rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
PERSONALIZM W DZISIEJSZYM ŚWIECIE. JAKIE PROBLEMY STOJĄ PRZED DEFINICJĄ OSOBY?

Artykuł skupia się na pojęciu osoby i na personalizmie. Autor dzieli personalizm na dwa różne odłamy, z których pierwszy jest chrześcijański, a drugi świecki po to, aby jasno określić podłoże światopoglądowe z jakiego wychodzi w swoich rozważaniach. Pokazuje olbrzymią potrzebę ścisłego ustalenia definicji słowa osoba. Przywołuje najważniejsze dziedziny, w których to słowo jest niejako kluczowe dla rozwiązania wielu, w szczególności moralnych zagadnień. W swoich rozważaniach porusza problemy, z którymi boryka się medycyna oraz prawa zwierząt, które jak się wydaje, najbardziej upominają się o zdefiniowanie co oznacza bycie osobą.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
„Doświadczenie podmiotu” i „muzyczna melancholia” – o dwóch wierszach Witolda Wirpszy

„Doświadczenie podmiotu” i „muzyczna melancholia” to dwa najważniejsze aspekty wczesnej twórczości Witolda Wirpszy. Powstałe w 1945 r. wiersze – Rytm i Koncert, należy interpretować w kontekście innego tekstu z tomiku Mały gatunek – Wierszopisarstwo. Poeta szuka odpowiednich środków, by wyrazić swoje uczucia. Dwa najważniejsze elementy dzieła muzycznego, czyli rytm i melodia, są dla Wirpszy paradygmatem. Traktuje je w sposób nowatorski, z ich pomocą podmiot uzewnętrznia się. Próba opisu doświadczeń pozwala osobie mówiącej uwolnić się od strachu. Podmiot odnajduje wewnętrzną równowagę, ale traumatyczne doświadczenia sprawiają, że pozostaje mu muzyczna melancholia.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Teoria edukacji Floriana Bochwica. Szkic z zakresu historii kultury

W artykule referuję poglądy na edukację Floriana Bochwica, mało znanego polskiego filozofa żyjącego w XIX w..
Właściwa edukacja opierać się miała według niego nie tylko na zdobywaniu wiedzy i umiejętności, ale przede wszystkim
na moralnym doskonaleniu jednostki, której celem jest bycie pożyteczną dla społeczeństwa oraz życie podług wartości
religijnych. Kulturową tożsamość F. Bochwica wyznaczała jego pozycja społeczna – z jednej strony był on kontynuatorem
tradycji sarmackiej, z drugiej – przedstawicielem polskiej inteligencji prowincjonalnej.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rola systemów eksperckich w kształtowaniu ponowoczesnego kanonu piękna

Teza: W poniższym tekście stawiam tezę, że lekarze medycyny estetycznej za pośrednictwem wypowiedzi w mediach (na łamach kolorowej prasy, programów tv) oraz poprzez oferowane usługi tworzą giddensowskie systemy eksperckie, które wpływają na kształtowanie, umacnianie i upowszechnianie nowego kanonu piękna.
	Omówione koncepcje: Punkt wyjścia mojego tekstu stanowi praca Anthony’ego Giddensa Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, w której przedstawiona jest koncepcja systemów eksperckich. Odnoszę się także do tez Georgesa Vigarello, dotyczących zmian kanonów piękna na przestrzeni wieków i współczesnego kultu sztuczności. W poniższym tekście powołuję się także na koncept „zawodowych piękności” Naomi Wolf.
Wyniki i wnioski: Dokonując analizy dyskursu (porady w prasie kolorowej, programy telewizyjne dotyczące mody i urody czy oferty gabinetów estetycznych) wokół upiększania ciała, można stwierdzić, że systemy eksperckie dotyczące przekształcania ciała przyczyniają się do medykalizacji. Naturalne przejawy ludzkiej fizjonomii (naturalny kształt ust, rysy twarzy, skóra) traktowane są jako „schorzenie”, które należy poddać leczeniu. Socjalizowane w ten sposób jednostki coraz częściej poddają się zabiegom medycyny estetycznej, chcąc osiągnąć pożądany wygląd.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia: Tekst zwraca uwagę na konsekwencje  funkcjonowania systemów eksperckich w zakresie upiększenia ciała. Do konsekwencji tych należą: unifikacja wyglądu (osoby poddające się zabiegom medycyny estetycznej upodabniają się do siebie), ostracyzm wobec osób nie spełniających ideału, a także medykalizacja urody (charakterystyczne i wyjątkowe cechy ludzkiej fizjonomii zostają uznane za defekt).

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Osoba z niepełnosprawnością w świadomości uczniów klas szóstych

Stereotypy wywierają wpływ na funkcjonowanie grup stanowiących mniejszość. Dorośli klasyfikują osoby z niepełnosprawnościami jako oddzielną grupę, przypisując jej negatywne cechy, takie jak: bezradność, trudności z ekspresją emocji, zależność od innych czy izolowanie się. Powszechnie uważa się osoby z ograniczeniem sprawności jako nieszczęśliwe. Przeprowadzone przez autorkę badania na grupie uczniów klas szóstych mają odpowiedzieć na pytanie: Czy ten sposób postrzegania dotyczy również dzieci wchodzących w okres dojrzewania? Głównym problemem artykułu jest obraz osoby z niepełnosprawnością.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Nieważne, jakiego koloru jest kot - ważne, by łapał myszy. Deng Xiaoping i droga komunistycznych Chin do kapitalizmu

Rozważając dzisiejszą pozycję międzynarodową Chińskiej Republiki Ludowej, nie można pominąć życia i kariery politycznej jej kluczowego reformatora, Denga Xiaopinga. Poniższy artykuł ma dwa główne cele. Po pierwsze, przybliżyć, jak droga życiowa ukształtowała poglądy Denga oraz cechy charakteru, dzięki którym udało mu się zakwestionować obowiązujące status quo i – nie zmieniając de jure reżimu obowiązującego w państwie – poprowadzić Chiny ku kapitalizmowi i rosnącej zamożności. Drugim zadaniem, jakie postawił przed sobą autor, jest opisanie wyjątkowości tej drogi.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rosyjska tradycja tłumaczenia utworów dla dzieci: między edukacją a ideologią

Cel badań. Artykuł ukazuje strategie tłumaczeniowe rosyjskich tłumaczy działających w okresie Związku Radzieckiego na przykładzie obcojęzycznej literatury dziecięcej. Zamysłem autora było zbadanie, jaką rolę odegrała w wyborach tłumaczy ideologia partii komunistycznej i w jakim stopniu prąd socrealizmu wpłynął na kształt świata przedstawionego w książkach czytanych przez dzieci.
Metody badań. Przedmiotem moich badań były klasyczne pozycje z literatury dziecięcej, takich autorów jak Lewis Carroll, L. Frank Baum, Alan Alexander Milne, Hugh Lofting oraz Carlo Collodi. Rosyjskie przekłady zostały przeanalizowane na podstawie istotnych koncepcji przekładoznawczych, ze szczególnym uwzględnieniem strategii domestykacji oraz adaptacji.
Wyniki badań. Zanalizowane tłumaczenia mieszczą się w definicji adaptacji, tłumacze dostosowują realia pod potrzeby dziecięcego czytelnika, niejednokrotnie odzierając oryginał z elementów nacechowanych kulturowo, aby tekst był w pełni zrozumiany przez czytelnika niezaznajomionego z kulturą anglosaską czy włoską. 
Wnioski.Dominującą strategią podejmowaną przez radzieckich tłumaczy była adaptacja. Ideologia komunistyczna była ważnym, choć nie jedynym, czynnikiem odpowiedzialnym za ten stan rzeczy. Niebagatelną rolę odegrały również tradycje domestykacji, obecne w literaturze rosyjskojęzycznej na długo przed zdefiniowaniem założeń realizmu socjalistycznego.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Edukacyjne i socjalizacyjne aspekty kultury popularnej. Fascynacje literackie młodego pokolenia

Artykuł dotyczy edukacyjnego oraz socjalizacyjnego potencjału kultury popularnej, która ma niebagatelny wpływ na funkcjonowanie młodego pokolenia. Dzisiejsza rzeczywistość młodego człowieka przesycona jest przekazami medialnymi, a jej odbiór zapośredniczony przez środki masowego przekazu. Literatura popularna stanowi ważny obszar kultury popularnej, a dzieła zaliczane w jej poczet to bestsellery rynków księgarskich. Celem badań, przeprowadzonych za pomocą wywiadów swobodnych było określenie miejsca, roli oraz funkcji literatury w życiu adolescentów, określenie fascynacji literackich oraz dotarcie do edukacyjnych i socjalizacyjnych wymiarów literatury popularnej.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
UCZENIE SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH W FORMIE E-LEARNING. ANALIZA PORÓWNAWCZA WARUNKÓW UCZENIA SIĘ OSÓB WYBIERAJĄCYCH NAUKĘ NA DWÓCH RODZAJACH PLATFORM

Cel badań. Celem analizy jakościowej było porównanie dwóch rodzajów kursu języka obcego e-learning: kursu języka hiszpańskiego na platformie Duolingo i kursu typu MOOC Basic Spanish 1: Getting started pod względem warunków uczenia się. Badanie ilościowe zrealizowano w celu porównania osób wybierających kurs na wspomnianych dwóch rodzajach platform pod względem poziomu samooceny globalnej, samooceny językowej oraz motywacji do nauki języków. 
Metodologia. Jako kryteria analizy jakościowej przyjęto dwanaście zasad dobrych praktyk
 w edukacji językowej zaproponowanych przez Browna (2002); to jest: (1) automatyzacja, (2) uczenie się ze zrozumieniem (ang. meaningful learning), (3) antycypacja nagrody, (4) motywacja wewnętrzna, (5) strategiczna inwestycja, (6) językowe ego (ang. language ego), (7) samoocena, (8) podejmowanie ryzyka, (9) relacja język – kultura, (10) wpływ języka ojczystego, (11) interjęzyk (ang. interlanguage) oraz (12) kompetencja komunikacyjna. 
W badaniu ilościowym wzięło udział 261 uczących się języka hiszpańskiego, którzy utworzyli dwie grupy badawcze: grupę użytkowników platformy Duolingo oraz grupę użytkowników kursów typu MOOC na platformie edX, FutureLearn i Udemy. Zostali oni poproszeni o wypełnienie trzech kwestionariuszy w wersji elektronicznej (SES Rosenberga, kwestionariusz do badania samooceny językowej oraz kwestionariusz do badania motywacji do nauki języków obcych autorstwa Noels, Clément i Pelletier (2001)). Do analizy wyników wykorzystano test  t-Studenta oraz test niezależności chi-kwadrat. 
Wyniki. Analiza kursu języka hiszpańskiego na platformie Duolingo oraz kursu typu MOOC na platformie edX wykazała, że Duolingo w większym stopniu spełnia kryteria automatyzacji, antycypacji nagrody oraz samooceny, a kurs MOOC ma przewagę w zakresie uczenia ze zrozumieniem, włączania kultury w naukę języka, balansu pomiędzy językiem obcym a językiem ojczystym oraz kompetencji komunikacyjnej. Analiza ilościowa nie wykazała istotnych różnic pomiędzy grupami w zakresie samooceny globalnej. Osoby uczące się na platformie Duolingo miały za to wyższą samoocenę językową od osób uczących się na kursach MOOC. Grupy różniły się również pod względem wskazywanych motywacji do nauki.
Wnioski. Analiza jakościowa ujawniła różnice pomiędzy dwoma implementacjami 
e-learningu, a także ich braki. Materiał językowy bywa odarty z kontekstu i przekazywany 
w zmechanizowany sposób (Duolingo) lub kurs w niewystarczający sposób motywuje i utrwala zdobytą wiedzę (edX). Zmienną pośredniczącą w badaniu ilościowym mógł być wiek badanych, gdyż 49,2% grupy uczących się na kursach typu MOOC stanowiły osoby w wieku powyżej 61 roku życia.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ziemska czy niebiańska? Wizja miłości u Cypriana Kamila Norwida i Sørena Kierkegaarda

Søren Kierkegaard i Cyprian Kamil Norwid nie należą do często zestawianych ze sobą twórców.
Jednak ich wizje miłości mają wiele wspólnych cech. Odwołują się do konwencjonalnych
przejawów tego uczucia: aktu zaręczyn i małżeństwa. Krytykują złudność i niedoskonałość „miłości
ziemskiej”. Wskazują na duchowy wymiar tego uczucia oraz możliwość miłości przy dążeniu
ku boskiemu wymiarowi.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zmiany aktywności fal mózgowych pod wpływem treningu neurofeedback u zawodników judo

Cel badań. Celem niniejszego badania była analiza dynamiki zmienności wartości fal Theta i Beta w grupach eksperymentalnej i kontrolnej po kolejnych sesjach biofeedback oraz określenie optymalnej liczby jednostek treningowych wystarczających do osiągnięcia celu badania, jakim była poprawa szybkości reakcji w badanej grupie zawodników judo.

Metoda. W badaniu wzięło udział 12 mężczyzn – zawodników kadry narodowej Polskiego Związku Judo. Zawodnicy uczestniczyli w dwóch cyklach treningowych, każdy po 15 sesji. Czas trwania treningu wynosił 4 minuty. W pierwszej sesji treningi odbywały się co drugi dzień. Druga seria badań, która odbyła się po czterotygodniowej przerwie, charakteryzowała się tym samym czasem trwania, jednak treningi odbywały się codziennie. Komputerowy test szybkości reakcji oraz wybrane próby systemu wiedeńskiego zostały wykonane przed oraz po zakończeniu każdego cyklu treningowego. Zawodnicy wykonywali trening na podstawie protokołu beta1/theta przy użyciu oprogramowania Biograf Infiniti 6.0 oraz 5 – kanałowego urządzenia dekodującego ProComp5 z sensorem EEG.
Wyniki. Szczegółowa analiza wyników pokazuje, że zastosowanie treningu biofeedback, który przyczynił się do poprawy szybkości reakcji, znacząco wpływa na dynamikę aktywności fal mózgowych.
Wnioski. Trening neurofeedback u zawodników judo może prowadzić do polepszenia wyników związanych z poprawą szybkości reakcji. Konieczne są jednak dalsze badania na szerszej grupie zawodników.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Typy zadań polonistycznych kształtujących twórcze myślenie uczniów w perspektywie psychodydaktycznej na przykładzie konkursów Złota Żabka i Złota Żaba

Cel badań. Celem badania było wskazanie typów zadań polonistycznych, które mogą wspierać i rozwijać twórcze myślenie uczniów na drugim i trzecim etapie edukacyjnym.
Metoda. Przedmiot badań stanowiły arkusze konkursów Złota Żabka (konkurs adresowany do uczniów szkoły podstawowej) i Złota Żaba (edycja przeznaczona dla gimnazjalistów) w dziedzinie języka polskiego. Przeanalizowane zostały zadania z konkursów przeprowadzonych od 1991 do 2016 roku. Podczas badania materiału zastosowano klasyfikację zadań pojawiających się w arkuszach i według nich określano typy zadań polonistycznych kształtujących twórcze postawy uczniów. W tym celu posłużono się ustaleniami Edwarda Nęcki, badacza psychologii twórczości, na temat procesów intelektualnych wchodzących w skład twórczego myślenia (dedukcja, indukcja, przekształcanie, metaforyzowanie, dokonywanie skojarzeń, abstrahowanie).
Wyniki. Analiza materiału wykazała, że w arkuszach konkursów przedmiotowych Złota Żabka i Złota Żaba znajduje się wiele zadań, które kształtują i rozwijają twórcze myślenie. Autorzy konkursów proponują aktywności, które motywują do uruchomienia operacji intelektualnych związanych z twórczym myśleniem i dopuszczają myślenie dywergencyjne uczestników. Przyjmuje się zatem, że typologia zadań pojawiających się w konkursach Złota Żabka i Złota Żaba stanowi równocześnie typologię, choć niepełną, zadań kształtujących i rozwijających twórcze postawy uczniów.
Wnioski. Twórcze myślenie jest dyspozycją naturalną dla każdego człowieka, ale nie każdy korzysta z niej w równym stopniu. Szczególną rolę w jego kształtowaniu odgrywa edukacja. Zaplanowane i przemyślane działania dydaktyczne mogą bowiem wspierać twórcze myślenie dorastających ludzi (m.in. zadania motywujące do uruchomienia procesów intelektualnych prowadzących do twórczego myślenia; dopuszczające myślenie dywergencyjne; zawierające polecenia, które wywołują pozytywne nastawienie do rozwiązania problemu).

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Powstanie i początki rozwoju psychoanalitycznej koncepcji symbolu w oparciu o teorię Zygmunta Freuda, Ernesta Jonesa i Melanie Klein

Teza. Celem artykułu jest omówienie początków psychoanalitycznej koncepcji symbolu w oparciu o teorię Zygmunta Freuda, Ernesta Jonesa oraz Melanie Klein i wskazanie na związek psychoanalitycznego i semiotycznego ujęcia symbolu. 
Omówione koncepcje. Przegląd literatury podążający za historycznym rozwojem koncepcji symbolu, przedstawiający najpierw jej podwaliny w pracach Z. Freuda (Freud, 1900/1996), następnie jej „przestrzenny” rozwój za sprawą E. Jonesa (Jones, 2000), aby na końcu omówić jej interpretację w oparciu o paradygmat relacji z obiektem autorstwa M. Klein (Klein, 1930/2007). Analiza omówionych ujęć w kontekście zbieżności w traktowaniu symbolu, jako współtworzonego przez wewnętrzny świat nieświadomej fantazji jednostki przy jednoczesnym zastosowaniu zdobyczy semiotyki, z gruntu zorientowanej na perspektywę zewnętrznego porządku.
Wyniki. Śledzenie rozważań Z. Freuda na temat symbolu pozwala ustalić, jak jego wąska definicja symbolu zyskuje wielowymiarowość za sprawą nieoczywistego rozpoznania, że zasada substytucji ma swoje zastosowanie w języku nieświadomości. Wraz z tym odkryciem Z. Freud wkracza w tzw. szeroką koncepcję symbolu, uwalniając jego interpretację od kulturowych klisz. Koncepcja E. Jonesa podąża za odkryciem Z. Freuda i jednocześnie utrwala związek symbolu z jednostką za sprawą objaśniania go poprzez pryzmat regresji, a także związków krwi, kwestii narodzin i śmierci. Przełomowe wydaje się być ujęcie M. Klein, która podejmuje trudniejszy wątek odkrycia Z. Freuda, a mianowicie problem „milczenia” symbolu, jego związku z tym, co niewyrażone, który udaje jej się rozwikłać za sprawą opisu konfiguracji lęków i pragnień. 
Wnioski. Przyjrzenie się początkom psychoanalitycznej koncepcji symbolu pozwala uchwycić jego istotę i wykazać jego ścisły związek z problematyką ekspresji, szczególnie zaś mowy i myślenia, ze względu na jego usytuowanie na granicy semiotyki i psychoanalizy.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Estetyzacja codzienności w programie poradniczym dotyczącym wyglądu Chcę być piękna – perspektywa krytyczna

Człowiek niemalże od zawsze poddawał ciało różnym reżimom, mającym uczynić je bardziej atrakcyjnym. Wszechobecne dążenie do piękna jest zjawiskiem socjologicznym, którego nie można bagatelizować. Jego natarczywa obecność w środkach masowego przekazu stała się bodźcem do przeprowadzenia analizy reality show Chcę być piękna. Artykuł

przedstawia model kobiecości propagowany przez telewizję. Ukazuje jaki przekaz socjalizacyjny udostępniany jest młodym, stosunkowo mało krytycznym odbiorcom. Prezentuje zależność między modyfi kowaniem wizerunku a świadomym konstruowaniem tożsamości.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Postrzeganie międzypokoleniowe młodych dorosłych i seniorów

Celem pracy było sprawdzenie tego jaki stosunek przejawiają do siebie młodzi dorośli oraz seniorzy, a także to jak postrzegają oni grupy własne. 
         W badaniu udział wzięły 54 osoby, 27-u młodych dorosłych oraz 27-u seniorów. Wiek osób badanych: młodych dorosłych 20-30 lat (M=22,41; SD=2,39), seniorów: 60-79 lat (M=67,48; SD=4,77). Zastosowano metodę badań kwestionariuszowych. Dyspozycyjny optymizm mierzono przy użyciu Testu Orientacji Życiowe - LOT –R. W celu zmierzenia jak osoby charakteryzują siebie i opisują innych stworzono dwa kwestionariusze autorskie, w których osoby badane udzielały odpowiedzi na 32 pozycjach w każdym teście. W pierwszym z nich należało się odnieść do opisu charakterystyki własnej, a w drugim do opisu innych osób. W tym przypadku osoby młode miały za zadanie opisać grupę senioralną, natomiast seniorzy młode pokolenia.
         Na podstawie wyników badań dotyczących opisu osób w wieku senioralnym przez osoby młode oraz osób młodych przez seniorów wynika, że grupa senioralna ocenia wyżej młodych dorosłych niż młodzi dorośli oceniają seniorów. Młodzi dorośli oceniają wyżej siebie niż seniorów. Z kolei młodzi dorośli posiadający dziadków i mający z nimi dobry kontakt, wyżej oceniali seniorów.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wpływ wirtualnej rzeczywistości na poziom dystrakcji od bodźców bólowych

Cel badań  Badanie skuteczności rodzaju dystrakcji od bodźców bólowych polegającej na wykorzystaniu wirtualnej rzeczywistości.
         Materiały i metody. 16 studentów w wieku 20-32 lat wprowadzanych było za pomocą gogli wirtualnej rzeczywistości w warunek dystrakcji pobudzającej - jazda rollercoasterem, relaksującej- spacer przez las, oraz w warunek kontrolny – wyświetlane było czarne tło. Ból wywoływany był poprzez zanurzenie ręki w zimnej wodzie. Skuteczność dystrakcji  mierzona była za pomocą deklarowanego poziomu odczuwanego bólu, zaznaczonego na skali VAS, oraz czasu, przez który badany wytrzymywał działanie bodźca bólowego. Na koniec wyniki porównano z testem temperamentu PTS.
         Rezultaty. Badani istotnie dłużej znosili działanie bodźca bólowego w warunkach dystrakcji, niż w warunku kontrolnym; lecz nie stwierdzono istotnej różnicy pomiędzy warunkiem pobudzającym, a warunkiem relaksującym. Żaden z warunków eksperymentu nie miał wpływu na deklarowany poziom odczuwanego bólu. Kobiety istotnie dłużej znosiły działanie bodźca bólowego w warunku pobudzającym i relaksującym, oraz deklarowały istotnie niższe odczucie bólu w warunku pobudzającym. Wykryto również dodatnią korelację wyników uzyskanych w skali Siły Procesu Hamowania kwestionariusza PTS z czasem wytrzymywania bodźca bólowego we wszystkich trzech warunkach eksperymentu.
         Wyniki. Udowodniono, że występowanie dystrakcji ma wpływ na zwiększenie czasu znoszenia działania bodźca bólowego przez badanych, jednak nie stwierdzono różnic w skuteczności dystrakcji pomiędzy warunkiem pobudzającym, oraz relaksującym.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia