rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zasada sprawności w wykonywaniu zadań publicznych przez jednostki samorządu terytorialnego

Przeobrażenia administracji publicznej, związane z rozwojem cywilizacyjnym, zmianami porządku prawnego, świadomością adresatów wykonywanych zadań, stały się przyczynkiem do analizy wybranych form działania uregulowanych w obowiązujących przepisach prawnych pod kątem sprawności. Jednostki samorządu terytorialnego, które wykonują zróżnicowane zadania publiczne, w celu uelastycznienia procesu wykonywania tych zadań i usprawnienia działania, wykorzystują możliwości współpracy z podmiotami niepublicznymi, stosując rozwiązania prawne określane jako prywatyzacja zadań publicznych. Współpracują z podmiotami prywatnymi w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Realizują w praktyce zasadę organizacyjnej elastyczności aparatu administracyjnego. Wreszcie, coraz częściej, stosują systemy, narzędzia, metody zarządzania jakością. Powyższe działania mają na celu realizację obowiązków ustawowych oraz podnoszenie sprawności działania.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dywersyfikacja terytorialna w działalności samorządu terytorialnego

W artykule została przedstawiona koncepcja wewnętrznego zróżnicowania terytorium jednostki samorządu terytorialnego w zakresie wykonywanych przez nią zadań (głównie własnych), które – korzystając z terminologii swoistej dla nauk ekonomicznych i nauk o zarządzaniu – określone jest mianem dywersyfikacji terytorialnej w działalności jednostki. Teza wyjściowa o dopuszczalności dywersyfikacji uwzględnia konstytucyjną zasadę jednolitości terytorialnej państwa, jak również zasadę równości wobec prawa, w tym sensie, że jest możliwe, a zarazem zgodne z prawem, wewnętrzne różnicowanie terytorialne, polegające m.in. na wydzielaniu pewnych obszarów, na których jednostka samorządu terytorialnego prowadzi gospodarkę komunalną w odmienny sposób niż na pozostałych lub innych obszarach.


Dywersyfikacja terytorialna w działalności jednostek samorządu terytorialnego może być rozpatrywana jako narzędzie zarządzania strategicznego, służące ich rozwojowi, szczególnie w warunkach ograniczonych zasobów, a także stagnacji gospodarczej. Takie podejście znajduje swoje oparcie w założeniach Agendy Terytorialnej Unii Europejskiej 2020, jak też w opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, dotyczącej polityki zrównoważonego rozwoju terytorialnego Unii.


W artykule przeprowadzono analizę stanu regulacji prawa pozytywnego i doktryny w zakresie zróżnicowania terytorialnego w funkcjonowaniu jednostek samorządu terytorialnego na poziomie województw, powiatów i gmin. Analiza został odniesiona do wybranych sfer działalności tych jednostek, takich jak planowanie i zagospodarowanie przestrzenne, gospodarka odpadami, ustanawianie niektórych danin publicznych o charakterze lokalnym.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Akty autodeterminujące personalny status prawnokanoniczny osób konsekrowanych

Przedmiotem artykułu jest problematyka dotycząca autodeterminacji podmiotowego statusu prawnokanonicznego osób konsekrowanych. W trosce o kompletność argumentu autor dokonał analizy niezbędnych pojęć, takich jak: status osobowy, zdolność działania i dokonywania określonych aktów prawnych. Analiza norm kodeksowych wykazała, że urzeczywistnienie niektórych aktów może dokonać poważnej modyfikacji statusu profesów – tak pozytywnej, jak i działając na niekorzyść działającego – nie wykluczając jednocześnie całkowitej utraty zagwarantowanych przez Kodeks prerogatyw.


Przyjęta metodologia pozwoliła stwierdzić, że ustawodawca kościelny przewidział istnienie takich aktów prawnych, których dokonanie automatycznie określa nową pozycję (nowy status osobowy): otrzymanie indultu opuszczenia Instytutu, wydalenie, o którym w kan. 694, jak również popełnienie określonych ustawą kar.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ofiary mszalne według Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku i IV Synodu Diecezji Tarnowskiej

Ofiara przekazywana kapłanowi z okazji sprawowania Eucharystii ma w Kościele długą tradycję. Bierze swój początek w dawnym zwyczaju przynoszenia przez uczestników Mszy św. darów koniecznych do celebry, głównie chleba i wina, oraz innych ofiar przeznaczonych na utrzymanie duchowieństwa i wsparcie dla ubogich. Z tego też względu Kościół w sposób szczególny ma obowiązek troski o świętość Eucharystii.


Normy dotyczące zagadnienia poruszanego w niniejszym artykule zostały zawarte w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. w księdze IV Uświęcające zadanie Kościoła, części I Sakramenty, tytule III Najświętsza Eucharystia, rozdziale III Ofiary mszalne i obejmują czternaście kanonów – 945-958. Poruszają one następujące kwestie: ofiary i intencje (kan. 945), ofiarodawcy (kan. 946), wyłączenie pozorów handlu lub transakcji (kan. 947), intencje indywidualne i zbiorowe (kan. 948), zagubione ofiary (kan. 949), nieokreślona liczba Mszy św. (kan. 950), ograniczenia dotyczące celebrowania i koncelebrowania (kan. 951), wysokość ofiar mszalnych (kan. 952), ograniczenia w przyjmowaniu intencji mszalnych (kan. 953), stypendia przekazywane poza parafię (kan. 954), obowiązki związane z przekazywaniem intencji mszalnych poza parafię (kan. 955), niewypełnione zobowiązania mszalne (kan. 956), obowiązek i prawo czuwania (kan. 957) oraz księga intencji mszalnych (kan. 958).


Normy prawodawcy kodeksowego zostały odniesione do postanowień IV Synodu Diecezji Tarnowskiej, które odnaleźć można w rozdziale I Sakramenty święte, punkcie 3 Najświętsza Eucharystia. Obejmują one dwadzieścia osiem statutów – 141-168.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
Ochrona prawna małżeństwa w kontekście ideologii gender

W kontekście aktywnej propagandy ideologii gender, przemycanej także w sformułowaniach Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej z 11 maja 2011 r., uzasadnione jest pytanie, czy w prawie polskim małżeństwo i rodzina są wystarczająco chronione, czy są one konsekwentnie uznawane za podstawowe formy życia społecznego, czy obywatele i chrześcijanie mają obowiązek dalszego wzmacniania małżeństwa i rodziny, czy mogą popierać wprowadzanie rozwiązań propagowanych przez ideologię/filozofię gender.


Aby odpowiedzieć na pytanie, w artykule zaprezentowano analizę następujących zagadnień: 1) znaczenie małżeństwa i rodziny w prawie polskim; 2) charakterystyka ideologii gender i jej zagrożenia; 3) stanowisko Kościoła wobec ideologii gender; 4) konieczność intensywniejszej ochrony praw małżeństwa i rodziny.


Analiza wymienionych zagadnień prowadzi do następujących wniosków: Prawo polskie chroni małżeństwo, dzieci i rodzinę, lecz ta ochrona nie jest w pełni konsekwentna. Wprowadzenie do porządku prawnego Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (z 11 maja 2011 r.) osłabi pozycję tradycyjnego małżeństwa i rodziny i może wyeliminować ich ochronę, co może doprowadzić do zmiany zapisów konstytucji chroniących małżeństwo i rodzinę.


W tej sytuacji za uzasadnione należy uznać następujące działania: uświadamianie społeczeństwa, czym jest ideologia gender i do czego dążą jej zwolennicy; upowszechnianie znajomości praw małżonków, rodziców i rodziny; pomaganie małżonkom w korzystaniu z przysługujących im praw; współudział w stanowieniu praw wspierających małżonków, rodziców i rodziny w wypełnianiu ich zadań.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Problematyka odwołania komornika ze stanowiska ze względu na wiek – aspekty formalnoprawne

Artykuł dotyczy zawodu komornika i kwestii związanych z uprawnieniem Ministra Sprawiedliwości do odwołania go ze stanowiska po ukończeniu 70 roku życia. W ocenie autorów taki przepis nie jest dyskryminujący, egzekucje bowiem komornik musi prowadzić samodzielnie i nie jest on pracownikiem, a funkcjonariuszem publicznym. Ponadto jest to regulacja podobna do tych, które obowiązują notariuszy czy sędziów.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Skutkowe czy formalne przestępstwo nadużycia władzy

Autor przeprowadza rozważania w przedmiocie charakteru art. 231 § 1 k.k. w kontekście jego skutkowego bądź bezskutkowego charakteru, odnosząc się do głównych argumentów wskazywanych w literaturze i orzecznictwie na rzecz jednego albo drugiego stanowiska. W wyniku przeprowadzonej analizy dochodzi do konkluzji, że art. 231 § 1 k.k. statuuje przestępstwo abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, jednocześnie formułując postulaty de lege ferenda zawężenia jego pola kryminalizacji.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Rozumowanie per analogiam w prawie precedensowym: dwa ujęcia analogii

Oprócz zwięzłego przedstawienia modelu precedensu z reguł w artykule zostały opisane dwa podstawowe ujęcia (modele, koncepcje) rozumowania per analogiam w prawie precedensowym. Pierwsze z nich zostało nazwane faktualnym, a drugie racjonalnym. Terminologia ta jest podyktowana tym, że w ramach modelu faktualnego do ustalenia istotnego podobieństwa między porównywanymi stanami faktycznymi dochodzi za pośrednictwem, nie do końca dostępnej dla ludzkiego poznania, intuicji tudzież emocji albo rezultatu, jaki – z jakichś innych przyczyn – pożądany jest w danym przypadku. Natomiast zgodnie z założeniami modelu racjonalnego podobieństwo to jest stwierdzane poprzez odwołanie się do pojęcia „precedensowych racji” oraz „faktów sprawczych” sprawy precedensowej i odpowiedników tych faktów w sprawie, której skutki prawne chcemy poprzez sięgnięcie do rozumowania z analogii dopiero określić. W efekcie sposób stawiania ostatecznych konkluzji jest w tym ujęciu prawniczej analogii bardziej przejrzysty i przewidywalny. Drugie natomiast, faktualne ujęcie takiej analogii, poza tym, że pozostaje bardziej tajemnicze („mistyczne”), zdaje się w większym stopniu umożliwiać sędziom wydawanie sprawiedliwych, w ich mniemaniu lub w mniemaniu społeczeństwa, rozstrzygnięć, zwłaszcza gdy ten, kto stawia wnioski per analogiam, jest osobą odznaczającą się dużą wiedzą prawniczą i doświadczeniem życiowym. Oprócz modelu faktualnego i racjonalnego w artykule została przedstawiona również koncepcja, która sprowadza rozumowanie z analogii do proporcji (A:B jest jak C:D), oraz takie ujęcie wnioskowania a simile, w którym o wystąpieniu istotnego podobieństwa przesądza nie podobieństwo między faktami porównywanych spraw, lecz sama możliwość objęcia tych faktów jakaś ogólną zasadą (regułą).

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wybór oferty najkorzystniejszej jako cel postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na uwarunkowania prawne wyboru najkorzystniejszej oferty i problemy praktyczne występujące na kanwie stosowania poszczególnych przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych i innych ustaw. Zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Najkorzystniejszą ofertą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia publicznego albo oferta z najniższą ceną. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera wskazanie przez zamawiającego kryteriów oceny ofert i sposobu operowania poszczególnymi kryteriami. Nowelizacja ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 sierpnia 2014 r. ukierunkowana została między innymi na rzecz wyboru ofert gwarantujących najlepszą relację jakości do ceny na podstawie pozacenowych kryteriów oceny ofert, w tym kryteriów środowiskowych, jakości, wartości technicznej. Tego rodzaju modyfikacje determinują również konieczność wzmocnienia kwalifikacji pracowników zamawiającego, w szczególności komisji przetargowej, w zakresie umiejętności właściwego sprecyzowania kryteriów pozacenowych.


Praktyka stosowania nowych rozwiązań pozwoli wkrótce odpowiedzieć na pytanie, czy założenia ustawodawcy, które towarzyszyły nowelizacji przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, przyniosły oczekiwane rezultaty.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Teologiczne podstawy mediacji w prawie kanonicznym

Autor wskazuje, że mediacja w prawie kanonicznym ma podstawy teologiczne i prawne. Artykuł zawiera analizę wyłącznie podstaw teologicznych w wybranych fragmentach Pisma Świętego, w uchwałach soborowych oraz w nauczaniu papieskim. Podstawy teologiczne zostały określone przez Boskiego Założyciela Kościoła, Jezusa Chrystusa, w Piśmie Świętym.  

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
Prawnokanoniczne implikacje nakazu misyjnego

Artykuł przedstawia implikacje mandatu misyjnego w aspekcie prawno-kanonicznym. To znaczy, iż prawodawca kościelny umieścił w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. kilka znaczących kanonów regulujących sprawy misyjne. Ewangelizacja w świecie współczesnym jest ciągle aktualna. Zwrócono uwagę na podmioty odpowiedzialne za rozwój dzieła misyjnego w Kościele powszechnym. Są to papież, biskupi, kapłani, zakonnice, zakonnicy i wierni świeccy. Twórcą misji i ewangelizacji w świecie jest Duch Święty, który ożywia i jednoczy wspólnotę wiary, jaką jest Kościół. Wnikanie prawdy ewangelicznej w głąb kultur to inkulturacja, która dokonuje się w przepowiadaniu Dobrej Nowiny. Na strukturę opracowania składają się następujące części: 1) Wstęp; 2) Kanoniczne ujęcie nakazu misyjnego; 3) Misyjna natura Kościoła; 4) Podmioty głoszonej Kerygmy; 5) Odbiorcy i kontekst kulturowy misyjnego przepowiadania Słowa Bożego; 6) Świat współczesny a aktualność prowadzenia misji; 7) Podsumowanie. Szczegółowo omówiono kanony Kodeksu Jana Pawła II, które dotyczą bezpośrednio działalności misyjnej Kościoła wobec współczesnego świata. Wskazano, w jakim kierunku rozwija się nowy horyzont misji ad gentes.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
Sprawa beatyfikacyjna Sługi Bożego Józefa Marii Haro Salvadora (1904-1965) – współczesnego wzoru zaangażowania i odpowiedzialności społecznej

W roku kolejnego synodu poświęconego rodzinie staje przed nami postać męża jednej żony, z którą wychowywał ośmioro dzieci – Józefa Marii Haro Salvadora. Chociaż minęło 50 lat od śmierci Sługi Bożego, która nastąpiła w roku zakończenia Soboru Watykańskiego II, widzimy świeckiego katolika zaangażowanego w sprawy publiczne na każdym etapie życia, stosownie do swojego stanu, dużo wcześniej niż rozpoczął obrady wspomniany Sobór. Przedstawiony w części pierwszej artykułu rys biograficzny ukazuje, że Sługa Boży może i dziś stanowić wzór odpowiedzialności w rodzinie, w środowisku pracy, w aktywności wspólnoty religijnej i świeckiej. Na aktualność tej postaci wskazywali też mówcy występujący po formalnej części sesji otwarcia procesu, którą przedstawiono w części trzeciej.


Z historii sprawy, przed jej formalnym rozpoczęciem, a przedstawionej w drugiej części artykułu, wyraźnie wynika, że oprócz potrzeby przygotowania postulatorów, istnieje konieczność uwrażliwiania środowisk zamierzających być aktorami w konkretnych sprawach na potrzebę korzystania z ich pomocy, już na etapie wstępnej oceny, bez względu na status intelektualny czy naukowy samych zainteresowanych. Na przykładzie tej sprawy, przy uwzględnieniu obowiązujących norm, wskazuje się, że nie należy też pozostawiać kwestii zbierania dokumentów i świadectw dopiero na etap procesowy. Ponadto zadania tego nie należy składać na barki jednej osoby, bo może zakończyć się to obumarciem sprawy wraz ze śmiercią tejże.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: prawo kanoniczne
Troska o stan zdrowia podopiecznego jako element pieczy nad osobą w stosunku prawnym opieki nad pełnoletnim ubezwłasnowolnionym całkowicie

Zapewnienie ochrony prawnej osobie wykazującej zaburzenia psychiczne tak, aby jej sytuacja prawna nie uległa pogorszeniu wskutek ubezwłasnowolnienia, jest możliwe dzięki obligatoryjnemu „zastosowaniu” wobec osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie instytucji opieki. Na treść stosunku opieki nad osobą pełnoletnią całkowicie ubezwłasnowolnioną składają się: piecza nad osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie, zarząd jej majątkiem oraz jej reprezentacja. Obowiązkiem opiekuna w zakresie sprawowania pieczy nad osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie jest przede wszystkim troska o zapewnienie odpowiedniego leczenia, dbanie o zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych podopiecznego w zakresie wyżywienia, ubrania, czystości, a także innych potrzeb wynikających z fizjologii człowieka oraz zapewnienie odpowiednich warunków egzystencji. W stosunku opieki nad osobą pełnoletnią na plan pierwszy wysuwają się starania o poprawę jej stanu zdrowia, zapewnienie odpowiedniego leczenia. Ze względu na przesłanki ubezwłasnowolnienia szczególne znaczenie ma określenie roli przedstawiciela ustawowego w przypadku potrzeby czy też konieczności umieszczenia osoby ubezwłasnowolnionej w szpitalu psychiatrycznym lub „jedynie” poddania jej badaniu psychiatrycznemu. Zasady wykonywania funkcji opiekuna w tym zakresie regulują przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Obowiązek troski o stan zdrowia podopiecznego nie ogranicza się, co oczywiste, do zdrowia psychicznego. Przedstawiciel ustawowy jest także uprawniony do decydowania o wykonaniu innych (niż objęte psychiatryczną opieką zdrowotną) świadczeń. Zasady udzielania zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych zostały zawarte w przepisach ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Analiza unormowań ustaw o ochronie zdrowia psychicznego oraz o zawodach lekarza i lekarza dentysty uprawnia do stwierdzenia, że ustawodawca konsekwentnie realizuje postulat znacznego współdziałania pacjentów ubezwłasnowolnionych w podejmowaniu decyzji dotyczących ich stanu zdrowia. Zgodzić się należy, że tego rodzaju rozwiązania nie pozostają bez wpływu na sytuację prawną i sprawowanie opieki przez przedstawiciela ustawowego osoby ubezwłasnowolnionej, którego uprawnienia co do wyłącznego decydowania o udzielaniu podopiecznemu świadczeń zdrowotnych ulegają ograniczeniu. Ze względu na to, że pacjent ubezwłasnowolniony całkowicie dysponuje prawną kompetencją do wyrażenia zgody, jedynie wówczas, gdy jest „niezdolny do świadomego wyrażenia zgody”, decyzje co do interwencji medycznych podejmuje wyłącznie jego przedstawiciel ustawowy. Czynności przedstawiciela ustawowego, sposób sprawowania opieki podlegają nadzorowi sądu opiekuńczego.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ograniczenia telewizyjnej reklamy produktu leczniczego w prawie polskim

Zagadnienie prawnych ograniczeń reklamy telewizyjnej produktu leczniczego jest w swej istocie związane z kwestią reklamy specyficznego, wrażliwego produktu przy pomocy specyficznego, silnie oddziaływującego medium. Wymienione wyżej aspekty podjętego tematu oraz konieczność ochrony życia i zdrowia uzasadniają określone ograniczenia prawne takiej reklamy, ustanowione przez ustawodawcę. W artykule składającym się z pięciu części Autorka podejmuje próbę naszkicowania wyznaczonego przez przepisy prawa modelu telewizyjnej reklamy produktu leczniczego – definiuje podstawowe pojęcia, prezentuje merytoryczne ograniczenia telewizyjnej reklamy produktu leczniczego oraz uzupełniające je formalne ograniczenia reklamy tego typu i formułuje wnioski.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kryteria oceny dowodu z opinii biegłego w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego

Dowód z opinii biegłego znajduje zastosowanie zarówno w postępowaniu cywilnym, jak i karnym. Służy poznaniu prawdy, ale tworzy też realne trudności zarówno z dopuszczeniem, jak i oceną dowodów dostarczanych przez biegłych, którzy w oparciu o posiadaną specjalistyczną wiedzę i skomplikowane, nowe metody badawcze, wydają opinie. Organy wymiaru sprawiedliwości powinny posiadać umiejętność analizy wskazanych opinii, a w szczególności dysponować „narzędziami” do oceny ich wartości. Nadal wyzwaniem pozostają opinie biegłych oparte na nowych technikach badawczych. Stąd istnieje konieczność stworzenia, wzorem prawa amerykańskiego, przejrzystych kryteriów oceny takiej opinii biegłego i ujednolicenia standardów, aby ułatwić skorzystanie z niej w procesie orzekania i postuluje się doprecyzowanych i spójnych kryteriów, które musiałaby spełnić nowa, wcześniej nie stosowana metoda badawcza. Umożliwi to zabezpieczenie wymiaru sprawiedliwości przed pseudonaukowymi dowodami i wymusi wypracowanie właściwego systemu doboru biegłych, gwarantującego rzetelność i wysoki poziom wykonanych badań i sporządzonej na tej podstawie opinii.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Podatek akcyzowy a wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu według regulacji prawnych obowiązujących w Polsce (wybrane aspekty)

Problematyka prezentowanego artykułu dotyka praktycznego zagadnienia związanego z nabyciem wewnątrzwspólnotowym pojazdu i jego kwalifikacji do właściwej pozycji Scalonej Nomenklatury. Poruszane w artykule kwestie są o tyle istotne, że bardzo często dochodzi do wydawania przez organy celne i sądy administracyjne odmiennych decyzji i orzeczeń na bazie takich samym stanów faktycznych i prawnych.


Z tego też względu Autorka podjęła próbę opisu działań tak organów i sądów, jak i podatników zobowiązanych do uiszczenia podatku akcyzowego, w razie zaliczenia pojazdu do pozycji CN 8703, mimo istnienia uzasadnionych podstaw zaliczenia pojazdu do pozycji CN 8704, co powoduje niebagatelne skutki prawne dla podatnika, tj. nie rodzi zobowiązania podatkowego.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Status prawny Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jest organem, który odnosi się do niezmiernie ważnej sfery ludzkiego życia, jakim jest wolność słowa i prawo do informacji. W systematyce Konstytucji RP zalicza się ją do organów kontroli państwowej i ochrony prawa. Z woli państwa odpowiada więc za stworzenie warunków do swobodnej wymiany poglądów i przepływu informacji, ale z poszanowaniem interesu publicznego. Prawodawca powierzył jej odpowiedzialność za utrzymanie standardów właściwych państwom demokratycznym i społeczeństwom, które uważają się za cywilizowane. Szansę na prawidłowe wykonywanie zadań daje niezależność od rządu oraz trudność odwołania jej członków przed upływem kadencji. Sposób kreowania, skład personalny oraz działalność KRRiT wywołuje kontrowersje i zdecydowany sprzeciw, a w konsekwencji prowadzi do formułowania żądań jej zlikwidowania.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Pontificia Praecepta de clero Uxorato Orientali i fakultatywność celibatu w katolickich Kościołach wschodnich

Artykuł dotyczy opublikowanego dnia 14 czerwca 2014 r. dokumentu Kongregacji Kościołów Wschodnich Pontificia Praecepta de clero Uxorato Orientali, na podstawie którego na terenach, które nie są tradycyjnymi regionami wschodnimi w rozumieniu prawa katolickich Kościołów wschodnich, a na których są obecne wspólnoty katolików wschodnich, będzie można udzielać święceń żonatym mężczyznom. Autor analizuje zawartość treściową dokumentu, wyjaśnia problemy natury terminologicznej oraz jego usytuowanie w systemie prawa kanonicznego, podejmując także kwestie problematyczne.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne