rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wybrane metody empiryczne w naukach o bezpieczeństwie

Bezpieczeństwo stanowi podstawową potrzebę człowieka. Jest to stan, który daje poczucie pewności oraz gwarancję jego zachowania, a także szansę do doskonalenia. W związku z tym zasadne jest prowadzenie badań w celu jego zagwarantowania. Dlatego też artykuł został poświęcony charakterystyce wybranych metod empirycznych, które są stosowane w naukach o bezpieczeństwie. Dzięki nim istnieje możliwość badania zachodzących procesów w celu wyciągnięcia właściwych wniosków, aby móc następnie zapewnić bezpieczne egzystowanie wszelkim podmiotom. W artykule scharakteryzowano takie metody badawcze jak obserwacja, eksperyment, metody ankietowania, wywiad, metody eksperckie oraz metoda modelowania. Uzupełnienie metod teoretycznych metodami empirycznymi stwarza szansę uzyskania wiarygodnych danych, które mogą być podstawą do unikania ryzykownych sytuacji zagrażających stabilizacji.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Komunikacja kryzysowa – wybrane aspekty komunikacji z mass mediami

Celem niniejszej publikacji jest przedstawienie komunikacji kryzysowej. Z uwagi na obszerność i wielkowymiarowość wymienionej problematyki wybrano ważniejsze (według autora) aspekty komunikacji kryzysowej, a właściwie komunikacji z mediami.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Istota zarządzania zasobami ludzkimi

W niniejszym opracowaniu omówiono zagadnienia, jakie muszą być spełnione, aby przy pełnym zaangażowaniu i pracy zatrudnionych ludzi, przedsiębiorstwo osiągnęło sukces. Efekt taki jest możliwy tylko wtedy, gdy odpowiedni ludzie znajdują się na odpowiednich stanowiskach. Funkcjonowanie przedsiębiorstwa w zasadniczym stopniu zależy od sposobu planowania zatrudnienia, a wpływ na nie mają wewnętrzne i zewnętrzne czynniki determinujące jego wielkość i strukturę. Rekrutacja jest zadaniem organizatorskim, mającym na celu zatrudnienie pracowników najbardziej odpowiednich, jeśli chodzi o ich kwalifikacje i cechy osobowościowe - Wyszukiwanie kandydatów do pracy w ilości i stanie kwalifikacyjnym, zgodnym z planem zatrudnienia jest celem naboru. Pracowników o stosownych kompetencjach Można poszukiwać wewnątrz organizacji lub na zewnątrz. Szkolenia nie tylko przygotowują nowych pracowników do pracy, ale poprawiają efektywność działania pozostałych. Zazwyczaj szkolenia odbywają się dwuetapowo: przyg przygotowanie teoretyczne - poza miejscem pracy i praktyczne - na stanowiskach pracy. Każda organizacja ma własny system oddziaływań na swoich pracowników, którego celem jest zachęcanie ich do podejmowania korzystnych zachowań na rzecz firmy a unikania niekorzystnych. Największe znaczenie w systemie motywowania odgrywa wynagrodzenie. Formy płac są uzależnione od ilości i efektów pracy, a zakres ich stosowania ulega ciągłej zmianie. Najczęściej spotykane formy wynagradzania to: elementarne formy płac- dotyczą one wynagrodzenia zasadniczego; formy płac uzupełniających np. premie i płace zadaniowe. Umiejętne zarządzanie pracą i płacą jest sposobem na realizację wspólnego dążenia ludzi i organizacji do zbieżnych ze sobą celów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Działalność szkoleniowa i wydawnicza CNBOP w roku 2007

W niniejszym artykule przedstawiono zrealizowane w roku 2007 konferencje, szkolenia, kursy, narady, posiedzenia komisji w zakresie szeroko rozumianej ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwa powszechnego oraz publikacje wydane przez CNBOP w ramach realizowanych przedsięwzięć organizowanych lub współorganizowanych przez Zakład Postępu Naukowo-Technicznego i Współpracy Zewnętrznej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja symulatora do szkolenia kierowców pojazdów pożarniczych PSP w zakresie zadań realizowanych w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego (KSRG)

W publikacji przedstawiono problematykę szkolenia kierowców wozów bojowych z wykorzystaniem systemów symulacyjnych. Analiza danych statystycznych dotycząca wyjazdów samochodów pożarniczych i związanych z tym kolizji i wypadków drogowych, pozwoliła na sprecyzowanie szeregu wymagań związanych z doskonaleniem techniki jazdy samochodami uprzywilejowanymi. W świetle nowych wymagań formalno-prawnych uzasadniono konieczność wykorzystywania symulatorów do doskonalenia techniki jazdy. Przedstawiono koncepcję i projekt trenażera stanowiska kierowcy zintegrowanego ze środowiskiem symulacji wirtualnej VBS2, przy pomocy którego można wspomagać proces szkolenia kierowców dowolnie konstruując scenariusze sytuacji typowych i wyjątkowych uwzględniając różnorodność terenu działań, obiektów, warunków związanych z porą roku i dnia oraz zachowaniem się innych komputerowo sterowanych wirtualnych uczestników scenariusza.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane problemy zasilania w wodę instalacji wodociągowych przeciwpożarowych w wysokich budynkach mieszkalnych

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie ważnych problemów związanych z zasilaniem w wodę instalacji wodociągowych przeciwpożarowych w wysokich budynkach mieszkalnych. Szczególną uwagę zwrócono na kwestię dostosowania instalacji w budynkach istniejących do wymagań zawartych w obowiązujących przepisach oraz na występujące w tych przepisach rozbieżności.
Metody: Artykuł opracowano w oparciu o porównanie wymagań dotyczących instalacji wodociągowej w wysokich budynkach mieszkalnych zawartych w przepisach i polskich normach. Porównania dokonano na tle zmian w ujęciu historycznym. Wykorzystano informacje statystyczne na temat zużycia wody do gaszenia pożarów w omawianych budynkach.
Wyniki: W celu zapewnienia w wysokich budynkach mieszkalnych możliwości prowadzenia skutecznych działań gaśniczych przez straż pożarną wyposaża się je w nawodnioną instalację wodociągową przeciwpożarową z zaworami hydrantowymi 52. Obowiązujące przepisy zwierają wysokie wymagania w zakresie wydajności tej instalacji i sposobu jej zasilania. Jednak z danych statystycznych wynika, że zużycie wody do gaszenia pożarów w budynkach mieszkalnych jest niewielkie. Niejednokrotnie zaś dostosowanie istniejących instalacji do wymagań zawartych w przepisach nie jest możliwe. Co więcej, zdaniem autorów, niektóre zapisy zawarte w przepisach wzajemnie się wykluczają.
Wnioski: Analiza danych statystycznych wykazała potrzebę weryfikacji wysokich wymagań odnośnie wydajności instalacji wodociągowych w wysokich budynkach mieszkalnych. Nawet przy utrzymaniu obowiązujących wymagań odnośnie wydajności instalacji, stosowanie pionów o średnicy co najmniej DN 80 nie znajduje uzasadnienia oraz powoduje zwiększenie kosztów inwestycji. Zapisy zawarte w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r., nr 109, poz. 719) jednoznacznie wskazują przypadki, w których konieczne jest zasilanie instalacji z dwóch źródeł, z których jednym jest sieć wodociągowa, a drugim pompy straży pożarnej. Rozwiązanie to jest właściwe przy zasilaniu z sieci przez zbiornik otwarty. Należy je jednak uznać za nieprawidłowe przy bezpośrednim zasilaniu z sieci. Wskazana jest nowelizacja przywołanego powyżej rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w części dotyczącej instalacji wodociągowych w wysokich budynkach mieszkalnych, w szczególności w celu ujednolicenia zawartych w nim zapisów z wymaganiami polskich norm.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problemy kompensacji wahań czułości czujki w normie europejskiej EN 54-7

Cel: Celem artykułu jest uzasadnienie konieczności wprowadzenia zmian do obowiązujących międzynarodowych norm
dotyczących optycznych pożarowych czujek dymu w części kompensacji wahań ich czułości.
Wprowadzenie: Poprawa parametrów pożarowej optycznej czujki dymu nie jest możliwa bez kompensacji wahań czułości.
Brak w dokumentach normatywnych EN-54-1 i EN 54-7 niektórych niezbędnych definicji, wymagań technicznych i metod
kontroli, co stwarza problemy przy próbie podwyższenia jakości czujek pożarowych. W artykule przedstawiono przykład
budowy testowej komory dymowej optycznej czujki dymu. Zaprezentowano główne zasady budowy pożarowych czujek
dymu. Przedstawiono zależność sygnału odbiornika od optycznej gęstości powietrza. Postawiono pytania: co to jest czułość
optycznej czujki dymu, co to jest wahanie czułości oraz w jaki sposób jest ono związane z „zabrudzeniem”, co to jest
„kompensacja wahań” i „graniczna kompensacja wahań”.
Metody: Przeprowadzono analizę matematycznej prawidłowości poziomu sygnału na wyjściu odbiornika optycznej czujki
dymu od optycznej gęstości powietrza. Przeprowadzono analizę wymagań technicznych i metod kontroli pożarowych czujek
z kompensacją wahań czułości.
Wyniki: Zauważono wpływ zapylenia komory czujki dymu na czułość czujki. Postawiono zadanie podwyższenia precyzji
pomiaru czułości czujki w kanale dymowym. Są określone wymagania do indykacji czujki wielostanowej z kompensacją
wahań czułości: konieczność instalowania co najmniej dwóch diod czerwonego i żółtego koloru. Czujka wielostanowa przy
osiągnięciu granicznej wartości kompensacji wahań czułości powinna wygenerować na swoim wyjściu sygnał odbierany
przez centralę jako sygnał „uszkodzenie czujki”, który nie może powodować zakłócenia przejścia sygnału „pożar” z każdej
innej czujki w tym samym obszarze wykrywania pożaru.
Wnioski: Sprawdzenie czułości w kanale dymowym nie zastąpi badania pożarów testowych. Bez wysokiej stabilności i powtarzalności
czułości na poziomie wartości 0,1 dB/m nie jest zasadne zajmowanie się kompensacją wahań takich czujek.
Należy zwiększyć precyzję pomiaru czułości czujki w kanale dymowym dla czujek z kompensacją wahań czułości.
Konieczne jest wprowadzenie do EN 54-7 nowych zapisów, technicznych wymagań i metod kontroli dla czujek wielostanowych
z kompensacją wahań czułości.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Innowacyjne rozwiązania dla ochrony przeciwpożarowej

Artykuł przedstawia nowe inicjatywy i rozwiązania CNBOP w dziedzinie szkoleń organizowanych dla potrzeb ochrony przeciwpożarowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Efektywność działania silikonowych powłok ogniochronnych

Cel: W artykule omówiono rodzaje powłok ochronnych stosowanych do zabezpieczenia budowlanych konstrukcji stalowych
oraz przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań, których celem była ocena efektywności i sposobu działania powłok
silikonowych stanowiących zabezpieczenia żaroodporne stopów żelaza.
Metody badań: Badaniami objęto określenie wpływu wysokiej temperatury oraz bezpośredniego oddziaływania
ognia na zmianę grubości powłok. Oddziaływanie wysokiej temperatury realizowano w piecu firmy Nabertherm
zaopatrzonym w elektroniczny układ sterowania przyrostu i spadku temperatury. Obraz zmian wyglądu powierzchni
powłok rejestrowano w mikroskopie optycznym Zeiss Stereo Discovery v20. W celu określenia zmian stężeń pierwiastków
wchodzących w skład powłok, powstałych w trakcie wygrzewania próbek w piecu oraz przy bezpośrednim
działaniu ognia, elementy poddano ocenie w mikroskopie skaningowym z emisją polową firmy FEI Nova NanoSEM
200 zaopatrzonym w sondę rtg. Prezentowane wyniki dotyczą powierzchniowej analizy rozkładu stężeń pierwiastków
w badanych powłokach.
Wyniki: Przeprowadzone badania wykazały, że skuteczność ochronna badanych powłok silikonowych jest zróżnicowana.
Lakier silikonowy wykazuje większą zdolność ochronną zarówno w warunkach działania otwartego ognia, jak
i obciążenia termicznego związanego z wygrzewaniem wysokotemperaturowym. Badane pokrycia silikonowe należą
do powłok wolno rozprzestrzeniających ogień, które chronią podłoże stalowe, nie wykazując istotnych zmian grubości
warstw ochronnych. W przypadku farby silikonowej obniżenie grubości wynosi od 13% do 20% odpowiednio dla 500
i 820°C. Lakier silikonowy, zastosowany jako pokrycie powierzchni stali, zmienia w tych samych warunkach temperaturowych
grubość w granicach 13–51%. W warunkach działania otwartego ognia zmiany grubości są znacznie mniejsze
i wynoszą od 9% (farba) do 5% (lakier). Obniżenie średnich grubości powłok związane jest z częściowym topieniem
się i sublimacją składników pokrycia, w wyniku czego zahamowany zostaje strumień ciepła docierający do chronionej
powierzchni. W składzie badanych materiałów występują istotne różnice przejawiające się w analizie powierzchniowej
rozkładu pierwiastków. Różnice te dotyczą głównie zawartości glinu, żelaza i węgla. W farbie zawartość Al wynosi 7%,
Fe około 20%, podczas gdy w lakierze – 51% Al i mniej niż 1% Fe. Zawartość węgla jest dwukrotnie większa w farbie
(odpowiednio ok. 20% i ok. 10% w lakierze). W wyniku działania ognia główne zmiany dotyczą zawartości węgla w powłokach.
Zawartość węgla w farbie maleje 3× (otwarty ogień) do 10× (piec), podczas gdy w przypadku lakieru, niezależnie
od rodzaju oddziałania termicznego, zmniejsza się 2,5-krotnie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Obowiązki właścicieli i zarządców lasów z zakresu ochrony przeciwpożarowej

Artykuł związany jest z obowiązkami właścicieli i zarządców lasów wynikającymi z ustawy o ochronie przeciwpożarowej, a związanymi z przestrzeganiem zasad ochrony przeciwpożarowej na gruntach leśnych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany strukturalne w stali konstrukcyjnej wywołane epizodami jej nagrzewania i stygnięcia podczas pożaru

Cel: Celem artykułu jest krótkie omówienie podstawowych zagrożeń wynikających z epizodów nagrzewania i stygnięcia stali konstrukcyjnej podczas pożaru, które mogą warunkować ewentualne dalsze użytkowanie elementów nośnych z niej wykonanych. Zagrożenia te wiążą się na ogół z termicznie indukowanymi i trwałymi zmianami obserwowanymi w mikrostrukturze stali wystudzonej po zakończeniu ekspozycji na ogień, z reguły niedostrzeganymi wizualnie podczas klasycznej inwentaryzacji przeprowadzanej po pożarze, której celem jest ocena stanu technicznego obiektu. Metody: Struktura artykułu pozwala prześledzić kolejne, potencjalne formy zmian mikrostruktury stali konstrukcyjnej, najpierw inicjowane monotonicznym wzrostem temperatury tego materiału, a następnie mniej lub bardziej gwałtownym jego stygnięciem. W pierwszej kolejności omówiono skutki rozrostu ziaren ferrytu, w drugiej kolejności – efekty częściowej przemiany perlitu w austenit, a w końcu – zagrożenia determinowane zainicjowaniem w fazie chłodzenia przemiany bainitycznej i/lub martenzytycznej. Na tym tle podjęto dyskusję na temat konsekwencji ewentualnego powierzchniowego odwęglenia, a także możliwego wystąpienia zjawisk grafityzacji i/lub sferoidyzacji ziaren cementytu. Wyniki: Wykazano, że zmieniające się w czasie, a przy tym niekontrolowane oddziaływanie wysokiej temperatury pożaru na stal konstrukcyjną z dużym prawdopodobieństwem prowadzi do wystąpienia w tym materiale niekorzystnych przemian strukturalnych, które z reguły skutkują drastycznym zmniejszeniem się jego efektywnej ciągliwości skojarzonym z wyraźnym zwiększeniem się jego twardości. Taki zestaw cech stali w przypadku dalszego jej użytkowania po pożarze nieuchronnie implikuje dużą jej podatność na kruche pękanie, a co za tym idzie – znaczne ryzyko nagłego i niespodziewanego zniszczenia wykonanych z niej elementów. Wnioski: Klasyczna inwentaryzacja przeprowadzana po pożarze w celu oceny deformacji stalowego ustroju nośnego, uzupełniona jedynie o eksperymentalną weryfikację parametrów wytrzymałościowych charakteryzujących taką stal, nie wystarcza, by dostatecznie wiarygodnie wnioskować o przydatności tych elementów do ich dalszego użytkowania pod obciążeniem. Taka ocena musi być bowiem bezwzględnie poszerzona co najmniej o aposterioryczne badania mikrostruktury rozpatrywanego materiału oraz o próby pozwalające na sprawdzenie jego popożarowej twardości i udarności.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rola i miejsce pracowników administracji samorządowej w procesie zarządzania kryzysowego na przykładzie m. st. Warszawy

Cel: Wskazanie – na przykładzie miasta stołecznego Warszawy – miejsca administracji samorządowej w systemie zarządzania kryzysowego oraz stopnia przygotowania jej pracowników do realizacji powierzonych im zadań. 
Projekt i metody: Zasadniczą metodą pozyskania materiału empirycznego był sondaż diagnostyczny – ankietowanie przeprowadzone wśród członków administracji samorządowej. Sondaż przeprowadzono na reprezentatywnej grupie 783 osób pełniących różne funkcje w strukturach urzędu miasta i wybranych dzielnic, z czego 11,1% (87 osób) zajmowało stanowiska bezpośrednio związane z realizacją zadań na rzecz bezpieczeństwa. Tę grupę pracowników administracji poddano szczegółowej ocenie pod kątem jej wykształcenia i doświadczenia zawodowego.
Wyniki: Administracja samorządowa Warszawy, jako stolicy państwa, realizuje szereg odpowiedzialnych zadań w obszarze bezpieczeństwa. W tym zakresie działalność pracowników administracji jest zinstytucjonalizowana głównie w ramach systemu zarządzania kryzysowego. Spośród osób bezpośrednio zaangażowanych w realizację zadań na rzecz bezpieczeństwa aż 24,12% zajmuje stanowiska kierownicze, 63,26% stanowiska urzędnicze, a tylko 12,64% to pracownicy realizujący zadania na innych, mniej odpowiedzialnych stanowiskach. Świadczy to o dużym znaczeniu spraw bezpieczeństwa w całokształcie działalności administracji stolicy. Zdecydowana większość tych stanowisk, bo aż 83,98% usytuowanych jest w strukturach Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, a tylko 16,02% w urzędach dzielnicowych i pozostałych jednostkach administracyjnych, co wskazuje na koncentrację zarządzania kryzysowego w rękach prezydenta miasta. Pracownicy administracji zajmujący stanowiska związane z bezpieczeństwem w większości są dobrze przygotowani do realizacji swoich zadań. Ponad 75% z nich posiada wykształcenie i doświadczenie z zakresu zarządzania kryzysowego lub dziedzin pokrewnych. 
Wnioski: W trakcie badań dokonano krytycznej analizy rozwiązań formalno-prawnych obowiązujących na szczeblu samorządowym ze szczególnym uwzględnieniem miasta na prawach powiatu. Rozwiązanie oparte na konsolidacji zadań z obszaru bezpieczeństwa w jednej komórce organizacyjnej – Biurze Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, które posiada swoje delegatury w urzędach dzielnicowych – jest rozwiązaniem właściwym dla dużej aglomeracji miejskiej. Wyniki badań empirycznych wskazują na dobre przygotowanie administracji samorządowej Miasta Stołecznego Warszawy do realizacji zadań na rzecz bezpieczeństwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Właściwe stosowanie ochron osobistych a bezpieczeństwo pracy

Praca strażaka wiąże się z szeregiem niebezpieczeństw występujących na miejscu zdarzenia. Jednym z nich jest oddziaływanie bodźca termicznego, który może być przyczyną dyskomfortu pracy, poważnych poparzeń a w skrajnych przypadkach doprowadzić do śmierci ratownika. Celem niniejszego artykułu jest wykazanie, iż właściwe użytkowanie ubrań specjalnych posiadających odpinaną podpinkę znacznie zmniejsza ryzyko doznania uszczerbku zdrowotnego na skutek oddziaływania bodźca termicznego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie kamery termowizyjnej podczas gaszenia pożaru zakładu produkcyjnego

W artykule przedstawiono częstotliwość i sposoby wykorzystania kamer termowizyjnych w akcjach ratowniczych. Opisano przebieg akcji gaszenia pożarów z użyciem kamery termowizyjnej w dwóch zakładach produkcyjnych. Zamieszczono termogramy i fotografie dokumentujące działania straży pożarnej. Oceniono przydatność kamer termowizyjnych w poszczególnych elementach działań. W opisanych poniżej akcjach strażacy dysponowali obserwacyjną kamerą termowizyjną z możliwością pomiaru temperatury w jednym punkcie. Kamera zaprojektowana została do pracy w warunkach pożarowych. Kamerę wykorzystano w akcji gaszenia pożaru w fabryce w Czechowicach-Dziedzicach, w 2011 roku. Użyto jej do pomiaru temperatury wewnątrz pieca hartowniczego, w którym wybuchł pożar. Kamery użyto do kontroli przewodów kominowych. Zaobserwowano spadek temperatury, podawanie środków gaśniczych nie było konieczne. Kamerę termowizyjną zastosowano również do kontroli przewodów wentylacyjnych. W celu wykluczenia powstania pożaru wtórnego lub pożaru sąsiedniej części hali produkcyjnej przeprowadzono pomiary temperatury ciągów tych przewodów. Następny pożar, w którym użyto kamery, miał miejsce w zakładzie przetwórstwa mięsnego w Bielsku-Białej w 2011 roku. Po sprawieniu drabiny mechanicznej przeprowadzono z niej ogląd dachu kamerą termowizyjną w celu lokalizacji źródła pożaru. Gęsta konstrukcja więźby dachowej, duże zadymienie oraz znaczne ilości wytwarzającej się pary wodnej utrudniały lokalizację źródeł ognia. Strażak obserwujący obraz w kamerze termowizyjnej z łatwością lokalizuje miejsca mocno nagrzane, żarzące się i palące. Pomiary z użyciem kamery wykonano również wewnątrz hali zakładu. Kamera termowizyjna pomogła sprawnie i szybko przeprowadzić akcję gaśniczą. Bez niej zużytoby więcej środków gaśniczych, strażacy musieliby niepotrzebnie wybijać otwory w ścianach i stropach. W rezultacie czas akcji byłby dłuższy, a straty większe. Termowizja jest pomocna w ocenie sytuacji pożarowej. Pomaga w lokalizacji źródeł pożaru, gaszeniu pożarów ukrytych w niedostępnych przestrzeniach, w kontroli pogorzeliska. Umożliwia pomiar temperatury trudno dostępnych elementów obiektu, przewodów kominowych, kanałów wentylacyjnych, rozdzielni elektrycznych, instalacji, maszyn i urządzeń. Znajomość temperatury obiektu pozwala ograniczyć straty do minimum. Kamera termowizyjna pozwala prowadzić akcje szybko i sprawnie przy zużyciu minimalnej ilości środków gaśniczych oraz ogranicza straty do minimum.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Podstawowe aspekty ochrony przeciwpożarowej elektrowni wiatrowych

Artykuł zawiera podstawowe informacje na temat ochrony przeciwpożarowej elektrowni wiatrowych lądowych jak również morskich, główne czynniki stwarzające zagrożenie pożarem, rozwiązania techniczne w zakresie detekcji pożaru i jego gaszenia. Opisano również działania prewencyjne, których podjęcie wpłynie pozytywnie na poziom bezpieczeństwa pożarowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dialog społeczny jako narzędzie rozwiązywania konfliktów w obszarze bezpieczeństwa - mediacje i negocjacje społeczne. cz. II

W artykule omówiono jeden ze sposobów realizacji ochrony ludności w tym bezpieczeństwa powszechnego tj. efektywne zarządzanie kryzysowe. Zidentyfikowano obszary zastosowania dialogu społeczny w procesie zarządzania kryzysowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport