rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wykorzystanie mediów społecznościowych w komunikacji strategicznej Sił Obronnych Izraela podczas działań zbrojnych w 2019 r.

W artykule poddano analizie aktywność Sił Obronnych Izraela (IDF) w serwisach społecznościowych podczas eskalacji konfliktu w Strefie Gazy w dniach 3–6 maja i 12–14 listopada 2019 r. Celem opracowania jest ustalenie, w jaki sposób izraelskie siły zbrojne wykorzystują nowe media w ramach komunikacji strategicznej. W oparciu o studium przypadku artykuł udziela odpowiedzi na następujące pytania: jakie motywy i wątki tematyczne dominują w narracji IDF w mediach społecznościowych? Do kogo jest ona skierowana? W jaki sposób media społecznościowe służą komunikacji strategicznej IDF? Część teoretyczną opracowania oparto na literaturze przedmiotu dotyczącej komunikacji strategicznej i dyplomacji publicznej. Badania empiryczne przeprowadzono na podstawie materiałów publikowanych przez oficjalne konta IDF w dwóch serwisach społecznościowych. Analizie treści z wykorzystaniem kodowania otwartego poddano 150 wpisów opublikowanych portalu Twitter oraz 55 wpisów w serwisie Facebook. Bazując na wyłonionych w ten sposób głównych motywach i wątkach tematycznych, wskazano główne cechy izraelskiej narracji o konflikcie i jej docelowych odbiorców oraz scharakteryzowano rolę mediów społecznościowych w komunikacji strategicznej IDF. Przedstawione w artykule wnioski na temat wykorzystania przez IDF mediów społecznościowych mogą stanowić wzorzec skutecznych praktyk dla innych państw, jak również być podstawą do dalszych badań  nad rolą sfery informacyjnej w konfliktach zbrojnych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Serbscy bojownicy na froncie w Donbasie w latach 2014–2019

Przedmiotem badań w niniejszym artykule jest zjawisko zagranicznych bojowników biorących udział w ukraińsko-rosyjskim konflikcie zbrojnym w latach 2014–2020. Autor skoncentrował się na przypadku ochotników z Serbii stanowiących jedną z najliczniejszych grup narodowościowych wspierających prorosyjskich separatystów w Donbasie. Ich zaangażowanie w konflikt ma nie tylko wpływ na bezpieczeństwo Ukrainy, ale także (nie)stabilność Bałkanów Zachodnich. Głównym celem artykułu jest wyjaśnienie znaczenia i konsekwencji udziału serbskich bojowników w walkach na wschodzie Ukrainy. W pierwszej części tekstu omówiono ramy definicyjne pojęcia „zagranicznych bojowników” i jego ewolucji w stronę „zagranicznych bojowników-terrorystów”. Następnie przeprowadzono szczegółową analizę problemu głównego oraz udzielono odpowiedzi na kilka pytań badawczych: 1) jaka jest skala fenomenu serbskich ochotników na tle zagranicznych bojowników z innych państw? 2) Jakie są ich motywacje i cele oraz jak wygląda proces ich rekrutacji i sposoby przemieszczenia się w strefę wojenną? 3) Jakie zagrożenie stanowią powracający bojownicy dla bezpieczeństwa Bałkanów Zachodnich oraz w jaki sposób poszczególne państwa przeciwdziałają temu zjawisku? Autor korzystał przede wszystkim z jakościowych metod badawczych: krytyczna analiza treści (literatury przedmiotu, artykułów naukowych, dokumentów, raportów, materiałów prasowych), analiza historyczna i porównawcza. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że serbscy ochotnicy walczący w Donbasie stanowią potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa Bałkanów Zachodnich. Weterani powracający do swoich miejsc pochodzenia mogą m.in. prowadzić działalność dywersyjną, wywrotową lub terrorystyczną na zlecenie rosyjskich służb specjalnych, jak miało to miejsce w Czarnogórze w 2016 r.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Rosyjska aktywność wojskowa w Arktyce w latach 2010–2018

Podejmowana w ostatnich latach działalność państw w Arktyce przykuwa uwagę zarówno opinii międzynarodowej, jak i  środków masowej komunikacji funkcjonujących nie tyle dzięki dostarczaniu informacji, ile budzeniu emocji. Szczególne wysoki poziom osiągają one w odniesieniu do kwestii obecności wojskowej na Dalekiej Północy. Siły wojskowe oraz rozmaite instalacje utrzymuje tam obecnie pięć państw: Kanada, Stany Zjednoczone, Dania, Norwegia i Rosja. Największym potencjałem dysponuje ostatnie z wymienionych państw, w którego granicach znajduje się również najdłuższy odcinek, bo niemal połowa, wybrzeża Morza Arktycznego. W niniejszym artykule podjęto próbę scharakteryzowania aktualnego poziomu obecnej aktywności wojskowej Federacji Rosyjskiej w Arktyce. Uwagę zwrócono przede wszystkim na fakt zbudowania na bazie dowództwa Floty Północnej piątego rosyjskiego strategicznego dowództwa terytorialnego oraz odtwarzanie obecności wojskowej w rejonach, w tym głównie na arktycznych archipelagach, z których wycofano się – przede wszystkim z powodów finansowych – po upadku Związku Sowieckiego. Prócz deskrypcji autor podejmuje próbę zbudowania prognozy dotyczącej dalszego rozwoju sytuacji militarnej na „szczycie globusa”. Jednocześnie, ponieważ syntetyczny obraz roli Arktyki w teorii i praktyce wojskowej Związku Sowieckiego doby zimnej wojny nakreślono w innych publikacjach (Kubiak, 2012; Kubiak, 2013; Kubiak, 2015), w niniejszym tekście tekstu przedstawiono działania podejmowane w Federacji Rosyjskiej w celu umocnienia pozycji państwa na północy po okresie „smuty jelcynowskiej” (tj. lat 1991–1999).

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Rosyjskie „środki aktywne” w cyberprzestrzeni w wyborach prezydenckich  w Stanach Zjednoczonych w 2016 roku

Przedmiotem badania przedstawionym w artykule jest zastosowanie starych metod rosyjskiego wywiadu: środków aktywnych przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii na przykładzie wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych.  Artykuł próbuje odpowiedzieć na pytanie, jakie były rosyjskie cele i czy zostały one osiągnięte, oraz analizuje wykorzystanie nowoczesnych środków, takich jak ataki hakerskie czy media społecznościowe. Autor przybliża również specyficzną sytuację polityczną w USA przed wyborami prezydenckimi. Wybory prezydenckie w 2016 roku są najbardziej znanym przykładem zastosowania na masową skalę środków aktywnych przez Rosjan, ale nie jedynym. Artykuł ten ma pomóc zrozumieć, w jaki sposób się je stosuje przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii oraz jakie kwestie są akcentowane. W artykule wykorzystano metodę analizy krytycznej, której poddano dokumenty, książki i artykuły, metodę obserwacji polegającą na lekturze artykułów naukowych, wiadomości prasowych, oraz metodę historyczną, przedstawiającą genezę i znaczenie środków aktywnych w czasie zimnej wojny.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Nowe spojrzenie na proces transformacji Sił Zbrojnych  Federacji Rosyjskiej

Przedmiotem badań, których rezultaty przedstawiono w niniejszym artykule, była transformacja sił zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Celem badań było zidentyfikowanie efektów restrukturyzacji Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej oraz uwarunkowań do prowadzenia ich dalszej transformacji. W badaniach zastosowano podejście chronologiczno-problemowe. Ustalono, że podstawowym celem transformacji było wypełnienie luki w posiadanych zdolnościach operacyjnych w stosunku do Stanów Zjednoczonych i przywrócenie wiarygodności rosyjskich sił zbrojnych na arenie międzynarodowej. Pierwszy udany program modernizacji sił zbrojnych w postradzieckiej historii Rosji zrealizowany w pierwszej dekadzie XXI wieku pozwolił nadrobić zaległości związane z wewnętrznym załamaniem gospodarczym w latach '90. Programy modernizacyjne wdrożone po 2008 roku można uznać za najbardziej ambitne, spójne i skuteczne. Pozwoliły na stworzenie dobrze wyszkolonych i wyposażonych sił zbrojnych, przystosowanych do działania w regionie postsowieckim. Oceniono, że obecnie siły zbrojne Rosji są wiarygodnym narzędziem do realizacji celów polityki zagranicznej, czego niezbicie dowodzi aneksja Krymu i rozmieszczenie wojsk w Syrii. Ostatnia dekada prowadzenia reform sił zbrojnych jest również dowodem na możliwość dokonania szybkich zmian transformacyjnych i dogonienie Zachodu nie tylko w wybranych zdolnościach operacyjnych. Rezultaty badań przedstawione w artykule stanowią dobre podstawy do zidentyfikowania kierunków dalszej transformacji sił zbrojnych planowane na lata 2018–2027.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Projektowanie podręczników w naukach o bezpieczeństwie.  Poszukiwanie dobrych praktyk

Artykuł opisuje priorytety rozwoju organizacji i narzędzi dydaktyki w obszarze nauk o bezpieczeństwie (security studies). Nauki o bezpieczeństwie są dyscypliną względnie nową, bazującą na integracji tradycji naukowych wiedzy wojskowej, nauk politycznych, pedagogiki i innych. Dopiero od niedawna na lokalnym rynku pojawiły się kompleksowe podręczniki dla studentów i wykładowców tej dziedziny wiedzy. Autor przygląda się lokalnym oraz wiodącym światowym publikacjom dydaktycznym w security studies i poszukuje dobrych praktyk w obszarze sposobów kształcenia na gruncie specyficznych doświadczeń Europy Wschodniej. Analiza została dokonana na gruncie teorii organizacji uczącej się.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo ekonomiczne i militarne Polski w Unii Europejskiej

Zasadnicze przemiany w układzie sił współczesnego świata zmuszają do przemyśleń dotyczących orientacji polskiej polityki zagranicznej oraz geopolitycznej oceny położenia Polski. Europa w 2024 roku podczas kolejnych wyborów do europarlamentu będzie z pewnością inna niż dzisiaj. Pod względem czasu jest to niedaleka przyszłość. W Polsce, pomimo wszystkich trudności, a także narzekania niektórych ludzi na swoje porażki, nie jest aż tak najgorzej, jeśli popatrzymy na oczekiwania społeczne, które istnieją w dzisiejszych czasach. Polska znajduje się obecnie w najlepszej sytuacji gospodarczej, jak i militarnej biorąc pod uwagę nie tylko kilka ostatnich lat, ale kilka wieków. Rok 1989 przyniósł Polakom upragnioną suwerenność. Tak więc, zwróciliśmy swoją mentalność w kierunku zachodnim, pogłębiliśmy współpracę głównie z Niemcami, jak i krajami zachodnimi, a także dążyliśmy do członkostwa w NATO oraz w Unii Europejskiej, co więcej wkrótce to osiągnęliśmy. Celem poniższego artykułu jest sprawdzenie opinii Polaków, jak i przybliżenie głównych zagadnień dotyczących gospodarki oraz współpracy militarnej w Unii Europejskiej. Założenia, które są przyjęte w niniejszym artykule to dobra współpraca gospodarcza oraz militarna Polski z UE, jak i zadowolenie społeczeństwa polskiego z uczestnictwa w Unii Europejskiej. Metody, które zostały wykorzystane to, między innymi studium literatury, analiza materiałów źródłowych oraz ankieta internetowa, w której ujęto dwa pytania na temat pozostania Polski w UE i wprowadzeniu waluty Euro. Przybliżają one obraz współpracy gospodarczej, jak i militarnej, a także ukazują opinię Polaków na temat uczestnictwa Polski w Unii Europejskiej. Teza, która została założona w niniejszym artykule jest taka, iż Polacy w zdecydowanej większości są za tym, aby Polska pozostała w Unii Europejskiej oraz za pogłębianiem współpracy z państwami UE. Podsumowanie treści artykułu, jednoznacznie potwierdza i podtrzymuje stare powiedzenie, że razem łatwiej i można więcej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Rozwój polskiego prawodawstwa w zakresie badań lekarskich w sporcie jako aspektu wpływającego na poziom bezpieczeństwa w sporcie

W artykule przeprowadzana została analiza i ocena przemian polskich regulacji prawnych z zakresu badań lekarskich w sporcie jako jednego z najważniejszych aspektów wpływających na zagwarantowanie bezpieczeństwa osób uprawiających określone dyscypliny sportowe. Szczególna uwaga została poświęcona ocenie współczesnych rozwiązań w przedmiocie badań lekarskich, wynikających z procesu ewaluacji jaka w tej materii nastąpiła na przestrzeni kilkudziesięciu ostatnich lat. Rozważania zostały poparte analizą porównawczą zmian jakie kolejno zachodziły w związku z działaniami mającymi za zadanie zminimalizowanie ryzyka wystąpienia potencjalnego zagrożenia zdrowia, a nawet życia sportowca uprawiającego określoną dyscyplinę sportu. Autor wskazuje jak w poszczególnych okresach drugiej połowy XX wieku oraz na początku XXI wieku kształtowały się regulacje w przedmiocie badań lekarskich w sporcie. Ma to na celu stworzenie całościowego obrazu, którego analiza pozwala ocenić w sposób systemowy pozytywny wpływ aktualnych rozwiązań prawnych na stopień bezpieczeństwa sportowców w przedmiotowej materii.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo i udział dzieci w działaniach militarnych po II wojnie światowej

Celem artykułu była eksploracja zjawiska udziału nieletnich w warunkach bojowych. Ponadto istotnym elementem prowadzonych badań była identyfikacja skutków szkolenia militarnego dzieci-żołnierzy. Zastosowaną metodą badawczą była analiza źródeł literaturowych, danych statystycznych oraz aktów prawnych, w ramach której poddano ocenie adekwatność obecnie obowiązujących aktów prawa międzynarodowego w kontekście przeciwdziałania zjawisku udziału dzieci w działaniach zbrojnych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Militarny aspekt rosyjskiej obecności w Arktyce w kontekście regionalnego bezpieczeństwa do 2018 r.

Arktyka przez wiele lat nie znajdowała się w centrum uwagi społeczności międzynarodowej. Sytuacja zaczęła się stopniowo zmieniać, zwłaszcza w ciągu dwóch ostatnich dziesięcioleci, na co wpływ miały zarówno rozwój technologii umożliwiający tańsze, sprawniejsze i efektywniejsze badanie  i eksploatację dna morskiego oraz zmiany klimatyczne na Ziemi. W związku z powyższym, potencjalne zyski z wykorzystania zasobów regionu zaczynają obecnie przewyższać ewentualne nakłady. Prowadzi to do wzrostu zainteresowania tym obszarem wielu państw – m. in. USA, Rosji, Kanady, Norwegii, Wielkiej Brytanii i Danii, a to z kolei powoduje narastający konflikt interesów w regionie. Spośród tych państw Rosja jako pierwsza postanowiła wesprzeć politykę miękkiej siły za pomocą sił zbrojnych – twardej siły, prowadząc rozbudowę arktycznego komponentu swoich sił zbrojnych, co ma umożliwić jej zdobycie decydującej pozycji w regionie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Metody i techniki działań sieciocentrycznych. Wojna sieciocentryczna

Koncepcja działań sieciocentrycznych zrodziła się w XX i XXI w. jako efekt dążenia do zwiększenia potencjału bojowego wojsk w sposób pozwalający dominować nad przeciwnikiem (Kręcikij, Posobiec, 2013, s. 12). Liczne analizy naukowe oraz opracowane praktyczne metody i schematy działania w znacznym stopniu umożliwiły zaspokojenie tych potrzeb. Niniejszy artykuł stanowi kontynuację (Olszyk, 2019) rozważań na temat działań sieciocentrycznych i koncentruje się na wskazaniu ich istoty oraz metod prowadzenia wojny sieciocentrycznej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Wojna informacyjna - złożona przeszłość i niepewna przyszłość

W artykule przedstawiono ewolucję, stan i dokonano próby określenia przyszłości w obszarze prowadzenia wojen informacyjnych. Prezentowanym wywodom towarzyszyło założenie, że wojna informacyjna jest najszerszym pojęciem obejmującym cyberwojnę (ang. CyberWar), wojnę psychologiczną, wojnę w eterze, propagandową czy nawet wojnę sieciową (ang. NetWar). Wykazano to krótką analizą historyczną, instytucjonalną oraz normatywno-doktrynalną. Na tej podstawie dokonano próby określenia struktury wojny informacyjnej opartej na kryterium rodzaju komunikacji, wychodząc z założenia L. Ciborowskiego na poziomie taktycznym, że nie ma informacji bez jej przekazu. Przedstawionej próbie prognozy rozwoju wojny informacyjnej w najbliższej przyszłości towarzyszyły największe obawy w związku konwergencją sfery informacyjnej i kosmicznej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Clausewitz versus Sun Zi. Spór o polityczne i strategiczne realia współczesnej wojny.

Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o charakter współczesnej wojny poprzez zarysowanie kontrapunktu między myślą strategiczną dwóch najwyżej cenionych klasyków myśli wojskowej – Sun Zi i Carla von Clausewitza. Autor analizuje interpretacje współczesnych konfliktów zbrojnych, które głoszą przestarzałość myśli strategicznej Clausewitza i przejście do postnowoczesnego paradygmatu opartego na tezach Sun Zi. Artykuł polemizuje z takim ujęciem broniąc zasadności wykorzystywanych w minionych konfliktach elementów strategii politycznej i wojskowej opartej o paradygmat clausewitzowski, a także uniwersalności tez pruskiego generała na temat filozoficznej natury wojny.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Cyfryzacja zarządzania migracjami w Unii Europejskiej

Celem artykułu jest sprawdzenie jak głęboko cyfryzacja wkracza w proces zarządzania migracjami w Unii Europejskiej. Rodzi to pytanie o etap rozwoju istniejących i tworzenia nowych narzędzi w tym obszarze. Na tle pojęcia cyfryzacji i procesów wzmacniania bezpieczeństwa strefy Schengen, z wykorzystaniem analizy źródeł prawa Unii Europejskiej, przedstawiona zostanie modernizacja 3 głównych systemów stosowanych w polityce migracyjnej UE: SIS II, VIS, Eurodac oraz 3 nowych: EES, ETIAS, ECRIS-TCN. Ich rozwój przyspieszył w ostatnich kilku latach, kryzys migracyjny z lat 2015-2016 unaocznił bowiem potrzebę wypełnienia luk bezpieczeństwa poprzez integrację tych systemów. Wykorzystanie wielkoskalowych baz komputerowych stanowi więc wyzwanie dla zapewniania bezpieczeństwa w UE, wyzwala jednak pytania o tempo i skalę zmian oraz ich wpływ na ochronę danych osobowych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Krytyczne uwagi dotyczące bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej

Pojęcia infrastruktury i infrastruktury krytycznej są różnie interpretowane i w większości przypadków nie uwzględniają konsekwencji zagrożeń. Celem artykułu było przedstawienie wyników badań nad oceną teorii bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej. W artykule przedstawiono interpretacje pojęcia infrastruktura krytyczna i jej autorską definicję. Wyjaśniono uwarunkowania bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej i wskazano na kluczowe elementy decydujące o jej bezpieczeństwie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Przyrost ludności w świecie a migracje do Europy jako proces historyczny. Analiza politologiczna uwarunkowań społeczno – ekonomicznych

Napływ i osiedlanie się na Starym Kontynencie mieszkańców Azji i Afryki jest politycznie wykorzystywany od tysięcy lat. W swej istocie jest zjawiskiem naturalnym. Ma swoją dobrze udokumentowaną kartę w dziejach Europy. Od wczesnego średniowiecza stanowiło element współtworzący jej tożsamość. Dająca się zaobserwować intensyfikacja ruchów migracyjnych w ostatnich latach nie może być zatem odbierana jako wydarzenie wyjątkowe. Eksponowanie go przez w drugiej dekadzie XXI wieku przez polityków służy jedynie realizacji partykularnych interesów powiązanych z nimi ugrupowań i partii. Dyskusje pozbawione są większego sensu. Problemu napływu mas z obszarów o większej gęstości zaludnienia na tereny w których jest ona niższa nie da się powstrzymać. W rozpatrywanym kontekście warto dostrzec cykliczny charakter procesów związanych z osadnictwem w Europie. Za okoliczności nowe, które przyczyniają się do jego stymulacji, brana musi być pod uwagę dynamika zmian demograficznych oraz tempo, w jakim ociepla się klimat. Kluczowe znaczenie dla przyszłości naszego kontynentu ma sytuacja istniejąca na obszarach bezpośrednio z nim sąsiadujących. Szczególną pozycję zajmuje Afryka Północna oraz Arabski Wschód. W jednym i drugim przypadku przyrost liczby ludności w ostatnim półwieczu uznać należy za znacząco ponadprzeciętny. We wskazanym regionie brak państwa, którego populacja nie podwoiłaby się w tym czasie. Jednocześnie za sprawą zmian klimatycznych na pokaźnych obszarach tej części świata warunki życia związane z otoczeniem przyrodniczym uległy znacznemu pogorszeniu. Destabilizacja polityczna regionu, wywołana m.in. przez działalność państw trzecich, stanowi okoliczność utrudniającą inwestycje i prace inżynieryjne pozwalające na rekultywację gruntów i ograniczenie tempa pustynnienia obszarów wykorzystywanych rolniczo. Zważywszy na długotrwały charakter nadmienionych zmian i brak możliwości zahamowania ich w dającej się określić perspektywie czasowej dalsze nasilenie migracji na teren Europy traktować należy jako nieuchronne. Ograniczenia prawne i sankcje, tak jak i wzmocnienie ochrony granic, są działaniami doraźnymi i nie mogą przyczynić się do rozwiązania problemu. Przypisanie im takiej funkcji jest poważnym błędem. Stanowi grę na zwłokę, której nieuchronnym skutkiem będzie i tak konieczność powrotu do prób rozwiązania problemu, występującego już wtedy w znacznie bardziej rozbudowanej formie. 
 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Zarządzenie zastępcze wojewody jako narzędzie ochrony bezpieczeństwa  zgromadzeń organizowanych cyklicznie

W artykule omówione zostały prawne aspekty ochrony bezpieczeństwa zgromadzeń organizowanych cyklicznie ze szczególnym uwzględnieniem roli jaką w tym zakresie odgrywa zarządzenie zastępcze wojewody.  Autorka na tle aktów prawa międzynarodowego dokonuje analizy postanowień polskiego systemu normatywnego, które określają istotę i zakres prawa do wolności zgromadzeń oraz które wyznaczają jego granice. W opracowaniu prowadzone są również rozważania na temat sposobu rozumienia stanu zagrożenia bezpieczeństwa zgromadzeń jako przesłanki umożliwiającej reglamentację tego prawa. Autorka wskazuje na nowy dla polskiego systemu normatywnego typ zgromadzeń jakim są zgromadzenia organizowane cyklicznie, ich specjalny status oraz swoistą ochronę ich bezpieczeństwa. Rozważania w tym zakresie zostały uzupełnione o analizę wydanych przez wojewodę mazowieckiego zarządzeń zastępczych jak i analizę dotyczącego problemu orzecznictwa sadowego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji