rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Katolickie sumienie a wyzwania postsekularyzmu

Pojęcie postsekularyzmu jest używane w różnych kontekstach i wymaga dodatkowych dookreśleń. Zestawienie go z katolickim pojęciem sumienia wydaje się szczególnie owocne, zwłaszcza w okresie posoborowym. Rozwój doktryny katolickiej w minionym półwieczu nie pozwala na sformułowanie jednoznacznej odpowiedzi na temat wolności sumienia w poszukiwaniach teologicznych. Artykuł przedstawia refleksję na temat tego, jak w kontekście globalizacji, a zwłaszcza postsekularyzmu, może wyglądać kształtowanie katolickiego sumienia. Dotyczy to szczególnie dialogu z własną tradycją oraz z ludźmi niewierzącymi. Autor zwraca uwagę na niewystarczalność tradycyjnych propozycji teoretycznych. Postuluje, w nawiązaniu do filozofii Platona i jej współczesnej interpretacji, zastosować strategie dialogiczne. Ich przekonującą wersję znajduje u przedstawicieli postsekularyzmu, których spotkać można również w Kościele katolickim.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pomiędzy nauczaniem Kościoła katolickiego a feminizmem – potencjał edukacyjny herstorii na przykładzie świętej Tekli

Artykuł zarysowuje problematykę dialogu Kościoła katolickiego z szeroko pojętym feminizmem w kontekście autorskiej strategii edukacyjnej wyrastającej z historii (herstorii) pierwszych wieków chrześcijaństwa. Przez odwołanie do postaci mało znanej współcześnie, świętej Tekli, zostanie wzmocniona koncepcja wychowania w poszanowaniu równości płci wynikającej bezpośrednio z aktu stworzenia, ugruntowanej przez akt zbawienia i – jako taka – obecnej w nauczaniu Kościoła katolickiego. Będąc równe przed Bogiem, kobiety powinny mieć równe prawa w poszukiwaniu ścieżek poznania go i służenia mu. Współczesne nurty ruchu wyzwolenia kobiet odbierane są często jako wrogie nauczaniu Kościoła katolickiego. Tymczasem dzieje wczesnych wieków chrześcijaństwa wskazują na szacunek, jakim darzone były kobiety, ich niezaprzeczalną rolę w budowaniu wspólnoty, męczeństwo, determinację, mądrość i piękno. Przyjęcie takiej strategii edukacyjnej stanowi swoiste „zdjęcie klosza” (metafora Sylvii Plath), a poznanie herstorii kobiet, które budowały chrześcijaństwo, może służyć za inspirację do osobistego (nie tylko duchowego) rozwoju kobiet w Kościele katolickim.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Duchowość chrześcijańska w kształtowaniu dojrzałego człowieka

W artykule została ukazana rola duchowości chrześcijańskiej, rozumianej jako zespół wartości, postawa i tradycji w procesach wychowywania dojrzałego człowieka. Chodzi o pokazanie, w jaki sposób duchowość inspirowana chrześcijaństwem może wspomagać procesy osiągania dojrzałości ludzkiej i religijnej. Należy pamiętać, że duchowość człowieka w znacznej mierze inspirowana jest treściami religijnymi, choć występuje ona także w postaci duchowości naturalnej – niemającej odniesień do religii. Jej walorem jest m.in. to, że ułatwia nawiązywanie relacji z Transcendencją – Bogiem. To zaś w znacznej mierze kształtuje posiadany przez człowieka obraz Boga, a także akceptacja poznania religijnego. Inną właściwością rozwijanej duchowości jest odkrywanie przez osobę własnej godności, rozpoznawanej zarówno w wymiarze naturalnym, jak i religijnym. Tak kształtowana i rozwijana w toku procesów wychowawczych duchowość sprzyja nabywaniu zdolności człowieka do wychodzenia poza własną ograniczoność i osiąganiu dojrzałości. Na tej podstawie można mówić, że nadaje ona ludzkiemu życiu nową jakość.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
AUTOPERCEPCJA U DZIECI Z CHOROBĄ PRZEWLEKŁĄ

W artykule zostanie podjęta próba syntezy wiedzy teoretycznej oraz uogólnionych rezultatów doniesień empirycznych na temat postrzegania siebie przez dzieci z chorobami przewlekłymi. Należy podkreślić, że proces poznawania siebie, swoich możliwości, ale także ograniczeń w różnych obszarach życia jest długotrwały, niezwykle złożony i wieloczynnikowy, szczególnie jeśli chodzi o dzieci, i musi uwzględniać specyfikę poszczególnych jednostek chorobowych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
POSTAWY SPOŁECZNE JAKO ELEMENT KAPITAŁU SPOŁECZNEGO A PROCES READAPTACJI SPOŁECZNEJ SKAZANYCH

Poziom kapitału społecznego może wywierać znaczący wpływ na efektywność procesu ponownego przystosowania się do funkcjonowania w warunkach wolnościowych osób mających za sobą pobyt w więzieniu. Środowisko lokalne, w którym żyje każdy człowiek, przez oddolnie powstające stowarzyszenia i obywatelskie inicjatywy, jest miejscem alokacji zasobów kapitału społecznego, który sprzyja generowaniu nowych typów więzi oraz inicjowaniu działań również o charakterze integracyjnym i inkluzyjnym. W artykule przeanalizowano kwestie uwarunkowań, towarzyszących kształtowaniu się kapitału społecznego. Zwrócono uwagę na ogólne prawidłowości tworzenia się postaw społecznych. Wnikliwie ukazano rolę postaw społecznych w procesie readaptacji społecznej skazanych.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
SZKOŁY SALEZJAŃSKIE

Artykuł prezentuje refleksje płynące z doświadczenia pracy w szkole salezjańskiej. W Polsce działa około 70 takich szkół, realizujących wychowawcze zadania państwa i ewangelizacyjne Kościoła. Są one bardzo zróżnicowane. Posiadają wiele atutów, wśród których szczególnie cenne są charyzmatyczne dziedzictwo zawarte w systemie prewencyjnym, wysoki poziom nauczania, bezpieczeństwo i rodzinna atmosfera. Mają też swoje trudności, z którymi muszą sobie radzić na co dzień. Przed szkołami salezjańskimi w Polsce stoją ogromne wyzwania wychowawcze i duszpasterskie. Kryterium ich oceny
pod kątem wierności idei ks. Bosko stanowi pierwsze oratorium na Valdocco, które dla młodzieży było domem, parafią, szkołą i podwórkiem.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
SAMODZIELNE MACIERZYŃSTWO – WYBÓR CZY KONIECZNOŚĆ

Niniejszy artykuł prezentuje zjawisko samodzielnego macierzyństwa. Opisano w nim dwie grupy samodzielnych matek: tych, które zostały samotnymi rodzicami z konieczności, w wyniku zaistnienia zdarzeń losowych oraz matki, które dokonały świadomego wyboru, aby wychowywać dziecko bez pomocy drugiego rodzica. W pracy zostało przedstawione również samodzielne macierzyństwo z perspektywy realizacji funkcji rodzicielskich. Autorka poruszyła kwestię zaspokojenia potrzeb samodzielnych matek oraz opisała warunki rozwojowe dzieci samotnych matek.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
„Świat naturalny” jako źródłowa struktura i otwarty horyzont „egzystencjalnych ruchów” ludzkiego życia

Recenzja:  Patočka J., „Świat naturalny” w medytacjach autora po trzydziestu trzech latach, seria „Educatio”, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa, 115 s.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
SALEZJAŃSKIE DUSZPASTERSTWO MŁODZIEŻY

Najkrótsza definicja salezjańskiego duszpasterstwa młodzieży zawiera się
w trzech pojęciach: oratorium, asystencji, systemu prewencyjnego. W Polsce salezjanie
działają duszpastersko na wielu płaszczyznach zarówno w szkołach, jak i w czasie wolnym
młodzieży. Młode osoby podlegające oddziaływaniu duszpasterstwa salezjańskiego
w Polsce jako jego mocne strony wymieniają: odpowiedź na samotność, atmosferę domu,
doświadczenie wspólnoty. Z drugiej strony młodzi ludzie zwracają salezjanom uwagę na:
niedostosowanie form duszpasterstwa do współczesnych czasów, niedobór pociągających
propozycji dla młodzieży, brak poważnego, partnerskiego traktowania młodzieży, brak
prawdziwego, odpowiedzialnego angażowania młodych w dzieła salezjańskie, odejście
od charyzmatu oraz zapraszanie młodych nie do awangardy duszpasterskiej, ale do mentalnego
skansenu księdza Bosko. Dostrzeżenie mocnych stron i pewnych mankamentów
stawia przed salezjanami w Polsce spore wyzwania w zakresie duszpasterstwa młodzieży.
Duże znaczenie ma przede wszystkim powrót do charyzmatyczności – zainteresowanie się
na nowo światem chłopców i młodych mężczyzn, a tym samym przeprowadzenie refleksji
nad tym, jaki model dojrzałego mężczyzny chcemy zaproponować nastolatkom. Młodzież
zachęca salezjanów również do świadomego odczytywania znaków czasu, odpowiadania
na realne potrzeby środowisk, w których pracują, oraz działania wspólnotowego.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
ŚWIETLICA SZKOLNA – WAŻNE OGNIWO W PROCESIE WYCHOWANIA OPIEKUŃCZEGO DZIECKA

Za wychowanie dzieci i młodzieży odpowiedzialne jest całe społeczeństwo, ale w szczególności rodzina i szkoła, które powinny ze sobą ściśle współpracować. W środowisku szkolnym istotne miejsce zajmuje świetlica szkolna, w której niektóre dzieci spędzają czas przed i po lekcjach. Świetlice szkolne spełniają wiele funkcji, a swą pracę opierają na rożnych metodach i formach. Postrzeganie roli świetlic niesłusznie ograniczane jest do miejsca, w którym dzieci tylko spędzają czas z braku innych możliwości. Istnienie świetlic szkolnych jest jednak nieodzowne w systemie wychowania opiekuńczego nad dziećmi.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Preferencje aksjologiczne nauczycieli a postrzeganie wartości przez uczniów

Artykuł przedstawia wyniki przeprowadzonego przez autora badania na temat rozumienia wartości przez uczniów i ich nauczycieli. Zadaniem respondentów było określenie za pomocą skali obejmującej kontinuum między opcją pragmatyczno-egocentryczną a opcją aksjologiczno-obiektywistyczną sensu takich pojęć, jak „prawda”, „mądrość”, „sprawiedliwość” i „altruizm”. Ponadto starano się empirycznie sprawdzić, jaki wpływ wywarli, zdaniem uczniów, nauczyciele na ich rozumienie wartości. Na podstawie badania można skonstatować istotne przesunięcie pojmowania wartości przez uczniów w kierunku pragmatyczno-egocentrycznym w stosunku do odpowiedzi udzielonych przez nauczycieli. Odnośnie do drugiej kwestii, zdaniem młodzieży, nauczyciele mają minimalny wpływ na wartości, jakimi kierują się uczniowie.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Doświadczenia nieciągłości a refleksyjne uczenie się na podstawie dylematów moralnych. Studium jakościowe w ramach badania ETiK-International Edynburg

W związku z realizacją projektu ETiK, które miało miejsce na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie, opracowano Test Komeptencji Moralno-Etycznej Piętnastolatków (TKM-EP). Jego podstawą jest koncepcja, zgodnie z którą w kompetencji moralno-etycznej da się wyodrębnić trzy podkategorie: podstawową wiedzę etyczną, kompetencję sądzenia moralno-etycznego i zdolność projektowania działań w zakresie moralności. Dzięki przeprowadzonym badaniom empirycznym w każdej z wymienionych podkategorii wyróżniono od trzech do czterach poziomów. Planowane w Edynburgu badanie ETiK-International będzie miało na celu dalszą optymalizację TKM-EP. Dokona się to na dwa sposoby: po pierwsze, przy pomocy szkockiego planu nauczania (Curriculum for Excellence) zostaną zweryfikowane hipotezy zawarte w projekcie ETiK, po drugie zaś, do części empirycznej zostanie dodane studium jakościowe, które umożliwi określenie roli, jaką odgrywa doświadczanie nieciągłości występujące u uczniów podczas przechodzenia z jednego poziom kompetencji moralnej na kolejny. Pojęcie „nieciągłość” odnosi się do tych momentów doświadczania, w których nowa idea, inny punkt widzenia czy nieznany do tej pory przedmiot niejako stają przed uczącym się jako wyzwanie, na które początkowo nie ma on gotowej odpowiedzi i musi podjąć się jej poszukiwania.
W prezentowanym artykule pierwszy rozdział przedstawia rolę, jaką odgrywa wychowanie etyczno-moralne w Wielkiej Brytanii, ze szczególnym jednak uwzględnieniem kontekstu szkockiego. Rozdział drugi zawiera analizę zbieżności zachodzących między pułapem osiągnięć w zakresie przedmiotu Religious and Moral Education (kształcenie religijne i moralne) wyznaczonym przez szkocki plan nauczania (Curriculum for Excellence) i oczekiwaniami ustalnonymi w berlińskim projekcie ETiK dla najwyższych poziomów kompetencji moralno-etycznej w każdym z jej zakresów. W kolejnym rozdziale omówiono autorski projekt studium jakościowego, które ma na celu wykorzystanie przy kreowaniu rozumowania moralno-etycznego uczniów doświadczenia nieciągłości wywołanego przez konfrontację z dylematycznymi sytuacjami moralnymi. W ostatnim rozdziale szczególna uwaga została zwrócona na możliwość wykorzystania wyników badań ilościowych i jakościowych, uzyskanych w badaniu ETiK-International do projektowaniu szkoleń i kursów dokształających dla nauczycieli religii i wychowania moralnego ze szkół podstawowych i średnich.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
OSOBY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ W DZIEŁACH SZTUKI W UJĘCIU PEDAGOGICZNYM

Postawy wobec osób z niepełnosprawnością są częstym tematem prac badawczych. W niniejszym artykule autorka skupia się na możliwości kształtowania pozytywnych postaw wobec takich osób poprzez kontakt z dziełami sztuki. Wychowanie przez sztukę potraktowane zostało jako narzędzie do pracy z uczniami, które ma szansę zmienić postrzeganie niepełnosprawności poprzez pryzmat stereotypów.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Prawość i cnoty pokrewne. Reaktywacja cnót istotnych w procesie wychowania moralnego

Prawość, choć stanowi rdzenną kategorię deontologii i aretologii, relatywnie rzadko staje się przedmiotem badań przedstawicieli pedagogiki. W ramach szerszych badań dotyczących ludzkiej prawości, w niniejszym artykule zaprezentowano ujęcie tej kategorii jako: cnoty (zbiorczej), dyspozycji (bądź cechy) oraz postawy moralnej. Poddano analizie związki prawości z innymi cnotami zbiorczymi (np. godziwością czy szlachetnością), cnotami szczegółowymi (takimi jak sprawiedliwość czy prawdomówność) oraz wartościami moralnymi (zwłaszcza z godnością, prawdą, wolnością). Uzasadniono również konieczność reaktywacji cnót, szczególnie prawości, w procesie wychowania. Odwołując się do aktualnego stanu wiedzy zaakcentowano znaczenie kategorii prawości w rozwoju pedagogiki teoretycznej – subdyscyplin, zwłaszcza teorii wychowania, pedagogiki ogólnej oraz pedeutologii – oraz pedagogiki stosowanej (prezentując wskazówki prakseologiczne dotyczące kształtowania ludzi prawych). Posłużenie się metodami hermeneutycznymi (pól semantycznych oraz interpretacji: wstępnej, zasadniczej, skoordynowanej i kontekstowej) w badaniu problematyki prawości i cnót pokrewnych okazało się uzasadnione, biorąc pod uwagę konieczność pogłębionego ich poznania komparatystycznego.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
W KRĘGU WSPÓŁCZESNEGO ETOSU WYCHOWAWCY

Pojęcie wychowania nie jest terminem jednoznacznym. W swej struk¬turze zawiera proces wychowawczy, bądź rezultat tego działania. Zawsze jest jednak działaniem zawierającym się w schemacie pytań: kto?, co?, jak?, po co? w imię czego? Odnalezienie odpowiedzi na te pytanie po¬zwoli odnaleźć, drogę którą pomoże współczesnym pedagogom dokonać powrotu do świata fundamentalnych wartości, uzasadniających sens re¬lacji wychowawczych oraz wyboru wizji wychowywanego człowieka.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Między idealizacją a mistyfikacją – pedagogiczny casus dialogicznego zagadywania i odpowiadania

Tytułowy problem ujęty został w kontekście odróżnienia od siebie pięciu podstawowych sposobów rozumienia dialogu. Zgodnie z przyjętym modelem dialogu, jako aktu spotkania, kluczowym medium relacji międzyludzkiej, w tym relacji pedagogicznej, jest fenomen zagadywania i odpowiadania.Tak rozumiany dialog wyrasta z określonych założeń, co do rozumienia samego człowieka, zgodnie z którymi człowiek jako jednostka nie tylko jest odrębnym światem, lecz także tworzy odrębne światy. Dialog staje się zatem możliwy tylko między podmiotami, które wzajemnie uznają swą odrębność oraz podejmują autentyczny wysiłek wykraczania ku innemu człowiekowi. Rzeczywisty dialog należy również zdecydowanie odróżnić od różnych negatywnych stanów rzeczy, które są antywzorcami dialogicznego zagadywania i odpowiadania. Dlatego też ujęcie racji i nastawień sprzecznych z racjami i nastawieniami dialogu pozwala lepiej zrozumieć konstruktywny sens oraz niecodzienność fenomenu dialogu.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Normatywność własnej logiki wychowania i jej związki z innymi rodzajami normatywności

W artykule przedstawiono koncepcję własnej logiki wychowania i opartą na niej specyficzną normatywność pedagogiczną. Autor identyfikuje wychowanie jako kierowane zasadami przyczynowości oddziaływanie edukacyjne, w którym dokonuje się transformacja wpływów zewnętrznych na wewnętrzne. Powodzenie lub niepowodzenie wychowania zależy od przestrzegania transformatywnego charakteru wychowania. Rozważania teoretyczne poparto przykładem, w którym uwyraźniono różnicę między działaniem pedagogicznym i terapeutycznym.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kryzys (w) edukacji i jego przezwyciężenie według Jana Amosa Komeńskiego i Emanuela Rádla

Wychowanie i kształcenie są współcześnie pogrążone w głębokim kryzysie. Żeby zrozumieć jego istotę i możliwości przezwyciężenia, autorka odwołuje się do myśli Jana Amosa Komeńskiego i Emanuela Rádla. Pomimo dystansu czasowego ich twórczość pedagogiczna pozostaje wciąż aktualna i inspirująca.
         Artykuł składa się z trzech części. W pierwszej zrekonstruowano poglądy Komeńskiego odnośnie wychowania jako swoistego sposobu oddziaływania pedagogicznego i znaczenie wychowania w edukacyjnym procesie dochodzenia do pełni człowieczeństwa – tak przez jednostkę, jak i społeczeństwo. Druga część dotyczy postaci Rádla, XX-wiecznego przyrodoznawcy i filozofa, który – podobnie jak Komeński – zauważał problemy (w) edukacji i zastanawiał się nad sposobami ich rozwiązania. Na zakończenie skonfrontowano stanowiska obu myślicieli, poszukując inspiracji do przezwyciężenia współczesnego kryzysu (w) edukacji.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przywiązanie podstawą wychowania rodzinnego do relacji

Autorka z perspektywy interdyscyplinarnej prezentuje wybrane teorie wyjaśniające fenomen przywiązania i odczytuje go w kontekście wychowania rodzinnego. Przez to eklektyczne postępowanie zmierza do wyodrębnienia wiedzy adekwatnej do potrzeb współczesnych rodziców, których kompetencje w zakresie relacji wewnątrzrodzinnych wydają się niewystarczające i wymagają podjęcia działania pedagogicznego.
         Artykuł składa się z pięciu sekcji. W pierwszej przedmiotem analizy jest fenomen przywiązania w ujęciu teorii J. Bowlby’ego. W drugiej sekcji zidentyfikowano go w wychowaniu rodzinnym. Trzecia sekcja zawiera wskazania odnośnie sposobu kształtowania relacji przywiązania przez wychowanie rodzinne. W czwartej i piątej ten sam problem rozważany jest od strony rozwoju osobowości i socjalizacji rodzinnej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Teologia pedagogiczna Heleny Słotwińskiej

Recenzja książki:  H. Słotwińska. (2019). Wychowanie chrześcijańskie szansą integralnego rozwoju człowieka. Studium z pedagogiki religii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”, 626 s.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Biograficzne trajektorie sylwetek uczonych jako perspektywa ujmowania ludzkich warunków tego, co specyficznie ludzkie

Recenzja książki:  Uczeni z odległej i nieodległej przeszłości. Rekonstrukcje. Interpretacje. Refleksje. (2019). Żywczok A., Kitlińska-Król M. (red.). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 184 s.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
IDEE PEDAGOGIKI SPOŁECZNEJ W MYŚLI ŚW. WINCENTEGO PALLOTTIEGO

Wincenty Pallotti (1795-1850) nazywany przez papieży prorokiem apo¬stolstwa ludzi świeckich, pragnął kształtować ludzi na dobrych chrześci¬jan i aktywnych obywateli. Uważał, że przygotowanie ludzi świeckich do odpowiedzialnej działalności społeczno-apostolskiej wymaga udzielenia im pomocy w ukształtowaniu chrześcijańskiego spojrzenia na świat i na człowieka. Dynamiczna i celowa aktywność społeczno-apostolska wyma¬ga odpowiedniego przygotowania, a co za tym idzie domaga się określo¬nej metody pedagogicznej. Wobec problemów narastających wokół wia¬ry i spraw społecznych, którymi Kościół w jego czasach musiał się zająć oraz w obliczu poszerzania się zadań związanych z głoszeniem Ewangelii w kraju i poza jego granicami, W. Pallotti zwrócił uwagę na naglącą ko¬nieczność ożywiania wiary i rozpalania miłości wśród ludzi wierzących. Uważał, że do osiągnięcia tego celu niezbędne jest pozyskanie współpracy wszystkich członków Kościoła – tak duchownych, jak i świeckich – oraz że dla pełniejszego i skuteczniejszego wykonania społeczno-apostolskich zadań Kościoła należy zjednoczyć ich wysiłki. Z czasem w Wincentym Pallottim dojrzewa idea powołania odpowiednich struktur pomocnych w apostolstwie ludzi świeckich. Dlatego z jego inicjatywy powstaje dzieło Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego (ZAK), jako zrzeszenie wszyst¬kich katolików, którzy bez żadnych szczególnych zobowiązań, jedynie w duchu miłości i gorliwości współpracować będą przy pomocy dostęp¬nych sobie środków dla wszechstronnego rozwoju człowieka i rozkrze¬wiania wiary katolickiej. Oddziaływanie to odnosi się nie tylko do pomocy w rozwoju religijnym, ale jest próbą aktywizacji osobowo-społecznej.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
INTERAKCJE SPOŁECZNE W PROCESIE SOCJALIZACJI

Człowiek rodzi się jako istota biologiczna, dopiero pod wpływem kultury określonego społeczeństwa staje się istotą społeczną. To właśnie kultura stanowi dla człowieka „coś” czego musi się „nauczyć” aby funkcjonować w określonym otoczeniu społecznym, a tym procesem, który „wprowadza” jednostkę w życie społeczne jest właśnie proces socjalizacji. Zatem jest to proces stawania się takim, jakim chce mieć nas nasze otoczenie społeczne. Nie mniej, treści społeczne, jakie przyswajamy sobie w toku procesu socjalizacji rzadko zapewniają funkcjonowanie, które byłoby całkowicie zgodne z wymaganiami społeczeństwa.
Lecz samo społeczeństwo ustala też pewien stopień rozbieżności, którego przekraczanie uważa za mniej lub bardziej groźny objaw nieprzystosowania społecznego i zaburzenie procesu socjalizacji.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wartości społeczne w edukacji dla zrównoważonego rozwoju

Edukacja dla zrównoważonego rozwoju stanowi ważną strategię społeczną, która ma na celu wspieranie koniecznych zmian będących odpowiedzią na globalne zagrożenia społeczno-gospodarcze współczesnego świata. Podkreśla potrzebę podejścia holistycznego, łączącego problemy związane z rozwojem z kwestiami społecznymi i środowiskowymi. Celem artykułu jest próba ukazania potrzeby i znaczenia obecności wartości społecznych w idei zrównoważonego rozwoju, która poprzez edukację zmierza do wywoływania w ludziach zmian o charakterze lokalnym i globalnym. Zmiany te mają prowadzić do budowania lepszego świata opartego na większej integracji ze środowiskiem i w sprawiedliwym społeczeństwie, nie tylko dla współczesnych, lecz także przyszłych pokoleń.

Czasopismo: Forum Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika