rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zależność pomiędzy aktywnością enzymów amylolitycznych a cechami reologicznymi ciasta pszennego

Celem pracy było określenie zależności pomiędzy aktywnością enzymów amylolitycznych a cechami reologicznymi ciasta pszennego. Materiał badawczy stanowiły mąki uzyskane z ziarna odmian pszenicy ozimej: Tonacja, Turnia, Bogatka, Bamberka, Muszelka. Ziarno pochodziło z towarowej produkcji rolniczej ze zbiorów z 2011 roku. Ziarno przemielono za pomocą młyna laboratoryjnego MLU-202 firmy Bühler. W otrzymanych mąkach oznaczono liczbę opadania, cechy amylograficzne oraz właściwości reologiczne ciasta za pomocą: farinografu, alweografu i ekstensografu. Obliczono współczynniki korelacji pomiędzy liczbą opadania a cechami amylogra-ficznymi i cechami reologicznymi ciasta. Stwierdzono istotne dodatnie korelacje pomiędzy liczbą opadania a maksymalną lepkością kleiku skrobiowego i końcową temperaturą kleikowania. Wykazano, że wraz ze wzrostem aktywności enzymów amylolitycznych następowało pogorszenie właściwości reologicznych ciasta, co wyrażało się obniżeniem wodochłonności mąki, skróceniem czasu stałości i rozwoju ciasta oraz wzrostem rozmiękczenia. Wzrost aktywności enzymów amylolitycznych powodował obniżenie siły wypiekowej mąki, sprężystości ciasta oraz zwiększenie jego rozcią-gliwości. Nie stwierdzono istotnych korelacji pomiędzy liczbą opadania a parametrami oceny ekstensograficznej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie parametrów aktywności wymiany gazowej oraz plonu trzech odmian wierzby wiciowej (Salix viminalis L.) pochodzących z wieloletniej plantacji

Celem badań przeprowadzonych w latach 2010-2012 na jednorocznych, dwu- i trzyletnich pędach trzech odmian Salix viminalis: Bjor, Jorr i Tora, wyrosłych z 14. 15. i 16 letnich karp, było porównanie ich pod względem aktywności procesów asymilacji i transpiracji, a także parmetrów wpływających na te procesy, tj. przewodności szaprkowej, stężenia podszparkowego CO2, fotosyntetycznego współczynnika wykorzystania wody (WUE) i chwilowego fotosyntetycznego współczynnika wykorzystania wody (WUEI) oraz pod względem plonowania. Pomiary wymiany gazowej wykonano za pomocą analizatora gazu typu TPS-2 z kamerą PLC-4 (PP System, USA), pracującego w układzie otwartym. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że pędy jednoroczne odmiany Jorr wykazały się najkorzystniejszymi parametrami wymiany gazowej, zaś najsłabszymi trzyletnie pędy odmiany Tora. Wysoka ogólna aktywność procesów wymiany gazowej u odmiany Jorr pozwoliła mu osiągnąć największy plon biomasy pędów, niezależnie od cyklu zbio-ru. Mimo zaawansowanego wieku plantacji (14-16 rok uprawy) badane odmiany wykazały się dużą produktywnością biomasy. Prawdopodobnie, ze względu na duży przyrost masy drzewnej trzylet-nich pędów u odmiany Bjor, stanowiący ok. 58% całego trzyletniego przyrostu, znacząco większy niż u Jorr i Tora (ok. 50%), najkorzystniejszy dla tej odmiany byłby zbiór co 4 lata.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan fizyczny gleb parku dworskiego w Kozłówce, w województwie lubelskim

Przeprowadzono badania właściwości fizycznych antropogenicznych gleb
parku dworskiego w Kozłówce, w województwie lubelskim. Badane gleby reprezentowały anthrosole
(3 pedony) i technosole (2 pedony). Próbki do badań pobrano z trzech warstw (0-10, 20-30
i 40-50 cm) do cylindrów o objętości 100 cm3. Wykonano oznaczenia gęstości gleby, gęstości stałej
fazy i pojemności wodnej w różnych stanach potencjału wody. Na tej podstawie obliczono porowatość
ogólną, retencję wody: grawitacyjnej, dostępnej dla roślin, produkcyjnej i niedostępnej dla
roślin oraz pojemność powietrzną w stanie polowej pojemności wodnej. Oceniając właściwości
fizyczne badanych gleb, można stwierdzić, że anthrosole wykazywały najczęściej lepszy stan fizyczny
niż technosole. Zdecydowanie najkorzystniejszy zespół cech fizycznych prezentowała warstwa
0-10 cm w anthrosolach – gęstość gleby była bardzo mała, porowatość ogólna bardzo duża,
polowa pojemność wodna (m3·m−3) bardzo duża i duża, retencja wody dostępnej dla roślin (m3·m−3)
bardzo duża, polowa pojemność powietrzna bardzo duża i duża. Warstwę 0-10 cm technosoli należy
również ocenić pozytywnie – gęstość gleby była bardzo mała i mała, porowatość ogólna bardzo
duża i duża, polowa pojemność wodna (m3·m−3) duża, retencja wody dostępnej dla roślin (m3·m−3)
duża i średnia, polowa pojemność powietrzna duża.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka jakości sensorycznej i stanu mikrobiologicznego rynkowych pasztetów mięsnych

Celem pracy była charakterystyka jakości sensorycznej oraz stanu mikrobiologicznego rynkowych pasztetów mięsnych dostępnych w handlu detalicznym m.st. Warszawy. Badania przeprowadzono na 19 sortymentach, próbki pobierano w trzech seriach. Przeprowadzone badania obejmowały jakościową i profilową ocenę sensoryczną (profil zapachu i smaku) oraz badania mikrobiologiczne (oznaczenie ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych mezofilnych oraz obecności pałeczek grupy coli). Badane wyroby charakteryzowały się jakością sensoryczną, mieszczącą się w środkowym zakresie skali, od 5,4 punktów do 6.6punktów, żaden z badanych sortymentów nie został zdyskwalifikowany. W profilu smaku i zapachu nie stwierdzono zmian wskazujących na obniżenie wyróżników jakościowych. Pomimo uzyskania bardzo niskich wartości niepożądanych wyróżników jakości takich jak kwaskowy, metaliczny zapach czy gorzki, przypalony, kwaśny smak, nie miało to wpływu na ogólną ocenę tego typu wyrobów. Badane próbki nie budziły zastrzeżeń odnośnie stanu mikrobiologicznego.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie korelacji pomiędzy przewodnością elektryczną i zawartością popiołu w wybranych miodach pszczelich

Celem pracy było wyznaczenie współzależności między zawartością popiołu
i przewodnością elektryczną wybranych miodów pszczelich. Do badań wykorzystano 46 próbek miodów
pszczelich różnych odmian: akacjowy (2), gryczany (4), lipowy (3), rzepakowy (6), wielokwiatowy (13),
wrzosowy (2), nektarowo-spadziowy (3), spadziowy (5), malinowy (1), mniszkowy (1), eukaliptusowy
(1), kasztanowy (1), lawendowy (1), pomarańczowy (1), rozmarynowy (1) i jedwabny (1). Próbki miodów
zakupiono w warszawskich sklepach detalicznych lub pozyskano bezpośrednio od pszczelarza.
Zawartość popiołu w analizowanych próbkach mieściła się w granicach od 0,03% do 0,99%, natomiast
przewodność elektryczna kształtowała się od 0,10 mS·cm-1 do 1,52 mS·cm-1. Wyniki badań pozwoliły
stwierdzić, iż ścisła zależność pomiędzy przewodnością właściwą a zawartością popiołu sugeruje równoważność
obu metod do wyznaczania sumy składników mineralnych, dzięki czemu można znacznie skrócić
czas analiz wykorzystując konduktometrię do oznaczania zawartości popiołu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wilgotności materiału i średnicy komory na parametry zagęszczania miskanta olbrzymiego

Praca jest kontynuacją badań nad określeniem wpływu wilgotności materiału i parametrów komory na zagęszczanie materiałów biologicznych. Przedstawiono wyniki badań nad określeniem wpływu warunków zagęszczania miskanta olbrzymiego na parametry procesu i wytrzymałość aglomeratu. W badaniach wykorzystano maszynę wytrzymałościową ZWICK typ ZO2O/TN25 oraz zespół prasujący z matrycą zamkniętą o trzech średnicach komory 12 mm, 15 mm i 18 mm. Określono zależności pomiędzy gęstością materiału w komorze i aglomeratu, stopniem zagęszczenia aglomeratu, nakładami pracy na zagęszczanie, współczynnikiem podatności materiału na zagęszczanie oraz odpornością mechaniczną aglomeratu a wilgotnością miskanta dla trzech średnic komory. Wykazano, że parametry zagęszczania w różnym stopniu zależą od wilgotności miskanta olbrzymiego i średnicy komory matrycy. Zwiększenie wilgotności polepsza podatność materiału na zagęszczanie oraz pogarsza jakość aglomeratów pod względem ich wytrzymałości.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ fizycznej i amylolitycznej modyfikacji ziarna kukurydzy i produktów przemiału na zawartość wybranych składników

Celem pracy było określenie wpływu fizycznej i amylolitycznej modyfikacji ziarna kukurydzy na zawartość wybranych składników w uzyskanych produktach. Materiałem badawczym były ziarna kukurydzy handlowej typu flint, odmiany Delitop, poddane przemiałowi „na sucho”. Uzyskano cztery asortymenty przemiału ziarna kukurydzy: łom (2,5- 6,0 mm), kaszę (0,75- 1,25 mm), kaszkę (0,25-0,75 mm), mąkę (< 0,25 mm), które wraz z ziarniakiem (około 10 mm) stanowiły pięć surowców poddanych modyfikacji amylolitycznej i fizycznej. Zaproponowana w niniejszej pracy modyfikacja amylolityczna, polegająca na hydrotermicznej obróbce mieszaniny reakcyjnej enzymami amylolitycznymi (jednoczesne działanie α-amylazy i amylazy maltogennej) wraz z modyfikacją fizyczną, polegającą na rozdziale zawiesiny poreakcyjnej na dwie fazy, umożliwia otrzymanie nowych modyfikatów ziarna kukurydzy lub produktów jego przemiału, charakteryzujących się zmienioną zawartością wybranych składników (zwiększenie zawartości białka i tłuszczu, zmniejszenie zawartości skrobi). Uzyskane modyfikaty kukurydziane – ze względu na zawartość wybranych składników – mogą być stosowane jako składniki wyrobów spożywczych, a także jako komponenty mieszanek paszowych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie teksturometru do wyznaczania wodochłonności mąki żytniej o zróżnicowanej zawartości popiołu

Celem pracy było opracowanie optymalnej metody umożliwiającej pomiar
wodochłonności mąki żytniej teksturometrem. Przeprowadzone badania miały na celu opracowanie
metodyki pomiaru tego parametru w odniesieniu do mąki o dużej zawartości okrywy owocowonasiennej
(otrąb) i porównanie wyników z powszechnie stosowanym Farinografem firmy Brabender
oraz sporadycznie używaną wytłaczarką RWAM firmy Simon. Na podstawie przeprowadzonych
badań stwierdzono, że oznaczenie wodochłonności całoziarnowej mąki żytniej przy użyciu Farinografu
firmy Brabender nie było możliwe, natomiast z zastosowanim teksturometru oraz wytłaczarki
RWAM, określenie wodochłonności wszystkich badanych typów mąki żytniej stało się wykonalne.
Wartości wodochłonności mąk żytnich o małej zawartości popiołu, oznaczone teksturometrem były
porównywalne i skorelowane z oznaczonymi Farinografem i wytłaczarką RWAM, dzięki czemu
sposoby wyznaczania tego parametru wszystkimi metodami mogą być stosowane zamiennie. Teksturometr
wyposażony w odpowiednią przystawkę – cylinder, dzięki uzyskaniu wiarygodnych
wyników dla mąk różnego typu i ze względu na częste stosowanie tego urządzenia w laboratoriach
badawczych, można polecić do oznaczania wodochłonności.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ przedsiewnej stymulacji laserowej nasion i dokarmiania mikroelementami (B, Mo) na plonowanie nasiennej, tetraploidalnej koniczyny czerwonej w czteroletnim użytkowaniu

W latach 2006-2009 przeprowadzono badania z tetraploidalną koniczyną czerwoną,
odmiany ‘Terenia’, uprawianą na nasiona. W eksperymencie uwzględniono dwa czynniki:
1. przedsiewną stymulację nasion laserem He-Ne, o gęstości powierzchniowej mocy 4 i 8 mW·cm-2,
stosowaną 1- i 3- krotnie. 2. dokarmianie roślin w fazie pąkowania z drugiego pokosu borem i molibdenem
(0; 0,15 B + 0,01 Mo; 0,30 B + 0,02 Mo; 0,45 B + 0,03 Mo kg·ha-1). Koniczynę uprawiano
w cyklu 4-letnim. Największy wpływ na plony nasion miały warunki meteorologiczne, kiedy to okres
wegetacji wynosił 104 dni, średnia temperatura powietrza 18,4oC, a suma opadów 233,6mm. Plony
nasion tetraploidalnej koniczyny czerwonej wahały się od 485 (2008 r.) do 692 kg·ha-1 (2007). Już najniższa dawka mikroelementów (B – 0,15 i Mo – 0,01 kg·ha-1) istotnie zwiększała liczbę nasion
w główce i procent ich osadzenia oraz plony zebrane i potencjalne. Wyższe dawki boru i molibdenu,
w porównaniu z najniższą, nie spowodowały uzasadnionych statystycznie różnic w plonach nasion
i wymienionych elementach ich struktury. Przedsiewna stymulacja nasion światłem lasera istotnie
zwiększała tylko liczbę roślin na 1 m2 po wschodach oraz plony zielonej i suchej masy ściernianki.
W sprzyjających warunkach pogodowych możliwa jest uprawa tetraploidalnej koniczyny czerwonej na
nasiona w czteroletnim cyklu (I rok: wsiewka w jęczmień jary – zbiór ziarna jęczmienia i ściernianki;
II, III, IV rok: zbiór pierwszego pokosu na paszę, a drugiego na nasiona).

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ enzymów wspomagających na skład chemiczny i lepkość zacierów z pszenżyta

W pracy oceniano wpływ dodatku preparatów enzymów wspomagających (ksylanazy, pullulanazy, celulazy i celobiazy) do zacierów z pszenżyta, przygotowanych metodą bezciśnieniowego uwalniania skrobi (BUS) na ich skład fizyko-chemiczny, lepkość oraz wskaźniki fermentacji. Fermentację prowadzono systemem trzydobowym w temperaturze 28-30°C, z udziałem suszonych drożdży gorzelniczych Saccharomyces cerevisiae, rasy As4. Na podstawie otrzymanych wyników stwierdzono wpływ dodatku enzymów wspomagających na własności reologiczne i skład fizyko-chemiczny, zarówno zacierów słodkich (ekstrakt, cukry redukujące, dekstryny, lepkość), jak i odfermentowanych (ekstrakt pozorny, ekstrakt rzeczywisty, alkohol, cukry redukujące, dekstryny) oraz przebieg fermentacji. W próbach fermentacyjnych, zawierających ksylanazę, pullulanazę oraz celulazę i celobiazę zaobserwowano poprawę dynamiki procesu fermentacji – szybsze zafermentowanie i krótszy czas trwania procesu w porównaniu z próbą kontrolną (bez dodatku enzymów wspomagających). W zależności od rodzaju zastosowanych enzymów pomocniczych, wydajność fermentacji mieściła się w granicach od 88,10% (zacier z ksylanazą) do 94,92% wydajności teoretycznej (zacier z celulazą i celobiazą) i była znacząco wyższa niż w próbie kontrolnej (65,60%).

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości fizyczne proszków otrzymanych metodą suszenia rozpyłowego modelowych roztworów glukozy, fruktozy i ich mieszanin

Celem pracy było wysuszenie roztworów modelowych glukozy, fruktozy i ich mieszanin oraz zbadanie właściwości fizycznych otrzymanych proszków. Roztwory suszono metodą rozpyłową z dodatkiem maltodekstryny (stężenie roztworów 20, 30 i 40% s.s.). W otrzymanych proszkach określono: zawartość wody, aktywność wody, gęstość nasypową luźną i utrzęsioną, gęstość pozorną, sypkość oraz zwilżalność. W celu określenia wielkości cząstek proszków wykonano zdjęcia mikroskopowe. Stwierdzono, że wśród zastosowanych roztworów modelowych najgorszymi właściwościami suszarniczymi charakteryzuje się fruktoza. Prawidłowe suszenie jej roztworu możliwe było tylko przy stężeniu 20%. Zawartość wody i aktywność wody w otrzymanych proszkach zależała od stężenia roztworu, wykazując większe wartości przy większych stężeniach. Największą gęstością nasypową charakteryzowały się proszki otrzymane z roztworów 40%-owych. Otrzymane proszki charakteryzowały się dobrą i średnią sypkością oraz błyskawiczną rozpuszczalnością.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany wybranych cech jakości bulw ziemniaka w czasie przechowywania

Badania miały na celu określenie zmian zawartości suchej masy, skrobi, cukrów redukujących (glukoza + fruktoza) i sumy cukrów (glukoza + fruktoza + sacharoza) w bulwach 19 odmian ziemniaka w czasie przechowywania (lata 2006-2011). Analizy składników chemicznych oraz ocenę ciemnienia miąższu bulw surowych i po ugotowaniu prowadzono po zbiorze oraz po 7 miesiącach przechowywania w temperaturach 5°C i 8°C. Poziom badanych składników zależał od odmiany i temperatury przechowywania. Zawartość suchej masy, cukrów redukujących i sumy cukrów zwiększała się w czasie przechowywania. Wykazano zależności między zawartością cukrów redukujących po zbiorze a ich akumulacją w czasie przechowywania oraz między zawartością skrobi a zawartością cukrów redukujących. Bulwy odmiany Miłek, Benek i Marlen miały niską zawartość cukrów redukujących i sumy cukrów po przechowywaniu w temperaturach 5 i 8°C. Wysoką zawartością sumy cukrów (> 1%) cechowały się odmiany Bellarosa, Roxana i Zagłoba. Intensywność ciemnienia miąższu bulw surowych wzrastała po przechowaniu. Wszystkie badane odmiany charakteryzowały się bardzo małym i małym ciemnieniem bulw po ugotowaniu. Temperatura przechowywania nie wpływała istotnie na tę cechę.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Opis i analiza zmienności wskaźnika surowości suszy Palmera na obszarze Polski w okresie 1901-2000

W opracowaniu o metodycznym charakterze podjęto próbę oceny stanu uwil-gotnienia obszaru Polski w stuleciu 1901-2000, wyrażonego przez zmodyfikowane wskaźniki suro-wości suszy Palmera. Podstawę opracowania stanowią dane pozyskane z bazy Climatic Research Unit uporządkowane w regularnej strukturze węzłów sieci geograficznej o rozdzielczości 0,5o szerokości i długości geograficznej. Przeanalizowano je przy pomocy różnych metod i technik staty-stycznych. Posłużyły do liczbowego opisu zróżnicowania zjawiska suszy – mierzonego indeksem PDSI (Palmer Drought Servity Index) – w przestrzeni i czasie. W badanym stuleciu w silniejszym stopniu zagrożone suszą były południowe i centralne obszary Polski, a zjawisko ostrej suszy notowano częściej we wschodnich rejonach kraju. W pierwszym półwieczu tendencje narastania zjawisk suszy objęły środkową strefę wybrzeża Bałtyku i Pojezierza Pomorskiego oraz wschodnie rejony Pojezierza Mazurskiego, Roztocza i Wyżyny Lubelskiej. Natomiast w drugim - stwierdzono nasile-nie się zjawiska suszy w południowo-wschodnich i centralnych regionach Polski, a w całym stuleciu był charakterystyczny dla prawie całego obszaru kraju. W większości przypadków przeciętne opady malały z szerokością, a temperatury z długością geograficzną. Dominującym rytmem wahań wskaź-nika suszy były okresy 11-12 oraz 35-letnie (40% notowanych przypadków). Intensywność suszy, w sytuacji rozwoju strefowej cyrkulacji, zmniejszała się wyraźnie w kierunku północnym i północo-wschodnim Polski, a w okresie jej osłabienia nie wykazywała wyraźnego ukierunkowania.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ parametrów blanszowania oraz metody suszenia na właściwości mechaniczne suszonych pieczarek

Celem pracy było zbadanie wpływu parametrów blanszowania oraz metod suszenia na właściwości mechaniczne suszonych pieczarek. Materiałem badawczym były pieczarki odmiany Agarcius bisporus, krojone w plastry grubości 5 mm, które poddawano blanszowaniu w wodzie przez 15, 30, 45 i 60 minut w temperaturze 60oC oraz przez 3 minuty w 95oC. Następnie materiał suszono trzema metodami: sublimacyjną (zamrażanie w –18 i –40oC), konwekcyjną oraz mikrofalowo-konwekcyjną. Właściwości mechaniczne określono przeprowadzając test zginania suszy sublimacyjnych i konwekcyjnych i test cięcia suszu mikrofalowego. Zdjęcia mikroskopowe wykazały znaczne zniszczenie struktury wewnętrznej pod wpływem wstępnej obróbki termicznej. Susze sublimacyjne, zamrażane w –40oC charakteryzowały się największymi wartościami pracy łamania podczas testu zginania. Jednocześnie, w wyniku zamrażania w wyższej temperaturze otrzymywano liofilizaty mniej odporne na odkształcenia. Najwyższymi siłami cięcia charakteryzowały się susze mikrofalowo-konwekcyjne wstępnie blanszowane w temperaturze 60oC przez krótszy czas. Analizując różne metody suszenia, nie stwierdzono jednoznacznego wpływu parametrów wstępnego blanszowania na właściwości mechaniczne pieczarek. Był on zależny od zastosowanego sposobu usuwania wody.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości fizyczne chleba pszennego wypiekanego z ciasta o zróżnicowanych parametrach

Celem pracy była ocena właściwości fizycznych chleba pszennego wytwarzanego z ciasta charakteryzującego się zmienną wydajnością (155, 160 i 165%) i temperaturą (22, 28, 34oC). Metoda wypieku polegała na bezpośrednim wymieszaniu składników i prowadzeniu ciasta. Chleb poddawano ocenie, na którą składały się następujące cechy: objętość, masa właściwa, porowatość i biel miękiszu, wilgotność oraz wskaźnik twardości miękiszu. Badania wykazały, że zmiany wydajności ciasta i temperatury powodowały istotnie różne wyniki cech fizycznych chleba. Największą objętością odznaczały się chleby wypiekane z ciasta o wydajności 160% a najmniejszą objętość i największą twardość miały chleby z ciasta o wydajności 155%. Największą wilgotność miały chleby wypiekane z ciasta o najwyższej wydajności 165%. Dodatkowo wzrost temperatury z 22 do 28oC powodował znaczne zwiększenie objętości pieczywa i spadek twardości miękiszu. Najlepszy chleb uzyskano z ciasta o wydajności 160% i temperaturze 28oC, charakteryzował się on dużą objętością dostateczną oceną porowatości przy jednocześnie małej twardości.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość pozostałości pestycydów chloroorganicznych w wybranych mrożonych warzywach z rynku lubelskiego

W przeprowadzonych analizach oznaczono pozostałość 16 pestycydów
chloroorganicznych: Alachlor, Aldryna, α-Endosulfan, β-Endosulfan, Chlorotalonil, Cypermetryna,
Deltametryna, Dichlofluanid, Dieldryna, Heksachlorobenzen, Heptachlor, p,p’ – DDT, p,p’ –
Metoksychlor, Propachlor, Trifluralin, λ-Cyhalotryna w mrożonych warzywach pochodzących
z rynku lubelskiego zebranych w latach 2008 i 2009. W przeprowadzonych badaniach do oczyszczania
próbek wykorzystano metodę ekstrakcji w fazie stałej (SPE) (według J. T. Baker) i chromatografię gazową z detektorem wychwytu elektronów (ECD). Wszystkie próby z roku 2009 zawierały
minimum jedną pozostałość środków ochrony. Badania przeprowadzone na próbach wybranych
warzyw pochodzących z tych lat z rynku lubelskiego świadczą o tendencji wzrostowej zawartości
pestycydów chloroorganicznych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zanieczyszczenia gleb Bagien Błędowskich metalami ciężkimi

Celem badań była ocena stopnia zanieczyszczenia gleb Bagien Błędowskich metalami ciężkimi oraz określenie zależności pomiędzy zawartością węgla organicznego w tych glebach a koncentracją metali ciężkich. Stwierdzono, że gleby Bagien Błędowskich charakteryzowały się wysoką i silnie zróżnicowaną zawartością metali ciężkich pomiędzy poszczególnymi typami gleb, jak również w poszczególnych poziomach glebowych. Na podstawie analizy uzyskanych wyników można stwierdzić, że zawartość Cd i Pb w badanych glebach przekraczała wartości dopuszczalne dla gleb terenów chronionych (grupa A), jak również dla gleb gruntów rolnych (grupa B) oraz w niewielkiej części badanych profili także dla gleb terenów przemysłowych, użytków kopalnych, terenów komuni-kacyjnych (grupa C). Zawartość Cu, Cr, i Ni tylko w części badanych profili glebowych przekraczała wartości dopuszczalne dla gleb terenów chronionych (grupa A). Analiza statystyczna otrzymanych wyników wykazała że zawartość większości badanych metali ciężkich w glebach Bagien Błędowskich była istotnie dodatnio skorelowana z zawartością węgla organicznego.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo