rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zespół Dziecka Maltretowanego

Zjawisko przemocy wobec dzieci jest poważnym, szeroko rozpowszechnionym problemem. Jednocześnie świadomość społeczna i znajomość pojęcia Zespołu Dziecka Maltretowanego pozostają na niskim poziomie.
Statystyki policyjne opisują tysiące zgłoszonych spraw i podjętych interwencji dotyczących przemocy wobec dzieci,
co pozostaje w rozbieżności z liczbą 200 raportowanych kodów Zespołu Dziecka Maltretowanego według ICD-10.
Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi lekarzy POZ na problem Zespołu Dziecka Maltretowanego. W pracy przedstawiono wskazówki diagnostyczne, charakterystykę wybranych objawów oraz opis procedur wymaganych przy
postępowaniu w razie podejrzenia przemocy wobec dziecka.

Czasopismo: Family Medicine & Primary Care Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Preferencje żywieniowe pacjentów z chorobami układu krążenia

Wstęp. Zachowanie właściwej diety jest istotnym czynnikiem prewencji chorób układu krążenia (ChUK). Ważne w tym zakresie jest prowadzenie edukacji żywieniowej pacjentów.
Cel pracy. Ocena sposobu żywienia, preferencji i częstotliwości spożycia produktów spożywczych przez pacjentów poradni kardiologicznej.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2012 r. wśród 43 kobiet i 57 mężczyzn powyżej 40. roku życia. Wykorzystano ankietę dotyczącą sposobu żywienia oraz wyliczono wskaźnik BMI.
Wyniki. Stwierdzono niski poziom spożycia warzyw i owoców oraz ryb – zwłaszcza wśród mężczyzn – a także nadmierne
spożycie mięsa i wykorzystanie niewłaściwych technik przygotowania potraw mięsnych oraz błędne zastosowanie tłuszczów.
Wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika słaba znajomość zasad prawidłowego żywienia u osób z chorobami układu krążenia. Zatem istotna jest jak najwcześniejsza edukacja żywieniowa.

Czasopismo: Family Medicine & Primary Care Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Stany zagrożenia życia i nagłe zachorowania w Polsce na podstawie biernego badania korelacyjnego porównującego bezpośrednio przyczyny wyjazdów ambulansów według przyczyn ICD-10: analiza head to head danych z WSPR Bydgoszcz vs. WSPR Konin

Wstęp. W stanie nagłego zagrożenia zdrowia lub życia do pierwszego kontaktu między pacjentem a systemem
opieki zdrowotnej dochodzi w pogotowiu ratunkowym.
Cel pracy. Określenie najczęstszych przyczyn wzywania pogotowia ratunkowego według klasyfikacji ICD-10.
Materiał i metody. Opis zgodnie z ICD-10 przyczyn interwencji zespołów PR (pogotowia ratunkowego) na podstawie danych
Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego (WSPR) z Bydgoszczy i z Konina, które pracują na tym samym systemie teleinformatycznym wspomagającym zarządzanie zasobami PR.
Wyniki. Procentowa struktura wyjazdów PR: „R” 23,91–37,61 (średnio 30), „I” 15,34–23,81 (nieco ponad 20), „S–T” 18,77–21,80
(ok. 20), zaś najrzadziej (< 1%): „A”, „B”, „C”, „D”, „H”, „L”, „M”, „P”, „Q” oraz „V”.
Wnioski. 1. Struktura interwencji w poszczególnych stacjach PR jest do siebie podobna. 2. Według ICD-10, najczęstszą przyczyną interwencji zespołów wyjazdowych PR są rozpoznania „R” (prawie 30%), następnie „I” (ponad 20%) oraz „S–T” (ok.
20%). 3. Najrzadsze (< 1%) przyczyny według klasyfikacji ICD-10 to: „A”, „B”, C”, „D”, „H”, „L”, „M”, „P”, „Q” oraz „V”.
Słowa kluczowe: stany zagrożenia życia i nagłe zachorowanie, biofizyka i biostatystyka, bierne badanie korelacyjne i porównanie bezpośrednie, pogotowie ratunkowe, dane podstawowe i statystyka w pogotowiu ratunkowym, inżynieria procesów.

Czasopismo: Family Medicine & Primary Care Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Stan zaszczepienia przeciw kleszczowemu zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu u dzieci wybranej poradni POZ w Warszawie

Wstęp. Kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (KZM) jest wektorową chorobą wirusową,
przenoszoną przez kleszcze. Jedynym skutecznym sposobem zabezpieczającym przed zachorowaniem na kleszczowe zapalenie mózgu jest szczepienie ochronne.
Cel pracy. Ustalenie stanu zaszczepienia przeciw KZM w populacji dzieci i młodzieży pozostających pod opieką wybranej
poradni podstawowej opieki medycznej (POZ) w Warszawie.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród dzieci od 1. do 18. roku życia. Dokonano analizy dokumentacji medycznej w postaci kart uodpornienia 5658 dzieci pozostających pod opieką wybranej poradni POZ w Warszawie w latach
2006–2011.
Wyniki. W latach 2006–2011 zaszczepiło się przeciw KZM 236 dzieci spośród 5658 dzieci zarejestrowanych w poradni,
co stanowi 4%. Najwięcej szczepień wykonano w 2011 r. (24%), a najmniej – w 2006 r. (12%). 65% szczepień wykonano
u dzieci w wieku 1–6 lat. Schemat trzydawkowy szczepienia podstawowego zrealizowano u 59% pacjentów. Nie obserwowano niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP).
Wnioski. Stan zaszczepienia przeciw KZM dzieci i młodzieży w wybranej poradni POZ w Warszawie był niski (4%), choć
zaznacza się tendencja rosnąca w zakresie częstości wykonywania tego szczepienia. Lekarze rodzinni powinni informować
pacjentów o szczepieniach zalecanych, w tym o szczepieniu przeciw KZM.

Czasopismo: Family Medicine & Primary Care Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wpływ stanów pracy silnika o zapłonie samoczynnym na emisję jednostkową zanieczyszczeń

Właściwości użytkowe silników spalinowych zależą od stanów pracy silników, zarówno od stanów statycznych, jak i od występowania stanów dynamicznych, przy czym stan pracy silnika spalinowego nagrzanego do ustabilizowanej temperatury może być określony przez obciążenie i przez prędkość obrotową. W pracy przedstawiono wyniki badań empirycznych emisji jednostkowej zanieczyszczeń z silnika Cummins 6C8.3 w testach statycznych i dynamicznych, zarówno standardowych, stosowanych w procedurach homologacyjnych, jak i w testach specjalnych, opracowanych dla silników spalinowych maszyn roboczych.

Czasopismo: Combustion Engines
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Gwara w kontakcie – gwara w konflikcie

Przedmiotem artykułu jest zwrócenie uwagi na funkcję komunikacyjną gwary dawniej i obecnie
w zmienionej cywilizacyjnie, społecznie i kulturowo rzeczywistości wiejskiej. Szczególny nacisk
został położony na wartościowanie gwary, jej funkcjonowanie w świadomości użytkowników
i innych mieszkańców regionu oraz w budowaniu więzi społecznych o charakterze integrującym
i dezintegrującym.
Wskazując na status gwary we współczesnej rzeczywistości wiejskiej, zauważamy jej wyraźną
ambiwalentność – od całkowitej negacji i łączenia wyłącznie z przeszłością po pełną akceptację.
Gwara może być niepotrzebnym balastem obciążającym, ale też elementem dziedzictwa,
tożsamości oraz nośnikiem pamięci społecznej i kulturowej.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Różne oblicza tautologii słowotwórczej w polskich gwarach

W oparciu o materiał językowy, pochodzący z gwar Polski centralnej, zostało omówione zagadnienie
tautologii słowotwórczej występujące wśród rzeczowników i przymiotników. Wskazano
różne przyczyny tego zjawiska o charakterze gramatycznym (słowotwórcze i fleksyjne), związane
z kształtowaniem się funkcji semantycznej poszczególnych formantów (np. tworzących nazwy
miejsc i środków czynności), ich produktywnością (np. przymiotnikowy sufiks -ny), oraz wpływem
na bardziej wyraźną funkcję kategorialną derywatów (por. bornik, gonciarka, kopydło). Zauważono
zmiany w zakresie pojmowania prymarnie tautologicznych derywatów, które wiążą się
z modyfikacją znaczenia tworzonych za jego pomocą formacji (np. gąsiątko – gąsię).

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Prosta mowa w tekstach o charakterze religijnym XVIII wieku (Czyn jerejskogo nastawljenija, Poczajów 1776)

Prosta mowa, czyli potoczny język mieszkańców ziem ruskich dawnej Rzeczypospolitej, jako język
o nieuznanym statusie tylko sporadycznie pojawia się w tekstach drukowanych w XVIII wieku
jako środek wypowiedzi literackiej, zwłaszcza w tekstach o charakterze religijnym. Pod tym
względem drukarstwo bazyliańskie stanowi wyjątek. Bazylianie wydawali teksty w tym języku,
prosta mowa pojawiała się również we fragmentach tekstów drukowanych z założenia w innych
językach. Tego typu tekst stanowi źródło badań przedstawionych w niniejszym artykule. Proponowana
analiza ma wskazać elementy prostej mowy na różnych poziomach języka w wydaniu
poczajowskim z 1776 roku: Czyn jerejskogo nastawljenija. Tekst kierowany był do kapłanów
w celu ułatwienia sprawowania posługi duchownej również wśród niewykształconych wiernych,
co wyjaśnia przyczynę pojawienia się w nim elementów ruskojęzycznych. Prosta mowa wspólna
dla przodków dzisiejszych Białorusinów i Ukraińców w postaci opracowanej była oczywiście
w pewnym stopniu tworem sztucznym, ale jednak zróżnicowanym ze względu na jej „nasycenie”
cechami miejscowej wymowy. W kontekście druków poczajowskich należy stwierdzić, że pierwiastkiem dominującym są tu gwary ukraińskie. Oczywiście, ze względu na różnice w czytaniu
wybranych grafemów na białoruskim i ukraińskim obszarze językowym (na przykład grafemu ѣ)
redaktorzy pozostawiali swoim czytelnikom furtkę do wymowy zgodnej z ich lokalną tradycją.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Ze studiów nad historią słownictwa ukraińskiego

W 2007 roku ukazał się mój artykuł zatytułowany Wyrazy niejasne w „Матеріалах до словника писемної та книжної української мови XV–XVIII ст.” J. Tymczenki. Starałem się w nim przyjrzeć bliżej 204 wyrazom, które nie zostały zadowalająco zidentyfikowane i zinterpretowane pod względem znaczeniowym lub w ogóle nie podjęto próby takiej interpretacji, co zostało zasygnalizowane znakiem zapytania. W wyniku moich żmudnych poszukiwań liczbę wyrazów nierozpoznanych co do formy lub znaczenia udało się ograniczyć do 56 jednostek. Spośród tych wyrazów, o których w artykule z 2007 roku napisałem, że „nie poddają się jednoznacznej interpretacji formalnej lub semantycznej”, aż 36 udało się całkowicie lub częściowo rozpoznać i opisać w niniejszej pracy w oparciu o nowe źródła historyczne i etymologiczne języków wschodniosłowiańskich oraz języka polskiego. Należy mieć nadzieję, że z biegiem czasu uda się zidentyfikować także pozostałe 20 wyrazów, które wciąż jeszcze skutecznie strzegą tajemnicy swojej proweniencji.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Nowy wymiar komunikowania politycznego na przykładzie języka prezydenta Czech Miloša Zemana

Celem niniejszego tekstu jest przyjrzenie się strategii komunikacyjnej aktualnego prezydenta Czech
Miloša Zemana. Składają się na niego analizy trzech wybranych wypowiedzi prezydenta – dwóch
pochodzących z bezpośrednich spotkań z mieszkańcami Czech, i jednej, będącej fragmentem audycji
radiowej. Punktem odniesienia stały się z jednej strony maksymy konwersacyjne P. Grice’a i reguły
grzecznościowe G.N. Leecha, z drugiej zaś zasady typowe dla komunikowania politycznego. Wyniki
analiz pokazują, że najprawdopodobniej mamy tu do czynienia z nową tendencją w procesie
komunikacji z wyborcami. Głównym jej kanałem stają się spotkania bezpośrednie, co przyczynia się
do częściowego marginalizowania mediów. Wyborcy pełnią rolę szczególnego rodzaju autorytetu,
który staje się dla polityków swoistym wzorem – zarówno jeśli chodzi o zachowanie, jak i język.
W efekcie tego politycy mówią do swoich wyborców to, czego się od nich oczekuje, i w sposób,
jaki jest im bliski. Dla języka oznacza to niedbałość, potocyzację, ale i wulgaryzację, dla komunikowania
politycznego rezygnację z języka dyplomacji, szacunku dla przeciwnika politycznego,
ale i jego wyborców.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Ukraińskie imiona męskie i ich warianty w polskich zapisach akt miasta Hrubieszowa w I poł. XVII wieku (pogranicze polsko-wschodniosłowiańskie)

W artykule przeanalizowano ukraińskie imiona męskie i ich warianty występujące w XVII-wiecznych
zapisach ksiąg sądowych z pogranicza polsko-wschodniosłowiańskiego. Ziemie stanowiące
historyczne pogranicze polsko-wschodniosłowiańskie, w tym ziemia chełmska, były w przeszłości
terenem styku dwóch kręgów kulturowych: wschodniosłowiańskiego z bizantyjską tradycją
chrześcijańską i cyrylickim alfabetem oraz zachodniosłowiańskiego z rzymskokatolicką religią,
łacińskim alfabetem i językiem.
Historyczne imiennictwo starostwa hrubieszowskiego wykazuje silne związki zarówno
z antroponimią polską, jak i wschodniosłowiańską. Współcześnie typowo ukraińskie imiona
są praktycznie nieobecne – wszystkie używane imiona mają hebrajskie, greckie, łacińskie,
skandynawskie, a nawet tureckie pochodzenie i tylko część z nich jest pochodzenia słowiańskiego.
Jednak za ukraińskie należy uznać warianty imion oficjalnych zaadaptowanych do ukraińskiego
systemu imienniczego.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Tradycja utrwalona w nazewnictwie stroju ludowego Księżaków łowickich

Księżacy łowiccy wyróżniali się od swoich sąsiadów, od innych grup etnicznych mową, obyczajami,
a przede wszystkim strojem, uważanym za najbardziej efektowny i reprezentacyjny ubiór
z terenu Mazowsza.
W pierwszej połowie XIX wieku podstawę stroju łowickiego zaczęły stanowić wełniane
pasiaki, zmieniające z upływem lat swoją kolorystykę. Strój łowicki przetrwał do dziś, choć – po
przeobrażeniach – nie przypomina on tego z początku XIX wieku: jest bardziej kolorowy i bogatszy,
jeśli chodzi o zdobnictwo.
Przedmiotem referatu jest omówienie słownictwa związanego z łowickim strojem ludowym.
Zaprezentowane zostaną – często zróżnicowane na obszarze Księstwa – nazwy części stroju kobiecego
i męskiego oraz nazwy kolorów, którymi mieni się łowicki pasiak.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
To nie moja wina… – obraz oskarżonego usprawiedliwiającego się w tekstach protokołów przesłuchań

Celem niniejszej pracy była próba opisania językowych sposobów usprawiedliwiania się oskarżonych;
opis ten stanowi podstawę rekonstrukcji obrazu oskarżonego w tekstach protokołów
przesłuchań. Analizowany materiał językowy pochodzi z akt spraw prowadzonych w Wydziale
II Karnym Sądu Rejonowego w Krośnie. W artykule omówiono teoretyczne zagadnienia istotne
dla językoznawczej analizy materiału – odniesiono się m.in. do problematyki językowego i tekstowego
obrazu świata oraz pojęcia tekstu. Z analizy wynika, że sposoby usprawiedliwienia się
w tekstach protokołów przesłuchań są zróżnicowane: oskarżeni wymieniają prowokację, wpływ
osób trzecich i kolegów współsprawców, zdarzenia i okoliczności zewnętrzne, na które nie mają
wpływu, pragnienie zemsty, szczególną sytuację rodzinną czy niewiedzę o przestępczym charakterze
czynu, jak również fakt, że ich czyn nie wywarł negatywnych skutków oraz że zdarzył się
im po raz pierwszy. Szukają więc winy w okolicznościach zewnętrznych, poza sobą, co tworzy
ich obraz jako osób biernych i niesamodzielnych.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Praca i ziemia jako wartości szczególnie cenione w społeczności wiejskiej (na przykładzie Drogi przez wieś Wincentego Burka)

Badania nad językowym obrazem świata, postulowane m.in. przez Jerzego Bartmińskiego, pozwalają
postrzegać język jako źródło wiedzy o rzeczywistości, w której funkcjonuje człowiek. Zdaniem
Anny Pajdzińskiej i Ryszarda Tokarskiego mogą być one prowadzone zarówno w oparciu o system
języka, jak i jego konkretne użycia, w tym teksty literackie.
W artykule analizie poddany został obraz pracy na roli oraz samej ziemi, jako dającej plony,
ukazany przez Wincentego Burka w zbiorze opowiadań wydanych w roku 1935. Autorka omawia
agrarne leksemy podkreślające istotność i wysoką rangę aspektów rzeczywistości związanych
z pracą i miejscem gospodarowania rolnika, apelatywy motywowane uprawianym przez człowieka
zawodem i wykonywanym zajęciem, metafory oraz porównania agrarne, a także najważniejsze motywy
Drogi przez wieś, mieszczące się w polu semantycznym pracy, a przy tym szczególnie ważne
z punktu widzenia prostego człowieka, nosiciela kultury ludowej, współtworzonej przez agrarność.
Efektem przeprowadzonej analizy jest ukazanie fragmentu obrazu wsi wykreowanego w dziele
nieco już zapomnianym, które jednak – ze względu na zawartą w nim stylizację na gwarę sandomierską
oraz ludowość – stanowi cenny dla językoznawcy, szczególnie etnolingwisty, materiał do
badań nad językiem i kulturą społeczności wiejskiej z pierwszej połowy XX wieku.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Dawna rzeczywistość wiejska w językowo-kulturowym obrazie współczesnej wsi

Przedmiotem rozważań jest wpisanie obrazu przeszłości wiejskiej w strukturę językową, obyczajową,
kulturową i społeczną współczesnej wsi. Wypowiedzi gwarowe, stanowiące podstawę
materiałową artykułu, są przykładem z jednej strony wyraźnego waloryzowania przeszłości,
z drugiej jej porównania ze współczesnością na zasadzie równorzędności lub przeciwstawienia.
Akcentowaniu przynależności przekazu do przeszłości towarzyszą temporalne wykładniki czasu,
następstwo wydarzeń i kwalifikatory wartościujące, wpisane w opowieści o charakterze agrarnym,
zabawowo-symbolicznym, religijnym, religijno-pogańskim i obyczajowo-zabobonnym. Wyraźnie
zaznaczona opozycja „dawno – teraz” wskazuje nie tylko na powiązanie przekazu z dawnymi czasami,
ale również wzmaga poczucie czasu i pozwala dostrzec zachodzące zmiany oraz wydobyć
różnice kulturowe między wsią dawną a współczesną.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Nazwy własne w fantasy humorystycznej na przykładzie utworów Jacka Piekary i Pawła Majki

W artykule przedstawione są wyznaczniki gatunkowe tzw. fantasy humorystycznej oraz analiza
nazewnictwa występującego w tego typu utworach. Nazwy własne (antroponimy, toponimy) oraz
deskrypcje jednostkowe pełniące funkcję nazw własnych posiadają różne źródła ekspresywności, np.
naruszanie zamkniętości klasy imion, wyzyskiwanie humorystycznych apelatywów w podstawach
onimów, podkreślanie obcości leksykalnej nazw własnych, paronomazja, ekspresja fonetyczna itp. Takie nomina propria pełnią najczęściej funkcje semantyczną, ekspresywną i intertekstualną
poprzez odwołania do nazw własnych z innych tekstów literackich oraz ich modyfikacje. Znaczenie
nazwy własnej najczęściej odczytać można w kontekście, w którym nazwa ta się pojawia. Utwory
zaliczane do fantasy humorystycznej zawierają ciekawy typ nazewnictwa, łączący wyznaczniki
kilku nurtów onomastyki stylistycznej: realistycznego, semantycznego, ekspresywnego i fantastyczno-
baśniowego.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Wybrane konstrukcje geometryczne w Słowniku Wyrazów Technicznych Tyczących Się Budownictwa Teofila Żebrawskiego

Przedmiotem analizy autora niniejszej pracy są pojęcia i konstrukcje geometryczne krzywych mających zastosowanie w budownictwie Teofila Żebrawskiego, zamieszczone w opublikowanym w roku 1883 Słowniku [8]. Szczegółowym celem niniejszego rozdziału jest sprawdzenie poprawności konstrukcji, czyli udowodnienie ich poprawności oraz wskazanie zastosowań, o których Żebrawski nie wspomina. Zakres opracowania obejmuje omówienie 15. rysunków Słownika Żebrawskiego.

Czasopismo: Journal Biuletyn of Polish Society for Geometry and Engineering Graphics
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: matematyka
Gaszenie płomienia dyfuzyjnego przy pomocy fal akustycznych

Cel: W artykule przedstawiono możliwości wygaszania płomienia dyfuzyjnego za pomocą fal akustycznych. Wyznaczono krytyczną wartość częstotliwości oraz graniczną moc akustyczną, przy których zachodzi zjawisko wygaszenia płomienia.
Metody: Na potrzeby realizacji zamierzonego celu niezbędne było skonstruowanie stanowiska umożliwiającego generowanie fal akustycznych w kierunku palnika. Stanowisko wyposażono w generator częstotliwości oraz wzmacniacz sygnału, głośnik o niskim paśmie przewodzenia, falowód, a także mierniki: napięcia, natężenia i częstotliwości. Pomiaru ciśnienia akustycznego w miejscu usytuowania płomienia dokonano za pomocą sondy Culite. Sonda jest skonstruowana na zasadzie mikrofonu z bardzo czułą membraną, elektrodą oraz kondensatorem. Zmiana ciśnienia w ośrodku powoduje minimalne przesunięcie membrany, co w konsekwencji powoduje zmiany w poziomie naładowania kondensatora. Poziom ten jest rejestrowany jako zmiana napięcia przepływającego przez układ. Wartości tego napięcia obserwuje się na ekranie systemu pomiarowego, co pozwala na przeliczenie ich na wartości ciśnienia, uwzględniając zakres pracy systemu pomiarowego. Ponadto wykonano wizualizację przebiegu procesu wygaszania płomienia za pomocą aparatu smugowego. Jest to idealna metoda graficznego dokumentowania wyników badań prowadzonych nad procesami spalania, gdzie niedostateczne oświetlenie wyciemnionego otoczenia nie pozwala na prawidłowe zobrazowanie tradycyjnymi metodami, zaś przy otoczeniu oświetlonym zachodzi nieoddanie całej struktury płomienia na zdjęciu, wywołane mocnym światłem emitowanym przez płomień. 
Wyniki: Przeprowadzone badania dowiodły, że dla danej wartości mocy cieplnej płomienia możliwe jest jego wygaszenie za pomocą szerokiego spektrum częstotliwości krytycznej (35 ÷ 155 Hz) oraz poziomu mocy granicznej poniżej 30 W. Zdolność gaśniczą oszacowano, wyznaczając współczynnik skuteczności gaszenia płomienia – dla wartości 35 ÷ 45 Hz mieściła się ona w przedziale od 35 do 155 Hz. Ponadto wyznaczono graniczną wartość ciśnienia akustycznego (zakres 45 ÷ 55 Pa), poniżej której zjawisko wygaszania płomienia było praktycznie niezauważalne.
Wnioski: Przedstawiona metoda gaszenia płomienia umożliwia, poprzez zadziałanie falą akustyczną o odpowiedniej częstotliwości, całkowite wygaszenie płomienia. Fakt ten potwierdzają uzyskane w ramach eksperymentów wyniki, jak również przeprowadzona wizualizacja za pomocą aparatu smugowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport