rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza nośności na zginanie belki zbrojonej prętami GFRP na podstawie amerykańskich i włoskich zaleceń projektowych

W opracowaniu omówiono wybrane właściwości kompozytowych prętów FRP
(Fiber Reinforced Polymer) stosowanych do zbrojenia zginanych belek betonowych.
Przedstawiono korzyści wynikające z zastosowania tego typu prętów jako
zbrojenia głównego zginanych elementów oraz zaprezentowano możliwości ich
zastosowania. Przeanalizowano również dostępne zalecenia dotyczące projektowania
elementów zbrojonych prętami FRP oraz założenia jakie należy uwzględnić
podczas procedury obliczeniowej. Wymieniono możliwe do wystąpienia mechanizmy
zniszczenia zginanych belek betonowych zbrojonych prętami FRP oraz podano
ich ogólną charakterystykę. Analizie poddano również procedury do wymiarowania
kompozytowego zbrojenia FRP w belkach zginanych wg zbiorów zaleceń
amerykańskich ACI 440.1R-06, 2006 oraz włoskich CNR-DT 203/2006. Wykonano
analizę obliczeniową na podstawie zaleceń zawartych w obu zagranicznych
normach tj. ACI oraz CNR-DT. W wyniku danej analizy określono różnice
w otrzymanych nośnościach na zginanie dla belki betonowej zbrojonej prętami
wzmocnionymi włóknem szklanym GFRP (Glass Fiber Reinforced Polymers).
Podczas obliczeń uwzględniono współczynnik redukujący nośność na zginanie, zależny
od mechanizmu zniszczenia elementu. W oparciu o uzyskane wyniki wykazano,
że dany współczynnik zapewnia bardzo duży zapas nośności. Na podstawie
przeprowadzonej analizy stwierdzono, że różnica pomiędzy wynikami uzyskanymi
w drodze obliczeń przy zastosowaniu się do obu zaleceń projektowych była nie
większa niż 8%. Natomiast po uwzględnieniu współczynnika redukującego nośność
zmniejszyła się o 35%, co w sumie zwiększyło różnicę do około 40%.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie popiołów lotnych w inżynierii środowiska

Synteza sorbentów z popiołów lotnych jest jednym z kierunków wykorzystania
popiołów lotnych. Popiół lotny będący źródłem krzemu i glinu może być ekonomicznie
i przyjaźnie dla środowiska wykorzystany do syntezy uporządkowanych
materiałów mezoporowatych a otrzymane produkty z odpadu energetycznego, jakim
są popiołu lotne, są coraz szerzej wykorzystywane w przemyśle i inżynierii
środowiska, jako adsorbenty, m.in. do oczyszczania gazów odlotowych m.in.
z CO2, NOx.
W przypadku zastosowania, jako źródła krzemu popiołu lotnego należy wydobyć
krzem (w formie krzemianu sodu) z popiołu. Znane są dwie metody wydobycie
krzemu, pierwsza z nich polega na uzyskaniu krzemianu sodu poprzez mieszanie
popiołu w roztworze wodorotlenku sodu oraz druga polegająca na spiekaniu popiołu
z wodorotlenkiem sodu. Druga metoda pozwala na wprowadzenie większej ilości
krzemu do roztworu. W artykule przestawiono badania dot. syntezy mezoporowatego
sita molekularnego MCM-41 oraz SBA-15.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ składu mieszanki i wyjściowego zawilgocenia kruszywa lekkiego na sorpcyjność kapilarną betonu keramzytowego

W artykule opisano badania kapilarności przeprowadzone na grupie sześciu betonów
keramzytowych, wykonanych na bazie tych samych składników. W każdym
przypadku użyto tego samego cementu portlandzkiego 42,5 R, wody wodociągowej
pitnej oraz kruszywa keramzytowego frakcji 4 – 8 mm oraz piasku kwarcowego
frakcji 0 – 2 mm. Poszczególne receptury różniły się po pierwsze stanem wilgotnościowym
kruszywa grubego, które wprowadzane było do mieszanki jako kruszywo
suche (S), powietrzno-suche (P) oraz w pełni nasycone wodą (N). Po drugie
mieszanki różniły się objętościowym udziałem kruszywa lekkiego i zaprawy cementowej.
Przyjęto proporcje zaprawa cementowa : kruszywo keramzytowe na
poziomie 1:1 oraz 3:2. W rezultacie badaniom poddano 6 mieszanek umownie
oznaczonych jako S 1:1, P 1:1, N 1:1 oraz S 3:2, P 3:2, N 3:2. Wykazano, że betony
te charakteryzują się wyraźnie różnym tempem podciągania kapilarnego, a tym
samym różnymi wartościami współczynników sorpcji kapilarnej A. Najlepszymi
parametrami odznaczały się betony wykonane na kruszywie suchym o stosunku
zaprawa:kruszywo 1:1. Wykazały one najniższą wartość współczynnika sorpcji
wynoszącą A = 0,9 kg/(m2h). Ten rodzaj betonu będzie najefektywniej blokował
wnikanie wody w beton i w konsekwencji będzie odznaczał się najwyższą odpornością
na działanie substancji korozyjnych wprowadzanych z wodą oraz najwyższą
mrozoodpornością. Najgorszymi parametrami charakteryzowały się keramzytobetony
o większym udziale objętościowym zaprawy cementowej, tj. o proporcjach
zaprawa:kruszywo keramzytowe 3:2. Przy czym w przypadku kruszywa nasyconego
wodą (N) i ziarnach wysuszonych na powierzchni (P) uzyskano współczynniki
A wyższe odpowiednio 2,52,8 razy w stosunku do receptury S 1:1.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stanowisko do badań zmęczeniowych materiałów przy zginaniu ze skręcaniem

W pracy zaprezentowano budowę, zasadę działania i pomiary na maszynie wytrzymałościowej do badań zmęczeniowych. Maszyna przeznaczona jest do badań zmęczeniowych próbek z materiałów konstrukcyjnych pracujących przy cyklicznie zmiennych obciążeniach zginających, skręcających i proporcjonalnym zginaniu ze skręcaniem. Można zadawać obciążenia z zerową lub różną od zera wartością średnią momentu. W pracy przedstawiono przykładowe pomiary statyczne i cykliczne na dźwigni maszyny i badanej próbce dotyczące cechowania stanowiska przy zginaniu i skręcaniu oraz wpływu wartości średniej obciążenia.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Architektura kolegiów jezuickich we Włoszech i w Rzeczypospolitej do połowy XVII wieku – poszukiwanie wzorów na wybranych przykładach

Kiedy w końcu XVI wieku Jezuici rozpoczęli swoją działalność na terenie Rzeczypospolitej
tym samym zaczął się proces budowy domów zakonnych Towarzystwa Jezusowego.
Samodzielnymi jednostkami organizacyjnymi były fundowane przy wsparciu
biskupów i magnatów kolegia, przy których jezuici prowadzili działalność edukacyjną.
Architektami pierwszych kolegiów na terenie Rzeczypospolitej byli sprowadzani
z Włoch architekci-jezuici. Przenosili oni na grunt Polski włoskie rozwiązania, ale
(zgodnie z założeniem akomodacji do miejscowych warunków i potrzeb) dostosowywali
owe wzorce tak aby lepiej funkcjonowały w odmiennym otoczeniu. Mimo iż
wyraźnie widoczne są podobieństwa, zwłaszcza w ogólnym rozplanowaniu elementów
zespołu, w polskich transpozycjach wypracowanych we Włoszech wzorców wyraźne
są cechy specyficzne dla tego obszaru.
Porównanie rozwiązań architektonicznych i funkcjonalnych kolegiów Polskich
i Włoskich pozwala na określenie jak silny był wpływ lokalnych warunków na
ugruntowane wzorce. Odmienne warunki klimatyczne zaowocowały odseparowaniem
komunikacji od dziedzińców, a także innym sposobem funkcjonowania tychże.
Natomiast uboższe sąsiedztwo kolegiów (zwłaszcza w mniejszych miastach) doprowadziło
do znacznej redukcji w dekoracyjnym opracowaniu elewacji. Należy jednak
pamiętać że jednym z najsilniejszych elementów kształtujących układ funkcjonalny
danego zespołu była konieczność dopasowania się do konkretnej, niepowtarzalnej
sytuacji: kształtu działki oraz ukształtowania otaczającej tkanki miejskiej poprzez
wykorzystanie istniejących osi i połączeń widokowych. Czyni to każdy obiekt niepowtarzalnym
i najlepiej ukazuje filozofię działania zakonu jezuitów.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania modelu quasi-geoidy w niwelacji

Integracja niwelacji klasycznej, realizowanej za pomocą niwelatora z niwelacją satelitarną,
realizowaną za pomocą odbiornika GNSS jest możliwe po uwzględnieniu
zmian w odstępach (undulacji) geoidy lub quasi-geoidy od elipsoidy. Informację
o undulacji zawarta jest w modelach tych powierzchni. Do integracji wykorzystuje
się modele zwane niwelacyjnymi, czyli dopasowane do osnowy wysokościowej.
W referacie podjęto próbę przeanalizowania aktualnego modelu quasi-geoidy
opracowanego dla obszaru Polski, ze względu na możliwości jego wykorzystania
w niwelacji. Efektem analizy są odpowiednie kartogramy, które w inny sposób ilustrują
undulację quasi-geoidy. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie dodatkowych
informacji o warunkach zastępowania różnic wysokości normalnych różnicami
wysokości elipsoidalnych. Taka informacja może być przydatna w przypadku projektowania
osnów wysokościowych lub ich pomiaru z użyciem techniki GNSS
(np. niwelacja wykonywana przez przeszkody terenowe).

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykrywanie uszkodzeń węzłów w modelu ramy stalowej na podstawie analizy inertancji

W artykule przedstawiono możliwość detekcji uszkodzeń węzłów na podstawie
analizy proporcji pomiędzy wytypowanymi fragmentami funkcji przejścia (FRF).
W ramach zadania wykonano eksperyment na modelu laboratoryjnym dwukondygnacyjnej
ramy portalowej, którą poddano testom dynamicznym i dla której określono
model modalny. Funkcję przejścia odpowiadającą wybranym punktom układu
potraktowano jako sygnał w dziedzinie częstotliwości. Wyznaczono odcięte
środków ciężkości kwadratów sygnału wybranych fragmentów funkcji, które następnie
potraktowano jako dane wejściowe w metodzie wektorów nośnych. Zaproponowane
podejście umożliwia skuteczną detekcję uszkodzeń węzłów badanego
modelu.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza niezawodności tarcz żelbetowych projektowanych metodą ST

W artykule przedstawiono wyniki analiz i symulacji numerycznych tarczy trójprzęsłowej
projektowanej metodą kratownicową z uwzględnieniem struktury niezawodnościowej
dla zaproponowanych trzech różnych modeli ST. Badano poziom
niezawodności poszczególnych układów kratownicowych oraz zachowanie się
konstrukcji pod obciążeniem w przypadku zastosowania odpowiadających rozważanym
modelom ST trzech różnych układów zbrojenia. Przeprowadzona analiza
wykazała, że mając na uwadze niezawodność jako cel nadrzędny podczas projektowania
konstrukcji, zastosowanie metody kratownicowej w analizie elementów
o nieliniowym przebiegu naprężeń daje bezpieczne rozwiązania.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pęknięcie ściany w modernistycznym kościele pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze – przyczyna

Zielona Góra nie jest miastem bogatym w zabytki architektury z okresu modernizmu.
Budowle z tej epoki są jednak coraz powszechniej uznawane za cenne z najbardziej
interesujących jest pochodzący z roku 1917 kościół pw. Najświętszego
Zbawiciela przy ul. Niepodległości. Świątynia ufundowana przez fundację imienia
znanego zielonogórskiego przemysłowca Georga Beuchelta do dziś jest jednym
z najbardziej rozpoznawalnych kościołów w mieście. Projekt Wilhelma Wagnera
i Oscara Hossfelda został zrealizowany przy współudziale przedsiębiorstwa Fabrik
für Brückenbau und Eisenkonstruktionen Beuchelt & Co. Grünberg in Schlesien.
Konstrukcje stalowe zrealizowane przez tę firmę istnieją do dziś nie tylko w Europie,
ale także na terenie Afryki i Azji. W 2015 roku, niemalże w setną rocznicę budowy
obiektu, zauważono pęknięcie na jednej ze ścian wewnątrz korpusu świątyni.
W niniejszym artykule podjęto próbę znalezienia przyczyny wspomnianego uszkodzenia.
Obecnie nie obserwuje się zwiększania wielkości pęknięcia, ani nowych
śladów uszkodzeń. Nie można jednak pozwolić sobie na bagatelizowanie zjawiska.
Nie zbadanie przyczyn i brak metod zapobiegania dalszym uszkodzeniom może
doprowadzić do pogorszenia stanu technicznego budowli. Budynek ten jest cennym
obiektem sztuki inżynierskiej zarówno w skali miasta jak i regionu. Utrzymanie
go w dobrym stanie technicznym powinno być ważnym tematem zarówno dla
administracji kościelnej jak i służb konserwatorskich.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena możliwości zastosowania geodezyjnych technik pomiarów do wyznaczania deformacji górotworu na terenie kopalni soli "Kłodawa"

Jednym z aspektów funkcjonowania głębinowej kopalni soli jest osiadanie powierzchni
terenu i części górotworu, znajdującego się ponad wyrobiskami. Proces
ten powinien być stale monitorowany, m.in. poprzez pomiary geodezyjne. Celem
pracy jest pokazanie możliwości zastosowania geodezyjnych technik do badania
zjawiska deformacji górotworu w obszarze eksploatacji złoża soli kamiennej
w Kopalni Soli „Kłodawa”. Pierwszym etapem podjętych prac była stabilizacja
wielofunkcyjnej sieci obserwacyjnej w wyrobiskach najwyższych poziomów kopalni.
Następnie sieć została pomierzona z zastosowaniem kilku technik pomiarów
geodezyjnych. Finalnym efektem pracy jest analiza otrzymanych wyników pomiarów
w odniesieniu do danych archiwalnych. Wyniki tej analizy mają posłużyć do
określenia kierunków działań zmierzających do zapewnienia dalszej, bezpiecznej
i efektywnej eksploatacji wysadu kłodawskiego.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Projektowanie zamknięć hydrotechnicznych według Eurokodów na przykładzie klapy soczewkowej

W artykule przedstawiono wyniki analizy oddziaływań działających na zamknięcie
hydrotechniczne w postaci klapy soczewkowej zainstalowanej na segmencie podnoszonym
oraz nośności klapy pracującej jako ustrój cienkościenny o profilu zamkniętym.
Obliczenia wykonano według obowiązujących norm – Eurokodów
(PN-EN 1990, PN-EN 1993-1-1, PN-EN 1993-1-3, PN-EN 1993-1-7 oraz PN-EN
1993-4), oraz wycofanych norm (PN-B-03200 i PN-B-03203). Przeanalizowano
wartości efektów oddziaływań dla sześciu położeń klapy. Analiza wyników wskazuje,
że wartości oddziaływań wyznaczone według Eurokodów są wyższe dla warunków
eksploatacyjnych i znacząco niższe dla warunków wyjątkowych pracy
zamknięcia w porównaniu do oddziaływań wyznaczonych zgodnie z zasadami
przedstawionymi w wycofanej normie. Wskazuje to na konieczność wydania opracowania
do norm obowiązujących, które regulowałoby wartości współczynników
częściowych stosowanych w projektowaniu zamknięć hydrotechnicznych, gdyż te
podane w Eurokodach nie odzwierciedlają charakteru obciążenia działającego na
budowle wodne. W dalszej części artykułu przedstawiono wyniki obliczeń statyczno
- wytrzymałościowych dla najbardziej niekorzystnego przypadku obciążenia.
Analiza wyników weryfikacji stanu granicznego nośności klapy soczewkowej
wskazuje, że można bezpiecznie zaprojektować stalowe zamknięcie wodne bazując
na zapisach zawartych w normach zharmonizowanych. Jest to proces pracochłonny,
a największą trudność stanowi ustalenie obliczeniowych wartości efektów
oddziaływań. Ze względu na specyfikę konstrukcji stalowych zamknięć wodnych
i warunków ich pracy niezbędne jest opracowanie przepisów regulujących
zasady jakie należy zachować podczas ich projektowania.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Woda deszczowa w architekturze krajobrazu nowoczesnych miast

Rozwój obszarów zurbanizowanych wpływa niekorzystnie na środowisko naturalne,
w tym na cykl hydrologiczny, który w wyniku uszczelniania powierzchni terenu
zostaje zaburzony. Na terenach nie przekształconych przez człowieka istnieje
równowaga pomiędzy zjawiskami opadu, spływu, wsiąkania i parowania wody
deszczowej. W wyniku działalności antropogenicznej zmianie ulegają warunki
powierzchniowego spływu wód, powodujący wzrost wysokości i intensywności
odpływu ze zlewni. Stwarza to liczne problemy, których rozwiązanie wymaga podjęcia
wspólnych działań sektora gospodarki wodno-ściekowej, architektury i urbanistyki
oraz gospodarki przestrzennej. Współczesne tendencje w projektowaniu
przestrzeni miejskiej coraz częściej opierają się na proekologicznych nurtach, takich
jak Eco-Urbanism i Green Urbanism, według których miasta powinny być
ekologiczne, przyjazne użytkownikom i właściwie korzystające z zasobów naturalnych.
Biorąc powyższe pod uwagę zarządzanie wodami opadowymi w miastach
powinno być realizowane zgodnie z koncepcją rozwoju zrównoważonego. W ramach
tej idei stosowane są rozwiązania techniczne pozwalające m.in. zwiększyć
retencję i infiltrację wód opadowych na terenach zurbanizowanych. W artykule zostały
scharakteryzowane takie obiekty i urządzenia, jak niecki i zbiorniki infiltracyjne,
ogrody deszczowe i dachy zielone, które nie tylko są funkcjonalne, ale także
posiadają wysokie walory estetyczne i wprowadzają zieleń do szarych i betonowych
przestrzeni miejskich wzbogacając architekturę krajobrazu. Przedstawiono
ich zastosowania w zabudowie miejskiej, które pokazały, że możliwe jest zintegrowane
podejście do zarządzania wodami opadowymi i planowania przestrzennego.
Rozwiązania te przyczyniają się do ochrony zasobów wodnych, uatrakcyjniają
krajobraz miejski, poprawiają mikroklimat i wpływają na poprawę ładu przestrzennego
i jakości życia w miastach.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagadnienie autentyczności w konserwacji historycznych obszarów miejskich

Uchwycenie autentyczności miasta gwarantuje właściwy sposób jego zarządzania,
zarówno od strony zabiegów konserwatorskich, jak i planowanych działań architektonicznych
oraz urbanistycznych. W artykule przeanalizowano warunki oraz
poziomy, na których manifestuje się autentyczność miasta a także poddano identyfikacji
sposoby na jakie owa manifestacja jest wyrażona. Rozpoznano również jak
ten proces może być sfalsyfikowany i oceniony.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ właściwości związków organicznych na efektywność procesów uzdatniania wody - podstawy teoretyczne

Naturalną materię organiczną (NOM) można określić jako mieszaninę złożonych
związków organicznych, które powszechnie występują w wodach powierzchniowych
i podziemnych. Wysoka zawartość NOM w ujmowanych wodach przyczynia
się m.in. do pogorszenia właściwości organoleptycznych wody, zmniejsza efektywność
jednostkowych procesów uzdatniania, a także jest przyczyną powstawania
ubocznych produktów utleniania i dezynfekcji (UPU/D), wykazujących właściwości
kancerogenne i mutagenne. Skuteczna eliminacja NOM stanowi obecnie jeden
z głównych problemów występujących na stacjach uzdatniania wody. W niniejszym
artykule dokonano szczegółowej charakterystyki substancji organicznych,
z uwzględnieniem rozdziału składników NOM na frakcje hydrofobowe (głównie
wysokocząsteczkowe substancje humusowe) oraz frakcje hydrofilowe (związki
niehumusowe). Rozdział substancji organicznych jest istotnym zagadnieniem, któremu
obecnie poświęca się coraz więcej uwagi. Jedną z powszechnie stosowanych
metod pozwalającą określić zawartość frakcji hydrofobowych i hydrofilowych jest
metoda frakcjonowania z zastosowaniem żywic jonowymiennych. Rozdzielanie
składników NOM stosuje się głównie w badaniach dotyczących określenia możliwości
powstawania UPU/D, gdyż każda z wymienianych frakcji wykazuje odmienny
stopień reaktywności ze środkami chemicznymi. W artykule oceniono
wpływ właściwości związków organicznych na efektywność procesów technologicznych
stosowanych w uzdatnianiu wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Stosowane technologie wykazują zróżnicowaną skuteczność w usuwaniu NOM,
dlatego też przy wyborze odpowiedniej metody coraz większą uwagę powinno
zwracać się m.in. na właściwości substancji organicznych zawartych w ujmowanych
wodach.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitorowanie uszkodzeń w ramie żelbetowej

W artykule przestawiono próbę wytypowania współczynników, które dodatkowo poza
obrazem współczynników falkowych pozwalałyby stwierdzić, czy w konstrukcji
doszło do postępującego uszkodzenia względem znanego stanu oraz wpływu uszkodzenia
na konstrukcję (spadku właściwości dynamicznych). W celu określenia
wpływu uszkodzenia na odpowiedź konstrukcji posłużono się numerycznym modelem
żelbetowej ramy portalowej poddanej testom o wzrastającej sile wymuszenia
sejsmicznego podłoża. Wykorzystano w modelu nieliniowość konstrukcji w formie
nieliniowości materiałowej (nieliniowe związki konstytutywne) jak i geometrycznej.
Odpowiedź przyśpieszeniową konstrukcji przetworzono za pomocą ciągłej transformaty
falkowej (z wykorzystaniem falki-matki Morlet) reprezentującej analizowany
sygnał w dziedzinie czasowo-częstotliwościowej. Określone współczynniki (pikowy,
asymetrii oraz rozproszenia) wytypowane na podstawie zapisu odpowiedzi z użyciem
transformaty falkowej pomogły określić chwilę czasową wystąpienia uszkodzenia
i spadek sztywności uszkodzonej konstrukcji odzwierciedlony w spadku jej
częstotliwości drgań własnych. Następnie za pomocą wytypowanych współczynników
przeanalizowano zapis odpowiedzi ramy żelbetowej badanej doświadczalnie,
która poddana została testom na stole wstrząsowym w ISMES, które miały na celu
określenie wpływu uszkodzenia na właściwości dynamiczne konstrukcji żelbetowych.
Zaproponowane współczynniki pozwoliły na powiązanie zmiany ich wartości
z powstałym uszkodzeniem poprzez porównanie zmiany właściwości dynamicznych
ze zmianą wytypowanych współczynników wrażliwych na uszkodzenie. Współczynnik
pikowy bezpośrednio powiązany z częstotliwością drgań własnych wskazywał
chwilę czasowa wystąpienia uszkodzenia, zmienne wartości współczynnika asymetrii
i rozproszenia wskazały trend zmian wraz z rozwojem tego uszkodzenia.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka