rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zarządzanie radiem jako subdyscyplina zarządzania mediami

Celem artykułu jest przedstawienie głównych problemów nurtujących badaczy i środowisko menedżerskie w obszarze zarządzania radiem (rozgłośnią radiową) oraz wskazanie kierunków rozwoju badań nad zarządzaniem radiem. Zwrócono uwagę, że zarządzanie radiem stanowi subdyscyplinę nowej dziedziny badawczej, jaką jest zarządzanie mediami. Artykuł podejmuje próbę określenia obszarów badawczych w dziedzinie zarządzania radiem oraz przedstawia najważniejsze stanowiska teoretyczne związane z rozwojem studiów nad zarządzaniem radiem. W artykule przeprowadzono także krytyczną analizę i ocenę literatury w zakresie omawianej problematyki. Na zakończenie wskazano propozycje kierunków dalszych badań oraz przedstawiono główne przesłanki, które mogą być pomocne przy wyznaczaniu możliwych kierunków badawczych w tym obszarze.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Edukacja medialna w świetle debaty nad tożsamością nauki o mediach Dotychczasowe paradygmaty a neuropoznawcza ścieżka metodologiczna

W świetle toczącej się debaty na temat zakresów nauki o mediach w artykule zaproponowano zwrócenie baczniejszej uwagi na istotne pole badawcze, jakim jest edukacja medialna. W pracy przytoczono polskie i zagraniczne defi nicje tego pojęcia, z podkreśleniem jego wieloaspektowości, oraz przedstawiono ewolucję terminu, wraz ze wskazaniem możliwych analiz empirycznych. Usytuowaniu edukacji medialnej w ramach trzech tradycji analiz medialnych towarzyszą przykłady zróżnicowanych badań naukowych z tego zakresu. Przedstawiono także sugestie metodologiczne, a mianowicie kognitywistykę i rozwijające się badania nad mózgiem, i zaproponowano autorską defi nicję neuroedukacji medialnej. Opierając się na teoriach medioznawczych oraz psychologii poznania społecznego, podjęto także próbę umiejscowienia tego pola badawczego w ramach paradygmatów holistycznych integrujących zmienne pochodzenia fi zjologicznego ze zmiennymi społecznymi.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Ksiądz Józef Tischner jako osobowość medialna

Badając myśl księdza Józefa Tischnera przez pryzmat prasy, radia i telewizji, należy stwierdzić, że był on postacią medialną, szczególnie w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Dla wielu – w tym także dla dziennikarzy – Tischner jawił się jako autorytet potrafiący z jednej strony podejmować różne, często kontrowersyjne tematy, z drugiej zaś – zaciekawiać swoją wypowiedzią słuchacza czy widza. Stawiając pytanie o przyczynę popularności Tischnera można uznać, że ogromne znaczenie miała także forma Tischnerowskiego przekazu. Celem niniejszego artykułu jest pokazanie ks. Tischnera jako osobowości medialnej. Tekst powstał w oparciu o pracę doktorską nt. Ksiądz Józef Tischner w polskich środkach społecznego przekazu (1955–2000). Studium politologiczno-medioznawcze. Praca została wyróżniona w 2012 r. przez Redakcję „Studiów Medioznawczych” w konkursie na pracę doktorską z zakresu nauk o mediach.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Komunikowanie o zagrożeniach terrorystycznych w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Polsce i Rosji w wybranych dziennikach opinii. Nagłośnienie ataków w Paryżu

Celem artykułu jest przedstawienie różnic w komunikowaniu o atakach terrorystycznych w Paryżu w wydaniach internetowych dzienników: „Süddeutsche Zeitung”, „The Guardian”, „Gazeta Wyborcza” i „Kommiersant”. Wstępna analiza zawartości przeprowadzona od 14 do 16 listopada 2015 roku była pomocna w odpowiedzi na pytania badawcze: Jakie kwestie dominowały w mediach? Czy media prezentowały przyczyny ataków? Czy dziennikarze łączyli ataki z problemem niekontrolowanej migracji do Europy?

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Pluralizm kulturowy w europejskich mediach publicznych i szwajcarskie dylematy transkulturowości

Media w ostatnich latach, jak to ujęto we wprowadzeniu, doświadczają mediamorfozy. Dotyczy to także mediów publicznych. Celem artykułu jest ukazanie istoty tych zmian w kontekście polityki pluralizmu kulturowego. A także odpowiedź na pytanie, w jakim zakresie zmiany technologiczne, sposób korzystania z mediów, ale także zmiany społeczne, ruchy migracyjne decydują o zakresie realizacji pluralizmu kulturowego. Za przykład posłużyła Szwajcarska Organizacja Radiowo-Telewizyjna – SRG SSR idee Suisse.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Koniec cenzury w PRL (1989–1990)

Celem artykułu jest przedstawienie wyników analizy ostatnich miesięcy funkcjonowania GUKPiW oraz OUKPiW między styczniem 1989 a kwietniem 1990 r. Cezura początkowa to wejście w życie ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (tzw. ustawy Wilczka). Cezurę końcową stanowi ustawa z 11 kwietnia 1990 r. o uchyleniu ustawy o kontroli publikacji i widowisk, zniesieniu organów tej kontroli oraz o zmianie ustawy prawo prasowe. Opracowanie stanowi próbę odpowiedzi na pytania: W jaki sposób liberalizacja prawa w Polsce w latach 1989–1990 wpłynęła na pracę GUKPiW oraz OUKPiW? Jaka była skala ingerencji w treść prasy, publikacji i widowisk w analizowanym okresie? Jakie treści stanowiły podstawę ingerencji cenzorskich? Z jakimi problemami, w związku z wykonywaną pracą, mieli do czynienia cenzorzy z GUKPiW oraz OUKPiW w latach 1989–1990?

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk wobec „Tygodnika Powszechnego” na przełomie lat 50. i 60. ub. wieku

Przedmiotem artykułu są przykłady prewencyjnych ingerencji cenzorskich dokonywanych przez Wojewódzki Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w „Tygodniku Powszechnym” na przestrzeni lat 1957–1961. Opracowanie jest próbą uzyskania odpowiedzi na pytania: w jakim stopniu Wojewódzki Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk (dalej: WUKPPiW) w Krakowie ingerował w treść „Tygodnika Powszechnego”?; w jaki sposób redakcja „Tygodnika Powszechnego” próbowała uzyskać większy zakres autonomii wobec WUKPPiW?; jak układały się relacje między WUKPPiW a tygodnikiem w latach 1957–1961? Podstawowym materiałem źródłowym artykułu są sprawozdania z kontroli prewencyjnych znajdujące się w zespole Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji iWidowisk (dalej: GUKPPiW) przechowywane w Archiwum Akt Nowych (dalej: AAN).

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Przekształcenia i zmiany w agencjach informacyjnych w Polsce

W opracowaniu przedstawiono aktualne tendencje rozwojowe widoczne na polskim rynku agencji informacyjnych w latach 2014–2016. Scharakteryzowano sytuację agencji informacyjnych w erze cyfrowej. Zanalizowano również zmiany, które mają bezpośredni związek z powstaniem nowych podmiotów oraz sytuacją mediów publicznych w Polsce. Uwzględniono również obecność rosyjskiej propagandy na polskim rynku mediów związaną z działalnością agencji informacyjnej „Sputnik”.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Od wielo- do interdyscyplinarności (Z dziejów wiedzy o komunikowaniu)

Powstająca obecnie nauka o komunikowaniu stwarza realną szansę integracji humanistyki i nauk społecznych. Nie tylko dlatego, że ku badaniu procesów ko¬munikowania zwraca się wiele gałęzi tych nauk, lecz przede wszystkim dlatego, że wprowadza ona podejście konektywne, łączące analizę procesu twórczego z analizą samego dzieła oraz analizą jego społecznej recepcji. Przejawia się ono – przykładowo – w semiotyzacji psychologii i socjologii, co być może doprowadzi w praktyce badawczej do przezwyciężenia podstawowej słabości nauk o kulturze: separacji studiów nad wytworem od badań nad jego społeczną recepcją. Nauka o komunikowaniu powstaje jako dyscyplina kompleksowa (wielodyscyplinarna) i uogólniająca, tj. integrująca badania zjawisk dotychczas rozpatrywanych przez różne dyscypliny.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Funkcja fotografi i prasowej – analiza na przykładzie pierwszej strony „Gazety Wyborczej”

Fotografi a prasowa jest gatunkiem dziennikarskim, który powinien posiadać cechy przypisywane informacyjnym i publicystycznym przekazom dziennikarskim. Podobnie jak inne gatunki, tak i fotografi a ewoluuje zgodnie z nurtem zmian mediów oraz potrzeb odbiorców. Niniejszy artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy podczas dokonującej się transformacji mediów fotografi a prasowa nie utraciła swojej podstawowej funkcji informacyjnej. Odpowiedź opiera się na obserwacji stu wydań „Gazety Wyborczej” z dwudziestu pięciu lat istnienia tego tytułu. Analizie podlegała jedynie pierwsza strona i publikowane na niej zdjęcia.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Swoistość zjawisk w komunikacji medialnej i problemy w ich badaniach empirycznych

Media, nowe media znajdują się aktualnie na etapie zmiany, która dokonuje się przez cały czas. Ta sytuacja wywiera wpływ na proces zmian w obszarze badań naukowych dotyczących komunikacji medialnej. Poszerza się zakres badań interdyscyplinarnych uwzględniających procesy komunikacji medialnej. W obecnie prowadzonych badaniach w zakresie mediów i komunikowania coraz bardziej elastycznie, a nie, jak dotychczas, rygorystycznie, stosuje się zarówno podejście kwantytatywne, jak i kwalitatywne. Najczęściej prowadzi się badania typu survey, badania opinii publicznej, a następnie ustrukturyzowane wywiady, obserwacje i wywiady pogłębione. Inne metody i techniki stosowane są znacznie rzadziej niż to miało miejsce w przeszłości. Na tę zmianę podejścia w badaniach wywierają wpływ następujące zmiany dokonujące się w procesach komunikowania: nasilająca się interaktywność, coraz bardziej aktywna rola nadawcy / komunikatora i rozwój multimediów.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Zastosowanie semiologii mediów Rolanda Barthesa w analizie tekstów publicystycznych. Przypadek Alfabetu leminga Roberta

Celem artykułu jest analiza semiologiczna tekstu Alfabet leminga autorstwa Roberta Mazurka, opublikowanego 9 lipca 2012 roku w tygodniku „Uważam Rze”. Analiza została przeprowadzona z uwzględnieniem teorii semiologii mediów stworzonej przez Rolanda Barthesa i opublikowanej w pracy Mitologie. Celem opracowania jest krytyczne zaprezentowanie zastosowania metody Barthesa, umiejscowienie jej w teorii badania mediów oraz ocena jej przydatności dla dalszych badań tekstów medialnych.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Intonacja polskich wystąpień publicznych – od konferencji prasowej do mównicy sejmowej

Sygnały wokalne są bardzo ważne dla wywierania pożądanego wrażenia. Stanowią one główne determinanty pierwszego wrażenia, które wpływa na relacje interpersonalne. W większości wystąpień publicznych emitowanych w mediach nadawca ma ogromny wpływ na zainteresowanie odbiorcy i utrzymanie jego uwagi. Praca dotyczy sposobu wygłaszania wystąpień publicznych przez polityków, urzędników państwowych oraz rzeczników prasowych. Mówcy zostali dobrani tak, by u każdego dominował inny element prozodyczny, łatwo wyodrębniany przez odbiorców. Wśród najczęściej spotykanych obserwujemy: częste posługiwanie się pauzami, nadmiar akcentów przyciskowych, brak zamykania zdań kropkami, płaskość intonacyjną, nieadekwatne do treści zabarwienie emocjonalne głosu. Dominująca w przekazie nadawcy jedna cecha wpływa na ubóstwo linii melodycznej wypowiedzi mówcy, który nie dąży do różnicowania sposobu wygłaszania wystąpień, lecz poprzestaje na najłatwiejszej w realizacji cesze. Analizowane przykłady są najczęściej występującymi w mediach sposobami wypowiadania się osób publicznych. Stanowią egzemplifikację rozważań nad głosową interpretacją tekstu: jakimi elementami techniki żywego słowa mogą posłużyć się mówcy, aby sprawić pożądane wrażenie na swoich odbiorcach.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Public relations i marketing medialny: zarządzanie komunikacją i wizerunkiem w nauce o mediach

Artykuł przedstawia argumenty za uwzględnieniem prowadzonych w Polsce studiów nad działalnością public relations w bloku nauk o mediach. Autor wychodzi z założenia, że public relations należy traktować jako nową dziedzinę wiedzy i praktyki komunikowania się wszystkich organizacji/instytucji z otoczeniem. Analizuje ewolucję pojęć znaczeniowych definiujących public relations w całym XX wieku i skupia uwagę na aktualnie identyfikowalnej fazie rozwoju PR, gdzie za podstawową metodę działań uznaje się komunikację dwustronną, w której organizacja/instytucja coraz uważniej chce się wsłuchiwać w oczekiwania różnych grup swojej publiczności. Zasady regulacji tak obszernego rynku medialnego, współpracy specjalistów PR i ludzi mediów, etyka ich postępowania, prawne i techniczne aspekty istnienia podmiotów medialnych, skuteczność i społeczne konsekwencje działania specjalistów PR, jak i odbioru treści wszystkich mediów, to aktualne zadania badawcze, które powinny znaleźć się także w kręgu zainteresowań nauk o mediach.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Gatunek dziennikarski jako determinanta odpowiedzialności dziennikarza. Wybrane aspekty prawne. Część czwarta

W doktrynie akcentuje się wątpliwości, czy zniesławienie może dotyczyć osoby zmarłej, co zdaje się wynikać z konstrukcji dóbr osobistych. Niemniej negatywne wypowiedzi o nieżyjących mogą stanowić przestępstwo zniesławienia, jeżeli naruszają dobra osobiste osób bliskich. Zniesławienie może narazić na utratę zaufania lub poniżyć w opinii publicznej. Dziennikarza chroni jednak zarówno kontratyp z art. 213, jak mniej akcentowany w praktyce kontratyp z art. 41 prawa prasowego.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Oni Teresy Torańskiej – między wywiadem a przesłuchaniem

Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, czy wywiady Teresy Torańskiej składające się na książkę Oni mają językowe cechy przesłuchania. Pytania dziennikarki poddano analizie, a rozważania uporządkowano, uwzględniając cztery aspekty: faktografi czny, dotyczący wydarzeń omawianych w wywiadach; psychologiczny, związany z zastosowaniem przez dziennikarkę określonych technik perswazji; wartościujący, polegający na odwoływaniu się do kwestii etycznych, oraz społeczno-kulturowy, będący swoistym przewartościowaniem paradygmatu kulturowego.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Prusowska koncepcja dziennikarstwa – czy jest nadal aktualna?

Bolesław Prus był jednym z najbardziej popularnych dziennikarzy warszawskich XIX wieku. Zdawał sobie sprawę z ważnej roli prasy w kształtowaniu opinii publicznej i w życiu społeczeństwa. Dobrze znał też środowisko dziennikarskie i jego problemy zawodowe. Dlatego w swoich felietonach i artykułach publicystycznych starał się odpowiadać na pytania dotyczące relacji między środowiskiem dziennikarskim a społeczeństwem. Jego opinie i wnioski są nadal aktualne.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Komunikacja sponsoringowa oraz ambush marketing podczas Euro 2016

Artykuł stanowi analizę wybranych form komunikacji firm wokół Euro 2016, koncentrując się głównie na przekazie reklamowym zarówno w Polsce, jak i w wybranych krajach europejskich. Zostały w nim pokazane najczęstsze motywy wykorzystywane podczas kampanii prowadzonych zarówno przez sponsorów, jak i przez marki balansujące na granicy lub przekraczające granice ambush marketingu. Naszkicowano zagadnienie sponsoringu i funkcje oraz jego rosnące znaczenie jako formy promocji. Przedstawiono również główne kategorie graczy rynkowych podczas Euro 2016 i praw, którymi dysponują.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Gatunek dziennikarski a cywilnoprawna odpowiedzialność dziennikarza za naruszenie czci

Odpowiedzialności dziennikarza za słowo to jedno z istotniejszych zagadnień dotyczących funkcjonowania współczesnych mediów. Nabiera ono szczególnego znaczenia w kontekście odpowiedzialności za naruszenie dobrego imienia, do czego dochodzi na skutek formułowania krytycznych zarzutów w treści materiału prasowego. Nierozstrzygnięta jak dotąd pozostaje kwestia, czy wybrany przez dziennikarza gatunek wypowiedzi medialnej zwiększa ryzyko naruszenia dobrego imienia. Z analizowanych orzeczeń wynika, że w orzecznictwie brak potwierdzenia, że gatunek jest jednym z kryteriów branych wprost pod uwagę przy ocenie naruszenia czci. Niemniej istnieją takie gatunki, które niejako „wymuszają” większą staranność w zakresie weryfikacji faktów, czego przykładem jest reportaż. Istnieją także gatunki, dla których opinia i ocena jest bardziej konstytutywna i charakterystyczna, co zwiększa ryzyko naruszenia dobrego imienia. Na wyraźne zaznaczenie zasługuje fakt, że dostrzegana w orzecznictwie konwencja satyryczna przy gatunkach oceniających i naruszeniu dobrego imienia może stanowić argument o wyłączeniu bezprawności naruszenia.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Nazwa stacji radiowej jako składnik tytułu audycji

W artykule są analizowane tytuły audycji radiowych zawierających nazwy rozgłośni. Celem analiz było ustalenie, jakich technik formalnych używa się, by umieścić nazwę stacji w tytule audycji; w jakim celu się to robi i które cechy współczesnego radia są w ten sposób eksponowane. Zbadano zawartość ramówek ok. 120 stacji różnego typu z całej Polski.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Przyszłość zawodu dziennikarza w Polsce – wariantowe modele rozwiązań prawnych

W artykule dokonano przeglądu koncepcji regulowania zawodu dziennikarza w Polsce. Celem analizy było zarówno określenie kategorii zawodów (zawody zaufania publicznego, wolne zawody), do której należy zaliczyć działalność dziennikarską, jak również ustalenie czynników (wyznaczników zawodowości) przesądzających o odrębności zawodu dziennikarza. Badania zmierzały do ustalenia, czy istnieje potrzeba defi niowania zawodu dziennikarskiego. Wydaje się, że decydujące znaczenie dla dziennikarstwa będzie posiadać wykładnia stałych wyznaczników zawodowości, bowiem powołanie podobnych, a nawet jednakowo brzmiących przesłanek (np. misyjności) może prowadzić do zasadniczo różnych koncepcji dziennikarstwa. To nie dobór wyznaczników, lecz sposób, w jaki będzie następować ich interpretacja, przesądzi o kierunku zmian w dziennikarstwie.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Gatunek dziennikarski jako determinanta odpowiedzialności dziennikarza. Wybrane aspekty prawne. Część trzecia

Nie stanowi zniesławienia dozwolona krytyka dokonywana w ramach recenzji, polemik publicystycznych oraz w opiniach i charakterystykach służbowych. Musi ona się jednak mieścić w granicach prawa i być zgodna z normami społecznymi. Tłumienie krytyki stanowi przestępstwo z art. 44 ust. 1 i 2 pr.pr. Granice legalności krytyki wyznacza treść art. 41 pr.pr. Pod ochroną prawa prasowego pozostają wszelkie formy satyryczne i karykatury. Przekroczenie granic legalności satyry powoduje odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
„Uzasadniony interes” w publikacjach prasowych jako okoliczność wyłączająca bezprawność naruszenia dóbr osobistych

Jednym z podstawowych obowiązków dziennikarskich jest ochrona dóbr osobistych osób trzecich. Pozaustawową okolicznością wyłączającą naruszenie dóbr osobistych przez prasę jest uzasadniony interes publikacji. Dziennikarze chętnie powołują się na tę okoliczność, niestety, nader często interpretując ją jako zainteresowanie opinii społecznej daną sprawą, co w świetle obowiązującego orzecznictwa i stanowiska doktryny nie stanowi wystarczającej przesłanki wyłączającej bezprawność.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
„Iris” (1899–1900) – organ Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie. Analiza zawartości

Pismo „Iris” było organem Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie; ukazywało się w latach 1899–1900 pod redakcją Stanisława Schnür-Pepłowskiego i Michała Rolle. Na jego zawartość składały się: poezja, proza, artykuły popularnonaukowe oraz kronika życia teatralnego, muzycznego i artystycznego we Lwowie i w Krakowie. Celem niniejszego artykułu jest analiza zawartości pisma pod względem tematycznym oraz roli, jaką odegrało w aktywizacji intelektualnej lwowskiego środowiska.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Retoryczna strategia sporu a fotograficzne gatunki dziennikarskie – przykłady realizacji

Autorka przedstawia wycinek interdyscyplinarnej analizy tekstów dziennikarskich poświęconych polskiej polityce, które łączy dominująca w przekazie retoryczna strategia sporu. Jest ona realizowana zarówno na poziomie werbalnym (tekstów gazety), jak i niewerbalnym (m.in. doboru fotografii). Materiał badawczy stanowią zdjęcia wraz z podpisami, które zostały wykorzystane do zilustrowania relacji prasowych poświęconych wydarzeniom z polskiej sceny politycznej. Wybór został zawężony do wydań dzienników opinii, to jest do: „Dziennika. Polska–Europa–Świat”, „Rzeczpospolitej”, „Gazety Wyborczej” z lat 2005–2009. Analizując wybrane przykłady, autorka odnosi się do cech i funkcji zdjęć prasowych w świetle teorii gatunków dziennikarskich oraz w perspektywie semiotycznej i dyskursywnej.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wracam z Polski Aleksandra Janty-Połczyńskiego jako reportaż i fakt społeczny

Celem artykułu jest przedstawienie zbioru reportaży Aleksandra Janty-Połczyńskiego pt. Wracam z Polski w kontekście historycznym, medioznawczym i społecznym. Tom wydany w Paryżu w 1949 roku (wówczas opatrzony tylko pierwszym członem nazwiska) przyczynił się do rozdźwięków pomiędzy środowiskiem polskiego Londynu i paryską „Kulturą”. Szkice, obrazki i reportaże zostały zapisane w perspektywie informacji zobrazowanej, a ich wydźwięk był wyraźnie w kontrze do wyobrażeń emigrantów o życiu w powojennej Polsce. Jantę-Połczyńskiego zafrapowały bowiem wszechobecne nastroje entuzjazmu i odnowy, które przeczyły krytycznym wieściom rozpowszechnianym w prasie emigracyjnej. Na uwagę zasługuje forma reportaży potwierdzająca tezę o synkretycznym charakterze gatunku. W analizie przydatne okazały się współczesne kategorie opisu, np. świata przedstawionego.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Radio publiczne w Szwecji – dylematy i perspektywy

Celem artykułu jest przedstawienie stanu debaty nad przyszłością radiowego nadawcy publicznego w Szwecji – Sveriges Radio AB. Autorka skoncentrowała się na trzech głównych dylematach z tym związanych: na kwestii własności i koncentracji rynku, cyfryzacji rynku oraz jego rosnącej komercjalizacji. Za podstawę analizy i oś rozważań został przyjęty dokument Propozycja rządu. Edukacja i dostęp – radio i telewizja publiczna 2014–2019 przedstawiony przez rząd szwedzki w 2013 r. i poddany pod dyskusję w związku z opinią wydaną przez parlamentarną komisję kultury i komisję konstytucyjną.

Czasopismo: Studia Medioznawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach