rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zanieczyszczenie mikrobiologiczne gleby na terenie roslinno-glebowej oczyszczalni sciekow

W artykule podjęto próbę określenia wpływu nawodnień ściekami bytowo-gospodarczymi na mikrobiologiczne zmiany zanieczyszczenia gleb w rejonie oczyszczalni roślinno-glebowej. Jako wskaźniki zanieczyszczenia mikrobiologicznego przyjęto miano coli typu fekalnego, miano Clostridium perfringens, ilość bakterii saprofitycznych i obecność jaj Ascaris sp. Badania prowadzone były na obiekcie poddanym normalnej eksploatacji i obejmują wszystkie pory roku. Badania wykazały, że czynnikiem decydującym o tym, że gleby na terenie oczyszczalni uznano za zanieczyszczone, jest obecność jaj helmintów. Potwierdzono także doskonałe możliwości gleby jako filtru bakteryjnego chroniącego wody podziemne przed zanieczyszczeniem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zakres i miejsce techniki rolniczej w strukturze nauki

Praca dotyczy porządkowania podstawowych definicji i pojęć związanych z techniką rolniczą. Na tle nauk rolniczych ukazuje miejsce i zakres techniki rolniczej w całym kompleksie gospodarki żywnościowej, wyróżniejąc w niej trzy poddyscypliny. W każdej z nich wyodrębniono główne kierunki badawcze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kierunki zagospodarowania rolniczego obszarow Beskidu Wysokiego

W opracowaniu przedstawiono charakterystykę przyrodniczo- rolniczą obszaru Beskidu Wyspowego, z uwzględnieniem podziału wysokościowego na cztery piętra (do 500 m, 500-700 m, 700- 1000 m i powyżej 1000 m npm.) oraz 5 klas nachylenia zboczy (0-6º, 6-11º, 11-16º, 16-20º i powyżej 20º). Ponadto w opisie części rolniczej podano plonowanie podstawowych roślin, uprawianych w obszarze Beskidu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie superabsorbentow w uprawie papryki pod oslonami

Celem badań była ocena wpływu trzech superabsorbentów (Ekosorb sodowy, Ekosorb potasowy, Aqua Gel) jako komponentów podłoża na plon oraz zawartość suchej masy i witaminy C w owocach papryki odmian Lamuyo i Sirono. Dodatek superabsorbentów do podłoża z substratu torfowego miał niewielki wpływ na wielkość plonu papryki ogółem, ale zwiększył plon handlowy. Zastosowanie Ekosorbu potasowego powodowało niewielki wzrost zawartości suchej masy i witaminy C w owocach papryki. Plon odmiany Lamuyo był nieco mniejszy niż odmiany Sirono, ale owoce tej odmiany zawierały więcej witaminy C.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wlasciwosci biochemicznych gleby zanieczyszczonej atrazyna. Czesc I.Oddzialywanie atrazyny zawartej w Gesaprimie 500 FW na aktywnosc wybranych enzymow glebowych

W doświadczeniu laboratoryjnym badano wpływ zanieczyszczenia gleby herbicydem Gesaprim 500 FW na aktywność dziewięciu enzymów glebowych. Próbki czarnej ziemi wytworzone z gliny lekkiej pylastej zanieczyszczono Gesaprimem 500 FW. W doświadczeniu zastosowano trzy stężenia: najniższe było optymalne, zalecane przez producenta, a kolejne 10 i 100-krotnie wyższe. W czasie tygodnia trwania doświadczenia próbki glebowe utrzymywano w optymalnych warunkach wilgotności i temperatury: 60% m. p. w. i 20°C. W 1., 3., i 7. dniu doświadczenia badano aktywność fosfatazy kwaśnej i zasadowej, reduktazy azotanowej, ureazy, peroksydazy, deaminazy argininowej, proteazy, dehydrogenaz i β-glukozydazy według ogólnie przyjętych metod. Wyniki badań wskazują, że do oceny wpływu atrazyny na środowisko glebowe najbardziej przydatne są dehydrogenazy, ureaza, reduktaza azotanowa i β-glukozydaza. Aktywność tych enzymów, zwłaszcza po zastosowaniu dawek najniższych, była wyraźnie hamowana, a zaobserwowana inhibicja sięgała nawet do 20 - 50%. Aktywność pozostałych enzymów nie zmieniała się pod wpływem atrazyny bądź obserwowano przejściową aktywację. Badania potwierdzone zostały statystycznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena technologiczno-ekonomiczna niektorych sposobow wykorzystania wapna defekacyjnego

Przeprowadzono symulację wykorzystania trzech różnych metod zagospodarowania wapna defekacyjnego w dwóch wybranych cukrowniach. Uzyskane wyniki posłużyły do oceny porównawczej tych metod.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw lugowania i mocznikowania slomy na stopien rozkladu suchej masy, weglowodanow strukturalnych oraz bialka w zwaczu

Przeprowadzono ługowanie i mocznikowanie metodą „dip treatment” w różnych stężeniach NaOH - 0,6, 1,2 i 1,8% oraz mocznika 1, 2 i 3%. Stopień rozkładu suchej masy, NDF i białka oznaczono metodą „in sacco”. Ługowanie słomy zwiększyło istotnie rozkładalność suchej masy i NDF w żwaczu. Największe różnice zaobserwowano pomiędzy słomą uszlachetnianą w 0,6 i 1,2% roztworze NaOH, zwiększenie stężenia NaOH do 1,8% w niewielkim stopniu poprawiło rozkładalność NDF w żwaczu. Stężenie ługu 1,2% należy uznać jako optymalne dla tej metody uszlachetniania słom zbożowych. Zróżnicowanie stężenia mocznika nie miało wpływu na rozkładalność żwaczową węglowodanów strukturalnych, natomiast mocznikowanie słomy zwiększyło tempo rozkładu azotu w żwaczu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skuteczność selekcji w obrębie linii dopełniających (typu O) buraka cukrowego na właściwości biologiczne i gospodarcze

Celem pracy była identyfikacja samozgodnych roślin w 5 liniach typu O. Ogółem zaizolowano po 3 pędy na każdej z 200 wybranych roślin. Część roślin nie zawiązała nasion. Do dalszej selekcji wybrano tylko te rośliny, które zawiązały minimum 150 nasion. Wybrane rośliny S1 ponownie izolowano i otrzymano pokolenie S2. Większość roślin była prawie jednolita co do pokroju, wielkości nasion i gęstego osadzenia na pędach nasiennych. Najlepsze potomstwa S2 rozmnożono w 37 szkółkach chowu siostrzanego. Wartość wybranych 11 potomstw S2 (Fl S2) porównano w doświadczeniach polowych. Plon korzeni zmniejszył się i wynosił 75,2-91,8%, a zawartość cukru była niższa lub zbliżona do średniej wzorca.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Degradacja gleb w obrębie byłego poligonu "Borne Sulinowo"

Po opuszczeniu przez wojska radzieckie (1992 rok) poligonu „Borne Sulinowo” stwierdzono, iż na 26,3% ogólnej powierzchni obiektu występują tereny o zdegradowanej warstwie glebowo-roślinnej. Skutki degradacji środowiska przyrodniczego wyrażały się: zniszczeniem pokrywy glebowej (poziomów genetycznych gleby), zanieczyszczeniem chemicznym gleby, zanieczyszczeniem runa i mechanicznym uszkodzeniem drzewostanów, wylesianiem gruntów oraz nasilaniem się pożarów.
Na mapie obszaru poligonu ukazano: - kartograficzne rozmieszczenie wymienionych form degradacji; - ocenę zanieczyszczenia środowiska przyrodniczego tego obszaru metalami ciężkimi przy użyciu mchów Pleurozium schreberi i Hypnum cupressiforme jako biowskaźników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przedsiebiorczosc wlascicieli gospodarstw rozwojowych w Euroregionie 'Pro-Europa-Viadrina' z wykorzystaniem szans polozenia przygranicznego

Określono czynniki warunkujące zachowania przedsiębiorcze właścicieli gospodarstw rozwojowych w rolnictwie na obszarach wiejskich Euroregionu „Pro- Europa-Viadrina”. Szczególnie ważnym zagadnieniem jest rozwój przedsiębiorczości w rolnictwie i jego otoczeniu w oparciu o możliwości wykorzystania szans położenia przygranicznego, współpracy transgranicznej oraz zasobów gospodarstw i lokalnego środowiska. Badania zostały przeprowadzone w czwartym kwartale 2002 roku na obszarach wiejskich Euroregionu „Pro-Europa-Viadrina”. W pracy wykorzystano wyniki badań, które uzyskano w oparciu o wywiad z losowo wybranymi 82 właścicielami gospodarstw rozwojowych. Z badań wynika, że właściciele gospodarstw rozwojowych posiadają szereg korzystnych cech społeczno-zawodowych (stosunkowo niski wiek, wysokie wykształcenie, duża aktywność społeczna i gospodarcza), które pozwalają im rozwijać przedsiębiorczość w oparciu o zasoby położenia bliskości granicy, współpracę transgraniczną oraz zasoby własnych gospodarstw i lokalnego środowiska. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że właściciele gospodarstw rozwojowych możliwości zwiększenia swoich dochodów dostrzegają głównie w zwiększaniu skali produkcji rolniczej w oparciu o rozwój przedsiębiorczości i integrację poziomą rolników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja czesci nadziemnych melisy lekarskiej [Melissa officinalis L.] i bazylii wlasciwej [Ocimum basilicum L.] na zalewanie korzeni

Zbadano wpływ 7-dniowego zalewania systemu korzeniowego na aktywność fotosyntetyczną i wymianę gazową, parametr Fv/Fm fluorescencji chlorofilu a oraz procesy wzrostowe części nadziemnych melisy lekarskiej (Melissa officinalis L.) i bazylii właściwej (Ocimum basilicum L.). Zalewanie hamowało procesy wzrostowe pędów bazylii, natomiast tempo elongacji pędów melisy utrzymywało się na poziomie roślin kontrolnych. Zalewane rośliny bazylii charakteryzowały się około 30-proc. spadkiem fotosyntezy netto, transpiracji, przewodnictwa szparkowego i parametru Fv/Fm. W przypadku melisy wymiana gazowa i wartości parametru Fv/Fm utrzymywały się na tym samym poziomie kontroli. Zaobserwowano także zwiększoną zawartość antocyjanów w liściach tego gatunku pod wpływem zastosowanego stresu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Edukacja ekologiczna jako forma przeciwdzialania zagrozeniom srodowiska przyrodniczego

W artykule omówiono zagadnienie edukacji ekologicznej ludności wiejskiej. Zagrożenia równowagi środowiskowej są bowiem często pochodną niskiego poziomu wykształcenia mieszkańców wsi. Wskazano, iż właściwa modyfikacja zachowań lokalnej społeczności, poprzedzona zmianą jej postaw i systemu wartości, może w istotnym stopniu przyczynić się do poprawy stanu środowiska przyrodniczego. Służy temu stworzenie właściwego dla danego obszaru modelu edukacji ekologicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Działanie nastepcze symulowanej imisji siarki oraz wapnowania na bilans siarki w glebie

Trzyletnie badania lizymetryczne prowadzono w wybranych obiektach z glebą brunatną, które wcześniej przez 6 lat były poddane symulowanej imisji siarki w formie kwasu siarkowego.
Stwierdzono negatywny następczy wpływ symulowanej imisji siarki na ilość uzyskiwanych przesączy glebowych, stężenie w nich S-SO₄ i straty siarki z gleby w procesie wymywania. Wpływ ten zwiększał się w miarę wzrostu symulowanej imisji siarki. Obliczono, że około 80% zastosowanej w doświadczeniu siarki uległo akumulacji w glebie. Wapnowanie nie miało większego wpływu na bilans siarki i jej akumulację w glebie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zaleznosc pomiedzy wystepowaniem zarazy ziemniaka w okresie wegetacji oraz zawartoscia azotanow [V] w bulwach ziemniaka po zbiorze

Prześledzono zależności pomiędzy zróżnicowanym nawożeniem NPK, zawartością azotanów(V) w bulwach ziemniaka a nasileniem występowania zarazy Phythophthora infestans na plantacji ziemniaka. Rozwój zarazy na roślinach w okresie wegetacji zależał od warunków klimatycznych i dawki nawożenia mineralnego. Najwyższe indeksy porażenia wystąpiły na odmianie Rywal przy dawce 160 kg N·ha⁻¹ (Ip = 63,6%) w zimnym i mokrym roku 2004. Najniższe porażenie patogenem zanotowano w 2003 roku na odmianie Tokaj nawożonej dawką 40 kg N·ha⁻¹ (Ip = 22,6%). Analizy bulw na zawartość NO₃⁻ wykazały ścisłą zależność ilości azotanów(V) od wzrastającej dawki nawożenia mineralnego. Bezpiecznym poziomem nawożenia NPK, przy którym nie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnej normy 200 mg NO₃⁻·kg⁻¹ świeżej masy bulw, była dawka N₄₀P₁₇K₅₀. Wyższe dawki NPK sprzyjały nagromadzaniu NO₃⁻, szczególnie przez odmianę Tokaj. Stwierdzono istotny związek pomiędzy stopniem porażenia roślin w czasie wegetacji i zawartością NO₃⁻ w bulwach po zbiorze. Większą zawartością azota- nów(V) charakteryzowały się bulwy spod roślin w mniejszym stopniu porażanych przez Phytophthora infestans.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Start i biostart - zoptymalizowane podloza do otoczkowania nasion oraz do siewu z nasionami i nawozami w uprawie przyjaznej srodowisku

W uprawie przyjaznej środowisku zaprawione nasiona otoczkuje się zoptymalizowanym podłożem Start lub Biostart, bądź też miesza z tym podłożem, dodaje odpowiedni nawóz, miesza i mieszaninę wysiewa uniwersalnym siewnikiem do nasion. Nie stosuje się rzutowego nawożenia przedwegetacyjnego i nie nawozi międzyrzędzi. Pogłównie dokarmia się rośliny o dłuższym okresie wegetacji nawozami dolistnymi uodparniającymi przeciw patogenom. W pracy badano wpływ podłoży Start i Biostart w uprawie przyjaznej środowisku na wschody i plon rzodkiewki Saxa na torfie wysokim i mineralnej glebie płowej. Biostart jest lepszy dla rzodkiewki niż Start, dawka obornika granulowanego Pollina 20 g na 1 mb jest wystarczająca do dobrego plonowania na glebie mineralnej i przypuszczalnie za mała - na jałowym torfie wysokim.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Związek między zanieczyszczeniem metalami śródpolnych oczek wodnych i stałością lustra wody a roślinnością strefy wodnej i buforowej

Celem badań było określenie związku między właściwościami środowiska wodnego a szatą roślinną strefy buforowej i wodnej śródpolnych oczek. Badania oparto na analizie stężenia Fe, Mn, Zn i Cu w wodzie oraz składzie gatunkowym roślin 10 zbiorników. Pomiary chemiczne przeprowadzono techniką absorpcyjnej spektrometrii atomowej. Ustalono, że wody śródpolnych oczek charakteryzowały się dużą zmiennością stężenia badanych metali, a w przypadku Zn i Cu odpowiadały I klasie czystości wód. Rozwinięta strefa buforowa zbiorników stała się miejscem deponowania odpadów, co znalazło odzwierciedlenie w większym stężeniu Fe i Cu w wodzie w porównaniu z oczkami niezanieczyszczonymi, pomimo większego zróżnicowania roślin tworzących strefę buforową zanieczyszczonych oczek. Zanik Antennaria dioica nie był związany z wielkością stężenia Mn w wodzie. Obecność np. Agrostis stolonifera czy Carex gracilis w streﬁe wodnej zanieczyszczonych oczek mogła się przyczynić do obniżenia stężenia Mn i Zn w wodzie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany wlasciwosci chemicznych i ogolnej zawartosci Cu, Zn i Mn w glebach erodowanych wsi Ginawa [woj.zachodniopomorskie] po osmioletnim okresie ich odlogowania

Celem pracy było przedstawienie zmian właściwości chemicznych, w tym ogólnej zawartości Cu, Zn i Mn w lekkich glebach erodowanych, po ośmioletnim okresie ich odłogowania. Stwierdzono, że wyłączenie gleb z uprawy przyczyniło się do ograniczenia rozmiarów erozji wodnej. Wskazuje na to wzrost zawartości metali ciężkich w glebie wierzchowiny i zbocza (za wyjątkiem Zn na zboczu) oraz niższy stopień wzbogacenia gleby u podnóża w Cu i Mn a w przypadku Zn nawet lekkie jej zubożenie. Migracja Zn w większym stopniu następuje w formie rozpuszczonej w wodzie spływającej powierzchniowo. Wobec spadku odczynu gleb, szczególnie widocznego w glebie deluwialnej można przypuszczać, że ten sposób migracji zarówno po stoku, jak i wgłąb gleby dotyczyć może w coraz większym stopniu także Cu i Mn. Poziom próchniczny badanych gleb charakteryzuje się naturalną zawartością Cu i Zn wg KABATY-PENDIAS i in. [1995].

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie kolekcji „roboczej” Ribes do hodowli w Zakładzie Hodowli Roślin Sadowniczych Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach

Hodowla twórcza porzeczki czarnej i agrestu realizowana jest tylko w Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach. Podstawową metodą hodowli jest tradycyjna hodowla krzyżówkowa. W hodowli tej ważną rolę odgrywa dobór odpowiednich form rodzicielskich do programów zapyleń. Kolekcje odmian oraz dzikich gatunków (Banki Genów) są potencjalnymi dawcami genów wartościowych cech użytkowych. Dostęp do banków genów lub posiadanie własnych „roboczych” kolekcji przez hodowców jest niezbędnym warunkiem prowadzenia prac hodowlanych. Najczęściej są to kolekcje odmian i dzikich gatunków rosnące w polu lub rosnące w pojemnikach pod osłonami. Niektóre genotypy są przechowywane w postaci kultur in vitro lub w ciekłym azocie. Jednym z głównych celów posiadania tych kolekcji jest możliwość wyboru przez hodowców wartościowych genotypów (form rodzicielskich) i ich wykorzystanie w programach krzyżowań. Również w ISK w Skierniewicach znajduje się własna kolekcja polowa gatunków z rodzaju Ribes, która zlokalizowana jest w Sadzie Doświadczalnym w Dąbrowicach. Aktualnie obejmuje ona następujące gatunki: porzeczkę czarną, czerwoną i białą, agrest i mieszańce porzeczkowo-agrestowe oraz dzikie gatunki porzeczek i agrestu. Dotychczas zgromadzono tam ponad 250 taksonów, pochodzących z różnych krajów świata. Genotypy te wykorzystywane są w realizowanych w ISK programach hodowlanych, dotyczących porzeczki czarnej i agrestu w celu uzyskania mieszańców o podwyższonej jakości plonu, wysokiej zdrowotności roślin oraz dobrze zaadaptowanych do naszych warunków klimatyczno-glebowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia fosforowego na zawartosc olowiu w rzodkiewce [Raphanus sativus L.subvar.radicula pers.] i szpinaku [Spinacia oleracea L.]

Przeprowadzono doświadczenie wazonowe w celu zbadania wpływu nawożenia fosforowego na kumulację ołowiu przez rzodkiewkę i szpinak. Przyjęto trzy stopnie nawożenia fosforowego: 50, 200, 800 mg P/kg s.m. podłoża i trzy dawki ołowiu 0, 275 i 550 mg/kg s.m. Dwie odmiany rzodkiewki Saxa i Rowa oraz dwie odmiany szpinaku Matador i Asta F₁ zebrano w fazie dojrzałości zbiorczej i oznaczono zawartość ołowiu w zgrubieniach i liściach rzodkiewki i liściach szpinaku. Wykonano też analizy składu mineralnego oraz suchej masy i wybranych związków organicznych w częściach jadalnych obu warzyw. Podniesienie poziomu fosforu w glebie z 50 do 800 mg/kg s.m. spowodowało spadek ilości zgromadzonego Pb w zgrubieniach rzodkiewki o około 30 % (bez różnic odmianowych), w liściach szpinaku redukcja osiągnęła 75 % u odmiany Asta. Na podłożach intensywniej nawożonych stwierdzono również ograniczenie translokacji ołowiu ze zgrubień do części nadziemnych rzodkiewki. Nie stwierdzono żadnych zmian w morfologii badanych warzyw, skumulowany ołów wpłynął natomiast na ich wartość biologiczną. W materiale z podłoża o najniższej zawartości fosforanów wystąpiły spadki P, Mn i barwników u obu testowanych gatunków. W zgrubieniach rzodkiewki obniżył się także poziom Zn, suchej masy, cukrów rozpuszczalnych i kwasu askorbinowgo, a w liściach szpinaku Cu i białka ogólnego - wzrosła natomiast ilość suchej masy i cukrów. Intensyfikacja nawożenia fosforowego spowodowała ograniczenie skali tych zmian, nie pozwoliła jednak na całkowitą ich eliminację.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanego nawozenia azotem oraz terminu zbioru na plonowanie i sklad chemiczny salaty

Badania przeprowadzono w szklarni wiosną w latach 1998-1999. Rośliną doświadczalną była sałata głowiasta odmiany ‘Alka’. Badano zależność wielkości plonu główek sałaty oraz zawartość azotanów(V), N ogółem, fosforu, potasu, magnezu i wapnia od formy azotu, dawki azotu, terminu zbioru. Stwierdzono istotny wpływ dawek azotu i terminu zbioru na plon sałaty odmiany ‘Alka’. Największą masę główek sałaty odnotowano po zastosowaniu 0,4 g N·roślinę⁻¹ w drugim terminie zbioru. Wykazano wzrost zawartości azotanów(V) i N ogółem w sałacie wraz ze wzrostem dawki azotu. Ponadto o zawartości azotanów(V) decydowała zarówno forma azotu, jak i termin zbioru. Odnotowano istotny wpływ zróżnicowanych nawozów azotowych na skład chemiczny sałaty. Stwierdzono wyższą zawartość potasu, wapnia i magnezu w roślinach nawożonych saletrą sodową i amonową niż siarczanem amonu. Przedłużony o 7 dni okres wegetacji wpłynął na wzrost masy główek sałaty i jednocześnie na obniżenie w nich zawartości azotanów(V), N ogółem, fosforu, potasu wapnia i magnezu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nakłady energetyczne na produkcję mleka w oborach w zależności od obsady krów

Przeprowadzono analizę nakładów energetycznych w 69 oborach o różnej obsadzie krów mlecznych. Uzyskane wyniki pozwoliły na stwierdzenie, że wydajność mleka od krowy i nakłady energetyczne na produkcję mleka zależą w znacznym stopniu od koncentracji zwierząt w oborze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw skladu podlozy ogrodniczych na proces termicznej dezynfekcji

Podłoże o zróżnicowanym składzie poddano termicznej dezynfekcji metodą wgłębną. Jako nośnika energii użyto pary o temperaturze 150, 175 i 200°C oraz ciśnieniu w przewodzie zasilającym równym 400 i 600 Pa. Dla dwóch wybranych podłoży ogrodniczych określono skuteczność procesu dezynfekcji, dynamikę nagrzewania się podłoża oraz wielkość nakładów energetycznych. Badanie przeprowadzono w warunkach laboratoryjnych.
Stwierdzono, że dla podłoży o mniejszej zawartości związków organicznych dla osiągnięcia celu można stosować niższe parametry pary, mimo niekorzystnej dynamiki nagrzewania się podłoża w początkowej fazie procesu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Drobnoustroje czynne w obiegu azotu w glebach lakowych nawadnianych odplywami z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni sciekow

Badano wpływ nawadniania odpływami z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków lub nawożenia mineralnego NPK gleb łąkowych na liczebność bakterii proteolitycznych, amonifikacyjnych, nitryfikacyjnych I i II fazy, redukujących NO₃⁻ do NO₂⁻ oraz wiążących azot atmosferyczny w warunkach tlenowych (Azo-tobacter i in.) i beztlenowych (Clostridium pasteurianum). Badania przeprowadzono w 8 różnych wariantach nawodnieniowo-nawożeniowych na poletkach łąkowych przy oczyszczalni ścieków w Olsztynku. Stwierdzono częstokroć większe liczebności badanych bakterii cyklu azotowego w glebach nawadnianych odpływami ściekowymiz oczyszczalni lub tymi samymi odpływami retencjonowanymi w stawie biologicznym aniżeli w glebach nienawadnianych (kontrolnych). Niekiedy większe liczebności tych bakterii występowały przy wyższych dawkach nawodnieniowych ścieków odpływających z oczyszczalni i dodatkowo retencjonowanych w stawie biologicznym. W glebach nawożonych NPK liczby badanych bakterii były porównywalne ze stwierdzanymi w glebach nawadnianych odpływami z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków. W glebach nienawadnianych i nienawożonych liczby badanych bakterii cyklu azotowego były z reguły większe w warstwie z głębokości 0 - 10 cm, mniejsze w warstwach z głębokości 15 - 25 cm i 30 - 50 cm; w glebach nawadnianych odpływami z oczyszczalni retencjonowanymi w stawie biologicznym niekiedy więcej ich stwierdzano w warstwach z głębokości 15 - 25 cm i/lub 30 - 50 cm. Dotyczyło to zwłaszcza bakterii redukujących NO₃⁻ do NO₂⁻ i bakterii wiążących azot atmosferyczny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo