rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Gleby mineralne w krajobrazach mlodoglacjalnych Pojezierza Mazurskiego i Rowniny Sepopolskiej

Gleby mineralne Poj. Mazurskiego i Równiny Sępopolskiej przedstawiono na tle wydzielonych na tym obszarze 9 typów krajobrazów młodoglacjalnych, które dobrze charakteryzują warunki siedliskowe. Na omawianym obszarze widoczna jest wyraźna południkowa zmienność pokrywy glebowej. Dla krajobrazów części północnej typowe są gleby ciężkie i bardzo ciężkie wytworzone ze zwięzłych glin i iłów, głównie reprezentowane przez gleby brunatne i czarne ziemie. W środkowej pojeziernej części duży areał zajmują gleby brunatne właściwe zaliczane do kategorii gleb średnich, którym towarzyszą gleby płowe o lżejszym uziarnieniu. W krajobrazach silnie urzeźbionych występują gleby deluwialne. Na południu w krajobrazach falistych oraz płaskich równin piaszczystych występuje zdecydowana przewaga gleb bardzo lekkich, głównie rdzawych i bielicowych. Uzyskana charakterystyka gleb mineralnych, rozpatrywana na tle warunków siedliskowych w jednostkach krajobrazowych, umożliwia przedstawienie wniosków odnośnie ich prawidłowego użytkowania zapewniającego równowagę środowiska przyrodniczego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania wybranych właściwości wysłodków buraczanych jako paliwa alternatywnego

Celem badań było oznaczenie wartości energetycznej (ciepła spalania) suszonych wysłodków buraczanych oraz porównanie przydatności paliwowej dwóch postaci suszu wysłodkowego: luźnej i peletowanej. Do oznaczeń wykorzystano metodę kalorymetryczną. Stwierdzono, że wartość energetyczna luźnej postaci suszu wysłodkowego w stanie roboczym (7,5% wilgotności) wynosi 16,2 MJ·kg⁻¹, natomiast peletów (10,6% wilgotności) - 15,6 MJ·kg⁻¹. Różnica jest statystycznie istotna. Wartość energetyczna suchej substancji wysłodków buraczanych obu postaci wynosi 17,5 MJ·kg⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wydajności wybierania zanieczyszczeń na stole przebierczym kombajnu do zbioru ziemniaków

Celem badań było określenie wpływu warunków zbioru ziemniaków na wydajność pracy pracowników wybierających zanieczyszczenia przy stole przebierczym. Stwierdzono, że wydajność ta zależy od stosunku masowego zanieczyszczeń do bulw i rodzaju wybieranych przez pracownika zanieczyszczeń. Dla potrzeb modelowania matematycznego wydajność wybierania brył może być określona krzywą logarytmiczną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ jednokrotnego i dwukrotnego zamrażania oraz rozmrażania na właściwości elektryczne, a także cieplne wybranych produktów spożywczych

Celem pracy było określenie wpływu jedno- oraz dwukrotnego zamrażania i rozmrażania na wybrane właściwości fizyczne wybranych produktów spożywczych. W tym celu próbki tkanki roślinnej (ziemniaka, buraka, banana) oraz tkanki zwierzęcej (schabu wieprzowego) poddano jedno- lub dwukrotnemu zamrażaniu i rozmrażaniu, a następnie zmierzono w nich zawartość suchej substancji, przewodność elektryczną właściwą, przewodność cieplną właściwą, objętościowe ciepło właściwe oraz dyfuzyjność cieplną. Stwierdzono, że przewodność elektryczna właściwa w wyniku zamrażania/rozmrażania rośnie istotnie w porównaniu z materiałem świeżym, niezależnie od rodzaju badanych próbek. Pomiar przewodności elektrycznej właściwej okazał się być skutecznym narzędziem do identyfikacji powtórnego zamrożenia tkanki warzyw (ziemniaka oraz buraka ćwikłowego). W większości przypadków nie stwierdzono natomiast istotnych zmian właściwości cieplnych wskutek zamrażania i rozmrażania bez względu na liczbę cykli tej obróbki technologicznej. Istotne zmiany stwierdzono wyłącznie w przypadku dyfuzyjności cieplnej banana oraz buraka ćwikłowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ cytokinin na rozwój pąków kątowych róży pnącej "New Dawn" w kulturach in vitro

Celem badań było opracowanie sposobu rozmnażania róży pnącej 'New Dawn" oraz określenie wpływu cytokinin: kinetyny, BA, TDZ (0-10 µmol·dm³), na współczynnik namnażania pędów kątowych u tej odmiany. Uzyskano wysoki procent odkażonych kultur (75-79%), używając do dezynfekcji pąków 15% Domestosu przez 15 minut. Eksplantaty wykładane w terminie wiosennym oraz pozyskiwane z jednorocznych pędów róży rozwijały znacznie więcej pąków bocznych w porównaniu do wykładanych na pożywkę jesienią i pochodzących z pędów kilkuletnich. Najwyższy współczynnik namnażania pędów bocznych (3,2 szt./l regenerujący eksplantat) zanotowano na pożywce QL wzbogaconej w 5 /µmol BA·dm³ lub tidiazuronu oraz NAA (0,5 /µmol·dm³) i GA₃ (0,3 /µmol·dm³ ). Na pożywkach wzbogaconych w kinetynę współczynnik namnażania był bardzo niski, a rozwijające się pędy miały długie międzywęźla i największą wysokość. Na pożywce o składzie podstawowym MS oraz wzbogaconej w tidiazuron obserwowano anomalie w budowie rozwijających się pędów bocznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dalsze badania pocisnienia ssania u cielat

Analizowano maksymalne wartości podciśnienia wytwarzane w procesie ssania u cieląt rasy ncb w okresie pierwszych 14 dni życia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ zwiększonej zawartości magnezu w hodowlach wybranych szczepów bakterii i drożdży na wybrane cechy jakościowe ciasta i pieczywa

Badano wpływ zwiększonej zawartości magnezu w hodowlach szczepów
bakterii mlekowych (LAB): Lb. brevis, Lb. fermentum, Lb. plantarum, Lb. sanfranciscensis
oraz drożdży S. cerevisiae na cechy mikrobiologiczne ciasta i wybrane cechy fi zykochemiczne
pieczywa. Do podłoży dodawano Mg2+ w stężeniu 1,25 g·dm–3. Przygotowano
pięć mieszanych populacji, z których cztery stanowiły połączenie drożdży S. cerevisiae
z jednym gatunkiem LAB, a piąta kultura składała się z populacji S. cerevisiae z czterema
gatunkami LAB. W ciastach zbadano liczbę drożdży, LAB i ogólną liczbę drobnoustrojów.
Nie stwierdzono istotnego wpływu suplementacji magnezem hodowli drożdży i LAB na
liczbę tych grup drobnoustrojów w ciastach. Przeprowadzono próbny wypiek laboratoryjny
metodą jednofazową. W pieczywie zbadano wydajność, stratę piecową, całkowitą stratę
piecową, wilgotność, objętość oraz zawartość magnezu. Zaobserwowano, że w obecności
kultur wzbogaconych w magnez zwiększona została objętość pieczywa. Największą zawartość
magnezu stwierdzono w pieczywie z kulturą mieszaną z S. cerevisiae i Lb. brevis
wzbogaconą w ten pierwiastek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wyciagow z roslin z rodziny rdestowatych na mszyce burakowa [Aphis fabae Scop.] i jej parazytoidy

Celem badań było określenie wpływu wyciągów z roślin z rodziny rdestowatych (Polygonaceae) na mszycę burakową (Aphis fabae Scop.) i jej parazytoidy (Hymenoptera: Parasitica). Napary z rdestów: wężownika, powojowego i plamistego powodowały stopniowy spadek liczebności mszyc na jaśminie wonnym, chociaż skuteczność tych wyciągów jako aficydów była w warunkach laboratoryjch niska. Opryskiwanie kolonii mszyc w laboratorium powodowało obniżanie liczebności i liczby wylęgających się z nich parazytoidów pierwotnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Instrumentalna metoda oceny barwy produktów smażonych z ziemniaka

Porównano obiektywną ocenę barwy frytek i czipsów przy użyciu chromametru Minolta Chroma Meter CR-300 w systemie kolorów L*a*b* z subiektywną metodą przy pomocy skali barw czipsów opracowaną przez IBVL w Wageningen oraz standardów barwy frytek USDA. Stwierdzono wysoce istotną korelacją między subiektywną oceną czipsów i frytek (skale barwne) a obiektywnymi parametrami kolorów CIE, takimi jak: L* - współczynnik jasności, a* - współrzędna chromatyczności, h⁰ - kąt odcienia barwy oraz stosunek a*/b*. Nie stwierdzono istotnych zależności ze współrzędną chromatyczności b* oraz nasyceniem barwy C.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości wybranych koncentratów β-glukanu jako potencjalnych składników przetworów mięsnych

Celem pracy była ocena wybranych właściwości trzech koncentratów β-glukanu (dwóch z owsa i jednego z jęczmienia). Porównano je z cechami preparatu błonnika pszennego Vitacel® WF-200, stosowanego w polskim przemyśle mięsnym. Oznaczono wodochłonność preparatów przed i po obróbce cieplnej metodą wirówkową oraz oceniono ich barwę (instrumentalnie i sensorycznie). W przypadku koncentratów β-glukanu z owsa i jęczmienia określono również intensywność zapachu zbożowego. Wodochłonność koncentratów z owsa wzrastała po obróbce cieplnej (ponad dwukrotnie) i była wtedy istotnie większa niż wodochłonność koncentratu z jęczmienia i preparatu WF-200. Przed obróbką cieplną zależność ta była odwrotna. Koncentraty z owsa charakteryzowały się większą jasnością (L*) oraz mniejszymi parametrami a* i b* niż koncentrat z jęczmienia. Barwa koncentratów β-glukanu z owsa i jęczmienia była ciemniejsza niż preparatu WF-200. Koncentraty z owsa charakteryzowały się mniejszą intensywnością zapachu zbożowego niż koncentrat z jęczmienia. Właściwości koncentratów z owsa ocenianych jako potencjalne dodatki do przetworów mięsnych były lepsze niż koncentratu z jęczmienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podkielkowywania sadzeniakow na wystepowanie parcha zwyklego [Streptomyces scabies] i suchej zgnilizny bulw [Fusarium spp.] szesciu odmian ziemniaka uprawianego systemem ekologicznym

W latach 2002-2004 na polach doświadczalnych w Osinach k/Puław należących do IUNiG-PIB w Puławach, badano wpływ podkiełkowywania sadzeniaków sześciu odmian ziemniaka (Bard, Bila, Baszta, Wolfram, Wawrzyn, Bzura) uprawianego w systemie ekologicznym na występowanie parcha zwykłego (Streptomyces scabies) i suchej zgnilizny bulw (Fusarium spp.) Parch zwykły występował każdego roku na wszystkich badanych odmianach, ale nasilenie choroby było zróżnicowane. Najmniej objawów stwierdzono na odmianie Wawrzyn, najwięcej na odmianie Wolfram. Podkiełkowywanie sadzeniaków istotnie zmniejszało zarówno procent, jak i indeks porażenia bulw przez S. scabies za wyjątkiem odmian Wawrzyn i Bard. Objawy suchej zgnilizny bulw (Fusarium spp.) w większym nasileniu wystąpiły w 2004 r. na odmianie Bzura (5,8%), przy czym istotnie więcej objawów chorobowych stwierdzono na bulwach z kombinacji po podkiełkowywaniu sadzeniaków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Istota kontraktow w spoldzielniach mleczarskich

Kontrakty spółdzielcze zawierane z członkami mają istotny wpływ na strukturę spółdzielni. Przedstawiona ich analiza w sektorze mleka udowodniła, że są one kombinacją indywidualnych kontraktów dla wzorcowego kontraktu spółdzielczego. Niestabilność ekonomii wymaga jednak analizowania w sposób naukowy kontraktów w zależności od strategii rynkowych, aby odpowiedzieć na nowe oczekiwania członków.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Morwy (Morus sp.) - zastosowanie, rozmnażanie w kulturach in vitro

Morwy (Morus, sp.) są wartościowymi drzewami, które mogą znaleźć w Polsce wiele zastosowań. Poważną przeszkodą w rozpowszechnieniu szlachetnych typów lub odmian morwy jest brak sprawdzonej metody ich klonowania. Tradycyjne sposoby rozmnażania wegetatywnego nie sprawdzają się w polskich warunkach klimatycznych, są mało wydajne, zawodne lub (i) długotrwałe. Możliwe jest natomiast otrzymanie drogą mikrorozmnażania pełnowartościowego materiału szkółkarskiego morwy białej i górskiej w ciągu jednego roku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nawozenie sloma i trocinami jako czynnik niwelujacy oddzialywanie na drobnoustroje zanieczyszczenia gleby kadmem

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ zanieczyszczenia gleby kadmem na liczebność bakterii, promieniowców i grzybów. Próbki pobrane z gleby brunatnej typowej wytworzonej z piasku gliniastego lekkiego o pHKCI 5,6 zanieczyszczano chlorkiem kadmu w następującej ilości w mg Cd‧kg⁻¹ gleby: 0, 20; 40 i 60. Doświadczenie prowadzono przez 67 dni. Przez pierwsze 19 dni gleba w wazonach była nieobsiana. W 19 dniu pobrano próbki do analiz mikrobiologicznych i wysiano jęczmień jary. Po zbiorze tej rośliny wykonano kolejny raz analizy mikrobiologiczne gleby. Do łagodzenia ewentualnego toksycznego działania kadmu zastosowano drobno zmieloną słomę jęczmienną i trociny sosnowe w ilości: 0 i 5,0 g‧kg⁻¹ gleby.
W wyniku badań stwierdzono, że zanieczyszczenie gleby kadmem w ilości od 20 do 60 mg Cd‧kg⁻¹ istotnie obniżało liczebność bakterii oligotroficznych i ich form przetrwalnych, oraz promieniowców i grzybów. Negatywne oddziaływanie kadmu na liczebność drobnoustrojów glebowych częściowo było niwelowane przez nawożenie gleby słomą jęczmienną i trocinami sosnowymi. W warunkach przeprowadzonego doświadczenia stwierdzono istotną dodatnią korelację między plonowaniem jęczmienia jarego a liczebnością wszystkich badanych bakterii oraz promieniowców i grzybów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Profilowe rozmieszczenie niklu w glebach wytworzonych z różnych skał wystepujących w Sudetach środkowych

Analizowano całkowitą zawartość niklu w wietrzeniowych glebach darniowych wytworzonych z granitognejsów i łupków łyszczykowych. W całym profilu gleby brunatnej wytworzonej z łupków koncentracja niklu była podwyższona i wzrastała w głąb profilu. Mniejsze ilości niklu, odpowiadające naturalnej zawartości tego metalu, oznaczono w glebach brunatnych wytworzonych z granitognejsów. W glebie bielicowej zbliżone ilości niklu oznaczono w poziomie próchnicznym i w skale macierzystej, a najniższe w poziomie iluwialnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wpływu sposobów uprawy na ilość i skład próchnicy gleb brunatnych oglejonych Litwy

Ilość próchnicy i jej skład - to najważniejsze wskaźniki żyzności gleby, dlatego też niezbędne jest określenie wpływu różnych zabiegów agrotechnicznych na zmiany ich wartości. Jakość próchnicy oceniano metodą Tiurina w modyfikacji Ponomariewej i Płotnikowej. Wyodrębniono 3 frakcje kwasów huminowych oraz 4 frakcje fulwokwasów.
Stwierdzono, że stopień humifikacji materiału organicznego sięga 35% przy wieloletnim (49 lat) wykorzystaniu jako pastwiska gleb brunatnych oglejonych. Natomiast przy tradycyjnej uprawie gleb ciężkich, stopień humifikaciji substancji organicznej wynosił 21%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Poziom plonowania krajowychupraw produkcyjnych owsa a zawartość mikroelementów w glebie i roślinach

Przeprowadzono badania nad zaopatrzeniem upraw produkcyjnych owsa w mikroelementy w odniesieniu do trzech poziomów plonowania ziarna. Wykazano statystycznie istotną zależność pomiędzy zawartością B, Cu, Mo i Zn w częściach wegetatywnych roślin a poziomem uzyskiwanych plonów ziarna. Niska zawartość miedzi w roślinach z grup niżej plonujących pogarsza wartość żywieniową ziarna owsa. Zalecenia dla praktyki dotyczyć powinny konieczności diagnozowania potrzeb nawożenia miedzią w oparciu o analizę chemiczną gleby i roślin. Bardzo duża częstotliwość stwierdzonych przypadków deficytu boru przyswajalnego w glebie wskazuje na potrzebę weryfikacji stosowanych testów glebowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych czynników na masę resztek pozbiorowych bobiku uprawianego na nasiona

W doświadczeniu polowym przeprowadzonym w latach 1999 - 2001 na glebie płowej badano wpływ deszczowania, sposobów uprawy i nawożenia azotem na plon nadziemnej masy wegetatywnej i masy korzeniowej pozostawianej przez bobik. Wykazano brak istotnej interakcji między czynnikami doświadczenia, a istotnym okazał się tylko wpływ deszczowania i sposobów uprawy w działaniu niezależnym od siebie. Plony suchej masy średnio za 3 lata badań wynosiły dla łodyg 4,95 ton, liści 1,72 ton, strączyn 1,95 ton i masy korzeniowej 1,36 t·ha⁻¹. Oznacza to, że suma resztek pozbiorowych pozostawionych przez bobik wyniosła 9,98 t·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ rodzaju materiału organicznego oraz metody jego przygotowania na ograniczanie fitotoksyczności ołowiu

Celem przeprowadzonego doświadczenia wazonowego była ocena wpływu różnych form materiałów organicznych: słomy jęczmiennej, węgla brunatnego, torfu oraz trocin na pobieranie ołowiu przez części nadziemne kukurydzy uprawianej na glebie zanieczyszczonej tym metalem. Badane nawozy wprowadzone były do gleby w postaci naturalnej oraz po ich rozłożeniu przez szczepy Trichoderma harzianum oraz preparat Trigger 4. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wszystkie zastosowane substancje przyczyniły się do spadku koncentracji ołowiu w częściach nadziemnych kukurydzy z tym, że skuteczność ich działania uwarunkowana była rodzajem zastosowanego materiału. Najmniejszy spadek zawartości i pobrania Pb stwierdzono po zastosowaniu materiałów nieprzetworzonych, a największy po nawiezieniu gleby materiałami rozłożonymi przez preparat Trigger 4. W obrębie tej serii badań oceniane nawozy w zależności od ich skuteczności można uszeregować: węgiel brunatny > słoma jęczmienna > trociny > torf.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Urzadzenie granulujaco-brykietujace o niewielkiej wydajnosci

W artykule przedstawiono przykładowe rozwiązanie uniwersalnego urządzenia granulująco - brykietującego o niewielkiej wydajności. Urządzenie może być wykorzystane zarówno do granulowania (brykietowania) pasz, jak i odpadowych surowców pochodzenia roślinnego na cele energetyczne. Przedstawiono również przykładowe dane techniczno - technologiczne przebiegu procesu aglomeracji w tego typu urządzeniach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza polityki Unii Europejskiej wobec obszarow o wysokich walorach przyrodniczych i ekologicznie zdegradowanych

Praca ma na celu przedstawienie wyników badań analizy polityki regionalnej Unii Europejskiej wobec przygranicznych obszarów peryferyjnych o wysokich walorach przyrodniczych i ekologicznie zdegradowanych. Przedstawiono obszary peryferyjne o wysokich walorach przyrodniczych i ekologicznie zdegradowanych; rozwój i zasady polityki ekologicznej i regionalnej UE; wspólnotowe programy działań na rzecz ochrony środowiska; instrumenty realizacji polityki ekologicznej oraz strategię rozwoju regionalnego w Polsce. Tabelarycznie zestawiono: czynniki warunkujące pozytywne funkcjonowanie landów przygranicznych; zasady wspólnotowej polityki ekologicznej; programy działań Wspólnoty oraz problemy ochrony środowiska w prawie wspólnotowym UE. Główne obszary chronionej przyrody w krajach UE a Polsce podano w tabeli 1.
Należy oczekiwać, że problemy ekologiczne polityki regionalnej UE wobec przygranicznych obszarów peryferyjnych znajdą odpowiednie dostosowanie form i intensywności działalności człowieka do naturalnych możliwości środowiska przyrodniczego również w naszym kraju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Obszary cenne przyrodniczo na Pojezierzu Mazurskim i ich ochrona

System ochrony przyrody Poj. Mazurskiego składa się z Mazurskiego Parku Krajobrazowego,
3 projektowanych parków krajobrazowych, 51 rezerwatów przyrody, kilkunastu użytków ekologicznych oraz kilku rozległych obszarów chronionego krajobrazu. Łączna powierzchnia rezerwatów przyrody wynosi 16 218 ha, co stanowi 1,23 % pow. regionu. Najwięcej obiektów ochrony przyrody skupia się w środkowej morenowej części Poj. Mazurskiego, co jest uzasadnione wysokimi walorami tego obszaru. Północna zastoiskowa część regionu predysponowana jest do rozwoju intensywnego rolnictwa. Ochrona przyrody, południowej, sandrowej części regionu, powinna uwzględniać potrzeby leśnictwa i rolnictwa. W celu zapewnienia trwałości wysokim walorom przyrodniczym Poj. Mazurskiego należy produkcję rolniczą prowadzić w sposób przyjazny dla środowiska. W tym celu powinno się ograniczyć chemizację rolnictwa oraz melioracje odwadniające. Ważną rolę w ochronie przyrody Poj. Mazurskiego spełniają mokradła. W drugiej części pracy opisano 17 mokradeł, które zasługują na ochronę jako rezerwaty przyrody lub użytki ekologiczne. Scharakteryzowano je podając zbiorowiska roślinne oraz stanowiska rzadkich, zagrożonych i wyróżniających gatunków roślin naczyniowych i mchów. Wśród proponowanych do ochrony mokradeł najliczniejsze są torfowiska pojeziorne (w tym także gytiowiska), co jest zrozumiałe, zważywszy na wysoką jeziorność regionu. Omówiono również interesujące torfowiska źródliskowe oraz torfowiska wysokie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dwudziestoletnich zabiegow rekultywacyjnych na wlasciwosci gruntu pogorniczego

W pracy przedstawiono wyniki dwudziestoletnich badań nad stopniem zaawansowania procesu glebotwórczego, zachodzącego w gruntach pogórniczych. Pod uwagę wzięto trzy czynniki: - poziom nawożenia mineralnego (0 NPK, 1 NPK i 2 NPK); - system uprawy (orka płytka - 15 cm, orka głęboka - 30 cm); - trzy gatunki roślin (rzepak ozimy, pszenica ozima, żyto).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bezpośredni i następczy wpływ nawożenia siarką i wapnowania na zawartość i pobranie manganu przez rośliny

Zawartość i pobranie manganu było zróżnicowane w zależności od gatunku rośliny, fazy sprzętu i analizowanego organu oraz od stopnia zwapnowania gleby i dawki siarki. Pobieranie manganu przez rośliny najbardziej ograniczyła zmiana odczynu gleby w wyniku wprowadzenia węglanu wapnia. Nawożenie siarką wiązało się natomiast ze wzrostem pobrania Mn przez testowane gatunki. Najwyższy wzrost pobrania tego mikroelementu wystąpił w przypadku rzepaku jarego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja,sklad chemiczny oraz wartosc nawozowa kompostu produkowanego z odpadow miejskich w ciagu technologicznym "Dano"

Od roku 1992 pracuje w Warszawie kompostownia typu "Dano" o docelowej mocy przerobowej 580 t/dobę odpadów. Uzyskany kompost o zawartości 60% suchej masy stanowi 45-55% odpadów wprowadzanych do instalacji. W suchej masie kompostu znajduje się przeciętnie: substancja organiczna - 60%, N - 1.0%, P - 0.34%, K - 0.38%, Mg - 0.21%, Ca - 3.6% oraz Zn - 2400 ppm, Pb - 325 ppm, Cd - 6.5 ppm, Cu - 254 ppm, Cr - 52 ppm, Ni - 27 ppm, pH - 7.5. Kompost, jak wynika z dotychczas przeprowadzonych badań, chociaż bardzo jeszcze skromnych, posiada dużą wartość nawozową. Wyniki nie są jednak jednoznaczne. W jednym doświadczeniu, wprawdzie przy stosowaniu dużych i bardzo dużych dawek, kompost działał zdecydowanie ujemnie zarówno na wielkość plonu, jak i na wschody i wzrost roślin w okresie wegetacji. Przy stosowaniu większych dawek kompostu stwierdzono również wzrost zawartości metali ciężkich w roślinach i w glebie, głównie cynku, miedzi i ołowiu, a przy bardzo dużych dawkach także niklu, kadmu i chromu.
Aktualnie prowadzone są badania mające na celu opracowanie zasad bezpiecznego stosowania kompostu w rolnictwie i ogrodnictwie do celów nawozowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo