rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw jakosci swiatla i cytokinin na organogeneze in vitro petunii ogrodowej [Petunia hybrida Vilm.]

Określono wpływ barwy światła: białej, niebieskiej i czerwonej o natężeniu napromienienia kwantowego 12 µmol·m⁻²·⁻¹ oraz obecności cytokinin w pożywce (0,5 mg(BA)·dm³, kinetyny 1 i 2 mg·dm³) na różnicowanie pędów klonu petunii ogrodowej 42F (Petunia hybrida grupa Ursynia). Badano również wpływ natężenia napromienienia kwantowego światła białego fluorescencyjnego (12, 24, 46 i 68 µmol·m⁻²·⁻¹) i światła niebieskiego (12 µmol·m⁻²·⁻¹) na liczbę i jakość pędów.
Najwięcej pędów uzyskano w świetle białym w obecności 0,5 mg(BA)·dm³ lub kinetyny 2 mg-dnr3 oraz na świetle niebieskim w obecności 0,5 mg(BA)·dm³. Światło czerwone przy braku cytokinin najsilniej stymulowało wzrost pędów. Największą świeżą masę osiągnęły pędy na świetle niebieskim w obecności kinetyny 2 mg·dm³ i na świetle białym w obecności 0,5 mg(BA)·dm³. Wysokie natężenie napromienienia kwantowego światła białego (46 i 68 µmol·m⁻²·⁻¹) i obecność 0,5 mg(BA)·dm³ powodowały wyrastanie większej liczby pędów. Podobny efekt dawało światło niebieskie o niskim natężeniu napromienienia kwantowego (12 µmol·m⁻²·⁻¹). Natężenie napromienienia kwantowego światła miało wpływ na długość pędów tylko w pożywkach bez cytokinin. Oceniając wpływ światła białego i niebieskiego na formowanie korzeni przybyszowych stwierdzono, że korzenie wyrosły wyłącznie na pędach umieszczonych na pożywce bez cytokinin, a największa ich liczba powstała w świetle białym o wysokim natężeniu napromienienia kwantowego (46 i 68 µmol·m⁻²·⁻¹), zaś najmniejsza w świetle niebieskim.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania infrastruktury uslugowej wybranych gmin makroregionu poludniowo-wschodniego

W pracy przedstawiono wyniki badań infrastruktury usługowej wybranych gmin makroreginu południowo-wschodniego. Badaniami prowadzonymi w latach 1993-1994 objęto 64 wsie położone w 28 gminach. Wykorzystano metodę fizyki społecznej, i związane z nią pojęcie potencjału usługowego. Określono wielkość potencjału usługowego pochodzącego od jednostek usługowych świadczących wybrane usługi produkcyjne dla rolnictwa oraz jego zmiany w poszczególnych latach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie ozimej formy grochu siewnego w regionie Pomorza i Kujaw

W latach 1994 - 1995 przeprowadzono doświadczenia nad uprawą form ozimych grochu siewnego z przeznaczeniem na zieloną masę i na nasiona. Przedmiotem badań były dwa zagraniczne (L76 i L177) oraz dwa krajowe (R1 i R2) rody tej rośliny. Testowane rody cechowały się zbliżonym potencjałem plonowania w uprawie na zieloną masę i na czarnej ziemi dorównywały pod tym względem wyce ozimej ‘Minikowska’, natomiast ustępowały jej na glebie płowej. Stwierdzono niski (8 - 13 %) udział badanych rodów w plonie mieszanek z żytem. W uprawie na nasiona badane rody wyżej plonowały na glebie płowej, gdzie najlepszy okazał się ród R1. Na czarnej ziemi nie stwierdzono zróżnicowania w plonie nasion badanych rodów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Chwasty i ich zwalczanie - aspekty integrowanej ochrony i zrownowazonego rolnictwa

Współczesne rolnictwo wykorzystuje w bardzo szerokim zakresie przemysłowe środki produkcji. Wśród nich jest wiele ksenobiotyków, między innymi środki ochrony roślin służące do zwalczania szerokiej gamy agrofagów, które mogą być dobrym przykładem integracji metod i dochodzenia do zrównoważonej produkcji i zrównoważonego rozwoju społecznego. Wskazano na pewne istotne kierunki badań w zakresie biologii oraz technologii zwalczania chwastów, które pozwolą na lepsze zapobieganie, monitorowanie i interwencję w integrowanej produkcji roślinnej. Ponadto wykazano, że ochrona roślin w wysokim stopniu jest przygotowana do pełnego włączenia jej do zintegrowanych systemów produkcji. Dotyczy to zbieżności koncepcji i założeń rolnictwa zintegrowanego. Należy jednak sobie zdawać sprawę, że integrowane metody zwalczania chwastów wymagają szerokiej wiedzy dotyczącej biologii i szkodliwości chwastów oraz przewidywania ekonomicznych skutków przyjętej strategii w walce z chwastami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc azotanow [V] w warzywach i ich przetworach dostepnych w obrocie detalicznym na tle wymogow WHO-FAO

W wyniku wieloletnich badań można stwierdzić, że nie wszystkie gatunki roślin wykazują jednakową zdolność do gromadzenia azotanów, a wpływa na to wiele procesów złożonych (średnia zawartość azotanów wynosi od 20 do 1400 mg·kg⁻¹ św. masy). Metody obróbki technologicznej surowców i sposoby ich utrwalania - konserwacji, modyfikują zawarte w nich azotany(V), przyczyniając się do ich spadku (pasteryzacja, marynowanie) lub wzrostu (fermentacja mlekowa - kiszenie). W efekcie przechowywania warzyw trwałych, w wyniku redukcji mikrobiologicznej, zaobserwowano zmniejszenie stężenia azotanów (z wyjątkiem pora). Wyliczone współczynniki zmienności zawartości azotanów(V) w warzywach i ich przetworach wykazały odpowiednio: największą zmienność dla pora (38,5%) oraz cebuli marynowanej (11,5%), a najmniejszą dla czosnku marynowanego (5,8%) i bulw ziemniaka (4,3%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Transformacja materii organicznej agregatów glebowych w warunkach współdziałania nawożenia mineralnego z organicznym

Badano różnice ilościowe w składzie humusu agregatów glebowych z dwóch serii doświadczenia polowego 2 czynnikowego na glebie brunatnej wyługowanej. W obu seriach zastosowano takie same dawki NPK (0, 210, 324 kg) oraz Ca (0, 1,8, 7,4 t·ha-¹), tylko termin wniesienia obornika był różny - w serii l w 1. roku, a serii 2. w roku 4.
Ustalano, że skład humusu w agregatach z obu serii różni się na korzyść serii 1, gdzie stwierdzono istotną lepszą akumulację humusu trwałego (frakcja II, С niehydrolizujący), oraz mniejszy udział ruchomych kwasów CₕI, CfI w zasobach С ogółem. Wapnowanie zwiększyło o 14% akumulację frakcji II (Cₕ+Cf) w agregatach serii 1, przy skorelowaniu dodatnim z wysokością dawki Ca. Wzrost akumulacji frakcji II humusu o 10% w agregatach (serii 1) wiąże się z przemianą kwasów ChI przy interakcji dawek Ca z NPK (324 kg). Ten sam czynnik (dawka Ca) w serii 2 obniżył o 12% ilość frakcji II (Cₕ + Cf) w agregatach. O podobną ilość (12%) zmalały zasoby С niehydrolizującego w agregatach serii 2. Interakcja wapnia z obornikiem i NPK obniżyła zawartość kwasów CfI o 51% w ciągu 4 lat rotacji (seria 1). Efekt działania wapna w serii 2 był niższy - zawartość kwasów CfI zmalała o 31%. Skład kwasów humusowych w obu seriach zmieniała się istotnie każdego roku, od stanu wyjściowego (Cₕ:Cf - 0,53) do końca rotacji (0,84 i 0,91). Średnioroczna zawartość С ogólnego w rotacji w agregatach była mniejsza o 2% w serii 1. oraz o 5% w 2. w porównaniu do stanu wyjściowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dodatku błonnika na właściwości sorpcyjne owocowych nadzień cukierniczych

W pracy badano żele wieloowocowe stosowane jako dodatki w produkcji
cukierniczej. Celem podjętych badań była próba ograniczenia procesu dyfuzji wody
w produkcie. Zmodyfikowano recepturę produktu handlowego, wzbogacając jego skład
o dodatek preparatów błonnika różnego pochodzenia. W pracy analizowano właściwości
sorpcyjne produktu standardowego oraz próbek z dodatkiem błonnika jabłkowego,
marchwiowego i pszennego w warunkach statycznych i dynamicznych. Uzyskano izotermy
sorpcji III typu, według klasyfikacji Brunauera i innych [1940]. Proces desorpcji
wody w warunkach dynamicznych badano w środowisku o aktywności wody zbliżonej
do zera. Uzyskane krzywe kinetyczne opisano równaniem dyfuzji nieustalonej Ficka.
Wyznaczono efektywny współczynnik dyfuzji wody oraz wilgotność równowagową
przy nieskończenie długim czasie przechowywania produktu. Wykazano, że dodatek
preparatów błonnika wpływał na właściwości sorpcyjne badanych produktów, co skutkowało
obniżeniem efektywnego współczynnika dyfuzji wody oraz zmianami przebiegu
izoterm sorpcji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw obnizenia poziomu bialka w dawce na wyniki odchowu i tuczu jagniat polskiej owcy nizinnej

Cztery grupy tryczków ssących dokarmiano sianem łąkowym i mieszanką treściwą z jęczmieniem zawierającą: 10,3; 13,6 lub 16,3% białka ogólnego (BO) w suchej masie (s.m.) - grupy „N”, „S” i „W”, odpowiednio, bądź mieszanką z owsem zawierającą 13,8% BO w suchej masie - grupa kontrolna. Od 28 dnia życia do odsądzenia (w 89 - 93 dniu życia) jagnięta przyrastały średnio po 152ᴬ, 122ᴮ, 141ᴬᴮ i 160ᴬ g (SEM=7,6; P<0,01) w grupach: kontrolna, „N”, „S” i „W”, odpowiednio. Po odsądzeniu jagnięta podzielono na trzy grupy żywieniowe. Dawki pokarmowe zawierały po 16,3% BO w suchej masie (grupa I i II) lub 14,2% BO w suchej masie (grupa III). Zawartość energii metabolicznej wynosiła 12,4 w dawce I oraz po 12,7 MJ/kg suchej masy w dawkach dla grup II i III. Średnie dzienne przyrosty w tuczu wynosiły po 272, 278 i 279 g (SEM=8,7, P>0,05) w grupach I, II i III, odpowiednio. Nie stwierdzono wpływu ograniczenia poziomu białka w okresie odchowu na wyniki tuczu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba adaptacji wybranego modelu rozwoju dla projektowania infrastruktury technicznej obszarow wiejskich

Opracowywane modele rozwoju regionalnego można po odpowiedniej adaptacji, wykorzystać dla celów projektowania infrastruktury technicznej obszarów wiejskich. Ze względu na występowanie bezrobocia na wsi, w centrum adaptowanego modelu powinien znajdować się rynek pracy powiązany z różnymi systemami w tym z infrastrukturą techniczną. Pożądany rodzaj stanu równowagi na tym rynku powinien być jednym z podstawowych kryteriów wyboru różnych rozwiązań i projektów infrastruktury technicznej. Stwierdzono, że brak jest odpowiedniej metody pozwalającej na projektowanie integralnego systemu infrastruktury technicznej dla potrzeb gminy. Możliwość taka powstanie jeżeli opracowany zostanie model symulacyjny uwzględniający potrzeby wynikające z aktywności gospodarczych występujących na danym obszarze wiejskim.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ warunków uprawy cebul i podłoża do pedzenia na jakość kwiatów ciętych tulipanów

W doświadczeniu oceniano wpływ warunków uprawy podczas produkcji cebul dwóch odmian tulipanów: ‘Yokohama’ i ‘Leen van der Mark’ na zawartość składników mineralnych w cebulach oraz kwitnienie roślin pędzonych w różnych podłożach. Uzyskane wyniki wskazują na pozytywną korelację poziomu składników mineralnych w cebulach na jakość uzyskanych kwiatów ciętych. Zasobność podłoża zastosowanego do pędzenia poprawia także jakość uzyskanych w pędzeniu kwiatów ciętych (długość pędu kwiatowego i masę kwiatów ciętych), zwłaszcza jeśli cebule zgromadziły niedostateczne ilości składników pokarmowych podczas uprawy polowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc niektorych mikroelementow w szpinaku nowozelandzkim w warunkach zroznicowanego nawozenia azotem

W trzyletnim doświadczeniu polowym badano wpływ nawożenia azotem w dawkach 100, 150, 200 kg N·ha⁻¹ na zawartość, miedzi, cynku i manganu w liściach i łodygach szpinaku nowozelandzkiego. Saletrę amonową stosowano w trzech terminach: jedną trzecią dawki przed sadzeniem rozsady, natomiast dwie pozostałe po pierwszym i drugim zbiorze. Z przeprowadzonych badań wynika, że wzrastające nawożenie azotem w największym stopniu wpłynęło na podwyższenie poziomu manganu w roślinie. Liście szpinaku nowozelandzkiego charakteryzowały się większą koncentracją cynku i manganu a mniejszą miedzi, aniżeli łodygi. Ponadto zawartość wszystkich pierwiastków w liściach i łodygach szpinaku była uzależniona od terminu zbioru i lat badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efekty gospodarowania woda z zasobow retencji wlasnej

Na podstawie badań prowadzonych w latach 1995-2004 w dolinie rzeki Bystrzycy na obiekcie Samotwór k. Wrocławia stwierdzono, że dysponując na cieku zastawką piętrzącą można znacząco poprawić jakość środowiska przyrodniczo-rolniczego. Uzyskuje się wzrost uwilgotnienia gleb oraz poprawę jakości wód, zwłaszcza powierzchniowych. W wyniku całorocznego piętrzenia wody odbudowują się lokalne zasoby retencji, a także zmniejsza ilość biogenów i poprawiają warunki tlenowe wód płynących. Prowadzenie zabiegów konserwacyjnych na cieku sprzyja poprawie jakości wód.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość mikroelementów w glebach o zróżnicowanych kategoriach agronomicznych

W pracy przedstawiono wyniki badań nad zawartością przyswajalnych form B, Cu, Mn, Mo i Zn w warstwie ornej (0-20 cm) gleb użytków rolnych. Łącznie w trzech cyklach badań, w latach 1989-1997, przebadano ok. 12 000 próbek. Oceny stanu zasobności dokonano metodą Rinkisa (wspólna ekstrakcja w wyciągu 1 mol HCl·dm⁻³) i zmodyfikowanych liczb granicznych. Stwierdzono, że zawartość mikroelementów w glebach związana była z ich kategorią agronomiczną. Wszystkie badane gleby wykazywały średnią zasobność w Cu, Mn i Mo. Taka zawartość boru dotyczyła tylko gleb ciężkich, a cynku średnich i ciężkich. Niską zasobność boru stwierdzono natomiast w pozostałych kategoriach agronomicznych gleb. Wysoką zawartością cynku cechowały się gleby bardzo lekkie i lekkie. Zmiany zawartości mikroelementów na przestrzeni okresu badań były stosunkowo niewielkie i mieściły się w obrębie tej samej klasy zasobności.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ deszczowania i zróżnicowanego nawożenia mineralnego na skład chemiczny bulw ziemniaka skrobiowego uprawianego w rejonie Wrocławia

Celem badań było określenie wpływu deszczowania oraz różnych dawek i sposobów nawożenia na skład chemiczny bulw ziemniaka skrobiowego odmiany Karlena uprawianej w rejonie Wrocławia.
Ścisłe doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 1999-2001 w Stacji Badawczej Samotwór k. Wrocławia na glebie kompleksu żytniego dobrego. Czynnikami eksperymentu było: deszczowanie, nawożenie mineralne (dawki 233 kg NPK·ha⁻¹ i 280 kg NPK·ha⁻¹ przy stałym stosunku N : P : K jak 1 : 0,43 : 1,2) i sposób nawożenia (rzutowy i rzędowy). W bulwach oznaczono zawartość suchej masy, skrobi i cukrów redukujących oraz N, P, K, Ca i Mg. Zarówno deszczowanie jak i stosowane nawożenie modyfikowało skład chemiczny bulw. Ziemniaki deszczowane zawierały mniej N i K, a nawożone istotnie więcej azotu oraz nieco więcej P, K i Ca w porównaniu do zebranych z obiektów kontrolnych. Niewielkie zmiany składu chemicznego bulw spowodowane deszczowaniem i zróżnicowanym nawożeniem, nie pogarszały jakości ziemniaka, zarówno jako surowca do produkcji chipsów jak i z przeznaczeniem na paszę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakosc wod gruntowych w studniach kopanych w poblizu skladowisk odpadow komunalnych

Podstawową formą unieszkodliwiania odpadów komunalnych w Polsce jest wciąż ich składowanie na składowiskach. Pomimo rozwoju innych technik, typu kompostowanie czy spalanie, składowanych jest ponad 95% powstających odpadów. Szacuje się, iż tylko 30% istniejących legalnie składowisk jest urządzona na poziomie zabezpieczającym przed negatywnym oddziaływaniem na środowisko. Głównym zagrożeniem wynikającym z niewłaściwej budowy bądź też eksploatacji składowiska jest migracja zanieczyszczeń do wód podziemnych. Celem pracy jest przedstawienie skali zanieczyszczeń wód gruntowych w studniach leżących na linii spływu tych wód. Badaniami objęto cztery kopane studnie gospodarcze leżące w najbliższym sąsiedztwie składowiska. Wyniki przedstawiono w postaci graficznej oraz tabelarycznej. Na ich podstawie oszacowano wpływ składowiska na jakość wody w badanych studniach kopanych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rolnicza charakterystyka zespolu Caricetum acutae [Tx. 1937] z doliny Poru

W dolinie Poru zespół Caricetum acutae występował bardzo często. Łąki turzycowe z dominacją turzycy zaostrzonej wykształciły się na glebach organicznych, organiczno-mineralnych i mineralnych, których warstwa darniowa odznaczała się odczynem obojętnym. W glebach mineralnych stwierdzono niską zawartość fosforu i potasu, a wysoką magnezu, zaś w pozostałych zróżnicowaną fosforu, bardzo niską potasu i magnezu.
Ruń łąkowa Caricetum acutae z doliny Poru była często zasobna w azot ogólny, niekiedy dostatecznie w potas, wapń i magnez, a najczęściej uboga w fosfor. Pasza badanych łąk odznaczała się niską wartością użytkową - LWU od 0,4 do 3,4. Plony siana I pokosu były niezbyt wysokie i wahały się od 2,0 do 3,6 t‧ha⁻¹. Łąki turzycowe stanowią cenny element środowiskowy ze względu na duże walory ekologiczne i w związku z tym zbiorowiska turzycy zaostrzonej należy chronić.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywność kwaśnych glikozydaz w mleczku pszczelim pozyskiwanym z mateczników na różnych etapach rozwoju larwy

Przedstawione badania dotyczą aktywności kwaśnych glikozydaz w mleczku pszczelim oraz w larwach matek na różnych etapach rozwoju. Aktywność kwaśnych glikozydaz oznaczano w mleczku pobieranym w trzecim (M I) i piątym (M II) dniu rozwoju larw oraz w odpowiadającym mu czasowo larwach (L I i L II).  Największą aktywność w mleczku pszczelim wykazywały: β-glukozydaza, α-mannozydaza i β-N-acetylo-D-heksozaminidaza. W larwach matek pszczelich stwierdzono stosunkowo duże wartości aktywności α-mannozydazy, α-glukozydazy i β-N-acetylo-D-heksozaminidazy. Wartości aktywnośi enzymów w gruczołach podgardzielowych pszczół Apis mellifera wzięto z wyników badań Costy i Cruz-Landima opublikowanych w 2005 roku. W gruczołach podgardzielowych występował wysoki poziom aktywności β-glukozydazy, natomiast pozostałe z badanych enzymów występowały w ilościach śladowych. Na podstawie wyników badań własnych oraz badań Costy i Cruz-Landima opublikowanych w 2005 roku w pracy przedstawiono sugestię, że kwaśne glikozydazy w mleczku pszczelim mogą częściowo pochodzić z wydzielin larw. Rozważono również pozytywny wpływ wydzielin larw na składniki glikanowe mleczka pszczelego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Hydrofizyczne charakterystyki podlozy ogrodniczych a dostepnosc wody dla roslin

W pracy przedstawiono badania hydrofizycznych charakterystyk podłoży ogrodniczych (krzywa pF, przewodnictwo wodne) pod kątem dostępności wody dla roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw techniki nawozenia na plonowanie buraka cukrowego i zawartosc cukru w korzeniach

Stwierdzono, że nawożenie przedsiewne buraka cukrowego azotem w dawce 60 kg·ha⁻¹ oraz 40 kg·ha⁻¹ w okresie zwarcia międzyrzędzi było wystarczające dla uzyskania wysokiego plonu korzeni i cukru.
Zastosowanie dolistne miedzi lub łącznie miedzi, boru i manganu przyczyniło się do obniżenia plonu liści o 1,5-2,0 t·ha⁻¹ i zawartości cukru w korzeniach buraka cukrowego w granicach od 6 do 7 g·ha⁻¹. Dolistne dokarmianie buraka cukrowego borem, borem z miedzią lub Florogamą B pozwoliło natomiast na uzyskanie dobrego jakościowo pod względem zawartości cukru, wysokiego plonu korzeni i liści.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość Cu, Zn, Mn i Fe w runi półnaturalnych łąk zespołu Arrhenatheretum elatioris w południowo-wschodniej Polsce

W latach 1998-1999 na łąkach zespołu Arrhenatheretum elatioris (Br.-Bl. 1919) Oberd. 1952 przed zbiorem I pokosu wykonano 30 zdjęć fitosocjologicznych. W tych samych płatach pobrano próbki gleby i runi do analiz. W glebie oznaczono pH w 1 mol KCl·dm⁻³, materię organiczną oraz ogólną zawartość Cu, Zn, Mn i Fe, zaś w runi zawartość Cu, Zn, Mn i Fe. Celem badań była ocena zawartości wymienionych mikroelementów w runi w zależności od właściwości chemicznych gleby.
W runi dominowały trawy: rajgras wyniosły - Arrhenatherum elatius (L.) P. Beauv., kupkówka pospolita - Dactylis glomerata L. i konietlica łąkowa - Trisetum flavescens (L.) P. Beauv.; z motylkowatych koniczyna łąkowa - Trifolium pratense L. oraz zioła: mniszek pospolity - Taraxacum officinale F. H. Wigg., krwawnik pospolity - Achillea millefolium L. i złocień właściwy - Leucanthemum vulgare Lam. S. S. Mineralne gleby zespołu Arrhenatheretum w południowo- wschodniej Polsce były kwaśne, o małej zawartości materii organicznej oraz wysokiej Cu, Zn, Fe i Mn. Ruń zaś charakteryzowała się zwykle wysoką zasobnością w Mn i Fe, a niską w Cu i Zn. W analizowanym materiale wystąpiła istotna ujemna zależność pomiędzy pH gleby a zawartością Cu, Fe i Mn w runi i dodatnia pomiędzy zawartością Zn w glebie a Zn i Fe w runi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ modelowanych warunków przechowywania na wartość technologiczną nasion rzepaku

Względy ekonomiczne zmuszają do dokładnej analizy warunków w jakich przechowywane są nasiona rzepaku. Precyzyjne określenie wpływu przechowywania na wartość nasion jest możliwe tylko w ściśle kontrolowanych warunkach symulujących te, które występują w silosach przemysłowych. Stanowisko służące temu celowi skonstruowano w IA PAN. Zapewnia ono monitorowanie zmian zachodzących w przechowywanych próbkach nasion, kontrolę temperatury, wilgotności oraz obciążenia badanych próbek nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka odpadów organicznych powstających na terenie Elektrowni "Dolna Odra" w Nowym czarnowie pod kątem ich przydatności do produkcji kompostu

W pracy przedstawiono ocenę właściwości chemicznych odpadów organicznych powstających na terenie Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie, pod kątem ich przydatności do produkcji kompostu. Spośród 17 rodzajów odpadów organicznych pozyskiwanych na terenie Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie, większość (14) charakteryzuje się wysoką zawartością węgla. Ich pozyskiwanie przypada na sezon jesienny. Natomiast tylko trzy z nich można uznać za komponenty masy kompostowej istotnie podwyższające zawartość azotu w pryzmie. Przeprowadzenie zabiegów pielęgnacyjnych zieleni na tym terenie wiąże się z wytwarzaniem rocznie blisko 40 ton odpadów organicznych, których właściwości pozwalają na wykorzystanie ich do wytwarzania kompostów. Sezonowość dostaw odpadów organicznych na badanym terenie nakazuje prowadzenie kompostowania technologią pryzmową przy dwukrotnym zakładaniu pryzm kompostowych w ciągu roku. Odpady pozyskiwane jesienią i wiosną różnią się znacznie właściwościami, co rzutuje na intensywność przemian materii organicznej w procesie kompostowania. Obciążenie odpadów metalami ciężkimi jest na tyle niskie, że pozwala na wytworzenie z nich kompostów klasyfikujących się do I klasy jakości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo