rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nakłady na uprawę roli w technologii zachowawczej i tradycyjnej

Dla gospodarstwa, w którym zastosowano 5-letnią rotację roślin uprawnych, obliczono nakłady na prace polowe w technologii z uprawą zachowawczą (bez orki) oraz technologii tradycyjnej (z orką). W nakładach uwzględniono: czasochłonność, zużycie paliwa i nakłady energii, stanowiącej iloczyn średniego oporu (siły uciągu), zmierzonego w czasie prób polowych i drogi pokonywanej na powierzchni 1 ha. Uzyskane wyniki badań ogółem (dla 5-letniej rotacji), wskazują na znaczne różnice zarówno w czasochłonności (6,60 i 13,31 h·ha-1), zużyciu paliwa (105,7 i 240,1·l·ha-1), jak i energochłonności (575 i 1197 MJ·ha-1) porównywanych technologii, na korzyść technologii zachowawczej. Uwagę zwraca duża różnica w liczbie zabiegów uprawy i siewu w porównywanych technologiach. W uprawie orkowej w 5-letnim zmianowaniu jest to 19 zabiegów pochłaniających 1031 MJ·ha-1, a dla uprawy bez orki tylko 8 zabiegów wymagających 423 MJ·ha-1. Mając na uwadze racjonalne zmniejszenie kosztów produkcji roślinnej, w powiązaniu z dbałością o środowisko, wskazane jest ograniczanie areału uprawianego metodą tradycyjną (płużną), przez wprowadzenie na większą skalę techniki uprawy zachowawczej oraz siewu bezpośredniego. Pozostawienie resztek pożniwnych na powierzchni gleby, oprócz zwiększenia jej aktywności biologicznej, może przyczynić się do zmniejszenia spływów powierzchniowych, zwiększenia retencji wodnej gleby, a tym samym zmniejszenia zagrożenia powodziowego.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wieloletniego nawożenia gruntów ornych gnojowicą i nawozami mineralnymi na zawartość azotu i fosforu w wodzie gruntowej

W latach 2002-2004 przeprowadzono badania nad wpływem nawożenia gruntów ornych gnojowicą trzody chlewnej i nawozami mineralnymi na stężenie azotu i fosforu w wodzie gruntowej. Grunty te nawożono zróżnicowanymi dawkami azotu gnojowicy - większymi od potrzeb pokarmowych roślin w latach 1995-2000 oraz odpowiadającymi tym potrzebom w latach 2001 -2004 r. Dawki nawozów mineralnych zależały od rodzaju uprawianych roślin i średnio wynosiły: N - 41 kg/ha, P - 26 kg/ha i K - 100 kg/ha na rok. Wyniki badań wykazały duży wpływ nawożenia na zawartość azotu azotanowego w wodzie gruntowej. Stężenie tego związku było w niej kilkakrotnie większe od określonego przepisami stężenia dopuszczalnego. Wysokie było również, większe od granicznego, stężenie azotu amonowego. Nie stwierdzono natomiast w badanej wodzie gruntowej ponadnormatywnego stężenia fosforu. Otrzymane wyniki wskazują na następcze oddziaływanie wysokich, sumarycznych, dawek nawozów mineralno-organicznych, stosowanych w latach 1995-2000, na wielkość stężeń azotu azotanowego i amonowego w wodzie gruntowej. Badania wykazały również potrzebę uważnego, ze względu na następcze oddziaływanie gnojowicy, typowania pól pod jej rolnicze wykorzystanie oraz konieczność dostosowywania dawek azotu do potrzeb pokarmowych roślin.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena dostosowania wybranych rozsiewaczy nawozów mineralnych do wymagań normy środowiskowej

Dokonano analizy i oceny siedmiu modeli 2-tarczowych rozsiewaczy nawozów mineralnych pod kątem dostosowania do norm środowiskowych. Zbadano wybrane cechy funkcjonalne rozsiewaczy, ich wyposażenie oraz instrukcje obsługi. W maszynach produkcji krajowej zastrzeżenia budzi przede wszystkim brak instrukcji i wyposażenia do kontroli rozkładu poprzecznego rozsiewu. W jednym przypadku poprawy wymaga także sposób kontroli wydatku nawozu.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pomiar stabilności glebowych układów koloidalnych w glebach

W obiegu pierwiastków w powierzchniowej warstwie litosfery, w tym szczególnie w środowisku glebowym, istotną rolę odgrywają zjawiska koagulacji i peptyzacji koloidów glebowych. Zwłaszcza w warunkach klimatu umiarkowanie wilgotnego przy niewłaściwym nawożeniu gleb i ich użytkowaniu następuje wzrost stabilności glebowych układów dyspersyjnych, a tym samym rozpad ich struktury i w konsekwencji przemieszczenie koloidów z górnych do dolnych części profilu glebowego lub dalej do wód gruntowych. Zdyspergowane koloidy glebowe, ulegając przemieszczeniu przenoszą zasorbowane makro i mikroelementy, w tym szczególnie niebezpieczny dla środowiska fosfor. Sam fosfor może również wpływać na zwiększenie stopnia dyspersji koloidów glebowych. W związku z tym w niniejszej pracy zdecydowano się podjąć próbę opracowania systemu pomiaru stanu dyspersji glebowych układów koloidalnych. W tym celu opracowano i wykonano cyfrowy układ do pomiaru potencjału sedymentacyjnego. Koncepcja pomiaru opiera się na zmodyfikowanej metodzie potencjału sedymentacji, wykorzystując zjawisko powstawania różnic potencjałów elektrycznych w zawiesinie glebowej podczas sedymentacji cząstek fazy stałej (Efekt Dorna). Wstępne wyniki pomiarów wskazują na przydatność tego rodzaju urządzenia. Na ich podstawie można w sposób pośredni określić i porównać stabilność glebowych układów dyspersyjnych gleby o zbliżonych właściwościach fizyko-chemicznych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie głęboszowania w tradycyjnej i konserwującej uprawie roli pod buraki cukrowe

Na czarnej ziemi kujawskiej badano wpływ głęboszowania w tradycyjnej i konserwującej uprawie roli na plon buraka cukrowego. Nie stwierdzono wpływu zastosowanych wariantów uprawy na plon korzeni, obsadę końcową i zawartość cukru. Badania wykazały, że zastosowanie głęboszowania na czarnych ziemiach kujawskich w warunkach występowania nadmiernego zagęszczenia gleby w warstwie podornej umożliwia eliminację uprawy płużnej i uprawę roli zgodnie z zasadami uprawy konserwującej bez ryzyka obniżenia plonu korzeni i ich jakości.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych roślin energetycznych na środowisko

W artykule podano wpływ wybranych upraw roślin, które mogą być przeznaczone na cele energetyczne na środowisko - powietrze. Zużywany podczas uprawy olej napędowy (ON) emituje szkodliwe dla środowiska związki, między innymi CO2, SO2, N0x. Badania przeprowadzono dla kukurydzy, buraka pastewnego i rzepaku. Największe zużycie ON wystąpiło przy uprawie buraków pastewnych; wynosi ono 374 l/ha. Ilości emisji wynikające ze zużycia ON są następujące: CO2 - 1,38t/ha, SO2 -0,0031 t/ha, N0x - 0,0056 t/ha. Również potrzeby nawozowe w zakresie azotu są największe dla uprawy buraków cukrowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ochrona upraw w rolnictwie zrównoważonym

Jednym z podstawowych założeń rolnictwa zrównoważonego jest ochrona środowiska naturalnego oraz zapewnienie bioróżnorodności w agrocenozach. Zagrożeniem może tu być ochrona upraw przed chorobami, szkodnikami i chwastami, a szczególnie metoda chemiczna z wykorzystaniem wielu substancji aktywnych syntetyzowanych przez przemysł chemiczny. Chemiczna ochrona roślin jako pierwsza poddana została już przed ponad 40 laty bardzo ostrej krytyce ze względu na zagrożenie dla człowieka, środowiska i zwierząt gospodarskich. Wynikiem tej krytyki było opracowanie przez naukę koncepcji integrowanej ochrony, rozwiniętej następnie do zasad integrowanej produkcji, zmiana asortymentu stosowanych substancji aktywnych, a także bardzo znaczny postęp w technice wykonywania zabiegów ochrony roślin. Opracowano zasady Dobrej Praktyki Ochrony Roślin, przestrzeganie których jest gwarancją eliminowania lub ograniczenia do minimum niekorzystnych skutków stosowania chemicznych środków ochrony roślin.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena systemu odzysku i wykorzystania ciepła generowanego w budynku inwentarskim

Badania instalacji składającej się z systemu wodnych kolektorów słonecznych zintegrowanych z pokryciem dachowym, określonych w skrócie jako "dach energetyczny" i sond geotermalnych wykazały możliwość uzyskania ilości ciepła, które po okresie magazynowania w złożu gruntowym może być wykorzystywane do ogrzewania pomieszczeń produkcyjnych i biurowych. Średnio w sierpniu instalacja dachu w ciągu dnia uzyskiwała 91,7 kWh/dzień, we wrześniu 62,7 kWh/dzień, a w październiku 41,9 kWh/dzień. Koszt 1 kWh energii ciepnej mieścił się w przedziale 0,10-0,15 PLN i był zależny od uwzglednienia w rachunku ekonomicznym amortyzacji automatycznych nagrzewnic do nadmuchowego ogrzewania pomieszczeń produkcyjnych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyposażenie gospodarstw rolnych na Podkarpaciu w maszyny rolnicze, wymagania i potrzeby

Rolnictwo województwa podkarpackiego wyróżnia się dużym rozdrobnieniem agrarnym, nadmiarem zasobów siły roboczej oraz niską towarowością produkcji rolnej. Znacznie zróżnicowanie warunków przyrodniczo-glebowych, a zwłaszcza konieczność gospodarowania na terenach płaskich, podgórskich i górskich, stwarza konieczność utrzymania zróżnicowanego parku maszynowego. Podkarpackie gospodarstwa rolnicze są dosyć dobrze wyposażone pod względem ilościowym w sprzęt rolniczy, braki występują w środkach transportowych i sprzęcie specjalistycznym używanym w produkcji roślinnej. Jednak park maszynowy jest w przeważającej części wysłużony.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fizyczno-mechaniczne i technologiczne właściwości lnianej masy omłotowej i jej części składowych

Na efektywność operacji technologicznych lnu uprawianego na nasiona ma wpływ wiele czynników, w tym właściwości fizyczno-mechaniczne lnianej masy omłotowej (targanu). Celem badań było wyznaczenie wartości wskaźników charakteryzujących właściwości fizyczno-mechaniczne lnianej masy omłotowej, składającej się z nasion luzem, torebek nasiennych, źdźbeł słomy lnianej i chwastów, otrzymanej podczas wstępnego omłotu lnu przeznaczonego na nasiona. Badania obejmowały pomiary wilgotności bezwzględnej składników lnianej masy omłotowej, jej gęstości i podatności na deformację, współczynników tarcia, właściwości aerodynamicznych, wytrzymałości torebek nasiennych, składu frakcyjnego po omłocie i zapotrzebowania na ciepło do suszenia. Wykonano także klasyfikację nasion i domieszek według długości, grubości i szerokości. Stwierdzono, że wilgotność bezwzględna lnianej masy omłotowej wynosiła od 35 do 50%, w tym: nasion luzem – 15–27%, torebek nasiennych – 18–58%, części słomiastych – 30–65%, chwastów – 45–80%. Gęstość wysuszonego targanu wynosiła ok. 140 kg·m-3. Średnie wartości współczynników tarcia masy omłotowej wynosiły: wewnętrznego – 1,69, statycznego – 0,83, dynamicznego – 0,50. Opory aerodynamiczne przepływu powietrza przez masę omłotową zależały od grubości jej warstwy i były do niej proporcjonalne. Masa wody odparowanej z 1 t targanu (stosunek masy źdźbeł lnu do chwastów λ = 2:1) wynosiła 300–470 kg, a nakłady cieplne na jego suszenie – odpowiednio 2 226 500–3 478 400 kJ·t-1. Niszczenie torebek nasiennych mniej dojrzałych było łatwiejsze niż dobrze dojrzałych. Skład lnianej masy po domłocie, przeznaczonej do czyszczenia, wynosił: torebki nasienne – 1,1–36,0%, nasiona luzem – 28–67,2%, nasiona chwastów – 5,7–11,7%, plewy i domieszki pyliste – 9,5–31%, resztki źdźbeł i domieszki mineralne – 1,9–6,2%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Emisja amoniaku i dwutlenku węgla z obór przeznaczonych dla krów mlecznych

W pracy przedstawiono wyniki pomiarów emisji amoniaku i dwutlenku węgla z sześciu obór dla krów mlecznych, w tym dwóch boksowych ściółkowych, dwóch na głębokiej ściółce, jednej z podłożem samospławialnym oraz jednej boksowej bezściółkowej, zlokalizowanych na terenie województw lubelskiego, mazowieckiego i podlaskiego. Badania prowadzono w okresach letnim i zimowym. Wentylacja w oborach była naturalna (przez szczelinę kalenicową), w związku z tym emisję szkodliwych gazów z obór badano metodami bilansowymi (bilans dwutlenku węgla oraz wilgotności). W celu obliczenia wskaźnika przepływu powietrza zbadano: stężenie dwutlenku węgla, amoniaku oraz temperaturę i wilgotność względną powietrza wewnątrz i na zewnątrz obór. Mierzono poziom emisji gazów w ciągu doby. Średnia dobowa emisja amoniaku wahała się od 0,51 do 2,64 g·h-1·DJP-1, natomiast dwutlenku węgla od 223,9 do 962,6 g·h-1·DJP-1, w zależności od systemu utrzymania i pory roku. Największą emisję amoniaku latem (2,64 g·h-1·DJP-1) stwierdzono w oborze boksowej z płytką ściółką, z najmniejszą obsadą. Obora boksowa, bezściółkowa była budynkiem, w którym odnotowano największą emisję amoniaku zimą oraz drugą pod względem wielkości emisję amoniaku i dwutlenku węgla latem. Emisja amoniaku zimą w tej oborze wynosiła 1,47 g·h-1·DJP-1, natomiast emisja CO2 latem - 585,76 g·h-1·DJP-1.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ odnawialnych źródeł energii na zmniejszenie emisji zanieczyszczeń z obszarów wiejskich

Celem pracy było przedstawienie możliwości ograniczania niskiej emisji zanieczyszczeń
z obszarów wiejskich przez wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii. Zakres
pracy obejmował: inwentaryzację źródeł energii na wybranym terenie w celu określenia
obszarów problemowych, przedstawienie możliwości ograniczania emisji powierzchniowych,
zgodnie z metodyką rekomendowaną przez NFOŚiGW. Badania wykazały, że
głównym źródłem zanieczyszczenia powietrza jest spalanie stałych paliw w kotłowniach
domów jednorodzinnych. W wyniku spalania węgla kamiennego powstaje 89% emisji,
gazu – 7%. Pozostałe 4% stanowiła emisja CO2 powstająca podczas spalania drewna.
W celu rozwiązania problemu wskazano możliwość zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych
m.in. przez zwiększenie udziału instalacji hybrydowych: ogniwa fotowoltaiczne
– pompy ciepła, budowę farm fotowoltaicznych oraz montaż instalacji fotowoltaicznych
na budynkach użyteczności publicznej. W wyniku zastosowania instalacji hybrydowych
szacuje się, że emisja CO2 zmniejszy się o 14,8 Mg, w przypadku farm fotowoltaicznych
– o 147,7 Mg, a montażu ogniw fotowoltaicznych na budynkach użyteczności
publicznej – o 30,9 Mg.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zanieczyszczenie mikrobiologiczne powietrza w budynku dla trzody chlewnej

Przeprowadzone badania miały na celu ocenę zanieczyszczenia bakteriologicznego i mikologicznego powietrza w budynku przeznaczonym do chowu warchlaków i tuczników. Próbki powietrza do badań pobierano 8-krotnie w okresie wiosenno-letnim i jesienno-zimowym za pomocą aparatu Sas 100. W powietrzu oznaczono ogólną liczbę bakterii, w tym gronkowce, paciorkowce, bakterie z rodziny Enterobacteriaceae oraz ogólną liczbę grzybów pleśniowych i drożdżopodobnych. Dokonano również identyfikacji gatunkowej wyizolowanych z powietrza drobnoustrojów. Jednocześnie wykonywano pomiary temperatury, wilgotności względnej, prędkości ruchu powietrza, zapylenia oraz oświetlenia naturalnego. Uzyskane wyniki dowiodły, że występowało znaczne zanieczyszczenie mikrobiologiczne powietrza w badanej chlewni, które przekraczało dopuszczalne wartości normatywne dla tego typu pomieszczeń. Stwierdzono, że w powietrzu występowały gatunki potencjalnie chorobotwórcze i patogenne, które mogły stwarzać zagrożenie dla zdrowia zwierząt i pracowników fermy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatność poplonu ozimego oraz kukurydzy i sorgo w plonie wtórym do produkcji biomasy dla biogazowi

Celem badań prezentowanych w pracy było poznanie przydatności uprawy żyta w poplonie ozimym oraz kukurydzy lub sorgo w plonie wtórym do produkcji biomasy na potrzeby biogazowni rolniczych. Doświadczenia polowe przeprowadzono w latach 2009-2012 w Zakładzie Doświadczalnym Stary Sielec, powiat Rawicz, na glebach średniej przydatności rolniczej, w rejonie o małej ilości opadów rocznych (<550 mm) i niskim poziomie wody gruntowej. Podstawą oceny przydatności porównywanych roślin były plony z hektara: suchej masy, biogazu oraz wydajności energetycznej i koszty produkcji bioenergii. Uzyskane wyniki badań wskazują na bardzo dobrą przydatność żyta uprawianego w poplonie ozimym i kukurydzy w plonie wtórym do produkcji biomasy. Z uprawy żyta i kukurydzy uzyskano łącznie plony z ha: suchej masy 40 t, biogazu >17 900 m3 i wydajności energetycznej 790 GJ, w warunkach niskich kosztów produkcji (<10 zł·GJ-1). Natomiast plony sorgo uprawianego w plonie wtórym były mniejsze niż kukurydzy i łącznie z żytem wynosiły z ha: suchej masy 37 t, biogazu >13 000 m3 i wydajności energetycznej 733 GJ. Zatem sorgo uprawiane w plonie wtórym jest mniej przydatne od kukurydzy do produkcji biomasy dla biogazowni rolniczych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Środowiskowe skutki nawożenia roślin w Polsce

Wielkość nakładów na produkcję roślinną wpływa zarówno na żyzność gleb jak i na zanieczyszczenia obszarowe, które na użytkach rolnych mogą niekorzystnie wpływać na jakość wód gruntowych. Intensywność produkcji roślinnej oceniono za pomocą wskaźnika intensywności organizacji produkcji roślinnej, globalnej produkcji roślinnej oraz wielkości zużycia nawozów mineralnych, żyzność gleby na podstawie odczynu, zawartości azotu mineralnego i zasobności gleb w przyswajalny fosfor, potas i magnez, a jakość płytkich wód gruntowych na podstawie zawartości składników. Z analizy wynika, że wyodrębnione regiony charakteryzowały się zróżnicowaniem wskaźników intensywności oraz żyzności gleby i jakości wody. Negatywny wpływ produkcji roślinnej w Polsce na jakość wody nie jest znaczący. Zagrożenia dla żyzności gleby w Polsce są spowodowane niedoborem składników, a nie ich nadmiarem.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nakłady na plonotwórcze środki produkcji w badanych gospodarstwach rodzinnych

Analizowano poziom nakładów na plonotwórcze środki produkcji oraz poziom wyposażenia i wykorzystania środków technicznych do ich aplikacji. Badaną zbiorowość 43 gospodarstwach rodzinnych podzielono na 4 grupy obszarowe. Nakłady na przemysłowe środki produkcji wyrażono w zł/ ha UR, a uzyskaną produkcję towarową w gospodarstwie wyrażono w JZ/ha UR. Wykazano, że poziom nakładów jest największy w gospodarstwach z przedziału 15-30 ha UR.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uwarunkowania wpływu nawożenia azotowego na właściwości użytkowe kukurydzy cukrowej

W badaniach przyjęto trzy warianty nawożenia oraz cztery poziomy stosowania dawek azotu (O - obiekt kontrolny, 60, 90 i 120 kg N/ha). Określano wielkość plonu kolb kukurydzy cukrowej dla trzech supersłodkich odmian, tj. Golda, Candle i Helena, w zależności od wielkości dawki azotu i sposobu jego aplikacji. Badano także wpływ nawożenia azotem na zawartość sacharozy w ziarnie kukurydzy cukrowej dla przyjętych odmian. Stwierdzono znaczne zróżnicowanie zarówno wielkości plonu kolb, jak i zawartości sacharozy w ziarnie kukurydzy cukrowej, w zależności od dawki azotu i sposobu jego stosowania dla poszczególnych odmian kukurydzy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Perspektywy zastosowania głowicy stereowizyjnej w rolnictwie zrównoważonym do badania powierzchni owoców

Przedstawiono możliwość zbudowania i zastosowania taniej głowicy stereowizyjnej (na bazie dwóch kamer internatowych) do bezkontaktowego badania owoców o powierzchniach wypukłych (na przykładzie gruszki). Zaprezentowano kolejność kroków, niezbędną do otrzymania cyfrowego odwzorowania powierzchni owocu. W połączeniu ze znaną pozycją promienia laserowego w przestrzeni, informacja z głowicy o powierzchni owocu mogłaby służyć do normalizacji tego promienia i określenia zdrowotności owocu. Byłoby to nowatorskie zastosowanie głowicy stereowizyjnej do tego celu. Podstawową zaletą głowicy byłaby jej niska cena przy zadowalających wynikach. Wraz ze zmienionym oprogramowaniem głowica może służyć do sterowania pojazdami bezzałogowymi i manipulatorami.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Technologia nawożenia w uprawach kontenerowych krzewów ozdobnych nawozami granulowanymi i dolistnymi z mikoryzą

Zminimalizowanie nawożenia doglebowego i zwielokrotnienie nawożenia dolistnego oraz likwidacja stosowania środków ochrony roślin zaliczają się do najważniejszych wytycznych Unii Europejskiej, które zmierzają w kierunku rozwoju biotechnologii i ochrony środowiska naturalnego. Mikoryzacja i wybór sposobu nawożenia w danej fazie rozwojowej roślin wpływa na tempo wzrostu roślin. Znajomość zastosowania odpowiedniego nawożenia w zależności od fazy wzrostu minimalizuje koszty nawożenia w produkcji szkółkarstwa ozdobnego.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sposoby obniżania emisji gazowych w bezściołowym systemie utrzymania zwierząt

Przedstawiono założenia i metodykę badań dotyczących oceny sposobów obniżania emisji wybranych gazów: NH3, CH4, N2O oraz CO2 powstających w trakcie przechowywania gnojowicy, poprzez stosowanie dodatków chemicznych, mikrobiologicznych, oraz przykrywanie i ochładzanie powierzchni gnojowicy. Zamieszczono opis przygotowanych stanowisk badawczych. Opracowano szczegółową metodykę badań z wykorzystaniem spektroskopu fotoakustycznego Multi-gas Monitora do badania stężenia gazów oraz sposób wyznaczania emisji gazów z komór fermentacyjnych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Urządzenie do mechanicznego umieszczania węży nawadniających w glebie, w uprawie warzyw korzeniowych na redlinach

W Instytucie Warzywnictwa opracowano prototyp maszyny do mechanicznego układania emiterów liniowych T-tape, w uprawie warzyw korzeniowych na redlinach. Po odpowiednim ustawieniu urządzenie może układać węże również na płaskim gruncie. Węże nawadniające mogą być układane na powierzchni redliny lub zagłębiane pod powierzchnią gleby na głębokości do 5 cm. Urządzenie zamontowane jest na opracowanym wcześniej i wdrożonym do produkcji, agregacie do jednoczesnego formowania redlin i wysiewu nasion, co pozwala za jednym przejazdem ciągnika formować redliny, wysiewać nasiona i rozkładać węże do nawadniania. Węże układane są pośrodku 2 rzędów wysiewanych roślin. Umieszczenie emiterów liniowych blisko kiełkujących nasion ogranicza ilość wody zużywanej do nawadniania i poprawia wschody roślin w okresach suszy. Skonstruowane zostało również urządzenie do zwijania węży pod koniec wegetacji roślin, co pozwala na ponowne wykorzystanie emiterów liniowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola infrastruktury technicznej w strategiach rozwoju gmin wiejskich województwa podkarpackiego

Przedstawiono potencjał techniczny wybranych gmin województwa podkarpackiego. Na podstawie analizy strategii i planów rozwoju gmin zobrazowano priorytetowe plany inwestycyjne samorządów w sferze infrastruktury technicznej. Wyodrębniono główne zdania realizacyjne, które podzielono na stopnie ważności. Stwierdzono, że niedobory w zakresie inwestycji infrastrukturalnych spowodowane są wysokimi nakładami finansowymi. W podsumowaniu wskazano na ważną rolę infrastruktury, od której zależy tempo procesów rozwojowych gmin.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo