rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Możliwości prezentacji danych przestrzennych w aplikacjach internetowych typu RIA

Ostatnie kilka lat przyniosło zasadnicze zmiany w technologiach stosowanych w aplikacjach internetowych. Wydaje się iż minęły już czasy, gdy strony internetowe bazowały jedynie na języku HTML, a bardziej złożone aplikacje głównie na języku Java. Popularność zaczęły zdobywać nowe języki i technologie, a tradycyjne witryny WWW, opierające się na hierarchii stron, zaczynają ustępować miejsca tzw. bogatym aplikacjom internetowym (RIA – ang. Rich Internet Applications). Aplikacje takie mogą działać w wersji webowej, czyli wymagającej środowiska przeglądarek internetowych, ale i w wersji desktopowe, czyli poza tym środowiskiem. Znacznie łatwiej też w nich, niż w starszych rozwiązaniach, nawiązać interakcję z użytkownikiem, a dzięki połączeniom asynchronicznym efektywniej wykorzystać zarówno możliwości serwera jak i komputera klienta. W publikacji zostaną omówione aplikacje typu RIA oraz ich potencjalne możliwości prezentacji danych przestrzennych. Pod uwagę zostaną wzięte trzy wiodące na rynku środowiska: Flash firmy Adobe, Silverlight Microsoft oraz JavaFX promowanego przez Sun/Oracle. Szczególna uwaga zostanie poświęcona sposobom obsługi danych, a także ich wizualizacji, w tym danych przestrzennych. W artykule omówiono także własną aplikację typu RIA, w środowisku Flash Builder 4, która wyświetla mapy z Google Maps oraz korzysta z techniki tzw. rozszerzonej rzeczywistości (ang. augmented reality), pozwalającej na łączenie obrazów świata rzeczywistego z wirtualnym. Temat wydaje się aktualny zważywszy na to, że rozwiązaniami RIA zainteresowały się również firmy liczące się na rynku geoinformacyjnym takie jak np. ESRI udostępniająca specjalne ArcGIS API.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zautomatyzowana korekcja błędów kątowej orientacji niemetrycznej kamery cyfrowej

Autorzy podjęli prace prowadzące do stworzenia systemu pomiarowego, dzięki
któremu - wykonując zdjęcia kamera cyfrowa zamocowana na teodolicie - można znać wszystkie elementy kątowej orientacji wiązki promieni tworzących obraz. Umożliwi to opisana w niniejszej pracy metoda zautomatyzowanej analizy dwóch „przeciwległych” zdjęć cyfrowych. Na podstawie takich zdjęć można – bez wykonywania pomiarów pola testowego – wyznaczyć poprawki do kątowych elementów orientacji kamery, aby następnie – w trybie „on line” – przeprowadzić transformacje przez obrót współrzędnych tłowych punktów zarejestrowanych cyfrowa kamera. Czynności analizy obrazów cyfrowych prowadzące do wyznaczenia omawianych poprawek zostały zautomatyzowane. Procedura ta stanowi pierwszy element opracowywanego systemu pomiarowego, mającego ułatwić rozwiązywanie rozmaitych inżynieryjnych zagadnień pomiarowych w czasie prawie rzeczywistym. Opisane prace prowadzone były pod katem wykorzystanie procedury korekcyjnej w przypadku pomiarów wychyleń od pionu wysmukłych budowli typu wieżowego (kominów przemysłowych, wie_, słupów itp.). Na podstawie 50 wyznaczonych wychyleń, porównanych z wychyleniami wyznaczonymi geodezyjnie, określono średni błąd pomiaru, który wyniósł:
- w przypadku postępowania niezautomatyzowanego – ± 2,9 mm – co odpowiadało wartości 0,5 piksela. Porównanie tego błędu z pozostałymi (orientacji kamery i pomiaru w VSD) pozwala wnioskować, _e opisana procedura (wyznaczenia poprawek rektyfikacyjnych) wywarła na ostateczne wyniki wpływ zbliżony do wpływu pomiaru w VSD, - w przypadku postępowania zautomatyzowanego poniżej 0,5 piksela

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Pomiary dróg kolejowych i obiektów z nimi związanych oraz opracowanie wyników na potrzeby modernizacji kolei konwencjonalnych

Artykuł zawiera najważniejsze informacje dotyczące geodezyjnej obsługi modernizacji kolei konwencjonalnych. Charakteryzuje prace umożliwiające zmianę warunków użytkowania linii kolejowych poprzez przystosowanie ich do wyższych parametrów techniczno-eksploatacyjnych. Opisuje zasady pomiaru elementów infrastruktury technicznej wraz z technologią precyzyjnych pomiarów inwentaryzacyjnych. Artykuł zawiera opis specjalistycznego wózka pomiarowego, zbudowanego w AGH na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska, pracującego w oparciu o technikę RTK-GPS i metodę biegunową 3D. Przedstawia także opis możliwości zastosowania nowoczesnego oprogramowania firmy Bentley Systems Inc. Wykorzystywane jest ono do sporządzenia: map cyfrowych, projektu regulacji osi toru kolejowego, a także przygotowania danych do wytyczenia projektu w terenie. Oprogramowanie umożliwia również wygenerowanie plików wsadowych do komputerów pokładowych podbijarek torowych, realizujących projekt modernizacji dróg szynowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena dokładności danych lotniczego skaningu laserowego systemu SCALARS

Dokładność NMT interpolowanych na podstawie danych skanowania laserowego zależy w głównej mierze od dokładności danych źródłowych, jak równie_ od zastosowanej metody filtracji tych danych i metody interpolacji. Na dokładność źródłowych danych lotniczego skaningu laserowego wpływa wiele czynników, miedzy innymi stabilność nalotu fotogrametrycznego, jakość danych nawigacyjnych, dokładność kalibracji, terenowa wielkości śladu plamki promienia lasera (wysokości lotu i zbieżności wiązki), ukształtowanie terenu oraz pokrycie terenu. Wpływ poszczególnych czynników trudno jest rozdzielić i dlatego należy rozpatrywać ich ogólny wpływ na dokładność produktu końcowego. W pracy przedstawiono ocenę dokładności wysokościowej danych zarejestrowanych prototypowym skanerem ScaLARS. Skaning laserowy zrealizowano dla 20 kilometrowego odcinka doliny rzeki Widawy. Rejestracje sygnałów z INS i GPS przeprowadzono przy użyciu systemu Applanix POS/AV 510. Skanowanie zrealizowano z pokładu samolotu AN-2, z wysokości 550 m. Terenowa wielkość  śladu plamki lasera wyniosła około 0.6 m. Badanie dokładności danych skaningu przeprowadzono w oparciu o punkty pozyskane z bezpośredniego pomiaru terenowego technikami GPS i tachimetryczna. Pomiary przeprowadzono na czterech reprezentatywnych obszarach obiektu badawczego (razem 10 obszarów testowych o zróżnicowanym pokryciu terenu). Uzyskano dokładności wysokościowe rzędu: a) tereny zalesione i zadrzewione – obszary o bardzo zróżnicowanym ukształtowaniu pionowym – 0.40 m, b) teren wzdłuż koryta rzeki, z wysoka trawa i zaroślami – 0.40 m, c) tereny użytkowane rolniczo (pola orne, łąki, pastwiska) – generalnie obszary płaskie - 0.25 m, d) drogi asfaltowe, brukowe i gruntowe – 0.20 m.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie wskaźników przestrzennych 3D w analizach cech roślinności miejskiej na podstawie danych z lotniczego skanowania laserowego

W pracy przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem zintegrowanych danych z lotniczego skanowania laserowego (ALS) oraz zobrazowań satelitarnych (GeoEye-1) w celu automatycznego kartowania roślinności (obiektowa analiza obrazu) oraz generowania wskaźników przestrzennych 3D opisujących w sposób syntetyczny strukturę roślinności. Utworzone wskaźniki charakteryzują zróżnicowanie pionowe roślinności wysokiej (VDI – Vegetation Diversity Index) oraz objętość wypełnionej przez nią przestrzeni (FR – Filling Ratio, V2A – Volume to Area). Ponadto opracowany został wskaźnik VV2BV (Vegetation Volume to Built-up Volume) wyrażający stosunek objętości roślinności do objętości (kubatury) budynków. Wskaźnik ten stosowany może być do przyrodniczej waloryzacji obszarów zabudowanych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Relacje pomiędzy projektowanymi Systemami Informacji Przestrzennej z systemem statystyki państwowej oraz katastrem nieruchomości po zmianie przepisów prawnych dotyczących katastru

W poniższym opracowaniu została przeprowadzona analiza przepisów prawnych dotyczących statystyki państwowej w oparciu o ustawą o statystyce państwowej i o przepisy pokrewne oraz zaproponowano koncepcją relacji między systemem informacji przestrzennej, katastrem a systemem statystyki publicznej.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie dokładności odwzorowania obiektów na podstawie stereopary zdjęć termograficznych

Obraz termo graficzny ukazuje rozkład temperatury powierzchni obiektu. Jeśli obiekt ma zróżnicowaną temperaturą to obserwacja stereoskopowa obrazów termograficznych powinna umożliwić utworzenie przestrzennego obrazu tego obiektu. Pomogłoby to w identyfikacji elementów obiektu, a zatem ułatwiłoby interpretacją termogramów. Umożliwiłoby również uzyskiwanie bezpośrednio z termogramów geometrii rozkładu temperatury bez konieczności dodatkowych pomiarów fotogrametrycznych. Rozkład temperatury na powierzchni obiektu ma charakter ciągły. Powoduje to rozmycie szczegółów na termogramie, co w porównaniu do obrazów w paśmie widzialnym, zwiększa błąd pomiaru wybranych punktów obiektu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Próba opracowania symboli 3D wybranych obiektów trójwymiarowej wielorozdzielczej bazy topograficznej

Koncepcja Bazy Danych Topograficznych w postaci 3D (TBD 3D) opracowywana w ramach projektu „Konwersja obiektów Bazy Danych Topograficznych do postaci trójwymiarowej dla potrzeb dynamicznej geowizualizacji”, zakłada istnienie obiektów w trzech wymiarach na trzech poziomach szczegółowości (uogólnienia). W TBD 3D przewiduje się, że wybrane obiekty będą przedstawiane za pomocą symboli 3D na najbardziej szczegółowym poziomie (LoD2), gdzie obiekty będą odpowiadały 3 poziomowi uogólnienia TBD i wszystkie będą przedstawione za pomocą modelu znakowego. Zaprojektowane symbole 3D, ze względu na sposób pozyskiwania i prezentowania informacji wysokościowej obiektów, podzielono na trzy zasadnicze grupy. Pierwszą grupę stanowią symbole o zmiennej wysokości, znanej dla każdego obiektu np. z pomiaru. Druga grupa składa się z symboli o zmiennej, ale arbitralnie przyjętej wysokości lub głębokości. Natomiast w trzeciej grupie znalazły się symbole o stałej wysokości. Symbole 3D zaprojektowano zgodnie z przyjętą powszechnie konwencją kartograficzną oraz, w przypadku braku możliwości przeniesienia kształtu czy koloru przyjętego powszechnie znaku 2D do 3D, z wykorzystaniem poglądowości symboli. Ponadto w przedstawianym etapie badań zaprojektowano różne warianty symboli 3D. Opracowane symbole 3D (wszystkie warianty) w kolejnym etapie ww. projektu zostaną przetestowane w formie ankiety internetowej przez potencjalnych użytkowników pod kątem percepcji krajobrazu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wspomaganie kartografa amatora w procesie edycji danych w serwisach geoinformacyjnych

Kartografia społecznościowa staje się modna, a serwisy geoinformacyjne zasilane są przez imponującą liczbę kartografów amatorów. Skoro pozyskiwanie danych pozostawimy w rękach amatorów-kartografów, jaką w takim razie role może pełnić kartograf profesjonalista? Należy zastanowić się nad wprowadzeniem kreatora, który poprowadzi użytkowników krok po kroku wymuszając narzucenie relacji pomiędzy nanoszonym obiektem, a obiektami warstw referencyjnych. Rolą kartografów profesjonalistów powinno być definiowanie tego typu reguł oraz zatwierdzanie wprowadzanych zmian przez użytkowników amatorów. Moderowanie musi mieć na celu uzyskanie jak najbardziej poprawnych danych kartograficznych. Podczas edycji danych geometrycznych w serwisach geoinformacyjnych należy zadbać np. o właściwy dobór wymaganego minimalnego powiększenia mapy, czy dobór odwzorowania w zależności od skali. Narzucone reguły zwiększą nie tylko poprawność nanoszonych modyfikacji, ale rozpowszechnią poprawne wzorce. Opracowanie reguł edycji danych powinno stanowić część kartograficznej metodyki tworzenia internetowych serwisów map. Na jakiego rodzaju edycje zezwolić użytkownikowi oraz w jaki sposób moderować działania użytkowników edytujących dane. Jakie reguły im narzucić? Jak informować użytkowników o zmianach edycyjnych nanoszonych przez innych użytkowników, a mających wpływ na ich własne warstwy informacyjne? Nawet jeśli postawione powyżej pytania dotyczą bliżej nieokreślonej przyszłości to trudno jest zlekceważyć zagadnienia, które dotyczą coraz większej liczby użytkowników. Do połowy 2010 roku OpenStreetMap zgromadził już 0,2 mln kartografów-amatorów. Kartografia społecznościowa to obok Wolnego Oprogramowania GIS siła, której profesjonalni kartografowie nie mogą lekceważyć, a dostrzegły to już największe firmy komercyjne. Dostrzegła to również Międzynarodowa Asocjacja Kartograficzna (ICA), powołując w roku 2011 nową Komisję ds. Neokartografii.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza rzeźby brzegu na podstawie numerycznego modelu terenu

Strefa brzegowa morza to bardzo ważny gospodarczo i społecznie obszar
wzajemnej interakcji pomiędzy trzema żywiołami: lądem, morzem i atmosferą a obecnością
i działalnością ludzką. Od wieków człowiek obserwuje i bada wybrzeże w celu przewidzenia jego
zmiennej natury i ujarzmienia jej. Ochrona brzegu morskiego zmierza przede wszystkim do
powstrzymania i usuwania skutków niszczącej działalności morza. Aby działania takie mogły
przynieść pożądany skutek niezbędna jest wiedza o miejscu występowania najbardziej wrażliwych
i narażonych części brzegu. W tym celu przeprowadzono analizę rzeźby dla pasa technicznego
Urzędu Morskiego w Szczecinie z wykorzystaniem numerycznego modelu terenu. Numeryczny
model terenu z uwagi na duże możliwości jakie daje informatyka stał się istotnym elementem
w modelowaniu różnorodnych zjawisk przestrzennych w systemach GIS. W niniejszym
opracowaniu model utworzony na podstawie mapy zasadniczej z roku 2002 w skali 1:2000 był
podstawą do przeprowadzenia analiz i w rezultacie pozwolił na stworzenie klasyfikacji
morfologicznej badanego terenu i jego ocenę pod kątem zagrożeń od strony morza. Niniejsze
badania mogą służyć jako podstawa do bardziej złożonych analiz zmian rzeźby brzegu morskiego
z uwzględnieniem dodatkowych parametrów takich jak tempo erozji i akumulacji oraz wzrost
poziomu morza.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie możliwości automatycznego dopasowania obrazów o zbliżonych elementach orientacji zewnętrznej

Prowadzone eksperymenty wykorzystują założenie, że obrazy zarejestrowane za pomocą kamery cyfrowej mają zbliżone elementy orientacji zewnętrznej. Położenie stanowiska kamery względem układu terenowego, zdefiniowane jako współrzędne wektora wodzącego i kąty obrotu względem poszczególnych osi, mają wartości zbliżone dla sąsiednich klatek filmu. Warunki te umożliwiają zastosowanie bardzo szybkich i skutecznych technik automatyzujących znajdowanie wspólnych szczegółów na sąsiednich obrazach. Po wykonaniu tego połączenia możliwe jest odtworzenie obrazu rejestrowanego obiektu jako trójwymiarowego modelu. Ponadto dzięki wykorzystaniu wielu zdjęć jednocześnie wzrasta niezawodność pomiaru. Eksperymenty prowadzone w ramach niniejszego projektu mają za zadanie wprowadzenie niezawodnie działającej automatyzacji pozyskania trójwymiarowej informacji o kształcie badanych obiektów. Jako przygotowanie do pomiarów została wykonana kalibracja zdjęć oraz identyfikacja punktów reprezentujących te same obiekty w przestrzeni rejestrowanej sceny.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dobór materiałów do wytworzenia pasywnych celów kalibracyjnych oraz metodyka wyznaczania terenowej zdolności rozdzielczej kamer i skanerów termalnych

Precyzyjne wyznaczenie terenowej zdolności rozdzielczej sensorów termalnych jest problemem niezwykle istotnym przy pozyskiwaniu zobrazowań z pułapu lotniczego. Artykuł przedstawia możliwości wyznaczania terenowej zdolności rozdzielczej sensorów termalnych w oparciu o specjalnie do tego celu zaprojektowane testy kalibracyjne. Przedstawiono rodzaje istniejących termalnych celów kalibracyjnych. W artykule zostały omówione i przeanalizowane dwie podstawowe metody wyznaczania rozdzielczości terenowej na podstawie zobrazowań celów kalibracyjnych – metoda subiektywna oraz metoda obiektywna. Dokonano analizy istniejących pasywnych celów termalnych wykorzystywanych przez międzynarodowe zespoły Traktatu Open Skies. Cele, które spełniają rygorystyczne wymogi Traktatu są jednak przeważnie mało mobilne. Dlatego też prowadzone są dalsze prace nad doborem odpowiednich materiałów do wytworzenia pasywnych celów kalibracyjnych. W wyniku analizy danych pozyskanych z pomiarów Open Skies oraz własnych opracowań, można stwierdzić, że najwygodniejszym rozwiązaniem jest wykorzystanie materiałów tekstylnych do wykonania termalnych celów kalibracyjnych. Cele kalibracyjne wykorzystywane przez uczestników Traktatu Open Skies uniemożliwiają określenia zdolności rozdzielczej sensora dla dowolnej wysokości lotu. W artykule przedstawiono metodykę obiektywnego określania zdolności rozdzielczej sensora termalnego na dowolnym pułapie lotu na podstawie tkaninowych testów Siemmensa i przekoszkonej krawędzi wykorzystując do tego celu funkcję przenoszenia modulacji.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena przydatności poziomu multifraktalności do opisu wysokorozdzielczych danych pozyskanych przez satelity Landsat

W ramach pracy przeanalizowano 6 scen o trzydziestometrowej rozdzielczości pochodzące z satelitów Landsat 5, 7 i 8, zarejestrowane w sześciu zakresach długości fali i prezentujące obszar Warszawy. Stosując dwa algorytmy podziału dużych scen – sąsiadujący i pływający stworzono mapy multifraktalności. Przeprowadzona analiza pozwoliła ocenić, czy scena zarejestrowana w badanych zakresach wykazuje cechy multifraktalne oraz czy wybór rozmiaru podziału sceny w trakcie analiz ma istotny wpływ na uzyskane charakterystyki multifraktalne oraz ich błąd wyznaczenia. W ogólności pierwsza interpretacja przeprowadzonych analiz pokazała, że poziom multifraktalności stosowany dla danych o trzydziestometrowej rozdzielczości nie wykazuje bezpośredniego związku z formą pokrycia terenu. Należy przy tym jednak zaznaczyć, że rozważane dane nie zostały poddane wcześniejszemu przetworzeniu, co zgodnie z podjętą w pracy dyskusją, może stanowić jedną z metod polepszenia uzyskanych wyników.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Korelacja schematu aplikacyjnego z rozporządzenia fotogrametrycznego ze specyfikacjami danych INSPIRE

Uchwalona w 2007 r. Dyrektywa INSPIRE ma na celu doprowadzić do interoperacyjności zbiory i usługi danych przestrzennych w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Do osiągnięcia zamierzonego celu niezbędne jest przeprowadzenie szeregu zmian prawnych, organizacyjnych, technicznych w poszczególnych krajach. Jednym z wymagań należących do sfery technicznej jest dostosowanie infrastruktury danych, które będą udostępnianie do opracowanych specyfikacji danych. Specyfikacje danych są lub zostaną opublikowane dla każdego tematu danych, które zostały określone w załącznikach do Dyrektywy INSPIRE. „Fotogrametrycznymi” specyfikacjami są dwie specyfikacje z załącznika 2: ukształtowanie terenu (Elevation) oraz sporządzanie ortoobrazów (OrtoImagery). W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 3 listopada 2011 r. w sprawie baz danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego terenu (Rozporządzenie, 2011) schemat aplikacyjny UML składa się5 modeli (NMT - Numeryczny Model Terenu, Ortofoto, Zobrazowania oraz dwóch modeli pomocniczych). Specyfikacje danych tematów z załącznika 2 nie są jeszcze ostateczne, ale nie należy przypuszczać, że przy dalszych pracach mogą wystąpić jakieś rewolucyjne zmiany. W GUGiK została podjęta decyzja, że w pierwszym kroku dostosowywania polskich infrastruktur do wymogów Dyrektywy INSPIRE będzie opracowanie i uchwalenie rozporządzeń, w skład których będą wchodzić zharmonizowane i zintegrowane z normami ISO serii 19100 schematy aplikacyjne UML i GML. Celem artykułu jest wykonanie analizy porównawczej schematów aplikacyjnych ze specyfikacji danych INSPIRE oraz z rozporządzenia „fotogrametrycznego”. Jest to o tyle istotne, że dane udostępniane w ramach Dyrektywy INSPIRE powinny być zgodne, co do struktury ze specyfikacjami danych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Fotogrametryczny system cyfrowy bliskiego zasięgu do pomiarów ciała ludzkiego dla potrzeb rehabilitacji leczniczej

Metody fotogrametryczne jako metody bezkontaktowe są szczególnie przydatne do pomiarów wykorzystywanych dla celów rehabilitacji leczniczej. W Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej AGH w ramach współpracy z Zakładem Rehabilitacji Szpitala Wojskowego w Krakowie opracowano metodykę takiego pomiaru z wykorzystaniem małoobrazkowych aparatów fotograficznych. Ponieważ proces negatywowy i pomiar zdjęć za pomocą specjalistycznego sprzętu fotogrametrycznego znacznie wydłużały czas otrzymania wyników pomiaru, poczynione zostały próby opracowania systemu pomiarowego wykorzystującego cyfrowe aparaty fotograficzne. Na obecnym etapie prac system składa się z dwóch aparatów cyfrowych i oprogramowania pozwalającego na pomiar zdjęć, obliczenie przestrzennych współrzędnych pomierzonych punktów oraz graficzną interpretację wyników pomiaru. W celu wyznaczenia położenia punktów znajdujących się zarówno z przodu jak i z tyłu pacjenta wykorzystuje się rejestrację obrazu w zwierciadle. W referacie przedstawiono prace badawcze, mające na celu wykazanie fotogrametrycznej przydatności wybranych cyfrowych aparatów fotograficznych, założenia metody pomiaru i charakterystykę systemu pomiarowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna