rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
POLSKA W UE – REFORMA DOSTĘPU DO ZAWODÓW REGULOWANYCH NA PRZYKŁADZIE RYNKU NIERUCHOMOŚCI

W artykule, na przykładzie działalności związanej z obsługą nieruchomości, przedstawiono problem podjętych w ostatnich latach działań liberalizujących dostęp do zawodów regulowanych w Unii Europejskiej i ich ekonomicznego znaczenia dla rozwoju krajowych rynków oraz przepływów na rynku wewnętrznym. Do najważniejszych zmian wprowadzonych w 2013 roku na poziomie unijnym należy uproszczenie procedur uznawania kwalifikacji, głównie w zakresie tymczasowego świadczenia usług. W badanym okresie wzrosły przepływy usług związanych z nieruchomościami świadczonych w ramach tymczasowej obecności, przy czym obroty usługowe na rynku nieruchomości realizowane były głównie między państwami UE-15. W Polsce po liberalizacji w 2014 roku dostępu do zawodów związanych z rynkiem nieruchomości nastąpił szybki rozwój tego rynku przy niepogorszonej jakości świadczonych usług.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Prawny i instytucjonalny system ochrony interesów finansowych UE w Polsce

Polska i pozostałe państwa członkowskie UE mają obowiązek dbać o właściwe wykorzystanie środków unijnych oraz dostosowywać do standardów unijnych swój system prawny i instytucjonalny. Regulacją prawną nakładającą na państwa członkowskie obowiązek ochrony interesów finansowych Unii jest Konwencja o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich ustanowiona aktem Rady z 26 lipca 1995 r. Polskie prawo podatkowe i prawo karne zostały dostosowane do wymienionej Konwencji. Nielegalne działania podejmowane dla pozyskiwania środków unijnych narażają interesy finansowe Unii Europejskiej na wielomilionowe straty. Stąd bardzo ważna jest współpraca krajowych i unijnych instytucji w zakresie zabezpieczenia interesów finansowych UE. U progu nowego budżetu na lata 2014-2020 warto zatem przyjrzeć się systemowi prawnemu i instytucjonalnemu stworzonemu w celu ochrony polskich i unijnych interesów finansowych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Dyferencjacja współpracy krajów WNP z Unią Europejską

Kraje Wspólnoty Niepodległych Państw zajmują ważne miejsce w zewnętrznych stosunkach Unii Europejskiej. Jednocześnie dla wielu krajów WNP Unia Europejska jest bardzo atrakcyjnym partnerem do współpracy, zwłaszcza gospodarczej. Relacje poszczególnych krajów WNP z UE zarówno na płaszczyźnie politycznej, jak i ekonomicznej, są bardzo zróżnicowane. W artykule zidentyfikowano oraz syntetycznie omówiono wspomnianą dyferencjację. Wskazano podstawy formalno-prawne współpracy krajów WNP i Unii Europejskiej, a następnie przedstawiono różnice we wzajemnej współpracy występujące na płaszczyźnie politycznej i gospodarczej (wymiana handlowa i współpraca inwestycyjna). W konkluzji stwierdzono, że zdecydowanie najbardziej rozwinięta jest współpraca między Rosją a Unią Europejską, zwłaszcza w sferze gospodarczej, bowiem w sferze politycznej wyraźnie widoczna jest silna rywalizacja. Większość pozostałych krajów WNP stara się możliwie ściśle współpracować z UE, widząc w niej przede wszystkim poważnego partnera gospodarczego. Najmniej zaangażowani we współpracę polityczną i gospodarczą z Unią Europejską są Tadżykistan i Kirgistan.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Gospodarka Polski w procesie konwergencji do poziomu rozwiniętych państw członkowskich UE

Polska i inne państwa, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r., miały poziom dochodu znacznie niższy od przeciętnego dla całej UE. PKB Polski według parytetu siły nabywczej na mieszkańca w 2004 wynosił połowę średniego poziomu unijnego. Dzięki szybszemu od średniego dla UE tempu wzrostu, PKB Polski w 2013 r. wzrósł do powyżej dwóch trzecich poziomu unijnego. Celem artykułu była analiza konwergencji realnej rozumianej jako proces doganiania wyżej rozwiniętych państw członkowskich. W tym celu historyczne doświadczenie Irlandii, Grecji, Hiszpanii i Portugali poprzedza historię konwergencji realnej gospodarki Polski. Dodatkowo pokazano wypełnienie kryteriów konwergencji nominalnej zdefiniowanych w traktacie z Maastricht dla Polski i kilku innych państw. Doświadczenie państw UE pokazuje, że konwergencja dochodowa niekoniecznie jest procesem szybkim, ciągłym i automatycznym. Niektóre państwa członkowskie UE osiągają w tej dziedzinie wyniki lepsze od innych. Jednakże celem artykułu nie była próba wytłumaczenia przyczyn zróżnicowanych wyników w procesie konwergencji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
PAŃSTWA UNII EUROPEJSKIEJ WOBEC KRYZYSU IMIGRACYJNEGO Z 2015 ROKU

Celem niniejszej pracy jest pokazanie istniejących różnic i podobieństw w podejściu do kryzysu imigracyjnego występujących w poszczególnych państwach europejskich oraz pokazanie dynamiki kryzysu imigracyjnego po 2015 roku. W artykule wykorzystano następujące metody badawcze: deskryptywną, komparatystyczną oraz analizę dostępnych dokumentów i materiałów źródłowych. Składa się on z 6 części – wprowadzenia do problematyki, analizy źródeł i przyczyn europejskiego kryzysu imigracyjnego w XXI wieku, jego przebiegu po 2015 roku i stanowiska tzw. starych i nowych państw członkowskich wobec niego po 2015 roku oraz konkluzji. Wynika z nich, po pierwsze, że państwa UE przedkładają interes narodowy nad unijny – zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych, po drugie, że kryzys imigracyjny przyczynił się do nasilenia zarówno procesów dezintegracyjnych, jak i integracyjnych w Unii i po trzecie, że kryzys obnażył brak wspólnej polityki zagranicznej i migracyjnej Unii Europejskiej jako całości.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
W drodze ku innowacyjnej gospodarce - rozwój wiedzochłonnych usług biznesowych w Polsce na tle pozostałych krajów UE-10

Artykuł ten omawia rolę, jaką odgrywają wiedzochłonne usługi biznesowe (knowledge intensive business services - KIBS) w gospodarkach wschodzących w procesie powstawania, rozwoju i dyfuzji innowacji. Zagadnienie to nie spotkało się dotychczas z dużym zainteresowaniem ze strony badaczy, zwłaszcza w odniesieniu do wschodzących gospodarek Unii Europejskiej. Choć udział sektora KIBS w UE-10 (zarówno pod względem zatrudnienia, jak i wartości dodanej) jest ciągle niewielki, występuje wyraźna tendencja do systematycznego zwiększania jego znaczenia. Ponieważ KIBS są ważnym źródłem, katalizatorem i nośnikiem innowacji, jawią się jako duża szansa na zwiększenie potencjału innowacyjnego krajów UE-10, które są obecne zapóźnienie w dziedzinie innowacji w porównaniu nie tylko z krajami rozwiniętymi, lecz także z niektórymi rynkami wschodzącymi. Dla lepszego zrozumienia warunków niezbędnych do wykorzystania możliwości związanych z rozwojem usług biznesowych w badaniu tym, posługując się przykładem Polski, próbuje się określić determinanty, które z jednej strony umożliwiają rozwój usług typu KIBS, a z drugiej strony utrudniają włączanie się w procesy outsourcingu i offshoringu KIBS. Autor konkluduje obserwacją, iż polityka innowacyjna w Polsce rzadko uwzględnia usługi typu KIBS, mimo iż dowiedziono ważnej roli, jaką ten sektor odgrywa w systemie innowacji.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wsparcie działalności gospodarczej w Polsce z Europejskiego Funduszu Społecznego – wyniki badania

Artykuł jest poświęcony wsparciu działalności gospodarczej w Polsce ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Wartością dodaną artykułu jest prezentacja wyników badań własnych dotyczących efektów udzielanych dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej finansowa-nych ze środków EFS, realizowanych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki działanie 6.2 „Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczo-ści i samozatrudnienia” oraz poddziałanie 8.1.2 „Wsparcie procesów adaptacyjnych i modernizacyjnych w regionie”. W ankiecie zadano m.in. pytania o przyczyny rozpoczęcia działalności gospodarczej, efekty, jakie przyniosła otrzymana dotacja oraz o strukturę zatrudnienia w powstałej firmie. Zapytano również o znaczenie funduszy unijnych w finansowaniu inwestycji, przeżywalność firmy oraz ocenę projektów PO KL realizo-wanych w latach 2007-2013.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Indie jako partner strategiczny Unii Europejskiej - w kierunku strefy wolnego handlu

W 2007 rozpoczęły się rokowania dotyczące utworzenia strefy wolnego handlu (SWH) między Unią Europejską i Indiami. Dynamiczny rozwój indyjskiej gospodarki, jak również wysoki poziom ochrony krajowego rynku, sprawiają, że kraj ten jest jednym z priorytetowych partnerów handlowych, z którymi Unia chce zawrzeć dwustronną umowę SWH. Nowe porozumienie powinno regulować nie tylko zasady obrotu towarowego, ale także wzajemny dostęp do rynku usług, zasady przepływu inwestycji, politykę konkurencji oraz kwestie odnoszące się do prawnej ochrony własności intelektualnej.
Mimo składanych już kilkukrotnie deklaracji, toczących się od ponad pięciu lat rokowań nie udało się jak dotychczas zakończyć. Wśród najważniejszych kwestii spornych, stojących na drodze do osiągnięcia ostatecznego porozumienia, znalazły się: dostęp europejskich samochodów do indyjskiego rynku, produkcja leków generycznych w Indiach, liberalizacja sektora usług czy dostęp dla europejskich firm do indyjskiego rynku zamówień publicznych. Wskazane trudności uniemożliwią zapewne osiągnięcie porozumienia przed końcem 2012 r., co deklarowały dotychczas obydwie strony.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Nadzór nad równowagą makroekonomiczną w Unii Europejskiej z punktu widzenia gospodarki polskiej

Jednym z efektów kryzysu finansowego i gospodarczego, jaki dotknął kraje Unii Europejskiej po 2007 r., było wprowadzenie rozwiązań uła-twiających szybkie i skuteczne diagnozowanie i rozwiązywanie proble-mów oraz wzmocnienie zarządzania gospodarczego w UE. Rozwiązania te zostały zawarte przede wszystkim w aktach prawnych składających się na tzw. sześciopak (pięć rozporządzeń i dyrektywa). Ostatni kryzys go-spodarczy udowodnił bowiem, że system kontroli fiskalnej określony w pakcie stabilności i wzrostu, pozbawiony elementów kontroli nad in-nymi politykami gospodarczymi państw UE, jest niewystarczającą ochroną przed rozlewaniem się i pogłębianiem zjawisk kryzysowych. System egzekwowania paktu stabilności i wzrostu również okazał się nie w pełni skuteczny. Zatem, oprócz aktów prawnych wprowadzających zmiany w pakcie stabilności i wzrostu, wdrożono także nową procedurę kontroli nad nadmiernymi zakłóceniami równowagi makroekonomicznej, której celem jest wzmocniony nadzór nad politykami gospodarczymi państw członkowskich UE. 
Artykuł ma na celu przedstawienie systemu nadzoru nad równowagą makroekonomiczną oraz sposobu jego realizacji w krótkim okresie jego obowiązywania. Szczególny nacisk położony został na uwzględnienie perspektywy polskiej – zarówno poprzez ocenę samego systemu przez pryzmat interesu narodowego, jak i realizacji systemu w Polsce.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Rynek wewnętrzny usług w UE. Stan i skutki wdrożenia dyrektywy usługowej (I)

W artykule przedstawiono rezultaty badań, które stały się podstawą unijnego programu rozwoju integracji w zakresie usług. Chodzi tu o wyniki przeprowadzonej na zlecenie KE w 2012 r. analizy makroekonomicznych skutków dyrektywy usługowej. Ponadto, w artykule przedstawiono wyniki oceny stanu wdrożenia dyrektywy usługowej w państwach członkowskich UE. Na tym tle prowadzone są refleksje nad skutecznością działań unijnych w zakresie budowy rynku wewnętrznego usług.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Pomoc rozwojowa Unii Europejskiej dla krajów Partnerstwa Wschodniego i Azji Środkowej w latach 2005-2013

Głównym celem artykułu jest omówienie pomocy rozwojowej Unii Europej-skiej dla poradzieckich krajów Europy Wschodniej, Kaukazu oraz Azji Środ-kowej na tle międzynarodowej pomocy rozwojowej udzielanej tym krajom w latach 2005-2013. Ze względów praktycznych na potrzeby analizy przedmio-towego zagadnienia kraje te zostały podzielone na dwie grupy, tj. kraje tzw. Partnerstwa Wschodniego (Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Mołdawia, Ukraina) oraz kraje Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan). W niniejszym artykule stawia się tezę, zgodnie z którą Unia Europejska od lat jest donatorem pomocy rozwojowej dla krajów poradzieckich, z roku na rok przeznaczając na ten cel coraz większe środki fi-nansowe. Znaczenie unijnej pomocy jest różne w poszczególnych krajach oma-wianego obszaru geograficznego, ale także wyraźnie zróżnicowana jest jej rola między grupą krajów Partnerstwa Wschodniego i Azji Środkowej. Jest ona zde-cydowanie większa w przypadku krajów Partnerstwa Wschodniego, co jest zdeterminowane ich bliskością geograficzną, jak również większym zakresem współpracy z Unią Europejską.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
EURIBOR JAKO KLUCZOWY WSKAŹNIK REFERENCYJNY EUROPEJSKIEGO RYNKU FINANSOWEGO

Rozwój rynków finansowych w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat wskazuje na bardzo ważną rolę wskaźników referencyjnych, które służą do wyceny instrumentów rynku kapitałowego lub określenia płatności odsetkowych. Globalny kryzys finansowy ujawnił jednak podatność wskaźników stopy procentowej na manipulacje, jak też pozwolił zaobserwować bardzo istotne zmniejszenie się znaczenia niezabezpieczonych transakcji międzybankowych. Oba zjawiska obniżają wiarygodność dotąd stosowanych wskaźników. Ze względu na dbałość o stabilność finansową Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej wprowadziły w 2016 r. rozporządzenie w sprawie wskaźników referencyjnych (BMR). Głównym celem artykułu jest poddanie przepisów tego rozporządzenia krytycznej analizie oraz wskazanie skutków wdrożenia tych regulacji na przykładzie stawki EURIBOR. Rezultaty przeprowadzonej analizy wskazują na konieczność bardzo daleko posuniętej reformy kluczowego dla strefy euro wskaźnika stopy procentowej. Najistotniejszym elementem tej reformy jest wypracowanie całkowicie nowego mechanizmu wyliczania EURIBOR.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Konflikt na Ukrainie. Prymat polityki nad ekonomią?

Rozpoczęty w 2014 roku konflikt na Ukrainie doprowadził do najpoważniejszego kryzysu bezpieczeństwa w Europie od czasu zakończenia zimnej wojny. Podważyło to ład oparty na prawie międzynarodowym oraz ideę budowania bezpieczeństwa europejskiego we współpracy z Rosją. Autor przedstawia omawiany konflikt w kontekście sposobu postrzegania przez władze rosyjskie miejsca Rosji w światowym porządku oraz jej stosunków z Zachodem. Dowodzi on, że ich głównym celem jest stworzenie odpowiednich politycznych i ekonomicznych struktur oraz podporządkowanie sobie Ukrainy przez włączenie jej do projektów integracyjnych realizowanych pod egidą Rosji. Ponieważ Ukraina jest kluczowym krajem na obszarze postradzieckim, jej przystąpienie do struktur zachodnich położyłoby kres nadziejom prezydenta Władimira Putina na przywrócenie hegemonii Rosji na tym obszarze oraz ustanowienie nowego ładu międzynarodowego w Europie. W artykule przedstawiono również analizę prospektywną rozwoju sytuacji na Ukrainie.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wyzwania związane z wytwarzaniem energii elektrycznej wynikające z unijnej polityki wsparcia zrównoważonej energii

W artykule przedstawiono zmiany funkcjonowania unijnego rynku energii elektrycznej - począwszy od jego liberalizacji do realizacji celów polityki klimatycznej. Pokazano korzyści dla odbiorców energii wynikające pierwotnie z uwolnienia rynku oraz przyczyny ich stopniowego ograniczania - rozwój odnawialnych źródeł energii i wprowadzane równolegle przepisy z zakresu ochrony środowiska. Przeanalizowano podstawowe kierunki działań regulacyjnych podejmowane na szczeblu Unii Europejskiej i ich wpływ na sytuację unijnych? producentów energii elektrycznej. Omówiono propozycje Komisji Europejskiej zmierzające do wprowadzenia jednolitego rynku energii oraz wynikające z nich wyzwania dla wytwórców energii. Wskazano także proponowane sposoby oddziaływania na odbiorców energii w celu sterowania popytem i rozwiązania w ten sposób niektórych problemów będących rezultatem realizacji celów klimatycznych. Szczególną uwagę poświęcono regulacjom służącym wdrażaniu zaawansowanej infrastruktury pomiarowej, stanowiącej pierwszy krok ku technicznej realizacji rzeczywistego zarządzania zużyciem energii przez finalnych konsumentów. Przedstawiono też projekt? unii energetycznej która ma być kolejnym narzędziem UE zmieniającym sposoby działania rynku energii i wspierania wybranych technologii wytwórczych. Ponadto poruszono kwestię wprowadzania i ciągłego zaostrzania wymagań odnoszących się do ochrony środowiska jako kolejnego środka oddziaływania na stosowane technologie produkcji energii. Na koniec wskazano zagrożenia wynikające z wdrażania obecnej polityki energetyczno-klimatycznej, ich konsekwencje dla producentów energii elektrycznej oraz unijnego przemysłu, a także gospodarstw domowych.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Eksport Polski do strefy euro w 2011 roku

W 2011 r. wystąpiła wyraźna różnica w dynamice polskiego eksportu do strefy euro i pozostałych krajów. Wzrost eksportu do strefy euro - najważniejszego dla Polski rynku eksportowego - był bowiem prawie dwukrotnie wolniejszy niż do pozostałych regionów traktowanych łącznie. Jednocześnie był on przeszło dwukrotnie niższy niż w 2010 roku. Tak więc spowolnienie w eksporcie do strefy euro było znacznie głębsze niż w eksporcie do pozostałych krajów. W efekcie udział strefy euro w strukturze polskiego eksportu zmniejszył się z 55,8% w 2010 r. do 54,1% w 2011 r.
W strefie euro w 2011 roku, zwłszcza w jego drugiej połowie, ponownie zaznaczyły się tendencje recesyjne.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
SKUMULOWANA WARTOŚĆ BEZPOŚREDNICH INWESTYCJI ZAGRANICZNYCH W GOSPODARKACH PAŃSTW UE-10 A KSZTAŁTOWANIE ICH MIĘDZYNARODOWEJ POZYCJI KONKURENCYJNEJ

Artykuł jest prezentacją wyników analizy, zmierzającej do określenia wzajemnych zależności między napływem bezpośrednich inwestycji zagranicznych (mierzonych skumulowaną wartością netto BIZ w gospodarce) a kształtowaniem się międzynarodowej konkurencyjności (według Global Competitiveness Index) nowych państw członkowskich (UE-10) w okresie poakcesyjnym (lata 2004-2016). W badaniu przyjęto założenie, że w dobie gospodarki globalnej, źródeł gospodarczego sukcesu kraju należy doszukiwać się nie tylko w rozwoju firm krajowych, ale też w ich zdolności do wykorzystania powiązań ze światem zewnętrznym, zwłaszcza z korporacjami transnarodowymi. Analizę przeprowadzono wykorzystując najczęściej stosowane w tego typu badaniach metody analizy korelacji liniowej oraz regresji. Opracowanie kończy zestawienie najważniejszych wniosków.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zmieniająca się rola Japonii w handlu międzynarodowym

Do niedawna Japonia była postrzegana jako gospodarka wybitnie proeksportowa. I chociaż w dalszym ciągu należy do najważniejszych eksporterów na świecie, to analiza tradycyjnych statystyk handlu zagranicznego wskazuje na znaczne obniżenie się roli Japonii w międzynarodowym handlu. Równocześnie produkowane przez japońskie korporacje samochody, motocykle czy wyroby elektroniki użytkowej w dalszym ciągu utrzymują wysokie udziały na światowych rynkach. Ten pewnego rodzaju paradoks wynika z faktu, że coraz więcej „japońskich" produktów produkowanych jest poza Japonią.
Silny spadek udziału Japonii w światowym eksporcie uwarunkowany był w dużym stopniu przyspieszeniem procesu delokalizacji produkcji. W wyniku szybko rosnących inwestycji zagranicznych w przemyśle coraz większa część produkcji japońskich korporacji powstaje za granicą, zastępując eksport. Zagraniczne filie japońskich korporacji produkują zarówno na lokalne rynki, jak
i eksportują produkty do Japonii i krajów trzecich.
Zmiana modelu japońskiego eksportu spowodowała istotne zmiany w jego strukturze towarowej (wzrost znaczenia dóbr pośrednich) i geograficznej (wzrost udziału azjatyckich krajów rozwijających się). Udział wyrobów finalnych w strukturze japońskiego eksportu jest obecnie relatywnie niewielki. Niemniej znaczenie Japonii w światowym handlu jest wyraźnie większe niż mogłoby to wynikać z udziału tego kraju w wymianie międzynarodowej. Japonia stała się kluczowym dostawcą bardzo wyspecyfikowanych części.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Pomoc publiczna dla sektora bankowego - działania podjęte przez UE w okresie kryzysu i próba ich oceny

Artykuł przedstawia nadzwyczajne działania w odniesieniu do pomocy publicznej podjęte przez Unię Europejską od 1 października 2008 r. do końca 2011 r. w celu ratowania sektora bankowego oraz ocenę tych działań. Przed wybuchem kryzysu w UE nie istniały przepisy czy też wytyczne w zakresie pomocy publicznej, bezpośrednio regulujące pomoc dla banków. W związku z rozprzestrzenianiem się kryzysu finansowego, który zagrażał stabilności systemu finansowego, w latach 2008-2009 Komisja Europejska wprowadziła tymczasowe wytyczne w zakresie możliwości udzielania przez kraje UE pomocy publicznej dla sektora bankowego podczas trwania kryzysu. W kolejnych latach wytyczne te były modyfikowane, a ich ważność dwukrotnie przedłużana.
Ocena działań podjętych na szczeblu UE w zakresie pomocy publicznej dla sektora bankowego została dokonana w kontekście osiągnięcia zakładanych celów, tj. przede wszystkim: zagwarantowania zgodności działań państw członkowskich dotyczących pomocy publicznej z unijnymi przepisami, zapewnienia stabilności finansowej, uniknięcia zniekształcenia konkurencji na rynku wewnętrznym UE, a także zapewnienia w perspektywie długoterminowej konkurencyjnego i sprawnie działającego europejskiego sektora bankowego.
W artykule wykazano, że Komisja Europejska wykazała się dużo większą niż dotychczas elastycznością przy ocenie zgodności działań podejmowanych przez państwa członkowskie z przepisami unijnymi. W wyniku podjętych działań udało się zapobiec upadłości systemowo ważnych instytucji finansowych. Inicjatywy Komisji pozwoliły również skoordynować działania o charakterze pomocy publicznej pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi. Pozostają jednak wątpliwości, czy w wyniku wdrożenia na niespotykaną dotychczas skalę pomocy publicznej w sektorze bankowym nie doszło do zniekształcenia konkurencji na rynku wewnętrznym UE.

Czasopismo: Unia Europejska.pl
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne