rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena ekologiczno-ekonomiczna gospodarstw rolnych na podstawie danych FADN

Celem pracy było porównanie efektywności ekologiczno-ekonomicznej głównych typów towarowych gospodarstw rolnych w Polsce. Z obszernej bazy danych gospodarstw, uczestniczących w Polskim FADN, wybrano wskaźniki ogólne, dostępne dla wszystkich gospodarstw, pozwalające ocenić presję na środowisko i efektywność ekonomiczną gospodarstw. Skupiono się na wskaźnikach przydatnych w audycie środowiskowym, związanych z organizacją i zarządzaniem gospodarstwem. Na podstawie analizy danych zawartych w Polskim FADN i potrzeb audytu środowiskowego przedsiębiorstw przedstawiono propozycje wskaźników oraz dokonano oceny porównawczej wybranych typów rolniczych gospodarstw.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Realizacja polityki rolnej a rozwój obszarów wiejskich w Polsce

W pracy dokonano analizy i oceny stanu rozwoju obszarów wiejskich w Polsce na tle Unii Europejskiej (UE) w aspekcie polityki strukturalnej, jako części polityki rolnej w okresie od 1919 do 2008 r. Do 1939 r. w Europie i Polsce, w ramach polityki strukturalnej, przeprowadzono takie przedsięwzięcia, jak: melioracje rolne, scalenia gruntów, budownictwo wiejskie, inwentarskie i inne. Inwestycje te miały na celu rozwój rolnictwa (produkcji roślinnej i zwierzęcej) oraz pośrednio rozwój wsi. Na przykładzie wsi Łapsze Niżne przedstawiono koncepcję scalenia obszarów zabudowanych w ramach scalenia wsi, gdzie zbudowano obwodnicę wsi, wydzielono kilkadziesiąt nowych działek budowlanych, oraz obszary do realizacji celów publicznych. W okresie realnego socjalizmu w Polsce w latach 1944-1989 polityka strukturalna obejmowała wyłącznie rozwój rolnictwa za pomocą melioracji wodnych oraz wykonywanie scaleń gruntów, które wykorzystywano do tworzenia na wsi sektora państwowego i spółdzielczego. Zaniechano tworzenia i wspierania towarowych gospodarstw rodzinnych. Wprowadzanie w latach 1990-2004 zasad gospodarki rynkowej bez wsparcia pomocy dla sektora rolnego spowodowało drastyczne obniżenie parytetu dochodów w rolnictwie. Nastąpiła praktycznie likwidacja polityki strukturalnej, bez której niemożliwy był rozwój obszarów wiejskich. Integracja z UE wyraźnie ochroniła polską wieś i rolnictwo przed głębokim kryzysem. Obecnie przyjęte i realizowane działania w ramach WPR dotyczą głównie polityki cenowo-dochodowej [dopłaty powierzchniowe i inne]. Przywracane są działania inwestycyjne w ramach polityki strukturalnej, są to jednak, podobnie jak w latach 1960-1990, przedsięwzięcia ograniczone, nieskoordynowane, uniemożliwiające w pełni zrównoważony rozwój wsi i rolnictwa. Wykonana analiza pozwoliła określić najpilniejsze potrzeby i działania w celu kształtowania i zrównoważonego rozwoju obszarów wsi i rolnictwa w Polsce.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Skład botaniczny i zawartość wybranych pierwiastków chemicznych w roślinności szuwarowej strefy przybrzeżnej jeziora Starzyc

Przeprowadzone badania w latach 2005-2009 dotyczyły składu botanicznego i chemicznego roślinności szuwarowej w strefie przybrzeżnej jeziora Starzyc w województwie zachodniopomorskim. Spośród dziesięciu wyróżnionych zbiorowisk roślinnych trzy miały charakter jednogatunkowych agregacji, pozostałe siedem to zbiorowiska wielogatunkowe. Zawartość makro- i mikroskładników w biomasie była zróżnicowana w zależności od składu gatunkowego roślinności szuwarowej badanych zbiorowisk. Większą zawartość makro- i mikroskładników, z wyjątkiem azotu i cynku, stwierdzono w biomasie zbiorowisk wielo- niż jednogatunkowych.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wymywanie skladników rozpuszczonych z małej zlewni rolniczej podczas wezbrania roztopowego

Badania nad migracją rolniczych zanieczyszczeń obszarowych prowadzono w zlewni o powierzchni 187 ha podczas wezbrań roztopowych między styczniem i kwietniem 2009 r. W przemieszczaniu zanieczyszczeń obszarowych w trakcie wezbrań kluczową rolę odgrywały korytarze migracyjne, zarówno powierzchniowe (bruzdy, koleiny, żłobiny), jak i podziemne (dreny), których aktywność zmieniała się w czasie, w zależności od warunków hydrotermicznych. Obecność dróg uprzywilejowanej migracji roztworów powodowała zwiększenie bezpośredniego kontaktu wód zlewni z ciekiem, a ponieważ przemieszczające się rozpuszczone składniki omijały potencjalne struktury buforujące, dochodziło do znaczącego zwiększenia ich stężenia w cieku. Szczególnie ważną rolę w przemieszczaniu azotanów odgrywały systemy drenarskie. W okresie ich największej aktywności stężenie NO<sub>3</sub><sup>-</sup> w wodach niewielkiego cieku przekraczało 50 mg·dm-³.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zbiorowiska roślinne skarp kanałów i rowów melioracyjnych Wielkiego Łęgu Obrzańskiego

Praca przedstawia zróżnicowanie szaty roślinnej skarp kanałów i rowów melioracyjnych oraz warunków siedliskowych na nią wpływających na przykładzie Wielkiego Łęgu Obrzańskiego. Ocenie podlegały fitocenozy wybrane losowo w reprezentatywnych punktach obszaru badań, każdy długości 50 m i szerokości dochodzącej do 2 m. Na podstawie analizy zdjęć fitosocjologicznych wyróżniono 6 zbiorowisk roślinnych o randze zespołów z klasy Phragmitetea, zbiorowisko Deschampsia caespitosa z rzędu Molinietalia, a pozostałą część jako płaty przejściowe o niejednoznacznej randze systematycznej. Zróżnicowanie roślinności kanałów i rowów melioracyjnych przejawia się w udziale w fitocenozach gatunków związków Phragmition i Magnocaricion oraz rzędu Molinietalia. Na skarpach: kanałów - dominują gatunki ze związku Phragmition, rowów głębokich - ze związku Magnocaricion, a w rowach płytkich - ze związku Magnocaricion i rzędu Molinietalia. Wraz z wypłyceniem rowów melioracyjnych stwierdzono większy udział gatunków synantropijnych. Badania wskazują, że czynnikiem decydującym o zróżnicowaniu florystycznym zbiorowisk skarp roślinnych kanałów i rowów melioracyjnych Wielkiego Łęgu Obrzańskiego jest znaczne obniżanie się zwierciadła wód w miesiącach letnich, co szczególnie powoduje upodabnianie szaty roślinnej rowów melioracyjnych II i III rzędu do otaczających łąk.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Prawne uwarunkowania melioracji wodnych

Uchwalenie nowej ustawy Prawo wodne jest ważnym wydarzeniem dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność z zakresu szeroko rozumianej gospodarki wodnej. Dotyczy to także tego jej wycinka, którym są melioracje wodne. W znacznej części schemat unormowań przypomina znany już z ustawy z 1974 r. Pojawiają się jednak również pewne modyfikacje przepisów, których znaczenie prawne nie zawsze jest łatwe do ustalenia. Dokonany w niniejszym artykule przegląd przepisów Prawa wodnego nawiązuje do systematyki ustawy. Obejmuje on zasady ogólne, definicje i typy urządzeń melioracji wodnych, kwestie związane z własnością i obowiązkiem utrzymywania takich urządzeń. Przedmiotem uwagi są również opłaty melioracyjne, a także ewidencja wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów. Omówienie przepisów ustawy poprzedzają rozważania poświęcone znaczeniu tzw. Ramowej dyrektywy wodnej dla przyszłości działalności melioracyjnej.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozpraszanie składników nawozowych z żywności traktowanej jako odpad

Środki spożywcze wytworzone w rolnictwie są tylko częściowo konsumowane przez człowieka. Raport Komisji Europejskiej przyjmuje, że łącznie w handlu i gospodarstwach domowych krajów Unii Europejskiej ok. 11% masy towarowej żywności przeznaczonej do spożycia ulega zmarnowaniu i jako odpad jest wyrzucana. Inne źródła podają, że udział wyrzucanej żywności jest jeszcze większy i wynosi do 50% gotowych wytworów z rolnictwa. Do wyprodukowania żywności, która jest następnie wyrzucana, potrzebne są dodatkowo odpowiednie ilości wody, energii i materiałów. Aby wyprodukować w 27 państwach Unii Europejskiej w 2010 r. ok. 30% marnowanej żywności niezbędne było nawożenie mineralne odpowiadające w przybliżeniu w mln t &#183r- &#185: 3,2 N, 0,47 P i 1,1 K. Odpady wyrzucone na wysypisko śmieci lub do kanalizacji rozkładają się, co wiąże się z uwalnianiem azotu i fosforu, które ulegają rozproszeniu do środowiska.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Mikrobiologiczna jakość powietrza w sklepie terrarystycznym

W ostatnich latach w Polsce wzrosła liczba sklepów terrarystycznych, zajmujących się sprzedażą gadów i płazów. Ze względu na specyfikę sprzedaży, badane środowisko pracy może być zanieczyszczone mikrobiologicznie. Według wiedzy autorów, brak jest obecnie badań dotyczących kontroli jakościowej i ilościowej próbek środowiskowych powietrza, pobranych ze strefy oddechowej pracowników (próbki bioaerozolu) w tego typu obiektach. Dlatego celem niniejszych badań była ocena narażenia pracowników i klientów sklepu na aerozol bakteryjny i grzybowy w pomieszczeniach terrarystycznych. Pomiary bioaerozolu wykonano w trzech pomieszczeniach sklepu terrarystycznego, położonego w Krakowie. Próbki bioaerozolu pobierano 6-stopniowym impaktorem kaskadowym Andersena. Największe stężenie bakterii odnotowano w powietrzu pomieszczenia, w którym przebywały zwierzęta (11 231 jtk•m<sup>-3</sup>), a grzybów w pomieszczeniu, gdzie znajdowała się kasa fiskalna (8068 jtk•m<sup>-3</sup>).

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena liczebności myksobakterii w wybranych typach gleb łąkowych gminy Raszyn

Myksobakterie należą do Gram-ujemnych bakterii śluzowych, których naturalnym środowiskiem życia jest gleba. Organizmy te pełnią ważne funkcje środowiskowe, związane z ich zdolnością do rozkładu celulozy, hemicelulozy i ligniny. Celem badań było określenie liczebności myksobakterii w wybranych typach gleb łąkowych. Do badań wybrano następujące typy gleb: torfowo-murszowe, opadowo-glejowe oraz brunatne wyługowane, zlokalizowane na terenach łąkowych Instytutu Technologiczno- Przyrodniczego w Falentach. Próbki gleby pobierano pięciokrotnie w ciągu okresu wegetacyjnego. W próbkach oznaczono: liczebność myksobakterii metodą płytkową, zawartość węgla i azotu oraz pH. Badania wykazały, że liczebność myksobakterii w sezonie wegetacyjnym jest zmienna i zależy od warunków atmosferycznych, zawartości substancji organicznej oraz pH gleby. Najwięcej myksobakterii występowało w powierzchniowych warstwach gleby. Liczebność badanych organizmów zmniejszała się wraz ze wzrostem głębokości profilu glebowego.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena tempa wzrostu siewek wybranych odmian Medicago lupulina, Onobrychis viciifolia i trifolium repens na przydrożnej skarpie

Celem prezentowanych w pracy badań była ocena początkowego tempa wzrostu wybranych odmian trzech gatunków roślin motylkowatych i określenie ich przydatności do szybkiego i skutecznego zadarniania przydrożnych skarp. Badania przeprowadzono na skarpie usytuowanej wzdłuż al. Jana Pawła II w Lublinie. W 5., 10., 15., 20., 25. i 30. dniu od daty siewu wykonano pomiary długości korzeni i wysokości siewek każdej odmiany. Wykazały one, że gatunki roślin motylkowatych różnią się tempem początkowego wzrostu. W każdym terminie pomiaru siewki sparcety siewnej (Onobrychis viciifolia Scop.) odm. Taja były najwyższe i wyróżniały się najdłuższymi korzeniami, zaś tempo wzrostu siewek koniczyny białej (Trifolium repens L.) odm. Haifa było najwolniejsze.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ hydrożelu oraz różnych rodzajów nawozów na tempo odrostu runi trawników założonych na bazie życicy trwałej

W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie nowymi technologiami, umożliwiającymi racjonalne korzystanie z posiadanych zasobów wody. Dlatego też celem pracy jest zbadanie wpływu hydrożelu AquaGel P4 na tempo odrostu runi trawników założonych na bazie życicy trwałej. Doświadczenie trawnikowe prowadzono w latach 2002-2004 na poletkach doświadczalnych Akademii Podlaskiej w Siedlcach w układzie losowanych bloków o powierzchni 4 m² (4 m x 1 m) w czterech powtórzeniach. W badaniach wykorzystano cztery dostępne w handlu mieszanki o różnym przeznaczeniu i różnym udziale w masie nasion życicy trwałej (Lolium perenne L.): Wembley (80%) - M1; Parkowa (60%) - M2; Relax (40%) - M3 i Półcień (20%) - M4. Mieszanki użytkowano z zastosowaniem w podłożu glebowym hydrożelu lub bez jego udziału. W doświadczeniu zastosowano również 4 rodzaje wieloskładnikowych nawozów mineralnych. W stałych terminach (15.-20. dzień miesiąca) od maja do października każdego roku badań, 6 dni po skoszeniu trawnika, na wszystkich poletkach każdego z bloków dokonywano pomiarów wysokości traw w runi. Badane mieszanki trawnikowe o zróżnicowanym udziale życicy trwałej osiągały większe przyrosty na podłożu z hydrożelem niż bez. Mieszanka Półcień z 20-procentowym udziałem życicy trwałej charakteryzowała się najmniejszymi przyrostami runi, niezależnie od rodzaju podłoża, na którym była uprawiana, co z punktu widzenia użytkownika trawnika jest cechą jak najbardziej oczekiwaną. Uwzględniając zastosowane nawozy mineralne wolno i szybko działające, nie wykazano istotnych różnic w odroście runi. Czynnikiem wspomagającym efekt działania tych nawozów był jedynie zastosowany w podłożu hydrożel.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zależność plonowania grochu siewnego od wybranych właściwości gleby

W zróżnicowanych warunkach glebowych ukształtowanych pod wpływem wieloletniego nawożenia organicznego i mineralnego oraz naturalnej ich zmienności badano zależność plonowania grochu siewnego od uziarnienia gleby, zawartości węgla organicznego, pH oraz zasobności w przyswajalne formy makroelementów. Oceniono cechy biometryczne, elementy plonowania i plon nasion grochu siewnego (Pisum sativum L.). Przeprowadzono ocenę zmienności i analizy: czynnikową, korelacji, regresji prostej i wielokrotnej. Na podstawie badań stwierdzono duże zróżnicowanie właściwości gleby, zwłaszcza na obiektach nienawożonych i nawożonych obornikiem wraz z mineralnymi formami azotu, fosforu, potasu oraz magnezu i regularnie wapnowanych. Warunki glebowe najbardziej różnicowały obsadę roślin grochu siewnego, liczbę strąków na roślinie i masę nasion w strąku. Plon nasion zależał od składu granulometrycznego gleby oraz zawartości materii organicznej. Korzystnie na jego poziom wpłynęła większa zawartość ziaren frakcji drobniejszych niż piaskowa oraz zawartość węgla organicznego w glebie.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ składowiska odpadów komunalnych na występowanie mezofauny glebowej

Celem badań było poznanie wpływu składowiska odpadów komunalnych na występowanie mezofauny (Acari, Colembola) w środowisku glebowym na terenie składowiska i w jego najbliższym otoczeniu. Badania przeprowadzono na terenie składowiska odpadów komunalnych w Tarnowie w latach 2010–2011. Próbki gleby pobierano z czterech stanowisk zlokalizowanych na terenie składowiska i w jego sąsiedztwie w okresie wiosny, lata oraz jesieni. Izolację mezofauny z gleby przeprowadzono za pomocą aparatu Tullgrena. Wyniki przeprowadzonych analiz wykazały, że na terenie bezpośrednio przylegającym do czynnego sektora składowiska liczebność mezofauny glebowej była najmniejsza. Wykazano istotną ujemną korelację między zawartością kadmu, niklu, cynku, miedzi, chromu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA), takich jak: naftalen, fenantren, antracen, fluoranten, chryzen, benzo(a)antracen, benzo(a)piren, benzo(b)fluoranten, benzo( a)perylen, a liczebnością skoczogonków w glebie. Występujące w glebie nikiel, miedź i chrom miały istotny wpływ na występowanie roztoczy glebowych na terenie składowiska. Wykazano, że liczebność mezofauny glebowej była większa w glebie o odczynie lekko kwaśnym niż zasadowym.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ działalności ośrodka zarybieniowego na jakość wody dolnego odcinka rzeki Wiśniówki w latach 2005-2009

W pracy przedstawiono wyniki badań zmian jakości wody ujściowego odcinka rzeki Wiśniówka w latach 2005-2009 w dwóch punktach - woda dopływająca do wylęgarni ryb i woda poniżej obiektu. Oznaczano wskaźniki ważne w aspekcie życia ryb w warunkach naturalnych, tj. temperaturę, pH, zawiesiny ogólne, zawartość tlenu, BZT<sub>5</sub>, ChZT, azot amonowy, azotany (III), fosfor ogólny, żelazo ogólne, a następnie porównywano ich wartości z wymaganiami określonymi w Rozporządzeniu MŚ… [2002] i Rozporządzeniu MŚ ...[2008]. Uzyskane wyniki zmian jakości wody rzeki Wiśniówka umożliwiły ocenę oddziaływania ośrodka zarybieniowego na stan czystości tego cieku w okresie 5 lat i mogą stanowić niezbędną bazę danych do zaplanowania zintegrowanej technologii uzdatniania i recyklingu wody, wykorzystywanej w wylęgarni ryb.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Preferencje pokarmowe koników polskich wypasanych w Biebrzańskim Parku Narodowym

Badania terenowe prowadzono w latach 2009 i 2010 na terenie łąk spasanych konikami polskimi w Biebrzańskim Parku Narodowym. Przez 6 dni w kwietniu, czerwcu i sierpniu prowadzono obserwacje bezpośrednie pasących się zwierząt w dwóch przedziałach czasowych: po 3 godziny rano i wieczorem. Każdego dnia obserwowano jedną losowo wybraną klacz, odnotowując miejsce pasienia się zwierzęcia oraz liczbę poszczególnych zjadanych przez nią gatunków. Zebrane dane posłużyły do obliczenia średniego udziału poszczególnych gatunków spośród roślin zgryzanych przez zwierzęta oraz współczynnika selektywności. W opracowaniu oparto się na zbiorowisku z klasy Scheuchzerio-Caricetea nigrae. W sezonie wegetacyjnym największy udział wśród zgryzanych przez zwierzęta gatunków miały turzyce, szczególnie turzyca prosowata (Carex panicea L.) oraz w mniejszym stopniu turzyca żółta (Carex flava L.). Były to gatunki preferowane we wczesnej fazie wzrostu. Spośród traw szczególnie chętnie wybierane były trzęślica modra (Molinia caeruela L. Moench) oraz mietlica psia (Agrostis canina L.), przy czym ich udział wśród gatunków zgryzanych był największy w czerwcu. Wartości współczynnika selektywności wskazują na to, że trzęślica modra (Molinia caeruela L. Moench) jest najbardziej preferowanym gatunkiem w czerwcu, turzyca prosowata (Carex panicea L.) jest gatunkiem preferowanym jedynie w kwietniu i sierpniu, natomiast mietlica psia (Agrostis canina L.) - w czerwcu. W 2010 r., w którym poziom wód gruntowych był wyjątkowo wysoki, istotnie większy udział wśród gatunków wybieranych przez koniki miały charakterystyczne dla terenów podmokłych.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Miedze Wołynia Zachodniego jako siedliska rzadkich nawapiennych gatunków roślin

Celem niniejszej pracy było udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy miedze w krajobrazie rolniczym Wołynia Zachodniego oraz przylegające do nich marginesy pól mogą stanowić istotne refugia gatunków murawowych oraz nawapiennych chwastów o przyśródziemnomorskim typie zasięgu. Przeanalizowane zostały dane o pokrywie roślinnej 4 równoległych miedz o różnej szerokości, wieku i poziomie stabilizacji (ich łączna długość wynosi ok. 1000 m) oraz zasoby banku nasion w glebie pobranej wzdłuż najstarszej z miedz. Wzdłuż miedz stwierdzono obecność 67 gatunków roślin, w tym 9 murawowych oraz 16 nawapiennych chwastów. Na różnorodność biologiczną pokrywy roślinnej miedzy w największym stopniu wpływa wiek miedzy, z czym wiąże się jej szerokość i stopień stabilizacji. Gatunki murawowe koncentrują się w tych częściach miedz, które przylegają do murawy kserotermicznej, natomiast chwasty nawapienne są rozmieszczone równomiernie, na całej długości liniowych struktur. W glebowym banku dominują diaspory jednorocznych chwastów, a gatunki murawowe mają stosunkowo niewielki udział.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ rodzaju nawożenia azotowego na zawartość biomasy żywych mikroorganizmów w glebie i emisję ditlenku węgla

Celem badań było określenie zawartości biomasy żywych mikroorganizmów w glebie i emisji ditlenku węgla w warunkach zróżnicowanego nawożenia azotem mieszanki traw w uprawie wazonowej. W próbkach glebowych w dwóch terminach oznaczono biomasę żywych mikroorganizmów w glebie, wykorzystując opracowaną przez Andersena i Domscha fizjologiczną metodę polegającą na pomiarach wydzielania ditlenku węgla. Przeprowadzono również pomiary emisji ditlenku węgla za pomocą polowego miernika fotoakustycznego gazów INNOVA 1412. Uzyskane wyniki badań poddano dwuczynnikowej analizie wariancji. Określono także parametry korelacji liniowej pomiędzy biomasą mikroorganizmów a emisją ditlenku węgla. Zastosowana w badaniach dawka nawożenia azotem (saletra amonowa – 50 kg N∙ha<sup>-1</sup> lub gnojówka 50 kg N∙ha<sup>-1</sup>) nie ograniczała rozwoju mikroorganizmów glebowych. Na biomasę mikroorganizmów glebowych w uprawie mieszanek traw miały wpływ zarówno rodzaj, jak i liczba dawek azotu. Biomasa mikroorganizmów glebowych dodatnio wpłynęła na emisję ditlenku węgla w warunkach nawożenia organicznego i mineralnego.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przydatność metody River Habitat Survey do waloryzacji hydromorfologicznej cieku na przykładzie rzeki Gowienica Miedwiańska i Kanału Młyńskiego

Waloryzacja hydromorfologiczna metodą River Habitat Survey na podstawie losowo wybranych fragmentów małej nizinnej rzeki - Gowienicy Miedwiańskiej - nie jest miarodajną oceną naturalności siedliska na całej jej długości. Odwrotna sytuacja jest na cieku sztucznym - Kanale Młyńskim, z uwagi na małą różnorodność naturalną. W przypadku oceny przekształceń antropogenicznych, zarówno małej rzeki nizinnej, jak i cieku sztucznego wykonanie waloryzacji na podstawie kilku losowo wybranych odcinków nie jest możliwe. Badane odcinki cieku naturalnego oraz sztucznego mieściły się w przedziale III i IV klasy stanu ekologicznego, co oznacza, że nie spełniły wymagań Ramowej Dyrektywy Wodnej.

Czasopismo: Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka