rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena procesu wytwarzania granulatu opałowego z otrąb owsianych z udziałem wycierki ziemniaczanej

Celem badań było określenie najkorzystniejszych parametrów procesu zagęszczania mieszaninyroślinnych odpadówotrębów owsianych i wycierki ziemniaczanej, co pozwoliłoby na opracowanie technologii wytwarzania granulatu opałowego z tych odpadów. Badania przeprowadzono na stanowisku SS-3, z układem roboczym „otwarta komora zagęszczania-tłok zagęszczający”, używając komory otwartej o średnicy 8 mm i długości lo = 47 mm. Określono wpływ zawartości wycierki ziemniaczanej (zw = 10%, 20% i 30%) w mieszaninie z otrębami owsianymi i temperatury procesu zagęszczania (tp = 50, 70 i 90oC) na przebieg procesu (maksymalne naciski zagęszczające uzyskane w trakcie procesu zagęszczania) i gęstość uzyskanego granulatu. Uzyskane wyniki badań pozwoliły stwierdzić, że najkorzystniejszym z punktu widzenia jakości granulatu dodatkiem wycierki do otrębów owsianych jest dodatek 20%, który pozwala na uzyskanie zadowalającej gęstości granulatu (powyżej 900 kg·m-3). Taka gęstość otrzymanego granulatu czyni go pełnowartościowym paliwem stałym. Wyniki tych badań pozwoliły na wstępne określenie parametrów realizacji procesu zagęszczania w układzie roboczym granulatora z układem „płaska matryca – rolki zagęszczające”. Przeprowadzone badania pozwoliły na opracowanie szczegółowych wytycznych technologii wytwarzania granulatu opałowego i paszowego, czego owocem było zgłoszenia patentowe autora.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Warunki termiczno-opadowe południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej a ryzyko uprawy pomidora gruntowego

Pomidor należy do gatunków ciepłolubnych, stąd sukces jego uprawy w dużym stopniu uzależniony jest od przebiegu temperatury i opadów w okresie wegetacji. Celem badań była analiza zabezpieczenia potrzeb opadowych pomidora gruntowego w okresie od maja do sierpnia z uwzględnieniem przebiegu warunków termiczno-opadowych obszaru położonego w południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej w latach 1971-2013. Na podstawie przebiegu temperatury powietrza w latach 1971-2013 w stacji meteorologicznej Kraków-Balice stwierdzono w miesiącach od kwietnia do sierpnia wyraźny wzrost temperatury powietrza, który wynosił ok. 0,3 do 0,4oC na dziesięciolecie. Skutkiem wzrostu temperatury powietrza jest wzrost ewapotranspiracji, co powoduje zwiększenie zapotrzebowania roślin pomidora na wodę. Zauważono, że częstość przekroczenia nadmiarów i niedoborów opadów o wartość jednego odchylenia standardowego, czyli występowania lat za mokrych i za suchych dla pomidora, wyraźnie wzrosła od roku 1991. Największą częstością nadmia-rów opadów charakteryzowały się maj, czerwiec i sierpień. W maju w kolejnych dziesięcioleciach okresu 1971-2013 obserwowano nadmiary opadów od 2 do 9%, w czerwcu i sierpniu od 2 do 7% przypadków. Od lat 90-tych w czerwcu i lipcu obserwuje się wzrost częstości niedoborów opadowych, a w ostatnim okresie (2001-2013) obserwowano największy udział nadmiarów i niedoborów (powyżej jednego odchylenia standardowego ) opadów we wszystkich miesiącach na tle badanego wielolecia.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartość przemiałowa ziarna wybranych odmian pszenicy ze zbiorów z lat 2012-2014

Celem pracy było określenie wartości przemiałowej ziarna czterech odmian
pszenicy ozimej (Bamberka, Bogatka, Muszelka, Tonacja) oraz dwóch odmian pszenicy jarej
(Bombona i Nawra). W ziarnie pochodzącym z towarowej produkcji rolniczej ze zbiorów z lat
2012-2014 oznaczono: gęstość w stanie zsypnym, szklistość oraz zawartość popiołu. Następnie
ziarno przemielono w młynie laboratoryjnym MLU-202 firmy Bühler. Na podstawie uzyskanych
produktów sporządzono bilans przemiałowy oraz obliczono współczynnik efektywności przemiału
K. W otrzymanych mąkach oznaczono zawartość popiołu. Stwierdzono istotne zróżnicowanie badanych
odmian pszenicy pod względem wartości przemiałowej. Ziarno odmian pszenicy ozimej,
w porównaniu do ziarna odmian pszenicy jarej, charakteryzowało się średnio niższą zawartością
popiołu i wyższym ogólnym wyciągiem mąki. Na podstawie wartości współczynnika efektywności
przemiału K stwierdzono, że najlepszą wartością przemiałową charakteryzowało się ziarno odmian
pszenicy ozimej – Muszelka i Tonacja, zaś najmniej korzystnie oceniono ziarno odmiany jarej –
Bombona. Ziarno odmian pszenicy ze zbiorów 2013 roku oceniono mniej korzystnie pod względem
wartości przemiałowej, co wynikało z wyższej zawartości popiołu w ziarnie oraz niższego ogólnego
wyciągu mąki. Stwierdzono istotne dodatnie zależności pomiędzy gęstością ziarna w stanie zsypnym
i szklistością ziarna. Ilość mąki śrutowej zależała ujemnie od gęstości ziarna w stanie zsypnym
i jego szklistości. Natomiast na ogólny wyciąg mąki, ilość mąki wymiałowej i ilość otrąb drobnych
ujemne wpływała zawartość popiołu w ziarnie.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zróżnicowanie kwasowości tłuszczowej w zależności od gatunku botanicznego zboża, typu mąki i kaszy manny oraz czasu przechowywania

Celem niniejszej pracy było określenie poziomu kwasowości tłuszczowej
w ziarnie wybranych zbóż a także w mąkach pszennych i żytnich oraz kaszy manny dostępnych na
polskim rynku. Określono również zmiany wartości tego wyróżnika jakościowego w trakcie przechowywania
wybranych typów mąki pszennej i żytniej pobranych bezpośrednio po przemiale w młynie
przemysłowym. Kwasowość tłuszczowa badanych próbek ziarna kształtowała się w zakresie od 34 do
134 mg KOH·100–1 g s.m. i była zróżnicowana w zależności od rodzaju zboża. Spośród badanych zbóż
najniższą kwasowością tłuszczową charakteryzowało się ziarno pszenicy a najwyższą – ziarno owsa.
Kwasowość tłuszczowa oznaczona w próbkach mąki pszennej i żytniej pobranych w punktach sprzedaży
detalicznej była zróżnicowana w zależności od typu mąki i w ramach danego typu. Mąki pszenne
i żytnie o niskiej zawartości popiołu cechowały się mniejszą kwasowością tłuszczową niż próbki mąki
o większym udziale cząstek otrębiastych. Kwasowość tłuszczowa badanych próbek mąki pszennej
i żytniej wzrastała w trakcie przechowywania. Smak i zapach przechowywanych próbek mąki pszennej
określano jako prawidłowy, swoisty przez okres 68 tygodni, a mąki żytniej przez okres 52 tygodni.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość tłuszczu w nasionach i skład kwasów tłuszczowych oleju wiesiołka dziwnego (Oenothera paradoxa) w zależności od nawożenia mineralnego i warunków glebowych

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2002- 2003 w zróżnicowanych
warunkach glebowych: na glebie piaszczystej o niskiej zasobności w składniki pokarmowe
i kwaśnym odczynie oraz na glebie pylastej charakteryzującej się dobrą zasobnością w składniki pokarmowe
i obojętnym odczynem. Na obydwu glebach zastosowano nawożenie mineralne w następujących
ilościach N, P, K (kgxha-1): N1 25, P1 11, K1 50; N2 50, P2 22, K2 100; N3 75, P3 33, K3 150.
Obiektem kontrolnym były poletka bez nawożenia (N0P0K0). Wpływ nawożenia mineralnego na plonowanie
wiesiołka dziwnego uzależniony był od warunków glebowych. Na ubogiej w składniki pokarmowe
glebie piaszczystej wraz ze wzrostem nawożenia zwiększał się plon nasion, zaś na glebie
pylastej jedynie najniższą dawka NPK spowodowała istotną zwyżkę plonowania w stosunku do obiektu
kontrolnego, zaś większe ilości NPK przyczyniły się do spadku plonów. Warunki glebowe w dużym
stopniu decydowały o plonie nasion – na zasobnej glebie pylastej były ponad 1,5-krotnie wyższe niż na
piaszczystej. Na obydwu glebach wzrastające nawożenie mineralne powodowało spadek zawartości
tłuszczu, oraz kwasu γ-linolenowego. Na glebie piaszczystej nasiona wiesiołka gromadziły więcej
tłuszczu (średnio 22,6%) niż na pylastej (średnio 21,6%). Procentowy udział pozostałych kwasów
tłuszczowych w niewielkim stopniu warunkowany był czynnikiem glebowym i nawozowym.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Consequential effect of feeding red clover seed crop with boron and molybdenum on the content of organic and mineral components in plants

Próbki roślin koniczyny czerwonej, odmiany Dajana, pobrano ze ścisłego do-świadczenia polowego, prowadzonego w latach 2005-2006. Uwzględniono w nim dwa czynniki: 1. nasiona pochodzące z plantacji koniczyny czerwonej dokarmianej dolistnie borem i molibdenem w następujących dawkach: 0; B – 0,3; Mo – 0,01; B – 0,3 + Mo – 0,01; B – 0,45; Mo – 0,015; B – 0,45 + Mo – 0,015 kg·ha-1. 2. dwa pokosy koniczyny czerwonej. Stwierdzono następczy wpływ dokarmia-nia nasiennej koniczyny czerwonej borem i molibdenem, który istotnie zróżnicował zawartość: N, P, K, Ca, Mg, białka właściwego, włókna surowego, NDF, ADF oraz mikroelementów (B, Cu, Mn, Mo) w roślinach. Najczęściej lepsze efekty uzyskano z nasion koniczyny dokarmianej dawkami: B – 0,45; Mo – 0,015 i B – 0,45 + Mo – 0,015 kg·ha-1. Dużą zmienność wymienionych wyżej składników i cynku w roślinach spowodowała pogoda w poszczególnych latach. Lepsze wyniki, z punktu widzenia paszowego koniczyny czerwonej dotyczyły 2006 roku i roślin z II pokosu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plon i jakość bulw nowych odmian ziemniaka w warunkach zróżnicowanego nawożenia mineralnego azotem

Celem doświadczeń przeprowadzonych w latach 2013-2015 było określenie
wpływu zróżnicowanego poziomu nawożenia mineralnego azotem na wielkość plonu i wybrane cechy
jakości bulw nowych odmian ziemniaka. Badania przeprowadzono na czterech odmianach jadalnych:
Igor, Jurek, Malaga, Oberon oraz trzech skrobiowych: Boryna, Jubilat, Kaszub uprawianych na glebie
lekkiej. Nawożenie organicznie stanowiła słoma pszenna i międzyplon z gorczycy białej. W badaniach
stosowano zróżnicowane nawożenie mineralne azotem: 0, 50, 100, 150 i 200 kg N·haˉ¹ oraz jednakową
dawkę fosforu – 17,5 kg P·haˉ¹ i potasu – 99,6 kg K·haˉ¹, wynikającą z zasobności gleby w te
składniki. Istotnie największy plon bulw uzyskano po zastosowaniu dawki 100 kg N·haˉ¹ dla odmian:
Boryna, Jubilat, Kaszub i Malaga, a 150 kg N·haˉ¹ dla odmian: Igor, Jurek, Oberon. Zastosowana
dawka 100 kg N·haˉ¹, średnio dla odmian powodowała istotnie największy wzrost zawartości skrobi
i suchej masy w bulwach. Niską kumulację azotanów uzyskano do dawki 150 kg N·haˉ¹. Niezależnie
od zastosowanej dawki azotu dla odmian Malaga i Jurek uzyskano istotnie największy plon bulw.
Odmiana Kaszub charakteryzowała się istotnie największą zawartością skrobi w bulwach. Nawożenie
mineralne azotem, właściwości genetyczne odmian oraz warunki pogodowe w latach miały istotny
wpływ na wielkość uzyskanego plonu i badane cechy jakości bulw ziemniaka.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metody fizyczne stosowane w monitoringu zanieczyszczeń powietrza w Puszczy Białowieskiej

W pracy przedstawiono metodykę stosowaną w monitoringu zanieczyszczeń powietrza w Puszczy Białowieskiej, gdzie zlokalizowana jest sieć 7 punktów pomiarowych, w których mierzone jest stężenie w powietrzu zanieczyszczeń gazowych (depozycja sucha) i skład chemiczny opadów atmosferycznych (depozycja mokra). Pomiary wykonywane są według jednolitej metodyki stosowanej w europejskim i krajowym monitoringu lasu. Opisano metodę pasywną pomiaru zanieczyszczeń gazowych oraz metody badań opadów atmosferycznych, w tym metodę chromatografii jonowej (IC) oraz optycznej spektrometrii emisyjnej z plazmą wzbudzoną indukcyjnie (ICP-OES). Przedstawiono ocenę poziomu i trendów zmian oraz rozkładu przestrzennego depozycji całkowitej siarki i azotu na obszarze Puszczy Białowieskiej w latach 2002-2010.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena właściwości fizycznych pieczywa handlowego

Celem pracy było określenie właściwości fizycznych handlowego pieczywa pszennego, mieszanego i żytniego. Określono wilgotność, masę, objętość, gęstość chleba oraz cechy mechaniczne miękiszu pieczywa według metody TPA (Texture Profile Analysis). Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono, że objętość pieczywa w przeliczeniu na 100 g próbkę chleba, kształtowała się od 183 cm3 dla pieczywa żytniego do 631 cm3 w przypadku chleba pszennego. Najniższą gęstością odznaczało się pieczywo pszenne – średnio 186 kg∙m-3 zaś najwyższą wartość tego parametru uzyskano dla chleba żytniego – średnio 572 kg·m-3. Najniższą twardością, gumowatością i żuwalnością miękiszu charakteryzowało się pieczywo pszenne. Najwyższe wartości tych parametrów otrzymano dla wyrobów żytnich. Wykazano ponadto, że różnice we właściwościach mechanicznych poszczególnych rodzajów pieczywa wynikają w głównej mierze ze zmiennej gęstości miękiszu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reologiczna charakterystyka układów trójskładnikowych: resztkowa mąka owsiana - sacharoza - woda

Celem badań było oznaczenie reologicznych właściwości wodnych układów: resztkowa mąka owsiana (RMO) - sacharoza o różnych wzajemnych proporcjach. Analizy wykonano w wiskografie Micro Visco-Amylo-Graph firmy Brabender (Duisburg, Niemcy). Wykazano, że wzrastające stężenie RMO w wodnej zawiesinie wpłynęło na obniżenie tempreratury kleikowania oraz wzrost lepkości otrzymanych kleików, a przebieg zmian miał charakter liniowy. Ponadto każdorazowy udział cukru w zawiesinach RMO niezależnie od steżenia tej mąki przyspieszał początek kleikowania, powodował wzrost maksymalnej lepkości badanych ukadów oraz wzrost ich lepkości po ochłodzeniu

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wybranych wyróżników jakości ziarna pszenicy twardej odmiany Floradur w zależności od uprawy roli i nawożenia azotem

W pracy przedstawiono ocenę wybranych wyróżników jakości ziarna pszenicy twardej odmiany Floradur. Materiał badawczy stanowiły próby ziarna pochodzące z doświadczenia polowego, w którym wysiewano pszenicę twardą w różnych systemach uprawy roli (płużnym i bezpłużnym) i dawkach azotu (90 i 150 kg·ha-1). Określono: zawartość białka ogółem, gluten mokry, gęstość ziarna (masa hektolitra), wyrównanie, szklistość, zawartość popiołu całkowitego i liczbę opadania. Stwierdzono, że większy wpływ na jakość ziarna pszenicy wywiera nawożenie azotem niż uprawa roli. Wysoka dawka azotu (150 kg·ha-1), w stosunku do standardowej (90 kg·ha-1) zwiększała zawartość białka i glutenu w ziarnie, gęstość i wyrównanie ziarna, szklistość ziarna oraz zawartość popiołu całkowitego. Systemy uprawy roli (płużny i bezpłużny) w niewielkim stopniu różnicowały jakość ziarna. Wyjątek stanowi wyrównanie ziarna, które na obiektach uprawy płużnej było lepsze niż w uprawie bezpłużnej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka aktywności wody i parametrów geometrycznych odpadów melisy w aspekcie ich wykorzystania jako dodatku do pasz

Jednym z roślinnych odpadów poprodukcyjnych, generowanych przez zakłady pozyskujące surowce zielarskie, są drobnoziarniste odpady powstające podczas pakowania ziół. W zakładach Herbapol Białystok S.A., takich odpadów powstaje w skali roku około 30 ton, a najczęstszym sposobem ich zagospodarowania jest stosowanie jako dodatku do pasz. W pracy przed-stawiono wyniki badań aktywności wody (jako krytycznego parametru kontroli jakości) drobnoziarnistych odpadów poprodukcyjnych melisy, w zależność od wilgotności odpadów i wielkości cząstek, oraz dokonano analizy morfologii cząstek melisy pod względem współczynników kształtu, przy wykorzystaniu metod stereologicznych i komputerowej analizy obrazu. Do analizy morfologicznej cząstek odpadów melisy wykorzystano: ułamek obszaru cząstki i obszaru jego części wypukłych, współczynnik wydłużenia oraz współczynnik kształtu. Uzyskane wyniki badań pokazują, że zwiększenie wilgotności odpadów od 7,60 do 15,33% powoduje wzrost aktywności wody od wartości 0,341 do poziomu 0,798. Aby nie dopuścić do rozwoju pleśni w odpadach melisy, należy przechowywać je w warunkach gwarantujących utrzymanie wilgotności mniejszej niż 10%. Zwiększenie cząstek odpadów od d < 0,063 mm do cząstek o wielkości 0,25 mm < d < 0,5 mm (przy wilgotności 10,33%) powoduje wzrost aktywności wody od wartości 0,562 do 0,598. Wpływ wilgotności i wielkości cząstki odpadów melisy na aktywność wody można opisać równaniem funkcji logarytmicznej. Przeprowadzone obserwacje mikroskopowe i ich analiza pokazały, że najwięcej cząstek opadów melisy (oprócz cząstek największych, o średnicy d > 0,5 mm) charakteryzuje się kształtem zbliżonym do kuli.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wilgotności nasion rzepaku i temperatury przechowywania na zmiany ich jakości technologicznej

Celem pracy było zbadanie wpływu niewłaściwych warunków przechowywania nasion
rzepaku na przyrost wolnych kwasów tłuszczowych w wyekstrahowanym oleju. Materiałem badanym
były nasiona rzepaku odmiany Californium przechowywane w komorze termostatycznej (25 i 30±1°C)
wyposażonej w trzy aparaty higrostatyczne służące do utrzymania wilgotności względnej powietrza na
stałym poziomie. Przed rozpoczęciem eksperymentu rzepak nawilżano do wilgotności 10, 12,5, 15,5% (w.b).
Nasiona przechowywano do czasu, aż ich zdolność kiełkowania obniżyła się poniżej 75%. Wykazano, że
podczas przechowywania nasion o wilgotności 15,5% w temperaturze 25 i 30°C wzrost liczby kwasowej
powyżej poziomu 3 mg KOH gˉ¹ następował wcześniej niż obniżenie energii kiełkowania poniżej 75%.
W przypadku nasion o wilgotności 10 i 12,5% nie odnotowano takiej zależności. Ponadto wzrost temperatury
przechowywania z 25 do 30°C powodował ponad dwukrotny wzrost stałej przyrostu wolnych kwasów
tłuszczowych dla nasion o wilgotności 10% oraz prawie trzykrotny dla nasion o wilgotności 15,5%.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modelowanie procesu rozdziału cząsteczek w strumieniu powietrza na przykładzie rozdrobnionych mieszanin ziarnistych

W pracy przedstawiono analizę najważniejszych parametrów mających wpływ na przebieg i skuteczność rozdziału rozdrobnionych mieszanin łubinu żółtego odmiany Amulet. Określono teoretyczne zależności i korelacje pomiędzy poszczególnymi czynnikami procesu. Skuteczność prowadzenia procesu wydzielania frakcji bielma od łuski i pozostałych zanieczyszczeń oceniano poprzez wyznaczanie współczynnika efektywności rozdziału η. Wykazano, że wzrost wilgotności mieszaniny powoduje znaczny spadek współczynnika η. Przy wzroście wilgotności o 2% stwierdzono spadek efektywności rozdziału średnio o 8,1%. Wraz ze wzrostem prędkości strumienia powietrza zwiększa się wartość współczynnika η, ale jednocześnie powiększa się ilość frakcji wartościowej, którą porywa strumień. Stwierdzono, iż przy wzroście prędkości strumienia powietrza z V1 = 7,8 m·s-1 do V2 = 10,5 m·s-1 (w obrębie wilgotności W1 = 10,1% i W4= 15,7%), najwyższy przyrost tego parametru wynosił 16,1-38,2%. W oparciu o uzyskane wyniki badań opracowano i zweryfikowano matematyczny model procesu rozdziału rozdrobnionych mieszanin biologicznych. Może on być wykorzystywany przy planowaniu i prowadzeniu zabiegów rozdziału na frakcje wymiarowe i czyszczenia różnych mieszanin ziarnistych oraz obliczaniu parametrów ruchu cząsteczek poszczególnych komponentów mieszanin w kanałach pneumatycznych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wilgotności na właściwości fizyczne i parametry procesu rozdrabniania ziarna pszenicy odmiany Muszelka

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu wilgotności pszenicy na właściwości
fizyczne ziarna i energochłonność procesu rozdrabniania. Badaniom poddano odmianę pszenicy
ozimej Muszelka. Przed doświadczeniem określono wilgotność, a następnie ziarno doprowadzono do
pięciu poziomów wilgotności: 8, 10, 12, 14 i 16%. Wyznaczono maksymalną siłę cięcia ziarna i pracę
cięcia oraz parametry procesu rozdrabniania. Przeprowadzona analiza wariancji wykazała istotne różnice
w wartości badanych parametrów dla poszczególnych poziomów wilgotności. Istotne statystycznie powiązania
badanych cech z wilgotnością ziarna opisano równaniami regresji.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane cechy jakościowe przekąsek ekstrudowanych z dodatkiem skrobi modyfikowanych

W pracy przedstawiono wyniki pomiarów wybranych cech fizycznych i tekstury ekstrudowanych przekąsek z dodatkiem modyfikowanych skrobi. Skrobię kukurydzianą i ziemniaczaną modyfikowano metodą ciśnieniowo-termiczną z zastosowaniem dwuślimakowego ekstrudera w temperaturze 140oC przy wilgotności 25%. Przekąski z dodatkiem 5, 10 i 15% modyfikatów wytwarzano w jednoślimakowym ekstruderze TS-45 w dwóch konfiguracjach układu plastyfikującego: w wersji L/D = 16:1 do otrzymania chrupek kukurydzianych (120 obr·min-1) oraz L/D = 18:1 do wy-tworzenia pelletów ziemniaczanych (80 obr.min-1), poddawanych następnie smażeniu. W otrzymanych przekąskach wyznaczano wskaźnik ekspandowania, gęstość usypową, siłę cięcia w teście cięcia nożem Warner-Bratzlera, twardość w teście podwójnego ściskania w komorze Kramera oraz cechy sensoryczne (kształt, barwę, smak, zapach i kruchość) w 5-cio punktowej skali. Zwiększanie ilości skrobi modyfikowanej w mieszance surowcowej powodowało wzrost wartości współczynnika ekspandowania przekąsek i obniżanie gęstości usypowej. Dodatek skrobi modyfikowanej zwiększył twardość uzyskanych chrupek kukurydzianych i smażonych prażynek oraz obniżył ich ocenę sensoryczną.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda wyznaczania wskaźnika suszy TVDI i jego analiza statystyczna na przykładzie Kampinoskiego Parku Narodowego

Artykuł prezentuje sposób wyznaczania rozkładu przestrzennego wilgotności
gleby za pomocą tzw. metody trójkąta, która opiera się na analizie wykresów rozrzutu LST (Land
Surface Temperature) i VI (Vegetation Index). Na podstawie wykresu rozrzutu LST i VI można wyznaczyć
tzw. temperaturowo-wegetacyjny indeks suszy, TVDI (z ang. Temperature-Vegetation Dryness
Index), który jest dobrą miarą wilgotności gleby dostępnej dla roślin. Celem pracy jest szczegółowe
przedstawienie i porównanie trzech wariantów metody trójkąta, służącej do wyznaczania wskaźnika
suszy TVDI za pomocą dwóch różnych indeksów wegetacyjnych NDVI (Normalized Difference
Vagetation Index) i EVI (Enhanced Vegetation Index), ze szczególnym uwzględnieniem sposobu
wyznaczania tzw. „krawędzi suchej” trójkąta. Wskaźnik suszy TVDI wyznaczono dla obszaru Kampinoskiego
Parku Narodowego, otrzymując obiecujące i zgodne z literaturą wyniki. Ponadto została
przeprowadzona szczegółowa analiza statystyczna wyników trzech różnych wariantów metody trójkąta.
Warto zauważyć, że wilgotność gleby, a więc i jej badania, są niezwykle istotne zarówno z punktu
naukowego jak i praktycznego punktu widzenia (np. zagrożenie pożarowe, rolnictwo).

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie ślazowca pensylwańskiego w wieloletnim użytkowaniu

Eksperyment w układzie bloków losowanych założono w 2003 r. w Gospodar-stwie Doświadczalnym Felin Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. W latach 2004-2011 badano wpływ nawożenia azotem (100 i 200 kg·ha-1 N) i fosforem (39 i 52 kg·ha-1 P) na wysokość plonów bio-masy ślazowca pensylwańskiego. Wyższe dawki składników pokarmowych istotnie wpływały na wzrost plonów biomasy i obsadę pędów ślazowca. Dłuższe pędy stwierdzono po zastosowaniu wyższego pozio-mu nawożenia azotem. Największe różnice w wielkości plonów wystąpiły pomiędzy latami uprawy. Najmniej biomasy uzyskano w drugim (2004 r.), zaś dwukrotnie więcej w piątym (2007 r.) i ósmym (2010 r.) roku uprawy (odpowiednio 7,06 oraz 14,34 i 14,48 t·ha-1 s.m.).

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo