rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
The Iron Test-Tube: Is a Substantive Debate about Biotechnology Possible?

Biotechnological issues – especially those concerning genetic engineering – are one of the most pressing political challenges of the 21st century. We are deeply divided about how to make policy decisions in this field because of the disagreement in our philosophical and religious worldviews. This paper considers whether – and if so how – substantive debate in this area is possible. It will argue that despite differences in worldviews substantive claims have little hope of succeeding in today’s world, because of two countervailing impulses: the technocratic (the desire on the part of many scientists to have a free hand in their work) and the libertarian (that regulation be left to market forces). These impulses drive policy decisions regarding biotechnology to be based on purely formal rational calculations, on means rather than ends. However it will further be argued that although praxis must take a certain priority over theory – policy decisions regarding biotechnology need not await consensus on all sides regarding substantive claims – it is possible, and highly favorable, to escape the certain aspects of the narrowly rationalistic debate that currently prevails.
         
        Można przyjąć, iż zagadnienia z zakresu biotechnologii, zwłaszczadotyczące inżynierii genetycznej, stanowią polityczne wyzwanie dzisiejszych czasów. Ze względu na różnice światopoglądowe oraz różne podejścia filozoficzne mamy do czynienia z głębokimi podziałami uzasadniającymi sprzeczne decyzje podejmowane w ramach polityki społecznej w tej dziedzinie. Celem przedstawionych tu rozważań jest ocena, czy, i jeżeli tak, to w jakiej mierze możliwa jest debata dotykająca sedna problemu. Jak się wydaje, pomimo prezentowanych, odmiennych stanowisk światopoglądowych, taka debata w dzisiejszych warunkach ma nikłe szanse powodzenia, a to z powodu dwóch dominujących tendencji: technokratycznej (dążenie wielu naukowców, aby dać im wolną rękę w ich pracy) i libertariańskiej (aby wszelkie regulacje pozostawić prawom wolnego rynku). Te tendencje sprawiają, iż decyzje dotyczące sfery zagadnień biotechnologicznych oparte są na czysto formalnych, racjonalnych kalkulacjach, bardziej na środkach niż celach. Aczkolwiek, mimo iż praxis ma na ogół pierwszeństwo w stosunku do teorii, istotne, polityczno-społeczne decyzje w dziedzinie biotechnologii niekoniecznie muszą stanowić wynik konsensusu w tych sprawach, lecz, jak to jest postulowane w dalszej części rozważań, wydaje się możliwe, a nawet wysoce wskazane odejście od wąsko rozumianej, dominującej obecnie, racjonalistycznej debaty.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Patriotyzm jako propozycja w określeniu misji i wizji zarządzania kadrami służby cywilnej

Artykuł jest próbą zastanowienia się nad patriotyzmem jako postawą wymaganą wśród polskich urzędników. Konkretnie odnosi się do problematyki Strategii zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej, będącej przedmiotem kolejnych dokumentów o charakterze normatywnym (obecny odnosi się do planu na lata 2011-2020). Autor stawia tezę o potrzebie wykorzystania postawy patriotyzmu przy definiowaniu misji i wizji polskiej służby cywilnej. Jego zdaniem, obecną Strategię zarządzania kadrami służby cywilnej charakteryzuje pewien minimalizm, który zarówno w świetle obowiązującej Konstytucji RP, jak i współczesnych teorii zarządzania (ze szczególnym uwzględnieniem teorii zarządzania poprzez misje), nie wydaje się być uzasadniony. Natomiast jako propozycję bardziej adekwatną, choć nie pozbawioną trudności, proponuje sięgnięcie po patriotyzm, jako postawę pozwalającą na określenie bogatszej treściowo misji i wizji polskiej służby cywilnej.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zasada pozytywnej dyskryminacji mniejszości narodowych w ujęciu teoretycznym i praktyce ustrojowej

CEL NAUKOWY: Zbadanie teoretycznych aspektów zasady pozytywnej dyskryminacji, ustrojowych uwarunkowań jej zastosowania w odniesieniu do mniejszości narodowych w Polsce.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Zagadnienie interesuje przedstawicieli wielu nauk, wpasowuje się w koncepcję demokracji ujmowanej jako wartości, procedury i w sensie substancjalnym. W Polsce pozytywna dyskryminacja ma rangę zasady ustrojowej. Mniejszości narodowe znajdują się w niekorzystnej sytuacji wymagającej zastosowania preferencyjnych środków. W analizie zastosowano metodę analizy językowej, celowościowej, systemowej oraz prawno- ustrojowej
        PROCES WYWODU: Po ustaleniach terminologicznych, dotyczących charakteru i istoty pozytywnej dyskryminacji, jako narzędzia wyrównywania niekorzystnych sytuacji grup mniejszościowych oraz jej miejsca w realizacji zasad demokracji, autorka bada uwarunkowania prawne realizacji zasady. Przedmiotem zainteresowania są zapisy Konstytucji RP z 1997 r., Ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym i zawarte w Kodeksie wyborczym ułatwiające członkom mniejszości narodowych udział w rywalizacji politycznej.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: W Polsce od 20 lat pozytywna dyskryminacja funkcjonuje jako zasada wyartykułowana w Ustawie zasadniczej. Odsetek mniejszości narodowych w Polsce jest nikły, lecz sytuacja członków tych grup wymaga wsparcia. Szczególnie istotna jest dla wyrównania dysproporcji w udziale w rywalizacji politycznej. Realizacja zasady nie wydaje się nastręczać trudności.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: W Konstytucji zasada pozytywnej dyskryminacji istnieje od 20 lat, ale w praktyce mniejszości narodowe korzystają z preferencyjnego traktowania od nieco ponad dekady. Jest to narzędzie umacniania demokracji. W Polsce funkcjonuje w instytucjonalnej postaci, obwarowana regulacjami prawnymi. Ma to związek z poziomem rozwoju demokracji i budowy społeczeństwa obywatelskiego. Potrzebne są akcje uświadamiające, by wprowadzać działania o charakterze zachęcającym nie tylko same mniejszości do działań w celu polepszenia swojego położenia, ale i ukierunkowywać organizacje na etyczne standardy w tej dziedzinie.
         

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Skarga konstytucyjna w prawie polskim – podstawy normatywne, doświadczenia, perspektywy

CEL NAUKOWY: Artykuł przedstawia podstawy normatywne skargi konstytucyjnej jako środka ochrony praw podstawowych, analizę praktyki stosowania tej instytucji, formułuje również postulaty de lege ferenda, w tym zmian unormowań konstytucyjnych.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Rozważania przedstawione w tekście oparte są na analizie dogmatycznej podstaw prawnych skargi konstytucyjnej, odwołują się także do wieloletniej praktyki stosowania obowiązujących unormowań, przede wszystkim przez Trybunał Konstytucyjny.
        PROCES WYWODU: Wywód oparty na językowej i funkcjonalnej interpretacji regulacji konstytucyjnych i ustawowych, z uwzględnieniem stanowiska polskiego sądu konstytucyjnego odnośnie do przesłanek i funkcji skargi konstytucyjnej.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Przyjęty przez polskiego prawodawcę wąski model skargi konstytucyjnej w niewielkim stopniu służy realizacji podstawowej funkcji tego środka prawnego, jakim jest ochrona konstytucyjnych wolności i praw jednostki. Założony model normatywny skargi uległ dalszemu zawężeniu w działalności orzeczniczej Trybunału Konstytucyjnego, którego przeobrażenie może być uzależnione od interwencji prawodawcy, w tym konstytucyjnego. Dodatkowe zagrożenia dla efektywności skargi jako środka ochrony upatrywać trzeba w podważeniu demokratycznej legitymacji sądu konstytucyjnego jako organu trzeciej władzy. Na skuteczność skargi wpływ może mieć również stanowisko sądów wobec problemu bezpośredniego stosowania norm konstytucyjnych gwarantujących podstawowe wolności i prawa jednostki.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Potrzeba rozważenia zmian normatywnych, które umożliwią poszerzenie kognicji Trybunału Konstytucyjnego wobec aktów prawnych poddanych kontroli w trybie skargi konstytucyjnej. Sugerowane jest także doprecyzowanie przesłanek wstępnej kontroli skargi w postępowaniu prowadzonym przez sąd konstytucyjny.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Brexit a bezpośrednie inwestycje zagraniczne w Wielkiej Brytanii

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest analiza potencjalnych skutków wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej w obszarze napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych do tego kraju.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Biorąc pod uwagę obecną intensywność i strukturę powiązań kapitałowych Wielkiej Brytanii z państwami członkowskimi UE, rodzi się pytanie o możliwość odwrócenia – wskazywanych przez teorię integracji – efektów inwestycyjnych w procesie dezintegracji państw o utrwalonych i rozległych powiązaniach kapitałowych i produkcyjnych. W badaniach została zastosowana metoda analityczno‑deskryptywna z wykorzystaniem źródeł literatury oraz danych statystycznych brytyjskiego Office for National Statistics i UNCTAD oraz badań ankietowych Ernst & Young. Prezentowane statystyki oraz wyniki badań dotyczą w większości lat 2005-2014, a tam, gdzie było to możliwe, również 2015 r.
        PROCES WYWODU: Artykuł składa się z trzech części. Na wstępie, w nawiązaniu do teorii integracji, zostały omówione skutki procesu integracji gospodarczej dla przepływów bezpośrednich inwestycji zagranicznych na obszarze integrującym się. Następnie scharakteryzowano główne tendencje w zakresie wielkości i struktury branżowej BIZ lokowanych w Wielkiej Brytanii oraz wskazano kraje – głównych inwestorów. Analizę kończy omówienie wybranych, najważniejszych czynników, które mogą oddziaływać na rozwój napływu BIZ do Wielkiej Brytanii po jej wyjściu z Unii Europejskiej.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Fundamentalne znaczenie w oddziaływaniu Brexitu na rozwój napływu BIZ do Wielkiej Brytanii będzie miał ostateczny kształt instytucjonalny wzajemnej współpracy UE z tym państwem. Wydaje się, iż istniejący poziom integracji realnej Wielkiej Brytanii i państw członkowskich UE wymusi na partnerach przyjęcie formy współpracy zbliżonej do wspólnego rynku. W tym wypadku przewidywane obniżenie napływu BIZ na Wyspy może przyjąć ograniczone rozmiary, a przy tym będzie ono głównie pochodną czynników związanych z niepewnością polityczną i – wywołanym Brexitem – osłabieniem tempa wzrostu gospodarczego Wielkiej Brytanii. Jeśli jednak scenariusz wzajemnych, unijno‑brytyjskich relacji będzie inny, negatywne skutki Brexitu dla napływu BIZ do Wielkiej Brytanii przyjmą znacznie większe rozmiary.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Istnieje potrzeba teoretycznego opisu zjawisk dezintegracji, gdyż na gruncie teorii integracji nie jest on możliwy. Szczególnie interesującym problemem badawczym wydaje się tempo procesów dezintegracji, gdyż realne efekty procesów integracji, pomimo dezintegracji formalnej, będą nadal utrzymywały się w czasie.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Znaczenie ponadregionalnych porozumień integracyjnych dla ekspansji przedsiębiorstw - z perspektywy UE

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest przedstawienie wpływu procesów integracyjnych na zmniejszanie zewnętrznych barier internacjonalizacji przedsiębiorstw w świetle rozważań teoretycznych oraz identyfikacja warunków prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorstw w krajach członkowskich wybranych ponadregionalnych porozumień integracyjnych.
        PROBLEM I METODY BADAWCZY: Podstawowym problemem publikacji jest weryfikacja twierdzenia, iż wiele złożonych uwarunkowań, nie tylko związanych ze znoszeniem  wpływa na umiędzynarodowienie przedsiębiorstw z krajów UE. Kwestia ta nabiera szczególnego znaczenia w przypadku nawiązywania porozumień o charakterze ponadregionalnym – transkontynentalnym, które łączą kraje o zróżnicowanych warunkach społeczno‑gospodarczych, politycznych i kulturowych. W artykule wykorzystano następujące metody badawcze: krytyczną analizę literatury przedmiotu, analizę danych statystycznych i danych publikowanych w międzynarodowych raportach.
        PROCES WYWODU: Pierwsza część dotyczy wpływu procesów integracyjnych na ograniczanie barier międzynarodowej ekspansji przedsiębiorstw, w szczególności MŚP. W drugiej analizuje się warunki prowadzenia działalności gospodarczej dla przedsiębiorstw w krajach należących do ponadregionalnych ugrupowań integracyjnych. W szczególności zwrócono uwagę na relacje UE z Mercosur, z USA i Kanadą oraz wybrane bariery polityczno‑prawne, a także czynniki kulturowe jako determinanty podejmowania decyzji o międzynarodowej działalności przedsiębiorstw.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analiza warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa na obszarze omawianej grupy krajów potwierdza ich niejednorodność i konieczność szczegółowej analizy z punktu widzenia danego przedsiębiorstwa. Jednocześnie należy zauważyć zróżnicowany poziom ich ocen ratingowych, na podstawie których inwestorzy podejmują decyzje lokalizacyjne. Również analiza czynników kulturowych według Hofstedego wskazuje na duże zróżnicowanie w omawianej grupie krajów, co ma istotne znaczenie w procesie nawiązywania relacji oraz prowadzenia działalności na terenie danego państwa.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Z przeprowadzonych rozważań wynika, że mimo likwidacji barier handlowych związanych z tworzeniem ponadregionalnych porozumień integracyjnych, przedsiębiorcy muszą pokonywać bariery prawno‑administracyjne i kulturowe ograniczające ich ekspansję zagraniczną na rynki Mercosur, USA i Kanady. Istnienie tych barier i związane z ich pokonaniem koszty powinny być uwzględnione w formułowanych przez te przedsiębiorstwa strategiach internacjonalizacji. W związku z tym prowadzenie pogłębionej analizy barier otoczenia istniejących w poszczególnych krajach może stanowić ważny kierunek badań z punktu widzenia europejskich przedsiębiorstw.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Demokracja bezpośrednia w Polsce jako instrument populistycznej polityki

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest pokazanie zależności między stosowaniem instrumentów demokracji bezpośredniej a populizmem w Polsce.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym zagadnieniem jest wykazanie instrumentalnego wykorzystywania instytucji referendum i obywatelskiej inicjatywy referendalnej do realizacji bieżących interesów politycznych zarówno przez partie sprawujące władzę, jak i te pozostające w opozycji, co prowadzi do uprzedmiotowienia społeczeństwa i ułatwia populistyczne oddziaływania. W tekście odwołano się do koncepcji dwóch populizmów – populizmu polityków i populizmu wyborców oraz metody analizy przypadku – którą zastosowano w odniesieniu do pięciu przeprowadzonych po 1989 r. referendów ogólnokrajowych i dziesięciu, podjętych w tym samym okresie, obywatelskich inicjatyw mających na celu doprowadzenie do zarządzenia przez Sejm referendum ogólnokrajowego.
        PROCES WYWODU: Wychodząc od wskazania wspólnej podstawy demokracji i populizmu, jaką jest lud, wskazano, że populizm cechuje się instrumentalnym podejściem do obywateli, których głos jest przez polityków słuchany, ale i często generowany tylko wtedy, gdy uznają go za przydatny do realizacji ich interesów.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Przeprowadzona analiza pokazała, iż uzasadnione jest twierdzenie o instrumentalnym traktowaniu obu omawianych form demokracji bezpośredniej, co sprzyja populizmowi polityków, wzmacniając jednocześnie populizm wyborców.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Odwoływanie się przez polskich polityków do instytucji demokracji bezpośredniej, jaką jest referendum i obywatelska inicjatywa referendalna, ma charakter wybiórczy i cechuje się daleko posuniętym egoistycznym pragmatyzmem, który ma z tych instrumentów uczynić narzędzie uprawomocnienia podejmowanych przez nich decyzji.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wolność religii w zamyśle autorów Konstytucji RP z 1997 roku

CEL NAUKOWY: Artykuł rekonstruuje koncepcje wolności religii autorów Konstytucji RP z 1997 r. Zamysł autorów Konstytucji zawarty został w dwóch artykułach 25 i 53. Rekonstrukcja zamysłu autorów osiągnięta zostaje poprzez analizę koncepcji wolności religii przyjętą w artykułach 25 i 53 Konstytucji RP.
         PROBLEM I METODY BADAWCZE: Istnieje wiele możliwych modeli wolności religii. Rozumienie wolności religii jest pochodne od rozumienia samej religii oraz wolności. Metody analityczne prowadzą do ustalenia listy możliwych modeli wolności religii. Metoda interpretacyjna pozwala zidentyfikować koncepcje wolności religii autorów Konstytucji RP. Metoda porównawcza pozwala umiejscowić koncepcje autorów Konstytucji na tle modeli wolności religii.
         PROCES WYWODU: Autorzy Konstytucji RP z 1997 r. kierowali się naczelnym motywem kompromisu, którego celem było zagwarantowanie dawnym funkcjonariuszom PRL przejścia bez żadnych negatywnych konsekwencji do nowego ustroju III RP. Kompromis jako naczelna idea tworzenia Konstytucji wpłynął również na przyjętą przez autorów Konstytucji koncepcję wolności religii.
         WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Koncepcje wolności religii zawierają artykuły 25 i 53 Konstytucji RP. Artykuł 25 Konstytucji przyjmuje dwie koncepcje wolności religii. Pierwsza to negatywna wolność religijna, a religia traktowana jest jako sfera osobistego wyboru, przeżywana indywidualistycznie, ale w ramach instytucji religijnej. Druga to pozytywna wolność religijna, a religia traktowana jest jako sfera osobistego wyboru, przeżywana indywidualistycznie, ale w ramach instytucji religijnej. Artykuł 53 podobnie przyjmuje dwie koncepcje wolności religii. Pierwsza to negatywna wolność religijna, a religia traktowana jest jako sfera osobistego wyboru, przeżywana indywidualistycznie, w ramach osobistego doświadczenia religijnego. Druga to pozytywna wolność religijna, a religia traktowana jest jako sfera osobistego wyboru, przeżywana indywidualistycznie, w ramach osobistego doświadczenia religijnego. Pomiędzy tymi czterema koncepcjami wolności religii istnieją nierozwiązywalne napięcia. W Konstytucję RP z 1997 r. wpisane są aporie w odniesieniu do rozumienia wolności religii.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Proponowane rozwiązanie zdiagnozowanych napięć prowadzi do konieczności zmiany Konstytucji w zakresie rozumienia wolności religii. Autor artykułu opowiada się za rozwiązaniem, które można określić jako model republikańskiego-pluralistycznego sekularyzmu. Jako swoje cele uznaje przestrzeganie w sferze publicznej zasady równego respektu, wolności sumienia i religii, uznanie tożsamości podmiotu zbiorowego oraz integrację obywatelską. Cele te są osiągane poprzez przestrzeganie środków, jakimi są zasady separacji i neutralności.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Alternatywne projekty konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: przypadek środowisk neoendeckich

CEL NAUKOWY: Celem pracy jest analiza projektów konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przygotowanych przez środowiska neoendeckie.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problemem badawczym jest sprawa podejścia do projektowanej ustawy zasadniczej i odzwierciedlonej w niej kwestii istnienia i funkcjonowania państwa narodowego rozumianego jako Państwo Narodu Polskiego. Do badania wykorzystano źródła tekstowe autorstwa środowisk neoendeckich, których emanacją były ugrupowania polityczne. Teksty zostały poddane eksploracji jakościowej z uwzględnieniem procedury kodowania i kategoryzowania pojęć oraz analizowania narracji.
        PROCES WYWODU: Artykuł ma dwudzielną strukturę. W pierwszej części przedstawiono kwestię ładu aksjologicznego, który gwarantowały projektowane ustawy zasadnicze. Środowiska neoendeckie jednoznacznie hierarchizowały wartości fundamentalne dla narodu polskiego, podkreślając znaczenie katolicyzmu dla spójności i tożsamości Polski. W drugiej części artykułu znalazły się rozważania na temat porządku ustrojowego państwa narodowego. Przedłożone zostały ustalenia dotyczące naczelnych organów administracji publicznej oraz relacji między nimi i społeczeństwem.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Projekty konstytucji unaoczniły zbieżność projektów konstytucji, szczególnie w odniesieniu do ochrony życia ludzkiego, godności pracownika, gwarancji socjalnego bezpieczeństwa rodziny jako podstawy narodu. Uobecniły się też rozbieżności wizji państwa narodowego pod kątem preferowanego modelu ustroju politycznego: semiprezydenckiego bądź parlamentarno-gabinetowego.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Środowiska neoendeckie przedłożyły oryginalne plany porządkowania podstaw państwa narodowego. Zmierzały do upowszechnienia ideologii narodowej, zintegrowania politycznych grup narodowych, stabilizowania środowisk różnych nurtów politycznych: narodowo-liberalnego, narodowo-tradycjonalistycznego oraz narodowo-ludowego, ale powiązanych ze sobą wspólnotą planów budowania Wielkiej Polski.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Wybrane elementy projektu zmian konstytucyjnych w programie politycznym Prawa i Sprawiedliwości

CEL NAUKOWY: Przedstawienie w sposób syntetyczny głównych założeń reformy ustrojowej w Polsce na podstawie analizy projektu konstytucji Prawa i Sprawiedliwości znanego pod roboczą nazwą „Projekt 2010” oraz programu politycznego partii w części dotyczącej potrzeby zmiany ustawy zasadniczej z 1997 r.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Mają ścisły związek z polityką prawa, której przedmiotem są rozwiązania ustrojowe, okoliczności rzutujące na przebieg procesu legislacyjnego oraz warunki określające skuteczność stosowania i przestrzegania prawa. Analiza oparta została na metodach porównawczej i instytucjonalno-prawnej.
        PROCES WYWODU: Skoncentrowany jest na pięciu sekcjach problemowych dotyczących: diagnozy stanu państwa; przesłanek ustrojowo-politycznych proponowanych zmian; podstaw aksjologicznych i arengy; struktury naczelnych organów władzy państwowej; kluczowych różnic między Projektem a obecną ustawą zasadniczą.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analizowana koncepcja zmian konstytucyjnych dotyczy naprawy państwa i stosunków społecznych. Wynika z przekonania, że zapisy konstytucji z 1997 r. miały charakter przejściowy i nie przystają już do sytuacji ustabilizowanego systemu politycznego. Propozycja zakłada potrzebę dyskusji o dostosowaniu ustroju państwa do nowych okoliczności wewnętrznych i zewnętrznych. Zebrany materiał nie dostarczył dowodu że analizowane propozycje mogą stanowić zagrożenie dla demokracji.
         WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Obecna ustawa zasadnicza utrwala postkomunistyczne status quo i wymaga zmiany. Konstytucja z 1997 r. nie służy umocnieniu państwa i nie spełnia aspiracji oraz oczekiwań społeczeństwa obywatelskiego. Stworzyła system korzystny dla realizacji partykularnych interesów kosztem ogółu obywateli. Nie realizuje tego, co sama zapowiada w wielu punktach. Dyskusja o zmianie konstytucji jest konieczna, nawet jeżeli wynikająca z tego korzyść nie będzie natychmiastowa.
        SŁOWA KLUCZOWE
        Konstytucja – konstytucjonalizm – ustrój – władza – społeczeństwo

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne