rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zasoby genowe drzew i krzewów owocowych Ogrodu Botanicznego PAN w Warszawie

W kolekcji roślin sadowniczych Ogrodu Botanicznego - CZRB PAN w Warszawie zgromadzono ponad 700 taksonów (642 oznaczone) drzew i krzewów. W ekspozycji prezentuje się gatunki i odmiany polecane do uprawy na działkach w ogródkach przydomowych, takie jak: jabłonie, grusze, śliwy, morele oraz mało znane gatunki, np. cytryniec chiński, morwę, pigwę, aktinidię, głóg miękkawy i inne o wysokich walorach dietetycznych i leczniczych (łącznie 179 taksonów). Oddzielny zbiór stanowią stare odmiany jabłoni, uprawiane do czasów II wojny światowej oraz gatunki jabłoni ozdobne i dziko rosnące. W kolekcji zebrano 400 taksonów z rodzaju Malus (250 oznaczonych), wśród nich 98 siewek Malus sieversii (LEDEB.) M.ROEM z naturalnych stanowisk z Kazachstanu. Stare odmiany pozyskuje się w postaci zrazów do szczepień z kolekcji pomologicznych instytucji naukowych i podczas wypraw terenowych ze starych sadów. W szkółce pozostaje dalszych 300 odmian jabłoni. Prowadzone są obserwacje podstawowych faz fenologicznych, opisuje się owoce według deskryptora UPOV, ocenia się stopień porażenia drzew jabłoni przez parcha i mączniaka. Poza terenem ekspozycji zgromadzono 220 taksonów z rodzajów: Prunus L., Pyrus L., Crataegus L., Berberis L„ Cotoneaster EHRH., Ribes L., Rosa L., Rubus L., Amelanchier MEDIK. i Sorbus L. Trwają prace nad ich identyfikacją i waloryzacją.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany ilościowe węgla i azotu związków próchnicznych powstających podczas inkubacji osadu ściekowego i obornika

Doświadczenie uwzględniało cztery kombinacje obejmujące osad ściekowy, obornik oraz ich mieszaniny w proporcji objętościowej osad + obornik (50% + 50%) oraz osad + obornik (75% + 25%). Inkubację przeprowadzono w temperaturze pokojowej w okresie inkubacji. Ich skutkiem były między innymi straty węgla organicznego, największe w samym osadzie, najmniejsze w oborniku. Podobny trend zmian dotyczył azotu ogólnego. Zmienna była również rozpuszczalność związków 180 dni. Wykazano, że maksymalne tempo przemian próchnicznych zachodzących w kompostach miało miejsce do 90-go dnia, głównie frakcji labilnej. Z czasem inkubacji wzrastała wartość stosunku CKH : CKF tej frakcji w obiektach z udziałem obornika, co wskazuje na korzystny kierunek przemian w kompostach. Analizując procentowe udziały rozpuszczalnego C i N stwierdzono, że dynamika rozpuszczalności azotu była większa dla azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja odmian buraka cukrowego na nawożenie obornikiem i słomą. Część III. Jakość technologiczna buraka cukrowego

W latach 1995 - 1997, w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Uniwersystetu Mikołaja Kopernika w Piwnicach (woj. kujawsko-pomorskie), na glebie płowej właściwej, kompleksu pszennego dobrego, badano wpływ nawożenia słomą i obornikiem na jakość technologiczną kilku krajowych i zagranicznych odmian buraka cukrowego. Zastosowane nawozy organiczne nie wpłynęły na zawartość cukru, N-α-NH₂, i jonów K i Na w korzeniach. Istotne zróżnicowanie w zawartości cukru, N-α-NH₂, jonów K i Na w korzeniach oraz współczynnika alkaliczności stwierdzono dla odmian buraka cukrowego. Dla ocenianych parametrów jakościowych korzeni nie stwierdzono współdziałania pomiędzy rodzajem nawozu organicznego, a odmianami buraka cukrowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie pulsacyjnego światła w technologii żywności: przegląd literatury

Celem pracy jest przegląd aktualnego stanu wiedzy oraz przybliżenie technologom żywności możliwości wykorzystania pulsacyjnego światła (PL – ang. pulsed light) w przemyśle spożywczym i naukach o żywności. Technika ta zaliczana jest do nowych, nietermicznych metod przetwarzania żywności. Jej zastosowanie związane jest przede wszystkim z dekontaminacją żywności oraz materiałów opakowaniowych, przy czym technika ta wykazuje działanie głównie powierzchniowe. Znane, choć nieliczne, są także przykłady wykorzystania tej metody w celu modyfikacji właściwości chemicznych żywności. Mechanizm wpływu pulsacyjnego światła na komórki organizmów żywych określa się jako efekt fotochemiczny lub fototermiczny. W przypadku mikroorganizmów PL hamuje lub uniemożliwia replikację materiału genetycznego, prowadząc tym samym do inaktywacji drobnoustrojów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena dojarek i techniki doju w wybranych gospodarstwach regionu lubelskiego

Badania wykazały niezadowalający stan techniczny i higieniczny dojarek oraz niewłaściwą technikę doju. Stwierdzono także pogorszenie się zdrowotności wymion krów, zwłaszcza w ostatnich latach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie dodatkow mikrobiologiczno-enzymatyczno-ziolowych przy zakiszaniu zielonek zbozowo-straczkowych. Czesc II. Rozklad w zwaczu i strawnosc skladnikow odzywczych

Celem badań było określenie strawności składników pokarmowych kiszonek z całych roślin zbożowych sporządzonych z dodatkami: Bactozymu, Microsilu, Ostropestu plamistego, Bactozymu+ostropest, Microsilu + ostropest. Grupę kontrolna stanowiła kiszonka bez dodatku. Strawność kiszonek określono metodą klasyczną. Określono również rozkład suchej masy, substancji organicznej i białka ogólnego w żwaczu metodą „in sacco”. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że najwyższymi współczynnikami strawności suchej masy (80,5%), substancji organicznej (81,4%), białka ogólnego (75,5%), tłuszczu surowego (93,3%) i bezazotowych wyciągowych (82,8%) charakteryzowała się kiszonka z dodatkiem ostropestu. W pozostałych kiszonkach strawność składników pokarmowych była niższa. Analizując rozkład składników odżywczych w żwaczu stwierdzono, że rozkład suchej masy wynosił od 40,9 do 44,9%, substancji organicznej 38,5 do 43,2% i był niższy niż białka surowego, który wynosił od 70,6 do 82%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw poliakryloamidu na wschody wybranych gatunkow roslin warzywnych

W doświadczeniach modelowych badano wpływ różnych dawek poliakryloamidu - PAM (0,01; 0,1 i 0.2 % s.m. gleby) na wschody buraka ćwikłowego, fasoli i pietruszki w glebie gliniastej i lessowej. Dodatek PAM znacznie poprawia właściwości fizyczne podłoży mineralnych, co miało bezpośredni, dodatni wpływ na wschody roślin testowych i ich równomierność.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw pokarmu skazonego roznymi metalami ciezkimi na zerowanie chrzaszczy z rodzaju Sitona sp.

Doświadczenie przeprowadzono w 2003 r. w miejscowości Zagaje Stradowskie (woj. świętokrzyskie). Obserwacje prowadzono na bobie (Vicia faba L., j ssp. maior) odm. Windsor Biały, uprawianym w glebie niezanieczyszczonej oraz zanieczyszczonej: kadmem, ołowiem, miedzią, cynkiem i niklem na poziomie odpowiadającym I i III klasie zanieczyszczenia zgodnie z klasyfikacją IUNG. Chrząszcze oprzędzików uszkodziły średnio w sezonie od 4% do 51% liści bobu. Silnie fitotoksyczne oddziaływanie na bób cynku (przy wyższym poziomie zanieczyszczenia gleby tym pierwiastkiem) sprawiało, że rośliny rosnące w glebie nim zanieczyszczonej stanowiły mało atrakcyjny pokarm dla chrząszczy oprzędzików. Szkodniki te najchętniej żerowały na roślinach kontrolnych (niezanieczyszczonych) nawożonych mineralnie. W obiektach, gdzie gleba była zanieczyszczona na niższym poziomie, larwy oprzędzików uszkodziły mniej brodawek korzeniowych (14%-28%) niż w przypadku wyższego stopnia skażenia. (27%-47%). W najmniejszym stopniu uszkadzane były brodawki korzeniowe roślin kontrolnych nawożonych mineralnie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sposobu nawozenia azotem na wartosc biologiczna kapusty pekinskiej uprawianej w okresie letnim

W uprawie polowej kapusty pekińskiej oceniano wpływ różnych form nawozów azotowych oraz sposobu ich aplikacji na gromadzenie azotanów, suchej masy, cukrów ogółem, kwasu L-askorbinowego oraz wybranych metali ciężkich (Cr, Ni, Pb, Cd). Wykazano obniżenie akumulacji azotanów w wyniku nawożenia roślin formą amonową. Stwierdzono spadek zawartości kwasu L-askorbinowego w roślinach dokarmianych dolistnie 1,5% i 3,0% roztworem saletry wapniowej. Wystąpiło zmniejszenie gromadzenia metali ciężkich przez kapustę pekińską, którą traktowano-1,5% roztworem saletry wapniowej i wzrost zawartości chromu, niklu oraz kadmu w obiektach nawożonych tylko doglebowo saletrą wapniową.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Monitoring stanu czystosci mikrobiologicznej wod Pradnika na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego

W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących czystości mikrobiologicznej wody rzeki Prądnik znajdującej się na obszarze Ojcowskiego Parku Narodowego. W ramach prowadzonych badań oznaczano liczebność bakterii mezofilnych, drożdży, grzybów pleśniowych oraz bakterii grupy coli. Uzyskane wyniki sugerują duże zmiany sezonowe w liczebności badanych grup mikroorganizmów zależne od temperatury powietrza i wody. Największe zanieczyszczenie mikrobiologiczne wody notowano w punktach położonych na terenie Ojcowa a najmniej skażone były próbki wody pobierane w punktach o dużej prędkości przepływu wody, zlokalizowane w bliskości źródeł zasilających potok oraz w oddaleniu od zabudowań gospodarczych. Potok Prądnik jest zbyt zanieczyszczony pod względem mikrobiologicznym, jak na ciek znajdujący się na terenie Parku Narodowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Strategia ochrony przyrody w dolinie rzeki Jeziorki w aspekcie planowania przestrzennego

W pracy przedstawiono strategię ochrony przyrody w dolinie rzeki Jeziorki w oparciu o wyniki waloryzacji przyrodniczej, przeprowadzonej za pomocą autorskiej metody indeksowej. Wyniki badań świadczą o generalnie wysokich, przestrzennie zróżnicowanych walorach doliny, przy czym największą wartość przyrodniczą posiadają strefy koryta i przyrzecza. Rzekę wraz z pasem nadbrzeżnym o szerokości 20 metrów z obu stron proponuje się objąć ochroną rezerwatową, a tarasom i zboczom nadać status strefy ochronnej. W planie ochrony rezerwatu należy uwzględnić w szczególności przywrócenie czystości wód, zapewnienie przepływu hydrobiologicznego i utrzymanie naturalnego koryta rzeki. Zagospodarowanie łąkowe i turystyczne doliny należy podporządkować wymogom ochrony środowiska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie preparatow humusowych z oxyhumolitow w uprawie pomidora w szklarni

W uprawie pomidora w szkłami zastosowano dodatek (do podłoża) substancji humusowych wyseparowanych z oxyhumolitow oraz mielone oxyhumolity. Zastosowane preparaty humusowe istotnie zwiększały plony pomidorów w porównaniu z wariantem standardowego nawożenia mineralnego. Dodatkowo, dojrzewanie owoców pomidora po zastosowaniu preparatów było o 4 - 5 dni wcześniejsze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza wielkosci plonow zboz na rekultywowanych gruntach pogorniczych

W pracy przedstawiono wyniki badań i obserwacji terenowych, prowadzonych na zwałowisku wewnętrznym odkrywki „Pątnów”, położonym na Pojezierzu Kujawskim (szerokość 52° 20' N, długość 18° 14’ E). Badania i obserwacje terenowe prowadzono na powierzchniach doświadczalnych poddanych rolniczej rekultywacji o różnym użytkowaniu. Stwierdzono duży wpływ przebiegu warunków opadów atmosferycznych na plonowanie zbóż, szczególnie jarych. Duże wahania w plonowaniu, szczególnie zbóż jarych oraz uniezależnienie się od niekorzystnego przebiegu warunków meteorologicznych, wskazują na potrzebę zastosowania nawodnień zwilżających gruntów pogórniczych, jako sposobu zwiększenia efektywności dotychczas stosowanych zabiegów rekultywacyjnych oraz ochrony ich zasobów wodnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Waloryzacja ekotypów kostrzewy trzcinowej (Festuca arundinacea Schreb.)

W roku 1999 z siedlisk naturalnych województwa lubelskiego wyselekcjonowano 16 ekotypów kostrzewy trzcinowej i przeniesiono je jako klony do kolekcji polowej traw w Ogrodzie Botanicznym UMCS w Lublinie. Badania przeprowadzono w latach 1999-2002.
W ocenie ekotypów zwrócono uwagę na następujące cechy: plon suchej masy, liczbę pędów wegetatywnych i generatywnych, wysokość roślin, długość kwiatostanów, przezimowanie, odporność na choroby, długość i szerokość blaszki liściowej, początek kłoszenia, początek kwitnienia, walory ozdobne.
Plony suchej masy kostrzewy trzcinowej wahały się między 0,128 a 0,183 kg. Ekotypy z Adamowa i Kozłówki plonowały istotnie lepiej od wzorca, zaś ekotypy z Głębokiego Izabelina, Kaznowa i Wandzina plonowały na poziomie odmiany wzorcowej. Ekotypy z Adamowa i Kozłówki oceniono również najlepiej pod względem takich cech, jak: liczba pędów wegetatywnych i generatywnych oraz długość blaszek liściowych i wysokość roślin. Ekotypy najsłabiej plonujące należały do grupy wczesnej, a ich pozostałe cechy były istotnie słabsze od wzorcowej odmiany. Plony suchej masy były skorelowane ze wszystkimi badanymi cechami. Najlepiej plonujące ekotypy odznaczały się dobrym przezimowaniem, wysoką odpornością na choroby grzybowe oraz najwyższą oceną walorów ozdobnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw pietrzenia wody w rowie melioracyjnym na gospodarke wodna zdrenowanych gleb

W pracy przedstawiono wyniki badań stanów wody gruntowej i uwilgotnienia gleb uzyskanych w roku hydrologicznym 1998/99, na doświadczalnym obiekcie drenarskim „Ostrowo Szlacheckie”, położonym koło Wrześni (52° 22’ N, 17° 36’ E). W wyniku podjęcia na początku kwietnia 1999 roku piętrzenia wody w rowie do wysokości 0,70 m, obserwowano wyższe stany wody gruntowej w studzienkach będących w zasięgu oddziaływania zastawki. Podwyższenie stanów wody gruntowej spowodowane piętrzeniem wody w rowie, w istotny sposób wpłynęło na uwilgotnienie wierzchnich warstw badanych gleb. Z uwagi na to, że w Wielkopolsce odpływ wody z sieci drenarskiej w okresie wegetacyjnym stanowi 20-25% odpływu rocznego, retencjonowanie wody, poprzez jej piętrzenie w rowach melioracyjnych bądź studzienkach drenarskich należy podejmować bezpośrednio po roztopach wiosennych. Takie działanie pozwala na optymalne kształtowanie zasobów wodnych wierzchnich warstw gleb, szczególnie w pierwszej połowie okresu wegetacyjnego, przy niedoborach opadów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw niedoboru fosforu na wzrost dwoch odmian owsa i aktywnosc kwasnych fosfataz

Badano wpływ deficytu fosforu na wzrost i aktywność kwaśnych fosfataz zewnątrzkomórkowych i wewnątrzkomórkowych w pędach i korzeniach owsa (Avena sativa L.) nowych odmian ‘Polar’ i ‘Szakal’ rosnących 1-3 tygodnie na pożywce pełnej (+P) lub bez fosforu (-P). Brak Pi w pożywce zahamował wzrost pędów i stymulował wydłużanie korzeni oraz obniżył poziom fosforu w tkankach roślin obu badanych odmian. Brak fosforu wpłynął w większym stopniu na wzrost i zawartość Pi w tkankach owsa odmiany ‘Polar’, niż owsa odmiany ‘Szakal’. Deficyt fosforu zwiększał głównie aktywność kwaśnych fosfataz zewnątrzkomórkowych, wydzielanych przez korzenie. Zwiększenie aktywności fosfataz wewnątrzkomórkowych obserwowano tylko w pędach roślin odmiany ‘Polar’, oraz w 3 tygodniu wzrostu w korzeniach roślin odmiany ‘Szakal’. Badane odmiany owsa różnią się pod względem aklimatyzacji do warunków wczesnego deficytu fosforu - uruchamiają różne pule kwaśnych fosfataz, aby pozyskać Pi z wewnętrznych i zewnętrznych źródeł.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dolistnego stosowania nawozow mikroelementowych na wielkosc i jakosc plonu wybranych zboz

W przedstawionych badaniach oceniano wpływ dolistnego stosowania wieloskładnikowych nawozów mikroelementowych (POLVIT Z i INSOL 3) na kształtowanie się cech jakościowych wybranych zbóż (pszenica ozima, pszenica jara, jęczmień jary browarny i paszowy). W doświadczeniach polowych i mikropoletkowych stosowano specjalnie przygotowane nawozy dolistne, zawierające odpowiednie komponenty m.in. substancje organiczne, które wg obecnego stanu wiedzy powinny poprawiać jakościowe cechy ziarna. Wyniki przeprowadzonych badań pozwalają stwierdzić, że poprzez stosowanie tych nawozów można zwiększyć nie tylko plon ziarna, ale również korzystnie wpłynąć na jego jakość. I tak w przypadku badań z jęczmieniem jarym browarnym odmiany Rudzik uzyskano wyraźny spadek zawartości białka, co pozwoliło uzyskać ziarno w I klasie przydatności browarnej (poniżej 11%). W wybranych odmianach pszenic stwierdzono wzrost zawartości glutenu w ziarnie wynoszący od 3,7 do 7,9%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zwiększonej dawki nawożenia azotem ziemniaka na jakość wyprodukowanych czipsów

W nawożeniu ziemniaków największy wpływ na kształtowanie plonu, a przede wszystkim jakość bulw może mieć azot. Dlatego istotne jest wyznaczenie i określenie maksymalnej zalecanej jego dawki, stosowanej w uprawie ziemniaka różnych odmian, aby uzyskać właściwy skład chemiczny surowca, a następnie wysokiej jakości produkt spożywczy. Celem pracy było określenie wpływu stosowania różnych dawek nawożenia azotem w uprawie wczesnych odmian ziemniaka na skład chemiczny bulw i jakość sensoryczną otrzymanych czipsów. Stwierdzono, że zastosowanie wyższej dawki nawożenia (140 kgN·ha⁻¹) w uprawie ziemniaków odmian Kuba i Cedron nie miało istotnego wpływu na zmiany zawartości podstawowych składników w bulwach. Miało natomiast ono wpływ na zwiększenie zawartości cukrów ogółem i redukujących w surowcu w porównaniu z ziemniakami nawożonymi dawką 100 kg N·ha⁻¹. Zawartość cukrów redukujących w ziemniakach badanych prób nie przekraczała wartości 0,25%. Czipsy sporządzone z ziemniaków odmiany Kuba charakteryzowały się lepszymi właściwościami sensorycznymi niż czipsy z odmiany Cedron, które były bardziej twarde, zwłaszcza przy zastosowaniu w uprawie wyższej dawki nawożenia azotem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia na wlasciwosci zwiazkow prochnicznych gleby piaszczystej

Badania nad wpływem nawożenia na właściwości związków próchnicznych prowadzono w doświadczeniu polowym wieloletnim założonym w 1977 roku w ZD IUNG Baborówko na glebie piaszczystej
zaliczanej do kompleksu żytniego dobrego. W czteroletnim cyklu zmianowania (owies, żyto, kukurydza, ziemniaki) stosowano nawożenie mineralne (PK, NPK) i organiczne (gnojowica bydlęca). Wielkość dawek nawozów mineralnych była dostosowana do wymagań pokarmowych roślin. Gnojowicę bydlęcą stosowano w dawce równoważącej ilość azotu w nawozach mineralnych. Analizowano próbki gleby pobrane z warstwy ornej w 13 roku trwania doświadczenia.
Długotrwale nawożenie gnojowicą sprzyjało gromadzeniu się w glebie większej ilości materii organicznej niecałkowicie zhumifikowanej. Drobiny kwasów huminowych posiadały budowę wyrażoną słabiej skondensowanym jądrem aromatycznym z większą ilością łańcuchów bocznych o charakterze alifatycznym, niż kwasy huminowe wyizolowane z gleby nawożonej nawozami mineralnymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka warunkow klimatyczno-siedliskowych pastwiska w Sudeckim Rolniczym Zakladzie Doswiadczalnym - Radomierz k.Jeleniej Gory

W warunkach górskich bardzo często obserwuje się duże zróżnicowanie fizjograficzne na małej powierzchni. Użytki zielone występują na różnych wysokościach przy różnym spadku i wystawie. Z tego względu również warunki klimatyczne są zróżnicowane. W latach 1994 i 1995 przebieg pogody był mało korzystny dla rozwoju roślin, wystąpiły okresy posuchy, a nawet część roślin na stokach południowych wyschła. Rok 1996 był bardzo mokry, ale równocześnie bardzo zimny. Specyficzne warunki tego regionu utrudniają prace polowe, głównie pielęgnację i zbiór roślin, zwłaszcza pastewnych i zielonki na siano.
Gleby pastwiska SRZD Radomierz charakteryzują się małym zróżnicowaniem typologicznym. Można wyróżnić dwie zasadnicze grupy gleb: litosole i rankery oraz brunatne kwaśne. Wszystkie gleby zalicza się do bardzo kwaśnych i kwaśnych o niskiej zasobności w przyswajalny fosfor, dobrej w potas i magnez. Gleby te ponadto są dostatecznie zasobne w ważniejsze mikroelementy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjnosc mieszanek straczkowych i zbozowo-straczkowych z udzialem owsa

W Rolniczej Stacji Badawczej w Mochełku k. Bydgoszczy na glebie kompleksu żytniego dobrego przeprowadzono ścisłe doświadczenie połowę, w którym porównano kilka dwugatunkowych mieszanek roślin strączkowych oraz kilka trój gatunkowych mieszanek zbożowo-strączkowych z udziałem owsa. Stwierdzono, że mieszanki dwugatunkowe roślin strączkowych dały nieco wyższe, a mieszanki trójgatunkowe z owsem - dużo wyższe, statystycznie udowodnione plony nasion w porównaniu z łubinem żółtym uprawianym w czystym siewie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikroelementy w rolnictwie (artykuł przeglądowy)

W opracowaniu przedstawiono materiał dotyczący aktualnych zagadnień występowania, stosowania i oznaczania mikroelementów w produkcji rolniczej. Przeanalizowano kierunki badań prowadzonych w Polsce nad tymi pierwiastkami od 1966 roku, kiedy to po raz pierwszy zorganizowano Sympozjum na ten temat, do chwili obecnej, której wyrazem są prace z zakresu mikroelementów prezentowane na IX Sympozjum „Mikroelementy w rolnictwie” w roku 2000.
Najwięcej uwagi w tym zakresie poświęcono potrzebom nawożenia pól uprawnych mikroelementami oraz zagadnieniom oceny zawartości przyswajalnych dla roślin form mikroelementów w glebach Polski. Zweryfikowano stosowane do tego celu roztwory ekstrakcyjne i zalecono rozszerzenie badań nad wytypowaniem nowego słabszego roztworu. Na tej podstawie możliwe będzie opracowanie zaleceń nawożenia mikroelementami.
Z uwagi na konieczność pilnego podjęcia badań nad szeregiem tematów uznano za konieczne organizowanie cyklicznych spotkań dotyczących zagadnień mikroelementów w rolnictwie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo