rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mala retencja w lasach elementem ksztaltowania i ochrony zasobow wodnych

Zmienność sezonowa i przestrzenna zasobów wodnych, zagrożenia dla działalności człowieka wynikające z cyklicznie występujących ekstremalnych zjawisk przyrodniczych, jakimi są powodzie i susze, jest przyczyną podejmowania szeregu działań dla ograniczenia negatywnych skutków tych zjawisk. Coraz szersze zastosowanie w ochronie i kształtowaniu zasobów wodnych znajduje „mała retencja”, jako działanie nienaruszające walorów przyrodniczych rzek i dolin rzecznych. W zakres małej retencji wchodzą działania techniczne i nietechniczne, przyczyniające się do zwiększenia potencjalnej zdolności retencyjnej niewielkich zlewni. Podstawowym technicznym elementem małej retencji są wszelkiego typu naturalne i sztuczne zbiorniki wodne, piętrzenia na ciekach itp., powodujące zahamowanie szybkiego odpływu wód opadowych i roztopowych. Znaczne spowolnienie odpływu wody uzyskać można poprzez odbudowę obszarów wodno-błotnych oraz renaturyzację cieków. Szczególnie predysponowane do realizacji programów małej retencji są obszary leśne. Prawidłowo realizowana mała retencja może przyczynić się do wzbogacenia walorów przyrodniczych ekosystemów leśnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Zmiany funkcji enklaw rolniczych pod wplywem turystyki na terenie Parku Krajobrazowego 'Lasy Janowskie'

Aktualnie zachodzące w rolnictwie procesy restrukturyzacyjne potęgują dynamikę przemian w zakresie struktury użytków rolnych w śródleśnych enklawach rolniczych położonych na terenie Parku Krajobrazowego Lasy Janowskie. Brak możliwości efektywnego gospodarowania zdecydował o wyłączaniu pól z użytkowania. Mając na uwadze gospodarowanie w obszarze chronionym jest to zjawisko pozytywne, bowiem nawet tak krótki okres ekspansji rolniczej zaznaczył się uproszczeniem struktury i obniżeniem bioróżnorodności w krajobrazie. Przemiany gospodarcze zaznaczyły się również w gospodarce stawowej, która zawsze była dla miejscowej ludności jedną ze składowych form gospodarowania. Wyłączanie z użytkowania zarówno pól uprawnych jak również stawów hodowlanych powoduje ekspansję naturalnej roślinności podnosząc tym samym stopień naturalności krajobrazu. Przełom XX i XXI w. zaznaczył się w tym terenie korzystnymi zmianami w środowisku przyrodniczym. Mając na uwadze atrakcyjność przyrodniczą szansą rozwoju obszaru jest rozwój agroturystyki i turystyki krótkoterminowej. Rozwój tych usług może być istotnym elementem tworzenia alternatywnych źródeł dochodu dla społeczności wiejskiej tego terenu. Rejestracja gospodarstw agroturystycznych, ilościowy wzrost dacz i domków letniskowych w enklawach osadniczych parku krajobrazowego są odpowiedzią na wzrastające zapotrzebowanie i zainteresowanie taką formą spędzania wolnego czasu. Z gospodarstw agroturystycznych korzystają głównie mieszkańcy dużych aglomeracji, natomiast w budowę domów letniskowych inwestuje ludność pobliskich miast np. Stalowej Woli, Lublina, jak również samego Janowa Lubelskiego.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Zmiany w retencji wody dokonywane przez bobry [Castor fiber L.] na rzekach i potokach gorskich

Nasilająca się w ciągu ostatnich dziesięcioleci ekspansja demograficzna i urbanistyczna oraz zmiany klimatyczne, doprowadziły do znacznego zanieczyszczenia i deficytu wód. Sposobem na ich magazynowanie są ujęcia i zbiorniki retencyjne, budowane w górnych biegach rzek, gdzie skażenie jest stosunkowo najmniejsze. W Polsce nie ma wielu takich rezerwuarów, zaś istniejące borykają się z wieloma problemami związanymi z ich utrzymaniem. Dlatego też warto zadbać o naturalnego sprzymierzeńca w walce o czystą wodę, jakim jest bóbr. Przeprowadzane introdukcje i reintrodukcje, w połączeniu z naturalnymi migracjami, doprowadziły do pojawienia się tego ssaka na obszarach górskich. Konstrukcje charakterystyczne dla działalności tego gatunku (np. tamy), zatrzymują osady oraz stabilizują spływ wód. Stawy bobrowe są czynnikiem inicjującym powstawanie bardzo rzadkich lasów łęgowych i przyczyniają się do wzrostu różnorodności biologicznej. Zebrana faktografia dostarcza argumentów przemawiających za ochroną biotopów bobra na terenach potoków i rzek górskich.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Migracja jelenia szlachetnego Cervus elaphus L. przejsciem dla zwierzat nad droga krajowa nr 5 w Wielkopolskim Parku Narodowym

W celu zachowania ciągłości ekologicznej buduje się różnego typu przejścia dla zwierząt nad lub pod drogami.W pracy przedstawiono badania oceniające przydatność wybudowanego przejścia na podstawie częstości migracji jelenia szlachetnego. Monitoring przejścia prowadzono specjalnie zaprojektowanym zestawem telewizyjnym w okresie od marca 2008 r do lutego 2009 r. Analiza zapisów wykazała, że prawidłowo zaprojektowane i wybudowane przejście typu górnego jest akceptowane przez zwierzynę grubą, w tym także przez jelenia szlachetnego. Stwierdzono, że częstotliwość migracji różni się w poszczególnych porach roku, a nawet w miesiącach.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Czy edukacja ekologiczna moze wzbudzac emocje sluzace ochronie przyrody?

Emocje dotyczące pewnego zagadnienia, przedmiotu lub działania mogą mieć zabarwienie pozytywne bądź negatywne. Zazwyczaj towarzyszą one czemuś, co dotyczy nas bezpośrednio lub pośrednio i ma wpływ na naszą rzeczywistość. Często negatywne emocje wiążą się z lękiem przed nieznanym. Ochrona przyrody, szczególnie na obszarach chronionych, wiąże się zazwyczaj z dużymi emocjami. Pozytywne nastawienie społeczności lokalnej do danego działania może w znacznym stopniu przyczynić się do jego sukcesu. Ważnym elementem mogącym w tym pomóc jest edukacja ekologiczna. Odpowiednio poprowadzona, może spowodować, poprzez poznanie, zmianę negatywnych emocji na pozytywne. Przedmiotem referatu jest ukazanie emocji związanych z edukacją ekologiczną i ich wpływu na dalsze działania związane z ochroną przyrody na obszarze PK Wzniesień Łódzkich. Jako przykład posłużyły tu projekty ochrony nietoperzy, trzmieli oraz zachowanie tradycyjnych sadów.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Puszcza Kozienicka jako obiekt badan i edukacji ekologicznej

W części początkowej pracy przedstawiono kierunki oraz zakres przyrodniczych prac badawczych wykonanych w ostatnich latach i obecnie realizowanych na terenie Puszczy Kozienickiej, a także przegląd wybranych publikacji naukowych i popularno-naukowych o przyrodzie tego obszaru z przełomu XX i XXI wieku. Omówiono ponadto wykorzystanie obszaru Puszczy jako obiektu do zbierania materiałów do prac dyplomowych przez studentów z wielu uczelni oraz zaprezentowano zakres edukacji ekologicznej realizowanej przez Kozienicki Park Krajobrazowy i nadleśnictwa Kozienice, Radom i Zwoleń.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Saprotrofy - rola w ekosystemie lesnym oraz mozliwosc ich wykorzystania w gospodarce lesnej

Grzyby saprotroficzne są niezbędnym ogniwem w ekosystemie leśnym. Jako reducenci rozkładają martwą materię organiczną (w tym martwe pnie, gałęzie, liście), dzięki czemu umożliwiają innym organizmom (roślinom i zwierzętom) zajmowanie odpowiednich siedlisk. Jedną z istotnych ról, wciąż niedocenianą w leśnictwie, jest wpływ tych grzybów na wzrost żyzności siedliska oraz na zwiększenie odorności na niekorzystne czynniki biotyczne i abiotyczne. Możemy uzyskać te pozytywne efekty poprzez wykorzystanie saprotrofów do tzw. melioracji biologicznej. Szczególnie korzystny wpływ tych grzybów może mieć miejsce na siedliskach boru suchego i zalesianych gruntach porolnych. W celu zwiększenia różnorodności gatunkowej saprotrofów w lasach gospodarczych niezbędne jest podjęcie adekwatnych działań
zmierzających do wprowadzenia tych grzybów do drzewostanów, w których wcześniej usuwano rygorystycznie drewno, oraz zapewnienie im warunków bytowania.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Badania genetyczne gluszca - weryfikacja danych ekologicznych i kierunkow ochrony

W awifaunie Polski głuszec Tetrao urogallus należy do gatunków najsilniej zagrożonych wyginięciem. Krajowa populacja, żyjąca w 4 izolowanych ostojach, oceniana jest na 480-600 lub 350-450 osobników. Na szybki proces wymierania gatunku wpływa szereg wzajemnie powiązanych czynników. Do najważniejszych należą przekształcenia i fragmentacja środowisk leśnych oraz antropopresja. Bezpośrednią przyczyną śmiertelności są kolizje oraz drapieżnictwo, głównie lisa. Kojarzenie ograniczonej liczby osobników oraz intensyfikacja zjawiska dryfu genetycznego prowadzi do ograniczenia zmienności genetycznej izolowanych populacji, co potwierdziły wstępne badania głuszców z terenu Polski. Kontynuowane obecnie prace powinny umożliwić przeprowadzenie dokładnej charakterystyki genetycznej dwóch populacji nizinnych: augustowskiej i lubelskiej. Realizowany projekt powinien pozwolić na genetyczną weryfikację liczebności głuszca oraz stosunku płci. Planowane jest oszacowanie poziomu zmienności genetycznej obydwu populacji, oraz identyfikacja procesów kształtujących tę zmienność. Wyniki badań powinny stanowić podstawę podejmowanych działań ochronnych, w tym restytucji, w ramach krajowej strategii ochrony głuszca.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Ochrona gleby leśnej przy pozyskiwaniu i zrywce drewna

Pozyskiwanie drewna, zgodnie z ustawą o lasach, jest jedną z głównych
dziedzin działalności leśnictwa. Proces ten może się odbywać jednak pod
warunkiem zapewnienia maksymalnej ochrony środowiska. Ze społecznego
i gospodarczego punktu widzenia z pozyskiwania drewna zrezygnować nie
można. Leśników więc obowiązuje zasada takiego postępowania, aby naruszenie
równowagi środowiska było minimalne i umożliwiało szybki powrót do
stanu poprzedzającego rozpoczęcie procesu pozyskiwania.
Przejazdy maszyn oraz transport surowca drzewnego powodują naruszenia
wierzchniej warstwy gleby leśnej. Powstają koleiny, zmienia się struktura
gleby i jej własności, a szczególnie zwięzłość. Na rozmiary uszkodzeń
wpływa wiele czynników związanych z konstrukcją maszyn, własnościami
podłoża oraz przygotowaniem powierzchni. Poznanie występujących zależności
powinno umożliwić określenie technologii i sposobów pracy pozyskiwania
drewna minimalizujących ryzyko wystąpienia szkód glebowych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Ksztaltowanie przestrzeni z punktu widzenia zroznicowanego odbiorcy - antropometria jako narzedzie w projektowaniu

Przystosowanie obiektów technicznych, przestrzeni, w jakiej odbywa się aktywność człowieka, nabiera szczególnego znaczenia w przypadku specyficznej grupy użytkowników. Zagrożenia istniejące w środowisku architektonicznym w wielu sytuacjach powodowane są przez brak wykorzystania podstawowych danych antropometrycznych potencjalnego użytkownika. Wykorzystanie danych antropometrycznych musi przebiegać zgodnie z potrzebami konkretnej sytuacji aktywności człowieka i przewidywanym sposobem wykorzystania obiektu, przestrzeni, przedmiotu. Wdrażanie planu projektowego wymaga zdefiniowania konkretnych ograniczeń funkcjonalnych w powiązaniu z celami działania i zdefiniowanymi odbiorcami. Wykorzystanie danych antropometrycznych musi przebiegać zgodnie z potrzebami konkretnej sytuacji aktywności człowieka i przewidywanym sposobem wykorzystania obiektu, przestrzeni, przedmiotu. Należy oczekiwać, że wykorzystane będą dane aktualne dotyczące populacji użytkowników. W pracy przedstawiono podstawowe informacje dotyczące: pomiarów antropometrycznych, dostępnych danych i sposobu ich pozyskania, stref pracy, rodzajów zasięgu, wielkości progowych i ich wykorzystania, warunków dla odbioru sygnałów z otoczenia za pomocą podstawowych zmysłów.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Las jako miejsce wypoczynku i rekreacji - analiza oczekiwan spolecznych na przykladzie gminy Rogow

Funkcje społeczne lasu polegają między innymi na kształtowaniu korzystnych warunków zdrowotnych i rekreacyjnych dla społeczeństwa, tworzeniu różnorodnych form użytkowania lasu przez społeczność lokalną, a ponadto mają sprzyjać rozwojowi kultury, oświaty i nauki oraz edukacji ekologicznej społeczeństwa. W badaniach przeprowadzonych metodą ankietową określono w jakim stopniu obszary leśne gminy Rogów są wykorzystywane jako miejsce wypoczynku przez mieszkańców gminy. Ponadto przeanalizowano potrzeby, preferencje i oczekiwania mieszkańców w odniesieniu do tych lasów. Pytania zamieszone w kwestionariuszu dotyczyły następujących zagadnień: częstotliwość wizyt w lesie i ich cel, preferencje względem typu lasu i jego walorów, zakłócenia i utrudnienia wypoczynku w lesie, oczekiwania względem zagospodarowania turystycznego, oceny zagrożenia lasu. Badaniami objęto rodziców dzieci uczęszczających do Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Rogowie, dzięki czemu ankieta objęła pełny przekrój społeczny mieszkańców gminy.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Bobr europejski Castor fiber L. 1758 jako czynnik wspomagajacy renaturyzacje siedlisk nad gornym Sanem

W połowie lat 70. ubiegłego wieku, nad górnym Sanem, na obszarze ok. 1500 ha, rozpoczęto tworzenie fermy rolno-hodowlanej „Igloopol”. Spośród prowadzonych zabiegów gospodarczych szczególnie niekorzystne dla lokalnego środowiska były melioracje wodne i agrotechniczne. Po kilkunastu latach ferma upadła, a po kilku następnych, w listopadzie 1999 roku, została ostatecznie przekazana do Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Zgodnie z wytycznymi planu ochrony Parku opracowano założenia postępowania w dolinie Sanu określone jako program renaturyzacji, w którym m.in. za istotne przyjęto: 1) sanację stosunków wodnych, 2) aktywną ochronę cennych elementów przyrodniczych i kulturowych, 3) inicjację odtwarzania zarośli i zadrzewień łęgowych. Prace renaturyzacyjne w dolinie rozpoczęto w 1992 r. Miały one na celu zabezpieczenie torfowisk wysokich i polegały one na usypaniu przetamowań ziemnych na rowach opasujących i odwadniających 8 torfowisk. Po przejęciu terenów „Igloopolu” w 1999 r., BdPN kontynuował zabiegi renaturyzacyjne polegające głównie na spowalnianiu spływu wód powierzchniowych (zastawki ziemne) i odtwarzaniu zbiorowisk łęgowych. Jesienią 1992 r., w leśnictwie Górny San BdPN, rozpoczynając program reintrodukcji bobra europejskiego wsiedlono 2 rodziny, a następnie corocznie zasilano lokalną populację nowymi osobnikami z Suwalszczyzny. Spodziewano się, że bóbr będzie pełnił istotną rolę w procesie renaturyzacji doliny. Po kilku latach obserwacji, oceniając efekty obecności bobrów uzyskano wyniki, które w pełni potwierdziły słuszność tych założeń. Działalność bobrów, w szczególności budowanie tam na ciekach wodnych i tworzenie rozlewisk (stawów bobrowych), doprowadziła do znacznego wzrostu retencji wody, spowolnienia przepływu wód oraz zwiększenia sedymentacji osadów dennych. Zmiany w środowisku wywołane przez bobry w istotny sposób przyczyniły się do wzrostu różnorodności biologicznej – zwiększyła się liczba gatunków flory higrofilnej i gatunków zwierząt związanych ze środowiskiem wodnym. Niniejszy artykuł jest próbą podsumowania dotychczasowych efektów wprowadzenia bobra europejskiego jako elementu procesu renaturyzacji doliny górnego Sanu w Bieszczadach.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Konsekwencje gradacji kornika drukarza - Ips typographus (L.) w czeskich i niemieckich parkach narodowych Szumawa i Las Bawarski

Od 1983 roku na obszarze Bawarskiego Lasu i Szumawy obserwuje
się zjawiska niesprzyjające świerkowi pospolitemu (huragany, okiść, wyższe
temperatury latem). Czynniki te spowodowały masowy pojaw kornika drukarza
w górnoreglowych świerczynach. Obydwa parki narodowe przyjęły odmienny
sposób postępowania z gradacją tego chrząszcza. Na Szumawie zastosowano
czynne metody ochrony drzewostanów m.in. korowanie zasiedlonych drzew,
na wielu powierzchniach ich wywóz, stosowanie środków chemicznych i pułapek
feromonowych. W efekcie tych działań na dużych obszarach pojawił się
trzcinnik utrudniający regenerację drzewostanu. Tylko na ok. 13% powierzchni
Parku nie prowadzi się działań ochronnych i tu regeneracja lasu przebiega
znacznie sprawniej. W Lesie Bawarskim pozostawiono świerki powalone przez
wichurę. Około 55% obszaru pozostaje bez ingerencji człowieka i w tych miejscach
świerk bardzo dobrze się odnawia. Wzrósł też udział buka i jodły. Na
20% powierzchni prowadzi się przebudowę drzewostanu. Pozostała część to
strefa buforowa, w której prowadzi się zabiegi mające na celu ochronę przed
kornikiem lasów sąsiadujących z Parkiem.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wykorzystanie skoczogonkow do oceny roznych metod doskonalenia gospodarki zrebowej w LKP Lasy Mazurskie

Do oceny zmian zachodzących w ekosystemach leśnych od wielu lat z powodzeniem stosowane są metody zooindykacyjne. Wykorzystują one wiedzę na temat leśnych bezkręgowców oraz ich wysoką wrażliwość na różnego typu zaburzenia. W doświadczeniu założonym w borach sosnowych LKP „Lasy Mazurskie” podjęto próbę oceny różnych metod doskonalenia gospodarki zrębowej, a jako grupę testową wybrano skoczogonki. W pracy wykazano, że skutkiem usunięcia drzewostanu i przygotowania gleby jest zmniejszenie liczby gatunków oraz spadek liczebności zgrupowań. Najmniej skoczogonków odnotowano na zrębach z przygotowaniem gleby w pasy pługiem dwuodkładnicowym. Silną redukcję stwierdzono również w wariancie z frezem i pługiem aktywnym. Natomiast na zrębach z talerzami liczebność została zredukowana w niewielkim stopniu w porównaniu do dojrzałych drzewostanów kontrolnych. We wszystkich wariantach przygotowania gleby dodanie zrębków wyraźnie złagodziło redukcję bogactwa gatunkowego zgrupowań i spowodowało znaczny wzrost liczebności zgrupowań. Pozytywnie ocenione zostały pozostawione na zrębach kępy starodrzewia. Bogactwo gatunkowe i liczebność zgrupowań kęp było wyższe niż dojrzałych drzewostanów kontrolnych, a w składzie zgrupowań bardzo licznie wystąpiły gatunki sporadyczne. W pracy wykazano również, że sposób przygotowania gleby ma wpływ na udatność upraw oraz ich wzrost w pierwszych latach.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Relacje miedzy lasem a woda - przeglad problemow

Wzajemne oddziaływania między ekosystemem leśnym, a zasobami wodnymi są bardzo silne, jakkolwiek ich charakter i skutki zależą głównie od warunków siedliskowych. O tym, jak ważne zarówno dla gospodarki leśnej, jak i gospodarki wodnej, są te wzajemne związki, świadczy opracowanie i przyjęcie Rezolucji „Lasy i woda” na V Ministerialnej Konferencji nt. Ochrony Lasów w Europie (Warszawa, listopad 2007 r.). W Rezolucji przedstawiono najważniejsze zagrożenia dla lasów europejskich związane z zasobami wodnymi, znaczenie lasów dla gospodarki wodnej, działania konieczne dla poprawy sytuacji oraz zobowiązania ministrów do aktywności w tym zakresie. W artykule dokonano przeglądu tych zobowiązań, które w Rezolucji podzielono na cztery grupy problemowe: zrównoważona gospodarka leśna a woda, koordynowanie polityki leśnej i wodnej, lasy i woda wobec zmian klimatycznych oraz ekonomiczne aspekty świadczeń lasu związanych z wodą. Szczególną uwagę zwrócono w artykule na problem oddziaływania lasu na charakterystyki hydrologiczne cieków w małych zlewniach leśnych, zwłaszcza w okresach niżówek i wezbrań oraz na czynniki, które mogą być przyczyną destabilizacji relacji las – woda.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Organizacja szlakow konnych i animacja rekreacji jezdzieckiej jako elementy promocji Lasow Panstwowych

Jeździectwo jest w ostatnich dziesięcioleciach najbardziej rozwojową dziedziną rekreacji ruchowej. Tymczasem rozwój industrialny i przyjęte w Polsce regulacje prawne stanowią istotne ograniczenia tego zjawiska, generujące konflikty. Stroną owych konfliktów bywają nadleśnictwa, gdyż to właśnie nadleśniczym pozostawiono decyzje o ewentualnym udostępnieniu do jazdy konnej lasu poprzez tzw. szlaki konne. Z analizy danych o istniejących dziś w Polsce szlakach konnych próbujemy wyciągnąć wnioski: Czym w istocie jest szlak konny? Jaka była rola poszczególnych nadleśnictw w procesie tworzenia szlaków? Czy oprócz faktu udostępnienia terenu zastosowano normy porządkowe, regulaminy, umowy itp.? Czy i jakie koszty poniesiono w związku z utworzeniem szlaku? Czy zaobserwowano negatywny wpływ funkcjonowania szlaku na las? Całkowicie z inicjatywy Lasów Państwowych (LP) powstał Szlak Konny Puszczy Augustowskiej i Mazur. Celem jego powołania było umożliwienie rozwoju rekreacji jeździeckiej, promowanie regionu, podniesienie jego atrakcyjności, przedłużenie sezonu turystycznego oraz promocja LP.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Totalna jakosc edukacji lesnej

W 1991 r. uchwalona została nowoczesna „Ustawa o lasach”. Odnajdujemy w niej (również po uwzględnieniu późniejszych zmian) wyraźne przesłanie o roli i obowiązku Lasów Państwowych w zakresie edukacji przyrodniczo-leśnej społeczeństwa.Początkowo nieco chaotyczne działania leśników w tym zakresie zostały usystematyzowane i sformułowane w trzy następujące cele: upowszechnienie w społeczeństwie wiedzy o środowisku leśnym oraz o wielofunkcyjnej i zróżnicowanej gospodarce leśnej; podniesienie świadomości społeczeństwa w zakresie racjonalnego i odpowiedzialnego korzystania ze wszystkich funkcji lasu; budowanie zaufania społecznego do działalności zawodowej leśników. Z upływem czasu pojawiły się nowe doświadczenia i nowe wyzwania. Obecnie leśnicy coraz energiczniej i coraz skuteczniej wdrażają ideę służebności wobec społeczeństwa również w zakresie edukacji przyrodniczo-leśnej. Zgodnie z zasadą, że często efektywność jest pochodną różnorodności, powstają ciekawe rozwiązania i zróżnicowane realizacje celów edukacyjnych. Jeden z takich projektów powstał w Nadleśnictwie Krynki. Zasadza się on na założeniu, że proces edukacji jest swego rodzaju produktem, który poddaje się zasadom rynku. A tu jak wiadomo fundamentalne znaczenie ma marketing. Wykorzystanie jego mechanizmów posłużyło do wypracowania koncepcji Totalnej Jakości Edukacji (TQE). Prowadząc edukację przyrodniczo-leśną skoncentrowaliśmy się na klasycznym w marketingu zestawie 5P tj.: Product – produkt, Packing – opakowanie, Price – cena, Placing – kanały dystrybucji, Promotion – promocja. Na potrzeby procesu edukacji przyrodniczo-leśnej zdefiniowano w/w pojęcia, by następnie wykorzystać do sprawnego wdrożenia TQE prawa nimi kierujące podczas praktycznej realizacji w postaci powstałego w 2005 r. leśnego ogrodu Puszczy Knyszyńskiej – „Silvarium”.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Lesny obszar funkcjonalny - pojecie, zasady delimitacji

W pracy omówiono w ogólnym zarysie problemy związane z interpretacją pojęcia las i kompleks leśny oraz sposób ujmowania zagadnień leśnych w pracach z zakresu planowania przestrzennego. Przedstawiono także propozycję definicji i delimitacji granic leśnego obszaru funkcjonalnego (LOF).

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne