rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Programowanie rozwoju w standardach Unii Europejskiej

Unia Europejska aktywnie zastosowała szereg narzędzi planistycznych i programowych w kształtowaniu procesów rozwoju, szczególnie w ramach implementacji polityki strukturalnej. Wdrożono skoordynowany w całej organizacji jednolity system wymagań stawiany wobec państw członkowskich, dając większą swobodę w kształtowaniu rozwiązań na poziomie kraju. Powstałe (ujęte nowelizowanym pod każdą wieloletnią perspektywę prawem wspólnotowym) rozwiązania spowodowały, że plany i programy były wdrażane zgodnie z przyjętymi w nich horyzontami czasowymi i szerokością zaplanowanej nimi interwencji, przyczyniając się tym samym do realnego kształtowania polityki rozwoju w wymiarze UE, a przez to również na poziomie poszczególnych krajów-beneficjentów polityki strukturalnej UE. Przedstawiona analiza obejmuje zarówno przygotowanie się Polski do członkostwa w latach 90-tych do roku 2004, pierwszy okres programowania obejmujący lata 2004-06, prace przygotowawcze i wdrożenie kolejnej perspektywy finansowej Wspólnoty na lata 2007-13, jak i wstępne propozycje wobec programowania UE po roku 2013.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Dylematy kształtowania polityki budżetowej i systemu emerytalnego w Polsce oraz innych krajach UE

Globalny kryzys finansowy i gospodarczy, który wystąpił pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, okazał się bardzo destrukcyjny dla finansów publicznych wielu krajów UE. Stanęły one wobec wielkiego wyzwania rozwojowego, jakim jest uzdrowienie finansów publicznych, a w szczególności naprawa systemu emerytalnego. W warunkach słabej kondycji finansów publicznych w Polsce – na początku drugiej dekady XXI wieku – przystąpiono do demontażu kapitałowej części nowego systemu emerytalnego. Z perspektywy minionych lat widać, że reforma emerytalna okazała się nieudanym eksperymentem, który podważył zaufanie obywateli zarówno do państwa, jak i dużej części klasy politycznej w Polsce. Nie przyczyniła się ona do wzmocnienia fundamentów ustrojowych i nie sprzyjała przyspieszeniu rozwoju gospodarczego i społecznego Polski.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Konsekwencje rozwiązań europejskiej polityki spójności na lata 2014-2020 dla rozwoju społeczno-gospodarczego Polski

W części pierwszej została przedstawiona ewolucja europejskiej polityki spójności po roku 1988 (reforma Delorsa). W drugiej części został opisany nowy model europejskiej polityki spójności w wieloletnim okresie programowania 2014-2020. Było to rezultatem zmian w paradygmacie polityki rozwoju regionalnego oraz głębokiego kryzysu gospodarczego z roku 2008. Odpowiedź na nowe wyzwania została zaproponowana w Strategii Europa 2020. Polska po akcesji do Unii Europejskiej w roku 2004 stała się beneficjentem europejskich funduszy inwestycyjnych i strukturalnych, a alokacja w latach 2014-2020 jest prawie trzy razy większa niż kolejnego beneficjenta. Końcowe komentarze opracowania dotyczyły przyszłości europejskiej polityki spójności po roku 2020.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ekonomia na rozdrożu: pomiędzy monizmem i pluralizmem metodologicznym

W opracowaniu zostały przedstawione zmiany w metodologii nauk ekonomicznych  ukazane w kontekście zmian zachodzących w filozofii nauki. Przegląd zmian w metodologii ekonomii dokonany został z uwzględnieniem znaczenia cezury przypadającej na lata 70./80. Wskazano na możliwe przyczyny tych zmian i ich skutki dla ekonomii.  I tak w pierwszej części ukazane są zmiany w metodologii ekonomii do lat 70., w drugiej przedstawiono rolę przełomu w latach 70. i 80. i jego znaczenie dla dalszych zmian, które analizowane są w części trzeciej. W końcowej części ukazane są tendencje w rozwoju ekonomii oraz zarysowana zostaje wizja ekonomii przyszłości.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Modelowanie VAR

Jednym z elementów procesu badawczego było zbadanie i porównanie reakcji wybranych gospodarek na szoki popytowe i podażowe. Dekompozycja szoków została przeprowadzona przy pomocy modeli SVAR z wykorzystaniem schematu identyfikacji zaproponowanego przez Jordiego Gali (1999). Schemat ten, w przeciwieństwie do popularnej dekompozycji szoków metodą Blancharda-Quah (1989), nie wyklucza możliwości trwałego wpływu szoków popytowych na poziom produkcji. W pracy oszacowano modele SVAR dla każdego z badanych krajów, następnie wyodrębniono szoki popytowe i podażowe oddziaływujące na badane gospodarki dla danych historycznych i porównano funkcję reakcji gospodarek w ramach oszacowanych modeli na szoki popytowe i podażowe. Wnioski z przeprowadzonej analizy wskazują, że w okresie objętym badaniem (1999-2011) aktywność gospodarcza badanych krajów mierzona ilością przepracowanych godzin zdominowana była przez szoki popytowe, przy czym w okresie kryzysu finansowego ujemny szok popytowy był szczególnie widoczny.  Szoki popytowe w okresie historycznym były też bardziej skorelowane między poszczególnymi krajami niż podażowe, które prawdopodobnie w większym stopniu są związane ze specyfiką rynków i regulacji lokalnych gospodarek. Wśród nowych krajów członkowskich UE w badanym okresie zaobserwowano utrzymujący się wzrost produktywności pracy związany z oddziaływaniem szoków podażowych. Przebieg reakcji badanych gospodarek na szoki podażowe był podobny, choć w poszczególnych krajach zaobserwowano różnice w skali reakcji. W przypadku szoków popytowych zakumulowane odpowiedzi badanych zmiennych w ramach oszacowanych modeli były dużo bardziej zróżnicowane.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zróżnicowanie odpowiedzi respondentów testu koniunktury w świetle miar entropii

Opracowanie prezentuje wyniki zastosowania empirycznej miary entropii rozkładu prawdopodobieństwa w celu oceny zawartości informacyjnej danych pochodzących z testu koniunktury Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH. Miary entropii wyznaczane są dla realizacji i oczekiwań wyrażanych w teście koniunktury, dla wszystkich pytań kwestionariusza kierowanego do przedsiębiorstw przemysłowych, w podziale na sektory własnościowe, klasy wielkości oraz sektor
działalności wg klasyfikacji PKD. Z przeprowadzonej analizy empirycznej wynika, że zastosowanie miar entropii statystycznej pozwala zróżnicować odpowiedzi respondentów w przekroju badanych zmiennych ekonomicznych (pytań testu koniunktury) oraz wielkości i sektora działalności przedsiębiorstwa. Szczególnie wysoka niepewność związana jest z pytaniami o wielkość produkcji, portfel zamówień ogółem i zamówień eksportowych, a najmniejsza – z pytaniem o ceny. Przedsiębiorstwa małe cechuje szczególnie wysoka niepewność związana z prognozowaniem i oceną bieżącej sytuacji finansowej,a przedsiębiorstwa duże – wysoka zmienność entropii, odzwierciedlająca znaczące wahania rozkładu odpowiedzi z miesiąca na miesiąc.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Pieniądz w modelach cykli koniunkturalnych

Załamanie aktywności gospodarczej w sferze realnej, które wystąpiło w ostatnich latach w systemach rynkowych było spowodowane przez różnorodne zaburzenia w sferze nominalnej. Kryzys w sektorze bankowym, który poprzez kanały transmisji impulsów pieniężnych rozprzestrzenił się w gospodarce światowej, spowodował m.in. zmianę genezy współczesnego cyklu koniunkturalnego. W tych warunkach jest niezbędnym określenie możliwości wykorzystania istniejących modeli teoretycznych współczesnych cykli koniunkturalnych do wyjaśnienia ich genezy i właściwości morfologicznych.
	 Celem poniższej pracy jest zbadanie kierunków ewolucji głównych nurtów teoretycznych, istniejących w koniunkturze gospodarczej do wyjaśnienia genezy i przebiegu współczesnego cyklu koniunkturalnego. W rozważaniach tych uwaga zostanie skoncentrowana na analizie najważniejszych kierunków badań cykli, które występują w literaturze przedmiotu.  

Opracowanie składa się z dwóch części. W pierwszej zostaną omówione pieniężno-kredytowe koncepcje cykli koniunkturalnych, które powstały na przełomie XIX i XX wieku. W części drugiej zostaną przedstawione hipotezy ukazujące wpływ pieniądza bankowego na powstawanie wahań koniunkturalnych, istniejące w szkole austriackiej, keynesiźmie, monetaryźmie, nowej klasycznej makroekonomii, w teorii realnego cyklu koniunkturalnego oraz w syntezie neoklasycznej.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Nowe uwarunkowania trzeciej generacji strategii rozwoju regionalnego w Polsce

W Polsce po wprowadzeniu w roku 1998 reformy administracyjnej oraz po akcesji do Unii Europejskiej w roku 2004 stało się możliwe zastosowanie strategicznego programowania rozwoju nie tylko na poziomie centralnym (interregionalnym), ale także regionalnym (intraregionalnym). W pierwszej części tego opracowania opisano dotychczasowe doświadczenia programowania rozwoju na poziomie województw, które są równocześnie obszarami typu NUTS 2 Unii Europejskiej. W drugiej części przedstawiono znaczenie europejskiej polityki spójności dla wdrożenia strategicznego podejścia do rozwoju na poziomie regionalnym. Krajowe uwarunkowania programowania rozwoju regionalnego zmieniły się całkowicie w ciągu ostatniej dekady, dlatego wprowadzono koncepcję trzeciej generacji strategii rozwoju regionalnego. Wreszcie przedstawione zostało znaczenie nowego paradygmatu rozwoju regionalnego, zaproponowanego przez OECD i Bank Światowy. W części końcowej artykułu określono kluczowe wnioski oraz zaproponowano rekomendacje dla przyszłej polityki.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Podsumowanie

Praca omawia wyniki badań nad cyklami koniunkturalnymi w wybranych krajach UE. Wahania cykliczne stwierdzone w przebiegu PKB ujawniły się mniej więcej tym samym czasie w różnych obszarach aktywności gospodarczej. Najwyższe wartości współczynniki korelacji jednoczesnych i krzyżowych przyjmowały dla inwestycji, produkcji przemysłowej, handlu i konsumpcji. Najniższe dla wskaźników koniunktury w przemyśle i handlu. Z kolei wskaźniki koherencji, wskazujące na dopasowanie wahań poszczególnych zmiennych, najwyższe wartości przyjmowały dla inwestycji, produkcji przemysłowej i handlu, najniższe dla wskaźnika koniunktury w handlu i wskaźnika nastrojów gospodarczych. Stwierdzono znaczną, rosnącą w czasie, synchroniczność wahań cyklicznych w Polsce i krajach członkowskich strefy euro. Potwierdzają ją zarówno wyniki analizy statystycznej, jak i charakterystyki głównych cech morfologicznych wahań. Występujące różnice wynikają najprawdopodobniej z odmienności struktur poszczególnych gospodarek i różnej reakcji na szoki. Stwierdzono również, że zmienne jakościowe z wyprzedzeniem w stosunku do zmiennych ilościowych sygnalizowały zmianę kierunków aktywności gospodarczej.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Globalny kryzys finansowy i gospodarczy jako wyzwanie dla polityki gospodarczej i teorii ekonomii

Wybuch globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego pod koniec pierwszej dekady XXI wieku był w dużej mierze rezultatem prowadzenia niewłaściwej polityki gospodarczej, zarówno w USA, jak i w UGiW. Miała ona autorski charakter i nie była oparta na dorobku myśli ekonomicznej. Próbując wyjaśnić przyczyny, przebieg i skutki globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego, należy wyjść poza ekonomię ortodoksyjną i uwzględnić dorobek ekonomii heterodoksyjnej.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Priorytety strategii trwałego i zrównoważonego rozwoju Unii Europejskiej

Idea trwałego i zrównoważonego rozwoju zrodziła się z krytyki zagrażającej środowisku naturalnemu wąsko rozumianej prowzrostowej orientacji w polityce gospodarczej. Jej istotę stanowi dążenie do harmonijnego łączenia wymogów rozwoju społecznego, wzrostu gospodarczego i ochrony środowiska w procesie podejmowania decyzji rozwojowych tak, aby zaspakajać potrzeby obecnych pokoleń nie pozbawiając tych możliwości przyszłych generacji. W praktyce jest sprawą daleką od jednoznaczności jak operacjonalizować tę generalnie słuszną ideę. Celem opracowania jest przegląd obszarów priorytetowych aktualnej Strategii Zrównoważonego Rozwoju Unii Europejskiej (European Union Sustainable Developmnet Strategy - SDS) oraz wskazanie na niektóre związane z ich realizacją dylematy, w tym - z punktu widzenia Polski. Priorytety SDS dotyczą siedmiu kluczowych wyzwań (priorytetów), za które uznano: zmiany klimatu i czystą energię; zrównoważony transport; produkcję i konsumpcję zgodną z zasadami zrównoważonego rozwoju; ochronę środowiska i zarządzanie zasobami naturalnymi; zdrowie publiczne; integrację społeczną; demografię i migracje; ubóstwo i wyzwania zrównoważonego rozwoju w skali globalnej. Choć włączenie Polski w realizację SDS jest dla nas generalnie korzystne, jednak często wiele tracimy z powodu słabej zdolności korzystania z oficjalnej unijnej zasady realizacji priorytetów tej strategii w sposób dostosowany do specyfiki danego kraju członkowskiego a także słabości naszej wewnętrznej polityki realizacji idei trwałego i zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Nowe i stare kraje Unii Europejskiej: konwergencja czy dywergencja?

Artykuł omawia wyniki dotychczasowych badań nad konwergencją dochodową krajów Europy Środkowo-Wschodniej i Europy Zachodniej. Nawiązując do naszych wcześniejszych badań, przedstawiliśmy nowe, zaktualizowane prognozy zmniejszania luki dochodowej między Polską i pozostałymi krajami tego regionu a zachodnią „piętnastką”. W scenariuszu optymistycznym, opartym na ekstrapolacji trendów wzrostu gospodarczego z okresu 1994-2010, Polska potrzebowałaby 19 lat, licząc od 2010 r., aby osiągnąć przeciętny poziom PKB per capita wg PSN w krajach UE15. W scenariuszu umiarkowanym, opartym na średniookresowej prognozie wzrostu PKB sporządzonej przez MFW i długookresowej prognozie demograficznej Eurostatu, likwidacja istniejącej luki dochodowej byłaby możliwa w ciągu 23 lat. Gdyby lukę dochodową mierzyć według bieżących kursów walutowych, okres ten wydłużyłby się do około 40 lat. W ostrzegawczym scenariuszu, opartym na długookresowej prognozie Komisji Europejskiej, uwzględniającej dalszy spadek liczby ludności i starzenie się społeczeństwa, sygnalizujemy możliwość odwrócenia tendencji konwergencyjnych około 2040 r. i ponownego zwiększania się luki rozwojowej między Europą Środkowo-Wschodnią a Europą Zachodnią.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Koncepcja człowieka a polityka zrównoważonego rozwoju

Opracowanie poświęcone jest roli koncepcji człowieka w kształtowaniu i realizacji polityki zrównoważonego rozwoju. Stawia się tu pytanie, czy i jak w dobie istniejących kryzysów gospodarczych, koncepcje człowieka na których opierają się heterodoksyjne kierunki ekonomiczne, mogłyby dostarczyć lepszej podstawy dla formułowania podstaw ekonomii (zakresu, celu, metod) a poprzez nią polityki gospodarczej (i jej celu, podmiotu i narzędzi). Dla potrzeb opracowania wybrane zostały trzy najbardziej charakterystyczne, odmienne koncepcje człowieka leżące u podstaw takich współczesnych heterodoksyjnych kierunków ekonomicznych jak: ekonomia behawioralna, ekologiczna i humanistyczna. Na ich to podstawie w dużej mierze opiera się też koncepcja człowieka – homo sustinens, utworzona jako podstawa dla polityki zrównoważonego rozwoju. Omówione koncepcje człowieka mogą mieć różne zastosowanie w polityce zrównoważonego rozwoju (rozszerzenie repertuaru narzędzi, struktury podmiotowej, i lepsze doprecyzowanie celów) a ich integracja otwiera szanse na przyszły rozwój tej polityki.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Jedenaście lat badań nastrojów gospodarczych w województwie lubelskim

.Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu od II kwartału 2001 roku prowadzi kwartalne badania ankietowe nastrojów gospodarczych w województwie lubelskim. W ciągu 11 lat przeprowadzono 44 takich badań. Analiza przebiegu obliczonych na podstawie wyników ankiet barometrów nastrojów gospodarczych skłania do wniosku, że gospodarka województwa lubelskiego w badanym okresie „przeszła” pełny średniookresowy cykl koniunkturalny, który rozpoczął się recesją w 2001 roku i poprzez fazę ożywienia z lat 2004 2006 wszedł w fazę rozkwitu w okresie 2007 – pierwsza połowa 2008 roku ze szczytem w IV kwartale 2007 roku. W drugiej połowie 2008 roku gospodarka województwa wstąpiła w fazę spowolnienia gospodarczego, które zakończyło się recesją lat 2009 2010 z „dołkiem” zanotowanym w II kwartale 2009 roku. W dalszym ciągu pozostaje otwartym problem sposobu i tempa wychodzenia z recesji lat 2009–2010. Znaczne pogorszenie nastrojów w drugim półroczu 2011 roku oraz długoterminowy trend Hodricka-Prescotta mogą wskazywać na to, że wychodzenie odbywać się będzie w kształcie litery „W”, a w III kwartale 2011 r. gospodarka, a co za tym idzie i nastroje gospodarcze, osiągnęły „drugie dno”. 
W artykule zaprezentowano metodykę badań  nastrojów gospodarczych w województwie lubelskim. Przedstawiono również zmiany i najważniejsze cechy barometrów nastrojów gospodarczych w latach 2001 2012.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Koordynacja polityki pieniężnej i fiskalnej

W literaturze dominuje pogląd, że - przy wszystkich niedogodnościach - podjęcie przez władze fiskalne i monetarne koordynacji decyzji daje lepsze efekty niż powstrzymanie się od niej. W tekście postawiono tezę, że nie jest celowe, ani możliwe określenie obiektywnie optymalnego typu interakcji między rządem a bankiem centralnym. Na podstawie analizy ustalono, iż wspomniany pogląd ma charakter normatywny i dyskusyjny. Co więcej, wskazano na zawarte w nim uproszczenia odnośnie do instytucjonalnych ram interakcji między rządem a bankiem centralnym, co zmniejsza operacyjną przydatność twierdzenia o wyższości współdziałania nad wzajemnymi dostosowaniami ex post o charakterze gry

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Kształtowanie rynkowego ładu gospodarczego w Polsce w warunkach globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego

Ostry spór ustrojowy głównych sił politycznych sprawił, że w ostatnich latach polityka kształtowania rynkowego ładu gospodarczego w Polsce znajdowała się niejako na rozdrożu. Nie udało się bowiem zrealizować ani koncepcji Polski solidarnej, ani projektu Polski liberalnej. Jednakże polska gospodarka okazała się relatywnie odporna na globalny kryzys finansowy i gospodarczy.  Przyczyniły się do tego w szczególności jej dość mocne fundamenty, a zwłaszcza dobra kondycja sektora finansowego. Działania podjęte przez rząd i NBP pod ciśnieniem globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego zapobiegły destabilizacji sektora bankowego. Wątpliwości budził natomiast sposób przeciwdziałania skutkom kryzysu w sferze realnej.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Doświadczenia Polski w świetle teorii politycznego cyklu koniunkturalnego

Celem opracowania jest próba identyfikacji sygnałów wskazujących na możliwość występowania w Polsce zagrożenia związanego z pojawieniem się politycznego cyklu koniunkturalnego. Autor nawiązuje do badań empirycznych wskazujących na występowanie uwarunkowanych politycznie fluktuacji gospodarczych w różnych częściach świata. Biorąc pod uwagę doświadczenia Polski z lat 1989-2010 podejmuje próbę odnalezienia takiej kombinacji PKB, inflacji i bezrobocia oraz wyników wyborczych partii politycznych, która mogłaby wskazywać na zagrożenie cyklem politycznym. Podejmuje w szczególności próbę weryfikacji oportunistycznych teorii cyklu, opierając się na regionalnych statystykach bezrobocia oraz wynikach wyborczych partii sprawujących władzę. W ramach przeprowadzonej analizy nie stwierdzono okresu, w którym wszystkie zmienne makroekonomiczne, jak i wynik elekcji, kształtowałyby się w sposób jednoznacznie wynikający z podstaw teoretycznych. Przeprowadzona analiza nie daje podstaw do sformułowania tezy, że w Polsce w badanym okresie występował polityczny cykl koniunkturalny. Identyfikuje jednak sygnały, które na takie zagrożenie mogą wskazywać.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Dylematy akcesji do strefy euro

Opracowanie poświęcone jest analizie podstawowych dylematów, które dotyczą akcesji gospodarki (w tym polskiej) do strefy euro. Analizę rozpoczyna omówienie teorii optymalnego obszaru walutowego, której realizacja w praktyce ma potencjalnie zapewnić przewagę korzyści nad kosztami monetarnej integracji. Teoria ta jest poddana krytycznej ocenie zarówno z punktu widzenia jej koherentności, jak i zdolności do zastosowania w krajach Unii Europejskiej. Kolejny etap analizy polega na krytycznym przeglądzie kosztów, kosztów zaniechania (alternatywnych) oraz korzyści integracji monetarnej, które są szeroko prezentowane w literaturze. Przegląd ten wskazuje na ograniczone możliwości dokonania rzetelnego bilansu w tej dziedzinie. Wreszcie kreślona jest perspektywa akcesji Polski do strefy euro z punktu widzenia kryteriów konwergencji realnej, co z kolei umożliwia udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy akcesja może okazać się korzystna dla naszego kraju.

Czasopismo: Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości