rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Skurcz objętościowy i zmiana gęstości marchwi i ziemniaka podczas suszenia konwekcyjnego

W pracy badano skurcz marchwi i ziemniaka podczas suszenia konwekcyjnego. Stwierdzono liniową zależność skurczu od względnej zawartości wody dla marchwi w całym zakresie u/uₒ. Skurcz rzeczywisty marchwi jest mniejszy od skurczu teoretycznego suszonej marchwi. Gęstość suszonej marchwi utrzymuje się na stałym poziomie do u/uₒ = 0,2; a następnie rośnie wraz z ubytkiem zawartości wody. Skurcz ziemniaka przebiega w dwóch zakresach u/uₒ. Dla 0,1-1 skurcz rzeczywisty ziemniaka odpowiada objętości odparowanej wody. Gęstość materiału w tym zakresie względnej zawartości wody rośnie. Dla u/uₒ< 0,1 skurcz utrzymuje się na stałym poziomie, materiał staje się porowaty, a gęstość szybko maleje.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dodatku sorbentu do podloza na plonowanie salaty siewnej Lactuca sativa L., uprawianej z rozsady w nieogrzewanym tunelu foliowym

W produkcji ogrodniczej poszukuje się składu podłoża, które zapewnia utrzymanie w środowisku korzeni optymalnych właściwości fizycznych, głównie powietrznych i wodnych. Hydrożele wprowadzane do gleby poprawiają warunki wzrostu roślin, dzięki czemu cieszą się coraz większą popularnością wśród ogrodników. Wykazują ogromne możliwości gromadzenia wody dostępnej dla systemu korzeniowego roślin w okresie wegetacji. W dobie gospodarki rynkowej nie bez znaczenia jest wpływ tych związków na wzrost i plonowanie roślin.
W Katedrze Ogrodnictwa UWM w Olsztynie przeprowadzono doświadczenie mające na celu zbadanie wpływu sorbentów na plonowanie sałaty pod osłonami. Pierwszym badanym czynnikiem były sorbenty: akryżel potasowy, akryżel sodowy, akryżel sodowo-potasowy, ekosorb potasowy. Drugi czynnik stanowiły odmiany: sałaty głowiastej masłowej - odm. Charlene, sałaty głowiastej kruchej - odm. Malika, sałaty rzymskiej - odm. Liwia.
W wyniku przeprowadzonych badań w latach 2000-2001 stwierdzono korzystne oddziaływanie hydrożeli na plon sałaty. Odmiany rosnące w obiektach z dodatkiem sorbentów różniły się plonem ogólnym i handlowym w porównaniu z obiektem kontrolnym - bez dodatku hydrożelu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ formy nawozu wapniowego i magnezowego oraz dodatku węgla brunatnego na pobranie kadmu przez kukurydzę

W doświadczeniu wazonowym określano wpływ formy chemicznej nawozu wapniowego i magnezowego oraz dodatku węgla brunatnego do gleby zanieczyszczonej Cd na pobieranie tego metalu przez kukurydzę. Stwierdzono, że największe ograniczenie bioprzyswajalności Cd, wyrażone zarówno koncentracją w roślinach jak i rozpuszczalnością w glebie, wystąpiło po łącznym zastosowaniu węgla brunatnego i MgCO₃.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ powodzi 1997 roku na właściwości gleb ogródków działkowych w Legnicy

W 1997 roku w Legnicy podczas powodzi uległa zalaniu znaczna część ogródków działkowych. Celem badań było określenie oddziaływania wód powodziowych na skład i właściwości fizykochemiczne zalanych gleb. Podczas badań terenowych pobrano próbki glebowe z głębokości 0-10 cm i w niektórych przypadkach z 30-40 cm. Dodatkowo pobierano próbki z poziomów powierzchniowych do badań mikrobiologicznych oraz na zawartość substancji ropopochodnych i węglowodorów aromatycznych. Przeprowadzone badania wykazały, że wody powodziowe nie wpłynęły ujemnie na właściwości sorpcyjne i chemiczne analizowanych gleb. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono wyższy stopień zanieczyszczenia gleb metalami ciężkimi na niektórych badanych obiektach, co może być związane również z emisją pyłów huty miedzi „Legnica”. Nie stwierdzono zanieczyszczeń gleb substancjami ropopochodnymi i związkami aromatycznymi. Niewielkie skażenie mikrobiologiczne można uznać za przejściowe i krótkotrwałe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw osadu garbarskiego na niektore wlasciwosci fizyczne gleb

W pracy przedstawiono rezultaty badań dotyczące wpływu różnych dawek osadu garbarskiego na kształtowanie parametrów fizykomechanicznych gleb. Wykorzystano założenia i koncepcję badań modelowych struktur glebowych, w szczególności struktury agregatowej. Badano takie właściwości gleb i ich mieszanek z osadem, jak: gęstość objętościową i porowatość, dynamiczną i statyczną wodoodporność agregatów, agregację wtórną po dynamicznym i statycznym działaniu wody oraz wytrzymałość agregatów na ściskanie. Badania prowadzono na modelowanych, walcowych agregatach glebowych o objętości 1 cm³ z różnymi dawkami osadu garbarskiego. Stwierdzono, iż zastosowane dawki osadu poprawiają badane parametry fizykomechaniczne gleb i agregatów glebowych. W szczególności zwiększają wodoodporność agregatów, dając jednocześnie korzystniejszą agregację wtórną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niektore metody badawcze, praktyki i normy polskiej techniki rolniczej w konfrontacji z rzeczywistoscia europejska

Przyjęte w polskiej technice rolniczej wskaźniki i pojęcia eksploatacyjne i ekonomiczne różnią się od zachodnich. Również normalizacja i nazewnictwo noszą ślady naszej wieloletniej gospodarczej i naukowej odrębności. Sugeruje się stopniowy zwrot ku europejskim praktykom w tej dziedzinie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartosci metali ciezkich w osadzie sciekowym kompostowanym z popiolem z wegla kamiennego

Przez okres 13 miesięcy kompostowano osad ściekowy oraz popiół lotny pochodzący ze spalania węgla kamiennego, które zmieszano w proporcjach 80% osad + 20% popiół, 70% osad + 30% popiół, 60% osad + 40% popiół, osad 100%. Do oceny zmian zawartości Pb, Zn, Cu i Cd w kompostowanych odpadach pobrano próbki kompostów w dniu założenia doświadczenia, następnie w 8 i 29 dniu kompostowania oraz po 2, 4, 6, 8 i 13 miesiącach od założenia doświadczenia.
Zastosowane w kompostowaniu odpady: komunalny osad ściekowy i popiół z ze spalania węgla kamiennego, posiadały zbliżone zawartości ołowiu (19,8 i 19,5 mg·kg⁻¹) i miedzi (62,8 i 52,8 mg·kg⁻¹), natomiast niższą zawartość cynku (43,2 mg·kg⁻¹) i kadmu (0,36 mg·kg⁻¹) stwierdzono w popiele. Ich kompostowanie spowodowało zmiany analizowanych właściwości chemicznych uzyskanych kompostów, zależne od składu kompostowanego materiału oraz czasu realizacji procesu. Uwzględniając zawartość metali w kompoście 6-miesięcznym (standardowym), badane nawozy tworzą szereg: Pb: kompost osadowy + popiół 30% > kompost osadowy > kompost osadowy + popiół 20% > kompost + popiół 40%; Zn: kompost osadowy > kompost osadowy + popiół 20% > kompost osadowy + popiół 30% > kompost osadowy + popiół 40%; Cu: kompost osadowy > kompost osadowy + popiół 30% > kompost osadowy + popiół 20% > kompost osadowy + popiół 40%; Cd: kompost osadowy > kompost osad + popiół 20% > kompost osadowy + popiół 40% > kompost + popiół 30%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Spłukiwanie i erozja żłobinowa na stokach Śnieżnika Kłodzkiego (Sudety Wschodnie)

W pracy przedstawiono wyniki dziesięciu lat monitoringu procesów spłukiwania i erozji wodnej prowadzonych na stokach Śnieżnika Kłodzkiego (Sudety Wschodnie) we wszystkich piętrach fitoklimatycznych. Stosowano chwytacze zmywu powierzchniowego, rynny Gerlacha oraz metody szpilkowe. Spłukiwanie na zalesionych lub zadarnionych górskich stokach jest znikome i wynosi poniżej 1 Mg·km⁻²·a⁻¹. Podczas gigantycznej powodzi w lipcu 1997 roku spłukiwanie zwiększyło się nieznacznie. Las i warstwa darni skutecznie chronią stok przed spłukiwaniem.
Erozja żłobinowa jest uwarunkowana antropogenicznie, nasiliła się w okresie klęski ekologicznej i wyrębu lasów. Wielkość erozji zależy m.in. od sumy i intensywności opadu deszczu, długości inicjalnych rozcięć erozyjnych, stanu fizycznego gruntu, i jest kilkaset razy większa od spłukiwania.
Spłukiwanie i erozja liniowa wchodzą w skład stokowego podsystemu denudacyjnego. W ostatnich latach zwiększa się częstotliwość ekstremalnych zdarzeń klimatycznych, w następstwie których procesy geomorfologiczne przekraczają wartości progowe, osiągając ekstremalne lub katastrofalne natężenie. Dochodzi wtedy do okresowego połączenia denudacyjnego podsystemu stokowego z podsystemem dolinowym i intensywnej denudacji całej zlewni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja roślin na nadmierne stężenie manganu w glebach. Część II. Porównanie wybranych roztworów ekstrakcyjnych do oznaczania manganu w warunkach wzrastającej jego koncentracji w glebach

Celem badań było określenie, który z powszechnie stosowanych roztworów ekstrakcyjnych może być użyteczny do oznaczeń Mn w glebach o podwyższonej jego zawartości i czy pozyskane ilości tego pierwiastka korelują z zawartością Mn w roślinach. W doświadczeniu wazonowym z użyciem 14 gleb o zróżnicowanych właściwościach fizykochemicznych uprawiano jako rośliny testowe bobik i proso. Do oznaczeń manganu w glebach stosowano następujące roztwory mol (HCl)·dm⁻³; 0,5 mol(MgSO₄)·dm⁻³; 0,005 mol(DTPA)·dm⁻³; 0,05 mol(CaCl₂)·dm⁻³; H₂O. Oznaczono również Mn w roślinach. Stwierdzono istotną korelację pomiędzy zawartością Mn w roślinach z koncentracją tego składnika w glebie ekstrahowanego wodą destylowaną, następnie 0,05 mol(CaCl₂)·dm⁻³, 0,005 mol (DTPA)·dm⁻³ oraz siarczanem magnezu. Ilości manganu oznaczone tymi roztworami ściśle zależały od odczynu gleb.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie mieszanek zbozowych i zbozowo-straczkowych w ograniczaniu ujemnych skutkow duzego udzialu zboz w zmianowaniu

Celem pracy było poznanie możliwości łagodzenia skutków uprawy zbóż po sobie poprzez włączenie do zmianowań mieszanek zbożowych i zbożowo-strączkowych. Wykonano 4 serie doświadczeń polowych na różnych glebach. Oceniano plonowanie pszenicy ozimej i żyta po różnych przedplonach. Przedplonami były zboża jare, mieszanki zbóż jarych oraz mieszanki zbóż z roślinami strączkowymi. Na glebach kompleksu pszennego dobrego oraz żytniego dobrego stwierdzono istotną reakcję pszenicy ozimej na rodzaj przedplonu. Relatywnie dobrymi przedplonami okazały się owies w siewie czystym oraz mieszanki w których występował owies (owies + groch, owies + jęczmień, owies + wyka siewna, owies + łubin żółty). W zmianowaniach zbożowych te mieszanki mogą być dość dobrymi przedplonami dla pszenicy ozimej. Najgorszymi przedplonami dla pszenicy były pszenżyto jare w siewie czystym oraz mieszanka jęczmienia z pszenżytem.
Wartość przedplonowa mieszanek zbożowych i zbożowo-strączkowych dla żyta była podobna jak zbóż jarych w siewach czystych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Czynniki ograniczajace efektywnosc biopreparatu 'Juwei' CBI w warunkach glebowych Pomorza Zachodniego

Na glebie lekkiej typowej dla Pomorza Zachodniego przeprowadzono doświadczenia poletkowe nad efektywnością chińskiego biopreparatu „JUWEI” CBI do stymulowania wzrostu kukurydzy (2002 - 2004) i ziemniaków (2003 - 2005). Preparat ten zawiera dwa szczepy bakterii z rodzaju Bacillus, charakteryzujące się między innymi zdolnością do rozpuszczania fosforanów nieorganicznych (B. megatherium i B. mucilaginosus) i wiązania N₂ (B. mucilaginosus). Biopreparat zastosowano zgodnie z zaleceniami producenta. Gleba na poletkach pod testowanymi roślinami różniła się właściwościami fizykochemicznymi, zwłaszcza pHKCl (4,9 - 7,1), zawartością dostępnego P (4,9 - 24,5 mg·100 g⁻¹) i K (7,5 - 12,3 mg·100 g⁻¹), ogólną zawartością C (0,67 - 0,91%) i N (0,06 - 0,20%), lecz zawierała wysoką i zbliżoną liczebność bakterii rozpuszczających fosforany i wiążących N₂ (1·10⁷·g⁻¹ s.m. gleby). Nie stwierdzono statystycznie istotnego zwiększenia plonów testowych roślin, zawartości w nich P i K oraz zawartości w glebie dostępnego P i K w poszczególnych latach pomimo zróżnicowanych właściwości fizykochemicznych gleby pod uprawami. Analizy mikrobiologiczne wykazały, że zarówno w glebie wolnej od korzeni, jak też w strefie korzeniowej roślin na poletkach traktowanych „JUWEI” CBI nie zwiększyła się liczebność mikroorganizmów o cechach fizjologicznych szczepów wprowadzonych z biopreparatem. Uzyskane wyniki sugerują, że brak efektywności biopreparatu można wiązać ze zbyt niską liczebnością bakterii wprowadzonych do gleby z opłaszczonymi nim ziarniakami i bulwami. Przy zajętej niszy ekologicznej przez szczepy rodzime, nie miały szans na zasiedlenie i rozwój.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatności podłoża kokosowego do uprawy młodych roślin Rhododendron "Alfred" rozmnożonych in vitro na podstawie charakterystyki wzrostu i fluorescencji chlorofilu

Celem badań było określenie przydatności podłoża kokosowego do uprawy młodych różaneczników 'Alfred' rozmnożonych metodą in vitro. Badano wpływ jednorodnego podłoża kokosowego lub mieszaniny podłoża kokosowego z torfem (1 : 1; v/v) oraz torfu na wzrost roślin, zawartość chlorofilu w liściach i przebieg fluorescencji chlorofilu a. Zasolenie podłoża kokosowego było wysokie (stężene soli 1,3 g NaCl·dm⁻³) i wynikało z wysokiej zawartości potasu (577 mg·dm⁻³). Różaneczniki uprawiane w podłożu kokosowym charakteryzowały się słabym wzrostem i niską zawartością chlorofilu w liściach. Wzrost różaneczników w mieszaninie podłoża kokosowego i torfu (1:1, v/v) był równie dobry jak w samym torfie, a nawet lepszy, co znalazło odzwierciedlenie w istotnie większej liczbie liści na roślinie. Badane podłoża w istotny sposób wpływały na przebieg fotosyntezy. U roślin uprawianych w podłożu kokosowym obserwowano inhibicję pierwotnych procesów fotochemicznych w PS II, co wyrażało obniżenie stosunku Fv/Fm. Najwyższym wskaźnikiem witalności Rfd charakteryzowały się różaneczniki uprawiane w mieszaninie podłoża kokosowego i torfu (1 : 1; v/v) oraz w torfie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena jakosci kompostow z odpadow zielonych z wybranych terenow Warszawy

Zbadano jakość kompostów z odpadów zielonych z wybranych regionów Warszawy, w latach 2003-2004 na podstawie doświadczeń modeli polegały na kompostowaniu skoszonej trawy i zebranych liści. Do poboru surowca  roślinnego wybrane zostały określone rejony stolicy, o różnym stopniu narażenia na zanieczyszczenia gleb i atmosfery. Były to: 2 osiedla mieszkaniowe, trawniki  przy jednej z tras szybkiego ruchu, duży park, rozległy teren i ogród przydomowy na przedmieściach Warszawy. Po zakończeniu procesu kompostowania zbadano w otrzymanych kompostach zawartość składników nawozowych (substancji organicznej, N org., C org., P i K), zawartość mi (Cd, Cr, Cu, Ni, Pb i Hg) oraz w niektórych nawozach zawartość wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (sumę 16 WWA). Otrzymane wyniki porównano z dostępnymi, analogicznymi danymi dla kompostów (z odpadów zielonych i zmieszanych odpadów komunalnych) z instalacji przemysłowy Warszawy i innych miast polskich, a także kompostami produkowanymi w Irlandii. Oceniono również ich jakość na podstawie polskiej normy [Rozporządzenie MRiRW 2004] i limitów obowiązujących w przepisach Unii Europejskiej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Woda jako czynnik roznicujacy i waloryzujacy srodowisko rolnicze

Woda odgrywa istotną rolę w różnicowaniu środowiska przyrodniczego i rolniczego, zarówno w różnych strefach klimatycznych kształtowanych przez różnicę między opadem a ewapotranspiracją, jak też w poszczególnych strefach. Zróżnicowanie wewnątrzstrefowe jest związane z rozrządem wody kształtowanym przez geomorfologię terenu. Zasadnicze zróżnicowanie warunków wodnych wyraża się powstawaniem siedlisk autogenicznych i hydrogenicznych. Szczególnie istotna jest działalność w zakresie gospodarki wodnej w siedliskach hydrogenicznych. Gospodarka ta musi być dostosowana do zróżnicowań, określanych mianem warunków hydroekologicznych, występujących w tych siedliskach. Warunki te mają ścisły związek z typami hydrologicznego zasilania, zależnymi od geomorfologii terenu, co odzwierciedla się w prawidłowościach widocznych w krajobrazie.
Siedliska hydrogeniczne wpływają na środowisko rolnicze przez czynniki abiotyczne (warunki mikroklimatyczne) i biotyczne (elementy flory i fauny). Przyczyniają się do zwiększenia bioróżnorodności środowiska, a tym samym zachowania w nim równowagi ekologicznej. Są istotnym elementem waloryzacji środowiska prowadzonej pod kątem gospodarczym oraz jego ochrony.
W siedliskach hydrogenicznych istotne znaczenie ma bilans glebowej masy organicznej, na podstawie którego wyróżnia się fazy akumulacji i decesji w rozwoju tych siedlisk. Rodzaje powstających utworów hydrogenicznych są podstawą podziału siedlisk na torfowe, mułowe i madowe. Ich geneza ma ścisły związek z dynamiką wód gruntowych i powierzchniowych w środowisku.
Zadania gospodarki wodnej w siedliskach hydrogenicznych muszą być ściśle dostosowane do ich zróżnicowań, kształtowanych przez warunki hydroekologiczne i typy hydrologicznego zasilania. Łączenie hydrologicznych charakterystyk siedlisk z charakterystykami glebowymi, wyrażanymi pojęciem prognostycznych kompleksów wilgotnościowo-glebowych, prowadzi do różnicowania siedliska na potencjalnie hydrogeniczne siedliska wilgotnościowe, którym na podstawie wyników badań są przypisane określone wartości liczbowe, pozwalające na planowanie i projektowanie gospodarki wodnej na zasadzie modelowania matematycznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mechaniczne zwalczanie chwastów broną Weedera w uprawie pszenicy ozimej i pszenżyta jarego

W pracy przedstawiono ocenę mechanicznego zwalczania chwastów przy wykorzystaniu brony weedera. Rezygnując ze stosowania środków chemicznych przeprowadzono wstępną ocenę mechanicznego zwalczania chwastów w uprawie pszenicy ozimej i pszenżyta jarego. W przypadku oziminy zastosowano czterokrotne bronowanie (dwukrotnie na jesień i dwukrotnie na wiosnę), natomiast w uprawie zboża jarego wykonano trzykrotne bronowanie. W trakcie badań liczono chwasty na poletkach pomiarowych bez bronowania oraz z zastosowaniem bronowania. Okazało się, że uzyskano redukcję chwastów wynoszącą od 49% dla pszenżyta jarego do 60% dla pszenicy ozimej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kriogeniczne przechowywanie nasion wybranych gatunkow roslin uzytkowych

O możliwościach efektywnego zamrażania nasion roślin uprawnych w ciekłym azocie decydują parametry zamrażania takie jak: szybkość mrożenia i wilgotność nasion, a także budowa i skład chemiczny nasion. Spośród badanych gatunków nasion roślin uprawnych: motylkowych, zbóż, warzyw z rodziny baldaszkowatych w większości przypadków możliwe było zamrażanie w szerokim zakresie szybkości mrożenia i wilgotności nasion. Jednakże w odniesieniu do soi konieczne było określenie specyficznych warunków mrożenia, a dla żyta wyniki pokazały istnienie krytycznej zawartości wody w nasionach warunkującej efektywne zamrażanie tych nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ stopnia zmurszenia gleby torfowej na udział ziół i chwastów w zbiorowiskach łąkowych

W pracy określono niektóre właściwości chemiczne gleby łąkowej znajdującej się pod wpływem wód cofkowych rzeki Odry. Badane gleby powstały w procesie bagiennym, któremu towarzyszyło okresowe zalewanie i namulanie. Znajdują się one w drugim i trzecim stopniu murszenia. Na ogół są zasobne w składniki mineralne, jednakże charakteryzują się niską zawartością potasu. Odczyn gleby w KCl waha się od 5,2 - 5,7. Badane użytki zielone charakteryzują się zróżnicowanym składem roślinności łąkowej. Wyróżnione zbiorowiska odznaczały się dużym udziałem chwastów, głównie: Ranunculus acer, Arabis arenosa, Geum rivale, Rumex acetosa, Potentilla anserina, Polygonum bistorta. Z wartościowych ziół pastewnych spotykano: Achillea millefolium, Taraxacum officinale, Sanquisorba officinalis.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany wlasciwosci fizykochemicznych gleby w wyniku stosowania wermikompostow z osadow sciekow garbarskich z roznymi dodatkami

Zagospodarowanie osadów ściekowych, pomimo zainteresowania naukowego jak i praktycznego, jest nadal problemem nie rozwiązanym. Jedną z metod pozwalających poprawić właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne osadów jest ich kompostowanie z różnymi dodatkami, a następnie uszlachetnianie przy udziale dżdżownicy Eisenia fetida (wermikompostowanie).
Celem badań było określenie wpływu nawożenia wermikompostami z osadów ścieków garbarskich z różnymi dodatkami na właściwości fizykochemiczne gleby oraz zawartość w niej ruchliwych form metali ciężkich.
W próbkach gleb pobranych po pierwszym i trzecim roku doświadczenia oznaczono odczyn, kwasowość hydrolityczną, zawartość azotu ogólnego oraz węgla organicznego. Oznaczenie zawartości miedzi, cynku, ołowiu, kadmu i chromu ekstrahowanych roztworem NH₄NO₃ o stężeniu 1 mol·dm⁻³ wykonano według metody ICP-AES z użyciem aparatu JY 238 Ultrace.
Zastosowanie wermikompostów spowodowało zmniejszenie zakwaszenia czynnego i potencjalnego gleby w stosunku do obiektów kontrolnego i nawożonych nawozami mineralnymi, obornikiem oraz osadem ściekowym. Na zawartość ruchliwych form metali ciężkich ekstrahowanych z gleby roztworem  NH₄NO₃ o stężeniu 1 mol·dm⁻³ największy wpływ miało zakwaszenie gleby w obiektach z nawożeniem mineralnym i obornikiem, a w mniejszym stopniu także z osadem ściekowym. Zastosowanie wermikompostów spowodowało istotne obniżenie zawartości cynku, ołowiu i kadmu w glebie, a nie wpłynęło na zawartość miedzi i chromu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ chłodu i zwiększonego PAR na fluorwscencję chlorofilu w liściach roślin pomidora

Badano wpływ krótkotrwałego (2 godz.) okresu chłodu (4°C) oraz chłodu połączonego z silnym promieniowaniem PAR (4°C; 800 /µmol.m-².s⁻¹) na fluorescencję chlorofilu w liściach dwóch odmian pomidora: Promyk (tolerancyjnej) i Robin (wrażliwej na chłód). Przebieg indukcji fluorescencji chlorofilu mierzono przy pomocy fiuorymetru РАМ 200. Stopień dysfunkcji aparatu fotosyntetycznego oraz zakłócenia reakcji fazy świetlnej fotosyntezy były oceniane poprzez zmiany wartości parametrów fluorescencji chlorofilu (Fv/Fm, Am, Rfd i Y). Z porównania tych parametrów wynika, że rośliny odmiany Promyk są znacznie bardziej odporne na chłód i posiadają nieco wyższą odporność na chłód połączony z silnym światłem od roślin pomidora odmiany Robin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Systemy utrzymania krow a ich czystosc

Przedmiotem badań było 7 rozwiązań stanowisk uwięziowych dla krów. Różnice pomiędzy stanowiskami polegały na zmianie długości i szerokości płyty legowiskowej oraz doborze wyposażenia stanowiska i materiału na krawędź żłobu. Badano współzależność pomiędzy parametrami konstrukcyjnymi stanowiska a czystością zwierząt.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo