rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Monumentalne budowle Gdańska w ujęciu XVII-wiecznego architekta

Praca poświęcona jest historycznym, monumentalnym budowlom miasta i sylwetce gdańskiego architekta i budowniczego Bartla Ranischa, który w XVII wieku zajmował się ich rozbudową, konserwacją oraz dokumentacją. Sporządził on prekursorską inwentaryzację wszystkich kościołów gdańskich oraz ważniejszych budynków miejskich. Jako pierwszy w Polsce przedstawił sztukę wznoszenia sklepień gotyckich. Zgodnie ze wskazówkami zawartymi w dziele Ranischa gdańscy architekci odbudowali zniszczone podczas II wojny światowej kościoły wraz z ich sklepieniami.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Zakłady „Telefunkena” na warszawskim Kamionku, cz. II

Zespół zabudowy przemysłowej przy ul. Owsianej 14 na warszawskim Kamionku składa się z trzech zasadniczych elementów: budynku biurowego usytuowanego wzdłuż ul. Owsianej, budynku produkcyjnego w głębi działki oraz pozostałości budynku kotłowni wraz z kominem, obniżonym o połowę po rozbiórce w końcu 2015 r. Całość dopełnia wąski zrujnowany budynek usytuowany wzdłuż wschodniej granicy działki. Budynek biurowy wzniesiony został w 1937 r. jako prostokątna w rzucie, dwukondygnacyjna budowla. W wyniku przebudowy w latach 1940–1941 budynek powiększono od strony północnej o „ścięty” bok usytuowany wzdłuż pierwotnej granicy działki, a także podwyższono go do pięciu kondygnacji.
Budynek ma konstrukcję żelbetową, szkieletową, wypełnioną cegłą pełną ceramiczną. Charakteryzuje się prostymi, wieloosiowymi dłuższymi elewacjami, w których wyodrębniają się: wjazd na teren zakładu i klatka schodowa (w elewacji tylnej). Budynek produkcyjny – podobnie jak biurowy – wzniesiono w 1933 r. w konstrukcji żelbetowej, szkieletowej, wypełnionej cegłą pełną ceramiczną. Budynek ma wieloosiowe elewacje z dwoma wyraźnie zaakcentowanymi osiami mieszczącymi klatki schodowe.
Budynek kotłowni został wzniesiony najpóźniej – w wyniku rozbudowy zakładów zapoczątkowanej w 1940 r. Był to budynek parterowy, jednoprzestrzenny, wzniesiony z cegły pełnej ceramicznej, od zewnątrz licowanej (jak pozostałe budynki zakładów) szarą cegłą cementową. Nakryty był dachem krążynowym krytym papą. Obok wzniesiony został wysoki, smukły, ceglany komin.
Wszystkie budynki miały elewacje licowane szarą cegłą cementową – podobnie jak obiekty innych zakładów przemysłowych na Kamionku wznoszonych w okresie międzywojennym – Państwowych Zakładów Tele- i Radiotechnicznych czy Fabryki Aparatów Elektrycznych Kazimierza Szpotańskiego.
Obiekty dawnych Krajowych Zakładów Telefunken SA są nieużytkowane od lat 90. XX w. Pomimo ujęcia ich w gminnej ewidencji zabytków Miasta st. Warszawy oraz ochrony uwzględnionej w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jedynie nadanie im nowej funkcji i poddanie kompleksowej rewaloryzacji uchroni je od całkowitej zagłady. A są one w chwili obecnej jednymi z nielicznych materialnych świadków bujnego rozwoju przemysłu na Kamionku w okresie międzywojennym.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Problemy cieplno-wilgotnościowe współczesnego obiektu sakralnego

Budynki sakralne są obiektami o szczególnym sposobie użytkowania. Na stosunkowo niewielkiej powierzchni gromadzi się podczas nabożeństw duża liczba wiernych. Z tego powodu powstają bardzo specyficzne wewnętrzne warunki klimatyczne. Okresowo w tego rodzaju obiektach występuje silne obciążenie wilgocią przegród, co między innymi powoduje powstanie ryzyka rozwoju pleśni. Każda epoka ma swoje rozwiązanie na usuwanie nadmiaru wilgoci. Niniejsza praca przedstawia analizę tego problemu na przykładzie współczesnego obiektu sakralnego.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Pałac i park w Wojanowie, perła Kotliny Jeleniogórskiej

W latach 2005-2008 w Wojanowie prowadzono prace budowlano-konserwatorskie w zespole pałacowym, który był jedną z trzech rezydencji pruskiej rodziny królewskiej w okolicach Jeleniej Góry. Renesansowy dwór z 1607 r. gruntownie przebudowano w połowie XIX w. w modnym wówczas stylu neogotyckim. Projekt przypisywano pierwotnie Karlowi Friedrichowi Schinklowi, architektowi króla pruskiego, ale ostatnie badania wskazują raczej na jego uczniów. Całe założenie
pałacowe otacza wspaniały park krajobrazowy zaprojektowany przez Petera Josepha Lennego, dyrektora pruskich ogrodów królewskich i jednego z najwybitniejszych architektów ogrodowych XIX w. Powojenne dzieje pałacu, podobne do losów innych śląskich rezydencji, oraz pożar w 2002 r. doprowadziły do niemal całkowitego unicestwienia obiektu. Podjęte kilka lat temu prace można uznać za jedną z największych konserwacji zespołu pałacowego w Polsce w ostatnich latach. Prace objęły bowiem nie tylko pałac i otaczający go park, ale również budynki dawnego folwarku: oficyny, stajnię, stodołę, wozownię, spichlerz i oborę. W całym zespole utworzono centrum konferencyjne i wypoczynkowe z ponad 200 miejscami noclegowymi. Pałac w Wojanowie jest jedną z 30 rezydencji ziemskich znajdującej się na terenie południowej części Kotliny Jeleniogórskiej nazywanej Doliną Pałaców i Ogrodów.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Analiza wybranych uszkodzeń pawilonu czterech kopuł Hansa Poelziga we Wrocławiu

W artykule przedstawiono uszkodzenia spowodowane przyczynami cieplno-wilgotnościowymi w Pawilonie Czterech Kopuł wzniesionym na początku XX wieku we Wrocławiu. Przedstawiono wyniki badań wilgotności, rodzaju i stężenia soli w ścianach oraz zidentyfikowano mikroorganizmy występujące w obiekcie. Dokonano analizy przyczyn powstania uszkodzeń związanych z zagadnieniami cieplno-wilgotnościowymi. Opisane zagadnienia powinny być uwzględnione w czasie opracowywanie projektów, remontów, obiektów zabytkowych.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Preliminaria do nowego symbolizmu w architekturze zaawansowanego postmodernizmu

Niniejszy esej jest próbą zwartego, a zarazem bieżącego przeglądu przeszłości i perspektyw zaawansowanego stylu postmodernistycznego we współczesnej architekturze. Mając właśnie to na względzie, autorzy prezentowanego tekstu skupiają swą uwagę na obecnych relacjach retrospekcji między architekturą inspirowaną zarówno modernizmem, jak i postmodernizmem, który nabiera cech nowego symbolizmu ożywionego imagologią połączoną z ideami estetyki ekologicznej.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Problemy rozwoju „żywego skansenu” na przykładzie wsi Osturnia

Niniejszy artykuł prezentuje problematykę rozwoju obszaru wsi posiadającej dziedzictwo kulturowe objęte ochroną w formie Rezerwatu Ludowej Architektury, na przykładzie słowackiej wsi Osturnia. Analiza aktualnego stanu badanego obszaru została przeprowadzona pod kątem relacji zapisów obowiązującego, lokalnego planu zagospodarowania wobec regulacji, wynikających z ochrony konserwatorskiej. Swoje wnioski, obejmujące możliwe scenariusze rozwoju, autorki oparły na analizach sytuacji podobnych wsi słowackich, wspierając je tezami naukowymi z zakresu problematyki przemian obszarów wiejskich.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Międzynarodowy Kongres Polskich Architektów Krajobrazu. Sztuka ochrony i kształtowania środowiska. Twórczość - nauka - dydaktyka

Wydawnictwo kongresowe polskich architektów krajobrazu nie tylko stanowi swoisty dokument czasu odzwierciedlający najbardziej aktualny przegląd tego, co w tej specjalności dokonuje się we wszystkich zajmujących się architekturą krajobrazu ośrodkach akademickich w kraju, ale także przedstawia ten stan na tle i w powiązaniu z tym, co dokonuje się, zwłaszcza w zakresie kształcenia architektów krajobrazu, od dziesięciu lat w Polsce i na bieżąco w Europie.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Współczesne interpretacje klimatu miejsca

Artykuł przedstawia problem współczesnych rozwiązań głównie wielorodzinnej architektury mieszkaniowej, lokalizowanej w centrum historycznym Gdańska nad Motławą oraz na Wyspie Spichrzów. Konkursy architektoniczne, warsztaty i dyskusje wśród środowisk profesjonalnych, dotyczące omawianych terenów, trwały w Gdańsku od lat. Tradycja i klimat miejsca w tkankach miast historycznych staje się wartością nadrzędną. Nowe formy inspirowane historycznymi kształtami są nieraz trudniejsze do zaakceptowania przez odbiorców, którzy nie zawsze mogą domyśleć się intelektualnych przemyśleń projektanta. Muszą się z nimi powoli oswajać.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Problematyka ochrony zabytkowego miasta na przykładzie Wolbromia

Artykuł dotyczy problematyki ochrony i rewaloryzacji miasta zabytkowego, jakim jest Wolbrom, położony w województwie małopolskim, na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, nad rzeką Pokrzywianką. Miasto, lokowane w okresie średniowiecza, do naszych czasów zachowało zdefiniowany, ortogonalny układ urbanistyczny, rozmierzony na bazie modelu 9-polowego, a także inne cenne zabytki. Winno zatem być chronione na mocy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, aby jego dziedzictwo kulturowe nie uległo unicestwieniu i było prawidłowo rewaloryzowane.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Współczesna architektura teatrów plenerowych w historycznym otoczeniu

Stworzenie miejsca scenicznego w otwartym krajobrazie wymaga odpowiedniej oprawy. Współczesne teatry plenerowe powstają w różnych konwencjach artystycznych. Zaplanowano dla nich rolę architektury wtopionej w krajobraz, stanowiącej tło dla spektaklu albo wręcz przeciwnie, są to mocne, wyraziste formy architektury tworzącej spektakl sam w sobie. Teatry plenerowe powstają w historycznym otoczeniu tworząc swoistą przestrzeń dialogu nowych form z istniejącym otoczeniem. Artykuł przedstawia architektoniczne aspekty projektowania zróżnicowanych form teatru plenerowego – posiadającego scenę z widownią, wyniesionej sceny plenerowej otoczonej przez otwartą przestrzeń, która tymczasowo na czas przedstawienia może stać się widownią, wyniesionej widowni – amfiteatru lub trybuny obok przestrzeni, na której może być montowana tymczasowa scena, oraz otwartej przestrzeni, gdzie może być montowana tymczasowa scena i widownia.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Badania i koncepcja modernizacji schronu przy Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu

Niniejsza praca dotyczy podziemnego bunkra zbudowanego podczas II wojny światowej przy Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu. Obejmuje ona opis stanu technicznego budowli wykonany w oparciu o badania eksperymentalne na miejscu oraz laboratoryjne. Przedstawiono koncepcję modernizacji bunkra jak również możliwości wybudowania parkingu podziemnego w miejscu bunkra. Autorzy zaprezentowali metody rozbiórki obiektu oraz wnioski.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Analiza uszkodzeń i diagnostyka konstrukcji realizowanego budynku mieszkalnego

W referacie przedstawiono problemy związane z wystąpieniem stanu awaryjnego konstrukcji stropu żelbetowego nad garażem podziemnym, w wielorodzinnym budynku mieszkalnym, wykonywanym w wydzielonym, rewitalizowanym obszarze zabudowy miejskiej. W pracy wskazano na przyczyny powstałych zagrożeń bezpieczeństwa - błędne założenia projektowe a także błędy wykonawcze, które znaczne spotęgowały uszkodzenia realizowanej konstrukcji. We wnioskach końcowych podano zalecenia wykonawcze, uwzględniające optymalny sposób naprawy nie tylko ze względów ekonomicznych, ale także zapewniający prawidłowe i bezpieczne użytkowania realizowanego obiektu.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Modernizacja magazynu książek w budynku biblioteki uniwersyteckiej UAM w Poznaniu

W pracy przedstawiono problem efektywniejszego wykorzystania powierzchni użytkowej magazynu książek w budynku Biblioteki Głównej UAM zlokalizowanej w zwartej zabudowie miejskiej w Poznaniu. Magazyn książek znajduje się na ostatniej kondygnacji trójtraktowego, pięciokondygnacyjnego budynku o żelbetowej konstrukcji szkieletowej ze stropami gęstożebrowymi. Koncepcja znacznego zwiększenia "pojemności' magazynu powstała przy okazji ekspertyzy technicznej oceny nośności stropów. Ekspertyza wykazała znaczne przeciążenie powierzchni stropu ostatniej kondygnacji. Przyjęta koncepcja polegała na zaprojektowaniu stalowej, wymianowej konstrukcji stropowej przekazującej obciążenia bezpośrednio na słupy konstrukcji ramy.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Odbudowa po katastrofie sufitu sali gimnastycznej zabytkowej szkoły poddanej termomodernizacji

W artykule został przedstawiony przykład historycznego budynku szkolnego, w którym na etapie przygotowywania dokumentacji związanej z poprawą współczynnika efektywności cieplnej, nie przeprowadzono oceny stanu technicznego stalowej konstrukcji przekrycia ponad jednym z jego skrzydeł, w którym na najwyższym piętrze znajduje się sala gimnastyczna. W trakcie prowadzonych prac związanych z poprawą współczynnika efektywności cieplnej wydarzyło się całkowite zapadnięcie sufitu. W tym artykule omówiono tę katastrofę i zostały wyjaśnione jej przyczyny, jak również przedstawiono projektowanie i wykonanie nowego zawieszonego sufitu przy użyciu dotychczas istniejącej stalowej konstrukcji przekrycia. Artykuł został zakończony wnioskami i ogólnymi zaleceniami.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Obliczanie dawnych konstrukcji z żeliwa i stali

Niniejsza praca przedstawia metody sprawdzania nośności dawnych konstrukcji wykonanych z żeliwa lub stali. Z tego względu autor przedstawia podstawowe wzory oraz niektóre wybrane dane z książki "Dawne wyroby ze stopów żelaza" napisanej przez autora niniejszej pracy i wydanej przez DWE w 2009 roku.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
O przyczynach zmniejszenia niezawodności stalowych konstrukcji wielkopowierzchniowych hal

Monitorowanie niezawodności wybranych obiektów  w  celu  zapobiegania katastrofom, awariom lub degradacji eksploatacyjnej stało się w niektórych krajach przedmiotem nakazu władz. Monitorowanie obiektów można uważać za jedną z metod inżynierii niezawodności zajmującej się badaniem zgodności postulowanej w projekcie lub przez władze budowlane niezawodności z niezawodnością obiektu zrealizowanego. Efektem badania może być wskazanie konieczności remontu lub wzmocnienia konstrukcji nośnej w trybie remontowym. Dotyczy to zarówno obiektów historycznych jak i obiektów nowoczesnych.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Stan zachowania sklepień "Rabitza"w wybranych obiektach zabytkowych

W artykule została przedstawiona analiza stanu betonowego sklepienia typu Rabitz w monumentalnych budynkach. Struktura sklepienia, istniejące uszkodzenia i wzmacnianie Pałacu Schoena w Sosnowcu i kościołach w Biertułtowach i w Czuchowie koło Rybnika zostały opisane jako przykłady. Wykazano, że około 100-letnie konstrukcje są w dobrym stanie i że mogą one nadal być użytkowane.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Adaptacje zabytkowych struktur dla nowych potrzeb – część 1 – wybrane przykłady z Madrytu

Postęp cywilizacyjny i rozwój technologiczny od stuleci wymuszał zmiany użytkowania przestrzeni miejskich, w tym może przede wszystkim substancji architektonicznej budującej tkankę urbanistyczną. Wraz z wprowadzeniem pojęcia zabytku nastąpił długotrwały proces uświadomienia sobie przez coraz szersze kręgi społeczne potrzeby ochrony dziedzictwa poprzednich epok. Obecnie wydaje się, że – przynajmniej w kręgach decyzyjnych – powszechna jest akceptacja dla konieczności adaptacji historycznych, wartościowych struktur do nowych celów, zamiast ich niszczenia i wyburzania. Globalne procesy ekonomiczne sprawiły, że w ostatnim półwieczu obserwujemy wycofywanie się produkcji przemysłowej, która niegdyś stanowiła o sile i mocnej pozycji naszego kontynentu, w inne obszary świata. Tym samym w miastach europejskich, także w obrębie ich centralnych dzielnic, pozostało wiele opustoszałych i niechcianych budynków, zespołów architektoniczno-urbanistycznych i struktur inżynieryjnych. Świadczące niegdyś o wysokim statusie miast i metropolii zabytki związane z dziedzictwem przemysłowym niejednokrotnie posiadają, poza historyczną, także dużą wartość artystyczną. Towarzyszą im często obiekty infrastruktury technicznej i komunikacyjnej. Takie zespoły i obiekty, które nie mogą już pełnić dotychczasowych funkcji, adaptowane są coraz częściej na rozmaite potrzeby. Wiąże się to także z wytycznymi wynikającymi z potrzeb rozwoju zrównoważonego, w imię których konieczne wydaje się być ponowne wykorzystanie już raz zurbanizowanych obszarów, w celu zachowania jak największych terenów naturalnych poza miastami i wewnątrz nich. Wiele spośród obiektów użytkowanych uprzednio przez przemysł lub wojsko wydaje się być szczególnie predestynowanych do adaptacji na potrzeby kultury, co pokazuje szereg realizacji europejskich. W niniejszym artykule przedstawionych zostanie kilka przykładów takich realizacji z Madrytu.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Konserwacja dekoracyjnych murów oporowych oraz wiaduktu kolejowego przy ul. Lubicz w Krakowie

Mury oporowe oraz wiadukt kolejowy przy ul. Lubicz w Krakowie to jedna z najbardziej interesujących konstrukcji inżynierskich i założeń architektonicznych powstałych na terenie nie tylko miasta Krakowa, ale również Polski. Jest to także pierwsze w dziejach ówczesnej Polski dwupoziomowe skrzyżowanie komunikacyjne, będące dziełem zarówno inżynierii lądowej, jak i architektury. Zaprojektowane z rozmachem, stanowi estetyczny element obszernego założenia Dworca Kolejowego w Krakowie, założenia, które od czasu swego powstania w latach czterdziestych XIX w. ulegało ciągłym przemianom, dobrze odzwierciedlającym rozwój miasta z jednej i linii kolei żelaznej z drugiej strony.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Zabytkowe świątynie a problematyka konserwatorska na przykładzie sanktuarium maryjnego w Starej Wsi i cerkwi w Baligrodzie w woj. podkarpackim

Problematyka opracowania programu prac restauratorskich w zabytkach sakralnych w wielu przypadkach objęta jest znacznym stopniem trudności, gdyż większość inwestorów nie jest zainteresowana wykonywaniem badań struktur murów i tynków. Obserwacje prowadzone od kilku lat pokazują, że zarówno projektanci (konserwatorzy), inwestorzy, jak i wykonawcy przyjmują projekty restauracji murów i tynków w oparciu o fragmentaryczne rozpoznanie obiektów. Decyzje podjęte na tym etapie warunkują udaną bądź wadliwą realizację późniejszych prac konserwatorskich. W ostatnim czasie wielu producentów oferuje wyspecjalizowane serie produktów służących do tynkowania zabytkowych fasad. Spotykamy się również z przypadkami restauracji przy użyciu tradycyjnych (historycznych), mniej zaawansowanych technologii. Autorzy omawiają przeprowadzone badania na przykładzie restauracji cerkwi w Baligrodzie oraz sanktuarium w Starej Wsi. Dzięki porównaniu dwóch odmiennych, historycznych obiektów sakralnych możliwe było określenie i zestawienie czynników warunkujących dobór optymalnej technologii prac konserwatorskich.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Renowacja tarasów i balkonu zabytkowego głównego budynku zespołu szkół ponadgimnazjalnych w Biedrzychowicach

Ten artykuł przedstawia renowację historycznego obiektu przy użyciu rozmaitych metod napraw. Jedna z tych metod polega na zastosowaniu taśm Sika CarboDur do naprawiania balkonu i tarasu Zespołu Pogimnazjalnych Szkół w Biedrzychowicach.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Typowe problemy związane z ratowaniem zabytków nieruchomych, na przykładzie wybranych obiektów Opola

Sama forma czysto technicznego podejścia do tematyki ratowania zabytków w Polsce może okazać się niewystarczająca pomimo tego, że argumenty w niej zawarte będą technicznie niepodważalne. Niniejszy artykuł postawił sobie za cel wskazanie również innych, zdaniem autora bardzo istotnych aspektów towarzyszących procesowi budowlanemu, z jakimi musi liczyć się przyszły inwestor (właściciel) podejmujący się tak odpowiedzialnego zadania, jak utrzymywanie w wymaganym stanie technicznym takiego obiektu lub jego wyremontowanie, odtworzenie itp.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Współczesne materiały konstrukcyjne w rekonstrukcji zabytków na przykładzie wieży kościoła św. Jana Chrzciciela w Legnicy

Przy odbudowie spalonej barokowej wieży kościoła zastosowano po raz pierwszy w Polsce konstrukcję stalową hełmu wieży oraz nietypowe wzmocnienia osłabionej pożarem konstrukcji murowej wieży. Trzydziestoletni okres eksploatacji potwierdził prawidłowość przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Podsumowanie ogólnopolskiej konferencji „Ochrona dziedzictwa architektury polskiej II połowy XX wieku” Warszawa 16–17 XI 2016

Artykuł dotyczy problemu ochrony obiektów architektury oraz założeń urbanistycznych, zrealizowanych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Podstawową zasadą typowania obiektów lub zespołów urbanistycznych, które mogłyby zostać wpisane na listę obiektów chronionych jako dobra kultury współczesnej stało się ustalenie kryteriów, którym winny podlegać wybrane obiekty. Takie działania zostały podjęte przed kilkunastu laty przez większość oddziałów regionalnych SARP, zwłaszcza w Warszawie i w większych miastach naszego kraju, ale stale nie ma całościowego obrazu zasad ustalenia kryteriów i całościowej listy obiektów. Przy zdarzających się przykładach wyburzania wartościowych budowli sprawa wydaje się niezwykle ważną i pilną.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Wykorzystanie możliwości nowoczesnego skanowania 3D w oględzinach miejsca zdarzenia i ich dokumentowania

Szkoła Policji w Pile, wraz z Laboratorium Skanowania i Modelowania 3D Politechniki Wrocławskiej, oraz Leica Geosystems Polska, przeprowadziła badania możliwości zastosowania skanowania 3D w dokumentacji i analizie miejsc zdarzeń kryminalnych. Głównym celem było porównanie wyników uzyskanych metodą skanowania 3D z dokumentacją przygotowywaną przez zespół dochodzeniowy metodami tradycyjnymi. Porównanie przeprowadzone na przykładzie zdarzenia kryminalnego wewnątrz budynku, wypadło na korzyść metody skanowania 3D, która okazała się szybka, wydajna i precyzyjna w zakresie w pełni zadowalającym wymagania współczesnej kryminalistyki. Technologia skanowania 3D upraszcza proces dokumentacji i opisu danych przestrzennych. Dodatkowo, skanowanie 3D eliminuje zazwyczaj potrzebą ponownego przyjazdu ekipy dochodzeniowej na miejsce zdarzenia kryminalnego.

Czasopismo: Wiadomości Konserwatorskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce