rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Jest taki świat, który stwarza możliwość autentycznego Bycia Razem, czyli kilka refleksji o rodzinnym doświadczaniu lasu

Wprowadzenie. Podejmując refleksję wokół lasu, nad nim lub o nim, można dostrzec, że interesującą poznawczo perspektywą jest (roz)poznawanie go zarówno przez pryzmat relacji człowiek–natura, człowiek–przyroda, człowiek–las, jak i w perspektywie tworzenia się i pielęgnowania więzi międzyludzkich. W takim ujęciu ważnym kierunkiem myślenia staje się dostrzeżenie i (z)rozumienie lasu jako szczególnej przestrzeni rodzinnych relacji. W jaki sposób można zatem rozumieć las jako przestrzeń życia rodziny? Jak las może stawać się i być jej mikroświatem? Jakie znaczenie może mieć rodzinne doświadczanie lasu dla pielęgnowania więzi rodzinnych? Na te pytania będę poszukiwała odpowiedzi, odnosząc się do literatury przedmiotu oraz ukazując wybrane praktyki leśnych wypraw dla rodzin (praktyki „leśnego bycia”). W szerszej perspektywie przedstawione zagadnienia stanowią głos w dyskusji na temat edukacyjnego potencjału lasu, jego rozumienia jako przestrzeni całożyciowego uczenia się. Cel. Celem artykułu jest dostrzeżenie, opisanie i zrozumienie lasu jako miejsca/mikroświata rodziny. W takiej perspektywie nadrzędną kwestią jest ukazanie lasu (leśnego bycia) jako przestrzeni pogłębiania, pielęgnowania i wzmacniania więzi rodzinnych. Istotnym aspektem jest także dowartościowanie problematyki lasu (myślenia o lesie) w obszarze nauk społecznych. Materiały i metody. Analiza literatury przedmiotu oraz dokumentów dotyczących realizacji wybranych praktyk edukacyjnych. Analiza dokumentów zastanych. Wyniki. Przedstawione rozważania pozwalają dostrzec las jako mikroświat rodziny. W takim ujęciu rodzinne wyprawy do lasu, wspólne doświadczanie lasu przez członków rodziny stają się naturalnym procesem dla tworzenia się i pielęgnowania więzi – zarówno więzi z naturą, jak i więzi rodzinnych. Dynamicznie rozwijające się inicjatywy oraz propozycje edukacyjne dla rodzin (oparte na budowaniu więzi człowieka z naturą, pielęgnowaniu relacji międzypokoleniowych oraz idei uczenia się w lesie) pozwalają na rozumienie lasu jako miejsca, które wspiera współczesne rodziny w autentycznym byciu razem.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Zagrożenia medialne problemem dziecka i jego rodziny

Wprowadzenie. Technologie informacyjno-komunikacyjne stały się dominującym elementem życia całej rodziny. Codzienny kontakt z nowymi mediami rozpoczyna się w pierwszych latach życia dziecka. Zmiany jakie wprowadzają technologie informacyjne do życia współczesnej rodziny posiadają charakter pozytywny, ale także negatywny. Niestety, coraz częściej obserwuje się ujemne skutki nieodpowiedniego korzystania z mediów przez samych rodziców, a przede wszystkim przez dzieci i młodzież. Cel. Opracowany artykuł ma na celu przedstawić problem zagrożeń medialnych najczęściej występujących wśród dzieci i młodzieży. Na podstawie analizy literatury przedmiotu wymienione zostały niebezpieczeństwa medialne, wynikające z nieodpowiedniego korzystania z mediów przez dzieci i młodzież. Opisane zostały również zagrożenia medialne, które mają istotny wpływ na funkcjonowanie współczesnej rodziny. W tekście zostały przywołane przykłady badań, prowadzonych na świecie i w Polsce, a poświęconych tej tematyce. W tekście podjęto się także wyjaśnienia znaczenia działań podejmowanych przez rodziców i opiekunów w zakresie zapobiegania zagrożeniom medialnym. Materiały i metody. W pracy zastosowano przegląd poglądów i założeń, wyjaśniających istotę wybranych zagrożeń medialnych takich jak: cyberprzemoc, uzależnienia od mediów i seksting. Autorka proponuje również – w ramach działań profilaktycznych – praktykowanie działań wypracowanych na gruncie edukacji medialnej.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Cyfrowi imigranci jako pośrednicy inicjacji medialnej cyfrowych tubylców, czyli kilka refleksji dotyczących wyzwań współczesnej edukacji cyfrowej

Wprowadzenie. Rodzice jako cyfrowi imigranci nadal są najważniejszymi pośrednikami w korzystaniu z technologii przez ich dzieci – cyfrowych tubylców. Chociaż we współczesnej dyskusji pedagogicznej zwraca się uwagę na problem fonoholizmu wśród dzieci, to czas ich inicjacji cyfrowej oraz pierwsze wzorce korzystania z urządzeń mobilnych zależą od decyzji rodziców. Jednakże trudno o izolację technologiczną dzieci w czasach wszechobecnej cyfryzacji. W świetle powyższych faktów jednym z ważniejszych wyzwań wychowawczych jest konstruktywne wprowadzenie dzieci w świat nowych technologii. Cel. Punktem wyjścia dla rozważań podjętych w tym artykule jest zaprezentowanie wyników najnowszych badań przeprowadzonych na gruncie polskim dotyczących korzystania z nowych technologii przez dzieci. Analiza wspomnianych badań miała na celu ustalenie, jak rodzice postrzegają miejsce technologii w życiu ich potomstwa, oraz w jaki sposób, jako pośrednicy inicjacji cyfrowej, udostępniają mu urządzenia mobilne. Wspomniana analiza jest punktem wyjścia dla poszukiwań strategii i wskazówek związanych z wychowaniem dzieci w dobie rewolucji cyfrowej. Materiały i metody. Artykuł ma charakter przeglądowy, a analizowanym materiałem były wyniki następujących badań przeprowadzonych na gruncie polskim: Korzystanie z urządzeń mobilnych przez małe dzieci w Polsce (2015), badanie Aleksandry Gralczyk (2019) oraz Brzdąc w sieci – zjawisko korzystania z urządzeń mobilnych przez dzieci w wieku 0–6 lat (2021). W przypadku badania z 2021 roku uwzględniono część ilościową. Wyniki. Wyniki analizy wskazują na pewien paradoks – rodzice z jednej strony udostępniają dzieciom urządzenia mobilne, mają jednak duże poczucie zagrożeń związanych z tą praktyką. Większość rodziców towarzyszy dzieciom, gdy korzystają one z tych urządzeń, jednakże jest to podyktowane chęcią kontroli, a nie współuczestniczenia w interakcji z technologią. Jednakże najczęstszym powodem udostępniania tych urządzeń dzieciom jest chęć zajęcia ich w czasie, w którym rodzice zajmują się innymi sprawami.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Kompetencje dzieci w młodszym wieku szkolnym niezbędne do czytania „Księgi Natury”

Cel. Współczesna nauka i technologia ufundowane są na przekonaniu o racjonalności i matematycznej strukturze świata. Jego poznawanie, postęp i jakość naszego życia są bezpośrednio powiązane z upowszechnieniem myślenia o edukacji matematycznej jako wyposażaniu uczniów w kompetencje konieczne do odczytywania Galileuszowej „Księgi Natury”. W artykule przybliżono ideę matematycznego rozumienia rzeczywistości oraz przedstawiono wiodące kompetencje emocjonalno-wolicjonalne i narzędziowe, w które należałoby wyposażyć uczniów edukacji elementarnej, tak aby ukształtować ich przekonania odnośnie do efektywności tej drogi poznania oraz wesprzeć w pozyskiwaniu stosownej wiedzy i potrzebnych umiejętności. Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na konieczność przesunięcia edukacji matematycznej dzieci w stronę matematyki stosowanej i na potrzebę wyposażenia najmłodszych w stosowne kompetencje, które pozwolą im lepiej rozumieć rzeczywistość i skuteczniej w niej działać. Materiały i metody. Artykuł ma charakter teoretyczno-metodyczny i opiera się na analizie iteratury przedmiotu. Wnioski. Jednym z istotnych warunków pomyślności osobistej i zawodowej współczesnego człowieka oraz postępu w życiu społecznym jest powszechne i efektywne kształcenie w zakresie matematyki stosowanej, która pozwala lepiej rozumieć świat i w nim efektywnie działać. Ten proces ma swoje początki w edukacji elementarnej, która we współpracy z rodzicami i opiekunami powinna ukształtować zręby pozytywnej postawy wobec tego sposobu poznawania świata.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Ekstremizm polityczny w Nowej Zelandii

W tym artykule autor sformułował hipotezę stanowiącą przypuszczenie, że ekstremizm polityczny w Nowej Zelandii jest zjawiskiem permanentnym i ulegającym ewolucji w wyniku dyfuzji idei, które docierają do Nowej Zelandii w wyniku procesów globalizacji. Jako perspektywę teoretyczną prowadzonego badania przyjęto teorię systemową oraz założono a priori, że ekstremizm polityczny pogłębia postawy statofobiczne. Jako metody badawcze wykorzystano analizę leksykalną oraz analizę porównawczą. W toku prowadzonego badania wykazano genezę zjawiska ekstremizmu politycznego w Nowej Zelandii oraz jego główne odmiany, czyli ekstremizm lewicowy, prawicowy, ekstremizm ugrupowań proekologicznych, ekstremizm islamski i ekstremizm związany z konfliktami postkolonialnymi oraz ekstremizm „samotnych wilków”. Zjawiska te ukazano w perspektywie potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa oraz podjęto się określenia źródeł ideologicznych postaw ekstremistycznych i ukazania najbardziej aktualnych nurtów myśli politycznej uzasadniającej ekstremizm oraz organizacji i aktorów politycznych o profilu ekstremistycznym.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Aktywność parlamentarna senatorów II Rzeczypospolitej na przykładzie obecności Narodowej Demokracji w Senacie II kadencji (1928–1930)

Artykuł przybliża mało zgłębiony przez badaczy temat aktywności parlamentarnej polityków Narodowej Demokracji na przykładzie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji trwającej w latach 1928–1930. Wybory parlamentarne w 1928 r., w porównaniu do tych z 1922 r. zakończyły się dla obozu narodowego porażką, gdyż reprezentacja senacka skurczyła się do zaledwie dziewięciu polityków endeckich. W artykule dokonano próby przedstawienia struktury socjologicznej endeckich senatorów, a następnie ukazano udział narodowych demokratów w pracach w poszczególnych gremiach Senatu, tym samym przedstawiając ich realny wpływ na kształtowanie i przebieg prac izby wyższej, a także dokonano analizy myśli politycznej na podstawie wypowiedzi oraz aktywności senackiej endeków. Główne zagadnienia, które przykuwały uwagę senatorów-endeków to kwestie dotyczące: administracji państwowej, praworządności, rozwoju samorządu terytorialnego, edukacji oraz polityki zagranicznej.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o polityce i administracji
Posłowie debiutanci w Sejmie VII, VIII i IX kadencji. Przyczynek do analizy zjawiska wymiany partyjnych elit

Parlamentarna reprezentacja partii politycznych współcześnie staje się istotnym obszarem działalności każdego ugrupowania. Posłowie, zgodnie ze standardami statutów partyjnych stają się elementem elity partyjnej, piastując oficjalne funkcje w organach kolegialnych. Zmiany personalne w parlamencie oznaczają zatem zmiany w partyjnej elicie. W tym kontekście celem artykułu jest określenie skali zjawiska debiutujących posłów w latach 2011, 2015, 2019. Problemem badawczym sformułowanym przez autora jest pytanie o skalę zjawiska posłów debiutantów oraz o jego konsekwencje dla struktury demograficznej polskiego Sejmu, jak i poszczególnych partyjnych reprezentacji w parlamencie ujmowanych jako partyjne elity. Pytania szczegółowe dotyczą natomiast znaczenia parlamentarnej reprezentacji we współczesnych ugrupowaniach politycznych oraz określenia czy skala zjawiska w 2015 r. była znacząco różna od wyników elekcji z 2011 i 2019 r.? Przyjęte hipotezy zakładają, że: znaczenie reprezentacji parlamentarnej we współczesnych partiach na poziomie formalnym, jak i w ramach politycznej praktyki, stale rośnie, a co za tym idzie można o posłach mówić jako o partyjnej elicie. Druga hipoteza zakłada z kolei, że zjawisko posłów debiutantów ilościowo wyróżniało się po wyborach w 2015 r., niemniej jednak radykalnie nie zmieniało struktury demograficznej parlamentu w odniesieniu do dwóch pozostałych analizowanych kadencji. Okres podjętej analizy dotyczy stanu osobowego parlamentu wygenerowanego w wyniku trzech elekcji parlamentarnych w latach 2011, 2015, oraz 2019, co pozwoliło wychwycić ewentualną tendencję zjawiska.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Czy życie może zwyciężyć? Pentti Linkola – fiński przedstawiciel alternatywy ekologicznej

W niniejszym artykule zaprezentowane zostały przekonania i poglądy fińskiego przedstawiciela ekologii głębokiej, Pentti Linkoli. Postać tę należy uznać za jedną z najbardziej charyzmatycznych i radykalnych na gruncie debat i dyskusji, w ramach których poszukuje się sposobów walki z globalnym kryzysem ekologicznym. Linkola szans na uratowanie życia w biosferze dostrzega w zorganizowanym przymusie, zdecydowanej redukcji liczby populacji ludzkiej, zarządzanym przez silny centralny ośrodek władzy systemie autorytarnym, w skrajnym ograniczaniu społeczeństw w zakresie konsumpcji, posiadania, podróżowania czy korzystania z energii elektrycznej. Koncepcja Linkoli przesiąknięta jest negatywnymi sądami na temat odpowiedzialności i mądrości gatunku ludzkiego – stanowi ujęcie ekocentryczne, w którym przedkłada się dobro i wartość życia w ogóle nad dobro i wartość życia poszczególnych jednostek. Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie i próba oceny jego poglądów na kwestie relacji człowiek versus przyroda w odniesieniu do koncepcji bardziej znanych w Polsce autorów. Warto bowiem zaznaczyć, że idee oraz postulaty głoszone przez Linkolę nie są obecne na gruncie rodzimego dorobku subdyscyplin nauk społecznych, których przedstawiciele koncentrują swoją uwagę na społeczno-politycznych źródłach i skutkach problemów ekologicznych we współczesnym świecie. Fakt ten decyduje o istocie oraz wartości zamierzeń badawczych sformułowanych na potrzeby prezentowanego w artykule wywodu.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, nauki o polityce i administracji
O potrzebie armii europejskiej w kontekście globalnej zmiany geopolitycznej

Zasadniczym celem artykułu jest kwestia zorganizowania skutecznego systemu obronnego Unii Europejskiej w kontekście zmiany geopolitycznej dokonującej się w świecie. Tym samym istotna staje się odpowiedź na pytanie, czy Unia Europejska chcąc utrzymać istotną rolę w globalnym układzie politycznym może tego dokonać nie dysponując sprawnym instrumentem militarnym? Wydaje się, że Unia Europejska pozbawiona efektywnej siły militarnej może zachować ważną pozycję w systemie globalnym, lecz zostanie zredukowana do roli mocarstwa drugiego rzędu, jako podmiot nie pełnowymiarowy. Zasadniczymi metodami badawczymi są różne metody pomiaru potęgi jednostek politycznych.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
System więziennictwa w latach 1945–1958. Analiza na przykładzie funkcjonowania Wojewódzkiego Więzienia Karno-Śledczego w Bydgoszczy

Tematem artykułu jest system więziennictwa w Polsce Ludowej, funkcjonujący w latach 1945–1958. Celem artykułu jest udokumentowanie i analiza funkcjonowania systemu więziennictwa w tym okresie na przykładzie Wojewódzkiego Więzienia Karno-Śledczego w Bydgoszczy. Realizując cel pracy autor sformułował hipotezę badawczą, zgodnie z którą rozbudowa i funkcjonowanie powojennego systemu więziennictwa przyczyniły się do zaostrzenia i rozbudowy systemu represji wobec skazanych. W celu weryfikacji hipotezy zastosowano metody badawcze oparte na analizie dokumentów archiwalnych i danych statystycznych.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, historia
Rola Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w zapewnianiu bezpieczeństwa biologicznego na przykładzie Afrykańskiego Pomoru Świń

Przedmiotem artykułu jest problematyka zagrożenia biologicznego w państwach członkowskich Unii Europejskiej, jakim jest wirus Afrykańskiego Pomoru Świń (ASF). Celem było określenie roli Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w procesie analizy ryzyk biologicznych oraz wskazanie funkcji, jakie pełni w systemie instytucjonalnym UE. Postawiono hipotezę badawczą: rekomendacje wydawane w opiniach naukowych publikowanych przez EFSA są podstawą decyzji wykonawczych Komisji Europejskiej. Korespondują z nią pytania badawcze: Jaka jest skala zagrożeń związanych z wirusem ASF? Jakie kompetencje ma EFSA w procesie analizy ryzyk biologicznych? Jak ewoluowało podejście EFSA, co do zalecanych narzędzi zarządzania ryzykiem związanym z wirusem ASF? Kiedy i w jakich przypadkach EFSA podejmuje badania naukowe dotyczące ASF? W opracowaniu wykorzystano metodę case study oraz posłużono się techniką desk research.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Geopolityczna rozgrywka pandemią COVID-19: rosyjski ekosystem dezinformacji i propagandy

Zarówno dezinformacja, jak i propaganda nie są działaniami nowymi, ale towarzyszą społeczeństwom praktycznie od samego ich powstania. Co więcej, ich użyteczność w działaniach państw potwierdzają nie tylko liczne przykłady historyczne, ale również te, których jesteśmy obecnie świadkami i są ściśle związane z rozprzestrzenianiem się pandemii COVID-19. Artykuł jest próbą zdefi niowania i opisania nie tylko rosyjskiego ekosystemu dezinformacji i propagandy w dobie pandemii, ale również próbą odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób różne fi lary tego ekosystemu odgrywają różne role, wzajemnie się zasilają oraz wzmacniają.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Wulgaryzmy w komunikowaniu politycznym

Wulgaryzmy, nazywane w języku polskiego prawa słowami nieprzyzwoitymi, występują w procesie komunikowania politycznego. Polega ono na dwustronnym przepływie komunikatów politycznych pomiędzy nadawcami i odbiorcami z udziałem mediów. Wulgaryzmy są jednostkami leksykalnymi, które w przestrzeni publicznej mogą zaistnieć dzięki mediom, ale to Internet jest tym podmiotem, który je utrwala. Zweryfi kowanie tej hipotezy jest celem artykułu. Wulgaryzmy pełnią liczne funkcje w procesie komunikowania politycznego. Najważniejsze z nich to: dyskredytacyjna, eskapistyczna, katharsis, deskrypcyjna, rozrywkowa, prowokacyjna, a także – w znaczeniu symbolicznym – reprezentacji, integracyjna, delimitacyjna, mobilizująca.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Wizerunek I sekretarza Edwarda Gierka kreowany przez propagandę reżimu komunistycznego na łamach dziennika „Trybuna Ludu”

W pracy podjęto się zagadnienia analizy propagandowego ujęcia postaci Edwarda Gierka na łamach dziennika „Trybuna Ludu”. Na podstawie analizy przekazów prasowych „Trybuny Ludu” z okresu rządów I Sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w latach 1970–1980 r. dokonano analizy treści dotyczącej kształtowania propagandowego wizerunku E. Gierka na płaszczyźnie działań na rzecz m.in. polityki gospodarczej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz ewolucji na polu polityki wizerunkowej na tle innych I Sekretarzy KC PZPR. Problemem badawczym przyjętym na potrzeby niniejszego artykułu były pytania: jakimi metodami propagowano postać Edwarda Gierka na łamach „Trybuny Ludu”? W jaki sposób kreowano postać Edwarda Gierka jako I sekretarza KC PZPR? Ponadto autor zaprezentował krótką charakterystykę Edwarda Gierka oraz jego działalność polityczną w PRL w latach 70. XX w. W niniejszym artykule zastosowano metodę analizy treści, którą autor uznał za najefektywniejszą metodę badawczą do podjętej tematyki, w tym zwłaszcza przedstawienia mechanizmów propagandy oraz działalności politycznej Edwarda Gierka jako I Sekretarza KC PZPR w latach 70. XX w.

Czasopismo: Świat Idei i Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Percepcja rytmu w muzyce i mowie

W artykule zaprezentowano zagadnienia dotyczące rytmiczności w muzyce i mowie. Scharakteryzowano biologiczne i poznawcze mechanizmy leżące u podstaw przetwarzania rytmu w muzyce
i mowie oraz dostępne w literaturze hipotezy i wyniki badań empirycznych wyjaśniające biologiczne i poznawcze mechanizmy rytmiczności w zachowaniach muzycznych i językowych człowieka.
Wskazano też obszary oddziaływań logopedycznych, w których możliwe jest wykorzystanie aktywności rytmicznych w celu podnoszenia poziomu sprawności językowych.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, nauki o zdrowiu, nauki o komunikacji społecznej i mediach, pedagogika, psychologia
Ćwiczenia semantyczno-leksykalne dla dzieci z uszkodzonym słuchem – stymulowanie rozwoju języka i komunikacji w świetle refleksji glottodydaktycznej

W artykule poruszony jest problem doboru ćwiczeń leksykalnych dla dzieci z uszkodzonym
słuchem pod kątem ich trudności z przyswajaniem warstwy znaczeniowej słów oraz w relacji do
ćwiczeń gramatycznych i ćwiczeń usprawniających komunikację językową. Punktem wyjścia jest
przyjęcie założenia, że warstwa znaczeniowa słów kształtuje się właściwie i w pełni dopiero w kontekście, w jakim te słowa są używane. Zgodnie z wynikami badań prowadzonych na gruncie glottodydaktyki oraz z uwzględnieniem prawidłowości rozwojowych, umiejętne połączenie ćwiczeń leksykalno-semantycznych i gramatycznych z ćwiczeniami komunikacyjnymi sprzyja efektywnemu
uczeniu się leksyki i stanowi bezpośrednie nawiązanie do zasad kształtowania się języka w procesie naturalnego rozwoju.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, nauki o zdrowiu, nauki o komunikacji społecznej i mediach, pedagogika, psychologia
Narzędzie do oceny kompetencji z zakresu emisji i higieny głosu i jego zastosowanie

W artykule krótko scharakteryzowano problematykę emisji i higieny głosu, zwracając uwagę
na potrzebę weryfikowania stanu wiedzy i umiejętności z tego zakresu u aktorów, jednak głównym
celem artykułu jest prezentacja narzędzia służącego do oceny kompetencji z zakresu emisji i higieny
głosu. Narzędzie jest przeznaczone do zastosowania w logopedycznych czynnościach diagnostycznych i terapeutycznych skierowanych do członków teatru amatorskiego. W niniejszym artykule dokonano charakterystyki narzędzia i opisu jego zastosowania w badaniu aktorki amatorki – członkini studenckiego teatru amatorskiego.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, nauki o zdrowiu, nauki o komunikacji społecznej i mediach, pedagogika, psychologia
Ocena motoryki narządów mowy. Wskazówki dla logopedów

Mowa jest czynnością sekundarną, ponieważ człowiek przystosował do realizacji tej czynności struktury przeznaczone pierwotnie do wykonywania innych – prymarnych – czynności. Rozwój
mowy pozostaje więc w ścisłym związku z rozwojem i przebiegiem tych czynności, a motoryka narządów artykulacyjnych kształtuje się stopniowo wraz ze wzrostem i rozwojem dziecka dzięki realizacji i transformacji tych czynności. Niniejsze opracowanie zawiera wybrane wskazówki dla logopedów w zakresie oceny motoryki narządów wykorzystywanych podczas mówienia.

Czasopismo: Logopedia
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki medyczne, nauki o zdrowiu, nauki o komunikacji społecznej i mediach, pedagogika, psychologia