rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prawo i polityka rynku pracy w epoce postindustrialnej. Część II – „Działania przystosowawcze”

CEL NAUKOWY: Autor prezentuje działania przystosowawcze, umożliwiające wykorzystanie instrumentów wypracowanych w okresie przemysłowym do zmian dokonujących się w epoce postindustrialnej. Nowe wzorce pracy, takie jak: wolność, autonomia, elastyczność w relacji z pełnowymiarowym zatrudnieniem stanowią wyzwanie w XXI wieku. 
         PROBLEM I METODY BADAWCZE: Autor stawia diagnozę zjawisk przedstawionych w części I artykułu oraz prezentuje prognozy procesów zmierzających do ustalenia co powinno być zrealizowane, aby sprostać gospodarczym wyzwaniom i umożliwić ustalenia kierunku rozwoju polityki zatrudnienia na rynkach pracy.
         PROCES WYWODU: W drugiej części autor koncentruje się na następstwach wywoływanych w epoce postindustrialnej w zatrudnieniu w sferze przemysłowej. Przede wszystkim zwraca uwagę na konieczność rozwoju dialogu społecznego między pracownikami a przedsiębiorcami w celu zagwarantowania poszczególnym pracownikom w układach zbiorowych pracy prawa do szkolenia zawodowego. Wskazuje na podstawowe obowiązki władz publicznych poszczególnych państw wobec części starszych pracowników zatrudnionych w poprzedniej epoce na etatach w zakładach przemysłowych.
         WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Współczesny świat musi potraktować bardzo poważnie potrzebę zapewnienia swobodnego dostępu do kształcenia na demokratycznych, otwartych dla społeczeństwa zasadach. Asertywność i przenikliwość w środowisku partnerów społecznych  wspieranych przez władze publiczne na poziomie państwowym powinna być potraktowana jako najistotniejsze wyzwanie przez wszystkie warstwy społeczeństwa, zarówno osób młodych i starszych, konserwatywnych oraz postępowych.   
         WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE:  Układy zbiorowe pracy lub systemy emerytalne obejmujące wszystkich zawodowo aktywnych obywateli pozwolą pracującym przetrwać i utrwalić przekonanie mądrość ludzka nie będzie mogła być zastąpiona przez maszyny.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Biznes cyfrowy – wyzwania wobec strategii internacjonalizacji przedsiębiorstwa

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest zidentyfikowanie obszarów, z którymi wiążą się nowe wyzwania wobec strategii internacjonalizacji w warunkach digitalizacji gospodarki.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem zaprezentowanym w publikacji są zmiany w podejściu do strategii internacjonalizacji wynikające z poszerzenia przestrzeni rynkowej o przestrzeń wirtualną. W opracowaniu zastosowano analizę tekstów źródłowych i metodę opisową.
        PROCES WYWODU: Wyzwania wobec strategii internacjonalizacji przedsiębiorstwa poszukiwane są w trzech płaszczyznach. Pierwsza to przestrzeń, w której prowadzona jest działalność, druga to specyfika produktu cyfrowego, a trzecia to rynek produktów cyfrowych.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wysoka trwałość produktów cyfrowych, łatwość kopiowania i szybko spadające ceny produktów cyfrowych sprawiają, że jednym z ważniejszych źródeł przewag konkurencyjnych są innowacje i regulacje zwłaszcza w odniesieniu do ochrony praw intelektualnych. Kluczem do sukcesu w tym zakresie, łączącym się z poszerzeniem przestrzeni rynkowej, są platformy internetowe.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Nowy przestrzenny wymiar gospodarki – wirtualny, sprawia, że w odróżnieniu od gospodarki tradycyjnej procesy internacjonalizacji mogą być inicjowane przez klienta, a nowym obszarem badawczym jawią się zakres i metody geoblokowania.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Konstytucyjność zmiany skali podatku PIT z 2006 roku

CEL NAUKOWY: Ocena zgodności zmiany skali podatkowej z 2006 roku w końcowej wersji obowiązującej od 2009 roku z Konstytucją z 1997 roku oraz zakresu swobody ustawodawcy odnośnie do możliwości konstruowania stawek podatkowych PIT.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Konstytucyjność zmiany skali PIT z 2006 roku, która w praktyce była bardzo korzystna dla osób zamożnych, a w niewielkim stopniu dla pozostałych i miała charakter ewolucji w kierunku od modelu progresywnego do modelu liniowego, budzi poważne wątpliwości na tle wybranych przepisów Konstytucji. Analiza przepisów prawnych opiera się na metodzie prawno‑dogmatycznej, a ich interpretacja na następujących metodach wykładni: językowo‑logicznej, celowościowej, systemowej i prawno‑historycznej.
        PROCES WYWODU: Po opisaniu podstawowych funkcji i zadań podatków w państwie demokratycznym, przedstawieniu motywów, jakie kierowały politykami wprowadzającymi zmianę skali PIT, oraz analizie ewentualnego wpływu tej zmiany na sytuację ekonomiczną państwa, autor rozważa konstytucyjność podstawowych modeli konstrukcji stawki podatkowej PIT: liniowego i progresywnego, a także zmiany skali podatku PIT z 2006 roku.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wyniki analizy naukowej wskazują, że w związku z konstytucyjnymi zasadami: sprawiedliwości społecznej i równości, solidaryzmu społecznego, społecznej gospodarki rynkowej oraz dobra wspólnego, tylko model progresywny jest zgodny z przepisami Konstytucji, zaś z punktu widzenia zgodności z Konstytucją zmiana stawek PIT z 2006 roku jako ewolucja w kierunku modelu liniowego budzi poważne wątpliwości.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Wnioski sprowadzają się do stwierdzenia, że z punktu widzenia konstytucyjności przepisów prawnych należałoby rekomendować powrót do skali podatkowej z 2006 roku, odpowiednio dostosowanej do przeciętnej wysokości brutto zarobków w gospodarce narodowej.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Socjologia jako alternatywa? Interpretacja Luhmannowskiej teorii ruchów społecznych

Jedną z bolączek współczesnej polityki demokratycznej jest zbytnia koncentracja na wąskich i krótkowzrocznych interesach grupowych. Ten brak uniwersalistycznej perspektywy systemu politycznego kompensowany jest przez rosnący sektor ruchów społecznych. Jeśli chcemy zrozumieć, w jaki sposób dokonują one opisów społeczeństwa i z jakimi problemami wiążą się ich próby wytworzenia skutecznych mechanizmów społecznej autoregulacji, to musimy sięgnąć do twórczości Niklasa Luhmanna. Jak argumentuje autor niniejszego artykułu, Luhmann przedstawia ruchy społeczne i socjologię jako dwie różne formy obserwacji i opisu społeczeństwa, dowodząc, że opis dokonywany przez ruchy społeczne jest paradoksalny. Jednocześnie jednak, jak podnosi autor niniejszego artykułu, socjologia w ujęciu Luhmanna jest nauką wyobcowaną, która swoje osiągnięcia poznawcze musi okupić zniweczeniem odniesienia praktycznego, charakterystycznego dla ruchów społecznych.
        The focus on short-term and parochial interests is one of the main drawbacks of contemporary democratic politics. The lack of a universalistic perspective in the political system has been compensated by the growing sector of social movements. For someone who wants to understand the way these movements describe society and what kinds of problems they are confronted with, Niklas Luhmann’s works are indispensable. Luhmann describes social movements and sociology as two different forms of observation and description of the society, and claims the kind of description practiced by social movements to be paradoxical. However, in Luhmann’s vision sociology is an alienated science that has to pay a big price for its cognitive achievement, in that is it loses its practical reference that distinguishes the social movements.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
System polityki w perspektywie teorii Luhmanna

Artykuł przedstawia politykę jako system społeczny w perspektywie teorii systemów Niklasa Luhmanna. W świetle socjologii Luhmanna zjawiska polityczne są rezultatem wyodrębnienia systemu i jego ciągłej irytacji ze strony środowiska społecznego. Nowoczesne społeczeństwo odznacza się brakiem centrum i dominacją zróżnicowania funkcjonalnego, co znaczy, że o jego dynamice stanowią wyodrębnione systemy funkcjonalne gospodarki, polityki, prawa, nauki, mass mediów, oświaty i inne. W poniższych badaniach skupiam się na tych zagadnieniach, które wydają się szczególnie istotne dla funkcjonowania współczesnej polityki. Chodzi o autonomię polityki jako wyodrębnionego systemu społecznego, demokrację jako instytucjonalizację niepewności, polityzację społeczeństwa przy jednoczesnej bezsilności państwa, przekształcenia państwa dobrobytu oraz skandale polityczne i symbiozę polityki z mass mediami. Będzie to głównie przedstawienie analiz autora Die Politik der Gesellschaft, a poza tym próba interpretacji przy użyciu narzędzi teorii systemów zjawisk opisywanych w dzisiejszej politologii. Wymaga to wyjaśnienia specyficznych pojęć, takich jak wyodrębnienie (Ausdifferenzierung), autoreprodukcja (Autopoiesis), zamknięcie operacyjne, irytacje, komunikacja, funkcja i kod binarny, których znajomość jest konieczna do zrozumienia Luhmannowskiej socjologii polityki.
        The article presents politics with reference to Niklas Luhmann’s systems theory as a social system. In the light of Luhmann’s sociology, political phenomena are the results of systems differentiation and its continuous “irritation” from its social environment. The modern society has no center and it is functionally differentiated, which means that its dynamics is determined by the differentiated functional systems of economy, politics, law, science, mass media, education and others. In the paper I focus on those issues that I consider especially important for the functioning of contemporary politics, like the autonomy of politics as a differentiated social system, democracy as institutionalized uncertainty, the politicization of society accompanied by a powerless state, the transformation of the welfare state, political scandals and a symbiosis of politics and the mass media. The paper is meant to be mainly a presentation of Luhmann’s analysis and is furthermore an attempt to interpret – by means of systems theory tools – phenomena described in today’s political science. This requires an explanation of specific concepts like (out-)differentiation (Ausdifferenzierung), self-reproduction (Autopoiesis), operational closure, irritation, function and binary code, which are essential if one is to understand Luhmann’s sociology of politics. 

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Pytanie w kwestii aktualności politycznej teorii Niklasa Luhmanna

Po blisko trzydziestu latach od opublikowania przez Niklasa Luhmanna książki na temat państwa bezpieczeństwa socjalnego pojawia się pytanie o aktualność teorii politycznej tego autora, w tym w szczególności o aktualność koncepcji inkluzji politycznej. Poniższe krótkie uwagi stanowią rozwinięcie hipotezy o dezaktualizacji koncepcji  politycznej inkluzji, a przynajmniej ograniczeniu jej mocy wyjaśniającej. Systemem, którego skutki dotyczą coraz szerszych obszarów społecznych (a zatem dotyczą innych systemów funkcjonalnych, w tym systemu politycznego), staje się system ekonomiczny, rozumiany jako system efektywnej gospodarki. Hipoteza ta znajduje swoje uzasadnienie w analizie tak odległych obszarów jak prawo, ochrona zdrowia czy nauka.
        After almost thirty years when the Niklas Luhmann’s book on political theory of social security state was published a question emerges on the topicality of this author’s political theory. It is, in particular, a question on the theory of political inclusion. According to a hypothesis, debated in this paper, Niklas Luhmann’s political theory looses its immediate interest in the contemporary world, or at least, its explanatory potential is seriously limited. The system, whose consequences became ever more important for ever broader social areas, has become an economic system. This hypothesis is debated with regard to law, health care and science.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zróżnicowanie społeczno – gospodarcze jako czynnik dezintegracji Unii Europejskiej

CEL NA UKOWY: Celem artykułu jest przedstawienie różnic w rozwoju społeczno-gospodarczym państw Unii Europejskiej w kontekście procesów dezintegracyjnych.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem badawczym publikacji jest określenie poziomu zróżnicowania społeczno-gospodarczego państw Unii Europejskiej, uznając, iż jest ono pośrednią determinantą procesów dezintegracyjnych. Metoda badawcza zastosowana w pracy to wielowymiarowa analiza porównawcza, ponadto przeprowadzono analizę i syntezę dostępnej literatury przedmiotu.
        PROCES WYWODU: Wywód składa się z trzech zasadniczych elementów. W pierwszym przedstawiono metodykę badań nad rozwojem społeczno‑gospodarczym. W drugiej części skupiono się na koncepcji spójności społeczno‑gospodarczej jako naturalnej konsekwencji procesu integracji. W części trzeciej pracy zaprezentowano wyniki badań własnych na temat skali zróżnicowania społeczno-gospodarczego w Unii Europejskiej w latach 2000-2014.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Studia literatury przedmiotu podkreślają, iż spójność społeczno-gospodarcza jest zasadniczym celem integracji. Badania empiryczne nie dostarczają jednak jednoznacznej odpowiedzi na temat realizacji tego celu. Wyniki badań są rozbieżne, niektóre prace wskazują na proces konwergencji, inne zaś potwierdzają występowanie trendów dywergencyjnych.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Badania potwierdziły bardzo duże dysproporcje rozwojowe państw Unii Europejskiej, które w ostatnim czasie się nasiliły. Widoczne są swego rodzaju grupy państw podobnych do siebie pod względem rozwoju społeczno-gospodarczego, jednakże rozbieżności pomiędzy grupami są bardzo istotne. Zgodnie z teorią neofunkcjonalizmu brak konwergencji może się stać przyczynkiem dezintegracji. Co więcej, analiza skali zróżnicowania państwa pozwala typować grupy państw podobnych ze względu na poziom rozwoju społeczno-gospodarczego. To z kolei potwierdza funkcjonowanie
        Unii zgodnie z modelami integracji zróżnicowanej. Uznaje się, iż wartością dodaną pracy jest ujęcie wielowymiarowe rozwoju społeczno-gospodarczego. Zdecydowana większość dotychczasowych prac sprowadza się do analizy PKB per capita, co nie jest podejściem prawidłowym. Zaleca się prowadzenie dalszych, pogłębionych badań w tym obszarze, ponieważ ich wyniki mogą mieć charakter aplikacyjny.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Znaczenie inteligencji kulturowej w zarządzaniu międzynarodowymi zespołami projektowymi

CEL NAUKOWY: celem artykułu jest określenie roli inteligencji kulturowej w kierowaniu międzynarodowymi zespołami projektowymi ze szczególnym uwzględnieniem zespołów wirtualnych.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem publikacji jest analiza inteligencji kulturowej i jej komponentów w kontekście przyjmującej różne formy pracy zespołowej w otoczeniu międzynarodowym. W artykule wykorzystano narzędzie badawcze w postaci studiów i analizy źródeł literaturowych, natomiast do zaprezentowania uzyskanych wyników posłużono się metodą opisową.
        PROCES WYWODU: Wywód składa się z trzech zasadniczych części. W pierwszej zaprezentowano przemiany, jakie niesie globalizacja w sferze organizowania pracy oraz wykorzystywania międzynarodowych talentów. W drugiej poddano analizie koncepcję inteligencji kulturowej i jej komponentów w kontekście pracy zespołów międzynarodowych. W części trzeciej przeanalizowano typy zespołów międzynarodowych ze szczególnym uwzględnieniem zespołów wirtualnych, koncentrując się na ich problemach komunikacyjnych, wynikających z niedostatecznego poziomu inteligencji kulturowej członków i liderów. Rozważania oparto na literaturze przedmiotu i wynikach badań empirycznych, zawartych w raportach firm konsultingowych.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Inteligencja kulturowa, stanowiąca stosunkowo nowy konstrukt, nie znalazła szerszego odzwierciedlenia w polskiej literaturze dotyczącej zarzadzania zasobami ludzkimi, dlatego oparto się głównie na analizie źródeł anglojęzycznych. Wyniki przeprowadzonych badań literaturowych wskazują, że rośnie znaczenie pracy zorganizowanej w formie międzynarodowych zespołów projektowych, które coraz częściej mają charakter wirtualny, gdzie prawidłowa komunikacja odgrywa kluczową rolę. Jedną z ważniejszych barier w ich skutecznym działaniu stanowią nieporozumienia o charakterze kulturowym.  
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Kierownictwo przedsiębiorstw, działających na rynku globalnym powinno przywiązywać większą wagę do szkoleń kulturowych kadry zarządzającej, zaangażowanej w operacje międzynarodowe. Odnosi się to w szczególności do prac projektowych, wykonywanych przez zespoły złożone z przedstawicieli różnych kultur, których wzajemne kontakty mają głównie lub wyłącznie charakter wirtualny. Należy rekomendować, aby rozpoczęcie prac przez tego typu zespoły poprzedzone było osobistym spotkaniem członków, połączonym ze szkoleniem kulturowym i możliwością nawiązania relacji interpersonalnych.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Zagraniczne inwestycje bezpośrednie a zmiany konkurencyjności międzynarodowej wybranych krajów rozwijających się

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest ukazanie związku między napływem zagranicznych inwestycji bezpośrednich a poziomem konkurencyjności międzynarodowej wybranych krajów rozwijających się.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem badawczym jest wykazanie, że w wyniku napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich do wybranej grupy krajów rozwijających się poprawiła się ich konkurencyjność międzynarodowa mierzona wybranymi wskaźnikami. Analizą objęto lata 1995-2015, a wyboru krajów dokonano na podstawie najnowszego rankingu Human Develoment Index 2014. W pracy wykorzystano metody analizy opisowej, w szczególności dynamiki i struktury, jak również metodę normalizacji danych w celu opracowania syntetycznego wskaźnika rozwoju technologii teleinformatycznych (ICT).
        PROCES WYWODU: Wywód składa się z trzech podstawowych części. W pierwszej przedstawiono udział wybranych krajów rozwijających się w globalnych przepływach zagranicznych inwestycji bezpośrednich. Część drugą poświęcono analizie wybranych wskaźników konkurencyjności międzynarodowej. Z kolei w części trzeciej przedstawiono porównanie uzyskanych wyników oraz przeanalizowano związek między napływem ZIB a zmianami konkurencyjności wybranych krajów. Wykorzystane dane statystyczne pochodzą z baz publikowanych przez międzynarodowe organizacje (Bank Światowy, WIPO, UNCTAD, UNESCO ITU). 
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Z badań wynika, że: 1) w ostatnim dwudziestoleciu wzrosło znaczenie krajów rozwijających się w międzynarodowych przepływach zagranicznych inwestycji bezpośrednich; 2) zanotowano wyraźną poprawę międzynarodowej konkurencyjności nowo uprzemysłowionych krajów azjatyckich, zwłaszcza krajów Azji Południowo-Wschodniej, Chin i Indii; 3) osiągnięcia pozostałych krajów objętych badaniem były znacznie skromniejsze niż wymienionej wyżej grupy; 4) konkurencyjność polskiej gospodarki uległa wyraźniej poprawie zwłaszcza po przystąpieniu do Unii Europejskiej, jednak jest ona nadal bardziej zbliżona do poziomu konkurencyjności gospodarek krajów rozwijających się. 
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Przeprowadzone badania wykazały istnienie związku między napływem zagranicznych inwestycji bezpośrednich a poziomem konkurencyjności wybranych krajów rozwijających się, jednak przeprowadzenie bardziej szczegółowej analizy tego zjawiska wymaga dostępu do odpowiednich danych statystycznych, objęcia badaniami większej grupy krajów, uwzględnienia specyfiki gospodarki kraju goszczącego oraz stopnia zaangażowania inwestorów zagranicznych i krajowych w podnoszenie jej konkurencyjności, a także przeanalizowania innych, trudno mierzalnych przyczyn poprawy lub pogorszenia konkurencyjności analizowanej grupy krajów, np. czynników politycznych, społecznych i prawno-instytucjonalnych.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Suwerenność podmiotu moralnego a suwerenność dobra

CEL NAUKOWY: Celem niniejszego artykułu jest zbadanie przyczyn, dla których nowożytne pojęcie suwerennościlub autonomii podmiotu moralnego wydaje się nie do pogodzenia z koncepcją realnie istniejącego suwerennego dobra.
         PROBLEM I METODY BADAWCZE: Wynikającym z tego problemem badawczym jest ustalenie źródeł motywacji stojących za ograniczeniem współczesnej refleksji etycznej. Autor posługuje się w tym celu metodą interpretacyjną zainspirowaną przez Charlesa Taylora. Polega ona na wskazaniu motywacji moralnych stojących za konkretnymi poglądami w dziedzinie filozofii moralnej.
         PROCES WYWODU: Na początku autor identyfikuje motywacje stojące za dwojakim ograniczeniem współczesnej refleksji etycznej. Po pierwsze, za zawężeniem jej głównie do rozważań dotyczących moralnej powinności. Po drugie, do uniemożliwienia etyce odniesienia do jakiegokolwiek obiektywnego źródła moralności istniejącego niezależnie od ludzkiego podmiotu moralnego – obiektywnego Dobra, wartości czy Boga. Idąc za inspiracją Taylora, który odwołuje się do Iris Murdoch, podane zostają najpierw dwie przyczyny pierwszego ograniczenia: afirmacja zwyczajnego życia oraz niezaangażowany rozum. Następnie jako przyczyna niemożności sensownego odniesienia rozważań etycznych do jakiegokolwiek obiektywnego dobra istniejącego realnie poza ludzkim podmiotem wskazano siłę oddziaływania „mitu oświecenia” i wynikającej z niego „metafizyki świata nowożytnego”.
         WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Przeprowadzona analiza doprowadza autora do stwierdzenia, że główną przyczyną niemożności pogodzenia pojęcia suwerenności podmiotu moralnego z koncepcją realnie istniejącego suwerennego dobra jest „mit oświecenia” oraz „metafizyka świata nowożytnego”.
         WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Konkluzją artykułu jest stwierdzenie, iż zarówno „mit oświecenia”, jak i „metafizyka oświecenia” są w dużym stopniu przyjmowane bezkrytycznie jako założenia refleksji etycznej. Konieczna jest ich artykulacja i weryfikacja, do czego niniejszy artykuł jest skromnym przyczynkiem i wezwaniem.
         

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne