rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aklimatyzacja cebul narcyza (Narcissus L.) otrzymanych w kulturach zarodków somatycznych

Warunki podczas fazy in vitro wpływają następczo na aklimatyzację roślin narcyza (Narcissus L.) 'Carlton'. Procesowi aklimatyzacji najlepiej poddają się cebule o masie z przedziału 401-500 mg. Najwyższą przeżywalnością (99%) charakteryzują się cebule chłodzone 9 tygodni, hodowane na pożywkach z sacharozą w stężeniu 3%. Podwyższenie stężenia sacharozy nie wpływa na wzrost liczby cebul rozwijających liście. W przypadku cebul nie chłodzonych dodatek do pożywki gibereliny w stężeniu 5 µM wpływa korzystnie zarówno na procent cebul rozwijających liście, jak i procent przeżywalności ex vitro. Proces aklimatyzacji przeżywały cebule do których ukorzenienia nie stosowano auksyny lub użyto IAA. Cebule narcyza chłodzone w temperaturze 5°C przez 9 tygodni aklimatyzują się najlepiej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc metody BCR do oceny mobilnosci cynku w osadzie sciekowym kompostowanym roznymi metodami. Cz. I

Oceniono wpływ czterech metod przetwarzania osadu ściekowego (kompostowanie: samego osadu, osadu z 20% dodatkiem węgla brunatnego; wermikom- postowanie: samego osadu oraz osadu z 20% dodatkiem węgla) na zmiany formy chemicznej obecnego w tych kompostach cynku. Proces kompostowania prowadzono przez 12 miesięcy. W tym czasie 6-krotnie pobierano próbki do analiz. Do oceny przemian Zn w czasie kompostowania wykorzystano metodę BCR. Stwierdzono, że zastosowane metody kompostowania różnicowały zarówno całkowitą zawartość Zn, jak i udział badanych frakcji tego metalu w jego ogólnej puli. W największym stopniu do ograniczenia mobilności Zn przyczyniło się wermikompostowanie osadu z 20% dodatkiem węgla brunatnego. Natomiast kompostowanie samego osadu prowadzi do wzrostu udziału Zn wymiennego, rozpuszczalnego w środowisku kwaśnym (FI), a więc formy dostępnej dla roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba wyznaczenia wskaznika zanieczyszczenia srodowiska glebowego produktami ropopochodnymi poprzez badanie aktywnosci niektorych enzymow glebowych

Celem podjętych badań było określenie, w jakim stopniu różne stężenia substancji ropopochodnych (400, 2000, 10000, 100000 mg‧kg⁻¹ gleby) wpływają na aktywność enzymów glebowych oraz wyznaczenie enzymów jako wskaźników zanieczyszczenia gleb tymi substancjami. Doświadczenie przeprowadzono na trzech glebach różniących się składem granulometrycznym i ilością węgla organicznego. W odstępach kilkudniowych w okresie doświadczenia badano aktywność fosfatazy kwaśnej i zasadowej, ß-glukozydazy oraz dehydrogenaz. Substancje ropopochodne wpływały w niewielkim stopniu na zmianę aktywności fosfatazy kwaśnej, fosfatazy zasadowej i β-glukozydazy we wszystkich trzech glebach. Stwierdzono w niektórych dniach pomiaru stymulujący wpływ stosowanych dawek substancji ropopochodnych. We wszystkich glebach z dodatkiem tych substancji obserwowano bardzo wyraźne zmiany aktywności dehydrogenazowej. Substancje ropopochodne działały stymulująco na aktywność tego enzymu. W miarę wzrostu stężenia dodanego związku zwiększał się procent aktywacji enzymu we wszystkich dniach doświadczenia.
Ze wszystkich badanych enzymów aktywność dehydrogenaz służyć może jako wskaźnik do rozpoznawania stanu zanieczyszczenia gleb substancjami ropopochodnymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Frakcje siarki i azotu w kwasnych wyciagach z wegli brunatnych

Analizowano próbki węgla brunatnego pochodzącego z KWB Adamów, Bełchatów, Konin, Sieniawa i Turów. W próbkach węgli brunatnych oznaczono zwartość: suchej masy metodą suszarkową, azotu ogółem metodą Kjeldahla, frakcje związków azotu wg kwaśnej hydrolizy, zawartość siarki całkowitej metodą nefelometryczną, frakcję związków siarki ulegającej hydrolizie kwaśnej oraz organiczne i mineralne związki siarki. Największą zawartością suchej masy charakteryzował się węgiel z KWB Bełchatów - 90,92%, najmniejszą węgiel brunatny z KWB Adamów - 52,09%. Zawartość azotu ogółem wynosiła średnio 5,48 g·kg⁻¹ s.m. Suma form mineralnych azotu stanowiła średnio 2,14% azotu ogółem, azotu w związkach łatwo ulegających hydrolizie - 1,07% azotu ogółem, a azotu w związkach trudno ulegających hydrolizie - 4,20% azotu ogółem. W pozostałości po hydrolizie koncentracja azotu w związkach nie ulegających hydrolizie była wysoka, stanowiła średnio 92,56% azotu ogółem. Zawartość siarki ogółem wahała się od 1,9 g·kg⁻¹ s.m. w węglu brunatnym z KWB Konin do 3,0 g·kg⁻¹ s.m. w węglu brunatnym z KWB Sieniawa. Największą zawartość siarki w związkach ulegających hydrolizie kwaśnej oznaczono także w węglu z KWB Sieniawa - 0,9 g·kg⁻¹ s.m. Koncentracja siarki w związkach mineralnych stanowiła średnio 2,91% siarki ogółem, a w związkach organicznych - 3,13% siarki ogółem. Węgiel brunatny z KWB Sieniawa charakteryzował się największą zawartością we wszystkich oznaczonych frakcjach siarki, oprócz frakcji siarki w związkach nie ulegających hydrolizie kwasowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyparki cienkowarstewkowe i krótkodrożne w przemyśle spożywczym

Przedstawiono wyniki badań nad wnikaniem ciepła i masy w aparatach cienkowarstewkowych i krótkodrożnych przeznaczonych do zagęszczania substancji nieodpornych termicznie. Przedstawiono również wyniki badań nad zastosowaniem wyparek krótkodrożnych i cienkowarstewkowych w wybranych technologiach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ważniejsze cechy morfologiczne i anatomiczne ekotypów Festuca arundinacea Schreb. w aspekcie konserwacji pasz

Badania nad oddawaniem wody po skoszeniu przez Festuca arundinacea i jej 15 ekotypów z kolekcji RZD Brody wykonano w latach 1994-1996.
Celem badań było stwierdzenie przydatności kostrzewy trzcinowej dla produkcji kiszonek z podwiędniętego materiału. Badania obejmowały głównie cechy morfologiczne i anatomiczne, określenie liczby aparatów szparkowych na górnej i dolnej stronie blaszki liściowej oraz oddawanie wody przez rośliny po 3, a następnie 6 godzinach od ścięcia.
Ekotypy wykazują zróżnicowanie pod względem morfologicznym np. powierzchnie blaszek liści środkowych 6,4-20,2 cm² (śr. 11,2 cm²).
Cechy anatomiczne ekotypów również wykazują zróżnicowanie. Liczba aparatów szparkowych waha się od 7,1 do 14,5 szt./mm² (śr. 9,7 szt./mm² ) i jest zależna od wielkości blaszek liściowych oraz umiejscowienia ich na powierzchni liścia. Ekotypy o mniejszej powierzchni blaszek liściowych wykazują większą liczbę aparatów szparkowych na 1 mm powierzchni. Jednocześnie najmniej aparatów szparkowych obserwowano po górnej stronie blaszki liściowej w szczytowej jej części. Stosunek liczby aparatów szparkowych pomiędzy górną i dolną stroną blaszki wynosi 100:106, a pomiędzy szczytem, środkiem i nasadą liścia jak 100:114:125.
U ekotypów o największym zagęszczeniu aparatów szparkowych stwierdza się utratę wody po 3 godz. już 63,9%, a po 6 godz. 65,9% i one mogą być przydatne jako materiał wyjściowy do hodowli odmian Festuca arundinacea szczególnie przydatnych do produkcji sianokiszonek z podwiędniętej masy zielonej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uprawa bardzo wczesnych odmian ziemniaka Bard i Lord w warunkach glebowo-klimatycznych Pomorza

W latach 2000-2002 na glebach średnio zwięzłych w Oddziale Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Boninie przeprowadzono doświadczenia polowe, którego celem było określenie wpływu podkiełkowania sadzeniaków i nawożenia azotem na plon nowych bardzo wczesnych odmian Bard i Lord przy wczesnych terminach zbioru. Stwierdzono, że w warunkach Pomorza odmiany te można z korzyścią uprawiać na wczesny zbiór stosując sadzeniaki podkiełkowane i nawożenie azotem w wysokości 40 kg N·ha⁻¹. Podkiełkowanie sadzeniaków wpłynęło na wzrost plonu handlowego odmiany Bard o 19% i odmiany Lord o 49,5%. Maksymalny plon handlowy i plon bulw dużych przy zbiorze po pełni dojrzałości uzyskano u badanych odmian przy nawożeniu 160 kg N·ha⁻¹ z sadzeniaków pobudzonych. W miarę wzrostu dawki azotu stwierdzono w bulwach zwiększone ilości azotanów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie przebiegu procesu kompostowania obornika z użyciem aeratora pryzm i roztrząsacza obornika

Przeprowadzono badania porównawcze procesu kompostowania obornika wykonywanego przy użyciu aeratora pryzm i roztrząsacza obornika. Stwierdzono, że wskutek zastosowania obu typów maszyn jakość uzyskanego kompostu jest podobna. Stwierdzono również, że większy wpływ na przebieg procesu rozkładu tlenowego ma początkowa zawartość suchej masy obornika, liczba jego napowietrzeń oraz okrycie przed opadami, niż zastosowanie różnych maszyn.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci materii organicznej kompostow keratyno-koro-mocznikowych

Badano właściwości materii organicznej granulatów keratyno-koro-mocznikowych oraz koro- mocznikowych produkowanych na bazie skleroproteidów i kory drzew. Dla wyekstrahowanych kwasów huminowych wykonano analizy składu pierwiastkowego, widm w podczerwieni i derywato- graficzne. Właściwości kwasów huminowych granulatów porównano z właściwościami kwasów huminowych gleb.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Soprpcja konkurencyjna kationów miedzi(II) z kationami metali ciężkich w glebach mineralnych

Sorpcję konkurencyjną kationów Cu²⁺, Ni²⁺, Zn²⁺, Cd²⁺, Co²⁺, Cr³⁺ i Pb²⁺ badano w dwóch glebach mineralnych metodą dynamiczną w kolumnach glebowych. Wyniki uzyskano dla binarnych układów typu Cu²⁺-Men⁺ zawierających 2,998 mmol Me²⁺ oraz 1,999 mmol Cr³⁺ w postaci soli MeClₓ i Pb(NO₃)₂. W porównaniu do gleby piszczystej, gleba lessowa zasorbowała większe ilości dodawanych kationów Cu²⁺, Ni²⁺, Zn²⁺, Cd²⁺, Co²⁺, Cr³⁺ i Pb²⁺. Kolejność powinowactwa metali do gleby lessowej: Pb²⁺ > Zn²⁺ > Cr³⁺ > Cd²⁺ > Ni²⁺ > Co²⁺, do gleby piaszczystej: Pb²⁺ > Zn²⁺ > Cr³⁺ > Ni²⁺ > Cd²⁺ > Co²⁺. Obecność w roztworze wprowadzanym na kolumnę dwóch różnych kationów metali ciężkich wpływała na wiązanie tych jonów metali w obu glebach. Kationy Pb²⁺ desorbowały kationy Cu²⁺, a kationy Cu²⁺ - jony Cd²⁺, Ni²⁺ i Co²⁺. Desorpcja kationów metali ciężkich następowała wówczas, gdy miejsca sorpcyjne w glebach zostały wysycone kationami jednego z metali ciężkich. Ilości zdesorbowanych kationów metali ciężkich były większe w glebie lessowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie owoców krzewów mniej znanych w produkcji suszu

Celem pracy była ocena jakości suszu z mniej znanych owoców jagodowych, otrzymanego metodą konwekcji naturalnej, przy zastosowaniu próżni i promienników podczerwieni.
Surowiec do badań stanowiły owoce jagodowe rosnące w okolicach Olsztyna, a mianowicie: aronia czarnoowocowa (Aronia melanocarpa (Michx.) Elliott), bez czarny (Sambucus nigra L.), czeremcha amerykańska (Padus serotina (Ehrh.) Borkh.), świdośliwa kanadyjska (Amelanchier canadensis Medik.) oraz borówka czarna (Vaccinium myrtillus L.).
W surowcu oraz suszu owocowym oznaczono: zawartość suchej masy, cukrów prostych i ogółem, kwasowość, zawartość witaminy C oraz związków fenolowych ogółem. Ponadto w przypadku suszu oznaczono zdolność do rehydratacji.
Wykazano, że mimo pewnych strat składników biologicznie aktywnych podczas suszenia, susz owocowy nadal stanowi ich cenne źródło. Spośród stosowanych metod najbardziej zachowawczy wpływ na związki fenolowe miało suszenie w próżni. Stwierdzono ponadto, że również stopień rehydratacji suszu różnicowały metody suszenia, a największą zdolnością do pochłaniania wody charakteryzował się susz otrzymany przy zastosowaniu podciśnienia, niezależnie od gatunku suszonych owoców.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw oddzialywania Zakladow Chemicznych Wizow na zawartosc mikroelementow w glebach i roslinach

Przeprowadzone badania miały na celu określenie wpływu Zakładów Chemicznych „Wizów” koło Bolesławca, produkujących polifosforany, na gromadzenie mikroelementów w glebach i roślinach pobranych z różnych kierunków i odległości od zakładu. W glebach pobranych wokół zakładu zawartość cynku i żelaza ekstrahowana z gleby roztworem 1 mol HCl·dm³ była średnia, miedzi i manganu oscylowała w przedziale od średniej do wysokiej. Zawartość form rozpuszczalnych tych mikroelementów w badanych glebach malała wraz ze zwiększaniem się odległości od źródła emisji i była najniższa w odległości 1 km. Zawartość miedzi i cynku stwierdzona w roślinach uprawnych na terenach przyległych do zakładu pozwalała na zakwalifikowanie analizowanych roślin do celów konsumpcyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ powłoki jadalnej na zmiany mikrobiologiczne w mięsie wołowym podczas przechowywania w warunkach chłodniczych

Wykorzystanie powłok jadalnych jest jednym z nowoczesnych rozwiązań
technologicznych, pozwalającym na ograniczenie niekorzystnych zmian podczas przechowywania
produktów spożywczych. Celem pracy było określenie wpływu powłoki jadalnej
wytworzonej na bazie pullulanu, izolatu białka sojowego oraz kwasu stearynowego na
zmiany mikrobiologiczne w mięsie wołowym. Próbki mięsa wołowego o masie 10 g pokryte
i niepokryte powłoką przechowywano przez 7 dni w warunkach chłodniczych. Bezpośrednio
po naniesieniu powłoki (czas „0”) oraz 3 i 7 dniach przechowywania oznaczano
ogólną liczbę bakterii: tlenowych mezofilnych, z grupy coli, enterokoków, psychrotrofowych,
bakterii kwasu mlekowego oraz drożdży i pleśni. Zastosowanie powłoki jadalnej najskuteczniej
zahamowało wzrost liczby bakterii tlenowych mezofilnych, LAB, enterokoków
i psychrofilnych, redukując ich liczbę o 1 cykl logarytmiczny w porównaniu z próbkami
kontrolnymi (bez powłoki). Stopień zahamowania wzrostu badanych grup drobnoustrojów
był jednak zbyt niski, aby można ją było stosować w przypadku surowca mięsnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw stosowania slomy z roznymi dodatkami na plonowanie roslin i pobieranie makroskladnikow. Czesc II. Plonowanie i pobieranie skladnikow przez gorczyce biala

W dwuletnim doświadczeniu wazonowym określano wpływ wprowadzenia do gleby słomy wraz z dodatkiem azotu lub wapnowaniem na plonowanie gorczycy białej oraz pobranie przez nią makroskładników. Na dwóch poziomach wilgotności gleby wynoszących 40 i 70% pojemności wodnej stosowano słomę pszenicy lub rzepaku z dodatkiem azotu w ilości 1% masy słomy lub CaO w ilości 3% masy słomy.
W warunkach większej wilgotności gleby (70% pojemności wodnej) pobranie fosforu oraz nagromadzanie suchej masy przez gorczycę było wyższe, niż przy mniejszej wilgotności. Wprowadzenie do gleby słomy silnie modyfikowało wszystkie badane parametry, w największym stopniu jednak pobranie potasu i fosforu oraz plonowanie gorczycy. Zastosowanie azotu jako dodatku do słomy stosowanej pod pszenicę zmniejszało ilość wytworzonej suchej masy przez gorczycę oraz pobranie K i P, szczególnie w warunkach niskiej wilgotności gleby. W warunkach prowadzonych badań stwierdzono istotne oddziaływanie dodatku CaO do słomy na zwiększenie suchej masy roślin gorczycy i ilości pobranego z nią azotu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci zwiekszania walorow produkcyjnych gleb lekkich przy zastosowaniu plonych skal gorniczych

W warunkach doświadczenia wazonowego i mikropoletkowego badano przydatności płonej skały górniczej do użyźniania gleb lekkich. Stwierdzono, że dodatek jej do piasku powoduje wyraźny wzrost plonu uprawianych roślin, największy przy około 25% jej udziale. Skała ta powoduje wzrost zawartości metali w roślinach, lecz jest on mniejszy, niż wynikające z różnic gatunkowych, czy organowych roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanej roslinnosci i nawozenia odchodami dzdzownic na mezofaune glebowa

Eksperyment prowadzony był w plastikowych pojemnikach wypełnionych piaskiem gliniastym i wkopanych w ziemię. Połowa pojemników była obsiana jednym gatunkiem - kupkówką, połowa mieszanką 6 gatunków traw. Corocznie, w końcu maja połowa pojemników w każdym z wariantów była zasilana 300 g s.m. odchodów dżdżownic. Dla oceny liczebności Enchytraeidae, Acarina i Collembola pobierano próby glebowe trzy razy w sezonie. Zagęszczenie wazonkowców było istotnie wyższe w monokulturze kupkówki oraz w pojemnikach wzbogacanych koprolitami, szczególnie w okresie wysokich liczebności. Nie stwierdzono wyraźnego wpływu roślinności i odchodów dżdżownic na zagęszczenie Acarina i Collembola.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad florystyczny i wartosc pastewna runi lak srodlesnych

W pracy porównywano skład florystyczny i wartość użytkową runi zbiorowisk łąkowych śródleśnych występujących na 3 stanowiskach. Na obszarze lasu liściastego wyróżniono zbiorowisko: wiechliny łąkowej i wyczyńca łąkowego. Na obszarze lasu iglasto-liściastego występuje duża różnorodność florystyczna i wyróżniono tu zbiorowisko rajgrasu wyniosłego, kostrzewy czerwonej i kłosówki wełnistej. Najmniej urozmaicony skład gatunkowy występuje na obszarze lasu iglastego, który jest zdominowany przez zbiorowisko kostrzewy owczej z udziałem innych traw zbitokępkowych. Wartość użytkowa runi tego zbiorowiska jest dużo niższa w porównaniu do zbiorowisk występujących na łąkach w obszarze lasu liściastego oraz iglasto-liściastego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modelowa i systemowa koncepcja doradztwa rolniczego w warunkach Pomorza Zachodniego

W sterowaniu przemianami strukturalnymi i własnościowymi w rolnictwie w każdym województwie (regionie) niezbędna jest znajomość przestrzennego zróżnicowania czynników produkcji Wraz z diagnozą potencjału ekonomicznego. Zmiany rozwoju rolnictwa przebiegają dynamicznie, szczególnie zaś technologia, otoczenie rolnictwa, finansowanie oraz rynek rolny. Istotnym elementem tego systemu jest organizacja doradztwa rolniczego. Niezbędne jest zatem wyodrębnienie regionalnego modelu doradztwa, który byłby typowy, specyficzny i dopasowany do realiów ekonomiczno-produkcyjnych oraz strukturalnych każdego z województw lub grupy województw tworzących region. Powstaje zatem model regionalnego doradztwa, specyficzny dla każdego obszaru kraju. W regionalnym modelu doradztwa rolniczego na Pomorzu Zachodnim główne miejsce zajmuje problem restrukturyzacji gospodarstw państwowych. Otoczenie rolnictwa ma tutaj szczególnie duży wpływ na kształt i efektywność tego modelu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw budowy otworu wlotowego rzutnika pasz objetosciowych na parametry przeplywu powietrza

Przedstawiono możliwości zmniejszenia zapotrzebowania na moc rzutników przez ograniczenie przepływu powietrza.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyznaczanie stopnia zeutrofizowania powierzchniowych wod plynacych na przykladzie zlewni rzeki Baryczy

W pracy przedstawiono wielkość ładunku związków biogennych odprowadzanych ze zlewni cząstkowych dorzecza Odry. Wykazano zależność wielkości ładunku związków azotu transportowanych wodami największych rzek w zlewni Baryczy od warunków klimatyczno-hydrologicznych ich zlewni. Przeprowadzone badania wykazały istotną zależność ładunku azotu ogólnego i azotanowego od wielkości przepływu wody i opadów półrocza zimowego. Zaproponowano nowy sposób wyznaczania zeutrofizowanych powierzchniowych wód płynących, oparty o wielkość jednostkowych ładunków azotu i fosforu ogólnego, transportowanych z obszaru zlewni rzecznej. Zgromadzone wyniki pochodzą z prowadzonych badań własnych oraz danych Państwowego Monitoringu Środowiska i obejmują lata hydrologiczne 1992/1993-2001/2002.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ osadu ściekowego na produkcję biomasy roślinnej i zawartość makroelementów w mieszankach rekultywacyjnych traw

W doświadczeniu polowym badano wpływ osadu ściekowego na produkcję biomasy roślinnej i zawartość makroelementów w mieszankach rekultywacyjnych traw. Zastosowano trzy dawki: 20, 40, 60 kg·10 m⁻² s.m. osadu i pięć rodzajów mieszanek trawiastych. Stwierdzono, że najlepiej plonowały mieszanki z dominującym udziałem Lolium perenne i Festuca rubra oraz mieszaniec międzyrodzajowy Festulolium. Wysiane trawy na powierzchni wysypiska użyźnionego osadem zawierały znaczne ilości makroelementów. Dawka osadu w wysokości 40 kg·10 m⁻² s.m. w warunkach doświadczenia była najbardziej efektywna ze względu na efekt plonowania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc welny mineralnej powtornie uzytkowanej do uprawy ogorka szklarniowego

Badania przeprowadzono w 1997 roku w nieogrzewanej szklarni w układzie bloków losowanych w 4 powtórzeniach. Celem badań była ocena czterech odmian ogórka szklarniowego i sprawdzenie przydatności ich do uprawy na dwóch wełnach mineralnych powtórnie użytkowanych.
Badania wykazały, że odmiany: Promyk F₁, Dukat F₁, Orion F₁ i Kosmos F₁ są odmianami zdrowymi, plennymi o owocach dobrej jakości: średni plon I wyboru w/w odmian wynosił odpowiednio: 27,41, 26,88, 27,48 i 26,53 kg/m², co stanowiło 86-91% udziału w plonie handlowym.
Użytkowane po raz drugi wełny mineralne Flormin i Grodan były w pełni przydatnym podłożem do uprawy ogórka w szklarni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ podłoża i nawożenia na cechy morfologiczne i walory odmian niecierpka nowogwinejskiego z grupy Sonic i z grupy Super Sonic. Część I. Wzrost i pokrój roślin

Dwanaście odmian niecierpka nowogwinejskiego z grupy Sonic i dwanaście odmian niecierpka nowogwinejskiego (NGI) z grupy Super Sonic, hodowli niemieckiej firmy Fischer, uprawiano w pięciu podłożach, którymi były: torf wysoki, odkwaszony kredą i dolomitem do pH 6,2, z dodatkiem nawozu o działaniu spowolnionym Osmocote Plus 5 - 6 w dawce 5 g·dm⁻³; odkwaszony torf wysoki, z dodatkiem Osmocote Plus 5 - 6 w dawce 2,5 g·dm⁻³; trzy gotowe podłoża ogrodnicze (TG, TM D 400, TM B 400), produkcji niemieckiej firmy Stender. Wzrost i pokrój roślin zmieniał się w trakcie wegetacji przede wszystkim w zależności od zasobności podłoża w składniki pokarmowe. Spośród gotowych podłoży najlepsze wyniki uzyskano w podłożu TG. Najpóźniej, bo dopiero w czwartym-piątym miesiącu uprawy, u odmian NGI uprawianych w odkwaszonym torfie wysokim tylko z dodatkiem Osmocote Plus 5 - 6 w dawce 5 g·dm⁻³, bez dokarmiania w trakcie uprawy, zaobserwowano zmiany w pokroju i ulistnieniu świadczące o niedoborze składników pokarmowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Adaptacyjne modelowanie maszyn i urzadzen rolniczych

W artykule zaprezentowano metodę adaptacji elementów skończonych zastosowaną do projektowania i optymalizacji konstrukcji maszyn i urządzeń rolniczych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo