kanałów ECAP w porównaniu z narzędziem ECAP o zmodyfikowanej geometrii, gdzie kanał poziomy został odchylony o 20° względem osi „x”, oraz w porównaniu z geometrią, gdzie w kanale poziomym utworzona została linia śrubowa (elektroerozyjnie). Dodatkowo, dla poszczególnych rodzajów geometrii ECAP wykonana została analiza metalograficzna struktury z wykorzystaniem transmisyjnej mikroskopii elektronowej (TEM) oraz przez pozyskanie obrazów dyfrakcyjnych w wybranych obszarach próbki (SAED). Sprawność nowego projektu została jednoznacznie potwierdzona.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacja numeryczna i modelowanie fizyczne procesów kucia wałów korbowych metodą TR

W artykule przedstawiono przykład symulacji numerycznych i modelowanie fizyczne dwóch wariantów technologicznych procesów kucia metodą TR dwóch typów wałów korbowych nowej generacji V46 oraz V48/60. Symulacje numeryczne przeprowadzono za pomocą programu QForm 3D v. 5.1, a modelowanie fizyczne w przyrządzie TR80M. Opisano i porównano wyniki uzyskane z symulacji numerycznej i modelowania fizycznego. Otrzymane rezultaty badań wykazują, że symulacja komputerowa w połączeniu z modelowaniem fizycznym umożliwia przewidywanie oporów kucia oraz określenie stopnia wypełnienia ramion wykorbienia. Jest to szczególnie przydatne w przypadku opracowywania procesów kucia trudniejszych technologicznie nowych typów wałów korbowych

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacje procesu kształtowania obrotowego materiałów trudno odkształcalnych

W niniejszym artykule przedstawiono i opisano badania symulacyjne procesu zgniatania obrotowego materiałów trudno odkształcalnych (Inconel 625) prowadzone w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu (w programie PamStamp) oraz na Politechnice Wrocławskiej (w programie MSC.Marc). Wyniki dla poszczególnych programów różnią się m.in. ze względu na podział na elementy skończone oraz na przyjęcie innego modelu obliczeniowego (w MSC.Marc nie przeprowadzano operacji wstępnego tłoczenia materiału wyjściowego). Badania wymagają jeszcze dalszych kontynuacji ze względu na możliwości osiągnięcia parametrów w pełni odwzorowujących parametry rzeczywiste procesu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania procesów tłoczenia i zgniatania obrotowego wytłoczek z materiału trudno odkształcalnego Alloy 825

W artykule przedstawiono wyniki badań procesu tłoczenia i zgniatania obrotowego wytłoczek z materiału trudno odkształcalnego Alloy 825. Wykazano większą przydatność do kształtowania wyrobów z blachy ze stopu Alloy 825, metodami obróbki plastycznej (tłoczeniem i ciągnieniem), niż z materiałów: stopu Inconel 625 i stali nierdzewnej 0H18N9. W badaniach technologicznych określono wielkość odkształcenia i wydłużenia, wzrost twardości oraz chropowatość na pobocznicy wytłoczki z blachy ze stopu Alloy 825.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ procesu azotowania i modyfikacji warstwy wierzchniej nanokompozytem smarów stałych na właściwości tribologiczne i trwałość części układów pracujących w trudnych warunkach eksploatacyjnych

Celem prowadzonych prac naukowo-badawczych, jest otrzymanie nowych, innowacyjnych łożysk ślizgowych przeznaczonych do pracy w trudnych warunkach eksploatacyjnych. Prowadzone badania maja na  celu optymalizację własności materiałów, z których wytwarzane są określone detale. Realizowane jest to przez optymalizację gęstości, twardości, odporności na zużycie, odporności na uderzenia cieplne oraz poprawę właściwości tribologicznych. Przedstawione wyniki stanowią wstępne prace badawcze, które będą kontynuowane.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Tribologiczne właściwości wyrobów wykonanych z siarczkowych nanokompozytów

W pracy omówiono oryginalną technologię wytwarzania łożysk ślizgowych z nowego materiału kompozytowego, opartego na proszku stali nierdzewnej 316L z dodatkiem Ni, Cr z modyfikowaną warstwą wierzchnią, przeznaczonych do pracy w wysokich temperaturach. Modyfikacja warstwy wierzchniej polega na utwardzaniu wyrobu metodą azotowania jonowego i następnie infiltracji siarczkowymi nanocząsteczkami grafenopodobnymi typu MoS2 i WS2. Przeprowadzone badania tribologiczne wykazały, iż łożyska ślizgowe wytworzone z materiałów kompozytowych infiltrowane nanocząsteczkami MoS2 mogą efektywnie pracować w zakresie temperatur 20–300oC. Na łożyska ślizgowe przeznaczone do pracy w zakresie temperatur 20–500oC zaleca się stosowanie badanego kompozytu infiltrowanego nanocząsteczką WS2.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Procesy kształtowania plastycznego wspomagane naprężeniami ścinającymi

W pracy zaprezentowano oryginalne koncepcje prototypowych stanowisk do spęczania z jednoczesnym oscylacyjnym skręcaniem, spęczania z równoczesnym, równomiernym w całej objętości, odkształcaniem postaciowym oraz walcowania z wymuszonym ruchem osiowym walców. Realizowane w ten sposób odkształcanie materiałów  metalicznych pozwala na wykorzystanie efektu „pasm  ścinania” i ciepła generowanego w wyniku odkształcenia plastycznego. Wyniki realizowanych prac stanowią podstawę do opracowania praktycznych zaleceń techniczno-technologicznych do projektowania nowych sposobów przetwórstwa metali i konstruowania urządzeń do obróbki plastycznej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjne rozwiązania w obszarze obróbki plastycznej – udział polskiej myśli technicznej

W pierwszej części opracowania, na przykładzie  produkcji odkuwek w Polsce i na świecie, omówiono kondycję  przemysłu przetwórstwa metali  oraz kierunki przezwyciężenia ograniczeń wynikających ze wzrostu kosztów energii i surowców czy generalnie globalnego kryzysu finansowego. Szczególną uwagę poświęcono sposobom  zmniejszenia  negatywnych skutków tych obiektywnych ograniczeń  w aspekcie  ekonomiki produkcji i  zaspokojenia oczekiwań rynku. W części drugiej  dany jest przykład  rozwiązania technologicznego (wyciskanie metodą KOBO), które jest wynikiem wieloletnich badań poznawczych i którego walory i konkurencyjność względem obecnie wykorzystywanych technologii jest dowiedziona w skali przemysłowej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mikrostruktura i właściwości mechaniczne nadstopu INCONEL 625

W referacie przedstawiono wyniki badań mikrostruktury i właściwości blach z superstopu Inconel 625. Przeprowadzono ilościowe pomiary parametrów mikrostruktury i rozkładu  wielkości ziarna za pomocą mikroskopii świetlnej i skaningowej mikroskopii elektronowej. Struktury dyslokacyjne badano za pomocą TEM. Badano blachy walcowane na zimno a następnie wyżarzane w różnych temperaturach, celem zbadania przebiegu rekrystalizacji statycznej. Przeprowadzono również próby rozciągania w temperaturze pokojowej i w temperaturach podwyższonych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza numeryczna procesu walcowania poprzecznego gwintu śruby M20x2,5 metodą styczną

W artykule podano wybrane wyniki analizy numerycznej procesu walcowania poprzecznego gwintu śruby ze stali gatunku C45. Obliczenia wykonano metodą elementów skończonych w warunkach przestrzennego stanu odkształcenia (3D) oraz w warunkach osiowo-symetrycznego stanu odkształcenia (2D), przy uwzględnieniu zjawisk cieplnych zachodzących podczas kształtowania. W artykule przedstawiono zmianę kształtu śruby w czasie walcowania, mapy odkształceń, naprężeń  i temperatur oraz rozkłady składowych siły walcowania. Uzyskane rezultaty z obliczeń wykazały przydatność wykorzystania MES w warunkach przestrzennego stanu odkształcenia (model 3D) do analizy złożonego procesu kształtowania plastycznego metodą walcowania gwintu. Modelu 2D nie można wykorzystywać do analizy stanu naprężenia i odkształcenia w procesie walcowania gwintu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania doświadczalne i modelowanie numeryczne procesu walcowania żebrowanych prętów bimetalowych

W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i doświadczalnych procesu walcowania w wykroju gotowym prętów żebrowanych bimetalowych. W badaniach określono wpływ kształtu materiału wyjściowego w postaci pasma owalnego o różnym udziale warstwy platerującej, na rozkład grubości warstwy platerującej w prętach żebrowanych bimetalowych walcowanych w wykroju gotowym. Teoretyczne i doświadczalne badania przeprowadzono w celu określenia grubości warstwy platerującej zapewniającej odpowiednią odporność na korozję gotowego wyrobu. Do modelowania numerycznego wykorzystano program komputerowy Forge2007Ž.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Regulowane azotowanie gazowe ZeroFlow jako metoda zwiększająca trwałość matryc do wyciskania profili aluminiowych na gorąco

W artykule omówiono opracowaną niedawno przez Politechnikę Poznańską i firmę SecoWarwick nową metodę azotowania gazowego ZeroFlow. Zwrócono uwagę na jej najważniejsze zalety w odniesieniu do dotychczas stosowanych procesów. Są to: duża precyzja w kształtowaniu budowy fazowej warstwy, jej grubości i twardości, bardzo małe zużycie amoniaku i mała emisja gazów poprocesowych do otoczenia, prostszy i tańszy sposób regulacji i kontroli składu chemicznego. Omówiono również wybrane aplikacje przemysłowe. Wykazano, że metoda ZeroFlow jest skutecznym rozwiązaniem dla azotowania matryc do wyciskania profili aluminiowych na gorąco.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Walcowanie i nagniatanie gwintów wewnętrznych. Część 1, Konstrukcja narzędzi

Walcowanie i nagniatanie gwintów wewnętrznych za pomocą głowic rolkowych zapewnia bardzo wysoką jakość wyrobów. Zastosowanie tych technologii jest jednak ograniczone do wykonywania gwintów drobnozwojowych o stosunkowo dużych średnicach nominalnych (powyżej 50 mm) w stalach niskowęglowych oraz stopach miedzi i aluminium, gdyż istotną trudność stanowi skonstruowanie i wykonanie wystarczająco sztywnych i wytrzymałych narzędzi. Opisane w artykule własne rozwiązania konstrukcyjne głowic rolkowych umożliwiają kształtowanie plastyczne gwintów wewnętrznych, począwszy od średnicy nominalnej 24 mm. Są one przedmiotem ochrony patentowej. Dzięki zastosowaniu wymiennych elementów możliwe jest walcowanie jednym narzędziem gwintów wewnętrznych o zbliżonych średnicach nominalnych i różnych skokach oraz zarysach.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Łączenie doczołowe cienkich blach ze stopów tytanu metodą zgrzewania tarciowego z przemieszaniem (FSW)

Publikacja  dotyczy  analizy  charakterystyki  dynamicznej  procesu  FSW  opartego  na efekcie uplastycznienia łączonych elementów ze stopów tytanu i efektu ich wymie-szania w strefie zgrzewania ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki łączenia cienkich blach. Wykazano  efekt  wpływu  parametrów procesu  takich, jak m.in.:  obroty i posuw narzędzia (prędkość zgrzewania), geometria i materiał narzędzia, temperatura. Uplastycznienie w strefie połączenia wymaga odpowiedniego poziomu naprężeń ścinających dla uruchomienia mechanizmu plastycznego płynięcia. Wielkością, która reprezentuje odpowiedź materiału na obciążenia zewnętrzne powodujące jego uplastycznienie, jest wartość sił osiowej i promieniowej występujących podczas zgrzewania. Temperatura procesu FSW blach tytanowych oscyluje w granicach 1000°C. Istnieje potrzeba stosowania zaawansowanych materiałów narzędziowych (np. specjalnej ceramiki narzędziowej) i stosowanie specjalnych układów chłodzących, zarówno narzędzie, jak i przyrząd mocujący. W pracy przedstawiono wyniki zgrzewania cienkich blach ze stopu tytanu GRADE 3 o grubości 0,5 mm w połączeniach doczołowych, za pomocą narzędzi wykonanych z węglika spiekanego oraz ze specjalnej ceramiki narzędziowej, o wymiarach dostosowanych do grubości blachy. Podczas zgrzewania rejestrowano wartości  siły  osiowej  i  promieniowej.  Jakość  złącza  oceniano  na  podstawie  badań właściwości mechanicznych złącza oraz analizy mikrostruktury. Wykazano, że odpowiednio dobrane parametry technologiczne i geometryczne procesu FSW wraz z odpowiednimi  narzędziami,  skutkują  otrzymaniem  połączeń  wysokiej  jakości  i  dużej powtarzalności.  Najlepsze rezultaty otrzymano  przy zastosowaniu  narzędzia  ceramicznego, prędkości obrotowej narzędzi 4000 obr/min i prędkości posuwu 100 mm/min. Warunki te zapewniają otrzymanie zgrzeiny o efektywności złącza na poziomie 84% wytrzymałości materiału rodzimego.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ geometrii narzędzia na rozdrobnienie ziarna stopu CuZn37 w procesie powtarzalnej obróbki plastycznej

Rozwój technologii produkcji materiałów ultra drobnoziarnistych jest obecnie bardzo intensywnie przyspieszany. Na VŠB – Uniwersytecie Technicznym w Ostravie opracowano metodę, która wykorzystuje zasadę powtarzalnej obróbki plastycznej w celu rozdrobnienia struktury i poprawy właściwości mechanicznych taśm blachy metalowej. Największe praktyczne znaczenie ma wzrost umownej granicy plastyczności oraz granicy wytrzymałości taśm blachy metalowej. Nowo opracowaną metodę stanowi wyciskanie równokanałowe podwójnymi rolkami (DRECE). Powtarzalna obróbka plastyczna (SPD) skutkuje wysokim stopniem przetworzenia materiału. Metodę tę można stosować do produkcji materiałów metalicznych o bardzo drobnoziarnistej strukturze (dalej zwanej strukturą ultradrobnoziarnistą). Proces kształtowania jest oparty na technologii wyciskania z zerową redukcją grubości taśmy blachy z końcowym celem osiągnięcia wysokiego stopnia odkształcenia w formowanym materiale, co skutkuje znaczną poprawą własności mechanicznych materiału wejściowego. W niniejszym artykule przeanalizowano wpływ wartości kątów nowo opracowanych narzędzi kształtujących na osiągnięcie własności mechanicznych w wybranym materiale, mianowicie mosiądzu, w procesie SPD. Sprawdzono doświadczalnie następujące rodzaje materiałów: taśma blachy o wymiarach: 58 mm (szerokość) x 1000 mm (długość) x 2 mm (grubość). W pracy oceniono również wpływ powtarzalnej obróbki plastycznej (SPD) na umocnienie tych materiałów przy różnych wartościach kąta narzędzia kształtującego. Wykazano jednoznacznie wpływ nowych geometrii narzędzi kształtujących na poprawę własności mechanicznych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacje odkształcania aluminium z wykorzystaniem modelu Crystal Plasticity

W artykule przedstawiono problem symulacji zachowania się materiału podczas przeróbki plastycznej z wykorzystaniem Metody Elementów Skończonych (MES). W odróżnieniu od konwencjonalnej symulacji MES do opisu zachowania się materiału wykorzystano model Crystal Plasticity (CP). Główną zaletą tego modelu jest możliwość jednoczesnego opisu umocnienia materiału oraz rozwoju tekstury podczas deformacji. Model ten jednak wymaga identyfikacji parametrów, które nie są powszechnie dostępne w literaturze. W przedstawionej pracy do identyfikacji parametrów wykorzystano metodę odwrotną. Zidentyfikowano parametry modelu dla monokryształów aluminium, a następnie zastosowano je do symulacji odkształcana polikrystalicznego aluminium. Otrzymane wyniki są zgodne z wynikami doświadczalnymi odkształcania polikrystalicznego aluminium.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania modelowe procesu walcowania pierścieni

Wytwarzanie pierścieni metodą kuto-walcowaną należy do najbardziej widowiskowych,
a zarazem zaawansowanych kinematycznie procesów obróbki plastycznej. Opracowane
technologie kształtowania pierścieni są bardzo cenne i stanowią know-how firm,
które nie jest ani udostępniane, ani publikowane. Obecnie wykonanie kuto-walcowanych
pierścieni polega na walcowaniu pierścieni z jednoczesnym profilowaniem pobocznic
w szczególności materiałów lekkich. Niniejsza praca stanowi wstęp do badań nad opracowaniem
i weryfikacją procesu walcowania pierścieni ze stopu aluminium EN AW–
7075. W pracy przedstawiono studium opracowania procesu walcowania pierścieni
w programie symulacyjnym Simufact Forming, wykorzystującym metodę elementów
skończonych. Na wstępie przedstawiono planowaną metodykę badawczą, mającą na
celu uzyskanie zweryfikowanej technologii kształtowania pierścieni. Zaprezentowano
zakres i metodę przeprowadzenia badań plastometrycznych, które posłużyły do opracowania
matematycznego opisu zmian materiałowych. W dalszej części wskazano na
zależności pomiędzy różnymi rodzajami przyjętej kinematyki walców w procesie walcowania
pierścieni, jej wpływem na przebieg procesu i geometrię pierścienia. Artykuł
wskazuje na możliwość zastosowania uproszczonego procesu symulacyjnego, który nie
wpłynie na przebieg walcowania po przeniesieniu wyników do badań fizycznych
przeprowadzonych na walcarce laboratoryjnej lub przemysłowej. Otrzymane wyniki
badań kształtowania numerycznego pierścienia, takich warunków procesu, jak: prędkość
obrotowa walca głównego, posuw trzpienia oraz zapotrzebowanie siłowe procesu
posłużyły do zaprojektowania i wykonania modelowej walcarki do pierścieni, na której
przeprowadzone zostaną badania weryfikujące symulacje.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wsparcie ochrony własności przemysłowej wytworzonej w Instytucie Obróbki Plastycznej w wyniku prac B+R, w ramach projektów PO

W artykule przedstawiono przebieg realizacji 3 projektów w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna   Gospodarka 2007-2013, osi priorytetowej 1. Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działania 1.3. Wsparcie projektów B+R na rzecz przedsiębiorców realizowanych przez jednostki naukowe, Poddziałania 1.3.2 „Wsparcie ochrony własności przemysłowej tworzonej w jednostkach naukowych w wyniku prac B+R”, współfinansowanych ze  środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Omówiono znaczenie ochrony  własności przemysłowej, istotę 7 wynalazków przewidzianych do ochrony w ramach projektów oraz przedstawiono zaawansowanie projektów.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ tarcia na rozkład odkształceń oraz trwałość narzędzi w procesie wyciskania przeciwbieżnego - modelowanie numeryczne

W artykule przedstawiono analizę procesu wyciskania przeciwbieżnego na gorąco odkuwki bazy zderzaka kolejowego. W analizie zwrócono uwagę na wybrane problemy technologiczne występujące podczas procesu wyciskania. Badano wpływ tarcia w zakresie odpowiadającym skrajnym warunkom występującym w praktyce przemysłowej przy odkształcaniu na gorąco stali niskowęglowej. Ocenę procesu przeprowadzono na podstawie map rozkładu intensywności odkształcenia, nacisków na powierzchni styku materiału z narzędziem oraz wskaźnika zużycia narzędzi.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa