rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza możliwości produkcji i spalania paliw alternatywnych w warunkach Śląska

Problemem cywilizacji przemysłowej jest nadprodukcja odpadów. W Polsce dotyczy to szczególnie Górnego Śląska, gdzie nakładają się problemy związane z zagospodarowaniem odpadów komunalnych i przemysłowych, w tym powęglowych. Oszacowano, że ilość odpadów komunalnych wytworzonych na Górnym Śląsku wynosiła w 2001 roku - 1,76 mln Mg, w tym 0,40 mln Mg odpadów palnych (Plan gospodarki odpadami dla województwa śląskiego 2003), w 2003 roku - 1,80 mln Mg, w tym 0,41 mln Mg odpadów palnych, zaś prognozowana na 2010 rok ilość odpadów to około 1,95 mln Mg, w tym palnych 0,50 mln Mg (w bilansie nie uwzględniono osadów i szlamów z biologicznego oczyszczania ścieków). Odpady palne, to w dużej mierze papier i tektura (25%) oraz tworzywa sztuczne (28%) nieopakowaniowe, jak i opakowaniowe (37%) oraz odpady tekstylne (10%). Aktualnie znaczna ich ilość kierowana jest na składowiska, a tylko część poddawana recyklingowi. (W krajach Unii Europejskiej kierowanie jakichkolwiek odpadów na składowiska jest ostatecznością, a nie zalecaną metodą ich unieszkodliwiania). Konieczne zatem jest poszukiwanie racjonalnego sposobu gospodarowania odpadami, szczególnie komunalnymi, które charakteryzują się potencjalnymi walorami energetycznymi. Jednym z takich sposobów jest ich termiczna destrukcja. Możliwe jest spalanie odpadów nieprzetworzonych, jak również spalanie paliw alternatywnych wytworzonych z wyselekcjonowanych strumieni odpadów komunalnych. Korzyści z zastosowania paliwa alternatywnego są następujące: - odzysk energii zawartej w paliwie alternatywnym, a więc oszczędność paliw naturalnych, - zmniejszenie emisji zanieczyszczeń, - możliwość wykorzystania istniejących kotłów energetycznych do odzysku energii z odpadów. Zasadnicze problemy w produkcji paliw może stwarzać standaryzacja jakości paliwa na bazie odpa-dów oraz ekonomika procesu produkcji. W artykule przedstawiono: - bilans odpadów komunalnych i przemysłowych mogących stanowić surowce do produkcji paliw alternatywnych na Śląsku, - analizę fizykochemiczną próbnej partii paliwa alternatywnego wyprodukowanego z wyselekcjono-wanych frakcji odpadów komunalnych, - wyniki badań spalania wyprodukowanego paliwa w przemysłowej jednostce kotłowej.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ nierówności prowadników szybowych na zmianę obciążeń lin wyciągowych - badania przemysłowe

Dotychczas nie wykonywano badań pozwalających na określenie wpływu stanu prowadzenia naczyń na zmianę obciążenia lin wyciągowych. Badania takie rozpoczęto w 2000 roku w Laboratorium Lin i Urządzeń Szybowych GIG. W artykule przedstawiono uzyskane wyniki badań w szybach górniczych. Jednak z uwagi na ich obszerność omówiono jedynie wybrane, opracowane wyniki badań obiektów. Obrazują one jak rodzaj prowadzenia naczyń i jego podstawowe parametry geometryczne wpływa na zmianę obciążenia lin wyciągowych nośnych. Szczegółowo omówiono wyniki badań prostoliniowości torów prowadzenia naczyń. Wyniki badań prostoliniowości torów prowadzenia naczyń i zmiany obciążeń w linach przedstawiono na wspólnych wykresach. Przeprowadzone badania wykazały, jak istotne jest zapewnienie właściwej geometrii toru prowadzenia naczyń, a także właściwa ich kontrola.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Określenie położenia aparatury monitorującej w trakcie badań szybowych

W artykule przedstawiono prosty i tani sposób określania położenia aparatury monitorującej w czasie badań stanu technicznego obudowy szybowej. Dysponując typowym komputerem PC możliwe jest określanie i rejestrowanie zmian położenia aparatury w czasie. Uzyskany z badań stanu technicznego obudowy materiał wizyjny może zostać zsynchronizowany z informacją o głębokości. W ten sposób możliwe jest uzyskanie obrazu stanu obudowy szybowej wraz z wyświetlanym komentarzem na temat głębokości. Tylko na podstawie takiego pełnego pakietu informacji możliwe jest dokonanie oceny stanu i ewentualne podjęcie działań mających na celu naprawę lub wzmocnienie obudowy.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Transfer izotopów radu z wodami kopalnianymi

Praca jest próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego słone wody w kopalniach Górnośląskiego Zagłębia Węglowego dzieli się na dwa typy w zależności od stosunku stężeń izotopów radu (226Ra i 228Ra), co prawdopodobnie jest związane z obecnością lub brakiem jonów baru. Poza tymi cechami wody te charakteryzują się brakiem lub obecnością jonów siarczanowych (co jednoznacznie można łączyć z obecnością czy brakiem baru) i są to jedyne różnice w ich składzie chemicznym. Wody bez jonów baru zawierają znacząco mniej izotopów radu od wód, w których jony baru występują. Wydaje się, że spowodowane to jest różnicami we wtórnej sorpcji radu na powierzchni ziaren fazy stałej w warstwie wodonośnej, a nie ma to nic wspólnego z szybkością przechodzenia radu z fazy stałej do ciekłej (odrzutem jąder radu przy ich powstawaniu wskutek rozpadu izotopów toru). Należy podkreślić, że występowanie zwiększonych stężeń radu w wodach kopalnianych, czy nawet gruntowych, nie ma zazwyczaj żadnego związku ze zwiększonymi stężeniami uranu czy toru w skałach, tworzących warstwę wodonośną, czy w ich sąsiedztwie (de Jezus 1984). Można to natomiast wiązać ze zwiększoną mineralizacją wód (Kraemer i inni 1984, Dickson 1985), a zwłaszcza obecnością baru (Martin i Akber 1999, Langmuir i Riese 1985). Drugim aspektem problemu jest fakt, że okres połowicznego zaniku 228Ra (około 6 lat) pozwala na znaczące ograniczenie czasu zachodzących zjawisk. Potwierdza on, że przechodzenie tego izotopu radu do wód zachodziło w okresie co najwyżej kilkunastu czy kilkudziesięciu lat od chwili obecnej. Nie można jednak wykorzystywać tego zjawiska do prób interpretacji pochodzenia słonych wód kopalnianych (Pluta i Zuber 1989).

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Współczynniki bezpieczeństwa lin wyciągowych nośnych

Współczynnik bezpieczeństwa liny wyciągowej jest pojęciem bardzo ważnym, mającym istotne znaczenie na etapie projektowania, doboru lin i eksploatacji górniczych wyciągów szybowych. Na przykład przy zmniejszeniu współczynnika bezpieczeństwa lin nośnych o około 30% można uzyskać znacznie korzystniejsze zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym, parametry wyciągu szybowego. Obecnie przez współczynnik bezpieczeństwa górniczych lin wyciągowych rozumie się stosunek rzeczywistej siły zrywającej linę w całości do maksymalnego obciążenia statycznego. Badania teoretyczne i wieloletnie doświadczenia ruchowe prowadzone w różnych krajach wykazały, że współczynnik bezpieczeństwa powinien być uzależniony od typu wyciągu i jego przeznaczenia, warunków przeginania liny, głębokości ciągnienia, a także od konstrukcji liny. Znalazło to odzwierciedlenie w formułach na obliczanie wymaganego współczynnika bezpieczeństwa, które jednak w różnych krajach są różne. Z przeprowadzonej analizy wynika, że współczynniki bezpieczeństwa maleją z głębokością ciągnienia i w szybach głębokich osiągają bardzo małe wartości (m = 4-3), co nasuwa pytanie, jaki jest wpływ zmiany współczynnika bezpieczeństwa na trwałość i niezawodność lin stalowych. Przeprowadzone w Laboratorium Lin i Urządzeń Szybowych Głównego Instytutu Górnictwa badania doświadczalne wykazały, że wraz ze wzrostem obciążenia rozciągającego linę, czyli zmniejszania się współczynnika bezpieczeństwa, w tych samych warunkach przeginania, maleje trwałość zmęczeniowa lin stalowych. Procentowy spadek trwałości zmęczeniowej jest większy niż procentowa zmiana współczynnika bezpieczeństwa. Badania doświadczalne wykazały również, że dobre przybliżenie zależności zmiany trwałości zmęczeniowej od zmiany współczynnika bezpieczeństwa, można uzyskać na modelach empirycznych (regresyjnych) w formie krzywej wykładniczej lub potęgowej. Wraz ze spadkiem wartości współczynnika bezpieczeństwa szybciej pojawiają się pierwsze pęknięcia drutów, natomiast ich sumaryczna liczba tuż przed zerwaniem próbki maleje. Spadek wartości współczynnika bezpieczeństwa w warunkach badań laboratoryjnych wywiera silny wpływ na przebieg funkcji niezawodności. Bliskie jedności prawdopodobieństwo zerwania badanej próbki, przy współczynniku bezpieczeństwa 5, wystąpiło przy przeszło dwukrotnie mniejszej liczbie cykli zmęczeniowych niż próbki badanej przy współczynniku bezpieczeństwa 8,5.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania nad zastosowaniem stali o zwiększonych parametrach wytrzymałościowych do produkcji stalowych obudów typu V

W poszukiwaniu optymalnych rozwiązań konstrukcji stalowych obudów odrzwiowych zwrócono uwagę na stosowane tworzywo (gatunek stali). W miejsce stosowanej stali 34GJ do badań wytypowano stal G480V o korzystniejszych parametrach mechanicznych (Re = 500 MPa i Rm = 700 MPa). Proste odcinki profilu V29 wykonane z tej stali poddano badaniom wytrzymałościowym na zginanie i skręcanie. Uzyskane pozytywne wyniki badań pozwoliły na dokonanie analizy oraz określenie na drodze teoretycznej, wskaźników nośności typoszeregu odrzwi. Równocześnie określono możliwości wykonywania (gięcia) profili ciężkich w Polskich Hutach Stali Oddział Huta "Katowice" oraz wykonano serię próbną obudowy ŁPZS V36/9 z nowego gatunku stali do badań dołowych. Przeprowadzone w 2003 roku porównawcze badania dołowe w kopalni "Bogdanka" S.A., wykazały znaczną przewagę nowej obudowy nad analogiczną obudową wykonaną ze stosowanej tradycyjnie stali 34GJ.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przegląd koncepcji podziemnego zgazowania węgla

Jedną z perspektywicznych metod wykorzystania węgla, a głównie jego zasobów nie nadających się do eksploatacji metodami tradycyjnymi, jest podziemne zgazowanie. Pozwala ono na uzyskanie energii zawartej w węglu in situ, a tym samym uniknięcie ryzyka zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa człowieka - nieodłącznego podczas eksploatacji tradycyjnej. W Polsce, prawie we wszystkich obszarach górniczych, zalegają partie pokładów węgla, których eksploatacji zaniechano z przyczyn techniczno-ekonomicznych, czy też ze względów bezpieczeństwa; niektóre z tych zasobów mogą zostać efektywnie wykorzystane przez podziemne zgazowanie. W publikacji przedstawiono aktualny stan wiedzy w zakresie technologii podziemnego zgazowania węgla wraz z analizą koncepcji, opatentowanych sposobów i wdrożonych rozwiązań tego procesu. Zamieszczono także wielowymiarową analizę i ocenę takich aspektów, jak: rozeznanie geologiczne złoża, technika wierceń kierunkowych, technika zapalania węgla, technika pomiarowo-kontrolna, a także zagadnienia ekonomiczne oraz ochrony środowiska. Analiza taka jest niezbędna do oceny, czy prace nad podziemnym zgazowaniem węgla w polskich warunkach, są uzasadnione. Przeprowadzone rozeznanie stanu techniki wykazało, że znany proces podziemnego zgazowania węgla, realizowany także w skali przemysłowej, może być rozważany w Polsce jako przyszłościowe źródło gazu do zastosowań energetycznych i/lub chemicznych.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Właściwości transportowe szybko sedymentujących hydromieszanin odpadowych w procesie ich podziemnego lokowania

Odpady drobnoziarniste są lokowane w wyrobiskach poeksploatacyjnych w postaci wodnych zawie-sin, hydromieszanin podsadzkowych transportowanych w podziemia kopalń grawitacyjnie, tj. w wyniku wykorzystania zasobów energii potencjalnej mieszanin przemieszczających się w rurociągach kopalnianych. Stopień wykorzystania tej energii i właściwości transportowe hydromieszanin zależne są od ich właściwości fizycznych i parametrów technicznych instalacji. W artykule omówiono badania hydromieszaniny podsadzkowej sporządzonej z nieodwodnionych, szybko sedymentujących odpadów poflotacyjnych z dodatkiem komponentu wapienno-cementowego. Składniki zmieszano w takich proporcjach objętościowych, aby hydromieszanina po przetransportowaniu jej w podziemia kopalni uległa zestaleniu. Właściwości transportowe hydromieszaniny omówiono na przykładzie przepływu mieszaniny w instalacji podsadzkowej, której przekrój pionowy wyznaczono na podstawie danych zawartych na mapie przedstawiającej trasę instalacji w wyrobiskach kopalnianych. Przeprowadzono teoretyczne rozważania na temat przepływu mieszaniny w rurociągach. Wykorzystano zarówno teorię, jak i wzory stosowane do obliczeń parametrów technologii podsadzania wyrobisk górniczych mieszani-nami sporządzonymi z piasku.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Uwarunkowania silnych zjawisk gazogeodynamicznych zaistniałych w kopalniach "Pniówek" i "Zofiówka"

Zjawiska gazogeodynamiczne, charakteryzujące się wyrzutami węgla, skał i gazów, są jednymi z najbardziej skomplikowanych zagrożeń naturalnych w górnictwie, w tym również w kopalniach węgla kamiennego na Górnym Śląsku. Dotychczas, mimo intensywnych badań, nie zostały w pełni rozpoznane przyczyny ich powstawania i możliwości prognozowania. Na podstawie wyników badań pokłady węgla w kopalniach "Pniówek" i "Zofiówka", w których zaistniały dwa silne wyrzuty, zostały ocenione jako nieskłonne do występowania wyrzutów gazów i skał oraz niezagrożone wyrzutami. W artykule przedstawiono analizę zjawisk gazogeodynamicznych w aspekcie uwarunkowań strukturalnych, tektonicznych i temperaturowych. Silne zjawiska gazogeodynamiczne zaistniały w utworach karbonu na głębokości 720 m w zasięgu grzbietu Pawłowic w obszarach spękań i szczelin towarzyszących małym uskokom w strefach zakończenia ich biegu, w którym w przeszłości, po okresie karbonu, wystąpiły wysokie temperatury.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pomiary ubytku korozyjnego obudowy wyrobisk korytarzowych

Korozja jest powszechnym bardzo niekorzystnym zjawiskiem, dotyczącym wielu dziedzin życia codziennego, także obudowy wyrobisk górniczych. Zaczyna się na powierzchni i stopniowo przenika do warstw głębszych. Rozpoczęty niezahamowany proces korozji prowadzi do całkowitego zniszczenia metalowych elementów konstrukcji. Straty spowodowane zniszczeniami korozyjnymi są olbrzymie. Straty ekonomiczne dzieli się na bezpośrednie i pośrednie. Do strat bezpośrednich zalicza się koszty wymiany zniszczonych urządzeń oraz konieczność użycia materiałów bardziej odpornych na korozję. Straty pośrednie są związane z wyłączaniem urządzeń z ruchu (także wyrobisk górniczych) oraz zmniejszaniem bezpieczeństwa pracy (Baszkiewicz, Kamiński 1997; Wranglen 1985). Niejednokrotnie przewyższają one straty bezpośrednie. W artykule przedstawiono wyniki badań ubytku korozyjnego odrzwi, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu przygotowania badanych elementów, wykonanych in situ.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza termiczna mieszanek gumowych stosowanych do wyrobu taśm przenośnikowych dla górnictwa

W artykule przedstawiono analizę termiczną próbek gumy wykonanych z kauczuków: butadienowo-styrenowego, nitrylowego i chloroprenowego. Analiza obejmowała badania derywatograficzne i różnicowej kalorymetrii skaningowej w atmosferze tlenu oraz azotu. Na podstawie uzyskanych wyników opisano poszczególne etapy rozkładu termicznego próbek podczas ich ogrzewania. Stwierdzono, że przebieg krzywych derywatograficznych zależy od rodzaju kauczuku zastosowanego do sporządzania gumy i zawartości związków chemicznych stanowiących środki uniepalniające. Guma wykonana na bazie kauczuku styrenowo-butadienowego (próbka A), nie zawierała w swym składzie dodatków uniepalniających i charakteryzowała się niskoenergetycznym, początkowym etapem rozkładu termicznego, natomiast kolejne etapy wiązały się z wydzieleniem dużej ilości ciepła. Pozostałe próbki charakteryzowały się wyraźnym egzotermicznym charakterem pierwszego etapu rozkładu termicznego, natomiast drugi etap był zwykle niskoenergetyczny, na co niewątpliwie miały wpływ dodatki uniepalniające. W trzecim etapie rozkładu, działanie dodatków uniepalniających było już znacznie osłabione, stąd wyraźnie egzotermiczny charakter tego etapu. Dodatek substancji uniepalniających do kauczuku, który bez ich zastosowania może łatwo ulegać zapaleniu, spowodował obniżenie energii cieplnej wydzielanej w drugim etapie rozkładu termicznego. Zaobserwowano również znaczne poszerzenia zakresu temperatury, w której zachodził rozkład badanych próbek. Była to temperatura bliska 900°C. Podobne wnioski można wyciągnąć, analizując wyniki badań wykonanych techniką DSC. Reasumując należy stwierdzić, że w przypadku badanych materiałów stwierdzono wyraźny wpływ składu chemicznego gum (głównie dodatków uniepalniających) na przebieg rozkładu termicznego. Dodatki te powodują zmniejszenie szybkości rozkładu termicznego. Ponadto wzrost zawartości dodatków uniepalniających powoduje podwyższenie temperatury, w której próbka rozkłada się całkowicie.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitoring planu gospodarki odpadami na przykładzie Bytomia

W artykule przedstawiono wstępną ocenę realizacji planu gospodarki odpadami w Bytomiu, a także propozycję jego monitorowania na podstawie rozszerzonego, w stosunku do przedstawionego w planie, zestawu wskaźników. Zgodnie z planem do monitorowania realizacji planu jest wykorzystywanych 12 wskaźników (tabl. 1). W celu prowadzenia pełnego monitoringu gospodarki odpadami w mieście, a także łatwiejszego nią zarządzania, zaproponowano 57 wskaźników. Ich opis oraz jednostki miary zostały zawarte w tablicy 2. Mogą być one wykorzystane do monitorowania obszarów, którymi są: odpady komunalne, odpady niebezpieczne, odpady z sektora gospodarczego, składowiska odpadów i edukacja ekologiczna. Analiza tak znacznej liczby wskaźników pozwoli na wyciągnięcie bardziej wnikliwych wniosków dotyczących sytuacji zachodzącej na danym obszarze, obejmujących całą gospodarkę odpadami w mieście. Analizując dane, uzyskane z Urzędu Miejskiego w Bytomiu, Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach, Bytomskiego Przedsiębiorstwa Komunalnego, Gminnego Punktu Zbiórki Odpadów Niebezpiecznych i Regionalnego Zakładu Odzysku i Unieszkodliwiania Odpadów Komunalnych, i oszacowane na ich podstawie wskaźniki, stwierdzono, że system gospodarki odpadami nie funkcjonuje w mieście prawidłowo.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wprowadzenie do modelowania wpływu prędkości przepływu powietrza na propagację gazów pożarowych w kopalniach węgla kamiennego

Dokonano przeglądu pozycji literaturowych traktujących o pożarach egzogenicznych, w tym o wpływie rozkładu pola prędkości powietrza na ruch ciepła (pole temperatury) i masy (w tym reakcji chemicznych) jako czynników przydatnych do oceny ryzyka narażenia na produkty spalania POC (product-of-combustion) podczas pożarów egzogenicznych. Przeanalizowano opracowania zawierające informacje o zastosowaniu, do analizy powyższych czynników, modelowania zagrożenia pożarowego w wyrobiskach górniczych i tunelowych, z wykorzystaniem metody numerycznej CFD (Computational Fluid Dynamics). Zwrócono uwagę głównie na prace dotyczące zagrożenia pożarami egzogenicznymi powstającymi w środowiskach potencjalnie narażonych na tego typu zjawisko, w wyniku zapłonu materiałów palnych.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie wyceny wartości pieniężnej siedlisk w dolinie Rzeki Bobrek w Sosnowcu - propozycja metodyczna dla Polski

Na przykładzie 60-hektarowego fragmentu doliny rzeki Bobrek w Sosnowcu zademonstrowano możliwość finansowej wyceny siedlisk przyrodniczych przy zastosowaniu metody opracowanej w Republice Czeskiej. Stwierdzono, że w wyniku planowanej regulacji rzeki, prowadzącej do osuszenia terenów zalewowych w dolinie, wartość siedlisk wyrażona w punktach zmniejszy się o 12,8%. Gdyby przyjąć współczynnik przeliczania wartości punktowej na finansową, stosowany w Republice Czeskiej, wartość siedlisk zmniejszyłaby się o 540 000 euro. Podstawą oceny jest diagnoza aktualnego stanu siedlisk przyrodniczych, wykonana w wyniku wizyt terenowych, skonfrontowana ze stanem docelowym, przewidywanym na podstawie szczegółowej analizy dokumentacji projektowej oraz wiedzy przyrodniczej autorów artykułu. Przykład doliny Bobrka wskazuje, że przystępując do procesu decyzyjnego, należałoby oczekiwaną utratę wartości siedlisk przyrodniczych wliczać w koszty przedsięwzięcia. Wprowadzenie wyceny siedlisk pomogłoby w Polsce zapobiegać konfliktom i ograniczać straty środowiskowe. Przedstawiony przykład może być dobrym punktem wyjścia do wypracowania metody maksymalnie dostosowanej do polskich realiów. W rezultacie mogłoby powstać narzędzie wspierające w podejmowaniu decyzji podmioty odpowiedzialne za zarządzanie środowiskiem. Mogłoby ono także służyć debacie społecznej wówczas, gdy ujawnia się konflikt między potrzebami rozwoju gospodarczego i potrzebami ochrony przyrody.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka