rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
FENOMENOLOGICZNA JEDNOŚĆ DOŚWIADCZENIA PSYCHODELICZNEGO – ANALIZA TREŚCI TRIP RAPORTÓW

W prezentowanym tekście autor podejmuje próbę zmierzenia się ze skrajnie subiektywnymi i na pozór nie- przystającymi do siebie jednostkowymi doświadczeniami z zakresu odmiennych stanów świadomości. Jego celem jest ukazanie fenomenu doświadczenia psychodelicznego jako poddającego się obiektywizacji i tym samym spójnego przeżycia, w wyniku analizy opowieści osób, które w sposób bezpośredni go doświadczyły na drodze zażywania określonych środków psychoaktywnych. Czerpiąc inspiracje od grupy zaangażowanych w amerykańską kontrkulturę lat 60’ harvardczyków, którzy przy próbach opisania fenomenu tego zjawiska odwoływali się do filozofii i religii Wschodu, autor proponuje język opisu i narzędzia analityczne bazujące na filozofii i naukach społecznych gruntu europejskiego. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
ARNOLD GEHLEN JAKO ANTY-ROUSSEAU

W artykule zostanie podjęta próba wyjaśnienia, czy Arnold Gehlen zasadnie określił się jako anty-Rousseau i dlaczego ów słynny niemiecki myśliciel uważał żyjącego dwa wieki wcześniej Jeana Jacquesa Rousseau za swojego największego filozoficznego oponenta. Gehlen sądził, że skłonność do zwyrodnienia ma u człowieka charakter pierwotny. Dlatego też, jego zdaniem, potrzeba instytucji, przez które rozumie nadrzędne kulturowe instancje odciążające człowieka, działające na rzecz skanalizowania sił popędowych i naturalnych. Potrzeba ustabilizowania tego, co nadmierne i chwiejne w człowieku. Dla Gehlena istnieją przesłanki tego wyjątkowo pesymistycznego obrazu człowieka z natury skłonnego do degradacji. Kieruje nim pragnienie uzasadnienia instytucji, przy zakwestionowaniu których łatwo popaść w chaos. Głównym kontekstem dla analiz podjętych przez autorkę artykułu będą odmienne sposoby postrzegania i rozumienia przez filozofów (takich jak Rousseau, Gehlen, Arendt, Rand) sfer natury i kultury oraz ich oddziaływania na człowieka. Dla Gehlena kultura nie jest czymś naturalnym, wymaga podtrzymywania, jest stale zagrożona, a jej upadek łączy się nieuchronnie z upadkiem instytucji. Filozofia anty-Rousseau głosi powrót do kultury. Jednakże Gehlenowska interpretacja filozofii społecznej Rousseau jest dość powierzchowna i instrumentalna, obliczona na uwydatnienie stanowiska przeciwnego genewskiemu myślicielowi, to jest apologii kultury i jej ładu w kontraście z barbarzyństwem natury, popędu odżywiania i popędu seksualnego w człowieku. Wyjaśnione także zostanie co kryje się za tezami Gehlena głoszącymi, że żyjemy w czasach jałowych kulturowo, a współczesna cywilizacja ukazuje całą słabość natury ludzkiej. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
„DESIGN W TERENIE” – PARTYCYPACJA LOKALNYCH SPOŁECZNOŚCI W PROCESIE REWITALIZACJI

Już od dawna silne uprzemysłowienie województwa śląskiego przestało być jego atutem, który stanowił o postrzeganiu tego regionu jako dominującego w krajowej gospodarce. Wiele śląskich miast i dzielnic nadal nacechowanych jest wyraźnymi śladami przemysłowej przeszłości, które nierzadko prowadzą do niemal całko- witej ich degradacji. Ta industrialna scheda trudnych procesów restrukturyzacji postawiła przed samorządami poważne wyzwania. Odpowiedzią na nie są poszukiwania nowych rozwiązań i scenariuszy, które wprowadzić mają nową jakość w życie i funkcjonowanie lokalnych społeczności. Jednym z ciekawszych przedsięwzięć w tym zakresie były warsztaty projektowe „Design w terenie!”. Ich wyjątkowość polegała na połączeniu po- tencjału środowisk kreatywnych regionu (projektantów) oraz mieszkańców wybranych miast i osiedli w celu znalezienia nowych rozwiązań odpowiadających na lokalne potrzeby i problemy. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Technologie krzemieniarskie w świetle wybranych koncepcji psychologii społecznej – na przykładzie wczesnobrązowych narzędzi bifacjalnych z Małopolski

W niniejszym artykule zaawansowaną technologię krzemieniarską ukazano przez pryzmat definiowanych przezpsychologię społeczną zachowań konformistycznych, w szczególności specyficznych relacji nauczyciel–uczeń.Podkreślona została rola nauki w procesie wytwarzania narzędzi z dwustronną obróbką powierzchniową przezspołeczności zamieszkujące tereny Małopolski we wczesnej epoce brązu. Spojrzenie na krzemieniarstwo z perspektywynauk społecznych dało podstawę do zaproponowania koncepcji międzypokoleniowego przepływuwiedzy technologicznej w zakresie produkcji bifacjalnych płoszczy i sierpów.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
OD TOLERANCJI NOWOCZESNEJ DO PONOWOCZESNEJ. DYNAMIKA I UWARUNKOWANIA POSTAW WOBEC IMIGRANTÓW I MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH WŚRÓD MIESZKAŃCÓW WOJEWÓDZTWA LUBUSKIEGO W LATACH 2005–2014

Artykuł wpisuje się w społeczną debatę dotyczącą tolerancji Polaków wobec odmiennych kultur, ras, religii, która ma szczególny wymiar w kontekście potencjalnej możliwości osiedlania się w Polsce uchodźców z krajów Afryki i Bliskiego Wschodu, osób z odmiennego kręgu kulturowego, w większości wyznawców islamu. W artykule przedstawione zostaną dane pochodzące z trzech edycji lubuskiego Sondażu Społecz- nego (lata: 2005, 2009 i 2014). z analiz dokonanych w roku 2005 wynikało, że mieszkańców województwa lubuskiego charakteryzuje stosunkowo wysoki (w porównaniu z innymi regionami Polski) poziom tolerancji wobec imigrantów, obcokrajowców, mniejszości narodowych. W artykule przedstawione zostaną zmiany zachodzące w latach 2005–2015, kiedy w europie i na świecie miały miejsce wydarzenia, które w istotny sposób mogły zmienić nastawienie do wskazanych kategorii. Ponadto celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy i w jakim zakresie poczucie polskości, tożsamości z europą i zaufanie społeczne warunkują opinie o imigrantach w Polsce. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
SERWIS SPOŁECZNOŚCIOWY JAKO NARZĘDZIE DIALOGU Z WYBORCAMI. PROFILE POLSKICH PARTII POLITYCZNYCH NA FACEBOOKU

Przedmiotem tekstu jest sposób wykorzystywania Facebooka przez polskie partie polityczne i ich wyborców. W analizie – która objęła profile ośmiu partii, zarówno parlamentarnych, jak i pozaparlamentarnych – wzięto pod uwagę aktywność partii oraz użytkowników ich profili w umieszczaniu materiałów na profilach poszczególnych ugrupowań. Wyniki dowiodły, że zarówno politycy, jak i ich wyborcy traktują Facebooka przede wszystkim jako miejsce dystrybucji informacji. Treści o charakterze mobilizującym do aktywności czy mających na celu budowę tożsamości grupowej jest o wiele mniej. Jednocześnie trzeba podkreślić, że nie ma bezpośredniego związku między rolą odgrywaną przez partię na scenie politycznej a intensywnością korzystania przez nią z możliwości stwarzanych przez serwisy społecznościowe. Ugrupowania najlepiej wykorzystujące potencjał internetu to partie stosunkowo młode i walczące dopiero o silną pozycję polityczną.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
CZEGO NIE DOWIEMY SIĘ O GLOBALNEJ REWOLUCJI PŁCI BEZ BADANIA RELIGII W ŻYCIU MIGRANTÓW

Badania rewolucji płci w globalnych migracjach, mimo że są prowadzone w perspektywie intersekcjonalnej, sporadycznie włączają do analiz zagadnienia religii i religijności w doświadczeniu wyjeżdżających. Obszary, w których szuka się fenomenów świadczących o zmianie społecznej, to przede wszystkim zagadnienia podziału pracy oraz nowych form opieki realizowanej przez migrantów obu płci wobec dzieci lub starszych rodziców zabranych ze sobą lub pozostawionych w kraju pochodzenia. Dokonując wstępnego przeglądu wyników polskich i międzynarodowych badań prowadzonych na skrzyżowaniu problematyki migracji, płci kulturowej, pracy i opieki oraz religijności, pokazuję, że włączenie do analiz doświadczeń religijności migrantów pomo- głoby pełniej odpowiedzieć na pytanie, czy wraz z migracjami mamy do czynienia z rewolucją płci. A także: jakie są jej możliwe kierunki i znaczenie dla samych mężczyzn i kobiet. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
UMYSŁ VS. UMYSŁ 2.0. SPOŁECZNE KONSEKWENCJE WZMOCNIENIA POZNAWCZEGO

Jedną z kluczowych idei transhumanizmu jest chęć uzyskania nadzwyczajnych zdolności intelektualnych dzięki usprawnieniu funkcjonowania ludzkiego umysłu i mózgu. Zadanie to realizowane jest w ramach koncepcji wzmocnienia poznawczego (cognitive enhancement) i jest definiowane jako całokształt działań mających na celu usprawnienie i rozszerzenie podstawowych zdolności umysłu przez poprawę i uzupełnienie systemów poznawczych, co obejmuje usprawnienie inteligencji, poprawienie uwagi, wzmocnienie kreatywności, ulepsze- nie pamięci czy też rozszerzenie spektrum percepcji. Metody wzmocnienia poznawczego dotyczą rozwiązań: neurofarmakologicznych, genetycznych, prewencyjnych, „naturalnych” oraz informatycznych, o charakterze inwazyjnym i nieinwazyjnym. Należy mieć na uwadze, iż wiele metod wzmocnienia jest już dostępnych bądźbędzie można z nich skorzystać w najbliższych latach. Transhumaniści są zdania, że wzmocnienie poznawcze będzie miało pozytywny wpływ zarówno na jednostkę, jak i społeczeństwo. Pojawiają się jednak liczne sta- nowiska bio- i technokonserwatywne, które nie podzielają transhumanistycznego optymizmu w usprawnianiu władz poznawczych.Artykuł przedstawia ideę wzmocnienia poznawczego oraz metody jego wdrażania. Główny problem koncentruje się na konsekwencjach społecznych wynikających z zastosowania rozwiązań mających usprawniać funkcjono- wanie umysłu. Podejmowane kwestie to: (1) czy należy usprawniać naturę, czyli jakie korzyści i zagrożenia płyną ze wzmocnienia poznawczego dla jednostki i społeczeństwa, (2) czy wzmocnienie nie jest narzędziem nowej eugeniki, czyli kogo powinno dotyczyć wzmocnienie poznawcze, (3) wzmocnieni kontra niewzmocnieni poznawczo, czyli jaka powinna być dostępność środków służących wzmocnieniu poznawczemu, (4) wzmoc- nienie poznawcze jako narzędzie biopolityki, czy technologie usprawniające ludzkie władze poznawcze mogąbyć środkiem kontroli społecznej.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
RODZINA I ZNAJOMI – KAPITAŁ SPOŁECZNY W ZNAJDOWANIU PRACY

W znalezieniu pierwszej pracy (a także kolejnej pracy) często pomagają szukającym rodzina i znajomi. Sieć osób, które są jednostce znane i które pośrednio dają jej dostęp do własnych sieci, określana jest często mianem kapitału społecznego lub kapitału relacji. Jest to jedno z wielu ujęć tego pojęcia, w tym przypadku sieciowe i jednocześnie z dominującą perspektywą jednostkową. W badaniu BAEL często wskazywana jest taka właśnie metoda szukania posady. Na podstawie danych z badania „Bilans Kapitału Ludzkiego” opisano skuteczność tej metody, a także scharakteryzowano cechy pracowników, którzy znaleźli zatrudnienie w ten sposób.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
O NIEKTÓRYCH STRATEGIACH KSZTAŁTOWANIA OPINII I PERCEPCJI W RECENZJI FILMOWEJ

Celem niniejszej pracy jest analiza dyskursu rozumianego jako sposób użycia języka do określonych celów. W centrum mojego badania znalazła się refleksja nad możliwościami tworzenia i wykorzystania strategii dys- kursywno-komunikacyjnych, pojawiających się we współczesnych recenzjach filmowych (w latach 2011–2012). Zebrany korpus składa się z czterdziestu francuskich tekstów, pochodzących ze stron internetowych czasopism oraz portali filmowych i opisujących znaną francuską komedię Nietykalni (2011). Wspomniane strategie dotyczą jednego z etapów tworzenia znaczenia globalnego w dyskursie, gdzie dziennikarz dokonuje selekcji i kategoryzacji informacji, którą ma zamiar przedstawić odbiorcy. Ponieważ dyskurs medialny (w szczególno- ści opiniotwórczy) odrzuca prostą referencję, w analizie skupiam się na opisie i kategoryzacji trzech strategii używanych do nazywania zdarzeń, osób, zjawisk, aktywujących znaczenia ukryte i konotacyjne, tzn. różnego typu dezinformacje wywołane przez implikacje, presupozycje, kulturowe asocjacje. Prezentowane strategie przyczyniają się zarówno do współtworzenia ludzkich sposobów myślenia przez wprowadzanie odbiorcy w pojęciowy świat nadawcy. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
PRZESTRZENIE (POST)INDUSTRIALNE – POMIĘDZY KRYZYSEM I ROZWOJEM

Przechodzenie od społeczeństw industrialnych do (post)industrialnych związane jest nie tylko ze wzrostem znaczenia produkcji postmaterialnej obejmującej wiedzę, technologie, umiejętności czy symbole, nowymi formami konsumpcji czy jednostkowej samorealizacji. Wiąże się także ze zmianami przestrzeni oraz przemianami powiązanych nimi praktyk, do- świadczeń, sposobów myślenia i dyskursów. Przekształcenia przestrzenne XIX i XX wieku związane w znacznej mierze z miejską industrializacją wyznaczyły nowe wzory przestrzenne odciśnięte zarówno w praktykach planowania, jak i wykorzystywania przestrzeni. Dominu- jącym elementem krajobrazu i najbardziej widomym znakiem tych przemian pozostają do dziś XIX- i XX-wieczne tereny fabryczne, ale towarzyszyła im przecież także rozwinięta infrastruktura transportowa: linie kolejowe, magazyny i osiedla przyzakładowe. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Proces odrodzenia praw amerykańskich ludów rdzennych na przykładzie „prawa do ziemi” kanadyjskich Inuitów

Inuici zamieszkują tereny rozciągające się wzdłuż koła podbiegunowego, od Aleutów i Alaski, przez północnączęść Kanady, aż po należącą do Danii Grenlandię. Spis powszechny z 2006 roku wykazał, że w Kanadzie mieszkaich około 50 tysięcy. W II połowie XX wieku włączyli się oni do działań zmierzających do zmiany sytuacjiludów rdzennych zamieszkałych na terytorium Kanady. Początkowo marginalizowani i niedostrzegani przezbiałą większość byli w stanie skutecznie przeciwstawić się dominującej kulturze i utrzymać własną odrębność,a nawet uzyskać prawo do decydowania o własnych losach. Z sukcesem wykorzystali procesy występujące naarenie międzynarodowej i w polityce wewnętrznej Kanady, łącząc swe dążenia z działaniami Indian. Tak jakdla innych aborygenów rozsianych po całym świecie, tak i dla Inuitów zagadnieniem niezwykłej wagi byłoposiadanie i wykorzystanie ziemi i jej zasobów. Ukoronowaniem ich wysiłków stało się utworzenie z częścizamieszkanych przez nich obszarów odrębnego terytorium Nunavut. Artykuł przedstawia proces odrodzeniakanadyjskich Inuitów i obecny zakres ich samodzielności. Zwraca uwagę na uwarunkowania i procesy łącząceich z Indianami i Metysami, a także na przesłanki i konsekwencje odmienności losów i statusu Inuitów.Szczególnie wyeksponowany został problem „prawa do ziemi” i różne od europejskiego jego rozumienie.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
WPROWADZENIE. MNIEJSZOŚCI NARODOWE I ETNICZNE W BADANIACH SOCJOLOGICZNYCH PO 1989 ROKU. TOŻSAMOŚCI, TEORIE, BADANIA

Ponad dwie dekady, które minęły od początku okresu transformacji ustrojowej przyniosły znaczące zmia- ny w sferze stosunków etnicznych w Polsce. Problematyka etniczna, mimo że nie lokuje się w centrum uwagi polskich socjologów, nadal jednak pozostaje tematem atrakcyjnymi ważnym dla wielu z nich. Z tego powodu rodzi się wiele pytań. Czy obserwowane i badane w ostatnich dziesięcioleciach zjawiska etniczne pozwalają na sformułowanie szerszej refleksji nad modelem polskiej etniczności? Czy to, co dzieje się w tej sferze sto- sunków społecznych jest specyficzne dla kraju i kultury, czy ma wymiar ponadlokalny? Czy nadal kluczowe dla socjologów etniczności są, jak to miało miejsce w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, zagadnienia związane z odradzającą się tożsamością kulturową i tradycją tych grup? Czy w centrum lokuje się wizja etnicz- ności jako „spółki z o.o.”, parafrazując tytuł jednej z ostatnio wydanych książek mówiącej o komercjalizacji i instrumentalizacji etniczności? A może istotna jest „politycyzacja” tej sfery życia wyrażająca się w analizach polityki tożsamości czy walki o podmiotowość społeczną. Tak zakreślona tematyka pozwala na uzyskanie odpowiedzi nie tylko na pytanie, co socjologowie etniczności obecnie badają, ale też do jakich teorii odnoszą się. Wspomniane wyżej problemy znajdą swoje rozwiązanie na łamach tego tomu.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
OPOWIADANIE W SPOŁECZNYM UKŁADZIE STOŁU. ANALIZA KONWERSACYJNA SPOTKAŃ RODZINNYCH

Orientacja storytelling w naukach społecznych stanowi nowy etap badania aktywności językowej człowieka. Przedmiotem badań czyni nie tyle treść gotowych wytworów słownych i ich strukturę, ile procesy tworzenia i odtwarzania opowieści w określonych kontekstach społecznych. W jej obrębie wykształcił się w ostatnich latach nieznany szerzej nurt badania małych opowieści (small stories) tworzonych w interakcji i ważnych dla kształtowania społecznych relacji oraz tożsamości uczestników. Celem niniejszego artykułu jest szczegółowe zbadanie i przedstawienie procesu tworzenia małych opowieści podczas spotkania się domowników i gości przy stole. Opowiadanie jest tu potraktowane jako część „kultury stołu”, współgrająca z innymi ważnymi elementami tego układu społecznego. Wykorzystując metodologię analizy konwersacyjnej, spróbuję pokazać, jaka jest organizacja i społeczne znaczenie małych historii opo- wiadanych przy stole. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
PARTYCYPACJA OBYWATELI W RZĄDZENIU. PROBLEMY POLSKIEJ SAMORZĄDNOŚCI

Artykuł opisuje zagadnienia związane z barierami partycypacji obywatelskiej w samorządach terytorialnych. Przedstawiono w nim samorządy jako pola instytucjonalne, których funkcjonowanie nie zależy wyłącznie od ustaw decentralizujących rządzenie. Ponadto scharakteryzowano problemy związane z funkcjonowaniem pol-skich samorządów, których szerszy opis znalazł się w artykułach zgromadzonych w niniejszym tomie czasopisma.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
MARSZAŁKOWIE WOJEWÓDZTW JAKO POLITYCY REGIONALNI

Artykuł, odwołując się do perspektywy rządzenia wielopoziomowego, analizuje przebieg karier polityków regionalnych. Kwestia ta jest kluczowa w kontekście postrzegania marszałka województwa jako przedstawiciela społeczności regionalnej. Przyjąć można, że to, czy polityk uznaje za cel swojej kariery objęcie stanowiska poli-tycznego w regionie, czy raczej traktuje je jako krok w karierze, której zwieńczeniem jest stanowisko w polityce ogólnopolskiej, znajduje odzwierciedlenie w sposobie jej pełnienia oraz znaczenia, jakie polityk przypisuje swojej roli reprezentanta społeczności regionalnej. Analiza karier marszałków województw od I do V kadencji wskazuje na pięć najważniejszych charakterystyk. Po pierwsze, mniej więcej jedna czwarta karier ewoluuje w kierunku profesjonalnych karier regionalnych, choć należy dostrzec, że takie kariery rozwijają się głównie od przełomu 2006 i 2007 roku. Po drugie, stanowiska te zajmowane są prawie wyłącznie przez zawodowych polityków, co może być pewnym zaskoczeniem, szczególnie że kontrastuje to z brakiem stabilności na stano-wiskach marszałków. Po trzecie, zgromadzone materiały wskazują, że choć w wielu przypadkach stanowiska marszałków można uznać za krótkotrwały epizod w karierze politycznej, to dla osób, które jako atrakcyjną opcję rozwoju kariery uznały możliwość zasiadania w zarządzie województwa także na innych stanowiskach, istnieje szansa na wybór regionalnej ścieżki kariery. Po czwarte, poważnym zaskoczeniem był brak doświad-czenia politycznego niektórych marszałków przed powołaniem na to stanowisko. Po piąte, badania wykazały wysoką intensywność przepływów pomiędzy poziomami (lokalnym, regionalnym i centralnym), oczekiwano, że będą one bardziej ograniczone. Sugeruje to, że koncepcja MLG ma o wiele większe zastosowanie do opisu karier politycznych, niż przypuszczano, pomimo stosunkowo ograniczonego zakresu decentralizacji w Polscew porównaniu z wieloma krajami Europy Zachodniej.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Dylematy etyczne i problemy metodyczne warsztatu badacza na przykładzie badań prowadzonych w środowisku osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz niepełnosprawnością fizyczną

Celem artykułu jest refleksja nad dylematami etycznymi i problemami metodologicznymi, w jakie uwikłany zostaje badacz jakościowy podejmujący się eksploracji niektórych obszarów życia społecznego. Z jednej strony będą to przypadki oparte na badaniach w środowisku osób upośledzonych intelektualnie, z drugiej zaś odwoływał się będę do przykładów badań przeprowadzonych wśród osób niepełnosprawnych fizycznie. W artykule postaram się podać przykłady graniczne i niejednoznaczne, które mogą stać się przyczynkiem do dalszej dyskusji. Będą to przede wszystkim takie sytuacje, w których badaczowi trudno jest stosować normy moralne bez obaw o ich naruszenie. Z tego względu badacz postawiony zostaje przed koniecznością podejmowania trudnych decyzji i niejednoznacznych wyborów, dotyczących tego, na ile może prowadzić badania i realizować założone przez siebie cele, zachowując jednocześnie podstawowe standardy etyczne.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne