rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Calkowita zawartosc oraz profilowe rozmieszczenie wybranych mikroelementow w glebach brunatnych kwasnych na terenie lasow regla dolnego w Karkonoszach

Badaniami objęto 6 profili glebowych wytworzonych z granitów w stałych punktach badawczych na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Powierzchnie badawcze są zlokalizowane na obszarze występowania lasów regla dolnego (600-700 m n.p.m.) pod potencjalnymi zbiorowiskami kwaśnej buczyny sudeckiej, natomiast zbiorowiska rzeczywiste zastępcze zróżnicowane są zależnie od dominującego gatunku drzew. W analizowanych glebach oznaczono całkowitą zawartość oraz profilowe rozmieszczenie miedzi, cynku i niklu metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej (ASA) po mineralizacji w stężonym kwasie nadchlorowym. W badanych glebach leśnych wytworzonych z granitów na teranie Karkonoszy stwierdzono podwyższoną zawartość miedzi w poziomach organicznych, co związane jest z procesem naturalnej bioakumulacji. Zawartość cynku i niklu jest zbliżona do zawartości podawanych w glebach leśnych terenów górskich. Mimo podwyższonej zawartości miedzi i cynku, szczególnie w poziomach organicznych badanych gleb, nie stwierdzono oznak procesów degradacji środowiska glebowego w postaci kumulacji pierwiastków śladowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Budowa i analiza matematycznego modelu procesu konwekcyjnego suszenia cebuli

Przeprowadzono pomiary zmian zawartości wody w cebuli suszonej w warunkach konwekcji swobodnej. Przeprowadzono analizę zmian szybkości suszenia w trakcie trwania procesu. Nie stwierdzono istnienia okresu stałej szybkości suszenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość mikroelementów w glebie oraz liściach i owocach borówki wysokiej (Vaccinium corymbosum L.) w zależności od pH i zawartości próchnicy oraz form nawozu azotowego

W kamionkach o średnicy 40 cm i wysokości 120 cm były trzy gleby różniące się zawartością węgla organicznego: 0,6%; 1,2% i 1,8%. Na każdej z tych gleb (bloki) stworzono 3 podbloki różniące się odczynem (pH w roztworze KC1 o stężeniu 1 mol·dm⁻³ wynosiło około 4, 5 i 6), dodając do nich odpowiednie ilości CaCO₃. Gleby każdego podbloku nawożono siarczanem amonu lub saletrą wapniową. Siarczan amonu zastosowano dwoma sposobami: rzutowo na całą powierzchnie i punktowo do wkładki torfowo-glinowej. Wkładki torfowo-glinowe sporządzono z mieszaniny torfu wysokiego (80%) i gliny lekkiej (20%). Przygotowane podłoże umieszczono w dołku znajdującym się w odległości 8 cm od rośliny. Dołki miały kształt walca o rozmiarach 8 cm średnicy i 15 cm głębokości. Ponadto na powierzchnię gleby lub do wkładki zastosowano co rok pozostałe makro- i mikroelementy.
Celem pracy była ocena wpływu dużego zróżnicowania odczynu i zawartości C organicznego w glebie oraz stosowania na takich glebach azotu azotanowego lub amonowego na zawartość mikroelementów w glebie oraz w liściach i owocach borówki wysokiej.
Wzrost zawartości węgla organicznego oraz pH zmniejszały zawartość manganu, cynku i żelaza w liściach borówki. Owoce borówki zebrane z gleb silnie kwaśnych zawierały więcej manganu, miedzi i żelaza niż owoce z roślin rosnących na glebach lekko kwaśnych. Liście i owoce borówki z kamionek nawożonych punktowo siarczanem amonu zawierają więcej manganu i cynku niż w kombinacji gdzie stosowano saletrę i siarczan amonu na całą powierzchnię. Borówka nawożona formą amonową zawierała w liściach więcej manganu i żelaza niż nawożona formą saletrzaną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza funkcjonowania biotechnicznej zabudowy wąwozu zboczowego

Badania wykonano w wąwozie nr 3 w Opoce Dużej, w którym na początku lat 60-tych wykonano intensywną przeciwerozyjną zabudowę biotechniczną.
Na podstawie badań można stwierdzić, że zastosowana zabudowa wąwozu okazała się skuteczna. Wąwóz nie pogłębił się i nie powiększył swoich rozmiarów. Na dnie wąwozu obserwuje się głównie akumulację materiału glebowego. W ciągu 27 lat na dnie osadziło się 830 m³ namułów. Budowle hydrotechniczne skutecznie utrwaliły progi erozyjne i dno wąwozu przed erozją liniową i są w zadowalającym stanie technicznym pomimo braku konserwacji. Jednak stosowanie tego typu budowli w wąwozach, których zlewnie są zalesione, wydają się niecelowe, ponieważ las hamuje procesy erozyjne i zmniejsza odpływ powierzchniowy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uprawa ziemniaka z uwzględnieniem aspektów rolnictwa ekologicznego

Warunki przyrodnicze i ekonomiczne oraz niski stopień chemizacji rolnictwa w Polsce uzasadniają możliwość uprawy ziemniaka w systemie rolnictwa ekologicznego. W tym systemie uprawiane winne być odmiany jadalne, o preferowanych przez konsumentów walorach jakościowych i o genetycznie ustalonej, wysokiej odporności na choroby, odmiany cechujące się dobrą zdolnością przechowalniczą. W rolnictwie ekologicznym, opartym na właściwym płodozmianie i nawożeniu organicznym, bez stosowania nawożenia mineralnego i chemicznych środków ochrony roślin, w zależności od żyzności i składu mechanicznego gleby, ziemniak może plonować na poziomie 20-35 t·ha⁻¹. Uprawa roli pod ziemniak, uzależniona od przedplonu, nawożenia organicznego, składu granulometrycznego gleby, w systemie produkcji ekologicznej jest „uprawą konserwującą" profil glebowy i przygotowującą glebę do wczesnego terminu sadzenia oraz stwarzającą możliwie najkorzystniejsze warunki do wzrostu bulw. Nawozami organicznymi stosowanymi w produkcji ziemniaka w gospodarstwach ekologicznych są - kompost, obornik i masa organiczna miedzyplonów ścierniskowych. Zdrowe sadzeniaki, reprodukowane w wyspecjalizowanych gospodarstwach nasiennych, powinny być podkiełkowywane bądź pobudzane i wysadzane jak najwcześniej. Regulacja zachwaszczenia oparta jest na profilaktyce i zabiegach mechanicznych, a zwalczanie stonki ziemniaczanej przy użyciu preparatów biologicznych, akceptowanych przez rolnictwo ekologiczne np. Novador.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jak powstają barwy i zapachy kwiatów

W pracy przeglądowej naszkicowano sposób powstawania barwników z grupy antocyjanin i karotenoidów oraz substancji lotnych z grupy terpenoidów i fenylopropanoidów. Podano także stan wiedzy dotyczący możliwości kierowania metabolizmem związanym z powstawaniem pigmentów i substancji lotnych dla celów hodowli odmian o nowych cechach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Utylizacja odpadów pochodzących z zakładów przemysłu spożywczego i paliwowego z wykorzystaniem lipolitycznych drożdży Yarrowia lipolytica

Przemysł spożywczy i paliwowy wytwarzają znaczne ilości trudnych w utylizacji hydrofobowych odpadów, stąd istnieje potrzeba poszukiwania nowych metod ich zagospodarowania. Celem badań była ocena możliwości zastosowania wybranych hydrofobowych odpadów przemysłu spożywczego i paliwowego jako głównego źródła węgla oraz induktora syntezy enzymów lipolitycznych w hodowli szczepu drożdży Yarrowia lipolytica W29. Hodowle wstrząsane prowadzono przez 65 h w 28°C w zmodyfikowanym podłożu YPG, w którym glukoza została zastąpiona olejem po procesie wędzenia ryb, tłuszczem po procesie wędzenia wędlin wieprzowych, tłuszczem po pieczeniu kaczej tuszki, zjełczałym masłem klarowanym lub zużytym olejem silnikowym. Stwierdzono, że odpady te mogą być wykorzystywane jako źródło węgla w hodowli drożdży Y. lipolytica. Produkcję enzymów lipolitycznych zaobserwowano w podłożach zawierających tłuszczowe substraty, a aktywność enzymów korelowano ze składem kwasów tłuszczowych. Wykazano, że istnieje możliwość utylizacji zastosowanych substratów odpadowych w procesach mikrobiologicznych do syntezy enzymów o aktywności lipolitycznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka zróżnicowania jakościowego mięśnia półbłoniastego i jego wpływ na wybrane wyróżniki jakości modelowych szynek parzonych

Celem badań było określenie zróżnicowania jakościowego mięśnia półbło-niastego i ocena wpływu tego zróżnicowania na wybrane wyróżniki jakości modelowych szynek parzonych. Mięśnie półbłoniaste dzielono na trzy części i dokonywano charakterystyki wybranych wyróżników ich jakości. Następnie z próbek mięsa produkowano modelowe szynki parzone. Określano wpływ części mięśnia na wybrane wyróżniki produkcyjne oraz wyróżniki jakości wyrobów. Stwierdzono, że mięsień półbłoniasty jest mięśniem niejednorodnym pod względem barwy. To zróżnicowanie przekładało się również na barwę modelowych szynek parzonych. W celu uzyskania jednolitej szarży produkcyjnej i uniknięcia zbytniego zróżnicowania barwy szynek parzonych celowym jest oddzielanie z mięśnia półbłoniastego części o wyraźnie ciemniejszej oraz bardziej czerwonej barwie. Stwierdzono ponadto, że szynki parzone wytworzone z różnych części mięśnia półbłoniastego odznaczały się podobną teksturą oraz zbliżonym składem chemicznym. Ich produkcja skutkowała jednak uzyskaniem różnych wyników produkcyjnych, w tym różnego przyrostu masy w trakcie peklowania zalewowego i różnej ilości ubytków masy w trakcie parzenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych insektycydów na dżdżownice

W przedstawianych badaniach oceniano wpływ insektycydów Dyfonate 10G i Furadanu 5G na przedstawicieli makrofauny glebowej - dżdżownice Eisenia fetida (Sav.). Wykazano, że insektycydy te powodowały wysoką śmiertelność dżdżownic, a także wpływały negatywnie na ich biomasę oraz rozmnażanie (całkowicie redukowały liczbę składanych kokonów).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Matematyczne modelowanie procesu konwekcyjnego suszenia cebuli. Cz.II. Analiza zmian szybkosci suszenia

Przeprowadzono analizę zmian szybkości suszenia w trakcie trwania procesu. Nie stwierdzono istnienia okresu stałej szybkości suszenia. Wyodrębniono trzy przedziały zmienności szybkości suszenia. Dwa pierwsze mogą być traktowane jako pierwszy okres suszenia, z uwzględnieniem skurczu materiału, trzeci jest znanym z literatury drugim okresem suszenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw uzytkowania zlewni na zanieczyszczenie wod rzecznych na przykladzie Narwi i jej doplywow. Czesc I. Wskazniki tlenowe

W pracy przedstawiono wybrane wyniki oceny jakości wód rzecznych w systemie Narwi. Badania te stanowią integralną część szerokiego projektu badawczego, którego celem było określenie wpływu użytkowania zlewni na transport substancji rozpuszczonych w wodach Narwi i wybranych jej dopływów. W pracy dokonano (a) rozpoznania środowiska przyrodniczego zlewni oraz źródeł dostawy substancji chemicznych do wód płynących; (b) analizy mechanizmów odpływu wód i substancji rozpuszczonych w warunkach zróżnicowanej gospodarki agrarnej oraz (c) określenia jakościowych i ilościowych zmian dokonujących się w chemizmie wód jako skutku warunków istniejących w badanych zlewniach. Przedstawione w pracy jakościowe charakterystyki są efektem procesów, które rządzą zasilaniem koryta rzecznego w systemie o zróżnicowanych warunkach przyrodniczych oraz rolniczej działalności człowieka. Występujące zmiany jakości wody wzdłuż profilu podłużnego Narwi są rezultatem bezpośrednich dostaw zanieczyszczeń oraz z systemów niższych rangą taksonomiczną. Ze względu na średnią zawartość wskaźników ogólnego zanieczyszczenia substancjami organicznymi (BZT₅, ChZT) jakość wód Narwi oraz dopływów (Biebrzy, Pisy, Rozogi i Omulwi) różnicowała się od I (bardzo dobrej) do IV (niezadowalającej) klasy jakości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc dezintegracji drozdzy piekarniczych w poziomych mlynach perelkowych

Porównano efekty dezintegracji drobnoustrojów Saccharomyces cerevisiae w młynach perełkowych z mieszadłem wielotarczowym bez przegród i z przegrodami. Zmienianymi parametrami procesowymi było stężenie medium i prędkość obrotowa mieszadła. Dla wymienionych urządzeń porównano również nakłady energetyczne potrzebne do prowadzenia procesu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sterowana uprawa doniczkowych odmian chryzantem z grupy Time w nieogrzewanym tunelu foliowym na trzy zbiory w roku

Doniczkowe, drobnokwiatowe, wczesne odmiany chryzantemy wielkokwiatowej (Chrysantemum x grandiflorum /Ramat./ Kitam.) uprawiano po sobie w trzech terminach: wiosennym - od 11 kwietnia, letnim - od 20 czerwca i jesiennym - od 29 sierpnia 2005 r. Dla przeprowadzenia uprawy w każdym z tych terminów przeznaczono okres nie przekraczający 10 tygodni. Rośliny uszczykiwano jeden raz (5 dni po posadzeniu) i 3-4 razy retardowano preparatem B-Nine 85 SP w stężeniu 0,3%. Od pierwszego dnia po posadzeniu do doniczek rośliny traktowano dniem krótkim stosując zaciemnianie w godzinach 18:00 - 8:00.
W każdym terminie określono reakcję fotoperiodyczną roślin i związany z nią czas trwania uprawy w tunelu foliowym. Pomiary cech stanowiących o jakości roślin dotyczyły: liczby i wielkości koszyczków kwiatowych oraz wysokości i szerokości roślin.
Wykazano, że możliwe jest zebranie w okresie - od kwietnia do października - w odstępach 10 tygodniowych - trzech plonów chryzantem doniczkowych z grupy Time o 7- i 8-tygodniowej reakcji fotoperiodycznej, z tej samej powierzchni uprawnej tunelu foliowego, bez ogrzewania. Jakość kwitnących roślin jest we wszystkich terminach bardzo dobra.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Tendencje w strukturze odmianowej produkcji sadzeniakow ziemniaka w Polsce w latach 1991-2005

Treścią pracy jest prezentacja danych dokumentujących tendencje w produkcji nasiennej ziemniaka, w tym w strukturze odmianowej. Dominującymi zjawiskami w nasiennictwie są m.in.: systematyczny spadek powierzchni nasiennej, wzrost udziału odmian zagranicznych, krótki cykl życia poszczególnych odmian i postępujące rozdrobnienie rynku nasiennego. Zwiększa się udział odmian o skróconym okresie wegetacji oraz o żółtej barwie miąższu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatności szczepów drożdży wyizolowanych z kefirów do syntezy polimerów zewnątrzkomórkowych

Celem niniejszej pracy było scharakteryzowanie zdolności do wytwarzania
polimerów zewnątrzkomórkowych przez szczepy drożdży kefirowych. Zakres pracy
obejmował izolację szczepów drożdży z kefirów, ich identyfikację, badanie ilości wytworzonych
EPS i analizę morfologii komórek w czasie 48-godzinnej hodowli wytrząsanych
w podłożach YPD oraz YM. Wyizolowano 11 różnych szczepów, wśród których zidentyfikowano: 2 szczepy Candida guilliermondii oraz Candida famata, Candida kefyr, Candida
inconspicua, Cryptococcus humicolus, Cryptococcus albidus, Kluyveromyces lactis, Saccharomyces
cerevisiae oraz Geotrichum penicillatum. Wszystkie badane drożdże wytworzyły
polimery zewnątrzkomórkowe, a ich zawartość w płynach pohodowlanych zależała
od rodzaju szczepu i podłoża. Najwięcej polimerów, około 1200 mg w jednym dm3 podłoża
YPD, oznaczono po hodowli szczepów Geotrichium penicillatum, Saccharomyces cerevisiae
oraz szczepu nr 11. Skład podłoża YM niekorzystnie wpływał na syntezę EPS, ale
jednocześnie był przyczyną zwiększonego plonu biomasy wszystkich badanych szczepów.
W podłożu YPD uzyskano większą wartość EPS w przeliczeniu na 1 g s.s. biomasy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Grzyby glebowe w rekultywowanych gruntach zwałowiska Kopalni Węgla Brunatnego "Bełchatów"

Badania prowadzono w latach 1995 - 1996 na rekultywowanych, toksycznie kwaśnych gruntach zwałowiska „Bełchatów”, neutralizowanych kredą, popiołem, wapniakiem, wapnem palonym i mączką fosforytową. Celem badań było poznanie grzybów glebowych, zasiedlających grunty wierzchowiny zwałowiska przed i po neutralizacji oraz określenie wpływu stosowanych neutralizatorów na skład i dynamikę populacji grzybów glebowych. Określono dynamikę liczebności populacji grzybów glebowych, gatunki grzybów dominujących i influentnych oraz wskaźnik zagęszczenia kolonii. Stwierdzono, że toksycznie kwaśne grunty zwałowiskowe są ubogie pod względem mikologicznym, zasiedlają je tylko nieliczne grzyby glebowe, głównie z rodzaju Penicillium i Aspergillus. Wykonanie neutralizacji spowodowało zróżnicowany, w zależności od zastosowanego neutralizatora, niekiedy dynamiczny, rozwój zbiorowisk grzybów glebowych. Przeprowadzono ocenę zastosowanych w doświadczeniu neutralizatorów w aspekcie ich wpływu na aktywność mikologiczną, tworzonej w procesie rekultywacji, gleby inicjalnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie jakosciowych metod analitycznych i fizycznego modelowania cyfrowego w badaniach erozji wodnej powierzchniowej

W pracy przedstawiono porównanie wyników analizy jakościowej erozji wodnej powierzchniowej z wynikami modelowania dwóch scenariuszy opadu przy pomocy modelu fizycznego EROSION 3D na przykładzie zlewni potoku Grodarz na Wyżynie Lubelskiej. Wyniki badań, przedstawione w formie histogramów wskazują na silną korelację między wymienionymi metodami analitycznymi. Analizy wykonano w oparciu o cyfrowy model obszaru zlewni w systemach GIS.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc niektorych gatunkow traw do rekultywacji skladowisk popiolow z elektrowni

W prezentowanej pracy, przedstawiono fragment wieloletnich badań, dotyczących biologicznej oceny gatunków z rodziny traw, pod względem możliwości ich wykorzystania do rekultywacji terenów zdegradowanych. W badaniach laboratoryjnych, określano początkowy wzrost i rozwój siewek czterech gatunków traw, rosnących na popiołach (PP), na glebie torfowej (T) oraz na popiołach z 50% dodatkiem torfu (PT). Doświadczenie trwało 70 dni, od końca marca do początku lipca roku 2000. Do wazonów wysadzono po 10 siewek kostrzewy czerwonej ‘Nimba’, wiechliny łąkowej ‘Gol’, życicy trwałej ‘Niva’ lub Festulolium ‘Felopa’. Rośliny te były ścinane z losowo wybranych wazonów, w odstępach 10 dni. Na materiale tym dokonywano, między innymi, pomiarów wielkości powierzchni asymilacyjnej oraz określano plon biomasy. Badane siewki traw, osiągały najwyższy plon po trzydziestu lub czterdziestu dniach od momentu ich wysadzenia i w tym okresie, charakteryzowały się także, najwyższym wskaźnikiem pokrycia liściowego (LAI). Na te cechy roślin istotny wpływ wywierał rodzaj podłoża. Najsłabiej rosły trawy na samym popiele paleniskowym, najlepiej na popiele uzupełnionym torfem. Z ocenianych traw, na szczególną uwagę zasługuje mieszaniec międzyrodzajowy Festulolium, który odznaczał się najwyższą produkcją biomasy i najkorzystniejszym współczynnikiem LAI.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjne i ekonomiczne efekty roznej intensywnosci uprawy ziemniakow odmiany Bila

W doświadczeniach przeprowadzonych w latach 2001-2004 badano wpływ deszczowania, technologii uprawy i nawożenia azotem na plony bulw i efekty ekonomiczne uprawy ziemniaków. Stwierdzono, że plony bulw w warunkach deszczowania przyrastały w miarę zwiększania dawek azotu do 180 kg‧ha⁻¹, a w warunkach bez deszczowania do 120 kg N‧ha⁻¹. Deszczowanie, średnio dla pozostałych czynników, zwiększyło plon o 34,9%. Najbardziej opłacalna, w obu wariantach wodnych, okazała się uprawa ziemniaków technologią niskonakładową przy dawce 180 kg N‧ha⁻¹. Deszczowanie zwiększyło nadwyżkę bezpośrednią, bez pomniejszania jej o koszty zabiegu, o 2419,0 zł‧ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nastepczy niekonwencjonalnych nawozow organicznych zastosowanych w produkcji podkladek rozy wielokwiatowej [Rosa multiflora Thunb.] na jakosc krzewow odmiany Samantha

W doświadczeniu badano wpływ następczy nawozów stosowanych w uprawie podkładek na wzrost i jakość krzewów. Największą masę miały krzewy uprawiane na podkładkach nawożonych Azofoską. Z zastosowanych w produkcji podkładek niekonwencjonalnych nawozów organicznych najkorzystniej następczo na masę krzewów działały Pollina Plus i granulat keratyno-koro-mocznikowy. Większą masę miały krzewy w pierwszym sezonie badań. Najkorzystniej na liczbę pędów pierwszego rzędu wpływało nawożenie podkładek Azofoską i Polliną Plus. Największy procentowy udział krzewów I-ego wyboru w plonie ogólnym obserwowano przy zastosowaniu w uprawie podkładek Polliny Plus, granulatu keratyno- koro-mocznikowego i Azofoski. Najkorzystniej następczo na jakość krzewów wpływa zastosowanie w produkcji podkładek Polliny Plus i granulatu keratyno- koro-mocznikowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porozymetria rteciowa na tle innych metod wyznaczania mikrostruktury materialow glebowych

Porównano krzywe rozkładu wielkości porów otrzymane metodą porozymetrii rtęciowej, na podstawie krzywych pF oraz izoterm desorpcji pary wodnej. Pomiary przeprowadzono na glebach różniących się istotnie składem mechanicznym, powierzchnią właściwą oraz zawartością substancji organicznej. Wyznaczone różnymi metodami rozkłady porów dość znacznie różnią się. Największe różnice stwierdzono dla gleby bielicowej, mniejsze dla rędziny, a najmniejsze dla gleby płowej. Charakter materiału glebowego, zasada metody oraz przyjęte założenia do obliczeń wielkości porów są najprawdopodobniej najważniejszymi przyczynami otrzymanych różnic w rozkładach wielkości porów. Nie jest możliwe scharakteryzowanie w sposób dostateczny układu porowatego w oparciu o wyniki tylko jednej metody. Dopiero zestawienie wyników rożnych metod może dać pełny obraz jego struktury.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Akumulacja i rozwoj systemu korzeniowego na uzytkach zielonych

W celu oszacowania rozwoju systemu korzeniowego określono akumulację biomasy w warstwie gleby 0-10 cm, w której znajduje się około 85-95% całej masy korzeniowej. Na łące trwałej stwierdzono 0,69 kg, a na przemiennym użytku zielonym 0,55 kg masy korzeniowej na powierzchni 1 m². Zastosowanie wyższych dawek nawożenia azotowego zwiększało masę korzeniową. Określenie struktury całkowitej biomasy roślin obrazuje rozkład materii pomiędzy podziemnymi i nadziemnymi częściami darni. Masa korzeniowa wraz ze strefą węzłów krzewienia dochodziła do 80% całkowitej biomasy roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc czterech podlozy syntetycznych do uprawy ogorka szklarniowego

Doświadczenie przeprowadzono w roku 1994 w szklarni nieogrzewanej w układzie bloków losowanych w czterech powtórzeniach. Celem doświadczenia było zbadanie plonów dwóch odmian ogórka: Perła i Passandra w zależności od rodzaju podłoży, na których były uprawiane. Badania wykazały, że plony ogórka uprawianego na wełnie mineralnej, Keramzycie i Kokomatach były wysokie i charakteryzowały się dobrą jakością i zdrowotnością. Zaobserwowano również, że wyższe plony uzyskano na polskiej wełnie mineralnej Flormin w porównaniu z plonami uzyskanymi na duńskiej wełnie Grodan. Stwierdzono ponadto, że użyte odmiany różniły się istotnie dynamiką plonowania na korzyść odmiany Perta uprawianej na wełnie mineralnej i odmiany Passandra uprawianej na Kokomatach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo