rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Elementy obiecujących praktyk w programach wsparcia dla ojców: oparte na dowodach wyniki badań inicjatyw skierowanych do ojców

W ciągu ostatnich dwóch dekad można odnotować rosnące zainteresowanie społeczne i badawcze rolą ojca, połączone z promowaniem odpowiedzialnego ojcostwa w rodzinach i społecznościach. Doprowadziło ono do pojawienia się coraz większej liczby inicjatyw skierowanych do ojców. Chociaż istnieje wiele programów wspierania ojcostwa, często różnią się między sobą pod względem celów, grupy docelowej, zaplanowania, stosowanych metod i ewaluacji. Niniejszy artykuł stanowi przegląd kluczowych wyników programów wsparcia dla ojców, poddanych ewaluacji opartej o rygorystyczną metodologię (np. przy zastosowaniu losowo dobranych grup kontrolnych) w celu znalezienia odpowiedzi na pytanie „co działa” w programach dla ojców. Starając się osiągnąć ten cel, identyfikujemy elementy obiecujących praktyk w programach uznanych za skuteczne. Przedstawiamy również konkluzje płynące z ostatnich badań w odniesieniu do efektywności programów wsparcia dla ojców.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rejestr z dostępem ograniczonym jako element systemu zapobiegania przestępczości seksualnej

Pierwszego października 2017 r. weszła w życie Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym. Wywołało to dyskusję wokół proporcjonalności wprowadzonych rozwiązań w kontekście dwóch dóbr – ochrony danych osobowych i prawa do prywatności sprawców oraz konieczności zapewnienia bezpieczeństwa potencjalnym małoletnim pokrzywdzonym. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Konwencji z Lanzarote w miejscu, gdzie przebywają dzieci, nie mogą procować osoby skazane za przestępstwa seksualne. Rejestr z dostępem ograniczonym jest rozwiązaniem, które umożliwia realizację tego standardu i zwiększenie poziomu bezpieczeństwa dzieci. W niniejszym artykule opisano, w jaki sposób wprowadzone rozwiązania, choć nieidealne i w przyszłości zapewne weryfikowane i doprecyzowane w ramach praktyki orzeczniczej, wypełniły lukę w systemie ochrony dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zaniedbania emocjonalne dziecka w wieku przedszkolnym – przegląd teoretyczny

W artykule podjęto problematykę zaniedbania emocjonalnego i jego daleko idących skutków w grupie dzieci w wieku przedszkolnym (3–6 r.ż.). Zaprezentowano przegląd piśmiennictwa uwzględniającego podstawową terminologię i wskazującego na bazowe problemy w funkcjonowaniu dzieci dotkniętych zaniedbaniem emocjonalnym. Opisano główne aspekty radzenia sobie z emocjami i interakcjami społecznymi przez dzieci zaniedbane. Wskazano także najistotniejsze problemy związane z zaburzeniami w obszarze funkcjonowania fizycznego, społecznego, emocjonalnego i poznawczego. W ostatniej części tekstu wspomniano o roli przedszkola jako placówki umożliwiającej zwiększenie szans rozwojowych dzieci dotkniętych zaniedbaniem.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Seksualizacja dzieci i młodzieży – przyczyny, przejawy, konsekwencje i propozycje przeciwdziałania

Celem artykułu jest przedstawienie najważniejszych zagadnień dotyczących zjawiska seksualizacji dzieci i młodzieży. Omówiono w nim takie przyczyny tego fenomenu, jak nowa rola dziecka we współczesnej kulturze polegająca na byciu konsumentem i odbiorcą mediów oraz powszechne występowanie seksu w środkach masowego przekazu. Na podstawie raportu Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, jak również wyników badań polskich i zagranicznych ekspertów, przedstawiono przejawy seksualizacji we współczesnej kulturze – widoczne w muzyce, czasopismach młodzieżowych, internecie i produktach, takich jak lalki. Ponadto zaprezentowano jej konsekwencje oraz możliwości przeciwdziałania. W artykule, ze względu na większą ilość dostępnych danych, położono nacisk na sytuację dziewczyn w kontekście zjawiska seksualizacji.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Doświadczanie stresu i odnajdywanie pozytywnych aspektów rodzicielstwa w kontekście wychowywania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

Rodzicielstwo jest złożonym, odpowiedzialnym i trudnym zadaniem życiowym. W przypadku pełnienia funkcji rodzicielskiej wobec dziecka z niepełnosprawnością intelektualną jest to jeszcze bardziej obciążające doświadczenie. Celem artykułu jest prezentacja cieni i blasków towarzyszących wypełnianiu zadań rodzicielskich, a w szczególności koncentracja na tym, co stanowi wyzwanie i utrudnia proces przystosowania do roli rodzicielskiej, jak również na tym, co sprzyja rozwijaniu się satysfakcji z rodzicielstwa mimo trudności i zagrożeń. Artykuł składa się z trzech części. Pierwsza jest poświęcona wybranym przyczynom doświadczania przez rodziców stresu, a więc cieniom rodzicielstwa, które dotyczą trudności pogodzenia się z diagnozą niepełnosprawności dziecka, konieczności zwiększonego wysiłku opiekuna, lękowego nastawienia wobec przyszłości, trudności uzyskania satysfakcjonującej opieki instytucjonalnej oraz negatywnych doświadczeń społecznych rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie (m.in. poczucia izolacji społecznej, obaw o odrzucenie dziecka przez rówieśników, obaw o intencjonalne i nieintencjonalne krzywdzenie dziecka). W drugiej części artykułu skoncentrowano się na poszukiwaniu czynników umożliwiających odnajdywanie pozytywnych aspektów rodzicielstwa, analizując czynniki sprzyjające budowaniu poczucia tożsamości rodzicielskiej (m.in. satysfakcję z relacji z małżonkiem, dostrzeganie pozytywnych stron swojej sytuacji rodzicielskiej, poczucie więzi z dzieckiem, cechy osobowości) oraz znaczenie wsparcia społecznego dla dobrostanu psychicznego rodziców. Przyjęłyśmy założenie, że pomagając rodzicom przezwyciężyć stres oraz wspierając ich zasoby osobowościowe i rodzinne – formalne i nieformalne – wzmacniamy nie tylko rodziców, ale przede wszystkim chronimy dzieci, umożliwiając im lepszy rozwój. W trzeciej części zaprezentowano wybrane programy psychoedukacyjne oferowane rodzicom dzieci z niepełnosprawnością intelektualną oraz treningi wzmacniające ich umiejętności rodzicielskie.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Skuteczność rozwiązań chroniących dzieci przed porzuceniem ze skutkiem śmiertelnym i dzieciobójstwem w świetle Konwencji o prawach dziecka

W artykule omówiono trzy podejścia do zapobiegania zjawiskom dzieciobójstwa i porzucenia dziecka ze skutkiem śmiertelnym przez „dozwolone prawnie porzucenie dziecka”, czyli poród anonimowy, wyznaczone miejsca nazywane „bezpieczną przystanią” i okna życia. Pokazano różnice między tymi rozwiązaniami oraz ich prawne i etyczne aspekty. Omówiono główne argumenty w debacie o skuteczności tych środków, w szczególności w perspektywie Konwencji o prawach dziecka. Analizę oparto na piśmiennictwie naukowym, raportach oraz dostępnych danych i informacjach o działalności okien życia.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Psychologiczne, społeczne i prawne przesłanki do działań w zakresie profilaktyki przemocy seksualnej wobec dzieci i młodzieży

W artykule zawarto przegląd badań dotyczących profilaktyki przemocy seksualnej wśród młodzieży. Szczególny nacisk położono na mity na temat zgwałceń (rape myths) i ich modyfikowanie na drodze edukacji. Przedstawiono również inne metody, w tym zweryfikowane empirycznie – np. bystander intervention, a także aspekty prawne profilaktyki przemocy seksualnej wśród młodzieży i działania podejmowane przez polskie organizacje pozarządowe w tej kwestii. Podkreślono rolę edukacji seksualnej w zapobieganiu przemocy seksualnej wśród młodzieży.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Prawa i obowiązki małoletniego pokrzywdzonego, które przysługują mu podczas przesłuchania w trybie art. 185a Kodeksu postępowania karnego

Statystyki Ministerstwa Sprawiedliwości wskazują, że z roku na rok wzrasta liczba przesłuchiwanych dzieci w trybie art. 185a Kodeksu postępowania karnego (kpk). Świadczy to o tym, że organy wymiaru sprawiedliwości uznają dziecko za wiarygodne źródło dowodowe. Trzeba mieć jednak na uwadze, że każde takie przesłuchanie niesie ze sobą ryzyko wtórnej wiktymizacji przesłuchiwanego małoletniego. Dlatego też jak każdemu świadkowi, tak i przesłuchiwanemu małoletniemu pokrzywdzonemu przysługują podczas tej czynności określone prawa i obowiązki. Prawa można podzielić na dwie grupy. Do pierwszej należy zaliczyć te, które wynikają wprost z kpk, czyli: prawo do odmowy składania zeznań, do uchylenia się od odpowiedzi na pytanie oraz prawo do odmowy składania zeznań i uchylenia się od odpowiedzi na pytanie w przypadku szczególnie bliskiego stosunku z podejrzanym/oskarżonym. Do drugiej grupy należy zaliczyć te, które wynikają pośrednio z przepisów kpk oraz piśmiennictwa dotyczącego problematyki przesłuchania dziecka w trybie art. 185a kpk, czyli prawo do przygotowania dziecka do przesłuchania i prawo do ochrony przed wtórną wiktymizacją. Natomiast do obowiązków, które ciążą na małoletnim, należy zaliczyć: obowiązek stawiennictwa i pozostawania do dyspozycji organu procesowego oraz składania zeznań i mówienia prawdy. Prawa i obowiązki małoletniego są silnie ze sobą sprzężone, a organ procesowy, oczekując od małoletniego efektywnych zeznań, musi sam jednoczenie stworzyć odpowiednie warunki do jego realizacji.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Dzieci i młodzież jako uczestnicy badań społecznych w kontekście badań dotyczących problemu przemocy

Artykuł analizuje obszar udziału dzieci i młodzieży w badaniach społecznych. Przedstawione zostały w nim aspekty etyczne i metodologiczne takich badań, w szczególności gdy dotyczą one problemu przemocy wobec dzieci. Poruszona została również potrzeba podmiotowego traktowania dzieci–respondentów oraz zaangażowania dzieci w proces badawczy. W artykule znajdują się również praktyczne rady dotyczące realizacji badań problemu przemocy, w których respondentami są dzieci, a także przegląd różnych podejść metodologicznych w tego typu badaniach.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Karmienie piersią jako czynnik chroniący dzieci przed krzywdzeniem

Przemoc wyrządza ogromne szkody, szczególnie gdy dotyczy okresu wczesnodziecięcego.Noworodek czy niemowlę zależne od matki, posługujące się płaczem jako główną formą komunikacji, staje się często obiektem jej agresji. Naturalnym elementem tworzenia więzi w diadzie matka–dziecko jest karmienie piersią. Przynosząc ukojenie matce, łagodząc jej reakcje na stres, karmienie naturalne zaspakaja podstawowe
potrzeby dziecka i tworzy mu bezpieczną przestrzeń do rozwoju zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Karmienie piersią stanowi element wzmacniający kompetencje matki i jest czynnikiem chroniącym dziecko przed krzywdzeniem rodzicielskim.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Profilaktyka kar cielesnych w świetle doświadczeń i dobrych praktyk

Eliminacja przemocy wobec dzieci staje się obecnie niezwykle istotnym zadaniem wielu demokratycznych społeczeństw. Co więcej, ze względu na zakres problemu i jego konsekwencje zadanie to znalazło się w Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 określonej w Celach Zrównoważonego Rozwoju. Poza zasadniczym działaniem, jakim jest wprowadzenie bezwzględnej ochrony prawnej dzieci przed wszelkimi formami przemocy, w tym karami cielesnymi, na świecie podejmowane są różne inicjatywy ukierunkowane na eliminację przemocy w stosunku do dzieci. Doświadczenia państw pokazują bowiem, że same reformy prawne nie wystarczą. Wśród licznych propozycji szczególne miejsce zajmują działania profilaktyczne. Profilaktyka jest bowiem postrzegana jako najbardziej obiecujący rodzaj działań w walce z problemem. Jej organizowanie opiera się z jednej strony na wiedzy o uwarunkowaniach przemocy wobec dzieci i ustalonych w badaniach czynnikach ryzyka zjawiska, a z drugiej – na analizach praktyki oraz międzynarodowej współpracy i wymianie doświadczeń. W artykule przedstawiono inicjatywę Rady Państw Morza Bałtyckiego, w ramach której wypracowano zarówno podstawowe założenia profilaktyki, jak i szczegółowe wskazania w kilku obszarach jej realizacji.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Urządzenia ekranowe w rękach dzieci w wieku 0–6 lat – zagrożenia, szanse, postulaty profilaktyczne

Wraz z rosnącą popularnością mobilnych urządzeń ekranowych (tablety, smartfony) ważną kwestią staje się ich wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie najmłodszych użytkowników. W artykule zestawiono wyniki zagranicznych badań dotyczących intensywności korzystania z urządzeń ekranowych przez małe dzieci z wynikami badań krajowych. Te ostatnie wskazują m.in., że w Polsce z urządzeń ekranowych korzysta ponad 40% dzieci do 2 r.ż. i aż 84% – w wieku 5–6 lat. Ponad 70% rodziców deklaruje, że motywacją do udostępniania ich dzieciom jest zajęcie się „swoimi sprawami”. Tymczasem naukowcy zwracają uwagę, że zbyt wczesne i nadmiarowe korzystanie z urządzeń ekranowych przez dzieci może szkodliwie wpływać na ich rozwój, m.in. dojrzewanie struktur mózgu i wzrok, a także prowadzić do uzależnienia. W odpowiedzi na zagrożenia organizacje zajmujące się bezpieczeństwem i ochroną zdrowia dzieci opracowują oraz upowszechniają zasady, które powinny towarzyszyć udostępnianiu dzieciom urządzeń ekranowych. Wśród nich zwraca się uwagę na wiek, do którego dzieci kategorycznie nie powinny mieć z nimi kontaktu – 18 miesięcy według American Academy of Pediatrics lub 12 miesięcy według Światowej Organizacji Zdrowia. Inne elementarne zasady to towarzyszenie dziecku, wyszukiwanie odpowiednich treści, ograniczenia czasowe adekwatne do wieku dziecka. Specjaliści uczulają rodziców, że kluczową kwestią w kontekście zagrożeń nadużywaniem urządzeń ekranowych przez dzieci jest poświęcanie im czasu i budowanie z nimi realnej relacji oraz tworzenie atrakcyjnej alternatywy dla aktywności online. Taki przekaz, omówiony szerzej w niniejszym tekście, towarzyszył m.in. akcji społecznej „Mama, tata, tablet” realizowanej przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Czułem się jak piąte koło u wozu: opowieści ojców o wyłączeniu z „rodzicielskiej drużyny”

W niniejszym badaniu opisano odczucia 27 ojców uczestniczących w pięciu grupach fokusowych, które przeprowadzono pod koniec 2009 roku na zlecenie Tweddle Child and Family Health Service w Melbourne. W tym badaniu ojcowie opisują swoje spotkania z profesjonalistami, którzy często postrzegali ich jako drugoplanowych lub niepełnoetatowych opiekunów. Ojcowska niekompetencja jest silnie zakorzeniona w kulturze, podobnie jak przedstawianie ojców jedynie jako pomocników. Ojcowie objęci badaniem sprzeciwiali się jednak założeniu, że są drugoplanowymi zawodnikami, czy jak to ujął jeden z badanych „piątym kołem u wozu”. Celem badania było zidentyfikowanie barier i szans w odniesieniu do zaangażowania ojców w stacjonarne programy wsparcia rodziców. Wyniki wskazują, że badani ojcowie określali siebie jako część rodzicielskiej drużyny i brak uznania ich roli wpływał na poziom ich zaangażowania w korzystanie z oferowanego wsparcia.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rola backlashu w instytucjonalizacji problemu wykorzystywania seksualnego dzieci. Analiza przypadku Stanów Zjednoczonych pod koniec XX wieku

Artykuł opisuje zjawisko backlashu w postrzeganiu problemu wykorzystywania seksualnego dzieci w USA w latach 80. i 90. XX wieku. Pokazana została droga od zupełnego zaprzeczenia do instytucjonalizacji problemu wykorzystywania seksualnego dzieci i rola, jaką pełnił w niej backlash. Omówione są przyczyny i konsekwencje tego sprzeciwu. Za podstawę zaprezentowanej tu analizy posłużyła amerykańska literatura naukowa.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Instytucjonalne krzywdzenie dzieci w ramach austriackiego Kościoła katolickiego: rodzaje krzywdzenia i jego wpływ na zdrowie psychiczne dorosłych ofiar krzywdzonych w dzieciństwie

Celem badania była ocena charakteru i zakresu instytucjonalnego krzywdzenia dzieci przez austriacki Kościół katolicki oraz rozpoznanie obecnego stanu zdrowia psychicznego dorosłych, którzy w dzieciństwie padli ofiarą takiego krzywdzenia. Dane zbierano dwuetapowo. W pierwszej kolejności przeanalizowano dokumentację 448 dorosłych ofiar (M = 55,1 lat, 75,7% mężczyźni), które ujawniły doznane w dzieciństwie krzywdzenie, zeznając przed komisją ds. ochrony ofiar. Uwzględniono różne typy krzywdzenia, różne rodzaje sprawców i rodzinne czynniki ryzyka. W kolejnym etapie grupa 185 dorosłych ofiar została poproszona o wypełnienie kwestionariusza PCL-C (Posttraumatic Stress Disorder Checklist) oraz skróconego inwentarza objawów BSI (Brief Symptom Inventory). Uczestnicy opisywali ogromną różnorodność aktów przemocy fizycznej, seksualnej i emocjonalnej, do których doszło w okresie ich dzieciństwa. Większość ofiar (83,3%) doświadczyła w dzieciństwie krzywdzenia emocjonalnego. Odsetki dotyczące krzywdzenia seksualnego (68,8%) oraz fizycznego (68,3%) były prawie równie wysokie. Częstość występowania zespołu stresu pourazowego (PTSD) wyniosła 48,6%, a u 84,9% ofiar stwierdzono istotne klinicznie objawy w przynajmniej jednej z 10 kategorii objawów (dziewięć podskal BSI oraz PTSD). Nie udało się wyodrębnić konkretnego czynnika obecnego przed wystąpieniem krzywdzenia, który determinowałby rozwój PTSD w późniejszym życiu (np. ubóstwo, przemoc domowa). Zauważono jednak, że ofiary z rozpoznanym PTSD zgłaszały istotnie większą całkowitą liczbę rodzinnych czynników ryzyka (d = 0,33). Autorzy konkludują, że krzywdzenie instytucjonalne w dzieciństwie obejmuje szeroki
zakres aktów przemocy, i bardzo silnie ujemnie wpływa na stan zdrowia psychicznego dorosłych, którzy jako dzieci takiego krzywdzenia doświadczyli. Artykuł odnosi się do długoterminowych skutków traumatycznych zdarzeń, nawiązuje też do odnowienia traumy w wieku dorosłym, ponieważ obydwa te zjawiska mogą być trudnym wyzwaniem dla profesjonalistów pracujących z ofiarami.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Postawy Polaków wobec kar fizycznych a ich stosowanie w praktyce rodzicielskiej

W artykule przedstawiono wyniki badania „The Problem of Child Abuse” na temat postaw Polaków wobec kar fizycznych, stosunku do ich prawnego zakazu oraz ich stosowania w praktyce rodzicielskiej. Chociaż zwiększa się odsetek osób, które nie akceptują kar fizycznych, nadal ponad połowa badanych Polaków jest zdania, że stosowanie takich kar może być usprawiedliwione. Sześćdziesiąt procent respondentów uważa za słuszne prawne zakazanie ich stosowania. Największy sprzeciw budzą surowe kary, takie jak bicie dziecka w twarz, bicie dziecka pasem i silne bicie ręką. Niespełna co trzeci respondent uznaje, że karcenie klapsem powinno być zabronione. W analizach wykazano dodatnią zależność między akceptacją przemocy fizycznej a prawnym przyzwoleniem na jej stosowanie. Aprobata kar cielesnych w dużej mierze przekłada się na praktykę rodzicielską – większość zwolenników tego rodzaju zachowań stosuje przemoc w stosunku do dzieci. Najczęściej wykorzystywane przez Polaków kary to podnoszenie głosu oraz karcenie klapsem.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rola rodziców w etiologii przestępczości seksualnej

Cel: Celem badania było ustalenie, czy i w jaki sposób styl przywiązania i postawy rodzicielskie mają znaczenie w powstawaniu przestępczości seksualnej. Zakładano występowanie: 1) związków między dominującym stylem przywiązania i typem popełnionego przestępstwa, 2) różnic między gwałcicielami i sprawcami wykorzystania seksualnego dziecka w nasileniu postaw rodzicielskich (ojców i matek sprawców), 3) różnic w nasileniu postaw rodzicielskich (matek i ojców) sprawców wykorzystania seksualnego dziecka w zależności od posiadanego przez nich stylu przywiązania, 4) różnic w nasileniu postaw rodzicielskich (matek i ojców) gwałcicieli w zależności od ich stylu przywiązania.

    Metody: Przebadano dwie grupy sprawców płci męskiej: gwałcicieli i osoby dopuszczające się czynności seksualnej z małoletnim poniżej 15 r.ż. osadzonych w zakładach karnych w Polsce. Grupy liczyły odpowiednio 48 i 69 osób. Pomiaru zmiennej styl przywiązania dokonano za pomocą narzędzia Experiences in Close Relationship Inventory opracowanego przez Brennan, Clark i Shavera. Zmienną postawy rodzicielskie zmierzono wykorzystując Kwestionariusz retrospektywnej oceny postaw rodziców autorstwa Plopy.

    Wyniki: Obie grupy różniły się w zakresie postawy akceptacji-odrzucenia i niekonsekwencji matki. Sprawcy wykorzystania seksualnego dziecka różnili się między sobą istotnie w zakresie postaw rodzicielskich w zależności od ich dominującego stylu przywiązania. Ogólna tendencja pokazywała różnice między sprawcami o bezpiecznym i pozabezpieczanymi stylami przywiązania w zakresie postaw: niekonsekwentnej ojca i matki oraz wymagającej matki.

    Wnioski: Przyjęte założenia o tym, że rodzice odgrywają pewną rolę w etiologii przestępczości seksualnej zostały potwierdzone częściowo. Styl przywiązania do opiekuna oraz postawy rodzicielskie matek i ojców sprawców mają znaczenie w etiologii przestępczości seksualnej. Charakter tego zjawiska jest złożony i nie da się go wyjaśniać włączając w plan badawczy pojedyncze czynniki.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pracownicy ochrony zdrowia wobec zgłaszania podejrzeń krzywdzenia dzieci – podejmowane działania, bariery, dobre praktyki

Pracownicy ochrony zdrowia w Polsce mają możliwość rozpoznania krzywdzenia dziecka i obowiązek zgłaszania swoich podejrzeń. Niniejszy artykuł przedstawia wyniki badania przeprowadzonego wśród pracujących w Polsce lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych i położnych. Pierwszym etapem badania były wywiady indywidualne (N = 14), a drugim – była ankieta internetowa (N = 506). Wyniki wskazują na podejmowane działania personelu medycznego w przypadku podejrzenia krzywdzenia dzieci, a także bariery i dobre praktyki w zgłaszaniu takich podejrzeń.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Przeciwdziałanie krzywdzeniu małych dzieci w rodzinach – program wolontariatu w społeczności lokalnej

W artykule przedstawiono założenia i realizację programu wolontariatu, którego celem jest zapobieganie krzywdzeniu małych dzieci przez wspieranie rodziców w trudnych sytuacjach życiowych. Program koordynuje Centrum „Dardedze” w Rydze.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia