rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nowe metody mineralizacji i oznaczania zawartości mikroelementów w próbkach biologicznych

W pracy przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem do analizy metali w próbkach środowiskowych i biologicznych procedury oznaczania metali metodą spektrometrii plazmowej (ICP), w próbkach uprzednio rozłożonych w zamkniętym systemie mikrofalowym. Przedstawiono również ocenę stosowanych obecnie metod oznaczania metali i rozkładu próbek. Eksperymentalnie porównano możliwości oznaczania metali stosując kombinację rozwiązań aparaturowych, takich jak emisyjna spektrometria plazmowa (ICP-OES) z nebulizacją pneumatyczną - ICP- OES PN, emisyjna spektrometria plazmowa (ICP-OES) z nebulizacją ultradźwiękową - ICP-OES USN oraz masowa spektrometria plazmowa indukcyjnie sprzężona (ICP-MS) o wysokiej rozdzielczości. Przedstawiono wyznaczone progi wykrywalności dla mikroelementów i metali uznawanych za toksyczne. Stwierdzono, że techniką ICP-MS dla większości pierwiastków możliwe jest oznaczanie na poziomie µg·kg⁻¹-ng·kg⁻¹ . Również kombinacją metody ICP-OES USN możliwe jest oznaczanie wielu pierwiastków na poziomie µg·kg⁻¹. Metodą ICP-MS analizowano matrycowe wzorce materiałów biologicznych, w tym liście tytoniu oraz rajgrasu. Uzyskane wyniki wskazują na dużą zgodność z certyfikowanymi wartościami. Kombinacja mikrofalowego rozkładu i oznaczeń wielopierwiastkowych przy użyciu spektrometru ICP-MS stanowi niezwykle przydatne narzędzie do oznaczania śladowych stężeń metali w próbkach biologicznych i środowiskowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość azotu łatwo hydrolizującego w glebie w warunkach stosowania odpadów organicznych

Celem badań było prześledzenie zmian zawartości azotu łatwo hydrolizującego w glebie w warunkach stosowania odpadów organicznych (słoma, wywar gorzelniany melasowy).
Doświadczenie polowe przeprowadzono na glebie bielicowej o składzie granulometrycznym piasku gliniastego lekkiego. Schemat doświadczenia obejmował 3 bloki, w których wyodrębniono losowo 6 obiektów: obiekt kontrolny - bez nawożenia (0), nawożenie mineralne NPK (NPK), obornik (FYM), słoma + azot mineralny (S + N), słoma + wywar gorzelniany melasowy (S + W), wywar gorzelniany melasowy (W). Próby glebowe z każdego obiektu pobierano w latach 1999, 2000 i 2001 w dwóch terminach: przed rozpoczęciem wegetacji (I termin) oraz po zbiorze roślin (II termin), z czterech głębokości gleby: 0-20 cm, 20-30 cm, 30-60 cm, 60-90 cm i oznaczono w nich zawartość azotu łatwo hydrolizującego.
Uzyskane wyniki wskazują, że zastosowane odpady organiczne powodowały istotny wzrost zawartości azotu łatwo hydrolizującego, w stosunku do obiektów kontrolnych (bez nawożenia). Najkorzystniejszy wpływ na akumulację azotu łatwo hydrolizującego miało nawożenie obornikiem oraz wywarem gorzelnianym melasowym. Zawartość azotu łatwo hydrolizującego była największa w wierzchniej warstwie gleby i zmniejszała się wraz z głębokością profilu glebowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wapnowania i nawozenia mineralnego na pobranie i wykorzystanie azotu przez jeczmien jary

W doświadczeniu wazonowym przeprowadzonym na materiale glebowym pobranym z warstwy ornej gleby bielicowej właściwej badano oddziaływanie wapnowania i nawożenia mineralnego na wykorzystanie azotu przez jęczmień jary. Gleba charakteryzowała się bardzo kwaśnym odczynem, niską zawartością fosforu przyswajalnego i bardzo niską zawartością przyswajalnych form magnezu i potasu. Przed założeniem doświadczenia połowa materiału glebowego była wapnowana CaCO₃. Innymi czynnikami doświadczenia było nawożenie azotem i fosforem (superfosfat, mączka fosforytowa).
Wapnowanie gleby bardzo kwaśnej przyczyniło się do przyrostu plonu jęczmienia jarego odmiany Start. Rośliny rosnące na glebie kwaśnej gromadziły istotnie większą ilość azotu zarówno w ziarnie, słomie i korzeniach niż zebrane z gleby wapnowanej. Nawożenie podwójną dawką fosforu zmniejszało ilość azotu w ziarnie jęczmienia, i istotnie w słomie. Wapnowanie oraz nawożenie N przyczyniło się istotnie do lepszego pobrania oraz wykorzystania azotu przez rośliny. Nawożenie superfosfatem i mączką fosforytową nie różnicowało istotnie pobrania i wykorzystania azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skaryfikacja a wartość siewna nasion rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam.)

Nasiona rutwicy wschodniej Galega orientalis Lam. zebrane ręcznie z plantacji poddano skaryfikacji kilkoma sposobami i oceniono ich wartość siewną. Próby nasion bez skaryfikacji zawierały około 85% nasion twardych, kiełkowały i wschodziły w polu zdecydowanie słabiej od nasion skaryfikowanych. Najwyższą laboratoryjną szybkością i zdolnością kiełkowania oraz najliczniejszymi wschodami w polu wykazały się nasiona traktowane przez 15 minut stężonym kwasem siarkowym. Przedłużenie czasu działania kwasu na nasiona do 30, 45 i 60 minut powodowało ograniczenie liczby wschodzących roślin w polu. Nasiona zanurzane na 30, 60 i 90 sekund w ciekłym azocie charakteryzowały się słabszą szybkością kiełkowania i mniej licznymi wschodami w polu od nasion skaryfikowanych w kwasie siarkowym. Dwukrotna skaryfikacja mechaniczna zwiększała szybkość i zdolność kiełkowania nasion w laboratorium, jednak po wysiewie w polu wschody z tych nasion nie byty liczniejsze od otrzymanych z nasion skaryfikowanych jeden raz. Wszystkie sposoby skaryfikacji obniżały masę 1000 nasion. Elektroprzewodnictwo wód nastoinowych oraz ilość pobranej wody przez nasiona w czasie 24 godzin były wprost proporcjonalne do wartości siewnej ocenianych nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ parametrów pracy pulsatorów na czas trwania doju

Pulsatorami o zróżnicowanych parametrach dojono krowy w trzech układach w zależności od sposobu umieszczenia aparatów udojowych na wymionach. Pomiarami objęto 45 krów. Określono wpływ badanych pulsatorów i zastosowanego układu pomiarowego na czas trwania doju krów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ technologii uprawy gleby i siewu na jakość plonu buraków cukrowych

W pracy przedstawiono porównanie dwóch uproszczonych technologii uprawy buraków cukrowych z technologią standardową w aspekcie przydatności do zbioru. W technologiach uproszczonych nasiona wysiano w mulcz ścierniskowy i bezpośrednio w ściernisko. W technologii standardowej wykonano zakres zabiegów wynikający z zaleceń agrotechnicznych. Badania wykazały, że najkorzystniejsza była uprawa buraków w mulczu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza możliwości zastosowania stymulatora wzrostu Atonik-Asahi w uprawie ziemniaka

W pracy przeanalizowano wpływ stymulatora wzrostu Atoniku-Asahi na plonowanie i skład chemiczny bulw ziemniaka. Stwierdzono, że regulator ten zwiększał istotnie plon ogólny i handlowy bulw, podwyższał koncentrację cukrów redukujących i ogółem oraz związków fenolowych w bulwach a obniżał koncentrację białka i witaminy C. Zalecaną dawką preparatu w uprawie ziemniaka może być 1-krotny oprysk roślin przed kwitnieniem roztworem 0,1%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metale ciezkie w wodach powierzchniowych w poblizu skladowiska odpadow komunalnych

W pracy przedstawiono wyniki badań składu jakościowego wód powierzchniowych z rowów melioracyjnych odprowadzających odcieki wysypiskowe ze składowiska odpadów komunalnych „Swojczyce” we Wrocławiu. Badania prowadzono od lipca 2000 do listopada 2001, pobierając wody do badań ośmiokrotnie, co około trzy miesiące. Próbki wód pobierano z każdego rowu w trzech miejscach pomiarowych w różnych odległościach od składowiska. Dla rowu zachodniego w odległościach 5, 120 i 300 m, natomiast dla rowu wschodniego w odległościach 5, 80 i 150 m. W próbkach wód oznaczano następujące metale: żelazo, mangan, cynk, nikiel, miedź, chrom, ołów i kadm. W pracy próbowano wykazać, czy i w jakim stopniu następuje proces samooczyszczania się odcieków wysypiskowych. Analizy wyników dokonano w oparciu o średnie wartości oznaczanych metali dla poszczególnych punktów pomiarowych w roku 2000 i 2001. Zdecydowane zanieczyszczenie wód w rowach melioracyjnych pochodzi od ponadnormatywnych zawartości żelaza i manganu, jest ich znacznie więcej w porównaniu z innymi metalami. Ich zwiększona zawartość może pochodzić ze spływów powierzchniowych z sąsiednich pól, które zasilając rowy wzbogacają ich wody we wspomniane metale. Porównując średnie zawartości oznaczanych metali stwierdzono, że zawartość żelaza, manganu i miedzi w roku 2001 była niższa w porównaniu z rokiem 2000, natomiast zawartość pozostałych metali była porównywalna w obu okresach badawczych. Stwierdzono, że zawartość analizowanych metali ciężkich nie zależy ani od odległości od składowiska, ani od pory roku. W rowach melioracyjnych przy składowisku „Swojczyce” nie zachodzą procesy samooczyszczania się wód z metali ciężkich.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ roślin ozdobnych na zdrowie człowieka

Rośliny pobierają, metabolizują lub akumulują różne substancje chemiczne szkodliwe dla zdrowia człowieka, np. metale ciężkie, lotne związki organiczne i nieorganiczne. Proces usuwania lub detoksyfikacji przy użyciu roślin szkodliwych substancji nazywa się fitoremediacją. W terenach zurbanizowanych do fitoremediacji wykorzystuje się najczęściej rośliny ozdobne. Niektóre rośliny, tzw. hiper- akumulatory, mogą pobierać przez korzenie i gromadzić w częściach nadziemnych bardzo duże ilości metali ciężkich, np. wiele ozdobnych traw, łubin trwały, słonecznik, wierzby, topole. Znane są także gatunki akumulujące duże ilości arsenu, który zanieczyszcza zarówno glebę jak i wody gruntowe. Rośliny wykorzystuje się również do oczyszczania zbiorników wodnych i powietrza.
Rośliny wpływają także bardzo korzystnie na zdrowie psychiczne człowieka. Osobom niepełnosprawnym i starszym ułatwiają psychiczne przystosowanie się do niesprawności fizycznej, opieka nad roślinami zastępuje pracę, stwarza poczucie przydatności, rozwija kreatywność. Kontakty dzieci i młodzieży z naturą są niezbędne dla ich prawidłowego rozwoju. Poprawiają pamięć, rozwijają wyobraźnię, zwiększają ciekawość świata, motywują nauczanie oraz ograniczają stres i agresję.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ fluropirimidolu na wzrost i kwitnienie cantedeskii (Zantedeschia Spreng.) uprawianej w doniczkach

Kłącza pięciu odmian cantedeskii: 'Florex Gold', 'Majestic Red', 'Mango', 'Pacific Pink' i 'Sunglow' moczono przed sadzeniem przez 30 minut w wodnych roztworach fluropirimidolu o stężeniu 75,0 mg·dm⁻³ , 112,5 mg·dm⁻³  i 150,0 mg·dm⁻³ . Reakcja roślin na fluropirimidol zależała zarówno od odmiany jak i od roku badań. Moczenie kłączy w fluropirimidolu zahamowało w pierwszym roku badań kwitnienie odmian 'Florex Gold', 'Majestic Red' i 'Mango' nie wywarło jednak wpływu na jakość kwiatów, za wyjątkiem odmiany 'Mango', u której szypuły kwiatostanowe wyrastające z kłączy moczonych w fluropirimidolu o stężeniu 112,5 mg·dm⁻³ były krótsze. W drugim roku odmiany te kwitły obficiej, za wyjątkiem odmiany 'Florex Gold', u której stężenie 150,0 mg·dm⁻³  zahamowało kwitnienie. Pod wpływem fluropirimidolu nie zmieniła się liczba liści wyrastających z kłączy, miały one jednak znacznie krótsze ogonki, za wyjątkiem odmiany 'Pacific Pink' we wszystkich zastosowanych stężeniach i odmiany 'Mango' w drugim roku badań, gdy retardant miał stężenie 75,0 mg·dm⁻³ . Natomiast blaszki liściowe były bardziej zaokrąglone. Fluropirimidol powodował lepsze wybawienie liści wszystkich badanych odmian z wyjątkiem odmiany 'Majestic Red'. Fluropirimidol niezależnie od stężenia i odmiany na ogół hamował przyrost masy kłączy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zależność między zawartością azotu a plonem suchej masy liści, łodyg i bulw ziemniaka

Metody diagnostyczne niedoboru azotu powinny opierać się na deﬁnicji krytycznej zawartości azotu (Nc), która określa minimalną zawartość azotu potrzebną do osiągnięcia maksymalnego wzrostu. Doświadczenie przeprowadzono w latach 2008–2009 w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Jadwisinie. Celem było wyznaczenie krzywej zależności między zawartością azotu a plonem suchej masy przy standardowym poziomie nawożenia azotem. Sucha masa i zawartość N były określane w liściach, łodygach oraz bulwach w trzech terminach, co dwa tygodnie, począwszy od zwarcia roślin w rzędach. Wyznaczone równanie regresji: Nc = 4,94W⁻⁰‧⁴⁹ posłużyło do scharakteryzowania stanu odżywienia roślin ziemniaka w czasie wegetacji za pomocą testu NNI. Wartości NNI równe jedności oznaczały optymalne odżywienie roślin azotem; wartości NNI < 1 – deﬁcyt azotu; wartości NNI > 1 – nadmiar azotu. Standardowe nawożenie azotem (100 kg N⋅ha⁻¹) zapewniało optymalne odżywienie roślin ziemniaka, czyli zbliżone do 1 (w zakresie 0,95–0,99) w zależności od wczesności genotypów ziemniaka i terminu pomiaru. Istotnemu zróżnicowaniu w końcowym plonie suchej masy bulw genotypów wczesnych, średnio wczesnych i średnio późnych nie towarzyszyły istotne zmiany w stanie odżywienia roślin ziemniaka azotem w okresie wegetacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wskaznik twardosci tkanki korzeni burakow cukrowych

Badano wskaźnik twardości tkanek korzeni buraków cukrowych metodą wtłaczania kulki. Wskaźnik twardości wykazywał wyraźną zmienność w zależności od rodzaju badanej tkanki, dawki nawozów azotowych, odmiany i warunków przechowywania, co świadczy o jego przydatności do oceny jakości technicznej korzeni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie zmiennosci markerow izoenzymatycznych do charakterystyki genotypow odmian grochu [Pisum sativum L.]

Analizę polimorfizmu izoenzymów zastosowano do charakterystyki zmienności genetycznej i identyfikacji odmian hodowlanych grochu. Wybrane linie z banku genów Pisum reprezentowały wszystkie aktualnie zarejestrowane odmiany. Przebadano zmienność 10 systemów enzymatycznych w 21 odmianach grochu biało kwitnącego i 12 barwnie kwitnącego. Polimorfizm wewnątrzodmianowy przynajmniej jednego locus obserwowano w 9 odmianach. Wykryty zakres zmienności izoenzymatycznej 11 loci pozwolił na rozróżnienie wszystkich odmian grochu biało kwitnącego, natomiast identyfikacja wszystkich odmian grochu barwnie kwitnącego wymagała obserwacji polimorfizmu 14 loci. Wyznaczone współczynniki podobieństwa pomiędzy odmianami wykorzystano do dyskusji nad ich pokrewieństwem i zakresem zmienności puli genowej stosowanej w hodowli twórczej. Uzyskane wyniki wzbogaciły charakterystykę genotypów odmian stanowiących część materiałów kolekcyjnych. Tego rodzaju informacje mogą być wykorzystane w pracach hodowlanych do identyfikacji i kontroli czystości odmian grochów podczas produkcji i dystrybucji materiałów nasiennych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza obsługi technicznej maszyn rolniczych

Obsługa techniczna maszyn rolniczych, zwana także serwisem technicznym lub utrzymywaniem, przeszła w ostatnich latach duże zmiany. Zlikwidowana została jej dotychczasowa struktura i w to miejsce powstaje nowa, którą stanowią zwykle prywatne zakłady rzemieślnicze. Radzą one sobie coraz lepiej na trudnym rynku usług technicznych dla rolnictwa. Jest też wiele barier w rozwoju tych zakładów, z których najważniejszymi są: brak dobrze przygotowanej kadry rzemieślników i technologów oraz nowoczesnego wyposażenia technicznego, przestarzała organizacja procesów technologicznych oraz samych zakładów. Jest to przyszłościowa sfera usług technicznych w infrastrukturze wsi, która zapewni niezawodną realizację rolniczych procesów produkcyjnych i będzie jednym z miejsc pracy absolwentów kierunku Technika Rolnicza i Leśna.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kostrzewa czerwona trawą pastewną?

Celem badań była próba oceny jakościowej kostrzewy czerwonej w aspekcie jej paszowego wykorzystania. Gatunek ten należy do grupy traw mniej wydajnych, które nie wymagają dużych nakładów na nawożenie i dobrze rozwijają się w trudnych warunkach siedliskowych, mniej żyznych i niekorzystnych pod względem wilgotnościowym. Prace badawcze polegały na ocenie składu chemicznego kostrzewy czerwonej rosnącej w warunkach doświadczalnych oraz ekotypów tego gatunku pochodzących ze zbiorowisk wykorzystywanych pod względem paszowym w zróżnicowanych siedliskach. Określano ilościowy udział wybranych składników organicznych i mineralnych. Jak się okazuje, kostrzewa czerwona jest gatunkiem interesującym pod względem składu chemicznego. W świetle uzyskanych wyników nie można dalej klasyfikować tego gatunku jako nieprzydatnego pod względem paszowym. W ocenie jakościowej tego gatunku należy jednak zawsze uwzględnić trudne warunki siedliskowe, zaznaczające swój wpływ na skład chemiczny roślin. Zróżnicowanie pomiędzy ekotypami kostrzewy czerwonej ze zbiorowisk trawiastych oraz pomiędzy jej odmianami w składzie chemicznym stanowi dobrą zapowiedź, że poprzez prace hodowlane nad tym gatunkiem możliwe jest osiągnięcie postępu w odniesieniu do wartości pokarmowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw roznych rodzajow wermikompostow na wschody, mase i zdrowotnosc siewek roslin straczkowych

W doświadczeniu wazonowym oceniano wpływ wermikompostów z obornika bydlęcego, owczego, trzody chlewnej i z owczego z dodatkiem (20%) ziela pokrzywy, siemienia lnianego, celulozy oraz z obornika bydlęcego (70%) i końskiego (30%) na dynamikę wschodów, wzrost i zdrowotność siewek fasoli oraz grochu. Stwierdzono, że wszystkie badane wermikomposty opóźniały wschody oraz ograniczały masę części nadziemnych siewek. W badaniach zdrowotności siewek, wermikomposty nie wykazywały działania ochronnego przed grzybami zgorzelowymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zdolnosc kielkowania ziarniakow pszenicy ozimej w dlugoterminowym przechowywaniu

W 1981 r. do długoterminowego przechowywania wprowadzono 1251 odmian pszenicy ozimej. Badania zdolności kiełkowania dla 62 odmian wykonano w 1985 r., w 1990 r. dla 1251 odmian i w 1995 r. dla 59 odmian. Na podstawie wyników zdolności kiełkowania uzyskanych w 1981 r., badane odmiany podzielono na następujące przedziały zdolności kiełkowania: 91-100%, 81-90%, 71-80% i 61-70%. W obrębie tych przedziałów w 1981, 1985, 1990 i 1995 r. określono zakres zdolności kiełkowania, średnią zdolność kiełkowania i współczynnik zmienności V. Za pomocą analizy wariancji stwierdzono wysoce istotne różnice między latami i między odmianami, a testem Tukey'a wydzielono dziewięć grup różniących się istotnie między sobą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakość filetów z piersi kurcząt na rynku warszawskim w świetle wybranych wymagań rozporządzenia komisji (WE) nr 543/2008

Wzajemny stosunek zawartości wody do zawartości białka (W/RP) jest wykorzystywany
w wielu aktach prawnych UE jako wyznacznik poprawnej jakości mięsa.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008 wykorzystuje tę zależność w celu kontroli
nadmiernego wchłaniania wody przez tuszki kurcząt podczas ich schładzania. Graniczna
wartość ilorazu W/RP w przypadku filetów z piersi kurcząt wynosi 3,40. Badania, których
celem była weryfikacja jakości filetów dostępnych na rynku warszawskim w zakresie
przestrzegania powyższego kryterium, wykazały, że 40% przebadanych filetów (8 próbek
z 20 przebadanych od różnych dostawców) cechowało się większym niż dopuszczalny stosunkiem
wody do białka. Wskazuje to na większe niż uzasadnione technologicznie wchłanianie
wody podczas procesu produkcyjnego. Może być to wynikiem braku wymaganej
(prowadzonej raz na 8 godzin na terenie zakładu) kontroli procesu schładzania. Wydaje się
zatem celowe zintensyfikowanie kontroli jakości mięsa drobiowego w zakresie wymagań
zawartych w przytaczanym Rozporządzeniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw emisji przemyslowych z Zakladow Chemicznych 'Police' na zawartosc siarki, fluoru oraz chlorofilu w plechach porostow Hypogymnia physodes [L.] Nyl.

Na podstawie badań przeprowadzonych w rejonie oddziaływania emisji z Zakładów Chemicznych „Police” stwierdzono, że zanieczyszczenia przemysłowe, zawierające związki siarki i fluoru, akumulowane są w różnych ilościach w plechach porostu Hypogymnia physodes (L.) NYL. na badanym terenie Puszczy Wkrzańskiej i Puszczy Goleniowskiej. Przy wysokiej średniorocznej wilgotności powietrza ilość nagromadzonych w plechách pierwiastków zależy od odległości powierzchni badawczych od emitora oraz usytuowania ich i ekspozycji względem kierunku najczęściej wiejących wiatrów. Fitotoksyczne oddziaływanie siarki i fluoru ujawnia się wyraźnym spadkiem ilości chlorofilu ogólnego w miarę nagromadzania się tych pierwiastków w plechach porostów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia azotowego na plon ziemniaków nowych odmian skrobiowych uprawianych na oborniku

W latach 1998 - 1999 w doświadczeniach polowych na glebach średnio zwięzłych określano wymagania nawozowe następujących odmian skrobiowych: Cedron, Hinga, Ikar, Jantar, Klepa, Koga, Kuba, Meduza, Nimfy i Omulew. Największe plony bulw stwierdzono u odmian: Meduza, Omulew, Hinga i Jantar (52,1 - 46,8 t·ha⁻¹) a najmniejsze u odmiany Kuba (36,4 t·ha⁻¹). Bardzo wysoką zawartością skrobi charakteryzowały się odmiany: Nimfy, Meduza i Ikar (22,0 - 23,0%), a znacznie niższą odmiany: Kuba i Cedron (18,1 - 18,4%), zaś najwyższy plon skrobi powyżej 10 t·ha⁻¹ stwierdzono u odmiany Meduza, Hinga i Nimfy. Reakcja odmian skrobiowych na nawożenie azotowe była zróżnicowana. Bardzo dużych dawek nawożenia do 200 kg N·ha⁻¹ celem uzyskania maksymalnego plonu wymagały odmiany Meduza i Omulew, nieco niższych - 150 kg N·ha⁻¹ odmiany Cedron, Hinga, Jantar, Kuba i Nimfy a dawek do 100 kg N·ha⁻¹ odmiany Ikar i Koga. Odmiana Klepa nie reagowała istotną zwyżką plonu na wzrost nawożenia powyżej 50 kg N·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dynamika potasu w roslinach oraz w glebie lekkiej traktowanej popiolem z wegla kamiennego

W 6-letnim doświadczeniu polowym na piasku słabo glinaistym zastosowano wzrastające (0-800 t/ha) dawki popiołu z węgla kamiennego. Powtórzono je w czterech seriach: bez dodatku materii organicznej, z obornikiem, ze słomą zbóż oraz z korą drzewną. Popiół z węgla kamiennego zwiększał zawarotość potasu w roślinach i glebie. Szczególnie widoczny był ten efekt w serii z obornikiem. Największe wykorzystanie potasu z popiołu po 6 latach badań stwierdzono na obiektach z 200 t/ha. Działanie wspomagające w tym zakresie wykazał dodatek do gleby kory drzewnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo