rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aktywność fizyczna rodziców a ich zainteresowania kulturą fizyczną dzieci objętych nauczaniem wczesnoszkolnym

Wstęp: Czynny i systematyczny udział rodziców w aktywności fizycznej może bezpośrednio wpływać na wdrażanie własnych dzieci do takich zachowań. Celem badań była ocena aktywności fizycznej rodziców oraz ich zainteresowań kulturą fizyczną dzieci realizujących nauczanie wczesnoszkolne. Materiał i metody: Badania przeprowadzono w roku szkolnym 2014/2015. Do badań wylosowano 374 rodziny z powiatu mieleckiego, reprezentujące środowisko wiejskie. Spośród wysłanych ankiet wróciło 356, z czego 54 były wypełnione nieprawidłowo. Ostatecznie do dalszej analizy zakwalifikowano 302 ankiety. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, gdzie podstawową techniką było ankietowanie. Wyniki: Szczegółowa analiza wyników badań wykazała, że aktywność fizyczna u większości matek i ojców była na bardzo niskim poziomie. Także wykształcenie i status socjoekonomiczny mają istotny wpływ na poziom aktywności fizycznej rodziców. Badania empiryczne ujawniły także bardzo niski poziom zainteresowań kulturą fizyczną swojego dziecka u większości rodziców (68,5%). Wnioski: Na podstawie wyników badań można stwierdzić, że uczestnictwo dzieci w kulturze fizycznej zależne jest od aktywności fizycznej rodziców, ich wykształcenia i statusu socjoekonomicznego.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Postawy uczniów szkół ponadpodstawowych wobec kultury fizycznej, lekcji wychowania fizycznego i ćwiczeń

Wstęp: Kształtowanie pozytywnych postaw uczniów wobec kultury fizycznej jest najważniejszym zadaniem szkoły oraz nauczyciela wychowania fizycznego. Celem badań było określenie postaw uczniów szkół ponadpodstawowych wobec kultury fizycznej, lekcji wf i ćwiczeń. Materiał i metody: Badania zostały zrealizowane w roku szkolnym 2015/2016 wśród uczniów szkół ponadpodstawowych w gminie Niepołomice. Ogółem przebadano 238 uczniów, w tym 103 dziewczęta i 135 chłopców. Podstawową metodą badawczą był sondaż diagnostyczny, a narzędziem Kwestionariusz do badania postaw młodzieży wobec kultury fizycznej autorstwa S. Strzyżewskiego. Wyniki: Badania wykazały przeciętny poziom postaw uczniów wobec kultury fizycznej. Większość uczniów (61,4%) uczestniczyłaby w lekcjach wychowania fizycznego, nawet wtedy, gdyby były nieobowiązkowe. Duża grupa badanych (50,4%) uważa, że należałoby jeszcze zwiększyć liczbę godzin wychowania fizycznego w szkole. Chłopcom częściej niż dziewczętom, ćwiczenia fizyczne sprawiały przyjemność. Czuli też większą potrzebę gry w piłkę. Wnioski: Postawy uczniów wobec kultury fizycznej, lekcji wf i ćwiczeń ruchowych były zadawalające. Płeć badanych różnicowała uzyskane wyniki w wielu obszarach, gdzie wartości procentowe były wyższe u chłopców. Wskazane byłoby większe zaangażowanie nauczycieli wychowania fizycznego w kształtowanie u uczniów pożądanych postaw wobec kultury fizycznej.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Początek nowoczesnego pielęgniarstwa w XIX wieku

O powstaniu nowoczesnego pielęgniarstwa zadecydowały czynniki społeczno-polityczne, w tym wojny prowadzone w II połowie XIX wieku. Następstwem wojny krymskiej były reformy opieki nad chorymi i rannymi podjęte przez Florence Nightingale, a w wyniku konfliktu zbrojnego pomiędzy Francją a Austrią w 1859 r. powstała organizacja Czerwonego Krzyża.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Nerczyca jako zespół paraneoplastyczny w przebiegu chłoniaka Hodgkina u 13-letniego chłopca – opis przypadku

Idiopatyczny zespół nerczycowy diagnozowany jest u 16 na 100 000 dzieci, co pozwala określić go jako jedną z najczęstszych chorób nerek wieku dziecięcego. Postępowanie lecznicze opiera się na wynikach serii badań, z których diagnostycznie najistotniejszy jest stosunek białka do kreatyniny w moczu wynoszący >2 oraz obniżenie stężenia albumin w surowicy wynoszące <2,5 g/l. Powyższym objawom towarzyszy wystąpienie obrzęków oraz hiperlipidemii. Należy zwrócić uwagę na staranną ocenę stanu dziecka na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego uzupełnionego o badanie ultrasonograficzne. Nie często zdarza się, że obraz kliniczny charakterystyczny dla zespołu nerczycowego z uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem wątroby i śledziony może sugerować występowanie chłoniaka. Zespół paraneoplastyczny to stan klinicznych objawów związanych z nowotworami, nie będącymi ścisłą implikacją miejscowego nacieku nowotworowego lub przerzutowego. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na możliwość zatajenia choroby Hodgkina przez objawy zespołu nerczycowego na przykładzie trzynastoletniego chłopca.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Sposoby spędzania czasu wolnego przez tarnowskich nauczycieli wychowania fizycznego

Cel: Celem pracy było przeprowadzenie badań w zakresie sposobów spędzania czasu wolnego przez nauczycieli wychowania fizycznego uczących w szkołach tarnowskich. Materiał i metody: Badania były zrealizowane w 2018 roku wśród 30 nauczycieli w przedziale wiekowym 30–50 lat, uczących wychowania fizycznego w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych w Tarnowie, biorących udział w warsztatach tematycznych. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego, a do uzyskania niezbędnych informacji i danych zastosowano technikę ankietowania. Wyniki: Badani nauczyciele wf najczęściej spędzają czas wolny aktywnie poza domem, a najchętniej w gronie rodzinnym oraz znajomych. Największą popularnością wśród badanych cieszył się sport i to bez względu na płeć. Wyraźne zróżnicowanie międzypłciowe odnotowano w zakresie form spędzania czasu wolnego, zainteresowań i hobby. Wnioski: Zdecydowana większość badanych nauczycieli wf spędza czas wolny aktywnie, głównie interesując się sportem. Kobiety częściej zainteresowane są zdrowiem i urodą, a mężczyźni filmem i muzyką, motoryzacją oraz majsterkowaniem.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Prekursorzy medycyny klasztornej w początkach średniowiecza

Upadek cywilizacji antycznej miał charakter kataklizmu. Jego następstwa dotyczyły wszystkich dziedzin życia. Instytucją, która uniknęła dziejowej zagłady był Kościół rzymski. Toteż w zachowaniu ocalałych resztek dawnego świata, m.in. starożytnych rękopisów, oraz rozwijaniu w oparciu o nie nowej nauki, w tym również medycyny, ogromne zasługi były udziałem osób duchownych, głównie mnichów.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Medycyna starożytnej Mezopotamii

Początki dziejów Mezopotamii sięgają połowy czwartego tysiąclecia przed narodzeniem Chrystusa. Na jej terenie osiedlały się różne ludy, które tworzyły mniej lub bardziej trwałe organizmy państwowe, a z upływem stuleci przejawiały wspólne dziedzictwo kulturowe i cywilizacyjne. W rozwoju medycyny Mezopotamii najbardziej zasłużyli się Babilończycy i Asyryjczycy, o czym świadczy Kodeks Hammurabiego i gliniane tabliczki pokryte pismem klinowym znalezione w Nippur. Medycyna miała charakter głównie magiczny.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Obrzęki kończyn dolnych wśród studentów kierunku lekarskiego

Cel pracy: Przewlekła niewydolność żylna (PNŻ) jest chorobą, na którą składa się zespół objawów występujących w kończynach dolnych, a obrzęk jest jedną z pierwszych i zarazem najczęstszych dolegliwości. Celem pracy było określenie wpływu trybu zajęć na częstotliwość powstawania obrzęków kończyn dolnych u studentów kierunku lekarskiego. Materiał i metody: Analiza danych z kwestionariusza przeprowadzonego wśród 482 studentów kierunku lekarskiego z 12 polskich uczelni medycznych w roku akademickim 2018/2019. W ankiecie zawarto pytania dotyczące znanych i prawdopodobnych czynników ryzyka obrzęku kończyn dolnych oraz zastosowano skalę CEAP w celu oceny zaawansowania PNŻ. Wyniki: Obrzęki kończyn dolnych wystąpiły u 30% ankietowanych, spośród których 55% stwierdza nasilenie objawów w dniach, w które uczęszczali na zajęcia. Wnioski: Obrzęki kończyn dolnych występują u studentów kierunku lekarskiego, częściej wśród kobiet. Tryb zajęć ma wpływ na ich powstawanie. Czynnikami mającymi największy wpływ na nasilenie obrzęków u studentów są: długotrwałe przebywanie w pozycji stojącej i siedzącej oraz wysoka temperatura otoczenia.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Cechy morfologiczne organizmu i sprawność siłowo-szybkościowa siatkarek występujących na wysokim poziomie sportowym

Wstęp: Współczesna siatkówka wymaga od zawodników prezentowania wysokiego poziomu rozwoju możliwości siłowo-szybkościowych. Efektywność w tej dyscyplinie jest także istotnie determinowana poziomem rozwoju podstawowych cechy budowy somatycznej, w tym przede wszystkim wysokością ciała oraz zasięgiem ramion. Głównym celem badań była ocena poziomu rozwoju najistotniejszych cech morfo-funkcjonalnych charakteryzujących siatkarki występujące na drugim poziomie krajowych rozgrywek ligowych na tle kobiet nietrenujących. Materiał i metody: W badaniach wzięło udział 13 zawodniczek reprezentujących I-ligowy klub siatkarski. Grupę kontrolną stanowiło 11 kobiet nietrenujących żadnej formy sportu. Przeprowadzono pomiary podstawowych cech budowy somatycznej: wysokość ciała, masę ciała i jej komponenty tkankowe. Ponadto zmierzono siłę eksplozywną kończyn dolnych (CMJ) oraz przeprowadzono test Wingate. Na podstawie analizy statystycznej wyselekcjonowano najistotniejsze cechy budowy somatycznej i wskaźniki sprawności motorycznej charakteryzujące I-ligowe siatkarki. Wyniki: Największe zróżnicowanie pomiędzy siatkarkami a nietrenującymi w zakresie cech morfologicznych odnotowano dla masy ciała szczupłego (LBM [kg], Z=6,63, p<0,01). Natomiast w zakresie wskaźników wysiłkowych największe różnice stwierdzono w zakresie piku mocy, mocy średniej oraz wyskoku CMJ i mocy względnej wyskoku CMJ. Obliczono odpowiednio: Z=2,59, p<0,001; Z=3,22, p<0,001; Z=2,75, p<0,001, Z=2,54, p<0,001). Wnioski: Badania własne wykazały i potwierdziły wysokie znaczenie wybranych cech morfo-funkcjonalnych sprzyjających wysokiej efektywności gry w siatkówce kobiet. Testy bazujące na skokach (np. CMJ) oceniające potencjał motoryczny kończyn dolnych siatkarek, mają wartość praktyczną w kontekście naboru, selekcji oraz kontroli treningu w siatkówce kobiet. Test Wingate, jako narzędzie diagnostyczne, może być stosowany jako uzupełnienie do prób o charakterze specyficznym w siatkówce.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Stosunek władz państwowych do rozwoju kultury fizycznej w Drugiej Rzeczypospolitej

Kultura fizyczna w Drugiej Rzeczypospolitej zajęła ważne miejsce w polityce państwa. Obejmowała wychowanie fizyczne, rekreację ruchową wraz z aktywnymi formami turystyki, sport masowy, wyczynowy oraz przysposobienie wojskowe powiązane pod względem programowym z wychowaniem fizycznym. W popularyzacji sportu istotną rolę odegrało państwo. Rozwijano m.in. infrastrukturę, budując schroniska górskie, skocznie narciarskie, kryte pływalnie, lokalne boiska oraz nowoczesne wielkie stadiony. Duży wkład w rozwój kultury fizycznej w przedwojennej Polsce położyły instytucje, związki oraz stowarzyszenia sportowe. Celem artykułu jest zarysowanie stosunku władz państwowych do kultury fizycznej w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Tekst ma układ problemowy, prezentuję politykę państwa pod względem finansowym, organizacyjnym i prawnym.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Poziom świadomości studentek wybranych uczelni na temat wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet

Wstęp: Wysiłkowe nietrzymanie moczu jest jednym z najczęstszych przewlekłych schorzeń kobiecych. Ma znaczny wpływ na wszystkie sfery życia, jednocześnie pogarszając jego jakość. Stanowi nie tylko ogromny problem medyczny, ale również społeczny i psychologiczny. Celem pracy było zbadanie poziomu świadomości i wiedzy studentek kierunków medycznych i niemedycznych na temat wysiłkowego nietrzymania moczu. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono drogą elektroniczną za pomocą autorskiego kwestionariusza ankiety składającego się z 24 pytań. W badaniu wzięło udział 107 kobiet, w tym 71 studentek kierunków medycznych i 36 niemedycznych, w wieku od 20 do 26 lat. Oceny analizy wyników dokonano przy użyciu programu Statistica 13. We wszystkich przeprowadzonych testach (test Chi-2 niezależności Pearsona) przyjęto poziom istotności równy 0,05.

Czasopismo: Health Promotion & Physical Activity
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Rozwój fizyczny i sprawność fizyczna 9-10 letnich dziewcząt i chłopców

Wprowadzenie. Specjaliści przyjmują sprawność fizyczną jako wykładnik zdrowia fizycznego. Jej definicja
została ostatecznie ustalona jako zdolność do efektywnego wykonywania pracy mięśniowej. Do określenia
sprawności fizycznej wykorzystuje się specjalnie opracowane próby wykazujące jej poziom.
Materiał i metody badań. Badaniami objęto po 10 dziewczynek i chłopców w wieku 9-10 lat uczęszczających
do Szkoły Podstawowej w Bydgoszczy. Dzieci w szkole realizowały program z wychowania fizycznego w
wymiarze 3 godzin lekcyjnych tygodniowo z akcentem na kształtowanie ogólnej sprawności fizycznej. Ocenę
rozwoju fizycznego przeprowadzono badając wysokość i masę ciała i na tej podstawie obliczono wskaźnik
budowy somatycznej wg. Rohrera. Do oceny sprawności fizycznej wykorzystano Eurofit. Celem badań było
porównanie rozwoju fizycznego i motorycznego dziewcząt i chłopców w wieku 9-10 lat.
Wyniki badań wykazały, że w pierwszej próbie polegającej na utrzymaniu postawy równoważnej na jednej
nodze najlepszy wynik uzyskało siedem dziewcząt, które do zaliczenia testu potrzebowały tylko jednej próby.
Natomiast jedna dziewczyna nie zaliczyła testu.
Wnioski. Chłopcy w porównaniu z badanymi dziewczętami charakteryzują się większą wysokością i masą ciała.
Większą smukłość ciała posiadają dziewczęta. Także dziewczęta osiągnęli lepszy średni wynik w sześciu na
siedem przeprowadzonych próbach, natomiast chłopcy w próbie polegającej na zwisie o rękach ugiętych na
drążku. Na podstawie wyników w badaniach prób, można stwierdzić, że chłopcy w zdecydowanej większości
uzyskali indywidualnie lepsze efekty. Wynik średni w poszczególnych próbach w grupie chłopców
bezwzględnie obniżył jeden z badanych, który charakteryzował się szczególnie dużą masą ciała.

Czasopismo: Journal of Health Sciences
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Zalecenia dotyczące badań ultrasonograficznych tętnic nerkowych

Niniejsze zalecenia praktyki klinicznej kierowane są do lekarzy wszystkich specjalności wykonujących na co dzień badania ultrasonograficzne nerek metodą dopplerowską, a w szczególności do specjalistów radiologii i diagnostyki obrazowej. Powstały one na podstawie Standardów badań ultrasonograficznych Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego oraz aktualnych doniesień naukowych zgodnych z Evidence Based Medicine. W opracowaniu omówiono protokół przygotowania pacjenta, technikę badania, ze szczególnym uwzględnieniem pozycji pacjenta w celu uzyskania odpowiednich wartości kąta insonacji dopplerowskiej, a także ograniczenia diagnostyczne metody. Podano również wartości zarówno prawidłowych parametrów przepływu krwi, jak i wskazujące na obecność istotnego hemodynamicznie zwężenia. Pomimo że opublikowane w latach 2013–2014 amerykańskie kryteria diagnostyki dopplerowskiej tętnic nerkowych (AIUM Practice Parameter for the Performance of Native Renal Artery Duplex Sonography oraz AIUM Practice Guideline for the Performance of an Ultrasound Examination of Solid-Organ Transplants), na których oparto wiele zaleceń krajowych, do dziś nie uległy znaczącym aktualizacjom, liczne badania naukowe wskazują na potrzebę rewizji obowiązujących norm i parametrów dopplerowskich, zwłaszcza w odniesieniu do pacjentów leczonych endowaskularnie z powodu nadciśnienia naczyniowo-nerkowego. Z tego względu autorzy niniejszego opracowania zdecydowali się poruszyć aktualną problematykę dotyczącą interpretacji badań u pacjentów po implantacji stentu wewnątrznaczyniowego poddanych przeszczepowi nerki i naczyń nerkowych oraz pacjentów pediatrycznych.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
Ciąża heterotopowa – jak łatwo o pomyłkę diagnostyczną? Studium przypadku

Wstęp: Ciąża heterotopowa jest rzadką, jednak potencjalnie zagrażającą życiu jednostką kliniczną. Jej rozpoznanie pozostaje jednym z największych wyzwań współczesnej ginekologii. Częstość występowania ciąż heterotopowych wynosi około 1 : 30 000. Opis przypadku: W niniejszej pracy opisujemy rzadki przypadek ciąży heterotopowej, która w pierwszym trymestrze została mylnie rozpoznana jako ciąża bliźniacza dwukosmówkowa. W 13. tygodniu ciąży u pacjentki wystąpił zespół objawów ostrego brzucha i wówczas zostało postawione rozpoznanie ciąży heterotopowej oraz wdrożone leczenie operacyjne polegające na usunięciu pękniętego jajowodu i znajdującej się w nim ciąży pozamacicznej. Omówienie: Obecność ciąży wewnątrzmacicznej nie wyklucza współwystępowania równoległej ciąży pozamacicznej. U kobiet w wieku rozrodczym lekarze powinni zawsze brać pod uwagę możliwość wystąpienia ciąży pozamacicznej. Dokładne badanie ultrasonograficzne macicy i przydatków jest niezbędne u wszystkich pacjentek w wieku rozrodczym, u których występują objawy kliniczne.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
Czop nowotworowy w żyle wrotnej w przebiegu raka żołądka

Pięćdziesięciotrzyletnia kobieta zgłosiła się do szpitala z lewostronnym bólem brzucha, nudnościami i wymiotami utrzymującymi się od 3 miesięcy, którym towarzyszyły utrata apetytu i spadek masy ciała. W badaniu fizykalnym stwierdzono rozległą, słabo odgraniczoną zwartą masę w obrębie nadbrzusza. Badanie ultrasonograficzne uwidoczniło niejednorodnie hipoechogeniczny ubytek wypełnienia kontrastowego w obrębie poszerzonej głównej żyły wrotnej. Ubytek wypełnienia wykazywał istotnie wzmożone sygnały w trybie dopplera i wydawał się stanowić część większej masy znajdującej się w obszarze okołowrotnym. Badanie tomografii komputerowej jamy brzusznej z kontrastem potwierdziło obecność rozległej masy w dystalnej części żołądka, naciekającej struktury okołowrotne, w tym główną żyłę wrotną i żyłę śledzionową. Wykonana dwa dni później panendoskopia ujawniła egzofityczną masę o nieregularnym obrysie, obejmującą antrum i początkową część dwunastnicy. Zmianę uznano za nieoperacyjną. W badaniu histopatologicznym potwierdzono rozpoznanie gruczolakoraka żołądka. Włączono leczenie przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i chemioterapię. W kontrolnym badaniu TK wykonanym po upływie czterech miesięcy stwierdzono przerzuty do wątroby oraz wytworzenie krążenia obocznego.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego przy zastosowaniu iniekcji osocza bogatopłytkowego pod kontrolą ultrasonograficzną: systematyczny przegląd piśmiennictwa

Cel: Celem przeglądu jest ustalenie, czy iniekcja osocza bogatopłytkowego pod kontrolą ultrasonograficzną przyczynia się do poprawy wyników klinicznych u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. Metody: Przeszukano bazę danych National Institute for Health and Care Excellence przy użyciu narzędzia Healthcare Databases Advanced Search. Wykorzystując bazę danych PubMed, przeszukano również: Medical Literature Analysis and Retrieval System Online, Excerpta Medica, Cumulative Index of Nursing and Allied Health Literature oraz Allied and Complementary Medicine Database. Zastosowano metodologię zgodną z deklaracją Preferred Reporting Items for Systematic Review and Meta-Analysis, a ocenę jakości badań przeprowadzono przy wykorzystaniu skali Jadada. Wyniki: Trzy randomizowane badania kliniczne spełniły kryteria włączenia do przeglądu i zostały uwzględnione w analizie. Na podstawie wyników w skali Jadada stwierdzono, że wszystkie trzy badania odznaczały się wysoką jakością. Łącznie 115 spośród 254 uczestniczących w badaniach pacjentów otrzymało iniekcje z osocza bogatopłytkowego pod kontrolą ultrasonograficzną. Grupa osób leczonych osoczem bogatopłytkowym liczyła 61 mężczyzn i 54 kobiety w przedziale wiekowym od 53 do 71 lat. Wyniki oceny wskazują na zmniejszenie nasilenia objawów i poprawę stanu czynnościowego stawu, które utrzymywały się do 12 miesięcy od iniekcji osocza bogatopłytkowego. Wnioski: Jak wskazuje dostępne piśmiennictwo, iniekcje osocza bogatopłytkowego podawane dostawowo pod kontrolą ultrasonograficzną w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego są dobrze tolerowane i potencjalnie skuteczne pod względem długotrwałego i istotnego klinicznie ograniczania dolegliwości bólowych i poprawy stanu czynnościowego stawu. W celu bardziej szczegółowej oceny tych obiecujących wyników niezbędne są zakrojone na większą skalę badania z uwzględnieniem grupy placebo. Poziom dowodów: Poziom I, systematyczny przegląd badań poziomu I.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki medyczne
O SĘDZIACH ZAWODOWYCH W PRACACH KOMISJI KODYFIKACYJNEJ RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

W opracowaniu przedstawiono prace nad unifikacją sądownictwa polskiego w latach 1918-1928. Prowadzone były one trzytorowo. Inicjatorem pierwszych posunięć polegających na ujednolicaniu przepisów dzielnicowych, reorganizowaniu i przejmowaniu sądownictwa był rząd i Ministerstwo Sprawiedliwości. Od lutego 1919 r. działania te wspierał i zatwierdzał Sejm Ustawodawczy (później Sejm). Od listopada 1919 r. ciężar prac przejęła Komisja Kodyfikacyjna RP. W 1922 r. do rąk Wiceprezydenta Komisji Kodyfikacyjnej RP Stanisława Bukowieckiego trafił rządowy projekt wspólnej pragmatyki dla sędziów i prokura- torów. Obejmował on niektóre kwestie ujęte również opracowywanym przez Komisję Kodyfikacyjną RP projekcie ustawy o ustroju sądów. Wspomniane dokumenty odmiennie rozwiązywały niektóre zagadnienia, w szczególności dotyczyło to przepisów o sposobie powoływania sędziów oraz o organizacji i zakresie działania ogólnych zebrań sądów. W związku z tym doszło do konfrontacji z Ministerstwem Sprawiedliwości na tle opracowywanych jednocześnie w rządzie i Komisji Kodyfikacyjnej RP przepisów pragmatycznych dla sędziów i pro- kuratorów. Ujednolicony, oparty na projektach Komisji Kodyfikacyjnej RP oraz rządowym projekt został wydany jako Prawo o ustroju sądów powszechnych w formie rozporządzenia Prezydenta RP z mocą ustawy, które weszło w życie 1 stycznia 1929 r.

Czasopismo: Głos Prawa. Przegląd Prawniczy Allerhanda
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne