rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Frakcje organicznych zwiazkow wegla i azotu w alkalicznych wyciagach z wermikompostow

Hydroliza alkaliczna kompostów i wermikompostów wykazała, że około 70,0% organicznych związków węgla przypada na frakcję I. Średnio we wszystkich badanych materiałach organicznych (A-K) stwierdzono 180 g·kg⁻¹ s.m. węgla I i II frakcji alkalicznej, co stanowi 58,4% całkowitej zawartości węgla w związkach organicznych.
W I hydrolizacie alkalicznym stwierdzono również więcej azotu w związkach organicznych w porównaniu z II.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Warunki pluwiotermiczne w polnocno-wschodniej Polsce w wieloleciu 1971-2000

Niniejsze opracowanie stanowi kolejne uzupełnienie podstawowych charakterystyk klimatu północno-wschodniej Polski o elementy obliczone dla standardowego trzydziestolecia 1971-2000. Na obszarze tym średnia temperatura roczna wynosiła 7,1°C. Najwyższe temperatury średnie roczne notowano na północnym zachodzie regionu, najniższe zaś na południu i południowym wschodzie. Przeciętnie, najchłodniejszym miesiącem roku okazał się styczeń (-2,8°C), zaś najcieplejszym lipiec 17,1°C. Wartość średniej sumy opadów rocznych w regionie wyniosła 607,6 mm. W układzie rocznym przeważały opady letnie z najwyższymi wartościami odnotowanymi w czerwcu (80,6 mm) i lipcu (76,8 mm). Liczba miesięcy po- susznych okresu wegetacyjnego wynosiła od 25 - 40%, zaś skrajnie suchych od 4 do 11%. Średni okres wegetacyjny wynosił 199 dni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia na plonowanie i zawartosc azotu w rajgrasie wynioslym

Badania nad wpływem nawożenia na plon i zawartość związków azotu w rajgrasie wyniosłym prowadzono w 2005 roku w warunkach doświadczenia wazonowego. W doświadczeniu wykorzystano: sole mineralne, obornik, kompost, osad miejski i przemysłowy w 2 poziomach nawożenia. Dawka dla I poziomu wyniosła: 0,30 g N, 0,11 g P, 0,26 g K·wazon⁻¹, odpowiednio dla II poziomu: 0,60 g N, 0,22 g P, 0,52 g K·wazon⁻¹. Stwierdzono, że najbardziej korzystny wpływ na plonowanie, zawartość azotu ogólnego, białkowego, azotanowego oraz sklad aminokwasowy miało następcze działanie nawozów i opadów organicznych. Najwyższy plon rajgrasu otrzymano w obiekcie z obornikiem₂. Wysoką koncentrację azotanów(V) miał I pokos w obiekcie z obornikiem, oraz II pokos nawożony NPK₂, natomiast działanie: kompostu₁, obornika₁ i osadów₁ wpłynęło na obniżenie azotanów w rajgrasie. Nawożenie mineralne spowodowało nieznaczne zmniejszenie zawartości aminokwasów egzogennych w ogólnej zawartości aminokwasów. Wykazano, że aminokwasem limitującym wartość białka była metionina. Sumaryczna ilość pobranego azotu przez rajgras wyniosła od 0,11 do 0,80 g·wazon⁻¹ i była wyższa w obiektach z nawożeniem organicznym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia azotem na plon i wybrane cechy jakosci bulw wczesnych odmian ziemniaka Aksamitka i Gloria w silnie zroznicowanych warunkach atmosferycznych

Doświadczenie przeprowadzono w Oddziale IHAR w Jadwisinie w latach 1998-1999. Określono wpływ silnie zróżnicowanych warunków pogody w okresie wegetacji i nawożenia azotem na plon i wybrane cechy jakości bulw dwóch odmian ziemniaka: wczesnej ‘Aksamitka’ i bardzo wczesnej ‘Gloria’. Stosowano obornik 25 t·ha⁻¹ i zróżnicowane nawożenie azotem w zakresie od 0 do 200 kg N·ha⁻¹ przy stałym poziomie fosforu (53 kg P·ha⁻¹) i potasu (150 kg K·ha⁻¹). Zastosowane nawożenie N w zakresie 50-200 kg·ha⁻¹ powodowało istotny wzrost plonu, zawartości N ogółem i azotanów w bulwach. W badanych latach wpływ azotu był mocno modyfikowany przez warunki atmosferyczne. W roku o sprzyjającym przebiegu pogody plon był wyższy ok. 7,6 t·ha⁻¹ u bulw młodych i o ok. 15,5 t·ha⁻¹ u bulw dojrzałych. Chłodna i mokra wiosna, która wystąpiła w roku 1999 sprzyjała gromadzeniu azotanów zwłaszcza u bulw zbieranych przed osiągnięciem dojrzałości. Przekroczenie dopuszczalnej ilości powyżej 200 mg NO₃·ha⁻¹ św. masy odnotowano tylko u bulw młodych przy dawce N 200 kg·ha⁻¹, a w stosunku do obiektu kontrolnego bez nawożenia azotem zawartość azotanów wzrosła nawet czterokrotnie. Wpływ nawożenia N na masę 1 bulwy był istotny dopiero w zbiorze po dojrzeniu. U odmiany ‘Gloria’ masa 1 bulwy wzrastała przy dawce do 100 kg N·ha⁻¹, a u odmiany ‘Aksamitka’ do 150 kg N·ha⁻¹. Niezależnie od warunków klimatycznych i terminów zbioru bulwy bardzo wczesnej odmiany ‘Gloria’ odznaczały się większą skłonnością do gromadzenia azotanów i azotu ogółem w porównaniu do bulw wczesnej odmiany ‘Aksamitka’, natomiast wczesna odmiana ‘Aksamitka’ plonowała istotnie wyżej niż bardzo wczesna odmiana ‘Gloria’ średnio o 3,1 t·ha⁻¹ w zbiorze wcześniejszym i o 9,7 t·ha⁻¹ w zbiorze po dojrzeniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie zawartosci azotu mineralnego oraz przyswajalnego fosforu i potasu w glebach z gospodarstw: ekologicznego i konwencjonalnego

Celem przeprowadzonych badań było porównanie zawartości przyswajalnych form azotu, fosforu i potasu w glebach z gospodarstw: ekologicznego posiadającego atest EKOLAND-u i gospodarstwa konwencjonalnego zlokalizowanych w sąsiedztwie. Gospodarstwa położone są na styku kram geograficznych: Równiny Drawskiej i Pojezierza Wałeckiego. Próbki gleby pobrano z dwóch głębokości oraz z następujących obiektów: pola ekologicznego i konwencjonalnego oraz łąki ekologicznej i konwencjonalnej. W glebie oznaczano zawartość azotu amonowego (NH₄⁺), azotu azotanowego(V) (NO₃⁻) oraz przyswajalne formy fosfor i potasu. Wyższa zawartość azotu mineralnego w glebach z gospodarstwa ekologicznego w porównaniu do gleb z gospodarstwa konwencjonalnego świadczy o dodatnim wpływie zastosowanego nawożenia organicznego. Otrzymane wyniki badań wskazują na zmniejszania się zawartości azotu mineralnego oraz fosforu i potasu przyswajalnego w głąb profilu glebowego. Gleby gospodarstwa ekologicznego charakteryzowały się większą zawartością fosforu przyswajalnego i mniejszą potasu przyswajalnego w porównaniu z glebami gospodarstwa konwencjonalnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dodatku hdrozeli do podlozy na ukorzenianie i jakosc sadzonek gozdzika szklarniowego odmiany Desio

W doświadczeniu oceniono wpływ hydrożeli stosowanych jako komponent podłoży do ukorzeniania sadzonek goździka szklarniowego. Zastosowano dwa hydrożele: Alkosorb-400 i Akrygel-RP, w dawkach: 2, 4, 6 g/dm³, w następujących podłożach: kora, perlit, torf wysoki, torf wysoki+kora (1:1), torf wysoki+perlit (1:1), torf wysoki+kora+poliamid PA-6 (1:1:1). Podłoża kontrolne stanowiły kombinacje bez dodatku hydrożeli.
Badania wykazały przydatność hydrożeli jako składników podłoża do ukorzeniania sadzonek goździka. We wszystkich badanych podłożach po dodaniu hydrożeli otrzymano lepsze wyniki. Wzrastające dawki hydrożeli istotnie wpływały na wzrost masy korzeni sadzonek goździka odmiany Desio. Najlepszym podłożem dla tej cechy okazała się mieszanina torfu z perlitem (2,14 g), zaś najdłuższe korzenie uzyskano na podłożu torfu z korą (8,4 cm). W porównaniu z Akrygelem- RP, Alcosorb-400 korzystniej wpływał na rozwój części podziemnych sadzonek. Zastosowane dawki superabsorbentów sprzyjały również zwiększeniu się masy i wysokości części nadziemnej sadzonek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość Fe, Co i Ni a niektóre właściwości glem narażonych na oddziaływanie przemysłu w wybranych rejonach południowo-wschodniej Polski

Badaniami objęto gleby aluwialne doliny Wisłoka znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie zakładów przemysłowych. Celem podjętych badań było określenie całkowitych zawartości Fe, Co i Ni w poszczególnych poziomach genetycznych gleb w odniesieniu do niektórych właściwości fizykochemicznych badanych gleb.
Analizowane gleby należy zaliczyć do mad rzecznych o składzie granulometrycznym w większości przypadków pyłów zwykłych i ilastych. Charakteryzowały się wysoką pojemnością kompleksu sorpcyjnego gleby (średnio 18,9 cmol(+)·kg⁻¹), znacznym stopniem wysycenia kationami zasadowymi (średnio 91,2%) i zróżnicowaniem pH (pH w roztworze KCl w zakresie 3,98-7,43).
W badanych glebach stwierdzono średnio 2,45% Fe (1,45-4,52%), 10 mg Co·kg⁻¹ (4,5-19,9 mg·kg⁻¹) i 26 mg Ni·kg⁻¹ (12-38 mg·kg⁻¹). Rozmieszczenie Fe, Co i Ni w profilach glebowych mad zależało głównie od składu granulometrycznego. Nie wykazano wpływu procesów glebotwórczych ani wpływu emisji pyłowych pobliskich zakładów przemysłowych na rozmieszczenie w profilu badanych metali. Zawartość Fe, Co i Ni była istotnie dodatnio skorelowana z procentową ilością części spławialnych, iłu koloidalnego, sumą kationów zasadowych i pojemnością kompleksu sorpcyjnego gleby względem kationów, ujemnie zaś z ilością frakcji pyłu.
Poziom zawartości badanych metali w całym profilu nie stwarza zagrożenia z punktu widzenia zanieczyszczenia środowiska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw kompostow z komunalnego osadu sciekowego z roznymi komponentami na wysokosc i sklad chemiczny nasion i slomy rzepaku jarego

Przeprowadzone badania miały na celu określenie wpływu wyprodukowanych kompostów z komunalnego osadu ściekowego z dodatkiem różnych komponentów (odpady zieleni miejskiej, słomy, popiołu z węgla kamiennego) na wysokość plonów oraz skład chemiczny nasion i słomy rzepaku jarego. Doświadczenie połowę przeprowadzono na glebie zaliczanej pod względem składu granulometrycznego do piasku lekkiego pylastego, kompleksu przydatności rolniczej V. Biorąc pod uwagę niską średnią zawartość potasu w kompostach z osadów ściekowych oraz niewielkie wykorzystanie azotu z osadów ściekowych wprowadzono dodatkowo nawożenie azotowo-potasowe (N₅₀ , K₄₁ I - poziom i N₁₀₀, K₈₂ II - poziom). Uzyskane rezultaty badań wskazują, że wprowadzone do gleby komposty istotnie zwiększyły plon nasion rzepaku jarego. Średnie zwyżki plonów wahały się od 29 do 50% w stosunku do wariantu bez kompostów. Plony słomy rzepaku jarego pod wpływem kompostów nie wzrosły istotnie w stosunku do wariantu z nawożeniem azotowo-potasowym. Komposty z osadu ściekowego bez i z dodatkiem komponentów nie miały większego wpływu na obniżenie bądź nadmierne podniesienie koncentracji głównych składników pokarmowych (N, P, K, Ca, Mg i S) oraz metali ciężkich (Cd, Cu, Mn, Ni, Pb i Zn) w nasionach i słomie rzepaku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości chemiczne gleb torfowo-murszowych występujących w bezpośrednim sąsiedztwie składowiska popiołów pochodzących ze spalania węgla kamiennego w elektrowni "Dolna Odra"

W badaniach przedstawiono skład chemiczny gleby torfowo-murszowej (tab. 1, 2) i porastającej je roślinności w pobliżu składowiska popiołów ze spalania węgla kamiennego w Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie. Badania wykazały, że pylenie popiołów nie zmieniło odczynu gleby, natomiast przyczyniło się, w poziomie darniowo-murszowym (0-20 cm) do zwiększenia zawartości ogólnego magnezu oraz ołowiu i cynku. Jednakże nagromadzenie wymienionych pierwiastków śladowych nie były wysokie i w przypadku cynku, według norm granicznych IUNG Puławy, świadczy tylko o zawartości podwyższonej. Badana roślinność łąkowa wykazywała średnio: K - 1,12; P - 0,19; Mg - 0,22; Ca - 0,62% oraz Zn - 29,1; Cu - 5,0 i Mn - 97,3 mg·kg⁻¹, a więc jej skład chemiczny, poza niedoborem potasu, był stosunkowo korzystny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanego nawozenia azotem na zawartosc N-NO3 w wybranych odmianach botanicznych cebuli

W trzyletnim doświadczeniu polowym badano wpływ nawożenia azotem na zawartość N-NO₃ w plonie cebuli zwyczajnej (Allium cepa L. var. cepa Helm.), cebuli piętrowej (Allium cepa var. proliferum Targioni-Tozzetti) i szalotki (Allium cepa L. var. ascalonicum). Zastosowano następujące nawozy: mocznik saletrę anionową i saletrę wapniową w zróżnicowanych dawkach nawożenia azotem - 100 kg N·ha⁻¹ i 200 kg N·ha⁻¹. Poziom zawartości N- NO₃ zależał od odmiany botanicznej cebuli. Cebula piętrowa charakteryzowała się zwiększoną kumulacją azotanów. Stwierdzono istotny wpływ zastosowanych w nawożeniu dawek azotu na zawartość N- NO₃ w plonie wszystkich badanych odmian.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena aktywnosci biologicznej gleby po roslinach regenerujacych monokulture pszenzyta jarego

Badania przeprowadzono w 2002 roku w Stacji Doświadczalnej Katedry Ogólnej Uprawy Roli i Roślin w Mydlnikach k. Krakowa. Oznaczano aktywność biologiczną gleby w obiektach po roślinach regenerujących krótkotrwałą monokulturę (4 lata) pszenżyta jarego. Aktywność biologiczną gleby oznaczono metodą sączków ilościowych [KUŹNIAR 1979]. Jest to metoda wskaźnikowa, określająca aktywność celulolityczną gleby wyrażoną w % rozkładu błonnika. Dwuczynnikowe doświadczenie polowe przeprowadzono na glebie kompleksu żytniego dobrego. Pierwszym czynnikiem była głębokość warstwy ornej (0-10, 10-20 i 20-30 cm). Drugim czynnikiem były rośliny testowe: bobik, owies, gorczyca biała i pszenżyto jare w 5-letniej monokulturze - przyjęte za obiekt kontrolny. Stwierdzono, że porównywane rośliny testowe istotnie różnicowały aktywność celulolityczną gleby w stosunku do wieloletniej monokultury pszenżyta jarego. Zanotowano największą aktywność celulolityczną w warstwie gleby 0-30 cm w wypadku obiektów z uprawą bobiku i gorczycy białej. Niższą aktywność celulolityczną obserwowano w obiektach z uprawą owsa i pszenżyta jarego. Wyniki badań wskazują na duży wpływ regenerujący gorczycy białej, co uwidoczniło się we wzroście zawartości azotu w glebie tych obiektów oraz mniejszym spadkiem węgla organicznego w stosunku do pozostałych obiektów doświadczenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybór fazy rozwojowej pomiodora szklarniowego do nawożenia dolistnego mikroelementami

W pracy dokonano wyboru odpowiedniej fazy rozwojowej pomidora szklarniowego do nawożenia dolistnego mikroelementów, a także ustalono współzależność między ilością opryskiwań roztworami boraksu, octanu miedzi i cynku a zawartością boru, miedzi i cynku w liściach i owocach pomidora.
Boraks (0,1% B), octan miedzi (1,25% Cu) i octan cynku (1,25% Zn) można stosować dolistnie jednorazowo w jednej z 3 faz, tj. zawiązków kwiatów I grona, kwitnienia I grona lub kwitnienia III grona.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dawek azotu na plon i zawartosc makroelementow w trawie Miscanthus sacchariflorus uprawianej w doswiadczeniu wazonowym

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ różnych dawek azotu w formie nawozów mineralnych i świeżego osadu ściekowego na plon i zawartość makroelementów w łodygach i liściach trawy Miscanthus sacchariflorus, w I roku jej uprawy. Największy plon biomasy uzyskano na glebie użyźnionej 20% świeżej masy osadu ściekowego w stosunku do masy gleby. Biomasa liści miskanta była większa niż łodyg. W liściach stwierdzono 4-krotnie większą zawartość azotu, fosforu i wapnia oraz 2- krotnie większą potasu i magnezu, niż w łodygach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja roslinnosci drzewiastej pasow przydroznych Krakowa na zasolenie i pH gleby

W wyniku szczegółowych obserwacji stanu zachowania roślin drzewiastych (klonu pospolitego (Acer platanoides), klonu jaworu (Acer pseudoplatanus), jesionu wyniosłego (Fraxinus excelsior) oraz lip (Tilia cordata, T. x europaea) w pasach drogowych Krakowa stwierdzono masowe występowanie u większości badanych drzew podobnych objawów uszkodzeń, w postaci nekrotycznego zbrunatnienia blaszek liściowych, obejmującego 10-80% powierzchni blaszki oraz przedwczesnego opadania liści, niezależnie od rodzaju i gatunku. Ponadto obserwowano zamieranie pędów, zwłaszcza w środkowej części koron. Susz obejmował niejednokrotnie 80-90% konarów i gałęzi. Często w miejsce przedwcześnie opadłych liści rozwijały się nowe, jasnozielone, o zredukowanej powierzchni blaszki. Analiza fitopatologiczna i entomologiczna badanych próbek drzew wykluczyła działanie organizmów żywych. Wyniki pomiarów próbek gleb, pobranych spod chorych drzew, wykazały nadmierne jej zasolenie - od 0,5 do 0,8 mS·cm⁻¹. Stwierdzono również występowanie podwyższonego alkalicznego odczynu podłoża, przyjmującego wartość w zakresie pH 8-10.
Biorąc pod uwagę całokształt wyników obserwacji sugeruje się, że masowe uszkodzenia drzew w pasach przydrożnych centrum Krakowa są spowodowane zniszczeniem gleby jako środowiska wzrostu korzeni drzew, w szczególności nadmiernym jej zasoleniem i alkalizacją.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw osadu sciekowego na wzrost roslin i zawartosc makroelementow w berberysie zwyczajnym [Berberis vulgaris L.]

Oceniono możliwości wykorzystania osadów ściekowych do nawożenia i rekultywacji antropogenicznych gleb miejskich w kierunku przygotowania ich dla uprawy roślin ozdobnych stosowanych na miejskich terenach zieleni. Pokrywę glebową terenu doświadczalnego tworzyła gleba antropogeniczna o niewykształconym profilu (Typ VIIB1), o składzie granulometrycznym gliny piaszczystej. Doświadczenie polowe założone metodą losowanych bloków w roku 2001, obejmowało 6 obiektów nawozowych, tj.: kontrola, nawożenie mineralne NPK, nawożenie osadami w dawkach: 10, 50, 100, 200 Mg s.m. ·ha⁻¹. Badania wzrostu roślin prowadzono w latach 2002-2004, materiał roślinny (liście) pobierano w lipcu roku 2003 i 2004. W pobranym materiale oznaczano zawartość wybranych makroelementów (N, P. K, Ca, Mg, Na). W świetle uzyskanych wyników badań i wskazań literaturowych, zawartość makroskładników w liściach berberysu można uznać za optymalną bez względu na zastosowany wariant nawożenia. W pierwszych dwóch latach doświadczenia obserwowano porównywalny wzrost roślin w obrębie wszystkich kombinacji, w trzecim roku doświadczenia zarówno nawożenie mineralne, jak i osadami powodowało większy wzrost roślin. Najwyższy wzrost roślin odnotowano przy dawce osadu 100 Mg s.m. ·ha⁻¹, którą uznano za optymalną w danych warunkach siedliskowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modyfikacje cech kłosa pszenicy Triticum aestivum L. z wykorzystaniem międzygatunkowego i międzyrodzajowego krzyżowania

Celem badań było modyfikowanie cech kłosa pszenicy ozimej T. aestivum L. z wykorzystaniem gatunków oddalonych taksonomicznie T. boeoticum BOISS., T. timopheevii ZHUKOV., T. dicoccoides SCHWEINF., T. durum DESF., Ae. speltoides TAUSH., L. perenne L., E. giganteus L. W uzyskaniu mieszańców 'F₁ - bridge' stosowano systemy genetyczne oparte na genach krzyżowalności Kr 1,K r2, Kr 3, Kr 4 i homeologicznej koniugacji PH 1, PH 2 pszenicy T. aestivum L. 'Favorit', 'Chinese Spring'.
Materiał badawczy stanowiło 865 linii ozimych generacji F₅, F₉-F₁₀, F₁₂, F₁₄ uzyskanych ze 114 kombinacji krzyżowań międzygatunkowych i międzyrodzajowych. W efekcie oceny polowej i laboratoryjnej zidentyfikowano formy o cechach struktury kłosa wykraczających poza T. aestivum L.: 445 form o długości kłosa 12,0-20,0 cm, 8 form o 24-26 kłoskach w kłosie, 541 form o 5-8 ziarnach w 1 kłosku, 679 form o 50-144 ziarniakach w kłosie, 658 form o masie ziarna z kłosa 2,5-5,2 g, 375 form o kompleksowej odporności kłosa na choroby w stopniu 8 powodowane przez patogeny z rodzajów Septoria sp., Fusarium sp. i Helmintho- sporium sp. i 472 form o odporności kompleksowej na choroby w stopniu 9. Spośród zidentyfikowanych form, 797 form wykazywało połączenia 2-6 powyższych cech a niektóre wykazywały przełamania niekorzystnych w hodowli korelacji.
Uzyskane formy mogą w przyszłości stanowić źródła genetyczne do ulepszeń cech kłosa w hodowli nowych odmian pszenicy T. aestivum L.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw roznych gatunkow glonow na kielkowanie nasion oraz wzrost siewek astra chinskiego [Callistephus chinensis Ness.]

Określono wpływ wodnych monokultur różnych gatunków glonów na kiełkowanie nasion i wzrost siewek astra chińskiego. Oceniono aktywność enzymatyczną w nasionach, ich kiełkowanie oraz wzrost siewek na bibule zwilżonej wodnymi monokulturami glonów poszczególnych gatunków, a także wschody i wzrost siewek z nasion moczonych przez 24 godziny w tych monokulturach lub po podlaniu nimi podłoża. Stosowane monokultury glonów nie miały wpływu na kiełkowanie nasion, podobnie jak 24-godzinne moczenie nasion na rozwój siewek. Siewki rosły natomiast szybciej na bibule i w ziemi nawilżonej monokulturami różnych gatunków glonów stosowanych pojedynczo. Moczenie nasion w badanych monokulturach zwiększyło aktywność fosfatazy, RN-azy i zmniejszyło przepuszczalność cytomembran.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw oleju napedowego na liczebnosc mikroorganizmow wybranych grup fizjologicznych w glebie

W niniejszej pracy przedstawiono wpływ skażenia olejem napędowym na liczebność podstawowych grup fizjologicznych mikroorganizmów. Glebę skażono w ilości 0,01, 0,1, 1 i 10% Wagowych badanego produktu. Skażenie gleby istotnie zmieniało liczebność podstawowych grup fizjologicznych drobnoustrojów. Wielkość tego wpływu zależała od jego stężenia i czasu oddziaływania, a często także od rodzaju gleby. Olej napędowy znacznie stymulował wzrost liczebności mikroorganizmów lipolitycznych a w mniejszym stopniu wpływał na drobnoustroje proteolityczne i amylolityczne. Jego działanie było w glebie piaszczystej 30% większe niż w glebie gliniastej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc metali ciezkich i dioksyn w srodowisku glebowo-wodnym lesnej strefy ekotonowej przyleglej do lokalnego skladowiska odpadow

Oceniono kumulację metali ciężkich i dioksyn w wierzchniej warstwie gleby leśnej strefy ekotonowej drzewostanu przyległego do składowiska odpadów. W pracy przedstawiono wybrane wyniki analiz wody pobranej ze śródleśnych zbiorników zlokalizowanych w odległości ok. 200 m od składowiska. W wyniku przeprowadzonych analiz sumaryczną zawartość kongenerów PCDDs i PCDFs w badanej glebie leśnej strefy ekotonowej określono na poziomie 0,4832 ng PCDD/F-TEQ·kg⁻¹. Zawartość kongenerów PCDDs i PCDFs w glebie terenów użytkowanych rolniczo nie powinna przekroczyć 10,0 ng·kg⁻¹, a w glebie terenów nieużytkowanych rolniczo - 50,0 ng·kg⁻¹. Stwierdzono także brak kumulacji metali ciężkich, zarówno w glebie, jak i w wodach zbiorników śródleśnych zlokalizowanych w odległości ok. 200 m od lokalnego składowiska odpadów. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono brak migracji zanieczyszczeń ze składowiska odpadów do gleby otuliny drzewostanowej oraz do wód śródleśnych zbiorników wodnych. Migracja zanieczyszczeń chemicznych z dna składowiska została ograniczona w wyniku filtrującego i buforującego oddziaływania gruntów głębszego podłoża.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo