rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kataster wielowymiarowy i uwarunkowania jego implementacji w Polsce

W artykule opisano współczesne koncepcje rozwoju systemów katastralnych na świecie. Wizje nowoczesnego katastru przedstawiono w opracowaniu „Kataster 2014”, opublikowanym w 1998 roku. Wraz ze zbliżaniem się roku 2014 powstała potrzeba skonfrontowania przedstawionych tam założeń z rzeczywistością oraz opracowania nowych. Istotną cechą współczesnych systemów katastralnych wydaje się ich wielofunkcyjność. Jednym z czynników, które pomagają ją zapewnić jest dodanie do obecnych „dwóch wymiarów charakteryzujących współczesne systemy katastralne kolejnych wymiarów”. Biorąc pod uwagę budowę katastru 3D, to brak w chwili obecnej możliwości budowy takiego jednolitego systemu w skali światowej. Wydaje się również mało prawdopodobne by zostało to kiedyś zrealizowane, ponieważ krajowe systemy katastralne zależą od uwarunkowań prawnych, organizacyjnych, technicznych oraz potrzeb użytkowników i możliwości technicznych tam występujących. W pracy przedstawiono koncepcje realizacji różnych wariantów systemu katastru 3D wraz z ich potencjalnymi zaletami i wadami. W publikacji opisano również uwarunkowania budowy katastru 4D, przy czym jako czwarty wymiar rozumie się tutaj czas. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że istnieje potrzeba posiadania takiego katastru, przy czym możliwości jego budowy są obecnie ograniczone. W pracy dokonano wstępnych rozważań w zakresie możliwości budowy katastru 3D w Polsce. Przedstawiono przypadki, gdzie posiadanie takiego katastru byłoby przydatne oraz krajowe i międzynarodowe regulacje prawne, które należałoby przy tym uwzględnić. Zaproponowano również metodologię dla implementacji katastru 3D w Polsce, na podstawie założeń opisywanych w literaturze.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości uzupełnienia Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych o toponimy leśne umieszczane na wojskowych mapach topograficznych z okresu 1955-1965

Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych (PRNG) jest oficjalnym wykazem, zawierającym dwieście tysięcy toponimów. Wiele spośród nich opisuje obszary leśne lub obiekty związane z gospodarką leśną. Od paru lat PRNG jest systematycznie uzupełniany, dzięki czemu stał się najbardziej wartościowym źródłem informacji o nazwach geograficznych na obszarze Polski. W niniejszym artykule materiał badawczy stanowiły wojskowe mapy topograficzne 1:25000 oraz 1:50000 wydawane w okresie PRL. Analizowano, w jakim stopniu mogą stanowić one materiał uzupełniający PRNG w zakresie nazw obszarów leśnych. Poszukiwania wybranych kategorii toponimów objęły 480 arkuszy mapy 1:25000 i odpowiadające im 120 arkuszy mapy 1:50000 z obszaru Mazowsza. Okazało się, że rozmieszczenie toponimów leśnych w PRNG oraz na badanych mapach nie jest równomierne. Chociaż PRNG zawiera znacznie więcej toponimów leśnych, to nie uwzględniono w nim aż 60% nazw przedstawionych na mapach wojskowych. Potwierdzono ponadto, że jako materiał badawczy lepiej wykorzystywać mapę 1:25000, gdyż nazwy obszarów leśnych na mapie 1:50000 są bardzo zgeneralizowane.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie dynamicznych zjawisk w planowaniu przestrzennym z wykorzystaniem ontologii formalnych

Zarówno gospodarka przestrzenna jak i planowanie przestrzenne maja charakter multidyscyplinarny oraz odnoszą się do dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Decyzje projektowe oddziałują na spójność systemu środowiska przyrodniczego. Poprawa jakości zarządzania przestrzenią zależy od wypracowania lepszych metod planowania i przewidywania skutków przekształceń przestrzennych dla środowiska. Takie możliwości dają ontologie oparte na logice opisowej (Description Logic) i związanych z nim systemami wnioskowania. Ontologie mogą być wzbogacane o dodatkowe systemy formalne. Autorzy prezentują sposoby budowania ontologii dziedzinowych dla planowania przestrzennego uzupełnionych przez konstrukcje logiki temporalnej. Jako rezultat, analizy relacji przestrzennych będą rozszerzone o badanie relacji czasowych. Modele czasoprzestrzenne z konstrukcjami logiki temporalnej mogą być przedmiotem wnioskowania wykorzystującego tzw. reasonery (resoning engines). Czasoprzestrzenne reprezentacje są oferowane przez tzw. ontologie wyższego rzędu, w tym przypadku ontologie fundamentalne (formalne). Do tych ontologii można zaliczyć GFO, BFO, DOLCE, OCHRE i inne. Takie ontologie są użyteczne dla modelowania danych przestrzennych z uwzględnieniem ich dynamiki i zmian. Czynią one możliwe przewidywanie scenariuszy przekształceń przestrzennych i przewidywania przyszłego stanu zagospodarowania oraz środowiska.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja quasi-obiektowej metody analizy wielospektralnych zdjęć lotniczych i jej zastosowania do analizy składu gatunkowego drzewostanów

Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji zastosowania quasi-obiektowej metody klasyfikacji treści obrazów do klasyfikacji drzew wg gatunków. Drzewostan składał się głównie z sosny zwyczajnej, dębu bezszypułkowego oraz pojedynczo brzozy i dębu czerwonego. Charakterystykami opisującymi drzewa były: średnia wartość jasności obrazu korony (DN), którą określono osobno dla każdego gatunku i zakresu spektralnego. Zebrane dane potraktowano dalej tak, jak sygnatury uzyskane z pól treningowych w klasyfikacji nadzorowanej. Wykorzystując wskaźniki: Divergence, Transformed divergence i Bhattacharayya distance, porównano możliwość odróżniania gatunków drzew za pomocą zaproponowanej metody tworzenia wzorców klas (na podstawie wartości opisujących całe korony) z wielospektralną klasyfikacją pikselową. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że zaproponowana quasi-obiektowa metoda pozwoli na lepsze odróżnienie od siebie gatunków.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modele struktur katastralnych

W artykule podjęto się pokazania różnych modeli struktur katastralnych uzyskanych z przekształcenia danych mapy ewidencyjnej. Realizacja praktyczna wiązała się z porządkowaniem pozyskanych danych z formy CAD do GIS i ich przekształceń na bazie danych geometrycznych, atrybutowych i topologicznych. Prezentowane wcześniej podobne opracowania (Lewandowicz 2009, 2011, Lewandowicz i inni 2013) bazowały na przekształceniach algebraicznych, a tym razem całe przekształcenia zostały przeprowadzone w systemie GIS, w oparciu o dostępne narzędzia związane z przekształcaniem danych, budowaniem relacji i powiązań, eksportów i edycji. W oparciu o przyjętą metodykę przekształceń, uzyskano modele struktur katastralnych w formie sieci obrazującej różne powiązania działek ewidencyjnych. Wizualizowane są one w postaci grafów, które przedstawiają struktury katastralne. Fragmenty grafów w formie gwiaździstej wskazują na optymalną, uporządkowaną strukturę. Zbudowane modele, uzupełnione danymi atrybutowymi, mogą być wykorzystywane w analizach sieciowych we wspomaganiu decyzyjnym w gospodarce gruntami i w zarządzaniu kryzysowym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wyznaczenie optymalnych lokalizacji stacji roweru miejskiego na obszarze miasta Piaseczno z wykorzystaniem analiz przestrzennych

Artykuł przedstawia kolejne etapy prac i wyniki przeprowadzonych analiz przestrzennych (przydatności terenu), mających na celu wskazanie optymalnych lokalizacji stacji roweru miejskiego (wypożyczeń) na obszarze miasta Piaseczno. Na podstawie właściwie dobranych danych wejściowych oraz odpowiednio zaprojektowanych i przeprowadzonych analiz przestrzennych uzyskano ocenę przydatności obszaru miasta Piaseczno dla lokalizacji stacji rowerowych. Istotne etapy analizy prowadzącej do wskazania najlepszych lokalizacji przeprowadzono także z wykorzystaniem analiz sieciowych. W artykule zwrócono ponadto uwagę na właściwy dobór danych w tego rodzaju analizach, jak również zawarto rozważania metodyczne dotyczące kluczowych etapów postępowania i poszczególnych analiz. Otrzymane wyniki wskazują na dużą przydatność zaproponowanych metod w omawianym obszarze zastosowań.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Odwzorowania kartograficzne nieregularnych obiektów pozaziemskich

Informacja przestrzenna może dotyczyć nie tylko powierzchni Ziemi, ale także innych ciał niebieskich. Sondy kosmiczne przesyłają na Ziemię coraz więcej danych, które są następnie przetwarzane i na ich podstawie tworzone są różnego rodzaju opracowania kartograficzne, takie jak mapy hipsometryczne, topograficzne, albedo, wirtualne globusy, bazy danych przestrzennych, modele terenu itp. W przypadku planet Układu Słonecznego takich jak Wenus, Mars, a także większych księżyców planet zewnętrznych typowa mapa zawiera najczęściej informacje o rzeźbie terenu oraz o wzajemnych relacjach przestrzennych i kształcie charakterystycznych form ukształtowania terenu (np. kraterów, równin, pasm górskich). Za powierzchnię odniesienia dla tych ciał niebieskich z reguły można przyjąć elipsoidę obrotową, gdyż są one na tyle masywne, by siłami własnej grawitacji uzyskać kształt zbliżony do kulistego. Istnieje jednak w Układzie Słonecznym znaczna liczba tzw. małych ciał niebieskich, o średnicy do kilkuset kilometrów (głównie planetoidy i komety), których kształt jest nieregularny. Bodźcem do rozwoju kartografii obiektów tego typu jest pozyskiwanie coraz dokładniejszych danych źródłowych dotyczących ich powierzchni. Na szczególną uwagę zasługują tutaj satelity Marsa: Fobos i Deimos. Opracowanie mapy takich obiektów wymaga zastosowania niekonwencjonalnych rozwiązań w zakresie doboru powierzchni oryginału oraz odwzorowań kartograficznych. Autorzy w artykule przedstawili podstawowe problemy współczesnej kartografii planetarnej. Szerzej opisali problem zastosowania odwzorowań kartograficznych obiektów nieregularnych. Przedstawili podstawowe rodzaje odwzorowań kartograficznych, ich charakterystykę, a także przykładowe mapy opracowane na ich podstawie.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
GIS w pracy urbanisty – konieczność czy szansa?

Co pewien czas w praktycznie każdej branży pojawiają się nowe technologie, które częściowo lub całkowicie zmieniają sposób pracy. Niewątpliwie największym przełomem w projektowaniu było przejście z ręcznego wykonywania rysunków i obliczeń na korzystanie z programów graficznych i arkuszy kalkulacyjnych. Środowisko urbanistów jest obecnie uczestnikiem kolejnej już rewolucji. Wydaje się, że punktem zwrotnym może stać się powszechne wykorzystywanie systemów informacji geograficznej (GIS). Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie czy wykorzystywanie GIS w tworzeniu opracowań planistycznych jest już koniecznością czy raczej szansą na poprawę ich jakości. Należy jednocześnie pamiętać, że ogromne możliwości jakie daje GIS nie mogą zastąpić rzetelnej pracy zespołu doświadczonych projektantów. Systemy geoinformacyjne są jedynie narzędziem, a efekt końcowy zależy od sposobu wykorzystania wiedzy praktycznej i teoretycznej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Polski system katastralny w aspekcie ISO 19152

W chwili obecnej trwają końcowe prace związane z przygotowaniem oraz publikacją rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zawiera ono między innymi nowy model pojęciowy danych ewidencji gruntów i budynków opracowany z wykorzystaniem notacji Zunifikowanego Języka Modelowania (UML). W grudniu 2012 roku opublikowana została norma międzynarodowa ISO 19152, będąca również normą europejską i polską (polski tytuł "Katastralny Model Administrowania Terenem"). Norma ta dostarcza referencyjny model dla budowy systemów związanych z szeroko pojętą administracją nieruchomościami. Polska jako kraj Unii Europejskiej jest zobowiązana do stosowania się do zapisów dyrektywy INSPIRE. Zgodnie z jej artykułem 7 przy opracowywaniu przepisów wykonawczych uwzględniane są między innymi istniejące inicjatywy i standardy międzynarodowe, służące harmonizacji zbiorów danych przestrzennych. W artykule podjęto próbę określenia wpływu i wymagań ISO 19152 w stosunku do modelu polskiego katastru, zdefiniowanego w projekcie nowego rozporządzenia. W wyniku przeprowadzonych badań, wyciągnięto wstępny wniosek, że polski system katastralny spełnia wymagania względem normy ISO 19152 zawarte w artykule 7 dyrektywy INSPIRE, dotyczące między innymi uwzględnienia standardów międzynarodowych, służących harmonizacji zbiorów i usług danych przestrzennych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Społeczna odpowiedzialność autonomicznych uczelni na przykładzie kształcenia geodetów i kartografów w Polsce

W stanie obecnym funkcjonujący w Polsce system kształcenia na kierunku geodezja i kartografia zdominowany jest przez rynek edukacji, w którym biorą udział z jednej strony uczelnie korzystające z przyznanej autonomii i oferujące usługi edukacyjne, a z drugiej – kandydaci na studia zainteresowani ofertami uczelni. Jakość kształcenia jest krytykowana, przy czym zwraca się uwagę na trudności, które wiążą się niewątpliwie z niemal pięciokrotnym zwiększeniem w okresie minionego dwudziestolecia zarówno liczby uczelni, jak też liczby studentów, przy ograniczonej liczbowo i starzejącej się kadrze akademickiej. Tendencje występujące na rynku edukacji znajdują swoje odzwierciedlenie na rynku pracy z kilkuletnim opóźnieniem wynikającym z cyklu studiów, co niewątpliwie komplikuje funkcjonowanie systemu kształcenia. Dodatkowym utrudnieniem jest znaczna zmienność w czasie zapotrzebowania na absolwentów kierunku geodezja i kartografia, zarówno pod względem ich liczby, jak też kwalifikacji. System ten przedstawiono w artykule jako diagram przypadków użycia zapisany w języku UML na wysokim poziomie abstrakcji. Potrzeby aktorów w tym diagramie zostały określone, co umożliwiło sformułowanie 3 wniosków dotyczących: informacyjnego wsparcia rynku edukacji geodetów i kartografów, monitorowania rynku pracy w zakresie geodezji i kartografii, współdziałania autonomicznych uczelni w ramach systemu kształcenia na kierunku geodezji i kartografii.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Adaptacja i dostosowanie zasobu Bazy Danych Obiektów Topograficznych na potrzeby wykonania Mapy Podziału Hydrograficznego Polski w skali 1:10 000

Artykuł jest zbiorem wniosków wynikających z doświadczeń zebranych w ramach projektu „Opracowanie Mapy Podziału Hydrograficznego Polski w skali 1:10 000” (MPHP10). Po raz pierwszy do aktualizacji MPHP wykorzystano dostępne dane przestrzenne zgromadzone w CODGiK takie jak: NMT, BDOT (Baza Danych Obiektów Topograficznych), ortofotomapa i mapa topograficzna w skali 1:10 000. Wykorzystanie zasobów Państwowych na cele opracowania mapy hydrograficznej wymagało przygotowania danych wejściowych. W niniejszym artykule omówione zostały prace przygotowawcze z zakresu adaptacji atrybutowej i geometrycznej danych BDOT. Opisane modyfikacje nadają danym kartograficznym cechy typowe dla danych hydrograficznych. Wnioski końcowe mają charakter zaleceń, które mogłyby stanowić uzupełnienie Wytycznych Technicznych do wykonania Bazy Danych Topograficznych (TBD) w zakresie pozyskiwania klas związanych z wodą.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
GeoMedia Enterprise Intelligence – nowe zastosowania kartograficznej metody badań w wielokryterialnej analizie danych przestrzennych

W ramach innowacyjnego projektu geoinformacyjnego B+R finansowanego ze środków POIG Wydział Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej wraz firmą Intergraph oraz z Wrocławskim Instytutem Zastosowań Informacji Przestrzennej i Sztucznej Inteligencji realizuje temat „Opracowanie i wdrożenie innowacyjnej technologii GeoMedia Enterprise Intelligence realizującej wielokryterialną analizę danych przestrzennych w środowisku narzędziowym desktop oraz Web”. W ramach nawiązanej współpracy możliwe stało się wdrożenie opracowywanych od lat przez Zakład Kartografii PW algorytmów typu spatial data mining, umożliwiających uwzględnienie aspektu przestrzennego w analizach statystycznych. Autorzy pragną uzyskać wartość dodaną poprzez połączenie w celowy ciąg technologiczny szeregu analiz geostatystycznych, wzbogaconych o zaawansowane wizualizacje kartograficzne. W ciągu tym zaproponowano algorytmy mające służyć wstępnemu przetworzeniu danych, w tym metodę agregacji i metodę reduktów, oraz szereg klasycznych metod statystycznych wzbogaconych o ujęcie lokalne i powiązania przestrzenne.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dostosowanie profilu metadanych PIG-PIB do obowiązujących standardów z uwzględnieniem wielojęzyczności

Ustawa z dnia 4 marca 2010 roku o infrastrukturze informacji przestrzennej (IIP, 2010) nakłada obowiązek tworzenia, aktualizacji i udostępniania metadanych na organy administracji, odpowiedzialne za prowadzenie rejestrów publicznych zawierających zbiory związane z tematami podlegającymi ustawie oraz osoby trzecie, których zbiory włączane są do infrastruktury. Metadane odgrywają szczególną rolę w infrastrukturze informacji przestrzennej, zawierają bowiem informacje dotyczące zbiorów i usług danych przestrzennych, przez co umożliwiają w sposób jednoznaczny scharakteryzować taki zasób. Według normy ISO 19115 profil metadanych należy rozumieć jako, wydzielony podzbiór metadanych zawierający w każdym przypadku bazowe (obligatoryjne) komponenty metadanych, które są niezbędne do prawidłowej identyfikacji zasobów danych przestrzennych, wchodzących w skład infrastruktury informacji przestrzennej. Zakres metadanych można określić poprzez opracowanie branżowego profilu metadanych lub wskazanie jako obowiązującego, istniejącego profilu INSPIRE, bądź jego rozszerzenia o elementy uzupełniające, które pozwalają na poprawną identyfikację zasobu danych przestrzennych. W ramach obowiązków wynikających z ustawy IIP, Państwowy Instytut Geologiczny przygotował profil PIG-BIP dla danych geologicznych, zgodny z krajowym profilem metadanych w zakresie geoinformacji oraz profilem INSPIRE. Struktura i zawartość profilu geologicznego ulegała zmianie na przestrzeni lat, równolegle z aktualizacją wytycznych krajowych jak i INSPIRE Metadata Implementing Rules. W artykule przedstawiono proces dostosowania profilu metadanych PIG-PIB do obowiązujących standardów, z uwzględnieniem liczności oraz obligatoryjności elementów, określonych zarówno w dotychczasowym profilu metadanych PIG-PIB, jak i profilu krajowym oraz w obowiązującej wersji 1.2 profilu metadanych INSPIRE. Ponadto omówiono rozszerzenie profilu metadanych PIG-PIB o wielojęzyczność.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Techniki geomatyki w inwentaryzacji tablic i urządzeń reklamowych

Techniki i technologie geomatyki stanowią nowoczesne podejście w wielu dziedzinach życia, przede wszystkim w sferze planowania przestrzeni miast. Usprawniają i ułatwiają gospodarowanie przestrzenią, zachowując tym samym ład przestrzenny i zrównoważony rozwój obszaru – nadrzędne cele planowania miejskiej przestrzeni. Technologie geomatyki umożliwiły inwentaryzację tablic i urządzeń reklamowych na wybranym odcinku Płocka oraz przeprowadzenie analiz zależności przestrzennych. Uzyskane wyniki, w zestawieniu z dotychczas obowiązującymi regulacjami prawnymi wykazały, że Płock boryka się z problemem chaosu reklamowego. Analizy usytuowania reklam zewnętrznych dowodzą, że wynikająca z przeciążenia sensorycznego stresogenność reklam niekorzystnie odbija się na ludzkim zdrowiu, a także wpływa na bezpieczeństwo ruchu w miejskiej przestrzeni publicznej. Władze samorządowe nie są w stanie optymalnie zaplanować zrównoważonego rozwoju miast bez systemów wspomagających ten proces. Z tego względu, na coraz szerszą skalę wdraża się systemy informacji przestrzennej, które nie tylko usprawniają cały zaawansowany proces, ale także pozwalają na zwiększenie efektywności pracy.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wielokryterialne analizy potencjału turystycznego woj. warmińsko-mazurskiego

Istotą pracy było przeprowadzenie analizy potencjału turystycznego województwa warmińsko-mazurskiego. Wykorzystano zbiory danych przechowywane w PRNG, BDOO i BIP oraz udostępnione przez portale społecznościowe: „Otwarte zabytki” oraz System Centralnej Ewidencji i Wykazów w Turystyce. Przyjęto założenie, że dane pochodzące z różnych zbiorów pozwolą uwydatnić alternatywny potencjał regionu dla powszechnej turystyki wodnej. Wykorzystując oprogramowanie ArcGIS, utworzono obrazy rastrowe celem zwizualizowania gęstości rozmieszczenia poszczególnych obiektów uczestniczących w badaniu. Tak zrealizowane opracowania włączono do analizy wielokryterialnej, która pozwoliła określić potencjał turystyczny, jak również wyznaczyć lokalizację miejsc szczególnie atrakcyjnych. Uwzględniając zróżnicowane preferencje odbiorców przygotowano trzy odmienne mapy tematyczne, opracowane pod kątem turysty: miejskiego, historyka oraz przyrodnika. Wyniki analizy wielokryterialnej wskazują przede wszystkim okolice dużych miast: Elbląga i Olsztyna będące ciekawą propozycją dla turysty miejskiego, centralną część Warmii i Mazur, którą powinien rozważyć turysta historyk oraz zachodnie powiaty mogące przyciągnąć uwagę turysty przyrodnika.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Harmonizacja danych przestrzennych w kontekście dyrektywy INSPIRE na przykładzie mapy podziału hydrograficznego Polski w skali 1:10 000

Dyrektywa INSPIRE ustanawiająca ramowe podstawy w zakresie infrastruktury informacji przestrzennej (SDI) definiuje założenia funkcjonowania polityki wspólnotowej w tym zakresie, m.in. odnośnie publicznego dostępu do danych. Ponadto Dyrektywa wprowadza podział zbiorów danych przestrzennych oraz ich klasyfikację zgodnie z tematami załącznika I. W zależności od przynależności do tematu, zaawansowania zasobu oraz dostępności danych, zbiory danych przestrzennych różnicują się w zakresie interoperacyjności. Opracowana Mapa Podziału Hydrograficznego Polski w skali 1:10 000 wpisuje się w założenia i wytyczne Dyrektywy realizując zobowiązania Polski w ramach tematu Hydrografia. Artykuł opisuje uwarunkowania realizacyjne projektu w kontekście zgodności i spójności danych przestrzennych z Dyrektywą INSPIRE. Poddano analizie modele danych MPHP10 oraz INSPIRE, wskazując główne różnice. Następnie opisano główne etapy procesu, poczynając od budowy modeli mapujących obie struktury, a kończąc na migracji danych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka