rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Jakość regulowana prawem. Ewaluacja w szkole w kontekście zmian zachodzącym w nadzorze pedagogicznym

Artykuł dotyczy problematyki wprowadzania zmian jakościowych w szkołach odgórnie poprzez unormowania prawne. Ewaluacja wewnętrzna ukazana jest na tle zachodzących zmian w nadzorze pedagogicznym w ostatnich latach. Z prowadzonych w tym artykule analiz wynika, że zapisy prawne mają duży wpływ na podejmowane w szkołach działania jakościowe. Szkoły nie działają jednak od jednego aktu prawnego do drugiego, a ciągłe zmiany rodzą u nauczycieli niewiarę w trwałość wdrażanych rozwiązań. Wprowadzając zmiany w nadzorze pedagogicznym i wspomagając szkoły w realizacji zadań wynikających z obowiązującego rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej w sprawie nadzoru pedagogicznego z 7 października 2009 roku, warto odwoływać się więc do doświadczeń szkół w zakresie dokonywania oceny jakości pracy szkoły i pokazywać ciągłości działań projakościowych wprowadzanych w szkołach (aktami prawnymi od 1999 roku). Inspiracją do podjętych w tym artykule rozważań był raport Dwa lata ewaluacji wewnętrznej w opiniach środowisk edukacyjnych autorstwa Danuty Elsner i Krzysztofa Bednarka [Elsner, Bednarek, 2012], prezentowany na konferencji „Jakość edukacji czy/i jakość ewaluacji. Zadania i rozwój przywódców”, która odbyła się w dniach 30 marca–2 kwietnia 2012 roku w Krakowie.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ewaluacja rozwojowa jako wyzwanie współczesnego systemu edukacji

Współczesny system edukacji, stając się coraz bardziej dynamicznym i odpowiadając na coraz szybsze tempo przemian rzeczywistości, wymaga równie dynamicznych narzędzi wspomagających jego rozwój. Takim instrumentem jest wykorzystywana coraz szerzej i efektywniej ewaluacja, która również zmienia swoje funkcje, dostosowując się do wyzwań współczesnego świata (generacje ewaluacji). Należy przy tym podkreślić, że ewaluacja to coś więcej niż pomiar skuteczności działań, to refleksyjne rozpoznanie wartości konkretnego działania, w wyniku procesu o charakterze uspołecznionym. Współczesna ewaluacja musi uwzględniać dynamikę ewaluowanych instytucji, zachować elastyczność, podejmując działania na rzecz interakcyjnego postrzegania zależności skutkowo-przyczynowych w procesie ewaluacyjnym. Jest to model ewaluacji rozwojowej, podejmowany w niektórych obszarach systemu oświaty, marginalizowany przez biurokratyczne wymogi sprawozdawczości europejskiej.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Jak szkoły promują wartość edukacji?

Wyzwaniem dla współczesnej szkoły jest umiejętne promowanie „uczenia się”, nauki, wiedzy – przede wszystkim wśród uczniów, ale również w środowisku lokalnym. Problem ten został dostrzeżony przez tworzących prawo oświatowe w Polsce – jedno z wymagań stawianych szkołom brzmi: „Promowana jest wartość edukacji”. Niniejsza publikacja jest próbą odpowiedzi na pytanie, jak polskie szkoły realizują to wymaganie. W artykule wykorzystane są wyniki ewaluacji zewnętrznych szkół i placówek edukacyjnych prowadzonych w ramach Programu wzmocnienia efektywności systemu nadzoru pedagogicznego i oceny jakości pracy szkoły.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Współtworzenie wartości jako przedmiot ewaluacji procesów edukacyjnych

Artykuł dotyczy problematyki współtworzenia wartości jako kluczowego czynnika powodzenia pracy szkoły, a tym samym przedmiotu ewaluacji procesów edukacyjnych. Postawiono tezę, że w odpowiedzialnym myśleniu o szkole najważniejsze są jej aspekty procesowe, a nie instytucjonalne. Tradycyjnie zakładano, że organizacje tworzą wartość (w postaci produktów i usług) i wymieniają ją z konsumentami. Ten produkto-centryczny sposób podejścia do tworzenia wartości, także w przypadku edukacji, zostaje zastępowany przez nacisk na indywidualne doświadczenie i współtworzenie wartości. Szkoła nie może być ograniczona do miejsca, gdzie zachodzą ściśle zaplanowane procesy kształcenia. Odpowiedzialna szkoła powinna być innowacyjnym środowiskiem doświadczeń, w którym wszyscy są współodpowiedzialni i zaangażowani w tworzenie wartości.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Specyfika zarządzania w edukacji – rozwój indywidualny człowieka jako wartość centralna”

W niniejszym artykule autor podejmuje próbę pokazania specyfiki zarządzania w oświacie jako różnej od innych rodzajów zarządzania. Twierdzi, że specyfikę taką najlepiej odnaleźć, wskazując na centralne wartości, którymi powinny się kierować instytucje edukacyjne. Za kluczową wśród tych centralnych wartości autor uznaje rozwój indywidualny człowieka, a następnie pokazuje, jak różne sposoby rozumienia tej centralnej wartości obecne w psychologii i edukacji mogą prowadzić do różnych konsekwencji w sferze zarządzania szkołami i procesem edukacyjnym.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Praca zespołowa i współpraca w szkole w ramach pomocy psychologiczno – pedagogicznej: Cel sam w sobie czy sposób na sukces dla każdego ucznia?

Współpraca jawi się obecnie jako jeden z priorytetów akcentowanych w ramach strategii różnych krajów, w tym Polski (np. Raport „Polska 2030. Wyzwania rozwojowe”), jako fundament budowy kapitału rozwojowego państwa. Odzwierciedleniem tego są działania podejmowane w ramach reform obejmujących edukację, w tym nowe rozwiązania dotyczące tworzenia zespołów i pracy w nich w ramach udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Pierwsze próby ich wdrażania do szkół podstawowych i gimnazjów zostały podjęte w ramach pilotażu przygotowanego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w 2011 roku. Stały się one przedmiotem badania jakościowego przeprowadzonego przez Instytut Badań Edukacyjnych. Najważniejsze wnioski dotyczą współpracy i organizacji prac w zespołach, a także towarzyszących im trudnościom i sposobom ich pokonywania. Czy działania podejmowane przez szkoły można nazwać pełną współpracą? Jakie trudności wiążą się z organizacją i pracą w zespołach nakierowanych na rozpoznawanie potrzeb uczniów? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszym artykule.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Animacja współpracy międzysektorowej w zakresie budowania podstaw wolontariatu w Małopolsce. Analiza przypadku "Małopolskiego projektu <<Mieć wyobraźnię miłosierdzia>>”

Artykuł zawiera omówienie współpracy międzysektorowej w zakresie budowania podstaw wolontariatu. Jest to case study projektu wolontariackiego prowadzonego przez samorząd województwa w Małopolsce. Projekt został poddany analizie za pomocą modelu 4C Adila Najama.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Recenzja

Recenzja: Aleksy Pocztowski, Zarządzanie zasobami ludzkimi. Strategie – procesy – metody, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Warszawa 2003

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Koncepcja oceny stopnia informatyzacji w osiąganiu dojrzałości procesowej gmin

W opracowaniu przedstawiono wyniki badań dotyczące oceny stopnia informatyzacji w wybranych gminach województwa dolnośląskiego. Wyniki badań wskazują na ścisły związek między stopniem wdrażania rozwiązań informatycznych do obsługi bieżącej działalności gmin oraz zarządzania procesowego a osiągniętym stopniem dojrzałości procesowej. Ponadto w badaniach uwzględniono ocenę stopnia zastosowania narzędzi typu BPM (ang. Business Process Management) w doskonaleniu procesowego zarządzania gminą.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Recenzja

J. Wilkin (red.), eoria wyboru publicznego. Wstęp do ekonomicznej analizy polityki i funkcjonowania sfery publicznej

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Sprawozdanie z konferencji „Which Governance for Non-Profit Arts and Cultural Organisation in Europe?”

Sprawozdanie z Międzynarodowej konferencji poświęconej refleksji nad specyficznymi formami zarządzania i przewodnictwa w organizacjach kulturalnych i non-profit, 26 i 27 września 2008 roku, Bordeaux.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Sylwetka naukowa Profesora Jana Jerschiny

W tym roku akademickim odszedł na emeryturę jeden z zasłużonych profesorów naszej Alma Mater, Jan Jerschina, pracujący na Uniwersytecie Jagiellońskim od 44 lat, od 2000 roku zaś w Instytucie Spraw Publicznych UJ. Jest to okazja do przybliżenia nam wszystkim sylwetki tego wybitnego człowieka i uczonego.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
KRONIKA KATEDRY ZARZĄDZANIA KULTURĄ W INSTYTUCIE SPRAW PUBLICZNYCH UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO

Od roku akademickiego 1996/1997 prowadzone są 3-letnie studia dzienne oraz zaoczne licencjackie, kierunek: zarządzanie i marketing, specjalność: zarządzanie kulturą, a od roku 1999/2000 uruchomione zostały 2-letnie uzupełniające magisterskie studia dzienne i zaoczne. W roku akademickim 2004/2005 zarządzanie kulturą studiowało na kursach 3-letnich licencjackich dziennych: 131 osób, 3-letnich licencjackich zaocznych: 73 osoby, 2-letnich uzupełniających magisterskich dziennych: 106 osób, na 2-letnich uzupełniających zaocznych: 64 osoby

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
SYNAXIS BALTICA, SZWECJA 2005 – SPRAWOZDANIE

Tegoroczna edycja Synaxis Baltica odbyła się w Szwecji 7–21 sierpnia 2005 roku,  a jej tematem przewodnim były główne aspekty zarządzania kulturą w krajach nadbałtyckich, takie jak: kreatywność, polityka kulturalna i finanse, komunikacja marketingowa, teamwork oraz gender.Pomysłodawcy postawili przed letnią akademią dwa cele. Po pierwsze – wymiana doświadczeń i refleksji, a co za tym idzie odpowiedź na pytanie, w jaki sposób kultura powinna być zarządzana w krajach regionu bałtyckiego, by kreować życie kulturalne i specyficzny klimat charakteryzujący się różnorodnością oraz współpracą  iędzynarodową.Drugim celem była idea stworzenia strony internetowej Synaxis Baltica, która pełniłaby funkcje wirtualnej platformy, służącej do wymiany informacji, pomysłów dotyczących międzynarodowych projektów kulturalnych oraz programów stypendialnych czy wyjazdów naukowych

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
MIĘDZYNARODOWA PLATFORMA KULTURALNA SYNAXIS BALTICA SUMMER ACADEMY LATVIA 2004 – SPRAWOZDANIE

Idea stworzenia platformy wiedzy i współpracy, jaką jest Synaxis Baltica, powstała w roku 2001 i w tymże roku w Rydze doszło do zawarcia porozumienia i podpisania umowy sankcjonującej istnienie projektu.Głównym zadaniem, jakie postawili sobie twórcy Synaxis Baltica, jest dążenie do poprawy jakości kształcenia akademickiego w dziedzinie zarządzania kulturą oraz ułatwienie wymiany doświadczeń i informacji pomiędzy przyszłymi menedżerami kultury pochodzącymi z krajów basenu Morza Bałtyckiego. Szkoły wyższe z 9 krajów nadbałtyckich, w których studenci zdobywają wykształcenie na kierunkach: zarządzanie kulturą i polityka kulturalna, podpisały porozumienie, dzięki któremu co roku, w ramach projektu Synaxis Baltica, kolejno w każdym z krajów organizowana jest Summer Academy. Ten intensywny letni program szkoleniowy jest jednym z najważniejszych działań przewidzianych w statucie Synaxis Baltica Network. Harmonogram letnich akademii został ustalony do roku 2010. Dotychczas odbyły się edycje na Litwie, w Finlandii i na Łotwie, a w nadchodzących latach organizatorami będą: Estonia, Polska, Norwegia i Niemcy.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
„ENCATC RELOADED” – CZYLI REZULTATY DOŁADOWANIA

Sieć ENCATC (European Network of Cultural Administration Training Centres), skupiająca instytucje kształcące menedżerów kultury, działa między innymi poprzez organizację rozmaitych warsztatów, akademii, realizuje wspólne projekty, a raz do roku zwołuje zgromadzenie generalne. Towarzyszy mu konferencja, w której bierze udział większość aktywnych członków organizacji.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
BUDYNEK MUZEALNY JAKO POMOST KULTURY

Hasło tegorocznego Dnia Muzeów podane przez ICOM – „Muzeum jako pomost kultury” – odnosi się do wielu wymiarów działalności instytucji muzealnej, jej odbioru przez widzów, funkcjonowania w świadomości społecznej szerszej niż grono odwiedzających, wreszcie jego roli jako symbolu trwałości kultury, łączności między różnymi jej etapami, lokalizacjami, gdzie rozwijało się ludzkie życie i – wraz z nim – ludzka kultura. Takim pomostem jest też sam budynek muzeum, nie tylko jako budowlana, techniczna ochrona dzieł w nim zgromadzonych, umożliwiająca owo przeniesienie w czasie, ale również jako dzieło architektury, którego ukształtowanie wpisuje się w złożony przekaz ideowy, towarzyszący powstaniu samych dzieł i powstaniu kolekcji z tych dzieł złożonych.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
JÓZEF STANISŁAW OSTOJA-KOTKOWSKI – PREKURSOR SZTUKI LASEROWEJ W ŚWIECIE

Stanisław Ostoja-Kotkowski był postacią niezwykłą, wielkiego formatu, artystą światowej sławy, wizjonerem i czarodziejem barw i dźwięków, a jednocześnie życzliwym i ciepłym człowiekiem, który tęsknił za ojczyzną i miastem swojej młodości – Przasnyszem. 2 kwietnia 2004 roku minęło 10 lat kiedy duch tego wielkiego wizjonera powędrowałw ulubione miejsca i przestrzenie, do których docierała jego twórcza wyobraźnia.Ten duch krąży wokół nas, jest w naszych sercach i pamięci tych, którzy mieli okazję zetknąć się z Nim i jego twórczością.Na czym polegał geniusz tego artysty i jaka jest jego recepta na osiągnięcie sukcesu? Na to pytanie trudno jest odpowiedzieć w kilku słowach i wielu wybitnych znawców i krytyków sztuki próbowało zaszufladkować jego twórczość bez wielkich rezultatów. Kotkowski był twórcą wszechstronnym, a na dodatek posługiwał się niekonwencjonalnymi metodami i technikami. Malował obrazy, rzeźbił, fotografował, robił scenografię, komponował, tworzył grafikę komputerową, przekładał muzykę na obrazy w swoich koncertach laserowych. Miał charyzmę i w umiejętny sposób łączył swój talent artysty, ze zdolnościami naukowca i dobrego menedżera, wykorzystując najnowsze osiągnięcia nauki, psychologii, techniki.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
DYREKTOR TEATRU W XIX WIEKU

Modele zarządzania teatrem na przykładzie występów gościnnych Teatru Łódzkiego w PetersburguDyrektor teatru musiał być więc bardzo wszechstronnym człowiekiem. Nie tylko znajomość literatury dramatycznej, tajników aktorstwa czy sekretów reżyserii decydowały o powodzeniu przedsięwzięcia. Dobry dyrektor powinien być sprawnym przedsiębiorcą, taktownym mediatorem, zdecydowanym i energicznym człowiekiem. Dyrektor teatru końca XIX wieku był odpowiedzialny za angaż aktorów, politykę repertuarową i obsadową, wynajęcie i utrzymanie budynku, promowanie swojego teatru, współpracę z radą miasta, urzędami cenzuralnymi, zarządzanie finansami teatru. Dwuosobowy model zarządzania (dyrektor administracyjny i artystyczny) był już wówczas znany, chociaż w zespołach prowincjonalnych i wędrownych nadal jeszcze rzadko spotykany.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
RYNEK MUZYCZNY W STOŁECZNO-KRÓLEWSKIM MIEŚCIE KRAKOWIE – ADMINISTRACJA

W niniejszym tekście szczególnie pragnę podkreślić znaczącą rolę organizacji zarządzających kulturą, usytuowanych na szczeblu decyzyjnym lokalnego samorządu oraz administracji miasta. Obie instytucje: Małopolski Urząd Marszałkowski – z ramienia rządu, oraz samorządowy Wydział Kultury Miasta Krakowa mają do spełnienia szczególne zadania. W znacznej mierze ich działalność pokrywa się i/lub uzupełnia. Życie muzyczne – szczególnie pewne jego aspekty – bez nich byłoby niemożliwe.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
FORMY WEWNĘTRZNEGO I ZEWNĘTRZNEGO PUBLIC RELATIONS STOSOWANE W CENTRUM ARTYSTYCZNYM „FABRYKA TRZCINY"

„Fabryka Trzciny” to prywatny ośrodek artystyczny w Warszawie. Powstała we wrześniu 2003 roku i niemal od razu wpisała się w krąg najpopularniejszych i najchętniej odwiedzanych instytucji kultury. Jest to kompleks artystyczno-edukacyjny, mieszczący się w starej odremontowanej fabryce, przy ulicy Otwockiej 14, w dzielnicy Praga-Północ. Sam budynek pochodzi z 1916 roku i jak się okazuje jest on jednym z najstarszych obiektów industrialnych prawobrzeżnej Warszawy. Wcześniej znajdowała się tam wytwórnia marmolady, potem przetwórnia konserw, a w końcu siedziba Zakładów Polskiego Przemysłu Gumowego.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
ROLA I ZNACZENIE INTERNETU DLA KULTURY FILMOWEJ

Upowszechnienie Internetu doprowadziło do zmian w zakresie dostępu i korzystania z informacji. To stosunkowo nowe medium uległo znaczącej popularyzacji w Polsce pod koniec ubiegłego wieku. W roku 2006 liczba internautów w Polsce powyżej 15. roku życia kształtowała się na poziomie 11,5 mln, co w porównaniu z rokiem poprzednim oznacza wzrost aż o 3,1 mln użytkowników2. Szybko też Internet stał się przedmiotem publicznej dyskusji o jego roli społeczno-kulturowej. Jego udział w życiu polskiego (i nie tylko polskiego) społeczeństwa jest znaczący i tym samym nie można go lekceważyć. Przedmiotem niniejszego artykułu są problemy i konsekwencje wynikające z nowego sposobu dostępu do kultury, który nastąpił wraz z pojawieniem się Internetu. W tym aspekcie najbardziej interesujący wydaje się utwór filmowy, który jako produkt audiowizualny zwłaszcza wpisuje się w estetykę nowego medium i w szczególny sposób jest przez nie udostępniany.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
STRATEGIA ORGANIZACJI ZBIOROWEGO ZARZĄDZANIA NA PRZYKŁADZIE ZWIĄZKU ARTYSTÓW SCEN POLSKICH

Niniejszy artykuł jest wynikiem ustaleń rzeczywistego stanu Związku Artystów Scen Polskich (ZASP) w zakresie strategicznym w obszarze Organizacji Zbiorowego Zarządzania (OZZ). Zamysłem autorki było pokazanie formalnych i rzeczywistych uregulowań, które w faktyczny sposób określają ramy działalności ZASP, definiując ją jako OZZ.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
O ATRYBUTACH I AKCYDENSACH TEATRU EKSPERYMENTALNEGO

Kształtowanie pozytywnych zachowań współczesnego człowieka to z pewnością jedno z zadań, jakiego można oczekiwać od ekspresji twórczej, wyrażanej sztuką teatralną – bodaj najstarszym ludycznym sposobem społecznej komunikacji międzyludzkiej, poddawanej artystycznej transformacji. Dzisiejsze techniki medialne, wykorzystujące najnowsze zdobycze nauki i techniki, czynią wszystko, by najdoskonalsze technologie „wyręczały” te bezpośrednie interakcje międzyludzkie. Telewizja, kino domowe, programy satelitarne czy Internet stają się wirtualnymi substytutami takich autentycznych relacji, uznawanych w przeszłości za najważniejszy cywilizacyjny mechanizm komunikacji międzyludzkiej.Osobliwym reliktem takich więzi pozostaje po dziś dzień teatr dramatyczny, posługujący się konwencją zbudowaną nie z obrazu, lecz z rzeczywistych przedmiotów i istot – ciała i głosów aktorów. Można zatem antycypować z wielką dozą prawdopodobieństwa fakt, iż cywilizacja zdominowana przez wciąż doskonalszą technologię i technikę cyfrowego zapisu obrazu coraz bardziej będzie doceniać właśnie takie prymarne kontakty międzyludzkie, mające miejsce podczas widowisk teatralnych.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
MUZEUM NIKIFORA – PROPOZYCJA STRATEGII DZIAŁANIA PLACÓWKI JAKO MUZEUM NOWOCZESNEGO

Muzeum Nikifora w Krynicy jest poświęcone jednemu z najsłynniejszych w dziejach światowej sztuki malarzowi naiwnemu, który przez całe swoje życie był związany w szczególny sposób z tym uzdrowiskiem. Nikifor był Łemkiem, urodził się najprawdopodobniej w 1895 roku w Krynicy Wsi lub w jednej z podkrynickich wiosek łemkowskich, zmarł w roku 1968 w sanatorium w Foluszu

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
DZIAŁALNOŚĆ MUZEUM TECHNICZNO-PRZEMYSŁOWEGO W KRAKOWIE I JEGO LIKWIDACJA W LATACH 1949–1950

Instytucja, będąca przedmiotem niniejszego opracowania, powstała w 1868 roku z inicjatywy dr. Adriana Baranieckiego w celu podniesienia rodzimego rzemiosła na wysoki poziom i położenie podwalin pod dalszy rozwój przemysłu i techniki. Początkowo nosiła ona nazwę Miejskie Muzeum Techniczno-Przemysłowe w Krakowie, następnie – od 1920 roku – Miejskie Muzeum Przemysłowe im. dr. Adriana Baranieckiego w Krakowie, a od roku 1934 – Muzeum Przemysłu Artystycznego w Krakowie.

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości
KILKA PRZEMYŚLEŃ NA TEMAT MARKETINGU W KULTURZE – CEL NIE UŚWIĘCA ŚRODKÓW, CEL ŚRODKÓW WYMAGA…

Jest wiele definicji marketingu i chyba nie trzeba o tym wspominać. Podobnie jak nie trzeba mówić o tym, że zastosowanie marketingu w kulturze jest krytykowane w wielu środowiskach. Krytyka ta dotyczy przede wszystkim uprzedmiotowienia kultury, utowarowienia jej (tj. traktowania jak towar na półce w supermarkecie), obniżania poziomu dostosowanego do przeciętnego odbiorcy. Przede wszystkim jednak krytyka ta (zdaniem autorki – nieco wyolbrzymiona) jest skoncentrowana na chęci osiągania pewnego zysku, a nade wszystko dotyczy nieudolności – czy może bardziej nieadekwatności – stosowania marketingowego aparatu pojęciowego do tak delikatnej materii, jaką jest kultura. Jednakże trudno jest dla pojęć zbadanych, wielokrotnie omawianych w literaturze oraz stosowanych w środowiskach zajmujących się marketingiem poszukiwać zupełnie nowych konstrukcji słowotwórczych, wyłącznie dla takich – wydawałoby się niebliskich marketingowi – dziedzin, jak edukacja czy kultura. Problem nie dotyczy więc samej formy, ale treści tych słów oraz ich interpretacji

Czasopismo: Zarządzanie w Kulturze
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o zarządzaniu i jakości