rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Temporalna katolickość Kościoła a zbawienie w religiach

Autor podejmuje problem zbawczej wartości religii pozachrześcijańskich w perspektywie eklezjologicznej. Wychodząc od prawd o powszechnej woli zbawczej Boga i konieczności Kościoła stawia tę kwestię w odniesieniu do temporalnego wymiaru katolickości Kościoła. Tym samym rozciąga pytanie o zbawienie w religiach poza wymiar aktualny, najpierw w przeszłość, na czas preegzystencji Kościoła. Uzasadnia, że zasada extra Ecclesiam salus nulla jest zachowana także w tym okresie dzięki czasowemu wymiarowi jego katolickości Kościoła, a religie można rozumieć jako przyporządkowane do niego i jako znak zbawienia. Następnie, w perspektywie obu prawd, poddaje eklezjologicznej interpretacji główne teorie zbawczej wartości religii. Na tej podstawie, przyjmując, że religie stanowią wyraz powszechnej woli zbawczej Boga, można mówić o realizacji w nich wymiaru eklezjologicznego, a tym samym uznać je za znak zbawienia. W ostatniej części autor podejmuje problem relacji religii do królestwa Bożego.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tradycja chińska a prawa człowieka – wybrane problemy

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (1948) jest niewątpliwie jednym z najważniejszych dokumentów międzynarodowych. Jej podpisanie i przestrzeganie uchodzi na arenie politycznej za miarę stopnia „ucywilizowania” danego państwa. Autorka wykazuje, że powołując się na wywodzące się z tradycji zachodniej prawa człowieka, Deklaracja próbuje narzucić stojący za nią określony system wartości. Pomija się czynniki kulturowe, które niewątpliwie wpływają na odbiór oraz implementację Deklaracji w poszczególnych państwach.
W artykule, przytaczając najważniejsze założenia taoizmu oraz konfucjanizmu odnoszące się do etyki oraz antropologii, wskazano na bogactwo myśli chińskiej. Zaakcentowano różnice pomiędzy wyznawanymi wartościami w społeczeństwach azjatyckich i zachodnich. Odwołując się do Deklaracji z Bangkoku (1993) ukazano potrzeby i cele państw Dalekiego Wschodu. Uzasadniono – na podstawie wybranych systemów filozoficznych – przyczyny „niechęci” zaakceptowania idei „praw człowieka” w Chinach, jak również negatywne postrzeganie procesu okcydentalizacji.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Katechizm Kościoła katolickiego w misji ewangelizacji – od Soboru Watykańskiego II do papieża Franciszka

W ćwierćwiecze ukazania się Konstytucji Apostolskiej Fidei depositum Jana Pawła II, promulgującej Katechizm Kościoła katolickiego, Kościół ponownie wzywa do wypełniania obowiązku aktualizacji Ewangelii w nowym, wciąż zmieniającym się kontekście kulturowym. Papież Franciszek przekonuje, że obowiązkiem głoszących jest strzeżenie skarbu dziedzictwa prawdy przekazanego przez Ojców oraz kontynuowanie apostolskiej Tradycji: odważne podejmowanie zadań, przed którymi stawia Kościół współczesna rzeczywistość. Niesienie niezmiennej Ewangelii człowiekowi stanowi zadanie i misję, za które odpowiada cały Lud Boży, uzdolniony Bożą łaską do ich wypełnienia. Ponieważ szczególną rolę w tym wyjątkowym posłannictwie, a zarazem powinności, odgrywa Katechizm Kościoła katolickiego jako podstawowy wykładnik doktryny katolickiej w dziedzinie wiary i moralności, artykuł niniejszy koncentruje się na przypomnieniu jego roli w prowadzonej przez Kościół misji ewangelizacji człowieka i świata.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Mesjasz, brat czy odstępca? Jezus z Nazaretu a judaizm

Niniejszy artykuł ukazuje, w jaki sposób kształtowało się żydowskie podejście do Jezusa na przestrzeni wieków. Zaprezentowane zostaje stanowisko wybranych teologów żydowskich oraz świeckich przedstawicieli judaizmu.
Tradycyjnym podejściem judaizmu do Jezusa Chrystusa było milczenie na Jego temat albo otwarta wrogość. Wzmianki występujące w Talmudzie oraz dzieło Toledot Jeszu pełne są obraźliwych komentarzy, ukazujących założyciela chrześcijaństwa jako: nieślubne dziecko, maga, heretyka, zwodziciela. Również dzisiaj rola i znaczenie Jezusa pozostaje tematem drażliwym dla relacji chrześcijańsko-żydowskich. Z drugiej strony, od XIX wielu jesteśmy świadkami licznych prób przywrócenia Jezusowi miejsca w tradycji religijnej judaizmu. Podejmują je rabini, teolodzy oraz świeccy myśliciele żydowscy. Uznają w Nim swojego brata, wybitnego nauczyciela, a przede wszystkim – yda wiernego tradycji i religii judaistycznej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Obrzęd nadania imienia

Artykuł zawiera informacje o wyborze i tradycjach związanych z nadaniem imienia dziecku muzułmańskiemu. Można w nim znaleźć wiadomości o tym, jakie imię jest najlepsze i najpiękniejsze dla dziecka płci męskiej i jakie dla płci żeńskiej, jakie zasady stosuje się przy wyborze imienia, jakie imiona zaleca Prorok. Artykuł zawiera opis obrzędu, w którym dziecko dostaje imię, jego przebieg i główne przesłanie. Z referatu można też dowiedzieć się o obrzędzie, który towarzyszy nadaniu imienia i jest symbolicznym włączeniem dziecka do wspólnoty muzułmańskiej. Na samym końcu artykułu autorka zebrała wypowiedzi Mahometa dotyczące prawidłowego wyboru imienia, jego porady odnośnie tego, jakie imię może przynieść zbawienie dziecku i jego rodzicom.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Działalność misyjna w aspekcie ekoteologii

Działalność misyjna Kościoła, która stanowi o jego naturze i autentycznej żywotności, ciągle stoi przed nowymi wyzwaniami. Kościół bowiem od początku starał się odczytywać znaki czasów. Obecnie jednym z nich jest środowisko naturalne, które nierzadko jawi się jako zniszczone, zaśmiecone, a czasem wręcz niezdatne do życia. Niestety, problemy te nie ominęły również terenów misyjnych. Pojęcie ekologii oraz związane z nią zadania i projekty stanowią dzisiaj ważne miejsce w życiu społeczeństw. Kościół aktywnie włącza się w te wezwania, o czym świadczy chociażby ostatnia encyklika papieża Franciszka Laudato si’. Ekoteologia zaś spogląda na te kwestie przez pryzmat objawienia, nadając im transcendentny i duchowy charakter. Ziemia bowiem, jako nasz „wspólny dom”, została dana i zadana człowiekowi przez Stwórcę. Problematyka ta wpisuje się również w działalność misyjną Kościoła.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zasada wolności religijnej w deklaracji Dignitatis humanae. Wybrane zagadnienia prawno-wyznaniowe

Przedmiotem niniejszego artykułu jest odniesienie do wolności religijnej w ujęciu kościelnej deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae. Najpierw autor podjął się ogólnej charakterystyki tego soborowego dokumentu, a następnie zajął się analizą podstawowych pojęć tam wykorzystanych. Kolejno odniósł się do godności człowieka jako podstawy jego praw i wolności, wolności religijnej, wolności kultu religijnego, tolerancji religijnej, wolności sumienia i religii oraz wolności wyznania, a także kwestii dotyczących podmiotów wolności religijnej. W konkluzji podkreślono znaczenie koncepcji zawartych w Deklaracji dla późniejszych rozwiązań przyjętych w ustawodawstwach państwowych i prawie międzynarodowym.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Miejsca święte i pielgrzymkowe w islamie sufickim i szyickim

Artykuł prezentuje panoramę najważniejszych i najbardziej reprezentatywnych miejsc świętych i pielgrzymkowych muzułmańskiego świata ze szczególnym uwzględnieniem ruchu pielgrzymkowego w dwóch krajach Azji Centralnej (Kazachstan i Uzbekistan). W pierwszym rzędzie omówiony został rytuał obowiązkowej pielgrzymki (hadżdż) do najświętszych miejsc islamu w Mekce oraz odwiedziny (zijara) grobu Proroka w Medynie i świętego miasta Jerozolimy. W klasycznym islamie sunnickim związanym z nurtem sufickim oraz w islamie szyickim istnieje bardzo dużo miejsc sakralnych odwiedzanych przez pielgrzymujących muzułmanów i związanych z postaciami świętych lub zasłużonych dla religii muzułmańskiej. Muzułmańscy święci uważani są w sufizmie za „przyjaciół Boga” (wali Allah), podobnie jak w szyizmie – Imam Ali i pozostali Imamowie szyiccy. Na grobach wielu znanych muzułmańskich świętych zostały wybudowane wspaniałe mauzolea i sanktuaria. Do najbardziej znanych mauzoleów w islamie sunnickim związanym z sufizmem należą: mauzoleum Rumiego w Konji, Ibn al-Arabiego w Damaszku, Kadira al-Dżilaniego w Bagdadzie, Hazrata Nizamuddina Auliya w Delhi, Ahmadu Bamby w Toubie (Senegal), Ahmada Jasawiego Chodżdży w Turkiestanie (Kazachstan), Baha-ad-Dina Nakszbanda nieopodal Buchary (Uzbekistan), w islamie szyickim natomiast – sanktuarium Imama Alego w Nadżafie, Imama Husajna w Karbali (Irak) czy Imama Rezy w Meszhedzie (Iran).
Autor artykułu podkreśla rozwój muzułmańskiego ruchu pielgrzymkowego do grobów świętych mimo związanych z nurtem salaficko-wahhabickim tendencji reformatorskich negujących wyżej omówione zjawisko pielgrzymowania.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Polityka państwa liberalno-demokratycznego wobec religii

Artykuł dotyczy polityki państwa liberalno-demokratycznego wobec religii (zwłaszcza chrześcijaństwa). Składa się z dwóch części. W pierwszej autor pokazuje relacje między religią a demokracją i liberalizmem w kontekście ich pochodzenia i instytucji. Zwraca uwagę na chrześcijańskie źródła oraz religijne elementy demokracji. Wskazuje również na religijny kontekst liberalizmu i jego relację do religii, a także ukazuje przedmiot napięcia między nimi.
W drugiej części autor przedstawia główne cechy liberalnej polityki państwa wobec religii zgodnie z trzema zasadami: wolności, tolerancji, separacji państwa i religii. Polityka liberalna jest uprawiana w warunkach pluralizmu poglądów, ich konfliktu oraz chęci harmonijnego współistnienia. Liberalizm jawi się jako teoria polityczna, której celem jest zapewnienie zgodnego współistnienia wielu przekonań i koncepcji dobrego życia, zachowanie bezstronności w sferze politycznej oraz eliminacja monopolu jakiegokolwiek światopoglądu. Religia ma swoje miejsce w prywatnej sferze życia człowieka, która posiada wymiar osobisty i społeczny. Szczególnym obszarem obecności religii jest sfera publiczna, a także społeczeństwo obywatelskie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ślady obecności arabskiej w sztuce Półwyspu Iberyjskiego

Artykuł prezentuje zarys spuścizny artystycznej muzułmanów pozostawionej na obszarze Półwyspu Iberyjskiego w okresie ekspansji i rozwoju kolejnych kalifatów (VIII-XV wiek). Wskazuje, jak na podłożu zróżnicowania kulturowego ówczesnego społeczeństwa następowało przenikanie się stylów (m.in. sztuka taifas, mudejar). Omawia nurty w architekturze sakralnej, świeckiej czy militarnej, przybliżając projekty, wzornictwo i metody zdobnicze. W opisie uwzględniono najbardziej spektakularne dokonania (La Giralda, Torre del Oro, Alhambra – Generalife), jak i mniej znane zabytki (Alfajeria w Saragossie, Casa de Mesa w Toledo, forteca Conventual w Meridzie). Przedstawienie wielości dziedzin stosowanego rzemiosła – od medalionów po kobierce – obrazuje, ile sztuka hiszpańska zawdzięcza wpływom arabskim. Dodane fotografie mają na celu pomóc uzmysłowić skalę osiągnięć budowniczych i kunszt dekoratorski. Przekrój ten opisuje zwięźle jedynie artefakty, sygnalizując tylko dorobek duchowy.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Chamaiły – tatarskie silvae rerum

Chamaił jest jednym z rodzajów piśmiennictwa religijnego muzułmanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nazywa się go modlitewnikiem, co odnosi się do podstawowej treści oraz funkcji, jaką pełni. Zawartość księgi bywa jednak różnorodna i wykracza poza standardowe modlitwy codzienne oraz okolicznościowe. Artykuł koncentruje się na treści dodatkowej, okołomodlitewnej zawartej w omawianym typie księgi, czyli m.in. na mowach okolicznościowych, fragmentach utworów literackich, notatkach osobistych oraz zaklęciach i wróżbach obecnych na kartach tatarskich manuskryptów. Treść ta analizowana jest w odniesieniu do szerszej tradycji piśmienniczej, mianowicie do zaliczanych do form paraliterackich sylw szlacheckich (silvae rerum).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Chrześcijaństwo pentekostalne a doświadczenie religijne

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na trzy kwestie: przemiany chrześcijaństwa w Europie, proces jego pentekostalizacji oraz kwestię doświadczenia religijnego. Artykuł składa się z trzech części, w których zostały postawione następujące tezy: 1. Chrześcijaństwo znajduje się w Europie w odwrocie, ale odradza się w innych częściach świata; 2. Wyczerpał się paradygmat sekularyzacji i obserwuje się wzrost zainteresowania różnymi formami religii; 3. W wymiarze globalnym zaczyna dominować bardziej konserwatywna i charyzmatyczna wersja chrześcijaństwa Południa; 4. Wyrazem zmian dokonujących się w chrześcijaństwie jest proces pentekostalizacji; 5. Pentekostalizacja, pomimo pewnych mankamentów, posiada duży potencjał i może przyczynić się do odnowy wiary, pogłębienia praktyki sakramentalnej oraz zaangażowania społecznego; 6. Należy odrzucić przekonanie wielu chrześcijan pentekostalnych o możliwości bezpośredniego doświadczenia Boga; 7. Doświadczenie sacrum, będące rdzeniem życia religijnego, jest zawsze zapośredniczone przez zinterpretowane medium (stany człowieka, znaki, wydarzenia i czynności).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Islam wobec judaizmu i chrześcijaństwa – perspektywa Koranu

Stosunek islamu do judaizmu i chrześcijaństwa wynika przede wszystkim z treści tekstów źródłowych tej religii, tj. Koranu i hadisów. Poruszają one wiele kwestii związanych z „tymi, którym Księga została dana wcześniej”. Nie oznacza to jednak, że zagadnienia te stanowią zasadniczy temat Koranu.
Odnosząc się do wyznawców judaizmu, Koran wspomina m.in. fakt zawarcia przez Boga przymierza z nimi. Jednocześnie głosi, że Żydzi nie zawsze dotrzymywali „swojej części” owego przymierza. Z kolei chrześcijanie określani są w Koranie jako wspólnota najbliższa muzułmanom. Wiele koranicznych fragmentów odnosi się do chrześcijan z aprobatą, m.in. wychwalając pewnych księży i mnichów. Z drugiej strony Koran utrzymuje, że świat chrześcijański odszedł od podstaw autentycznego Bożego objawienia, dokonując istotnych zmian w wierze oraz praktykach religijnych. Przykładem może być wiara w Jezusa jako Syna Bożego (według islamu: człowieka i proroka), co miałoby być tożsame z odrzuceniem monoteizmu i co na kartach Koranu oceniane jest zdecydowanie negatywnie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Od czasopism do Web 3.0. Polskie media misyjne po Vaticanum Secundum. Część druga: Nowe media misyjne w Polsce – geneza, treść, perspektywy

W analizach prowadzonych w pierwszej części opracowania ukazano rozwój technologiczny środków społecznego przekazu, które od samego początku budziły zainteresowanie Kościoła. Analizie poddano czasopisma misyjne wydawane po Vaticanum Secundum, a także wskazano na ich aktualny kryzys. Warto podkreślić, że autor przedstawił prawdopodobne przyczyny tego zjawiska.
Treścią niniejszego opracowania jest tematyka nowych mediów misyjnych w Polsce, ich powstanie, rozwój oraz perspektywy. Autor zaprezentował nowe media w perspektywie Web 1.0, 2.0 i 3.0, analizując portal, strony oraz aplikacje webowe. Ponadto przedstawił możliwości ich wykorzystania w informacji, formacji oraz animacji misyjnej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Życie kardynała Tomasza Tian Gengxina (1890-1967) na tle burzliwego okresu w historii Chin

W niniejszym artykule ukazano postać Tomasza Tian Gengxina, pierwszego „kolorowego” i chińskiego kardynała w dziejach Kościoła katolickiego. Nie chodziło tu jedynie o szkic biograficzny, lecz o ukazanie życia kard. Tian na tle skomplikowanego okresu przełomu XIX i XX wieku w dziejach Chin oraz Tajwanu. To historia Chin tamtego czasu zaważyła na życiu kard. Tian, a nawet przyczyniła się do jego osobistej tragedii – niemożności powrotu do Chin kontynentalnych. Naciski wielu osób, które opowiadały się za powrotem kard. Tian do Pekinu (m.in. abp Antonio Riberi, ks. Domenico Tardini – z ramienia Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej) bądź jego pozostaniem na emigracji (abp Yu Bin, Czang Kaj-szek), z pewnością pogłębiały osobisty dramat kardynała. Sytuacja, w jakiej znalazł się kard. Tian, była złożona, a nawet tragiczna. Każdy jego decyzja – czy to pozostanie na miejscu, czy powrót do Pekinu – wydawała się fatalna. Hierarcha miał tego świadomość, którą wyraził w liście z 11 lipca 1954 roku do Chu Cheng-ying. Mimo to nie należy zbyt pochopnie oceniać jego postępowania.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Proksemika na lekcji religii

Proksemika jest tym działem nauki, który zajmuje się analizą fizycznych wymiarów przestrzeni, w kontekście interakcji międzyosobowych. Analiza każdego z nich – przestrzeni, dystansu, terytorium, zatłoczenia, prywatności – niesie ze sobą mnóstwo informacji o uczestnikach tychże interakcji. Taki przekaz wysyła każdy człowiek, aranżując zastane środowisko według własnego upodobania i zajmując w nim takie, a nie inne miejsce. Sala do lekcji religii jest interesującym miejscem do analizy tychże informacji. Uczniowie z niej korzystający w małym stopniu mogą wyrażać w niej siebie poprzez dowolne modelowanie jej przestrzeni; częściej czynią to poprzez wybór „swojego” w niej miejsca. Samotnicy i introwertycy będą wybierać te miejsca, które cechują się najmniejszym zatłoczeniem. Podobnie postąpią pary przyjaciół i zakochanych dbające o intymność. Z kolei podgrupy koleżeńskie i ekstrawertycy będą wybierać takie przestrzenie, które pozwolą na utrzymywanie licznych interakcji społecznych.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ewangelizacyjny projekt franciszkańskich redukcji w Paragwaju

W 80. latach XVI wieku franciszkańscy misjonarze założyli w Paragwaju pierwsze redukcje (wioski misyjne) w celu nawracania Indian na wiarę chrześcijańską oraz ich ochrony przed zakusami zniewolenia ich przez encomenderos i przed łowcami niewolników. Tym samym stali się pionierami w realizacji ambitnego projektu ewangelizacyjnego w Nowym Świecie, aczkolwiek ich zasługi pozostają bliżej nieznane i niedocenione. Misjonarze Towarzystwa Jezusowego swoją pierwszą redukcję założyli w Paragwaju dopiero 30 lat później, wzorując się na pracy franciszkanów i udoskonalając ten projekt. Stąd też struktury organizacyjne redukcji franciszkańskich i jezuickich były do pewnego stopnia podobne, choć występowały też zasadnicze różnice w podejściu do wielu kluczowych aspektów ich funkcjonowania. Artykuł miał na celu skrótowe przedstawienie tej zapomnianej historii.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Problem Eucharystii w Afryce Subsaharyjskiej

Jedną z duszpasterskich trudności, której musieli stawić czoła misjonarze pracujący w Afryce Subsaharyjskiej był fakt, że wśród uprawianych tam roślin nie było tych, które dostarczają materii dla chrześcijańskich sakramentów: pszenicy, winnego krzewu i drzewa oliwnego. Co więcej, w wielu miejscach ich uprawa okazała się niemożliwa z powodów klimatycznych, a ciągłe stosowanie elementów importowanych i nieznanych przez lokalną ludność pociągało za sobą ryzyko uczynienia z chrześcijaństwa religii „obcej”, naznaczonej ponadto posmakiem kolonizacji. W takim kontekście zrodziło się pytanie dotyczące ewentualnej możliwości zmiany materii Eucharystii. Ten duszpasterski problem zainicjował interesującą debatę między afrykańskimi teologami, w której jedni opowiadali się za zmianą materii, drudzy zaś pozostawali wierni dotychczasowej praktyce. Chociaż w afrykańskiej teologii temat ten nie wzbudza już dziś wielkiego zainteresowania, daje on świadectwo odważnej próby inkulturacji, której towarzyszyła bardzo żywa debata. Celem niniejszego artykułu jest próba usystematyzowania wysuwanych argumentów „za i przeciw” zmianie materii Eucharystii, na podstawie wybranych teologicznych publikacji z ostatniego trzydziestolecia XX wieku.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Od kalifatu do Państwa Islamskiego. Historia i teraźniejszość w aktualnej sytuacji w Iraku

Artykuł jest próbą ukazania historii idei kalifatu wraz z osobą kalifa oraz jej adaptacji do warunków 2014 roku przez władze samozwańczego Państwa Islamskiego. Zniesienie religijnej władzy zwierzchniej przez Kemala Mustafę w 1924 roku zapoczątkowało usilne dążenia społeczności muzułmańskiej do ponownego jego ustanowienia. Aktualna sytuacja w Iraku i północno-wschodniej Syrii jest dramatyczna, bowiem nastąpiło wypaczenie tradycyjnych idei religijnych, wynikających z islamu. Elementem najważniejszym stał się odwet na znienawidzonym świecie zachodnim i próba przejęcia dominacji nad światem poprzez zniszczenie wszystkiego, co nie należy do islamu. Niemal każdego dnia opinia publiczna dowiaduje się o kolejnych mordach na jeńcach lub wyznawcach innych religii, a także o szarganiu godności drugiego człowieka. I wszystko to w imię Boże.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Interpretacja postaci Jezusa Chrystusa w ruchu New Age

Artykuł przedstawia różne interpretacje postaci Jezusa z Nazaretu i Chrystusa, traktowanych jako odrębne istoty w ruchu New Age. W pierwszym punkcie artykułu omówione zostały najważniejsze założenia New Age, dotyczące spojrzenia na Boga i człowieka, które warunkują ujęcie Chrystusa. W punkcie drugim ukazano źródła, będące podstawą newage’owych koncepcji dotyczących tej postaci. Omówione teorie dotyczą rzekomego pobytu Jezusa na Dalekim Wschodzie, „powrotu Chrystusa” (przewidzianego przez Alice Ann Bailey), przekazów pozaziemskich istot, przedstawiających się jako Chrystus. Z koncepcji tych wynika, że celem Jezusa było objawienie człowiekowi jego własnej boskości. Postać ta była wcieleniem lub awatarem Chrystusa, rozumianego jako duchowa istota z kosmicznej Hierarchii, która zstąpiła na ziemię, by nauczać o wewnętrznej boskości człowieka. U zarania Nowej Ery Chrystus pojawi się ponownie – nie w postaci osobowej, ale w ewoluującej świadomości człowieka.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Misje i dialog – soborowy dualizm?

Autor stawia tezę, że w ewangelizacyjnej misji Kościoła nie ma sprzeczności pomiędzy misjami a dialogiem. Pismo Święte – najważniejsza księga misjonarza i vademecum misyjne – stanowi księgę dialogu. W soborowym aggiornamento dialog okazał się ważnym faktorem, „kluczem” do otwierania ludzkich umysłów i woli na wartości reprezentowane przez innych. W ujęciu autora misje i dialog to pojęcia „bliskoznaczne”, gdyż wyrażają jedną misję Kościoła: głoszenie ludziom zbawienia w Jezusie Chrystusie (zob. RM 1-2,4,11). W doktrynie ukazującej istotę, sens i przesłanie misji wyróżnia się aspekty: trynitarny, chrystologiczny, pneumatologiczny oraz eklezjologiczny. Każdy z nich wyraża i realizuje misję we właściwym sobie klimacie dialogu. Autor akcentuje rolę dialogu w procesie preewangelizacji – przygotowania do głoszenia Ewangelii. Misjonarze oraz promotorzy dialogu nie mogą ukrywać motywów swojego zaangażowania w przestrzeni pozachrześcijańskiej. Kamuflowanie argumentów generuje dualistyczną interpretację tych dwu sprzężonych ze sobą działań – misji i dialogu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kryzys krymski oczami Ukraińców i Rosjan

W lutym 2019 roku minęło pięć lat od zajęcia Półwyspu Krymskiego przez Rosjan. Autor podjął próbę wieloaspektowej analizy tego kryzysu politycznego. Artykuł został podzielony na punkty, odzwierciedlające poszczególne elementy impasu krymskiego. Najpierw ukazano analizę historyczną – miejsce i rolę Półwyspu Krymskiego po demontażu systemu komunistycznego oraz powstaniu niepodległych państw. Następnie opisano rosyjskie działania militarne na Taurydzie. Z tych wydarzeń wyprowadzono wnioski polityczne, społeczne, kulturowe.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne