rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena szkód w roślinach sadowniczych i ogrodniczych powodowanych przez przymrozki w maju 2011 roku

Ocenę zagrożenia przymrozkowego dokonano na podstawie danych pochodzących z 27 stacji meteorologicznych Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowego
Instytutu Badawczego (IUNG-PIB) oraz danych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej
– Państwowego Instytutu Badawczego (IMGW-PIB). Wielkość plonów roślin sadowniczych
i ogrodniczych określono na podstawie danych publikowanych przez Główny Urząd Statystyczny
(GUS). Przymrozki w maju 2011 roku wystąpiły na obszarze wszystkich województw Polski.
Szczególnie silne przymrozki odnotowano na terytorium województw: kujawsko-pomorskiego,
wielkopolskiego oraz warmińsko-mazurskiego. Straty w plonach spowodowane przez przymrozki
wystąpiły m.in. dla upraw sadowniczych i ogrodniczych. Największe straty plonów wystąpiły w województwie wielkopolskim dla: agrestu, czereśni, śliwek i gruszek (obniżki plonów względem plonów średnich wieloletnich wynosiły ponad 70%), a dla jabłek, brzoskwini, moreli i orzechów włoskich (obniżki te wynosiły ponad 80%). Nieco mniejsze straty plonów z powodu przymrozków, ale równie wysokie, odnotowano w woj.: opolskim, śląskim, zachodniopomorskim, kujawsko-pomorskim, lubuskim, łódzkim oraz podlaskim.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane właściwości fizyczne mąki owsianej oraz jej interakcje z hydrokoloidami w porównaniu z mąkami chlebowymi

W pracy przedstawiono wyniki badań wybranych właściwości fizycznych mąki
owsianej oraz jej interakcje z hydrokoloidami, w porównaniu z mąkami używanymi powszechnie do
wypieku chleba. Określono właściwości fizyczne kleików mącznych – lepkość, tiksotropię, spektrum
mechaniczne oraz twardość żeli. Zbadano także wpływ dodatku wybranych hydrokoloidów (gumy guarowej
i gumy ksantanowej) na powyższe właściwości fizyczne wszystkich mąk. Stwierdzono, że mąka
owsiana odznaczała się największą lepkością maksymalną kleików, oznaczoną w amylografie Brabendera.
Dodanie pojedynczych hydrokoloidów wywarło zróżnicowany wpływ na lepkość poszczególnych
mąk, przy czym zaobserwowano synergistyczny efekt oddziaływania użytych hydrokoloidów na tę cechę.
Oznaczenie tiksotropii kleików mącznych wykazało, że 5% kleik z mąki owsianej odznaczał się największą
granicą płynięcia i największą powierzchnią pętli histerezy. Dodatek zarówno pojedynczych
hydrokoloidów jak i ich mieszanki do kleików z mąki owsianej, zmniejszył ich powierzchnię pętli histerezy,
natomiast te same hydrokoloidy dodane do kleików z mąki pszennej i żytniej wpłynęły na zwiększenie
ich powierzchni pętli histerezy. Uzyskane podczas badań reologicznych spektrum mechaniczne,
wykazało najsilniejszą i najbardziej stabilną strukturę kleików z mąki owsianej, zarówno bez dodatku, jak
i z udziałem stosowanych hydrokoloidów. Badając twardość żeli kleików mącznych stwierdzono najmniejszą
twardość żeli z mąki owsianej, zarówno bez udziału, jak z dodatkiem hydrokoloidu, co może
korzystnie wpływać na odczucia sensoryczne konsumentów.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Glony - produkcja biomasy

Glony mogą służyć do produkcji biomasy, którą następnie można wykorzystywać na wiele sposobów. Biomasa może posłużyć do produkcji biodiesla, biogazu, energii elektrycznej,
a także cieplnej. Ze względu na rosnące ceny ropy naftowej, a także wzrost zanieczyszczenia środowiska, prowadzone są co raz szersze badania w zakresie wykorzystania biomasy, jako źródła energii bioodnawialnej. Obecnie testowane są liczne systemy namnażania glonów, które
często charakteryzują się różną wydajnością produkcji, przy czym wydajność zależy nie tylko od
konstrukcji danego fotobioreaktora, lecz również od składników pokarmowych dostarczanych podczas
namnażania, natężenia światła, stężenia CO2 i temperatury.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza wpływu spalania odpadów na środowisko

W artykule przedstawiono analizę związaną ze spalaniem odpadów komu-nalnych zmieszanych oraz ilością zanieczyszczeń w spalinach. Dokonano analizy porównawczej zawartości zanieczyszczeń w emitowanych spalinach podczas spalania odpadów w spalarni odpa-dów oraz w cementowni. Spalanie odpadów jest jednym ze sposobów ich termicznego przekształca-nia oraz sposobem na zmniejszenie ilości deponowanych odpadów na składowiskach. W pracy przedstawiono również wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród mieszkańców wsi. Pytania skierowane do respondentów miały na celu uzyskanie informacji mówiących m.in. o tym, czy spalają odpady w instalacjach centralnego ogrzewania. W wyniku przeprowadzonej ankiety okazało się, że około 20% badanych gospodarstw spala odpady i to nie tylko biomasę, ale również tworzywa sztuczne.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ doboru sita oraz otwarcia przesłony cyklonu na proces separacji okrywy nasion rzepaku w separatorze pnematyczno-sitowym

W prezentowanych badaniach materiałem badawczym były nasiona rzepaku poddane procesowi obłuskiwania, a celem było określenie parametrów pracy separatora sitowo-pneumatycznego, z założeniem uzyskania największej skuteczności. Podczas badań zmieniana była wielkość otwarcia przesłony w cyklonie, która reguluje prędkość przepływu powietrza oraz zastosowano trzy rodzaje sit prostokątnych, tj.: sito 2,5 x 25 mm, 5 x 25 mm i 1,3 x 20 mm oraz sito z otworami okrągłymi o średnicy 2,5 mm w celu doboru najefektywniejszej separacji. Analizując wyniki strat liścieni oraz skuteczności oddzielenia okrywy owocowo-nasiennej najefektowniejsze okazało się zastosowanie sita prostokątnego o wymiarach 1,3 x 20 mm jako górne oraz 2,5 x 25 mm jako dolne oraz ustawiając prędkość przepływu powietrza 7,5 m·s-1.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena odczynu gleb Lubelszczyzny

W badaniach środowiskowych przeprowadzonych na Lubelszczyźnie
w latach 1999-2008 wykonano oznaczenie odczynu jako podstawowego wskaźnika żyzności gleby.
Stwierdzono, że 52,1% gleb bardzo kwaśnych i kwaśnych, 22,8% lekko kwaśnych i 25,1% obojętnych
i zasadowych. Na powierzchni 47,2% gleb wapnowanie jest konieczne i potrzebne, na 13,0%
wskazane, a na 39,8% ograniczone i zbędne. W latach 1999-2004 wystąpiła tendencja do zmniejszenia
procentowego udziału gleb bardzo kwaśnych i kwaśnych województwa lubelskiego; od 2004
roku obserwuje się ponowny wzrost powierzchni tych gleb. Nastąpił on w wyniku zmniejszenia się udziału gleb lekko kwaśnych, obojętnych i zasadowych. Do badań, przeprowadzonych w Okręgowej
Stacji Chemiczno-Rolniczej w Lublinie, użyto 198477 próbek glebowych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metodyczne aspekty pomiaru właściwości aerodynamicznych cząstek stałych pochodzenia roślinnego

Podczas projektowania wielu maszyn i urządzeń wykorzystywanych w rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym niezbędna jest znajomość właściwości aerodynamicznych przetwarzanego materiału. W szczególny sposób dotyczy to procesów czyszczenia i separacji. Niezbędne jest zatem określenie wspomnianych właściwości na specjalnych stanowiskach badawczych. Są one projektowane indywidualnie, często bez uwzględnienia niezbędnych założeń projektowych. Dlatego też, celem niniejszej pracy była analiza aspektów metodycznych i wypracowanie zasad projektowania tego typu stanowisk. W pracy poruszono zagadnienia dotyczące wyboru metody pomiaru (swobodny spadek lub zawieszenie cząstki) oraz doboru średnicy przewodu sekcji testowej, zapewniającej zminimalizowanie wpływu warunków brzegowych na wyniki pomiarów. Szczególną uwagę zwrócono na sekcję homogenizacji prędkości powietrza, składającą się ze struktury plastra miodu oraz ekranów sitowych. Sekcja ta jest odpowiedzialna za redukcję turbulencji, dzięki czemu możliwe jest uzyskanie jednorodnego pola prędkości powietrza w części pomiarowej. Inny-mi kwestiami poruszonymi w pracy, których nie sposób pominąć na etapie projektowania stanowiska pomiarowego, były: system kontrolno-pomiarowy, konieczność zastosowania elastycznych elementów, mających na celu tłumienie drgań oraz sposób umieszczania cząstek w kanale, minimalizujący zaburzenia przepływu, przy jednoczesnym zachowaniu łatwości lokowania. Na podstawie przyjętych założeń projektowych wykonano niezbędne obliczenia i zaprojektowano stanowisko badawcze do pomiaru właściwości aerodynamicznych cząstek stałych pochodzenia roślinnego, spełniające wymagania określone w przeprowadzonej analizie. Dodatkowo rozszerzono funkcje zaproponowanego stanowiska o możliwość analizy toru ruchu cząstek w strumieniu powietrza.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ odmiany i podkładki na wzrost i plonowanie czereśni

Celem przeprowadzonych badań była ocena wzrostu i plonowania drzew czterech
odmian czereśni okulizowanych na dwóch podkładkach. Badania przeprowadzono w latach
2011-2013 w sadzie produkcyjnym zlokalizowanym na terenie Wyżyny Sandomierskiej. Materiał
doświadczalny obejmował czereśnie odmian: ‘Kordia’, ‘Regina’, ‘Summit’ i ‘Vanda’ w wieku od 3
do 5 lat, okulizowane na podkładkach: GiSelA 5 i Colt. Wzrost drzew czterech odmian czereśni określony
powierzchnią przekroju poprzecznego pni, objętością korony, współczynnikiem intensywności
owocowania i produktywności korony istotnie zależał od odmiany i typu zastosowanej podkładki.
Drzewa odmiany ‘Summit’ średnio za cały cykl badań plonowały istotnie najlepiej, zaś ‘Kordia’
i ‘Vanda’ istotnie najsłabiej. Drzewa uszlachetniane na podkładce GiSelA 5 charakteryzowały się
istotnie mniejszą powierzchnią przekroju poprzecznego pni i objętością korony oraz istotnie większym
współczynnikiem intensywności owocowania, produktywności korony oraz średnim plonem
za cały cykl badań niż drzewa na podkładce Colt. Istotnie największą masą owocu czereśni i pestek
charakteryzowała się odmiana ‘Regina’. Owoce odmian ‘Kordia’ i ‘Regina’ zawierały istotnie więcej
ekstraktu niż owoce pozostałych odmian. Nie wykazano istotnego wpływu typu podkładki na masę
owocu i pestki, procentowy udział pestki w owocu oraz poziom ekstraktu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wody uzdatnionej magnetycznie na wzrost, rozwój i plonowanie łubinu wąskolistnego

Badania prowadzono w hali wegetacyjnej Instytutu Uprawy Nawożenia
i Gleboznawstwa-Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach, w wazonach Mitscherlicha
zawierających mieszaninę 5 kg ziemi ogrodowej i 2 kg piasku. Czynnikiem I rzędu były odmiany
łubinu wąskolistnego: Graf i Boruta, a czynnikiem II rzędu – rodzaj wody stosowanej do podlewania
roślin: Wk – woda nienamagnesowana (obiekt kontrolny), Wn – woda uzdatniona magnetyzerem
nakładkowym i Wp – woda uzdatniona magnetyzerem przepływowym. Celem podjętych badań
było określenie wpływu wody uzdatnionej magnetycznie na kiełkowanie nasion oraz wzrost, rozwój
i plonowanie łubinu wąskolistnego. Woda uzdatniana magnetycznie polepszała wschody łubinu.
Dotyczyło to zarówno terminu jak i dynamiki wschodów. Rośliny podlewane wodą uzdatnianą
magnetycznie osiągały większe wskaźniki bezwzględnej (GR) i względnej (RGR) szybkości wzrostu
niż rośliny podlewane zwykłą wodą. Zastosowanie wody magnetycznej spowodowało istotną
zwyżkę plonu nasion obydwu odmian łubinu wąskolistnego. Przyrost plonu był konsekwencją
większej liczby strąków na roślinie i większej liczby nasion z rośliny, bowiem masa 1000 nasion nie
ulegała większej zmianie.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Frakcje azotu i węgla w poziomach próchnicznych ornych gleb brunatnoziemnych Wysoczyzny Siedleckiej

Celem pracy było zbadanie zawartości i określenie udziału azotu w związkach mineralnych, oraz azotu i węgla we frakcjach, wydzielonych podczas hydrolizy kwaśnej (przy różnym stężeniu jonów wodorowych), z poziomów próchnicznych jedenastu ornych gleb brunatnoziemnych, położonych na Wysoczyźnie Siedleckiej. Podano lokalizację i klasyfikację gleb oraz podstawowe właściwości (zawartości frakcji iłowej, pHKCl, Corg/Nog, Corg/Pog, zawartości próchnicy) badanych poziomów powierzchniowych. Badane gleby zaklasyfikowano do gleb płowych opadowo-glejowych i brunatnych wyługowanych, wytworzonych z glin zwałowych zlodowacenia środkowopolskiego. Poziomy próchniczne charakteryzowały się niewielką zawartością materii organicznej (średnio 14,3 g⋅kg-1 ) w dużym stopniu zhumifikowaną, odczynem lekko kwaśnym oraz typowym dla ornych gleb mineralnych stosunkiem C/N i C/P. Udział form mineralnych azotu stanowił średnio 3,21% całkowitych zasobów tego pierwiastka, przy przewadze formy amonowej (1,94%). Średni udział azotu organicznych związków rozpuszczalnych w roztworze 0,25 mol KCL . dm-3, wynosił 1,09%. Więcej azotu stwierdzono we frakcji trudno hydrolizującej (średnio 35,9% w Nog), niż łatwo hydrolizującej (średnio 28,0%), a azot organiczny nie hydrolizujący stanowił średnio 35% zasobów tego pierwiastka. We frakcji łatwo i trudno hydrolizującej stwierdzono zbliżoną zawartość węgla organicznego (odpowiednio 25,7 i 24,1 g⋅kg-1) oraz wartość stosunków C/N (8,32-6,67). Najwięcej węgla (średnio 50,2% zasobów) oraz najszerszy stosunek C/N (14,9) stwierdzono we frakcji nie ulegającej hydrolizie kwaśnej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ herbicydów i ich mieszanin na wielkość plonu ubocznego bulw ziemniaka

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2008-2010, na glebie kompleksu żytniego bardzo dobrego. Doświadczenie założono metodą losowanych podbloków jako dwuczynnikowe w trzech powtórzeniach. Czynnikiem I były odmiany ziemniaka: Cekin, Satina, Tajfun, czynnikiem II – sposoby odchwaszczania z udziałem herbicydów i ich mieszanin: Command 480 EC, Command 480 EC i Afalon Dyspersyjny 450 SC, Stomp 400 SC, Stomp 400 SC i Afalon Dyspersyjny 450 SC oraz obiekt kontrolny – pielęgnacja mechaniczna. Wykazano, że stosowanie zabiegów mechaniczno-chemicznych z udziałem herbicydów i ich mieszanin przyczyniło się do zmniejszenia wad zewnętrznych i wewnętrznych bulw oraz masy bulw małych i bulw z wadami w porównaniu do obiektu kontrolnego z pielęgnacją mechaniczną. Badane odmiany różniły się istotnie pod względem masy bulw małych i bulw z wadami. Najmniejszy średni plon uboczny bulw uzyskano u odmiany Cekin – 4,78 t·ha-1, natomiast największy u odmiany Satina – 6,46 t·ha-1. Warunki meteorologiczne w latach badań istotnie różnicowały występowanie wad bulw.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ rodzaju i zawartości tłuszczu na właściwości akustyczne ciastek kruchych

Celem pracy było badanie wpływu rodzaju i udziału tłuszczu w recepturze ciastek kruchych na ich właściwości akustyczne. Stosowano margarynę (80,0% tł.) i masło śmietankowe (82,0% tł.), o udziale w recepturze od 19,2 do 82,0% w stosunku do mąki. Przeprowadzono pomiary zawartości i aktywności wody ciastek oraz ich ocenę sensoryczną, metodą punktową. Rejestrację emisji akustycznej (EA) generowanej podczas testu trójpunktowego łamania materiału z prędkością 20 mm·min-1, wykonano techniką kontaktową. Dźwięk analizowano w zakresie częstotliwości od 1 do 18 kHz. Analizowano deskryptory emisji akustycznej (liczbę zdarzeń EA, energię akustyczną, energię zdarzenia EA, maksymalną energię zdarzenia EA, czas trwania dźwięku, amplitudę, współczynnik nachylenia charakterystyki widmowej) oraz parametry sensoryczne (głośność, twardość, jakość ogólną, smak). Wykonano analizę statystyczną uzyskanych wyników metodą składowych głównych (PCA). Rodzaj i udział tłuszczu w recepturze ciastek wpływały na ich właściwości akustyczne. Ciastka z margaryną generowały dźwięki o wyższej energii w paśmie częstotliwości niskich 1-3 kHz i wysokich 13-14 kHz, niż ciastka z masłem śmietankowym, które emitowały dźwięki w paśmie częstotliwości: 1-2 kHz i 15-16 kHz. Zastosowanie statystycznej metody wielowymiarowej PCA do analizy danych pozwoliło na wyodrębnienie dwóch grup ciastek różniących się właściwościami akustycznymi. Grupę ciastek o udziale tłuszczu w recepturze od 19,5 do 32,0% oraz grupę o udziale tłuszczu od 52,8 do 82,0%. Wyższy udział tłuszczu w recepturze ciastek spowodował generację małej liczby zdarzeń, o krótkim czasie trwania i o niskiej energii zdarzenia. Malała również amplituda dźwięku, zaś współczynnik nachylenia charakterystyki widmowej nie wykazywał jednoznacznej tendencji zmian. Ciastka o większym udziale tłuszczu w recepturze postrzegano jako smaczniejsze oraz uzyskały wyższą ogólną ocenę sensoryczną niż ciastka z mniejszym udziałem tłuszczu. Do badania tekstury ciastek kruchych można stosować metodę pomiaru emisji akustycznej generowanej podczas ich łamania.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pobranie azotu z nawozu mineralnego wzbogaconego izotopem 15N przez pszenżyto jare - wyniki wstępne

W badaniach określono wpływ dawki azotu oraz fazy rozwojowej pszenżyta jare-go na pobraną ilość azotu przez tą roślinę z gleby oraz z nawozu mineralnego wzbogaconego w izotop 15N, wyprodukowanego przez „Isotec” w USA. Obliczono współczynniki wykorzystania azotu przez roślinę testową z zastosowanego nawozu metodą różnicową i izotopowego rozcieńczenia. Pszenżyto jare uprawiano w trzech wariantach nawozowych: bez nawożenia azotem oraz po zastosowaniu dawki 30 i 150 kg N·ha-1, w formie siarczanu amonu wzbogaconego w izotop azotu 15N. Oceniono zawartość azotu w poszczególnych częściach roślin (korzenie, łodygi, liście i odpowiednio kwitnące kłosy lub plewy oraz ziarno) w fazie kwitnienia i pełnej dojrzałości pszenżyta jarego. Stwierdzono, że więcej azotu ogółem z nawozu mineralnego pobrało pszenżyto jare nawożone dawką 150 kg N·ha-1 niż dawką 30 kg N·ha-1; więcej w fazie pełnej dojrzałości, niż w fazie kwitnienia. W całkowitej ilości pobranego azotu większy udział miał azot pobrany z gleby (średnio 72,9%) niż z nawozu mineralnego (średnio 27,1%). Wykorzy-stanie azotu z nawozu mineralnego przez pszenżyto jare liczone metodą izotopowego rozcieńczenia i metodą różnicową wynosiło odpowiednio: 50,4% i 42,3% w fazie kwitnienia oraz 42,5 i 40,3% w fazie pełnej dojrzałości. Wykorzystanie azotu obliczone metodą izotopowego rozcieńczenia było większe w fazie kwitnienia niż pełnej dojrzałości pszenżyta, a także większe z nawozowej dawki 30 kg N·ha-1 niż 150 kg N·ha-1. Obliczenia wykonane metodą różnicową wykazały również większe wykorzystanie azotu po zastosowaniu mniejszej niż większej dawki azotu. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy wartościami współczynnika wykorzystania dla terminów zbioru testowej rośliny.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza interakcji genotyp-środowisko pod względem udziału bulw zdeformowanych w plonie ziemniaka (Solanum tuberosum L.) w zmiennych warunkach meteorologicznych

W badaniach wykorzystano wyniki oceny odmian ziemniaka dotyczące udziału
bulw zdeformowanych, uzyskane w doświadczeniach odmianowych w Zakładzie Agronomii Ziemniaka
Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin-PIB, Oddział w Jadwisinie. Celem badań była ocena interakcji
genotypowo-środowiskowej dotycząca deformacji bulw ziemniaka. Analizę wykonano za pomocą
programu SERGEN 4. W badaniach wykorzystano 21 odmian ziemniaka uprawianych przez pięć lat na
glebie lekkiej. Jako środowiska do analizy uwzględniono poszczególne lata badań (warunki klimatyczne:
opad + temperatura powietrza). Na podstawie analizy genotypowo-środowiskowej wydzielono
odmiany stabilne w zmieniających się warunkach środowiska oraz odmiany niestabilne. Przeprowadzono
ocenę wpływu poszczególnych lat na uprawę wybranych odmian ziemniaka. Stwierdzono, że środowisko
w dużym stopniu modyfikuje udział deformacji bulw w plonie.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Warunki termiczno-opadowe w okresie wegetacyjnym (1951-2010) na obszarze województwa podkarpackiego w świetle globalnego ocieplenia

Celem pracy było porównanie ekologiczno-rolniczych skutków zmian klima-tu – meteorologicznych warunków wegetacji ważniejszych roślin uprawnych w warunkach produk-cyjnych na obszarze dzisiejszego województwa podkarpackiego. Okres badań obejmował dwa trzydziestolecia – 1951-1980 sprzed wyraźnego ocieplenia i 1981-2010 – wyraźnego ocieplenia klimatu. Ten ostatni okres stanowił jednocześnie aktualną normę klimatyczną. Materiałami wyko-rzystanymi w opracowaniu były relacje korespondentów rolnych o stanie upraw ważniejszych roślin uprawnych pod koniec każdego miesiąca od kwietnia do października. W porównywanych trzydzie-stoleciach stwierdzono istotne (α = 0,1%) różnice w częstości sprzyjających i z różnego względu niesprzyjających warunków pluwiotermicznych wegetacji. Liczebność miesięcy o korzystnych warunkach meteorologicznych wegetacji zwiększyła się z 49 do 57%, a chłodnych także w interak-cji z niedostatecznymi i nadmiernymi opadami zmniejszyła się z 17,6 do 7,6%. Wzrosła liczebność miesięcy suchych z ekstremalnie wysokimi wartościami temperatury powietrza z 1,4 do 5,2%.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ regulatorów wzrostu na jakość okulantów jabłoni

Celem pracy było zbadanie wpływu regulatorów wzrostu na jakość okulantów
jabłoni odmiany „Szampion Reno” okulizowanej na podkładkach M.9 RN 29 i M.26 w warunkach
Wyżyny Lubelskiej. Regulatory wzrostu w postaci preparatów AGRIMIX PRO i Asahi SL aplikowano
na 6 najmłodszych dobrze wykształconych pąków bocznych wraz z liśćmi tuż pod stożkiem wzrostu
przewodnika, corocznie w okresie gdy okulanty jabłoni osiągnęły 80 cm wysokości. Zastosowanie
preparatu AGRIMIX PRO miało istotnie korzystny wpływ na średnicę pni okulantów, ich wysokość
oraz stopień rozgałęzienia, tj. liczbę pędów bocznych, średnią długość jednego pędu i sumę długości
oraz średnicę pni podkładek tylko w 2015 roku badań. W miarę wzrostu dawki preparatu AGRIMIX
PRO liczba oraz suma długości pędów syleptycznych istotnie wzrastała. Odwrotną istotną zależność
wykazano w przypadku wysokości badanych drzewek. Dodanie regulatora wzrostu Asahi SL miało
istotny wpływ na średnicę pni drzewek, wysokość, liczbę, średnią długość i sumę pędów bocznych
okulantów jabłoni odmiany „Szampion Reno”. Typ podkładki istotnie wpływał na poziom wszystkich
badanych parametrów wzrostu i jakości, a drzewka na silniej rosnącej podkładce M.26 były
grubsze, wyższe i lepiej rozgałęzione niż na M.9. Warunki pogodowe panujące w trakcie trwania
badań miały istotny wpływ na wzrost i stopień rozgałęziania ocenianych roślin. Istotnie najlepszej
jakości parametry uzyskano w pierwszym roku badań, zaś istotnie najsłabsze w 2015 roku.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo