rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Weryfikacja pośrednich metod prognozowania rodzaju opadu atmosferycznego

Weryfikowane metody prognozowania stanu fazowego opadu atmosferycznego opierają się o dane empiryczne oraz warunki termiczne w warstwie przyziemnej i profilu pionowym troposfery. Do określenia stanu fazowego opadu atmosferycznego wykorzystano dane o warunkach termicznych w profilu pionowym troposfery uzyskane w sposób bezpośredni i pośredni. Weryfikacji trzech wybranych metod dokonano w oparciu o próby statystyczne liczące po 200 przypadków dla opadu w postaci deszczu i w postaci śniegu. Dane z sondaży aerologicznych pochodzą ze stacji w Legionowie, natomiast dane dotyczące rodzaju opadu atmosferycznego z pobliskiej stacji meteorologicznej Warszawa-Bielany. Taką samą weryfikację przeprowadzono w oparciu o dane pochodzące z reanaliz. Zgodność uzyskanych wyników z przyjętymi w wybranych metodach kryteriami jest nieznacznie słabsza niż w przypadku wykorzystania danych z sondaży aerologicznych. Sprawdzalność zgodności kryteriów prognozy rodzaju opadów deszczu sięgała maksymalnie 86 % przypadków, a śniegu 99%.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Meandry percepcji krajobrazu. Badania empiryczne wśród młodzieży gimnazjalnej

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Mikrofosylia pozapyłkowe w torfach Polesia Lubelskiego i ich wartość wskaźnikowa

Artykuł stanowi pierwsze opracowanie typów mikrofosyliów pozapyłkowych (ang. non-pollen palynomorphs; NPP) występujących w próbkach palinologicznych z torfowisk Polesia Lubelskiego i stanowiących istotne bioindykatory zmian paleohydrologicznych w holocenie. Analizie na obecność NPP poddano torfy z trzech stanowisk: Płotycze, Mytycze i Durne Bagno.  Oznaczono kilkanaście typów NPP wśród których występowały mikrofosylia pochodzenia zwierzęcego i grzybowego. Te same typy mikrofosyliów pozapyłkowych są powszechnie w torfowiskach Niżu Europejskiego. Większość z nich stanowią bowiem gatunki kosmopolityczne. Zidentyfikowane NPP w torfach Polesia Lubelskiego są zgodne z opisami zawartymi w międzynarodowych kluczach do oznaczania. 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Turystyka dzieci i młodzieży w Roztoczańskim Parku Narodowym jako element edukacji szkolnej

W artykule przybliżono ofertę edukacyjną Roztoczańskiego Parku Narodowego pod kątem jej przydatności w realizacji treści nauczania zawartych w Podstawie programowej… Analizą objęto cele kształcenia (wraz z zalecanymi warunkami oraz sposobem ich realizacji) z zakresu przedmiotów: przyrody, geografii a także biologii.  Wyniki wskazują, że działalność edukacyjna RPN stwarza szansę nie tylko głębszego poznania środowiska przyrodniczego regionu, ale także daje możliwość rozwijania uzdolnień, zamiłowań i wrażliwości estetycznej uczniów, rozbudzania ich ciekawości oraz inspiracji do twórczej aktywności. Ponadto, w celu tak zwanej edukacji holistycznej autorzy zwracają uwagę na potrzebę wzbogacenia oferty edukacyjnej o kolejne elementy kulturowe „zapisane” w krajobrazie parku. 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Gazele biznesu jako probierz poziomu rozwoju gospodarczego aktualnych i potencjalnych ośrodków wzrostu w województwie podkarpackim

Wiele badań analizując poziom rozwoju nie odwołuje się wprost do stopnia rozwoju działalności motorycznych, lecz raczej do efektów ich funkcjonowania. W niniejszej pracy uznano, że istotną rolę jako działalności motoryczne pełnią dynamiczne małe i średnie firmy, a ich wewnątrzwojewódzkie zróżnicowanie aktywności może być desygnatą pełnionej przez dane miasto roli ośrodka wzrostu. Stąd niniejsza praca ma dwa główne cele: metodyczny – określenie możliwości wykorzystania zróżnicowanego stopnia aktywności małych i średnich przedsiębiorstw do diagnozowania poziomu i dynamiki rozwoju oraz poznawczy – zbadanie poziomu zróżnicowania aktywności dynamicznych i potencjalnie innowacyjnych podmiotów gospodarczych w średnich i dużych miastach województwa podkarpackiego. Badanie ujawniło silne zróżnicowanie średnich i dużych miast w regionie w zakresie liczby dynamicznych małych i średnich firm (gazel biznesu) oraz tempa powstawania potencjalnie innowacyjnych działalności gospodarczych. Wszystkie uwzględnione w analizie techniki określenia poziomu rozwoju gospodarczego i jego dynamiki wskazują na silną i rosnącą pozycję Rzeszowa jako regionalnego ośrodka wzrostu. Świadczy to o rosnącej roli procesów metropolizacyjnych nawet w przypadku słabo zurbanizowanego województwa, z relatywnie małym – w porównaniu do największych miast Polski – ośrodkiem wojewódzkim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Funkcjonowanie ekomuzeów w Bieszczadach i Beskidzie Niskim w świetle badań ankietowych

W artykule przedstawiono teoretyczne zasady funkcjonowania ekomuzeów w przestrzeni geograficznej wybranych regionów europejskich. Zaprezentowano rozwój ekomuzeów w Polsce, a w szczególności w Bieszczadach i Beskidzie Niskim. Do analizy i oceny funkcjonowania  wybrano następujące  ekomuzea – Trzy Kultury, Hołe (Bieszczady) oraz Beskidzkie Wędrowanie (Beskid Niski). W badaniach zastosowano metodę MACDAB, na podstawie której zidentyfikowano problemy związane z ich działalnością, a także wskazano na elementy, które poprawiłyby jakość ekomuzeów jako jednego, spójnego produktu turystycznego. Otrzymane wyniki wskazują, że najwyższą liczbę punktów otrzymało Ekomuzeum Trzy Kultury, zaś najniższą – Ekomuzeum Hołe. Według przyjętych kryteriów wszystkie z analizowanych ekomuzeów, znalazły się drugiej grupie tzn. wykazują trudności w przyjmowaniu zasad „wzorcowego ekomuzeum”.W celu poprawy działalności ekomuzea powinny w szerszym zakresie współpracować ze sobą i innymi podobnymi ośrodkami w kraju i za granicą.  Poza tym należałoby  uskutecznić działalność promocyjno – marketingową poprzez m.in. wspólną stronę internetową, wydawanie wspólnych materiałów promocyjno – reklamowych oraz współpracę ze szkołami czy podmiotami zajmującymi się  organizacją imprez turystycznych

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Problemy rozwoju lokalnego Starej Kalinowszczyzny (Lublin)

W pracy przedstawiono uwarunkowania rozwoju lokalnego oraz ocenę obecnej sytuacji społeczno-ekonomicznej i funkcjonalno-przestrzennej historycznej części dzielnicy Kalinowszczyzna w Lublinie, nazywanej potocznie Starą Kalinowszczyzną. Zasadniczym celem badań było wyznaczenie głównych kierunków rozwoju tego obszaru problemowego. W wyniku przeprowadzonych badań (inwentaryzacja urbanistyczna, analiza dokumentów strategicznych i planistycznych oraz badania ankietowe i analiza SWOT) zaproponowano istotne dla dalszego rozwoju badanego obszaru działania, takie jak: aktywizacja mieszkańców, poprawa stanu zagospodarowania oraz wykorzystanie potencjału dziedzictwa kulturowego. Stara Kalinowszczyzna posiada niezagospodarowany potencjał wynikający z nagromadzenia obiektów historycznych, zabytków oraz atrakcyjnych ekspozycji widokowych na Stare Miasto.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Poziom życia ludności obwodu lwowskiego na Ukrainie: diagnoza stanu

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Analiza przestrzenna i czasowa zagrożeń miejscowych w gminie Łęczna w latach 1993–2010

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Wybrane zagadnienia z bioklimatu Lublina

Praca ma na celu opracowanie warunków bioklimatycznych Lublina w latach 1951-2010. W tym celu wykorzystano wielkość ochładzającą powietrza, a także najnowszy wskaźnik obciążeń cieplnych organizmu człowieka Universal Thermal Climate Index (UTCI).Według wskaźnika bioklimatycznego wielkość ochładzająca powietrza (H) warunki uznawane za komfortowe, czyli „łagodnie” i „przyjemnie chłodno”, pojawiały się łącznie z częstością 41%. W latach 1951-2010 nastąpił niewielki spadek udziału procentowego odczuć chłodu („nieznośnie zimno i wietrznie”, „bardzo zimno” i „zimno”).W latach 1951-2010 najczęściej występujące wielkości UTCI należały do klasy „brak obciążeń cieplnych” (39% dni). Pomimo różnic częstości z roku na rok, w przebiegu wieloletnim nie obserwuje się istotnych tendencji zmian. Największe zmiany widoczne są na początku lat 70-tych, kiedy zwiększył się udział odczuć związanych ze stresem ciepła, natomiast klasy odczuć zimna pojawiały się rzadziej.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Charakterystyka wezbrania opadowego w zlewni górnego Wieprza w maju 2014 roku

Wyżyna Lubelska jest regionem, w którym co kilka lat pojawiają się intensywne opady burzowe powodujące lokalne wezbrania rzek. Szczególnie często zjawiska te pojawiają się w okolicy Krasnegostawu (Ziemnicki 1956, Dębski 1958, Maruszczak, Trembaczowski 1958, Ciepielowski, Dąbkowski 1967, Ciepielowski, Dąbkowski 1968, Górniak 1982, Kaszewski, Siwek 2005, Siwek 2010).W świetle dotychczasowych badań (Parczewski 1960, Górniak 1982, Michalczyk 1984, Rodzik 1984, Michalczyk i in. 2008) na Wyżynie Lubelskiej katastrofalne w skutkach są ulewy o średnim natężeniu przekraczającym 1 mm∙min-1, a sumie opadu wynoszącej około 100 mm (Teisseyre 1994). Z obliczeń wynika, że prawdopodobieństwo wystąpienia opadów o tej wysokości wynosi około 1% (Suligowski 2004). W latach 1951–2000 zostało odnotowanych na Lubelszczyźnie jedynie 11 opadów o sumie dobowej &gt;100 mm, z czego większość z nich (8 przypadków) w obszarze wyżynnym (Michalczyk i in. 2008, Siwek 2010). Kilka lat wcześniej, w międzyrzeczu Bystrzycy i Giełczwi, opad o wysokości powyżej100 mm wystąpił w nocy z 3 na 4 sierpnia 2005 roku (Michalczyk i in. 2008). Można domniemać, że najprawdopodobniej nie wszystkie epizody opadowe o sumie przekraczającej100 mm i znacznym natężeniu zostały zarejestrowane (Siwek 2006). Często o ich wystąpieniu można było wnioskować tylko na podstawie wysokiego spływu wody lub skutków geomofrologicznych. Przykładem tego są katastrofalne skutki opadów o znacznie niższych zmierzonych sumach (Maruszczak i Trembaczowski 1956, Ziemnicki 1956, Dębski 1958, Ciepielowski i Dąbkowski 1967, Ciepielowski i Dąbkowski 1968, Ciepielowski 1970, Buraczyński i Wojtanowicz 1974, Górniak 1982, Janicki i in. 2010).Celem niniejszego opracowania jest analiza warunków powstania oraz charakterystyka hydrologiczna wezbrania w zlewni górnego Wieprza, które zarejestrowano w maju 2014 roku. W dniach 11-17 maja 2014 roku na pograniczu Wyżyny Lubelskiej i Roztocza wystąpiły opady o dużej intensywności. Stacje meteorologiczne położone na tym obszarze zarejestrowały sumy opadów sięgające od 95 do226 mm. Opad o największej intensywności wystąpił w nocy z 16 na 17 maja, kiedy to w ciągu około 3 godzin w stacji Nielisz zanotowano aż110,7 mm. W krótkim czasie nastąpiło znaczne podniesienie stanów wody w rzekach, co spowodowało ogłoszenie w kilku gminach alarmów przeciwpowodziowych (m.in. w gminie Krasnystaw). Intensywny spływ wody wywołał gwałtowne wezbranie, które spowodowało wysokie straty zarówno materialne, jak i przyrodnicze. Woda zalała ponad 2,5 tys. ha upraw, wyrządziła szkody w inwentarzu, zniszczyła dziesiątki budynków oraz odcinek drogi Zamość – Hrubieszów.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Rozważania nad kierunkami rozwoju turystyki kulturowej

Celem pracy jest analiza opinii studentów na temat wybranych nowych form turystyki kulturowej. Przedmiotem badania były: poorism, urbex, turystyka ezoteryczna, questing, tanatoturystyka i geocaching. Konsekwentnie zbadano stopień ich znajomości i zebrano informacje na temat ich postrzegania. W celu zebrania informacji, które pozwoliły na dokonanie oceny stopnia znajomości oraz uczestnictwa we wspomnianych formach turystyki, posłużono się techniką CAWI (Computer Assisted Web Interviews), docierając tym samym do społeczności studenckiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Badania przeprowadzono w okresie od kwietnia do lipca 2018 r. Za istotne uznano ustalenie, czy te, obecnie niszowe, odmiany turystyki kulturowej mogą w przyszłości mieć wpływ na jej kształt. Zebrane opinie, zgodnie z przyjętym założeniem, mogą stanowić prognostyk przyszłego kierunku rozwoju turystyki kulturowej jako jednej z form turystyki mającej wpływ na podtrzymanie dziedzictwa kulturowego. W badaniu ustalono, że gry terenowe, jak geocaching oraz questing, postrzegane są przez respondentów jako formy bardzo ciekawe i pożyteczne, zarówno dla turystów, jak i dla promocji regionu. Za atrakcyjny jest też uważany urbex, który dostarcza znacznie silniejszych emocji niż rywalizacja podczas gry. Ze względu na swój eksploracyjny oraz nierzadko zewnętrzny charakter forma ta uważana jest przez respondentów za najbliższą turystyce autentyczności. Natomiast za najmniej rozwojowe formy ankietowani uznali poorism i turystykę ezoteryczną.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Porównanie wyników pomiarów meteorologicznych wykonanych przyrządami tradycyjnymi i automatycznymi (na przykładzie danych z Krakowa)

Na przełomie XX i XXI wieku znacznie przyspieszył proces automatyzacji w polskiej służbie meteorologicznej. Na stacjach synoptycznych zainstalowano automatyczne stacje meteorologiczne fińskiej firmy Vaisala wraz czujnikami m.in. temperatury i wilgotności powietrza, ciśnienia powietrza, kierunku i prędkości wiatru. Od 2004 roku dane z przyrządów automatycznych zaczęły być danymi podstawowymi, a przyrządy obsługiwane przez obserwatorów były traktowane jako zapasowe. W styczniu 2014 roku większość przyrządów tradycyjnych na stacjach synoptycznych została wycofana z użytku (w tym termometry rtęciowe) i zastąpiona przyrządami automatycznymi. W wielu wypadkach nie przeprowadzono pomiarów porównawczych i nie wyliczono współczynników korygujących, zatem istnieje obawa, że została zerwana jednorodność serii pomiarowych,podstawowego warunku wszelkich badań klimatologicznych. Według instrukcji WMO (1983) wyniki pomiarów z nowych przyrządów należy weryfikować przynajmniej przez jeden rok. Celem niniejszego opracowania jest porównanie wyników pomiarów meteorologicznych wykonanych przyrządami tradycyjnymi i automatycznymi w 2014 roku na stacji naukowej Zakładu Klimatologii IGiGP UJ w Krakowie. Porównanie dotyczy wybranych elementów pogody, tj. sumy dobowej usłonecznienia, aktualnej temperatury powietrza w terminie pomiarowym, dobowej temperatury maksymalnej i minimalnej, aktualnej wilgotności względnej powietrza w terminie pomiarowym oraz sumy dobowej opadów atmosferycznych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Charakterystyka hydrologiczna Kosarzewki

W oparciu o materiały hydrograficzne zbierane w Zakładzie Hydrologii od lat 50. XX wieku przedstawiono warunki występowania wód podziemnych i ich rolę w zasilaniu Kosarzewki. Jest to zlewnia o powierzchni 209,3 km2, położona 12 km na południe od Lublina, w dorzeczu górnej Bystrzycy. Zasoby wodne tego terenu, ich ilość i jakość,  decydują o zaopatrzeniu Lublina w wodę.   Wody podziemne w zlewni Kosarzewki występują w szczelinowo-porowych, węglanowych skałach górnej kredy oraz paleocenu. O warunkach hydrogeologicznych decyduje tektonika górotworu oraz naprzemianległe występowanie w stropowych partiach skał górnej kredy zróżnicowanych litologicznie warstw decydujących o utrzymywaniu się kilku poziomów wodonośnych Czynniki te zadecydowały o braku ciągłości pierwszego zwierciadła wody, o istnieniu skokowo zmiennych rzędnych zwierciadła wody oraz o istnieniu źródeł w różnym położeniu hipsometrycznym, zarówno w dolinach rzecznych jak też na wysoko wyniesionych równinach denudacyjnych obszaru zlewni.Przepływ wód podziemnych następuje z południowego wschodu na północny zachód, zgodnie z układem głównych dolin. W regionalnym drenażu wód podziemnych stwierdza się możliwość podziemnego przepływu wody z lewej części zlewni Kosarzewki do Bystrzycy, która jest głębiej wcięta w podłoże skalne.W strukturze odpływu Kosarzewki dominuje zasilanie podziemne, z którego pochodzi 87% wody rzecznej. Woda podziemna dociera do rzek poprzez bezpośredni drenaż korytowy oraz przez źródła zasilane z głównego poziomu występującego w skałach górnej kredy. W okresie badań stwierdzono synchroniczne zmiany stanów wody podziemnej, wydajności źródeł i przepływu Kosarzewki. Rzeka słabo reaguje na zasilania atmosferyczne, wody opadowe są retencjonowane w podłożu skalnym. Spływ powierzchniowy pojawia się sporadycznie, częściej w okresie przemarznięcia gruntu niż w okresie letnim.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
VIII Warsztaty Młodych Geomorfologów 3–5 czerwca 2013, Lublin – sprawozdanie z warsztatów

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Wspomnienie o prof. dr. hab. Jerzym Melke

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Contribution to the knowledge of dragonflies (Odonata) of Montenegro, with the first record of Ophiogomphus cecilia (Fourcroy, 1785)

Autorzy omawiają zbiór larw i imagines Odonata, który zgromadzono podczas badań hydrobiologicznych i akarologicznych prowadzonych w Czarnogórze w latach 2010 i 2012. Obejmuje on 28 gatunków, z których Ophiogomphus cecilia stwierdzono pierwszy raz w tym kraju. Przedstawiono też uzupełniony wykaz ważek Czarnogóry.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio C – Biologia
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki o ziemi i środowisku
Optimization of in vitro culture conditions influencing the initiation of raspberry (Rubus idaeus L. cv. Nawojka) cell suspension culture

Celem prezentowanych badań była optymalizacja warunków kultury in vitro umożliwiających uzyskanie zawiesiny komórkowej maliny (Rubus idaeus L.). Jako inokulum do zainicjowania kultury zawiesinowej zastosowano ustabilizowaną kulturę kalusa uzyskaną z eksplantatów liściowych na zmodyfikowanej pożywce wg Murashige i Skooga (1962). W pierwszym etapie badań testowano 5 kombinacji regulatorów wzrostu (auksyn i cytokinin) dodawanych do pożywki stymulującej powstawanie tkanki kalusowej, w celu uzyskania kultury kalusa odpowiedniej do indukcji zawiesiny komórkowej. Najlepszą tkankę kalusową (szybko mnożącą się, o luźnej strukturze) uzyskano w kombinacji uwzględniającej uzupełnienie pożywki do kultury in vitro auksyną IAA w stężeniu 4,0 mg l-1 oraz cytokininą BAP w stężeniu 1,0 mg l-1 . W drugim etapie badań testowano warunki kultury in vitro umożliwiające odpowiednią dyspersję tkanki kalusowej w płynnej pożywce, skutkującą uzyskaniem populacji pojedynczych komórek oraz małych agregatów komórkowych w hodowli. W tym celu testowano 4 warianty składu pożywki, różniące się rodzajem i stężeniem zastosowanych hormonów roślinnych należących do klasy auksyn i cytokinin. Najlepszy wynik uzyskano w płynnej pożywce uzupełnionej syntetyczną auksyną 2,4-D w stężeniu 1,0 mg l-1, także pożywka zawierająca auksynę IAA w stężeniu 8,0 mg l-1 oraz cytokininę BAP w stężeniu 1,0 mg l-1 dała dobry wynik.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio C – Biologia
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne, nauki o ziemi i środowisku