rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Właściwości przetwórcze kompozytów polipropylenowych z napełniaczem w postaci rozdrobnionej słomy ryżowej

Podstawowym problemem kompozytów z napełniaczami pochodzenia naturalnego, jest ich duża podatność na działanie wilgotności oraz wrażliwość na temperaturę przetwarzania. Przeprowadzono badania nad możliwością zastosowania w charakterze napełniacza rozdrobnionej słomy ryżowej, która spośród napełniaczy organicznych wykazuje się dużą zawartością SiO2 (krzemionki), co ograniczy absorpcję wilgoci przez kompozyt. Kompozyty z tym napełniaczem mogą mieć zastosowanie na wyroby techniczne pracujące w środowisku o zwiększonej wilgotności. Dla przyszłej aplikacji materiału analizowano wpływ zawartości napełniacza na właściwości przetwórcze kompozytów takie jak: wskaźnik szybkości płynięcia, stopień wypełnienia formy z gniazdem formującym w kształcie spirali oraz skurcz powtryskowy. Określono również wytrzymałość na rozciąganie statyczne oraz udarność. Stwierdzono, że zastosowany napełniacz korzystnie wpływa na właściwości kompozytu, zmniejsza skurcz powtryskowy, zaś wypełnienie form uzależnione jest do koncentracji napełniacza w kompozycie oraz warunków przetwarzania (ciśnienie wtrysku, temperatura wtrysku).

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Rozkład naprężeń występujących w węźle tarcia endoprotezy całkowitej dwuprzedziałowej stawu kolanowego

W pracy dokonano analizy rozkładu naprężeń występujących w węźle tarcia endoprotez dwuprzedziałowych (dwukłykciowych) stawu kolanowego. Analiza ta została przeprowadzona za pomocą obliczeń numerycznych. Zastosowanie metody elementów skończonych, pozwala na obliczenie i przedstawienie rozkładu naprężeń w poszczególnych elementach modelu obliczeniowego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ kompatybilizatora na właściwości termiczne kompozytów na bazie polilaktydu naświetlanych promieniowaniem UV-C

Folie zawierające polilaktyd jako osnowę polimerową, montmorylonit jako napełniacz oraz poli(ε-kaprolakton) jako kompatybilizator naświetlano promieniowaniem UV-C (max 254nm) w odstępach dwu godzinnych do 16 godzin. Wpływ napełniacza oraz obecności kompatybilizatora na proces fotodegradacji analizowano przeprowadzając badania właściwości termicznych, zarówno wyjściowych materiałów jak i po różnych czasach ekspozycji na UV. Pod uwagę brano między innymi następujące parametry: stabilność termiczną, temperaturę zeszklenia czy stopień krystaliczności. Otrzymane wartości wskazują, iż wprowadzenie poli(ε-kaprolaktonu) jak i montmorylonitu powoduje wzrost stopnia krystaliczności materiałów, co jest jednym z kluczowych czynników wpływających na proces fotodegradacji. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, iż obecność napełniacza podobnie jak i kompatybilizatora poprawia odporność kompozytów polilaktydowych na działanie promieniowania UV.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Fotodegradacja materiałów polimerowych

Przeróbce i użytkowaniu materiałów polimerowych towarzyszą różnorodne formy degradacji, co może powodować zmiany we właściwościach chemicznych, fizycznych, a także wyglądzie polimerów. Działanie światła słonecznego powoduje fotodegradację polimerów. Proces ten może być inicjowany przez zanieczyszczenia obecne w masie polimeru, jak również przez zanieczyszczenia atmosferyczne. W celu ograniczenia szkodliwego działania światła, do polimerów, dodaje się fotostabilizatory. Są to związki małocząsteczkowe, spełniające różne funkcje i działające według różnorodnych mechanizmów.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metody rozdrabniania a właściwości termiczne i termo-mechaniczne wyprasek z polipropylenu

W artykule omówiono wpływ sposobu rozdrabniania na właściwości termiczne i termo-mechaniczne wyprasek wtryskowych wytworzonych z polipropylenu. Przemiał uzyskano z wykorzystaniem młyna wolno- i szybkoobrotowego, z którego następnie wytworzono próbki do badań DSC i DMTA. W badaniach DSC stwierdzono, że wypraski wykonane w serii M1 (przemiał z młynka wolnoobrotowego) charakteryzują się wartościami zbliżonymi do wartości uzyskanych dla wyprasek z tworzywa przed przemiałem. W przypadku badań DMTA zauważono, że na skutek rozdrabniania w młynku szybkoobrotowym (seria M2) doszło do rozerwania długich, elastycznych łańcuchów co przyczyniło się do zmniejszenia właściwości tłumiących oraz zwiększenia sztywności.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Recykling odpadów wielomateriałowych

Powstające odpady z produkcji wyrobów o wielomateriałowym składzie poddano procesowi rozdrabniania z jednoczesnym rozdziałem poszczególnych składników. Przeprowadzono badania nad wpływem parametrów procesu rozdrabniania a jakością uzyskanych materiałów. Analizowano wielkość rozdrobnionych materiałów, stopień rozdzielenia poszczególnych składników oraz procesy termiczne zachodzące podczas rozdrabniania. Zbadano właściwości przetwórcze wybranych frakcji PP o różnym stopniu zanieczyszczenia PU. Wykazano, że przy odpowiednim doborze parametrów procesu można uzyskać materiały o korzystnym stopniu rozdrobnienia i rozdzielenia.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Modyfikacja zapraw budowlanych ścinkami otrzymanymi z odpadowych tworzyw sztucznych

Postęp technologiczny powoduje, że praktyczne zastosowanie znajdują liczne nowe rozwiązania materiałowe. Jednocześnie istotnym zadaniem współczesnego budownictwa stało się poszukiwanie technologii i rozwiązań gwarantujących racjonalne gospodarowanie zasobami środowiska naturalnego. Uwagę wielu ośrodków badawczych na świecie przyciąga więc możliwość modyfikacji materiałów za pomocą substancji wyjątkowo uciążliwych dla środowiska, takich jak odpady z tworzyw sztucznych. Liczne opracowania naukowe (publikacje, patenty) dowodzą, że odpady polimerów mogą pozytywnie wpływać na właściwości betonów i zapraw budowlanych. Jednym z powszechnie stosowanych tworzyw sztucznych jest poli(tereftalan etylenu) PET. Wykonuje się z niego m.in. opakowania i butelki na napoje, które bardzo szybko stają się odpadem. PET nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla środowiska, jednak słaba biodegradowalność oraz ogromna ilość wytwarzanych odpadów skłaniają do poszukiwania sposobów jego recyklingu. W artykule przedstawiono wyniki badań fizyko-mechanicznych modyfikowanych zapraw epoksydowych. Modyfikacja polegała na dodaniu do zaprawy wąskich ścinków poli(tereftalan etylenu) (PET), otrzymanych z odpadowych butelek po napojach. Przeprowadzone badania wykazały, że zaprawy epoksydowe z dodatkiem ścinków odpadowego PET charakteryzują się bardzo dobrymi parametrami wytrzymałościowymi oraz niską nasiąkliwością. Wykonanie próbek oraz przeprowadzenie badań poprzedzono opracowaniem planu eksperymentu, dzięki czemu wielokrotnie ograniczono liczbę eksperymentów badawczych koniecznych do wykonania. Na podstawie analizy statystycznej uzyskano modele statystyczne adekwatne do właściwości obiektu badań. Przeprowadzona modyfikacja stwarza możliwości wykorzystania do produkcji zapraw materiałów odpadowych, które stanowią zazwyczaj duży problem środowiskowy, co wpisuje się w założenia zrównoważonego rozwoju w budownictwie.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ promieniowania UV na właściwości mechaniczne polilaktydu napełnianego grafitem i szungitem

Folie zawierające polilaktyd jako osnowę polimerową oraz szungit i grafit jako napełniacze w ilości do 20%wag naświetlano promieniowaniem UV-C (max 254 nm) w odstępach 50-godzinnych do 300 godzin. Wpływ ilości i rodzaju napełniacza na proces fotodegradacji analizowano przeprowadzając badania właściwości mechanicznych zarówno wyjściowych materiałów jak i po różnych czasach ekspozycji na UV. Pod uwagę brano następujące parametry: moduł Younga, naprężenie zrywające i odkształcenie przy zerwaniu. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, iż obecność grafitu podobnie jak i szungitu poprawia odporność kompozytów polilaktydowych na działanie promieniowania UV. Otrzymane wartości wskazują, iż wprowadzenie grafitu w większym stopniu ekranuje działanie UV niż szungit.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Substancje pochodzenia roślinnego do wytwarzania kompozycji polimerowych o charakterze biobójczym

W pracy przestawiono wstępnie możliwości zastosowania do celów praktycznych substancji pochodzenia roślinnego jak np. tymol i kumaryna jako składników kompozycji polimerowych o charakterze biobójczym. Stwierdzono bioaktywność takich kompozycji już w zakresie ok. 0,5 % mas. substancji czynnej w osnowie polimerowej wobec szczepów bakterii S. aureus i E. coli. Ewentualna optymalizacja składu może wpłynąć istotnie na ekonomikę produkcji takich kompozycji.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Charakterystyki tribologiczne kompozytów polimerowych stosowanych na regeneracyjne warstwy wierzchnie układów pozycjonowania narzędzi obrabiarek skrawających

W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości tribologicznych kompozytów metalopolimerowych przeznaczonych do regeneracji suportów obrabiarek skrawających. Osnową kompozytów była chemoutwardzalna żywica epoksydowa, podstawowym napełniaczem proszek żelaza Fe, napełniaczem włóknistym organiczne włókna poliaramidowe, a jako dodatki smarne zastosowano smary stałe o spójności anizotropowej: grafit i dwusiarczek molibdenu w układzie pojedynczym i binarnym. Dla skojarzeń tarciowych kompozyty polimerowe-stal przy różnych obciążeniach węzła tarcia zbadano współczynnik tarcia statycznego i kinetycznego oraz podatność węzłów tarcia na występowanie efektu stick-slip. Charakterystyki tribologiczne (odporność na zużycie) wyznaczono z wykorzystaniem testera w ruchu postępowo zwrotnym. Uzyskane wyniki porównano z klasycznym skojarzeniem materiałowym stal-stal. Ocenę mechanizmu zużywania badanych skojarzeń materiałowych przeprowadzono na podstawie obrazów uzyskanych na skaningowym mikroskopie elektronowym (SEM) i pomiarów stereometrii powierzchni. Stwierdzono, że kompozyty polimerowe w skojarzeniu ze stalą charakteryzują się znacznie lepszymi właściwościami tribologicznymi niż skojarzenie stal-stal. Najkorzystniejsze charakterystyki tarciowo-zużyciowe uzyskano dla kompozytu polimerowego zawierającego łącznie grafit i dwusiarczek molibdenu.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wytrzymałość na ścinanie międzywarstwowe kompozytów przekładkowych

W artykule przedstawiono próby wytworzenia kompozytów przekładkowych z użyciem niskociśnieniowych technik wytwarzania. Jako kryterium oceny zastosowanej techniki wytwarzania posłużono się próbą wytrzymałości na ścinanie międzywarstwowe. Opracowany sposób wytwarzania, oraz materiały które wytworzono w serii testowej, dowodzą możliwości uzyskania, spełniających przyjęte kryteria, materiałów kompozytowych w wydajnym procesie produkcyjnym.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości mechaniczne żywicy epoksydowej zmodyfikowanej nanobentem i poliuretanem

Małocząsteczkową żywicę epoksydową Epidian 5 poddano modyfikacji dwoma rodzajami modyfikatorów: NanoBent ZS1 i modyfikator poliuretanowy Desmocap 12. Stwierdzono, że maksymalną udarność odnotowano przy 2% NanoBentu (wzrost o 170% w odniesieniu do czystej żywicy). W przypadku kompozycji modyfikowanych Desmocapem, maksymalną udarność (200% wzrostu w porównaniu z czystą żywicą epoksydową) uzyskano przy 20% modyfikatora, a maksymalną wartość Kc przy 5% modyfikatora. Zastosowany modyfikator polimeryczny (Desmocap) wykazał działanie plastyfikujące, jak również wzmacniające. Dla kompozytów hybrydowych, maksymalną udarność odnotowano dla kompozycji zawierającej 1% NanoBentu i 10% Desmocapu.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Rezystywność skrośna kompozytów epoksydowych ze stopami niskotopliwymi

W pracy przedstawiono wyniki pomiarów rezystancji skrośnej, kompozytów o osnowie epoksydowej napełnianych stopami niskotopliwymi. W badaniach wykorzystano stop Lipowitz’a i stop Wood’a oraz żywicę epoksydową (Epidian 6) sieciowaną tri-etyleno-tetra-aminą (utwardzacz Z1). Wykonane kompozyty zawierały odpowiednio 20, 40, 60 i 80 % wagowo wymienionych stopów. Ideą przedstawionych w pracy badań, jest sprawdzenie możliwości wykorzystania ciekłego napełniacza metalicznego do modyfikacji właściwości elektrycznych materiałów polimerowych. Uzyskane wyniki badań eksperymentalnych potwierdzają taką możliwość.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania nieniszczące jako narzędzie oceny jakości kompozytów epoksydowo-szklanych wytwarzanych metodą autoklawu

Kompozyty o osnowie epoksydowej wzmocnione różnego typu włóknami są materiałami szeroko stosowanymi m.in. w przemyśle motoryzacyjnym, lotniczym, zbrojeniowym. Ważnym aspektem, mającym istotny wpływ na jakość, jest metoda wytwarzania kompozytu. W pracy ocenie poddano kompozyt epoksydowo-szklany wytworzony metodą autoklawu, który pozwala uzyskać elementy o dużej dokładności wymiarowej, jakości powierzchni oraz dobrych własnościach wytrzymałościowych. Narzędziem badawczym były badania ultradźwiękowe prowadzone metodą C-skan oraz rentgenowska tomografia komputerowa.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza zmian właściwości termomechanicznych kompozytów na osnowie polipropylenu

W pracy przedstawiono wyniki badań dla kompozytów polipropylenu wypełnionych: talkiem, włóknami szklanymi, kulkami szklanymi oraz antypirenem. Przedstawiono sposób przygotowania kompozytów i próbek badawczych. Badania obejmowały termiczną analizę dynamicznych właściwości mechanicznych metodą DMTA. Do badań przygotowano dziesięć kompozytów różniących się objętościową zawartością napełniaczy. Próbki przygotowano z wykorzystaniem metody wtryskiwania. Przeprowadzone badania dynamicznych właściwości mechanicznych pozwoliły na określenie wpływu zawartości napełniacza oraz jego kształtu na właściwości otrzymanych kompozytów.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Separacja elektrostatyczna mieszanin polimerowych o różnych zawartościach PVC i PLA

Separacja elektrostatyczna jest jedną ze znanych metod rozdziału mieszanin odpadów tworzyw polimerowych. W procesie tym wykorzystuje się różnicę właściwości tryboelektrycznych polimerów stanowiących daną mieszaninę. Efekty procesu separacji elektrostatycznej zależą od: (a) stopnia naelektryzowania poszczególnych cząsteczek mieszaniny oraz (b) skuteczności rozdziału naelektryzowanej mieszaniny w polu elektrostatycznym. W pracy przedstawiono wyniki badań procesu separacji elektrostatycznej dwuskładnikowych mieszanin tworzywowych o różnych zawartościach (10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80 i 90% mas.) poli(chlorku winylu) (PVC) i polilaktydu (PLA). Oceniono zdolność naelektryzowania mieszaniny PVC/PLA, czystość oraz wydajność odzysku poszczególnych jej składników. Separację prowadzono za pomocą skonstruowanego przez nas prototypowego stanowiska badawczego, wyposażonego w elektrostatyczny separator walcowy.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty epoksydowe wzmacniane włóknem bazaltowym

W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości mechanicznych i termomechanicznych kompozytów epoksydowych wzmacnianych włóknem bazaltowym. Wykonano kompozyty warstwowe na osnowie żywicy epoksydowej Epidian 6, utwardzanej trietylenotetraaminą i modyfikowanej metalosilsekwioksanem. Ponadto porównano właściwości mechaniczne i termomechaniczne kompozytów wzmacnianych tkaniną bazaltową z właściwościami kompozytów wzmacnianych tkaniną szklaną.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Pomiary wyprasek wtryskowych z wykorzystaniem skanerów optycznych

Stabilność wymiarów oraz dokładność wymiarowo kształtowa wyprasek wtryskowych jest bardzo ważnym aspektem wytwarzania podzespołów z tworzyw polimerowych, dlatego tematyka ta jest często poruszana w publikacjach naukowych. Produkowanym obecnie elementom z tworzyw stawiane są coraz to większe wymagania w zakresie ich właściwości mechanicznych, użytkowych oraz dokładności wymiarowo kształtowej. W artykule przedstawiono poszczególne czynniki wpływające na dokładność wymiarową wyprasek z tworzyw polimerowych oraz zaprezentowano wyniki badań wypraski o złożonym kształcie wykonanej z polipropylenu z dodatkiem napełniacza w postaci włókna szklanego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompleksowa analiza termiczna poli(n-izopropyloakryloamidu)

W niniejszej pracy otrzymano równowagowe linie bazowe stanu stałego i ciekłego poli(N-izopropyloakryloamidu) (PNIPA) wykorzystując metody analizy termicznej. Linia odniesienia stanu stałego PNIPA została obliczona na podstawie założenia, że w temperaturze poniżej temperatury przejścia szklistego, eksperymentalne ciepło właściwe polimerów wynika tylko z oscylacyjnych ruchów molekularnych. Ponadto obliczono również równowagową linię bazową stanu ciekłego PNIPA. Na podstawie tak wyznaczonych linii odniesienia obliczono zmianę ciepła właściwego w temperaturze przejścia szklistego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ włókna szklanego na właściwości mechaniczne i krystaliczność kompozytów POM i PA6

Artykuł został podzielony na dwie części. W pierwszej części zaprezentowano szczegółowy przegląd literatury dotyczący zagadnień związanych z właściwościami mechanicznymi kompozytów, a także zamieszczono dotychczasowe wyniki badań nad kompozytami wzmocnionymi włóknami opublikowane w kilkudziesięciu artykułach branżowych oraz w najważniejszych dostępnych na polskim rynku książkach opisujących te zagadnienia. W części drugiej podano wyniki własnych badań wpływu ilości włókna szklanego na właściwości mechaniczne oraz udział fazy krystalicznej kompozytów na osnowie poliacetalu i poliamidu 6.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Polimery wzmacniane włóknami metalowymi

Polimerowe materiały kompozytowe wzmacniane włóknami metalowymi stanowią bardzo interesującą grupę materiałów konstrukcyjnych, a pierwsze informacje o tego typu rozwiązaniach pochodzą z końca lat 80-tych. W artykule omówiono podstawowe pojęcia dotyczące zbrojenia materiałów polimerowych za pomocą włókien, porównanie właściwości mechanicznych i fizycznych włókien, przedstawiono wybrane zależności wpływające na projektowanie materiałów kompozytowych wzmacnianych włóknami. Artykuł zawiera krótki przegląd w dziedzinie materiałów polimerowych wzmacnianych włóknem metalowym, gdzie przedstawiono przykłady zastosowań włókien metalowych.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biodegradacja wybranych poliolefin

W artykule przedstawiono problemy związane z biodegradacją wybranych polimerów z klasy poliolefin. Omówiono mechanizmy abiotycznej fotooksydacji polietylenu, polipropylenu oraz polistyrenu. Opisano w jaki sposób mikroorganizmy zwiększały biodostępność tworzyw i jakimi szlakami je degradowały. Dokonano przeglądu szczepów bakterii i grzybów zdolnych do rozkładu wybranych poliolefin.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie właściwości nanokompozytów żywicy epoksydowej zmodyfikowanej polimetakrylanem metylu

Praca zawiera wyniki badań nad modyfikacją żywicy epoksydowej EPIDIAN 5 przez zastosowanie dodatku poli(metakrylanu metylu) (PMMA) oraz Nanobentów ZS1 i ZR2. Poli(metakrylan metylu) był dodawany w ilości 5, 10, 15% wag., Nanobenty w ilości 1, 2% wag. ZR2 i 1, 2, 3, 4%wag. ZS1. Otrzymano różniące się zawartością modyfikatorów kompozycje konwencjonalne i hybrydowe, dla których oznaczono właściwości wytrzymałościowe takie jak: udarność, krytyczny współczynnik intensywności naprężeń (Kc), odporność na trójpunktowe zginanie. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że dodatek poli(metakrylanu metylu) poprawia badane właściwości mechaniczne żywicy Epidian 5, a najlepsze wyniki posiadają kompozycje zawierające 5% zawartości ciekłego modyfikatora polimerycznego. Polepszenie właściwości wytrzymałościowych żywicy epoksydowej zaobserwowano również dla kompozycji zawierających 1% ZS1 i 1% ZR2. W przypadku kompozycji hybrydowych, najlepsze właściwości w porównaniu z żywicą niezmodyfikowaną zanotowano dla układów 1% ZS1 i 5% PMMA i 2% ZS1 i 5% PMMA.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania strukturalne i magnetyczne kompozytów wytworzonych na bazie stopu Fe67Co10Ni1W2B20 połączonego żywicą epoksydową

W pracy przedstawiono wyniki badań strukturalnych oraz magnetycznych kompozytów otrzymanych na bazie stopu o składzie chemicznym Fe67Co10Ni1W2B20 i żywicy epoksydowej. Badane próbki miały kształt walców oraz posiadały ten sam udział objętościowy żywicy epoksydowej (klej Epidian 100). Wytworzony stop o składzie chemicznym Fe67Co10Ni1W2B20 został niskoenergetycznie rozkruszony w moździerzu, a następnie poddany analizie sitowej i podzielony na trzy frakcje: 20-50 µm, 50-100 µm oraz 100-200 µm. Tak otrzymane proszki stopów zostały połączone z żywicą epoksydową. Określono wpływ wielkości cząstek proszku i osnowy na właściwości magnetyczne kompozytów.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Laminat poliestrowo-szklany jako materiał w budowie jednostek pływających

W referacie przedstawiono zakres stosowania kompozytów polimerowych w budownictwie okrętowym (statki, okręty) oraz możliwe teoretyczne sposoby ich recyklingu.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wytrzymałość połączeń klejowych po różnym czasie sezonowania

W niniejszej pracy przedstawiono wybrane zagadnienia związane z określeniem wpływu czasu utwardzania i sezonowania różnych klejów epoksydowych na wytrzymałość połączeń klejowych. Kleje epoksydowe stanowiły trzy rodzaje kompozycji klejowych, zawierające żywicę epoksydową Epidian 53 oraz utwardzacz: PAC, Z1 lub TFF. Kleje te wykorzystano do wykonania połączeń klejowych jednozakładkowych blach ze stali nierdzewnej 1H18N9T. Proces utwardzania przeprowadzono na zimno, jednostopniowo w temperaturze otoczenia 21 ± 1°C i wilgotności 31% w ciągu 7 dni. Czas sezonowania wynosił 14 i 28 dni, natomiast próbki utwardzone w czasie 7 dni stanowiły próbki referencyjne. Następnie przeprowadzono badania niszczące, podczas których określono wytrzymałość na ścinanie. Wykazano, że czas utwardzania w temperaturze otoczenia, wynoszący 7 dni, jest czasem wystarczającym do uzyskania odpowiednio wysokiej wytrzymałości na ścinanie.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa