rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ wieloletniego nawożenia mineralno-organicznego na kształtowanie się wartości biologicznego wskaźnika żyzności gleby

Badano wpływ wieloletniego zróżnicowanego nawożenia organiczno-mineralnego na zawartość węgla organicznego, azotu ogółem oraz aktywność dehydrogenaz i katalaz glebowych. Badania przeprowadzono na glebach płowych, na których od 1948 roku stosowano następujące kombinacje nawozowe: 1) Bez nawożenia, 2) Słoma 5 t·ha⁻¹ + NPK, 3) NPK + Ca, 4) NPK, 5) Obornik, 6) Obornik + PK, 7) Obornik + NK, 8) Obornik + NK + Mg, 9) Obornik + NP, 10) Obornik + NP + Mg, 11) Obornik + NPK, 12) Obornik + NPK + Mg, 13) Obornik + NPK + Ca, 14) Obornik + NPK + Ca + Mg. Stwierdzono istotny wpływ wieloletniego nawożenia organiczno-mineralnego na zawartość C org. i N og. oraz na wartość biologicznego wskaźnika żyzności gleby (BIF). Badana gleba mieściła się głównie w średniej i niskiej (odpowiednio 14 i 8 obiektów doświadczalnych z dwu lat badań) wartości wskaźnika BIF. O przydatności biologicznego wskaźnika żyzności gleby (BIF) do oceny stanu żyzności i urodzajności gleby wskazują miedzy innymi ich związki korelacyjne z innymi cechami gleby, takimi jak zawartość C org. i N og.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gospodarstwa rodzinne na Pomorzu Zachodnim - ciągłość i potrzeba zmian

Badania ankietowe przeprowadzono w latach 1995-1997. Objęto nimi 1476 rolników z obszaru trzech województw: słupskiego, koszalińskiego i szczecińskiego. Określono kierunki procesów restrukturyzacji gospodarstw i perspektywy ich rozwoju. Szczegółowej analizie poddano czynniki, które sprzyjają rozwojowi gospodarstw rodzinnych.
Gospodarstwa rolników charakteryzowały się korzystną strukturą agramą, dobrym wyposażeniem w środki trwałe, których stan techniczny oceniano jako dobry. Stwierdzono, że ważnym atrybutem gospodarstw rodzinnych północno-zachodniej Polski jest korzystna struktura agrarna, a głównym czynnikiem skłaniającym do inwestowania i wprowadzania innowacji jest odpowiednio wysoki poziom wykształcenia. Niepokoi fakt, że postawy rolników przy podejmowaniu decyzji gospodarczych można ocenić jako zachowawcze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakosc wod gruntowych i powierzchniowych w otoczeniu zagrod wiejskich w rejonie miejscowosci Pyrzyce

W pracy przedstawiono ocenę jakości wód na podstawie badań prowadzonych w latach 2000-2005 we wsiach w bezpośredniej zlewni jeziora Miedwie. Obejmowały one wody: powierzchniowe - płynące, stojące i gruntowe. Ze względu na nierozwiązany na tym obszarze problem gromadzenia stałych i płynnych odchodów zwierzęcych szczególną uwagę zwrócono na zagrody wiejskie, gdzie głównie skupiona jest produkcja zwierzęca. Najbardziej zanieczyszczone wody gruntowe były na terenie zagród gospodarstw z chowem zwierząt a wody powierzchniowe w ciekach przepływających przez tereny wsi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola edukacji i doradztwa w aktywizacji gospodarczej kobiet wiejskich

Zidentyfikowano potrzeby i oczekiwania doradczych przedsiębiorczych kobiet wiejskich oraz oceniono funkcjonowanie systemu doradztwa i edukacji na rzecz aktywizacji gospodarczej kobiet. Badania przeprowadzono w 2005 roku i objęto nimi: kobiety prowadzące działalność gospodarczą na obszarach wiejskich (231 przedsięwzięć gospodarczych) oraz doradców ODR (58 doradców). Badania przeprowadzono na obszarze północnej Polski oraz w województwach mazowieckim i wielkopolskim. Główną metodą badawczą był sondaż diagnostyczny z zastosowaniem kwestionariusza wywiadu.
Z badań wynika, że istnieje potrzeba różnicowania zarówno programów edukacyjnych, jak i ofert doradczych skierowanych do kobiet aktywnych ekonomicznie. Ważnym jest, by skutecznie wspierać zarówno przedsięwzięcia o charakterze innowacyjnym, jak i przedsięwzięcia określane jako „przedsiębiorczość socjalna", których dalszy rozwój wymaga kreowania różnych form współpracy, działania w systemie, tworzenia grup formalnych i nieformalnych oraz aktywności integratorów zewnętrznych, pozwalających na szeroką promocję i sprzedaż wyrobów i usług. Konieczne jest również usprawnienie systemu informacji i stworzenie zarówno doradcom, jak i przedsiębiorcom technicznych możliwość korzystania z tego systemu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikrobiologiczne skutki wieloletniego nawozenia gnojowica

Badania przeprowadzono równolegle na dwóch glebach płowej typowej i brunatnej kwaśnej, które nawożone były gnojowicą, obornikiem i nawozami mineralnymi. Próbki glebowe pobierano cztery razy w sezonie wegetacyjnym i oznaczono w nich liczebność bakterii oligotroficznych, oligotroficznych przetrwalnikujących, kopiotroficznych, kopiotroficznych przetrwalnikujących, immobilizujących azot, amonifikacyjnych, organotroficznych, promieniowców, grzybów i bakterii z grupy coli.
Stwierdzono, że wieloletnie nawożenie gnojowicą wpłynęło na obniżenie liczebności badanych grup drobnoustrojów z wyjątkiem bakterii organotroficznych i grzybów w glebie brunatnej i bakterii kopiotroficznych - w glebie płowej.
Liczba bakterii E. coli w obiektach, w których stosowano gnojowicę była niższa niż w glebie nawożonej tradycyjnie obornikiem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany wilgotnosci gleby w zaleznosci od rodzaju nawozenia organicznego w uprawie warzyw

Doświadczenie połowę przeprowadzono w RZD WSRP w Siedlcach w latach 1992 - 1993 i 1996 - 1997. W doświadczeniu badano zmiany wilgotności gleby w uprawie warzyw w zależności od rodzaju nawożenia organicznego. Badane nawozy organiczne to: obornik w dawce 60 t/ha, nawozy zielone w postaci poplonów letnich (facelia, żyto, wyka ozima, bobik) oraz słoma w dawce 4 i 6 t/ha. Nawozy zielone przyorywano w całości lub w postaci resztek pozbiorowych. Określono ilość świeżej i suchej masy wnoszonej do gleby przez badane formy nawożenia. W pierwszym roku po nawożeniu uprawiano kapustę głowiastą białą odmiany Kamienna Głowa, w drugim roku cebulę odmiany Wolska. Próby gleby w celu określenia wilgotności pobierano trzykrotnie w okresie wegetacji warzyw. W trakcie wegetacji warzyw obserwowano ilość i rozkład opadów atmosferycznych. Stwierdzono, iż największą ilość świeżej masy wprowadzono do gleby wraz z obornikiem, a spośród roślin poplonowych z facelią i bobikiem. Największą ilością wprowadzonej do gleby suchej masy charakteryzowały się obornik i żyto ozime. W pierwszym i w drugim roku po nawożeniu organicznym stwierdzono, iż wilgotność gleby ulegała wahaniom w okresie wegetacji warzyw. Wpływały na to zarówno niekorzystny rozkład opadów atmosferycznych, jak też rodzaj nawożenia organicznego. Badane nawozy organiczne nie powodowały spadku wilgotności gleby w porównaniu do kombinacji bez tych form nawożenia. Spośród roślin poplonowych w pierwszym roku po zastosowaniu na głębokości 0 - 20 cm, najkorzystniej na wilgotność gleby wpływało nawożenie facelią, a na głębokości 20 - 40 cm nawożenie żytem. W drugim roku nawożenie wyką. Większa ilość przyoranej biomasy roślin poplonowych wpływała korzystnie na wilgotność gleby. Nawożenie słomą w pierwszym jak i drugim roku po przyoraniu sprzyjało gromadzeniu wilgoci w glebie w porównaniu do pozostałych rodzajów nawożenia. W pierwszym jak i drugim roku po nawożeniu organicznym, na obu badanych głębokościach stwierdzono korzystny wpływ łącznego nawożenia facelią i słomą na wilgotność gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gromadzenie, waloryzacja i utrzymywanie w stanie zywym odmian i rodow hodowlanych ziemniaka

Gromadzony przez dziesięciolecia materiał kolekcyjny ziemniaka w Polsce stanowi bogaty bank genów. Obecnie kolekcja tetraploidalnych form ziemniaka zgromadzona w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, Oddział Bonin liczy 1184 odmiany i 89 rodów hodowlanych, z czego 550 utrzymywane jest w warunkach polowych. Prace nad kolekcją są realizowane w ramach Krajowego Programu Ochrony Zasobów Genowych Roślin Użytkowych. Zadanie to finansuje Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.
Kolekcja opisywana i oceniana jest ciągle. Ponieważ skale oceny stosowane w poszczególnych krajach są różne i nie można ocenić bezpośrednio wartości ich genotypu, odmiany zagraniczne sprawdzane są w warunkach polskich. Obiekty badane są w warunkach polowych w 20-krzakowych, jednopowtórzeniowych rozmnożeniach w Boninie oraz w warunkach laboratoryjnych. Waloryzacja dotyczy ważniejszych cech użytkowych i odpornościowych. Stosujemy metodykę zalecaną przez Europejskie Towarzystwo Badań nad Ziemniakiem i powszechnie stosowaną w ocenie odmian ziemniaka w Polsce.
Dostęp do zgromadzonych w kolekcji ziemniaka materiałów oraz informacji jest swobodny. Na życzenie użytkowników przekazujemy próbki i posiadany opis materiału.
Od 1997 r. uczestniczymy w Europejskim Programie Ochrony Zasobów Genowych koordynowanym przez Międzynarodowy Instytut Ochrony Zasobów Genowych (IPGRI).
W ramach projektu RESGEN CT 95-34 opracowywane są bazy danych dla kolekcjonowanych odmian i sukcesywnie przekazywane w celu włączenia informacji o zasobach genowych ziemniaka prowadzonych w Polsce do europejskiego systemu informacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wielkosc nakladow energetycznych na wielofazowy zbior zboz w gospodarstwach gorskich i podgorskich

W pracy wyliczono wielkość łącznych nakładów energetycznych na tradycyjny zbiór zbóż i omłot młocarniami. Następnie wybrano czynniki i określono ich wpływ na wielkość tych nakładów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Suszenie pieczarek w warunkach konwekcji naturalnej - pomiary temperatury suszonego materialu

Wykonano pomiary temperatury trzonów i kapeluszy pieczarek w trakcie ich suszenia w warunkach konwekcji naturalnej. Badania prowadzono w pięciu temperaturach: 41, 51, 60, 70 i 81°C. Wyniki przedstawiono graficznie w postaci wykresów zmian temperatury w funkcji czasu suszenia i zawartości wody suszonego materiału.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bezpośredni i następczy wpływ kompostów sporządzonych na bazie komunalnego osadu ściekowego na fotosyntezę rzepaku jarego i pszenicy ozimej

W pracy oceniano wpływ nawożenia kompostami sporządzonymi na bazie komunalnego osadu ściekowego z różnymi dodatkami (odpady z zieleni miejskiej, słoma, popiół z węgla kamiennego), na tle nawożenia mineralnego, na parametry fotosyntezy rzepaku i pszenicy ozimej. Podjęto również próbę określenia przydatności badanych parametrów fotosyntezy do monitorowania zmian w troficznym oddziaływaniu nawożenia organiczno-mineralnego. Komposty z osadu ściekowego z dodatkiem różnych komponentów w podobny sposób wpływały na proces fotosyntezy roślin rzepaku jarego i pszenicy ozimej oceniany techniką indukowanej fluorescencji chlorofilu, natężeniem wymiany gazowej oraz zawartością chlorofilu. W porównaniu z wariantem kontrolnym stwierdzono wyłącznie pozytywny efekt działania kompostów na proces fotosyntezy. Zawartość chlorofilu mierzona techniką fotooptyczną była najlepiej skorelowana z plonem nasion i w związku z tym może być przydatnym parametrem do oceny nawozowego działania kompostów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gromadzenie azotu i wegla przez rosliny okrywajace ugor przy roznych systemach konserwacji gleby

W doświadczeniu łanowym przeprowadzonym w Minikowie, określono masę azotu i węgla zgromadzoną przez rośliny na odłogu, ugorze obsianym roślinami krótkotrwałymi i wieloletnimi. Roślinami wieloletnimi wykorzystywanymi do osłony gleby były rutwica wschodnia (Galega orientalis), stokłosa bezostna (Bromus inermis) i koniczyna biała (Trifolium repens) - w siewie czystym lub w mieszankach. Niezależnie od gatunków roślin wykorzystanych do stworzenia okrywy na ugorze obsianym, ilość gromadzonego przez nie azotu i węgla była wyższa niż przez roślinność naturalną na odłogu klasycznym. Roślinność naturalna (chwasty) zasiedlająca odłóg klasyczny przez okres pięciu lat pobrała do budowy biomasy nadziemnej 230 kg N·ha⁻¹ i 8,05 t C·ha⁻¹. Jednoroczne rośliny jare i ozime okrywające ugór uprawiane w siewie czystym lub w mieszankach zgromadziły w biomasie nadziemnej łącznie w ciągu 5 lat 606 kg N·ha⁻¹ i 15,7 t C·ha⁻¹. Biomasa roślin wieloletnich - rutwicy wschodniej (1205 kg N·ha⁻¹) gromadziła ponad pięciokrotnie, a jej mieszanka ze stokłosą bezostną (976 kg N·ha⁻¹) ponad czterokrotnie więcej azotu, a węgla odpowiednio (25,8 t C·ha⁻¹) ponad trzykrotnie i (21,3 t C·ha⁻¹) dwu i półkrotnie więcej niż okrywa roślinna na odłogu klasycznym. Stokłosa bezostna uprawiana w siewie czystym gromadziła w swojej biomasie dwukrotnie więcej azotu (463 kg N·ha⁻¹) i węgla (18,0 t·ha⁻¹) niż chwasty okrywające odłóg klasyczny, ale mniej o 53% azotu i 15,5% węgla niż wtedy, gdy uprawiano ją łącznie z rutwicą wschodnią.
Najwięcej azotu i węgla zgromadziła w biomasie rutwica wschodnia w siewie czystym i w kolejności malejącej, mieszanka rutwicy wschodniej ze stokłosą bezostną, stokłosa w siewie czystym (C) i rośliny jednoroczne jare i ozime (N), a najmniej rośliny na ugorze klasycznym. Rośliny motylkowate, stanowiące okrywę odłogu, należy przynajmniej raz w roku skosić, a obfitą i bogatą w azot i węgiel biomasę przeznaczyć na paszę lub do przyorania pod inne uprawy wymagające nawożenia organicznego. Taki system postępowania może ograniczyć nadmierne kumulowanie się azotu w glebie pola odłogowanego i jego migrację do wód gruntowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena całkowitej zawartości rtęci w profilach różnie użytkowanych gleb Pomorza i Kujaw

Celem pracy była ocena całkowitej zawartości rtęci w profilach gleb uprawnych oraz leśnych Pomorza i Kujaw. Oznaczono podstawowe właściwości gleb oraz zawartość rtęci metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej (analizator AMA-254). Określono wartość tła geochemicznego, będącą średnią zawartością Hg w skale macierzystej gleb różnie użytkowanych. Ze względu na odmienną litogenezę oraz skład granulometryczny gleb wykorzystano - do obliczeń wskaźnika zanieczyszczenia - średnią zawartość Hg wynoszącą 17,6 ±8,5 μg.kg-1 dla gleb uprawnych oraz 3,1 ±1,8 μg.kg-1 dla gleb leśnych. Stwierdzono istotnie dodatnią korelację między koncentracją rtęci a zawartością Corg. Zawartość Hg była istotnie dodatnio skorelowana z ilością frakcji iłowej w glebach uprawnych oraz madach czarnoziemnych typowych. Średnia wartość wskaźnika zanieczyszczenia wskazuje na znaczące nagromadzenie Hg w poziomach próchnicznym gleb leśnych oraz orno-próchnicznym gleb uprawnych. Całkowita koncentracja rtęci w glebach badanego regionu kształtowała się na poziomie zawartości naturalnej i wynosiła w poziomach organicznych od 216,9 do 549,3 μg-kg-1 oraz od 0,9 do 305,6 μg-kg-1 w poziomach mineralnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fotosynteza i respiracja fitoplanktonu w wodzie skazonej przez herbicydy

Przeprowadzone badania miały na celu ocenę wpływu herbicydów na procesy fotosyntezy i respiracji fitoplanktonu. Eksperyment wykonano w komorze wegetacyjnej. Glony wodne poddano działaniu herbicydów: Azoprim 50 WP (atrazyna), Afalon 450 SC (linuron), Roundup 360 SL (glifosat). Pomiary stężenia tlenu wykonywano po upływie 5 godzin, 1 doby oraz 4, 5, 6, 7 dób od założenia eksperymentu. Stwierdzono, że w warunkach pełnego oświetlenia, w miarę upływu czasu, stężenie tlenu w hodowli glonów wodnych traktowanych herbicydami Azoprim 50 WP i Afalon 450 SC malało, natomiast wzrastało pod wpływem preparatu Roundup 360 SL po upływie czwartej doby doświadczenia. Przy braku dostępu światła, w czasie trwania eksperymentu, stężenie tlenu w hodowli glonów traktowanych herbicydami kształtowało się na poziomie wyników kontrolnych. Spośród badanych herbicydów, jedynie Roundup 360 SL wpływał korzystnie na produkcję fitoplanktonu brutto, natomiast Azoprim 50 WP i Afalon 450 SC hamowały ten proces.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena proekologicznego nawożenia ziemniaka

W pracy przedstawiono wyniki wieloletnich badań (1992-1999) nad wpływem nawożenia organicznego i uzupełniającego mineralnego na wybrane cechy ilościowe i jakościowe plonu bulw ziemniaka. Badania dotyczyły takich wielkości jak plon, odporność bulw na mechaniczne uszkodzenia, zawartość azotanów, suchej masy, azotu ogólnego, popiołu i włókna oraz strat przechowalniczych i stopnia porażenia parchem zwykłym i rizoktoniozą, dla siedmiu odmian ziemniaka. Uzyskane wyniki badań jednoznacznie wskazują, że stosowanie nawożenia proekologicznego daje nieco niższe plony niż przy nawożeniu tradycyjnym (obornik + nawozy mineralne NPK), ale o wyższej jakości i trwałości przechowalniczej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Program ochrony lesnych zasobow genowych

W warunkach naturalnych wolnych od znaczniejszej ingerencji człowieka zróżnicowanie genetyczne gatunków powstawało na drodze rekombinacji związanych z rozmnażaniem generatywnym, mutacji genetycznych i selekcji naturalnej eliminującej genotypy najmniej dostosowane do życia w określonych warunkach środowiska. Procesy te utrzymywały określone zróżnicowanie genetyczne populacji, które umożliwiało dostosowywanie się tych populacji do zmieniających się warunków środowiska. Obecnie jednak tempo zmian tych warunków zarówno w skali makro (ocieplenie klimatu - efekt szklarniowy) jak i w skali lokalnej wywoływane przez różnego rodzaju czynniki antropogeniczne (emisje przemysłowe, wylesienia, ingerencja człowieka) powodują, że utrwalone naturalne mechanizmy genetyczne są lub mogą być niewystarczające. Dlatego też zachowanie w długim okresie czasu określonych gatunków wymaga podjęcia specjalnych działań mających na celu ochronę ich zróżnicowania genetycznego.
Do 1990 r. ochrona zróżnicowania genetycznego realizowana była jedynie pośrednio w programach hodowli selekcyjnej oraz w ramach szeroko rozumianych działań w zakresie ochrony przyrody. Pierwsze założenia koncepcji ochrony zróżnicowania genetycznego w Lasach Państwowych opracowano w „Programie ochrony leśnych zasobów genowych i hodowli selekcyjnej drzew leśnych w Polsce na lata 1991-2010”.
W pierwszym etapie do ochrony wytypowano 1000 wyłączonych drzewostanów nasiennych 18 gatunków drzew leśnych, 6400 drzew doborowych (genotypów) oraz 150 populacji zachowawczych wytypowanych na obszarze Lasów Państwowych i Parków Narodowych. Ochronę ex situ realizuje się obecnie głównie w wybudowanym w 1995 r. Leśnym Banku Genów w Kostrzycy.
W drugim etapie realizacji programu ochrony oprócz działań prowadzonych dotychczas przewiduje się rozpoczęcie ochrony zróżnicowania genetycznego pozostałych gatunków stanowiących istotne składniki zbiorowisk leśnych (gatunki domieszkowe, krzewy, rośliny zielne itd.).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia siarką, magnezem i azotem na plonowanie i strukturę plonu lnianki jarej i katranu abisyńskiego

W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem nawożenia siarką, magnezem i azotem na produktywność katranu abisyńskiego i lnianki jarej. Porównano wpływ nawożenia przedsiewnego NPKS i NPKMg oraz pogłównego N (0, 20, 40, 35+5 kg·ha⁻¹) na cechy plonotwórcze pokroju roślin, elementy struktury plonu i plon obu gatunków.
Plon katranu abisyńskiego przyrastał wraz z poziomem pogłównego nawożenia azotem (0, 20, 40 kg·ha⁻¹). Podział pogłównej dawki azotu (35 + 5) i zastosowanie części w formie wodnego roztworu mocznika było bardziej plonotwórcze niż jednorazowa, doglebowa aplikacja całej dawki (40 N).
Wyleganie lnianki jarej zwiększało się w miarę przyrostu pogłównej dawki azotu (0>20>40). Podział dawki i późne zastosowanie części azotu w formie wodnego roztworu mocznika (35 + 5) zmniejszyło wyleganie roślin, w stosunku do jednokrotnej, doglebowej aplikacji azotu (40 N).
Nawożenie przedsiewne (NPKS, NPKMg) nie różnicowało plonowania lnianki jarej. Plonowanie lnianki jarej było uzależnione od pogłównej dawki azotu. Lnianka jara zareagowała istotnym przyrostem plonu nasion, w stosunku do kontroli, dopiero na nawożenie pogłówne azotem na poziomie 40 kg·ha⁻¹, niezależnie od sposobu jego aplikacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Instrumentalna ocena akustycznych i mechanicznych wyróżników tekstury ciastek kruchych z inuliną

Celem pracy była instrumentalna ocena akustycznych i mechanicznych wyróżników tekstury ciastek kruchych z udziałem cukru 37,0; 35,2; 33,3% (w stosunku do mąki) oraz inuliny 0; 1,8; 3,7% (w stosunku do mąki). Ciastka poddano procesowi trójpunktowego łamania w maszynie wytrzymałościowej ZWICK 1445 z prędkością 20 mm·min⁻¹, jednocześnie rejestrując emisję akustyczną metodą kontaktową (czujnik 4381V ﬁrmy Brüel & Kjær). Oznaczono parametry mechaniczne: siłę i pracę łamania oraz akustyczne: amplitudę, liczbę zdarzeń emisji akustycznej, energię akustyczną. Wartości akustycznych i mechanicznych wyróżników tekstury ciastek kruchych zależą od udziału inuliny w ich recepturze. Dodatek inuliny 1,8% spowodował słabszą emisję akustyczną oraz obniżenie siły i pracy łamania. Ciastka o udziale cukru 35,2% i inuliny 1,8% miały teksturę najbardziej podobną do próbki kontrolnej (cukier 37%, inulina 0%). Obniżenie udziału cukru z 37 do 33,2% (w stosunku do mąki) i dodatek inuliny spowodował, że ciastka były twardsze i generowały silniejszą emisję akustyczną niż ciastka kontrolne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia dolomitem na intensywnosc procesow wymiany gazowej u fasoli zoltostrakowej

W doświadczeniu z fasolą szparagową żółtostrąkową odmiany Zlota Saxa badano wpływ dwóch dawek dolomitu (0 kg·m⁻² - kontrola; 0,1 i 0,5 kg·m⁻²) na procesy asymilacji i transpiracji, na zawartość chlorofilu a + b oraz plon suchej masy. Badano także zależności między asymilacją i transpiracją a badanymi czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi dla poszczególnych kombinacji nawozowych. Stwierdzono istotny wpływ obydwu dawek dolomitu na zwiększenie intensywności wymiany gazowej, zawartości chlorofilu oraz plonu suchej masy. Nie stwierdzono wpływu dawek dolomitu na natężenie procesu transpiracji. Analiza regresji wykazała istotne korelacje między badanymi parametrami tylko w kombinacjach: kontrolnej i z mniejszą dawką dolomitu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc niklu w wybranych gatunkach roslin uprawianych w rejonie Huty Miedzi 'Glogow'

Określono zawartość i rozmieszczenie niklu w roślinach uprawianych w rejonie oddziaływania Huty Miedzi „Głogów”. Dobór analizowanych roślin uwzględniał różnorodny kierunek użytkowania tych upraw (konsumpcyjny, paszowy, przemysłowy). Stwierdzono, że zanieczyszczenie gleb miedzią nie różnicowało znacząco zawartości niklu w roślinach uprawnych. Zawartość i rozmieszczenie tego pierwiastka było uzależnione natomiast od gatunku oraz części rośliny. Największą zdolnością gromadzenia niklu charakteryzowały się organy generatywne, natomiast części wegetatywne (z wyjątkiem liści buraka i łętów ziemniaka) zawierały wyraźnie mniej tego metalu. Stwierdzone stężenia niklu (< 10,0 mg‧kg⁻¹) w roślinach odpowiadały wymaganiom przydatności konsumpcyjnej i mieściły się w zakresie ilości powszechnie spotykanych w uprawach z rejonów niezanieczyszczonych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo