rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
DZIAŁALNOŚĆ EDUKACYJNA LUWRU JAKO ELEMENT STRATEGII MARKETINGOWEJ

Tematem niniejszego artykułu jest wprowadzona przez Luwr nowa polityka komunikacji skierowana do publiczności, która spowodowała spektakularny wzrost liczby osób odwiedzających muzeum, a jej efektem jest trwała poprawa wizerunku instytucji.Muzeum, jedno z najstarszych w Europie, przeszło w ostatnim czasie głęboką transformację. Dawna struktura nie była w stanie pomieścić rosnącego tłumu zwiedzających – wielogodzinne kolejki sprawiły, iż turyści często rezygnowali z nużącego oczekiwania, a tym samym pomijali jedną z największych atrakcji Paryża. Miłośnicy sztuki byli z kolei rozczarowani faktem, iż tylko niewielka część zbiorów była udostępniona publiczności – ułatwienie dostępu do muzeum, powiększenie przestrzeni ekspozycyjnej i odpowiednia, spełniająca nowoczesne wymogi aranżacja wydawały się niezbędne.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
MECENAT DLA KULTURY

Na przestrzeni wieków miano mecenasów artystów i uczonych zyskiwali władcy, arystokraci, hierarchowie kościelni. Sławą mecenasów cieszyli się we Florencji Medyceusze, podobnie szeroko znanym jest mecenat Sforzów w Mediolanie, w Rzymie zaś Juliusza II i Leona X. W rolę mecenasa kultury od lat siedemdziesiątych XVIII wieku wchodzi także państwo – co stało się szczególnie istotne, gdy szło nie tylko o roztoczenie opieki nad konkretnym twórcą, ale o zabezpieczenie całych kolekcji zawierających dorobek kulturowy poprzednich pokoleń. Dobrym tego przykładem jest przejęcie takich kolekcji przez państwo, które następnie finansuje ich utrzymanie, konserwację, miejsce eksponowania itp. Może odbywać się to w drodze zakupu (na przykład British Museum powstało z zakupionej decyzją Parlamentu Brytyjskiego kolekcji prywatnej, zaś niedawno zbiór Gilman Paper Company Collection przejęło w ten sposób nowojorskie Metropolitan Museum), przez upaństwowienie (Muzeum Luwru powstałe po upaństwowieniu zbiorów królewskich i włączeniu do nich skonfiskowanych zbiorów prywatnych) bądź przez przejęcie zbiorów od darczyńców (wspaniałym przykładem jest podarowanie państwu w 1737 roku zbiorów medycejskich przez ostatnią z rodu Medyceuszy, Annę Marię).

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
POLITYKA KULTURALNA – PRÓBA DEFINICJI

Kultura – w tym również teatr i muzyka – zawsze w swym wymiarze realnym była w sposób istotny uzależniona od konkretnych zleceniodawców i władców. Nie oznacza to jednak, że jej język jest w sposób bezwzględny językiem władzy, należy wszakże dodać, że kultura nie może się bez niej obyć.Wobec całej złożoności problemu, jakim są relacje między kulturą a polityką, należy stworzyć pewne reguły, tak aby w przypadku kryzysu systemu Welfare, kryzysu etatyzmu, mogła zaistnieć – również w wymiarze kultury – jakaś forma wspomagania (a dotyczy to w różnej mierze wszystkich krajów europejskich). Chodziłoby tu o mnożenie w  sensie pluralistycznym form komunikacji, kreatywności, edukacji kulturowej pod kątem emancypacji struktur opieki społecznej niewydolnego systemu państwowego. Szczególnie istotne w tym zakresie byłoby zarządzanie, koordynacja oraz ukierunkowanie – odgrywających coraz ważniejszą rolę – instytucji prywatnych, a także inicjatyw o charakterze mecenatu.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
A&amp;B – ARTS &amp; BUSINESS WORKING TOGETHER. NOWE PODEJŚCIA DO ZRÓWNOWAŻONEGO FINANSOWANIA W SEKTORZE KULTURY

Rozpocznę od krótkiego opisu mojej kariery i doświadczenia, ponieważ w taki czy inny sposób zaistnieją one w niniejszym tekście. Obecnie jestem stypendystką Clore Leadership Programme. Wcześniej, do roku 2002, pracowałam jako dyrektor wiejskiego ośrodka sztuki w Kornwalii. Byłam tam jedynym pracownikiem etatowym, ponadto zatrudniano 6 osób w niepełnym wymiarze, działała także Rada Powiernicza złożona z 10 członków. Odpowiadałam za kierownictwo artystyczne i tworzenie programów, kierownictwo finansowe wraz z tworzeniem budżetu i pozyskiwaniem funduszy, przychody i projekty, planowanie strategiczne i kształtowanie polityki, zarządzanie projektami, zarządzanie personelem oraz za marketing, a do tego byłam rzecznikiem i osobą odpowiadającą za kontakty z mediami

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
CENIĆ KULTURĘ

Wielu z nas w Wielkiej Brytanii patrzyło z zazdrością na to, jak Europa kontynentalna tradycyjnie wspiera kulturę. Francja, Niemcy i Włochy wskazywane były jako wzory krajów, gdzie sztuki piękne są hojnie finansowane przez państwo, na poziomie lokalnym bądź narodowym, dzięki milczącemu porozumieniu co do tego, że sztuka jest czymś godnym uwagi i stanowi zasadniczy składnik społeczeństwa obywatelskiego. Wydaje się jednak, że te zasady nie mają już zastosowania. Niektóre z niezręcznych pytań, jakie zadawano w Wielkiej Brytanii, co do tego, dlaczego w ogóle kultura powinna być finansowana, mogą stać się teraz aktualne w krajach europejskich. Dla celów tej konferencji może zatem okazać się interesujące, w jaki sposób debata o wsparciu dla kultury rozwijała się w Wielkiej Brytanii i jaki jest obecny stan rzeczy.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA JAKO SPECYFICZNA INSTYTUCJA KULTURY

Kultura to istotny element życia człowieka. Nie sposób nie zauważyć wszechobecności kultury – mówimy przecież o kulturze prowadzenia konwersacji, spożywania posiłków, ubierania się, kulturze bycia, kulturze poszczególnych krajów itd. W czym zatem tkwi istota kultury? Czy jest ona nadal potrzebna – w dobie gwałtownie postępującego rozwoju cywilizacji? Czy wciąż odczuwamy potrzebę bycia kulturalnym? Czy nadal mamy pielęgnować zasady savoir-vivre’u, skoro często słyszymy, że to staroświeckie? W niniejszym tekście postaram się wykazać, że kultura jest potrzebna we współczesnym świecie, a zwłaszcza w życiu wkraczającego w dorosłość młodego pokolenia. Uczynię to na przykładzie wybranej szkoły ponadgimnazjalnej, mocno wpisanej – prawie od 130 lat – w region Podhala.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ŁAŃCUCH TWORZENIA WIZERUNKU W UKŁADZIE RYNKOWYM

Każde przedsiębiorstwo, rozpoczynając działalność gospodarczą, powinno rozpoczynać też długotrwały proces kształtowania właściwego wizerunku w świadomości klientów. Wizerunek przedsiębiorstwa jest bowiem istotnym elementem strategii firmy, określa wprost jego pozycję rynkową w oczach otoczenia. Jest on wypadkową subiektywnych ocen konsumentów, kontrahentów i konkurencji, która zależy m.in. od sytuacji w otoczeniu, od zmian zachodzących w gospodarce, od trendów i mody. Na wizerunek firmy składają się działania własne i konkurencji oraz czynniki niezależne, takie jak prawo, normy czy ogólne trendy. Celem stworzenia właściwego wizerunku jest uzyskanie przychylnej opinii wszystkich tych, na których zależy przedsiębiorstwu, poprzez upowszechnienie jego misji, filozofii i sposobów działania na rynku. Najważniejszym założeniem każdego przedsiębiorstwa powinno być zatem świadome istnienie na rynku. Można to osiągnąć poprzez permanentne kształtowanie tegoż wizerunku w szeroko pojmowanym otoczeniu, w którym kształtowanie właściwego obrazu wymaga nie tyle wysokich nakładów finansowych, ile głębokich przemyśleń na temat, jak firma ma być odbierana przez otoczenie.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
SINN-PROJEKTANT. O ZARZĄDZANIU SENSEM KULTUROWYM

W niniejszym artykule postaram się ukazać kulturę jako formę kompensacji dla współczesnego społeczeństwa. Zakładam, że zgadzamy się co do tego, iż nasze społeczeństwo jest skomplikowane w stopniu wymykający się spod kontroli, nasze technologie przytłaczają nas, a ludzkie normy nie dostarczają nam już orientacji w świecie. Kultura oferuje przeciwwagę dla tych skrajnych wymogów. Obiecuje ucieczkę od złożoności i oferuje nam symbole jedności.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
SPEKTAKL TEATRALNY JAKO PRZEDMIOT ZARZĄDZANIA: KONSEKWENCJE TEORETYCZNYCH SPORÓW W INTERPRETACJI STATUSU ONTOLOGICZNEGO POSTACI TEATRALNEJ I PRZEDSTAWIENIA TEATRALNEGO DLA KONSTRUKCJI MODELU ORGANIZACYJNEGO TEATRU GIEPA HAGOORTA

Teatr, a w szczególności realizację spektaklu teatralnego, można niewątpliwie zdefiniować jako „grupę ludzi współpracujących ze sobą w sposób uporządkowany i skoordynowany dla osiągnięcia pewnego zestawu celów”. Ta najogólniejsza definicja organizacji, którą przedstawia Ricky Griffin, pozwala zastosować współczesną teorię zarządzania do opisu pewnych, istotnych, jak się okaże, problemów tego rodzaju aktywności. Giep Hagoort w swojej pracy poświęconej zarządzaniu organizacjami działającymi w sferze kultury przytacza dwie podstawowe definicje. Pierwsza pochodzi od Doede Keuninga i Dereka Jana Eppinka i wprowadza trzy podstawowe elementy: ludzi, łączącej ich współpracy, podjętej w realizacji określonego celu. Definicja druga, Alfreda Kiesera i Herberta Kubicka, wskazując na formalną strukturę umożliwiającą realizację celu, uzupełnia definicję pierwszą. Hagoort, łącząc te dwie propozycje, przedstawia syntetyczną, trzecią, ostateczną konstrukcję: „W odniesieniu do sektora kultury zdefiniowałbym wówczas organizację, jako: formalne związki, w ramach których ludzie pracują razem, by osiągnąć kulturalne cele”

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
DZIEDZICTWO KULTUROWE I PRZYRODNICZE SZANSĄ ROZWOJU GMINY DĘBOWIEC

Walory kulturowe i przyrodnicze terenów położonych w obrębie gminy Dębowiec od lat stanowią o atrakcyjności tej ziemi, położonej w południowo-zachodnim paśmie Pogórza Jasielskiego i północnej części Beskidu Niskiego. Zarówno Dębowiec, jak i okoliczne malownicze, często zapomniane wioski przyciągają swym urokiem turystów, pielgrzymów, wielbicieli ciszy i nieskażonej przyrody. Wartość i piękno tych miejsc, ważne w wymiarze narodowym, od maja 2004 roku winny być rozpatrywane w wymiarze europejskim. Zabytkowe kościoły, przydrożne kapliczki, cmentarze wojenne, kultura Łemków i przyroda Magurskiego Parku Narodowego są wartością nie tylko dla mieszkańców czy gminy, ale również, a może przede wszystkim – dla państwa, a nawet Europy.Niestety, pomimo tak wielu kulturowych i przyrodniczych zalet ziemi dębowieckiej nie stworzono jeszcze dla tego terenu strategii rozwoju kultury. Ziemia ta nie doczekała się dokumentu, który kompleksowo obejmie rozwój i promocję regionu, a jednocześnie ochroni bogactwo kulturowe i przyrodnicze od nadmiernej eksploatacji. Wciąż brak w świadomości mieszkańców potrzeby ochrony własnego, niepowtarzalnego dziedzictwa.Istniejące publikacje zawierają informacje o historii, położeniu geograficznym, zabytkach i interesujących miejscach.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ROLA I SPECYFIKA POLSKICH ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH W SEKTORZE TEATRU. DIAGNOZA SYTUACJI

Organizacje III sektora (zwane także organizacjami pozarządowymi) to zrzeszenia obywatelskie działające dobrowolnie i z własnej inicjatywy na rzecz wybranego interesu społecznego. Ich zbiorcza nazwa to określenie nawiązujące do podziału przestrzeni społeczno-gospodarczej współczesnych państw demokratycznych na trzy sektory. Według tej typologii, pierwszy z nich to administracja publiczna określana również jako sektor państwowy. Drugi sektor, nazywany też sektorem prywatnym albo komercyjnym, to sfera biznesu, czyli instytucje i organizacje działające w celu osiągnięcia ekonomicznego zysku. Trzeci sektor natomiast to ogół obywatelskich zrzeszeń działających społecznie i nie dla zysku, czyli organizacje pozarządowe. Są one często określane również jako organizacje non-profit, co podkreśla fakt, iż ich zasadniczym  zadaniem nie jest osiąganie zysku. Funkcjonowanie organizacji pozarządowych opiera się na wartościach społecznych kreujących ideę działania dla dobra ogółu, a także umożliwiających integrację i aktywizację społeczeństwa oraz tworzenie wspólnoty.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
„Funkcje muzeum współcześnie”, Malbork 25.10.2012 - relacja z konferencji

„Funkcje muzeum współcześnie”, Malbork 25.10.2012 - relacja z konferencji

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
Nowe kierunki w organizacji i zarządzaniu, red. Beata Glinka i Monika Kostera – recenzja książki

Nowe kierunki w organizacji i zarządzaniu, red. Beata Glinka i Monika Kostera – recenzja książki

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
Event marketing jako nowa forma organizacji procesów komunikacyjnych, red. Adam Grzegorczyk – recenzja książki

Event marketing jako nowa forma organizacji procesów komunikacyjnych, red. Adam Grzegorczyk – recenzja książki

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
Od PRL-u do PISF-u – o zespołowych modelach produkcji filmowej – recenzja książki Restart zespołów filmowych, red. Marcin Adamczak, Marcin Malatyński, Piotr Marecki

Od PRL-u do PISF-u – o zespołowych modelach produkcji filmowej – recenzja książki Restart zespołów fi lmowych, red. Marcin Adamczak, Marcin Malatyński, Piotr Marecki

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
Richard Florida, Narodziny klasy kreatywnej oraz jej wpływ na przeobrażenia w charakterze pracy, wypoczynku, społeczeństwa i życia codziennego – recenzja książki

Richard Florida, 2010, Narodziny klasy kreatywnej: oraz jej wpływ na przeobrażenia w charakterze pracy, wypoczynku społeczeństwa i życia codziennego, tłum. T. Krzyżanowski, M. Penkala, Warszawa: Narodowe Centrum Kultury, 414 s

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ŚWIĄTYNIA PAMIĘCI

W 2001 roku upłynęło 200 lat od otwarcia gmachu pierwszego polskiego muzeum narodowego – puławskiej Świątyni Sybilli. Trzeci rozbiór i ostateczne zmazanie imienia Polski z karty Europy było dla świadomej części społeczeństwa polskiego szokiem. Wachlarz zaprezentowanych postaw i zachowań był szeroki – od całkowitego serwilizmu wobec rozbiorców1 po rozpacz prowadzącą do obłąkania.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
KRAKÓW A IDEA MUZEUM NARODOWEGO

Gdy powracamy myślą do początków Muzeum Narodowego w Krakowie, niejako automatycznie pojawia się w tych rozważaniach postać prezydenta Józefa Dietla, którego inicjatywa dla powstania tej instytucji jest nie do przecenienia. Wśród innych jego zasług w działaniach dla Krakowa, ta szczególnie jest dostrzegana i ceniona, bo dała miastu perspektywę rozwoju w dziedzinie szczególnie mu przynależnej – w dziedzinie kultury.W tamtych czasach, gdy naród polski pozbawiony był własnej państwowości, stworzenie instytucji dającej oparcie kulturze polskiej, szczególnie bogatej w pierwiastek narodowy, miało dodatkową bezcenną wartość, był bowiem Kraków miejscem pielgrzymkowym Polaków.Zanim jednak powstało w Krakowie pierwsze na ziemiach polskich Muzeum Narodowe, idea powołania tutaj takiej placówki pojawiała się co najmniej parokrotnie, jeszcze przed upadkiem I Rzeczpospolitej.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ŚWIĄTYNIA MUZ

Na początku spotkania poświęconego muzeum – widzianemu jako świątynia muz – w sposób nieodparty pojawiła się refleksja o ludziach, którzy stanęli u początków Muzeum Narodowego w Krakowie – pierwszych dyrektorach, kustoszach.Po zastanowieniu – myśl o nich okazuje się w tym miejscu i chwili całkiem naturalna, jeśli uzmysłowimy sobie, że muzy (bohaterki tego spotkania) były córkami Zeusa i Mnemozyny, bogini pamięci.A więc przywołanie postaci z przeszłości, związanych z krakowską Świątynią Muz, odczytać można jako rzecz wręcz oczywistą, wynikającą z natury „gospodyń” tego przybytku. Przypomnę tylko jedną – dyrektora Feliksa Kopery, który 55 lat temu przyjmował mnie do pracy w Muzeum. Jakie jeszcze cechy przypisać można muzom? Jaka jest ich natura?

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ŚWIATŁO ŚWIĄTYNI SYBILLI. RZECZ O MUZEACH DAWNIEJ, DZISIAJ I W PRZYSZŁOŚCI

18 maja obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Muzeów. W roku 2005, w ramach obchodów tego ważnego dla muzealnictwa święta, w Muzeum Książąt Czartoryskich – Oddziale Muzeum Narodowego w Krakowie, odbyło się seminarium pt. „Światło Świątyni Sybilli. Rzecz o muzeach dawniej, dzisiaj i w przyszłości”, na które złożyło się 12 wykładów oraz program literacko-muzyczny, zamykający cykl wystąpień

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
Dyskusja

Dyskusja odbyła się podczas konferencji naukowej poświęconej tematowi: „Kulturotwórcza rola mediów. Rola i znaczenie rozgłośni regionalnych Polskiego Radia”. Konferencja została zorganizowana w ramach obchodów 60-lecia Spółki Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w Opolu „Radio Opole” SA w dniu 24 listopada 2012 roku w siedzibie rozgłośni przy ul. Strzelców Bytomskich 8. Została zorganizowana przez: Instytut Kultury UJ, Instytut Politologii Uniwersytetu Opolskiego, Radio Opole SA.W dyskusji udział wzięli: prof. Bogusław Nierenberg, prof. Stanisław Nicieja, prof. Emil Orzechowski, Sławomir Rogowski, Marcin Pulit, Henryk Pietrzak, Marek Składowski, Janusz Andrzejowski, Paweł FrączWśród zaproszonych gości obecni byli przedstawiciele zarządów rozgłośni regionalnych Polskiego Radia, członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, członkowie Rady Nadzorczej Radia Opole SA, przedstawiciele opolskiego środowiska nauki i kultury.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ROLA MUZEÓW WE WSPÓŁPRACY MIĘDZY REGIONAMI EUROPY

Od kilku lat coraz bardziej wyraziste stają się dwa ważne społeczne procesy. Z jednej strony – odbudowa i umacnianie samorządu, i to na wszystkich poziomach, z drugiej – europejska integracja oraz powstanie realnej współpracy międzyregionalnej.Współpraca międzyregionalna staje się bowiem coraz bardziej ścisła, wpisując się we współpracę międzynarodową i politykę zagraniczną państwa. To prawda, że wiele osób nie tylko myli kompetencje marszałka i wojewody, ale i nie ma pojęcia o istnieniu samorządu województwa. To prawda, że na poziomie województwa trudno mówić o regionalnej wspólnocie samorządowej, że poczucie małopolskiej tożsamości jest nikłe. Ale z drugiej strony młody polski samorząd województwa jest aktywnym podmiotem sceny międzynarodowej, nie tylko realizując konkretne projekty, ale i zabierając głos w sprawach ważnych dla całej wspólnoty międzynarodowej. I w tej dziedzinie możemy być dumni z naszej regionu, z Małopolski. To właśnie Małopolska podjęła udaną próbę nadania nowego kierunku współpracy pomiędzy państwami grupy wyszehradzkiej poprzez Forum Regionów Wyszehradzkich. Nie bez powodu jedną z pierwszych inicjatyw podjętych na Forum było zorganizowanie Festiwalu Kultury Regionów Wyszehradzkich. Bo przecież to współpraca kulturalna, choć wcale nie najłatwiejsza, najbardziej zbliża i ludzi, i narody.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
O RYZYKU. KONCEPCJE ZARZĄDZANIA RYZYKIEM W MUZEUM

Zarządzanie to sytuacja, w której zarządzający – menedżer, korzystając ze swojej wiedzy, podejmuje decyzje dotyczące łączenia posiadanych zasobów tak, aby uzyskać efekt zgodny z oczekiwaniami klienta. Im większa jest jego wiedza o tych oczekiwaniach oraz o warunkach, w jakich przyszło mu podejmować decyzje, tym większa jest szansa na podejmowanie decyzji właściwie służących założonemu celowi.Początki zarządzania ryzykiem i zainteresowania tym zagadnieniem przypadają na lata siedemdziesiąte zeszłego stulecia i łączone są ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Termin ryzyko jest zazwyczaj rozważany w kategoriach zagrożenia dla funkcjonowania organizacji. Ryzyko nie musi być wyłącznie czystym korelatem strat (tzw. ryzyko  czyste), ale może mieć także spekulatywny, dwuwymiarowy charakter (tzw. ryzyko spekulatywne). Ryzyko czyste dotyczy przedsięwzięć podlegających ubezpieczeniu, zaś działalność, której nie można ubezpieczyć, stanowi domenę ryzyka spekulatywnego

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
PO TRZYKROĆ MUZEUM. IDEA MUZEUM WOBEC KRYZYSÓW PAŃSTWA, SPOŁECZEŃSTWA, JEDNOSTKI

„Przeszłość Przyszłości” – te słowa poleciła umieścić nad wejściem do pierwszego polskiego muzeum publicznego – Świątyni Sybilli w Puławach – jego założycielka, księżna Izabela z Flemingów Czartoryska. Był rok 1801. Czas szczególnie tragiczny dla Polaków, którzy po utracie przez kraj państwowości gwałtownie potrzebowali punktu oparcia, fundamentu odbudowy, nie tylko bytu narodowego, lecz własnego, wewnętrznego świata wartości. Niektórych opanowywała apatia, innych szaleństwo, niektórzy zatracali poczucie narodowej tożsamości.Gdy tak wielu nie widziało już żadnej możliwości działania, księżna Izabela Czartoryska stworzyła muzeum – Świątynię Pamięci, gdzie – jak do biblijnej Arki – przeniosła pamiątki narodowe. Podkreślenia wymaga także fakt, że Izabela Czartoryska – mimo naczelnej idei stworzenia panteonu narodowego – potrafiła dostrzegać i doceniać dokonania myśli i talentów człowieka w wymiarze wartości uniwersalnych, sięgając do szeroko rozumianej kultury europejskiej i światowej.I tak, w puławskim parku w roku 1809 został otwarty Dom Gotycki, w którym znalazły się pamiątki i dzieła kultury europejskiej i światowej. Mówiąc obrazowym językiem tamtej epoki: księżna, tworząc dla społeczeństwa „skarbiec idei narodowych”, otwarła dla swych rodaków także drzwi do dorobku kulturalnego innych narodów.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
O KONCEPCJACH EKSPOZYCJI MUZEALNYCH

Zbiory zabytków, stanowiące podstawę muzealnictwa, były gromadzone i pokazywane najczęściej w specjalnie w tym celu wznoszonych budynkach. Architektura budynków muzealnych miała służyć właściwej ekspozycji kolekcji muzealnych, wydobywać ich walory artystyczne, potęgować symboliczne przekazy. Dlatego projektanci tych gmachów najpierw zgłębiali potrzeby kolekcji, wspólnie z autorami przyszłych ekspozycji ustalając koncepcję tworzonych przestrzeni. Można to prześledzić na kilku najbardziej charakterystycznych przykładach.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości