rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zróżnicowanie reakcji odpornościowej na wirus Y ziemniaka wśród alloplazmatycznych form tytoniu

Cytoplazmatyczna męska sterylność (cms) jest wykorzystywana w hodowli roślin w celu otrzymania form niezdolnych do samozapylenia, które wykorzystuje się głównie w hodowli odmian mieszańcowych F1. Cytoplazmatycznie męskosterylne rośliny otrzymuje się w wyniku mutacji w genomie cytoplazmatycznym przez podstawienie w miejsce natywnej cytoplazmy innej cytoplazmy pochodzącej z odmiennego gatunku lub krzyżowanie w obrębie gatunku. U podstaw cms leży niezgodność pomiędzy genomem jądra komórkowego i cytoplazmą. Alloplazmatyczne formy wykształcają zmodyfikowane, niefunkcjonalne męskie organy generatywne lub nie wykształcają ich wcale. Przy tym zmiany morfologiczne mogą obejmować także inne części kwiatu, a niekiedy całą roślinę. Obecność obcej cytoplazmy może wpływać też na inne cechy, w tym na odporność roślin na patogeny. Aby określić wpływ obcej cytoplazmy na odporność tytoniu na wirus Y ziemniaka (PVY), wykonano sztuczne inokulacje tytoniu dwoma izolatami PVY o różnej wirulencji. Testom poddano 13 izogenicznych form cytoplazmatycznie męskosterylnych odmiany Zamojska 4 z cytoplazmą pochodzącą od dzikich gatunków z rodzaju Nicotiana, a także formę z cytoplazmą cms mutanta otrzymanego w obrębie gatunku N. tabacum. Odporność roślin oceniano na podstawie objawów chorobowych oraz wyników testu immunoenzymatycznego DAS-ELISA. Zaobserwowano różnice zarówno w nasileniu objawów chorobowych, jak i w terminie ich wystąpienia od momentu zakażenia roślin. Zróżnicowanie badanych form alloplazmatycznych pod względem odpowiedzi na infekcję wirusową pozwala przypuszczać, że mechanizmy odporności na PVY mogą być związane z określoną formą cytoplazmy.

Czasopismo: Polish Journal of Agronomy
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Intensywność ochrony roślin w różnych typach gospodarstw rolnych

W pracy przedstawiono zagadnienie intensywności ochrony roślin w gospodarstwach bydlęcych, trzodowych, mieszanych i roślinnych (bezinwentarzowych). Celem badań było poznanie zależności ochrony roślin od typu gospodarstwa rolnego, gdyż w literaturze występuje niedostatek informacji na ten temat. Materiał źródłowy stanowiły dane zebrane w latach 2016?2018 w 48 indywidualnych gospodarstwach rolnych, położonych w makroregionie Mazowsza i Podlasia. Informacjeo gospodarstwach i ochronie roślin uprawnych uzyskano metodą ankietową, z wykorzystaniem kwestionariusza badań. Stwierdzono, że intensywność ochrony roślin zależała od typu gospodarstwa rolnego. Gospodarstwa bydlęce cechowały się najmniejszą powierzchnią gruntów ornych i zasiewów chronionych chemicznie, większą liczbą gatunków roślin uprawnych oraz najmniejszą intensywnością ochrony roślin wyrażoną najniższymi wskaźnikami liczby zabiegów ochronnych i kosztów pestycydów. Gospodarstwa roślinne wyróżniały się największym areałem gruntów ornych i zasiewów chronionych, małą liczbą gatunków roślini najwyższym poziomem intensywności ochrony roślin. W gospodarstwach trzodowych i mieszanych powierzchnia gruntów ornych i wskaźniki intensywności ochrony roślin osiągały wartości pośrednie między stwierdzonymi w gospodarstwach bydlęcychi roślinnych. Spośród roślin uprawnych największą liczbą zabiegów ochronnych cechowały się zasiewy rzepaku ozimego i buraka cukrowego, na poziomie 1,5?2-krotnie wyższym od stwierdzonego w uprawie roślin zbożowych. Wśród zbóż największą intensywnością zabiegów ochronnych wyróżniała się pszenica ozima.

Czasopismo: Polish Journal of Agronomy
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wielkie formy muzyczne dedykowane św. Jackowi Odrowążowi

Przedłożony artykuł przybliża współczesnemu odbiorcy wielkie formy muzyczne dedykowane św. Jackowi Odrowążowi. Należą do nich najpierw kompozycje monodyczne: oficjum rymowane Adest dies celebris (1540), dwie łacińskie sekwencje Salvatorem collaudemus (I poł. XVI w.) oraz Funde de caelestibus (z przełomu XV i XVI w.), a także dwie melodie Alleluja mszalnego z wersetami Gaude fili Hyacinthe oraz Memor pater, o Hyacinthe (1536). Do grupy kompozycji polifonicznych związanych ze św. Jackiem zaliczamy: polichóralny koncert kościelny Ave Florum Flos Hyacinthe Marcina Mielczewskiego (†1651), anonimowy koncert kościelny Gaude Fili Hiacinthe, a także kantatę Święty Jacek Patron Korony Polskiej (1780) autorstwa Jakuba Gołąbka i ks. Wacława Sierakowskiego (zachowaną tylko w wersji tekstowej). Do kręgu tego należą także dwie współczesne kompozycje mszalne: Msza o św. Jacku Odrowążu (2004) autorstwa Jacka Sykulskiego oraz Missa in honorem sancti Hyacinthi (2015) skomponowana przez Pawła Bębenka.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, sztuka
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki teologiczne, sztuki muzyczne
Kosmologia Jana z Kwidzyna

W przygotowaniu jest transliteracja średniowiecznego rękopisu i jego tłumaczenia z łaciny na język polski. Chodzi o Expositio Symboli Apostolorum Jana z Kwidzyna (1343 – 1417). W przedłożonym artykule znajduje się fragment tłumaczenia Expositio (nr I). Przedstawia on zarys kosmologicznych poglądów prepozyta kapituły w Kwidzynie, a wcześniej profesora uniwersytetu w Pradze.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki o kulturze i religii, nauki teologiczne
Opatrzność i przeznaczenie. Teologiczna refleksja nad rzeczywistością przeznaczenia

Miłość Boga towarzyszy człowiekowi od początku, od chwili narodzenia i prowadzi go wiernie na spotkanie z Sobą. Bóg nie pozostawił człowiek bez celu, nie kazał mu błądzić po pustyni świata, lecz wskazał mu jasny cel (i to jest przeznaczenie), czyli zbawienie, wspólnotę z Sobą. Wcielenie Jezusa Chrystusa jest, z jednej strony najwyższym wyrazem Bożej Opatrzności, z drugiej zaś najlepszym „komentarzem” do zrozumienia, czym jest przeznaczenie, do czego Bóg powołuje człowieka. Przez swoje życie, słowa i czyny, a nade wszystko poprzez swoje cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie, Jezus uczy bowiem, że przeznaczeniem każdego człowieka jest wieczne szczęście we wspólnocie z Bogiem. Powołanie to nie jest tajemnicą znaną wyłącznie Bogu, ale przez dzieło Jezusa Chrystusa dał ją poznać wszystkim i wszystkich wzywa do Siebie. Lecz Bóg nie tylko powołuje człowieka do wspólnoty z Sobą, ale posłał do niego swojego Syna, aby szedł razem z nim, pomagał mu przezwyciężać trudności, zwyciężyć ciemności cierpienia i śmierci, i doprowadził do zbawienia. A zatem przeznaczenie nie jest już dłużej tajemnicą Boga, ile raczej „tajemnicą” człowieka; zależy bowiem od człowieka, od jego wolności, czy otworzy się na Boga i przyjmie Jego łaskę i otrzyma zbawienie, czy przeciwnie – odrzuci ją i oddali się dobrowolnie od Boga.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki teologiczne
Biologiczne wiązanie N2, bakterie symbiotyczne roślin bobowatych w glebach Polski i oszacowywanie ich liczebności

Plonowanie roślin motylkowatych, podobnie jakwszystkich innych roślin uprawnych, zależy od wielu czynnikówśrodowiskowych, agrotechnicznych i biologicznych.Omawiana grupa roślin wyróżnia się jednak tym, że ichrozwój i plonowanie zależy także w znacznym stopniu odobecności w glebie specyficznej grupy bakterii, tj. bakteriiwykazujących zdolność do biologicznego wiązania, czyliprzyswajania azotu cząsteczkowego (atmosferycznego)w symbiozie z korzeniami tych roślin. Badania wykazały, żebakterie symbiotyczne (ryzobia) koniczyny, grochu i bobikuwystępują dość powszechnie w glebach Polski, nawet w glebach,na których od wielu lat nie uprawiano wymienionychroślin. Bakterii tych nie stwierdzono tylko w około 5% gleb(na 80 badanych) i były to gleby lekkie, silnie zakwaszone(pH(KCl) < 4,5). Bakterii symbiotycznych łubinu i fasoli nie wykrytow około 25% badanych gleb. Symbionty łubinu są najliczniejszew glebach średnio zwięzłych i w glebach lekkicho odczynie lekko kwaśnym lub kwaśnym, czyli w glebach najczęściejobsiewanych tą rośliną. W większości naszych glebbrak jest bakterii symbiotycznych lucerny i soi lub liczebnośćtych bakterii jest mała, z wyjątkiem gleb obsiewanych tymiroślinami.W zawiązku z brakiem selektywnych podłoży do oznaczanialiczebności bakterii symbiotycznych w glebach oszacowywaniepopulacji tych bakterii przeprowadza się metodamipośrednimi, w oparciu o wyniki biotestów z siewkami roślinbobowatych zaszczepionych wzrastającymi rozcieńczeniamibadanej gleby. W pracy opisano dokładnie różne sposobyprzeprowadzania biotestów oraz określania liczebności ryzobiów.

Czasopismo: Polish Journal of Agronomy
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Św. Marcin z Tours: duchowość, kult, wzór ewangelizacji w dziele integracji Europy

Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 9 sierpnia 2017 r. zatwierdziła św. Marcina z Tours biskupa jako patrona miasta Kętrzyn (Archidiecezja Warmińska). Kult św. Marcina szerzył się we Francji, a w Europie od VI wieku. Grób Świętego stał się celem pielgrzymek. Marcin był pierwszym ze świętych spoza grona męczenników. Jest on patronem diecezji Moguncja i Rottenburg-Stuttgart w Niemczech, Eisenstadt w Austrii. W Polsce imię Marcin znane jest od XII wieku. Św. Marcin należy do najbardziej popularnych świętych. Wystawiono około 200 kościołów ku jego czci. Przedstawia się go jako kapłana z mieczem i płaszczem żołnierskim u nóg lub jako rycerza na koniu rozcinającego płaszcz żołnierski i podającego go żebrakowi. Marcin jest patronem sukienników. Jest tez świętym „narodowym” Francji, patronem Gwardii Szwajcarskiej, rycerzy, żołnierzy, podróżujących, uchodźców, kowali, żebraków, pasterzy, tkaczy, właścicieli winnic, garbarzy, hotelarzy

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii, nauki teologiczne
Regeneracja pędów i stopień ploidalności roślin uzyskanych w kulturach in vitro fragmentów walca osiowego haploidalnych łodyg tytoniu

Materiał roślinny stanowiły haploidy uzyskane z kultury in vitro pylników dwukierunkowych mieszańców F1 (BPAi WGL3, WABPA3 i WGL3, PW834 i WGL3), linii hodowlanych (PW834 i WGL3) oraz odmiany ‘Wiślica’ uzyskane uprzednio w ramach programu hodowlanego obejmującego łączenie odporności na choroby grzybowe i wirusowe w genomie tytoniu. Fragmenty walca osiowego łodygi haploidów umieszczano na pożywce Lloyd zawierającej 2 mg/l IAA i 2 mg/l kinetyny. Oceniano efektywność regeneracji pędów tytoniu, a następnie stopień ploidalności uzyskanych roślin za pomocą cytometru przepływowego. Efektywność regeneracji wyrażona liczbą pędów na eksplantat była zróżnicowana i zależała od pochodzenia haploidów (mieszaniec F1, linia hodowlana, odmiana). Najmniej zregenerowanych pędów (śr. 2,8/eksplantat) uzyskano z linii hodowlanej PW834. Przyczyną słabych zdolności organogenetycznych była prawdopodobnie obecność w genomie PW834 materiału genetycznego pochodzącego od Nicotiana alata. Największą liczbą zregenerowanych pędów (śr. 13,8 i 10,2/eksplantat) charakteryzowały się odpowiednio eksplantaty pozyskane z haploidów mieszańca WGL3 × BPA oraz ‘Wiślicy’. Ocena cytometryczna zregenerowanych roślin wykazała, że w zależności od kombinacji mieszańcowej tytoniu od 59,84% do 89,39% osobników pozostało haploidami, podczas gdy od 10,61% do 32,99% regenerantów było podwojonymi haploidami. Występowała też niewielka liczba poliploidów. Najlepszym donorem eksplantatów do indukcji podwojonych haploidów i poliploidów in vitro okazał się mieszaniec WGL3 × WABPA3.

Czasopismo: Polish Journal of Agronomy
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gospodarowanie wodą w rolnictwie w zmieniającym się klimacie. Perspektywa przejścia na rolnictwo nawadniane a sprawiedliwe i zrównoważone korzystanie z wód w świetle rozwiązań hiszpańskich i postępu w informatyce

Artykuł stanowi przyczynek do dyskusji nad konieczną reformą systemową w dziedzinie gospodarki wodnej na obszarach wiejskich. Symulacje scenariuszy zmian klimatu w zakresie kształtowania się bilansu hydrologicznego wskazują na dużeryzyko częstych okresów deficytów opadów w przyszłości. Deficyty te mogą być na tyle duże, że polskie rolnictwo będzie zmuszone do przechodzenia na rolnictwo nawadniane. Należy się liczyć z gwałtownym wzrostem poboru wody nacele rolnicze, na co obecny system przydzielania pozwoleńwodnoprawnych nie jest przygotowany. Niezbędna jest reforma obejmująca planowanie przestrzenne, opodatkowanie gruntów, organizację utrzymania sieci melioracyjnych, retencjonowanie wody w krajobrazie i w glebie, optymalizację praktyk nawodnieniowych, ponowne wykorzystanie wodyi zbieranie deszczówki. Część z tych praktyk została uwzględnionaw Programie „Stop Suszy”, jednak wciąż brak systemowego rozwiązania zapewniającego zarówno sprawiedliwą dystrybucję i podział wód, jak i odnawialność zasobów.W artykule przeanalizowano zalety i wady hiszpańskiego modeludystrybucji wody do nawodnień, opartego o Wspólnoty Nawodnieniowe, działającego od 1200 lat. Wskazano równieżmożliwe rozwiązania automatyzacji, monitoringu i kontroli poboru wody i wielkości jej zasobów w świetle obecnych technologii informatycznych i trendów ich rozwoju.

Czasopismo: Polish Journal of Agronomy
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nauczając historii – analiza argentyńskiego serialu animowanego La asombrosa excursión de Zamba

Artykuł ten analizuje sposób ukazania głównych bohaterów oraz treść poszczególnych odcinków argentyńskiego serialu La asombrosa excursión de Zamba. Ma on na celu zinterpretowanie podejścia do historii zaproponowanego przez autorów serialu oraz składających się nań elementów (stosunku do Argentyńczyków i nie-Argentyńczyków). Ostatecznie, artykuł proponuje kilka sposobów odczytania badanego materiału jak i celu jego powstania.

Czasopismo: Ameryka Łacińska. Kwartalnik analityczno-informacyjny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Wyzwania i uwarunkowania gospodarcze Ameryki Łacińskiej i Karaibów z perspektywy władzy strukturalnej

Pandemia COVID-19 wywołała najgłębszy od kilku dziesięcioleci kryzys społeczno-ekonomiczny w Ameryce Łacińskiej i znacząco wpłynęła na gospodarki regionu, lecz zasadni-czo nie zmieniła jej pozycji w stosunkach międzynarodowych. Celem artykułu jest analiza głównych trendów gospodarczych mających miejsce w państwach latynoamerykańskich oraz wskazanie prognoz. W tekście zastosowano koncepcje władzy strukturalnej Susan Strange do analizy miejsca Ameryki Łacińskiej i Karaibów w gospodarce światowej.

Czasopismo: Ameryka Łacińska. Kwartalnik analityczno-informacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Dysfunkcyjność państwa meksykańskiego w zakresie bezpieczeństwa publicznego

Rosnąca przemoc w Meksyku powoduje, iż kwestia bezpieczeństwa publicznego w tym państwie staje się jednym z ważniejszych problemów, z którymi w najbliższym czasie muszą zmierzyć się władze. Analiza funkcjonowania państwa meksykańskiego w sferze bezpieczeństwa pokazuje jednak wyraźnie, iż w tym zakresie instytucje państwowe cierpią na głęboką dysfunkcyjność. Skutkiem tego jest daleko idąca ekspansja przestępczości zorganizowanej, głównie karteli narkotykowych. Mimo zdecydowanych działań – szczególnie administracji Felipe Calderona – władze meksykańskie zupełnie nie są w stanie poradzić sobie z tym problemem. Tak zwana wojna z narkotykami nie przynosi pożądanych efektów. Jest to nasępstwo niezdolności instytucji państwowych do skutecznego ograniczania funkcjonowania karteli narkotykowych. Niemal całkowita dysfunkcyjność policji, brak przygotowania wojska do realizacji nowych zadań, szerząca się korupcja, to tylko niektóre z przejawów niezdolności państwa, jeśli chodzi o zapewnienie jednej z podstawowych potrzeb obywateli, jaką jest bezpieczeństwo jednostki. Dysfunkcyjność niesie ze sobą istotne zagrożenie dla porządku prawnego państwa oraz stabilności politycznej. W Meksyku miała istotny wpływ na przebieg ostatniej elekcji prezydenckiej, w której wyborcy odrzucili dotychczasową formę walki z przestępczością zorganizowaną i zagłosowali na kandydata PRI, który głosił konieczność porzucenia strategii opartej na haśle wojny z narkotykami.

Czasopismo: Ameryka Łacińska. Kwartalnik analityczno-informacyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Miejsce żony w powołaniu i posłudze diakona stałego w świetle „Wytycznych dotyczących formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce”

Tematem niezwykle istotnym w refleksji nad powołaniem diakona stałego w Kościele w Polsce jest obecność jego żony. Diakonat stały, choć możliwy do przeżywania także w stanie bezżennym, dotyczy przede wszystkim mężczyzn żyjących w małżeństwie. Obecnie w Polsce na 31 diakonów stałych, którzy posługują w 8 diecezjach, tylko jeden przeżywa swoje powołanie jako celibatariusz. W Kościele w naszym kraju zaczynamy zbierać pierwsze doświadczenia roli i miejsca żony w powołaniu męża i ojca, a jednocześnie duchownego, który pełni posługę diakona stałego. Nie mam wątpliwości, że na samym początku potrzebna nam jest przede wszystkim pewna wrażliwość i otwartość, aby te doświadczenia w ogóle zauważyć. Poza tym potrzebujemy nie tylko świadectw samych diakonów o ich małżonkach, ale przede wszystkim świadectw i refleksji żon diakonów stałych. W niniejszym artykule odwołano się do tekstów odnoszących się do żony diakona, czasami szerzej, do jego rodziny, które znajdują się w Wytycznych dotyczących formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce z 2015 roku. Chodzi o dokument przyjęty przez Konferencję Episkopatu Polski, który wyznacza ramy obecności diakona stałego w Kościele w Polsce. Wytyczne zwracają przede wszystkim uwagę na kilka istotnych zagadnień dotyczących roli i miejsca żony w procesie formacji do święceń diakona stałego. Zdecydowanie mniej jest w nich wątków małżeńskich odnoszących się do posługi oraz życia diakonów stałych. Taka dysproporcja jest jednak zrozumiała. Wydaje się, że wynika ona przede wszystkim z faktu odkrywania powołania diakona stałego w Kościele w Polsce.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki teologiczne
Odwieczne Słowo Boga i czas w myśli teologicznej Jana Pawła II

Jezus Chrystus jako Słowo życia jest tym, który „wychodzi” od Ojca i „przychodzi” na świat, aby objawić ludzkości ukryte od wieków oblicze Boga i obdarzyć Duchem Świętym, co w konsekwencji staje się jednocześnie udziałem człowieka w życiu Boga. W tym kontekście należy dostrzec element nadziei człowieka i jego wizji przyszłości w świetle objawienia Jezusa Chrystusa. Chrystus przychodząc w ludzkim ciele ukazuje sens istnienia ludzkiej egzystencji, w perspektywie Bożego stworzenia i wezwania do zbawienia. Dla Jana Pawła II, Chrystus istniejąc w „czasie i przestrzeni” daje strukturze ludzkiego istnienia możliwość rozeznania wieczności. Jako Światło świata Syn Człowieczy ukazuje specyfikę przestrzeni życia i bogactwo darów Ojca obdarzającego rodzaj ludzki nowym wymiarem egzystencji. Jezus jako Słowo Ojca objawia istniejącą harmonię trynitarną, która emanuje Bożymi darami na świat. Chrystus jako Syn Boży jest Słowem Ojca. Jako Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego, jest Tym, którego Ojciec posłał na świat celem zbawienia każdego człowieka. Bóg Ojciec objawia się – jak naucza Jan Paweł II – przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który jest Jego Słowem wychodzącym z silenzio, z milczenia. Jezus przychodząc na świat „mówi” ludzkości o swym Ojcu i o dokonujących z „milczenia Boga” wielkich dziełach stwórczych i zbawczych. W Jezusie Chrystusie urzeczywistnia się dar obecności Boga – w Eucharystii. Ten dar nowej „jakości” objawienia się Boga jest wymownym faktem interwencji Boga w historię świata, którego jest on Stwórcą. Jeśli Syn Boży istnieje poprzez swoją egzystencję w wymiarze ziemskim, to nadal pozostaje „objawieniem niebieskim”. Chrystus w pełni solidaryzuje się z człowiekiem i jego ludzką słabością. Dlatego sprawia, że cierpienie i doświadczenie ludzkiej śmierci staje się fundamentem Jego kapłaństwa i sensem Jego własnej Paschy

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Warmińska hagiologia (2010 – 2018)

Artykuł jest opisem kilkuletnich prac teologów, historyków regionu, historyków sztuki, muzykologów, literaturoznawców, kulturoznawców i religioznawców nad tematyką dotyczącą miejsca świętych w wierze, pobożności, teologii i sztuce, dawniej i współcześnie, w perspektywie uniwersalnej i regionalnej. W latach 2010 – 2018, w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, odbyło się osiem seminariów i jedna konferencja poświęcona tematyce hagiologicznej – czyli dotyczącej świętych i świętości (gr. hagios – święty). Inicjatywa badań hagiologicznych pochodzi ze środowiska teologów warmińskich, z inspiracji biskupa Jacka Jezierskiego. Tematyka hagiologiczna była dyskutowana interdyscyplinarnie. Dotyczyła: Matki Bożej, św. Józefa, św. Antoniego Padewskiego, św. Mikołaja z Myry, św. Marii Magdaleny, św. Katarzyny Aleksandryjskiej, św. Jacka Odrowąża, Wszystkich Świętych, Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, św. Jakuba Apostoła (Większego). Wyniki dyskusji zostały opracowane w formie prac zbiorowych. Konkluzje wskazują na możliwość tworzenia hagiologicznych profili świętych oraz zasadność doprecyzowania metodologii badań transi multidyscyplinarnych w zakresie obejmującym nową, dotychczas nie uprawianą dyscyplinę o nazwie: hagiologia aspektowa. Nowa dyscyplina skupia na wspólnym przedmiocie badawczym – świętości – specjalistów różnych dyscyplin, ukierunkowując na innowacyjność.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki teologiczne
Strukturalne przemiany rodziny w Afryce Subsaharyjskiej w dobie nowoczesności

Od czasów kolonialnych w Afryce następowały gruntowne zmiany w strukturze rodziny. Z poszerzonej rodziny wielopokoleniowej, która funkcjonowała nie tylko jako podstawowa jednostka społeczna, ale również jako spójny system gospodarczy, następuje przejście do rodziny nuklearnej, dwupokoleniowej, funkcjonującej w systemie gospodarki nowoczesnej. Mimo upływu z górą wieku, przemiany te wciąż trwają, ponieważ nie jest możliwa odgórna ingerencja wprowadzająca tak radykalną zmianę na poziomie społecznym. Tego typu przemiana rodziny ma swoje uwarunkowania. Przede wszystkim wiąże się z pojmowaniem małżeństwa i rodziny, które ewoluuje pod wpływem religii monoteistycznych. Dalej, zależy ona od uniezależnienia ekonomicznego i społecznego monogamicznej pary małżeńskiej od grupy pochodzeniowej. W końcu, kontekst społeczno-gospodarczy kraju musi umożliwiać małżonkom zdobycie środków materialnych dla życia rodziny. Konsekwencją tej przemiany jest osłabienie przysłowiowej solidarności afrykańskiej, a w sytuacji, kiedy rodzina nuklearna nie jest w stanie się utrzymać, nietrwałość związków i tworzenie się rodzin jednorodzicielskich. Plusem przemiany jest ograniczenie liczby dzieci, możliwość rozwijania inicjatyw i kreatywności, a także utworzenie warunków sprzyjających wierności małżeńskiej.

Czasopismo: Studia Elbląskie
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne, nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne, nauki teologiczne