rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aktywnosc enzymatyczna roznych typow gleb mineralnych obszaru Kujaw i Pomorza na tle zawartosci wybranych pierwiastkow sladowych

Określono wpływ form całkowitych metali ciężkich, jak i form ekstrahowanych DTPA (Zn, Cu, Mn, Pb, Cd, Cr, Fe) na aktywność wybranych enzymów w różnych glebach mineralnych (gleby płowe, czarne ziemie, gleby brunatne, mady) obszaru Kujaw i Pomorza. Próbki glebowe do badań pobierane były z warstwy powierzchniowej i podpowierzchniowej. Wartości średnie badanych parametrów wskazują, że badane gleby różniły się znacznie zawartością, zarówno form całkowitych metali, jak i form DTPA a także aktywnością enzymatyczną. Nieliczne istotne współczynniki korelacji wskazują, że analizowane metale w większości badanych gleb nie oddziaływały jednoznacznie na ich aktywność enzymatyczną. Badane gleby Kujaw i Pomorza nie są zanieczyszczone pierwiastkami śladowymi i zawierają te metale na poziomie tła geochemicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pierwiastki sladowe w glebach wybranych obszarow Pomorza i Kujaw

Przedmiotem badań było określenie zawartości pierwiastków śladowych w glebach regionu Pomorza i Kujaw. Próby z poziomu próchnicznego gleb (0-10 cm) i profili glebowych zostały zebrane w latach 1991-1993. W próbkach glebowych oznaczono całkowite i ekstrahowane DTPA ilości Cr, Ni, Cu, Zn, Cd i Pb. Zawartość badanych pierwiastków śladowych nie przekroczyła wartości granicznych dla gleb niezanieczyszczonych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dojrzalosci zrazow oraz umiejscowienia oczka na pedzie na wzrost i jakosc uzyskanych krzewow dwoch odmian roz z grupy wielokwiatowych. Czesc II. Jakosc krzewow

Dwie odmiany róż z grupy wielokwiatowych: ‘Friesia’ i ‘Nina Weibull’ okulizowano na podkładce Rosa multiflora Thunb. typ bezkolcowy. Oczka pobierano ze zrazów w różnej fazie dojrzałości pędów (kwiaty w kwiatostanie zamknięte; środkowy kwiat w kwiatostanie otwarty całkowicie, pozostałe kwiaty w pąkach; wszystkie kwiaty w kwiatostanie otwarte; wszystkie kwiaty w kwiatostanie przekwitłe; tydzień do dwóch tygodni po opadnięciu płatków) i różnych miejsc na pędzie (część górna, środkowa i dolna). Więcej krzewów otrzymano stosując oczka z pędów o jednym kwiecie w kwiatostanie otwartym i w czasie opadania płatków, mniej - z oczek z pędów o pąkach ściśniętych. Najwięcej krzewów róż uzyskano z oczek pochodzących z dolnych części pędów, a najlepszą jakość - przy użyciu oczek z górnych i środkowych części pędów. Z oczek pobieranych z górnych części pędów uzyskano mniejszą liczbę krzewów, ale lepszej jakości. Dojrzałość pędów i umiejscowienie oczek na zrazie nie wpłynęły na jakość systemu korzeniowego róż.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ opryskiwania preparatem tytanit oraz innych zabiegów na ograniczenie występowania mączniaka prawdziwego na pomidorach w szklarni oraz na wzrost roślin i plon owoców

W roku 1999 przy uprawie wiosennej odmiany Corindo F₁ w szklarni stwierdzono, że cztery opryskiwania roślin 0,02% preparatem Tytanit skutecznie ograniczały rozwój mączniaka prawdziwego (Oidium lycopersicum) na pomidorach, ale nie miały wpływu na wzrost roślin i plon owoców. Większe zahamowanie rozwoju mączniaka stwierdzono w obiekcie z niedoborem miedzi i przy stresie wodnym, ale tu rośliny były najniższe i plon owoców był także niski. Przy uprawie jesiennej tej odmiany opryskiwania Tytanitem w stężeniu 0,06% miały większą skuteczność w ograniczaniu rozwoju mączniaka niż stężenie 0,02%, jeszcze większą skuteczność wykazały opryskiwania 1% nawozem dolistnym Florochron o pH 11 oraz 0,3% preparatem Trichodex 25 WP.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw plodozmianu na zachwaszczenie mieszanki zbozowej

W latach 1995-1997 badano na glebie żytniej słabej, w Polsce północno- wschodniej, wpływ rosnącego udziału zbóż w różnych rotacjach: 50% zbóż - obiekt kontrolny 4-polowy, 60% zbóż - rotacja 5-polowa, 66,7% rotacja 3-polowa bez okopowych i obornika, 75% zbóż - rotacja 4-polowa bez okopowych, na zachwaszczenie mieszanki zbożowej - jęczmienia jarego i owsa. Stwierdzono brak wyraźnego związku pomiędzy udziałem zbóż w płodozmianie, a zagęszczeniem chwastów w łanie mieszanki jęczmienia z owsem. Odnotowano natomiast wpływ rosnącego udziału zbóż w rotacji oraz rodzaju przedplonu na nadziemną biomasę flory segetalnej. Największą stwierdzono w mieszance uprawianej w płodozmianie 3-polowym po pszenżycie ozimym. Dominującymi gatunkami chwastów w łanach mieszanki jęczmienia jarego i owsa były Echinochloa crus-galli, Chenopodium album i Fallopia convolvulus. Największą biomasę wytworzyła, średnio ze wszystkich płodozmianów Centaurea cyanus.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rożnik przerośnięty (Silphium perfoliatum L.) nowa roślina alternatywna. Część II. Badania fitochemiczne

Przeprowadzono badania fitochemiczne kwiatostanów, liści i kłączy rożnika przerośniętego Silphium perfoliatum L. Określono zawartość procentową wody, popiołu i olejku eterycznego w analizowanych organach rośliny. Po raz pierwszy wykazano obecność garbników oraz oznaczono ich zawartość procentową w badanych surowcach. Oceniono skład jakościowy i ilościowy związków chemicznych występujących w olejku eterycznym, otrzymanym z kwiatostanów nie poddawanych hydrolizie. Do najważniejszych zidentyfikowanych związków metodą GC/MS zaliczyć można: α-pinen, tlenek kariofilenu, germakren D, ß-oplopenon, spatulenol, ß-kariofilen, trans-verbenol, ß-pinen, kamfen, α-humulen. Analizowano skład zespołów wolnych kwasów fenolowych występujących w kwiatostanach i kłączach S. perfoliatum L. metodami TLC i HPLC. Stwierdzono obecność następujących kwasów fenolowych: kwasu protokatechowego, kwasu salicylowego, kwasu wanilinowego, kwasu kawowego, kwasu p-kumarowego, kwasu ferulowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plon i wartość nasion facelii błękitnej (Phacelia tanacaetifolia Benth.) w zależności od wybranych czynników agrotechnicznych

Facelia błękitna wysiewana w terminie wczesnym - odpowiadającym terminowi siewu zbóż jarych, wschodziła liczniej i wydała wyższy plon nasion niż siana w terminie późnym - po zbiorze poplonów ozimych. Wzrost ilości wysiewu nasion z 5 do 15 kg·ha⁻¹ dawał nieproporcjonalny do wysiewu wzrost obsady roślin. Facelia rosnąca w mniejszym zagęszczeniu wytwarzała liczniejsze rozgałęzienia, wytwarzała więcej nasion i wydała z jednostki powierzchni zbliżony plon nasion do rosnącej gęściej. Zbiór facelii sposobem dwuetapowym, jednoetapowym po wcześniejszej desykacji oraz jednoetapowym bez desykacji nie powodował istotnych różnic w plonie nasion. Najwyższy plon nasion uzyskano z wczesnego terminu siewu w ilości 10 kg·ha⁻¹, przy zbiorze dwufazowym. Nie stwierdzono istotnego wpływu czynników doświadczenia na masę 1000 nasion i ich zdolność kiełkowania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie linii podwojonych haploidów do badania zjawiska heterozji u jęczmienia

Z heterozyjnych mieszańców jęczmienia za pomocą kultur pylnikowych wyprowadzono linie podwojonych haploidów, które porównano z mieszańcami pod względem cech agrobotanicznych. W trzech z czterech badanych kombinacji krzyżówkowych wyselekcjonowano z częstością 4,4-18% linie DH, które pod względem plonowania dorównywały mieszańcom heterozyjnym. Wykazano, że przyczyną wystąpienia efektu heterozji u badanych mieszańców było dominowanie oraz addytywne i nieaddytywne współdziałanie genów z różnych loci.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena stopnia zanieczyszczenia gleb pól irygowanych w Oleśnicy

Obiektem badań były pola irygowane miasta Oleśnicy, przylegające bezpośrednio do ogródków działkowych i zabudowań mieszkalnych, od dziesiątków lat nawadniane ściekami, często niewiadomego pochodzenia.
Celem opracowania jest ocena stanu zanieczyszczenia gleb irygowanych ze szczególnym uwzględnieniem zawartości metali ciężkich. Na podstawie stopnia zanieczyszczenia gleb określono sposoby i kierunki ich zagospodarowania.
W trakcie badań terenowych wykonano i szczegółowo opisano 5 profili glebowych, z których pobrano próbki do analiz właściwości fizycznych i chemicznych. Próbki pobierano również z wytypowanych kwater z dwóch, a czasem z trzech poziomów. Stwierdzone wysokie zasolenie gleb niektórych kwater wynoszące nawet 6750 mg KCl·kg⁻¹ gleby może mieć negatywny wpływ na rozwój wielu gatunków roślin zarówno uprawnych, jak i leśnych. Duże stężenie łatwo rozpuszczalnych soli w roztworze glebowym doprowadziło do naruszenia naturalnej równowagi w kompleksie sorpcyjnym. Silne zanieczyszczenie gleb niektórych kwater cynkiem, miedzią i kadmem dotyczyło zwykle próchniczych poziomów powierzchniowych i najprawdopodobniej nie jest wynikiem wieloletniego nawożenia ściekami miejskimi, ale przede wszystkim składowaniem różnego rodzaju odpadów stałych i ciekłych na niektórych kwaterach. Stwierdzona na jednej z kwater zawartość kadmu wynosząca 80 mg·kg⁻¹ gleby jest wartością rzadko spotykaną na obszarach pól irygowanych. Obserwowany, często wysoki, stopień skażenia badanego obszaru wyklucza jego użytkowanie rolnicze. Ze względu na zawartość metali ciężkich obszar ten może być przeznaczony wyłącznie pod zadrzewienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc proekologicznych i chemicznych sposobow regulacji zachwaszczenia w zasiewach kukurydzy pastewnej. Cz. II. Wplyw zachwaszczenia na plonowanie kukurydzy pastewnej

Badania realizowano w latach 1999-2001 w oparciu o eksperyment polowy. Przedmiotem badań była kukurydza pastewna odmiany Kosmo. Oceniano przydatność proekologicznych metod do ochrony plonu kukurydzy przed inwazją i konkurencją chwastów. Testowano 6 sposobów regulacji zachwaszczenia, po dwa mechaniczne, biologiczne i chemiczne. Zabiegi mechaniczne, tzw. tradycyjne (2x bronowanie i lx opielanie) oraz uintensywnione przez dodatkowe 2 opielania; biologiczne - rzepak ozimy i żyto uprawiane w formie międzyplonu ozimego, pocięte i przyorane, chemiczne - herbicydy stosowane nalistnie i doglebowo. W okresie badawczym poziom plonowania kukurydzy w latach istotnie określały warunki agroklimatyczne (odpowiednio 36,7; 45,5; 49,4 t·ha⁻¹). Spośród testowanych sposobów regulacji zachwaszczenia herbicydy, poprzez najskuteczniejszą eliminację chwastów z zasiewów kukurydzy, najlepiej chroniły jej plon (59,7 t·ha⁻¹). Efektywność plonochronna obydwu pielęgnacji chemicznych była zbliżona. Zabiegi mechaniczne słabiej ochraniały plon kukurydzy przed chwastami niż herbicydy, utracono od 10,8 t·ha⁻¹ (pielęgnacja intensywna) do 13,7 t·ha⁻¹ plonu (pielęgnacja tradycyjna). Biologiczne sposoby regulacji zachwaszczenia nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Ze względu na największe zachwaszczenie obiektów otrzymano tu plony blisko 2-krotnie niższe niż na obiektach pielęgnowanych mechanicznie oraz 2,5-krotnie niższe niż na obiektach chronionych herbicydami. Najkorzystniejszą strukturę plonu kukurydzy stwierdzono na obiekcie pielęgnowanym tradycyjnymi zabiegami mechanicznymi; tu kolby i liście stanowiły 64,1% w ogólnej masie plonu, a na pozostałych obiektach od 51,0% do 59,7%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia osadem sciekowym pochodzacym z mleczarni na aktywnosc respiracyjna oraz liczebnosc bakterii i grzybow w glebie brunatnej

Oceniono wpływ nawożenia osadem ściekowym pochodzącym z mleczarni na aktywność mikrobiologiczną gleby. Badaniami (ogólna ilość bakterii, grzybów, liczebność bakterii celulolitycznych, aktywność respiracyjna, wskaźnik żyzności gleby Myśkowa) objęto glebę z doświadczenia polowego, nawożoną osadem ściekowym z mleczarni oraz osadem ściekowym z mleczarni i obornikiem.
Stwierdzono, że osad ściekowy wpływał stymulująco na ogólną liczebność bakterii i grzybów. Nawożenie osadem ściekowym pochodzącym z mleczarni powodowało obniżenie odczynu (pH) gleby. Osad ścieków mleczarskich wpływał dodatnio na żyzność gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc metali ciezkich w owocach w wojewodztwie dolnoslaskim

W pracy przedstawiono wyniki badań zawartości metali ciężkich w owocach zebranych na Dolnym Śląsku. Badaniami objęto owoce pobrane bezpośrednio u producentów w okresie pełnej dojrzałości konsumpcyjnej. Pochodziły one z przydomowych ogródków rolników we wsiach, z pracowniczych ogródków działkowych w miastach i osiedlach, z sadów towarowych oraz z plantacji gospodarstw towarowych prowadzących produkcję ekologiczną. Przedstawione w pracy wyniki wskazują, że owoce produkowane na Dolnym Śląsku są w znacznym stopniu zanieczyszczone metalami ciężkimi. W ponad 20% owoców produkowanych w województwie dolnośląskim zawartość metali ciężkich jest wyższa od obowiązujących w Polsce norm. Owoce te pochodziły głównie z ogródków Wrocławia i byłego województwa legnickiego. Należy także podkreślić, że w większości zanieczyszczonych próbek owoców przekroczenia dopuszczalnych stężeń badanych pierwiastków były niewielkie. Zanieczyszczenie owoców spowodowane jest w 50% nadmiarem ołowiu, w 30% cynku i w 20% nadmiarem kadmu. Z porównywanych owoców zdecydowanie najbardziej podatne na zanieczyszczenie metalami ciężkimi okazały się truskawki, wiśnie i czerwone porzeczki. Natomiast najmniej skażone metalami ciężkimi w warunkach Dolnego Śląska okazały się śliwki, jabłka i gruszki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fenologia i morfologia polskich odmian lilii zgromadzonych w kolekcji skierniewickiej

W Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach zgromadzonych jest aktualnie ponad 140 genotypów lilii, w tym 18 polskiej hodowli. W 2001 i 2003 roku oceniano wczesność i długotrwałość kwitnienia, a w 2003 r. zmienność morfologiczną 13 genotypów hodowli Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa. Wśród nich dominują mieszańce azjatyckie reprezentujące wszystkie podgrupy: Ia, Ib, Ic. Tylko 2 odmiany należą do grupy trąbkowych. Spośród badanych lilii, a także wszystkich zgromadzonych w kolekcji, najwcześniej zakwitała 'Prima' (w 21 lub 22 tygodniu), a w 2-3 tygodnie później zakwitały: ‘Mandaryn’, ‘Polaris’ i Laura’. Najpóźniej, bo 7-8 tygodni po odmianie Prima zakwitały odmiany: Pająk, Pantera i Pomarańczowa Pantera z grupy mieszańców azjatyckich, a także Aldona z grupy trąbkowych. Wśród ocenianych dominują lilie o kwiatach pomarańczowych i żółtych, często silnie nakrapianych. Najniższe pędy kwiatostanowe stwierdzono u odmiany Prima (45 cm), a najwyższe u lilii trąbkowej Aldona (110 cm). Długotrwałość kwitnienia średnio z obu sezonów wynosiła dla wszystkich odmian od 2 do 2,5 tygodnia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba oceny wybranych elementow meteorologicznych na plonowanie odmian soczewicy jadalnej

W pracy przedstawiono wyniki plonowania odmian soczewicy w latach 1986 - 1995, które poddano analizie na tle wybranych elementów meteorologicznych.. Badane w doświadczeniu odmiany plonowały podobnie. Okazało się, że pogoda w czerwcu nigdy nie wywarła decydującego wpływu na wysokość plonów soczewicy, podobnie nie miała decydującego wpływu średnia miesięczna temperatura powietrza. Pozytywnie oddziaływał wzrost temperatury maksymalnej w lipcu, negatywnie przebieg pogody w kwietniu: wzrost temperatury maksymalnej, usłonecznienia i niedosytu wilgotności.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sprawność energetyczna produkcji rzepaku na cele energetyczne

W 1998 roku energia odnawialna w Polsce stanowiła ok. 1,5% zużywanej energii, natomiast w Szwecji ok. 30%. Według przyjętego w Polsce programu energia odnawialna w 2010 roku powinna stanowić 7,5%, a w 2020 roku 14% zużywanej energii. Produkcja roślinna na cele energetyczne powinna uwzględniać wartość energetyczną ponoszonych nakładów. Możliwości takiej analizy występują przy zastosowaniu metody analizy energetycznej. Wielkość nakładów energetycznych poniesionych na produkcję rzepaku kształtuje się w zależności od przyjętego wariantu i wynosi szacunkowo od 12356,5 MJ·ha⁻¹ do 16950,3 MJ·ha⁻¹. Produkcja rzepaku na cele energetyczne jest w pełni zasadna ze względów energetycznych. Polska jest w stanie produkować rzepak na cele techniczne (energetyczne) na powierzchni ok. 2 min ha. Wartość wskaźnika efektywności produkcji energii odnawialnej z rzepaku kształtuje się na poziomie 2,34 - 2,56. Energetyczne zagospodarowanie rzepaku jest również uzasadnione takimi aspektami, jak: ochrona środowiska, zagospodarowanie odłogowanych gruntów, tworzenie nowych miejsc pracy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modelowanie numeryczne ustalonej filtracji przez glebe

W pracy przedstawiono i przedyskutowano trzy różne modele ustalonej filtracji przez groble. Wykonano obliczenia dla przyjętej grobli modelowej. Zarówno wydatki, jak i położenie krzywej depresji uzyskane z poszczególnych modeli istotnie się różnią. Analizowano także wpływ warunków zadawanych na brzegu kontaktującym się z atmosferą na uzyskiwane rezultaty. Przeprowadzone badania wykazały, że do analizy filtracji przez groble należy stosować modele numeryczne, uwzględniające przepływ także w strefie nienasyconej. Można wtedy zbudować model bliższy rzeczywistości, a komputerowa realizacja obliczeń jest łatwiejsza niż w modelach klasycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Warunki meteorologiczne wegetacji roślin uprawnych na obszarze województwa podkarpackiego w latach 1981-2016

Celem pracy było przedstawienie wybranych skutków agrometeorologicznych współczesnych zmian klimatu w okresie wegetacyjnym IV–X w aspekcie regionalnym na przykładzie obecnego województwa podkarpackiego. Okres badań obejmował ostatnie 36-lecie – 1981–2016. Jest to okres, w którym zaobserwowano na świecie i w Polsce wyraźny wzrost temperatury powietrza wywołany ociepleniem klimatu. Wykorzystano miesięczne średnie obszarowe wartości temperatury i opadów atmosferycznych oraz komunikaty i relacje o stanie upraw pod koniec miesiąca zamieszczane sukcesywnie w wydawnictwach statystycznych, agrometeorologicznych i rolniczych. Wykazano, że w badanym okresie wegetacyjnym istotny statystycznie wzrost temperatury powietrza szacować można na 0,44°C na 10 lat przy nieistotnie statystycznym wzroście opadów atmosferycznych. Mimo postępującego ocieplenia stwierdzono pogarszanie się meteorologicznych warunków wegetacji przejawiające się wprawdzie nieistotnie statystycznym spadkiem liczby miesięcy o sprzyjających warunkach pluwiotermicznych o wartości 0,19 miesiąca na 10 lat. Stwierdzono nieistotną statystycznie tendencję do zwiększania się liczby miesięcy suchych na poziomie 0,20 miesiąca na 10 lat.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Żywotność nasion buraków zgromadzonych w kolekcji rodzaju Beta w warunkach długotrwałego przechowywania

Głównym celem powstania kolekcji rodzaju Beta były zmiany w metodach hodowli buraka cukrowego i pastewnego, powodujące wycofywanie z uprawy odmian populacyjnych o dużej zmienności genetycznej. Długotrwałe przechowywanie nasion odmian i materiałów rodzaju Beta rozpoczęto w 1981 roku w Banku Genów w Radzikowie. Próby nasion o znanej zdolności kiełkowania po dosuszeniu do ok. 7% zawartości wody zamykano próżniowo w pojemnikach szklanych i umieszczano w komorze do długotrwałego przechowywania o temperaturze -15°C. W 1989 i 2001 roku dokonano oceny żywotności zgromadzonych nasion. Badania przeprowadzono zgodnie z metodyką opracowaną przez Międzynarodową Organizację Oceny Nasion (International Seed Testing Association). Ocenie poddano 48 prób nasion odmian i materiałów hodowlanych buraka cukrowego wprowadzonych do Banku Genów w 1982 roku oraz 27 prób nasion buraka pastewnego zgromadzonego w 1981 i 1986 roku. Określono średnią zdolność kiełkowania nasion, współczynnik zmienności V oraz współczynnik relacji zdolności kiełkowania. W przypadku buraka cukrowego największy wzrost zdolności kiełkowania nasion po 19 latach przechowywania stwierdzono u odmiany Dieckmann 7920 (130,6), a największy spadek w materiale hodowlanym MLR (81,9). Po 20 latach przechowywania nasion buraka pastewnego największy wzrost zdolności kiełkowania odnotowano u odmiany Rekord Poly (124,6), największy jej spadek u odmiany Senior (51,2). Ocena żywotności nasion odmian i materiałów zgromadzonych w kolekcji w odniesieniu do większości badanych prób wykazała dużą skuteczność stosowanych obecnie metod przygotowania i długoterminowego przechowywania zasobów genowych buraka w postaci materiału siewnego. Testowany materiał nie wymaga ponownej, w przypadku buraka - rośliny obcopylnej, trudnej i kosztownej reprodukcji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw podlozy na wzrost Anthurium x cultorum, Diffenbachia i Spathiphyllum wallisii ex vitro w zaleznosci od stezenia CO2 w atmosferze

Oceniano przydatność podłoży organicznych i mineralnych do uprawy młodych roślin Anthurium x cultorum, Dieffenbachia i Spathiphyllum wallisii otrzymanych metodą mnożenia in vitro w zależności od stężenia dwutlenku węgla w atmosferze (350 lub 1200 µmol mol⁻¹). Badania obejmowały dwa podłoża organiczne: torf + perlit (3:1) i Jiffy-7 oraz dwa podłoża mineralne: perlit i wełna mineralna. Anthurium x cultorum uprawiane w warunkach atmosferycznego stężenia dwutlenku węgla (350 µmol mol⁻¹) rosło lepiej w podłożach organicznych niż w podłożach mineralnych. W atmosferze wzbogaconej w CO₂ (1200 µmol mol⁻¹) najwyższą świeżą masę części nadziemnej miały rośliny uprawiane w wełnie mineralnej i w podłożach organicznych. Najlepszym podłożem do uprawy Dieffenbachia w atmosferycznym stężeniu CO₂ była mieszanina torfu z perlitem, a w atmosferze wzbogaconej w CO₂ torf z perlitem oraz sam perlit. Rodzaj stosowanego podłoża w niewielkim stopniu wpływał na wzrost Spathiphyllum wallisii.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skład chemiczny popiołów z termicznego unieszkodliwiania odpadów medycznych

W pracy przedstawiono ocenę składu chemicznego popiołów uzyskanych ze spalania odpadów medycznych trzema typami spalarek (MAXI-25 SW/S, WPS-1000 i SO-150G). Przeanalizowano 27 próbek tego materiału pobieranych w odstępach miesięcznych. Uzyskane wyniki wykazały, że niektóre ze spalarek nie spełniają wymagań stawianym instalacjom do termicznego unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych. Analizowane popioły, ze względu na bardzo dużą koncentrację ołowiu, cynku i miedzi, należy poddać procesowi zestalania, co ograniczy mobilność zanieczyszczeń w środowisku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo