[Rev.:] Maria Mili Purymska, Na skrzydłach wiatru, Zagnańsk : Świętokrzyskie Towarzystwo Regionalne ; Chicago : [s.n.] 2012, 103, VIII s.

W dniu 7 grudnia 2012 r. w Jezuickim Ośrodku Milenijnym w Chicago (USA) odbyła się promocja tomiku wierszy pt. Na skrzydłach wiatru Marii Mili Purymskiej. Tomik został wydany pod redakcją dra Andrzeja Macieja Zarębskiego w Świętokrzyskim Towarzystwie Regionalnym jako 295. pozycja Biblioteki Świętokrzyskiej. To jest dowód na współpracę pomiędzy Świętokrzyskim Towarzystwem Regionalnym a Zrzeszeniem Literatów Polskich im. Jana Pawła II w Chicago, którego autorka jest członkinią od 2006 r. Warto nadmienić, że opiekunem duchowym Zrzeszenia Literatów Polskich im. Jana Pawła II jest o. Jerzy Karpiński SJ.
Książka została wydana z okładką według projektu artystki. M.M. Purymska, (urodzona 13 czerwca 1946 r. w m. Mielewskie woj. Podlaskie), jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Biologii i Nauk o Ziemi, Specjalizacja – Kartografia z tytułem magister, studia ukończyła w 1968 r.
W 1991 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Jako twórczyni wszechstronna uprawia nie tylko poezję i prozę, ale także malarstwo i fotografię artystyczną, inspirując innych do wewnętrznej transformacji i osiągania wyższego poziomu duchowego. Poezja i malarstwo Purymskiej to duchowa medytacja. Maluje pejzaże, portrety, kwiaty i anioły. W ciągu ostatnich lat prezentowała swoją twórczość malarską na kilkunastu wystawach w aglomeracji chicagowskiej. Brała udział w Jesieniach i Wiosnach Poetyckich organizowanych przez Zrzeszenie Literatów Polskich im. Jana Pawła II w Chicago od 2009 r. 
We wstępie do książki dr Andrzej Maciej Zarębski napisał: „wiersze są przesycone uczuciem tęsknoty za dzieciństwem i młodością spędzonymi w Ojczyźnie. Cechuje je wiara w rychły do niej powrót. Przesłanie tej nostalgicznej i refleksyjnej poezji jest tak ekspresyjne, że czytelnik podziela tę nadzieję i wiarę. I na tym polega siła i urok poezji Marii Mili Purymskiej” (od redakcji, str. 5). W debiutanckim tomie autorki czytamy w wierszu-przesłaniu: „Nie pędź tak szybko / Przez życie Nie warto… / Usiądź wygodnie w fotelu / Zajrzyj w głąb siebie / Spytaj swojego Anioła / O cel twego istnienia / On ci zapali światła zielone / Wskaże drogę właściwą / Zrozumiesz / Że trzeba było na chwile / Przystanąć…” (Przesłanie, str. 43). W tytułowym wierszu autorka chciałaby „wstąpić do wieczności”, „Zanurzyć się w świetle miłości / Dotknąć nieznanej materii. / Przekroczyć całunem mgły / chaos tego świata / i wydobyć piękno / emanujące boską miłością” (Na skrzydłach wiatru, str. 7).
W Polsce ukazała się recenzja pióra Elżbiety Słoń pt. Kobieta uskrzydlona wiatrem. Recenzentka wskazała na zawartość pięciu części tomiku poezji: „Pierwsza z nich dotyczy szeroko pojętej miłości, kolejne – ziemi ojczystej, chrześcijańskiej wiary, uroków pór roku. Na zakończenie autorka przedstawiła refleksje i przemyślenia na bardzo różne tematy. Książka wzbogacona jest obrazami Purymskiej” (Elżbieta Słoń, Kobieta uskrzydlona wiatrem, „Goniec Świętokrzyski. Kwartalnik Społeczno-Kulturalny Regionalistów Świętokrzyskich”, r. 2012, nr 3 (40), wrzesień 2012, s.171 (plik pdf).
Pierwsza część nosi tytuł O miłości. Miłość wydaje się być treścią życia artystki. Poetka opisuje miłość, zwracając się do niej jak do osoby: ,,Skąpana w rosie / Rozczesujesz włosy wiatrem / By wpleść w nie chabry / Maki i konwalie” (O miłości, str. 10). Druga część poetyckiego tomu nosi tytuł Ojczysta ziemia. Tu z wierszy przebija tęsknota za Polską, za rodzinnym Podlasiem. Autorka-emigrantka, mieszkając w Ameryce Północnej, czuje się jednak Polką. Czytamy w utworze o tym samym tytule: ,,Moja ojczysta ziemia / jest dumna z imienia Polski / Wpisana jest w niej poezja / od Tatr aż po Bałtyk” (Ojczysta ziemia, str. 34). Część trzecia tomiku zatytułowana Akt wiary zawiera wiersze religijne albo nawiązujące do religii. Podmiot liryczny wierszy zastanawia się: ,,Po co nam smutek / Pytam sama siebie / Zamknę go w sejfie / I odeślę do Boga” (Pytania, str. 51). W wielu utworach Aktu wiary podmiot liryczny modli się, mamy do czynienia z wierszami-modlitwami (Modlitwa o poranku, Kochany Boże, Słowo o Matce Boskiej, Dziękczynienie oraz inne), a oto urywek wiersza pt. Dziękczynienie: „Dziękuję Ci Boże / Za każdy dzień / Słoneczny deszczowy / Ciepły i mroźny (…) / Za uśmiech dziecka / I zgorzkniałą twarz / Starca / Dziękuję / Za każdą cząstkę / Twojego Wszechświata / Za to że jesteś Ty inni i ja / Dziękuję” (Dziękczynienie, str. 57).
Elżbieta Słoń zauważyła w swojej recenzji, że „Na końcu książki trafić można na deser – na reprodukcje olejnych obrazów Marii Mili Purymskiej. Artystka lubi malować pejzaże, kwiaty, anioły, portrety, martwą naturę. Obrazy są ekspresyjne, dużo w nich ciepłych, uderzających w oczy kolorów: brązów, czerwieni, odcieni żółtego, często na tle ciemnych zieleni czy granatu. Reasumując – interesująco namalowane wiersze I ciekawe do nich ilustrowanie”.
W części pt. Refleksje poetka w swoich wierszach opowiada o radości, ciszy, samotności, zachwycie, zazdrości, wybaczaniu. W wierszu pt. Moim dzieciom poetka wyznała: ,,Byłyście małymi okruszkami / Kiedy po raz pierwszy / Ujrzałam i trzymałam / W moich ramionach / Tuliłam was i prosiłam / Aniołów o prowadzenie (...)” (Moim dzieciom, str. 82). Późny debiut autorki zasługuje na uwagę czytelników.

Czasopismo: Religious and Sacred Poetry: An International Quarterly of Religion, Culture and Education
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo