rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Emancypacja kobiet jako kryterium oceny efektywności instrumentów mikrofinansowych

 Artykuł stanowi krytyczną analizę teorii o wysokiej skuteczności mikrokredytu jako narzędzia polityki rozwojowej ukierunkowanej na emancypację kobiet. Za wyznaczniki wysokiej efektywności instrumentów mikrofinansowych w wspieraniu praw społecznych i ekonomicznych kobiet uznawane są: wysoka spłacalność kredytów, ich wpływ na zatrudnienie i podnoszenie dochodu oraz wzrost konsumpcji. W artykule zwrócono uwagę na niebezpieczeństwo bezkrytycznego przyjmowania tychże przejawów działalności mikrofinansowej jako wyznaczników skuteczności mikrokredytu w emancypacji kobiet oraz podkreślono konieczność brania pod uwagę takich aspektów, jak dyspozycyjność dochodu, decyzyjność i wzrost możliwości realizacji społecznego potencjału kobiet. Autor artykułu zwraca również uwagę, że kobiety jako wrażliwa grupa społeczna w łatwy sposób mogą stać się przedmiotem nadużyć i manipulacji dynamicznie rozwijającego się systemu mikrofinansowego, w którym wola realizacji zysku coraz częściej przysłania społeczną misję instytucji mikrofinansowych.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Skuteczność umów o wymianie informacji podatkowych w relacjach z państwami stosującymi szkodliwą konkurencję podatkową

Artykuł podejmuje tematykę umów o wymianie informacji podatkowych (TIEA) zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską z tzw. krajami stosującymi szkodliwą konkurencję podatkową. Ze względu na fakt, iż porozumienia TIEA są relatywnie nowymi instrumentami w rzeczywistości nie tylko polskiej, ale również międzynarodowej, w badaniach podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy umowy o wymianie informacji podatkowych są rzeczywiście stosowane w celach utrzymania międzynarodowych relacji z „krajami niewspółpracującymi”. Metodą analityczno‑ ‑porównawczą zbadano aktualny stan prawny umów TIEA oraz jego wpływ na możliwość uzyskania informacji od administracji podatkowych terytoriów offshore. Na podstawie danych uzyskanych z Biura Wymiany Informacji Podatkowych w Koninie zanalizowano, czy uruchomione instrumenty prawne pozwalają Polsce na współpracę w omawianym zakresie. Późniejsze porównanie zebranych danych z informacjami uzyskanymi z administracji podatkowej Królestwa Niderlandów – kraju o znacznie dłuższej tradycji w wymianie informacji z terytoriami trzecimi – pozwoliło na dokonanie oceny efektywności wykorzystania polskich porozumień TIEA.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Rola monitoringu statystycznego na polskim rynku zamówień publicznych

W publikacji autor stawia hipotezę, iż rola monitoringu statystycznego na polskim rynku zamówień
publicznych polega na realizacji trzech celów. Celem pierwszym jest monitorowanie bieżącej
sytuacji na rynkach zamówień publicznych. Cel drugi to monitorowanie, przy zastosowaniu
instrumentarium statystycznego, faktycznych konsekwencji kolejnych zmian wprowadzanych do
polskiego systemu zamówień publicznych. Cel trzeci polega na obiektywnej ocenie stopnia realizacji
celów wyznaczanych zarówno przez krajową, jak i unijną politykę zamówień publicznych.
W monitoringu tym wykorzystywane były, jak dotąd, proste zestawienia i analizy statystyczne. Ich
wyniki były bardzo przydatne dla wszystkich interesariuszy systemu. Stawiany przez UE wymóg
podniesienia efektywności zamówień publicznych wymaga jednak obecnie podjęcia analiz statystycznych
o bardziej pogłębionym charakterze.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Ekonomiczne uzasadnienie dopuszczalności przełamywania monopolu patentowego

Ochrona własności intelektualnej jest realizowana głównie poprzez monopole prawne. Istnieją jednak okoliczności, w których prawo dopuszcza ich przełamywanie. W obszarze prawa własności przemysłowej są to przymusowe licencje oraz działalność organizacji standaryzacyjnych. Społeczne uzasadnienie istnienia tych wyjątków jest oczywiste. Konieczne jest jednak postawienie pytania o ich ekonomiczne uzasadnienie, gdyż osłabiają one motywację do prowadzenia działalności wynalazczej. W pewnym sensie przeczą więc głównemu celowi istnienia instytucji patentu. Przedmiotem analizy tego artykułu jest instytucja przymusowych licencji – zarówno jej podstawowa forma, której źródłem istnienia są decyzje organów administracyjnych (co ma miejsce głównie w branży farmaceutycznej), jak i wariant związany z ustanawianiem standardów, gdzie genezą obowiązku udzielenia licencji jest działalność organizacji standaryzacyjnych (czego znaczenie jest szczególnie doniosłe w telekomunikacji i informatyce). Przyjętą konwencją badawczą jest ekonomiczna analiza prawa.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Jednostka samorządu terytorialnego jako inwestor instytucjonalny w spółkach komunalnych

Artykuł prezentuje problematykę nadzoru właścicielskiego w kontekście wyzwań stawianych przed
JST. Przedstawiono w nim dyskusję nad pojęciem inwestor instytucjonalny oraz określono uwarunkowania,
jakie musi spełnić JST jako inwestor instytucjonalny. W końcowej części przedstawiono
analizę przypadku samorządu terytorialnego spełniającego funkcje inwestora instytucjonalnego
wraz z procedurą dotyczącą ewolucji postaw właścicielskich.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Polityka Unii Europejskiej w odniesieniu do odnawialnych źródeł energii – ramy prawne

Realizacja polityki Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska oraz poprawy bezpieczeństwa
energetycznego służy nie tylko zwiększeniu racjonalności wykorzystywania surowców energetycznych,
lecz także wspieraniu wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Odnawialne źródła
energii stanowią alternatywę dla paliw kopalnych i przyczyniają się do ograniczenia emisji gazów
cieplarnianych, różnicowania dostaw energii i zmniejszania zależności od niepewnych i niestabilnych
rynków paliw kopalnych. Artykuł prezentuje uwarunkowania prawne uwzględniające akty
prawa pierwotnego, wtórnego i tzw. prawa miękkiego realizujące etapy polityki Unii Europejskiej
w odniesieniu do odnawialnych źródeł energii.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Rentowność sektora bankowego w niestabilnym otoczeniu

Przyjęta hipoteza opiera się na założeniu, że sektor bankowy w Polsce po 2015 r. ponosi konsekwencje
ryzyk o charakterze politycznym i społecznym, które skutkują istotnym obciążeniem
finansowym banków i prowadzą do pogorszenia rentowności ich działalności.
Wyniki badań zaprezentowane w artykule pokazują, że aktualnie sektor banków komercyjnych
w Polsce posiada stabilną i silną bazę kapitałową, przewyższającą minimalne wymagania. Banki
są przygotowane kapitałowo na ograniczone pogorszenie warunków ich działalności. Osiągnęły
jednak w ostatnim roku niższe niż poprzednio wyniki finansowe. Pogorszyły się też wskaźniki
rentowności ich działalności. Pojawiają się zagrożenia, które mogą spowodować niekorzystne
zmiany w zaplanowanych wskaźnikach. Wyniki finansowe, będące zasadniczym źródłem wzrostu
zasobów kapitałowych zapewniających stabilność banku, obniżają się ze względu na spadek marży
odsetkowej i nieodsetkowej. W warunkach niskiego poziomu stóp procentowych w najbliższym
czasie nie można liczyć na zahamowanie tej niekorzystnej tendencji i należy spodziewać się spadku
zyskowności sektora bankowego.
Celem artykułu jest włączenie się do toczącej się dyskusji i poszukiwanie odpowiedzi na pytanie,
jakie czynniki i w jaki sposób determinują zmiany w kondycji ekonomicznej sektora bankowego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Egzekucja z ruchomości według włoskiego Kodeksu Postępowania Cywilnego – zagadnienia wybrane

Przedmiot badań: Regulacja polskiego Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z ruchomości w sądowym postępowaniu egzekucyjnym, obowiązująca od 1.01.2019 r., jest kontrowersyjna w wielu aspektach. Skłoniło to do analizy rozwiązań ustawodawstw obcych. W niniejszym opracowaniu jako przedmiot badań przyjęto prawo włoskie. Wybór tego porządku prawnego podyktowany jest istnieniem oryginalnych instytucji w egzekucji z ruchomości, w szczególności w kwestiach zmienionych w prawie polskim od 1.01.2019 r.
         Cel badawczy: Celem opracowania jest analiza warunków prawnych, w jakich przeprowadza się egzekucję z ruchomości we włoskim prawie egzekucyjnym. Przedmiotem zainteresowania Autora jest ustalenie, czy rozwiązania prawa polskiego wpisują się w model egzekucji z ruchomości obowiązujący w prawie włoskim. Autor postawił pytania dotyczące tego, w jaki sposób ustawodawca włoski uregulował zagadnienia miejsca przeprowadzania czynności zajęcia rzeczy, katalogu ruchomości bezwzględnie i względnie wyłączonych spod zajęcia, formy i czasu zajęcia, czynności zajęcia następczego oraz sprzedaż zajętych rzeczy.1
         Metoda badawcza: W opracowaniu posłużono się metodą dogmatyczną i prawnoporównawczą.
         Wyniki: W wyniku przeprowadzonej analizy włoskiego prawa egzekucyjnego i poglądów wyrażonych w doktrynie można dojść do wniosku, że w porównaniu z prawem obcym polskie przepisy o egzekucji z ruchomości są bardzo rygorystyczne i w praktyce zawężają zakres ich stosowania. Należy zwrócić uwagę na interesujące – z punktu widzenia dogmatyki prawa i praktyki egzekucyjnej – rozwiązania włoskiej egzekucji z ruchomości. Jak wynika z przeprowadzonych badań, ustawodawca wprowadził możliwość wydania w każdej sprawie na wniosek wierzyciela przez prezesa sądu lub wyznaczonego sędziego – zezwolenia komornikowi na zajęcie oznaczonych rzeczy, które nie znajdują się w miejscach należących do dłużnika, lecz podlegają sprzedaży egzekucyjnej. W prawie włoskim, inaczej niż w ustawodawstwie polskim, ustalono termin ważności czynności zajęcia, przyjmując, że traci ono moc po upływie czterdziestu pięciu dni, licząc od jego ukończenia w razie braku sprzedaży rzeczy lub zaliczenia ich wartości na poczet długu. Analiza prawnoporównawcza doprowadza także do wniosku, że polskie przepisy o sprzedaży zajętych w egzekucji ruchomości są bardzo sformalizowane. W prawie włoskim istnieją dwa zasadnicze sposoby spieniężenia rzeczy tj. sprzedaż komisowa i licytacyjna przy cyzm co istotne sprzedaż komisowa odbywa się zupełnie poza postępowaniem egzekucyjnym, bowiem zostaje przekazana podmiotowi trzeciemu do jej przeprowadzenia. Komisant sprzedaje rzeczy we własnym imieniu , na rachunek i zlecenie organu władzy publicznej.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Nagradzanie jako element polityki kulturalnej. Problematyka administracyjno-prawna

Przedmiot badań: Przedmiotem artykułu jest analiza administracyjnoprawnych aspektów honorowania działałań w sferze kultury jako elementu polityki kulturalnej państwa polskiego.
         Cel badawczy: Celem artykułu jest ukazanie polityki kulturalnej jako istotnego elementu strategii publicznej, mającego na celu harmonijny rozwój społeczeństwa. Autorka stawia tezę, że nagradzanie przez władze rządowe oraz jednostki samorządu terytorialnego osiągnięć w sferze kultury nie może być efektem działań koniunkturalnych, ale stanowić powinnno wyraz prowadzonej długofalowej strategii kulturalnej.
         Metoda badawcza: Badania opierają się na dogmatyczno-prawnej analizie przepisów polskiego prawa, w tym aktów prawa miejscowego oraz orzecznictwa i doktryny w kontekście prawa międzynarodowego i unijnego.
         Wyniki: W konkluzji przeprowadzonych rozważań Autorka stwierdza, że władzy publicznej przysługuje bardzo szeroki zakres kompetencji dyskrecjonalnych (uznaniowości) w zakresie nagradzania wybitnych ludzi kultury. Działania te – zasadniczo – nie podlegają żadnym formom weryfikacji instancyjnej i sądowej kontroli. Fundamentalną rolę odgrywają zatem podstawowe zasady konstytucyjne oraz tzw. wewnętrzne granice swobodnego uznania, wyznaczone określonymi imperatywami moralno-etycznymi, takimi jak dobro powszechne lub polityka administracyjna państwa.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Regulacja refleksyjna jako meta-regulacja

Przedmiot badań: Problematyka regulacji refleksyjnej wywiera obecnie coraz większy wpływ na praktykę, szczególnie w kontekście regulacji ryzyka. Świadczą o tym zmiany, jakie można dostrzec w kształtowaniu formy określonych strategii regulacyjnych. Konsekwencją tego jest zauważalne odejście od prób regulacji bezpośredniej i skoncentrowanie się na kontrolowaniu samego procesu regulacji.
         Cel badawczy: Celem artykułu jest próba przybliżenia czytelnikowi idei meta-regulacji (meta-regulation), która obok regulacji opartej na ryzyku (risk-based regulation) oraz regulacji responsywnej (responsive regulation) uchodzi za jedną z refleksyjnych strategii regulacyjnych. Rekonstrukcja ram teoretycznych dla strategii meta-regulacji zostanie zrealizowana w trzech krokach. Rozważania rozpocznie przedstawienie podstawowych założeń meta-regulacji. W efekcie tego możliwym będzie scharakteryzowanie relacji, jaka zachodzi pomiędzy regulatorem a adresatem regulacji oraz określenie roli, jaką w przestrzeni regulacyjnej odgrywają inni uczestnicy systemu regulacyjnego, w szczególności interesariusze zewnętrzni. Ostatni krok będzie zaś polegał na określeniu warunków sukcesu omawianej strategii regulacyjnej.
         Metoda badawcza: W tekście została zastosowana metoda analityczna polegająca na rekonstrukcji założeń strategii meta-regulacji z wykorzystaniem literatury zagranicznej.
         Wyniki: Analiza literatury z zakresu teorii regulacji pozwala przyjąć, że możliwym jest wyróżnienie co najmniej dwóch sposobów teoretyzowania strategii meta-regulacji (model refleksyjny i model responsywny). Sposoby te przekładają się na odmienne pojmowanie relacji zachodzącej na linii regulator – adresat regulacji, co jednocześnie skutkuje odmiennymi konsekwencjami praktycznymi obu ujęć. Przeprowadzone badania pozwalają również uznać, że choć meta-regulacja jest zależna od szeregu czynników, to stwarza szansę na przeprowadzenie modyfikacji w kresie sposobów i kierunków działań regulatora mających za swój przedmiot upowszechnienie i nadzorowanie strategii samoregulacji. 

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Instrukcja dla strażników więziennych z 4/16 marca 1853 r. w świetle akt Komisji Wojewódzkiej i Rządu Gubernialnego Płockiego

 Przedmiot badań: Przedmiotem badań była analiza przepisów wydanej w dniu 4/16 marca 1853 r. Instrukcji dla strażników więziennych regulującej procedurę przyjęcia do służby, zakres obowiązków strażników więziennych i ich odpowiedzialność dyscyplinarną. Zagadnienie to pozostawało na marginesie zainteresowań badaczy i nie doczekało się istotnego opracowania, w szczególności w zakresie analizy źródłowej.
         Cel badawczy: Celem badań była nie tylko ocena samych regulacji prawnych, ale przede wszystkim próba odpowiedzi na pytanie, jak te przepisy funkcjonowały w praktyce. Czy ich wprowadzenie odniosło zamierzony skutek w zakresie poprawy stanu służby więziennej, a także lepszej organizacji i funkcjonowania zakładów karnych. W tym celu wykorzystano materiał archiwalny zgromadzony w Archiwum Państwowym w Płocku w zespole Komisji Wojewódzkiej i Rządu Gubernialnego Płockiego.1
         Metoda badawcza: Przy pracy nad artykułem, co uzasadnia charakter badań historyczno-prawnych, wykorzystano przede wszystkim metodę badawczą dogmatyczną oraz historyczną.
         Wyniki: Pozytywnie należy ocenić przepisy stawiające kandydatom na strażników więziennych podstawowe wymogi kwalifikacyjne, a także wprowadzenie okresu próby, co pozwalało administracji więziennej w praktyce zweryfikować przydatność kandydata do zawodu. Niestety nowa Instrukcja nie zmieniła istotnie oblicza straży więziennej, co głównie wynikało po prostu z braku odpowiednich kadr chętnych do pracy. I mimo wprowadzonych regulacji nadal ogromnym problemem było pijaństwo wśród strażników oraz brak należytego nadzoru nad więźniami. Oceniając z kolei przepisy Instrukcji regulujące obowiązki strażników więziennych, wydaje się, iż od samego początku przepisy niezwykle drobiazgowe, wręcz kazuistyczne nie miały szans na wdrożenie w praktyce. Powszechnie zgłaszanym przez nadzorców więzień był problem wyegzekwowania od straży więziennej nawet podstawowych obowiązków wynikających z dotychczas obowiązujących regulacji. Niewątpliwie najpełniej udało się wdrożyć przepisy dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej. Analizowane źródła pokazują, iż nadzorcy więzień generalnie orientowali się w tych regulacjach i powoływali się na nie w postępowaniach dyscyplinarnych.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Wznowienie postępowania w słowackim postępowaniu sądowoadministracyjnym

Przedmiot badań: Do 1 lipca 2016 r. w słowackim porządku prawnym nie występowała skarga o wznowienie postępowania administracyjnego, lecz wznowienie postępowania w trybie kodeksu postępowania cywilnego (Občiansky súdny poriadok). W aktualnie obowiązującym akcie normatywnym – Spravny Sudny Poriadok – uregulowano w części piątej dwa nadzwyczajne środki prawne przysługujące od prawomocnego wyroku: skargę kasacyjną oraz skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
         Cel badawczy: Zakresem badań uczyniono skargę o wznowienie postępowania, próbując ustalić istotę i charakter tego środka prawnego, przesłanki dopuszczalności, a także przebieg postępowania wznowieniowego.
         Metoda badawcza: W opracowaniu wykorzystano przede wszystkim metodę empiryczno--dogmatyczną. Wsparto się nadto metodą historyczną i komparatystyczną.
         Wyniki: Katalog trzech przesłanek pozytywnych skargi o wznowienie postępowania ma mieszany charakter: jest to jedna przesłanka zaliczana do tzw. właściwych przyczyn wznowieniowych oraz dwie dotyczące niezgodności zaskarżonego orzeczenia z innymi orzeczeniami wydanymi przez sądy krajowe oraz trybunały i organy międzynarodowe. Skarga o wznowienie postępowania nie ma charakteru dewolutywnego, a jej wniesienie wywołuje skutek względnie suspensywny. Postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest dwufazowe: w pierwszej kolejności (iudicium rescindens) następuje badanie zachowania warunków rozpoznania skargi o wznowienie. Ten etap kończy się wyrokiem o dopuszczalności wznowienia lub odmową. Następnie przeprowadza się drugi etap (iudicium rescissorium), postępowanie wznowieniowe, w którym następuje merytoryczne rozpoznanie skargi.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Reform of the System of District Courts in Lithuania – are we Really Moving Towards Efficiency?

Artykuł zawiera analizę proponowanej reformy systemu sądów rejonowych na Litwie, a także
ocenę rzeczywistej potrzeby przeprowadzenia reformy wskazanych sądów pierwszej instancji.
Możliwość przeprowadzenia reformy w tym zakresie rozważana jest w oparciu na oficjalnych
statystykach Krajowej Administracji Sądowej, dotyczących obciążenia sądów. Analiza wyników
badań statystycznych pozwoliła stwierdzić, iż nie ma poważniejszych problemów w zakresie
realizacji prawa osób do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie w postępowaniach cywilnych
prowadzonych w sądach rejonowych Republiki Litewskiej. We wszystkich badanych sądach ilość
załatwianych spraw kształtuje się na poziomie nie niższym niż 98% ich rocznego wpływu do
danego sądu. Co najmniej 90% wszystkich tych spraw jest, co do zasady, załatwianych w okresie
pierwszych sześciu miesięcy. Stwierdzono też, że dysproporcja w obciążeniu pracą sędziów
w sądach rejonowych nie stanowi na Litwie istotnego problemu. Roczne obciążenie pracą jednego sędziego w największych litewskich miastach (Wilno, Kłajpeda, Kowno, Poniewież, Szawle) to
ok. 370 spraw cywilnych.
W mniejszych miastach średnia to ok. 300 spraw cywilnych rocznie. Podkreślono również,
że stosunek liczby asystentów do liczby sędziów kształtuje się w największych miastach na poziomie
0,8, zaś w mniejszych miastach – jedynie pomiędzy 0,3 a 0,5 asystenta na jednego sędziego.
Głównym założeniem planowanej reformy jest dokonanie połączenia sądów, w wyniku którego
z 49 istniejących sądów rejonowych ma pozostać 12. Istniejące sądy rejonowe nie uległyby likwidacji;
stałyby się częścią składową dużych sądów rejonowych – ich jednostkami organizacyjnymi
(wydziałami zamiejscowymi sądów rejonowych).
Autorzy dochodzą do wniosku, iż biorąc pod uwagę czas załatwiania spraw cywilnych, nie
ma konieczności podejmowania żadnych poważniejszych kroków zmierzających do reformy systemu
sądów rejonowych. Cel reformy może być osiągnięty bez radykalnych zmian w systemie sądów
rejonowych, tj. poprzez dalsze łączenie sądów rejonowych mających siedziby w niewielkiej
odległości od siebie, odrzucenie wymogu minimalnej liczby trzech sędziów w sądzie rejonowym,
odpowiednie unormowanie liczby asystentów w stosunku do liczby sędziów oraz – jeżeli okaże
się to potrzebne – scentralizowanie zamówień publicznych oraz innych funkcji na poziomie sądów
okręgowych albo Krajowej Administracji Sądowej.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Rynek finansowy jako miejsce przenikania się norm prawa prywatnego i prawa publicznego

Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza prawa rynku finansowego, jako specyficznej gałęzi
prawa, w ramach której normy prawa prywatnego koegzystują z normami prawa publicznego.
Autor, analizując przepisy kodeksu cywilnego oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
odnoszące się do przedmiotu obrotu na rynku finansowym, odpowiada na pytanie o charakter
stosunku regulacji publicznoprawnych do regulacji prywatnoprawnych w tym zakresie. Stosując
metodę opisową oraz metodę prawno-porównawczą, autor formułuje tezę o subsydiarnym charakterze
norm publicznoprawnych, poddając jednocześnie w wątpliwość zasadność Ulpianowskiego
podziału na prawo publiczne i prawo prywatne co najmniej w zakresie odnoszącym się do prawa
rynków finansowych.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne