rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Specyfika wyborów na urząd prezydenta Warszawy. Przypadek elekcji 2018 roku

Problem badawczy podjęty w niniejszym artykule to specyfika wyborów na urząd prezydenta polskiej stolicy. Autor szuka odpowiedzi na pytanie badawcze jakimi unikatowymi cechami, na tle innych dużych polskich miast, odznaczała się specyfika wyborów na urząd prezydenta Warszawy w 2018 roku. W tym celu poddano weryfikacji następującą hipotezę: Specyfika wyborów prezydenta miasta stołecznego Warszawy w 2018 roku była zasadniczo różna od wyborów prezydentów innych dużych polskich miast: Krakowa, Łodzi, Wrocławia i Poznania. Została ona zweryfikowana na każdej z płaszczyzn analizy: uwarunkowania natury ustrojowej, czynniki socjoekonomiczne, strategie personalne, relacjonowaniu kampanii w środkach masowego przekazu oraz wynikach wyborów.
          

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Prace parlamentarne nad reformą prawa wyborczego w Sejmie III kadencji (1930–1935)

W artykule przedstawiono proces przygotowania i uchwalenia ordynacji wyborczych w Sejmie III kadencji (1930–1935). Proces reformy prawa wyborczego stanowił ostatni etap zmian w ustroju politycznym państwa, którego konsekwencją było ustanowienie systemu autorytarnego. Eliminacja z uczestnictwa w akcie wyborczym partii politycznych, które zostały zastąpione przez organizacje społeczne i organy samorządu, realizowała jeden z najważniejszych postulatów rządów sanacyjnych. Wprowadzenie elementów wyborów pośrednich, między poprzez delegację trzeciej części składu Senatu oraz wybór pozostałych przez wojewódzkie ko-legia wyborcze, utrwalało przewagę głowy państwa wśród organów państwa, a jednocześnie potwierdzało omnipotencję obóz piłsudczykowski w życiu politycznym. Poza omówieniem głównych zasad nowego prawa wyborczego przedstawione zostały również główne koncepcje jego zmian, formułowane w polskiej myśli politycznej prawnej na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Zaakcentowano również istotne dla całego procesu i dotychczasowej praktyki parlamentarnej, spory wokół sposobu procedowania przedłożonych Sejmowi projektów.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Głosowanie za pośrednictwem Internetu w Estonii

W artykule zostało przedstawione głosowanie elektroniczne w wyborach i referendach na przykładzie Estonii. Wybór tego państwa nie jest przypadkowy. Należy ono bowiem do grona liderów w rozwijaniu elektronicznych sposobów głosowania. Doświadczenia estońskie mogą zatem stanowić inspirację dla polskiego ustawodawcy w sytuacji, gdyby podjął on próbę wprowadzenia tego sposobu głosowania. Autorka wskazuje powody wprowadzenia głosowania elektronicznego w Estonii i sposób jego wdrożenia, biorąc pod uwagę stanowisko estońskiego Sądu Najwyższego w tej sprawie. W artykule szczegółowo opisano procedurę głosowania tą metodą, a także przedstawiono mocne i słabe strony jej działania w Estonii.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Przekazy medialne jako mechanizmy kształtowania społecznej oceny polityków na przykładzie polskich wyborów prezydenckich w 2015 roku

Głównym celem prezentowanego artykułu było dokonanie szczegółowej analizy przekazów medialnych rozumianych jako mechanizmy wsparcia lub pogorszenia społecznej oceny polityków i ugrupowań politycznych w trakcie kampanii wyborczych. Polem badawczym autora była polska kampania prezydencka z roku 2015. Pierwsza część opracowania została poświęcona zjawisku mediatyzacji życia społeczno-politycznego. Następnie, w ramach charakteryzowanej kampanii, przedstawiony został podział polskich mediów na media mainstreamu i media prawicowe, jak również ich sposób prezentowania kandydatury Andrzeja Dudy oraz partii Prawo i Sprawiedliwość, jako działania wspierającego lub dezawuującego. Potwierdza to tezę autora, że polska kampania prezydencka z 2015 roku stała się podręcznikowym przykładem zjawiska stronniczości mediów podczas permanentnie trwającej walki politycznej. W ramach konkluzji przedstawionej analizy autor stwierdza, że działania mediów przychylnych przyczynić się mogą do wyborczej wygranej i polepszenia wizerunku polityka, pomimo spektakularnej niechęci wrogich mu mediów.
          

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zmiana systemu z większościowego na proporcjonalny w gminach powyżej 20 tysięcy mieszkańców w województwie łódzkim jako czynnik oddziałujący na liczbę i charakter komitetów wyborczych

W artykule rozpatrywane jest oddziaływanie zmiany systemu z większościowego na propor-cjonalny w gminach powyżej 20 000 mieszkańców w województwie łódzkim na liczbę i charak-ter komitetów wyborczych. Po wprowadzeniu zmian w Kodeksie wyborczym spadła liczba zgłoszonych kandydatów, zarejestrowanych komitetów wyborczych i komitetów, które uzyskały przedstawicieli w radzie. Wzrosła liczba komitetów lokalnych w stosunku do komitetów ogólnopolskich, ale jednocześnie spadła liczba komitetów, które mają charakter tylko lokalny (nie są komitetami partyjnymi). Mandaty zdobyły przede wszystkim komitety partyjne i komitety burmistrzów.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rola komisarza wyborczego w postępowaniu w sprawie protestu wyborczego w wyborach samorządowych

Przedmiotem niniejszego artykułu jest zagadnienie roli komisarza wyborczego w postępowaniu w sprawie protestu wyborczego w wyborach samorządowych. Zgodnie bowiem z Kodeksem wyborczym komisarz wyborczy występuje w tym postępowaniu, obok przewodniczących właściwych komisji, jako uczestnik z mocy prawa. W pierwszej części pracy rozważaniom poddano związek pomiędzy pozycją prawną komisarza a specyfiką postępowania protestowego. Druga część artykułu odnosi się natomiast do udziału komisarza w tym postępowaniu oraz omawia szczególne przesłanki przemawiające za ujęciem go w takiej właśnie roli.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Prawa wyborcze obywatela Unii Europejskiej

Niniejsze opracowanie dotyczy przepisów prawa Unii Europejskiej oraz prawa krajowego w zakresie udziału w wyborach obywateli Unii Europejskiej korzystających ze swobody przepływu osób. W artykule zostały poddane analizie rozwiązania prawne w zakresie czynnego i biernego prawa wyborczego do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach lokalnych. Ponadto w ramach opracowania wskazano w jakim zakresie obowiązujące regulacje prawne spełniają swoją funkcję i zabezpieczają interesy obywatela UE w ramach polskiego prawa wyborczego.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Demokracja i wybory w Kostaryce – fenomen w skali regionu środkowoamerykańskiego

Artykuł poświęcony jest procesom wyborczym w Kostaryce. Opisano ich zarys od momentu demokratyzacji państwa, uwypuklając wyjątkowość funkcjonowania kostarykańskiego systemu politycznego na tle regionu. Przedstawiono elementy systemu politycznego o szczególnym znaczeniu dla przebiegu i funkcjonowania systemu wyborczego w kontekście konsolidacji demokracji i kształtu systemu partyjnego.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Przymus wyborczy w Australii

Australia zajmuje szczególne miejsce w światowej historii idei głosowania przymusowego.
Zalicza się do pierwszych państw, które zdecydowały się na realizację wspomnianej idei, a rezultaty
tej decyzji okazały się być niej bardzo udane. W niniejszym opracowaniu jest ukazana
geneza obowiązkowego głosowania w Australii, proces jego wprowadzania oraz wpływ, jaki
wywarło ono na frekwencję w federalnych wyborach parlamentarnych. Przeprowadzona jest
również analiza stosownych regulacji prawnych. Osobny fragment opracowania jest poświęcony
niezwykle wysokiemu społecznemu poparciu dla głosowania przymusowego, świadczącemu
o tym, że stało się ono ważnym elementem australijskiej kultury politycznej.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zmiana systemu partyjnego Republiki Czeskiej po wyborach do Izby Poselskiej w 2013 roku

Od czasu pierwszych wyborów do Izby Poselskiej (1996 r.) w Republice Czeskiej utrzymywał
się ustabilizowany system wielopartyjny z dwiema partiami dominującymi – lewicową
ČSSD i prawicową ODS – partią komunistyczną jako trzecią siłą w Izbie oraz dwiema lub
trzema mniejszymi partiami prawicowymi lub centroprawicowymi. W wyniku przedterminowych
wyborów przeprowadzonych 25 i 26 października mandaty uzyskało aż siedem partii.
Wybory oznaczały zmianę dotychczasowego systemu partyjnego, ODS znalazła się wśród
trzech partii o najmniejszej liczbie posłów, a dwie zwycięskie partie po raz pierwszy nie mają
ponad połowy miejsc w Izbie. Istotne jest wejście do Izby Poselskiej dwóch partii populistycznych,
powstałych krótko przed wyborami, ANO i Úsvit. Największy sukces odniosła
partia ANO, która jest drugą siłą w Izbie i ma tylko 3 mandaty mniej od zwycięskiej partii
ČSSD. Zarówno ANO, jak i Úsvit można uznać za partie antysystemowe, bowiem swoją strategię
wyborczą budowały na sprzeciwie wobec istniejącego systemu partyjnego w Republice
Czeskiej i konsekwentnie odmawiają określenia się na linii lewica/prawica. Koalicja rządowa
stworzona przez lewicową ODS, populistyczną ANO i centrową partię chadecko-ludową
(KDU–ČSL) nie jest oparta na bliskości ideałów, a socjaldemokraci nie będą mogli przeprowadzić
najważniejszych zmian zapowiadanych w trakcie kampanii, takich jak wzmocnienie
ochrony socjalnej obywateli oraz zmiany w ustawie o restytucji majątku kościelnego.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wiedza i preferencje dotyczące systemów wyborczych. badanie na przykładzie jednomandatowych okręgów wyborczych

Postulat wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach do Sejmu RP jest najpopularniejszą propozycją reformy ordynacji wyborczej. Tematyka JOW-ów jest obecna w debacie publicznej. W dyskusji prasowej na temat ordynacji jednomandatowej zaskakuje dosyć duża rzetelność przekazu. Temat JOW-ów przebił się jednak również do nowych mediów – portali społecznościowych itp., a tam prezentowany jest hasłowo i jednostronnie. Efekty działania różnych ordynacji wyborczych są dosyć dobrze zbadane i opisane. Mimo to badania CBOS pokazują, że poziom wiedzy na temat różnych systemów jest niski, a opinie prezentowane przez respondentów są często wewnętrznie sprzeczne. Jednocześnie największą popularnością w społeczeństwie cieszy się od wielu lat system większościowy. W ramach pracy przeprowadzone zostało badanie na grupie 163 osób. Badaną grupą byli młodzi dobrze wykształceni ludzie. Celem badania było sprawdzenie jak kształtują się wiedza i preferencje odnośnie do systemów wyborczych (na przykładzie jednomandatowych okręgów wyborczych) w tej grupie. Okazało się, że badana grupa miała dużą wiedzę na temat systemu wyborczego w wyborach do Sejmu RP. Występowało jednakże duże zróżnicowanie odnośnie przewidywanych skutków wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych, jednocześnie spora część respondentów przypisywała takiemu rozwiązaniu cechy nieprawdziwe. Większość osób w badanej grupie, w przeciwieństwie do ogółu społeczeństwa opowiadała się przeciwko wprowadzeniu JOW-ów. Wszystkich badanych łączyło niezadowolenie z obecnego systemu wyborczego. Preferencje wyborcze nie były bardzo istotnie związane z nastawieniem do JOW-ów. Wyniki badania wskazują, że nawet w grupie najlepiej wykształconej poziom wiedzy odnośnie do systemów wyborczych nie jest zadowalający. Dla pozyskania pełniejszych wyników i przeprowadzenia analizy porównawczej warto byłoby powtórzyć badanie w innych grupach społecznych.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Głosowanie osób niepiśmiennych a zasada powszechności wyborów

Zagadnienie udziału w wyborach osób niepiśmiennych wykazuje silny związek z zasadą
powszechności wyborów. Powszechny udział w głosowaniu jest rudymentarnym wymogiem każdej
demokratycznej elekcji. Tym samym jego ograniczenie w kontekście osób niepiśmiennych
traktować należy jako szczególnie dotkliwe, w tym biorąc pod uwagę chociażby zróżnicowane
przyczyny analfabetyzmu i poziom życia mieszkańców poszczególnych części świata. Tytułowe
zagadnienie jest ważkie, biorąc pod uwagę także dane opublikowane przez UNESCO, zgodnie
z którymi na świecie żyje aktualnie aż 781 mln analfabetów. W pierwszej części niniejszego artykułu
przedstawiono ujęcie historyczne przedmiotowego zagadnienia, w tym przede wszystkim problem
ograniczenia podmiotowych praw wyborczych osób niepiśmiennych w postaci powszechnych
szczególnie w wiekach XVIII i XIX cenzusów wykształcenia. Omówione zostały występujące
niegdyś niedemokratyczne sposoby limitowania udziału w głosowaniu osób niepotrafiących czytać
i pisać we Francji, czy Stanach Zjednoczonych. W drugiej części artykułu zaprezentowany został
aktualny stan prawny oraz praktyka wyborcza wybranych państw świata w kontekście udziału
w głosowaniu osób niepiśmiennych. Scharakteryzowano mechanizmy ułatwiające udział
w głosowaniu analfabetów występujące w Kenii, Egipcie, Indiach, a także rozwiązania zastosowane
podczas referendum niepodległościowego w Sudanie Południowym z 2011 roku.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wybory gminne w Hiszpanii

Hiszpania, jako państwo łączące w sobie cechy rozwiązań unitarnych i federalnych, ma bardzo skomplikowaną organizację administracyjną, a co za tym idzie złożony system samorządowy. W związku z tym, w niniejszym artykule autor zajmuje się wyłącznie jednostkami samorządu lokalnego najniższego rzędu, czyli gminami i jednostkami pomocniczymi. Poczynając od spraw dotyczących biernego i czynnego prawa wyborczego oraz specyfiki podziału administracyjnego, gdzie na szczególną uwagę zasługuje spora liczba mikrogmin, które mogą liczyć nawet poniżej 100 mieszkańców, autor stopniowo zgłębia zawiłości wyborów gminnych. W swojej analizie stara się przedstawić złożoność systemu wyborczego na tym szczeblu, opisując szczegółowo ordynację wyborczą w poszczególnych rodzajach gmin, a także różnych jednostkach pomocniczych, zarówno do organów kolegialnych, jak i jednoosobowych. Zróżnicowanie w organizacji procesu wyborczego między poszczególnymi typami jest bowiem ogromne, począwszy od elementów demokracji wiecowej, poprzez wybory większościowe, aż do najczęściej stosowanych wyborów proporcjonalnych. Najbardziej zaś zaskakuje szczególne umiłowanie Hiszpanów do wyborów pośrednich. Wskazuje także na specyficzne rozwiązania przyjęte do usprawnienia zarządzania dużymi miastami. Stara się także pokazać pełną różnorodność czynników wpływających na przyjęcie takich rozwiązań. Zastanawia się wreszcie nad odbiorem tak zorganizowanego procesu wyborczego przez wyborców.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Reprezentatywność i aktywność kobiet w polskim parlamencie w latach 1919–1939

Artykuł poświęcony jest udziałowi i działalności pierwszych polskich posłanek na niwie parlamentarnej. Ukazano w nim również aktywność parlamentarzystek w trudnym okresie przemian pokoleniowych. Przełamywanie barier męskiej dominacji w gremiach parlamentarnych było dla nich niezwykle trudne. Niejednokrotnie napotykały na duży opór ze strony swoich kolegów chociażby w obsadzie ważnych miejsc w sejmie i senacie. Ich działania były jednak bardziej skoncentrowane nie na zdobywaniu stanowisk, ale dostosowaniu nowych przepisów do aktualnej sytuacji, w jakiej znalazły się polskie kobiety po odzyskaniu niepodległości. Ogromna determinacja i wspólna praca ponad podziałami politycznymi zaowocowała ustanowieniem takich unormowań, które usuwały z prawodawstwa wszelkie zapisy dyskryminujące żeńską część polskiego społeczeństwa.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Perspektywy głosowania za pośrednictwem Internetu w Rzeczypospolitej Polskiej

W artykule tym autor rozważa o możliwości zastosowania głosowania za pośrednictwem Internetu w Rzeczypospolitej Polskiej. Szczególną uwagę zwraca na postanowienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. Swoje wnioski opiera na stosowanych współcześnie sposobach głosowania, tj. głosowania korespondencyjnego oraz za pośrednictwem pełnomocnika. Cechują się one podobnymi właściwościami do i-głosowania, stąd ustalenia poczynione dotychczas w doktrynie i orzecznictwie, w szczególności w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt K 9/11, uznać należy za pomocne. Ponadto autor zwraca uwagę na pewne zjawiska społeczne, które również nie mogą być obojętne dla ustawodawcy projektującego przyszłe rozwiązania. Ponadto omówione zostają określone aspekty pozostałych obowiązujących przepisów, które pozostają w związku ze wskazanym powyżej sposobem głosowania.
W konkluzji autor stwierdza, że jego zdaniem głosowanie za pośrednictwem Internetu jest dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów ustawy zasadniczej. Gdyby jednak, w toku dalszej dyskusji, znaleźć przekonywające argumenty co do tego, że obowiązująca konstytucja nie dopuszcza możliwości i-głosowania, to należałoby zastanowić się nad jej zmianą. Dalsze zwlekanie z wprowadzeniem takiej metody głosowania może skutkować stopniowym ograniczaniem frekwencji wyborczej.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wybory w Związku Radzieckim w dobie kształtowania i stabilizacji systemu władzy: rys historyczny, regulacje prawne i praktyki wyborcze

Sposób w jaki wyłaniano członków rad w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich miał niewiele wspólnego, poza nazwą, z wolnym wyborami, będącymi podstawową procedurą każdego demokratycznego systemu politycznego. Wyborcy przypieczętowywali tylko formalnie decyzje podejmowane w komitetach partii komunistycznej, które szczegółowo projektowały dobór kandydatów. Nominacja na kandydata dawała właściwie pewność „wyboru” w dniu głosowania, gdyż na każdy mandat kandydował tylko jeden pretendent. Poszczególne rady miały być odwzorowaniem struktury społecznej kraju, jednak kluczowe role odgrywali w nich działacze komunistyczni. Każdy kandydat przed uzyskaniem nominacji był dokładnie weryfikowany, same kampanie wyborcze były już tylko szczegółowo wyreżyserowanymi spektaklami. Aby osiągnąć jak najwyższą frekwencję wyborczą, która miała dowodzić „jedności” socjalistycznego społeczeństwa, władze używały zróżnicowanych metod nacisku na wyborców, propagandy, jak również różnego rodzaju manipulacji. Artykuł prezentuje historyczno-politologiczną analizę wyborów w Związku Radzieckim, skupiając się na trzech zasadniczych zagadnieniach: budowie nowego systemu wyborczego po rewolucji październikowej z 1917 roku oraz regulacjach prawnych i praktykach wyborczych w ZSRR w dobie stabilizacji systemu władzy.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kontrowersje wokół kształtu polskiej administracji wyborczej

Obecnie funkcjonujący w Polsce model administrowania wyborami charakteryzuje się niezależnością organów wyborczych od innych władz państwowych, neutralnością polityczną i znaczącym udziałem w nich „czynnika sędziowskiego”.
W ostatnim jednak czasie pojawił się – z inicjatywy jednej z partii politycznych – pomysł zmiany ustroju polskich organów wyborczych (od Państwowej Komisji Wyborczej, po rejonowe komisje wyborcze). Zmierza on do upolitycznienia administracji wyborczej poprzez zastąpienie  w składach komisji wyborczych sędziów przez przedstawicieli sejmowych klubów parlamentar-nych.
Autor analizuje i ocenia ten projekt, uwzględniając istniejące orzecznictwo w sprawach wyborczych, poglądy doktryny prawa wyborczego oraz – co ważne – oceny wyborców funkcjonowania administracji wyborczej w Polsce.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Meksykańskie prawo wyborcze w głosowaniu z 1 lipca 2018 roku

Autor zajął się przełomowym głosowaniem powszechnym w historii Meksyku, które odbyło się 1 lipca 2018 roku. W ich wyniku rządząca krajem przez ponad 70 lat Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna (PRI) poniosła największą klęskę, uzyskując słaby, trzeci, wynik wyborczy. W jej miejsce wyłoniło się nowe stronnictwo. Zdołało ono zdobyć nie tylko urząd prezydenta kraju, ale też większość w obu izbach Kongresu Unii. Jeszcze raz w historii świata obywatele pokazali, że są w stanie odsunąć od władzy – w sposób pokojowy nie uciekając się do nielegalnych form zmiany rządzących tak zwanej rewolucji – partię jedyną czy dominującą w określonym państwie. Wiele czynników wskazuje ze będzie to PRI-bis. Jeśli tak, to jeszcze raz potwierdzi się twierdzenie, że łatwo zmienić rządzących, ale trudno sposób sprawowania władzy w państwie. Oby tak się nie stało.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Głosy nieważne w wyborach do australijskiej Izby Reprezentantów 2001–2013

W artykule analizie poddaję zjawisko oddawania głosów nieważnych w wyborach do
australijskiej Izby Reprezentantów. Dzielę je na głosy oddawane nieintencjonalnie oraz intencjonalnie.
Zwracam uwagę na zmieniającą się strukturę i przyczyny oddawania takich głosów
oraz zadaję pytanie o to, czy może być to wskaźnikiem apatii, niezadowolenia z zasady
przymusu głosowania i działania systemu demokratycznego na antypodach.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Stosunek Polaków do Unii Europejskiej a ich udział w wyborach do Parlamentu Europejskiego

W artykule podjęto zagadnienie stosunku Polaków do Unii Europejskiej w kontekście ich
aktywności wyborczej. Specyfika wyborów w Polsce wyraża się bowiem m.in. przez stosunkowo
niską frekwencję wyborczą. Przyczyn takiego stanu rzeczy badacze upatrują w wielu czynnikach.
Niemniej na szczególną uwagę zasługują, z tego względu właśnie, wybory do Parlamentu
Europejskiego, gdyż frekwencja w tych wyborach w Polsce jest jedną z najniższych w całej
Unii Europejskiej. Jest to tym bardziej zaskakujące, że jednocześnie zdecydowana większość
Polaków deklaruje, iż popiera obecność Polski w strukturach unijnych i nadal, pomimo kryzysu
migracyjnego i Brexitu, postrzega to jako jeden z priorytetów w polityce międzynarodowej
państwa.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne