rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Porównanie pilnych i planowych operacji nowotworów jelita grubego – doświadczenie jednego ośrodka

Wprowadzenie: Około jedna trzecia operacji nowotworów jelita grubego wykonywana jest w trybie pilnym. Cel: Celem niniejszego retrospektywnego badania było porównanie operacji nowotworów jelita grubego wykonywanych w trybie pilnym z operacjami planowymi. Materiał i metody: Dokonano retrospektywnej analizy danych dotyczących 160 pacjentów, u których wykonywano operację raka jelita grubego. Osoby te podzielono na dwie grupy: (1) operacji pilnych (n = 29) i (2) operacji planowych (n = 131). Porównano dane demograficzne i kliniczno-patologiczne dla obu grup. Wyniki: Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami pod względem: wieku, konieczności przetaczania krwi czy konieczności dodatkowej interwencji chirurgicznej. Operacje nagłe wykonywano częściej u pacjentów płci męskiej. Operacje pilne charakteryzowały się wyższym odsetkiem powikłań, jednak nie zaobserwowano istotnych różnic w długości hospitalizacji. Całkowita liczba wyciętych węzłów chłonnych w obu grupach była podobna, przy czym w grupie operacji pilnych stwierdzano większą liczbę węzłów chłonnych z przerzutami nowotworu. Wnioski: Możliwe jest wykonywanie pilnych resekcji jelita grubego w związku z rakiem jelita z uwzględnieniem zasad dla zabiegów onkologicznych.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Znaczenie laparoskopowej oceny zaawansowania w leczeniu raka żołądka

Cel: Laparoskopia z oceną zaawansowania (ang. staging laparoscopy; SL) pozwala na wdrożenie leczenia paliatywnego, terapii neoadjuwantowej przed leczeniem operacyjnym lub na bezpośrednią resekcję radykalną oraz na ustalenie strategii postępowania, co pozwala ograniczyć śmiertelność poprzez uniknięcie niepotrzebnych laparotomii. W naszym badaniu retrospektywnie oceniliśmy znaczenie laparoskopii z oceną zaawansowania w oparciu o dane kliniczne i histopatologiczne. Metody : Analizie retrospektywnej poddano dane 70 z 350 pacjentów poddawanych diagnostycznej laparoskopii z powodu raka żołądka w Klinice Chirurgii Onkologicznej od sierpnia 2013 do stycznia 2020 roku. Wyniki: Biopsja otrzewnej była dodatnia na obecność komórek nowotworowych u 41 (58,5%) pacjentów i ujemna u 29 (41,5%) pacjentów poddawanych SL. Cytologia płynu z otrzewnej była ujemna u 32 (45,7%) pacjentów i dodatnia u 38 (54,3%) pacjentów. Wyniki biopsji i cytologii były równocześnie dodatnie u 35 pacjentów i jednocześnie ujemne u 26 pacjentów. Wnioski: Podsumowując, nawet najbardziej zaawansowane metody obrazowania nie pozawalają w 100% ocenić zaawansowania procesu nowotworowego, tym samym SL odgrywa istotną rolę w leczeniu pacjentów z rakiem żołądka. Laparoskopowa ocena zaawansowania, jako zabieg prosty, tani, bezpieczny i dobrze tolerowany, powinna stanowić podstawę postępowania u pacjentów z podejrzeniem zajęcia otrzewnej, u których nie udaje się w pełni ocenić zaawansowania choroby badaniami przedoperacyjnymi.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Appendektomia wykonywana w trybie pilnym w okresie pandemii COVID-19 – doświadczenie pojedynczego ośrodka w Wielkiej Brytanii

Wprowadzenie: Po stwierdzeniu pierwszych przypadków zakażenia nowym koronawirusem (COVID-19) w Wuhan w Chinach w grudniu 2019 r., doszło do błyskawicznego rozprzestrzenienia się go i przeciążenia systemów ochrony zdrowia na całym świecie. Wobec braku wiedzy o wirusie odpowiedzialnym za COVID-19 i niewielkiej liczby doniesień na temat wyników operacji chirurgicznych przeprowadzanych w tym czasie, szpitale wstrzymały wykonywanie planowych zabiegów, natomiast zabiegi w trybie pilnym przeprowadzano jedynie po wyczerpaniu możliwości leczenia zachowawczego. Cel: W niniejszej pracy przedstawiamy nasze doświadczenia w zakresie wyników chirurgicznego leczenia zapalenia wyrostka robaczkowego w okresie pandemii. Metody: Prospektywnie zgromadzono dane z leczenia 132 pacjentów w szczytowym okresie pandemii, tj. od 1 marca do 5 czerwca 2020 r. Następnie porównano je z danymi z leczenia 206 chorych w analogicznym czasie w 2019 r. Analizą objęto: dane demograficzne pacjentów, objawy przy przyjęciu, zdarzenia przedoperacyjne, rodzaj leczenia chirurgicznego oraz wyniki i powikłania pooperacyjne. Wyniki: Zmienne demograficzne i stan ogólny wg ASA w obu grupach były porównywalne. Appendektomię laparoskopową wykonano u 84,4% pacjentów w grupie badanej i 96,7% w grupie kontrolnej. Podczas gdy odsetek pierwotnych operacji techniką otwartą w grupie badanej to 13,6%, w grupie kontrolnej wynosił on 5,3%. Średnia długość hospitalizacji i odsetek wczesnych powikłań pooperacyjnych (<30 dni) były podobne w obu grupach, z wyjątkiem zakażenia miejsca operowanego (P = 0.02) oraz jednego zgonu w grupie badanej. Wniosek: Choć w okresie pandemicznego przeciążenia jedną z opcji terapeutycznych w przypadkach ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego stanowi leczenie zachowawcze, u pewnego odsetka pacjentów nadal wymagana jest operacja chirurgiczna. Wyniki naszego badania wskazują, że przy starannym planowaniu i ścisłych protokołach obowiązujących na bloku operacyjnym możliwe jest bezpieczne wykonywanie zabiegów pilnej appendektomii przy minimalnym ryzyku transmisji COVID-19. Obserwacje te uzasadniają przeprowadzenie dalszych, randomizowanych badań.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Pacjenci z przewlekłą niewydolnością żylną w dobie COVID-19 i ryzyko zakrzepowe – wskazówki dotyczące leczenia zachowawczego chorych wynikające z podstaw patofizjologii

Obecne ograniczenia w leczeniu operacyjnym, a także ograniczenia dotyczące aktywności zawodowej i sportowej związane z pandemią COVID-19, nakazują szukanie rozwiązań w postępowaniu terapeutycznym dla olbrzymiej populacji chorych z przewlekłą niewydolnością żylną (ang. chronic venous insufficiency; CVI). Dla zrozumienia zasad farmakoterapii tej jednostki chorobowej autorzy posłużyli się danymi dotyczącymi epidemiologii oraz patofizjologii CVI. Przytoczyli też najnowsze dane dotyczące leków wenoaktywnych i zaleceń, których należy przestrzegać. Syntetycznie podsumowali dane z piśmiennictwa oparte na EBM (ang. evidence-based medicine). Ma to być odpowiedź na pytanie: jak postępować w czasie pandemii z chorymi, którzy mają żylaki lub – szerzej – przewlekłą niewydolność żylną?

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Dziesięć przykazań zabiegów hernioplastyki z uwolnieniem mięśnia poprzecznego brzucha – szczegóły techniczne i wnioski

Wprowadzenie: Separacja komponentów tylnych (PCS) metodą uwolnienia mięśnia poprzecznego brzucha (TAR) pozwala na przezwyciężenie wad tradycyjnych podejść naprawczych opisywanych w literaturze. Cel: W niniejszej pracy dokonujemy oceny bezpieczeństwa i skuteczności przedmiotowego podejścia, prezentując wnioski z własnego doświadczenia zdobytego w leczeniu dużej serii złożonych przepuklin brzusznych. Ponadto oceniamy rolę optymalizacji przedoperacyjnej i znaczenie dedykowanego zespołu rekonstrukcji powłok brzusznych (AWR) dla poprawy wyników leczenia operacyjnego. Materiał i metody: Dokonano retrospektywnej oceny wszystkich pacjentów poddawanych zabiegowi TAR w specjalistycznym ośrodku leczenia przepuklin w latach 2016–2019. Gromadzone dane obejmowały: dane demograficzne, szczegółowe informacje o przebiegu leczenia w okresie okołooperacyjnym oraz informacje o powikłaniach pooperacyjnych. Pierwszorzędowymi zmiennymi wynikowymi były zdarzenia w miejscu operowanym (SSO) i nawroty przepukliny. W celu określenia znaczących czynników prognostycznych wystąpienia SSO opracowano model regresji wielorakiej. Wyniki: W grupie 92 kolejnych pacjentów średnia wieku wyniosła 52 lata, zaś średni wskaźnik masy ciała – 27,9. Do głównych chorób współistniejących należały: cukrzyca (41%), nadciśnienie tętnicze (23%) i przewlekła obturacyjna choroba płuc (15%). Średni rozmiar defektu przepuklinowego wyniósł 13,2 cm, zaś średni czas pracy 232 minuty. Całkowite zamknięcie tylnej pochewki mięśnia prostego osiągnięto w 95,6% przypadków. Stwierdzono 18 (19,5%) przypadków SSO, w których zastosowano postępowanie zachowawcze; żadnym z przypadków nie była konieczna eksplantacja siatki. Doszło do 2 (2,1%) nawrotów przepukliny, wymagających operacji rewizyjnej. W przypadku analizy wieloczynnikowej istotnym predyktorem SSO był czas operacji (wartość p = 0,047). Wnioski: AWR z wykorzystaniem podejścia TAR pozwala na uzyskanie trwałej naprawy przepukliny przy niskim wskaźniku chorobowości ogólnej. Zastosowanie holistycznego podejścia ma na celu optymalizację przygotowania przedoperacyjnego oraz utworzenie dedykowanego zespołu AWR w celu dalszej poprawy wyników leczenia chirurgicznego.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zasadność oraz skuteczność diet stosowanych w celu przedoperacyjnej redukcji masy ciała u pacjentów kwalifikowanych do operacji bariatrycznej

Wstęp: Operacje bariatryczne są obecnie najskuteczniejszą metodą redukcji masy ciała u pacjentów chorujących na otyłość olbrzymią. Istotnym elementem przygotowania do chirurgicznego leczenia otyłości jest redukcja masy ciała. Cel: Celem pracy było przedstawienie dotychczasowej wiedzy na temat przedoperacyjnej redukcji masy ciała oraz diet stosowanych w tym celu.Materiał i metodyka: W pracy wykorzystano publikacje naukowe dostępne w bazie PubMed/MEDLINE opublikowane w latach 2005–2020 oraz stanowiska i wytyczne towarzystw, takich jak: Sekcja Chirurgii Metabolicznej i Bariatrycznej Towarzystwa Chirurgów Polskich, American Association of Clinical Endocrinologists, The Obesity Society, and American Society for Metabolic & Bariatric Surgery oraz International Federation for Surgery of Obesity and Metabolic Disorders-European Chapteri European Association for the Study of Obesity. Wyniki: Badania wykazują, że nawet niewielka redukcja masy w okresie poprzedzającym operację ułatwia jej przeprowadzenie, zmniejsza liczbę powikłań, umożliwia skrócenia czasu trwania zabiegu oraz hospitalizacji. Nie ma jednak jednoznacznych dowodów, że zwiększa ona redukcję masy ciała w okresie pooperacyjnym. Zastosowanie zbilansowanej diety ubogoenergetycznej w okresie przedoperacyjnym przygotowuje pacjenta do zmian sposobu żywienia, przez co poprawia jego stan odżywienia. Dieta niskokaloryczna (ang. low calorie diet; LCD) lub bardzo niskokaloryczna (ang. very low calorie diet; VLCD) mogą być skuteczną metodą redukcji masy ciała przed operacją, jednakże takie postępowanie nie pozwala na modyfikację nawyków żywieniowych. Zastosowanie diety bardzo niskokalorycznej ketogenicznej (ang.  very low calorie ketogenic diet; VLCKD) pozostaje przedmiotem dyskusji. Wnioski: Istnieje konieczność przeprowadzenia dużych badań randomizowanych oceniających krótko i długofalowe korzyści z przedoperacyjnej utraty masy ciała oraz metody redukcji masy ciała u pacjentów kwalifikowanych do operacji bariatrycznych, a także ujednolicenia kryteriów postępowania żywieniowego z chorym w okresie przedoperacyjnym.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Przyczyny nieważności małżeństwa w prawie kanonicznym i przyczyny rozwodów w polskim prawie rodzinnym w świetle badań aktowych

Prezentowany artykuł dotyczy zagadnienia przyczyn stwierdzenia nieważności małżeństwa
w prawie kanonicznym w powiązaniu z przyczynami rozwodów w prawie rodzinnym. Krótkie
omówienie teoretyczne tej problematyki zostało uzupełnione o zestawienie przyczyn stwierdzenia
nieważności małżeństwa, które ustalił sąd kościelny, z przyczynami rozkładu pożycia, które ustaliłby sąd rozwodowy, gdyby w danej sprawie orzekał. Omawiane zestawienie autorki sporządziły
na podstawie przeprowadzonego badania akt spraw kościelnych dotyczących stwierdzenia nieważności małżeństwa w prawie kanonicznym. W końcowej części artykułu zawarto kilka refleksji
podsumowujących rezultaty badania, z których m. in. wynika, że postępowanie dowodowe prowadzone w sądzie kościelnym jest bardziej wnikliwe niż w sądzie powszechnym.
Badanie wykazało również, iż w praktyce występuje więcej przyczyn rozkładu pożycia niż tylko
te wymienione w katalogu Głównego Urzędu Statystycznego. Sądy rozwodowe nie rozszerzają
tego katalogu, a przez to nie poszerzają postępowania dowodowego celem ustalenia innych możliwych przyczyn.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Raport z trzyletniej (2017-2019) działalności Serwisu Replantacyjnego dla amputacji rąk w Polsce

W pracy przedstawiono podsumowanie działalności Serwisu Replantacyjnego dla amputacji rąk w Polsce w latach 2017-2019. W analizowanym okresie, do Serwisu zgłoszono 551 przypadków amputacji i innych rozległych urazów kończyn górnych, z czego 330 zaakceptowano do operacji, a w 221 przypadkach, z różnych powodów odmówiono przyjęcia. Wśród 330 przyjętych było 165 (50%) amputacji całkowitych, 131 (40%) prawie całkowitych i 34 (10%) inne, ciężkie, zagrażające utratą kończyny urazy. W przeważającej liczbie ofiarami byli mężczyźni w młodym i średnim wieku. Najwięcej było amputacji kilku palców i kciuków - 251 (76%), następnie amputacji na poziomie śródręcza - 30 (9%), przedramienia - 23 (7%) i nadgarstka - 20 (6%). U 138 chorych (42%) z całkowicie amputowanymi kończynami lub palcami wykonano replantację, u 98 (30%) rewaskularyzację, a u 45 (14%) naprawę rozległych uszkodzeń (pierwotna rekonstrukcja). W 26 przypadkach (8%) wykonano pokrycie ubytków płatami, a w 23 (7%) nie podjęto próby replantacji i zaopatrzono kikut kończyny. Przeżywalność replantowanych i rewaskularyzowanych części kończyn wynosiła śr. 65% dla replantacji i 85% dla rewaskularyzacji. W porównaniu do raportu z okresu 2013-2016, liczba leczonych chorych była podobna, ale inna była struktura urazów: więcej było przypadków amputacji palców - o 22, za to znacznie mniej - o 50 amputacji proksymalnych: ręki, przedramienia i ramienia. Przedstawiony raport podkreśla znaczenie nieformalnej struktury, jakim jest Serwis Replantacyjny w ratowaniu kończyn ciężko okaleczonych pacjentów.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie art. 321 k.p.c. w sprawach odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej

W sprawach określonych art. 206 ust. 2 ustawy Prawo telekomunikacyjne przedsiębiorcom telekomunikacyjnym przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie. Postępowanie przed SOKiK jest postępowaniem merytorycznym, pierwszoinstancyjnym,
toczącym się według przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Stosuje się więc tu wszystkie
przepisy procesowe, w tym art. 321 k.p.c. Zastosowanie art. 321 k.p.c. w sprawach telekomunikacyjnych budzi wątpliwości w praktyce, a dotyczy podstawowego zagadnienia postępowania
cywilnego, jakim jest przedmiot wyrokowania. Celem opracowania jest wykazanie, że przepis
art. 321 k.p.c. ma zastosowanie w sprawach z zakresu telekomunikacji z uwzględnieniem specyfiki spraw tego rodzaju, a w szczególności to, iż postępowanie przed SOKiK ma wymiar kontrolny działalności regulacyjnej Prezesa UKE. Nie może być uważane za naruszenie art. 321 k.p.c.
uchylenie decyzji administracyjnej wydanej przez Prezesa UKE w całości lub w części w sytuacji,
gdy istnieje potrzeba dokonania w całości lub w części niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy
ustaleń. Analizie poddano orzeczenia sądów powszechnych i Sądu Najwyższego z zakresu spraw
telekomunikacyjnych, w szczególności orzeczenia wydawane w sprawach z odwołań od decyzji Prezesa UKE określających warunki współpracy międzyoperatorskiej w zakresie wysokości
stawek stosowanych we wzajemnych międzyoperatorskich rozliczeniach oraz nakładające kary.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Obniżenie ceny w świetle znowelizowanych przepisów o rękojmi

Celem tego artykułu jest zbadanie charakteru prawnego obniżenia ceny w świetle znowelizowanych przepisów o rękojmi. Przeprowadzone badania obejmują rekonstrukcję kluczowych
poglądów, jakie zostały wyrażone w doktrynie i orzecznictwie, a następnie ich odniesienie
do znowelizowanych przepisów. Rozważania te skupiają się na (1) interpretacji zwrotu „złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny”, (2) konsekwencjach objęcia tego uprawnienia terminem
zawitym, (3) adekwatności wytycznej obniżenia ceny i (4) następstw nieustosunkowania się do
oświadczenia kupującego w ustawowym terminie. Wywody prezentowane w artykule opierają
się na analizie dogmatycznej, uzupełnionej o analizę historyczną, i prowadzą do wniosku, że
obniżenie ceny zostało skonstruowane jako uprawnienie kształtujące po nowelizacji przepisów
o rękojmi, co stanowi odejście od poprzednio dominującej koncepcji roszczenia.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Nowe regulacje dotyczące problematyki zabytków w związku z wejściem w życie ustawy o rzeczach znalezionych

W dniu 20 lutego 2015 r. uchwalono ustawę o rzeczach znalezionych. Celem niniejszego artykułu
jest analiza regulacji wprowadzonych tą ustawą. Ustawa ta wprowadza istotne zmiany w kodeksie cywilnym oraz w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Utworzono m.in.
,,Krajowy rejestr utraconych dóbr kultury”. Autor omawia nowe regulacje prawne oraz wysuwa
propozycje de lege ferenda.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Tereny zamknięte ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa ustanawiane przez organy administracji rządowej

W artykule podjęta jest problematyka dotycząca ustanawiania terenów zamkniętych ze względu
na obronność i bezpieczeństwo państwa. Kompetencje w tym zakresie zostały przyznane administracji rządowej – ministrom oraz kierownikom urzędów centralnych. Organ wydając decyzję
o zamknięciu terenu musi jednocześnie określić jego granice. Jest to na tyle istotne, że musi być
uwzględnione w dokumentacji geodezyjnej, która jest przekazywana właściwym terytorialnie starostom prowadzącym ewidencję gruntów i budynków. Przewodniczący zarządu powiatu wykazuje
w tej ewidencji dane odnoszące się do gruntów, budynków i lokali, znajdujących się na terenach
zamkniętych, musi jednak brać pod uwagę przepisy o ochronie informacji niejawnych. Nadanie
informacjom o obiektach znajdujących się na terenie zamkniętym określonej klauzuli tajności
powoduje, że nie będą one udostępniane osobom nieuprawnionym.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Administrator bezpieczeństwa informacji

Przedmiotem artykułu jest prezentacja, analiza i ocena przepisów ustawowych oraz wykonawczych
odnoszących się do powoływania, rejestracji oraz zadań administratora bezpieczeństwa informacji
jako pod-miotu zobowiązanego do sprawdzania zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami, nadzorowania opracowania i aktualizowania dokumentacji opisującej sposób przetwarzania
takich danych oraz środki techniczne i organizacyjne zapewniające ochronę przetwarzanych danych
osobowych odpowiednią do zagrożeń oraz kategorii danych objętych ochroną, zapewniania zapoznania osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych z przepisami o ich ochronie oraz
prowadzenia rejestru zbiorów danych przetwarzanych przez administratora. Przeprowadzona analiza
przepisów ustawy o ochronie danych osobowych oraz rozporządzeń wykonawczych odnoszących się
do administratora bezpieczeństwa informacji stanowi podstawę licznych wniosków de lege ferenda,
a wśród nich m.in.: wprowadzenia obowiązku powoływania administratora bezpieczeństwa informacji
przez administratora danych, wskazania w ustawie skutków prawnych: powołania administratora bezpieczeństwa informacji niespełniającego wymogów ustawowych oraz niezgłoszenia powołanego administratora bezpieczeństwa informacji do rejestracji przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych
Osobowych, jak również uregulowania w ustawie procedury przekazywania administratorowi bezpieczeństwa in-formacji wiadomości o prowadzonych zbiorach danych osobowych oraz ich aktualizacji,
a także ewentualnym zaniechaniu przetwarzania danych w prowadzonym dotychczas zbiorze

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Model integracji europejskiej: adaptacja koncepcji klasycznych czy nowa formuła? Rozważania ustrojowo-prawne

Artykuł stanowi przyczynek do dyskusji o modelu integracji europejskiej, towarzyszącej funkcjonowaniu Wspólnot i Unii od początku ich powstania, ale szczególnie ożywionej po kolejnych
kryzysach od Grexit do Brexit. Odnotowując, że integracja europejska od początku oscylowała
między realistyczną współpracą ekonomiczną a ideałem demokracji ponadnarodowej, co powodowało swoistą nierównowagę między instrumentami ekonomicznymi a politycznymi, autorka
przedstawia różne diagnozy i propozycje, jakie się w polityce i literaturze europejskiej pojawiały
w sprawie ostatecznego ukształtowania ustroju Unii – w tym analizuje przyczyny nieudanych
prób ustanowienia konstytucji europejskiej i podejmując krytyczną analizę nurtu postulującego
federalizację Unii lub przyrównującego obecną strukturę Unii do federacji. W artykule omawia
się podstawowe strukturalne i funkcjonalne cechy państwa federalnego wskazując, że samo zastosowanie niektórych uniwersalnych mechanizmów federacji (np. podział kompetencji) to za mało,
aby jako federację kwalifikować aktualny model integracji. Co więcej – nazwanie UE federacją
(„Stany Zjednoczone Europy”), choć fascynujące, może powodować interpretowanie jej struktury
i funkcjonowania w takim duchu. A być może nie są na to gotowe społeczności państw narodowych. Tym bardziej, że – jak wskazuje na to obserwacja sytuacji politycznej – miejsce dawnego
„deficytu demokratycznego” zajął obecnie „deficyt komunikacji społecznej” między szczeblem
unijnym i narodowym.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Porównanie podejścia oszczędzającego i strippingu wielkiej żyły odpiszczelowej w operacji Trendelenburga żylaków pierwotnych: badanie prospektywne

Cel: Celem niniejszego badania było porównanie wyników podejścia oszczędzającego i strippingu wielkich żył odpiszcze- lowych (WŻO) w ramach operacji Trendelenburga w leczeniu żylaków. Metody: Niniejsze badanie było prospektywnym, randomizowanym badaniem z udziałem pacjentów z pierwotnymi żylakami poddawanych leczeniu operacyjnemu metodą Trendelenburga. Na przestrzeni 16 miesięcy badania gromadzono dane pacjentów poddawanych leczeniu operacyjnemu, w tym pomiary średnicy WŻO poniżej kolana z wykorzystaniem ultrasonografii dupleksowej oraz ocenę w zmodyfikowanej skali ciężkości chorób układu żylnego (rVCSS) przed operacją oraz 2, 4 i 8 tygodni po operacji. Wyniki: Do badania włączono 36 pacjentów poddanych operacji metodą Trendelenburga. U 19 pacjentów oszczędzono WŻO, natomiast u 17 wykonano stripping WŻO tuż poniżej kolana po podwiązaniu wielkiej żyły odpiszczelowej przy żyle udowej. W grupie leczenia oszczędzającego odnotowano znaczny spadek średnicy WŻO poniżej kolana (19% po 2 miesiącach) i wyniku w skali rVCSS (60,8%). W grupie pacjentów poddanych zabiegowi strippingu obserwowano niemal takie samo obniżenie średnicy WŻO poniżej kolana (19,6% po 2 miesiącach) i wyniku w skali rVCSS (66,3%). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między obiema grupami w zakresie zmian w średnicy WŻO (p = 0,467) i wyniku w skali rVCSS (p = 0,781). Wnioski: Zabieg Trendelenburga z oszczędzeniem WŻO może być elementem rutynowego leczenia żylaków w przypadkach, gdy wymagana jest operacja chirurgiczna.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne