rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
ZWALCZANIE NIEUCZCIWEJ KONKURENCJI. ROZWAŻANIA NA TLE ZBIEGU PRZEPISÓW PRAWA CYWILNEGO I KARNEGO

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji określa zachowania niedozwolone, które nazywa czynami nieuczciwej konkurencji, a które w swej istocie obejmują delikty cywilne. Typizacja takich zachowań stanowi zarazem trzon uregulowań zawartych w tej ustawie. Poza unormowaniami cywilnoprawnymi ustawa przewiduje również wzmocnienie ochrony uczestników obrotu gospodarczego przed czynami nieuczciwej konkurencji, którą mają zapewniać przepisy karne. Unormowania cywilne i karne, chociaż z założenia regulują tę samą materię, zawierają jednak nie tylko różne rozwiązania prawne, co byłoby zrozumiałe, uwzględniając odmienności wynikające z natury każdej z gałęzi prawa, lecz także określają – nie zawsze w jednolity sposób – znamiona tych czynów. Dotyczy to zarówno opisu czynów nieuczciwej konkurencji (na przykład ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa czy niedozwolonego naśladownictwa produktów w porównaniu z odpowiadającymi im czynami karalnymi), jak i innych zagadnień, w tym w szczególności związanych z terminami przedawnienia czy formą zachowania, jaką mogą przybrać czyny nieuczciwej konkurencji – z jednej strony, oraz czyny karalne – z drugiej. Rozbieżności, jakie w tym względzie można odnotować między przepisami prawa cywilnego i karnego powołanej ustawy, stanowią asumpt do ich pogłębionej analizy. Wnioski wysunięte na tej podstawie winny zaś wyznaczać kierunek oczekiwanych zmian w przepisach, a w konsekwencji – wyeliminować wątpliwości utrudniające ich praktyczne stosowanie.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
ZAUFANIE INSTYTUCJONALNE W KONTEKŚCIE USTAWOWEJ ZASADY ZAUFANIA JEDNOSTKI DO PAŃSTWA

Artykuł podejmuje kwestię tak zwanego zaufania instytucjonalnego, czyli takiego, w której z jednej strony znajduje się jednostka, z drugiej – instytucje (na przykład organy administracji państwowej). Autor stara się odpowiedzieć na pytania, jakie znaczenie można przypisać terminowi „zaufanie” użytemu w przepisach ustaw Kodeks postępowania administracyjnego i Ordynacja podatkowa oraz czy – w świetle formułowanych w literaturze przedmiotu definicji terminu „zaufanie” – zaufanie instytucjonalne jest w ogóle pojęciowo możliwe. Proponowana odpowiedź jest następująca: zaufanie instytucjonalne jest pojęciowo możliwe w świetle definicji „zaufania” jako zakładu, ale definicja ta nie uwzględnia elementu korzystnego dla podmiotu ufającego. Przyjęcie definicji zaufania jako zakładu bez elementu korzystnego dla podmiotu ufającego prowadzi do uznania, że termin „zaufanie” użyty w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego oznacza jedynie sytuację „polegania na” organie administracji, a nie zaufania do niego. Jeżeli natomiast definicję tę uzupełnić o ten element, to wówczas porównanie rodzajów oczekiwań podmiotu ufającego w świetle zasad ogólnych analizowanego Kodeksu i Ordynacji uzasadnia wniosek, że zaufanie jednostki wobec organów administracji stosujących prawo może mieć wymiar instrumentalny oraz moralny.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Megaceremoniały i subświaty. O potransformacyjnych przemianach uczestnictwa Polaków w kulturze

Artykuł ma na celu wstępną diagnozę nowych wzorców aktywności kulturalnej Polaków, którzy po 1989 r. znaleźli się w sytuacji silnej dominacji kultury konsumpcyjnej i presji nowego modelu czasu kulturowego. Obserwowana ewolucja zachowań kulturowych ma charakter dwutorowy. Pierwszy kierunek to nurt wielozmysłowej konsumpcji kultury popularnej, dla którego charakterystyczne jest rutynizowanie kultury karnawału, zamykanie się w kulturalnych kapsułach czasu i nacisk na z efektywność gospodarowania czasem wolnym (jego efektem jest presja na koncentrację „wydarzeniowości”). Drugi kierunek to działania wewnątrzwirtualnych subświatów kulturowych, mające bardziej aktywny i twórczy stosunek do współtworzenia kultury, w wielu przypadkach tworzące autonomiczne uniwersum intelektualno-poznawcze, także w wymiarze aksjonormatywnym. Obie nowe formy uczestnictwa w kulturze stają się w Polsce dominujące i przechodzą do głównego nurtu praktyk kulturowych, wypierając inne/starsze formy uczestnictwa.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
NORMATYWNY WYMIAR BRYTYJSKIEJ KONSTYTUCJI

Brak konstytucji w formie ustawy zasadniczej nie oznacza, że ustrój brytyjski nie przybiera formy rządów konstytucyjnych. Zasadniczy postulat konstytucjonalizmu, jakim jest wyeliminowanie arbitralności władzy przez poddanie jej niezależnym od piastunów władzy normom, realizowany jest w Wielkiej Brytanii przez konwenanse konstytucyjne, będące normami konstytucyjnymi o charakterze pozaprawnym, niemożliwymi do wyegzekwowania w postępowaniu sądowym. Pojęcie konstytucji zaczęło nabierać w Wielkiej Brytanii normatywnego znaczenia w pierwszej połowie XIX w. wraz z kształtowaniem się konwenansów, na których oparte zostało funkcjonowanie kluczowych instytucji ustrojowych: gabinetu i premiera. Wcześniej konstytucja była synonimem systemu rządów. Wielka Brytania ma więc współcześnie konstytucję w znaczeniu normatywnym, ponieważ ustrój tego państwa oparty jest na normach wyższego rzędu determinujących sposób wykonywania władzy państwowej, znajdujących się poza zasięgiem tych, których postępowanie regulują. Konwenanse konstytucyjne stały się normami eliminującymi arbitralność władzy nie tylko dlatego, że determinowały relacje pomiędzy egzekutywą a parlamentem, ale dlatego że wprowadzając do brytyjskiego ustroju zasadę suwerenności ludu, nałożyły na władzę ustawodawczą parlamentu ograniczenia konstytucyjne. Konwenanse konstytucyjne stały się podstawą politycznej konstytucji Wielkiej Brytanii. Wciąż stanowią one podstawę rządów konstytucyjnych w tym państwie mimo dostrzegalnego w ostatnich latach dążenia do również prawnego ograniczenia władzy państwowej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
AKTY ULTRA VIRES W ŚWIETLE ODPOWIEDZIALNOŚCI ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH

Niniejszy artykuł stanowi przegląd wybranych zagadnień analitycznych powiązanych z problematyką nieważności uchwał organizacji międzynarodowych. Kluczowa wydaje się w kontekście prowadzonych rozważań odpowiedź na pytanie, co się dzieje, gdy uchwała zostaje podjęta z naruszeniem postanowień statutu organizacji dotyczących kompetencji do podejmowania aktów prawnych. Warto dodać, że bez zastrzeżeń akceptuje się możliwość ponoszenia odpowiedzialności przez organizacje międzynarodowe za swoje akty sprzeczne z prawem międzynarodowym. W związku z tym także akty ultra vires, jeżeli są sprzeczne z prawem międzynarodowym i można przypisać je organizacji, mogą stanowić podstawę odpowiedzialności.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
O ZASADZIE BEZPOŚREDNIOŚCI W PERSPEKTYWIE ZMIAN KODEKSU POSTĘPOWANIA KARNEGO

Niniejszy artykuł, poświęcony pamięci Prof. dr hab. Tadeusza Nowaka, stanowi powrót do Jego rozważań o wpływie zasady bezpośredniości na model polskiego procesu karnego. Analiza zmian, jakie nastąpiły w czasie obowiązywania Kodeksu postępowania karnego w sposobie inkorporacji tej zasady do systemu prawa karnego procesowego, a także wskazanie na propozycje de lege ferenda zmierzające do ograniczenia zasady bezpośredniości zgłoszone przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Karnego są podstawą ukazania dynamiki w sposobie normatywnego ujęcia tej dyrektywy postępowania. Zmiany, te już dokonane i te dopiero proponowane, wyrażające się w odmiennym ukształtowaniu postępowania dowodowego przed sądem prowadzą do ograniczenia zasady bezpośredniości w procesie karnym i stawiają pytanie o aktualność dotąd formułowanych postulatów wyrażających tę zasadę w jej ujęciu abstrakcyjnym.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Ekonomia w dobie finansyzacji gospodarki

Pod koniec pierwszej dekady XXI w. wraz z początkiem zjawisk kryzysowych w gospodarce światowej uległa znacznemu ożywieniu dyskusja na temat kondycji nauk ekonomicznych. W artykule zaprezentowano poglądy autora na pożądane zmiany w ekonomii wynikające m.in. z uwzględnienia finansyzacji gospodarki. Ekonomia jako nauka społeczna musi ulegać ciągłym przeobrażeniom wraz ze zmianami zachodzącymi w przedmiocie jej poznania. Nawet najbardziej zaawansowane w kategoriach formalnych narzędzia poznania świata realnego nie są w stanie zapewnić możliwości w pełni skutecznego przewidywania przyszłości w sferze ekonomicznej. Nie oznacza to jednak, że można podważać naukowy status ekonomii.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zagadnienia funkcjonalności prawa rolnego: między europeizacją a lokalnością

Celem rozważań jest sformułowanie ogólnej oceny funkcjonalności prawa rolnego w okresie minionego ćwierćwiecza. Autor wyróżnia i analizuje trzy okresy rozwoju prawa rolnego, tj. okres transformacji ustrojowej bezpośrednio po 1989 r., okres dostosowywania naszego prawa (i rolnictwa) do standardów europejskich w celu uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej oraz okres członkostwa. Wprowadzenie gospodarki rynkowej przyniosło znaczne ograniczenie specjalnej regulacji prawnorolnej. Dlatego zwiększenie funkcjonalności prawa rolnego zostało powiązane z ożywieniem działalności legislacyjnej, które wystąpiło w dopiero okresie dostosowywania polskiego prawa rolnego do standardów europejskich. Objęcie rolnictwa mechanizmami wspólnej polityki rolnej w ramach członkostwa Polski w Unii Europejskiej zintensyfikowało rozwój prawa rolnego. Na funkcjonalność prawa rolnego w tym okresie należy patrzeć nie tylko z punktu widzenia absorbcji środków unijnych, lecz także, a może nawet zwłaszcza, ich właściwej alokacji, a tu – efektywności. Zatem polski ustawodawca, wdrażając nowe regulacje unijne stanowiące ramy wspólnej polityki rolnej na lata 2014-2020, będzie musiał zwrócić większą uwagę na problem alokacji środków pomocowych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Nauka prawa a współczesna administracja publiczna

Założeniem badawczym artykułu jest poddanie opisowi zasadniczych problemów bytu i funkcjonowania administracji publicznej we współczesności, problematyki nauki administracji oraz prawa administracyjnego. Opis i argumentacja dotyczą szerokiego spektrum zagadnień związanych z przeglądem wybranych współczesnych dziedzin funkcjonowania administracji, a zarazem także z ewolucją struktur i układów administracyjnych. Zastosowanie znajduje tu pewna ilość nowych terminów wstępnie wypracowanych. Cechą współczesnych procesów prawnych i politycznych jest konwergencja o charakterze globalnym. Stanowi ona wynik szeroko pojmowanego problemu globalizacji, czyli umiędzynarodowiania wszelkich dziedzin życia społecznego. Konwergencja globalna w prawie prowadzi często do nowych standardów, deregulacji, nowych uregulowań. Swoistym zagadnieniem badawczym jest tu prawo ponadnarodowe. Pozostaje ono w szczególnie dynamicznej łączności z prawem publicznym, a także z administracją publiczną.
        Problematyka dotyczy także aktualnego stanu nauki prawa i koniecznego rozwoju jej poznania, teorii. W szerszym zagadnieniu dotyczy rozwoju doktryn społecznych i ich uosabiania zwłaszcza w życiu politycznym i w życiu prawnym. Dostrzegalne i ważne w tych sferach są zagadnienia relacji podmiotowości i władztwa. Procesy współczesnego życia społecznego, a także przykłady szczególne dają podstawę złożonym problemom. Administracja musi aktualnie zmierzać do struktur ewoluujących wraz ze społeczeństwem, musi być strukturą chłonną i uczącą się, dającą podstawę bytowi działań innowacyjnych. Innowacje i inwencje są zasadniczym celem i potrzebą działania administracyjnego i funkcjonowania układów administracyjnych. Stanowią zasadniczy trzon postępu, i jedno z najistotniejszych współczesnych zagadnień prawnych.
        Ciągle istotna jest centralizacja. Administracja staje tu przed coraz szerszą skalą zadań. Multiplikuje się nie tylko wymiar potrzeb, ale zarazem szerokie zagadnienie regulacji prawnej. Powracają problemy regulacji i wykładni zagadnień prawnych, interesu publicznego, partii politycznych, praw podmiotowych, podmiotowości wobec władztwa, podziału władzy oraz zasad państwa prawnego. Przejawiają się one komparatystycznie w wielu kulturach prawnych, mimo nierzadko zmiennej frazeologii i różnego stanu zaawansowania w rozstrzyganiu problemów prawnych. Rozwiązań trzeba tu poszukiwać nie tylko w zmiennych wartościach doktrynalnych czy systemowych, ale też w tych szczególnych zmiennych wartościach, które dotyczą organizacji, kontroli, nadzoru, policji administracyjnej, a zatem tych pojęć i urządzeń, które są podstawowe dla nauki administracji i nauki prawa administracyjnego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Konstytucyjne publiczne prawo gospodarcze

Wolność gospodarcza należy do podstawowych wartości konstytucyjnych. Podlega ona interpretacji w orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego jako zasada konstytucyjna i konstytucyjne prawo podmiotowe. Celem tej interpretacji jest wyznaczenie miejsca wolności gospodarczej w konstytucyjnym ujęciu społecznej gospodarki rynkowej oraz ustalenie jej cech znamiennych (tożsamości). Rozumienie wolności gospodarczej wyznacza też stanowisko ustawodawcy, który w regulacjach ustawowych ujmuje zagadnienia przedsiębiorczości. Uwzględnia stanowisko Trybunału Konstytucyjnego na temat zasad stanowienia prawa. Istotne znaczenie dla charakterystyki wolności gospodarczej ma również prawo europejskie. Nauka publicznego prawa gospodarczego winna zestawić konstytucyjne ujęcie wolności gospodarczej z jego rozumieniem w ustawodawstwie zwykłym oraz orzecznictwie przez uwzględnienie także perspektywy europejskiej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Czy w Polsce potrzebny jest nowy kodeks cywilny? Artykuł polemiczny

Artykuł stanowi polemikę z prezentowanymi w literaturze i praktyce poglądami, że obowiązujący Kodeks cywilny nie wymaga zmiany. Autor wykazuje, że zamiany, jakie nastąpiły w Kodeksie w latach dziewięćdziesiątych i w XXI w. spowodowały takie przekształcenia treści Kodeksu, że nie realizuje on postulatu wyczerpującej regulacji dziedziny prawa cywilnego. Występuje zjawisko dekodyfikacji materii kodeksowej oraz narastanie zmian w Kodeksie będących wynikiem reagowania na aktualne stany faktyczne. Brak zmian mających na celu systemowe włączanie nowych rozwiązań prawnych do Kodeksu cywilnego. Dotyczy to w szczególności zagadnienia prawa konsumenckiego oraz regulacji profesjonalnych stosunków prawnych. Nie można opierać orzecznictwa na precedensach oraz na ogólnych zasadach prawa cywilnego, gdyż byłoby to sprzeczne z tradycjami polskiego prawa cywilnego. Nowoczesny kodeks ułatwi także implementację przepisów prawa Unii Europejskiej w sferze prawa prywatnego.
         

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Współpraca niezależnych organów administracji publicznej

Widoczna jest potrzeba współpracy między organami administracji publicznej, szczególnie między tzw. organami regulacyjnymi wyposażonymi w znaczny stopień niezależności od innych organów administracji. Niezależność tych organów jest mocno akcentowana w przepisach unijnych, co jednak nie wyklucza ich kooperacji z innymi organami administracji.
        Przepisy dotyczące szeregu organów centralnych zaliczanych do grupy „regulatorów” niejednokrotnie traktują je jako właściwie odrębne władze, a nie część jednolitego systemu administracji. Przykładem może tu być konieczność uzyskiwania odrębnych zezwoleń kilku organów na tę samą czynność
        Rozstrzygnięcia organów regulacyjnych, choć nakierowane z reguły na jeden aspekt funkcjonowania podmiotów regulowanych, mają znaczenie szersze. Mogą bowiem wpływać na inne gałęzie gospodarki. Rekomendacje KNF-u dotyczące udzielania kredytów budowlanych mają istotny wpływ na funkcjonowanie sektora budowlanego, faktycznie bowiem mają wpływ na popyt na mieszkania.
        Tradycja administracji europejskiej zakłada silną rolę koordynatora w postaci Rady Ministrów, czy innego organu naczelnego. Nawet gdy brak wyraźnego koordynatora niezależnych organów regulacyjnych, w jakimś zakresie zastępuje go tradycja jednolitej administracji państwowej, ducha współpracy. Niestety w Polsce nie ma tej tradycji, a potrzeba pewnej wzajemnej koordynacji działań niezależnych regulatorów jest zdecydowanie widoczna
        Trudno sobie wyobrazić, że przepisy ograniczyłyby samodzielność organów uważanych za niezależne organy regulacyjne. Byłoby to zresztą sprzeczne z przepisami unijnymi. Można jednak stosować pewne niewładcze formy współpracy, czy wzajemnej koordynacji posunięć. Mogą też rozwijać się różne formy bilateralnej współpracy między organami – szczególnie gdy skutki rozstrzygnięć regulatora będą odczuwalne w innych działach administracji publicznej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kilka uwag o polskich referendach

Opracowanie zawiera autorskie opinie na temat regulacji prawnych dotyczących referendów ogólnokrajowych, o których mowa w art. 125 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Regulacje te, gdy idzie o ich podstawowy zrąb, mieszczą się w granicach standardów stosowanych w tym względzie w państwach demokratycznych. Jednakże ich realizacja może natrafiać na przeszkody wynikające z tego, że nie istnieją skuteczne gwarancje instytucjonalne i proceduralne wykonania decyzji podjętych w drodze referendum. Autor opowiada się za wprowadzeniem referendum, w wyniku którego obywatele będą mogli bezpośrednio podejmować akty ustawodawcze poddawane kontroli ich konstytucyjności. Ponadto podaje w wątpliwość wprowadzenie referendum obligatoryjnego rozpisywanego z inicjatywy obywateli (po zebraniu pod wnioskiem w tej sprawie odpowiedniej ilości podpisów), a także wprowadzenie do polskiego systemu ustrojowego instytucji ‘recall’ w zastosowaniu do głowy państwa. Sugeruje, aby przesłanki referendum ogólnokrajowego, o jakich mowa w art. 125 Konstytucji RP, uściślić, choć bez wiążących następstw prawnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Stan ochrony praw człowieka z perspektywy Rzecznika Praw Obywatelskich

Artykuł stawia pytanie o stan ochrony praw człowieka w Polsce 25 lat po odzyskaniu niepodległości z perspektywy Rzecznika Praw Obywatelskich (RPO) i ponad 60 tys. skarg składanych rocznie przez obywateli. Odpowiedź jest krytyczna – mimo wielu osiągnięć pierwszych lat transformacji nastąpiło w ostatnich latach rozluźnienie kanonów legislacji w płaszczyźnie procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej, co ukazano na przykładach (np. kompensaty państwowej). Stan ten, jako sprzeczny z zasadami konstytucyjnymi, wymaga pilnej zmiany; wskazano podstawowe przesłanki takiej poprawy. W końcowej części artykułu uwagę poświęcono analizie niewystarczającej realizacji zasady sprawiedliwości społecznej, na straży której ma stać z mocy prawa RPO.
        Konkluzją opracowania jest konieczność uwolnienia tego pojęcia od balastu historycznego i przywrócenia pierwszoplanowej roli w ochronie praw człowieka. Końcowym wnioskiem jest konieczność silniejszego nadzoru organów rządu i parlamentu nad jakością stosowanego prawa.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Polski wymiar sprawiedliwości z punktu widzenia ekonomii instytucjonalnej

Artykuł zawiera ogólną charakterystykę ustroju (systemu instytucjonalnego), a następnie omawia specyfikę socjalizmu jako ustroju, podkreślając jego represyjność. Kolejnym tematem są typy zmian instytucjonalnych po socjalizmie, zwłaszcza w treści praw oraz w systemie typów organizacji. Na tym tle analizowane są te czynniki instytucjonalne, które mają szczególne znaczenie dla gospodarki. Omawiane są dwa fundamentalne aspekty aparatu ścigania i wymiaru sprawiedliwości – generalnie i ze szczególnym uwzględnieniem Polski: (nie)efektywność i (nie)sprawiedliwość.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Instytucje publiczne oraz stanowienie i egzekwowanie prawa w Polsce w latach 2009-2015 w ocenie menedżerów

Celem artykułu jest prezentacja i ocena ewolucji postrzegania przez menedżerów zmian w środowisku instytucjonalnym w Polsce w latach 2009-2015. Niewystarczająca sprawność funkcjonowania instytucji publicznych i jakość prawodawstwa w Polsce jest krytykowana przez obywateli, przedsiębiorców i polityków. Mimo że dostrzegają poprawę, podobne oceny polskiego otoczenia instytucjonalnego formułują zagraniczni obserwatorzy. Przedstawiane w artykule oceny zmian w otoczeniu instytucjonalnym oparte są na własnych badaniach prowadzonych od 1997 r. W artykule zaprezentowano zarys kanałów transmisji warunków w otoczeniu instytucjonalnym na bieżące i długoterminowe decyzje ekonomiczne.
        JEL: K00, D78, P37

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Ochrona przyrody i środowiska w dyskursie „Newsweeka” i „Tygodnika Powszechnego”

W niniejszym artykule przeprowadzona została krytyczna analiza dyskursu prasowego (KDA). W celu realizacji badań wybrane zostały dwa tygodniki: liberalno-lewicowy – Newsweek Polska (N) i liberalno-katolicki – Tygodnik Powszechny (TP). Analizie jakościowej i ilościowej poddane zostały artykuły na temat ochrony przyrody i środowiska, jakie ukazały się we wspomnianych czasopismach w ciągu ostatnich dwóch lat. Podstawową metodą badawczą wykorzystaną w badaniach była wspomniana KAD, a dokładnie – wybrane wątki wchodzące w jej skład. W jej wyniku weryfikacji poddane zostały hipotezy badawcze zakładające: że w dyskursie N częściej prezentowano kwestie ochrony przyrody; że kreowano w nim bardziej przyjazny stosunek do niej, niż w TP, a także, że w dyskursie N przeważała perspektywa globalna oraz wymiar moralny, natomiast w TP – aspekt lokalny i czynniki ekonomiczne. Wyniki badań wskazują, że w celu poprawy kondycji przyrody i środowiska potrzebne jest szersze propagowanie poprzez dyskurs prasowy , postaw proekologicznych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne