rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Strategie radzenia sobie ze stresem w opinii pielęgniarek

Wstęp. W ogólnym ujęciu stres określany jest jako reakcja organizmu na stawiane psychiczne i fizyczne wymagania. Nieustanne narażanie się na stres zawodowy może doprowadzić do poważnych konsekwencji. Jedną z nich, szeroko opisywaną w literaturze, jest zespół wypalenia zawodowego pielęgniarek. Aktualne koncepcje radzenia sobie ze stresem określają osobowościowe oznaki odporności na stres jako „mediatorami procesu stresowego”.
Cel. Celem przeprowadzonych badań jest analiza opinii pielęgniarek na temat strategii radzenia sobie ze stresem.
Materiał i metody. Badaniami objęto grupę 70 pielęgniarek i pielęgniarzy pracujących na oddziałach zachowawczych i zabiegowych w Regionalnym Szpitalu Specjalistycznym im. dr W. Biegańskiego w Grudziądzu, po uzyskaniu pozytywnej zgody Komisji Bioetycznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu przy Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy oraz zgody Dyrekcji szpitala. Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, technikę ankietowania oraz autorski kwestionariusz ankiety i standaryzowany kwestionariusz Mini-Cope.
Wyniki. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, iż pielęgniarki z najmłodszej kategorii wiekowej i z najkrótszym stażem pracy istotnie częściej wybierały strategie: pozytywne przewartościowanie, poczucie humoru oraz zajmowanie się czymś innym. Jako strategię radzenia sobie ze stresem w postaci poszukiwania wsparcia instrumentalnego częściej wybierały pielęgniarki w grupie 36-45 lat.  Natomiast absolwenci z wyższym wykształceniem stawiali na aktywne radzenie sobie, zajmowanie się czymś innym, pozytywne przewartościowanie i rozwój. Z kolei niższe wykształcenie wskazywało na aktywne radzenie sobie, planowanie i zajmowanie się czymś innym.
Wnioski. Według opinii respondentów praca pielęgniarki/pielęgniarza jest często stresująca. Stosowanymi strategiami radzenia sobie ze stresem jest aktywne radzenie sobie, planowanie, zajmowanie się czymś innym. Średni wiek badanych pielęgniarek/pielęgniarzy wyniósł 43 lata. Najliczniejszą grupę stanowili badani z ukończonym liceum medycznym (41,4%), natomiast najmniejszą studium medyczne (8,6%).

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Kilka uwag o twórczości Stanisława Brzozowskiego w przestrzeni studiów postkolonialnych

Tematem artykułu jest innowacyjna teza, że do szeregu dotychczasowych opracowań twórczości wybitnego krytyka Stanisława Brzozowskiego (1878–1911) należy także dołączyć teorię studiów postkolonialnych. Artykuł prezentuje argumenty wskazujące na to, iż kontekst studiów postkolonialnych jest właściwy dla interpretacji kulturoznawczych i krytycznoliterackich esejów oraz powieści Brzozowskiego, czołowego przedstawiciela polskiego modernizmu. Twórczość jego przypada na przełomowy okres wyzwalania się Polski spod zaborów w przededniu odzyskania niepodległości. Brzozowski w swoich utworach zarysował perspektywę konieczności modernizacji kultury polskiej i przejścia życia społecznego z zacofanej fazy XIX-wiecznego kolonializmu do współczesności. Dlatego kategorie i pojęcia teorii studiów postkolonialnych wydają się niezbędnym składnikiem analiz i interpretacji całości twórczości pisarza.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Doświadczenia badanych pacjentek oddziału położniczo – neonatologicznego dotyczące opieki pielęgniarskiej w okresie hospitalizacji w zależności od wybranych zmiennych socjodemograficznych z wykorzystaniem polskiej wersji skali NEWCASTLE

Wstęp. Poziom zadowolenia pacjentów z opieki jest jednym z najważniejszych czynników służących całościowej ocenie opieki podczas pobytu w szpitalu.
Cel. Celem pracy jest analiza doświadczeń badanych pacjentek oddziału położniczo - neonatologicznego dotyczących opieki pielęgniarskiej w okresie hospitalizacji.
Materiał i metody. W  pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego oraz metodę szacowania, jako technikę - ankietowanie i skalę szacunkową. Narzędziem uczyniono polską wersję skali zadowolenia z opieki NEWCASTLE (część pierwsza). W przeprowadzonych badaniach udział wzięło 50 osób.
Wyniki. Doświadczenia badanych dotyczące opieki pielęgniarskiej w okresie hospitalizacji nie różnią się istotnie w zależności od wybranych zmiennych socjodemograficznych (wiek, wykształcenie, miejsce zamieszkania), czasu hospitalizacji i korzystania ze wsparcia ze strony pielęgniarek.
Wnioski. Oddział noworodkowy jest tym miejscem, w którym szczególną uwagę należy zwrócić na doświadczenia i satysfakcję badanych z opieki pielęgniarskiej, ponieważ opieka sprawowana w oddziale nad matką i noworodkiem może pośrednio wpłynąć na zakres opieki realizowanej przez rodziców/opiekunów w domu.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Claudio Magris: dialektyka harmonii i rozpadu

Artykuł jest poświęcony twórczości eseistycznej Claudio Magrisa, wybitnego włoskiego eseisty i badacza kultur z obszaru Europy Środkowej oraz Bałkanów. Podstawa rozważań są znane prace Magrisa, zwłaszcza „Mikrokosmosy”, „Dunaj”, „Podróż bez końca”. Autor artykułu wydobywa ważne wątki twórczości Magrisa: wątek nostalgii i melancholii, harmonii i rozpadu. Dokonuje analizy myśli Magrisa, odnosząc wskazane wątki do świata, w którym autor „Dunaju” zakorzenia, najważniejsze według niego, wartości Europy Środkowej. Jest to świat nieistniejącej austro-węgierskiej monarchii sprzed roku 1918, pokazany w kontekście współczesnego rozpadu humanizmu, norm moralnych i totalnego relatywizmu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Sikhijska droga ku wolności – historia niepodległego Khalistanu

Historia sikhizmu to nieustanna walka o niepodległość własnego państwa – Khalistanu, obejmującego Pendżab, czyli ich ziemię ojczystą. W toku licznych wojen i zaborów Sikhowie utracili własne państwo, a Pendżab ostatecznie został podzielony pomiędzy Pakistan oraz Indie. Pomimo tego tożsamość narodowa wśród Sikhów stanowi jedną z podstawowych wartości. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie sikhijskiej drogi do wolności Khalistanu, jak i funkcjonowania tej grupy etniczno-religijnej w dobie globalizacji.

Czasopismo: Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Analiza poziomu zadowolenia z opieki badanych pacjentek oddziału położniczo-neonatologicznego w zależności od wybranych zmiennych socjodemograficznych

Wstęp. Poziom zadowolenia pacjentów ze sprawowanej opieki odgrywa coraz  większą  rolę  w ocenie  jakości  usług  medycznych.  Potrzeba prowadzenia badań w tym zakresie wynika nie tylko z rozwoju  medycyny, konkurencji pomiędzy ośrodkami opieki medycznej, ale przede wszystkim z konieczności szukania optymalnych rozwiązań w sprawowaniu opieki nad pacjentem i dążeniu do ciągłego rozwoju kadry medycznej.Cel. Celem   pracy   jest   analiza   poziomu   zadowolenia   z opieki   badanych pacjentek oddziału położniczo –neonatologicznego.Materiał  i metody. W pracy  wykorzystano  metodę  sondażu diagnostycznego  oraz  metodę  szacowania,  jako  technikę -ankietowanie i skalę szacunkową. Narzędziem uczyniono własny kwestionariusz i polską wersję  skali  zadowolenia  z  opieki  NEWCASTLE  (wybrane  aspekty). W przeprowadzonych badaniach udział wzięło 50 osób.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
„Память Дама Забывчивая” Wielka Wojna Ojczyźniana: od mitologizacji do niepamięci

Tekst odwołując się do historii utworzonego na początku lat 50. na  Wałaamie (Karelia) ośrodka dla weteranów Wielkiej Wojny Ojczyźnianej poszukuje przyczyn społecznej niepamięci o inwalidach szczególnie dotkliwie okaleczonych w walkach. Stara się wskazać mechanizmy rozdźwięku między powszechnie obowiązującym - obecnym w oficjalnym dyskursie - mitem odważnego, prostego żołnierza, otoczonego szacunkiem i wdzięcznością kolejnych pokoleń i zapomnieniem o inwalidach. Akcentuje swoiste konkurowanie ze sobą społecznego zapominania i społecznej pamięci Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Wskazuje na filtrowanie pamięci zbiorowej, usuwanie z niej elementów zakłócających odświętny wizerunek weterana i przez to naruszających utrwaloną tożsamość grupy.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Mit Południa jako kontrapunkt dla opozycji Wschód – Zachód i podstawa mitu Europy Środkowej

Artykuł dotyczy prób myślenia o Europie Środkowej i dowartościowania jej w związku z kategorią Południa, czyli zmianą horyzontalnego, równoleżnikowego paradygmatu, narzucającego konieczność definiowania Europy Środkowej przez odniesienie do Wschodu i Zachodu, na paradygmat wertykalny, południkowy, umożliwiający stworzenie mitu środkowoeuropejskiego, w którym głównym punktem odniesienia są nacje bałkańskie. Spojrzenie na Południe jako na kontrapunkt dla opozycji Wschód – Zachód ma swoje antecedencje w latach 30. XX w. W prozie polskiej powstałej po 1989 r., zwłaszcza utworach Andrzeja Stasiuka, można wskazać elementy mitu Południa jako podstawy mitu Europy Środkowej, takie jak: motywy cekańskie, idea cywilizacji naddunajskiej, kreacja Cyganów na bohaterów kulturowych i specyficznie przekształcony topos „poezji ruin”.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ewolucja kontroli nad mediami masowymi w kontekście tworzenia przekazu medialnego podczas wybranych konfliktów zbrojnych przed II wojną w Zatoce Perskiej

Konflikty zbrojne XX wieku stały się wydarzeniami medialnymi, a sposób w jaki dziennikarze je relacjonowali kreował w dużej mierze ich obraz w oczach społeczności międzynarodowej. Przekazy medialne stały się instrumentem oddziaływania na przebieg konfliktów oraz na decyzje wojskowych i polityków co do sposobu zarządzania mediami i informacją w czasie ich trwania. W tym kontekście, celem artykułu jest analiza ewolucji form kontroli nad mediami, ich determinantów i konsekwencji. Ukazany zostanie także wpływ tworzonych przez dziennikarzy przekazów medialnych na wybrane konflikty zbrojne. Ponadto, uwzględnione zostaną zmiany w relacjach polityków i wojskowych z przedstawicielami mediów masowych. Zakres czasowy rozważań obejmuje przykłady konfliktów, w których nastąpiły kluczowe zmiany w kontekście omawianej problematyki, począwszy od wojny w Wietnamie aż do I wojny w Zatoce Perskiej.

Czasopismo: Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Ironiczna bezdomność Bohumila Hrabala a tłumiona tęsknota za domem Milana Kundery

Posługując się tematyką sentymentu odsłaniamy kontrast między pisarstwem Milana Kundery i Bohumila Hrabala, przy czym odwracamy powszechnie przyjęte charakterystyki. Chociaż Kunderze przyczepia się etykietkę autora cynicznego, nieromantycznego, antysentymentalnego, Hrabal zaś bywa klasyfikowany jako autor wrażliwego zrozumienia, to jednak przez tematykę domu można pokazać, że jest właściwie odwrotnie. Argumenty znajdujemy na poziomie écriture: Pisanie Kundery odznacza się dystynktywnością, znaczeniowym dookreśleniem i specyficzną wewnętrzną fokalizacją. Tymi rysami wpisuje się w tematykę potępienia, renegacji, polaryzacji alternatywy dom – obczyzna. Każdy z autorów proponuje inną odpowiedź na pytanie o tęsknotę za domem: Hrabal stosuje figurę cynicznie akceptowanej bezdomności, podczas gdy u Kundery znajdujemy tłumiony sentyment, z którego wywiera tęsknota za domem.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Wobec nie-miejsca. Myślenie przestrzenią w twórczości Ádáma Bodora

Artykuł prezentuje analizę koncepcji przestrzeni w twórczości Ádama Bodora (Okręg Sinistra, Wizyta arcybiskupa). Konstrukcja powieści węgierskiego pisarza pozwala stwierdzić, że mamy w tych powieściach do czynienia ze szczególną formą fabularnej przestrzeni. Bodor opisuje miejsca, które nie istnieją w rzeczywistości pozatekstowej, nadając im jednak nazwy, które stają się rodzajem wskazówki, podpowiedzi. Czytelnik z łatwością może dekodować nazwy przygranicznych terenów opisywanych w tej twórczości. Bodor opiera swój koncept także na fiozofii wpisanej w zaburzenie cyklicznych procesów przyrody, metaforach totalitarnego świata, byciu wiecznym tułaczem.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Między niebem i ziemią. Relacje między człowiekiem i jego przestrzenią jako element psychologicznych rozgrywek Bolesława Prusa z jego współczesnością

Celem artykułu jest ukazanie kluczowego momentu w rozwoju Ignacego Rzeckiego, bohatera Lalki Bolesława Prusa. Autor, przypominając młodzieńcze lata bohatera, zwraca uwagę na jego udział w kampanii węgierskiej roku 1848 i znaczenie tego momentu, który ukazał młodemu subiektowi przepaść miedzy ideałem a rzeczywistością i dał Rzeckiemu umiejętność trafnego osądu późniejszych wydarzeń. Doświadczenie wojenne uczyniło z niego wprawnego uczestnika warszawskiego zgiełku późnych lat siedemdziesiątych i porte parole autora, gdyż obaj, będąc po swojemu artystami, starają się skierować uwagę innych ludzi na interesujące ich rzeczy i sprawy.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Melancholia dyskursu kresoznawczego

Poszukując odpowiedzi na pytanie o przyczyny trudności, jakie sprawia Polakom rozpoznanie i krytyczne opisanie swej obecnej postkolonialnej tożsamości, autor odwołuje się do pojęcia melancholii, dostrzegając w niej kategorię interpretacyjną pozwalającą objaśnić postkolonialną kondycję Polski w kontekście „kresowym” i wynikające stąd współczesne problemy Polaków z autodefinicją. Freudowska koncepcja melancholii stanowi proponowane narzędzie analizy praktyk panujących na terenie tzw. dyskursu kresoznawczego. Dyskurs ten podtrzymuje wśród jego użytkowników poczucie Freudowskiej melancholii i subtelnie skłania do trwania w tym stanie. Podczas gdy tradycyjne podejścia badawcze, w znacznej części przemycające postawę tęsknoty za świetną przeszłością polsko-litewskiej Rzeczypospolitej, utrudniają Polakom pogodzenie się ze swą postkolonialną kondycją jako dawnych kolonizatorów i skolonizowanych, przyszłe studia postkolonialne nad dyskursem kresoznawczym nie powinny poprzestać na krytyce status quo, a raczej uczynić postkolonialną melancholię obiektem swoich badań, lokując ją jednak bezwzględnie w szerszym kontekście rosyjskiego i sowieckiego kolonializmu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Literackie topografie pogranicza. Przypadek Slawonii

W ostatnich latach w Chorwacji ożywa duch regionalizmu, który można by nazwać „nowym regionalizmem” w odróżnieniu od tendencji, jakie przez wieki kształtowały oblicze kultury chorwackiej. Można również określić nową sytuację mianem „decentralizacji mapy”, wyrażającą się w zainteresowaniu obszarami granicznymi, peryferiami. Slawonia, przestrzeń przecięcia się i spotkania różnych kultur, również przeżywa znaczące przemiany. W prozie chorwackiej pojawiają się próby odtworzenia środkowoeuropejskiego ducha regionu poprzez odkrywanie śladów przeszłości, za sprawą swego rodzaju literackiej archeologii zmierzającej do odnalezienia, mówiąc słowami Aleidy Assmann „śladów, reliktów, bruzd i ran” określających dane miejsca. Interesującym przypadkiem takiego poszukiwania jest proza autorów pochodzenia niemieckiego, szczególnie Ludwiga Bauera, autora powieści wskrzeszających ducha pogranicza.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
„Poszóstnie przez Bieszczad”. Janusza Szubera poetyckie utraty i nostalgie

Głównym tematem twórczości Janusza Szubera są związki z Ziemią Sanocką, będącą onegdaj tyglem kultury polskiej, żydowskiej, rusińskiej, w mniejszej części – niemieckiej i włoskiej. Poeta występuje w roli „archiwariusza zabitego miasteczka”, tropi ślady przeszłości (głównie literackiej), przypomina dawne obyczaje ludowe i leksykę, kontempluje ikony, pisze o synkretyzmie religijnym i „świętych obcowaniu”. Choroba uniemożliwiła mu wędrówki po Bieszczadach. W wierszach przywołuje je z pamięci, posiłkuje się literaturą i mapami. Osobnym wątkiem, wartym jednak wspomnienia, jest towarzyszenie Ryszardowi Schrammowi w nostalgicznej „prywatnej podróży pamięci”. Szubera i Schramma połączyła tęsknota za Ziemią, którą uznali za swoją. Kluczem interpretacyjnym do ich tekstów może być geopoetyka i nostalgia.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ostalgia i bezpowrotność w Środkowoeuropejskim kinie przełomu

Tekst poświęcony został ostalgii – zdeformowanej pamięci o komunizmie, która pojawiła się w krajach byłego bloku wschodniego, gdzie znalazła swoje odbicie w dyskursie publicznym, w debatach historycznych, politologicznych, w formach aktywności medialnej a także w sztuce literackiej i filmowej. Ostalgia przybiera zróżnicowane formy uwzględniające uwarunkowania lokalne: kształt i nasilenie powojennego reżimu, konteksty historyczne, społeczne, obyczajowe a także mentalnościowe. Cechy, które pozwalają oddać specyfikę ostalgicznej pamięci to: wybiórczość, niedokładność, niepełność, niedoskonałość. Jeśli ostalgia budowana jest na sentymencie do pewnych aspektów przeszłości to jej zaprzeczenie, które nazwać można bezpowrotnością znajduje swoje źródło w resentymentach do przeszłości, przejawiając się w niechęci do wspominania, ucieczką od przeszłości w prezentyzm, ale także sięgania do najciemniejszych doświadczeń czasów komunizmu. Tekst ujawnia zjawisko ostalgii i bezpowrotności odnalezione w filmach środkowoeuropejskich, zrealizowanych po przełomie 1989 roku.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Sarajewo – Zagrzeb – Kraków. O miejscach opuszczonych, odrzuconych i odnalezionych na austro-węgierskiej mapie biografii Ivo Andricia

Na początku kwietnia 1914 roku Ivo Andrić, wówczas młody poeta, opuściwszy Bośnię poukończeniu nauki w sarajewskim gimnazjum (1911), a następnie po krótkich epizodach studióww Zagrzebiu (1912) i Wiedniu (1913), decyduje się na podjęcie nauki na krakowskim Uniwersytecie Jagiellońskim. Dlaczego konwencjonalny mieszczański świat, na pierwszy rzut oka nie tak przecież odmienny od opuszczonego przez Andricia świata salonów Zagrzebia i Wiednia, wydał się pisarzowi o bośniacko-chorwackich korzeniach, światem „lepszym”? Prezentując wyborypisarza w przededniu wybuchu pierwszej wojny światowej, przejawiające się zarówno w gestach odrzucenia, jak i w gestach afirmacji, pokazuję rolę, jaką w kształtowaniu się hybrydycznej, jugosłowiańskiej tożsamości twórcy odegrało spotkanie z polską kulturą początku XX wieku. Materiały dokumentalne stanowią punkt wyjścia do refleksji nad wpływem genius loci Krakowa na kształtowanie się intelektualnej sylwetki jugosłowiańskiego Noblisty (1892–1975).

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Przyczyny, przebieg oraz implikacje konfliktu w Jemenie

W artykule przeprowadzono analizę przyczyn, przebiegu oraz skutków toczącego się od 2015 r. konfliktu w Jemenie. Wśród czynników, które doprowadziły do wybuchu wojny wskazano m.in. na ingerencję w sprawy wewnętrzne tego państwa Turcji i Wielkiej Brytanii, co doprowadziło do jego podziału na część północną oraz południową. Podkreślono również, że zjednoczony w 1990 r. Jemen jest destabilizowany przez działalność organizacji terrorystycznych oraz narastający konflikt między przedstawicielami ruchu Huti oraz sunnickimi władzami. Ponadto zaznaczono, iż ważnym wymiarem wojny w Jemenie jest rywalizacja Iranu i Arabii Saudyjskiej, które pretendują do roli hegemona w regionie bliskowschodnim. Artykuł zawiera także charakterystykę implikacji jemeńskiego konfliktu, czyli kryzysu humanitarnego oraz ekonomicznego.

Czasopismo: Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Budapeszt Miklósa Janscó

Od 1963 roku, przez niemal ćwierć wieku, ulubionym miejscem akcji filmów Miklósa Jancsó, czołowego twórcy kina węgierskiego, któremu uznanie na arenie międzynarodowej przyniosły modernistyczne przypowieści historiozoficzne (m.in. Desperaci, węg. Szegénylegények, 1965), była węgierska puszta. W 1987 roku Jancsó zaskoczył widzów, przenosząc częściowo akcję Sezonu potworów (Szörnyek évadja) do współczesnej, wielkomiejskiej przestrzeni stolicy Węgier, która od tamtej pory na dobre zagościła w jego kolejnych filmach. Owo spektakularne zainteresowanie metropolią w okolicach przełomu 1989 roku w wymowny sposób odzwierciedlało specyficzny, ponowoczesny, postkolonialny światopogląd autora. Przedmiotem rozważań w artykule jest topografia Jancsówskiego Budapesztu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Poznań z perspektywy. Klasa i płeć społeczno-kulturowa jako kategorie kształtujące obraz miasta w pisarstwie wspomnieniowym

Od 1963 roku, przez niemal ćwierć wieku, ulubionym miejscem akcji filmów Miklósa Jancsó, czołowego twórcy kina węgierskiego, któremu uznanie na arenie międzynarodowej przyniosły modernistyczne przypowieści historiozoficzne (m.in. Desperaci, węg. Szegénylegények, 1965), była węgierska puszta. W 1987 roku Jancsó zaskoczył widzów, przenosząc częściowo akcję Sezonu potworów (Szörnyek évadja) do współczesnej, wielkomiejskiej przestrzeni stolicy Węgier, która od tamtej pory na dobre zagościła w jego kolejnych filmach. Owo spektakularne zainteresowanie metropolią w okolicach przełomu 1989 roku w wymowny sposób odzwierciedlało specyficzny, ponowoczesny, postkolonialny światopogląd autora. Przedmiotem rozważań w artykule jest topografia Jancsówskiego Budapesztu.

Czasopismo: Porównania
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Czy wymuszone partnerstwo może stanowić klucz do sukcesu? O relacjach Turcja–UE w dobie kryzysu migracyjnego

Celem artykułu jest ukazanie relacji pomiędzy Turcją i UE w dobie kryzysu migracyjnego. Autor skupia się na prezentacji poszczególnych etapów współpracy pomiędzy wyżej wymienionymi stronami oraz przedstawia proces zawierania poszczególnych umów. Pomimo licznych głosów krytyki, kierowanych głównie ze strony europejskiej, współpraca pomiędzy podmiotami jest kontynuowana. Dzięki porozumieniu podpisanemu w 2016 roku, Turcja wciąż podtrzymuje swoje wysiłki na rzecz zapewnienia bezprecedensowej pomocy humanitarnej i wsparcia dla ponad 3,5 mln uchodźców z Syrii oraz około 365 000 uchodźców z innych krajów. Na chwilę obecną ranga polityczna rozmów na linii Turcja–UE została obniżona do poziomu europejskich komisarzy i tureckich ministrów (Chudziak, Strachota, 2016, s. 5). Turcja, głównie dzięki swojemu położeniu geopolitycznemu, jawi się obecnie jako strategiczny partner, który jako jedyny może efektywnie zminimalizować zagrożenia, jakie niesie ze sobą kryzys migracyjny.

Czasopismo: Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji