rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość metali ciężkich w wybranych warzywach z uprawy konwencjonalnej, ekologicznej i działkowej

Artykuł prezentuje wyniki zawartości metali ciężkich (As, Cd, Cr, Cu, Fe, Ni, Pb, Zn) w marchwi, pietruszce i ziemniakach z uprawy ekologicznej, konwencjonalnej i działkowej. Badania przeprowadzono w 2010 r. Wyniki badań wskazują, że zawartość kadmu i ołowiu mieściła się na poziomie określonym Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. oraz Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 629/2008 z dnia 2 lipca 2008 r. Zawartość pozostałych pierwiastków uwzględniając spożycie warzyw nie zagrażała zaleceniom stawianym przez Komitet Ekspertów FAO/WHO. Na podstawie wyników badań uzyskanych w niniejszej pracy można wnioskować, że sposób uprawy nie miał wpływu na zawartość metali ciężkich w badanych próbkach warzyw. Niski poziom metali ciężkich w warzywach z uprawy konwencjonalnej i z ogródków działkowych może wynikać z faktu, że uprawy te nie sąsiadowały z zakładami przemysłowymi, nie znajdowały się również w pobliżu ruchliwych dróg i rejonów dużej aktywności hodowlanej, gdzie mogłoby istnieć zagrożenie skażenia gleby gnojowicą. Nie można wykluczyć, że również kryzys gospodarczy mógł przyczynić się do niskiej zawartości metali ciężkich w warzywach, ponieważ w uprawie konwencjonalnej i działkowej stosowano mniej nawozów mineralnych i środków ochrony roślin.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena narzędzia przedniego stosowanego w zestawie uprawowo-siewnym

Przedstawiono konstrukcję zestawu uprawowego, składającego się z narzędzia przedniego i agregatu tylnego, ze sprzęgiem do siewnika, opracowanego w ramach projektu celowego, we współpracy Przemysłowego Instytutu Maszyn Rolniczych w Poznaniu z firmą BOMET-Węgrów. Omówiono wpływ narzędzia przedniego na jakość doprawienia gleby przed siewnikiem oraz obciążenie współpracującego ciągnika w transporcie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena wartości odżywczej i sensorycznej wybranych miodów pochodzących z produkcji ekologicznej i konwencjonalnej

Celem badań była ocena wybranych cech wartości odżywczej i sensorycznej trzech odmian miodu (gryczanego, wrzosowego i leśnego), pochodzących z produkcji ekologicznej oraz z produkcji konwencjonalnej. Uzyskane wyniki badań chemicznych miodów wskazują, że konwencjonalne miody charakteryzowały się istotnie wyższą zawartością kwasów fenolowych ogółem i flawonoli ogółem w porównaniu do miodów ekologicznych. Natomiast miody pochodzące z produkcji ekologicznej wyróżniały się zdecydowanie wyższą zawartością flawonów w porównaniu z miodami konwencjonalnymi. Wyniki przeprowadzonej oceny sensorycznej badanych miodów w zakresie cech: zapach, barwa, konsystencja, smak oraz pożądalność ogólna - wskazują jedynie na istotnie wyższą ocenę barwy w miodach ekologicznych w porównaniu z miodami konwencjonalnymi. Noty sensoryczne w zakresie pozostałych cech, mimo wyższych wyników średnich dla miodów ekologicznych (konsystencja) jak i dla miodów konwencjonalnych (zapach, smak i pożądalność ogólna) nie były istotne statystycznie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena odmian pszenicy jarej w aspekcie przydatności do produkcji ekologicznej

Przedstawiono wyniki trzyletnich (2008-2010) ścisłych doświadczeń polowych, wykonanych w Ekologicznym Zakładzie Doświadczalnym Chwałowice, należącym do Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie, Oddział w Radomiu. Pole doświadczalne założono na glebie brunatnej, o składzie granulometrycznym gleby średniej, na pograniczu ciężkiej. Glebę tę sklasyfikowano jako wchodzącą w skład kompleksu pszennego wadliwego, klasy IV b. W doświadczeniu oceniono 12 odmian pszenicy jarej. W ocenie pszenicy konsumpcyjnej liczy się celność ziarna, określana wielkością MTZ. W badanej grupie odmian pszenicy jarej wysokim MTZ charakteryzowały się odmiany Hera, Korynta i Nawra. W warunkach uprawy ekologicznej odmiany te można zaliczyć do odmian intensywnych, które po odchwaszczeniu metodami mechanicznymi, mogą dać zadowalający plon ziarna, o wysokim udziale ziarna celnego. Ciekawą odmianą jest Cytra, która wykształciła istotnie najwięcej ziarn w 10 kłosach i najwyższej wadze łącznej, ale dająca ziarno średniej wielkości.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dobrostan świń w produkcji ekologicznej - założenia i realizacja

Celem opracowania była ocena dobrostanu świń w dwóch systemach utrzymania ekologicznego: wolnowybiegowym i alkierzowym na płytkiej ściółce z dostępem do wybiegów. Oceną objęto lochy rasy złotnickiej pstrej, jednej z rodzimych ras świń utrzymywanych w Polsce. Dokonano jej na podstawie wskaźników behawioralnych, fizjologicznych oraz kondycji zwierząt. Dla wskaźników behawioralnych i kondycji przeprowadzono ocenę opisową. Jako wskaźniki fizjologiczne wykorzystano wyniki użytkowości tucznej i rzeźnej loszek oraz użytkowości rozpłodowej loch. Stwierdzono, że w obu systemach spełniono minimalne normy dotyczące dobrostanu, jakie narzucają producentom akty prawne, regulujące kwestie produkcji ekologicznej. Ocena dobrostanu dla analizowanych sposobów chowu wypadła pozytywnie. Lochy swobodnie wyrażały swoje naturalne zachowania. Większą różnorodność behawioru odnotowano u samic utrzymywanych na wolnym powietrzu. W żadnym z systemów nie stwierdzono zachowań patologicznych. Kondycja samic była dobra w obu systemach. Lochy nie chorowały i były długo użytkowane. Zarówno chów wolnowybiegowy, jak i alkierzowy gwarantował obrostan zwierząt. Wskaźniki fizjologiczne dla systemu wolnowybiegowego były nieco niższe w porównaniu do wyników użytkowości rozpłodowej, natomiast lepsze dla wyników użytkowości tucznej i rzeźnej. Lochy utrzymywane w systemie wolnowybiegowym charakteryzował późniejszy wiek pierwszego oproszenia (489 do. 455 dni), dłuższy okres międzymiotu (254 do 190 dni) oraz mniejszą ilość prosiąt żywo urodzonych w miocie (8.74 do 9.39 sztuk). Loszki z systemu wolnowybiegowego wykazywały wyższą mięsność (53.4 do 46.4%.) oraz wyższe przyrosty dobowe (467 do 384 g). U samic utrzymywanych wolnowybiegowo zaobserwowano również cieńszą słoninę (13.5 mm) w porównaniu do loszek z systemu alkierzowego, gdzie wynosiła 21.1 mm. Uzyskany wynik różnił się od rezultatów badań innych autorów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza modelu przepływu energii w systemie biologiczno - mechanicznym człowiek-agregat rolniczy

Człowiek jest najbardziej wrażliwy na drgania o niskich częstotliwościach występujące podczas postawy siedzącej. Modele biodynamiczne siedzącego człowieka są rozwijane od lat i powstało wiele modeli o różnym stopniu złożoności. Jednym z prostszych jest model o czterech stopniach swobody opracowany przez Wana i Schimmelsa. Po wprowadzeniu do modelu wymuszeń można analizować odpowiedź w poszczególnych segmentach modelu. Jako przykład wyznaczono przemieszczenia głowy operatora agregatu do uprawy gleby po wprowadzeniu do modelu przemieszczeń drgań siedziska kierowcy.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zachwaszczenie kukurydzy w ekologicznym systemie uprawy

W latach 2009-2010 przeprowadzono badania, których celem było ocena stopnia zachwaszczenia kukurydzy uprawianej ekologicznie, w zależności od dawki nawożenia organicznego (20 i 40 t przekompostowanego obornika na 1 ha) oraz sposobu mechanicznej pielęgnacji: A - obiekt kontrolny (bez zwalczania chwastów), B - pielnik szczotkowy 3-krotnie w sezonie wegetacyjnym, C - opielacz 3-krotnie w sezonie, D - pielnik szczotkowy 2-krotnie w sezonie oraz obsypnik. Badania wykonano w RZD Grabów (woj. mazowieckie). Badania obejmowały ocenę składu gatunkowego chwastów, liczebności poszczególnych gatunków oraz oznaczenie świeżej i powietrznie suchej masy chwastów. Wyliczono również współczynnik biomasy oraz poszukiwano zależności pomiędzy plonem kukurydzy, a zachwaszczeniem przy różnych sposobach pielęgnacji. Badania wykazały, że największe zachwaszczenie stwierdzono na obiektach kontrolnych, natomiast mechaniczna pielęgnacja przyczyniła się do znacznej redukcji masy i liczby chwastów. Najmniej chwastów zanotowano na obiektach, na których stosowano pielnik szczotkowy i obsypnik. Wysokość dawki nawożenia organicznego nie wpłynęła znacząco na zróżnicowanie liczebności i składu gatunkowego chwastów. W optymalnych warunkach wilgotnościowych zastosowanie samej pielęgnacji mechanicznej pozwala na zniszczenie chwastów w ok. 77%,, co należy uznać za skuteczną metodę odchwaszczania w warunkach rolnictwa ekologicznego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zachwaszczenie mieszanek pastwiskowych z udziałem roślin motylkowych nawożonych zróżnicowanymi dawkami obornika w ekologicznym systemie gospodarowania

W latach 2007-2009 przeprowadzono badania, których celem było ocena stopnia zachwaszczenia mieszanek pastwiskowych uprawianych ekologicznie, w zależności od dawki nawozów naturalnych (5, 10 i 15 t przekompostowanego obornika na 1 ha) oraz udziału nasion roślin motylkowatych w wysiewanej mieszance (20, 35 i 50%). Badania wykonano w RZD Grabów (woj. mazowieckie). Badania obejmowały plonowanie, ocenę składu gatunkowego chwastów, liczebności poszczególnych gatunków oraz oznaczenie świeżej i powietrznie suchej masy chwastów. Badania wykazały, że udział roślin motylkowatych wpływał istotnie na plonowanie mieszanek tylko w pierwszym roku pełnego użytkowania. Istotnie wyżej plonowały mieszanki z 35% i 50% udziałem koniczyn przy wysiewie. Łączne plony suchej masy były podobne dla wszystkich mieszanek. Nawożenie przekompostowanym obornikiem istotnie wpływało na wielkość uzyskanych plonów suchej masy. Największą wydajnością charakteryzowały się mieszanki nawożone obornikiem w dawce 15 tźha-1. Zachwaszczenie mieszanek zależało od udziału komponentów w mieszance. Największą masę i liczbę chwastów zanotowano w mieszankach z 20% udziałem koniczyn przy wysiewie, natomiast najmniejszą liczebnością chwastów wykazały się mieszanki z 50% udziałem roślin motylkowatych. Wielkość dawki obornika nie wpływała na liczbę i skład gatunkowy chwastów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena przydatności kilku odmian fasoli do uprawy ekologicznej

W latach 2008-2009 w Instytucie Warzywnictwa w Skierniewicach prowadzono badania nad oceną kilku odmian fasoli na suche nasiona pod kątem ich przydatności do upraw ekologicznych. Badano odmiany o nasionach białych (Katarzynka i Igołomska), czerwonych (Augusta, Rawela, Wawelska) i czarnych ( Nigeria). Oceniano cechy morfologiczne (krzewienie roślin), występowanie chorób i szkodników oraz wielkość i jakość plonu nasion. Szczególną uwagę zwrócono na występowanie uszkodzeń spowodowanych żerowaniem larw śmietek kiełkówki Delia florilega Zett oraz śmietki glebowej Delia platura Mig. podczas wschodów polowych roślin. Opóźnienie siewu do 20 maja pomagało rozwiązać problem zniszczenia siewek. Odmiany o kolorowych nasionach były mniej uszkodzone przez larwy śmietek niż odmiany o białych nasionach. Stwierdzono zróżnicowanie odmian pod względem badanych cech. Najmniej rozkrzewioną i najbardziej podatną na bakteriozy była odmiana Katarzynka, która także najwcześniej dojrzewała. Najsilniejszym wzrostem roślin i najpóźniejszym dojrzewaniem nasion charakteryzowała się Nigeria. Najwięcej strąków wytwarzała Igołomska, która obok Nigerii była najpóźniej porażona przez bakteriozy. Najwyższym plonowaniem odznaczały się Igołomska i Augusta. Odmiany o nasionach czerwonych lepiej były przystosowane do warunków siedliskowych niż odmiany o nasionach białych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Reakcja pszenicy ozimej i jęczmienia jarego na nawożenie PRP SOL

Badania nad oceną efektów stosowania nawozu wapniowo-magnezowego PRP SOL w uprawie jęczmienia jarego i pszenicy ozimej, prowadzono, w latach 2007-2010, w Katedrze Agronomii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, na polach ZDD Gorzyń mieszczących się w Złotnikach. Pszenica ozima korzystnie zareagowała na stosowanie tego nawozu w latach 2009 i 2010. Reakcja jęczmienia jarego na stosowanie nawozu była niejednoznaczna i u tego gatunku uzyskiwano efekt korzystny bądź niekorzystny jak i brak reakcji w innym roku. Spośród analizowanych cech roślin najczęściej zmiany na skutek stosowania PRP SOL obserwowano w stanie odżywienia roślin wyrażonym w jednostkach SPAD. Oba gatunki zawsze reagowały poprawą stanu odżywienia. Pomimo oczekiwań nie odnotowano zdecydowanego zmniejszenia zwięzłości gleby ani podniesienia wartości pH na skutek stosowania PRP SOL.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena stopnia skażenia bakteriami potencjalnie patogennymi runi łąkowej i gleb nawożonych płynnymi nawozami organicznymi

W gospodarstwach ekologicznych wielokrotne nawożenie trwałych użytków zielonych w czasie okresu wegetacji roślin nie przefermentowanymi płynnymi nawozami organicznymi może być przyczyną skażenia runi łąkowej potencjalnie patogennymi grupami drobnoustrojów, w tym bakteriami Salmonella spp. oraz Escherichia coli. Celem badań była ocena poziomu skażenia gleb użytków zielonych nawożonych płynnymi nawozami organicznymi i zebranej z nich runi łąkowej wybranymi bakteriami potencjalnie patogennymi oraz ocena wpływu kultury starterowej bakterii fermentacji mlekowej na ich obecność w płynnych nawozach organicznych. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań stwierdzono, że w gospodarstwach ekologicznych, w których rolnicy nie stosowali nawożenia organicznego, nie wykrywano w glebie i w runi łąkowej obecności bakterii: Salmonella spp. i Escherichia coli. Natomiast w glebach nawożonych gnojówką lub gnojowicą liczba bakterii Salmonella spp. kształtowała się na poziomie 1,00- 2,30 log j.t.k./g, a liczba bakterii Escherichia coli 2,00-3,00 log j.t.k./g . W runi łąkowej zebranej z tych gleb liczba bakterii Salmonella spp. wynosiła od 1,00 do1,30 log j.t.k./g przy wysokim poziomie bakterii z grupy coli wynoszącym nawet do 5,90 log j.t.k./g zielonki. Ponadto stwierdzono, że stosowanie kultury starterowej bakterii fermentacji mlekowej w warunkach modelowych wpływa istotnie na obniżenie liczby lub całkowitą eliminację bakterii Salmonella spp., bakterii z grupy coli oraz Escherichia coli podczas 10-dniowej inkubacji z płynnymi nawozami organicznymi, takimi jak gnojówka czy gnojowica.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie wybranych polskich i zagranicznych odmian ziemniaka w uprawie ekologicznej

Badania nad ekologiczną uprawą ziemniaka przeprowadzono w latach 2008-2010 w dwóch miejscowościach: Jadwisin (woj. mazowieckie) i Osiny (woj. lubelskie). Uprawiano 8 odmian ziemniaka z różnych grup wczesności. W każdej grupie była jedna odmiana polska i jedna zagraniczna. Oceniano różnice morfologiczne roślin oraz wielkość plonu ogólnego, plonu frakcji handlowej i plonu bulw dużych oraz jakość handlową bulw. Udowodniono istotność zróżnicowania odmian polskich i zagranicznych pod względem wielkości masy nadziemnej i wskaźnika LAI. Odmiany polskie charakteryzowały się wyższymi wartościami tych parametrów. Ponadto stwierdzono, że w produkcji ekologicznej odmiany polskie dawały większy plon ogólny, odznaczały się większym plonem frakcji handlowej oraz większym plonem bulw dużych w porównaniu do odmian zachodnich. Nie stwierdzono natomiast istotnych różnic dotyczących jakości handlowej bulw, tj. udziału wad zewnętrznych i wewnętrznych bulw w zależności od pochodzenia odmian. Stwierdzono jedynie różnice między odmianami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bariery zakupu żywności ekologicznej w kontekście rozwoju rynku żywności ekologicznej

Rozwój rynku żywności ekologicznej w Polsce jest wciąż jeszcze na początkowym etapie rozwoju. Pomimo, że obserwuje się rosnący popyt na żywność ekologiczną jej udział w ogólnej sprzedaży żywności utrzymuje się na niskim poziomie. Stąd też podstawowym celem pracy było określenie czynników, które mogą stanowić bariery zakupu tej kategorii żywności. Z przeprowadzonych badań ilościowych wynika, że w opinii konsumentów nie kupujących żywności ekologicznej dominują bariery związane z dostępnością do żywności ekologicznej oraz informacją na temat jej znakowania i miejsc sprzedaży. Wyniki badań jakościowych wśród konsumentów żywności ekologicznej wskazują, że mają oni sceptyczne nastawienie do systemu kontroli w rolnictwie ekologicznym oraz żywność ekologiczna nie w pełni spełnia ich oczekiwania związane z walorami sensorycznymi. Kwestie te wymagają dalszego pogłębienia tak, aby stworzyć rekomendacje w tym zakresie dla różnych uczestników rynku żywności ekologicznej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane cechy jakości bulw ziemniaków uprawianych w systemie ekologicznym w zależności od nawadniania

Celem badań była ocena zawartości suchej masy, skrobi i witaminy C oraz azotanów i glikoalkaloidów w bulwach ziemniaków pochodzących z uprawy w systemie ekologicznym na glebie lekkiej IHAR Jadwisin (mazowieckie). Badano czy nawadnianie miało wpływ na zmianę składu chemicznego bulw odmian wczesnych i późniejszych ziemniaka. Skład chemiczny badanych odmian porównano ze składem chemicznym tych odmian w systemie integrowanym uprawianych w różnych latach. Nawadnianie nie miało wpływu na zawartość suchej masy, skrobi i witaminy C, natomiast istotnie wpływało na glikoalkaloidy i azotany. Pod wpływem nawadniania zawartość azotanów zmniejszała się, a zawartość glikoalkaloidów wzrastała. W pracy udowodniono istotny wpływ odmian i lat badań na zawartość suchej masy, skrobi, witaminy C, azotanów i glikoalkaloidów. Różnice odmianowe najmocniej zarysowały się w przypadku zawartości azotanów i glikoalkaloidów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ zaprawiania nasion lnu metodami ekologicznymi na zróżnicowanie flory grzybowej w glebie

Celem pracy była ocena wpływu zaprawiania nasion lnu włóknistego Alba na zmianę flory grzybowej w glebie, w warstwie ryzosfery. Badania wykonano w fazie zielonej dojrzałości torebek nasiennych lnu. W Instytucie Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu w latach 2004-2005 badano wpływ zaprawiania nasion biologicznymi preparatami: Polyversum (zawierającym oospory Pythium oligandrum) oraz Cedomon (zawierającym bakterię Pseudomonas fluorescens), preparatem EM (zawierającym mieszaninę bakterii fotosyntetycznych, bakterii kwasu mlekowego oraz drożdży), na zróżnicowanie flory grzybowej w glebie. Kontrolę stanowiły nasiona lnu niezaprawione żadnym preparatem oraz zaprawione chemiczną Zaprawą Nasienną Oxafun T 75 DS (zawierającą karboksynę i tiuram). Wyniki składu gatunków grzybów glebowych w kombinacji, gdzie nie zastosowano żadnej zaprawy nasiennej w porównaniu z kombinacjami, gdzie do zaprawiania nasion użyto biologicznych zapraw wskazują, że zaprawy te mają wpływ na zmianę populacji grzybów w glebie. Pythium oligandrum najsilniej hamowało tworzenie się kolonii grzybów w glebie. Bakterie Pseudomonas znacznie słabiej hamowały rozwój kolonii grzybów w glebie niż fungicyd.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Uszkodzenia owoców powodowane przez zwójkówki liściowe (Tortricidae) w ekologicznym sadzie jabłoniowym

Zwójki liściowe (Tortricidae) są jednymi z najważniejszych szkodników występujących w ekologicznych sadach jabłoniowych.
Celem badań było określenie stopnia uszkodzeń jabłek przez gąsienice zwójek liściowych. Badania przeprowadzono
w latach 2010-2012 w Ekologicznym Sadzie Doświadczalnym Instytutu Ogrodnictwa. Wśród odmian odpornych na parcha
największe uszkodzenia owoców powodowane przez zwójki liściowe zanotowano dla odmiany ‘Topaz’, a wśród odmian o
zmniejszonej podatności na parcha dla odmiany ‘Pinova’.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Użytkowanie mięsne owiec w warunkach gospodarstwa ekologicznego

Region Śląska należy do najbardziej zanieczyszczonych w Europie, tu nadal koncentruje się aż 20-25% krajowej emisji dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłów. Normy i limity unijne pyłów zawieszonych w powietrzu przekroczone są trzykrotnie. Południe regionu, zwane "zielonymi płucami" Śląska, z malowniczym pasmem Beskidów, wymaga zatem szczególnej ochrony, w tym świadomego działania na rzecz poprawy jakości życia i bezpieczeństwa mieszkańców. Stąd w Instytucie Zootechniki Państwowym Instytucie Badawczym Zakładzie Doświadczalnym w Grodźcu Śląskim założono zorganizowanie gospodarstwa ekologicznego, by prowadząc naturalny system uprawy i pielęgnacji roślin, nie wprowadzać do gleby i wód gruntowych substancji chemicznych w postaci nawozów czy agresywnych dla środowiska środków ochrony roślin. Gospodarstwa ekologiczne są ważnym elementem zrównoważonego rozwoju gospodarczego, a chów owiec najbardziej proekologicznym obszarem produkcji rolnej w warunkach gór i pogórza. Wynika stąd wniosek, że gospodarcza obecność owiec jest uzasadniona w biocenozach naturalnych, jakim są gospodarstwa ekologiczne. Celem podjętych badań było: 1. Opracowanie technologii wykorzystania użytków rolnych, ustalenie najkorzystniejszej obsady owiec w gospodarstwie ekologicznym, ocena parametryczna cech tucznych, rzeźnych oraz jakościowych mięsa jagniąt rasy czarnogłówka i jej mieszańców z rasami lokalnymi (owca pogórza, polska owca górska, linia mięsna) urodzonych i odchowanych w gospodarstwie ekologicznym. 2. Wybór ras przydatnych i efektywnych w ekologicznym chowie owiec użytkowanych w kierunku mięsnym. 3. Wskazanie na ważne z kulinarnego i zdrowotnego punktu widzenia walory mięsa jagnięcego oraz możliwość wzrostu jego podaży na rynek. Uzyskane wstępne wyniki badań wskazują na niedobór białka w paszach produkowanych w gospodarstwie ekologicznym, także w mieszankach strączkowo-zbożowych, których plonowanie jest w omawianym rejonie zawodne, co miało zapewne wpływ na niższe przyrosty masy ciała jagniąt. Problemem upraw ekologicznych jest także zachwaszczenie obniżające plony i mogące mieć negatywny wpływ na wartość pokarmową pasz i efekty żywieniowe. W badaniach potwierdzono korzystny wpływ wypasu kwaterowego na wykorzystanie pastwisk i obsadę zwierząt. Wykazano także na podstawie cech tucznych i rzeźnych przydatność rasy czarnogłówka oraz linii mięsnej w ekstensywnym tuczu jagniąt. Stwierdzono w mięśniach udźca jagniąt wyższy poziom kolagenu i hydroksyproliny aniżeli w mięśniach antrykotu. Ekologiczny chów zwierząt stawia przed rolnikami nowe wyzwania. Tradycyjne sposoby produkcji pasz niosą z sobą, prócz humanitarnego przesłania, także wiele nieprzewidywalnych problemów, którym należy sprostać. Są nimi niższa wydajność oraz czystość upraw, które mają przełożenie na wyniki produkcyjne zwierząt.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport