rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Błędy NMT i NMPT wynikające z automatycznej klasyfikacji chmury punktów pochodzącej z lotniczego skaningu laserowego przy zastosowaniu oprogramowania TerraScan

Kluczowym zagadnieniem w przetwarzaniu danych pochodzących z lotniczego
skaningu laserowego jest filtracja, rozumiana jako procedura eliminacji
wszystkich punktów, które nie należą do określonej powierzchni z pomierzonej
„chmury punktów”. Pozwala ona wyznaczyć przebieg powierzchni topograficznej,
czyli określić NMT. Wstępna klasyfikacja punktów przeprowadzana jest zazwyczaj
automatycznie z wykorzystaniem różnego rodzaju algorytmów do automatycznej
filtracji danych laserowych. W zależności od zastosowanego oprogramowania
istnieje możliwość korekty takiej filtracji poprzez ręczną klasyfikację.
W publikacji dokonano analizy algorytmów wykorzystywanych w oprogramowaniu
TerraScan stosowanych do klasyfikacji „chmury punktów”. Porównano
wyniki otrzymane przy zastosowaniu algorytmów o różnych parametrach
oraz zwrócono uwagę na najczęściej pojawiające się błędy NMT i NMPT. Badania
przeprowadzone zostały na danych pochodzących ze skaningu lotniczego wykonanego
w 2011 roku, obejmującego część województwa śląskiego. Skanowanie
zostało wykonane z pokładu samolotu skanerem LMS-Q680i ze średnią wysokością
lotu 850 metrów, a nalot przebiegał w dwóch kierunkach: północ-południe
oraz wschód-zachód z kątem poprzecznym skanowania wynoszącym odpowiednio
25 i 30 stopni. Średnia gęstość skanowania w jednym przelocie wynosiła 6 punktów
na metr kwadratowy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ sektorowych programów operacyjnych Unii Europejskiej na prace urządzeniowe terenów wiejskich

Przedmiotem pracy jest próba znalezienia wzajemnych powiązań między Sektorowym Programem Operacyjnym a urządzaniem terenów wiejskich. W pracy został poruszony temat zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich oraz informacji na temat finansowania prac scaleniowych w jednych ze wsi województwa podkarpackiego. Opracowanie skupia się w głównej mierze na zilustrowaniu problemu wpływu Sektorowego Programu Operacyjnego na polskie rolnictwo, biorąc pod uwagę różne jego działania. Najwięcej uwagi poświęcono zagadnieniu scaleniu i wymianie gruntów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zagrożenia środowiskowe a ustalenia dokumentów planistycznych i programowych na przykładzie gminy Wieliczka

W pracy przedstawiono zagrożenia środowiskowe występujące na terenie gminy Wieliczka w województwie małopolskim w kontekście ustaleń zawartych 
w dokumentach planistycznych i programowych. Opisano występujące na terenie gminy i miasta Wieliczka naturalne zagrożenia środowiska tj. powodzie i osuwiska oraz antropogeniczne - hałas, pola elektromagnetyczne, zanieczyszczenie powietrza, wód, odpady oraz szkody górnicze. Przeanalizowano istniejące dla gminy opracowania planistyczne i programowe tj. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, Program ochrony środowiska, Plan gospodarki odpadami, oraz przeprowadzono obserwacje terenowe. Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono, że wszystkie aspekty związane z ochroną środowiska są ważne dla władz miasta 
i gminy Wieliczka. Gmina w oparciu o istniejące opracowania planistyczne i pro-gramowe prowadzi gospodarkę zgodną z zasadami ochrony środowiska, precyzuje reguły przeciwdziałania skutkom zagrożeń uwzględniając je w projektowanych inwestycjach i niweluje, często w stopniu zbyt powolnym, niekorzystny wpływ za-grożeń środowiskowych na swoim terenie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Odbudowa powojenna wsi województwa krakowskiego w świetle archiwalnych źródeł Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego

W pracy przedstawiono rolę Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego,
funkcjonującej w Krakowie na terenie województwa krakowskiego w okresie
1946-1949, w odbudowie powojennej wsi. Zaprezentowano strukturę oraz
główne działania Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego jakie były podejmowane
w celu prawidłowego przestrzennego zagospodarowania wsi. Pokazano
program prac Dyrekcji, obejmujący opracowanie planu regionalnego województwa
krakowskiego, planów miejscowych miast i wsi oraz konieczność
przeprowadzenia scaleń oraz parcelacji gruntów na terenie niektórych powiatów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ deszczowania i zróżnicowanego nawożenia azotem na zdrowotność prosa odmiany 'Gierczyckie' na glebie bardzo lekkiej

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2005–2006 na glebie bardzo lekkiej w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy. Badano wpływ deszczowania i czterech poziomów nawożenia azotowego na zdrowotność prosa odmiany ‘Gierczyckie’. Doświadczenie założono jako dwuczynnikowe w układzie splitplot. Czynnikiem pierwszego rzędu było deszczowanie zastosowane w dwóch wariantach: bez nawadniania (kontrola) i deszczowanie na podstawie wskazań tensjometrów (-0,03 MPa). Czynnikiem drugiego rzędu była dawka nawożenia azotowego: 0, 40, 80 i 120 kg N•ha-1. Badania obejmowały ocenę stopnia porażenia korzeni przez kompleks patogenów, podstawy źdźbła przez Fusarium spp., Oculimacula spp. i Rhizoctonia spp. Na liściach obserwowano nasilenie mączniaka prawdziwego, czerwonej plamistości i innych plamistości. Deszczowanie spowodowało istotny wzrost nasilenia fuzaryjnej zgorzeli podstawy źdźbła oraz spadek ostrej plamistości oczkowej. Zdrowotność niedeszczowanego prosa zależała w dużym stopniu od opadów atmosferycznych. Niższe nasilenie fuzaryjnej zgorzeli podstawy źdźbła zanotowano w roku z mniejszą ilością opadów w okresie wegetacji prosa, a ostrej plamistości oczkowej w roku z większą ilością opadów. Wraz ze zwiększaniem dawki nawożenia azotowego następował istotny wzrost porażenia korzeni prosa, a w warunkach deszczowania także podstawy źdźbła przez Fusarium spp. Plamistości na liściach występowały w największym nasileniu przy braku nawożenia azotowego, a najmniejszym przy dawce 40 kg N•ha-1. Choroby obserwowane na prosie nie wywarły wyraźnego wpływu na plon ziarna prosa. Jedynie plamistości, gdy występowały na liściach w większym nasileniu przyczyniały się do spadku plonu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie próchnicy leśnej do rewitalizacji gleby w rocznym cyklu produkcji sadzonek brzozy brodawkowatej

W pracy badano wpływ nawożenia kompostem przygotowanym z próchnicy leśnej oraz ściółkowania świeżą ektopróchnicą na właściwości gleb, wzrost jednorocznych sadzonek brzozy brodawkowatej oraz na aktywność biologiczną gleb w szkółce leśnej. Aktywność tę oceniano metodą bioindykacyjną - wskaźnikami były roztocze (Acari), szczególnie saprofagiczne mechowce (Oribatida).
 Na badanej kwaterze szkółki leśnej pokrywa glebowa miała odczyn kwaśny, a ściółkowanie świeżą ektopróchnicą leśną dodatkowo obniżyło tę wartość. Analiza przyswajalnych form fosforu i potasu ukazała niewielkie zróżnicowanie pomiędzy poletkami nawożonymi mineralnie a naważonymi kompostem i ściółkowanymi. Nawożenie kompostem zwiększyło istotnie wysokość oraz świeżą masę części nadziemnych jednorocznych sadzonek brzozy. Nie odnotowano natomiast wpływu ściółkowania przeprowadzonego we wrześniu na te parametry roślin. W sezonie wiosennym zagęszczenie roztoczy było niskie, po przeprowadzeniu ściółkowania liczebność roztoczy - szczególnie saprofagicznych mechowców - wyraźnie wzrosła. Na stanowiskach ściółkowanych odnotowano występowanie 15-16 gatunków Oribatida, a w ich zgrupowaniach dominował Tecto-cepheus velatus.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ niedokładności wyznaczenia stałych dyspersji hydrodynamicznej na przestrzenno-czasowy rozkład zanieczyszczeń w ośrodku gruntowym

W pracy zbadano wpływ niedokładności oszacowania stałych dyspersji po-dłużnej i poprzecznej na dokładność rozwiązań równania dyspersji hydrodynamicznej, będącego podstawą matematycznego modelowania przepływu zanieczyszczeń chemicznych w ośrodku gruntowo-wodnym. Wykorzystano analityczne rozwiązania równania dyspersji dla źródła punktowego, chwilowego lub stałego w czasie. Niedokładności oszacowania stałych dyspersji opisano rozkładem normalnym z zadaną wartością średnią i wariancją. Na podstawie wielowariantowych symulacji przy różnych wartościach stałych dyspersji wykazano, że przestrzenno-czasowy rozkład koncentracji zanieczyszczeń istotnie zależy od dokładnego określenia parametrów równania dyspersji. Największe wartości współczynnika zmienności obliczonych koncentracji zanieczyszczeń, będącego miarą błędu symulacji, występują na krańcach obszaru skażonego. Są to obszary, w których istnieje największe ryzyko błędnych obliczeń symulacyjnych. Przedstawiono także zależność średniego współczynnika zmienności uzyskanych wyników od założonego współczynnika zmienności stałych dyspersji. Wykazano, że współczynnik zmienności nie rośnie z czasem symulacji komputerowych, co oznacza stabilność modelu migracji zanieczyszczeń.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza problemu trwałości betonów hydrotechnicznych na przykładzie jazów zbudowanych po 1975 r. na rzece Odrze

Praca zawiera analizę istotnych problemów, determinujących trwałość
betonów hydrotechnicznych w budowlach wodnych. Omówiono rezultaty dokonań
międzynarodowych zespołów badawczych w zakresie podstaw projektowania budowli
na okres użytkowania. Na podstawie wytycznych normy europejskiej EN
1990 autorzy przeprowadzili analityczne oszacowanie charakterystycznego (przewidywanego)
okresu trwałości budowli wodnych typu jazów na rz. Odrze. Omówiono
w pracy także konieczność zmian wymogów stawianych dla betonów hydrotechnicznych,
wbudowanych w gwarantowanie trwalsze betonowe budowle
wodne. Na tle tych analiz podano w pracy ocenę trwałości betonów jazów sektorowych
i klapowych, wybudowanych na rzece Odrze po 1975 roku.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Koncepcja egzekwowania wymagań ochrony środowiska na przykładzie gminy Michałowice

Kontrola utrzymania czystości w gminach należy do zadań własnych samorządów
gminnych. Działania urzędu nie ograniczają się do interwencji w przypadkach
nadużyć ze strony mieszkańców lub właścicieli nieruchomości. W urzędzie
powinny zostać wypracowane mechanizmy stałej kontroli i monitoringu elementów
związanych z zanieczyszczeniami w poszczególnych gospodarstwach.
W pracy zawarto opis istniejącego systemu kontroli, uzupełnionego o walory
przestrzenne. Realizacja tego polegała na wygenerowaniu mapy cyfrowej i połączeniu
jej z odpowiadającymi danymi w bazie transakcyjnej. Wykonanie raportu
tabelarycznego, przedstawiającego gospodarstwa wytypowane jako te, które
ukrywają prawdziwą ilość tworzonych nieczystości czy ścieków jest teraz wzbogacone
o rysunek z wyróżnionymi miejscami ich położenia. Pozwala to znacznie
skuteczniej ocenić zagrożenia z tego wynikające oraz zmienić kierunki planowania
i zagospodarowania terenu w planie miejscowym i studium uwarunkowań, poprzez
wprowadzenie bardziej restrykcyjnych mechanizmów kontrolnych.
W poniższym przykładzie przetestowano zachowanie się aplikacji, która
została zaprojektowana z dwóch elementów: wykorzystywanej bazy danych i mapy
cyfrowej. Koszty wdrożenia tego systemu informacyjnego były o wiele niższe
niż budowa takiego rozwiązania od początku i na zamówienie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Klasyfikacja jakości wód powierzchniowych w Polsce

Od wielu lat istnieje w naszym kraju system monitoringu i oceny jakości
wód powierzchniowych. Wyspecjalizowane instytucje (WIOŚ, ZUS) publikują coroczne
oceny stanu jakości wód. Stosowane przez poszczególne województwa
sposoby oceny były różne. Dopiero wdrażanie Ramowej Dyrektywy Wodnej wymusiło
stosowanie jednolitych procedur oceny. Dyrektywa ta, stawiając głównie
na elementy jakości biologicznej wód, zmienia zasadniczo sposoby kwalifikacji.
W pracy przedstawiono wybrane aspekty Ramowej Dyrektywy Wodnej, a także
sposoby kwalifikacji jakości wód powierzchniowych w Polsce w ostatnich 25 latach
oraz planowane zamierzenia w tym zakresie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stosunki wodne na obszarach mokradłowych w Leśnym Zakładzie Doświadczalnym Siemianice w latach hydrologicznych 2005 i 2006

W ostatnich latach coraz częściej naukowcy zwracają uwagę na zachodzące
w przyrodzie zmiany klimatyczne (wzrost temperatury powietrza, spadek sum opadów
atmosferycznych). Implikują one zmiany składowych bilansów wodnych, a w
praktyce zmiany stosunków wodnych, zarówno w skali globalnej, jak i lokalnej.
Obecnie za największe zagrożenie uważa się przesuszenie siedlisk [Pierzgalski 2007].
Celem pracy było zaprezentowanie stosunków wodnych panujących na
terenach leśnych obszarów mokradłowych jednego z Leśnictw (Leśnictwa Marianka)
Leśnego Zakładu Doświadczalnego Siemianice w latach hydrologicznych 2005 i 2006.
Badania wykazały, iż analizowane zlewnie, pomimo lokalizacji na terenach
mokradłowych, cechują okresy z brakiem wody w rowach. Na analizowanych ciekach
odpływ występował od połowy listopada 2004 roku do początku czerwca
2005 roku, a w następnym roku hydrologicznym – ponownie od połowy listopada,
ale nieco dłużej, bo do połowy czerwca 2006. W odniesieniu do wód gruntowych
obszaru zlewni zauważono przewidywalny związek zalegania zwierciadła wody
z miejscem lokalizacji studzienek. Studzienki położone w partiach szczytowych
zlewni mają lustro wody najgłębiej pod powierzchnią terenu, studzienki z terenów
dolinowych najpłycej. Zaobserwować także można, że studzienki położone na
obszarach wyższych (wododziałowych) charakteryzuje nieznacznie większe zróżnicowanie
położenia lustra wody gruntowej w ciągu roku niż położonych niżej
(w partiach dolinowych). Oba analizowane lata hydrologiczne (2005 i 2006)
cechuje podobny przebieg zalegania zwierciadła wody gruntowej w poszczególnych
siedliskach. Wyraźna jest także cykliczność zmian położenia lustra wody,
tzn. podniesienie poziomu wody na jesień, a w miesiącach letnich jego obniżenie (wynik zmian w procesie transpiracji roślin). Związek zalegania zwierciadła wód
gruntowych od różnych siedliska leśnych występujących na badanych zlewniach
potwierdza zależność od wariantu uwigotnienia siedliska. Najpłycej zalegały wody
w siedliskach olsu jesionowego – siedlisku bagiennym, natomiast wyraźnie najgłębiej
w siedliskach boru mieszanego świeżego – siedlisku świeżym. Podczas
analizowania zmian zalegania wód gruntowych w zależności od klas wieku drzewostanów
wyraźnie rysuje się sezonowa zmienność oraz zbliżony przebieg zmian.
Najpłycej zalegały wody w drzewostanach V i VI klasy wieku. Zdecydowanie
najgłębiej w IV klasie wieku. Powyższe zależności dotyczą zarówno roku hydrologicznego
2005 jak i 2006.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Struktura zużycia energii i emisji zanieczyszczeń powietrza na obszarach wiejskich gminy Bochnia

Przedstawiono analizę zużycia energii finalnej oraz obliczono wielkość
emisji zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego na obszarach wiejskich gminy
Bochnia. Dla potrzeb pracy obiekty gminne podzielono na następujące sektory:
mieszkaniowy, infrastruktury społecznej, infrastruktury ekonomicznej oraz uprawy
pod osłonami. Pozwoliło to na obliczenie wielkości i struktury zużycia nośników
energetycznych w poszczególnych grupach odbiorców i na tej podstawie
określenie jaki mają wpływ na zanieczyszczenie powietrza na analizowanym terenie.
Na podstawie badań i obliczeń modelowych stwierdzono, że największy
wpływ na zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego w gminie ma sektor
mieszkaniowy, który jest głównym konsumentem energii. Obiekty infrastruktury
społecznej praktycznie nie wpływają na stan zanieczyszczenia powietrza, ponieważ
przy produkcji ciepła w większości jako paliwo wykorzystują gaz ziemny.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena możliwości zastosowania w polskich uwarunkowanich społeczno-ekonomicznych rozwiązań wyceny gruntów leśnych stosowanych w Niemczech

W artykule porównano metody i procedury wyceny nieruchomości leśnych (gruntów leśnych bez drzewostanu) w Niemczech i Polsce. 
Zaprezentowano w nim także rynek obrotu gruntami leśnymi bez drzewo-stanu w wybranych obszarach w granicach administracyjnych badanych nadleśnictw. Stwierdzono zwiększającą się ilość transakcji tego typu nieruchomościami w latach 2004-2007. Podjęto próbę zastosowania w badanych obszarach metody tzw,,niemieckiej'' wyceny gruntów leśnych bez drzewostanu. Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono, że metoda ta jest możliwa do zastosowania 
w polskich uwarunkowaniach społeczno-ekonomicznych. Metoda ta odznacza się prostotą i zwiększa możliwości zastosowania podejścia porównawczego do wyceny gruntów leśnych bez drzewostanu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ suchych zbiorników retencyjnych na zmniejszenie zagrożenia powodziowego w małych zlewniach zurbanizowanych

W artykule dokonano analizy możliwość redukcji fal powodziowych
o prawdopodobieństwie 1% poprzez zastosowanie suchych zbiorników retencyjnych. Analizy przeprowadzono w zlewni rzeki Serafy, która z uwagi na bardzo duży stopień uszczelnienia stwarza zagrożenie powodziowe dla mieszkańców, co pokazała choćby powódź z maja 2010 roku. Wzrost stopnia uszczelnienia powoduje szybszą reakcję zlewni na opad, a w konsekwencji większe przepływy
w kulminacji. Pewną alternatywą na wzrost stopnia uszczelnienia zlewni są działania zmierzające do zwiększania jej retencji. Jednym z takich sposobów jest budowa suchych zbiorników retencyjnych. Powodują one przetrzymanie fali spływu powierzchniowego, a przez to redukcję przepływów maksymalnych. Szczególną zaletą tych zbiorników jest to, że działają automatycznie, a więc bez konieczności ste-rowania. W artykule dokonano wariantowej analizy pracy wspomnianych zbiorników - w I wariancie przyjęto jeden zbiornik na rzece Serafie, w II - dwa zbiorniki, jeden na dopływie Malinówka w jego ujściu do Serafy i drugi - jak w wariancie I. Pojemności zbiorników wynikały z analiz map topograficznych i numerycznego modelu terenu oraz z Programu Małej Retencji dla Województwa Ma-łopolskiego. Wszystkie obliczenia przeprowadzono w programie HEC-HMS. W przypadku analizowanej zlewni najkorzystniejszym okazał się wariant II. Obliczenia wykazały, że w tym wariancie istnieje możliwość zredukowania przepływu maksymalnego o 50% w stosunku do wariantu z jednym zbiornikiem, gdzie wielkość redukcji wyniosła niespełna 26%. W celu ochrony przeciwpowodziowej
w zlewni Serafy, mimo większych kosztów inwestycyjnych rozważany powinien być wariant II z dwoma zbiornikami.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Korekta wiejskiego układu gruntowego zwiększająca wielkości udziałów w kompleksach projektowych

Opracowana korekta zwiększająca udziały gospodarstw w kompleksach
dotyczy modelu optymalizacji położenia gruntów względem siedlisk, opartego na
podziale kompleksów projektowania działek na niewielkie paski elementarne.
Celem tej korekty jest wyeliminowanie zbyt małych udziałów gospodarstw uniemożliwiających
wydzielanie działek mających wystarczająco dużą powierzchnię.
Skuteczność korekty zwiększającej udziały gospodarstw w kompleksach projektowania
działek została potwierdzona na przykładzie wsi Wojków. Po zastosowaniu
tej korekty wyeliminowana została większość (ponad 90%) udziałów gospodarstw
mniejszych od 1 ha. Pozostałe niewielkie udziały gospodarstw o niewielkich powierzchniach
wynikają przeważnie ze zbyt małej powierzchni gospodarstw i kompleksów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
System Zarządzania Środowiskiem w proekologicznych działaniach na rzecz ochrony środowiska

Zatwierdzony i wdrożony do praktycznej realizacji System Zarządzania
Środowiskiem (SZŚ) jest wizytówką oraz podnosi prestiż i atrakcyjność
danego podmiotu. Jednym z elementów SZŚ jest sporządzenie
i opublikowanie Raportu Środowiskowego, który jest kompetentnym i wiarygodnym
źródłem informacji dostarczonych opinii publicznej i innym zainteresowanym
stronom o stanie środowiska, a w szczególności o wpływie
na środowisko i poziomie jego ochrony oraz ciągłej poprawie tego poziomu
w ramach działalności danego podmiotu. Zarządzanie środowiskowe
oznacza te aspekty ogólnej funkcji zarządzania organizacją, które dotyczą
kontrolowania i sterowania wpływem, jaki wywiera ona na środowisko.
Pojęcie to obejmuje całość problemów dotyczących wpływu wywieranego
na środowisko, a mających znaczenie dla strategii firmy i jej konkurencyjności
na rynku. Warunkiem koniecznym funkcjonowania systemu zarządzania
środowiskowego jest jego integracja z ogólnym systemem zarządzania
organizacją danego podmiotu. Nie może dobrze funkcjonować system
zarządzania środowiskowego opracowany i wprowadzony niezależnie od
ogólnych celów, priorytetów i procedur obowiązujących w danej organizacji.
Dotyczy to zarówno polityki ekologicznej, która powinna stanowić
integralną część ogólnej polityki firmy, jak i wszelkich praktyk, procedur,procesów i środków. W artykule przedstawiono istotę Systemu Zarządzania
Środowiskiem, elementy, sposób i kolejne etapy opracowywania oraz
zagadnienia związane z jego audytem. Omówiono również aspekty przeglądu
i audytu ekologicznego, weryfikacji i oceny systemu EMAS oraz
ważniejsze elementy deklaracji środowiskowej w działalności podmiotów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna