rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mentor, coach, facylitator – trzy role doradcy zawodowego

W zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości nieustannym zmianom podlegają wykonywane zawody. Coraz częściej nie tylko rynek pracy, ale praktyka weryfikują przydatność profesji. One również wpływają na zmianę działań i wymuszają przeobrażenia filozofii wykonywania zawodu. W świetle powyższego spostrzeżenia autorka podejmuje wątek ról, jakie współcześnie rzeczywistość zawodowa stawia przed doradcą zawodu. Wprowadza czytelnika w świat coachingu, mentoringu i facylitatingu, obszarów działania osób profesjonalnie zajmujących się poradnictwem zawodowym. Autorka charakteryzuje te obszary, a następnie odnosi je do myślenia paradygmatycznego.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
INNOWACYJNE SPOSOBY WSPIERANIA I AKTYWIZACJI SPOŁECZNO-EKONOMICZNEJ OSÓB 60+ – NOWE PROPOZYCJE I DOBRE PRAKTYKI

Prezentowany artykuł jest odpowiedzią na ogólnospołeczną, a także ogólnoeuropejską dążność do tworzenia warunków i okoliczności do godnego starzenia się, starzenia optymalnego, pomyślnego. Czynników i warunków optymalizujących ten proces upatruje się w innowacyjnych sposobach aktywizacji osób starszych i nowoczesnych formach wspierania seniorów uruchamianych w różnorakich płaszczyznach życia indywidualnego, rodzinnego i społecznego. Jednym z bardzo istotnych obszarów aktywizacji osób w okresie późnej dorosłości jest aktywność zawodowa i ekonomiczna współczesnych seniorów. Artykuł jest próbą wykazania, że priorytetem i celem polityki społecznej powinno być wspieranie aktywnego starzenia się i aktywizacji zawodowej seniorów celem wydłużania ich życia zawodowego poprzez ich wtórne wejście na rynek pracy – zatrudnienie bądź samozatrudnienie. Takie właśnie modelowe działania promujące to podejście będą przyczyniały się do podniesienia dochodu finansowego osób 60+, a co za tym idzie do polepszenia jakości życia na emeryturze oraz do dalszego aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym. Na konieczność podejmowania refleksji i działania nad wypracowaniem modelu aktywizacji zawodowo-ekonomicznej osób 60+ wskazują dane demograficzne dotyczące zarówno Polski, jak i wielu krajów Europy. W świetle tych danych bardzo ważnym aspektem aktywności społecznej jest aktywność seniorów na rynku pracy, wymiarami której jest aktywność zawodowa i ekonomiczna, rozpatrywana w poszczególnych kategoriach wiekowych, począwszy od 60 roku życia.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Polski uniwersytet ludowy jako Szkoła dla Życia (1989-2014) – ćwierćwiecze rozczarowań i nadziei

Artykuł ukazuje losy uniwersytetów ludowych na ziemiach polskich w okresie III Rzeczypospolitej. Autor podejmuje próbę ukazania zarówno sposobów myślenia o miejscu instytucji nieformalnej edukacji dorosłych tego typu w środowiskach lokalnych poza dużymi aglomeracjami – zwłaszcza w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego, jak również praktycznych prób wprowadzania w życie modelu edukacyjnego wypracowanego przez środowisko uniwersytetów ludowych w tych miejscach kraju, w których w ostatnim dwudziestopięcioleciu podejmowano działania oparte o założenia „Szkoły dla Życia” M.F.S. Grundtviga i/lub jego zagranicznych czy polskich spadkobierców. Mimo iż ćwierćwiecze polskich przemian nie doprowadziło do rozwoju ruchu uniwersytetów ludowych w Polsce na miarę oczekiwań jego członków i protektorów, marzących u progu lat 90. XX wieku o jego upowszechnieniu się na wzór krajów skandynawskich, to jednak oświatowcy związani z Grundtvigiańską ideą ciągle wierzą w skuteczność tej sprawdzonej w przeszłości formuły edukacyjnej i mają nadzieję na jej trwanie i rozwój w przyszłości.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rozrzutność andragogiki, czyli o pewnym podręczniku Bogdana Suchodolskiego

Artykuł jest próbą włączenia Bogdana Suchodolskiego w krąg twór-ców współczesnej myśli andragogicznej. Lektura książki znamienitego humanisty, Skąd i dokąd idziemy (1939), zestawiona z jego ostatnim dziełem, Education permanente en profondeur (1993), prowadzi do interesujących wniosków, które rzuca-ją wiele światła nie tylko na twórczość samego Suchodolskiego, ale i początki funkcjonowania andragogiki jako dyscypliny naukowej

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Sytuacja przejścia na emeryturę (w świetle badań diagnostycznych)

Przejście na emeryturę najczęściej jest utożsamiane z zakończeniem okresu aktywności zawodowej i początkiem okresu starości. Jest ono przejściem z życia zawodowego w stan spoczynku. Emerytura może stać się początkiem nowej sytuacji psychicznej, społecznej, rodzinnej, ekonomicznej. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na pewne aspekty procesu przechodzenia na emeryturę. Szczególnie istotny staje się sam moment przejścia i okoliczności jakie mu towarzyszą. Autorka prezentuje wybrane wyniki badań diagnostycznych obrazujące złożoność sytuacji przejścia na emeryturę. Na ich podstawie zostały wyróżnione trzy wzory doświadczania przejścia na emeryturę, tego jak może zostać ono przeżyte i w jaki sposób wpłynąć na życie emeryta.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
JESZCZE RAZ O MITACH ANDRAGOGICZNYCH

W artykule przedstawiono hipotetyczne uzasadnienie tezy, że andragodzy ulegają dwóm mitom. Pierwszy polega na przekonaniu, że całożyciowe uczenie się jest konieczne, wręcz nieodzowne, by każdy człowiek (podkreślenie – każdy) mógł żyć w dzisiejszym, szybko zmieniającym się świecie. Jak się okazuje, można w tym świecie żyć, i to zupełnie nieźle, nie ucząc się. Wystarczy bowiem niemal mechanicznie wykonywać określone czynności lub raz nabyć umiejętność stosowania się do określonych instrukcji. Drugim mitem jest wiara w to, że podejmowanie przez człowieka dorosłego trudu uczenia się zarówno formalnego, jak i nieformalnego – odbywa się bez ponoszenia osobistych kosztów.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Proces zmian w poradnictwie edukacyjno-zawodowym. Dążenie do spójności, współpracy i dobrej jakości

Szybko zmieniający się świat, w którym żyjemy czyni przyszłość
bardzo niepewną i zmusza ludzi do poszukiwania pewnego rodzaju stabilności. Poradnictwo i doradztwo są jednym ze współczesnych sposobów wsparcia ukierunkowanego
na planowanie indywidualnego życia i rozwiązywanie problemów. Jak, w tej złożonej rzeczywistości, doradztwo i poradnictwo mogą stać się bardziej spójne? Jakie istnieją możliwości współpracy między doradcą a klientem, jak
również pomiędzy różnymi parterami zainteresowanymi poradnictwem (publicznymi i niepublicznymi) w obrębie kultury indywidualizmu i różnorodności opinii? Jak można zapewnić wysoką jakość usług doradczych w sytuacji, gdy mamy do
czynienia z mnogością dyskursów i praktyk oraz z wieloma różnymi instytucjami (profesjonalnymi i nieprofesjonalnymi) zaangażowanymi w procesy doradzania. Twierdzę, że doradcy, dzięki świadomej refleksji oraz podejmowaniu działań
doradczych dysponują potencjałem zdolnym pogodzić sprzeczności współczesnego płynnego świata, co może doprowadzić do pozytywnych zmian w codziennym życiu.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
PARENTYFIKACJA W RODZINIE W DOŚWIADCZENIACH MŁODYCH DOROSŁYCH

Rodzina stanowiąca naturalne środowisko wychowawcze dla mło- dego pokolenia, nie zawsze prawidłowo wywiązuje się z ról i zadań wychowawczych. Zdarzenia losowe, dysfunkcje powodują, iż role te zostają odwrócone, tj. dzieci przejmują zadania dorosłych. Określa się to terminem parentyfikacja. Celem podjętych badań było poznanie przeżywanych w okresie dzieciństwa doświadczeń związanych z parentyfikacją z perspektywy młodych dorosłych. Zostały one przeprowadzone wśród studentów Uniwersytetu Opolskiego, a wzięło w nich udział 300 osób. Respondenci doświadczający inwersji ról w rodzinach stają się silniejsi, odpowiedzialni, zaradni, zdobywają przydatne w życiu umiejętności. Przez całe życie nadmiernie poświęcają się innym, nie myśląc o zaspokojeniu własnych potrzeb. Problematyka ta powinna stać się dla pedagogów i andragogów obszarem zainteresowań naukowych, bowiem może niejednokrotnie wpływać na przystosowanie i funkcjonowanie jednostki w dorosłym życiu.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
CODZIENNOŚĆ JAKO PRZESTRZEŃ DOŚWIADCZANIA DOROSŁOŚCI I ZDOBYWANIA WIEDZY

Artykuł porusza kwestię codzienności jako przestrzeni doświadczania dorosłości. Jego celem jest zwrócenie uwagi na doniosłą rolę, jaką codzienność może stanowić w nieformalnej edukacji dorosłych. Za punkt odniesienia w niniejszych rozważaniach autorka przyjmuje filozofię codzienności Marii Szyszkowskiej, która nastawiona jest przede wszystkim na pozytywną identyfikację osób dorosłych z własnym sposobem życia. Artykuł będący teoretycznym rozwinięciem spostrzeżeń autorki, opartych na wieloletnich badaniach, przekonuje do rozpoznania codzienności jako istotnej wartości w życiu i uczynienia z niej materii samorozwoju dorosłego człowieka oraz poprawy relacji z innymi członkami społeczeństwa.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Feminizm w narracjach kobiet pochodzących ze środowisk wiejskich

Artykuł ukazuje współczesną sytuację kobiet mieszkających na obszarach wiejskich. Autorka podjęła próbę wyjaśnienia, co znaczy być „kobietą wiejską”, skupiając się nie tylko na deskrypcji realiów życia na wsi, lecz również na dekonstrukcji powszechnego stereotypu „kobiety wiejskiej”. W artykule ukazano zarówno kobiece spojrzenie na filozofię feministyczną, kobiecy sposób definiowania barier wynikających z płci i miejsca zamieszkania, jak i kiełkującą przemianę świadomościową kobiet od postawy adaptacyjnej w kierunku postawy emancypacyjnej.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Poradoznawstwo wobec ogólnej refleksji nad poradnictwem

W niniejszym artykule autorka prezentuje teorie poradnictwa, które są reprezentatywne dla refleksji nad poradnictwem w krajach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych. Autorka próbuje również określić specyfikę polskich rozważań poradoznawczych. Polscy badacze poradnictwa traktują poradnictwo jako rodzaj aktywności ludzkiej, który może być opisany nie tylko na gruncie psychologii – jak jest opisywany w wielu krajach – lecz także może być przedmiotem rozważań
odrębnej subdyscypliny. Główna różnica pomiędzy polskimi teoriami poradnictwa a teoriami pochodzącymi z innych krajów, zdaniem autorki tekstu, polega na odmiennym podejściu do badań i teorii poradnictwa. W Polsce mają one charakter
bardziej ogólny i abstrakcyjny – badania nie są skoncentrowane np. na poradnictwie kariery lub poradnictwie psychologicznym. Polskie teorie poradnictwa mają zatem na uwadze całość procesu/zjawiska, nie skupiają się jedynie na pragmatycznym
aspekcie tej działalności. Pragmatyczne podejście zauważalne jest u takich badaczy, jak Corey, McLoad, Nelson-Jones, Savickas i inni. Każda z tych teorii została opisana
w artykule.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kobiety w sytuacji krytycznej - adult floating na scenie (andragogiczne wątki w edukacji teatralnej)

Artykuł został oparty na doświadczeniach pracy teatralnej w amatorskim teatrze studenckim. Refleksje dotyczące doświadczeń pedagogicznych z młodym dorosłym zostały skonstruowane na podstawie kategorii zawieszenia w dorosłości (floating). Uczestnictwo w kulturze poprzez aktywne działanie w studenckim teatrze to jedna z form edukacji dorosłych. Budowanie scenicznej postaci, współpraca z drugim człowiekiem, nauka podstaw aktorskiego rzemiosła to ważne doświadczenie biograficzne o egzystencjalnym i rozwojowym charakterze.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Problematyka dorosłości w czasopiśmie włoskim - „Adultita”

Analizując treść włoskiego czasopisma „Adultita”, które wychodziło w latach 1995-2008 autorka koncentruje się na niezwykle zróżnicowanej problematyce, w której centrum stał człowiek dorosły. Promotorami i redaktorami pisma wychodzącego dwa razy w roku byli – Ducio Demetrio, Ettore Gelpi i Pierre Dominice. Obok bolączek ludzi dorosłych i sposobów radzenia sobie z nimi w społeczeństwie włoskim, znajdujemy w piśmie także ważne treści natury metodologicznej. Nie ulega wątpliwości, iż dorosłość współcześnie żyjącego człowieka coraz bardziej i częściej przypomina podróż po wzburzonym oceanie niż płynięcie po spokojnych wodach.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nowy wymiar poradnictwa w ujęciu Rezolucji dotyczącej integracji całożyciowego poradnictwa ze strategiami uczenia się przez całe życie

Artykuł przedstawia najnowsze trendy europejskie w myśleniu o poradnictwie, które zawarte zostały w rezolucji dotyczącej integracji całożyciowego poradnictwa ze strategiami uczenia się przez całe życie. Analizowany tu dokument zawiera wiele informacji na temat współczesnych funkcji poradnictwa oraz propozycji konkretnych rozwiązań, które przyczynić się mogą do zwiększenia znaczenia poradnictwa i wykorzystania jego potencjału. Kluczowym hasłem dokumentu jest
poradnictwo całożyciowe, które może stanowić inspirację, ale i skłaniać do refleksji nad współczesną kondycją polskiego poradnictwa.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
WOKÓŁ KATEGORII „SPOTKANIA” W WYBRANYCH RELACJACH EDUKACYJNYCH OD NAUCZANIA W OKRESIE ANTYKU DO WSPÓŁCZESNYCH POSTACI UCZENIA SIĘ DOROSŁYCH

w artykule przedstawiono historiozoficzne rozważania na temat spotkania jako kategorii filozoficznej, która może stanowić jedno z konstytutywnych pojęć w opisie specyfiki aktywności edukacyjnej dorosłych. W zaproponowanym czteropoziomowym modelu autor poszukuje uzasadnień do zróżnicowania natury spotkania w zależności od dominującego w określonym modelu edukacji i czasie historycznym procesu nauczania lub uczenia się. W części końcowej zaprezentowano wybrane wyzwania, jakie wynikają z pojawiających się na rynku edukacyjnym postkonstruktywistycznych form dedykowanych dorosłym.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Stresory studentek i studentów studiów niestacjonarnych

Artykuł podejmuje problematykę stresu, z jakim radzą sobie studentki i studenci studiów niestacjonarnych. W odpowiedzi na pytanie zamieszczone w kwestionariuszu badawczym, które dotyczyło wyzwań, problemów i trudności, z jakimi mieli styczność badani, uzyskano opis około dwustu pięćdziesięciu różnych stresorów. Podzielono je następnie według treści na kilka grup. Najliczniejsza grupa trudności dotyczyła wykonywanej przez badane osoby pracy lub jej braku. Kolejne kategorie skupiały problemy dotyczące godzenia życia zawodowego, rodzinnego i wyzwań związanych ze studiowaniem. Obciążające okazały się także: brak czasu dla rodziny i bliskich, trudności materialne, przeżywanie choroby własnej lub kogoś bliskiego. Wyniki uwzględniają podział w stresorach spostrzeganych przez kobiety i mężczyzn. Liczba i rodzaj trudności podawanych przez badane osoby mogą wskazywać na fakt, że studiowanie w trybie niestacjonarnym wiąże się z wysokim poziomem natężenia stresu u osób, które taką formę studiów podjęły.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Tranzycja jako nowa kategoria biograficzna we współczesnym poradnictwie zawodowym

Zmiany zachodzące w otaczającej rzeczywistości implikują zmiany
w sposobach jej opisywania i interpretowania. Także współczesna refleksja poradoznawcza zmierza w kierunku redefiniowania kluczowych kategorii, używanych do opisywania zjawisk w poradnictwie. Jednym z ważniejszych pojęć, pojawiających
się w analizach z zakresu poradnictwa zawodowego w ostatnich latach – jest tranzycja. W zależności od perspektywy teoretycznej tranzycje są ujmowane jako: okresy przejściowe z jednego etapu rozwoju na kolejny, jako zmiany spowodowane przez nagłe, przypadkowe zdarzenie, jako przekształcenie kontekstu (lub kontekstów) lub jako procesy wypracowywania zmiany. Niezależnie jednak od przyjętego podejścia tranzycje stają się jedną w wielu kategorii biograficznych, co pociąga za sobą konsekwencje
w postaci przekształcania praktyki doradczej, nabycia nowych kompetencji doradców i zastosowania innych strategii działania. Współcześni doradcy mają za zadanie wspieranie w opracowywaniu planów kariery projektów dotyczących kolejnych zadań, tworzeniu podmiotowości, konstruowaniu wielu scenariuszy życia oraz
w stawianiu czoła tranzycjom.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Profesor Jadwiga Nowak – wielość myśli, wielość portretów

W artykule, autor przypomniał sylwetkę Jadwigi Nowak, Profesora Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego, pierwszego kierownika Katedry Pedagogiki Dorosłych. Opisując sylwetkę uczonej wyeksponowano zwłaszcza te wątki, które w polskiej debacie andragogicznej zainicjowała Profesor Jadwiga Nowak m.in.; znaczenie twórczości, rolę pracy zawodowej w rozwoju osobistym dorosłego, czy miejsce jakie zajmuje w koncepcjach edukacji całożyciowej problematyka wartości. Przypomniano inicjatywy Pani Profesor promujące rozwój środowiska polskich andragogów oraz ważniejsze funkcje jakie pełniła podejmując różnorodne inicja-tywy wydawnicze. Podkreślono niepowtarzalność osobowości uczonej.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
W POSZUKIWANIU (OD)CIENI MACIERZYŃSKICH DOŚWIADCZEŃ – PEREGRYNACJE ANDRAGOGICZNO-BIOGRAFICZNE

Celem niniejszych rozważań jest ukazanie odcieni a zatem blasków i cieni kobiecych doświadczeń biograficznych związanych z macierzyństwem, kobiecej prawdy na temat przeżywania oraz doświadczania przez siebie macierzyństwa. „Odcieni” tych doświadczeń autorka poszukuje w narracjach samych kobiet przedstawianych przez różnych autorów, ale również w naukowych projektach badawczych związanych z macierzyństwem.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przygotowanie do dorosłości - być i stawać się dorosłym

Tekst ukazuje ważne praktyczne zagadnienie, jakim jest przygotowa- nie do dorosłości, które rzadko bywa przedmiotem refleksji i badań andragogicznych. Autorka przedstawia je w kilku obszarach: rozumienia terminu „przygotowanie do dorosłości”, powiązania między koncepcją przygotowania do dorosłości a modelami dorosłości, fazami i zakresami przygotowania do dorosłości, znaczenia koncepcji przygotowania do dorosłości dla współczesnych społeczeństw. Opracowanie kończy się m.in. rekomendacjami pedagogicznymi.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Organizacyjne uczenie się – między teorią a praktyką. Stan i perspektywy dyskursu na temat statusu organizacyjnego uczenia się w Niemczech

Autorka prezentuje istotę i założenia organizacyjnego uczenia się w niemieckiej debacie naukowej. Geneza i rozwój dyskursu sięgają lat 60/70. i kręgu anglosaskiego. Faza ekspansji na tereny Europy rozpoczęła się jednak dopiero w latach 80. W artykule znaleźć można odwołanie do dorobku naukowców, których nazwiska pojawiają się w rozważaniach w kontekście uczenia i organizacji. Uwidacznia się w nim także wieloaspektowość prowadzonego dyskursu, co związane jest z zogniskowaniem wokół problematyki organizacyjnego uczenia się przedstawicieli wielu dyscyplin naukowych. Przeprowadzona analiza nie prezentuje jednorodnego zjawiska, wskazuje jednak na kierunek ewolucji tej koncepcji, w okresie od jej powstania do czasu obecnego, jak również pozwala na czerpanie impulsów do własnych przemyśleń w tym zakresie.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
MIĘDZY ROZŁĄKĄ A LEPSZYM ŻYCIEM – DOŚWIADCZENIE NIEOBECNOŚCI BLISKICH NA SKUTEK MIGRACJI W NARRACJACH LUDZI STARYCH

Artykuł jest doniesieniem z badań nad specyfiką doświadczania przez seniorów nieobecności bliskich na skutek ich migracji. Analizom poddano 9 narra- cji osób starszych, uzyskanych za pomocą indywidualnego wywiadu pogłębionego. W artykule zaprezentowano fragmenty wyników badań, wątki znaczące dla zilustro- wania specyfiki doświadczenia rozłąki w badanej grupie seniorów.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Marzenia w przestrzeni życiowej seniorów – konteksty, znaczenia

W artykule podjęto rozważania na temat marzeń seniorów. Wyjaśniając kategorie takie jak czas i przestrzeń, autorka podjęła próbę ukazania marzeń jako elementu przestrzeni życia i czasu życia, odnosząc je szczególnie do starości. Zadała pytanie: czy w przestrzeni życiowej seniorów znajdują się marzenia, jak też: jakie towarzyszą im konteksty i znaczenia? Marzenia autorka przedstawiła jako kategorię pedagogiczną, przydatną w budowaniu wiedzy o człowieku, jego potrzebach, możliwościach, pragnieniach (poznając marzenia seniorów można poznawać starość). W konkluzji autorka stwierdza, iż w przestrzeni życiowej seniorów jest miejsce na marzenia, uznając, iż rozbudzanie marzeń mogłoby stać się solidnym narzędziem przygotowania do starości rozumianej jako budzenie motywacji do wiary w możliwość przekraczania zastanej rzeczywistości.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
KSZTAŁTOWANIE LOKALNEJ POLITYKI PUBLICZNEJ W DUCHU PARTYCYPACJI OBYWATELSKIEJ JAKO PRZESTRZEŃ DOŚWIADCZANIA DOROSŁOŚCI

Niniejszy artykuł podejmuje kwestie społecznego kontekstu edukacji człowieka dorosłego, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń nabywanych w procesie partycypacji obywatelskiej. Za jedno z narządzi wspierających aktywność obywatelską uznać można budżet partycypacyjny, który w artykule łączę z partycypacyjnym wymiarem kształtowania lokalnych polityk publicznych. Charakteryzując ideę budżetu partycypacyjnego oraz jego realizację na przykładzie Krakowa, staram się ukazać edukacyjny wymiar tego narzędzia.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wkład Wilhelma Flitnera (1889–1990) w kształtowanie się niemieckiej teorii oświaty dorosłych okresu Republiki Weimarskiej (1918–1933)

W artykule został poddany analizie wkład Wilhelma Flitnera (1889-1990) w kształtowanie się teoretycznych podstaw oświaty dorosłych czasów Republiki Weimarskiej (1918-1933). Przedstawiona została krótka biografia i doro-bek naukowy Flitnera. Na tle negacji humanistycznego ideału kształcenia według Humboldta i krytyki kultury schyłku okresu wilhelmińskiego ukazano pozostającą pod wpływem filozofii Diltheya teorię pracy oświatowej z dorosłymi. Artykuł na-świetla związek andragogiki z pedagogiką ogólną oraz porusza kluczowe zagad-nienia metodologiczne z zakresu oświaty dorosłych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika