rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Postmodernizm rosyjski i jego antycypacje. Red. A. Gildner, M. Ochniak, H. Waszkielewicz. Kraków: Collegium Columbinum 2007

Postmodernizm rosyjski i jego antycypacje. Red. A. Gildner, M. Ochniak, H. Waszkielewicz.Kraków: Collegium Columbinum 2007,

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
SPECYFIKA PREZENTACJI FOLKLORU KOMIAKÓW W LITERATURZE LUDOZNAWCZEJ KRAJU KOMIXIX W.

W artykule podjęto problem badania ludoznawczej prozy dokumentalnej, powstałej z inicjatywy inteligencji zamieszkującej Kraj Komi w XIX w. W charakterze materiału egzemplifikacyjnego wykorzystano teksty folkloru i wypowiedzi o twórczości ludowej komiaków. Ta dziedzina kultury duchowej stanowiła jeden z czynników kształtujących mentalność i poczucie tożsamości narodowej komiaków, przez badaczy była jednak postrzegana w kategoriach gatunkowych charakterystycznych dla folkloru rosyjskiego. Wszelki brak analogii w tym zakresie prowadził badaczy do błędnego wniosku o wtórności tradycji ludowej Komi i jej ubóstwie twórczym w stosunku do folkloru rosyjskiego.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
INWENCJA TWÓRCZA W BAJCE LUDOWEJ: PRZYPADEK EFIMII GRIGORIEWNY PADKINY

Artykuł dotyczy relacji między bajkowym kanonem a indywidualną inwencją twórczą w repertuarze Efimii Padkiny, jednej z najbardziej utalentowanych gawędziarek przełomu wieku XX i XXI. Analiza korpusu tekstów wykonywanych przez narratorkę świadczy o jej znakomitej znajomości tradycji opowiadania bajek, zasad tzw. ceremoniału gawędziarskiego, a jednocześnie o umiejętności harmonijnego włączenia do kanonicznego tekstu elementu improwizacji, polegającej np. na psychologizacji bohaterów, wyjaśniania motywów ich postępowania. Będąc wypadkową tradycji i inwencji, repertuar Padkiny jest swego rodzaju refleksją nad kanonicznymi bajkowymi wątkami i motywami, próbą odzwierciedlenia w nim własnego doświadczenia życiowego i upodobań artystycznych.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
POSTAĆ TIUWE W PRACACH KALISTRATA ŻAKOWA I W USTNYCH OPOWIEŚCIACH POCZĄTKU XXI WIEKU

W artykule dokonano analizy tekstów o bohaterze lokalnej tradycji ludowej – Tiuwe, pojawiającego się w zapisach etnograficznych Kalistrata Żakowa oraz jego twórczości literackiej. Autorzy opracowania zestawili je ze współczesnymi materiałami, zebranymi w czasie badań terenowych przeprowadzonych na początku XXI wieku.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
GRAFFITI W POSTAPOKALIPTYCZNYM ŚWIECIE (KYS’ T. TOŁSTOJ I STACJA-WIDMO A. KALINKINY)

Powieści Kys’ Tatiany Tołstoj i Stacja-widmo Anny Kalinkiny zbliża temat – świat (dawna Moskwa) po kataklizmie jądrowym. Obie autorki wykorzystały motyw tekstów-graffiti, które pojawiają się zarówno jako ślad ludzkiej aktywności sprzed kataklizmu, jak i efekt działalności mieszkańców postatomowego świata. Celem artykuł jest porównanie funkcji motywu graffiti w obu powieściach. Wnioski z analizy wskazują, że w powieści Kys’ nieoficjalne napisy dowodzą umysłowej degradacji mieszkańców byłej Moskwy, natomiast w Stacji-widmo graffiti są świadectwem refleksyjności bohaterów, która daje nadzieję na progres ludzkości nawet w postapokaliptycznym świecie.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
WIACKIE PODANIA O HEROSACH I ICH ODZWIERCIEDLENIE W TWÓRCZOŚCI BORYSA PORFIRJEWA

W dorobku twórczym wiackiego pisarza Borysa Porfirjewa ważne miejsce zajmuje temat sportu i sportsmenów, uprawiających zwłaszcza dyscypliny siłowe. Portretując ich, pisarz wykorzystywał różnego rodzaju źródła dokumentalne, a także podania ludowe o herosach, które były dobrze znane w jego środowisku, gdyż publikowano je w prasie. Pisarz wykorzystał liczne motywy podaniowe, głównie dotyczące nadzwyczajnej siły protagonistów, do charakterystyki bohatera swojej powieści Wojownicy (ros. Борцы).

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
MOTYWY PASTORALNE W FOLKLORZE PIEŚNIOWYM OBWODU KEMEROWSKIEGO

W artykule dokonano analizy motywów i postaci charakterystycznych dla literatury pastoralnej, które stały się jednym z głównych źródeł inspiracji ludowej pieśni pasterskiej. Odwołując się do materiałów ekspedycji terenowych prowadzonych na obszarze Obwodu Kemerowskiego, autorka omawia sposoby nawiązywania przez wykonawców ludowych do wzorca literackiego oraz określa funkcje motywów uwodzenia i obdarowywania, które nadają pieśni pasterskiej charakter zbliżony do okrutnego romansu.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
ORALNO-FOLKLORYSTYCZNE ŹRÓDŁA INICJACJI LITERACKIEJ DZIECKA

W porządku kształtowania się czytelniczych doświadczeń dziecka etap najwcześniejszy – można go nazwać literacką inicjacją – wiąże się z obecnością dorosłego pośrednika lektury, przekształcającego nie znane jeszcze dziecku pismo w zrozumiałą dla niego formę dźwiękową. Jest to etap niezwykle istotny, często decydujący o charakterze i zakresie przyszłych samodzielnych kontaktów z literaturą. Przekaz oralny oznacza nie tylko głośne odczytanie tekstu wydrukowanego w książce, ale także jego interpretację, umożliwia również utrzymywanie stałego i bliskiego kontaktu ze słuchaczem, uwzględnianie jego oczekiwań i życzeń. Szczególnie ważny obszar przedczytelniczych doświadczeń dziecka wiąże się z baśnią, z której rudymentami zapoznawane jest ono już we wczesnym dzieciństwie. W szczególnie udanych aktach komunikacyjnych, gdy bajka jest „opowiadana” nie zaś „odczytywana”, opowiadanie czarodziejskich historii stać się może ważnym wydarzeniem międzyludzkim, pełniącym funkcje integracyjne, niekiedy także, o czym pisał B. Bettelheim, psychoterapeutyczne. W tym bezpośrednim face to face typie kontaktu między mówiącym a słuchaczem dostrzec można pewne podobieństwa do modelu komunikacji folklorystycznej. Wyrażają się one w przystosowywaniu opowiadanej fabuły do realiów sytuacji komunikacyjnej uwzględniającym oczekiwania dziecka (wariantywność) a także w skoncentrowaniu się przez mówiącego na samym kontakcie z odbiorcą (funkcja fatyczna). Dziecko słuchające ulubionych baśni w wykonaniu bliskiej mu osoby doświadcza pozytywnych emocji niezbędnych dla ukształtowania się postawy niezbędnej do późniejszego samodzielnego uczestniczenia w kulturze literackiej związanego z radością czytania, zdobywa ponadto pierwsze kompetencje literackie w zakresie rozpoznawania gatunków i typów wypowiedzi artystycznej.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
„STRASZNE” I PARODYSTYCZNE ELEMENTY W TWÓRCZOŚCI O. SOMOWA (KIKIMORA) I A. ORŁOWA (DIABELSKIE NOCE)

Tematem artykułu są relacje łączące folklor i literaturę rozpatrywane na przykładzie opowiadania Oresta Somowa Kikimora oraz opowieści Aleksandra Orłowa Diabelskie noce. Zapożyczenia z folkloru, dotyczące głównie zjawisk tajemniczych i przerażających, pojawiały się przeważnie w komicznym kontekście, nadając wymienionym utworom charakter wyraźnie parodystyczny. Tego rodzaju ujęcie materiału folklorystycznego, określanego niekiedy mianem „trzeciej kultury”, było charakterystyczne zarówno dla twórców uznanych w środowisku, jak i pisarzy wywodzących się z ludu.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
OPOWIADANIA O „STRASZNYCH” WRÓŻBACH W KONTEKŚCIE OBRZĘDOWOŚCI BOŻONARODZENIOWEJ MIESZKAŃCÓW WSI ŁOJMA

Tematem artykułu są opowieści o wróżbach zapisane na początku XXI wieku w czasie badań terenowych od mieszkańców rosyjskiej wsi Łojma, znajdującej się na terytorium Republiki Komi. Dużą grupę tekstów tworzą relacje o tzw. „strasznych” wróżbach, w czasie których mogło dojść do kontaktu z siłą nieczystą. Ich istotnym elementem kompozycyjnym są specjalne formuły wypowiadane na początku i na końcu czynności wróżebnych. Ich znajomość jest koniecznym warunkiem prawidłowego przeprowadzenia obrzędu.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
ЭВОЛЮЦИЯ СЮЖЕТА О ДОН ЖУАНЕ В РУССКОЙ ЛИТЕРАТУРЕ. (ОТ НАРОДНОГО ПРЕДАНИЯ К МИФУ НОВОГО ВРЕМЕНИ)

W niniejszym artykule analizie poddano sześć utworów opartych na fabule donżuanowskiej, które powstały pod piórem pisarzy rosyjskich na przestrzeni 150 lat. Naszym zadaniem było prześledzenie ewolucji dwóch głównych motywów składających się na fabułę donżuanowską. Punktem wyjścia dla rozważań posłużyła ludowa osnowa legend o uwodzicielu i zemście zza światów. W każdym z analizowanych utworów staraliśmy się prześledzić różne sposoby opracowania wspomnianych motywów ze wskazaniem źródeł, na które bardziej lub mniej świadomie powoływali się ich twórcy.
        Analiza doprowadziła nas do wniosku, że ludowa osnowa historii o Don Juanie stanowi ważny etap w jej ewolucji, którego nie należy pomijać w badaniach. Trzeba jednak pamiętać, że pierwsze znaczące opracowanie historii o Don Juanie na gruncie literatury rosyjskiej pojawiło się dopiero w roku 1830, tj. w czasie, kiedy istniała już bogata tradycja europejska w tym zakresie, a legenda mająca swe korzenie w folklorze hiszpańskim zdążyła się przekształcić w mit nowożytny. Badania nad wybranymi tekstami stanowią dowód, że pisarze rosyjscy częściej niż do tradycji ludowej sięgali do tradycji literackiej, modnych koncepcji filozoficznych czy psychologicznych oraz aktualnych zagadnień natury obyczajowej i etycznej.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Recenzja książki Tadeusz Szczerbowski, Polskie i rosyjskie słownictwo slangowe, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2018, 392 s.

Рецензия на Tadeusz Szczerbowski, Polskie i rosyjskie słownictwo slangowe, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2018, 392 s.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Przedstawić nieprzedstawialne. "Przypowieści" Lwa Gomolickiego jako świadectwo Zagłady

Przedstawić nieprzedstawialne. Cykl Lwa Gomolickiego Przypowieści jako świadectwo Zagłady
        W artykule podjęto próbę analizy i interpretacji cyklu wierszy Lwa Gomolickiego pt. Przypowieści. Cykl ten, napisany w latach 1942-1944 w okupowanej Warszawie, jest poetyckim zapisem okupacyjnego terroru i eksterminacji warszawskich Żydów. Gomolicki relacjonuje faszystowskie zbrodnie, jednocześnie widząc w nich przejaw całkowitego upadku człowieka i kultury, degradacji ładu etycznego i ontologicznego. Przypowieści należą do literatury Holocaustu, są efektem zetknięcia się Gomolickiego z tzw. doświadczeniem granicznym.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Мировой человек – миф или концепт? К образу Всечеловека в творчестве Михаила Пришвина

Мировой человек – миф или концепт? К образу Всечеловека в творчестве Михаила Пришвина
        Статья посвящена изучению концепта «всечеловек» в творчестве русского писателя Михаила Пришвина. Идея всечеловеческого единства, свойственная русской мысли, нашла выражение в символе Весьчеловек. Образ-символ рассматривается через соотношение коллективных форм и личности, исследуется его языковая форма, концептуальное наполнение, развитие образа в корпусе дневников Пришвина. Попутно автор касается проблемы сектантства в русской культуре и радикализации коллективной жизни в начале XX века в большевизме. В качестве метода привлекаются герменевтические разработки Вардана Айрапетяна в области русского фольклора. Весьчеловек соотносится с мифологемой первочеловека и с герменевмой «мировой человек», воплощающей архаичную идею спасения.
         
        Wszechświatowy człowiek – mit czy koncept? Wobec postaci wszechświatowego człowieka w twórczości Michaiła Priszwina
        Artykuł jest poświęcony badaniu konceptu Wszechczłowieka (ros. всечеловек) w twórczości rosyjskiego pisarza Michaiła Priszwina. Idea wszechjedności, wszechludzkiej jedności jest właściwa rosyjskiej myśli filozoficznej i ukształtowała się jako postać-symbol „cały człowiek” (ros. Весьчеловек). Ten symbol rozpatruje się przez ścisły związek  kolektywizmu i osobowości, indywidualizmu, ponadto bada się rozwój postaci we wszystkich tomach dzienników Priszwina oraz konceptualne napełnenie symbolu. Autor porusza problem między innymi sekt (chłystów) i radykalizacji kolektywizmu w bolszewizmie. Jako metodę badawczą autor wykorzystuje główne tezy hermeneutyki Wardana Hayrapetyana dotyczące rosyjskiego folkloru i rosyjskiej samoświadomości. Pojęcie „cały człowiek” koreluje z hermeneumą „wszechświatowego człowieka”, która wskazuje na archaiczną ideę ocalenia.  
         
        The world of man – the myth or a concept? To the Allman's image in Mikhail Prishvin's creativity
        Article is devoted to studying of a concept all-unity, all-man (rus. всеединство, всечеловек) in works of the Russian writer Mikhail Prishvin. The idea of All-unity, of unity common to all mankind peculiar to the Russian thought has found expression in a symbol All-man (rus. Весьчеловек). The image-symbol is considered through a ratio of collective forms and personalitys, his language form, conceptual filling, development of an image in the case of diaries of Prishvin is investigated. In passing the author concerns a sectarianism problem in the Russian culture and radicalization of collective life at the beginning of the 20th century in the Bolshevism. As a method hermeneutical developments of Vardan Hayrapetyan in the field of the Russian folklore are attracted. The symbol of the Allman corresponds to a mytheme of a first-man and with hermeneum the man of world (the world person), embodying the archaic idea of rescue.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Об одном из способов воспроизводимости многословных единиц (на материале русского языка)

W artykule podjęto zagadnienie odtwarzalności jednostek wielowyrazowych poprzez umieszczanie ich na tzw. koszulkach z napisami. Na podstawie rosyjskojęzycznego materiału wyekscerpowanego z witryn firm internetowych specjalizujących się w produkcji i sprzedaży koszulek autor prezentuje przykłady użycia przysłów, powiedzeń, frazeologizmów oraz słów skrzydlatych, uwzględniając stopień ich modyfikacji.
        Prezentowane frazemy omówiono również w odniesieniu do teorii aktów mowy, a w konkluzji autor proponuje, by w tym aspekcie badań mówić jedynie o potencjale illokucyjnym napisów na koszulkach, ponieważ rzeczywiste intencje nadawcy (użytkownika koszulki) nie są jednoznaczne.
         
         

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Wanda Supa: Biblia a współczesna proza rosyjska. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku 2006

recenzja Wanda Supa: Biblia a współczesna proza rosyjska.Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku 2006

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Steganografia w staroobrzędowych księgach z kolekcji klasztoru w Wojnowie

Zoja Jaroszewicz-Pieresławcew, Helena Pociechina, Joanna Orzechowska
        prz.ru@op.pl
         
        Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Olsztyn, Poland
        STEGANOGRAFIA W STAROOBRZĘDOWYCH KSIĘGACH Z KOLEKCJI KLASZTORU W WOJNOWIE
        Streszczenie
        Działalność wydawnicza staroobrzędowców poza krótkimi okresami „swobód obywatelskich” w historii Rosji była nielegalna i przebiegała w warunkach konspiracji. Ujawnienie adresu staroobrzędowej drukarni kończyło się aresztowaniem jej właściciela i pracowników oraz konfiskatą sprzętu i gotowej produkcji. Dlatego w metryczkach drukowanych książek najczęściej pomijano informację o miejscu prowadzenia działalności wydawniczej lub zamieszczano fałszywe dane. W artykule autorki zwracają uwagę na jeszcze jeden sposób szyfrowania - steganografię, czyli takie umieszczenie danych, by osoby postronne nie domyślały się istnienia ukrytej informacji. W kolekcji ksiąg z klasztoru w Wojnowie odnaleziono trzy przypadki zastosowania steganografii. W miejscu przeznaczonym do zapisu kolejnych numerów kart (na dolnym marginesie) lub na marginesie grzbietowym umieszczono pojedyncze litery lub grupy tworzące zapis, informujące o nazwie, miejscu lub właścicielu staroobrzędowej drukarni.
        STEGANOGRAPHY IN THE OLD BELIEVERS’ VOLUMES FROM THE COLLECTION OF THE MONASTERY IN WOJNOWO
        Summary
        In the history of Russia the printing activity of Old Believers, apart from brief periods of ‘civic freedoms’, was illegal and undertaken under cover. Revealing the address of Old Believers printing house resulted in arresting its owner and employees as well as confiscating equipment and the already printed volumes. Thus, the information about the place of publi-cation was missing from the colophons or false data were given. In their article, the authors focus especially on different way of encoding messages, i.e. steganography, which consists in such a way of providing information that only the person who is supposed to decipher it will actually do it. In the collection of volumes from Wojnowo three cases of steganography have been identified. Single letters or groups of letters constituting an inscription informing about the name of the Old Believers’ printing house, its place or owner, were placed on the bottom or backbone margins of volumes, where page numbers should have been put.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Dostojewski o nieśmiertelności duszy i raju pozaziemskim

Grzegzorz Przebonda
        Uniwersytet Jagielloński, Kraków, Poland
        greg6@gmail.com
         
        DOSTOJEWSKI O NIEŚMIERTELNOŚCI DUSZY I RAJU POZAZIEMSKIM
        Streszczenie
        Celem artykułu jest przedstawienie prawosławnej ideologii Fiodora Dostojewskiego na podstawie jego wielkich powieści (Braci Karamazow, Biesów i Idioty) w konfrontacji z pisarskimi tezami z Dziennika pisarza. Pierwszy główny paradoks tego twórcy polegał na tym, że w jego światopoglądzie nie było miejsca na „ideowy środek”, czyli „humanizm areligijny”. Obowiązywała tam natomiast zasada „albo–albo” - albo ktoś wierzył w Boga i czynił dobrze bliźniemu, albo nie wierzył w Stwórcę i nieśmiertelność duszy ludzkiej i konsekwentnie uznawał, że „wszystko wolno”. Drugi paradoks Dostojewskiego był jeszcze większy. Pisarz bowiem, z jednej strony, zupełnie słusznie przestrzegał Rosję i Europę przed nadejściem antyludzkiej „cywilizacji ateistycznej” w XX wieku. Z drugiej jednak strony - sam sformułował w sensie pozytywnym takie idee światopoglądowe (np. nacjonalizm religijny), które w drugiej połowie XX wieku nieomal dorównały w swym okrucieństwie wobec człowieka bezbożnemu komunizmowi.
        DOSTOEVSKY ON THE IMMORTALITY OF THE SOUL AND UNEARTHLY PARADISE  
        Summary
        The article’s  aim was to present the Orthodox ideology of Fyodor Dostoevsky on the basis of his great novels (The Brothers Karamazov, Demons and The Idiot)  in confrontation with the claims contained in a Writer’s Diary. The principal paradox of the writer was that in his worldview there was no room for “ideological middleground” or “areligious humanism.” It was dominated by the either-or principle - either someone believed in God and did good to his neighbor or he did not believe in the Creator and immortality of the human soul and consequently accepted that “everything was allowed.” The second paradox of Dostoevsky was even greater. On the one hand, the writer, quite rightly, warned Russia and Europe against the arrival in the 20th century of an anti-human atheistic civilization. On the other, however, he himself developed such ideological concepts (e.g. religious nationalism) which when applied in the second half of the 20th century nearly equaled godless communism in the ruthless treatment of the human being.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Projekt rzeczywiste historie lat 90.: „Czasów się nie wybiera…”

 Autorka analizuje drugi tom projektu literackiego Byli 90-ch pt. Epoha lihoj svjatosti (Rzeczywiste historie 90-ch: „Czasów się nie wybiera…”) pod red. wybitnej pisarki rosyjskiej Aleksandry Marininy. Projekt zawiera wspomnienia ludzi, przeważnie niezwiązanych z pisarstwem, będących świadkami przemian w Rosji ostatniej dekady XX wieku. Autorka artykułu zwraca uwagę na symboliczne znaczenie tytułu tomu, w którym można dostrzec trzy pary opozycji semantycznych, jak również na stylistykę i elementy gatunkowe opowiadań. Cechy codzienności są przedstawione w trzech kontekstach: percepcji czasu, przestrzeni realnej i symbolicznej, cases studies. Analiza tekstu odbywa się w ramach bloków tematycznych zatytułowanych następująco: chleb powszedni, totalny handel, duchowe poszukiwania, wiatr wolności (szczęśliwa dekada), zniknięcie kraju.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Kognitywno-synergetyczne idee współczesnego postmodernizmu lingwistycznego

COGNITIVE-SYNERGETIC IDEAS OF CONTEMPORARY LINGUISTIC POSTMODERNISM
        Summary
        The current analysis focuses of the linguistic-cognitive process and its aspects. The modern philosophy of knowledge allows involving a wider spectrum of cognitive means (representation, convention and interpretation). Such methodological approach is especially valuable in the study of derivative formations in the system of language and text, particularly in the study of discourse and its nonlinear organization.
        KOGNITYWNO-SYNERGETYCZNE IDEE WSPÓŁCZESNEGO POSTMODERNIZMU LINGWISTYCZNEGO
        Streszczenie
        Niniejsza analiza koncentruje się na aspektach procesu kognitywno-lingwistycznego. Współczesna fi lozofi a wiedzy pozwala na zaangażowanie szerszego spektrum środków kognitywnych (reprezentacji, konwencji oraz interpretacji). Takie podejście metodologiczne jest szczególnie wartościowe przy badaniu formacji pochodnych w systemie języka i tekstu, a zwłaszcza przy analizie dyskursu i jego nielinearnej organizacji. 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii