rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Powszechna Obrona Terytorialna podstawą bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej

Właściwym do zapewnienia powszechnej i przestrzennej gotowości obronnej państwa, a jednocześnie realizacji zadań w ramach obrony kolektywnej Sojuszu, jest system obronny, dysponujący efektywnym potencjałem odstraszania w którym ważne miejsce zajmuje obrona terytorialna, włączona w proces powszechnego wychowania i szkolenia wojskowego młodzieży, szkolenia rezerw, wsparcia lokalnych społeczności i układu pozamilitarnego w działaniach zapewniających ochronę ludności i mienia w sytuacji zaistnienia kryzysu (militarnego lub niemilitarnego), a w okresie wojny i ewentualnej okupacji prowadzenia ochrony i obrony ważnych obiektów i rejonów na całym terytorium kraju, współdziałania z wojskami operacyjnymi oraz wsparcia, a także elementami układu pozamilitarnego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Aleph Zadik Aleph organizacja młodzieżowa B’nai B’rith. Misja i rytuał

Zakon B’nai B’rith powstał w latach 40. XIX w. w Stanach Zjednoczonych jako secesja z amerykańskiego wolnomularstwa, przy czym nowo założona organizacja miała skupiać jedynie osoby pochodzenia żydowskiego. Zakon szybko rozprzestrzenił się w krajach europejskich. Na ziemiach polskich w latach 90. XIX wieku powstała loża o nazwie „Solidarność”, która dała początek Zakonowi w II Rzeczpospolitej. Pod koniec lat 30. XX w. polskie loże powzięły myśl o stworzeniu na wzór amerykański organizacji młodzieżowej Aleph Zadik Aleph, która miałaby pełnić rolę przygotowawczą do lóż. Warto wspomnieć, że obydwie instytucje miały charakter inicjacyjny, rytualny i symboliczny. (Stąd zresztą nazwa Zakon.) Zachowane dokumenty programowe pozwalają prześledzić idee kształcenia młodzieży żydowskiej w Ameryce, szczególnie wobec pojawiających się wyzwań współczesności, takich jak asymilacja, syjonizm, zachowywanie tradycji, uczestnictwo w nowym społeczeństwie czy utrata tożsamości. Jako wyjątkowo ciekawy jawi się pomysł przeniesienia koncepcji wychowawczych i edukacyjnych na grunt polski i doświadczenia polskich Żydów w wychowaniu młodzieży.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Znaczenie amerykańskiej tarczy antyrakietowej dla bezpieczeństwa narodowego Polski

Zakres przedmiotowy artykułu dotyczy zagadnień bezpieczeństwa Polski związanych z przystąpieniem do amerykańskiego projektu europejskiego komponentu Systemu Obrony przed Pociskami Balistycznymi (Balistic Missile Defense System – BMDS), w postaci instalacji elementów tarczy antyrakietowej w Polsce. Problematyka ta w ostatnich latach stała się w Polsce przedmiotem szerokiej debaty na temat zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowego i skali współpracy w ramach tworzenia wspólnych form przeciwdziałania i zwalczania zagrożeń wynikających z dostępu do środków przenoszenia broni masowego rażenia zwłaszcza przez tzw. „kraje zbójeckie”, stanowiące zagrożenie dla ładu międzynarodowego. Celem artykułu jest przedstawienie wpływu niniejszej instalacji na bezpieczeństwo Rzeczypospolitej, zarówno w aspekcie wewnętrznym jak i zewnętrznym. Artykuł ma za zadanie przybliżyć czytelnikowi złożoność problemu dzięki zaprezentowaniu podejścia NATO i Rosji do tego projektu. Odpowiadając na pytania badawcze: W jaki sposób rozlokowanie w Polsce elementów obrony przeciwrakietowej wpłynie na jej bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne oraz wpłynie na jej pozycję w NATO i Unii Europejskiej? W jakim stopniu nowa polityka obronna Obamy okaże się korzystna dla bezpieczeństwa europejskiego?, Autor wskazuje na szanse i zagrożenia wynikające z ulokowania instalacji na terytorium Polski.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Aspekty kształtowania bezpiecznej przestrzeni na przykładzie wybranej gminy

Głównym obszarem tematycznym publikacji, będącym inspiracją do podjęcia tematu, jest przeciwdziałanie zagrożeniom przestępczością za pomocą rozwiązań przestrzennych oraz związkami ukształtowania przestrzeni i występowaniem przestępczości tzw. pospolitej. Bezpieczeństwo jest wartością należącą do najważniejszych kwestii, jeżeli chodzi o egzystencję człowieka, obowiązkiem państwa jest zatem zapewnienie go m.in. poprzez inicjowanie i organizowanie działań mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz przeciwdziałanie wszelkim zjawiskom kryminogennym. Przedsięwzięcia te wymagają szerokiego współdziałania administracji rządowej, samorządów i organizacji społecznych, o czym często się zapomina. W modelu ochrony porządku i bezpieczeństwa jest miejsce dla wszystkich podmiotów. Wiodącą rolę z reguły przypisuje się Policji, zapominając, że przestępczość jest zjawiskiem cywilizacyjnym, a Policja w walce z nią nie może być osamotniona. Jej działania muszą być wsparte i uzupełnione aktywnością społeczności lokalnych oraz samorządów. Policja winna działać na zasadzie doradcy i partnera. Zrozumienie, że wszyscy jesteśmy współodpowiedzialni za własne bezpieczeństwo, to uświadomienie roli obywateli i zapobieganie przestępczości w najbliższym otoczeniu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Rola handlu międzynarodowego Polski z Niemcami w zapewnieniu bezpieczeństwa ekonomicznego

Celem publikacji jest spojrzenie na rozwój współpracy gospodarczej Polski i Niemiec w latach
1994–2015 i ocena korzyści płynących z integracji gospodarczej w ramach Unii Europejskiej.
Przeprowadzona analiza obejmuje wymianę handlową oraz rozwój gospodarczy.
Analiza została oparta na koncepcji spadku znaczenia teorii handlu w odniesieniu
do teorii D. Ricardo kosztów komparatywnych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Przestępstwa białych kołnierzyków jako zagrożenie dla ekonomicznego bezpieczeństwa państwa

W każdym dobrze prosperującym gospodarczo państwie społeczeństwo jest zainteresowane inwestycjami bezpośrednimi kapitału zagranicznego na rynku macierzystym. Jednakże inwestycje te są zagrożone przestępstwami tzw. „białych kołnierzyków”, a zarazem zagrożone jest bezpieczeństwo ekonomiczne państwa. Pojawia się pytanie, co to są przestępstwa „białych kołnierzyków” i jak należy je definiować. Przestępstwa te są ściśle związane z ludźmi o wysokim statusie społecznym i wysokim poziomie intelektualnym. Są to osoby, które doskonale wykorzystują luki prawne i dlatego tak trudno zdefiniować i wykryć takie przestępstwa.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
W poszukiwaniu modeli nauki o bezpieczeństwie

Wiedza o bezpieczeństwie, jeśli ma być przydatna do wyjaśniania związków pomiędzy zjawiskami przyrodniczymi, technicznymi, społeczno-kulturowymi czy psychologiczno-duchowymi, musi identyfikować i rozumieć zarówno zewnętrzną, przyrodniczo-techniczną rzeczywistość, jak i psychologiczno-społeczną konstrukcję tej rzeczywistości. To z kolei wymaga poszukiwania i wytyczania głównych ścieżek rozwoju myślenia i poznawczego działania w sferze bezpieczeństwa oraz budowania koherentnych i adekwatnych teorii, gdyż dzięki nim łatwiej wielowymiarowo postrzegać i analizować konkretne wydarzenia, tworzyć i uogólniać wyjaśnienia. Artykuł koncentruje się na poszukiwaniu i rozważaniu koncepcji analizowania sfery bezpieczeństwa, zarówno z perspektywy przeszłości, jak i przyszłości; mogą one okazać się pomocne, służyć wyjaśnianiu i sprzyjać lepszemu rozumieniu problemu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Specyfika dowodzenia jednostką specjalną na przykładzie JW GROM

Specyfika dowodzenia jednostkami sił specjalnych niesie za sobą szereg wyzwań wynikających z ich przeznaczenia oraz sposobu realizacji zadań. Ze swojej natury operacje specjalne wymagają stałego wprowadzania innowacji w zakresie taktyk, technik i procedur operacyjnych. Implementację nowych rozwiązań i niekonwencjonalnego podejścia do kolejnych wyzwań mogą wprowadzać skutecznie tylko wyselekcjonowani, kreatywni dowódcy, cieszący się równocześnie wśród podwładnych autorytetem nieformalnego przywódcy. Nieodłącznym i istotnym aspektem specyfiki dowodzenia rozpatrywanej jednostki specjalnej jest także jej umiejscowienie w systemie dowodzenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Perspektywy współdziałania wojsk obrony terytorialnej z administracją publiczną w zwalczaniu klęsk żywiołowych

W Polsce za przeciwdziałanie i zwalczanie klęsk żywiołowych odpowiada administracja publiczna, koordynując działania sił i środków ratowniczych oraz udzielając wsparcia ludności poszkodowanej. Nowy rodzaj Sił Zbrojnych, jakim są Wojska Obrony Terytorialnej (WOT), ma posiadać zdolności do realizacji misji wspierania podsystemów ochronnych w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego i pomocy społeczeństwu. Stanowić one mają istotny element wsparcia dla administracji publicznej w przeciwdziałaniu i zwalczaniu klęsk żywiołowych. Jako struktura nowa, istotnie różniąca się od pozostałych rodzajów Sił Zbrojnych RP, wymaga zintegrowania z obecnie funkcjonującymi rozwiązaniami w zakresie użycia wojska w sytuacjach wystąpienia nadzwyczajnych zagrożeń i określenia zasad współpracy z administracją publiczną. W artykule podjęto próbę zidentyfikowania potrzeb, możliwości oraz determinantów współdziałania Wojsk Obrony Terytorialnej z administracją publiczną w sytuacji wystąpienia klęski żywiołowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zakaz wstępu na imprezy masowe jako środek reakcji na chuligaństwo stadionowe

Chuligaństwo stadionowe z uwagi na masowość zjawiska znajduje się w centrum uwagi społeczeństwa, a właściwa mu agresywność przejawiająca się w zamachach dokonywanych głównie publicznie, stanowi przez to wyzwanie rzucone społeczeństwu. Na gruncie prawa o chuligańskim charakterze czynu decyduje: umyślność działania sprawcy, godzenie w porządek lub spokój publiczny albo niszczenie lub uszkadzanie mienia, publiczność działania sprawcy oraz działanie bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, okazane rażącego lekceważenia podstawowych zasad porządku prawnego. Jednym ze środków reakcji na chuligaństwo stadionowe jest zakaz wstępu na imprezy masowe, połączony z obowiązkiem osobistego stawiennictwa, w jednostce organizacyjnej Policji lub miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania osoby ukaranej komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, w czasie trwania masowej imprezy sportowej. Zasada indywidualizacji nakazuje dokonać wyodrębnienia imprez, których dotyczy zakaz.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Bezpieczeństwo w hotelarstwie polskim

Celem opracowania było przedstawienie zagrożeń występujących w hotelarstwie i wybranych aspektów związanych z bezpieczeństwem w hotelu oraz prezentacja przykładów rozwiązań wpływających na poprawę bezpieczeństwa. Analiza materiałów źródłowych, w tym aktów prawnych i statystyk policyjnych, miała jednocześnie na celu uzupełnienie, usystematyzowanie i aktualizację zagadnień związanych z bezpieczeństwem w hotelarstwie. W pierwszej części artykułu przedstawiono terminologię usług hotelarskich, warunki i miejsce ich świadczenia oraz informacje na temat liczby obiektów noclegowych w Polsce na przestrzeni dziesięciu lat. Część druga porusza kwestie odpowiedzialności hotelarza. Zagrożenia występujące w hotelu zostały przybliżone w kolejnej, trzeciej części. Następnie przedstawiono wybrane aspekty związane z bezpieczeństwem w hotelu. Przykłady rozwiązań poprawiających bezpieczeństwo w obiekcie noclegowym były przedmiotem rozważań w ramach ostatniej części. W 2011 roku było w Polsce ponad 7 tys. turystycznych obiektów noclegowych. Rodzaje i kategorie obiektów hotelarskich zostały określone w Ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych. Wymagania co do wyposażenia i świadczonych usług dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich określa minister właściwy do spraw turystyki w drodze rozporządzenia. Poza tym z omawianym zagadnieniem koresponduje szereg innych przepisów, w tym odnoszące się do odpowiedzialności hotelarza. Zakres owej odpowiedzialności jest szeroki i wiąże się z odpowiedzialnością za należyte wykonanie usługi, za rzeczy wniesione do obiektu, za stworzenie lub przyczynienie się do stworzenia zagrożenia życia bądź zdrowia gości, za szkodę na zdrowiu lub utratę życia. Zagrożenia w hotelarstwie mogą mieć swoje źródło w czynnikach zewnętrznych, do których należy zaliczyć występowanie zjawisk patologicznych lub mogą być związane z obiektem i jego lokalizacją. Jak wykazują dane w przypadku hoteli, zajazdów, hoteli pracowniczych oraz kempingów i pól namiotowych najczęściej dokonywane są przestępstwa związane z kradzieżą cudzego mienia. Niemniej jednak zwiększanie bezpieczeństwa nie sprowadza się do przeciwdziałania kradzieżom. Wśród środków neutralizacji zagrożeń znajdują się środki: prawne, organizacyjno-taktyczne, architektoniczno-budowlane, mechaniczne, elektroniczne, fizyczne. Ważna jest współpraca między hotelarzami, policją i innymi służbami związanymi z bezpieczeństwem na terenie, w którym znajduje się obiekt.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Psychologiczne aspekty bezpieczeństwa kulturowego

Zasadnicza teza artykułu głosi, że największe niebezpieczeństwa konfliktów międzyludzkich i międzygrupowych mogą obecnie powstawać głównie na płaszczyźnie konfliktu kulturowego. Sprzyja temu proces globalizacji, gdyż narasta opór kultur słabszych i konserwatywnych (zwanych przez autora peryferyjnymi) w stosunku do ulegających błyskawicznym przemianom kultur progresywnych (zwanych przez autor aspirującymi). Autor dowodzi, iż fałszywe, a zarazem bardzo niebezpieczne jest przeciwstawianie kultury Zachodu innym kulturom (w szczególności islamu), bazujące na stereotypach powstałych jeszcze w okresie kolonialnym, co powoduje, z jednej strony, zagrożenie ze strony terrorystów, a z drugiej uprzedzenia do ludności arabskiej, zwłaszcza imigrantów i uchodźców. Powoli i stopniowo kształtuje się wspólna wszystkim kultura ogólnoświatowa, obejmująca przede wszystkim dorobek cywilizacyjny, nie tylko technologiczny i medyczny, ale także prawny, a przede poczucie ludzkiej wspólnoty. Zgodnie z zasadą uniwersalizmu kulturowego wszystkie kultury cechuje wspólne dążenie do zapobiegania przemocy i udzielania niezbędnej pomocy w obrębie swojej grupy. Jednak w trakcie dziejów ludzkości widać, że stopniowo owo poczucie własnej grupy odniesienia jest coraz bardziej rozszerzane, stopniowo obejmując całą ludzkość.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Koncepcja i tworzenie JW GROM jako jednostki sił operacji specjalnych

Jednostki sił operacji specjalnych, a szczególnie tzw. jednostki misji specjalnych lub poziomu pierwszego, są przeznaczone do realizacji zadań krytycznych dla polityki i strategii bezpieczeństwa państwa. Bardzo często działają samodzielnie w prawnie szerszym zakresie niż siły zbrojne. Doświadczeniami praktycznymi oraz formacjami tego typu dysponują m.in. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Izrael i Niemcy. Polska również posiada doświadczenia w użyciu operacji specjalnych do realizacji celów polityki bezpieczeństwa państwa. Można przytoczyć takie przykłady, jak wykorzystanie „destruktorów Wawelberga” w okresie powstań śląskich czy wkład Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej w budowę Polskiego Państwa Podziemnego. W 1990 r., po odzyskaniu przez Polskę pełnej podmiotowości, stworzono formację przeznaczoną do realizacji polityki i strategii państwa z wykorzystaniem opcji militarnej. Była to GROM. Jednym z ciekawszych przykładów wykorzystania tej jednostki jest operacja Little Flower przeprowadzona w byłej Jugosławii w 1997 r.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Podejmowanie decyzji w sytuacjach kryzysowych. Część I: podstawy teoretyczne

Analiza problematyki związanej z podejmowaniem decyzji w sytuacjach kryzysowych wymaga zwrócenia uwagi na specyfikę sytuacji kryzysowej, która determinuje tryb podejmowanych decyzji. Sytuacja kryzysowa narzuca warunki podejmowanych decyzji oraz ogranicza możliwości. Większość publikacji traktujących o zarządzaniu kryzysowym przyjmuje optykę legislacyjno-organizacyjną. Artykuł zawiera wyjaśnienie istoty sytuacji kryzysowej, procesu podejmowania decyzji z uwzględnieniem składowych procesu decyzyjnego. Ponadto koncentruje uwagę na pożądanych kompetencjach decyzyjnych, jakie są wymagane w sytuacji kryzysowej oraz na cechach, które wydają się być cenne z punktu widzenia warunków, w jakich podejmowane są decyzje.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Współczesne miasta a terroryzm: stalowy pierścień wokół centrum Londynu

Po zamachu terrorystycznym 11 września 2001 roku wielkie metropolie zaczęły być postrzegane jako główne cele międzynarodowego terroryzmu. Tymczasem już od połowy lat 60. ubiegłego wieku miasta brytyjskie, a potem w szczególności Londyn, stały się celem serii ataków bombowych przeprowadzonych przez IRA. Dla obrony przed zagrożeniem terrorystycznym w 1993 roku centralną dzielnicę Londynu – The City – opasano łańcuchem uzbrojonych posterunków, umocnień i znacznie ograniczono doń dostęp pojazdów. System ten został potocznie nazwany The Ring of Steel – „stalowy pierścień”. Uruchomiono także rozbudowany i zaawansowany technologicznie system dozoru telewizyjnego, który we współpracy z policyjną bazą danych może samoczynnie wykrywać podejrzane pojazdy. Wprowadzone w Londynie zabezpieczenia i regulacje bywają przedmiotem krytyki, lecz okazały się skuteczne i zyskały poparcie obywateli, którzy uważają, że dzięki ich zastosowaniu polepszyła się jakość życia. Co więcej, dzięki nim zmniejszona została przestępczość, poprawiony stan naturalnego środowiska i ograniczona liczba wypadków drogowych. W ślad za Londynem postępują już inne miasta, czego dobrym przykładem jest wprowadzony w Nowym Jorku, wzorowany na londyńskim, system zabezpieczenia Manhattanu, którego celem jest polepszenie stanu bezpieczeństwa publicznego i zapobieganie atakom terrorystycznym.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Zagrożenie placówek szkolnych i uczelni atakami zabójców masowych (defi nicje, etiologia, prewencja)

Celem artykułu jest przedstawienie problematyki masowych zabójstw, w tym masakr
szkolnych, strzelanin w placówkach szkolnych i uczelniach, i zaprezentowanie statystyk
tego rodzaju przestępczości. Ze względu na motywy sprawców należy odróżnić zamachy
stricte terrorystyczne od ataków zamachowców-szaleńców. W pierwszym przypadku
szczególne okrucieństwo w wyborze ofiar ma wywołać wstrząs opinii publicznej i zwrócić
uwagę na polityczne cele terrorystów. W drugim – motywy sprawcy są wyrazem zemsty
za nieudane życie frustrata, który zamachem z bronią palną w ręku chce „ukarać społeczeństwo”.
Artykuł podejmuje też refleksję nad stosowaną w literaturze przedmiotu
siatką pojęciową i przydatnością terminologii anglosaskiej w nauce polskiej. Zaprezentowana
analiza zjawiska oraz rozważania nad możliwymi działaniami prewencyjnymi w zakresie
zapewniania bezpieczeństwa placówkom szkolnym i uczelniom mogą posłużyć stosownym
służbom i instytucjom w przygotowaniu działań w sytuacji kryzysowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Obrona terytorialna w państwach nordyckich

Obrona terytorialna w krajach nordyckich ma długą historię i odgrywa istotną rolę w systemach bezpieczeństwa tych krajów. Jest ona odrębnym rodzajem sił zbrojnych, tak więc jej obecność nie tylko uzupełnia i wzmacnia istniejące wojsko, ale wpływa na poprawę stanu bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego. Organizacja sił obrony terytorialnej jest mocno związana z narodowymi strategiami bezpieczeństwa oraz położeniem geopolitycznym krajów nordyckich. Kraje nordyckie rozwijają obronę terytorialną, jako kolejny, samodzielny rodzaj sił zbrojnych. Sukcesywnie wzmacniają one swoje Gwardie Krajowe, zarówno organizacyjnie, jak i finansowo. W efekcie mają bardzo silne struktury obrony terytorialnej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Paramilitarne struktury i działalność spiskowo-bojowa polskiej prawicy 1918–1933

Życie polityczne w okresie dwudziestolecia międzywojennego nacechowane było przemocą. Polska prawica (zarówno nacjonalistyczna jak konserwatywna) była jednym z aktorów tej przemocy, lecz początkowo nie odgrywała w niej wiodącej roli. Pomimo pewnej fascynacji faszyzmem polscy prawicowcy w latach 20. nie byli gotowi do systematycznego stosowania przemocy. Punktem zwrotnym był przewrót 1926 r. Nowopowstały Obóz Wielkiej Polski posiada paramilitarną strukturę, a jego młodzieżowe skrzydło szkoliło się do walki. Ta ewolucja w kierunku przemocy politycznej została przerwana delegalizacją OWP w 1933 r.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Narodziny i pierwsze lata polityki imigracyjnej Francji (1945–1952)

Celem niniejszego tekstu jest przedstawienie kształtowania się polityki imigracyjnej Francji w pierwszych latach po II wojnie światowej. Ważna wydaje się również refleksja nad tym, czy efekty podjętych działań były zgodne z celami, które im przyświecały. Doświadczenie masowej imigracji w okresie dwudziestolecia międzywojennego, jak również dojmująca w pierwszych latach po II wojnie światowej świadomość potrzeby uzupełnienia strat demograficznych i ekonomicznych Francji, tworzyły korzystny kontekst dla podjęcia wyzwania ustanowienia państwowego modelu polityki imigracyjnej. Taka polityka miała w założeniu regulować zasady imigracji, a następnie pobytu we Francji, podjęcia i wykonywania pracy w tym kraju przez cudzoziemców oraz promować postępującą integrację imigrantów. W artykule poruszone zostały następujące zagadnienia: geneza polityki imigracyjnej Francji, podstawy prawne powojennej polityki w tym zakresie, rola poszczególnych jednostek administracji rządowej w nowej polityce imigracyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem utworzonego w 1946 r. Narodowego Urzędu Imigracyjnego (Office national d’Immigration). Cała polityka imigracyjna Francji ustanowiona w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej wpisywała się w logikę wypełniania strat demograficznych kraju. Gdy w 1974 r. imigracja została wstrzymana, Francja liczyła 3,5 mln cudzoziemców.

Czasopismo: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości