rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ilościowa i jakościowa wydajność produkcji mleka w gospodarstwie ekologicznym

Technologia produkcji mleka w badanym gospodarstwie ekologicznym polega przede wszystkim na pastwiskowym systemie karmienia i wolnowybiegowym systemie chowu zwierząt oraz zapewnieniu im właściwego dobrostanu. Efektywność produkcji mleka wyrażona jest wydajnością mleczną krów i jakościowymi parametrami mleka, tzn. zawartością białka i tłuszczu. Najwyższa przeciętna wydajność mleczna badanego stada krów, w czasie próbnych udojów, osiągnęła poziom ok. 18 kg mleka. Najwyższa przeciętna zawartość tłuszczu w mleku osiągnęła poziom ok. 4,8%. Natomiast najwyższa przeciętna zawartość białka wynosiła ok. 3,6%. W 2006 r. maksymalna 305-dniowa wydajność grupy laktacyjnej krów osiągnęła poziom ok 5000 kg mleka, a przeciętna wydajność mleczna krów w stadzie wyniosła 4150 kg mleka.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Trwałość i wartość paszowa mieszanek traw i ich odmian oraz motylkowatych drobnonasiennych wybranych do kośnego użytkowania w rolnictwie ekologicznym

Badania realizowano w latach 2006-2011 w ZDITP w Falentach na łące trwałej na glebie organicznej, mułowo-torfowomurszowej. Doświadczenia założono w układzie losowanych bloków, w czterech powtórzeniach, na poletkach o powierzchni 15 m2. Zaprojektowaną do użytkowania kośnego w gospodarstwie ekologicznym mieszankę (tzw. modelową) oceniano na tle mieszanek zakupionej i kontrolnej (uproszczonej) oraz gatunku wskaźnikowego Dactylis glomerata odmiany Bara. Stosowano nawożenie: P2O5 - 50 kg/ha wiosną; K2O - 60 kg/ha (po 30 kg wiosną i latem). Ruń koszono 3-krotnie, badano zmiany składu botanicznego (metodą szacunkową), wysokość runi w dniu koszenia oraz wielkość plonu s.m. i jego jakość (metoda NIR i metoda Filipka, 1973). Po 5 latach kośnego użytkowania wypadły wysiane w mieszankach: Trifolium hybridum L. Ermo i Trifolium pratense L. Parada oraz Agrostis gigantea Roth i Phleum pratense L z mieszanki zakupionej, natomiast odmiana Skala w mieszance modelowej utrzymała się. Utrzymały się też Festuca arundinacea Schreb. odmiany Terros i Poa pratensis L. Skiz. Pojawiły się gatunki obce: Poa trivialis L. i Holcus lanatus L., Trifolium repens, Carex sp., zioła i chwasty (głównie Ranunculus repens L. i Rumex acetosa L.) i w piątym roku użytkowania wartość pokarmowa obniżyła się do miernej (Lwu poniżej 6) na wszystkich obiektach, chociaż w latach wcześniejszych była bardzo dobra i dobra. Wg oceny metodą NIR wartość pokarmowa runi I pokosu wszystkich mieszanek w latach 2009-2011 była średnia: do 12,3% białka, 27-29% włókno surowe. We wszystkich latach zawartość frakcji włókna NDF była większa w runi mieszanki modelowej, a mniejsza w mieszance handlowej, również zawartość cukrów rozpuszczalnych była większa w runi mieszanki zakupionej. Największe średnie plony s.m. dała mieszanka modelowa (8,18 t z ha), nieco mniejsze mieszanka uproszczona (8,12 t) i handlowa (8,02 t), a najmniejsze (7,96 t z ha) Dactylis glomerata odmiany Bara w siewie czystym. Mieszanka modelowa, zaprojektowana do rodzaju siedliska oraz sposobu i intensywności użytkowania, przez 3-4 lata wypadała korzystniej, w piątym i szóstym roku użytkowania różnice między mieszankami prawie zatarły się. Ale w tych latach cenny stał się udział nie wysianej Trifolium repens, który wpłynął na większą zawartość białka w runi. Doświadczenie potwierdziło, że warunki wodne są czynnikiem decydującym o trwałości użytku, a także plonach i ich wartości pokarmowej. Wpływ składu wysianej mieszanki jest wyraźniejszy w optymalnych warunkach wodnych, po 3-4 latach różnice zanikają.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania efektów borowania laserowego elementów z żeliwa szarego

W pracy przedstawiono badania zmierzające do opanowania technologii borowania laserowego elementów wykonanych z żeliwa szarego. Warstwy powierzchniowe wykonane tą technologią cechują się znaczną mikrotwardością i tym samym dużą odpornością na zużycie tribologiczne.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatków osadu i kompostu komunalnego oraz efektywnych mikroorganizmów na wybrane właściwości poziomu orno - próchnicznego gleby mineralnej. Część 1. Właściwości fizyczne i wodne

W pracy przedstawiono wyniki badań określające wpływ różnych dawek kompostu i osadu komunalnego oraz mikrobiologicznej szczepionki EM-A na wybrane właściwości fizyczne i wodne poziomu orno - próchnicznego gleby płowej. Założono doświadczenie w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Testowano kombinacje z dwoma dodatkami kompostu i osadu ściekowego, odpowiadającymi dawkom: agrotechnicznej oraz rekultywacyjnej. Dodatek EM-A zaaplikowano w ilości odpowiadającej opryskowi o wydatku 100 l/ha. Oznaczono następujące właściwości: skład granulometryczny, gęstość fazy stałej, wilgotność naturalną i higroskopową, maksymalną pojemność higroskopową, gęstość gleby, porowatość, współczynnik filtracji, pojemności wodne przy określonych potencjałach wiązania, porowatość drenażową. Stwierdzono - między innymi, że zmniejszenie się gęstości gleby i związany z tym wzrost porowatości całkowitej wystąpiły jedynie przy zastosowaniu wysokich (rekultywacyjnych) dawek kompostu i osadu, a dodatki EM-A nie powodowały takich zmian. Dodatek EM-A do gleby powodował znaczący wzrost jej wilgotności naturalnej, lecz nie wpływał na wzrost wartości tej właściwości przy zastosowaniu dodatków kompostu i osadu. Powodował on również wzrost wilgotności przy polowej pojemności wodnej w każdej kombinacji. Retencja użyteczna zwiększała się wyraźnie po dodaniu EM-A do próbki zerowej. W pozostałych przypadkach jej wielkości były zróżnicowane i nieregularne. Wszystkie zastosowane dodatki wpływały na znaczne obniżenie się współczynnika filtracji. Zastosowane dodatki - niezależnie od ich wysokości - wpływały na zmienność właściwości fizycznych i wodnych wyraźnie, lecz w niewielkim stopniu. W glebach nawożonych kompostami i osadami komunalnymi zastosowanie EM-A jako dodatkowego czynnika wydaje się więc być nieuzasadnione.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Modelowanie procesu kompostowania nawozów naturalnych w aspekcie generowania ciepła

Kompostowanie polega na mikrobiologicznym rozkładzie substancji organicznych w warunkach tlenowych pod wpływem mikroorganizmów termofilnych (bakterii) i pleśni. Podczas kompostowania, którego faza termofilna może trwać z reguły od 4 do 7 tygodni wydzielają się duże ilości energii cieplnej. Szczególnie wysoki poziom utrzymuje się w początkowej fazie - gdyż temperatura wewnątrz pryzmy może wówczas osiągnąć 60-75°C i utrzymać się na tym poziomie przez okres kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu dni. W celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych, które będą oddawały warunki polowe w 2002 w Instytucie Inżynierii Rolniczej AR w Poznaniu zbudowano bioreaktor do badania przebiegu rozkładu odpadów organicznych. Dzięki odizolowaniu od warunków zewnętrznych i rozbudowanemu systemowi czujników bioreaktor jest doskonałym sprzętem badawczym, pozwalającym na zgromadzenie obszernej bazy danych umożliwiającej zbudowanie modelu kompostowania z uwzględnieniem wydzielającego się w jego trakcie ciepła. Jako narzędzie modelowania posłużyły sztuczne sieci neuronowe.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie emisji odorów z kurników dla różnych systemów utrzymania ptaków

Określono wielkość emisji odorów z 7 kurników różniących się systemami chowu kur i rodzajem produkcji. Wyznaczenie emisji odorów opiera się na ocenie stężenia odorów w powietrzu usuwanym z pomieszczenia inwentarskiego i pomiarze wydajności systemu wentylacji w określonym przedziale czasowym. W celu wykonania oceny stężenia odoru pobierano próbki powietrza usuwanego z kurników. Następnie w laboratorium oceniano stężenie odoru metodą olfaktometrii dynamicznej, zgodnie z europejską normą EN 13725: 2003. W badaniach stosowano olfaktometr TO8. W celu określenia wydajności systemu wentylacji wykonano pomiary przepływu powietrza dla każdego wentylatora. Następnie określono wielkość wymiany powietrza w kurnikach. Wyznaczono wskaźnik emisji odorów jako iloraz objętościowego natężenia przepływu powietrza wentylacyjnego i stężenia odoru w powietrzu wentylacyjnym i odniesiono go do 1 kg żywca. Wyznaczono wskaźnik średni oraz minimalny i maksymalny. Stwierdzono, że najmniejszy średni wskaźnik emisji odorów występuje przy produkcji jaj konsumpcyjnych w kurnikach wyposażonych w system klatkowo - bateryjny (0,043 ouE/kgźs). Największy - przy produkcji brojlerów na podłodze ze ściółką (0,586 ouE/kgźs). Dla pozostałych systemów chowu kur w Polsce średnie wskaźniki emisji odorów zawarte są pomiędzy wymienionymi wartościami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Symulacja obciążeń wielozadaniowego agregatu do bezorkowej uprawy gleby

W artykule zaprezentowano praktyczne możliwości wykorzystania systemu MES w uzyskaniu dokładnej i wiarygodnej oceny stanu naprężeń i odkształceń konstrukcji agregatu do bezorkowej uprawy gleby. Przedstawiono wyniki w postaci map naprężeń oraz przemieszczeń konstrukcji oraz zaproponowano zmiany konstrukcyjne mające na celu obniżenie poziomu naprężeń w miejscach gdzie ich poziom jest zbyt wysoki.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ procesu pasteryzacji i przechowywania na zawartość związków biologicznie czynnych w owocach marynowanej papryki słodkiej z uprawy ekologicznej i konwencjonalnej

Rolnictwo ekologiczne to system gospodarowania i produkcji płodów rolnych bez udziału nawozów mineralnych oraz syntetycznych środków ochrony roślin. Powszechnie stosuje się nawozy naturalne takie jak obornik kompost czy nawozy zielone. W celu zabezpieczenia roślin przed szkodnikami stosuje się ochronę biologiczną (np. wrogowie naturalni lub wyciągi roślinne). Wiele badań przeprowadzonych w Europie i Polsce potwierdza, że płody z rolnictwa ekologicznego zawierają więcej związków o charakterze przeciwutleniającym jak flawonoidy, karotenoidy czy witamina C. Papryka słodka jest bardzo dobrym źródłem witaminy C, flawonoidów, szczególnie rutyny, oraz karotenoidów: kapsantyny, kapsorubiny, beta-karotenu i luteiny. Przetwórstwo warzyw i owoców jest bardzo dobrą metodą na przedłużenie okresu ich spożywania oraz urozmaicenia diety. Jednak każda metoda przetwarzania świeżych warzyw wpływa na obniżenie zawartości związków bioaktywnych, dlatego uznano za celowe zbadanie wpływu marynowania na skład owoców papryki z produkcji ekologicznej i konwencjonalnej. Do doświadczenia wykorzystano dwie odmiany papryki słodkiej Roberta i Berceo z produkcji ekologicznej i konwencjonalnej. Dojrzałe owoce papryki zostały zebrane w tym samym czasie i poddane procesowi marynowania w zalewie octowo-ziołowej, a następnie poddane analizie chemicznej. Wyniki badań chemicznych wskazują, że marynowana papryka ekologiczna była zasobniejsza w witaminą C, rutynę, kwasy fenolowe, beta-karoten, likopen i luteinę oraz suchą masę, w porównaniu z papryką marynowaną konwencjonalną. Po pasteryzacji próbki papryki ekologicznej były nadal zasobniejsze w witaminę Q rutynę, kwasy fenolowe, likopen, luteinę oraz suchą masę w porównaniu z próbkami konwencjonalnymi. Po przechowaniu stwierdzono spadek zawartości związków biologicznie czynnych w badanych produktach, przy czym próbki ekologiczne okazały się bardziej wrażliwe na warunki przechowania w porównaniu z konwencjonalnymi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena wartości pokarmowej pasz z użytków zielonych na tle zasobności gleb i bilansu składników N, P, K w wybranych gospodarstwach ekologicznych

Badania prowadzono w 2007 r. w 34 łąkarskich gospodarstwach ekologicznych prowadzących chów przeżuwaczy. Celem badań była ocena zawartości makroelementów w paszach z użytków zielonych oraz zasobności gleb łąkowych w te składniki (warstwa 0-20 cm) w aspekcie potrzeb pokarmowych przeżuwaczy. Zawartości N, K, Ca i Mg w paszach średnio mieściły się w zakresie wartości optymalnych. Zawartość sodu była natomiast najbardziej niedoborowa i dlatego stosunek K: Na był kilkakrotnie większy od optymalnego. Średnia zawartość fosforu była zadowalająca w zielonce pastwiskowej i minimalnie niedoborowa w pozostałych paszach, ale wystąpiły znaczne wahania zawartości skrajnych, szczególnie zawartości fosforu i potasu. Generalnie najbardziej zasobną paszą okazała się zielonka pastwiskowa, a najuboższą siano. Gleby użytków zielonych były na ogół kwaśne i lekko kwaśne, zawartość przyswajalnego fosforu na ogół mała, z wyjątkiem kilku gospodarstw, w których stosowano znaczne ilości nawozów naturalnych. Podobnie zawartość potasu w części gleb była bardzo duża, prawdopodobnie w wyniku częstego stosowaniu gnojówki, ale prawie ich połowa wymaga nawożenia, najlepiej obornikiem. Zasobność w magnez i wapń przyswajalne była wyjątkowo korzystna, tylko w nielicznych przypadkach wymagająca zastosowania nawozów, np. wapna magnezowego. Wyliczone bilanse N, P i K metodą „u wrót gospodarstwa " wykazały, że mimo ograniczonych źródeł przychodu N wystąpiły jego nadwyżki, a jednocześnie niedobory P i Kw większości gospodarstw świadczące o potrzebie ich uzupełnienia z innych źródeł niż nawozy naturalne.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Pneumatyczne wspomaganie sortowania mieszanin ziarnistych na sitach drgających

Rozdzielanie mieszanin materiałów ziarnistych poprzez przesiewanie na sitach jest jedną z podstawowych operacji technologicznych realizowanych m. in. przez maszyny rolnicze. Proces przesiewania można przyspieszyć poprzez optymalny dobór parametrów konstrukcyjnych przesiewacza, a także przez wprowadzenie wspomagających strumieni wody lub powietrza. W pracy wykazano na drodze eksperymentalnej, na przykładzie kruszywa mineralnego, że istnieje możliwość znacznego zwiększenia intensywności przesiewania na sicie drgającym przez zastosowanie przedmuchiwania sita strumieniem powietrza skierowanym z górnej na dolną stronę sita. Wymaga to jednak równoczesnego zwiększenia przyspieszenia ruchu drgającego sita.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Plonowanie mieszanek koniczyny czerwonej i lucerny mieszańcowej z trawami w gospodarstwie ekologicznym

W latach 2006-2008 przeprowadzono doświadczenie dwuczynnikowe w RZD IUNG-PIB w Grabowie (woj. mazowieckie). Oceniano wpływ nawożenia kompostowanym obornikiem na plon mieszanek motylkowato-trawiastych przy 60% i 40% udziale roślin motylkowatych w mieszance nasion i jego strukturą. Pierwszym czynnikiem były 4 mieszanki motylkowato-trawiaste z 60% i 40% udziałem nasion roślin motylkowatych i traw w mieszance. Stwierdzono, że większą ilością paszy, o większym udziale w plonie rośliny motylkowatej wyróżniają się mieszanki z lucerną. W dwuletnim okresie użytkowania uzyskano zbliżony plon i udział roślin motylkowatych w mieszankach w warunkach nawożenia kompostowanym obornikiem w dawce 10 i 30 t/ha.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wartość pokarmowa zielonki i siana z łąk ekologicznych

Badania wartości pokarmowej zielonki i siana pochodzących z lak ekologicznych przeprowadzono w latach 2006-2008 w gospodarstwach ekologicznych posiadających certyfikat, jak również będących w II roku przestawiania. W pobranych próbkach zbiorczych oceniono w Katedrze Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu plon, wilgotność oraz zawartość beta-karotenu, popiołu, włókna i tłuszczu surowego, cukrów redukujących, energii brutto oraz frakcji włókna na zawartość ADF i NDF. Jakość otrzymanych pasz objętościowych, posiada przeciętną wartość pokarmową. Jest to spowodowane przede wszystkim późnym terminem koszenia, po pierwszym lipca, wynikających z realizacji pakietów przyrodniczych. Mimo, że zawartość białka ogólnego w zielonce i sianie była stosunkowo niska i wynosiła średnio 6,22% i 11,28% w s.m., a zawartość włókna surowego odpowiednio 10,14 i 28,62% w s.m. uzyskane pasze stanowią cenną bazę paszową i źródło dochodu.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Systematyzacja wskaźników jakości pracy maszyn rolniczych

Celem opracowania była analiza wskaźników jakości pracy wybranych grup maszyn rolniczych znajdujących zastosowanie w produkcji roślinnej. Na podstawie badań ankietowych, przeprowadzonych wśród bezpośrednich użytkowników tych maszyn z terenu Wielkopolski dokonano ich systematyzacji. Analiza wyników badań pozwoli określić stan wiedzy rolników w tym zakresie jak również zweryfikuje zasadność stosowania parametrów określających jakość pracy maszyn i narzędzi rolniczych zawartych w Polskich Normach. Przedmiotem badań są maszyny rolnicze najczęściej stosowane i spotykane w rolnictwie, a mianowicie: siewniki zbożowe, sadzarki do ziemniaków, kombajny zbożowe i kombajny do zbioru ziemniaków.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ciecierzyca pospolita (Cicer arietinum L.) - możliwości jej uprawy w gospodarstwach ekologicznych rejonu środkowopomorskiego

Badania prowadzono w celu określenia wpływu warunków meteorologicznych na przebieg wegetacji ciecierzycy pospolitej odmiany Principe, formy botanicznej kabuli uprawianej w regionie Pomorza Środkowego. Doświadczenie założono w latach 2007-2008 w gospodarstwie rolnym zlokalizowanym we wsi Stary Grabiąż, powiat Szczecinecki, województwo zachodniopomorskie. Obserwacje i pomiary wykonywane podczas okresu wegetacji roślin obejmowały: terminy występowania kolejnych faz rozwojowych, wyrównanie, obsadą roślin, oceną stanu zdrowotnego w okresie wegetacji. Określono plon ogólny nasion oraz MTN. Przebieg pogody w okresie wegetacji nie pozwolił jednoznacznie określić czy warunki meteorologiczne rejonu Środkowego Pomorza pozwalają na uprawą ciecierzycy pospolitej. Warunki meteorologiczne w okresie badań nie były korzystne dla prawidłowego rozwoju rośliny. W 2007 rok okres wschodów był zimny i suchy, pozostałe miesiące nadmiernie wilgotne, natomiast w roku 2008 powiat szczecinecki zaliczono do rejonów dotkniętych suszą.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zachwaszczenie ozimych odmian orkiszu pszennego w zależności od nawożenia obornikiem

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2008-2011. Celem badań było określenie wpływu dawki nawożenia obornikiem na zachwaszczenie trzech odmian ozimych orkiszu pszennego (Triticum aestivum ssp. spelta) - Badengold, Schwabenspelz, Schwabenkorn oraz pszenicy zwyczajnej (Triticum aestivum ssp. vulgare) odmiany Türkis. Poziomy nawożenia obornikiem obejmowały dawki: 0 tźha-1; 15 tźha-1; 30 tźha-1 obornika. Zachwaszczenie było reprezentowane przez 16 gatunków, w tym 7 w trzech latach badań. Zachwaszczenie było zdominowane pod względem liczebności przez: Apera spica-venti (miotła zbożowa) i Viola arvensis (fiołek polny); pod względem świeżej masy przez: Centaurea cyanus (chaber bławatek) i Papaver rhoeas (mak polny). Wyniki badań wykazały, że nawożenie obornikiem miało wpływ na zmianę w strukturze zachwaszczenia, wzrósł udział gatunków dominujących pod względem świeżej masy (C. cyanus, P. rhoeas) i zmniejszył się udział gatunków dominujących pod względem liczebności (A. spica-venti, i V. arvensis). Warunki pogodowe w poszczególnych latach miały wpływ na liczebność chwastów, najliczniej występowały w latach wilgotnych. Nawożenie obornikiem nie miało wpływu na liczbę i biomasę zachwaszczenia na jednostce powierzchni pola. Pomiędzy pszenicą zwyczajną i orkiszem były istotne różnice w liczbie i biomasie chwastów. Istotnie największe zachwaszczenie stwierdzono w pszenicy zwyczajnej odmiany Türkis zarówno pod względem liczebności, jak i biomasy. Pomiędzy odmianami orkiszu pszennego różnic nie udowodniono statystycznie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ efektywnych mikroorganizmów oraz wielkocząsteczkowych polisacharydów na wybrane właściwości fizyczne i wodne poziomu orno-próchnicznego gleby mineralnej

W pracy przedstawiono wyniki badań oceniających wpływ dodatków różnych dawek wielkocząsteczkowych polisacharydów (skrobia - S i agar - A) oraz efektywnych mikroorganizmów (EM) na podstawowe właściwości fizyczne i wodne poziomu orno-próchnicznego gleby mineralnej (czarna ziemia właściwa). Próbki o strukturze naruszonej i nienaruszonej pobrano z doświadczenia założonego w warunkach kontrolowanych. Oznaczono m.in.: skład granulometryczny, gęstość gleby oraz gęstość fazy stałej, porowatość całkowitą i drenażową, współczynnik filtracji, potencjały wiązania wody przez glebę oraz potencjalną i efektywną retencję użyteczną. Stwierdzono, że zastosowane dodatki powodowały zmiany wartości wymienionych właściwości. Ich wpływ był wyraźny, jednakże niewielki. Powodowane zmiany wykazywały najczęściej charakter pozytywny, poprawiający potencjalne możliwości wegetacji roślin. W przypadku dostępności wody przy wysokich potencjałach wiązania ich oddziaływanie miało charakter negatywny. Skojarzone stosowanie tych dwu czynników tzn. A+EM, bądź S+EM okazało się nieuzasadnione (dodatek polisacharydów nie wzmacniał działania EM).

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ siewu czystego i mieszanego na zdrowotność rzepaku ozimego w uprawach ekologicznych

Kluczowym czynnikiem decydującym o powodzeniu uprawy rzepaku ozimego w systemie ekologicznym jest możliwość ograniczenia agrofagów, szczególnie owadów szkodliwych. W artykule zamieszczono wyniki doświadczeń polowych uwzględniających siew czysty i mieszany z rzepikiem. W trakcie wegetacji, w celu eliminacji patogenów i zwiększenia zdrowotności roślin, stosowano produkty mikrobiologiczne oparte na pożytecznych mikroorganizmach, takich jak Trichoderma asperellum i Pythium oligandrum. Zastosowano również spinosad oraz mączkę bazaltową w celu ograniczenia żerowania szkodników. Obserwowano bardzo wysoką liczebność szkodników oraz brak różnic statystycznych pomiędzy kombinacjami. Reasumując, można stwierdzić, że stosowanie siewu mieszanego z rzepikiem nie zabezpiecza upraw rzepaku ozimego przed szkodnikami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport