rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Studia w doświadczeniu biograficznym absolwentów pedagogiki

Autorka przedstawia interpretację fragmentów wywiadu przeprowadzonego z absolwentką studiów pedagogicznych. W interpretacji przyjęte zostały główne założenia metody obiektywnej hermeneutyki. Celem analizy jest rekonstrukcja doświadczania minionego procesu studiowania, przy czym przyjmuje się, iż w biograficznym doświadczeniu odzwierciedla się praktyka akademicka, dzięki czemu możliwe jest – co najmniej częściowe – odsłanianie warunków uczenia się studentów. Doświadczenia związane ze studiowaniem były raczej powierzchowne (tendencja do „scalania”, a nie do różnicowania wspomnień, co wskazuje na niewielkie znaczenie biograficzne), a tym samymstudia pedagogiczne nie mają charakteru formacyjnego, nie kształtują u absolwentów specyficznego habitusu. Są okresem uczenia się, zasadniczo nie różniącym się od wcześniejszych etapów nauki szkolnej. Należy wkuwać, a rozwój osobowości studentów dokonuje się przez „zarażanie się” od wykładowców ich pasjami, bez wysiłku własnego. Podczas opowiadania o studiach osobie, będącej nauczycielem akademickim, absolwentka reprodukuje styl komunikacji, którego nauczyła się na studiach – cechuje go ogólnikowość. Za dużą ogólnością sformułowania może kryć się pustka. Dzieje się tak wówczas, gdy owe sformułowania nie wiążą się z doświadczeniami studenta (m.in. intelektualnymi), co miało miejsce w analizowanym przypadku. Czynnikiem dynamizującym aktywność oraz wybory podejmowane podczas studiów i po ich zakończeniu były doświadczenia z życia prywatnego

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Spór o edukację wyższą w perspektywie teorii dóbr pozycjonalnych

Współczesny spór o polską edukację wyższą jest wynikiem jej szybkiego umasowienia. Akademickie próby konceptualnego opanowania tej zmiany koncentrują się wokół kwestii urynkowienia edukacji. Zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy urynkowienia, stoją na stanowisku, że rynek jest mechanizmem koordynacji, który (z pozytywnymi lub negatywnymi skutkami) jest w stanie zdominować logikę akademicką i całkowicie przekształcić uniwersytet. 
Celem artykułu jest przedstawienie, stanowiącej alternatywę dla opisanych powyżej pro- i antyrynkowych ujęć, teorii dóbr pozycjonalnych. Edukacja jest dobrem pozycjonalnym, ponieważ jej wartość dla danego konsumenta nie jest absolutna, ale relatywna – uzależniona od tego, jakie wykształcenie zdobyły osoby z jego czy jej otoczenia. Rywalizacja o dobra pozycjonalne jest poddana trzem zasadom – po pierwsze, jest ona grą o sumie zerowej, w której każdemu zyskowi odpowiada czyjaś strata; po drugie, stawki, o jakie się ona toczy, są wartościowe tylko wtedy, gdy może je zdobyć niewielu; po trzecie, ma ona skłonność do przeradzania się w „wyścigi zbrojeń”, w ramach których wszyscy ponoszą znaczne wydatki, ale nikt nic nie zyskuje. Ze względu na różnicę pomiędzy edukacją a dobrami, których wartość nie jest zależna od społecznego kontekstu ich konsumpcji, żaden sposób jej dostarczania – ani oparty na rynku, ani na państwie, nie będzie w stanie zaspokoić roszczeń wszystkich potencjalnych nabywców. 
Teoria dóbr pozycjonalnych pozwala na lepsze zrozumienie polskich publicznych i politycznych debat dotyczących uniwersytetów, jako sporu o związany z posiadaniem dyplomów edukacyjny prestiż, którego ilość jest skończona i który w związku z tym nie jest produkowany, lecz jedynie redystrybuowany. Próba politycznej regulacji tej redystrybucji nie musi być bardziej społecznie sprawiedliwa niż dystrybucja za pomocą rynku, gdyż w interesie aktorów mających wpływ na decyzje polityczne leży, dokonywana kosztem studentów masowych i zwiększająca poziom nierówności, koncentracja prestiżu w instytucjach elitarnych.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Poza prywatne i publiczne w dyskusji o edukacji wyższej (i nie tylko)

Główna teza mojego artykułu głosi, że prywatne i publiczne są elementem tej samej struktury. Dobra wspólne nie są synonimem publicznego, ale kategorią radykalną. Ujęcie uniwersytetu w kontekście dóbr wspólnych prowadzi do wypracowania innej perspektywy teoretycznej i praktycznej. Zmiana poziomu teoretycznego jest istotna dla refleksji nad szkolnictwem wyższym

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Krytyka społeczna bez emancypacji: rozważania nad projektem krytycznym Michaela Walzera

Artykuł dotyczy koncepcji krytyki społecznej Michaela Walzera. Przedstawiam jego koncepcję w kontekście Marksowskiej idei krytyki jako „reformy świadomości”, która w moim przekonaniu była dla Walzera ważną inspiracją. Nie zgadzam się jednak z całkowitym odrzuceniem przez Walzera Marksowskiego dyskursu emancypacyjnego. Uważam za słuszną krytykę Marksowskiej idei uniwersalnego podmiotu emancypacji, jednakże, co staram się dowieść w artykule, nie musi to bynajmniej oznaczać odrzucenia samej idei emancypacji, która, zgodnie z koncepcją Marksa, jest zawsze racją i celem krytyki. Niedostrzeganie tej zależności przez Walzera uważam za istotny deficyt jego koncepcji krytyki społecznej.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
"Świat społeczny w kalejdoskopie", czyli o usytuowaniu badacza w badaniach jakościowych

Autorka podejmuje rozważania na temat wymiarów usytuowania badacza w badaniach jakościowych. Wprowadzając do tematu, pokazuje transdyscyplinarny rozwój oraz uwypukla paradygmatyczną różnorodność obecną w wybranym typie badań. W swojej refleksji koncentruje się na trzech wymiarach usytuowania badacza, tj. poznawczym, społecznym i emocjonalnym. Obecność i aktywność podmiotu poznającego w badaniach może przejawiać się bowiem w zdobywaniu wiedzy, nawiązywaniu interakcji społecznych oraz różnym emocjonalnym zaangażowaniu badacza w podejmowane praktyki. Następnie, autorka analizuje wybrane okresy i fazy badań jakościowych pod względem trzech wyróżnionych wymiarów usytuowania badacza.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Wszystko na wierzchu, czyli o fenomenie „prawdy na ekranie”

Na popularność, jaką cieszy się na całym świecie format telewizyjny zwany medical show, warto spojrzeć z socjologicznego punktu widzenia jako na swego rodzaju fenomen. Programy,w których uczestnicy zmagający się z kompleksami dotyczącymi różnych aspektów swojego wyglądu fizycznego poddają się operacjom plastycznym, stanowić mogą interesujące źródło analiz dotyczących zarówno: 1) przemian rynku telewizyjnego i prezentowanej oferty programowej coraz wyraźniej pozycjonowanej w kategoriach emotainment; 2) prezentowanych/propagowanych przez media kanonów atrakcyjnego wyglądu fizycznego, traktowanego we współczesnego kulturze jako cenne dobro, jak również 3) zjawiska upubliczniania prywatności, które łączy się z wieloma innymi zagadnieniami, opisywanymi hasłowo przez takie pojęcia, jak „kultura obnażania”, czy też „kultura narcyzmu”.Celem niniejszego artykułu jest propozycja teoretycznego usystematyzowania zagadnień mieszczących się w trzech obszarach zarysowanych powyżej. W dalszej części wywodu, za ilustrację posłuży analiza programu Sekrety chirurgii emitowanego na antenie stacji TVN Style oraz TVN.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Transkulturowe aspekty cielesności mężczyzn. Analiza Ja cielesnego Polaków i Duńczyków trenujących sztuki walki

Przyjęty problem badawczy dotyczy relacji między strukturą ja cielesnego i kontekstem kulturowym. Ja cielesne rozumiane jest jako centralny podsystem osobowości obejmujący trzy elementy. Pierwsze dwa to: funkcje ja cielesnego (doznawanie, interpretacja i regulacja) oraz psychiczne reprezentacje ja cielesnego. Podmiotowe (funkcje) i przedmiotowe (reprezentacje) aspekty ja cielesnego decydują o poczuciu tożsamości cielesnej. Psychiczne reprezentacje składają się na strukturę ja cielesnego. Głównym celem artykułu była eksploracja struktury ja cielesnego mężczyzn – Polaków i Duńczyków – trenujących sztuki walki (66 mężczyzn w wieku od 17 do 27 lat). Wszyscy przebadani zostali Kwestionariuszem Ja Cielesnego autorstwa B. Miruckiej. Wyniki badań dowiodły, że istnieje istotny związek między strukturą ja cielesnego (reprezentacją schematu ciała, reprezentacją potrzeb cielesnych oraz reprezentacją wiedzy) a kontekstem kulturowym – polskim i duńskim.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Wizerunek męskości w podręcznikach języka polskiego w gimnazjum. Odczytanie postkolonialne

Celem niniejszego tekstu była analiza wizerunku męskości przedstawionego w podręcznikach języka polskiego dla szkół gimnazjalnych. Przeprowadzona została krytyczna analiza dyskursu podręczników, a następnie interpretacja uzyskanych wyników przy pomocy narzędzi teorii postkolonialnej. W rezultacie określone zostały znaczenie oraz funkcja kreowanych w analizowanym materiale męskich tożsamości, zawarte w nich obszary wykluczeń oraz znaczenie tych tożsamości w szerszym kontekście społecznym oraz kulturowym.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Style radzenia sobie ze stresem u dziewcząt z grupy ryzyka anoreksji

Cel badań. W badaniu poszukiwano różnic w stylach radzenia sobie ze stresem nastoletnich dziewcząt (N = 189) w grupie ryzyka anoreksji (n = 23) oraz w grupie kontrolnej (n = 23). Analizowano też związek między stylami radzenia sobie ze stresem a tendencją do reagowania nieprawidłowymi postawami wobec jedzenia i swojego ciała w warunkach stresu w obu grupach.Metoda. Zastosowano KSJ do oceny ryzyka anoreksji oraz CISS do pomiaru stylów radzenia sobie ze stresem.Wyniki. Badane z grupy ryzyka anoreksji wykazały istotną preferencję emocjonalnego stylu radzenia sobie ze stresem (t = 4,56, p < 0,01), zaś ich zdrowe rówieśniczki częściej posługiwały się stylem zadaniowym (t = –2,68, p < 0,05). Wystąpiła istotna umiarkowana korelacja między stylami radzenia sobie a tendencją do reagowania nieprawidłową postawą wobec jedzenia i własnego ciała w sytuacji trudnej w badanych grupach. Wysokiemu natężeniu tej tendencji w grupie ryzyka anoreksji towarzyszyła preferencja emocjonalnego (rho = 0,45; p < 0,05) oraz unikowego stylu radzenia sobie (rho = 0,42; p < 0,05), zaś jej niskie natężenie w grupie kontrolnej wiązało się z tendencją do stosowania stylu nastawionego na zadanie (rho = 0,46; p < 0,05).Wnioski. Skłonność do używania nieefektywnych i dezadaptacyjnych strategii radzenia sobie odgrywa istotną rolę w mechanizmie anoreksji, natomiast preferencja aktywnych i skutecznychsposobów walki ze stresem stanowi jeden z czynników chroniących nastolatki przed tym zaburzeniem.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Niestandardowe wskaźniki intelektualnych kompetencji studentów

Artykuł przedstawia wyniki sprawdzianu wiedzy studentów o tym jakie:– zdania opisują zależności rzeczywiste a jakie opisują zależności możliwe,– zdania ze spójnikiem koniunkcji opisują realne zależności,– zdanie ze spójnikiem implikacji (jeżeli... to...) nie opisuje zależności,– są różnice między podanymi definicjami,– metody akceptacji zdań nie są stosowane w nauce.Żadna studentka ani żaden student nie udzielił poprawnej odpowiedzi na wszystkie pytania testu.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Linguistic landscape wokół procesu wychowania. Archaizmy i eufemizmy jako enklawy językowe

Język determinuje ludzkie poznanie, umożliwia wyodrębnianie rzeczy w świecie i sprawia, że wszelkie poznanie świata jest zawsze interpretacją w języku. Pojęcia i terminy wspomagają procesy kształtowania stereotypów myślenia o rzeczywistości i powodują, że w świadomości użytkowników języka obraz świata obiektywnego bywa zdeformowany. W pedagogicznym krajobrazie leksykalnym pojawiają się enklawy pojęciowe wypełnione słowami uznanymi za bezwartościowe w ramach lansowanej ideologii edukacyjnej, terminami, które wypierane są przez bardziej „nowoczesne” oraz tymi, które zostały wyparte przez ich zastępniki, nie równoważące warstwy znaczeniowej, ale przychylnie przyjmowane przez wyznawców doktryny. W artykule pokazany został ten rodzaj enklaw, w których wyznacznikiem przynależności do świata poza nimi jest używanie języka poprawnego politycznie, będącego na usługach obowiązującej ideologii edukacyjnej.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ugrupowania terrorystyczne w Azji Południowo-Wschodniej. Jemaah Islamiyah – strategia i taktyka działania.

Celem artykułu jest przedstawienie charakterystyki oraz działalności terrorystycznej ugrupowania Jemaah Islamiyah. Omówiono w nim historię, rozwój, strukturę, a także mechanizmy finansowania Jemaah Islamiyah. Autorka przedstawiła zdolności operacyjne, współpracę z innymi organizacjami terrorystycznymi w Azji Południowo -Wschodniej oraz najważniejsze ataki terrorystyczne, przeprowadzone przez ugrupowanie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Zagrożenie bezpieczeństwa transportu ropy naftowej i piractwem morskim. Projektowana budowa kanału Kra w Tajlandii w celu ominięcia Cieśniny Malakka

Bezpieczeństwo energetyczne jest niezbędnym elementem światowego ładu i porządku w XXI wieku. Jego zabezpieczenie jest priorytetem wszystkich państw, a szczególnie w obrębie tak zwanych „wąskich gardeł”, czyli cieśnin i kanałów stanowiących bardzo istotny fragment tras żeglugowych dla takich potęg, jak USA, Chiny, Japonia czy Francja. Jednym z takich „wąskich gardeł” jest Cieśnina Malakka, na wodach której regularnie dochodzi do aktów piractwa i terroryzmu, co znacznie utrudnia żeglugę w tym regionie. Rozwiązaniem, które spowodowałoby bezpieczną i krótszą przeprawę na tym akwenie, jest budowa Kanału Kra w Tajlandii. Pomysł ten był rozważany od bardzo dawna, ale różnego rodzaju przeciwności nie pozwoliły na rozpoczęcie inwestycji. W roku 2001 pojawiła się ponownie możliwość wybudowania Kanału Kra przy międzynarodowej współpracy państw zainteresowanych bezpieczeństwem w tym regionie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Program kosmiczny jako element mocarstwowej strategii globalnej ChRL

Artykuł jest poświęcony motywacjom przyświecającym rozwojowi chińskiego programu kosmicznego. Nakreślona zostaje odpowiedź na pytanie, dlaczego Chiny lecą w kosmos. Zagadnienie jest rozważone z perspektywy cywilnej i militarnej. Tym samym w referacie zaprezentowano obecne i przyszłe użycie technologii kosmicznych, a w ramach tego użycie broni ASAT, kwestię Tajwanu i rolę Stanów Zjednoczonych w tym zakresie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Globalne aspiracje ChRL

Artykuł prezentuje uwarunkowania wewnętrzne chińskich ambicji mocarstwowych. Autor stwierdza, że są one determinowane zarówno potencjałem ekonomicznopolitycznym, jak przekonaniem o konieczności prowadzenia swoiście pojmowanej misji cywilizacyjnej. Wskazuje, że z jednej strony o globalnych aspiracjach Państwa Środka decydują takie cechy jak żywotność narodu i dynamika rozwoju. Ale równie istotnym czynnikiem, pozwalającym na uzyskanie pozycji mocarstwa globalnego jest perfekcyjna dyplomacja w powiązaniu z poczuciem konieczności prowadzenia misji cywilizacyjnej wobec obszarów uznanych za strefę wpływów.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Obszar Azji Centralnej i Zatoki Perskiej w strategii ChRL

W artykule Autor prezentuje rolę chińskiej polityki surowcowej w strategii międzynarodowego oddziaływania ChRL. W jego opinii, wykorzystując poziom zapotrzebowania na surowce energetyczne, władzom chińskim udało się zniwelować amerykańskie plany zdobycia kontroli nad globalnym rynkiem obrotu i transportu surowców energetycznych. Równocześnie polityka ta zezwoliła na skuteczne ograniczenie amerykańskiej pozycji politycznej w Afryce, Azji Południowej i Centralnej. Niezwykle istotną konsekwencją chińskiej aktywności międzynarodowej jest odrodzenie się sojuszu Rosja–Chiny, który ma jednak ograniczony (taktyczny) charakter. Sporym wyzwaniem dla amerykańskiej i europejskiej polityki jest także włączenie do chińsko -rosyjskiej współpracy (w charakterze zwasalizowanego partnera) Iranu.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Wschodzące mocarstwa na azjatyckiej scenie politycznej i ich znaczenie dla bezpieczeństwa regionalnego

W niniejszej publikacji Autor analizuje poszczególne cechy współczesnej mocarstwowości. Dokonuje jej przy wykorzystaniu dwóch paradygmatów: realistycznego, w którym największą rolę odgrywa porównanie czynników mierzalnych, oraz konstruktywistycznego, gdzie największą wagę przykłada się do wzajemnych relacji oraz sieci zależności pomiędzy aktorami sceny politycznej. Analiza ta jest tłem do odpowiedzi na zasadnicze pytanie: czy w regionie Azji i Pacyfi ku funkcjonują państwa o statusie mocarstwa międzynarodowego i czy tak traktowane przez społeczność międzynarodową kraje zasługują na to miano? Ocenie tej poddane zostaną Chiny, Republika Indii, Japonia oraz organizacja ponadnarodowa, jaką jest ASEAN. Autor uwzględnia również specyfi czną rolę Stanów Zjednoczonych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Tragedia Tybetu a strategia rozwojowa Chin

W artykule omówiono aktualną sytuację w Tybecie na tle historycznych relacji tego kraju z Chinami. Autor przedstawił w skróconej formie stosunki chińsko -tybetańskie do roku 1951, proces „wyzwalania” Tybetu oraz politykę prowadzoną tam obecnie przez władze Chińskiej Republiki Ludowej. Szczególna uwaga zwrócono została na geostrategiczne korzyści, które Chinom przynosi kontrola nad tym obszarem: rolę podnóża Himalajów jako swoistej platformy projekcji siły, możliwości kontroli zasobów wodnych regionu, rolę Tybetu jako rezerwuaru surowców i potencjalnej przestrzeni osadniczej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Podstawowe założenia strategii rozwojowej Państwa Środka w świetle postanowień XVII Zjazdu Komunistycznej Partii Chin

Przeprowadzenie gigantycznej operacji propagandowej, jaką były Igrzyska Olimpijskie w Pekinie, otworzyło nowa erę w chińskiej polityce. Osiągnięcie wszystkich zakładanych celów zmusiło władze do znaczących przeobrażeń nie tylko sfery gospodarczej, ale i społeczno -politycznej. Ich szeroki zakres został jednak w taki sposób skanalizowany, że niewątpliwy sukces gospodarczy w minimalny sposób przełożył się na proces demokratyzacji życia społecznego, a zwłaszcza politycznego. Bezdyskusyjnie motorem chińskich przeobrażeń pozostała Komunistyczna Partia Chin. Pomimo podtrzymywania ideologicznej retoryki w coraz większym stopniu funkcjonuje ona jako instytucja władzy, w niewielkim stopniu odnosząc się do marksistowskich imponderabiliów. Stając się de facto „partią władzy”, swą aktywność koncentruje głównie na wytyczaniu kierunków i nadzorowaniu wprowadzanych reform gospodarczych. Przyjęta w trakcie XVII Zjazdu KPCh strategia jednoznacznie uznaje, że proces przebudowy państwa skupiać się będzie na reformach gospodarczych i – w następnej kolejności – kwestiach społecznych. Natomiast przeobrażenia polityczne realizowane będą w odległym czasie i tylko w ścisłej korelacji z działaniami w sferze gospodarczej i społecznej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Rola „bezpieczeństwa politycznego” w systemie bezpieczeństwa narodowego Federacji Rosyjskiej a „nowy rosyjski autorytaryzm”

W artykule zaprezentowano uwarunkowania oraz sposób defi niowania przez rosyjski establishment polityczny pojęcia „bezpieczeństwo polityczne”. Autor wysnuwa tezę, że pojęcie to jest traktowane przede wszystkim jako możliwość (prawo do stosowania) odpowiednich środków i podejmowania działań na rzecz zachowania stabilności państwa (osiągnięcia zakładanych celów politycznych). Takie pojmowanie pojęcia „bezpieczeństwo polityczne” uzasadnia więc działania podejmowane przez struktury władzy, które pozwalają na ograniczenia swobód obywatelskich czy stosowanie przemocy w imię nadrzędnych celów politycznych oraz żywotnie ważnych interesów narodowych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Terroryzm – „zderzenie cywilizacji” czy „rozłam wewnątrz-kulturowy”?

W niniejszym opracowaniu podjęto próbę zdefi niowania terroryzmu jako elementu przeobrażeń świata ery globalizacji. Odnosząc się do tezy S. Huntingtona o „zderzeniu cywilizacji”, Autorka sugeruje, że współczesny terroryzm jest w większym stopniu konsekwencją rozłamu wewnątrzkulturowego współczesnego świata. Dla-tego też, jej zdaniem, międzynarodowe koncepcje zwalczania terroryzmu powinny uwzględniać dwie formy oddziaływania: walkę z przyczynami terroryzmu (walka z terroryzmem) oraz wojnę z terrorystami (walka przeciw terrorystom).

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Rozwój współpracy państw Morza Śródziemnego w zakresie bezpieczeństwa

W niniejszym artykule przedstawiono próby budowy regionalnego systemu bezpieczeństwa w regionie Morza Śródziemnego. Akwen ten staje się jednym z najważniejszych obszarów dla polityki bezpieczeństwa Unii Europejskiej. W jego zlewisku generowana jest cała masa zagrożeń bezpieczeństwa: konfl ikty etniczno-religijne, agresywny fundamentalizm islamski, nielegalna imigracja czy przemyt narkotyków. Zagrożenia te wymagają ścisłej współpracy pomiędzy państwami regionu, skierowanymi nie tylko na kwestię zwalczania tych zagrożeń, ale również w celu przeciwdziałania czynnikom generującym ich powstanie.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Stan ochrony przeciwpożarowej polskich portów lotniczych w 2007 roku. Dostosowanie do rozporządzeń ministra infrastruktury z 25 lipca i 12 września 2005 r.

W artykule poruszono problem implementacji rozwiązań dotyczących stanu bezpieczeństwa w polskich portach lotniczych do rozporządzeń wykonawczych, wydanych przez Ministerstwo Infrastruktury. Ten niezwykle ważki w dobie znacznej dynamiki wzrostu przewozów osobowych problem stanowi spore wyzwanie dla władz polskich portów. Konieczność zastosowania stosownych rozwiązań ogranicza plany rozwojowe i wymaga przeznaczenia na rozbudowę infrastruktury bezpieczeństwa znacznych nakładów finansowych. Jednakże jest to warunek niezbędny dla zapewnienia bezpieczeństwa ruchu pasażerskiego w portach lotniczych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Wyspy Kurylskie: małe wyspy – duży problem

W materiale omówiono problem Wysp Kurylskich, który jest istotny dla azjatyckiego ładu pokojowego. Przedstawia on historyczne tło konfl iktu o Kuryle, próby pokojowego rozwiązania japońsko-radzieckiego (rosyjskiego) sporu o Wyspy oraz współczesne uwarunkowania polityczne. Przedstawia również możliwe scenariusze dalszego rozwoju sytuacji oraz uwarunkowania stanowisk obecnych rządów Cesarstwa Japonii i władz rosyjskich.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie