rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ powierzchni właściwej granulowanego żużla wielkopiecowego i współczynnika w/c na rozwój wytrzymałości cementów hutniczych

W niniejszym artykule omówiono wpływ rozdrobnienia granulowanego żużla wielkopiecowego na wytrzymałości cementów hutniczych. Do badań stosowano zmielony granulowany żużel wielkopiecowy o powierzchni właściwej 3800, 4500 i 6000 cm2/g według Blaine’a. Jako materiał odniesienia wykorzystano cement portlandzki CEM I 42,5R. Cementy do badań sporządzono poprzez zmieszanie cementu CEM I z dodatkiem 50–70% masy żużla. Sporządzone cementy badano przy różnym współczynniku wodno-cementowym w/c, obniżając go do wartości 0,4 i 0,3. W celu uzyskania wymaganej konsystencji zastosowano domieszkę upłynniającą nowej generacji. Analizowano wytrzymałość normową zapraw po 2, 7, 28 i 90 dniach twardnienia. Wyniki badań potwierdziły, że wzrost rozdrobnienia żużla bardzo efektywnie kształtuje wytrzymałość cementów hutniczych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena spiekalności namiarów surowcowych do wytwarzania klinkieru portlandzkiego wypalanych z udziałem stałych paliw alternatywnych

W pracy dokonano oceny zdolności do klinkieryzacji czteroskładnikowego namiaru surowcowego (wapień, żużel stalowniczy, wapienny popiół lotny z węgla brunatnego, piasek kwarcowy) do wytwarzania klinkieru portlandzkiego. Stwierdzono, ocenę taką można z powodzeniem przeprowadzić, wykorzystując do tego celu wskaźnik Lafarge K 1450. Badania wykazały, że wzrost z 50 do 85% ekwiwalentu ciepła ze stałych paliw alternatywnych współspalanych z węglem kamiennym nie obniża w sposób istotny zdolności do klinkieryzacji analizowanego namiaru surowcowego. Spiekalność namiaru surowcowego jest uzależniona głównie od uziarnienia żużla stalowniczego i piasku kwarcowego. Zdolność do klinkieryzacji namiarów surowcowych określono w skali Lafarge K 1450 jako umiarkowaną. Wzrost zawartości „grubych” ziaren piasku i żużla obniżał zdolność do klinkieryzacji badanego namiaru surowcowego z umiarkowanej do słabej.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Produkty przetwarzania odpadów betonowych

Przetwarzanie zużytych betonów stanowi ważny element gospodarki o obiegu zamkniętym. Podstawowym kierunkiem przeróbki betonowego gruzu budowlanego i rozbiórkowego oraz odpadów produkcyjnych, powstających w wytwórniach prefabrykatów budowlanych, jest pozyskiwanie kruszyw, które mogą być wykorzystane powtórnie jako składnik mieszanek betonowych. Jakość otrzymywanych kruszyw uzależniona jest głownie od rodzaju kruszyw w przetwarzanym betonie i zawartości w nich pozostałości „starego” zaczynu cementowego. W pracy omówiono mikrostrukturę i skład fazowy zaczynu cementowego oraz ich wpływ na podstawowe cechy użytkowe kruszyw
uzyskiwanych z przeróbki betonów. Przedstawiono również możliwości wykorzystania drobnoziarnistego materiału powstającego podczas rozdrabniania betonów jako składnika namiaru surowcowego do wytwarzana klinkieru portlandzkiego.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena możliwości wykorzystania w drogownictwie popiołów nowej generacji powstających ze spalania biomasy

Celem pracy była ocena możliwości wykorzystania w drogownictwie popiołów lotnych powstających ze spalania biomasy drzewnej w kotłach fluidalnych (popioły PO i PP). Przeprowadzono badania składu chemicznego i mineralnego oraz analizę uziarnienia tych popiołów. Poprzez badania wymywalności metali ciężkich i innych zanieczyszczeń oraz promieniotwórczości naturalnej scharakteryzowano te popioły pod względem wpływu na środowisko. Dla określenia przydatności popiołów ze spalania biomasy w kotłach fluidalnych dla drogownictwa opracowano mieszanki spoiwowe zawierające oprócz badanych popiołów PO i PP dodatkowo popiół lotny ze spalania węgła brunatnego w kotłach pyłowych (popiół PK) oraz odseparowane frakcje ziarnowe tego popiołu < 30 μm (PK30) i 30–100 μm (PK30–100). Celem tego było sprawdzenie oddziaływania mieszanin zawierających popioły PK i ich frakcje z popiołami PO i PP. Dla opracowanych mieszanek przeprowadzono badania wytrzymałościowe, czasu wiązania oraz stałości objętości, a w oparciu o wyniki tych analiz wyłoniono optymalne receptury mieszanek.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Topienie szkieł gospodarczych o zwiększonej zawartości żużla wielkopiecowego

Żużel wielkopiecowy Calumite jest wykorzystywany w przemyśle szklarskim od dawna. Przyspiesza topienie zestawu, zwiększając tym samym wydajność agregatu topliwego i poprawia ekonomikę wytwarzania szkła. Badania DTA/TG wykonywane dla zestawu szklarskiego o różnej zawartości Calumitu miały na celu poznanie mechanizmu jego działania poprzez określenie zmian, jakie wywołuje w przebiegu kolejnych reakcji pomiędzy komponentami.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ temperatur na właściwości mechaniczne mas uszczelniających stosowanych w oszkleniach ze szczeliwem konstrukcyjnym. Cz.2 – Badanie powrotu elastycznego, wytrzymałości na rozdarcie i mechanicznego obciążenia cyklicznego

W artykule przedstawiono metodykę i wyniki kolejnych badań zasadniczych właściwości szczeliw konstrukcyjnych (powrotu elastycznego, wytrzymałości na rozdarcie oraz mechanicznego obciążenia cyklicznego) oraz wymogi, jakie muszą one spełniać zgodnie z normą PN-EN 15434+A1:2010 – Szkło w budownictwie. Norma wyrobu dla szczeliw konstrukcyjnych i/lub szczeliw odpornych na ultrafiolet (do stosowania w oszkleniach ze szczeliwem konstrukcyjnym i/lub izolacyjnych szybach zespolonych z odsłoniętym uszczelnieniem).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wieloparametryczna ocena wód zdrojowych ujmowanych z terenów południowo-zachodniej Polski

Wody zdrojowe występują w różnych miejscach na ziemi, jednak Polska to kraj bogaty w ich źródła. Skład chemiczny wód podziemnych zależy od sposobu ich zasilania, właściwości hydrodynamicznych warstwy wodonośnej oraz oddziaływań antropogenicznych. Wody lecznicze mają podwyższony poziom charakterystycznych składników mineralnych, przez co ich odpowiednie proporcje mogą wspomagać leczenie lub eliminować różnego rodzaju schorzenia. W pracy zaprezentowano charakterystykę, skład chemiczny oraz właściwości wybranych wód zdrojowych pochodzących z różnych części południowo-zachodniej Polski. W próbkach wód pobranych z sześciu punktów przeprowadzono ocenę zawartości metali oraz jonów. Otrzymane wyniki porównano do wartości maksymalnych zawartych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska [12]. Przekroczone wartości maksymalne zanotowano dla zawartości manganu oraz jonów azotynowych w wodzie pobranej z uzdrowiska Świeradów Zdrój. Analiza wód z pozostałych uzdrowisk nie wykazała przekroczeń maksymalnych wartości określonych przez Ministra Środowiska, ale stężenia wybranych analitów są podwyższone.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Podejście procesowe w kształtowaniu nowoczesnego systemu zarządzania jakością przy produkcji materiałów budowlanych

Podstawowym celem działalności organizacji jest osiągnięcie zadowolenia klientów, a bardzo ważnym aspektem jest utrzymanie i poprawa konkurencyjności firmy oraz prowadzenie działalności w sposób skuteczny i efektywny. Sprostanie wymaganiom klientów oraz osiągnięcie i utrzymanie dobrych wyników ekonomicznych jest możliwe poprzez ciągły nadzór nad prowadzonymi procesami, wzrost kompetencji personelu, postęp techniczny i technologiczny oraz stałą poprawę jakości wyrobów i wszelkich działań firmy. Nowoczesnym narzędziem do osiągnięcia i utrzymania dobrej jakości wyrobów, a tym samym uzyskania zamierzonego celu organizacji, jest system zarządzania jakością. Tworząc nowoczesny system wyodrębniamy następujące etapy: identyfikacja, projektowanie, realizacja i monitorowanie procesów zachodzących w przedsiębiorstwie. Podejście procesowe to stosowanie systemu procesów w organizacji wraz z ich identyfikacją oraz wzajemnymi oddziaływaniami między tymi procesami i zarządzanie nimi, by osiągnąć zamierzone wyniki. Międzynarodowa norma ISO 9001 zachęca do przyjęcia podejścia procesowego podczas opracowywania, wdrażania i doskonalenia systemu zarządzania jakością. Jednym z pierwszych etapów tworzenia systemu zarządzania jakością w firmie produkującej materiały budowlane jest przeprowadzenie prawidłowej identyfikacji procesów zachodzących w organizacji z pełnym uwzględnieniem specyfiki wyrobu. Prawidłowa identyfikacja wszystkich procesów zachodzących w przedsiębiorstwie pozwoli na zaprojektowanie sprawnie działającego narzędzia organizacyjnego. System zarządzania jakością to również stały nadzór nad wytwarzanym wyrobem, monitoring i doskonalenie w celu osiągnięcia zadowolenia klientów.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Odpady komunalne i przemysłowe alternatywnymi surowcami i paliwami w procesie produkcji cementu

Proces produkcji cementu stwarza duże możliwości wykorzystania odpadów jako zamienników naturalnych nieodnawialnych surowców kopalnianych. W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania odpadów w poszczególnych etapach produkcji cementu oraz jako paliwa w procesie wypalania klinkieru.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Teoretyczne podstawy mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów

Spełnienie wymagań prawnych przez Polskę w zakresie ograniczenia ilości deponowanej frakcji organicznej odpadów komunalnych na składowiskach do 35%, w odniesieniu do ilości tych odpadów zdeponowanych na składowiskach w 1995 r., skutkuje koniecznością rozbudowy infrastruktury technicznej w zakresie zagospodarowania odpadów komunalnych. Jedną z metod jest mechaniczno-biologiczne przetwarzanie frakcji biodegradowalnej zawartej w tych odpadach. W artykule przedstawiono wybrane aspekty teorii rozkładu tlenowego, tj. kompostowania, wymagania techniczno-technologiczne oraz niektóre wymagania najlepszych dostępnych technik (BAT).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Model zintegrowanego systemu zarządzania w przedsiębiorstwie budowlanym

Działalność przedsiębiorstwa budowlanego związana z wytwarzaniem wyrobu lub obiektu budowlanego oddziałuje na środowisko naturalne oraz bezpieczeństwo pracowników. Obecnie podstawowym, nowoczesnym narzędziem pozwalającym na zarządzanie działalnością przedsiębiorstwa budowlanego jest zintegrowany system zarządzania, realizowany w oparciu o normy: PN-EN ISO 9001:2009, PN-EN ISO 14001:2005 i PN-EN ISO 18001:2004. Przy tworzeniu zintegrowanego systemu zarządzania należy
w pierwszej kolejności zidentyfikować wszelkie procesy i aspekty związane ze specyfiką działalności firmy realizującej prace budowlane. Model zintegrowanego systemu zarządzania w przedsiębiorstwie budowlanym, oprócz systemu zarządzania jakością, powinien również uwzględniać system zarządzania środowiskowego oraz system zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy. Cele dotyczące jakości, określone do realizacji przez organizację, powinny być uzupełnione o cele przedsiębiorstwa
w zakresie rozwoju, finansowania, zyskowności, ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. Specyfika funkcjonowania przedsiębiorstwa budowlanego jest ściśle związana z oddziaływaniem na środowisko. Prowadzone prace budowlane wymagają także zwrócenia szczególnej uwagi na bezpieczeństwo i higienę pracy, w celu zmniejszenia liczby wypadków przy pracy, które w dużej mierze dotyczą właśnie przedsiębiorstw budowlanych. Wdrożenie zintegrowanego systemu zarządzania pozwala
na optymalizację kosztów, podniesienie efektywności i konkurencyjności firmy, a także podniesienie poziomu bezpieczeństwa pracowników. Realizacja zintegrowanego systemu, zgodnie z normalizacją międzynarodową, wpływa pozytywnie na podniesienie jakości i wiarygodności przedsiębiorstwa budowlanego.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie chromatografii jonowej ze spektrometrią mas w plazmie indukcyjnie sprzężonej w analizie specjalizacyjnej wybranych pierwiastków

Chromatografia jonowa (IC) w połączeniu ze spektrometrią mas w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-MS) daje ogromne możliwości w zakresie oznaczeń różnych form prawie wszystkich pierwiastków układu okresowego. Do określenia indywidualnej formy pierwiastka niezbędne są skuteczne metody separacji badanych analitów i zastosowanie odpowiednich detektorów. Skuteczna technika łączona powinna być: selektywna wobec oznaczanych analitów, czuła w szerokim zakresie i winna umożliwiać jak najlepszą identyfikację oznaczanych substancji. Dlatego jako metody separacyjne wykorzystuje
się przede wszystkim metody chromatograficzne, a jako metody detekcji – metody spektroskopowe. Analityka specjacyjna odgrywa znaczącą i wyjątkową rolę zarówno w szerokim spektrum badań związków chemicznych, toksyczności pierwiastków, kontroli jakości, jak i czystości farmaceutyków oraz produktów żywnościowych. Znalazła także zastosowanie w wykonywaniu kompleksowych oznaczeń środowiskowych oraz chemii jądrowej. W pracy scharakteryzowane zostały przykłady zastosowań analityki specjacyjnej w konfiguracji chromatografia jonowa–spektrometria mas w plazmie indukcyjnie
sprzężonej oraz zasady działania wybranych technik analitycznych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zawartość makroelementów i ich form przyswajalnych w kompostach produkowanych z odpadów zielonych

Kompostowanie odpadów należy do ważnych kierunków odzysku i recyklingu organicznego odpadów [13]. W ten sposób można otrzymać pełnowartościowy produkt, nadający się do wykorzystania jako nawóz lub środek poprawiający właściwości gleby. Procesy biochemiczne zachodzące podczas kompostowania powodują rozkład substancji organicznej i uwalnianie makro- i mikroelementów. Wartość nawozowa kompostu w dużej mierze zależy od zawartości makroelementów (N, P, K, Mg, Ca). W pracy przedstawiono wyniki badań kompostów produkowanych z odpadów zielonych w zależności od stopnia ich dojrzałości. Próbki pobrano jednorazowo z pięciu pryzm, różniących się stopniem dojrzałości kompostu: od 3-miesięcznego do 2-letniego. Dodatkowo pobrano próbki kompostów zawierających dodatek frakcji biodegradowalnej odpadów komunalnych. W próbkach oznaczono zawartość makroelementów i ich form przyswajalnych w celu oceny wartości nawozowej kompostów. Stwierdzono, że badane komposty były zasobne w makroskładniki. Największy udział przyswajalnych form makroelementów oznaczono w kompostach „najstarszych” i z dodatkiem frakcji biodegradowalnej. Wyjątek stanowił fosfor, dla którego największy udział formy przyswajalnej oznaczono w kompoście 3-miesięcznym.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ stopnia stabilizacji zmieszanych odpadów komunalnych na wybrane parametry fizykochemiczne

W związku z intensywnym rozwojem cywilizacyjnym oraz wzrostem jakości życia mieszkańców miast i gmin, zmieszane odpady komunalne stały się jedną z głównych przyczyn zanieczyszczeń środowiska. Istotnym zadaniem gospodarki odpadami komunalnymi, zwłaszcza odpadami ulegającymi biodegradacji, jest sukcesywne zmniejszanie ich ilości przed składowaniem. Proces mechaniczno-biologicznego przetwarzania (MBP) odpadów jest metodą zagospodarowania zmieszanych odpadów komunalnych, która zmierza do redukcji ich masy i objętości, a także pozwala na stabilizację substancji organicznej zawartej w odpadach oraz na zmniejszenie ich potencjału gazotwórczego. W artykule przedstawiono wyniki badań fizykochemicznych próbek zmieszanych odpadów komunalnych poddanych procesowi mechaniczno-biologicznego przetwarzania. Badane próbki pobierano w kolejnych etapach stabilizacji z dwóch zakładów gospodarki odpadami w czasie ośmiu oraz siedmiu tygodni. W pobranych próbkach oznaczono zawartość wody, strat przy prażeniu suchej masy (LOI) oraz zawartość ogólnego węgla organicznego z wykorzystaniem analizatora TOC z detektorem NDIR. Próbki zostały również przebadane w zakresie oznaczenia zawartości pierwiastków C i N przy użyciu analizatora elementarnego CHNS. Celem prowadzonych badań była ocena wpływu stopnia stabilizacji zmieszanych odpadów komunalnych na wymienione parametry fizykochemiczne. Uzyskane wyniki analiz próbek materiałów poddanych procesom MBP, przy zastosowaniu odmiennych technologii stabilizacji, mieściły się w znacznym stopniu w dopuszczalnych wartościach granicznych określonych przez ustawodawcę.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania przepływu ciekłej stali w kadzi pośredniej wyposażonej w inhibitory turbulencji – modelowanie fizyczne

Celem pracy było określenie wpływu kształtu wewnętrznego inhibitorów turbulencji na charakter przepływu stali w kadzi pośredniej w oparciu o badania modelowe. Badania laboratoryjne w modelowej kadzi pośredniej z udziałem opracowanych kształtek wykonano na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Metalurgii Politechniki Śląskiej w Katowicach, który dysponuje instalacją do symulacji fizycznych przepływu. Badania te przeprowadzono z udziałem trzech wariantów konstrukcyjnych kształtek. Wykazano, że istnieją istotne różnice w sposobie generowania charakteru przepływu cieczy w modelu kadzi pośredniej przez inhibitor turbulencji o różnej budowie.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie właściwości cementów żużlowych z dodatkiem granulowanego żużla wielkopiecowego o różnej zawartości fazy szklistej

W artykule przedstawiono wyniki badań właściwości cementów żużlowych wykonanych z granulowanego żużla wielkopiecowego o różnej zawartości fazy szklistej. Program badań obejmował próbki żużla o wyraźnie zróżnicowanej zawartości fazy szklistej od 58 do 99% masy. Przygotowano cementy CEM II/A-S, CEM II/B-S i hutniczy CEM III/A, zawierające odpowiednio 15, 30 i 60% masy żużla. Badano podstawowe właściwości cementów, będące przedmiotem wymagań i oceny zgodności norm PN-EN 197-1 i PN-EN 15167-1. Na podstawie uzyskanych wyników badań potwierdzono, że największy wpływ na aktywność hydrauliczną żużla ma zawartość fazy szklistej. Drugim ważnym parametrem oceny aktywności żużla jest jego współczynnik aktywności (CaO + MgO/SiO2). Przy tej samej zawartości fazy szklistej, im większy współczynnik aktywności, tym żużel wykazuje większą aktywność hydrauliczną. Wyniki badań cementów żużlowych potwierdzają te zależności. Spośród badanego żużla krajowego i zagranicznego, największe wskaźniki aktywności hydraulicznej wykazał żużel z Huty Katowice i Huty Sendzimira, zawierający odpowiednio 99 i 88% fazy szklistej; miały one zdecydowanie
lepsze właściwości w porównaniu do żużla sprowadzanego w ostatnich latach w dużych ilościach z importu.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kruszywa z żużla powstającego przy produkcji miedzi i możliwości ich wykorzystania w świetle wymagań ochrony środowiska

W pracy przedstawiono wyniki badań promieniotwórczości naturalnej kruszyw wyprodukowanych w KGHM Metraco S.A. z żużla powstającego przy produkcji miedzi. Porównano poziom aktywności promieniotwórczej kruszyw naturalnych i sztucznych oraz surowców i materiałów budowlanych. Zwrócono szczególną uwagę na właściwości kruszyw z żużla pomiedziowego w świetle wymagań ochrony środowiska oraz pod kątem jego przydatności dla budownictwa drogowego. Oceniono możliwość zastosowania
odpowiednich frakcji kruszyw pomiedziowych jako substytutu kruszyw naturalnych do produkcji betonów samozagęszczalnych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ włókien celulozowych na właściwości zapraw klejowych do płytek ceramicznych

W artykule określono wpływ włókien celulozowych na właściwości klejów do płytek, takich jak obniżony spływ, wydłużony czas otwarty, wysoka elastyczność czy zdolność do szybkiego wiązania i twardnienia. Wyniki badań spływu wykazały, że dodatek włókien celulozowych wydatnie zmniejsza tendencje zaprawy do spływania. Ocena właściwości roboczych zaprawy wykazała łatwiejsze mieszanie z wodą i szybszą homogenizację próbek z dodatkiem włókien celulozowych. Stwierdzono również wyraźnie łatwiejsze nakładanie na podłoże i rozprowadzanie zapraw w porównaniu do zaprawy bazowej.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zmiany mikrostruktury betonu ogniotrwałego z kotła rusztowego po pracy w instalacji energetycznej w warunkach współspalania biomasy z węglem kamiennym

W artykule przedstawiono badania zmian mikrostruktury betonu glinokrzemianowego z dodatkiem SiC po pracy w kotle rusztowym w warunkach współspalania biomasy. W badaniach wykorzystano technikę mikroskopii świetlnej (LM), mikroskopii skaningowej (SEM/EDS) oraz dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). Wykazano, że przyczyną szybkiego zużywania się betonu była złożona korozja chemiczna i mechaniczna. Korozja chemiczna polegała głównie na reakcji ziaren SiC obmurza ogniotrwałego ze składnikami
gazowymi i stałymi, bogatymi m.in. w alkalia, MgO, CaO, siarkę i fosfor, znajdującymi się w spalinach i pyłach oraz na tworzeniu się wtórnych produktów w postaci narostu. Wykazano, że korozja mechaniczna następowała wskutek dużych naprężeń w materiale, których obrazem w mikrostrukturze były liczne mikropęknięcia i pęknięcia osłabiające wytrzymałość materiału z powodu utlenienie SiC i powstawania krystobalitu, z którym mogą wiązać się zmiany wymiarów liniowych kształtek betonowych wyłożenia kotła.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości modelowej posadzki przemysłowej w kontekście momentu aplikacji posypki i jej zacierania na świeżej mieszance betonowej

Celem projektu było określenie w jaki sposób na właściwości posadzki przemysłowej wpływa moment rozpoczęcia aplikacji posypki i jej zacierania na świeżej mieszance betonowej na bazie cementu CEM I 42,5 R. W ramach realizacji pracy zaprojektowano i przygotowano posypkę utwardzającą na bazie cementu CEM I 42,5 R, piasków kwarcowych oraz żywicy melaminowej. Ilość wypełniacza określono na podstawie równania Fullera-Thompsona. Dla posypki wyznaczono wytrzymałość na ściskanie oraz odporność na ścieranie na tarczy Böhmego. Po nałożeniu posypka została zatarta ręcznie, a płyty pielęgnowano w warunkach laboratoryjnych. Po okresie dojrzewania zrealizowano badania cyklicznego zamrażania i rozmrażania przy zanurzeniu w soli odladzającej według PN-EN 13687-1:2008. Następnie dokonano oceny wizualnej powierzchni próbek oraz przeprowadzono badanie przyczepności do podłoża. Przeprowadzone badania potwierdziły, że moment aplikacji posypki ma istotny wpływ na walory techniczne posadzki. Wykazano, że przedwczesna aplikacja posypki obniża wytrzymałość na ściskanie i pogarsza przyczepność. W przypadku późniejszego zatarcia posypki wyraźnie spada możliwość połączenia struktury betonu z zacieraną warstwą. Efektem ubocznym jest słabe związanie posypki utwardzającej i niższa odporność na ścieranie.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa