rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena właściwości przetwórczych i cieplnych wyprasek wtryskowych napełnionych proszkowym napełniaczem metalicznym

Intensywne poszukiwania kompozytów polimerowych wynikają z możliwości uzyskania nowych materiałów o potencjalnie lepszych właściwościach. Szczególna uwaga jest skupiona na poprawie właściwości przetwórczych i cieplnych, które stanowią zasadnicze kryterium wyboru tworzywa i rodzaju napełniacza. Podczas użytkowania wytworów z tworzyw polimerowych, wraz ze wzrostem temperatury zmieniają się znacznie właściwości fizyczne, a zwłaszcza mechaniczne, w skrajnych przypadkach może nastąpić przemiana stanu skupienia tworzywa. W pracy przedstawiono wyniki badań podstawowych właściwości przetwórczych i cieplnych tj. masowego wskaźnika szybkości płynięcia, temperatury ugięcia pod obciążeniem oraz temperatury mięknienia hybrydowych wyprasek wtryskowych otrzymanych przy niezmiennych parametrach przetwórczych. Napełniaczem wprowadzonym były proszki pięciu metali: aluminium, cynku, cyny, żelaza i miedzi o udziale masowym od 2,5% do 15% w stosunku do osnowy, jakim był polipropylen. Na podstawie wyników badań sporządzono stosowne zależności od zawartości masowej różnych rodzajów proszkowego napełniacza metalicznego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjna technologia produkcji wyrobów ze zmodyfikowanego EPP o obniżonej gęstości

W artykule przedstawiono wyniki badań, które miały na celu opracowanie innowacyjnej technologii produkcji wyrobów ze zmodyfikowanego EPP o obniżonej gęstości. Badania zrealizowane były w firmie IZOBLOK S. A. w ramach projektu Programu Unijnego. Innowacyjność opracowanej technologii pozwala na produkcję części o lepszych właściwościach, z punktu widzenia ich wykorzystania w branży automotive.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ struktury geometrycznej powierzchni gniazda formy na właściwości i stan powierzchni wyprasek

W procesach wytwarzania technologią przetwórstwa wtryskowego jakość uzyskanego wyrobu jest uzależniona w znacznym stopniu od wykonania gniazda formującego. W wyniku obróbki gniazda formy wtryskowej dochodzi do zmian struktury geometrycznej powierzchni (SGP) formującej wypraskę, a tym samym zmian SGP wytworzonej wypraski. Różny stan SGP gniazda formy może powodować uzyskanie różnego stanu SGP wypraski, a to w konsekwencji może powodować zmiany wytrzymałościowe wyrobu. Przeprowadzono badania struktury geometrycznej powierzchni gniazda formującego formy wielogniazdowej oraz uzyskanych wyprasek. Przy użyciu mikroskopii konfokalnej zbadano podstawowe parametry charakteryzujące SGP. Do badań użyto formy 10 gniazdowej z gniazdami odzwierciedlającymi kształt próbki do badań wytrzymałości przy statycznym rozciąganiu. Następnie dokonano wtrysku tworzywa do formy przy użyciu wtryskarki boy 15 stosując odpowiednie parametry. Dokonano badań wytrzymałości na rozciąganie. Uzyskane wyniki skorelowano z parametrami geometrii powierzchni (badania z użyciem mikroskopu konfokalnego). Na podstawie przeprowadzonych badań parametrów SGP gniazd formy wtryskowej, stwierdzono, że jakość powierzchni odwzorowanej wypraski może mieć wpływać na jej właściwości mechaniczne.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Przyrostowe metody wytwarzania elementów z tworzyw polimerowych

W artykule przedstawiono przegląd najczęściej stosowanych metod wytwarzania przyrostowego, w których wykorzystywane są tworzywa polimerowe. Scharakteryzowano przebieg procesu wytwarzania elementów z tworzyw takimi metodami jak: SLA, FDM, JS, 3DP, SLS oraz LOM. Omówiono podstawy kształtowania wytwarzanych elementów w poszczególnych metodach, oraz rodzaje i postać stosowanych jako materiał budulcowy tworzyw polimerowych. Wskazano zalety jak również ograniczenia prezentowanych metod wytwarzania oraz przewidywane kierunki ich dalszego rozwoju.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie i badanie właściwości fizycznych nanokompozytów na bazie wybranych elastomerów

Niniejsza praca przedstawia wyniki badań wpływu zawartości montmorylonitu (MMT) na wybrane właściwości fizyczne wytworzonych kompozytów elastomerowych na bazie kauczuków KER N-29 i Europrene 2845. Analiza opiera się na rezultatach badań uzyskanych w próbie statycznego rozciągania, pomiarze ścieralności i odporności na działanie niskich temperatur otrzymanych wulkanizatów gumowych. Uzyskane wyniki wykazały, że dodatek nanocząsteczek typu Closite 30B do mieszanek kauczukowych spowodował polepszenie właściwości wytrzymałościowych (naprężenie, odkształcenie oraz energia zerwania). Ponadto dodatek nanocząsteczek w ilości 1% przyczynił się do wzrostu odporności badanych próbek na ścieranie w stosunku do próbki referencyjnej. Współczynnik zachowania kształtu wszystkich mieszanek w temperaturze pokojowej lub temperaturze ujemnej nie zmienił się znacząco po dodaniu nanocząstek.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza porównawcza wytrzymałości połączeń klejowych wykonanych przy użyciu klejów epoksydowych

W niniejszej pracy przedstawiono wybrane zagadnienia związane z wpływem rodzaju kompozycji klejowej (kleju) na wytrzymałość połączeń klejowych blach ze stali nierdzewnej. Kompozycje klejowe przygotowano z wykorzystaniem dwóch rodzajów żywic epoksydowych: Epidian 57 oraz Epidian 53 oraz trzech rodzajów utwardzaczy: PAC, Z-1 oraz PF. Zastosowano różne udziały masowe tych utwardzaczy, wybierając z zakresu proponowanych przez producentów. Zauważono, że rodzaj kompozycji klejowej wpływa na wytrzymałość połączeń klejowych badanych materiałów. Zauważono także, że w zależności od rodzaju żywicy epoksydowej obserwowany jest różny wpływ rodzaju utwardzacza na siłę niszczącą połączenia klejowe oraz na wydłużenie spoiny klejowej. Na podstawie analizy wyników badań zauważono, że klej, który zawierał utwardzacz PAC był bardziej elastyczny niż ten przygotowany z utwardzaczem Z-1, natomiast klej wymieszany z utwardzaczem PF przyjmował pośrednie wartości.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mikroplastik w środowisku morskim : interdyscyplinarne spojrzenie na problem

XX i XXI wiek, wraz z postępem w dziedzinie inżynierii materiałowej i rosnącą liczbą produktów z tworzyw sztucznych, przyniósł znaczną liczbę odpadów. Większość z nich, wraz z wodami powierzchniowymi lub bezpośrednio wyrzucona za burtę, przenosi się do morskich ekosystemów (docierając nawet do bentosu). Ze względu na specyficzne warunki środowiska (duże zasolenie, ruch wody morskiej, promieniowanie UV) łatwo ulegają rozdrobnieniu i są przenoszone na duże odległości w formie mikrocząstek. O ich wpływie na morską faunę, mechanizmach transportu, akumulacji, skutkach długotrwałego oddziaływania itp. wiadomo dalej zbyt mało. Przy rocznej produkcji tworzyw sztucznych >300 mln ton, z których >50% stanowią produkty jednokrotnego użytku, omawiane zagadnienie jest istotnym i złożonym problemem wymagającym interdyscyplinarnych badań podstawowych.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biodegradacja : atrakcyjna alternatywa dla obecnych technik utylizacji odpadów tworzyw polimerowych

Tworzywa polimerowe podlegają procesom biodegradacji. Zainteresowania naukowców skupiają się wokół poszukiwania metod efektywnego wykorzystania znanych już mikroorganizmów mogących wziąć udział w procesach biodegradacji tworzyw polimerowych, zarówno tych ropo- jak i bio-pochodnych. Opakowania do żywności, główne źródło odpadów tworzyw polimerowych, mogą być skutecznie degradowane przez działalność mikroorganizmów zdolnych do wytwarzania enzymów, które biorą udział w reakcjach biochemicznych. Wiele gatunków mikroorganizmów (głownie grzyby i bakterie) jest zdolnych do uczestnictwa w procesie biodegradacji tworzyw i kompozytów na bazie polimerów. Badane mikroorganizmy wyizolowano z miejskiego składowiska odpadów, z gleby i z wody morskiej oraz innych środowisk. Publikacje naukowe opisują bakterię Ideonella sakaiensis 201-F6, która może wykorzystać poli(tetraftalan etylenu), jako źródło węgla do wytwarzania energii. W niniejszym opracowaniu na podstawie literatury opisano mechanizm biodegradacji enzymatycznej oraz mikroorganizmy degradujące PE, PET oraz organiczne napełniacze na bazie lignocelulozy.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Monitorowanie, diagnozowanie, nadzorowanie : artykuł dyskusyjny

W artykule przedstawiono podstawowe pojęcia z obszaru monitorowania, diagnozowania i nadzorowania. Te pojęcia zdefiniowano i omówiono na przykładzie obrabiarek i procesów obróbki skrawaniem, ponieważ w tych obszarach diagnostyka rozwija się niezwykle dynamicznie. Powodem dynamicznego rozwoju procesów diagnostycznych jest szybko wzrastający poziom automatyzacji obrabiarek i rosnące wymagania odnośnie do jakości i wydajności wytwarzania. Artykuł ma charakter dyskusyjny, jako że niektóre pojęcia są stosunkowo nowe.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości wielokrotnie przetwarzanych kompozytów recyklatowych PVB/PP

Wzrastające wymagania w zakresie recyklingu odpadów stwarzają duże prawdopodobieństwo wielokrotnego użycia materiałów polimerowych w produkcji różnego rodzaju wyrobów. Stąd też istotnym jest określenie wpływu wielokrotnego przetwarzania materiałów na ich właściwości przetwórcze oraz eksploatacyjne. W pracy przedstawiono badania kompozytów recyklatowych PVB/PP o różnej zawartości PVB, charakteryzujących się dobrymi właściwościami przetwórczymi, mechanicznymi oraz elektrycznymi. Określono wpływ wielokrotnego przetwórstwa na wybrane właściwości takie jak: gęstość, wskaźnik szybkości płynięcia, wytrzymałość na rozciąganie, twardość, udarność i wytrzymałość elektryczną. Materiały do badań wytypowano na podstawie wcześniejszych publikacji autorów. Określono również wpływ wielokrotnego przetwarzania na właściwości recyklatu folii PVB na podstawie jego właściwości przetwórczych. Uzyskane wyniki potwierdziły możliwość wielokrotnego przetwarzania materiałów kompozytowych na osnowie odpadów technologicznych PVB, co zwiększa korzyści wynikające z zastosowania ich na wyroby techniczne oraz elektrotechniczne.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Palność i właściwości termiczne kompozytów epoksydowych napełnionych odpadowym poliestrem BMC

W pracy przedstawiono wyniki badań palności i właściwości termicznych kompozytów epoksydowych napełnionych odpadowym poliestrem BMC. Badania przeprowadzono dla żywicy epoksydowej Epidian 6, utwardzanej trietylenotetraaminą (Z1), z której wykonano odlewy. Wytworzono kompozyty o zawartości 30; 40; 50; 60 % mas. BMC. Metodą poziomego palenia określono klasę palności badanych materiałów. Metodą termograwimetryczną (TGA) oznaczono termostabilność kompozytów.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Charakterystyka i badania zapraw polimerowo-gipsowych o zwiększonej elastyczności

Intensywne poszukiwania kompozytów i mieszanin polimerowych wynikają z potrzeby otrzymania nowych materiałów o polepszonych właściwościach lub specjalnych cechach użytkowych. Do gipsu lub cementu mogą być wprowadzane różne napełniacze. Z uwagi na to, że gips i cement są materiałami wiążącymi, powszechnie stosowanymi w budownictwie, w modelarstwie, stomatologii, chirurgii i sztukatorstwie, mogą one wpływać na poprawę wybranej cechy lub określonych właściwości wyrobu. Zaprawy gipsowe mają określoną wytrzymałość mechaniczną, którą można oznaczyć podczas badań zginania i ściskania lub wyznaczając czas wiązania (twardnienia). W celu rozszerzenia przydatności spoiw gipsowych do zastosowań w budownictwie, podjęto próbę zmiany ich wytrzymałości na zginanie oraz przyspieszenie czasu wiązania, poprzez zastosowanie domieszek polimerowych. Domieszki polimerowe w postaci regranulatu polietylenowego oraz regranulatu gumy wprowadzono w różnych proporcjach do mieszaniny z gipsem.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości lepkosprężyste polietylenu małej gęstości oznaczane podczas ściskania

Statyczna próba ściskania, obok statycznej próby rozciągania jest jedną z podstawowych prób stosowanych do określenia właściwości mechanicznych materiałów. Właściwości wytrzymałościowe tworzyw termoplastycznych zależą od wielu czynników: sił wiązań chemicznych, sił oddziaływań międzycząsteczkowych, prędkości obciążania, czasu działania obciążenia, właściwości lepkosprężystych itp. Wyniki badań wytrzymałości na ściskanie są szczególnie ważne podczas doboru tworzywa na elementy konstrukcyjne maszyn i do zastosowań w budownictwie, gdzie współpracują one z materiałami o odmiennych często właściwościach. W pracy przedstawiono wyniki badań powrotu poodkształceniowego po ściskaniu próbek z polietylenu małej gęstości (PE-LD) otrzymanych w procesie wytłaczania konwencjonalnego i autotermicznego przy różnych prędkościach obrotowych ślimaka. W pracy przedstawiono wyniki pomiarów podstawowych wielkości występujących podczas próby ściskania tworzyw termoplastycznych tj. bezwzględne skrócenie próbki (&Delta;L); natychmiastowy powrót poodkształceniowy (&sigma;); opóźniony powrót poodkształceniowy (&lambda;) oraz odkształcenie ściskające (&epsilon;). Zaprezentowano zależność zmiany długości odcinka pomiarowego (h2) kształtki od czasu po usunięciu z maszyny wytrzymałościowej. Artykuł zakończono stosownymi wnioskami.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Odporność ogniowa kompozytów EVA modyfikowanych grafitem ekspandującym

W niniejszej pracy przedstawiono badania kompozytów polimerowych o zmniejszonej palności z zastosowaniem bezhalogenowych środków ograniczających palność. Przedmiotem badań były kompozyty na osnowie kopolimeru etylen(octan-winylu) modyfikowane uniepalniaczem w postaci grafitu ekspandującego. Badano wpływ ilości (10, 20 i 30% wag.) oraz wielkości cząstek napełniacza (cząstki do 41 μm oraz 200÷300 μm) na odporność ogniową kompozytów metodą UL94HB, temperaturę mięknienia wg Vicata i stopnień ekspandowania. Próba poziomego palenia wykazała, że wszystkie kompozyty należą do klasy szybkości palenia HB a wraz ze wzrostem zawartości grafitu ekspandującego, maleje czas palenia się próbek. Z badań wynika, że wraz ze wzrostem ilości napełniacza wzrasta temperatura mięknienia wg Vicata oraz zwiększeniu ulega stopień wyekspandowania badanych materiałów.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Technika wytwarzania bezadhezyjnych połączeń metal-kompozyt (BPMK) w strukturach z preimpregnatów VBO

W artykule opisano technikę wykonywania bezadhezyjnych połączeń metal-kompozyt w strukturach nośnych z preimpregnatów utwardzanych poza autoklawem. Omówiono problem formowania tych struktur z prepregów, odnosząc się przy tym do techniki kontaktowej - na mokro. Przedstawiono założenia i wymagania dla procesu wykonania połączenia z uwzględnieniem specyficznych właściwości preimpregnatów. Opisano proces technologiczny, jaki został opracowany i pomyślnie zastosowany do wykonania elementów badawczych, zwracając uwagę na decydujący wpływ czynnika ludzkiego na prawidłowe wykonanie połączenia.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty na osnowie odpadowego polistyrenu wzmacniane włóknami i cząstkami

Przedmiotem niniejszej pracy było określenie wpływu napełniaczy: włókna szklanego, tufu, mikrocelulozy AC100, mączki drzewnej C300 oraz drobno zmielonych łupin orzecha Rheofix UNG 300 na właściwości mieszanin z recyklingu polistyrenu (PS). Dla zrealizowania podstawowego celu badań, jakim była ocena możliwości modyfikacji odpadowego polistyrenu cząstkami i włóknami wytworzono metodą wtryskiwania sześć rodzajów kompozycji z uwzględnieniem 75% polistyrenu odpadowego oraz 25% dodatku. W pracy zastosowano następujące dodatki: odpadowe włókna szklane typu E o długości 200-300 µm oraz średnicy 10 µm, tuf w postaci proszku o rozdrobnieniu 20-30 µm, mikrocelulozę AC100 o przeciętnej wielkości 8 µm, mączkę drzewną C300 o średniej długości włókien około 300 µm oraz drobno zmielone łupiny orzecha o wielkości ziarna 200-400 µm. Przedstawiono rezultaty badań: gęstość wyznaczonej metodą ważenia hydrostatycznego, udarność metodą Charpy’ego, statyczną próbę rozciągania oraz próby zginania. Parametry takie jak: wytrzymałość na rozciąganie (σ), moduł sprężystości (E), a także odkształcenie przy zerwaniu (ε) zostały wyznaczone z uwzględnieniem zróżnicowanych temperatur: -24°C, temperatury otoczenia (+20°C) oraz +80°C. Ponadto wykonano zdjęcia mikrostruktur przełomów próbek przy pomocy mikroskopu skaningowego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozyty PA 10.10 z włóknem lnianym : ograniczenia przetwórcze i właściwości użytkowe

Artykuł poświęcony jest kompozytom wytworzonym z biopochodnych komponentów dostępnych komercyjnie: plastyfikowanego poliamidu 10.10 i ciętego, niskoskręconego rowingu lnianego (10, 20, 30% mas.). Omówiono w nim problemy związane z przetwórstwem wtryskowym tworzyw termoplastycznych z krótkim włóknem lignocelulozowym i przedstawiono wyniki badań kompozycji wytworzonych kilkuetapowo w procesie wtrysku. Oznaczone właściwości wytrzymałościowe i obserwacje mikroskopowe świadczą o znacznej fragmentacji włókien i ich nierównomiernym rozkładzie w objętości kompozytu. Uzyskano jednak efekt wzmocnienia przy zachowaniu znacznej odkształcalności, zarówno w temperaturze pokojowej jak i obniżonej i podwyższonej, a względem stosowanych powszechnie poliamidów krótkołańcuchowych, wytworzone kompozycje o osnowie poliamidu długołańcuchowego odznaczały się niską gęstością i ograniczoną chłonnością wody.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nośność i postacie zniszczenia bezadhezyjnego połączenia metal-kompozyt do wprowadzania obciążeń skupionych w struktury kompozytowe z preimpregnatów węglowych

W celu poznania nośności statycznej, przebiegu zmian sztywności oraz postaci zniszczenia bezadhezyjnego połączenia metal-kompozyt (BPMK), stanowiącego węzeł do wprowadzania obciążeń skupionych w powłoki nośne wykonane z preimpregnatów węglowych w technologii VBO (Vacuum-Bag-Only), przeprowadzono próby nośności elementu badawczego modelującego fragment struktury nośnej płatowca. Wyniki porównywano z wynikami uzyskiwanymi dla takiego samego węzła z kompozytem wykonanym techniką przesycania kontaktowego. Mimo lepszych własności wytrzymałościowych preimpregnatu nośność BPMK dla tego surowca okazała się nieco niższa w stosunku do rozwiązania referencyjnego. Prawdopodobną tego przyczyną jest większa koncentracja naprężeń normalnych oraz stycznych wynikająca z różnić w objętościowym udziale zbrojenia oraz sposobie formowania laminatu w obu porównywanych przypadkach. Badania metodą tomografii komputerowej wykazały, iż zniszczenie laminatu zaczyna się po stronie ściskanej węzła.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Poliuretany : nowoczesne wszechstronne materiały. Cz. 1, Charakterystyka ogólna

W artykule stanowiącym przegląd literatury dotyczący poliuretanów (PUR) omówiono zagadnienia związane z otrzymywaniem surowców - diizocyjanianów i dioli - oraz klasycznych wielkocząsteczkowych związków poliuretanowych. Opisano w skrócie techniki formowania poliuretanów. Podano także kilka przykładów najnowszych zastosowań PUR.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wybrane właściwości mechaniczne oraz termiczne wyprasek napełnianych włóknami konopnymi poddane procesowi recyklingu mechanicznego

W artykule przedstawiono wyniki badań przemiałów kompozytów polimerowych wytworzonych z polilaktydu (PLA) napełnianych odpadami pochodzącymi z przetwórstwa konopi włóknistej. Napełniacz w postaci paździerza konopnego został pozyskany dzięki współpracy z firmą Olimax. Paździerz konopny był dozowany w 10% udziału masowego mieszanki. Próbki do badań pierwotnych i wtórnych zostały przygotowane metodą wtryskiwania, po wcześniejszym ich wysuszeniu. Po zakończonym procesie kondycjonowania próbki zostały poddane analizie wybranych właściwości mechanicznych oraz termicznych. Po zakończonych badaniach próbki zostały rozdrobnione z wykorzystaniem przemysłowego młyna wolnoobrotowego. Rozdrobniony materiał z napełniaczem został następnie ponownie wtryśnięty w celu uzyskania materiału do badań w postaci próbek badawczych Uzyskane w ten sposób wypraski umożliwiły ponowną analizę właściwości takich jak twardość, wytrzymałość na rozciąganie oraz wyznaczenie podstawowych właściwości termicznych z wykorzystaniem różnicowej kalorymetrii skaningowej DSC. Przeprowadzone badania pozwoliły na określenie wpływu ponownego przetwórstwa na wybrane właściwości mechaniczne oraz termiczne wyprasek z PLA napełnianych odpadami pochodzącymi z przetwórstwa konopi włóknistej. Analizie zostanie poddany stopień rozdrobnienia dozowanych do materiału cząstek paździerza w odniesieniu do próbek pierwotnych.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Dobór materiałów inżynierskich na lekkie osłony energochłonne

Celem pracy było opracowanie kryteriów oraz algorytmu doboru materiałów inżynierskich na lekkie osłony energochłonne pracujące czasem bardzo zróżnicowanych warunkach środowiskowych. W wielu obszarach zarówno cywilnych jak i militarnych występuje potrzeba ochrony zdrowia i życia ludzi przed zagrożeniami wynikającymi z uderzenia skupionym odłamkiem lub falą uderzeniową. Podstawowym elementem konstrukcyjnym pozwalającym na odpowiednie zabezpieczenie są powłoki energochłonne, zapobiegające przenoszeniu się zagrożeń do strefy chronionej. Wykorzystanie w tym celu lekkich, mobilnych osłon warstwowych pozwala na minimalizację zagrożenia. Nieduża waga i łatwość montażu daje możliwość szybkiej naprawy, nawet w warunkach poligonowych. Osłony takie składają się z kilku warstw spełniających odpowiednie zadania, a mianowicie podkładu kompozytowego, warstwy adhezyjnej oraz paneli ceramicznych. Racjonalny dobór cech konstrukcyjnych takich powłok wymaga określenia warunków zachodzących w stanie zagrożenia oraz sformułowania kryteriów efektywności zabezpieczenia.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania porównawcze wytrzymałości na ścinanie klejowych połączeń zakładkowych stali 316L po „szokach termicznych”

W pracy przedstawiono badania porównawcze wytrzymałości statycznej na ścinanie zakładkowych połączeń klejowych wykonanych ze stali 316L. Badania miały charakter porównawczy i dotyczyły połączeń klejowych poddanych zmiennym obciążeniom cieplnym oraz połączeń niepoddanych takim szokom. Połączenia klejowe są coraz częściej stosowanym sposobem łączenia w odpowiedzialnych maszynach i urządzeniach eksploatowanych w warunkach zmiennych obciążeń termomechanicznych. Technika klejenia, dzięki postępowi w dziedzinie chemii materiałów adhezyjnych, ciągle się rozwija. Analizowano wyniki badań wytrzymałości statycznej na ścinanie, uzyskanej dla różnych sposobów przygotowania materiału do operacji klejenia. Uzyskane wyniki z przeprowadzonych badań opracowano statystycznie z zachowaniem właściwych standardów naukowych. Zakres badań obejmował stosunkowo krótki cykl zmęczeniowy, wynosił on 200 cykli przy zakresie zmienności -40 °C + +60 °C. Celem głównym badań było sprawdzenie podatności połączeń na zmiany wytrzymałości pod wpływem zmęczenia cieplnego.

Czasopismo: Przetwórstwo Tworzyw
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa