rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wstępna analiza możliwości zastosowania odpadów ceramiki sanitarnej jako kruszywa do betonów pracujących w wysokich temperaturach

Praca niniejsza stanowi kontynuację badań nad zastosowaniem odpadów ceramiki sanitarnej do produkcji betonów specjalnych. Przeprowadzone dotychczas prace badawcze autorów dowiodły, iż rozdrobnione odpady mogą spełniać rolę kruszywa do betonów. Odpowiednio zaprojektowane mieszanki betonowe przygotowane na bazie odpadów ceramicznych wykazały ze rozdrobniona stłuczka sanitarna może spełniać rolę kruszywa zarówno do betonów zwykłych jak i wysokowartościowych. Przytoczona w niniejszym artykule szczegółowa analiza zagadnienia odporności betonów na wysokie temperatury pozwoliła autorom na postawienie tezy o potencjalnej możliwości wykorzystania kruszywa z odpadów ceramicznych również do betonów ogniotrwałych i żaroodpornych. Podstawę ku temu założeniu dała analiza składu chemicznego materiału ceramicznego oraz porównanie jej ze składem cementów żaroodpornych. Zauważone tu podobieństwo występujących związków chemicznych skłoniło do zaprojektowania na bazie tych substratów betonu odpornego na wysokie temperatury. W pracy niniejszej zrelacjonowano wyniki badań własnych betonu sporządzonego na bazie kruszywa z odpadów ceramiki sanitarnej w aspekcie jego odporności na wysokie temperatury. Tym samym badaniom poddano serie próbek betonów porównawczych przygotowanych na bazie kruszyw tradycyjnych. Analizując wyniki badań stwierdzono, że beton na kruszywie ceramicznym może być stosowany w warunkach wysokich temperatur, a jego odporność na wysokie temperatury jest wyższa niż betonów na kruszywach powszechnie stosowanych do mieszanek betonowych. Zbadane parametry wytrzymałościowe betonu na kruszywie ceramicznym po wygrzewaniu w temperaturze 1000[stopni]C przewyższały znacznie parametry wygrzewanych betonów na kruszywach tradycyjnych. Próbki betonowe przygotowane na bazie kruszywa ceramicznego po wygrzewaniu zachowały swój kształt i spójność. Brak było na nich śladów rys i pęknięć. Pomimo pewnego spadku parametrów wytrzymałościowych charakteryzowały się wciąż wysoką wytrzymałością na ściskanie i rozciąganie. Na podstawie wniosków z przeprowadzonych badań i analiz własnych autorzy rekomendują kruszywo powstałe z odpadów ceramiki sanitarnej w zastosowaniach do betonów pracujących w warunkach wysokich temperatur.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Użyteczność modelu obliczeniowego pojedynczej ramy poprzecznej w szacowaniu odporności ogniowej hali stalowej

Cel: Celem zaprezentowanych rozważań jest wypracowanie miarodajnej odpowiedzi na pytanie o wiarygodność stosowania modelu obliczeniowego pojedynczej ramy poprzecznej wyizolowanej ze złożonego ustroju nośnego hali stalowej w ocenie odporności ogniowej tej hali. Badanie zachowania się w pożarze pojedynczej ramy poprzecznej poprzez weryfikację kolejnych potencjalnie możliwych form jej zniszczenia umożliwia specyfikację poszukiwanej odporności interpretowanej jako określona dla tej ramy temperatura krytyczna, niezależna od przyjętego scenariusza rozwoju pożaru. Temperatura ta kojarzona jest jednoznacznie z osiągnięciem przez ustrój nośny analizowanej ramy stanu granicznego nośności ogniowej. Metody: Do specyfikacji temperatury krytycznej wybranej ramy proponuje się procedurę obliczeniową opartą na uogólnionej na przypadek pożaru formule Merchanta-Rankine’a. Kwantyfikuje ona miarodajną nośność badanej ramy poprzez interakcję odpowiednich nośności skojarzonych z czysto sprężystą i czysto plastyczną formą jej zniszczenia. Opisano ograniczenia wybranej przez autorów metody oceny wynikające z konieczności akceptacji wielu upraszczających założeń formalnych. Pokazano również, jak na otrzymane rezultaty wpływa stopień złożoności zastosowanego modelu obliczeniowego. Wyniki: Weryfikację i walidację proponowanej w artykule procedury obliczeniowej przeprowadzono porównując przemieszczenia wybranych węzłów ramy poprzecznej hali stalowej analizowanej dla warunków pożaru. Chodziło o sprawdzenie, jakiego typu i jak duże rozbieżności wynikają z zastosowania uproszczonego modelu dwuwymiarowego pojedynczej ramy w stosunku do wyników otrzymanych z analizy pełnego trójwymiarowego modelu ustroju nośnego całej hali.
Wnioski: Wykazano, że uproszczony model obliczeniowy pojedynczej ramy poprzecznej hali stalowej jest wystarczająco wiarygodny w przypadku, gdy o odporności ogniowej tej ramy decyduje pierwsza faza pożaru, gdy nie ma jeszcze znaczącego przyrostu prędkości deformacji elementów nośnych. Jeżeli jednak badana rama zapewnia bezpieczne przenoszenie przyłożonych do niej obciążeń także wtedy, gdy mamy do czynienia z dużymi deformacjami i znacznym osłabieniem elementów decydujących o nośności ramy, to oszacowanie prognozowanej odporności na podstawie modelu ograniczonego do pojedynczej ramy poprzecznej może być nazbyt optymistyczne. Nie uwzględnia bowiem przyspieszania ugięcia rygla przez ogrzane w pożarze płatwie dachowe rozciągane osiowo wskutek tak zwanego efektu cięgna.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nauki o bezpieczeństwie – geneza, istota i perspektywy rozwoju

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie zakresu samodzielności i komplementarności dyscypliny naukowej – nauk o bezpieczeństwie.
Metody: W artykule wykorzystano metodę analizy systemowej oraz porównawczej. W pierwszym przypadku poddano badaniu kluczowe elementy systematyki
naukowej w celu racjonalizowania efektów już wprowadzonych zmian oraz prognozowania skutków zmian planowanych, jakie mogą się pojawić
w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu. W drugim przypadku porównano modele systematyki naukowej w ujęciu dynamicznym.
Wyniki: W artykule przedstawiono prawne aspekty usytuowania nowej dyscypliny naukowej, jaką są nauki o bezpieczeństwie, w systematyce nauki
polskiej. Omówiono schematy tworzenia systematyk podziału dziedzin i dyscyplin naukowych oraz podstaw formalnych ich usamodzielnienia się. W Polsce
przyjmuje się, że cała wiedza naukowa pod względem złożoności obszaru badań i problematyki jest ułożona według pewnej hierarchii. Największą
jednostką jest obszar badań, który jest dość niedookreśloną platformą aktywności naukowej. W jego skład wchodzą dziedziny naukowe stanowiące
logiczną i treściową, zwartą część nauki. Główna aktywność badawcza koncentruje się w ramach dyscypliny naukowej. Wyniki tej aktywności kształtują
specyfikę tożsamości i celów badawczych. W artykule zdefiniowano uwarunkowania genezy nauk o bezpieczeństwie wynikające ze wzrostu zagrożeń dla
bezpieczeństwa w wymiarze globalnym. Następnie przeanalizowano zainteresowania problematyką bezpieczeństwa w innych dyscyplinach naukowych
i wynikające z tego powodu trudności z jednoznacznym określeniem tożsamości nauk o bezpieczeństwie. 
Wnioski: Autor zaproponował ujęcie funkcjonalne nauk o bezpieczeństwie, a więc takie, w którym zasadniczym problemem jest analiza związku między
stanem bezpieczeństwa a zagrożeniami w kontekście stopnia ryzyka. Podjął próbę egzemplifikowania problemów badawczych, które powinny się znajdować
w obszarze zainteresowania nauk o bezpieczeństwie, a którymi są: teoria bezpieczeństwa, rodzaje bezpieczeństwa, podmioty bezpieczeństwa,
zagrożenia. Dyskusji o tożsamości nowej dyscypliny nie sprzyja stawianie tezy o jej interdyscyplinarności. Bardziej właściwe jest traktowanie badania
różnych aspektów bezpieczeństwa przez pryzmat multidyscyplinarności, czyli udziału elementów różnych dyscyplin naukowych w procesie badawczym.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Konsorcjum w zamówieniach publicznych

W artykule opisano organizację konsorcjum jako umowę podmiotów występujących wspólnie w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Prawa i obowiązki wynikające z udziału w konsorcjum. Informacje o działalności CNBOP jako uczestniku konsorcjum dysponującym zespołem informacji i rozwiązań dotyczących bezpieczeństwa i działań kryzysowych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Chemia i toksykologia epichlorohydryny pod kątem przydatności dla działań straży pożarnych : podstawy analizy ryzyka

Epichlorohydryna (l-chloro - 2,3 - epoksypropan) zawiera w budowie chemicznej pierścień oksiranowy. Hybrydyzacja sp3 atomu tlenu oraz węgla zawierającego wiązania nasycone powoduje, iż ten trój członowy element ze względu na duże naprężenia steryczne nie należy do układów stabilnych i jest wyjątkowo nietrwały w kontakcie z substancjami o charakterze kwaśnym oraz zasadowym. W tym środowisku, a także w obecności nadtlenków oraz niektórych soli może ulec gwałtownej polimeryzacji. Epichlorohydryna jest również wrażliwa na środowisko wodne. W wyniku działania wody o temperaturze 20[stopni]C następuje jej hydroliza z czasem połowicznego rozpadu wynoszącym 8,2 dnia [1]. Pożar z udziałem epichlorohydryny powoduje powstanie tak niebezpiecznych substancji jak chlor, chlorowodór czy fosgen. Duże ilości fosgenu po wstają zwłaszcza w przypadku niedostatecznej ilości tlenu w środowisku spalania. Praca ratowników w strefie w przypadku uwolnienia się epichlorohydryny, ze względu na jej łatwą hydrolię i powstający chlorowodór wymaga uży-cia przez nich ubrania gazoszczelnego. W Polsce do poważnego wypadku między innymi z udziałem tej substancji doszło 2 listopada 1998 roku na terenie stacji Twarda Góra. W wyniku wypadku i wykolejenia się trzech cystern z epichloro-hydrynądoszło do rozszczelnienia jednej z nich oraz pożaru [2]. Na skutek powstałego skażenia budynek sąsiadujący ze stacja kolejową nakazano wyburzyć. Publikacja zawiera zestawienie właściwości fizykochemicznych epichlorohydryny oraz mechanizmów działania tej sub.stancji w rożnych środowiskach na podstawie dostępnej literatury fachowej. W opracowaniu zawarto również elementy analizy ryzyka. Praca ukazuje niebezpieczeństwa działań ratowników związanych z akcjami ratownictwa chemicznego z udziałem epichlorohydryny.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Jakie są granice kwalifikowanej pierwszej pomocy?

Cel: Obowiązujące zasady dotyczące udzielania pomocy poszkodowanym skłoniły autorów artykułu do postawienia tezy o konieczności rozszerzenia
zakresu czynności ratowniczych wykonywanych przez ratowników, a więc osoby, które ukończyły kurs kwalifikowanej pomocy (KPP). Jest to o tyle
istotne, że stale przybywa sytuacji, w której pomoc jest udzielana przez osoby niemające wykształcenia medycznego.
Wprowadzenie: Przeanalizowawszy aktualne piśmiennictwo, akty prawne i procedury, autorzy dostrzegli w nich niekonsekwencje. W niektórych przypadkach
dopuszczono szerszy zakres pomocy realizowanej przez laików tzw. pierwszej pomocy niż pomocy udzielanej przez szkolonych na kursach
KPP ratowników. W opinii autorów potrzebne jest uporządkowania tej sytuacji.
Wyniki: W Wytycznych resuscytacji 2015 Europejskiej Rady Resuscytacji po raz pierwszy znalazł się rozdział dotyczący pierwszej pomocy. Przedstawione
w nim zagadnienia zostały oparte na badaniach naukowych, a więc zaproponowane postępowanie jest bardzo wiarygodne. Badania w tym obszarze
nie są łatwe i mogą być obarczone pewnym błędem, jednak wynikające z nich informacje nie mogą pozostać poza obszarem KPP. W zakresie pierwszej
pomocy znalazły się zalecenia dotyczące stosowania opatrunków hemostatycznych oraz podawania aspiryny, adrenaliny i innych leków. W obszarze
kwalifikowanej pierwszej pomocy nie ma procedur obejmujących takie działanie. Takie zalecenia w pierwszej pomocy były proponowane kilkanaście lat
temu, ale dopiero teraz znalazły się w oficjalnych wytycznych dotyczących przede wszystkim resuscytacji na różnych poziomach kwalifikacji. Wytyczne
z zakresu resuscytacji coraz obszerniej omawiają kwestię postępowania z poszkodowanymi, u których może dojść do zatrzymania krążenia w tzw. sytuacjach
szczególnych (urazy, zatrucia, tonięcie i wiele innych). Dla przykładu w przypadku np. wstrząsu anafilaktycznego osoba działająca w ramach
pierwszej pomocy może bardziej wykorzystać współcześnie dostępne środki niż ratownik działający w ramach KPP. Obecnie dla większości ratowników
nie jest oczywiste, że mają wykonać iniekcję leku, który ma pacjent.
Znaczenie dla praktyki: Konieczne są zmiany w programach kursów KPP. Ratownicy po takich kursach działają dziś w licznych instytucjach związanych
z ratownictwem, takich jak: straże pożarne, ochotnicze pogotowia ratunkowe, Wojsko Polskie, Policja oraz instytucje oparte na wolontariacie medycznym.
W celu usunięcia niespójności pomiędzy pierwszą pomocą a kwalifikowaną pierwszą pomocą konieczne jest dokonanie zmian w odpowiednich zapisach
prawnych i procedurach ratowniczych dotyczących KPP, zakresu posiadanego sprzętu, co będzie kolejnym krokiem do zwiększenia umiejętności
i skuteczność ratowników KPP.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Reakcja na ogień metody badań i kryteria klasyfikacji

W niniejszym artykule przedstawiono podstawowe informacje dotyczące badań i klasyfikacji w zakresie reakcji na ogień wyrobów, które w swoim końcowym zastosowaniu mogą brać udział w powstawaniu i rozprzestrzenianiu się ognia i dymu w pomieszczeniu, w którym pożar ten powstał. Opisano metody badawcze odpowiadające pierwszej fazie rozwoju pożaru do momentu ewentualnego rozgorzenia. Przedstawiono kryteria klasyfikacji wyrobów, z uwzględnieniem dodatkowych klasyfikacji ze względu na wydzielanie dymu i występowanie płonących kropli/cząstek. Celem powyższych procedur jest zapewnienie jednolitego sposobu klasyfikacji wyrobu na podstawie wyników uzyskanych z badań reakcji na ogień.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie właściwości pian gaśniczych wytwarzanych za pomocą systemu CAF z wodnych roztworów środków pianotwórczych typu S i P

W swoim artykule autor przedstawia wyniki badań dotyczących pian gaśniczych wytwarzanych przez urządzenia CAFS. Analizuje także, które z ogólnie dostępnych na polskim rynku środków pianotwórczych nadają się do wykorzystania w tego typu urządzeniach.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wielkoobszarowe pożary lasów w Polsce

Pożary lasów są jedną z głównych przyczyn szkód ekologicznych. Szczególnie pożary katastrofalne, których powierzchnia przekracza 500 ha powodują silne zaburzenia w środowisku naturalnym, powodując długotrwałe i szkodliwe zmiany, przyczyniając się także do powstawania efektu cieplarnianego. Średnio w roku, na świecie powstaje kilkaset tysięcy pożarów lasu, w wyniku których niszczone są zasoby leśne na powierzchni 10 mln ha. Polska na tle państw europejskich odznacza się średnim ryzykiem zagrożenia pożarowego, ale cechą charakterystyczną jest dla niej duża liczba powstających pożarów lasu na stosunkowo małej powierzchni. Zdarzają się jednak lata (rok 1992), kiedy Polskę nękały pożary katastrofalne i służby ratownicze stawały przed trudnymi zadaniami opanowania żywiołu. W artykule przedstawiono charakterystykę zagrożenia lasów Polski i występowania pożarów w latach 1990-2009, z omówieniem problematyki wielkoobszarowych pożarów, przyczyn ich powstawania oraz zasad przeciwdziałania im.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ antypirogenów stosowanych w górnictwie węgla kamiennego na ograniczenie skłonności węgla do samozapalenia

W artykule przedstawiono wybrane wyniki badań wpływu antypirogenów stosowanych w górnictwie węgla kamiennego na proces samozagrzewania węgla. Badania przeprowadzono w oparciu o polska normę PN-G-04558:1993, na węglu z pokładu 207 KWK Jaworzno-Sobieski, o dużej zawartości wilgoci i bardzo dużej skłonności do samozapalenia. Przedstawione w artykule antypirogeny oraz wyniki ich wpływu na ograniczenie skłonności węgla do samozagrzewania pozwoliły na sformułowanie wniosków, co do celowości stosowania tego typu materiałów w prewencji pożarowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rodzaje i źródła zagrożeń bezpieczeństwa

W omawianym artykule przedstawiono rodzaje i źródła zagrożeń bezpieczeństwa, które należą od dawna(istnienia człowieka) do wartości najbardziej cenionych i chronionych przez jednostki jak i narody. Bezpieczeństwo obejmuje aspekty polityczne, militarne, czynniki ekonomiczne i technologiczne, ekologiczne, społeczne oraz humanitarne. Oprócz przedstawionych czynników od zarania dziejów świata odgrywają czynniki naturalne, które są niezależne ale należy się z nimi bardzo liczyć. Wraz z rozwojem techniki wkroczyliśmy w zagrożenia techniczne, które są z jednej strony niezbędne w życiu codziennym człowieka a z drugiej strony bardzo zagrażaj ą człowiekowi. Przedstawione powyższe rodzaje zagrożeń zostały w sposób syntetyczny scharakteryzowane i opisane. Należy podkreślić, że przedstawione zagrożenia nie wyczerpują wszystkich, bo wraz z rozwojem techniki powstają coraz nowsze. Wskazane zagrożenia w różnym stopniu dotyczą bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zabezpieczenie przeciwpożarowe budynku instalacji termicznego przekształcania odpadów komunalnych - studium przypadku

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie cech charakterystycznych budynków zawierających instalacje termicznego przekształcania odpadów komunalnych w obszarze ochrony przeciwpożarowej oraz indywidualnych rozwiązań technicznych związanych z zabezpieczeniami przeciwpożarowymi.
Wprowadzenie: Przedmiotem niniejszego artykułu jest pokazanie charakterystyki pożarowej obiektów zawierających instalacje do termicznego przekształcania odpadów komunalnych. W celu przedstawienia konkretnych rozwiązań projektowych wykorzystano opinie techniczne opracowane dla spalarni odpadów w Poznaniu. Przedstawiono ogólną charakterystykę budynków spalarni odpadów, ich podstawowe części składowe, klasę odporności pożarowej i podział na strefy pożarowe. Z uwagi na brak szczegółowych uregulowań prawnych dla tego typu obiektów w Polsce, w opracowaniu scharakteryzowano wymagania normy NFPA 850. Zawarto autorskie rozwiązania problemów związanych z charakterystyką pożarową budynku spalarni w Poznaniu w zakresie zabezpieczenia okna operatora, zabezpieczenia przepustu o znacznej średnicy oraz uzasadnienie do odstępstwa od wymagań w zakresie przeciwpożarowego wyłącznika prądu.
Metodologia: Do realizacji postawionego celu wykorzystano analizę literaturową w zakresie aktów prawnych obowiązujących w Polsce i na świecie. Dokonano również analizy dokumentacji projektowej oraz rozwiązań indywidualnych dotyczących spalarni odpadów w Poznaniu.
Wnioski: Prawo budowlane obowiązujące w Polsce, w obszarze przepisów techniczno-budowlanych, nie jest dedykowane specyficznym budynkom przemysłowym oraz znajdującym się w nich instalacjom technologicznym, w tym spalarniom odpadów komunalnych. W celu zapewnienia w tych budynkach bezpieczeństwa pożarowego należy wykorzystywać te obszary przepisów polskich, które dotyczą ogólnie wszystkich obiektów budowlanych, zagraniczne normy techniczne (w przypadku spalarni odpadów normę NFPA 850) oraz formułę odstępstw od wymagań techniczno-budowlanych i indywidualne dokumentacje techniczne.
Przyjęta koncepcja bezpieczeństwa pożarowego powinna być spójna i uwzględniać wszystkie dostępne wymagania i opracowania normatywne. W ocenie autorów niniejszego artykułu powinna ona wynikać z dokumentów bazowych, jakim dla budynków przemysłowych jest scenariusz rozwoju zdarzeń pożarowych oraz scenariusz współpracy urządzeń przeciwpożarowych. Niniejszy artykuł, oprócz przeglądu wiedzy, może stanowić także wytyczne do opracowania koncepcji zabezpieczenia przeciwpożarowego oraz projektów zabezpieczeń przeciwpożarowych dla obiektów instalacji termicznego przekształcania odpadów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Istotne zmiany w systemie oceny zgodności wyrobów

Artykuł jest pierwszym z cyklu 4 artykułów poświęconych zmianom w systemie dopuszczeń wyrobów wprowadzanych do użytkowania i wykorzystywanych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej w Polsce. W powyższym artykule przedstawione zostały nowe podstawy prawne i zasady wydawania dopuszczeń dla wyrobów. Kolejne artykuły będą publikowane w kolejnych numerach kwartalnika CNBOP „Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza”.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
System wizyjny do nocnych poszukiwań nawodnych zintegrowany z łodzią typu RIB (Rigid Inflatable Boat)

Cel: Przedstawienie przygotowanego rozwiązania na potrzeby ratownictwa wodnego składającego się z dedykowanej łodzi motorowej
typu RIB dostosowanej do prowadzenia poszukiwań w nocy lub w warunkach ograniczonej widzialności oraz z systemu wizyjnokoordynacyjnego
wspomagającego to działanie.
Wprowadzenie: System wizyjno-koordynacyjny oraz zintegrowanie go z dostosowaną łodzią motorową do prowadzenia poszukiwań
w nocy realizowano w ramach projektu badawczego celowego nr UDA-POIG.01.04.00-22-008/11-00. Wszystkie prezentowane
rozwiązania zostały przetestowane w warunkach rzeczywistych, przez specjalistów praktyków. Prezentowane rozwiązanie wpisuje
się w priorytetowe kierunki badań naukowych i dotyczy obszaru technologicznego związanego z rozszerzeniem sfery bezpieczeństwa
publicznego o okres nocny.
Wyniki: Technologią, która została opracowana, jest łódź motorowa dedykowana do poszukiwań nocnych, zintegrowana z systemem
wizyjno-koordynacyjnym dla ratownictwa wodnego. W artykule przedstawiono efekty pracy nad projektem zmian konstrukcyjnych
łodzi motorowej dostosowujących ją do zadań poszukiwawczo-ratowniczych realizowanych w nocy, jak również nad systemem
wizyjnym dla wspomagania ratownictwa wodnego. Koncentrując się wokół problemów związanych z planowaniem poszukiwań
nocnych na akwenach śródlądowych, przedstawiono algorytmy przebiegu i składowe procesu realizacji misji poszukiwawczoratowniczych.
Szczególną uwagę zwrócono przy tym na wizualizację sytuacji w rejonie poszukiwań oraz wpływ na ich efektywność
dostępu do danych środowiskowych. Zaprezentowano sieciocentryczną mapę wykonaną w technologii GIS, która pozwala
wizualizować w postaci warstw aktualne i prognozowane warunki hydrologiczno-meteorologiczne. Przedstawiono propozycję
skoordynowania ww. sieciocentrycznej mapy ze wsparciem informatyczno-organizacyjnym pozwalającym na poprawę dokładności
lokalizacji łodzi z jednoczesną wizualizacją jej pozycji na mapie. Śródlądowe obszary wodne są niewielkie i dlatego pozyskiwanie
danych hydrometeorologicznych z serwisów internetowych musi być interaktywne i pozwalać dostosowywać dane do sytuacji
operacyjnej. Znaczenie kroku obliczeniowego przedstawiono na przykładzie obszaru Zatoki Gdańskiej przyległego do portu Gdynia
wraz z basenami portowymi (zobrazowano go – z krokiem 1 mili morskiej oraz – z krokiem 0,1 mili morskiej).
Wnioski: Autorzy przedstawili sposoby planowania poszukiwań na akwenach wodnych w warunkach nocnych. Dotychczasowy
system planowania wzbogacono o mapy elektroniczne zespolone z danymi środowiskowymi, pobieranymi automatycznie z serwisów
internetowych. Zwiększono dokładność pozycjonowania podmiotów poszukujących, co przekłada się bezpośrednio na efektywność
podejmowanych działań. Uzyskaną tym sposobem platformę sieciocentryczną można również wykorzystywać do symulowania działań
poszukiwawczo-ratowniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport