rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kultura innowacyjności jako wyzwanie dla współczesnego uniwersytetu

CEL NAUKOWY: 
Celem analizy jest określenie szans i zagrożeń, roli i miejsca współczesnego uniwersytetu w kontekście wyzwań kultury innowacyjności.  Kultura innowacyjności da się rozpoznać jako otoczenie, w którym akademia funkcjonuje, jak również sposób organizacji samej wszechnicy. Analizowana ona będzie w trzech podstawowych wymiarach: materialnym, społecznym i symbolicznym, z uwzględnieniem   możliwych do wyróżnienia pod-typów.
NARZĘDZIA I METODY BADAWCZE:
Metodą analizy jest dyskusja pojęć i koncepcji. Praca ma charakter teoretycznej analizy i wspiera się na dorobku teorii socjologicznej w tym zakresie. Jej zamierzeniem jest rekonstrukcja pojęcia kultura i powiązanie tegoż terminu z kategorią innowacyjności. Pozwoli to na identyfikację konkretnych obszarów kultury innowacyjności oraz jej odmian, z którymi zmierzyć musi się współczesna akademia.
PROCES WYWODU:
Wywód składa się z trzech części. W pierwszej z nich wprowadzona pojęcie kultury innowacyjności oraz wskazane zostają płaszczyzny analizy, wynikające bezpośrednio z zaproponowanej definicji. Na tym etapie wskazane zostaną również ujęcia oraz dwie podstawę perspektyw diagnozy kultury innowacyjności: jednostkowa i systemowa. Odpowiadają w przybliżeniu podziałowi na atomizm i holizm w teorii socjologicznej.  W etapie drugim przedstawiona zostanie typologia kultur innowacyjności w odwołaniu do terminów: osobliwość i ustrój. Ustalenia te pozwolą by w etapie trzecim odnieść kategorię kultury innowacyjności do uniwersytetu, rozumianego jako przedsiębiorstwo lub wspólnotę. 
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ:
Podstawowym wynikiem analizy jest identyfikacja szans i zagrożeń związanych z wyzwaniem związanym z wdrażaniem się współczesnego uniwersytetu w kulturę innowacyjności. Szanse i zagrożenie dadzą się odnaleźć zarówno w otoczeniu, w którym funkcjonuje akademia, jak również w jego normatywnej, organizacyjnej i technologicznej strukturze.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE:
Ostateczne wnioski i rekomendacje związane są z próbą zaprojektowania przyszłości uniwersytetu. Ma być to organizacja i wspólnota zarazem,  która wykorzystuje szanse jakie stwarza kultura innowacyjności oraz jednocześnie radzi sobie wygenerowanymi przez nią zagrożeniami.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ocena szans realizacji celów Strategii Europa 2020 w obszarze edukacji

CEL NAUKOWY: Podstawowym celem artykułu było dokonanie oceny szans realizacji celów Strategii „Europa 2020” w obszarze edukacji w 2020 r.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Analiza dotychczasowego stopnia realizacji celów edukacyjnych Strategii „Europa 2020” przeprowadzona została w drodze porównania i obrazowania przekrojowych danych empirycznych. Natomiast prognoza możliwości osiągnięcia celów Strategii w roku 2020 została przygotowana na podstawie metod statystycznych (dopasowanie trendu do danych empirycznych i ich ekstrapolacja za pomocą równań trendu).
PROCES WYWODU: Na bazie charakterystyki Strategii „Europa 2020” oraz jej dwóch celów w obszarze edukacji, analizie oraz prognozowaniu poddano wartości dwóch wskaźników monitorujących Strategii w tym obszarze: wskaźnika młodzieży niekontynuującej nauki oraz wskaźnika osób w wieku 30-34 lat posiadających wykształcenie wyższe.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Dokonana w artykule ocena dotychczasowego stopnia realizacji Strategii „Europa 2020” wykazała generalną poprawę sytuacji w UE-28 w odniesieniu do obu wskaźników między rokiem 2008 i 2018. Pogorszenie poziomu wskaźników wystąpiło jedynie w przypadku pięciu krajów. Również prognoza realizacji celów Strategii w roku 2020 wykazała, iż większości (16 z 28) krajów Unii uda się osiągnąć oba te cele, natomiast jedynie pięciu krajom nie uda się osiągnąć żadnego.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Wyniki oceny nie wykazały bezpośredniego związku między poziomem rozwoju gospodarczego kraju a stanem jego systemu edukacji, przynajmniej w odniesieniu do wykorzystanych wskaźników. Kwestia ta wymaga naturalnie pogłębionych badań.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Wywłaszczająca urbanizacja. Miejski marksizm wobec problemu akumulacji pierwotnej

Artykuł stanowi próbę kompleksowego przedstawienia dokonań szeroko rozumianego miejskiego marksizmu na polu reinterpretacji klasycznego pojęcia z kart Kapitału – „akumulacji pierwotnej”. Opierając się na teoriach takich autorów jak David Harvey („akumulacja przez wywłaszczenie”) czy Saskia Sassen („wysiedlenia”), autor wskazuje na możliwe sposoby operacjonalizacji wyrastającego z nich konceptu „wywłaszczającej urbanizacji”. Inspirując się dociekaniami marksistów autonomistycznych (Antonio Negri, Sandro Mezzadra, Massimo De Angelis), proponuje widzieć w niej stosunkowo nowe i stale zyskujące na znaczeniu urządzenie, pozwalające nie tylko na usprawnienie tradycyjnych i konstruowanie nowych metod grodzenia, ale i szczególny, nietypowy dla klasycznych postaci akumulacji pierwotnej rodzaj instrumentalizacji miejskich kultur. Wspomniana inspiracja teoretyczna pozwala również na uwypuklenie kolejnej luki w teorii akumulacji przez wywłaszczenie, czyli brak dostatecznego namysłu nad konstytutywnymi dla niej procesami produkcji podmiotowości.

Czasopismo: Praktyka Teoretyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, filozofia, historia
Akumulacja pierwotna i czasowości kapitalizmu

Artykuł broni tezy, że w obrębie kapitalizmu da się wyróżnić wiele wzajemnie niespójnych czasowości oraz że analiza kapitalizmu przez pryzmat akumulacji pierwotnej umożliwia dokładniejsze ujęcie sposobu jego funkcjonowania, uwzględniające złożoność związaną z interakcjami wspomnianych czasowości. Zagadnienie akumulacji pierwotnej jest, jak dowodzi Sandro Mezzadra, dobrym punktem wyjścia dla analizy tego kompleksu problemów. Pozwala bowiem postawić dwa pytania: o relację między historycznym wymiarem a strukturalną logiką kapitalizmu oraz o hierarchiczną relację między centrum i peryferiami systemu kapitalistycznego. Pomocny okazuje się tu projekt „sprowincjonalizowania Europy”, zaproponowany przez Dipesha Chakrabarty’ego; jest to próba zdekonstruowania kategorii takich jak postęp, modernizacja, czy kapitał jako taki z jego abstrakcyjną strukturą.

Czasopismo: Praktyka Teoretyczna
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Historia przeciw teorii: komentarz do Marksowskiej metody z Kapitału

Między teoretycznymi pismami Marksa z zakresu ekonomii politycznej (takimi jak, na przykład, trzy księgi Kapitału) a jego pismami historycznymi (jak Osiemnasty Brumaire’a czy Wojna domowa we Francji) istnieje pewna luka, wynikająca z ograniczeń, jakie Marks narzucił swoim badaniom polityczno-ekonomicznym. Ograniczenia te zostały naszkicowane w Zarysie krytyki ekonomii politycznej, gdzie Marks czyni rozróżnienie pomiędzy a) uniwersalnością metabolicznej relacji ze światem natury, b) ogólnym charakterem praw rządzących ruchem kapitału, c) szczególnością podziału i wymiany, a d) jednostkowością procesów konsumpcji. Analiza zawartości Kapitału pokazuje, że Marks zasadniczo ograniczył swoje wysiłki do wykazania, że istnieją prawa, którymi rządzi się proces produkcji. Optyka ta pozwoliła mu na identyfikację pewnych prawidłowości w zakresie ruchów kapitału, właściwych każdemu kapitalistycznemu sposobowi produkcji. Zarazem jednak wykluczała ona pozostałe czynniki, przez co nie mogła ustanowić kompletnej teorii kapitalistycznego sposobu produkcji. Lepsze zrozumienie tego, w czym Marks może nam pomóc dzięki swojemu rozpoznaniu ogólnych zasad ruchu prowadzi do znacznie lepszego zrozumienia, co my sami musimy zrobić, jeśli chcemy, by wyniki jego badań dały się zastosować w konkretnych okolicznościach. Takich jak te, które zaistniały w trakcie kryzysu ekonomicznego towarzyszącego nam od 2007 roku.

Czasopismo: Praktyka Teoretyczna
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, filozofia, historia
Strategiczna rola inteligencji wielorakich w procesie zarządzania wiedzą

CEL NAUKOWY: Celem naukowym niniejszego artykułu jest przedstawienie rozkładu inteligencji wielorakich studentów pierwszego roku w dwóch grupach o profilach: analityka biznesu oraz logistyka.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Główny problem badawczy podjęty w niniejszej pracy dotyczył istnienia korelacji pomiędzy profilem inteligencji a profilem grupy oraz istnienia podobieństw wśród profili studentów pierwszego roku. Postawiono kilka pytań szczegółowych m.in. po to, by znaleźć uśredniony rozkład inteligencji, inteligencje dominujące, korelacje między poszczególnymi inteligencjami oraz ewentualne różnice pomiędzy grupami. Wstępem do realizacji badań były studia literatury przedmiotu. Metodą badawczą wykorzystaną do przeprowadzenia badań był kwestionariusz ankiety. Badania przeprowadzone były w warunkach pełnej dobrowolności i na zasadzie samooceny według pytań sugerowanych w jednej z pozycji literaturowych. Badaną grupą byli studenci pierwszego roku w liczbie 79.
PROCES WYWODU: Istnieje wiele teorii na temat inteligencji, sposobów jej mierzenia oraz czynników ją determinujących. W niniejszym artykule, poza przedstawieniem głównych teorii, będzie opisana szerzej teoria inteligencji wielorakich Howarda Gardnera. Według niej istnieje nieznana liczba ludzkich zdolności, od inteligencji muzycznej zaczynając, a na inteligencji, która wymaga zrozumienia siebie kończąc. Każdą inteligencję uruchamia lub wyzwala pewien rodzaj dostarczonych z wewnątrz lub zewnątrz bodźców. Diagnoza jest podstawą skutecznego nauczania. Dla studentów świadomość rodzaju ich efektywnego stylu uczenia się jest bardzo ważna. Pozwala zidentyfikować mocne strony oraz oprzeć się na nich w procesie zdobywania wiedzy.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analiza przeprowadzonych badań wykazała interesujące korelacje pomiędzy występującymi inteligencjami, a także podobieństwa pomiędzy profilami grup.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Badania mają charakter pilotażowy i powinny być pogłębione oraz rozszerzone w przyszłości. Zdaniem autora powinny wpłynąć na sposób zarządzania wiedzą zarówno przez prowadzących zajęcia, jak i samych studentów.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Wirus rozchwiania (czyli kilka uwag o politycznych konsekwencjach zarazy)

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest analiza przewidywanych i widocznych już dzisiaj konsekwencji kryzysu pandemii w wymiarze politycznym, gospodarczym, społecznym i religijnym.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Autor korzysta z bogatego spektrum wypowiedzi współczesnych analityków kryzysu COVID-19, dokonując przeglądu ich opinii oraz oceniając ich rzeczywiste podstawy. Przywołuje poglądy i prognozy formułowane w świecie zachodnich demokracji przez polityków, naukowców, hierarchów Kościoła.
PROCES WYWODU: Proces wywodu polega na analizie współczesnych problemów związanych z zarazą w Europie i USA. Drugim stopniem analiz jest sformułowanie domniemań co do przyszłych konsekwencji kryzysu.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Najistotniejszą konkluzją artykułu jest próba rozpoznania konsekwencji kryzysu w kluczowych dziedzinach życia zachodnich demokracji. Zdaniem autora obecny kryzys przyczynia się do wzrostu podejrzliwości społeczeństw zachodnich wobec państwa demoliberalnego, które w sytuacji pandemii stara się uwypuklić swoją skłonność do działań autorytarnych. Chodzi tu przede wszystkim o oddziaływanie w duchu interwencjonizmu gospodarczego, centralizmu, protekcjonizmu.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Autor dochodzi do wniosku, iż obecny kryzys powoduje radykalizację istniejących już wcześniej idei. Jego zdaniem ani elity polityczne, ani też hierarchowie Kościoła nie są w stanie zachować równowagi intelektualnej wobec kryzysu COVID-19, który nazywa on kryzysem „rozchwiania”. Ostatecznie nie wiadomo, jaka czeka nas przyszłość. Póki co nie mogą nas o tym pouczyć ani współczesna nauka, ani też – tym bardziej – żadne elity polityczne.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Imperium wiedzy interesownej (impresja o dokonywaniu się pewnych procesów w skali globalnej)

CEL NAUKOWY:
Zwrócenie uwagi na szczególne walory poznawcze sytuacji wynikłej z (powszechnej percepcji) globalnego zagrożenia epidemicznego.
PROBLEM i METODY BADAWCZE:
Unaoczenie dystansu pomiędzy elitą ekspertów, mających wpływ na zachowania decydentów bądź wykorzystywanych do uzasadnienia ich decyzji, a ogółem społeczeństwa, żyjącego w warunkach tzw. demokracji medialnej, które zdaje się być w coraz większym stopniu opanowane przez postawy irracjonalne i przeniknięte nieufnością do nauki. Badanie tego procesu – stanowiącego być może kluczowy aspekt rozejścia się demokratycznej praktyki z teorią państwa nowoczesnego – wymaga z jednej strony obserwacji i analizy przekazów medialnych, z drugiej – uważnego namysłu nad niektórymi bodaj przykładami diagnozy nowoczesności, antycypującymi obecny stan rzeczy. Zdaniem autora, szczególną rolę może tutaj odegrać spuścizna myślicieli amerykańskich z 1. połowy XX wieku.
PROCES WYWODU:
Autor zaczyna od spostrzeżeń dotyczących sposobu relacjonowania w mediach stanowiska ekspertów dotyczącego „walki z koronawirusem”, by następnie przejść do uogólnień na temat roli mediów oraz wykształconych elit. Kolejne szczeble wywodu wiążą się z przywołaniem odpowiednich fragmentów diagnozy nowoczesnego państwa i społeczeństwa, formułowanych przez: Saula Bellowa, Christophera Lascha, Waltera Lippmanna, Roberta Shafera, Irvinga Babbitta, Paula Elmera More’a i George’a Santayanę. W trzeciej części eseju stara się powrócić do zarysowanych wcześniej uogólnień, kładąc dodatkowy akcent na specyfikę doświadczenia polskiego (jednocześnie uzasadniając czerpanie z dorobku myślicieli amerykańskich).
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ:
Wnioski z powziętych rozważań mogą dotyczyć: a)  relewantności humanistycznej diagnozy nowoczesnego państwa i społeczeństwa (budowanej na podstawie refleksji wokół konieczności zbudowania nowych form arystokracji w ramach ustroju demokratycznego), b) realności procesów zachodzących w skali globalnej, podważających demokratyczne consensus wskutek dominacji postaw irracjonalnych, c) konieczności wykorzystania tego rodzaju refleksji (dotyczącej wiedzy i rozumności) dla celów związanych z wychowaniem obywatelskim.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE:
Tekst stanowi zachętę do refleksji badawczej, niestroniącej od inspiracji z zakresu historii idei, nad zmienną kondycją współczesnej demokracji, której istotne – problematyczne – cechy stają się szczególnie widoczne w sytuacji powszechnego zagrożenia (ew. powszechnej percepcji zagrożenia). Taka refleksja powinna jednakże wiązać się nie tyle z samymi potrzebami intelektualnymi, ile z poczuciem odpowiedzialności wobec współobywateli, na ogół nieznających korzyści z udziału w racjonalnej debacie publicznej.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Epidemie a reżimy

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest usystematyzowanie wiedzy o relacjach zachodzących pomiędzy epidemiami a strategiami walki z nimi w różnych typach systemów politycznych i ich konsekwencjami społecznymi.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problemem badawczym jest analiza modeli strategii walki z epidemiami w bipolarnym ujęciu systemów politycznych jako pochodnej różnych kryzysów społecznych, w tym wynikających z pandemii. Zastosowano metody badawcze właściwe dla nauk społecznych. Wykorzystano analizę krytyczną i syntezę literatury naukowej oraz badania porównawcze.
PROCES WYWODU: W pierwszej kolejności przedstawiono stan badań nad zagadnieniem epidemii i ich skutkami społeczno-politycznymi, następnie zaprezentowano modele walki z epidemiami w kontekście typów reżimów ustrojowych, a w kolejnym, na przykładzie procesów zachodzących w pierwszej połowie XX wieku, ukazano wpływ tych kryzysów na wzrost sympatii społecznych wobec ideologii antysystemowych.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Długofalowe skutki epidemii prowadziły do przesileń, które w sposób istotny wpływały na losy cywilizacji. Towarzyszyły temu zjawiska, które w związku z załamaniem się podstaw funkcjonowania społeczeństw oddziaływały na światopogląd mas, przewartościowując scenę polityczną i transformując systemy państwowe.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Nawet jeśli analizowano procesy społeczno-ekonomiczne pojawiające się w związku z kryzysami zdrowotnymi, rzadko zastanawiano się nad relacją zachodzącą pomiędzy epidemiami a strategiami walki z nimi w określonych typach reżimów państwowych. Tymczasem wnioski płynące z dotychczasowych rozważań wskazują na aktualność tej problematyki zarówno dla badaczy teorii polityki i państwa, jak i decydentów odpowiedzialnych za stabilność funkcjonowania systemu politycznego.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Aktywizacja młodzieży w czasie pandemii covid-19. Analiza treści konkursu literackiego  „Pandemiczna Codzienność”

CEL NAUKOWY: Głównym celem artykułu jest analiza wyzwań stojących przed realizatorami projektów w ramach 3 misji Akademii Ignatianum w Krakowie w kontekście prowadzenia projektów finansowanych ze środków europejskich oraz analiza wybranej metody aktywizacji młodzieży w czasie pandemii Covid-19, a mianowicie konkursu literackiego „Pandemiczna Codzienność”. Konkurs zrealizowany został w ramach projektu „Wartościowy Wolontariat – Wartościowa Przyszłość!” i był skierowany do aktywnych jego uczestników w wieku 15-29 lat.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem, poruszanym w artykule, jest rozpoznanie potencjału konkursu literackiego jako narzędzia aktywizacji młodych ludzi do działań społecznych w czasie pandemii Covid-19 oraz w projekcie „Wartościowy Wolontariat-Wartościowa Przyszłość!”. Wykorzystano metody: analizę, syntezę, kategoryzację i porównanie esejów
PROCES WYWODU: Artykuł pokazuje jak uczelnia realizuje zadania w ramach 3 misji będąc w sytuacji pandemii Covid-19, zwłaszcza w kontekście realizacji projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej. Zaprezentowano sposób realizacji działań za pomocą Internetu i rozpoczęto świadczenie usług na podstawie zdalnych systemów i narzędzi. Pokazano, jak za pomocą metody „design thinking” wdrożono konkurs literacki oraz zbadano jego potencjał jako instrument aktywizujący i replikujący w stosunku do pozostałych uczestników ww. projektu.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wynikiem analizy naukowej jest potwierdzenie ważności nowych from aktywizacji młodzieży w czasach Covid-19. Badana grupa osób należy do pokolenia, jakie nigdy nie żyło w czasach, w których musiało jakkolwiek ograniczać siebie i sposób funkcjonowania. W wyniku wdrożenia konkursu udało się, zarówno zaktywizować ich do działania jak i dotrzeć z informacją o projekcie do potencjalnie zainteresowanych, nowych uczestników.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Przeprowadzona analiza dała odpowiedź na ważne pytanie, a mianowicie, co stanowi skuteczny sposób aktywizacji młodzieży w czasach kwarantanny. Otrzymane wyniki pokazują, że twórcze narzędzia zdalnej komunikacji mobilizują młodzież. W przyszłości, pozwala to stworzyć innowacyjny system na podstawie zainteresowań uczestników. Formą dla takiego innowacyjnego systemu wyciągnięto z analizy esejów, a zwłaszcza z tych typów działań, jakie młodzi ludzi zaczęli stosować we własnym zakresie.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Teologia strachu przed zarazą

CEL NAUKOWY: Autor artykułu przedstawia epidemię dżumy w miastach Pomorza w latach 1708 – 1711.
PROBLEM  I  METODY BADAWCZE: Ukazane zostały i scharakteryzowane postawy społeczne mieszkańców Pomorza wobec epidemii dżumy.
PROCES WYWODU: Przedstawione zostały główne organizacyjne decyzje i rozporządzenia władz miejskich i działalność duszpasterska duchownych związana z zabezpieczeniem przed chorobą.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Zasadniczym wnioskiem płynącym z przedstawionej analizy jest traktowanie przez mieszkańców epidemii jako kary za grzechy. Dlatego podjęte wysiłki zmierzają do działań kierujących do wyleczenia ducha (przez praktyki religijne) oraz wyleczenie ciała (przez medyczne zabiegi).
Społeczeństwo Pomorza jednoznacznie wiąże epidemię z działalnością Boga. Podstawowym czynnikiem wobec epidemii jest strach.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Z uwagi na swe odniesienia historyczne artykuł może przysłużyć się do refleksji nad społeczeństwem postpandemicznym.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, filozofia
Konstytucyjne możliwości ograniczania praw i wolności człowieka i obywatela w stanach nadzwyczajnych a rozwiązania przyjęte w Polsce w trakcie pandemii COVID-19

CEL NAUKOWY: Artykuł ma na celu przedstawienie w skrótowej formie możliwości ograniczania wolności i praw człowieka i obywatela w stanach nadzwyczajnych w ujęciu Konstytucji RP z 1997 roku, a następnie zestawienie z nimi rozwiązań przyjętych w Polsce w trakcie pandemii COVID-19 oraz próba oceny konstytucyjności tychże regulacji.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Wywód opiera się na analizie treści rozwiązań konstytucyjnych, limitujących możliwość ograniczania praw i wolności. Poddaje również analizie i ocenie prawnej unormowania przyjęte przez rządzących w czasie pandemii.
PROCES WYWODU: Rozważania mają dwudzielną strukturę – w pierwszej części na podstawie ustawy zasadniczej i literatury przedmiotu omówiono konstytucyjne możliwości ograniczania praw i wolności w stanach nadzwyczajnych. W drugiej części omówiono ograniczenia praw i wolności wprowadzone w Polsce podczas pandemii, a także podjęto próbę ich krytycznej analizy względem zgodności z Konstytucją.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Chociaż polska ustawa zasadnicza precyzyjnie określa zasady i możliwości ograniczenia praw i wolności w stanach nadzwyczajnych, to jej unormowania nie znalazły zastosowania w praktyce. Akty normatywne, które wprowadzały ograniczenia w czasie pandemii, budzą bardzo poważne zastrzeżenia z punktu widzenia ich konstytucyjności.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Przepisy ograniczające prawa i wolności w trakcie pandemii nie tylko łamią zasady systemu prawnego i zwiększają chaos legislacyjny, ale także podważają zaufanie obywateli względem prawa. Wielu ukarano za nieprzestrzeganie niekonstytucyjnych ograniczeń, istnieje zatem ryzyko, że nastąpi szereg pozwów przeciw państwu o odszkodowania. Polskie społeczeństwo postpandemiczne może zatem nie być tak samo pewne jak niegdyś nienaruszalności praw i wolności gwarantowanych ustawą zasadniczą.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Boskie zarządzanie: krytyczne uwagi na temat „Il regno e la gloria” Giorgio Agambena

Esej Alberta Toscano jest próbą ocenienia metodologicznej i teoretycznej wagi Królestwa i chwały Agambena dla radykalnej krytyki współczesnej polityki i ekonomii. Szczególnej analizie poddane jest w nim znaczenie sformułowania „teologiczna genealogia ekonomii i zarządzania”, które pojawia się w podtytule książki. Toscano skupia się przede wszystkim na Agambenowskim rozumieniu sekularyzacji, które umożliwia postawienie tezy, że nowoczesność jedynie dopełnia chrześcijańską „ekonomię” opatrzności, czy też że Marksowskie pojęcie praxis „stanowi w zasadzie zeświecczenie teologicznej koncepcji bycia stworzenia jako boskiego działania”. Autor stara się pokazać, że Agamben w zbytnim stopniu polega na pewnym typie historycznego substancjalizmu, który stoi w sprzeczności z jego deklaracją skupienia się na genealogii. Przygląda się także słabym punktom w Agambenowskim podejściu do tak kluczowych zagadnień, jak pieniądz i administracja.

Czasopismo: Praktyka Teoretyczna
Dziedziny: nauki teologiczne, nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki teologiczne, filozofia, historia, ekonomia i finanse