rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Doskonalenie badań hałasu w środowisku pracy : metoda pomiaru pojedynczych zdarzeń akustycznych oraz metoda dostosowania danych wejściowych

Pomiary hałasu przeprowadzone według 1. strategii pomiarowej (pomiary z podziałem na czynności), zgodnie z wymaganiami normy PN–EN ISO 9612:2011 „Akustyka. Wyznaczanie zawodowej ekspozycji na hałas. Metoda techniczna, nie zawsze prowadzą do uzyskania wiarygodnych wyników pomiarów. Ma to miejsce w sytuacjach, w których mierzony hałas charakteryzuje się znaczną zmiennością wynikającą ze zróżnicowanej intensywności pracy lub zmian czasów trwania poszczególnych cykli technologicznych. To samo dotyczy krótkotrwałych zdarzeń akustycznych charakteryzujących się wysokimi poziomami dźwięku oraz różnego rodzaju przerw w realizowanych przez pracownika czynnościach. Przyczyny te oraz przyjęte w 1. strategii pomiarowej – uproszczenia matematyczne – bywają często źródłem istotnych błędów. Dla wymienionych sytuacji, w celu poprawy dokładności oraz zmniejszenia czasochłonności pomiarów hałasu w środowisku pracy, zaproponowano następujące metody: 1) Metodę pomiarów pojedynczych zdarzeń akustycznych (używana w badaniach środowiska zewnętrznego w zakresie pomiarów hałasów komunikacyjnych) – którą zaadoptowano do środowiska pracy przez wyprowadzenie stosowanych w niej wzorów matematycznych (1. strategia pomiarowa), podanie zasad wykonywania pomiarów oraz wyprowadzenie wzorów do szacowania ich niepewności. 2) Metodę dostosowania danych wejściowych – która po odpowiednim przekształceniu danych wejściowych pozwala w sposób ścisły na wykonanie obliczeń wyników końcowych (oraz ich niepewności) za pomocą wzorów matematycznych, podanych w 1. strategii pomiarowej. Proponowane metody pozwalają wyznaczyć wszystkie te wartości i dane akustyczne, otrzymywane w rezultacie stosowania 1. strategii pomiarowej. Nadają się również do jednoczesnego z nią stosowania w trakcie badań tego samego stanowiska pracy – co uwzględniono w przedstawionym modelu pomiaru. Zakres tematyczny artykułu obejmuje zagadnienia zdrowia oraz bezpieczeństwa i higieny środowiska pracy będące przedmiotem badań z zakresu nauk o zdrowiu oraz inżynierii środowiska.

Czasopismo: Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kryteria oceny narażenia zawodowego na niebezpieczne substancje farmaceutyczne

Pracownicy zatrudnieni w przemyśle farmaceutycznym mogą być narażeni na substancje wykazujące działanie lecznicze. Narażenie zawodowe na substancje farmaceutyczne może być jednak niebezpieczne dla zdrowia pracowników. Problem stanowi brak odpowiednich wartości progowych oraz metod oznaczania, które są niezbędne do oceny narażenia inhalacyjnego i dermalnego na substancje farmaceutyczne. W artykule przedstawiono kryteria oceny narażania na substancje farmaceutyczne. Klasyfikacja została zaproponowana na podstawie analizy danych toksykologicznych, a także klasyfikacji proponowanych przez NIOSH, IACP i IPCS. Przedstawiono również zalecenia dotyczące warunków pracy mające na celu minimalizację lub eliminację narażenia pracowników na substancje farmaceutyczne.

Czasopismo: Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Pentanal

Pentanal (aldehyd walerianowy) jest bezbarwną, lotną cieczą o charakterystycznym, gryzącym zapachu stosowaną jako półprodukt w reakcjach chemicznych, przy produkcji alkoholi, kwa-sów, estrów, amin i innych związków organicznych, a ponadto: modyfikator polimerów, przy-spieszacz wulkanizacji, a także monomer dla żywic acetalowych. Pentanal jest również po-wszechnie używany jako składnik naturalnych i sztucznych aromatów nadający produktom główną nutę zapachową. Narażenie na pentanal następuje drogą oddechową, pokarmową oraz przez skórę. Związek i jego pary mogą wywoływać podrażnienia skóry, oczu, nosa oraz układu oddechowego. Narażenie na pary związku o dużym stężeniu może spowodować: nudności, wymioty i ból głowy. Pentanal wykazuje słabą toksyczność ostrą. Nie zaobserwowano reakcji uczuleniowej w testach przeprowadzonych na świnkach morskich. Nie ma danych na temat narażenia przewlekłego ludzi i zwierząt na działanie pentanalu. Pentanal nie wykazywał działania mutagennego u S. typhimurium szczepów: TA100, TA1535, TA97, TA98 i TA1537, nie zaobserwowano także wzrostu częstości wymiany chromatyd siostrzanych w ludzkich limfocytach. Wyniki negatywne uzyskano również w testach naprawy DNA z zastosowaniem: B. subtilis oraz S. typhimurium szczepu TA1535, a także w teście pęknięć DNA bakteriofaga PM2. Wynik pozytywny uzyskano natomiast w teście pęknięć DNA na ko-mórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) oraz w teście mutacji pierwotnych z zastosowaniem komórek płuc chomika chińskiego bez aktywacji metabolicznej. W teście na nieplanową syntezę DNA (UDS) uzyskano wynik pozytywny na szczurzych hepatocytach, negatywny zaś na ludzkich hepatocytach. Powyższe wyniki nie wykluczają zatem możliwości genotoksyczne-go działania pentanalu. Nie znaleziono danych na temat odległych skutków działania pentana-lu na zwierzęta i na ludzi. Efektem krytycznym toksyczności tego związku jest działanie drażniące na błony śluzowe oczu i górnych dróg oddechowych oraz skórę. Wobec braku obserwacji dotyczących skutków nara-żenia ludzi na pentanal, a także braku prac opisujących skutki narażenia przewlekłego u zwie-rząt, wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia (NDS) obliczono na podstawie toksyczno-ści ostrej. Najmniejsze wartości RD50 wynoszą 1121 ppm (3946 mg/m3) u myszy szczepu Swiss--Webster. Na podstawie wartości RD50 oraz współczynnika 0,03 proponuje się przyjęcie wartości NDS pentanalu wynoszącej 118 mg/m3 i wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia chwilowego (NDSCh) wynoszącej 300 mg/m3 oraz oznakowanie związku literą „I” – substancja o działaniu drażniącym.

Czasopismo: Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Proces technologiczny kucia półfabrykatu wałka rozrządu

W artykule podjęto temat procesu technologicznego kucia półfabrykatu wałka rozrządu. Scharakteryzowano materiały stosowane na półfabrykaty wałków rozrządu. Określono warunki doboru technologii wytwarzania półfabrykatów. Przedstawiono proces kucia i matrycowania. Dokonano też opisu prac kończących produkcję półfabrykatów wałków rozrządu. Opracowano kartę technologiczną dla procesu kucia.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Gdyni
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Postawy i zachowania konsumentów do 40. roku życia na rynku piwa

Piwo jest najpopularniejszym napojem alkoholowym wśród Polaków. Przynajmniej kilka razy w roku pije je prawie 73% dorosłych osób, co odpowiada blisko 23 milionom konsumentów. Celem badań było poznanie postaw i zachowań konsumentów do 40. roku życia na rynku piw. Największa grupa respondentów zadeklarowała okazjonalne spożycie piwa (38,74%), a jako najbardziej popularne miejsce konsumpcji tego trunku wskazała bary oraz puby (35,14%). Prawie 40% badanych wybierało puby, bary, które oferują szeroką gamę piw lokalnych i zagranicznych. Chęć poszukiwania i próbowania piw rzemieślniczych zadeklarowało 62% ankietowanych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Akademii Morskiej w Gdyni
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza – w 30 lat od jej przyjęcia

10.12.2012 r. mija 30 lat od otwarcia do podpisu Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS). Data ta jest okazją do rocznicowych obchodów, spotkań, paneli i refleksji w całym systemie Narodów Zjednoczonych. Upływ czasu nie pozbawił konwencji znaczenia – wręcz przeciwnie: potwierdza jej fundamentalną rolę jako konstytucji prawa morza. Zmiany zachodzące w świecie wymagają jednak dalszego rozwoju prawa morza i dostosowania konwencji do nowych wyzwań. Wyzwania te są związane z przyjęciem w prawie międzynarodowym koncepcji zrównoważonego rozwoju, ochrony różnorodności biologicznej, zasady przezorności czy ekosystemowego podejścia. Są one również konsekwencją zmian klimatycznych oraz potrzeby regulacji
zasad dostępu i wykorzystania morskich zasobów genetycznych. Spośród wielu dróg i sposobów rozwijania prawa morza na uwagę zasługuje zaakceptowana przez RIO+20 idea przygotowania porozumienia implementacyjnego do konwencji, dotyczącego ochrony i zrównoważonego korzystania z morskiej różnorodności biologicznej w obszarach poza granicami jurysdykcji narodowej.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
100 lat od katastrofy „Titanica” – rozwój prawa bezpieczeństwa morskiego

Artykuł jest poświęcony rozwojowi prawa bezpieczeństwa morskiego, który dokonał się w ostatnich stu latach od zatonięcia RMS „Titanic” w 1912 r. Katastrofa „Titanica” unaoczniła rażące braki w świadomości i postępowaniu międzynarodowej społeczności morskiej. Zaniedbano wówczas podstawowe zasady bezpieczeństwa życia na morzu. Spektakularne skutki tej tragedii przyczyniły się do przyspieszenia prac nad pierwszą Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS 1914), która została podpisana w niespełna dwa lata po zatonięciu „Titanica”. Konwencja SOLAS 1914 stała się fundamentem budowania systemu bezpieczeństwa życia na morzu, dając początek obecnie obowiązującej konwencji SOLAS 1974. Dzisiaj można już mówić o dobrze ukształtowanym systemie bezpieczeństwa życia na morzu, który stanowi część prawa bezpieczeństwa morskiego. Na system konwencyjny bezpieczeństwa morskiego, poza konwencją SOLAS 1974 i jej protokołami, składają się kodeksy, zalecenia, wytyczne i instrukcje uchwalane pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Na szczególną uwagę zasługują dwa najnowsze kodeksy IMO: w odniesieniu do identyfikacji, oceny i zarządzania ryzykiem powstającym przy eksploatacji statków
– Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu (kodeks ISM), natomiast w zakresie stosowania specjalnych środków bezpieczeństwa
– Międzynarodowy kodeks ochrony statku i obiektu portowego (kodeks ISPS).

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Przyszłość regulacji problematyki portów morskich

W artykule poruszono problematykę unormowania statusu prawnego portów morskich w Polsce. Przedstawiono historię prac nad Ustawą z dnia 20.12.1996 r. o portach i przystaniach morskich. Omówiono projekt nowelizacji tej ustawy przygotowany przez Związek Miast i Gmin Morskich. Nowemu projektowi przyświeca idea, aby o formie organizacyjno-prawnej zarządzania portami oraz przystaniami morskimi decydowały gminy.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Podatek tonażowy a inne formy pomocy publicznej dla transportu morskiego

Podatek tonażowy jest znany w Europie od 1957 r. (Grecja). Wprowadziły go do swoich systemów podatkowych m.in.: Wielka Brytania, Niemcy, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Indie, Korea Południowa, Japonia, Szwecja, Hiszpania, Norwegia, Finlandia, Irlandia. Istota podatku tonażowego wyraża się w powiązaniu wysokości płaconego przez armatora podatku bezpośrednio z eksploatowanym przez niego tonażem. W Polsce obowiązuje ustawa o podatku tonażowym z 2006 r. Trwają jednak prace nad zmianami w tej ustawie w związku z zastrzeżeniami, jakie wobec treści ustawy, stanowiącej program pomocy państwa dla przedsiębiorców eksploatujących statki, zgłosiła Komisja Europejska.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Uwagi de lege ferenda o statusie Morza Bałtyckiego jako obszaru kontroli emisji tlenków azotu ze statków morskich

Załącznik VI Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez statki do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) przewiduje ustanawianie obszarów kontroli emisji (ECA), w tym obszarów kontroli emisji tlenków azotu (NECA). Nowe zasady odnoszą się do wymogu, żeby statki budowane od 1.01.2016 r. zmniejszały emisję NOx o około 80%. W związku z tym rozważa się wcześniejszą możliwość objęcia Morza Bałtyckiego statusem ECA jako obszaru kontroli emisji NOx. Odpowiednie działania w tym zakresie zostały podjęte przez HELCOM. Polegają one na zebraniu dokumentacji i przedstawieniu jej Międzynarodowej Organizacji Morskiej do zatwierdzenia. Zdaniem HELCOM z chwilą objęcia Morza Bałtyckiego statusem NECA możliwa będzie znaczna redukcja emisji NOx ze statków, co będzie miało pozytywny wpływ na środowisko morskie i zdrowie ludzi zamieszkujących w obszarze Morza Bałtyckiego.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Perspektywy i problemy wykorzystania Północnej Drogi Morskiej w żegludze międzynarodowej

Północna Droga Morska jest najkrótszym szlakiem żeglugowym łączącym europejską część Rosji z Dalekim Wschodem i Syberią. Poszukiwanie przejścia północnego jako drogi do Chin i Indii trwało od połowy XVI do końca XIX w., a w poszukiwaniach uczestniczyli głównie Anglicy, Holendrzy i Rosjanie. Szlak jest niezwykle ważny, bo tylko w 2007 r. statki żeglujące po Morzu
Arktycznym przewiozły około 10 mln ton różnych towarów. Północna Droga Morska to troska Rosji, a „północny korytarz” wszedł do „Strategii transportowej Rosji do 2030 r.”. Opracowano również „Koncepcję rozwoju PDM do 2015 r.” i projekt ustawy o Północnej Drodze Morskiej. Istotnym czynnikiem wpływającym na wykorzystanie Północnej Drogi Morskiej będą wzajemne relacje między członkami Rady Arktycznej (Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Kanada, Rosja, Norwegia, Finlandia, Szwecja i Dania), państwami posiadającymi status obserwatora w Radzie (Niemcy, Francja, Holandia, Wielka Brytania, Hiszpania i Polska) oraz państwami starającymi się o status obserwatora (Chiny, Japonia, Korea Południowa).

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ustawa o bezpieczeństwie morskim – stan de lege lata i postulaty de lege ferenda

Artykuł poświęcony jest problematyce prawnej bezpieczeństwa morskiego, którą dość rzadko podejmuje literatura prawnicza. Pierwsza część opracowania poświęcona jest ocenie nowej ustawy o bezpieczeństwie morskim z 18.08.2011 r. Ustawa reguluje sprawy bezpieczeństwa morskiego w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia, inspekcji statku, kwalifikacji załogi, bezpiecznego uprawiania żeglugi morskiej oraz ratowania życia na morzu. Analiza obszernego tekstu ustawy wskazuje, że przepisy te zawierają wiele rozwiązań wątpliwych pod względem legislacyjnym, a niektóre z nich są nawet błędne. Założenia tego aktu normatywnego można ocenić krytycznie. W związku z pogarszającą się jakością legislacji w zakresie bezpieczeństwa morskiego autor postuluje przystąpienie do prac nad całościową, systematyzującą ten dział prawa, regulacją – Prawem bezpieczeństwa morskiego. Celowe wydaje się nadanie nowej ustawie rangi prawa, które bliższe jest unormowaniu kodeksowemu niż zwykłej ustawie. Proponuje się uzupełnienie dotychczasowego zakresu ustawy o bezpieczeństwie morskim poprzez inkorporowanie do prawa bezpieczeństwa morskiego m.in. ustaw: o wyposażeniu morskim, o Państwowej Komisji Badania
Wypadków Morskich, o ochronie żeglugi i portów morskich. Postulaty de lege ferenda zawierają także wiele nowych rozwiązań, dotyczących np. wprowadzenia części ogólnej, osobnej części zajmującej się formami elektronicznego wspierania, a także sankcji za nieprzestrzeganie wymagań bezpieczeństwa morskiego.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zagadnienia prawne wycieczek morskich

Doktryna prawa morskiego umowę o wycieczkę morską traktuje jako umowę o charakterze mieszanym. Również w orzecznictwie polskiego Sądu Najwyższego został wyrażony pogląd o mieszanym charakterze umowy o podróż. Umowa o podróż nie jest regulowana w kodeksie cywilnym jako osobna umowa nazwana. Do umowy o wycieczkę morską zastosowanie znajdą postanowienia Ustawy z 29.08.1997 r. o usługach turystycznych, implementujące Dyrektywę Rady nr 90/314 EWG z 13.06.1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek. Do umowy o podróż w zakresie nieuregulowanym ustawą o usługach turystycznych zastosowanie znajdą przepisy kodeksu cywilnego.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Pojęcie papieru wartościowego a dokumenty przewozowe według reguł rotterdamskich

Artykuł zawiera analizę struktury prawnej dokumentów przewozowych Konwencji o umowach dotyczących międzynarodowego przewozu towarów całkowicie lub częściowo morzem z 11.12.2008 r. (tzw. reguł rotterdamskich) w porównaniu z klasycznymi i zdematerializowanymi papierami wartościowymi. Ratyfikacja reguł rotterdamskich będzie nastręczała wiele trudności z implementacją do polskiego prawa morskiego. Konieczna będzie zmiana kodeksu morskiego i zmiana przepisów ogólnych
dotyczących papierów wartościowych w kodeksie cywilnym. W kodeksie morskim należy pozostawić konosament, wprowadzając w niezbędnym zakresie jego elektronizację. Należy również wprowadzić do kodeksu morskiego instytucję indosu.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Konwencja o pracy na morzu z 2006 r. (MLC) – stan po ratyfikacji przez Polskę

Konwencja o pracy na morzu z 2006 r. (MLC 2006) jest nowoczesnym instrumentem prawnym, który uaktualnia i ujednolica 36 wiążących konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy i jeden protokół. To sprawia, że MLC zyskuje miano międzynarodowego kodeksu pracy na morzu.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dalsza finansowa integracja polityki morskiej Unii Europejskiej

Odpowiednio do odnośnych dokumentów, takich jak zielona księga, trwa proces integrowania polityki morskiej Unii Europejskiej, także w zakresie jej finansowania i zarządzania jej finansami. Co najmniej do 2013 roku włącznie ma funkcjonować Program na rzecz dalszego rozwoju zintegrowanej polityki morskiej oraz Europejski Fundusz Rybacki. Komisja Europejska zaproponowała jednak sui generis połączenie tych instrumentów finansowych poprzez utworzenie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. Artykuł ukazuje ten proces w sposób pozwalający na dokonanie przez Czytelnika oceny, czy i jak postępuje finansowe integrowanie polityki
morskiej Unii Europejskiej.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Regulacja zakazu stosowania systemów przeciwporostowych zawierających związki cynoorganiczne w prawie międzynarodowym i prawie Unii Europejskiej

W połowie lat 80. XX w. naukowcy z Francji i Wielkiej Brytanii alarmowali o negatywnych dla środowiska morskiego skutkach używania farb zawierających cynę. Konwencja w sprawie kontroli systemów przeciwporostowych na statkach (konwencja AFS) zawierających środki cynoorganiczne weszła w życie 17.09.2008 r. Do chwili obecnej przyjęło ją 56 państw stanowiących prawie 80% światowego tonażu. Polska ratyfikowała konwencję AFS 24.06.2004 r. Unia Europejska implementowała tę konwencję w styczniu 2008 r.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Lokalizacja i budowa elektrowni wiatrowych w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej – nowe regulacje prawne

Autor artykułu przedstawia prace legislacyjne nad zmianą Ustawy z dnia 21.03.1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej. Zmianą o fundamentalnym znaczeniu w stosunku do stanu prawnego sprzed nowelizacji jest obecnie wyraźny ustawowy zakaz wznoszenia i wykorzystywania elektrowni wiatrowych na morskich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym. Zakaz ten obejmuje obszar wód morskich o szerokości 12 mil morskich (22,224 km). Zakaz wprowadzono przede wszystkim w trosce o ochronę krajobrazu nadmorskich gmin turystycznych.

Czasopismo: Prawo Morskie
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kultura w służbie glottodydaktyki. Bożena Szałasta-Rogowska, Literatura bliska i daleka. Szkice z zakresu glottodydaktyki

Tekst jest recenzją książki Bożeny Szałasty-Rogowskiej, Literatura bliska i daleka. Szkice z zakresu glottodydaktyk.

Czasopismo: Dydaktyka Polonistyczna
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo
Sytuacja języka białoruskiego w warunkach dwujęzyczności (w ocenie gazety „Biełarus”)

Miesięcznik „Biełarus” porusza problemy społeczne, polityczne, religijne, a także zagadnienia języka białoruskiego i tożsamości narodowej Białorusinów. Spośród ponad 180 publikacji z lat 1980–2010 analizie poddano wybrane artykuły poruszające kwestie bilingwizmu na Białorusi i związane z tym problemy rusyfikacji języka białoruskiego, jego miejsca w systemie edukacji oraz w duchowym życiu Białorusinów, a także zależności między językiem ojczystym a świadomością narodową. Z oglądu tych artykułów wynika, że dla publicystów gazety język ojczysty był i jest ważnym elementem tożsamości narodowej. Wzięli oni na siebie rolę edukacyjną, prezentując historię języka białoruskiego i jego wpływ na rozwój świadomości narodowej Białorusinów oraz zachęcając w ten sposób czytelników do posługiwania się językiem białoruskim w życiu codziennym.

Czasopismo: Acta Albaruthenica
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Recenzja: Paweł Sporek, Przestrzeń aksjologiczna w wybranych podręcznikach gimnazjalnych do kształcenia literacko-kulturowego (1999–2005)

Tekst jest recenzją książki Pawła Sporka Przestrzeń aksjologiczna w wybranych podręcznikach gimnazjalnych do kształcenia literacko-kulturowego (1999–2005).

Czasopismo: Dydaktyka Polonistyczna
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
KRYZYS MIGRACJI JAKO STAN WYJĄTKOWY

Artykuł porusza temat trwającego kryzysu migracji na europejskich granicach, 
w świetle teorii stanu wyjątkowego Carla Schmitta, w interpretacji Giorgio Agambena. Autor dokonuje analizy obecnej sytuacji imigrantów na szlakach migracyjnych oraz na terenie krajów Unii Europejskiej. Stawia tezę, że niebezpieczeństwa oraz wykluczenie na jakie imigranci i uchodźcy pozostają narażeni nie są skutkiem ubocznym nieudolnej polityki, ale kwintesencją neoliberalnego zarządzania, którego celem nie jest zażegnanie sytuacji kryzysowej, ale jej kontrolowanie, w celu zachowania określonego porządku społecznego. Uchodźcy stają się współczesnymi homines sacri, którzy nie mogą zostać poświęceni, ale mogą być bezkarnie zabici. Ten model sprawowania władzy wiąże się z koncepcją biopolityki Michela Foucault. Jej narzędziem jest rasizm, czyniący rozróżnienie na rasę-naród oraz Innych, którzy zagrażają populacji, a więc mogą zostać wyeliminowani. Na koniec autor argumentuje, iż dyskursy 
i praktyki dotykające migrantów są odbiciem takich samych dyskursów i praktyk wobec wykluczonych grup społecznych w obrębie demokracji liberalnych.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
EWOLUCJA PRZEKONAŃ POLAKÓW WOBEC „OBCYCH” JAKO EFEKT KRYZYSU MIGRACYJNEGO W EUROPIE

Europejski kryzys związany z brakiem ponadnarodowych uzgodnień i strategii dotyczących alokacji w krajach unijnych uchodźców z Bliskiego Wschodu i Afryki wywołał znaczny niepokój w większości krajów europejskich. Także w Polsce odnotowano istotne zmiany nastrojów społecznych, polegające na wzroście postaw niechęci i wrogości wobec potencjalnych przybyszów. Warto odpowiedzieć na pytanie, jaka jest specyfika postaw w tym zakresie, jak również: które środowiska są zdecydowanymi ośrodkami niechęci wobec uchodźców? 
W artykule wykorzystano dane z dotychczas zrealizowanych i aktualnych analiz zagadnienia.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne