rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Życie zapomniane – praca i działalność oświatowa Marii Gomólińskiej w pierwszych instytucjach oświaty dorosłych w Polsce

Artykuł poświęcony jest wspomnieniu o Marii Leontynie Gomóliń-skiej, nauczycielce i działaczce oświatowej, żyjącej w latach 1866-1935. Mimo, że wkład Gomólińskiej w działalność pedagogiczną w Polsce przełomu XIX i XX wieku był znaczący, jest to postać niemal zapomniana, nie tylko wśród przeciętnych czytelników, ale także w kręgach pedagogów i andragogów. W artykule opi-sana została przede wszystkim jej działalność na rzecz oświaty dorosłych – zarów-no ta praktyczna, gdy nauczała w organizacjach tajnych, jak i organizacyjna, gdy uczestniczyła w powołaniu i pracy pierwszych instytucji oświaty dorosłych w Pol-sce. Jej postać ukazana jest na tle działalności takich instytucji jak: Czytelnie Bez-płatne Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, Koło Kobiece Oświaty Lu-dowej, Koło Wychowawców, Towarzystwo Kursów Naukowych a także Centralne Biuro Kursów dla Dorosły. Gomólińska czynnie działała we wszystkich wymie-nionych instytucjach, nieraz zaangażowana w ich powołanie, nie pozostawiła jed-nak żadnej znaczącej pracy naukowej, która wieńczyłaby dzieło jej nauczania. Jej dorobek ma przede wszystkim charakter praktyczny – w postaci opracowanych ka-talogów dla Czytelni Bezpłatnych WTD, wykształconych przez nią na tajnych lekcjach licznych nauczycieli i dorosłych. Jawi się ona, jako postać pracująca w cie-niu wielkich nazwisk polskiej andragogiki jak Heleny Radlińskiej czy Stanisława Michalskiego, tym bardziej zatem wspomnienie o niej warte jest rewitalizacji jako przykładu postaci zapomnianej a znaczącej dla narodzin polskiej andragogiki.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przebieg procesów trajektoryjnych Fritza Schützego i jego zastosowanie w badaniach empirycznych

Tekst ukazuje możliwości wykorzystania koncepcji przebiegu procesów trajektoryjnych autorstwa F. Schützego w badaniach empirycznych. Autorka, bazując na własnych doświadczeniach badawczych, ukazuje sposób pracy z wywiadem narracyjnym oraz próby interpretacji sensów i znaczeń w oparciu o prezentowaną w tekście koncepcję.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
FACEBOOK – JESZCZE OPCJONALNY CZY JUŻ OBOWIĄZKOWY? PRZYKŁAD FANPAGE’A STUDIUM JĘZYKÓW OBCYCH

Artykuł koncentruje się wokół użycia nowych mediów do celów edukacyjnych i dydaktycznych. Część teoretyczna określa miejsce nowych mediów w ponowoczesnym kontekście edukacyjnym. W części badawczej, na przykładzie Fanpage’a Studium Języków Obcych, ukazane są możliwe cele wykorzystania tego narzędzia w edukacji. Pokazane są także przykładowe wpisy umieszczone w serwisie Facebook.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Związek między kontekstem kulturowym a stylem poznawczym u osób starzejących się

Badania międzykulturowe w psychologii to jedne z najbardziej dynamicznie rozwijających na przestrzeni ostatnich lat. Zakres tematyki, jakiej te badania dotyczą jest bardzo szeroki: od zwykłych procesów i czynności rozwojowych, jak np. dorastanie, umieranie, aż po skomplikowane układy zależności, np. pomiędzy wymiarami osobowości a wymogami społeczno-środowiskowymi. W pracy skupiono się na tym, czy kraj pochodzenia różnicuje preferowany styl poznawczy na wymiarze abstrakcyjność–konkretność u osób badanych po 65 roku życia, pochodzących z Polski, Włoch i Białorusi. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że istnieją różnice w preferowanym stylu poznawczym w wymiarze abstrakcyjność–konkretność u osób badanych z Polski, Włoch i Białorusi. Osoby badane z grupy białoruskiej uzyskały najwyższe wyniki w wymiarze abstrakcyjność stylu poznawczego. Grupa polska okazała się być grupą osiągająca najwyższe wyniki w wymiarze konkretność stylu poznawczego. Osoby badane pochodzące z Włoch uzyskiwały wyższe wyniki w wymiarze abstrakcyjność stylu poznawczego w porównaniu z grupą polską, ale niższe w porównaniu z grupą białoruską. Powyższa analiza pozwala nam stwierdzić, że kraj pochodzenia osób badanych wpływał na preferowany styl poznawczy w wymiarze abstrakcyjność–konkretność u osób starzejących się z Polski, Włoch i Białorusi. Uzyskane wyniki mogą być użyteczne przy konstrukcji testów do badań międzykulturowych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Czarownica jako alter ego dojrzałej kobiety z niepełnosprawnością intelektualną. Interpretacja krytyczna autorskich bajek

W tekście zaprezentowano bajki autorstwa osoby z niepełnosprawnością intelektualną (spektrum autyzmu) na tle rozważań dotyczących baśni jako szczególnego sposobu narratywizowania świata i przeżywanego doświadczania. Autorka bajek główną bohaterką swoich opowieści uczyniła Babę Jagę, która udając się w podróż przechodzi liczne transformacje. Dominujące w bajkach wątki wydają się uniwersalne – ściśle korespondują z archetypami obecnymi w legendach, podania i opowieściach wielu społeczności na całym świecie. W tekście postawiona została teza, iż odwołanie się do tych uniwersalnych tematów pozwala Autorce bajek radzić sobie ze stygmatyzacją i piętnem bycia Inną.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
RADZENIE SOBIE NAUCZYCIELI AKADEMICKICH Z WYMAGANIAMI KRK ZWIĄZANYMI Z REALIZACJĄ PRZEDMIOTU „ANDRAGOGIKA”

W artykule przedstawiam trudności, jakie przeżywałem kilkanaście lat temu i przeżywam obecnie, związane z prowadzeniem zajęć z andragogiki. Je- stem przekonany, że z podobnymi kłopotami, dylematami i pojawiającymi się po- kusami dotyczącymi treści zajęć, sposobów ich przekazów spotykają się obecnie również inni andragodzy – nauczyciele akademiccy. Owo przekonanie zrodziło się po przestudiowaniu kilkunastu kart tego przedmiotu zamieszczonych w USOS-ach poszczególnych uczelni. Z lektury zapisów w kartach przedmiotu wynika, że wiele Koleżanek i wielu Kolegów przeżywa nie tylko trudności, jak prowadzić ten przed- miot, ale również jak go opisać w KRK.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
STUDIOWANIE Z PERSPEKTYWY ELEMENTÓW REALIZACJI ROLI WSPÓLNOTOWEJ WE WSPÓŁCZESNEJ RZECZYWISTOŚCI UNIWERSYTECKIEJ

Studiowanie tworzą złożone procesy edukacji (nauczania i uczenia się) oraz autoedukacji (samokształcenia i samowychowania). Studiowanie przebiega w związku i współzależności z podejmowaną i aktualnie realizowaną rolą wspólnotową (członka grup rówieśniczych, członka stowarzyszeń, związków, organizacji). Studiowanie przebiega na tle cech współczesnej rzeczywistości uniwersyteckiej. Fakt podejmowania studiów wyższych na uniwersytecie, pozwala na wyodrębnienie studenckiej grupy społecznej, która została poddana analizom w ramach artykułu. Artykuł stanowi raport z badań przeprowadzonych na terenie czterech najstarszych polskich uniwersytetów, element rozważań w obrębie pedagogiki szkoły wyższej oraz głos w dyskusji nad specyfiką studiowania we współczesnej rzeczywistości uniwersyteckiej. Artykuł jest próbą diagnozy przebiegu studiowania, dokonaną z perspektywy realizacji elementów roli wspólnotowej w warunkach współczesnej rzeczywistości uniwersyteckiej oraz próbą odpowiedzi na pytanie w jaki sposób studiowanie – jego przebieg, zakres realizacji tworzących do składników, warunkowane jest aktualną (podejmowaną w toku studiów) rolą wspólnotową. Odpowiedź na to pytanie jest możliwa dzięki analizie form aktywności wspólnotowych podejmowanych przez studentów w toku studiowania.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
GERAGOGICZNY MODEL PRACY Z SENIORAMI OPARTY NA KONCEPCJI MARII MONTESSORI

Artykuł jest prezentacją modelu pracy z osobami starszymi opartej na założeniach pedagogiki Marii Montesssori. Opisywany model jest propozycją wsparcia osób starszych (również z deficytami poznawczymi) nie tylko w zachowaniu maksymalnej samodzielności, utrzymaniu funkcji intelektualnych na możliwie wysokim poziomie, ale także ich rozwój poprzez uczenie się zogniskowane na powodzeniu. Zaadaptowane z pedagogiki Marii Montessori wybrane elementy, m.in. przygotowane otoczenie, specyficzne materiały dydaktyczne, osoba nauczyciela/ towarzysza dają uczestnikom zajęć możliwość uczenia się z radością, poczuciem autonomii, szacunku i godności.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
CZY „EDUKACJA KULTURALNA” tO KATEGORIA PRZETERMINOWANA?

Artykuł jest głosem w dyskusji nad aktualnością terminu „edukacja kulturalna” i koncepcji działań edukacyjnych, które się nią posługują. Autorka odnosi się do tezy głoszonej przez część badaczy i praktyków, że edukacja kulturalna jest „kategorią przeterminowaną”. W początkowej części artykułu prezentuje stanowisko krytyków edukacji kulturalnej, którzy zarzucają jej, że opiera się ona na tradycyjnej, wartościującej definicji kultury. Krytycy wskazują także, że zadania edukacji kulturalnej są nieadekwatne wobec potrzeb współczesnego demokratycznego społeczeństwa, ponieważ ujmowane są wąsko – dotyczą głównie przygotowania do odbioru kultury w wąskim rozumieniu (przeważnie jako kultury arty- stycznej). Kolejny zarzut wobec „edukacji kulturalnej” odnosi się do jej genezy. Krytycy uważają, iż narodziła się ona w latach 40. XX wieku, a więc w całkowicie odmiennych realiach społeczno-kulturowych i politycznych, co sprawia, że stała się ona dziś anachroniczna. W kolejnej części artykułu autorka stara się pokazać, iż zarzuty te nie są w pełni słuszne i uzasadnione. Według niej nie jest bowiem praw- dą, że wszystkie koncepcje posługujące się terminem „edukacja kulturalna” opierają się na wąskim, wartościującym rozumieniu kultury oraz że zadania zredukowane są w nich jedynie do przygotowania ludzi do odbioru kultury. Większość koncepcji edukacji kulturalnej zakłada bowiem przygotowanie człowieka do samodzielnego, twórczego i aktywnego funkcjonowania w rzeczywistości społeczno-kulturowej. Ponadto autorka nie zgadza się z poglądem, iż edukacja kulturalna jest „przeterminowana”, gdyż narodziła się w Polsce w latach 40. XX wieku. Twierdzi ona, że termin ten został użyty w polskiej literaturze naukowej pierwszy raz w latach 80. XX wieku i od tego momentu zaczęły rozwijać się koncepcje edukacji kulturalnej. Na zakończenie autorka wskazuje, że nie jest wskazane odrzucanie terminu edukacji kulturalnej oraz związanego z nim podejścia edukacyjnego. Podkreśla ona, że różnorodność pojmowania edukacji kulturalnej jest wartością zgodną z realia- mi demokratycznego i pluralistycznego społeczeństwa, gdzie odmienne podejścia mogą i powinny współistnieć.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
MIĘDZYPOKOLENIOWE RÓŻNICE W ROZUMIENIU POJĘCIA POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ

Celem artykułu jest przeanalizowanie międzypokoleniowych różnic dotyczących subiektywnych (potocznych) definicji pomyślnego starzenia się. Materiał empiryczny pozyskany został metodą wywiadu skategoryzowanego. Badanie przeprowadzono w 2016 i 2017 roku wśród 107 osób w wieku około 20 lat oraz 224 osób w wieku powyżej 60 lat. Dane analizowano z wykorzystaniem statystycznej metody – analizy skupień. Wyniki badania pozwalają stwierdzić, że wizerunek szczęśliwej osoby starszej z perspektywy młodych dorosłych jest zbieżny z promo- wanym w środkach masowego przekazu wizerunkiem „aktywnego seniora”. Z kolei subiektywna definicja, która wyłoniła się na podstawie odpowiedzi udzielonych przez osoby starsze, jest mozaiką takich pojęć, jak: integralność, duchowość i wspólnotowość.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Profesjonalizacja w edukacji dorosłych w kontekście Europejskich Ram Kwalifikacji na przykładzie profilu facylitatora uczenia się dorosłych

Artykuł przedstawia kilka aspektów europejskiej debaty na temat profesjonalizacji w edukacji dorosłych. W oparciu o trzy międzynarodowe projekty realizowane w ramach programów europejskich szkicuje tendencje i trendy poszukiwania wspólnej drogi prowadzącej do zwiększenia jakości pracy oświatowej z dorosłymi poprzez zapewnienie transparentności i wysokich standardów kwalifikacji kadry nauczającej. Szczególna uwaga skierowana jest na kompetencje zawodowe facylitatora procesów uczenia się dorosłych, który stanowił przedmiot badań projektu Qualified to Teach realizowanego przez partnerów europejskich w latach 2009–2011. Dzięki zastosowaniu metody delfickiej umożliwił on wypracowanie konsensusu w kwestii kluczowych kompetencji specjalisty pracującego z dorosłym uczniem.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rekonstrukcja koncepcji sił ludzkich we współczesnej wizji kapitału społecznego

Niniejszy tekst to próba odpowiedzi na pytania: W jaki sposób koncepcja sił ludzkich może być analizowana na podłożu potrzeb społecznych jednostkowych i zbiorowych, wynikających z aktualnych demokratycznych przemian politycznych, gospodarczych, kulturowych i społecznych? Czy obecna sytuacja „kryzysu demokracji” może posłużyć się kategorią sił ludzkich w „naprawianiu” życia społecznego? Opierając się na interpretacji koncepcji sił ludzkich, dokonanej przez Aleksandra Kamińskiego w latach 70. minionego stulecia, należy ją odtworzyć i przenieść na grunt współczesnych oddziaływań środowiskowych. Rekonstrukcja koncepcji sił ludzkich daje możliwość spojrzenia na życie społeczne z innej niż dotychczas perspektywy. Jest realizacją humanistycznej koncepcji człowieka, ukierunkowanej na holistyczny obraz jego aktywności życiowej, zawodowej, rodzinnej, społecznej, politycznej, kulturalnej. W aktywizowaniu sił społecznych z punktu widzenia demokratycznych zasad współżycia i współdziałania ludzi niezwykle ważną rolę odgrywa edukacja, a szczególnie wychowanie społeczne i obywatelskie, przygotowanie do świadomego uczestnictwa w zmianach społecznych, do kreowania tych zmian, do pokonywania trudności i unikania zagrożeń.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wolontariat pracowniczy elementem strategii rozwoju pracowników w organizacji

Problematyka dotycząca wolontariatu i korzyści z niego wynikających jest przedmiotem rozważań różnych dziedzin nauki, między innymi pedagogiki, psychologii, socjologii i ekonomii. Różnorodność form aktywności wolontariackiej świadczy o zróżnicowaniu grup odbiorczych, ale także o rosnącej świadomości społeczeństwa oraz chęci angażowania się różnych grup społecznych w działania na rzecz potrzebujących. Wolontariat jest niewątpliwie formą edukacji pozaformalnej, która przyczynia się do budowania społeczeństwa opartego na wiedzy. Wolontariat pracowniczy jako jedna z form aktywności wolontariackiej dopiero rozwija się na gruncie polskim, jednakże cieszy się coraz większym zainteresowaniem wśród pracodawców i pracowników. Odpowiada na potrzeby personelu, przez co może stać się istotnym elementem zarządzania zasobami ludzkimi w środowisku pracy. Tej właśnie tematyce poświęcony jest niniejszy artykuł.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
PLANOWANIE KARIERY JAKO JEDEN Z WYZNACZNIKÓW SUKCESU ZAWODOWEGO

Współczesny człowiek jest zainteresowany osiąganiem sukcesów w różnych obszarach swojego życia. Większości zależy na sukcesie zawodowym, który w znacznym stopniu determinuje jakość życia jednostki i jej rodziny. Istnieje zatem duże zainteresowanie, zwłaszcza wśród ludzi młodych, problematyką sukcesu zawodowego i jego uwarunkowań. Niniejszy artykuł ma na celu zaprezentowanie tych uwarunkowań, ze szczególną analizą jednego z nich, tj. planowania własnej kariery zawodowej. W tym celu autorka wykorzystuje wyniki własnych badań przeprowadzonych w grupie 120 osób już pracujących, aby uzyskać odpowiedź na pytanie: Co to jest sukces zawodowy oraz na ile planowanie własnej kariery zawodowej jest jego wyznacznikiem? Badania miały charakter ilościowy z zastosowaniem ankiety. Wyniki badań wskazują, że planowanie kariery zawodowej jest ważnym czynnikiem rozwoju zawodowego i sprzyja sukcesom zawodowym. Nie jest jednak bezwzględną determinantą w tym zakresie.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Narracja, tożsamość, historia życia – wokół pojęć i zjawisk

Artykuł poświęcony został rozważaniom nad trzema kategoriami i zjawiskami zarazem. Autorka wyjaśnia i opisuje poszczególne kategorie: narrację, tożsamość, historię życia, podejmując próbę ukazania ich wzajemnych relacji i uwarunkowań, osadzając je w specyfice ponowoczesności.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
KONCEPCJA MAŁYCH ŚWIATÓW PRZEŻYWANYCH – FENOMENOLOGICZNE INSPIRACJE DLA ANDRAGOGIKI

Wychodząc od koncepcji świata przeżywanego E. Husserla i A. Schütza, w tekście zaprezentowano osadzoną w fenomenologii koncepcję małych światów przeżywanych w ujęciu A. Honer i R. Hitzlera oraz wpisaną w nią metodologiczną procedurę etnografii świata przeżywanego. W podsumowaniu wskazano na potencjał koncepcji małych światów przeżywanych w odniesieniu do ukierunkowanych interpretatywnie badań andragogicznych zorientowanych na problemy związane z konstruowaniem tożsamości i rozwojem człowieka dorosłego w wyodrębnionych obszarach świata życia codziennego.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
EDUKACYJNE ROZSTANIA I POWROTY UCZNIÓW DOROSŁYCH

Problem przedwczesnego opuszczania szkoły stanowi istotny problem wielu krajów Unii Europejskiej, które - mając świadomość ekonomiczno-społecznych konsekwencji tego zjawiska- podejmują szereg działań zmierzających do jego minimalizacji. Istotnym czynnikiem sprzyjającym tym działaniom są doświadczenia osób dorosłych, które borykały się z tym problem, dzięki czemu patrzą z szerokiej perspektywy nie tylko osób, które w pewnym momencie „system poświęcił”, ale także tych, które podejmowały wysiłek powrotu do sytemu kształcenia. Niniejszy artykuł koncentruje się na analizie takich właśnie doświadczeń i stanowi próbę wskazania tych obszarów szkolnej rzeczywistości, które ze względu na społeczne konsekwencje, wymagają dodatkowej uwagi i rozwiązań ze strony wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za stan oświaty w danym kraju.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
EDUKACJA DOROSŁYCH W ASPEKCIE ROZWOJU ZAWODOWEGO I REALIÓW WSPÓŁCZESNEGO RYNKU PRACY

Problematyka edukacji dorosłych, głównie za sprawą szybkiego i wielowymiarowego tempa przemian, nabiera w ostatnich latach szczególnego znaczenia. Wiele dynamizujących czynników – natury podmiotowej, społecznej, organizacyjnej i ekonomicznej warunkuje transformacje w obrazie życia i zawodowego funkcjonowania jednostek, decydując jednocześnie o współczesnym znaczeniu procesu edukacji, kształcenia. W obecnych realiach bycie pracownikiem wymaga nieustannego rozwoju i samodoskonalenia. Kształcenie stanowi znaczącą część i jednocześnie determinantę aktywności człowieka. Na dzisiejszym rynku pracy jest koniecznym warunkiem adaptacji zawodowej, elastyczności, skuteczności i konkurencyjności. Przekonania te znajdują potwierdzenie zarówno w obserwacjach, jak i jednostkowych doświadczeniach.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
CIAŁO, JĘZYK I WSPÓŁCZUCIE DLA EDUKACJI POKOLEŃ JAKO CELE KONSTRUOWANIA TEATRALNYCH PRZESTRZENI EDUKACJI DOROSŁYCH

Artykuł jest próbą analizy sześciu tekstów opublikowanych z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru w 2018 roku pod kątem wyłonienia z nich kategorii, które mogłyby posłużyć jako cele edukacji dorosłych. Autorka wyróżnia trzy takie kategorie: ciało, język, współczucie. Uzasadnia zastosowanie ich w ramach teatralnej przestrzeni edukacyjnej. Wyjaśnia, że rozumie pod tym pojęciem miejsce edukacji nieformalnej dorosłych, bardziej jednak w sensie mentalnym niż̇ fizycznym.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
ANREGUNGSPOTENTIAL. SPOSOBY (NIE)ISTNIENIA HISTORIOGRAFII EDUKACJI DOROSŁYCH

Podjęte rozważania zainicjowane zostały przy okazji jubileuszowych okoliczności ćwierćwiecza istnienia Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego i podejmują zagadnienia statusu i stanu badań nad historią edukacji dorosłych w kontekście polskim i niemieckim. W artykule dokonano przeglądu i porównania istotnych opracowań teorii historiografii edukacji dorosłych w Polsce i w Niemczech ostatnich dekad, co w efekcie pozwoliło dostrzec zaskakująco daleko idące podobieństwa w warstwie argumentacji czynionych diagnoz. Na tej podstawie w finale niniejszych analiz sformułowana została sugestia, iż problematyczność namysłu diachronicznego w badaniach nad edukacją dorosłych, bardziej niż z dyscyplinarnych, środowiskowych czy akademicko-strukutralnych niedomagań, może wynikać z współczesnej problematyczności uprawiania namysłu historycznego jako takiego.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
WYBRANE MOTYWACJE EDUKACYJNE I PREFERENCJE DOROSŁYCH STUDENTÓW JAKO CZYNNIKI KSZTAŁTOWANIA POZYCJI KONKURENCYJNEJ W SEKTORZE SZKOLNICTWA WYŻSZEGO

Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu wybrane motywacje edukacyjne i preferencje dorosłych studentów opisywane w literaturze andragogicznej są wykorzystywane przez podmioty sektora szkolnictwa wyższego w procesie budowania pozycji konkurencyjnej (na przykładzie oferty studiów podyplomowych). Punktem wyjścia do podejmowanych rozważań będzie implementacja zaczerpniętej z marketingu koncepcji unique selling position (USP) na grunt analizy instytucjonalnej podmiotów sektora szkolnictwa wyższego.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Miasto jako przestrzeń edukacyjna

przedmiotem zainteresowania jest edukacja (skierowana do osób dorosłych) dokonująca się w przestrzeni miasta metropolitalnego, ale także edukacja, w której przestrzeń miasta jest swoistym „edukatorem”. Autorka charakteryzuje proces metropolizacji miasta oraz nową klasę metropolitalną, opisuje różne przestrzenie miasta oraz zastanawia się nad możliwościami edukacji w zbliżeniu do siebie skrajnych zbiorowości społecznych, żyjących w miastach. Zwraca uwagę na brak uświadomienia sobie przez decydentów związków między edukacją a rozwojem miasta.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Biograficzność i kapitał narracyjny jako zasoby w procesie uczenia się człowieka dorosłego

Jednym z założeń wielu teorii rozwijanych na gruncie andragogiki jest teza, że uczenie się człowieka dorosłego pozostaje w ścisłym związku z biegiem jego życia, podejmowaniem refleksji nad życiem i opowiadaniem o nim. Opowieść o życiu jest wielokrotnie aktualizowana, zmieniana, uzupełniana na skutek nowych doświadczeń życiowych i/lub zmieniającej się perspektywy ich rozumienia i wyjaśniania. (Re)konstruowanie narracji jest podstawą biograficznego uczenia się i narracyjnego uczenia się człowieka dorosłego. Celem artykułu jest przedstawienie biograficzności i kapitału narracyjnego jako podstawowych zasobów w uczeniu się na kanwie opowieści. Są one zmienne w czasie, umożliwiają człowiekowi dokonanie zmian w już uformowanych strukturach doświadczeń oraz pomagają w wytyczaniu kierunków dalszych działań.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Spojrzenie na andragogikę i filozofię andragogiki: zarys międzynarodowy – cz. II

Niniejsza praca o historii i filozofii andragogiki ograniczona jest w dużej mierze [aczkolwiek z paroma wyjątkami] do chronologicznego przedstawienia historii i towarzyszącej andragogice filozofii, zgodnie z czasem publikacji dokumentów i opisów wydarzeń w angielskiej wersji językowej. Jednak niektóre z prac przedstawiają aspekty wydarzeń i idei, które dotyczą lat i konkretnych kontekstów, wcześniejszych niż te, w których się ukazały. Nie będzie to w związku z tym dokładna historia wydarzeń i filozofii w formie chronologicznej. Pokazany zostanie ogólny zarys zgodnie z latami ukazania się artykułów, książek, komentarzy i wszelkich innych dostępnych publikacji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika