rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wstrząs anafilaktyczny u pacjentki w okresie przedmiesiączkowym w trakcie immunoterapii jadem pszczoły

Wprowadzenie. Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych jest istotnym problemem klinicznym. Skuteczną metoda terapii alergii na jad tych owadów jest swoista immunoterapia alergenowa. Niestety podczas stosowania immunoterapii mogą wystąpić niepożądane reakcje anafilaktyczne, o szerokim spektrum objawów.
Opis przypadku. Chora lat 31 w czerwcu 2016 roku przebyła wstrząs anafilaktyczny po użądleniu przez pszczołę. Testy śródskórne z jadem pszczoły były dodatnie, a stężenie IgE całkowitego wynosiło 79,08 kU/l; IgE alergenowo swoiste na jad osy (sIgE) <0,35 kU/l (klasa 0); IgE alergenowo swoiste na jad pszczoły (sIgE) 11,81 kU/l (klasa 3). Chora została zakwalifikowana do swoistej immunoterapii alergenowej. W okresie od lipca do grudnia 2017 roku pacjentka sześciokrotnie otrzymała podtrzymującą dawkę jadu pszczoły, bez powikłań miejscowych i uogólnionych. W styczniu 2018 roku pacjentka zgłosiła się celem podania 7 dawki podtrzymującej. Po około 10 minutach od podania 100 µg preparatu Venomenhal pszczoła, wystąpiły u pacjentki objawy wstrząsu anafilaktycznego. Zastosowano leczenie przeciwwstrząsowe, w tym dwukrotnie podano adrenalinę, uzyskując poprawę stanu chorej. Pacjentka była w okresie przedmiesiączkowym, a w cyklu miesiączkowym poprzedzającym podanie szczepionki odstawiła tabletki antykoncepcyjne. Nie było innych czynników nasilających przebieg reakcji alergicznych.
Podsumowanie. Wstrząs anafilaktyczny u pacjentki wystąpił podczas stosowania immunoterapii podtrzymującej, pomimo braku powikłań w trakcie immunoterapii inicjującej oraz 6 pierwszych dawek podtrzymujących. Na wystąpienie anafilaksji prawdopodobnie miał wpływ okres przedmiesiączkowy oraz odstawienia doustnych leków antykoncepcyjnych.

Czasopismo: Alergia Astma Immunologia - przegląd kliniczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Tożsamość płciowa to nie płeć – refleksje na tle wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 29.09.2020 r., V Ca 2686/19

Artykuł stanowi krytyczne omówienie precedensowego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 29.09.2020 r., w którym sąd uznał, że dyskryminacja ze względu na płeć według przepisów ustawy o równym traktowaniu obejmuje również dyskryminację ze względu na tożsamość płciową. Sprawa dotyczyła transseksualnej osoby – płci psychicznej (odczuwanej) żeńskiej – przed sądową zmianą oznaczenia płci. Powódka została zatrudniona do pracy w agencji ochroniarskiej jako recepcjonistka, lecz odmówiono jej możliwości pracy w damskim uniformie. Sąd uznał, że doszło do dyskryminacji i molestowania, gdyż „zwykła” kobieta w analogicznej sytuacji miałaby możliwość pracy w spódnicy. Rozstrzygnięcie jest warte omówienia w czterech ważnych aspektach: po pierwsze, dorozumianego uznania przez sąd zasady samostanowienia płci; po drugie, zrównania tożsamości płciowej z płcią biologiczną, jeśli chodzi o przesłankę dyskryminacji; po trzecie, wpływu tego założenia na funkcjonowanie systemu prawa w odniesieniu do zasady pewności prawa; wreszcie, po czwarte, potraktowanie kobiecego stroju jako wyznacznika kobiecości i uznania zakazu noszenia tego stroju za przejaw dyskryminacji ze względu na tożsamość płciową jest warte analizy w świetle zasady równości ze względu na płeć.

Czasopismo: Prawo w Działaniu
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Sekcja zwłok dziecka w świetle art. 31 ustawy o działalności leczniczej – uwagi na tle wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Polat przeciwko Austrii

Analiza art. 31 ustawy o działalności leczniczej dotyczącego sekcji zwłok prowadzi do wniosku, że przepis ten powinien zostać znowelizowany. Wynika to z jego porównania z przepisami odnoszącymi się do udostępniania dokumentacji medycznej, tajemnicy lekarskiej oraz pobierania komórek, tkanek i narządów, ale także z wyroku w sprawie Polat przeciwko Austrii, w którym Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że przeprowadzenie sekcji zwłok dziecka z naruszeniem przekonań religijnych stanowi naruszenie prawa rodzica do poszanowania jego życia prywatnego i rodzinnego oraz wolności wyznania (art. 8 i 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka).

Czasopismo: Prawo w Działaniu
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Nowe europejskie prawo sygnalizowania nieprawidłowości. Rozwiązania modelowe a polski projekt ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa

Przedstawiając temat „Nowe europejskie prawo sygnalizowania nieprawidłowości. Rozwiązania modelowe a polski projekt ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa” autor artykułu stawia sobie trzy cele. Po pierwsze, w sposób skrótowy dokonuje opisu najważniejszych i najbardziej charakterystycznych nowych przepisów dyrektywy o sygnalistach, aby dać czytelnikowi chociaż ogólne wyobrażenie o rozwiązaniu modelowym przygotowanym przez unijnego prawodawcę. Po drugie, w pracy została dokonana skrótowa prezentacja projektu ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa stanowiącej wdrożenie dyrektywy do polskiego porządku prawnego. Jednocześnie uwzględniono odrębności i rozbieżności – w stosunku do rozwiązania modelowego – zauważone przez literaturę, piśmiennictwo oraz samego autora, aby przekazać odbiorcy wiedzę na temat najważniejszych problemów związanych z implementacją. Po trzecie, autor stawia sobie za cel przedstawienie indywidualnych wniosków i postulatów de lege ferenda w obrębie prezentowanego tematu. W tym ostatnim elemencie autor zwraca szczególną uwagę na szanse i zagrożenia, jakie wiążą się z nowym prawodawstwem.

Czasopismo: Prawo w Działaniu
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
W poszukiwaniu instytucji zapisu o skutku rzeczowym w prawie spadkowym na ziemiach polskich od czasów najdawniejszych do zakończenia II wojny światowej – rys prawnohistoryczny

Niniejszy artykuł koncentruje się na przybliżeniu instytucji prawnospadkowych obowiązujących na ziemiach polskich od czasów najdawniejszych do zakończenia II wojny światowej, które były zbliżone w swym kształcie do zapisu o skutkach rzeczowych. Z uwagi na poruszoną problematykę szczególne znaczenie ma analiza regulacji obowiązujących w okresie odrodzenia państwa polskiego po I wojnie światowej, zawartych w kodeksie Napoleona, gdyż to właśnie tam, jak się okaże, pojawia się instytucja przypominająca zapis windykacyjny. Natomiast w sytuacji gdy nie sposób odnaleźć instytucji zapisu o skutkach rzeczowych wśród polskich regulacji prawnospadkowych obowiązujących w poddanym analizie przedziale czasowym, wskazane zostaną inne wprowadzone wówczas przez ustawodawcę instytucje pozwalające spadkodawcy rozrządzić majątkiem mortis causa. W artykule zostanie zwrócona również uwaga na wpływ czynników ekonomicznych, społecznych i politycznych na ukształtowanie przedmiotowych instytucji oraz na przeobrażenia/ewolucję prawa spadkowego na przestrzeni wieków.

Czasopismo: Prawo w Działaniu
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Udział przedstawiciela społecznego w postępowaniu immunitetowym w świetle obowiązujących przepisów

W artykule przedstawiono argumentację na rzecz stanowiska, że przedstawiciel społeczny, o którym mowa w art. 90 § 1 Kodeksu postępowania karnego, może brać udział w postępowaniu immunitetowym, będącym „postępowaniem sądowym” w rozumieniu prawa i orzecznictwa Sądu Najwyższego. Błędny jest zatem pogląd, zgodnie z którym przedstawiciel społeczny nie może uczestniczyć w postępowaniu immunitetowym, gdyż postępowanie to jest wyłącznie elementem postępowania przygotowawczego, a więc nie jest „postępowaniem sądowym”. Aby przedstawiciel organizacji społecznej mógł brać udział w postępowaniu immunitetowym, nie jest tym samym konieczna żadna zmiana legislacyjna.

Czasopismo: Kwartalnik Trzeci Sektor
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne
Ograniczenia przynależności do kół gospodyń wiejskich – ocena z perspektywy przesłanki konieczności ochrony interesu publicznego

Ustawa z dnia 9 listopada 2018 roku o kołach gospodyń wiejskich wprowadziła istotne zmiany w funkcjonowaniu tych organizacji, między innymi ograniczyła możliwość zrzeszania się w tej formie – jedna osoba może należeć tylko do jednego koła, a jednocześnie na terenie jednej gminy może działać tylko jedno koło. Tymczasem wolność zrzeszania się może być ograniczana wyłącznie przy spełnieniu określonych w konstytucji i prawie międzynarodowym warunków, na przykład tylko wtedy, gdy dane ograniczenie jest konieczne dla ochrony interesu publicznego. Celem artykułu jest więc ocena ustawowego ograniczenia przynależności do kół gospodyń wiejskich z perspektywy konstytucyjnej przesłanki konieczności ograniczenia dla ochrony interesu publicznego. Badanie przeprowadzono z zastosowaniem analizy danych wtórnych, analizy orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, przeglądu literatury, analizy dogmatycznoprawnej, dochodząc do wniosku, że zawarte w ustawie ograniczenia przynależności do kół gospodyń wiejskich należy uznać za sprzeczne z przesłanką konieczności ograniczenia dla ochrony interesu publicznego, co skutkuje ich niekonstytucyjnością.

Czasopismo: Kwartalnik Trzeci Sektor
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne
Ustawa o ekonomii społecznej – omówienie i ocena regulacji oraz rekomendacje na przyszłość

W niniejszym artykule przybliżono zakres regulacji Ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 roku o ekonomii społecznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 1812), szczegółowo omówiono także ustawowe pojęcie przedsiębiorstwa społecznego, stanowiącego punkt odniesienia dla całości ustawowych zapisów, oraz subiektywnie oceniono część przepisów, bazując na posiadanym przez autora doświadczeniu w zakresie działań w sferze ekonomii społecznej i jego udziale w procesie wypracowywania ostatecznego kształtu regulacji jako reprezentanta Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych. Na zakończenie podjęto również próbę wskazania rekomendacji do ewentualnej nowelizacji ustawy.

Czasopismo: Kwartalnik Trzeci Sektor
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wpływ pandemii COVID-19 na ryzyko rynkowe akcji mierzone współczynnikiem beta

Współczynnik beta (ß) stanowi jeden z najpopularniejszych mierników ryzyka inwestowania w akcje. W przypadku modelu regresji prostej pokazuje, jaka zmiana stopy zwrotu z akcji spółki nastąpi w wyniku wzrostu rynkowej stopy zwrotu z akcji o jeden punkt procentowy. Celem badania omawianego w artykule jest porównanie wartości współczynnika ß akcji największych spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie (GPW) podczas pandemii COVID-19 (lata 2020–2021) oraz w okresie bezpośrednio poprzedzającym jej wybuch (lata 2018–2019). Przyjęto hipotezę, że rozprzestrzenianie się pandemii miało wpływ na kształtowanie się wartości współczynnika ß akcji spółek z GPW. Aby ją zweryfikować, oszacowano wartości współczynnika ß akcji wybranych spółek z GPW we wskazanych okresach przy użyciu klasycznej metody najmniejszych kwadratów. Wykorzystano cztery interwały czasowe stóp zwrotu: dzienny, tygodniowy, dwutygodniowy i miesięczny. Różnice wartości współczynnika ß akcji podmiotów zakwalifikowanych do badania okazały się istotne statystycznie (przy weryfikacji testem t dla grup zależnych) we wszystkich wskazanych interwałach czasowych stóp zwrotu. Rezultaty świadczą o istotnej zmianie wartości współczynnika ß akcji największych spółek z GPW w trakcie pandemii COVID-19 w stosunku do lat wcześniejszych, co wskazuje na wyższy poziom ryzyka systematycznego tych spółek, uznawanych dotychczas (ze względu na swoją wielkość) za bezpieczniejsze. Uzyskane wyniki są zbieżne z rezultatami badań dotyczących światowych rynków kapitałowych.

Czasopismo: Wiadomości Statystyczne. The Polish Statistician
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Wydatki na zdrowie w gospodarstwach domowych z osobami niepełnosprawnymi

Zasadniczym celem funkcjonowania gospodarstw domowych jest jak najpełniejsze zaspokojenie potrzeb ich członków. Jedną z głównych potrzeb, zwłaszcza w przypadku gospodarstw z osobami niepełnosprawnymi, jest ochrona zdrowia, a to wymaga ponoszenia odpowiednio dużych nakładów finansowych. Celem badania omawianego w artykule jest poznanie prawidłowości w zakresie kształtowania się wydatków na zdrowie w gospodarstwach domowych z osobami niepełnosprawnymi, ocena znaczenia wydatków na zdrowie w strukturze wydatków tych gospodarstw oraz próba identyfikacji determinant wydatków na zdrowie.
W badaniu wykorzystano dane indywidualne o gospodarstwach domowych pochodzące z dwóch edycji badania budżetów gospodarstw domowych przeprowadzanego przez GUS: 2009 i 2019. Przeanalizowano zróżnicowanie poziomu i struktury wydatków na zdrowie gospodarstw domowych w Polsce, a do identyfikacji determinant tych wydatków zastosowano model potęgowo-wykładniczy. Z badania wynika, że gospodarstwa domowe z osobami niepełnosprawnymi mają do dyspozycji niższy dochód niż gospodarstwa bez takich osób, a muszą przeznaczać większe środki na ochronę zdrowia. Wydatki na zdrowie w gospodarstwach domowych z osobami niepełnosprawnymi są determinowane głównie wiekiem, poziomem dochodu, obecnością w gospodarstwie osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności i źródłem utrzymania.

Czasopismo: Wiadomości Statystyczne. The Polish Statistician
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zdrowiu, ekonomia i finanse
Profesora Romana Wapińskiego refleksje odnośnie roli i zadań biografistyki historycznej

W twórczości naukowej Profesora Romana Wapińskiego (1931–2008) poczesne miejsce zajmowała biografistyka historyczna. W tym nurcie Jego pisarstwa mieszczą się m.in. biografie trzech ważnych postaci polskiej sceny politycznej pierwszej połowy XX stulecia: Władysława Eugeniusza Sikorskiego, Romana Dmowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, liczne biogramy umieszczone na łamach Polskiego Słownika Biograficznego, monografie poświęcone świadomości politycznej i generacjom pokoleniowym w Drugiej Rzeczypospolitej, politykom polskiej sceny politycznej XX wieku. Analiza treści poniższego artykułu sprowadza się do konstatacji przyjmującej formułę głównej tezy badawczej (identyfikuje się z nią Roman Wapiński), że walory poznawcze tego gatunku pisarstwa historycznego wymagają dalszych badań naukowych, idą w parze z uznaniem: „jego obywatelstwa, wraz z dostrzeganiem przydatności niektórych jego odmian dla badań zachowań i losów większych zbiorowości […], poza tym, nie tak chyba rzadko jest to jedyna droga do powszechniejszej edukacji historycznej”. Artykuł powstał na podstawie wyselekcjonowanej literatury przedmiotu. Specyfika omawianego zagadnienia oraz artykulacja problemu badawczego w naturalny sposób rzutowała na dobór i charakter zastosowanych metod badawczych. W tekście posłużono się elementami metody analizy dyskursu, analizy tekstu, historycznej, diachronicznej. Z zastosowanych technik badawczych najbardziej przydatna okazała się analiza świadectw myśli politycznej, której istotą jest wnioskowanie na podstawie zgromadzonych i odnoszących się do podjętej problematyki badawczej materiałów źródłowych.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Władysław Bieńkowski i jego idee w dwudziestoleciu międzywojennym

W artykule autor opisuje ewolucję ideową Władysława Bieńkowskiego (1906–1991) w okresie dwudziestolecia międzywojennego – w PRL najpierw działacza komunistycznego, a potem dysydenta. Zrekonstruowany zostaje proces radykalizacji światopoglądowej Bieńkowskiego jako przykładu inteligenta, który nie należał do Komunistycznej Partii Polski, lecz po II wojnie światowej znalazł się w kręgu wyższych działaczy komunistycznych. Tezą artykułu jest stwierdzenie, że cechująca Bieńkowskiego w okresie PRL dychotomia pomiędzy indywidualną wolnością a przynależnością do ruchu komunistycznego miała korzenie w jego ideach prezentowanych w okresie przedwojennym. Artykuł jest także głosem w dyskusji nad postawą polskiej inteligencji wobec komunizmu.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Szkic do biografifii ziemianina. Marian Kiniorski (1868–1943)

Artykuł przedstawia życie i publiczną działalność Mariana Kiniorskiego. Studiował w Wyższej Szkoły Rolniczej w Dublanach, Uniwersytecie Berlińskim i Szkole Nauk Politycznych w Paryżu (do 1899 r.). Był nowoczesnym ziemianinem, zabiegającym o uprzemysłowienie majątku, stosowanie nowych technik rolnych i postępu rolniczego. Należał do szeregu towarzystw i organizacji ziemiańskich (m.in. prezes Centralnego Towarzystwa Rolniczego). Równocześnie był aktywnym działaczem politycznym, związanym z Narodową Demokracją (członek Ligi Narodowej, następnie Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego i władz Stronnictwa Narodowego). Poseł do rosyjskiej Dumy Państwowej, następnie senator Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczył w debatach nad reformą rolną. Aktywny publicysta, autor specjalistycznych artykułów na tematy rolnicze i społeczne. W 1930 r. wycofał się z życia publicznego, uwagę skupiając na gospodarstwie rolnym. Zmarł w Warszawie.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Przyjaciele, „synkowie” czy tylko podkomendni? Próba analizy więzi Józefa Piłsudskiego ze współpracownikami

Biografowie najczęściej koncentrują się na analizie losów konkretnej postaci. Zdecydowanie rzadziej analizują wybrany aspekt relacji międzyludzkich, bazując na metodzie egzemplifikacji zaczerpniętej z dostępnych źródeł historycznych. Na temat wypowiadali się wybitni socjolodzy, filozofowie oraz naukowcy uprawiający niekiedy psychologię historii. Szukamy odpowiedzi na pytanie: jaki był w istocie charakter więzi między bohaterem naszych rozważań i jego bezpośrednim otoczeniem? Jakie potrafimy wyróżnić cechy charakterystyczne tych relacji i co je determinowało w różnych okresach jego działalności? Na podstawie pozostawionych licznych wspomnień możemy odtworzyć ewolucję relacji Józefa Piłsudskiego z najbliższym otoczeniem. Analizujemy jego atuty w rywalizacji o stanowisko lidera oraz cechy charakteru, a nawet powierzchowność. Wskazujemy na czynniki obiektywne (sukcesy wojenne), które ułatwiły mu sięgnięcie po rządy autorytarne w Polsce. Odpowiadamy na pytanie: kim byli ludzie uznający jego autorytet? Co ich łączyło? Jak również na pytanie: kto potrafił się oprzeć jego wpływom? Wskazano na silne w tym kręgu poczucie misji dziejowej w postaci odbudowy państwa wywodzącej się ze wspólnych wartości ukształtowanych przez kulturę narodową. Warto też zauważyć, że bez względu na opisane zmienne formy tych relacji – niemal zawsze – miały one charakter więzi stricte władczej – między liderem i wykonawczymi jego zleceń. Czynników je kształtujących było wiele, ale najważniejszym była niewątpliwie silna wola twórcy całego środowiska. Konsekwentnie przez lata budował relacje oparte na własnym autorytecie i na tym polu odniósł sukces, który nadal rezonuje wśród jego rodaków.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Drogowskaz na rozdrożu. Życie i myśl Józefa Karola Potockiego (1854–1898)

Józef Karol Potocki (Marian Bohusz) to postać niesłusznie zapomniana, a nieomal emblematyczna dla pokolenia „niepokornych”. Wywodząca się na ogół z zdeklasowanej szlachty młoda inteligencja przełomu XIX i XX w. nadała kierunek polskiemu życiu intelektualnemu i politycznemu na co najmniej pół wieku. Oddziaływanie Bohusza na polskie życie ideowe trudno tu przecenić. Polskie uniwersum ideowe pierwszej połowy XX w. kształtowały dwa bieguny: radykalno-demokratyczny (radykalno- niepodległościowy) i narodowodemokratyczny. Za prekursora obu można uznać Potockiego. Z jednej strony wraz z Janem Ludwikiem Popławskim współtworzył fundamentalną dla myśli narodowodemokratycznej etniczną koncepcję narodu. Z drugiej jego idea połączenia emancypacji ludu i radykalnej walki niepodległościowej legła u podwalin ideologii Polskiej Partii Socjalistycznej. Bohusz był twórcą oryginalnego, choć opartego na eklektycznych źródłach, systemu ideowego. Wychodził z założenia o fundamentalnej roli energii, występującej m.in. w postaci energii społecznej, która przejawiała się w procesach psychicznych. Energia miała być motorem napędowym ewolucji prowadzącej ku coraz rozleglejszej integracji i zarazem specjalizacji. Związana z tym konieczność współdziałania warunkowała, zdaniem Potockiego, nieuchronność zorganizowania społeczeństwa na zasadach socjalistycznych. Społeczeństwo, połączone wspólnym pochodzeniem i więziami ekonomicznymi, wytwarzając swoistą kulturę, stawało się narodem. Naród w rozumieniu Potockiego opierał się na stanowiących jego większość masach ludowych, co warunkowało zerwanie z tradycjami szlacheckimi i ideą Polski historycznej. Nacjonalizm etniczny prowadził do antysemityzmu, traktującego Żydów jako ciało obce. Naród dla prawidłowego rozwoju potrzebował też własnego państwa, co tłumaczyło bezkompromisowy radykalizm niepodległościowy Potockiego.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Porucznik Jerzy Rożałowski (1912–1944?) – kawalerzysta i żołnierz konspiracji

Celem artykułu jest wyeksponowanie biografii zapomnianego oficera Wojska Polskiego – Jerzego Rożałowskiego, który po ukończeniu Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu rozpoczął służbę w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. W latach poprzedzających wybuch II wojny światowej wziął udział w kilkunastu zawodach konnych, zdobywając liczne nagrody. Dobrze zapowiadającą się karierę kawalerzysty przerwała agresja niemiecka i konieczność walki o niepodległość. Po kapitulacji armii polskiej por. Jerzy Rożałowski ewakuował się na terytorium Litwy, gdzie został internowany i osadzony w obozie. Na ziemi litewskiej poznaje wówczas swoją przyszłą żonę – Krystynę Bichniewicz, córkę właściciela ziemskiego oraz praprawnuczkę najstarszej siostry Fryderyka Chopina Ludwiki Jędrzejewiczowej, z którą w 1940 r. zawiera związek małżeński. Po ucieczce z obozu internowania Rożałowski włączył się w pracę konspiracyjną i pod nazwiskiem Ryszard Porębski dowodzi 1 Ośrodkiem Dywersyjno-Partyzanckim Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, z którego w czerwcu 1944 r. został sformowany samodzielny Odział Partyzancki, liczący ok. 200 żołnierzy. W tym samym czasie Rożałowski ściśle współdziałał z 7 Wileńską Brygadą Armii Krajowej. Por. Jerzy Rożałowski zaginął 11 lipca 1944 r. w Wilnie podczas próby kontaktu z dowództwem Armii Krajowej.

Czasopismo: Polish Biographical Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia