rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Blog literacki, czyli dziennik pisany zapiskami z lektur. Blogosfera francuska

W artykule podjęto próbę analizy blogów literackich i strategii pisarskich blogera w odniesieniu do dziennika osobistego na przykładzie blogosfery francuskiej. Blog literacki jest szczególną odmianą dziennika osobistego, w którym autor bardziej niż na własnych przeżyciach skupia się na świecie zewnętrznym, a nawet na jego pewnym wycinku: zapiskach z lektur i z życia literackiego swojej epoki. Wątki osobiste, okruchy życia prywatnego mają charakter marginalny, stają się częścią szerszej narracji, w której centralne miejsce zajmuje książka. Badaczka wykorzystuje ten materiał, by pokazać, jakie postawy krytyka i pisarza wyłaniają się z narracji o książkach.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Błądzenie Gézy Csátha: między autobiografizmem, fikcją a autoanalizą

W artykule poddano analizie splot autobiografizmu, fikcji i autoanalizy w studium psychoanalitycznym O psychicznych mechanizmach chorób umysłowych węgierskiego pisarza i psychiatry Gézy Csátha (1887–1919) w świetle jego zapisków dziennikowych oraz rozprawy doktorskiej Carla Gustava Junga.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Między bliskością i dystansem, czyli o dwóch wielkich biografiach dwóch wielkich polskich pisarzy (Gombrowicz i Herbert)

W artykule zestawiono ze sobą i porównano dwie wybitne biografie dwóch wybitnych polskich pisarzy: biografię Witolda Gombrowicza, napisaną przez Klementynę Suchanow, i biografię Zbigniewa Herberta, napisaną przez Andrzeja Franaszka. Przy porównaniu autor zwrócił uwagę zarówno na podobieństwa, jak i różnice między nimi. Obie prace zostały napisane na podstawie olbrzymiego materiału archiwalnego, obie opisują szczegółowo tak aktywność pisarską, jak i życie prywatne autorów, obie są napisane z wielką pasją. Jednocześnie biografię Gombrowicza cechuje bardzo duża bliskość jej autorki w stosunku do opisywanego bohatera, w biografii Herberta natomiast zachowany jest niezbędny dystans.

Czasopismo: Autobiografia Literatura Kultura Media
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Rzadki nowotwór przewodu słuchowego wywodzący się z gruczołów woskowinowych – opis przypadku

Nowotwory przewodu słuchowego zewnętrznego stanowią <1% nowotworów złośliwych regionu głowy i szyi. 2,4% wszystkich nowotworów występujących w tej lokalizacji to nowotwory wywodzące się z gruczołów woskowinowych. W przeszłości określano je wspólną nazwą „ceruminoma”. W 1972 roku Wetli i wsp. na podstawie różnic histologicznych opracowali szczegółową klasyfikację, w której wyróżnili 4 kategorie: ceruminous adenomas, ceruminous carcinoma, adenoid cystic carcinomas i pleomorphic adenomas. Autorzy przedstawiają przypadek 58-letniej pacjentki z guzem przewodu słuchowego zewnętrznego, u której w celach diagnostycznych usunięto guzek przewodu słuchowego zewnętrznego ucha lewego. W pooperacyjnym badaniu histopatologicznym stwierdzono nowotwór ceruminous adenocarcinoma (zmiana usunięta z marginesem zdrowych tkanek). Chorą skierowano na uzupełniającą radioterapię. W kontrolnych badaniach MR i TK wykonanych po roku od zabiegu wysunięto podejrzenie wznowy procesu nowotworowego. Pacjentkę ponownie operowano, wykonano petrosektomię boczną, jednak w pooperacyjnym badaniu histopatologicznym wykluczono wznowę procesu nowotworowego. Leczenie nowotworów przewodu słuchowego wywodzących się z gruczołów woskowinowych powinno opierać się na radykalnym leczeniu chirurgicznym. Badania obrazowe mają znaczenie w kontroli pooperacyjnej, jednak w niektórych przypadkach ich specyficzność jest ograniczona.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Endoskopowa ocena zaburzeń połykania - FEES : procedura badania z oceną kwestionariuszową

Badanie endoskopowe połykania FEES (fiberoptic endoscopic examination of swallowing) należy do podstawowych badań instrumentalnych wykorzystywanych w diagnostyce dysfagii ustno-gardłowej. Składa się z trzech części: I. Ocena anatomii i fizjologii gardła i krtani; II. Ocena spożywania pokarmów o różnych konsystencjach; III. Ocena skuteczności manewrów terapeutycznych. Celem pracy jest przedstawienie procedury badania oraz formularza wykorzystywanego do jego opisu.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Olbrzymi gruczolak wielopostaciowy nosa i zatok przynosowych

Gruczolak wielopostaciowy jest nowotworem niezłośliwym, wywodzącym się z gruczołów ślinowych. Jest najczęstszym nowotworem zarówno dużych jak i małych gruczołów ślinowych. Zaledwie 1% ogółu gruczolaków wielopostaciowych stanowią te rozwijające się w jamach nosa i zatok. Obraz histopatologiczny gruczolaka wielopostaciowego wywodzącego się z małych gruczołów ślinowych charakteryzuję się wzmożoną komponentą komórkową i zmniejszoną stromalną w stosunku do gruczolaka dużych gruczołów ślinowych. Pomimo że jest guzem łagodnym, powinien być traktowany jako klinicznie niepewny. Transformacja złośliwa może wystąpić w 2-10% przypadków. Celem niniejszej pracy było przedstawienie przypadku 37-letniego pacjenta z olbrzymim gruczolakiem wielopostaciowym jam nosa i zatok przynosowych powodującym rozległą destrukcję ścian zatok przynosowych i oczodołów.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Samoistne porażenie nerwu twarzowego w ciąży - fakty i mity

Idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego, zwane również porażeniem Bella, może stanowić dla klinicystów duże wyzwanie, jeżeli z objawami niedowładu mięśni twarzy zgłasza się pacjentka w ciąży. Częstość występowania porażenia Bella u kobiet w ciąży jest prawie trzy razy większa, niż w odpowiadającej wiekowo grupie kobiet nieciężarnych. Problem stanowi brak wytycznych leczenia samoistnego porażenia nerwu twarzowego w tej grupie chorych. W randomizowanych badaniach, ale bez udziału ciężarnych pacjentek, potwierdzono większą skuteczność w powrocie funkcji nerwu po wcześnie włączonym leczeniu glikokortykosteroidami, w porównaniu z innymi metodami. Dylemat dotyczący terapii potęguje fakt, iż rokowanie co do powrotu funkcji nerwu twarzowego u ciężarnych są znamiennie gorsze niż w pozostałej populacji, a niedowład mięśni twarzy dotyczy przecież młodej kobiety. W artykule na przykładzie chorej konsultowanej w Klinice oraz na podstawie przeglądu aktualnego piśmiennictwa, przedstawione zostały zalecenia postępowania w samoistnym porażeniu nerwu twarzowego u kobiet w ciąży. Przedstawiono korzyści, zalecane preparaty, dawki, niezbędne środki ostrożności i potencjalne skutki uboczne stosowania kortykosteroidów, które jako jedyne mają potwierdzoną skuteczność w leczeniu porażenia Bella u kobiet będących w ciąży.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Leczenie zaawansowanego raka krtani i krtaniowej części gardła – przegląd literatury i doświadczenia własne

Aż 70–85% nowotworów krtani i krtaniowej części gardła jest rozpoznawanych w wysokim stadium zaawansowania, stanowiąc duże wyzwanie diagnostyczno-terapeutyczne i wpływając na złe wyniki leczenia. Chorzy ze zmianami zaawansowanymi, w stadium III i IV, kwalifikowani są do pierwotnego leczenia chirurgicznego lub chemioradioterapii – w zależności od stopnia zaawansowania choroby, czynników złego rokowania i preferencji chorego. Brakuje jednak wypracowanych wiarygodnych standardów kwalifikacji do leczenia, które pozwoliłyby na ustanowienie jednolitych zaleceń terapeutycznych oraz poprawę wyników leczenia w tej grupie chorych.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Miogenne przedsionkowe potencjały wywołane z mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego i skośnego dolnego oka u pacjentów z zespołem Susac’a

Cel: Celem pracy była ocena miogennych przedsionkowych potencjałów wywołanych z mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego i skośnego dolnego oka (AC cVEMP i oVEMP) u pacjentów z zespołem Susaca. W prezentowanej pracy nie próbowaliśmy przedstawić badania VEMP jako testu zastępującego inne w tej jednostce chorobowej, badaliśmy jedynie, czy równoległa ocena obu rodzajów VEMP (cVEMP i oVEMP) może być pomocna jako dodatkowe źródło informacji o chorobie. Materiał i metoda: Do rejestracji VEMP zastosowano metodę standaryzacji z wykorzystaniem ciągłej rejestracji EMG w celu monitorowania i minimalizacji zmienności potencjałów w trakcie badania. Bodźce akustyczne były prezentowane jednoczasowo do jednego ucha. Odpowiedzi były analizowane pod kątem obecności poszczególnych fal, ich latencji i amplitudy. Zespół Susaca jest rzadką jednostką chorobową. W pracy analizowano wyniki dwóch pacjentów. Wyniki: U pierwszego pacjenta zarejestrowano odpowiedzi dla obu rodzajów VEMP, tj. cVEMP i oVEMP. Latencja fali P1 oraz symetria odpowiedzi były w normie obustronnie, niemniej dla cVEMP zanotowano obniżenie amplitudy po obu stronach. U drugiego pacjenta zarejestrowano odpowiedzi tylko dla cVEMP, latencje odpowiedzi obustronnie w normie, niemniej amplituda obniżona z wyraźną asymetrią na niekorzyść strony prawej. Wnioski: Wyniki obu rodzajów badań miogennych przedsionkowych potencjałów wywołanych, tj. cVEMP i oVEMP, mogą być przydatne w diagnostyce zespołu Susaca, dostarczając informacji o funkcjonowaniu układu przedsionkowego, oraz pomocne w leczeniu i planowaniu rehabilitacji.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zastosowanie Volume-Viscosity Screening Test jako przesiewowego narzędzia w diagnostyce zaburzeń połykania

Powszechnie wiadomo, że występowanie dysfagii wiąże się z konsekwencjami zarówno pierwotnymi (niedożywienie, odwodnienie, zachłystowe zapalenia płuc), jak i wtórnymi (dłuższy czas hospitalizacji, zwiększone koszty leczenia, wyższa śmiertelność). Z tego powodu tak ważne są badania przesiewowe w kierunku występowania zaburzeń połykania, szczególnie w grupach ryzyka. Celem badania przesiewowego jest identyfikacja chorych z zaburzeniami połykania wymagających dalszej pogłębionej diagnostyki przy użyciu metod instrumentalnych. Badanie przesiewowe powinno być nieinwazyjne, szybkie, łatwe do przeprowadzenia przez personel medyczny oraz charakteryzować się wysoką czułością i swoistością. Jednym z takich badań jest Volume-Viscosity Screening Test (VVST) wykorzystujące różne konsystencje w 3 objętościach (5, 10 i 20 ml), co poszerza możliwości narzędzia w zakresie wskazania nie tylko bezpiecznej objętości, lecz także także konsystencji.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Grzybicze zapalenie zatoki szczękowej o nietypowym przebiegu – opis przypadku

Infekcje grzybicze zatok przynosowych można podzielić na postać inwazyjną i nieinwazyjną. Grzybniak zatok to rodzaj przewlekłego nieinwazyjnego zakażenia. Najczęściej związany jest z przebytym leczeniem endodontycznym. Opis przypadku dotyczy nieinwazyjnego grzybiczego zapalenia zatok przynosowych u pacjenta z kaszlem i zespołem bezdechu sennego. U pacjenta nie występowały inne objawy. Podczas lecenia zastosowano antybiotykoterapię, lecz nie zaobserwowano poprawy. Tomografia komputerowa twarzy wykazała zmianę ze zwapnieniami w zatoce szczękowej prawej. Podjęto decyzję o wykonaniu sinusotomii przez przednią ścianę zatoki szczękowej pod kontrolą endoskopową. W trakcie zabiegu usunięto zmianę oraz wypłukano zatokę. Stan ogólny pacjenta uległ poprawie po zabiegu operacyjnym. Ustąpił kaszel i objawy bezdechu sennego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Mnogi przyzwojak głowy i szyi – opis przypadku

Przyzwojaki to rzadkie, najczęściej niezłośliwe nowotwory autonomicznego układu nerwowego. Ich lokalizacja w obrębie głowy jest raczej wyjątkiem niż regułą, tak samo jak ich wieloogniskowe występowanie. W niniejszej pracy autorzy prezentują przypadek chorej z dwuogniskowym przyzwojakiem. Pierwszym objawem choroby był niedowład nerwu twarzowego, który diagnozowano około 3 lat. Po postawieniu wstępnego rozpoznania przyzwojaka bębenkowego guz zoperowano. W ciągu następnych 7 lat nastąpiła wznowa w obrębie kości skroniowej. Ponadto w kontrolnych badaniach obrazowych uwidoczniono drugie ognisko w obrębie szyi, skądinąd bezobjawowe. Autorzy zastanawiają się w dyskusji nad naturalnym rozwojem przyzwojaków głowy i szyi, a także przedstawiają obecny stan wiedzy na temat postępowania z chorym przy podejrzeniu, a następnie rozpoznaniu i leczeniu tej choroby.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Metaliczne ciało obce w języku – opis przypadku

Każdy laryngolog na pewnym etapie swojej pracy spotyka się z koniecznością wykonania zabiegu usunięcia ciała obcego z dróg oddechowych czy pokarmowych. Niejednokrotnie może nastręczać to wielu problemów, takich jak uszkodzenia otaczających tkanek, czy trudności związanych z przemieszczaniem się, w miarę upływu czasu, ciała obcego w tkankach. Najczęściej ciało obce zlokalizowane jest w przestrzeni gardła środkowego i dolnego. Zdarzają się również w mniej typowych miejscach, w których należy wykazać się większą czujnością ze względu na trudniejszą diagnostykę. Tak jest w przypadku ciał obcych w obrębie tkanek miękkich. Autorzy przedstawiają przypadek metalicznego ciała obcego tkwiącego w języku przez ponad 6 tygodni przed ostatecznym jego rozpoznaniem i usunięciem.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ocena występowania zaburzeń połykania u chorych z przewlekłym kaszlem

Wprowadzenie: Pacjenci uskarżający się na przewlekły kaszel wymagają diagnostyki zaburzeń połykania. Cel pacy: Ocena występowania zaburzeń połykania (niosących za sobą ryzyko penetracji lub aspiracji pokarmu) w grupie chorych z przewlekłym kaszlem. Materiał i metoda: 34 kolejnych pacjentów hospitalizowanych z powodu przewlekłego kaszlu. Pacjenci wypełniali kwestionariusze Reflux Symptom Index (RSI) oraz Eating Assessment Tool 10 (EAT-10), przechodzili badanie przedmiotowe z zakresu głowy i szyi, ocenę palpacyjną mięśni zewnętrznych krtani, przesiewowy test połykania wody oraz ocenę endoskopową zaburzeń połykania. Wyniki: Analiza wyników kwestionariuszy EAT-10 oraz RSI wskazuje na ryzyko występowania refluksu oraz dysfagii. W przesiewowym teście połykania wody odsetek wyników pozytywnych zwiększał się wraz ze wzrostem objętości podawanego płynu. W badaniu endoskopowym stwierdzono m.in.: przedwczesne połykanie, podwójne połykanie, penetracje, aspiracje, zalegania na poziomie gardła i krtani. W badaniu przedmiotowym u 33% chorych stwierdzono obniżoną elewację krtani. Większość pacjentów cechowała się zwiększonym napięciem mięśni zewnątrzkrtaniowych. Wnioski: Dysfagia stanowi częsty problem chorych z przewlekłym kaszlem, u których diagnostyka foniatryczna powinna być rozszerzona o badanie FEES. Badanie wymaga kontynuacji na większej grupie pacjentów oraz porównania wyników z grupą kontrolną.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Rekonstrukcja pełnej grubości policzka przy pomocy płata przedniobocznego uda – opis przypadku

Rozległe ubytki tkanek powstałe w wyniku resekcji nowotworu w obrębie głowy i szyi wymagają jednoczasowej rekonstrukcji. Jednym z najczęściej stosowanych wolnych płatów w odtworzeniu ubytków jamy ustnej jest płat przednioboczny uda. Przedstawiono przypadek 57-letniej kobiety z rakiem płaskonabłonkowym policzka, u której wykonano rekonstrukcję pełnej grubości policzka zdwojonym płatem przedniobocznym uda. Autorzy podają metody leczenia oraz możliwości zastosowania płata ALT.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
„Stomatologia” w chirurgii endoskopowej zatok przynosowych – opis dwóch przypadków

Chirurgia endoskopowa zatok przynosowych najczęściej dotyczy leczenia przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. Metoda ta ma zastosowanie również w innych schorzeniach, między innymi w przypadku zębów ektopowych. Zęby ektopowe są dość rzadkim zjawiskiem. Mogą pojawić się w obrębie twarzoczaszki, jak i w innych częściach ciała. W artykule opisano dwa przypadki występowania zębów ektopowych, w obrębie nosa i zatok przynosowych, w których zastosowano chirurgię endoskopową w celu ekstrakcji, co spowodowało ustąpienie objawów.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Postępowanie w przewlekłym zapaleniu zatok przynosowych u dzieci wg zaleceń European Position Paper on Rhinosinusitis and nasal Polyps- EPOS 2012 oraz American Academy of Otolaryngology-Head and Neck Surgery - AAO-HNS 2014

Zapalenie zatok przynosowych u dzieci rozpoznawane jest na podstawie dolegliwości związanych z zaburzeniami drożności nosa lub/i nieżytem nosa, którym towarzyszą bóle głowy lub rozpieranie w obrębie twarzy oraz kaszel. Przewlekłe zapalenie zatok rozpoznajemy, gdy dolegliwości – z których najdokuczliwszy jest kaszel – utrzymują się, i wpływają na jakość życia przez ponad 12 tygodni. Zapalenie zatok przynosowych jest rezultatem miejscowej i ogólnoustrojowej odpowiedzi organizmu na czynniki środowiskowe, dlatego w populacji dziecięcej konieczne jest uwzględnienie dojrzałości układu immunologicznego oraz rozwoju (wykształcenia) narządów pod względem anatomicznym i funkcjonalnym. Powyższe uwarunkowania są podstawą do podziału przewlekłego zapalenia zatok przynosowych (PZZP) na chorobę występującą w populacji dzieci młodszych i starszych, podkreślając – u młodszych – rolę migdałka gardłowego oraz decyzje dotyczące leczenia zachowawczego i operacyjnego. W populacji dziecięcej trzeba uwzględnić choroby, takie jak: mukowiscydoza, pierwotna dyskineza rzęsek, a także różnego rodzaju zaburzenia odporności, które przebiegają z dużym nasileniem zmian w zatokach przynosowych. Wymaga to specjalnego postępowania w leczeniu oraz rozważenia działań chirurgicznych dostosowanych do przebiegu choroby. Zasady postepowania, dotyczące zarówno diagnostyki, jak i postępowania leczniczego, zostały opracowane w postaci dokumentu European Position Papers on Rhinosinusitis and Nasal Polyps – EPOS, uaktualnionego w 2012 roku. W 2014 roku powstał dokument Clinical Consensus Statement: Pediatric Chronic Rhinosinusitis opracowany przez American Academy of Otolaryngology – Head and Neck Surgery. Oba konsensusy zawierają niezbędne informacje oraz wskazania dotyczące diagnostyki i leczenia PZZP u dzieci.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zapalenie kości skroniowej jako powikłanie wysiękowego zapalenia ucha środkowego – opis przypadku

Autorzy przedstawili przypadek 15-letniej pacjentki z zapaleniem kości skroniowej w przebiegu wysiękowego zapalenia ucha środkowego. Wysiękowe zapalenie ucha środkowego jest rzadką przyczyną rozwoju zapalenia piramidy kości skroniowej. Zapalenie piramidy kości skroniowej sporadycznie występuje u dzieci, w większości w starszej grupie wiekowej. Podejrzenie zapalenia kości skroniowej wymaga wykonania badań radiologicznych: RM, TK. W przypadku rozwiniętych objawów zapalenia kości wyłącznie leczenie farmakologiczne nie jest skuteczne. Niezbędne jest leczenie operacyjne z zastosowaniem różnych dostępów chirurgicznych, zapewniających radykalne usunięcie zmian zapalnych, w tym dojścia przez środkowy dół czaszki.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Manifestacja sarkoidozy na szyi

Sarkoidoza jest chorobą układową o nieznanej etiologii. Charakteryzuje się powstawaniem ziarniniaków, które nie ulegają martwicy. Typowe dla sarkoidozy zmiany zapalne mogą wystąpić w każdym narządzie, ale najczęściej zajmują węzły chłonne i płuca. Bardzo rzadką lokalizacją sarkoidozy są narządy w rejonie głowy i szyi. Opisywane przypadki dotyczą węzłów chłonnych, ślinianek, krtani, zatok. Analizie poddano dwa przypadki sarkoidozy gruczołów ślinowych (podżuchwowego i przyusznego), dwa przypadki sarkoidozy krtani i jeden przypadek z zajęciem węzłów chłonnych szyi. Pacjenci – 4 kobiety i 1 mężczyzna w wieku 26–76 lat – zostali skierowani do kliniki z podejrzeniem nowotworu ślinianki lub krtani oraz limfadenopatią szyjną. Jedna pacjentka miała rozpoznaną wcześniej sarkoidozę płucną. Badania diagnostyczne wykonane przedoperacyjnie u pozostałych chorych (ultrasonografia, biopsja, RTG klatki piersiowej) nie nasunęły podejrzenia sarkoidozy we wstępnej ocenie. Resekcja chirurgiczna zmienionych tkanek i badanie histopatologiczne potwierdziły rozpoznanie sarkoidozy pozapłucnej. Tylko u jednej chorej, u której występowało zajęcie ślinianki podżuchwowej, na podstawie tomografii komputerowej (TK) klatki piersiowej potwierdzono współistnienie zmian w miąższu płuc.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych u dzieci

PZNZP u dzieci może przebiegać łagodnie i mało charakterystycznie. Etiologia tego schorzenia jest wieloczynnikowa, co wymaga wszechstronnego i wielospecjalistycznego podejścia. Leczenie PZNZP u dzieci jest trudne, zakażenia często nawracają, a stosowane metody lecznicze są często nieskuteczne. U dzieci rzadko wykonuje się zabiegi operacyjne, tj. tylko w przypadku, gdy metody zachowawcze zawiodą. Pierwszą linię leczenia chirurgicznego stanowi adenoidektomia. Czynnościowa endoskopowa chirurgia zatok przynosowych (FESS) może być rozważona, gdy nie zaobserwowano poprawy stanu pacjenta po wykorzystaniu wszystkich możliwości leczenia zachowawczego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Rozległy gruczolak wielopostaciowy płata dodatkowego współistniejący z guzem Wartina płata powierzchownego ślinianki przyusznej

Opisano 65-letniego mężczyznę z rozległym gruczolakiem wielopostaciowym płata dodatkowego współistniejącym z guzem Wartina płata powierzchownego ślinianki przyusznej. Przedstawiono przebieg choroby i leczenia z uwzględnieniem rodzaju dostępu operacyjnego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Oponiak zlokalizowany pierwotnie w przewodzie słuchowym wewnętrznym – opis przypadku

Oponiaki to najczęstsze nowotwory wewnątrzczaszkowe. Najczęściej spotykanymi guzami w kącie mostowomóżdżkowym (CPA – cerebellopontine angle) są osłoniaki nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Oponiaki to drugie co do częstości nowotwory w tej lokalizacji, stwierdzane w 10–15% przypadków [1]. Oponiaki zajmują przewód słuchowy wewnętrzny (IAC – internal auditory canal) poprzez wniknięcie przez ciągłość z CPA, bądź są zmianą pierwotnie zlokalizowaną w IAC. Podczas gdy ekspansję z CPA spotyka się stosunkowo często [2], to jako zmiana pierwotna występuje tam bardzo rzadko. Do tej pory w literaturze światowej opisano zaledwie około 50 takich przypadków [3]. Niniejszym prezentujemy taki przypadek i omawiamy postępowanie operacyjne.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne