rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Możliwości wykorzystania technik skanowania w aplikacjach kuźniczych

Artykuł dotyczy możliwości zastosowania nowoczesnych bezstykowych technik pomiarowych
w kuźniach matrycowych, w szczególności możliwości wykorzystania skanerów
optycznych i ramion pomiarowych ze zintegrowanymi skanerami liniowymi.
W pracy wskazano na różne aspekty bezstykowych technik pomiarowych wykorzystywanych
głównie do dwóch grup obiektów, zwracając uwagę na niedostateczną
świadomość ważności stosowanych przyrządów i metod pomiaru, zwłaszcza w kontekście
bezpieczeństwa uzyskiwanych wyrobów oraz istotnych problemów pomiarowych,
wynikających z ekstremalnych warunków panujących w przemysłowych procesach
kucia na gorąco. Do pierwszej grupy zaliczyć można rozmaite pomiary odkuwek,
m.in.: ich kontrolę w trakcie i po procesie kucia oraz po obróbce mechanicznej
z wykorzystaniem techniki kontroli skanów na wirtualnych sprawdzianach
z bazami cząstkowymi. Drugą grupę obiektów pomiarowych stanowi oprzyrządowanie
kuźnicze, gdzie pomiary obejmują szeroko rozumianą kontrolę jakości nowych
matryc, stempli i wkładek matrycowych, analizę zużycia narzędzi kuźniczych oraz
pomiary dla narzędzi regenerowanych w technologii napawania. W pracy przedstawiono
także inne możliwości wykorzystania technik skanowania, m.in.: do analizy
małych i precyzyjnych narzędzi kuźniczych. Przeanalizowano także możliwość stosowania
technik skanowania odwrotnego 3D do bezpośredniej kontroli jakości oraz
zmian geometrii warstwy wierzchniej narzędzi kuźniczych, bez konieczności ich demontażu,
na podstawie pomiaru zmian geometrii cyklicznie pobieranych odkuwek.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ struktury na skutki azotowania chromowych stali ledeburytycznych. Część III. Warunki obróbki cieplnej stali NC11LV

Przestawiono wyniki badań stali chromowej NC11LV, stosowanej na narzędzia do obróbki plastycznej na zimno. Badania obejmowały pomiary twardości, analizę fazową, obserwacje mikroskopowe struktury oraz ocenę stereologicznych parametrów węglików. Celem badań była ocena wpływu struktury osnowy hartowanej stali (martenzyt z niewielką ilością austenitu oraz austenit ze śladami fazy ?) na odpuszczające działanie temperatury. Badania wykazały, że gwałtowne zmiany struktury zahartowanej stali zachodzą po austenityzowaniu w przedziale temperatury 1050 - 1150 oC. Wykazano ponadto, że austenit po hartowaniu z wyższej temperatury (powyżej 1150 oC) jest bardzo trwały. Z porównania charakterystyk stali NC10 [2] i NC11LV wynika, że stal NC11LV wykazuje większa odporność na odpuszczające działanie temperatury.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania tribologicznych właściwości biomateriałów i implantów

W artykule zwrócono uwagę na waSną rolę badań tribologicznych w ocenie jakości biomateriałów i implantów.  Podano wyniki badań tribologicznych implantów krążka międzykręgowego kręgosłupa, prowadzone na specjalnym symulatorze. Wyznaczono wpływ obciążenia i rodzaju materiałów na współczynnik tarcia i zużycia. Badania prowadzono dla par trących typu „metal – polietylen”. Obejmy metalowe implantów wykonano ze stopów  316L, CoCrMo, Ti6Al4V. Elementy pośrednie (jądro miaSdSyste) wykonano z UHMWPE. Wskazano na ważną rolę produktów zuzycia w procesie uzytkowania implantów.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania tribologiczne materiałów przeznaczonych na elementy łożysk tocznych

W artykule przedstawiono wyniki badań tribologicznych materiałów zastosowanych na elementy łożysk tocznych. Celem badań było określenie właściwości tribologicznych elementów wielkogabarytowego łożyska tocznego krzyżowego, wykonanych ze stopu aluminium serii 6xxx, metodami obróbki plastycznej oraz serii 7xxx metodami metalurgii proszków. Badania zrealizowano z wykorzystaniem testera tribologicznego T-05 (ITeE – PIB) pracującego w układzie badawczym typu blok – pierścień. Do badań tribologicznych wytypowano skojarzenie separator – pierścień łożyska (aluminium – aluminium) oraz separator – rolka (aluminium – stal). Próbkę stanowił nie-ruchomy blok z promieniem, wykonany ze stopu aluminium EN AW-6060 lub EN AW-7075 dociskany stała siłą F = 100 N do przeciwpróbki, którą był pierścień wykonany ze stopu aluminium EN AW-7075 po procesie anodowania lub ze stali 100Cr6, obracający się ze stałą prędkością 100 obr/min. Testy tarciowo-zużyciowe zrealizowano na drodze tarcia 2000 m w temperaturze otoczenia (23°C) bez udziału środka smarnego, z zastosowaniem warstwy proszku nanoMoS2, z zastosowaniem smaru Tytalit lub z zastosowaniem warstwy proszku nano-MoS2 i smaru Tytalit. Proszek nano-MoS2 nanoszono na powierzchnię współpracującą bloku metodą kulowania, a smar Tytalit nakładano na powierzchnię współpracującą pierścienia bezpośrednio przed rozpoczęciem testu. Wykazano, że naniesienie na współpracującą powierzch-nię bloku warstwy proszku nano-MoS2 oraz wprowadzenie do strefy tarcia smaru Tytalit, wpłynęło znacząco na zmniejszenie oporów tarcia w badanych węzłach tarcia, a tym samym zmniejszyło zużycie materiału.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Specyfika spawania cienkich blach tytanowych o różnych właściwościach mechanicznych

W pracy zwrócono uwagę na specyfikę spawania blach tytanowych, wynikającą z dużej podatności tego materiału na dyfuzję gazów i małe przewodnictwo cieplne. Podano wyniki obliczeń numerycznych spawania wiązką elektronów blach tytanowych ze stopu Grade 2 i Grade 5. Dla łączonych blach wyznaczono rozkład temperatury,  naprężeń zredukowanych i przemieszczeń charakteryzujących odkształcenia spawanych elementów.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie materiału Hastelloy C-276 metodą wyoblania na zimno

W artykule zamieszczono informację na temat sposobu kształtowania materiału Hastelloy C-276 metodą wyoblania na zimno. Badania prowadzono na wzorniku o  kącie 60 o. Zastosowano między operacyjną obróbkę cieplną w celu zminimalizowania odsprężynowania powstałego podczas kształtowania materiału. Przedstawiono  wyniki badań otrzymanych wyrobów próbnych wraz z pomiarem rozkładu grubości ścianki na długości pobocznicy.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania walcowania ze zmianą drogi odkształcenia miedzi i stopu niklu Inconel 825

W pracy opisano badania walcowania wzdłużnego i walcowania ze zmianą drogi deformacji miedzi i stopu niklu Inconel 825. Walcowanie ze zmianą drogi odkształcenia realizowano w taki sposób, że w pierwszej operacji wykonano jeden przepust walcowania wzdłużnego, a następnie z walcówek wycięto próbki do dalszych badań pod takim kątem, jaki odpowiadał kątowi skręcenia materiału w badaniach zgniatania obrotowego wydłużającego współbieżnego. Następnie dla tak wykonanych próbek realizowano kolejny przepust walcowania wzdłużnego. Badania te stanowiły punkt odniesienia w stosunku do badań walcowania wzdłużnego (monotonicznego). Wyznaczono chropowatość i mikrotwardość próbek walcowanych obydwoma metodami celem wskazania mechanizmów odkształcania na drodze konwencjonalnego walcowania wzdłużnego, walcowania ze zmianą drogi deformacji i porównania z wynikami dla wytłoczek zgniecionych obrotowo wydłużająco współbieżnie. Przeprowadzono również obserwacje strukturalne z użyciem mikroskopii optycznej i skaningowej mikroskopii elektronowej. Określono wpływ parametrów procesu na strukturę ziarnową i podatność materiału do lokalizacji odkształcenia w postaci pasm ścinania. Przedstawiona została również topografia powierzchni bocznych miedzi i stopu Inconel 825 po walcowaniu z wymuszoną zmianą drogi odkształcenia ujawniająca silne pasmowanie materiału. Wszystkie wyniki wykazały, że jedynie walcowanie ze zmianą drogi deformacji stanowi dobre przybliżenie modelowe procesu zgniatania obrotowego wydłużającego współbieżnego.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ obróbki KOBO na właściwości plastyczne stopu magnezu AM60

W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu procesu wyciskania współbieSnego prętów na zimno, metodą KOBO, na własności stopu AM60. Dla porównania badano własności prętów wyciskanych współbieSnie na gorąco na prasach hydraulicznych. Przedstawiono wyniki badań własności plastycznych i struktury próbek wykonanych ze stopu AM60.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wyznaczenie niepewności pomiaru w badaniach geometrycznych i defektoskopowych odkuwek metodą ultradźwiękową

Wyznaczanie niepewności pomiaru jest konieczną częścią kaSdej procedury pomiarowej. Omówiono metodę wyznaczania niepewności pomiaru w badaniach defektoskopowych odkuwek metodą ultradźwiękową. Wskazano na znaczenie procedur pomiarowych metodą ultradźwiękową analizy źródeł błędów przypadkowych. Przedstawiono sposób wyznaczania niepewności standardowej przy pomiarach bezpośrednich i pośrednich, budżet  niepewności oraz uwagi związane z wyborem współczynnika rozszerzenia  k, przy wyznaczaniu niepewności  rozszerzonej, dla badań cech geometrycznych i defektoskopowych odkuwek, metodą ultradźwiękową.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ obróbki cieplno-chemicznej na zmiany mikrogeometrii powierzchni wyrobów

Mikrogeometria powierzchni jest waSna dla wyrobów i narzędzi pracujących w warunkach tarcia. Badania wykazały,  że obróbka cieplno-chemiczna, zwłaszcza azotowanie – niezaleSnie od metody - powoduje wyraźny  wzrost chropowatości powierzchni gładkiej, o małej wartości parametru Ra. Wykazano ponadto, że dla wybranego procesu, istnieje optymalna mikrogeometria powierzchni, która po obróbce cieplno-chemicznej prawie nie  ulega zmianie.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza parametrów siłowo-energetycznych procesu plastycznego kształtowania segmentowego

W artykule opisano przebieg procesu segmentowego kształtowania plastycznego, który można zaliczyć do grupy procesów przyrostowego kształtowania plastycznego metali. Proces ten jest szczególnie korzystny dla wytwarzania elementów integralnych dla lotnictwa. Dla procesu kształtowania modelowego elementu integralnego przeprowadzono analizę parametrów siłowo-energetycznych dla dwóch sposobów jego realizacji: 
- dla zadanej wielkości wgłębienia w pojedynczym przejściu rolek dociskowych (położenie płyty oporowej jest każdorazowo przemieszczane o wielkość zadanego wgłębienia), 
- dla wymuszonej naciskiem prasy stałej prędkości przemieszczania płyty oporowej (w tym wariancie odkształcania płyta oporowa jest przemieszczana suwakiem prasy). Omówiono przeprowadzone pomiary siły i przemieszczeń występujących w procesie wykonywania modelowej odkuwki. Dokonano analizy rozkładu sił przenoszonych przez rolki dociskowe na segmenty narzędzi kształtujących. Określono wzajemne relacje pomiędzy ruchem rolek dociskowych a przemieszczeniem segmentów wgłębiających się w kształtowany materiał. Przeprowadzono obliczenia dla wyznaczonych doświadczalnie wielkości średnich nacisków jednostkowych uzyskanych w próbach wciskania pojedynczych segmentów w odkształcany materiał (stop Al). Wyznaczono rozkłady sił w elementach przenoszących siłę nacisku narzędzi na odkształcany materiał oraz obliczono pracę wykonaną przez siły składowe i pracę całkowitą. Dokonano porównania sił obliczonych dla obydwóch wariantów kształtowania i porównano te wartości z wielkościami sił wyznaczonymi eksperymentalnie w procesie kształtowania na prasie hydraulicznej wyposażonej w przyrząd do kształtowania segmentowego. Uzyskane rezultaty przedstawiono w formie graficznej i analitycznej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania procesu zgniatania obrotowego przyrostowego, wytłoczek z super stopu niklu Inconel 625 i stali nierdzewnej 0H18N9

W artykule opisano wyniki badań technologii kształtowania obrotowego wyrobów o złożonych kształtach z trudno odkształcalnych i szybko umacniających się materiałów, przeprowadzonych w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu. W badaniach określono optymalne parametry procesu zgniatania obrotowego wytłoczek wykonanych ze stopu niklu Inconel 625. Ustalono także najkorzystniejszą geometrię kształtu rolki roboczej, zapewniającą podwyższone dokładności kształtu wyrobu i zawężone tolerancje wykonania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjna technologia kształtowania obrotowego wytłoczek ze stopu niklu z miejscowym podgrzewaniem laserowym

Ze względu na trudności w kształtowaniu plastycznym stopów niklu autorzy prowadzą badania mające na celu opracowanie optymalnych technologii podgrzewania materiału wiązką lasera w trakcie kształtowania obrotowego. Badania są prowadzone w ramach projektu rozwojowego finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W niniejszym artykule opisano stanowiska badawcze wraz z laserem oraz dwa sposoby kształtowania wyoblaniem i zgniataniem obrotowym rzutowym na zimno i z podgrzewaniem materiału. Opisano też sposób podgrzewania i pomiar temperatury w procesie kształtowania elementów z blach ze stopu niklu Inconel 625 oraz próby zgniatania obrotowego na zimno i wyoblania z podgrzewaniem laserowym.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Plastyczne kształtowanie obrzeży otworów kołnierzowych w blachach tytanowych z wykorzystaniem termicznego efektu tarcia

Odkształcalność tytanu i jego stopów w temperaturze otoczenia jest ograniczona, wymaga stosowania bardzo dużych nacisków oraz powoduje znaczne sprężynowanie wyrobów. Powszechnie stosowana jest zatem przeróbka plastyczna na gorąco stopów tytanu, wymagająca nagrzewania materiału do wysokich temperatur (od 870 do 950oC). Możliwa jest także przeróbka plastyczna w podwyższonych temperaturach, która powoduje znaczne obniżenie granicy plastyczności i poprawę odkształcalności. Podgrzewanie może być realizowane różnymi metodami, np. elektrycznymi, ogniowymi, laserem i innymi. W pracy przedstawiono wyniki badań eksperymentalnych kształtowania obrzeży otworów kołnierzowych, będących istotnym elementem geometrycznym części konstrukcji, w tym lotniczych. Zastosowano innowacyjne rozwiązanie podwyższenia temperatury materiału przez tarciowe grzanie obszaru kołnierza. Narzędzie stanowi wirujący stempel o stożkowej powierzchni roboczej, który trąc o powierzchnię krawędziową otworu, generuje ciepło powodujące podwyższenie temperatury materiału i jednocześnie powoduje przetłaczanie blachy w kołnierz w otworze matrycy. Taki sposób nagrzewania materiału nie wymaga stosowania dodatkowego oprzyrządowania, jest ekonomicznie uzasadniony i przyjazny środowisku. Dobór optymalnych parametrów procesu jest jednak trudny, gdyż ilość wydzielającego się ciepła zależy od wielu czynników takich jak powierzchnia tarcia, warunki tarcia, prędkość narzędzi oraz właściwości materiału. Badania przeprowadzono na uniwersalnej frezarce pionowej zmieniając prędkość obrotową stempla i posuw stołu frezarki. Stwierdzono, że stopy tytanu (w gat. Grade 2 i Grade 5) wymagają małych prędkości, gdyż zbyt duże prędkości (obrotowa stempla i posuwu stołu) powodują przegrzewanie materiału, jego pękanie i nalepianie się na stempel. Dla założonych wymiarów otworu i kołnierza określono optymalne warunki realizacji procesu kształtowania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Próby technologiczne gięcia wyciskanych rur ze stopu aluminium AW-6082

W pracy przedstawiono wyniki badań wyciskanych cienkościennych (grubość ścianki ok. 1,2 mm) kształtowników zamkniętych ze stopu AW-6082. Kształtowniki wyciskano metodą wyciskania zgrzewającego, za pomocą 6-otworowych matryc. Badaniom poddano profile chłodzone na wybiegu prasy w trojaki sposób: natryskiwanie wodą, chłodzenie wodą, czyli tzw. „fala wodna”, oraz nadmuchem powietrza. Opracowano metodykę badań pozwalającą dokonać oceny zdolności wyciskanych kształtowników do plastycznego kształtowania głównie poprzez gięcie i rozpęczanie. Stop AW-6082 jest stopem trudniejszym do wyciskania od stopów typu 6063 czy 6060, ponieważ wyższa wytrzymałość i mniejsza plastyczność utrudnia uzyskiwanie ścianek o małej grubości jak i dużej prędkości wyciskania. Jak wykazały wcześniejsze badania, profile takie osiągają bardzo dobre właściwości wytrzymałościowe sięgające Rm = 340 MPa, ale charakteryzują się ograniczoną zdolnością do odkształceń plastycznych. W pracy przedstawiono wyniki próby zginania, wyboczenia, rozpęczania oraz gięcia na maszynie trójrolkowej. Stwierdzono, że maksymalna siła ściskająca wyznaczona w próbie wyboczenia odcinka o długości 650 mm, która wskazuje największą wytrzymałość na wyboczenie, odnosi się do profili chłodzonych na wybiegu prasy po wyciskaniu za pomocą tzw. „fali wodnej”. Te profile charakteryzowały się również największą strzałką ugięcia w próbie trójpunktowego zginania. Zwiększona plastyczność i zdolność do odkształceń plastycznych tych profili została potwierdzona w próbie roztłaczania stożkiem, gdzie wartości względnego odkształcenia były o 35% większe niż w przypadku profili chłodzonych za pomocą nadmuchu powietrza czy natrysku wodnego. W wyniku badań metalograficznych stwierdzono, że inicjacja pęknięć w próbie roztłaczania następuje w miejscach zgrzewów profili i w tych obszarach zauważono zwiększoną wielkość ziarna.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania procesów zużycia matryc do kucia zaczepu budowlanego na podstawie badań metalograficznych

W artykule przedstawiono wyniki badań mikroskopowych i profile mikrotwardości na przekrojach matryc   Slotanker 5 t ze stali WCL do kucia łba stoSkowego po 3000 i 6000 cyklach kucia oraz matryc do kucia łba walcowego po 9000 cyklach pracy. Dominującą przyczyną zużycia części roboczej materiału stożka lub czaszy matrycy okazały się pęknięcia powstałe wskutek oddziaływania zmiennych obciążeń dynamicznych na odpuszczoną strefę wierzchnią narzędzia. Odpuszczenie tej strefy nastąpiło w wyniku oddziaływania temperatury kutego materiału. W obszarze promienia otworu stwierdzono zużycie ścierne i największe zmiany twardości skutkiem odpuszczenia materiału matrycy. Zaproponowano zmiany technologii wykonania narzędzi kuźniczych i monitorowanie zmian wymiarów geometrycznych narzędzi w następnym etapie badań.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Niskocyklowe zmęczenie cieplne stali narzędziowej WCLV

W artykule przedstawiono wyniki badań odporności na pękanie stali narzędziowej WCLV w warunkach zmęczenia cieplnego. Przyjęta metodyka pracy łączy badania eksperymentalne oraz symulacje komputerowe. Opisano także wyniki badań jakościowych i ilościowych z przeprowadzonych prób eksperymentalnych w zależności od warunków temperaturowych oraz przedstawiono wyniki spadku twardości warstwy wierzchniej. Otrzymane wyniki badań oraz symulacja komputerowa stanowiska badawczego pozwolą na wyznaczenie charakterystyki zmęczenia cieplnego stali WCLV.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wyoblanie na gorąco stopu Hastelloy C-276 z zastosowaniem lasera diodowego dużej mocy

W artykule przedstawiono wyniki badań wyoblania na gorąco z zastosowaniem lasera diodowego dużej mocy. Ponadto opisano sposób wyznaczania emisyjności dla stopu Hastelloy C-276. Przedstawiono wyniki badań statycznej próby rozciągania na gorąco oraz badania nad doborem odpowiedniej temperatury grzania stopu niklu podczas wyoblania na gorąco. Uzyskane wyniki badań porównano z wynikami wyoblania na zimno stopu Hastelloy C-276.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Modelowanie jako narzędzie do zrozumienia i udoskonalenia techniki iskrowego spiekania plazmowego

Iskrowe spiekanie plazmowe (SPS) jest nowoczesną metodą prasowania na gorąco bazującą na szybkim nagrzewaniu oporowym. Aktualnie SPS znajduje się w fazie przejściowej pomiędzy pracami badawczo-rozwojowymi a produkcją masową części z proszków metalicznych i ceramicznych. Kluczowym elementem tej metody jest zrozumienie i kontrolowanie rozkładu temperatury wewnątrz narzędzi, w szczególności w wyprasce. Zagadnienie to jest szczególnie ważne przy spiekaniu części wielkogabarytowych, części o złożonej geometrii oraz przy spiekaniu materiałów gradientowych i ogniotrwałych. Wiedza w zakresie pola termicznego pozwala na opracowanie konstrukcji matryc oraz przebiegu procesu spiekania, umożliwiając jednorodny, zdefiniowany rozkład temperatury zależny od aplikacji. W rezultacie, jednorodna lub gradientowa struktura i właściwości mogą zostać osiągnięte. Temperatura nie może być mierzona bezpośrednio wewnątrz wypraski. Dlatego zastosowano metodę elementów skończonych (MES) do numerycznego modelowania rozkładu temperatury. W niniejszym artykule przedstawiono szczegółowo teoretyczne podstawy modelowania. Podkreślono wzajemne oddziaływanie pola elektrycznego, cieplnego i mechanicznego podczas SPS. Przedyskutowano metodologię rozwiązania tego złożonego problemu multifizycznego oraz jego ewentualnego wdrożenia poprzez komercyjne kody MES. Przedstawiono przykład modelowania. Sformułowano perspektywę dla dalszego modelowania. Szczególnie, pole magnetyczne musi być poza tym rozważane podczas modelowania SPS z nagrzewaniem hybrydowym np. z dodatkowym zewnętrznym nagrzewaniem indukcyjnym (nowa hybrydowa koncepcja nagrzewania).

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Trwałość matryc zależna od kształtu wyciskanego profilu i parametrów procesu azotowania

W pracy starano się wykazać zależność geometrii matryc, związanej z kształtem profili aluminiowych i parametrów procesu azotowania na trwałość eksploatacyjną matrycy. Matryce były poddawane jedno lub kilkukrotnemu azotowaniu gazowemu i eksploatowane do końcowego zużycia w firmie Albatros Aluminium. W artykule podjęto próbę wyjaśnienia wpływu rożnych procesów azotowania i geometrii matryc na grubość warstwy azotowanej, na trwałość matrycy. Na podstawie badań określono najbardziej optymalną grubość warstwy azotowanej w przedziale 350–400 μm. Stosowanie mniejszej grubości powoduje szybsze zużycie lub uszkodzenie matryc.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza zarysu części wygniatającej gwintowników

Opisano cechy geometryczne części roboczej gwintowników ze stożkową częścią wygniatającą. Przeprowadzono analizę rozkładu naddatków przemieszczanego materiału podczas wygniatania gwintów wewnętrznych. Opracowano teoretyczne podstawy do określenia krzywoliniowego zarysu, spełniającego warunek równomiernego rozkładu naddatku na poszczególne granie wygniatające.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa