rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Edukacja i niepełnosprawność - wyrównywanie szans czy reprodukcja społecznych nierówności

Współcześnie prowadzone w Polsce dyskusje nad kwestiami społecznych i edukacyjnych nierówności odnoszą je przede wszystkim do czynników związanych z płcią, grupą etniczną czy też klasą społeczną. Zjawisko niepełnosprawności wydaje się być społecznie interpretowane przede wszystkim w kategoriach obiektywnie istniejących indywidualnych braków i ograniczeń w zakresie możliwości i zdolności sprostania wymaganiom systemu szkolnego. Uczniowie z różnego rodzaju niepełnosprawnościami są zazwyczaj postrzegani jako osoby o niższym poziomie „kapitału biologicznego” (warunkującego możliwości fizyczne bądź kompetencje poznawcze), niezbędnego dla osiągnięcia edukacyjnego sukcesu. W znacznie mniejszym stopniu natomiast dostrzega się strukturalne własności systemu edukacji, który generuje różnice i nierówności determinujące indywidualny los i społeczną pozycję osób niepełnosprawnych. Celem artykułu jest identyfikacja uwarunkowań edukacyjnych kształtujących założenia i praktyki pedagogiczne obecne w kształceniu integracyjnym i edukacji inkluzywnej. Rozważania w nim przedstawione skupiają się na pytaniu: czy kształcenie uczniów ze „specjalnymi potrzebami edukacyjnymi” i niepełnosprawnością wspiera ich rozwój i wyrównuje szanse edukacyjne czy też raczej reprodukuje nierówności i wzmacnia procesy samowykluczania się podmiotów.

Czasopismo: Niepełnosprawność
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Postawy rodziców wobec edukacji włączającej w badaniach międzynarodowych

Celem artykułu jest przegląd badań zagranicznych dotyczących postaw rodziców dzieci niepełnosprawnych wobec edukacji włączającej. Dokonano analizy 16 doniesień zagranicznych opublikowanych w latach 1998–2016, prowadzonych w krajach europejskich, w Australii i USA, oraz 3 doniesień polskich opublikowanych w latach 2011–2016. Do analizy wzięto pod uwagę publikacje spełniające kryterium szerszej prezentacji wyników i grupy badawczej złożonej z rodziców dzieci z niepełnosprawnością w wieku przedszkolnym i szkolnym. Wyniki badań międzynarodowych i polskich wskazują, że postawy wyrażane przez rodziców wobec edukacji włączającej są zróżnicowane, na ogół pozytywne i neutralne. Rodzice wymieniają zarówno wynikające z niej korzyści, głównie o charakterze społecznym, jak i wskazują na liczne braki w zakresie wsparcia edukacyjnego, dotyczące dostępności wsparcia edukacyjnego i możliwości zindywidualizowania procesu edukacji ich dzieci.

Czasopismo: Niepełnosprawność
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zasady organizacji kształcenia w edukacjach inkluzyjnych uczniów z niepełnosprawnością

Celem artykułu nie jest rekonstrukcja zasad kształcenia. Jest nim próba ich sformułowania w aspekcie organizacyjnym – związanym z namysłem nad procesami porządkowania przestrzeni, czasu oraz innych podstawowych założeń strukturalizujących dwa typy edukacji inkluzyjnej. Punktem wyjścia opracowania jest założenie, że przyjęcie lub odrzucenie istnienia określonych zasad organizacyjnych oraz nadanie im sprecyzowanej rangi, jest jednym z istotnych czynników różnicujących fundamenty inkluzji edukacyjnej. Główną tezą, stanowiącą oś dyskusji jest założenie, że konstruowanie niepozorowanej edukacji inkluzyjnej nie może opierać się wyłącznie na zmianie postrzegania niepełnosprawności (przejściu od modelu indywidualnego do społecznego). Powinno ono konstytuować się również na przemianach szerszego kontekstu związanego z paradygmatycznymi przeobrażeniami założeń dydaktyki. Artykuł składa się z kilku części. W pierwszej została omówiona problematyka zasad kształcenia, druga obejmuje próbę zakreślenia podstaw teoretycznych dwóch typów inkluzji edukacyjnej, opartej na rekonstrukcji oraz dekonstrukcji edukacji specjalnej. Meritum artykułu stanowi prezentacja autorskiej koncepcji zasad organizacyjnych, które zostały potraktowane jako wskaźniki typów inkluzji. Całość zamyka podsumowanie z kontekstowym nawiązaniem do przemian dydaktyki specjalnej.

Czasopismo: Niepełnosprawność
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Specjalne potrzeby edukacyjne. (Nie)nowe obszary wsparcia w edukacji

W artykule poruszono problematykę paradygmatów współczesnej dydaktyki oraz ich implikacji dla pedagogiki specjalnej. Analiza dotyczy nurtu dydaktyki obiektywistycznej. Autor na podstawie podręczników z zakresu dydaktyki specjalnej wskazuje na niedostateczny rozwój tego obszaru. Kluczową dla tekstu jest teza, że dydaktyka normatywna i instruktarzowa w nauczaniu dzieci z niepełnosprawnością zwiększa ryzyko zjawisk niepożądanych. Jednym z tych zjawisk jest negatywnie rozumiana normalizacja.

Czasopismo: Niepełnosprawność
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wplyw materialow budowlanych na zmiane wlasciwosci fizykochemicznych gleby lessowej z terenu miasta Lublina

W pracy tej została zanalizowany wpływ materiałów budowlanych na zmiany właściwości fizykochemiczne gleb miejskich. Wykonano analizy pH, kwasowości hydrolitycznej, zawartości kationów. Zmierzono też powierzchnię właściwą analizowanych próbek wykorzystując dwie metody: adsorpcję pary wodnej i adsorpcję azotu. Do analiz użyto następujące materiały budowlane: cegłę, beton, gazobeton, piasek oraz ich mieszaniny z glebą. Jako glebę wzorcową użyto glebę lessową charakterystyczną dla terenu miasta Lublina. Analizowana gleba została pobrana z odkrywki - Elizówka k. Lublina
Słowa kluczowe: urbanoziemy. materiały budowlane, właściwości fizykochemiczne, adsorpcja azotu, adsorpcja pary wodnej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wspolzaleznosc miedzy sposobem nawozenia pszenicy ozimej, jej plonem a liczebnoscia bakterii oligotroficznych, zymogenicznych i grzybow

Celem podjętych badań było określenie relacji pomiędzy liczebnością badanych mikroorganizmów a właściwościami fizykochemicznymi gleby i plonem pszenicy ozimej. Równocześnie starano się przedstawić wpływ nawożenia organicznego, mineralnego i rośliny na liczebność wybranych grup drobnoustrojów glebowych. Liczebność bakterii zymogenicznych, oligotroficznych i grzybów w glebie z nawożeniem organicznym (uprawa ekologiczna) była wyższa niż w glebie nawożonej nawozami mineralnymi. Poddane pomiarom grupy mikroorganizmów: bakterie oligotroficzne, bakterie zymogeniczne, grzyby wykorzystują substancję organiczną w znacznie większym stopniu niż mineralną i z reguły takie rezultaty pomiaru ich liczebności uzyskiwano, jeśli dla interpretacji wyników wykorzystywano standardowe sposoby prezentacji liczebności w odniesieniu do jednostki świeżej lub suchej masy gleby. Na podstawie przedstawionych badań można wnioskować, że najlepszą zgodność liczebności mikroorganizmów glebowych z uzyskiwanymi plonami udało się otrzymać, gdy dla prezentacji wyników użyto, 1 cm3 roztworu glebowego jako jednostkę odniesienia.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Liczebnosc drobnoustrojow i przewodnictwo elektrolityczne gleby roznie uprawianej

Autorzy niniejszej pracy przedstawili badania mające na celu określenie zmian zachodzących we właściwościach mikrobiologicznych i przewodnictwa elektrolitycznego w glebie w zależności od systemu jej użytkowania. Gleba spod uprawy jęczmienia z nawożeniem organicznym charakteryzowała się najwyższą liczebnością, badanych mikroorganizmów. Różne systemy uprawy miały wpływ także na wielkości przewodnictwa elektrolitycznego właściwego badanych prób glebowych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Degradacja gleb lessowych na przykladzie zlewni Ciemiegi.

Celem opracowania, była ocena zagrożeń erozyjnych i degradacji gleb lessowych na terenie rolniczej zlewni rzeki Ciemięgi na Płaskowyżu Nałęczowskim. W latach 1996-1997 wykonano pomiary wybranych właściwości gleb z zastosowaniem infiltrometru, symulatora opadów deszczu oraz sezonowe pomiary jakości wody w rzece, poprzez określenie ilości wynoszonej zawiesiny w trzech punktach pomiarowych. Średnia wartość strat erozyjnych gleby wynosiła 192 i7km2/rok. Obliczenia wykonane przy pomocy modelu USLE nic odbiegały od danych empirycznych. Model umożliwił oszacowanie wielkości strat gleby w zlewni w okresie roku oraz wskazał na kierunki przekształceń w użytkowaniu zlewni, które winny doprowadzić do ograniczenia strat gleby, a tym samym procesów degradacyjnych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw ekstremalnych zmian odczynu na niejednorodnosc energetyczna i geometryczna powierzchni muskowitu.

Muskowit o dobrze zdefiniowanej strukturze krystalicznej poddano reakcji z kwasem solnym i zasadą sodową o różnych stężeniach. W wyniku reakcji, sieć krystaliczna minerału nie ulegała destrukcji (brak zmian w widmach rentgenowskich), natomiast wyraźnym zmianom ulegały właściwości powierzchni minerału. Zmiany powierzchniowe były inne w warunkach zakwaszania i w warunkach alkalizacji.
Słowa kluczowe; adsorpcja, energia adsorpcji, mikroporowatość, muskowit, niejednorodność, stała dysocjacji, wymiar fraktalny jego powierzchni. W obu środowiskach następuje roztwarzanie zanieczyszczeń o charakterze amorficznym. W środowisku kwaśnym - głównie tlenków glinu i
żelaza, natomiast w zasadowym - tlenków glinu oraz krzemu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Powierzchnia wlasciwa jako parametr charakteryzujacy stopien przereagowania kwasow humusowych z bentonitem i illitem

Mając na względzie fakt, że kwasy humusowe w bardzo małym procencie występują w sianie wolnym w glebie, lecz tworzą połączenia z mineralną częścią gleby, dokonano próby syntetyzowania preparatów kwasów humusowych z bentonitem i illitem oraz scharakteryzowano wybrane właściwości fizykochemiczne tych preparatów jak również określono ich stopień prze reagowania przy różnych wartościach pH, W preparatach tych wykonano pomiary powierzchni właściwej metodą adsorpcji pary wodnej BET oraz molowej energii adsorpcji na podstawie izoterm w dwóch temperaturach (20 i 40 °C). Powierzchnia właściwa illitu i bentonitu po dodaniu kwasów humusowych (kwasu huminowego i p-humusu) przy wszystkich wartościach pH uległa zmniejszeniu. Świadczy to o różnym stopniu ich przereagowania oraz prawdopodobnie o częściowej hydrofobizacji minerałów. Okazało się. że stopień przereagowania preparatów kwasów humusowych z minerałem jest uzależniony od wartości ph oraz, że dla wszystkich kombinacji jest on największy przy pH 4.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci powierzchniowe kwasow humusowych wyseparowanych z gleby uzyznianej osadami sciekowymi i wermikompostem

Analizowano izotermy adsorpcji pary wodnej oraz wyznaczono wielkości powierzchni właściwej kwasów hu mi nowych i frakcji fu twok wąsów ¡3-humusu. Kwasy humusowe wydzielono z gleby brunatnej kwaśnej, wytworzonej z piasku słabo gliniastego w 4 lata po zastosowaniu osadu ściekowego i wermikompostu w dawkach 30, 150, 600 Mg ha1. Kontrolę stanowiła gleba nienawożona i nawożona obornikiem w dawce 30 Mg ha"1. Kwasy huminowe wysc- parowano metodą Schnitzera, a w nadsączu po ich wydzieleniu, metoda Stevensona strącono frakcje fulwokwasów P-humus. Uzyskane wyniki wskazują, że zastosowane substancje odpadowe wpłynęły modyfikująco na wielkość adsorpcji pary wodnej przez kwasy humusowe. W przypadku kwasów huminowych było to zwiększenie adsorpcji, a dla frakcji fulwokwasów ¡3-humusu zmniejszenie. Powierzchnia właściwa frakcji p-humusu jest znacznie większa niż kwasów huminowych. Na obniżenie wielkości powierzchni właściwej analizowanych kwasów humusowych wpłynęła najwyraźniej dawka 600 Mg ha"1 osadu ściekowego.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw stopnia zmurszenia na powierzchnie wlasciwa wybranych gleb torfowo-murszowych oraz na ich formy monojonowe

Badania przeprowadzono na 6 próbkach obejmujących mursze torfiaste (Z1) i właściwe, czyli ziarniste (Z3), wytworzone z torfów torfowisk niskich. Uwzględniając wartości wskaźnika chłonności wodnej (W1) badany materiał należy do grupy utworów słabo i średnio wtórnie przeobrażonych (0,41-0,6) oraz silnie i bardzo silnie wtórnie przeobrażonych (0,61-0,8). Oznaczenie chłonności wodnej badanych utworów glebowych prowadzono metodą wirówkową zgodnie z procedurą opisaną przez Gawlika. Sporządzono izotermy adsorpcji i desorpcji pary wodnej dla utworach naturalnych oraz monojonowych form (H+, Ca+2). Następnie z równania BET obliczono powierzchnię właściwą oraz ciepło adsorpcji netto. Wszystkie otrzymane izotermy mają taki sam kształt zgodny z typem II według klasyfikacji Brunauera. Istnieje dodatnia korelacja pomiędzy powierzchnią właściwą a stopniem wtórnego przeobrażenia wyrażonego jako W1. Ponadto stwierdzono obniżenie wartości powierzchni właściwej dla form wodorowych i wapniowych względem powierzchni właściwej utworów w formie naturalnej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przeciwerozyjnej zabudowy lessowego wawozu drogowego w Elizowce

W pracy przedstawiono osiągnięte efekty po 40-letnim okresie
funkcjonowania zabezpieczeń przeciwerozyjnych wykonanych w lessowym wąwozie drogowym w Elizówce koło Lublina. Projekt zabudowy wąwozu drogowego zakładał zahamowanie rozmywu dna i wprowadzenie roślinności w celu uproduktywnienia erodowanego nieużytku. W dnie wąwozu wykonano 18 niskich grobelek z rdzeniem z desek i kiszek faszynowych, następnie dno obsiano mieszanką traw oraz posadzono drzewa (topola, grochodrzew). W następnych latach rozszerzono gamę gatunków drzew oraz wprowadzono krzewy. Techniczno-biologiczne umocnienie wąwozu okazało się skuteczne. Zabezpieczenia techniczne w postaci niskich grobelek ziemnych, skutecznie chroniły dno przed rozmywaniem i powodowały akumulację materiału glebowego w pierwszych latach kiedy roślinność nie opanowała dostatecznie wąwozu. Dzięki zastosowanej roślinności teren wąwozu został uproduktywniony, a zastosowanie drzew i krzewów o różnym tempie wzrostu sprawiło, że zadrzewienie w badanym wąwozie ma charakter zwarty i wielopiętrowy. Zastosowanie gatunków szybko rosnących (topola, grochodrzew), umożliwiło szybką produkcję grubych sortymentów drzewnych. Celowe okazało się sadzenie razem z gatunkami szybko rosnącymi, gatunków wolniej rosnących i dobrze znoszących w młodości duże zacienienie, ponieważ po usunięciu gatunków szybko rosnących one będą stanowiły osłonę przeciwerozyjną i najwyższe piętro drzew. Obecnie roślinność stworzyła dostateczną osłonę przeciwerozyjną likwidując zupełnie procesy erozji wodnej w wąwozie. Dodatkowo zwarte zadrzewienie przyczynia się do regeneracji gleby oraz stanowi ostoję dla ptactwa i drobnej zwierzyny łownej w terenie gdzie występuje mata lesistość. Przedstawiony wyżej kierunek zabudowy wąwozu drogowego wydaje się być najodpowiedniejszym dla większości podobnych wąwozów wytworzonych w skale lessowej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie orki agromelioracyjnej w rekultywacji gleboko odwodnionej gleby mineralno-murszowej

Gleby organiczne są szczególnie podatne na przekształcenia hydrologiczne siedlisk. Głębokie odwodnienie związane z eksploatacją zasobów wód głębinowych lub odwadnianiem złóż surowców wyzwala w tych glebach przyspieszone procesy mineralizacji i degradacji masy organicznej. Orka agromelioracyjna powoduje przekształcenie płytkich gleb organicznych podścielonych utworem piaszczystym w gleby, które w górnej warstwie (o miąższości zależnej od głębokości późniejszych uprawek) posiadają utwór organiczno-mineralny o zmiennej zawartości masy organicznej, a głębiej - ukośnie ułożone na przemian warstwy masy organicznej i utworu mineralnego. Wyniki wieloletnich badań polowych wykazały, że orka agromelioracyjna spełnia funkcję ochronną biorąc pod uwagę procesy degradacji fizycznej masy organicznej i całkowicie zabezpiecza, te gleby przed pożarem. Umożliwia także zmianę sposobu użytkowania tych gleb. W niektórych warunkach zabieg len może przyczynić się do obniżenia tempa mineralizacji masy organicznej, Otrzymane wyniki badań dają podstawę do stosowania w praktyce tego typu zabiegu na glebach o podobnej charakterystyce jak na obiekcie badawczym w celu ich ochrony i rekultywacji w siedliskach trwale pozbawionych zasilania gruntowego.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Splywy roztopowe i procesy erozyjne na terenach lessowych w 1999 roku

W prezentowanej pracy w 1999 roku badano wielkość spływów powierzchniowych i intensywność procesów erozyjnych w czterech zlewniach lessowych z okresowym przepływem wody. Powierzchnia badanych zlewni wynosi od 1,70 do 6,22 km2, przy czym ich zalesienie kształtuje się od 0,8 do 86 %. Średnie wielkości odpływu wody, soli i zawiesin oraz intensywność procesów erozyjnych przedstawiono w Tabeli 4.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiana rzezby terenu na dnie erodowanej doliny w Elizowce

W prezentowanej pracy poddano ocenie przeciwerozyjną skuteczność zadarnienia dna doliny lessowej z okresowym odpływem wody i gleby. W tym celu wykonano pomiary niwelacyjne i porównawcze badania glebowe. Na badanym odcinku dna doliny o długości 350 m i średniej szerokości 30,2 m osadziło się średnio 11,4 cm namywu. Wskutek tego nastąpiło podniesienie lokalnej podstawy erozyjnej i spłaszczenie linii ciekowej. Z uzyskanych wyników wynika, że zadarnienie dna doliny przyczyniło się do częściowego zahamowania procesów erozyjnych. Znajduje to także potwierdzenie w pozytywnych zmianach właściwości chemicznych gleby.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Udzial frakcji granulometrycznych i zawartosc materii organicznej w zmywie erozyjnym z kolein

W pracy przeanalizowano zmiany składu granulometrycznego i zawartość materii organicznej w glebie, która uległa zmyciu z kolein w czasie 30 minutowego deszczowania. Erozję wodną gleby badano w koleinach utworzonych ciągnikiem oraz w koleinach pozostawionych przez ciągnik z przyczepą. Pomiary wykonano na glebie lekkiej w warunkach kontrolowanych przy użyciu symulowanego deszczu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena natezenia erozji wodnej w uprawie buraka cukrowego na glebie lessowej

W pracy przedstawiono wyniki pomiarów rozbryzgu i zmywu gleby oraz spływu powierzchniowego na poletkach z burakami cukrowymi oraz utrzymywanymi w ugorze. Na poletkach z burakami prowadzono pomiary wskaźnika ulistnienia oraz wysokości roślin. Stwierdzono, że efektywność okrywy roślinnej w ograniczaniu zmywu gleby można ze zbliżoną dokładnością ocenić za pomocą obu parametrów roślinnych. Opracowano model do prognozowania zmywu gleby dla uprawy buraków cukrowych w oparciu o energię kinetyczną opadu i wskaźnik ulistnienia.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura wierzchniej warstwy skladowiska wapna poflotacyjnego rekultywowanego osadem sciekowym

Przeprowadzone badania miały na celu określenie możliwości wykorzystania komunalnych osadów ściekowych (w formie mazistej) do regeneracji struktury materiału zalegającego na wypełnionym i poddanym rekultywacji składowisku wapna poflotacyjnego. Doświadczenie objęło pięć obiektów-poletek (A, B, C, D i E) poddanych rekultywacji oraz obiekt F — obszar zdewastowany nierekultywowany, położony w pobliżu pola doświadczalnego. Na każde poletko została naniesiona mieszanka wapna poflotacyjnego, gleby naturalnej i osadu ściekowego (w dawce 100, 200, 300, 400 i 500 m3 ha¯1, odpowiednio dla poletek A - E). Na całym obszarze objętym eksperymentem założono trwały użytek zielony, wysiewając w tym celu mieszankę traw łąkowych. Próbki glebowe o zachowanej strukturze pobrano w roku 1996 z poszczególnych obiektów — poletek, w płaszczyźnie pionowej z warstwy 2 - 10 cm, do metalowych pudełek o wymiarach 9x8x4 cm. Następnie wykonano zgłady jednostronne i ich płaszczyzny zarejestrowano za pomocą skanera i wydrukowano w 256 odcieniach szarości. Obrazy zgładów stanowiły podstawę do opisu struktury pobranych próbek. Obiekt F charakteryzował się strukturą nieagregatową, rozdzielnocząstkową, z niewielkim udziałem porów drugiego rzędu typu spękań i całkowitym brakiem biogennych wydrążeń. We wszystkich rekultywowanych obiektach (A - E), niezależnie od zastosowanej dawki osadu ściekowego mazistego, udział materiału organicznego był wyraźnie widoczny. Wniesiony osad odróżniał się od materiału mineralnego ciemną barwą. Nie zauważono tendencji do agregacji masy glebowej (rekultywowanego materiału), a porów drugiego rzędu było bardzo mało. Można to tłumaczyć zbyt krótkim, bo tylko dwuletnim, okresem, który upłynął od wniesienia osadu ściekowego i założenia na tym obszarze trwałego użytku zielonego, do pobierania próbek.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fizykochemiczne wlasciwosci gleby plowej pod koniczyna czerwona

W pracy badano zmiany zachodzące głównie fizykochemicznych właściwościach gleby płowej po trzyletnie uprawie koniczyny czerwonej. Materiał glebowy został pobrany z poziomu ornego, z wieloletnich, statycznych doświadczeń polowych prowadzonych przez IUNG-Puławy w Osinach. Prowadzone doświadczenia polowe uwzględniają dwa systemy uprawowe - nawożenie organiczne (uprawa ekologiczna) i nawożenie mineralne (uprawa konwencjonalna). Próbki glebowe pobierano przez 3 lata (1996-98), każdego roku w trzech terminach: wiosną - po wschodach, latem - w okresie intensywnego wzrostu oraz jesienią - po zbiorze roślin. Oznaczano odczyn gleby, skład granulometryczny, ogólna zawartość węgla organicznego, podatność substancji organicznej na utlenianie. Izotermy adsorpcji-desorpcji pary wodnej mierzono w warunkach statystycznych natomiast strukturę porowatą gleby metodą porozymetrii rtęciowej Nie stwierdzono znacznego zróżnicowania powyższych właściwości w czasie trwania doświadczenia. Odczyn badanych próbek glebowych zmieniał się w granicach od 4,5 do 6,6 jednostek pil, średnia podatność substancji organicznej na utlenianie wynosiła ok. 50% całkowitej ilości węgla, a średnia zawartość węgla organicznego - ok. 0,8%. Również izotermy adsorpcji-desorpcji pary wodnej były podobne. Powierzchnia właściwa próbek glebowych wahała się od 11,8 do 14,5 m2g¯1, a średnia z całego doświadczenia wynosiła 13,7 m2 g¯1. Termin pobierania prób nie miał jednoznacznego wpływu na badane wielkości.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw stresu glinowego na wzrost oraz anatomiczne i morfologiczne cechy korzeni wybranych zboz

Przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu zróżnicowanych stężeń glina w pożywce na morfologię i zmiany anatomiczne tkanki korzeniowej pszenicy Henika i pszenżyta Debo. Na podstawie zdjęć mikroskopowych, stosunku masy korzeniowej do masy części nadziemnych oraz zdolności roślin do regulowania odczynu pożywki, stwierdzono, że badane pszenżyto charakteryzowało się większą odpornością na stres.
Słowa kluczowe: kwasowość gleby, stres glinowy, anatomia korzenia, morfologia korzenia.
Wykonane badania świadczą o silnej reakcji badanych roślin na stres glinowy. Widoczne są indywidualne różnice w zachowaniu obydwu badanych gatunków roślin, związane prawdopodobnie z różnicami ich tolerancyjności na zastosowane warunki stresowe.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo