rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dziecko w rodzinie robotniczej w Królestwie Polskim na przełomie XIX i XX wieku. Warunki życia i normy wychowania

Z punktu widzenia badań w naukach humanistycznych i społecznych (pedagogika,
historia edukacji, socjologia, etnologia) ważnym problemem jest dyskusja
nad pozycją i rolą dziecka w rodzinie robotniczej, warunkami jego socjalizacji
i normami wychowawczymi w czasie intensywnych społeczenych i ekonomicznych
zmian. Sytuacja finansowa, struktura rodziny, więzi uczuciowe, kulturowe
przesłanie środowiska wpływały na metody i cele wychowania dzieci. Rekonstrukcja
tego zjawiska jest możliwa ze względu na źródła archiwalne (np. dokumenty
organizacji społecznych, które wspierały biedne rodziny miejskie), czasopisma,
przewodniki, pamiętniki, dane statystyczne, akty prawne (np. prawa dotyczące
dzieci i młodzieży), materiały etnologiczne, literaturę, fotografie oraz
liczne rozwiązania metodologiczne używane w tamtym czasie.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Uwarunkowania społeczno-kulturowe wychowania w rodzinach tatarskich w Drugiej Rzeczypospolitej

Rodzina tatarska była środowiskiem edukacyjnym dla kolejnych pokoleń. Jej
wpływ edukacyjny był kluczowy dla zachowania odrębności. Rodziny tatarskie działały
zgodnie z podstawowymi funkcjami, które pozostawały niezmienne przez wieki, jedynie
ich znaczenie i nacisk mogły zmieniać się wraz z gospodarczymi, społecznymi
i kulturowymi zmianami, wpływającymi na środowisko rodzinne.
Celem artykułu jest analiza rodziny tatarskiej jako podstawowego środowiska edukacyjnego,
stanowiącego podstawę dla zachowania kulturowej i religijnej odrębności
tatarskiej społeczności. To zagadnienie zostanie zaprezentowane przez ukazanie głównych
problemów i trudności w przekazie rodzinnym oraz propozycji przeciwdziałania
dysfunkcjonalności w rodzinach tatarskich w okresie międzywojennym, czyli w latach
1919–1939.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Więzi rodzinne i umiejętności interpersonalne a technologie komunikacyjne

Artykuł poświęcony jest roli prawidłowych więzi środowiska rodzinnego w rozwoju
społecznym dziecka i jego wpływowi na jakość przyszłych relacji z ludźmi. Podkreśla
znaczenie pierwszych więzi dziecka na jego rozwój emocjonalny i konieczność
wspierania młodego człowieka w dążeniu do samodzielności jako ochronę przed osamotnieniem
i rozpaczliwym poszukiwaniem zastępczych więzi poprzez technologie
komunikacyjne.
Fundamentem rozwoju człowieka jest funkcja przywiązania. Teoria przywiązania
tłumaczy różne formy emocjonalnego funkcjonowania człowieka. Autorka wyróżnia
cztery wzorce przywiązania: więź ufną, lękowo-unikającą, lękowo-ambiwalentną oraz
zdezorganizowaną.
Niewłaściwe wzorce powodują różne zaburzenia rozwojowe, ponadto wpływają na
funkcjonowanie jednostki przez całe życie, kompetencje społeczne, więzi interpersonalne.
Powodują kłopoty z usamodzielnieniem, poszukiwaniem własnej tożsamości,
nawiązywanie prawidłowych relacji z rówieśnikami, a to one będą stanowić dla młodego
człowieka coraz większą wartość. Nieprawidłowe postawy dorosłych niejednokrotnie
blokują rozwój autonomii i prawidłowe relacje nastolatków.
Brak więzi z rówieśnikami nasila obawy i lęk przed samotnością, niemożność zaspokojenia
potrzeby przynależności do grupy uruchamia mechanizmy obronne. Jednym
z nich może być poszukiwanie kontaktów przez Internet. Ekran komputera stwarza pewnego rodzaju zasłonę ochronną, uwalnia od poczucia osamotnienia, poprawia samopoczucie.
Pełniąc funkcję zastępczą relacji rówieśniczych w realnym świecie, Internet może
być formą spędzania wolnego czasu, dostarczać tematów do rozmów i zabaw, być facylitatorem
identyfikacji z grupą rówieśniczą i jej wartościami, a nawet obszarem rozwoju
tożsamości indywidualnej.
Media stwarzają nie tylko szanse społeczne, edukacyjne i wychowawcze, ale również
stanowią źródło zagrożeń i uzależnienia.
Skutki uzależnienia od Internetu przyjmują bardzo różnorodną formę. Trzeba tu
wspomnieć o tzw. paradoksie Internetu. Mimo że Internet służy w znacznej mierze do
komunikowania się z innymi, korzystanie z niego przyczynia się do spadku więzi z otoczeniem
oraz wzrostu poczucia osamotnienia.
Sposobem, który może wesprzeć młodzież w nawiązywanie odpowiedzialnych
i satysfakcjonujących relacji jest pomoc w nabywaniu umiejętności społecznych, których
podstawowe źródła stanowią prawidłowe więzi przywiązania i odpowiednie style
wychowawcze.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Wskazania wychowawcze dla polskich rodzin na Śląsku katolickiego czasopisma „Monika” w drugiej połowie XIX wieku

Szczególną rolę w rozwijaniu zainteresowania sprawami narodowymi i problemami
życia społecznego odegrały wśród diaspory polskiej na Górnym Śląsku w drugiej połowie
XIX wieku czasopisma wydawane w języku polskim, które były tematycznie
sprofilowane i przekazywały odbiorcom, z jednej strony, wyspecjalizowaną wiedzę,
z drugiej – podpowiadały, jak i w jaki sposób mogą oni rozwiązywać codzienne problemy.
Do takich pism należał tygodnik „Monika”, który przez cały okres ukazywania
się był wyłącznie poświęcony chrześcijańskiemu wychowaniu dzieci. Udzielając
w każdym numerze szczegółowych rad pedagogicznych, rozwijano u rodziców, szczególnie
matek, przekonanie o związku między wyznawaną przez nich wiarą katolicką
i wynikającymi z niej obowiązkami wychowawczymi. Na łamach czasopisma przekonywano,
że najważniejszą powinnością rodziców wobec dzieci jest dbałość o takie
ukształtowanie relacji między poszczególnymi członkami rodziny, aby składały się one
na wzorowe ognisko domowe, w którym dzieci nie tylko doświadczają danej od Boga
prawdziwej miłości, ale otrzymują także, wynikające z Dekalogu, przykłady zachowań
religijnych i moralnych oraz postępowania w stosunkach z innymi osobami. Przyjmując
taką perspektywę pojmowania rodziny, jako środowiska wychowawczego, ukazywano
cechy matki w roli pierwszej i najważniejszej wychowawczyni, podpowiadano, jakie
powinna stosować metody i środki oddziaływania, opisywano typowe błędy wychowawcze,
aby przestrzec ją przed ich popełnianiem.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Wpływ kolektywizacyjnej polityki państwa na marginalizację tradycyjnych wartości rodziny w chłopskiej w Polsce w połowie XX wieku

Na podstawie wywiadów, materiałów autobiograficznych i dokumentów archiwalnych,
pochodzących z połowy XX wieku, poszukiwano na ile kolektywizacja rolnictwa
w Polsce zerwała rodzinne, emocjonalne i ekonomiczne więzi młodych z rodziną oraz
gospodarstwem rolnym.
Podjęcie przez rząd decyzji o konieczności jak najszybszego uspółdzielczenia rolnictwa
wyzwalało młodych od dotychczasowego wręcz obowiązku dziedziczenia gospodarstwa
i pozwalało, bez narażania się rodzicom, podjąć pracę poza rolnictwem.
Powstanie spółdzielni produkcyjnej pozwalało kontynuować naukę w szkole ponadpodstawowej
i zrealizować marzenie części ówczesnych młodych – zamieszkać w mieście,
co było o tyle ułatwione, że rozbudowujący się przemysł potrzebował rąk do pracy. Nastąpiło
w ten sposób obalenie wypracowanej przez dziesięciolecia wizji ojcowizny jako
jedynej podstawy życia dziecka chłopskiego. Jednak wraz z przeprowadzką do miasta
ulegały ponadto zatarciu tradycyjne wartości chłopskiego wychowania: autorytet ojca,
pobożność, szacunek do chleba. Prowadziło to do licznych konfliktów z rodziną pozostającą
na wsi.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Przysposobienie spółdzielcze wiejskiej młodzieży pozaszkolnej w Polsce w okresie międzywojennym (1918–1939)

Dorobek polskiego ruchu spółdzielczego lat międzywojennych można rozpatrywać
w zakresie ideowym, organizacyjnym, gospodarczym, społecznym i oświatowo-wychowawczym.
Ruch spółdzielczy, będąc ruchem społecznym, prowadził systematyczną
działalność oświatowo-wychowawczą i propagandową zarówno w społeczności dorosłych,
jak i wśród dzieci i młodzieży szkolnej oraz pozaszkolnej. Piętnując egoizm
i pogoń za zyskiem, spółdzielczość uczyła społecznych form pracy, wzajemnej pomocy,
współdziałania, solidarności i stwarzała warunki życia dla najuboższych warstw.
Spółdzielczość wspierała rodzinę oraz edukację dzieci, młodzieży i dorosłych. Propagowała
rozwój spółdzielczości uczniowskiej oraz kształcenie i wychowanie spółdzielcze
poprzez uwzględnienie spółdzielczości w programach nauczania wszystkich typów
szkół. Z inicjatywy polskiego ruchu spółdzielczego powstało szkolnictwo spółdzielcze.
W środowisku wiejskim spółdzielczość podnosiła poziom wiedzy i umiejętności rolników
oraz sprzyjała ich aktywizacji. Prowadziła systematyczną działalność wychowawczą i propagandową,
mającą na celu szerzenie idei spółdzielczych oraz teoretycznej i praktycznej
wiedzy, potrzebnej do zakładania i funkcjonowania instytucji spółdzielczych.
Polski ruch spółdzielczy próbował objąć systematycznym przysposobieniem spółdzielczym
młodzież pozaszkolną. Jego celem było uświadomienie i wychowanie młodzieży
pozaszkolnej w duchu idei spółdzielczej, nawiązanie kontaktu i współpracy ze
spółdzielniami oraz kształtowania charakterów młodzieży wiejskiej. W wychowaniu spółdzielczym młodzieży pozaszkolnej ważne zadanie pełniły organizacje młodzieżowe,
które poprzez propagowanie pomocy społecznej, samokształcenia i przysposobienia
spółdzielczego przygotowywały młode pokolenie do udziału w spółdzielczości dorosłych.
Ponadto, wśród młodzieży wiejskiej przysposobienie spółdzielcze odbywało
się w ramach przysposobienia rolniczego. Stanowiło ono powszechną pozaszkolną drogę
popularyzowania wśród młodzieży wiejskiej właściwych umiejętności pracy w gospodarstwie
rolnym oraz takiego wychowania, które pobudzało młode pokolenie do
aktywności gospodarczej i obywatelskiej, zmierzającej do poprawy jakości życia na wsi
i jej przebudowy społeczno-gospodarczej.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Realizacja warstwy deskryptywnej i ikonograficznej w dwutygodniku „Viva!”

Artykuł dotyczy problematyki rodzinnej ukazanej w dwutygodniku „Viva!” Przedmiotem
zainteresowania są tu – ze względu na charakter czasopisma – rodziny polskich
i światowych celebrytów ze świata kultury, polityki i mediów. Oglądowi poddane zostało
wewnętrzne i publiczne życie tych rodzin, wyznawane wartości i ich internalizacja
w działaniu.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Rodzina w obiektywie studenckiego aparatu

Artykuł stanowi próbę interpretacji fotografii rodzinnej jako znaczącej informacji
pedagogicznej. Fotografie, których tematem jest: „rodzina”, były wykonane przez studentów
Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego. Analiza fotografii przynosi
szczegółowe informacje o fotografowanych ludziach, dostarcza wiedzy o głównych
wątkach tematycznych, kontekstach i warunkach, uczuciach towarzyszących procesowi
wykonania zdjęć oraz przybliża ich wymiar społeczny: klasę społeczną, płeć i wiek.
Umożliwia ona obserwatorowi interpretację biograficznych doświadczeń fotografów.
Próba interpretacji fotografii zaprezentowanych przez studentów ukazuje interesujący
sposób zrozumienia koncepcji rodziny i zróżnicowania aspektów jej funkcjonowania.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Postrzeganie instytucji wspomagających rodzinę w perspektywie doświadczeń dzisiejszych skazanych Polaków i cudzoziemców

W naukach pedagogicznych zawsze ważne miejsce zajmowała dyskusja o roli instytucji zajmujących się rodzinami patogennymi. Takie cechy niewątpliwie reprezentuje większość rodzin, z których wywodzą się dzisiejsi skazani, szczególnie wielokrotni
sprawcy przestępstw. Pojawia się pytanie o rolę instytucji w hamowaniu procesu dewiacji
zachowań dzieci w okresie ich socjalizacji, ale także istotne są teoretyczne
i praktyczne implikacje tych działań. Tocząca się dyskusja obejmuje kwestie inkluzji
lub ekskluzji jako bieguny działań interwencyjnych, opiekuńczych czy resocjalizacyjnych.
W tej perspektywie prowadzone rozważania podejmują zagadnienie postrzegania
roli instytucji zewnętrznych, w swoim życiu dzisiejszych skazanych. Poddano analizie
wywiady prowadzone zarówno z Polakami, recydywistami penitencjarnymi oraz z cudzoziemcami,
również przebywającymi w polskich zakładach karnych. Badania koncentrowały
się na rekonstrukcji ich socjalizacji przypadającej na lata 70., 80. i 90. XX
wieku, w różnych warunkach kultury i organizacji społeczeństw. Celem badań była
próba uchwycenia roli instytucji wspomagających rodzinę, w perspektywie doświadczeń
tych respondentów, wywodzących się z odmiennych społeczeństw.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Dlaczego edukacja domowa? Aksjologiczne uzasadnienia edukacji bez szkoły

Od lat 90. XX wieku Polacy na nowo odkrywają edukację domową. Kształcenie
i wychowanie w rodzinie nie jest nową koncepcją – poprzedzało rozwój instytucjonalnie
zorganizowanej edukacji, silnie związane było z klasą społeczną i jej potrzebami.
Obecnie, choć raczej w nieuświadomiony sposób, część rodziców powraca do podobnego
sposobu nauczania w środowisku rodzinnym, odchodząc jednocześnie od nauczania
szkolnego ze wszystkimi jego wadami. Wzorce edukacji domowej to jednak częściej
bardziej współczesne modele anglosaskie, gdzie taka forma uczenia formalnego
ma wielu zwolenników.
Idea edukacji domowej, jak również jej praktyczne formy realizacji są intensywnie
wspierane przez sieć szkół chrześcijańskich współpracujących ze Stowarzyszeniem
Edukacyjnym Integracja. Początkowo może wydawać się to paradoksem – szkoła,
w dodatku niepubliczna, wspierająca nauczanie poza szkołą. Poparcie nauczania domowego
spójne jest z rozumieniem dominującej roli rodziny w wychowaniu i kształceniu
w szkołach chrześcijańskich. Przede wszystkim podkreślany jest pokoleniowy
przekaz wartości chrześcijańskich oraz ukształtowanie na wczesnym etapie życia moralności
opartej na tych wartościach. Szkoły te realizują podobną wizję wychowania
i stawiają na spójność oddziaływań wychowawczych ze środowiskiem rodzinnym i kościelnym,
jednak uznają rodziców za najwyższy autorytet w dziedzinie wychowania
i edukacji dzieci.
Zgodnie z polskimi rozwiązaniami prawnymi, dyrektor szkoły musi wyrazić zgodę na
prowadzenie tego rodzaju edukacji przez konkretnych rodziców, tym samym instytucje
otwarte na taką współpracę, a wręcz do nich zachęcające, są dla rodziców ogromną pomocą.
W swoim artykule chciałabym wspomnieć też o kontrowersjach wokół edukacji
domowej, związanych z rozwojem społecznym dziecka, socjalizacją oraz hermetycznością
środowiska wychowawczego, jednak przede wszystkim interesuje mnie kwestia
wartości będących centrum chrześcijańskiej edukacji domowej.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Czy miłość nie rozróżnia kolorów? Międzyrasowa adopcja w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych

W artykule opisano doświadczenie międzyrasowej adopcji w Kanadzie i Stanach
Zjednoczonych. Skupiono się na działaniach przed i po adopcji, jak również strategiach
socjalizacji kulturowej stosowanych w rodzinach. Omawia się również wyzwania związane
z rozwojem zdrowej tożsamości rasowej. Wyjątkowe doświadczenia dzieci z międzyrasowej
adopcji i rodziców pozwalają ponownie przyjrzeć się planowaniu rodzin
wielokulturowych.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Chata góralska jako środowisko życia rodzinnego na Podhalu (XIX – początek XX wieku)

Dom to miejsce szczególne dla każdego człowieka. Wraz z rodziną stanowi zazwyczaj
podstawowe środowisko wychowawcze i zaspokaja elementarne potrzeby bezpieczeństwa,
miłości, ciepła rodzinnego. Górale podhalańscy mogą poszczycić się wyjątkowo
pięknymi chatami, budowanymi z prostych materiałów, ale z wielkim pietyzmem
i dbałością o każdy detal budynku. Powyższy tekst ukazuje typową chatę podhalańską
z jej wyposażeniem, funkcjami i miejscem dla każdego z mieszkańców. Podkreśla
ogromne przywiązanie górali do tradycji, a także jednoczesną otwartość na wprowadzanie
nowatorskich rozwiązań z zachowaniem najważniejszych, charakterystycznych
i przekazywanych z pokolenia na pokolenie elementów w budownictwie.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
(Nie)dobre rady rodziców? Obecność rodzicielskich, przyzwoleń, nakazów i zakazów w życiu współczesnej młodzieży. Badawcza perspektywa edukacjnego analityka transakcyjnego

Celem artykułu jest określenie, jakie znaczenie dla rozwoju osoby mogą mieć rady
dawane dzieciom przez ich rodziców. Autorka przyjęła, iż tego typu komunikaty mogą
posiadać znaczącą wartość diagnostyczną, gdyż nie tylko mogą pokazywać, w jakim
kierunku – zdaniem matek bądź ojców – powinno podążać ich dziecko, ale także mogą
zawierać w sobie zbiór praktycznych wskazówek, jak dany cel osiągnąć. Rodzicielskie
rady mogą stanowić także źródło wiedzy o jakości relacji rodzinnych oraz przyjętym
stylu wychowania. Mogą też świadczyć o braku wzajemnego kontaktu. Dokonanie takiego
wglądu w rady rodziców może odbyć się za pomocą narzędzi dostarczanych
przez analizę transakcyjną, co też zostało pokazane poprzez analizę zgromadzonego
materiału badawczego.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Rodzina i szkoła a zachowania agresywne młodzieży

Zachowania agresywne zaczynają być codziennością życia szkoły, z czym ani rodzina,
ani sama szkoła nie umie sobie poradzić. Jeżeli chodzi o przyczyny środowiskowe,
to źródeł takich zachowań należy szukać u rodziców i nauczycieli. Proces wychowawczy
ma różne style, stąd i różne późniejsze zachowania dzieci.
Wpływ rówieśników, przyjaźnie, społeczne nastawienia – mogą albo tonować niektóre
zachowania, albo prowokować do rozwoju agresji (np. naśladownictwo w zachowaniach).
W swoim artykule starałem się przeanalizować zachowania, zwłaszcza rodziny
i szkoły, które to poparte zostały badaniami przyszłych nauczycieli, gdzie konkluzje
mogą zaskakiwać, ale i skłaniać do refleksji.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Rodziny potrzebujące wsparcia w II Rzeczypospolitej – jakość życia1, realizacja podstawowych funkcji, opieka społeczna

Badania zrealizowane w okresie II RP udowadniają, że głównym powodem,
dla którego rodziny nie były w stanie spełnić swych podstawowych zadań, była
bieda. Niski poziom wykształcenia był kolejnym. Gdy już odkryto przyczyny tych
zjawisk, możliwe stało się wypracowanie oraz podjęcie określonych działań
poprzez nową, zaplanowaną i celową politykę społeczną. Wsparcie państwa, które
z początku było głównie finansowe i niewystarczające, zostało zastąpione bardziej
długofalowymi działaniami. Celem tych działań była poprawa jakości życia najbiedniejszych
oraz przeciwdziałanie powstawaniu niechcianych potrzeb społecznych.
Pojawiły się pewne nowe formy wsparcia socjalnego. Niektóre z nich nie
były nigdy wcześniej realizowane albo stosowane rzadko. Wśród nich znalazły się:
opieka zdrowotna, wsparcie psychologiczne oraz edukacja dzieci i dorosłych. Zakres
tych działań nie był wystarczająco szeroki, aby zaspokoić wszystkie potrzeby
społeczne. Z drugiej strony – biorąc pod uwagę liczbę problemów nowego kraju –
osiągnięcia polityki społecznej tego okresu były znaczące.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Fotografia rodzinna w pracy genealoga – perspektywa badacza zaangażowanego i niezaangażowanego

Artykuł, napisany przed dwoje badaczy, z których każdy reprezentuje inną perspektywę
oraz odmienne zaangażowanie emocjonalne w materiał badawczy, jakim są fotografie
rodzinne zebrane w Księdze Rodziny Ziemlińskich z Krobi 1867–1967, stanowi
analizę funkcji fotografii rodzinnej. Katalog funkcji został zaczerpnięty z literatury,
z publikacji Piotra Sztompki, Christophera Musselo oraz Pierre Bourdieu, a składały się
nań: (1) umocnienie wspólnoty, (2) inicjowanie i podtrzymywanie interakcji między
członkami rodziny, (3) prezentacja samego siebie, (4) dokumentacja życia rodzinnego,
(5) prestiż i (6) rozrywka. Funkcje te stanowiły punkt wyjścia do niezależnej analizy fotografii
rodzinnych zamieszczonych w Księdze, dokonanej przez badacza zaangażowanego
(genealoga, kronikarza rodu, potomka autora Księgi) oraz badacza niezaangażowanego,
który analizę materiałów wizualnych odnajduje w pryzmatach metodologicznych.
Dodatkowo, rozważania obojga autorów bogato zilustrowane zostały analizowanymi
materiałami – zdjęciami zamieszczonymi w Księdze, a także wykonanymi
w związku z nią – przy okazji zjazdów rodzinnych czy wywiadów prasowych na ten
temat. W części końcowej badacze stawiają wniosek, iż pomimo wzajemnego przenikania
się interpretacji, stawiania tych samych fotografii w charakterze ilustracji różnych
analizowanych funkcji, różnego stopnia zaangażowania emocjonalnego obu autorów, możliwe jest stworzenie spójnego obrazu znaczenia fotografii rodzinnej w genealogii.
Dlatego też zarówno interpretacja, jak i autointerpretacja mają swoją zasadność w badaniach
jakościowych opartych o analizę materiałów wizualnych.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Zróżnicowany obraz dziecka z trudnościami w uczeniu się i rodzicielskiej pomocy

Uczenie się jest dla każdego ucznia swoistym rodzajem trudności, które generują
sukcesy i porażki oraz związane z tym emocjonalne składniki podczas tej formy aktywności
dziecka. Szczególnie dotkliwych konsekwencji procesu uczenia się doświadczają
uczniowie z deficytami rozwojowymi, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie
w roli ucznia poprzez stwarzanie problemów w procesie nabywania wiedzy. Występujące
w takiej sytuacji rozbieżności między wymogami szkoły a możliwościami dziecka
przyczyniają się do przykrej sytuacji psychicznej ucznia zarówno w szkole, jak i w domu.
W zaistniałej sytuacji szczególnego znaczenia nabierają rodzice i ich wsparcie,
przybierające różne formy i zakresy. Pomoc rodzicielska to powinnościowe zadanie,
które ma kreować realny i możliwy kształt dziecka. W takim systemie rodzinnym stwarza
się warunki do indywidualnych preferencji wyrażanych w toku współpracy i współdziałania
rodziców z dzieckiem. I chociaż rodzice charakteryzują się niejednorodnym
obrazem pomocy, który wynika zarówno z różnic specyficznych ich dzieci, jak i osobistego
stylu pracy wychowawczej rodziców, to pomoc owa jest jak najbardziej potrzebna
i konieczna. Wskazuje na to aplikacja pedagogiczna, jak i późniejsze doświadczenia
wspieranych podmiotów działań.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki socjologiczne, pedagogika