rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wygaszanie procesu spalania przy pomocy fal akustycznych

Przerwa w procesie produkcyjnym wiąże się zawsze ze stratami finansowymi przedsiębiorstwa. Tak więc niezwykle ważnym elementem w przypadku zaistnienia pożaru jest jego wykrycie i ugaszenie w jak najwcześniejszej fazie oraz wykorzystanie technologii gaśniczych oddziałujących w sposób niedestruktywny na obiekty chronione. Idealnym rozwiązaniem wydaje się zatem wykorzystanie fal akustycznych w procesie gaszenia pożarów. W artykule przedstawiono badania dotyczące gaśniczych właściwości fal akustycznych wraz z sugestią wykorzystania tego zjawiska jako elementu stałych urządzeń gaśniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozporządzenie dla jednostek ochrony przeciwpożarowej

Artykuł przedstawia zadania i cele pracy Zespołów ds. nowelizacji rozporządzeń Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. dotyczących wykazu służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego, ochronie zdrowia i życia oraz mienia a także zasad dopuszczania tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. nr 143 poz. 1002) a także szczegółowych czynności wykonywanych podczas procesu dopuszczania, zmiany i kontroli dopuszczania wyrobów opłat za powyższe czynności i sposobu ich ustalania.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Symulator szkolenia kierowców wozów bojowych PSP z wykorzystaniem środowiska symulacji wirtualnej VBS2

Cel: Przedstawienie koncepcji i projektu trenażera stanowiska kierowcy zintegrowanego ze środowiskiem symulacji wirtualnej, przy pomocy którego można wspomagać proces szkolenia i doskonalenia kierowców-funkcjonariuszy KSRG
Wprowadzenie: Artykuł przedstawia założenia merytoryczne oraz stan realizacji projektu naukowo-badawczego pt. „Opracowanie nowoczesnych stanowisk szkoleniowych zwiększających skuteczność działań ratowników KSRG”. Umowa numer 0001/ID3/2011/01 z dnia 2011-12-28 r., finansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.
Wnioski: Celem realizacji projektu jest zaprojektowanie trenażera stanowiska kierowcy zintegrowanego ze środowiskiem
symulacji wirtualnej, przy pomocy którego można wspomagać proces szkolenia i doskonalenia kierowców-funkcjonariuszy
KSRG. Zastosowane rozwiązania informatyczne pozwalają dowolnie konstruować scenariusze sytuacji typowych i wyjątkowych, uwzględniając różnorodność terenu działań, obiektów, warunków związanych z porą roku i dnia oraz zachowaniem się innych komputerowo sterowanych wirtualnych uczestników scenariusza. Symulator stanowi autonomiczne i mobilne stanowisko szkoleniowe z zastosowaniem oryginalnych elementów wyposażenia kabiny kierowcy z wykorzystaniem zaawansowanego środowiska symulacji wirtualnej.
Znaczenie dla praktyki: Ze względu na różne warianty prowadzenia ćwiczeń wspomaganych komputerowo, zaprezentowano najistotniejsze elementy wpływające na bezpieczeństwo dojazdu na miejsce działań ratowniczo-gaśniczych. Przedstawiono przykładowe organizacje ćwiczeń ze wskazaniem roli poszczególnych elementów w oparciu o tworzone biblioteki scenariuszy oraz możliwości ingerencji instruktora w wykorzystywane scenariusze. Zaprezentowano najważniejsze właściwości symulatorów wirtualnych w kontekście ich wykorzystania do szkolenia. Na zakończenie przedstawione zostały przykłady praktycznych zastosowań systemu wizualizacji do tworzenia oprogramowania z wykorzystaniem symulatora VBS2.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metoda projektowania bazy wiedzy oraz reguł segmentatora regułowego oparta o formalną analizę pojęć

Cel: Zaprezentowanie rozwiązania problemu segmentacji tekstu dziedzinowego. Badany tekst pochodził z raportów (formularza „Informacji ze zdarzenia”, pola „Dane opisowe do informacji ze zdarzenia”) sporządzanych po akcjach ratowniczo-gaśniczych przez jednostki Państwowej Straży Pożarnej.
Metody: W celu realizacji zadania autor zaproponował metodę projektowania bazy wiedzy oraz reguł segmentatora regułowego. Zaproponowana w artykule metoda opiera się na formalnej analizie pojęć. Zaprojektowana według proponowanej metody baza wiedzy oraz reguł umożliwiła przeprowadzenie procesu segmentacji dostępnej dokumentacji. Poprawność i skuteczność proponowanej metody zweryfikowano poprzez porównanie jej wyników z dwoma innymi rozwiązaniami wykorzystywanymi do segmentacji tekstu.
Wyniki: W ramach badań i analiz opisano oraz pogrupowano reguły i skróty występujące w badanych raportach. Dzięki zastosowaniu formalnej analizy pojęć utworzono hierarchię wykrytych reguł oraz skrótów. Wydobyta hierarchia stanowiła zarazem bazę wiedzy oraz reguł segmentatora regułowego. Przeprowadzone eksperymenty numeryczne i porównawcze autorskiego rozwiązania z dwoma innymi rozwiązaniami wykazały znacznie lepsze działanie tego pierwszego. Przykładowo otrzymane wyniki F-miary otrzymane w wyniku zastosowania proponowanej metody wynoszą 95,5% i są lepsze o 7-8% od pozostałych dwóch rozwiązań.
Wnioski: Zaproponowana metoda projektowania bazy wiedzy oraz reguł segmentatora regułowego umożliwia projektowanie i implementację oprogramowania do segmentacji tekstu z małym błędem podziału tekstu na segmenty. Podstawowa reguła dotycząca wykrywania końca zdania poprzez interpretację kropki i dodatkowych znaków jako końca segmentu w rzeczywistości, zwłaszcza dla tekstów specjalistycznych, musi być opakowana dodatkowymi regułami. Działania te znacznie podnoszą jakość segmentacji i zmniejszają jej błąd. Do budowy i reprezentacji takich reguł nadaje się przedstawiona w artykule formalna analiza pojęć. Wiedza inżyniera oraz dodatkowe eksperymenty mogą wzbogacać utworzoną sieć o nowe reguły. Nowo wprowadzana wiedza może zostać w łatwy sposób naniesiona na aktualnie utworzoną sieć semantyczną, tym samym przyczyniając się do polepszenia segmentacji tekstu. Ponadto w ramach eksperymentu numerycznego wytworzono unikalny: zbiór reguł oraz skrótów stosowanych w raportach, jak również zbiór prawidłowo wydzielonych i oznakowanych segmentów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zbigniew Jacorzyński

Pułkownik Zbigniew Jacorzyński to postać wybitnie zasłużona dla polskiego pożarnictwa. Urodził się 8 sierpnia 1921 roku w Cieszynie. Był synem oficera Wojska Polskiego. W młodości udzielał się w polskim harcerstwie. W 1937 roku stanął do poboru i dostał przydział do broni pancernej, głównie z powodu fascynacji motoryzacją. W 1939 roku ukończył liceum o profilu matematyczno-fizycznym, po czym odbył obowiązkową sześciotygodniową służbę w Junackich Hufcach Pracy w Równym, na granicy Polesia i Wołynia. W dniu 17 września 1939 roku, kiedy Sowieci przekroczyli polską granicę, cały hufiec został zmobilizowany i skierowany na odsiecz Brześcia nad Bugiem, zajętego wówczas przez Niemców. Po drodze żołnierze zostali otoczeni przez Rosjan, rozbrojeni i wzięci do niewoli. Wywieziono ich na Syberię. Zbigniew, pracując w tamtejszym obozie przy wyrębie drzew, zachorował i trafił szpitala. Życie uratowała mu funkcja sanitariusza w łagrze. Z obozu udało mu się zbiec dzięki temu, że ukrył się pomiędzy szczapami drewna w wagonie kolejowym. Po ucieczce rozpoczął poszukiwania rodziny, którą odnalazł w Krakowie. Jeszcze podczas wojny, w Pińczowie, po raz pierwsze zetknął się ze strażą pożarną. Zapisał się tam do Ochotniczej Straży Pożarnej, która – oprócz ćwiczeń strażackich – prowadziła również działalność konspiracyjną. Była to jednostka Szarych Szeregów. Po wojnie Zbigniew Jacorzyński podjął pracę w ochronie przeciwpożarowej w Wojewódzkim Inspektoracie Pożarniczym w Szczecinie. Pracując i ucząc się, uzyskał pożarnicze wykształcenie oficerskie. W latach 1951–1952 był komendantem Szkoły Pożarniczej w Mielenku w województwie koszalińskim, a następnie przez dwa lata –oficerem szkoleniowym w Szkole Pożarniczej w Poznaniu. Stamtąd przeniesiono go do Wałbrzycha, gdzie doceniono jego zaangażowanie, w wyniku czego w 1967 roku został komendantem Podoficerskiej Szkoły Pożarnictwa nr 5 w Wałbrzychu w stopniu kapitana pożarnictwa. W latach 1966–1976 kierował Szkołą Podoficerów Pożarnictwa w Krakowie-Nowej Hucie, którą w 1973 roku przekształcono w Szkołę Chorążych Pożarnictwa. Przez 16 lat pracy dydaktycznej wykształcił kilkuset młodych adeptów pożarnictwa. W 1976 roku podjął służbę w Komendzie Wojewódzkiej Straży Pożarnych w Bielsku-Białej na stanowisku starszego inspektora wojewódzkiego do spraw szkolenia i doskonalenia zawodowego. Na emeryturę przeszedł 31 sierpnia 1981 roku w stopniu pułkownika pożarnictwa. Był urodzonym nauczycielem oraz cenionym wychowawcą kadry podoficerskiej i młodzieży strażackiej, wśród której czuł się bardzo dobrze. Zmarł 24 sierpnia 1996 roku w wieku 75 lat.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja interaktywnego systemu ostrzegania i alarmowania ludności o zagrożeniach

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań wstępnych mających na celu poznanie opinii ludności cywilnej na temat potrzeby i możliwości
wprowadzenia do powszechnego użytku aplikacji na smartfony oraz komputery stacjonarne pozwalającej przekazywać informacje o zagrożeniach w czasie
rzeczywistym. Uzyskane dane, po uprzedniej weryfikacji i autoryzacji przez właściwe centrum dyspozycyjne, będą elementem systemu monitorowania
zagrożeń oraz ostrzegania i alarmowania o zagrożeniach.
Projekt i metody: W badaniach posłużono się metodą sondażu diagnostycznego. Przy wykorzystaniu odpowiedniej techniki pozwala ona stosunkowo
szybko i rzetelnie przeprowadzić badania w licznej grupie respondentów. W tym przypadku techniką była ankieta. Opracowane dla niej narzędzie składało
się z siedmiu pytań merytorycznych, które posłużyły do zbadania opinii ludności cywilnej na temat potrzeby zaprojektowania aplikacji pozwalającej
obywatelom aktywnie uczestniczyć w przekazywaniu informacji o zagrożeniach.
Wyniki: Uzyskane wyniki świadczą o zainteresowaniu respondentów projektowanym narzędziem oraz na względne zrozumienie istoty jego działania.
Co oczywiste, pojawiają się rozbieżności w zakresie jego ostatecznego kształtu i przeznaczenia. Pewien niepokój budzą odpowiedzi wskazujące na to,
że narzędzie będzie wykorzystywane przede wszystkim przez służby, inspekcje i straże, ale wydaje się, że te odpowiedzi wynikają z pewnej niewiedzy
i nieświadomości badanych. Kampania społeczna oraz stosowne instrukcje będące elementem aplikacji powinny to zmienić.
Wnioski: Analizując wyniki przeprowadzonych badań, można wysnuć następujące wnioski:
– Istnieje bezsporna potrzeba opracowania interaktywnej aplikacji pozwalającej ludności cywilnej na czynny udział w procesie monitorowania zagrożeń.
– Niezbędne wydaje się powołanie komórek, które na szczeblach lokalnych, tj. w powiatach, będą weryfikować napływające informacje o zagrożeniach.
– Niezwykle ważne jest merytoryczne oraz wolicjonalne i etyczne przygotowanie ludności cywilnej do korzystania z aplikacji.
– Aplikacja musi mieć jasno zredagowaną instrukcję i samouczek. Zalecane jest opracowanie analogicznych i w pełni kompatybilnych wersji aplikacji
na urządzenia przenośne oraz stacjonarne.
– Konieczne jest zaszczepienie w ludności cywilnej przekonania o potrzebie i celowości użycia aplikacji.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena zgodności wyrobów stosowanych w ochronie przeciwpożarowej w Polsce aktualny stan prawny. Działalność CNBOP

Artykuł zawiera zagadnienia:
- aktualny stan prawny w zakresie certyfikacji wyrobów służących do ochrony przeciwpożarowej w Polsce,
- działalność Centrum Naukowo - Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej (CNBOP) na rzecz ochronie przeciwpożarowej,
- działalność i kompetencje CNBOP.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Aparatura do badania trwałości hydraulicznych narzędzi ratowniczych

Autorzy artykułu opisują prace oraz wyniki realizacji zadania badawczego wykonywanego we współpracy Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej w Józefowie z Instytutem Technologii Eksploatacji Państwowym Instytutem Badawczym w Radomiu w ramach projektu badawczego zamawianego Nr PW-004/ITE/09/2006/2 objętego Programem Wieloletnim PW-004. W ramach powyższego zadania opracowano metodykę oraz zbudowano stanowisko do badania trwałości hydraulicznych narzędzi ratowniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wstęp do teorii bezpieczeństwa

Cel: Sformułowanie definicji bezpieczeństwa w ujęciu psychologii i socjologii humanistycznej.
Wprowadzenie: Socjologia i psychologia humanistyczna to nurty stojące w opozycji do pozytywizmu w nauce, głoszące, iż nauki o człowieku są zasadniczo
inne niż nauki przyrodnicze i wymagają odmiennych metod badań. Stawiają one w centrum badań konkretnego człowieka, nie jako przedmiot, ale
podmiot świadomy swoich działań i interakcji społecznych. Główne postulaty socjologii humanistycznej to: antynaturalizm, interakcjonizm, podmiotowość
interakcji społecznych oraz poszukiwanie i rozumienie przyczyn działania obiektu badań. Podobnie psychologia humanistyczna traktuje człowieka jako
podmiot badający rzeczywistość, obserwujący, przewidujący, planujący, wnioskujący oraz wykorzystujący posiadaną wiedzę do kreowania rzeczywistości
i przystosowywania się do niej. W artykule dokonano leksykalnej analizy bezpieczeństwa oraz opisano i uzasadniono przyjętą postawę metodyczną. Na tej
bazie sformułowano definicję bezpieczeństwa. Na jej podstawie, w dalszej części artykułu, zwrócono uwagę na problematykę subiektywności poczucia
bezpieczeństwa kształtowanego przez analizę docierających do podmiotu poznającego informacji w oparciu o własne doświadczenie, światopogląd
oraz umiejętności badawcze. Tak kształtowane poczucie bezpieczeństwa jest bardzo podatne na manipulację medialną. Następnie w drodze rozważań
dedukcyjnych sformułowano wnioski dotyczące uwarunkowań kształtowania bezpieczeństwa szeroko rozumianej organizacji (społeczność, państwo,
przedsiębiorstwo). W ostatniej zaś części określono sposób oceny poziomu bezpieczeństwa w wymiarze personalnym i organizacyjnym.
Metodologia: Definicję bezpieczeństwa oraz wnioski z niej płynące, w aspekcie kształtowania bezpieczeństwa personalnego i organizacyjnego wyprowadzono
na drodze rozważań dedukcyjnych. W badaniach przyjęto teoretyczno – metodyczną postawę badawczą płynącą z nurtu humanistycznego
socjologii i psychologii.
Wnioski: Personalne poczucie bezpieczeństwa zależy od doświadczenia życiowego, światopoglądu oraz umiejętności badawczych konkretnej osoby
– zdolność krytycznego myślenia postulowana przez Immanuela Kanta. Bezpieczeństwo organizacyjne może być definiowane w trzech kontekstach,
dlatego też przy posługiwaniu się tym pojęciem należy określić kontekst jego definiowania.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dostawa energii elektrycznej i sygnałów do urządzeń przeciwpożarowych

W artykule autorzy przedstawiają zagadnienia związane z ciągłością dostawy energii i przekazu sygnału do urządzeń przeciwpożarowych. W pierwszej części artykułu wskazują, jak istotne jest zachowanie ciągłości dostawy energii i sygnału do urządzeń przeciwpożarowych dla bezpieczeństwa pożarowego i warunków bezpiecznej ewakuacji z obiektów budowlanych. W dalszej części skupiają się na definicji zespołu kablowego i wymagań stawianych zespołom kablowym, jak również elementów wchodzących w skład zespołów kablowych. Dalej opisują dostępne na polskim rynku rodzaje kabli stosowanych w ochronie przeciwpożarowej oraz oznaczenia kabli związane z odpornością ogniową. Następnym elementem jest prezentacja konstrukcji nośnych do kabli wraz ze wskazaniem ich charakterystycznych parametrów oraz sposobem klasyfikacji wg normy DIN 4102-12 oraz podstawowymi wymaganiami przy instalacji kabli i zespołów kablowych. W podsumowaniu autorzy wskazują na istotną rolę i obowiązek przeprowadzenia przez producentów/dostawców oceny zgodności wyrobów i uzyskania odpowiednich dokumentów potwierdzających spełnienie przez wyroby stawianych im wymagań.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Sposoby modyfikowania właściwości palnych tworzyw sztucznych

W artykule przedstawiono i omówiono problematykę związaną z powszechnym stosowaniem materiałów polimerowych, które mimo wielu swoich zalet charakteryzują się szacunkowo niską odpornością na działanie ognia. Omówiono możliwości podwyższenia odporności na działanie ognia poprzez dodatek do tworzywa sztucznego odpowiednio dobranego antypirenu. W artykule przeanalizowano również sposoby działania środków uniepalniającyh.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Niebezpieczeństwo samozapłonu towarzyszące składowaniu biomasy przeznaczonej do celów energetycznych

Paliwa stosowane w energetyce często wymagają składowania. Wielokrotnie towarzyszy temu ryzyko wystąpienia pożaru. Jego przyczyna może być samozapłon. Szczególne zagrożenie dotyczy luźnej biomasy.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zaufać społeczeństwu, mówiąc mu prawdę : czego nauczyłem się w ciągu 40 lat pracy w sektorze informowania o ryzyku

Artykuł poświęcony jest doświadczeniom dr. M. Sandman wynikającym z jego czterdziestoletniej pracy w dziedzinie komunikacji kryzysowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane aspekty działań ratowniczych i medycznych w aktach terroru

Obecny poziom zagrożenia atakami terrorystycznymi na świecie wyraźnie pokazuje konieczność uwzględnienia ich ryzyka w planach zarzadzania kryzysowego opracowywanych na poziomie krajowym, resortowym, wojewódzkim, a także tych przygotowanych z myślą o aglomeracjach miejskich. Analiza dokonanych w ostatnim dziesięcioleciu ataków terrorystycznych pozwala na zidentyfikowanie charakterystycznych sposobów działania ugrupowań i wynikających z nich skutków. Obszar działań ratowniczo-medycznych znalazł już istotne odzwierciedlenie w literaturze fachowej. Dotyczy to jednak przede wszystkim analiz i studiów konkretnych przypadków. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie istotnych elementów wynikających z analizy porównawczej zdarzeń terrorystycznych i wynikających z niej wniosków dotyczących: - zasad planowania działań ratowniczych na wypadek aktów terroru; - przygotowania procedur działania służb ratownictwa medycznego i szpitali; - systemu weryfikacji planów i prowadzenia ćwiczeń. W artykule wykorzystano przede wszystkim doświadczenia, których podłożem były działania ugrupowań fundamentalistycznych, konieczne jednak stało się także odwołanie do innych nurtów terrorystycznych, jak chociażby działań grup separatystycznych i sekt religijnych. Planowanie i przygotowanie powinno uwzględniać wszystkie możliwe warianty zdarzeń. Jednak należy zawsze w pierwszej kolejności korzystać z dostępnej bazy praktyk. Wprawdzie zdarzenia z 11 września 2001 roku były bezprecedensowe i całkowicie poza schematem planów reagowania służb ratowniczych i porządkowych miasta Nowy Jork, jednak celem terrorystów (jak zawsze w przypadku ataków wymierzonych w .cywilizacje zachodnia.) było wywołanie zbiorowego strach i rozgłosu. Strach i rozgłos są pochodna liczby ofiar i skali zdarzenia, a także wyboru celu ataku. Do osiągniecia założonych rezultatów wystarcza często zastosowanie stosunkowo prostego modus operandi. Schemat zamachów w Izraelu, w krajach Europy Zachodniej czy też w Rosji jest praktycznie identyczny od lat. Pomimo przewidywalnego schematu zdarzenia, dokonane zamachy precyzyjnie trafiają w .czułe punkty. systemu bezpieczeństwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Oprogramowanie CrowdSim do modelowania dynamiki pieszych

Cel: Celem artykułu jest zaprezentowanie autorskiego oprogramowania CrowdSim służącego do modelowania dynamiki pieszych. W oprogramowaniu zaimplementowano algorytmy bazujące na dwuwymiarowym modelu automatu komórkowego Cellular Automata(CA). Uwzględniono w nich strategiczne możliwości pieszych dotyczące wyboru wyjścia (model CA-A) oraz możliwości powstawania zakłóceń płynności ruchu i blokad (model CA-B). Zaimplementowanie różnych pod względem złożoności modeli dało możliwości porównania ich efektywności, funkcjonowania oraz stopnia realizmu otrzymywanych wyników. Projekty i metody: W celu lepszego i bardziej wiarygodnego wyznaczania ścieżek poruszania się pieszych zaproponowano dwie modyfikacje usprawniające działanie algorytmów symulacyjnych. Pierwszą z nich było wprowadzenie zaawansowanych algorytmów rankingujących komórki: SRA (Simple Ranking Algorithm), BFS-RA (Breadth First Search Ranking Algorithm) i ARA (Advanced Ranking Algorithm). Wartość rankingu danej komórki w procesie symulacji jest dla każdego z aktorów wyznacznikiem drogi, po której się porusza. Kolejnym autorskim usprawnieniem było wprowadzenie do definicji automatu komórkowego pojęcia pamięci aktora, dzięki czemu piesi podczas symulacji, pamiętając swoje ostatnie ruchy, poruszają się bardziej płynnie i realistycznie. Wyniki: Na potrzeby porównania modeli przygotowana została specjalna mapa budynku o wymiarach kontygnacji 40 na 22,5 metra (900 m2 ) zdolnego pomieścić maksymalnie 3000 osób. Przeprowadzone symulacje wykazały, że w przypadku modelu CA aktorzy gromadzą się przy jednym z wyjść, podczas gdy pozostałe zostają w większości nieużywane. Wynika to z faktu, że w modelu CA brakuje funkcji kosztu, zatem aktor zawsze wybiera wyj-ście najbliższe. Inaczej sprawa ma się w przypadku modelu CA-A. Tu aktorzy w miarę równo obciążają każde z wyjść; są oni w stanie podjąć decyzje odnośnie do wyboru wyjścia nie tylko na podstawie odległości, ale również zagęszczenia osób przy danym wyjściu. W przypadku porównania modeli CA-A i CA-B praktycznie niezauważalne są różnice w otrzymanych statystykach obciążenia wyjść. Dopiero po bliższym przyjrzeniu się ruchowi aktorów podczas symulacji widać, że jeśli w przypadku czystego modelu CA-A ludzie poruszają według idealnego porządku, o tyle w modelu CA-B zauważalne są chwilowe blokady i zakleszczenia aktorów.Wnioski: Stworzone i zaprezentowane w niniejszej pracy oprogramowanie CrowdSim może posłużyć zarówno projektantom, architektom lub konstruktorom, jak i służbom porządkowym, ochronie danego obiektu lub organizatorom imprez masowych. Symulacje wykonane wielokrotnie dla jednego scenariusza przy różnych parametrach wejściowych uwidoczniają problemy i wąskie gardła mogące pojawić się w trakcie ewakuacji z zagrożonego obiektu. Przeprowadzanie takich symulacji na etapie projektowym może bardzo pozytywnie wpłynąć  na bezpieczeństwo osób użytkujących dany obiekt, jak również poprawić jego funkcjonalność.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowanie metody matrycowania jako droga do sprawnego systemu bezpieczeństwa wewnętrznego

Artykuł p.t. "Zastosowanie metody matrycowania, jako droga do sprawnego systemu bezpieczeństwa wewnętrznego" stanowi propozycję stworzenia siatek bezpieczeństwa dla konkretnych zdarzeń. Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa ciągle się rozwija, a mimo to powstają coraz to nowsze zagrożenia. W przypadku, kiedy należy przeciwdziałać różnego typu zagrożeń proponuje się zastosować matryce bezpieczeństwa. W artykule tym przedstawiono przykładowe siatki bezpieczeństwa dla zdarzeń z użyciem broni chemicznej czy biologicznej, jak również siatki bezpieczeństwa dla wybranego miasta w podejściu zdarzeniowym oraz zadaniowym.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport