rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rola wirusa cytomegalii w patogenezie choroby wieńcowej

WSTĘP Miażdżyca tętnic wieńcowych i jej konsekwencja -choroba wieńcowa – jest istotną przyczyną chorobowości i umieralności. Pozostaje również główną przyczyną choroby niedokrwiennej serca. Klasyczne czynniki ryzyka choroby wieńcowej nie tłumaczą jej występowania u znacznej liczby chorych, dlatego wciąż poszukuje się nowych. Obecnie coraz częściej uważa się, że jest to przewlekła reakcja zapalna dotycząca ściany naczyniowej. Badania ostatnich lat, dotyczące miażdżycy wykazują, że wirusy mogą odgrywać dużą rolę w jej etiopatogenezie. W związku z tym podjęto próbę oceny przebiegu zakażenia wirusem cytomegalii na przebieg choroby wieńcowej. MATERIAŁ I METODY W badaniu uczestniczyło 58 chorych z objawami ostrego zespołu wieńcowego (30 chorych) i ze stabilną dusznicą bolesną (28 chorych). Celem pracy była próba określenia wpływu zakażenia wirusem cytomegalii na przebieg choroby wieńcowej poprzez oznaczenie poziomu przeciwciał klasy IgM i IgG przeciwko wirusowi cytomegalii w surowicy krwi pacjentów, a także awidności, czyli siły wiązania wielowartościowego antygenu przez przeciwciała, w klasie przeciwciał IgG skierowanych przeciwko wirusowi cytomegalii. WYNIKI. Przeciwciała klasy IgM przeciwko wirusowi cytomegalii w surowicy krwi występowały rzadko w obu badanych grupach. Częstość występowania przeciwciał klasy IgG była bardzo wysoka zarówno u pacjentów z ostrą postacią choroby wieńcowej jak i ze stabilną. Wysoką awidność przeciwciał IgG stwierdzono istotnie częściej u pacjentów z dusznicą bolesną niż w grupie chorych z ostrym zespołem wieńcowym. WNIOSKI Zakażenie wirusem cytomegalii może być związane z chorobą niedokrwienną serca, jednak nie wpływa na jej zaostrzenie. Infekcja cytomegalowirusem u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca ma charakter przewlekły.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Metody profilaktyczne stosowane w celu eliminacji alergenów roztoczy kurzu domowego

Roztocze kurzu domowego są pajęczakami o mikroskopijnej wielkości, żyjącymi w każdym domu. Należą one głównie do rodziny Pyroglyphidae. U człowieka roztocze mogą wywoływać choroby atopowe takie jak: astma oskrzelowa, nieżyt nosa, czy wyprysk atopowy. Celem pracy jest przegląd literatury poświęconej metodom profilaktycznym, stosowanym w alergii na roztocze kurzu domowego. Pierwszym krokiem w profilaktyce anty-roztoczowej jest rozpoznanie ich optymalnych warunków rozwojowych. Kolejny etap to usunięcie rezerwuarów kurzu z otoczenia człowieka. Zalecane jest m.in. częste sprzątanie i przecieranie powierzchni, wietrzenie pomieszczeń, częste odkurzanie odkurzaczami wodnymi lub z filtrem HEPA, pranie pościeli, stosowanie pokrowców z tzw. mikrofazy oraz akarycydów. Są to metody powszechnie stosowane w walce z narażeniem na alergeny kurzu domowego. Systematyczny przegląd literatury wskazuje jednak, iż stosowane dotychczas metody fizyczne i chemiczne nie przynoszą oczekiwanych efektów w profilaktyce chorób alergicznych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zgorzel Fourniera w przebiegu ropnia okołoodbytniczego – opis przypadku

Zgorzel Fourniera jest rzadką chorobą infekcyjną charakteryzującą się gwałtownie postępującą martwicą okolicy narządów płciowych, krocza i odbytu wywołaną przez mieszaną tlenową i beztlenową florę bakteryjną. Szybki rozwój i progresja zgorzeli może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i śmierci. Autorzy pracy opisują przypadek 55-letniego mężczyzny chorego na cukrzycę ze zgorzelą Fourniera jako powikłaniem ropnia okołoodbytniczego. Leczenie pacjenta obejmowało rozległe chirurgiczne usunięcie martwiczych tkanek, chemoterapię dożylną lekami o szerokim spektrum działania oraz miejscowe zastosowanie tlenu w komorze hiperbarycznej. Zdaniem autorów właściwe rozpoznanie choroby oraz rozpoczęcie intensywnego leczenia farmakologicznego i chirurgicznego może przyczynić się do poprawy wyników terapii pacjentów oraz zmniejszenia śmiertelności z powodu zgorzeli Fourniera.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Porównanie czasu odnowy w czynnościowej próbie termicznej wykonanej dwiema metodami u osób z acrohomoiotermicznym typem regulacji naczyń obwodowych

WSTĘP Ilościowa ocena reakcji naczyniowej na prowokację chłodem jest określana za pomocą pomiarów temperatury skóry palców rąk. W badaniach zastosowano dwa sposoby oziębienia rąk celem oceny wpływu temperatury wody i okresu chłodzenia na czas odnowy u osób o akrohomoiotermicznym typie regulacji obwodowej. MATERIAŁ I METODY W badaniach wykonano dwa testy czynnościowej próby termicznej. W jednym teście stosowano oziębianie obu rąk przez 10 minut w wodzie o temperaturze 14 °C (krajowe wytyczne), a w drugim odpowiednio oziębiano ręce przez 5 minut w wodzie o temperaturze 12 °C (norma ISO 14835-1:2004). W każdym teście uczestniczyło po 20 młodych (22-24 lata) i zdrowych osób. Temperaturę skóry mierzono na wszystkich palcach obu rąk przed i po oziębianiu. WYNIKI Średni czas odnowy w czynnościowej próbie termicznej nie różnił się statystycznie w grupie badanej wg zaleceń normy ISO 14835-1:2004 w porównaniu do grupy badanej wg wytycznych krajowych. WNIOSKI Parametry oziębiania stosowane w czynnościowej próbie termicznej nie mają istotnego wpływu na czas odnowy u osób z homoiotermicznym typem regulacji naczyń obwodowych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Chód osób z dolegliwościami bólowymi dolnego odcinka kręgosłupa

WSTĘP Charakterystyczny dla współczesnej cywilizacji siedzący tryb życia powoduje u wielu ludzi rozwój zespołów bólowych kręgosłupa, które mogą stać się przyczyną nawykowych, nieprawidłowych wzorców ruchowych. Celem pracy była ocena chodu u ludzi z przewlekłymi zespołami bólowymi dolnego odcinka kręgosłupa na tle osób zdrowych. MATERIAŁ I METODY Badaniu poddano 92 dorosłe osoby (64 z wyżej wspomnianymi dolegliwościami i 28 zdrowych). Oceniły one stopień odczuwanego bólu oraz dokonano u nich trójpłaszczyznowej analizy chodu na bieżni ruchomej, z wykorzystaniem ultradźwiękowego systemu pomiarowego fi rmy Zebris. Analizie poddano symetrię ruchów miednicy, długości kroków, czasów podporu i podwójnego podporu pomiędzy obydwoma stronami ciała. WYNIKI Zaobserwowana została asymetria chodu, dotycząca zwłaszcza pracy miednicy w płaszczyźnie poprzecznej, zarówno u osób z bólami kręgosłupa jak i zdrowych. Asymetria rotacji miednicy i podwójnego podporu była większa w grupie osób skarżących się na ból, niż u osób zdrowych. Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy odczuwaniem bólu, a stopniem asymetrii chodu. WNIOSKI Tak w grupie zasadniczej, jak i kontrolnej wystąpiła niewielka asymetria chodu. Większy jej poziom w grupie zasadniczej nie był bezpośrednio związany z nasileniem bólu.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rozpowszechnienie problemów okulistycznych wśród nałogowych palaczy papierosów

WSTĘP Nałóg palenia tytoniu w Polsce dotyczy według programu WOBASZ 42% mężczyzn i 25% kobiet. Celem badania była ocena rozpowszechnienia problemów okulistycznych wśród palaczy oraz odpowiedź na pytanie: Czy palenie tytoniu ma wpływ na występowanie zaburzeń układu optycznego oka. MATERIAŁ I METODY Badanie przeprowadzono we Wrocławiu na grupie 83 studentów w oparciu o autorską ankietę składającą się z 74 pytań obejmujących: subiektywne objawy związane z widzeniem, podstawowe informacje optometryczne, choroby oczu oraz czynniki środowiskowe wpływające na stan układu optycznego. Badaną grupę studentów podzielono na dwie podgrupy: 66 studentów niepalących papierosy i 17 studentów deklarujących nałogowe palenie papierosów. WYNIKI Wśród subiektywnych objawów związanych z widzeniem, palący papierosy istotnie statystycznie częściej w porównaniu z niepalącymi zgłaszali bóle i zawroty głowy (niepalący:31%; palący:40%) oraz uczucie suchości i pieczenia oczu (niepalący:13%; palący:33%). Palacze znamiennie częściej nosili, zarówno okulary (niepalący:31%; palący:50%), jak i soczewki kontaktowe (niepalący:14%; palący:33%). Średnia wartość wady wzroku dla osób noszących okulary była istotnie statystycznie wyższa w grupie palących papierosy (niepalący:–1,75 dioptrie w przypadku oka prawego i –1,75 dioptrie w przypadku oka lewego; palący: odpowiednio –4,0 dioptrie i –4,0 dioptrie). Dla osób noszących soczewki kontaktowe średnia wartość wady wzroku była również istotnie wyższa w grupie palących tytoń (niepalący:–2,0 dioptrie w przypadku oka prawego i –2,0 dioptrie w przypadku oka lewego; palący: odpowiednio –5,0 dioptrie i –5,25 dioptrie). Wśród chorób narządu wzroku, u palących papierosy istotnie statystycznie częściej w porównaniu z niepalącymi występował jęczmień (niepalący: 0%; palący:27%). WNIOSKI Problemy okulistyczne w badanej populacji występowały z częstością porównywalną do częstości występowania w populacji ogólnej. Zaburzenia układu optycznego oka zasadniczo częściej zgłaszali nałogowi palacze papierosów.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Sztuczne źródła promieniowania słonecznego jako czynnik ryzyka nowotworów skóry

Do lat 70-tych XX wieku dostrzegano głównie pozytywne aspekty oddziaływania promieniowania słonecznego, w tym i jego składowej - promieniowania ultrafi oletowego (UV) na zdrowie, propagowano właściwości przeciwkrzywicze światła słonecznego w kontekście roli jaką odgrywa w produkcji witaminy D3. Dopiero w następnym dziesięcioleciu promieniowanie słoneczne zostało uznane za czynnik sprawczy wielu zmian patologicznych w obrębie skóry, w tym nowotworów złośliwych. Jednocześnie uznawano, iż korzystanie z łóżek opalających jest bezpieczne w relacji do promieniowania słonecznego. Obecnie w wielu krajach zaleca się upowszechnianie wiedzy o potencjalnym niebezpieczeństwie opalania w solariach, zwłaszcza wśród młodzieży. W Stanach Zjednoczonych i Niemczech już wprowadzono restrykcyjne zakazy uniemożliwiające korzystanie z łóżek opalających przez młodzież do 18 roku życia, bez zgody opiekunów. Podobne obostrzenia są planowane w innych krajach np. Wielkiej Brytanii, Szwecji. W świetle najnowszych doniesień naukowych opublikowanych w Lancet Oncology szacuje się iż u osób, które zaczynają korzystać z solarium przed ukończeniem 30-go roku życia, ryzyko zachorowania na raka skóry wzrasta do 70%. Wykazano ponadto, że wszystkie typy promieniowania ultrafioletowego są rakotwórcze, podczas gdy dotąd sądzono, że niebezpieczny jest tylko jeden typ promieniowania UV – UVB.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rola interleukiny-5 i eotaksyny-2 w powstawaniu nacieków eozynofilowych w tkance polipów nosa

W pracy przedstawiono problem etiopatogenezy polipów błony śluzowej nosa. Przedstawiono rolę nacieków eozynofilowych w ich genezie oraz zaprezentowano obecnie obowiązujący ich podział. Omówiono znaczenie w powstawaniu polipów nosa czynnika wzmagającego proliferację komórek zapalnych – interleukiny-5 oraz pobudzającego ich chemotaksję – eotaksyny-2.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wolnozmienne pola elektromagnetyczne w pomieszczeniach szkolnych wybranych placówek oświatowych z terenu Katowic

WSTĘP W budynkach szkolnych instalowane są różnego rodzaju źródła pól magnetycznych o nieznanych poziomach indukcji. Celem podjętych badań jest ocena poziomu indukcji magnetycznej w klasach i pracowniach szkolnych wybranych placówek oświatowych z terenu Katowic. MATERIAŁ I METODY Pomiary indukcji magnetycznej wykonano w 10 szkołach podstawowych, 12 gimnazjach i 4 liceach z terenu Katowic. Indukcja magnetyczna mierzona była w każdej szkole w co najmniej dwóch salach, tj. w pracowni informatycznej i pracowni do przedmiotów humanistycznych. WYNIKI W większości szkół poziom indukcji magnetycznej nie przekraczał 50 nT. Ujawniono wyższe wartości indukcji magnetycznej w pracowniach informatycznych w porównaniu do sal, w których odbywały się zajęcia z przedmiotów humanistycznych. Na poziom indukcji magnetycznej zmierzonej w pracowniach informatycznych miał wpływ stan techniczny zainstalowanego w nich sprzętu komputerowego, a także ich rok produkcji. Starsze komputery generowały wyższe poziomy indukcji magnetycznej w porównaniu do sprzętu nowego. W jednej ze szkół podstawowych w części budynku, którego wiek wynosił około 120 lat, w salach humanistycznych, zmierzona indukcja magnetyczna przekraczała 150 nT. W innej szkole podstawowej zlokalizowanej w silnie zindustrializowanym terenie przykopalnianym zmierzona w pracowniach informatycznych indukcja magnetyczna przekraczała 400 nT, a w salach humanistycznych tej szkoły, osiągała poziom 100 nT. Najwyższe poziomy indukcji magnetycznej zmierzono w dwóch szkołach, w których zainstalowane były transformatory, indukcja w salach lekcyjnych jednej z tych szkół osiągała wartość 200 nT. WNIOSKI Zróżnicowane poziomy indukcji magnetycznej wiążą się z rodzajem sprzętu komputerowego znajdującego się na wyposażeniu w pracowniach informatycznych, dlatego po ich zainstalowaniu należy ocenić poziom ekspozycji dzieci i młodzieży na pole magnetyczne.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wpływ prenatalnego narażenia miedzią na ośrodkowy układ dopaminergiczny u dorosłych szczurów

WSTĘP Celem pracy było zbadanie wpływu ekspozycji miedzią szczurzyc w trakcie ciąży na zawartość metalu w tkankach noworodków a także na funkcję ośrodkowego układu dopaminergicznego u dorosłego potomstwa. MATERIAŁ I METODY Ciężarne samice przez cały okres ciąży piły wodę z dodatkiem siarczanu miedzi (CuSO4) w stężeniu metalu 100 ppm. Kontrolne szczurzyce piły wodę bez metalu. Z chwilą urodzenia roztwór miedzi zamieniano na wodę. Noworodki pozostawały z matkami do 21 dnia życia. U noworodków oznaczono zawartość miedzi w mózgu, wątrobie i nerkach. U dorosłych potomnych szczurów płci męskiej wykonano oznaczenia zawartości amin biogennych w mózgu oraz oceniono zachowanie jak aktywność ruchową pyska, stereotypię apomorfinową i liczbę ziewnięć, spontaniczną jak też po podaniu agonistów ośrodkowych receptorów dopaminowych (SKF 38393, apomorfi na, 7-OH-DPAT). WYNIKI I WNIOSKI Prenatalna ekspozycja szczurów miedzią spowodowała znaczny wzrost zawartości metalu w mózgu, wątrobie i nerkach w porównaniu z kontrolą. U dorosłych szczurów narażonych w okresie rozwoju śródmacicznego na miedź wykazano obniżenie zawartości dopaminy w prążkowiu oraz wzrost reaktywności receptorów dopaminowych D1 manifestujący się nasileniem aktywności ruchowej pyska po podaniu SKF 38393 i nasileniem zachowania stereotypowego po podaniu apomorfiny oraz obniżenie reaktywności receptorów dopaminowych D3 manifestujące się zmniejszeniem liczby ziewnięć po podaniu 7-OH-DPAT. Z powyższego wynika, że narażenia (ekspozycja) miedzią w okresie rozwoju śródmacicznego prowadzi do kumulacji metalu w tkankach noworodków a także trwałego zaburzenia funkcji ośrodkowego układu dopaminergicznego u ssaków.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ocena sekrecji IL-6 przez komórki nowotworowe jelita grubego traktowane kwasem fitynowym

WSTĘP Szereg danych wskazuje, że interleukina-6 (IL-6) może odgrywać potencjalną rolę w patogenezie raka jelita grubego. W ciągu ostatnich lat szczególną uwagę naukowców zwraca aktywność przeciwnowotworowa kwasu fitynowego (IP6), ufosforylowanego węglowodanu, składnika diety bogatobłonnikowej. Pojawiły się sugestie, że może on modulować przebieg reakcji odpornościowych i stanów zapalnych między innymi poprzez regulację syntezy cytokin takich jak IL-6. Celem pracy była ocena wpływu IP6 na sekrecję IL-6 przez komórki nowotworowe jelita grubego linii Caco-2. MATERIAŁ I METODY Komórki linii Caco-2 eksponowano na działanie IP6 w stężeniach 1,0; 2,5; 5,0 mM przez 1; 6; 12 i 24 godziny. Oznaczenie stężenia IL-6 w hodowlach przeprowadzono przy użyciu testu ELISA, natomiast do oznaczenia stężenia białka zastosowano metodę Bradforda. Stężenie IL-6 wyrażono w pg/mg białka komórek. WYNIKI Stwierdzono, że transformowane komórki nabłonkowe jelita grubego linii Caco-2 wykazują konstytutywną sekrecję IL-6, utrzymującą się na stałym poziomie w czasie trwania doświadczenia. IP6 posiada zdolność do zmniejszania tej sekrecji w sposób zależny od jego stężenia i czasu działania na komórki. WNIOSKI Wyniki badań sugerują, że IP6 obecny w świetle jelita może wywierać efekty immunoregulatorowe związane ze zmianami sekrecji IL-6 w komórkach nabłonka jelitowego.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zasoby gatunkowe cennych roślin leczniczych powiatu włoszczowskiego. Część 2 – kocanki piaskowe Helichrysum arenarium (L.) Moench

WSTĘP Kocanki piaskowe Helichrysum arenarium (L.) Moench. są płożącą się byliną z rodziny astrowatych (Asteraceae). Ich pędy wznoszące osiągają wysokość do 0,4 m. Liście pokryte są szarym kutnerem. Dolne liście ogonkowe mają kształt łopatkowato-lancetowaty, górne, siedzące są równowąskie. Żółte lub pomarańczowe kwiaty zebrane są w kuliste koszyczki, które na szczycie pędu tworzą płaski, baldachokształtny kwiatostan. Surowcem leczniczym jest koszyczek Helichrysi inflorescentia. Najważniejszymi substancjami czynnymi zawartymi w surowcu są flawonoidy, które działają głównie żółciopędnie i rozkurczowo, a także wykazują działanie antybiotyczne. Surowiec ma zastosowanie w chorobach układu pokarmowego i wątroby. Kocanki piaskowe w Polsce objęte są częściową ochroną prawną. MATERIAŁ I METODY W trakcie prowadzenia badań terenowych w powiecie włoszczowskim posłużono się metodą florystyczną. Wyniki badań udokumentowano zbiorami zielnikowymi. Sporządzono również dokumentację fotograficzną. WYNIKI I WNIOSKI Do tej pory z obszaru powiatu włoszczowskiego z literatury znane były cztery stanowiska kocanek piaskowych. W trakcie prowadzenia badań terenowych w latach 2007-2009 stanowiska te zostały potwierdzone oraz odnaleziono kolejne sześć nowych, nie znanych dotąd z terenu powiatu stanowisk zlokalizowanych w miejscowościach: Rączki (kwadrat ATPOL DE5931), Dobromierz (kwadrat ATPOL DE6901), Gościęcin (kwadrat ATPOL DE7822), Oleszno (kwadrat ATPOL EE6021), Wymysłów (kwadrat ATPOL EE7033), Kossów (kwadrat ATPOL EE9011).

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rdestowiec japoński(Reynoutria japonica Houtt.) – gatunek inwazyjny i leczniczy - rozprzestrzenianie się w gminie Krzyżanowice (Kotlina Raciborska)

WSTĘP Reynoutria japonica jest gatunkiem pochodzącym z Azji Wschodniej, który został sprowadzony do Europy w XIX wieku. Jest gatunkiem leczniczym. W artykule przedstawiono rozprzestrzenianie się tej inwazyjnej rośliny w gminie Krzyżanowice. MATERIAŁ I METODY Badania terenowe prowadzono w 2007-2008 roku przy użyciu klasycznej metody florystycznej. Rozmieszczenie rdestu prowadzono przy użyciu metody kartograficznej w kwadratach o boku 2 kilometrów. WYNIKI I WNIOSKI Reynoutria japonica została stwierdzona w 15 kwadratach. Reynoutria japonica jest interesującą rośliną ze względu na wysokie stężenie resweratrolu w korzeniu. Surowiec może być wykorzystany w przemyśle farmaceutycznym i stosowany w fitoterapii.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Świadomość młodych matek w zakresie ryzyka zdrowotnego wynikającego z używania przez dzieci

WSTĘP W ostatnich latach zabawki stały się produktami najczęściej klasyfikowanymi jako produkty niebezpieczne. Są one przyczyną urazów fizycznych, jak również stwarzają poważne ryzyko zatrucia substancjami chemicznymi. Cel. Celem niniejszej pracy było zbadanie świadomości młodych matek w zakresie ryzyka zdrowotnego związanego z wykorzystywaniem przez dzieci zabawek nie spełniających wymogów jakościowych. Analizowano również wiedzę kobiet na temat znajomości znaków towarowych poświadczających bezpieczeństwo zabawki, a także organów nadzorujących bezpieczeństwo zabawek w Polsce. MATERIAŁ I METODY Przeprowadzono badania kwestionariuszowe przy użyciu autorskiego kwestionariusza zawierającego 19 pytań zamkniętych i otwartych. Badaniami objęto 143 matki dzieci uczęszczających do zabrzańskich przedszkoli i klas początkowych szkół podstawowych w 2009 roku oraz użytkowniczki forum internetowego skierowanego do młodych matek. WYNIKI Świadomość młodych matek w zakresie szkodliwych substancji chemicznych potencjalnie występujących w zabawkach jest bardzo słaba. Ponad połowa badanych kobiet nie potrafiła wskazać ani jednego związku chemicznego, który stwarza zagrożenie dla zdrowia. Niemal wszystkie respondentki są nieświadome istnienia związku między narażeniem na ksenobiotyki potencjalnie występujące w zabawkach, a zaburzeniami hormonalnymi oraz zaburzeniami rozwojowymi: fizycznymi i psychicznymi. Wiedza kobiet na temat organów nadzorujących bezpieczeństwo zabawek w Polsce jest również niezadowalająca. Wykazano istotny wpływ ekswieku oraz poziomu wykształcenia na poziom percepcji ryzyka zdrowotnego związanego z wykorzystywaniem niebezpiecznych zabawek, a także na stopień znajomości instytucji sprawujących kontrolę nad bezpieczeństwem produktów dostępnych na rynku. WNIOSKI Istnieje potrzeba podjęcia działań na rzecz podniesienia świadomości społeczeństwa w zakresie bezpieczeństwa zabawek.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Cewkowo-środmiąższowe zapalenie nerek u chorej przewlekle zażywającej furosemid

W przedstawionej pracy omówiono przypadek cewkowo-śródmiąższowego zapalenia oraz wapnicy nerek u chorej długotrwale zażywającej diuretyk pętlowy (furosemid). Powikłania przewlekłej terapii furosemidem, prowadzące do zaburzeń gospodarki wapniowej, skutkują m.in. powstawaniem kamicy i wapnicy nerek . Leczeniem z wyboru, w uzasadnionych przypadkach, jest całkowite odstawienie leku moczopędnego.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne