rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Makrouszkodzenia nasion bobiku suszonych konwekcyjnie i mikrofalowo-konwekcyjnie

Oceniano makrouszkodzenia nasion bobiku suszonych w różnych warunkach. metodami: konwekcyjną i mikrofalowo - konwekcyjną z wymuszonym przepływem powietrza oraz nagrzewanych mikrofalami bez wymuszonego przepływu powietrza. Stwierdzono, że w suszeniu konwekcyjnym dominowały zawsze pęknięcia na zewnętrznych częściach liścieni (w okrywie i liścieniach), podczas gdy w suszeniu mikrofalowo - konwekcyjnym z wymuszonym przepływem powietrza i tylko nagrzewaniu mikrofalami występowały prawie wyłącznie pęknięcia okrywy między liścieniami, w chalazie i jej okolicach. Różnice miejsc pękania nasion świadczą o odmiennym charakterze zmian pól temperatury i wilgotności oraz wynikających z tego naprężeń. Uzyskane wyniki wskazują także, że w suszeniu mikrofalowo - konwekcyjnym możliwe jest określenie parametrów, w których makrouszkodzenia suszarnicze nasion nie wystąpią.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie mogilnika pestycydowego na mikroflore promieniowcow i grzybow w srodowisku wodnym i glebowym

Badano wodę i osady denne, pobierane z trzech stawów rybnych i jeziora Szeląg Wielki oraz glebę w pobliżu mogilnika pestycydowego w Warłitach Wielkich k/Ostródy. Próby do badań mikrobiologicznych pobierano wiosną, latem i jesienią z 12 stanowisk badawczych. Oznaczano ilościowo promieniowce i grzyby. W obu badanych środowiskach najwyższe liczebności tych drobnoustrojów stwierdzano jesienią lub latem, natomiast znacznie niższe wiosną. Liczebności promieniowców i grzybów były wyższe w glebie z mogilnika pestycydowego, w porównaniu z pozostałymi próbami gleb, w odpowiadających sobie okresach badawczych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Hydrolizaty skrobiowe i ich wykorzystanie w gospodarce

Ważną pozycję wśród przetworów skrobiowych stanowią hydrolizaty, produkty uzyskane na drodze hydrolitycznego rozkładu skrobi. Przez zróżnicowanie warunków reakcji można uzyskać szereg hydrolizatów różniących się składem węglowodanowym oraz właściwościami. W praktyce przemysłowej wykorzystywane są hydrolizaty o DE od 5 do 100. Najlepszym surowcem do otrzymywania hydrolizatów o dobrych właściwościach fizykochemicznych jest skrobia ziemniaczana. Produkty hydrolizy skrobi dzięki swoim właściwościom fizykochemicznym i funkcjonalnym są surowcem niezastąpionym w aspekcie jakości wielu produktów. Odpowiednie ich zastosowanie pozwala osiągnąć pożądane cechy w różnych wyrobach spożywczych, a tym samym zwiększyć ich atrakcyjność dla konsumentów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba kompostowania odpadow pierza z zastosowaniem szczepionki mikrobiologicznej. Przemiany chemiczne i biochemiczne

Przeprowadzone badania wykazały, że wprowadzenie szczepionki grzyba keratynolitycznego i ligninolitycznego nie przyspieszało tempa mineralizacji substancji organicznej w kompostowanej masie. Procesy mineralizacji węgla, azotu i siarki organicznej w badanych kompostach zachodziły głównie w 3 pierwszych miesiącach kompostowania. Wskazywały na to zmiany w zawartości substancji organicznej oraz wzrost zawartości azotu amonowego i siarczanów. Zmiany chemiczne były sprzężone ze zmianami aktywności enzymatycznej. Wyrażało się to wzrostem aktywności oddechowej i proteazowej w pierwszym miesiącu kompostowania oraz ich stopniowym spadkiem począwszy od 3 miesiąca. W trakcie kompostowania zawartość N ogólnego i N-NH₄⁺ początkowo rosła, a później malała. Odwrotny przebieg obserwowano w odniesieniu do azotu azotanowego. Podczas doświadczenia pH kompostów obniżało się i po 7 miesiącach osiągało wartość ~ 4,0. Ilość uwalnianych związków fenolowych była jednak niewielka. Nie stwierdzano ponadto aktywności ligninolitycznej co wyrażało się brakiem obecności lakazy i peroksydazy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka odpadow pogorniczych i energetycznych dla ich zastosowania do budowy i modernizacji nasypow hydrotechnicznych

W artykule podano charakterystykę odpadów na przykładzie wyników badań odpadów pogórniczych pochodzących z Kopalni Węgla Kamiennego „Bogdanka" w Lubelskim Zagłębiu Węglowym oraz z Kopalń „Janina" i „Brzeszcze" w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym, a także mieszanin popiołowo-żużlowych pobranych ze składowisk zlokalizowanych przy Elektrowni „Kozienice" i w Kamieniu dla Zespołu Elektrociepłowni Wrocławskich. Szczegółowo omówiono właściwości geotechniczne tych materiałów, m.in. uziarnienie, wilgotność naturalną, wilgotność optymalną, maksymalną gęstość objętościową szkieletu gruntowego, współczynnik filtracji, kąt tarcia wewnętrznego oraz spójność.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatnosci roznych nawozow w produkcji rozsady cyklamena [Cyklamen persicum Mill.]

Do badań wybrano 4 nawozy wieloskładnikowe z firmy Hydro o zbliżonej zawartości azotu: Kristalon Specjal, Kristalon Blau, Kristalon Lila i Kristalon Azur oraz nawóz od dawna wykorzystywany w produkcji cyklamenów - Azofoska. Nawozy te użyto do przygotowania podłoża do wysiewu, do pikowania, a także do dalszego dokarmiania młodych roślin. Założono dwa doświadczenia. W jednym oceniono wpływ wymienionych nawozów od wysiewu nasion (21.02.1997 r.) do końcowego etapu produkcji rozsady (8.08.1997 r.) cyklamena odmiany Margo. Do drugiego doświadczenia użyto 6 odmian: Bemina, Krist, Margo. Marzena, Mikola, Monika, dla których zastosowano wymienione nawozy do dokarmiania roślin po pikowaniu. Siewki pikowano po 12 tygodniach od wysiewu do palet wielodoniczkowych, a cotygodniowe nawożenie rozpoczęto po 4 tygodniach. Przeprowadzono 8 zabiegów nawożenia pogłównego, zwiększając stopniowo jego koncentrację od 0,05 do 0,15%. Badania zakończono 8 sierpnia 1997 roku, oceniając jakość rozsady na podstawie liczby liści, średnicy bulwy i świeżej masy roślin. Rodzaj użytego nawozu miał wpływ na wzrost młodych roślin cyklamena. Największą ogólną masę i średnicę bulw miały rośliny uprawiane w podłożu z dodatkiem Azofoski i nawożone pogłównie tym samym nawozem. Spośród nawozów grupy Kristalon korzystnie na wzrost roślin oddziaływały Kristalon Lila i Kristalon Specjal.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Transgeniczne ogorki z ekspresja genu taumatyny II i ich akceptacja przez szkodniki

Prześledzono, czy w wyniku wprowadzenia genu taumatyny II do genomu ogórka, uzyskane linie wykazują zmieniony w stosunku do formy wyjściowej poziom atrakcyjności dla szkodników. Materiał roślinny stanowiły transgeniczne linie ogórka o zróżnicowanym poziomie taumatyny II (T224, T212, T210), pochodzące z trzech niezależnych zdarzeń transformacyjnych. Kontrolą była forma wyjściowa dla linii transgenicznych - wysoce wsobna linia wyprowadzona z odmiany Borszczagowski, określona jako linia B.
Badania wykazały, że zarówno owady (mszyce i wciornastki) jak i roztocze (przędziorki) lokowały się na transgenicznych i nietransgenicznych liniach ogórka. Najwyższe liczebności szkodników odnotowano na przełomie czerwca i lipca. Mszyce i wciornastki zasiedliły słabiej te linie ogórka, których liście cechowała wysoka zawartość taumatyny II (T224 i T212). W tym czasie roztocze (przędziorki) skolonizowały tylko linie T224 i T212, a na liniach nietransgenicznych pojawiły się dopiero pod koniec sezonu. Na roślinach wszystkich badanych linii ogórka stwierdzono obecność naturalnego wroga mszyc - roztocza z rodziny Trombidiidae.
Liście linii T212 wyróżniały się wysoką zawartością metabolitów podstawowych, ważnych w diecie szkodników. Kumulacja taumatyny II zwiększyła się wraz z wiekiem liści, natomiast stężenie metabolitów wtórnych (fenole ogólne) uległo obniżeniu. Wprowadzenie do genomu ogórka genu taumatyny II wpłynęło na ilościowe zmiany w poziomie akumulacji badanych metabolitów podstawowych i wtórnych, co w konsekwencji mogło modyfikować atrakcyjność transgenicznych roślin dla szkodników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura znoszonych kropel w modelowych badaniach opryskiwaczy polowych

Przeprowadzono badania polowe opryskiwacza analizując zmianę średniej średnicy kropel z odległością w funkcji stosowanych rozpylaczy i wysokości oprysku nad uprawą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci praktycznego wykorzystania udroznionych starorzeczy i metody czynnego podloza do doczyszczania wod rzecznych

Starorzecza funkcjonujące obecnie w ekosystemach rzecznych nie są należycie wykorzystane. Powstała koncepcja wykorzystania ich jako polowych oczyszczalni ścieków z wykorzystaniem czynnego podłoża w postaci tkaniny roszlowej. Tkanina ta jest intensywnie porastana przez organizmy poroślowe (perifiton), które potrafią asymilować rozpuszczone w wodzie substancje biogenne.
W lipcu 2002 jedno z niewielkich starorzeczy „Osokowy Staw" rzeki Słupi połączono z właściwym korytem rzecznym przy pomocy rur PCV (160 mm szerokości i 3 m długości). Dzięki temu stworzono model terenowej oczyszczalni ścieków opartej na czynnym podłożu. Zainstalowano w nim 12 worów roszlowych w odstępach miesięcznych oraz badano jakość wody wpływającej i wypływającej ze starorzecza (łącznie 24 parametry).
W wyniku doświadczenia jakość wody poniżej udrożnionego starorzecza uległa niewielkiej poprawie, natomiast na podłożu roszlowym w przepływowym starorzeczu rozwijały się intensywnie taksony odżywiające się na zasadzie filtracji.
Udrożnienie licznych starorzeczy i zainstalowanie w nich czynnego podłoża przyczyni się do poprawy jakości wód rzecznych. Zminimalizuje to koszty ochrony ekosystemów rzecznych w naszym kraju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ terminu i gęstości siewu na przezimowanie i plonowanie kilku odmian jęczmienia ozimego

W doświadczeniach mikropoletkowych badano wpływ terminu siewu: 7-9, 17-19 i 27-29 IX oraz gęstości siewu: 250, 350 i 450 ziaren/m2 na przezimowanie i plon ziarna odmian jęczmienia ozimego: Tramp, Tiffany, KRC 197, MAD 697 i BKH 2096. Wczesny termin siewu i duża gęstość siewu wpływały ujemnie na przezimowanie jęczmienia. Stwierdzono współdziałanie między odmianami i terminem siewu. Lepszym przezimowaniem roślin charakteryzowały się rody: KRC 197 i MAD 697. Plon ziarna jęczmienia zależał od terminu i gęstości siewu. Niższe plony ziarna (średnio z odmian) usyskano przy wczesnym terminie siewu i przy małej gęstości siewu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy na wzrost ozdobnych roslin doniczkowych Diffenbachia i Hedera uprawianych na stolach zalewowych

Badano wpływ składu podłoża, stężenia pożywki oraz częstotliwości nawadniania na wzrost Hedera ‘Mein Hertz’ i Dieffenbachia ‘Camilla’ uprawianych na stołach zalewowych. Doświadczenie prowadzono w terminie wiosenno-letnim i jesiennym. Zastosowano 6 rodzajów podłoży: torf oraz mieszanki torfu z piaskiem, perlitem, keramzytem, oraz granulatami wełny mineralnej chłonącej oraz niechłonącej wody, w stosunku objętościowym 2:1. Dieffenbachia rosła najlepiej w torfie i mieszance torfu z granulatem wełny mineralnej niechłonącym wody, w obu terminach uprawy. Hedera uprawiana w terminie wiosenno-jesiennym rosła najlepiej w torfie z piaskiem i torfie z granulatem wełny mineralnej chłonącym wodę. W terminie jesiennym wpływ składu podłoża na wzrost Hedera był nieistotny. Akumulacja składników pokarmowych w podłożu wzrastała wraz ze wzrostem stężenia pożywki i częstotliwości nawadniania. Najwyższe zasolenie wystąpiło w górnej warstwie podłoża.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw metod uprawy na plon bulw frezji ogrodowej [Freesia Eckl. ex Klatt]

Przeprowadzono doświadczenia z kilkunastoma odmianami frezji ogrodowej hodowli holenderskiej firmy Van Staaveren, badając wpływ miejsca uprawy (tunel wysoki i grunt otwarty), zróżnicowanej wilgotności podłoża (50-60% i 70-90%), przykrycia ściółką (zagony przykryte 3 cm warstwą trocin i bez przykrycia) oraz regulatorów wzrostu (kwas giberelinowy A3 w stężeniach 10-160 mg·dm³ i etefon w stężeniach 52,5-840 mg·dm³) na liczbę i masę oraz jakość bulw potomnych. Plon bulw (współczynnik przyrostu masy bulw i współczynnik przyrostu liczby bulw) zależał od odmiany, wielkości bulw matecznych i metod uprawy. U odmian frezji o krótszym okresie wschodów oraz szybszym tempie wzrostu uzyskano większy plon bulw niż u odmian wolniej wschodzących i o mniejszej dynamice wzrostu. Niezależnie od odmiany największy wpływ na długość i przebieg faz rozwojowych frezji miała pogoda (przede wszystkim temperatura podłoża) i regulatory wzrostu, kolejno - miejsce uprawy i przykrycie podłoża, a najmniejszy - wilgotność podłoża. Miejsce i termin uprawy, a przede wszystkim temperatura podłoża bardziej modyfikowały cechy morfologiczne części nadziemnej frezji (wysokość roślin, długość fazy wegetatywnej, kwitnienie), mniej natomiast wpływały na wielkość plonu i jakość bulw potomnych. Pod wpływem wysokich temperatur frezje mogą nie kwitnąć, tworzą jednak bulwy potomne. Kwas giberelinowy A3, stosowany do moczenia bulw frezji, stymulował przyrost bulw potomnych, proporcjonalnie zwiększając ich masę i liczbę. Etefon zwiększał liczbę bulw potomnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Komputerowy system pomiaru i wyznaczania parametrow doju mechanicznego w warunkach laboratoryjnych

W pracy przedstawiono organizację oraz przydatność nowoczesnego systemu do pomiaru i oceny parametrów doju maszynowego w warunkach laboratoryjnych. Wykazano duże zalety komputerowego systemu zbierania i opracowywania znacznej liczby analizowanych parametrów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany składu chemicznego w czasie kompostowania wycierki ziemniaczanej z osadem ściekowym

Biorąc pod uwagę wysokie pH oraz małą ilość potasu w stosunku do azotu i fosforu w komunalnych osadach ściekowych oraz niskie pH i dużą ilość potasu w stosunku do azotu i fosforu w wycierce ziemniaczanej, przeprowadzono badania nad możliwością produkcji kompostów z tych odpadów. Rezultaty badań wskazują, że komposty z komunalnego osadu ściekowego (30%) i wycierki ziemniaczanej (30%) zawierały więcej masy organicznej i składników pokarmowych dla roślin, aniżeli komposty tylko z wycierki ziemniaczanej (60%) niezależnie od zastosowanych komponentów (słoma, trociny). W miarę upływu czasu rozkładu w kompostach wzrosła zawartość suchej masy oraz form ogólnych i przyswajalnych fosforu i potasu. Zmniejszyła się zawartość azotu ogólnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanych dawek nawozow azotowych i fazy rozwojowej zbieranych roslin na plony czesci nadziemnej pokrzywy zwyczajnej [Urtica dioica L.]

Oceniano wpływ zróżnicowanych dawek nawozów azotowych (0, 75, 150, 225 i 300 kg N·ha⁻¹) i fazy rozwojowej zbieranych roślin (przed pąkowaniem - tzw. „wegetatywna”, w pełni pąkowania i w pełni kwitnienia) na plony suchej masy i udział liści w roślinach pokrzywy, pozyskanych z plantacji polowej założonej z wysadzonych kłączy.
Uzyskane z pełni plonującej plantacji (2-4 letniej) plony suchej masy roślin pokrzywy oscylowały od 0,53 t·ha⁻¹ (zbiór roślin przed pąkowaniem, w 4-tym roku użytkowania plantacji i „0” dawce N) do 23,5 t·ha⁻¹ (rośliny zebrane w fazie kwitnienia, z 2-letniej plantacji, przy dawce 300 kg N·ha⁻¹). Przeciętne plony wyniosły 7,3 t·ha⁻¹. Największy plonotwórczy wpływ wywierały zwiększające się dawki nawozów azotowych, które łagodziły też dość wyraźny spadek plonów związany z wiekiem plantacji. Zbiór roślin w kolejnych fazach rozwojowych powodował istotny wzrost plonów suchej masy roślin pokrzywy, zmniejszenie liczby pokosów oraz spadek udziału liści w ogólnej masie roślin pokrzywy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wapnowania i nawozenia siarka na zawartosc azotu mineralnego w jarych formach pszenicy i rzepaku

W dwuletnich doświadczeniach wazonowych przeanalizowano zakres i kierunek zmian w zawartości N-NO₃ i N-NH₄ w jarych formach pszenicy i rzepaku w warunkach stosowania wapnowania (CaCO₃, CaCO₃ + MgCO₃) i nawożenia siarką (Na₂SO₄, S element.). Badania wykazały, że wapnowanie i nawożenie siarką znacznie obniżyło zawartość analizowanych form azotu w porównaniu z wartościami z serii kontrolnej. Obniżenie to było relatywnie znacznie wyższe w przypadku azotu azotanowego. Wywołane zmiany w zawartościach N-NO₃ i N-NH₄ w masie wegetatywnej pszenicy i rzepaku świadczą o tym, że na metabolizm azotu w roślinach - obok optymalnego zaopatrzenia ich w siarkę - oddziałuje również korzystnie uregulowanie odczynu gleby i odpowiednia ilość magnezu w środowisku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstępne badania wpływu podwyższonego stężenia CO2 na mrozodporność pszenżyta ozimego odmiany Prado

W pracy przedstawiono wstępne wyniki badań wpływu podwyższonego stężenia CO₂ na mrozoodporność siewek pszenżyta ozimej odmiany Prado. Przeprowadzono ocenę mrozoodporności metodą luminescencyjną i konduktometryczną, zarówno siewek niehartowanych jak i hartowanych przez okres 7, 14 i 21 dni przy i różnych stężeniach CO₂ (400, 800, 1200 i 1600 ppm). Badania wykazały, że siewki hartowane na niską temperaturę przy różnych stężeniach CO₂ nieznacznie różnią się odpornością aparatu fotosyntetycznego i błon komórkowych na niską temperaturę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania nad wykorzystaniem elektrostymulacji do likwidacji szkodnikow chorobotworczych z warzyw i projekt przemyslowego stanowiska do tego zabiegu

W pracy przedstawiono wyniki badań określających oddziaływanie podstawowych parametrów prądu elektrycznego na szkodniki warzyw. Ustalono skuteczne parametry prądu do likwidacji szkodników chorobotwórczych. Sprawdzono w warunkach przemysłowych nową metodę i technikę likwidacji szkodników. Zaproponowano przykład praktycznego wykorzystania wyników badań w konstrukcji przemysłowego stanowiska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad chemiczny oraz frakcje azotu i wegla w biohumusach uzyskanych z osadow sciekowych

Do produkcji biohumusu z osadów ściekowych oraz innych odpadów organicznych zastosowano dżdżownicę (Eisenia foelida). Wyprodukowany biohumus stanowi cenny nawóz organiczno-mineralny. Azot przyswajalny dla roślin stanowił 70% azotu ogółem. Kwasy huminowe wydzielone z biohumusów były pod względem właściwości spektrofotometrycznych zbliżone.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ warunków tlenowych na zawartość w kompoście z osadów ściekowych substancji organicznych rozpuszczalnych w wodzie

Mieszankę osadu ściekowego i trocin poddano 60-cio dniowemu kompostowaniu w kontrolowanych warunkach. Zastosowano różne warianty napowietrzania. We wszystkich wariantach w czasie inkubacji nastąpiło zmniejszenie zawartości rozpuszczalnych w wodzie substancji organicznych (DOC). Stwierdzono, że efektywna eliminacja związków fenolowych i frakcji hydrofobowej DOC zachodziła jedynie przy dostępie powietrza. Wyniki wykazały, że przejściowe zaistnienie procesów beztlenowych nie powoduje zaburzeń w procesie eliminacji DOC. Naprzemienne stosowanie faz tlenowych i beztlenowych może poprawić tempo redukcji zawartości DOC.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Konsystencja ziemniakow gotowanych i produktow smazonych w zaleznosci od zawartosci polisacharydow

Określono zawartość poszczególnych frakcji polisacharydów w ziemniakach dziesięciu odmian oraz określono wpływ tych związków na kształtowanie tekstury bulw ugotowanych, frytek i chipsów. Materiałem użytym do badań były próby 10 odmian ziemniaków: 7 polskich i 3 zagranicznych (niemieckie i holendersko-niemieckie). Z badanych odmian 6 przeznaczono do sporządzenia ziemniaków gotowanych (Aster, Orlik, Irga, Mila, Bryza, Arkadia), 6 do przygotowania frytek (Aster, Mila, Arkadia, Bryza, Ania, Saturna) oraz 5 do produkcji czipsów (Aster, Karlena, Ania, Saturna, Panda). W bulwach ziemniaka oznaczono zawartość suchej substancji i skrobi oraz zawartość pektyn ogółem, celulozy, hemiceluloz i ligniny. Ocenę twardości otrzymanych produktów wykonano przy użyciu aparatu pomiarowego typu Stevens QTS-25 z przystawką nożową „Shear blade”. Mierzono maksymalną siłę (N) potrzebną do przecięcia frytek, czipsów i ziemniaków gotowanych (pokrojonych na słupki o przekroju 1x1 cm). Stwierdzono istotną prostą zależność pomiędzy zawartością skrobi i polisacharydów nieskrobiowych a konsystencją (twardością) badanych przetworów ziemniaczanych. Twardość bulw po ugotowaniu zależała od zawartości ligniny, pektyn i hemiceluloz w ziemniakach, frytek od zawartości skrobi, hemiceluloz i pektyn a czipsów od zawartości skrobi i pektyn w surowcu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci uprawy lilii orientalnych z cebul raz posadzonych na dwa plony kwiatow w nie ogrzewanym tunelu foliowym

Badania prowadzono w latach 1991 - 1996 w gospodarstwie ogrodniczym E. i R. Siwek w Grodzisku Mazowieckim. Wykazały one, że lilie orientalne można uprawiać w nieogrzewanych tunelach foliowych z cebul raz posadzonych na dwa plony kwiatów (wrzesień i lipiec). Czynnikiem decydującym o powodzeniu uprawy jest odmiana, co w sposób jednoznaczny wykazały przeprowadzone badania. Najlepszą odmianą do tego celu okazała się cv. ‘Casa Blanca’, która w obu terminach kwitła w 100% dając kwiaty cięte najwyższej jakości handlowej. Nieco słabszą okazała się cv. ‘Star Gazer’ (wrzesień 93,3% i lipiec 82,5%), która kwitła w 93,3% (wrzesień) i 82,5% (lipiec). Natomiast cv. ‘Odeon’ w pierwszym terminie kwitła w 100%, zaś w drugim w 35,8%, stąd wniosek, że nie nadaje się do uprawy z raz posadzonych cebul na dwa plony kwiatów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo