rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość mikroelementów w plonach roslin na glebach wapnowanych niewapnowanych w wieloletnim doświadczeniu lizymetrycznym

W wieloletnim doświadczeniu lizymetrycznym badano pobranie i zawartość mikroelementów w ziarnie i słomie jęczmienia i pszenicy oraz w nasionach i słomie rzepaku, wyrosłych na glebach: a) wapnowanych co 4 lata i b) niewapnowanych. Plony roślin, wyrosłych na glebach niewapnowanych miały z reguły większą zawartość manganu, zazwyczaj także większą zawartość cynku, natomiast na ogół obniżony poziom molibdenu i mało zróżnicowaną zawartość boru i miedzi. Mimo znacznego zakwaszenia gleb niewapnowanych, nie stwierdzono nadmiernych zawartości manganu w plonach roślin, co mogło być spowodowane systematycznym nawożeniem gleb fosforem i magnezem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przygotowanie sadzeniaków ziemniaka z uwzględnieniem produkcji ekologicznej

Celem pracy było przedstawienie problemu przygotowania sadzeniaków z podkreśleniem korzyści zabiegu podkiełkowywania oraz kształtowania architektury łanu pod kątem produkcji ekologicznej. Stwierdzono, że podkiełkowywanie sadzeniaków jest niezbędne w przypadku uprawy odmian wczesnych zbieranych na wczesny zbiór, a ze względu na inne korzyści poza zwyżką plonu powinien być również zalecany dla odmian późniejszych uprawianych w systemie ekologicznym. Udowodniono różnice odmianowe dotyczące optymalnej długości tego okresu wynikające z różnego tempa fizjologicznego starzenia się bulw poszczególnych odmian. Potwierdzono również możliwość regulowania liczby pędów na jednostce powierzchni dla uzyskania maksymalnego plonu bulw jadalnych o średnicy powyżej 40 mm.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakość wody i gleby w wybranych gospodarstwach z regionu Podlasia prowadzących chów bydła mlecznego

W pracy zaprezentowano wyniki ponad czteroletnich badań monitoringowych wody i gleby, prowadzonych w czterech gospodarstwach ukierunkowanych na produkcję mleka z województwa podlaskiego. Składnikami poddawanymi ocenie w próbkach wody i gleby były: azot azotanowy (N-NO₃), azot amonowy (N-NH₄) i fosfor (P), a ponadto w próbkach wody - potas (K). Stwierdzono, że w największym stopniu zanieczyszczona była woda pobierana ze studzienek zainstalowanych obok gnojowni (10,7 g N-NO₃-m⁻³, 45,6 g N-NH₄-m⁻³, 6,7 g P·m⁻³ i 645,9 g K·m⁻³) oraz na wybiegu dla bydła (10,9 g N-NO₃-m⁻³, 15,1 g N-NH₄-m⁻³, 3,0 g  P·m⁻³ i 270,6 g K·m⁻³). Ponadto duże stężenia poszczególnych tych składników występowały w wodzie pobieranej z takich miejsc, jak: studnie gospodarskie, w pobliżu silosu przy wejściu na teren zagrody. W przypadku gleby, to podobnie jak woda, była ona najbardziej zanieczyszczona w miejscach w pobliżu składowisk nawozów naturalnych. Znajdowało się w niej przeciętnie - azotu azotanowego i amonowego łącznie do 45,6 g·m⁻³ gleby oraz fosforu do 16,1 g·m⁻³ gleby. Podwyższone zawartości fosforu występowały także w glebie pobieranej z wybiegu dla bydła oraz przy bramie wjazdowej.
Uzyskane wyniki pracy wskazują, że odchody zwierząt stanowią największe zagrożenie dla jakości wody i gleby w gospodarstwie, a zwłaszcza na terenie zagrody.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Proba klasyfikacji przemian fizyko-mechanicznych materialow, przerabianych przez maszyny rolnicze dla potrzeb projektowania tych maszyn

W pracy zaproponowano koncepcję systemu klasyfikacji przemian fizyko- mechanicznych zachodzących w materiałach przerabianych przez maszyny rolnicze. Klasyfikacja ta mogłaby być podstawą algorytmizacji metod projektowania maszyn rolniczych, opartych na wykorzystaniu implikacji alternatywnej: przemiana fizyczna-> zasada rozwiązania konstrukcyjnego oraz matematycznej optymalizacji konstrukcji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekologiczna i integrowana produkcja warzyw w swietle dyrektywy Unii Europejskiej

W produkcji żywności, w tym produkcji warzyw wyróżnia się trzy systemy: konwencjonalny, integrowany i ekologiczny. Ważnym kierunkiem we wdrażaniu systemu integrowanego jest ogrodnictwo. W integrowanej produkcji ogrodniczej dąży się do zapewnienia opłacalności produkcji, wyprodukowanie owoców i warzyw wolnych od niepożądanych substancji chemicznych (środków ochrony roślin, metali ciężkich, azotanów). Natomiast system produkcji ekologicznej opiera się na naturalnych metodach produkcji. Oznacza to eliminowanie z produkcji środków chemicznych, w tym nawozów mineralnych, a ilość środków ochrony roślin ograniczona jest do preparatów biologicznych i wyciągów roślinnych. Podstawowym aktem prawnym w Unii Europejskiej jest Rozporządzenie nr 2092/91 wytyczające zasady produkcji, przetwarzania, etykietowania, wymagania jakościowe i ich kontrolę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Polimorfizm DNA u Bromus inermis Leyss. i Bromus erectus Huds. z terenu Polski

Pochodzenie obecnych zasięgów oraz występowanie mieszańców międzygatunkowych jest istotne w odniesieniu do gatunków Bromus erectus i Bromus inermis, a prezentowana praca jest wstępną próbą wyjaśnienia tych problemów w oparciu o techniki molekularne (RAPD i ISSR) oraz analizę numeryczną uzyskanych danych. W badaniach wykorzystano okazy obu gatunków pochodzące z wybranych, naturalnych stanowisk z terenu Polski i Ukrainy oraz z kolekcji IHAR w Bydgoszczy, a także ich mieszańce ze stanowiska na Podolu (Ukraina). Przeprowadzone badania wykazały wyraźne różnice między populacjami B. inermis z obszaru Polski Zachodniej oraz Polski Wschodniej i Podola. Zróżnicowania takiego nie obserwowano w przypadku B. erectus. Analiza gatunkowo-specyficznych markerów molekularnych pozwoliła na potwierdzenie mieszańcowego charakteru niektórych okazów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartość nawozowa kompostu z odpadów zielonych Krakowa

Celem badań była ocena wartości nawozowej kompostu z odpadów zielonych, wyprodukowanych w kompostowni firmy „Ekokonsorcjum Efekt” w Krakowie-Płaszowie w porównaniu do obornika, stosowanych w dwóch dawkach. Zawartość składników pokarmowych (N, P, K, Ca, Mg, Na) w „Eko-kompoście” jest znacząca dla jego wartości nawozowej, a zawartość metali ciężkich jest niższa od liczb granicznych. Najwyższy plon suchej masy ziarna owsa uzyskano w obiekcie nawożonym mineralnie. Był on istotnie wyższy w porównaniu z plonami uzyskanymi w pozostałych obiektach. Plony suchej masy ziarna w pozostałych obiektach nawozowych kształtowały się na wyrównanym poziomie. Nie stwierdzono istotnych różnic w plonach ziarna owsa nawożonego materiałami organicznymi. Zastosowanie kompostów nie różnicowało istotnie zawartości azotu w ziarnie owsa, a spowodowało obniżenie potasu i fosforu, w porównaniu do nawożenia obornikiem. Najwięcej makroskładników kumulowało ziarno roślin nawożonych mineralnie. Zawartość metali ciężkich w owsie bardziej zależała od organu rośliny niż nawożenia. Najwyższymi zawartościami charakteryzowały się korzenie. Nawożenie mineralne i obornikiem powodowało wyższą koncentrację miedzi, cynku i kadmu w ziarnie niż nawożenie kompostem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość wybranych składników bioaktywnych i ich aktywność przeciwrodnikowa w kiełkach nasion

Celem pracy było oznaczenie zawartości wybranych związków bioaktywnych i zbadanie właściwości przeciwrodnikowych ekstraktów uzyskanych z pięciu gatunków kiełków brokułu (Brassica oleracea), rzodkiewki (Raphanus sativus), lucerny (Medicago sativa), słonecznika (Helianthus annuus) i fasoli mung (Vigna radiata). W ekstraktach z kiełków oznaczono zawartość polifenoli ogółem, karotenoidów ogółem i witaminy C. Właściwości przeciwrodnikowe ekstraktów zbadano metodami z wykorzystaniem kationo-rodników ABTS, stabilnych rodników DPPH oraz oznaczono ich zdolność do chelatowania jonów żelaza(II). Badane kiełki charakteryzowały się zróżnicowaną zawartością polifenoli ogółem, karotenoidów i witaminy C. Największą aktywnością przeciwrodnikową oraz zawartością polifenoli ogółem, karotenoidów i witaminy C odznaczały się kiełki brokułu, rzodkiewki i słonecznika. Mimo zróżnicowanych wartości badanych wyróżników, wszystkie badane kiełki można uznać za dobre źródło związków bioaktywnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw substancji humusowych na wzrost i rozwoj siewek salaty

W doświadczeniu z kiełkowaniem nasion sałaty na szalkach Petriego badano wpływ substancji humusowych na wzrost i rozwój siewek sałaty. Po 5 i 10 dniach eksperymentu oznaczono wagę siewek oraz długość łodyg i korzeni. Stwierdzono, że działanie substancji humusowych zależy przede wszystkim od odmiany testowanej sałaty, a następnie rodzaju preparatu. Stwierdzono wpływ substancji humusowych na rozwój liści i korzeni bocznych siewek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc popiolow ze spalania biomasy do stosowania w rolnictwie i rekultywacji gruntow

Popiół ze spalania drewna i kory poddano badaniom pod kątem przydatności do stosowania w rolnictwie i rekultywacji gruntów. Oznaczono zawartość składników podstawowych stanowiących matrycę, zawartość niespalonego węgla, metali ciężkich, oraz aktywność sumaryczną naturalnych pierwiastków promieniotwórczych. Przydatność popiołu do rekultywacji pustek poeksploatacyjnych (wyrobiska pożwirowego), została wyeliminowana ze względu na wysoką rozpuszczalność związków sodu, potasu, wapnia i miedzi. Popiół nie mógł być deponowany w wyrobisku bez uszczelnienia podłoża. Oznaczenie promieniotwórczości popiołów dla potrzeb ich składowania na powierzchni oraz wykorzystania do robót inżynieryjnych, oraz oznaczenie promieniotwórczości popiołów wykorzystywanych w budownictwie przemysłowym i budowy dróg wykazało spełnienie warunków bezpieczeństwa f1 i f2. Wysoki, alkaliczny odczyn badanych popiołów, oraz wysoka zawartość wapnia, sodu i potasu była natomiast korzystna dla jego zastosowania w chemicznej higienizacji komunalnych osadów ściekowych, przeznaczonych do stosowania w rolnictwie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ BA i GA3 na wzrost i namnażanie in vitro pędów kohlerii (Kohleria amabilis HOOK.)

Określono wpływ BA w stężeniu 1,0 lub 5,0 mg·dm⁻³ oraz GA₃ (1,0; 2,5; 5,0 mg·dm⁻³) dodanych do zmodyfikowanej pożywki 1/2 Murashige i Skoog zawierającej BA w ilości 1,0 mg·dm⁻³. Pędy wykorzystane do doświadczeń pochodziły z ustabilizowanych kultur in vitro. Wykazano istotny wpływ BA na liczbę i wzrost pędów kątowych. GA₃ stymulował wzrost elongacyjny pędów kohlerii.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości tworzywa sporządzonego z polimerów syntetycznych i skrobi acetylowanej

Sporządzano tworzywa zawierające polimery syntetyczne oraz skrobię ziemniaczaną - naturalną, wysokoacetylowaną lub ich mieszaninę. Z mieszaniny polimerów syntetycznych i skrobi wytwarzano folię stosując różne parametry - ekstruzji, prasowania i połączenia tych metod i określano jej właściwości. Stwierdzono, że użycie skrobi wysokoacetylowanej nie wpływało na wzrost rozpuszczalności tworzyw wraz ze zwiększaniem się w nim udziału skrobi, co cechowało tworzywa zawierające inne rodzaje skrobi. Zastosowanie do wyrobu tworzyw skrobi wysokoacetylowanej powodowało obniżenie rozpuszczalności tworzywa oraz jego wytrzymałości i rozciągliwości, w porównaniu do tworzyw z udziałem skrobi naturalnej. Stwierdzono też, że zastosowanie wyższych temperatur prasowania wpływało na zwiększenie podatności tworzyw na działanie wody. Tworzywa odznaczały się zróżnicowanymi właściwościami, w zależności od użytej metody wytwarzania, niezależnie od rodzaju użytej skrobi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sylwetka zawodowa i spoleczna wlascicieli ferm strusich

Określono sylwetkę zawodową i społeczną właścicieli ferm strusich. Przedmiotem badań było 70 ferm strusich i ich właścicieli, zlokalizowanych na obszarach wiejskich w całym kraju. Właścicielami 51 ferm strusich byli rolnicy, zaś 19 ferm ludność pozarolniczą. Dobór ferm do badań był losowy. Badania przeprowadzono na przełomie 2004 i 2005 roku. Struktura wykształcenia właścicieli ferm strusich była bardzo korzystna. Wykształceniem średnim legitymowało się 57,2% właścicieli ferm, wyższym - 24,3%, zaś zawodowym 17,1%. Ważną cechą sylwetki zawodowej i społecznej hodowców strusi jest znajomość przez nich języków obcych. Stwierdzono, że język angielski znało 39,1% właścicieli ferm, język niemiecki - 35,8%, zaś język rosyjski 65,7% hodowców strusi. Przeciętny wiek właścicieli ferm strusich wynosił 43,5 lat z wahaniami od 22 do 72 lat. Struktura wieku właścicieli ferm strusich była bardzo korzystna, gdyż aż 48,6% hodowców nie przekroczyło 45 roku życia. Stwierdzono, że zdecydowaną większość (88,6%) właścicieli ferm strusich stanowili mężczyźni. Aktywność społeczna właścicieli ferm strusich nie była zbyt wysoka, gdyż tylko 17,9% spośród nich pełniło funkcje społeczne w swoim środowisku lokalnym. Do najważniejszych cech osobowych warunkujących sukces w biznesie strusim hodowcy zaliczyli sumienność i wiarę w sukces.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw terminu siewu na cechy morfologiczne bobiku ksztaltujace plon nasion

Celem pracy było zbadanie jaki wpływ wywiera termin siewu na cechy morfologiczne odmian bobiku: tradycyjnej - Dino i o zdeterminowanym typie wzrostu - Tibo. Badania połowę przeprowadzono w Krasnem k. Rzeszowa w latach 1989 - 1991 na glebie kompleksu pszennego dobrego. Stosowano 3 terminy siewu - możliwie najwcześniejszy w danym sezonie wegetacyjnym i opóźnione o 10 i 20 dni. Opóźnianie siewu wywoływało tendencję do obniżania się wysokości roślin, wysokości osadzenia pierwszego strąka, liczby pięter ze strąkami, liczby strąków, liczby nasion, masy nasion i masy słomy z rośliny, co prowadziło do niższego plonowania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Problemy aktywizacji spoleczno-gospodarczej wiejskich obszarow przyrodniczo cennych z wykorzystaniem doswiadczen Unii Europejskiej

Omówiono niekonwencjonalne czynniki i źródła rozwoju wiejskich obszarów przyrodniczo cennych w północno-wschodniej Polsce z wykorzystaniem doświadczeń Unii Europejskiej. Szczególną uwagę zwrócono na potrzebę kreowania nowej strategii rozwoju wiejskich obszarów przyrodniczo cennych, opartej na aktywizacji społeczno-gospodarczej potencjału ludzkiego, wewnętrznych i zewnętrznych zasobach oraz systemie intelektualnego wspierania tych obszarów na wzór krajów UE.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie lubinu zoltego, lubinu waskolistnego i grochu pastewnego uprawianych w okolicach Ketrzyna

Doświadczenie połowę przeprowadzono w latach 1991 - 1993 na glebie kompleksu żytniego słabego w północno-wschodniej Polsce, w okolicach Kętrzyna. W pracy porównano plonowanie odmian łubinu żółtego zróżnicowanych genetycznie z łubinem wąskolistnym i grochem siewnym pastewnym. Przedstawiono także reakcję odmian łubinu żółtego oraz grochu na zróżnicowane przedplony. Tradycyjna odmiana łubinu żółtego Amulet plonowała najniżej wśród uprawianych roślin - 1,36 t z ha. Samokończąca odmiana łubinu żółtego Manru przewyższała ją plonem o 9 %, a termoneutralna odmiana Juno o 24 %. Łubin wąskolistny zbierany w latach 1991 i 1993 plonował na poziomie 1,73 t nasion z ha. Najwyżej wśród porównywanych roślin uprawnych plonował groch pastewny - 2,41 t z ha. Stwierdzono brak istotnego wpływu przedplonów na wysokość plonów nasion łubinu żółtego i grochu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i jakosc krzewow mahonii pospolitej [Mahonia aquifolium [Pursh] Nutt.] w zaleznosci od systemu utrzymania gleby

Badano wzrost i jakość krzewów mahonii pospolitej uprawianej w gruncie. 15 - 20 kwietnia 1999 roku czteromiesięczne siewki o średniej wysokości 6,7 cm posadzono na miejscu stałym w rozstawie 50 x 50 cm. Po trzech latach (1999 - 2001) uprawy, najlepszą jakość osiągnęły krzewy w glebie ściółkowanej przekompostowaną korą sosnową. Krzewy rosnące w ugorze miały nieco słabszą jakość, a w murawie koszonej i nie koszonej były najniższej jakości i najsłabiej rozkrzewione. Niezależnie od systemu utrzymania gleby, w okres kwitnienia wchodziły już rośliny dwuletnie. Najwięcej roślin kwitło w glebie ściółkowanej korą sosnową. W trzecim roku uprawy kwitły już wszystkie rośliny mahonii. Uprawa mahonii pospolitej w glebie ściółkowanej korą sosnową i w ugorze pozwala wyprodukować krzewy dobrej jakości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozow wieloskladnikowych [Agrofoski, Amofoski, Amofosmagu] na plon i sklad chemiczny bulw ziemniaka

W latach 2001-2003 przeprowadzono w warunkach gleby lekkiej badania polowe, których celem było porównanie działania nawozów jednoskładnikowych saletra amonowa - 34% N, superfosfat potrójny - 20% P, sól potasowa - 47,3% K z wieloskładnikowymi Agrafoska PK 9,2-26,6, Amofoska NPK + Mg + B 3-4,4-23,2 + 1,2 4- 0,2, Amofosmag NPK + Mg + S 3-6,1-16,6 + 1,2 + 3,6 na plon i skład chemiczny bulw ziemniaka. Ziemniaki jadalne odmiany Triada uprawiane były na oborniku bydlęcym - 25 t·ha⁻¹ (lata 2001 i 2002) oraz słomie - 4 t·ha⁻¹ z poplonem gorczycy - 34 t·ha⁻¹ (rok 2003) przy zróżnicowanym poziomie nawożenia mineralnego: 1) 107,2 kg NPK·ha⁻¹; 2) 214 kg NPK·ha⁻¹; 3) 321,6 kg NPK·ha⁻¹. Nawozy mineralne NPK stosowano wiosną. Nawozy azotowe w dawce do 40 kg N·ha⁻¹ stosowano przed sadzeniem ziemniaków, a pozostałą ilość przed wschodami ziemniaków. W badaniach uzyskano istotnie większy plon bulw po zastosowaniu wieloskładnikowych nawozów Amofoska i Amofosmag, w porównaniu do nawozów jednoskładnikowych. Nawóz Agrafoska działał na wielkość plonu bulw podobnie jak nawozy jednoskładnikowe. Nawozy wieloskładnikowe spowodowały istotne zwiększenie procentu wagowego bulw dużych w plonie (o średnicy powyżej 60 mm) w stosunku do nawozów jednoskładnikowych. Rodzaje zastosowanych nawozów nie różnicowały istotnie zawartości makroelementów w bulwach z wyjątkiem potasu. Pod wpływem wzrastających dawek nawożenia mineralnego stwierdzono istotny przyrost plonu bulw, zawartości azotanów, azotu ogólnego, fosforu i potasu w bulwach, natomiast spadek zawartości skrobi i suchej masy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Postęp w transformacji roślin warzywnych

Pierwsze transgeniczne rośliny warzywne zostały zarejestrowane w USA w 1994 roku. Pierwszą odmianę transgeniczną otrzymano dla pomidora, który aż do dziś pozostał najczęściej wymienianym obiektem studiów nad transgenezą roślin warzywnych. W USA zaakceptowano do uprawy odmiany trzech gatunków roślin warzywnych (pomidor, cykoria i dynia zwyczajna), podczas gdy w krajach Unii Europejskiej nie dopuszczono żadnej odmiany. W krajach Unii Europejskiej prowadzi się doświadczenia porównawcze z odmianami genetycznie modyfikowanymi (GM) 12 gatunków warzyw.
Na całym świecie otrzymuje się GM rośliny warzywne i wyniki są porównywalne do innych gatunków roślin uprawnych. Najnowsze osiągnięcia to: wprowadzenie dużego docinka DNA (150 kb) do pomidora i zwiększenie tolerancji na herbicydy oraz dwa patogeny u marchwi. Podobnie jak u innych gatunków roślin uprawnych, w odniesieniu do ochrony środowiska, wykazano, że transgeny z dyni zwyczajnej mogą być przeniesione do dzikich roślin należących do tego samego gatunku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zroznicowanie kumulacji metali ciezkich w Athyrium filix-femina [L.] Roth i Athyrium distentifolium Tausch ex Opiz z Sowiej Doliny i Doliny Lomniczki [Karkonosze Wschodnie] oraz ich wykorzystanie do oceny stanu srodowiska

W pracy przedstawiono wyniki badań zawartości Fe, Mn, Zn, Cu, Pb Cd, Cr i Co w dwóch gatunkach paproci Athyrium distentifolium Tausch EX Opiz i Athyrium filix-femina (L.) Roth i w glebie z ich siedlisk położonych w Sowiej Dolinie i Dolinie Łomniczki w Karkonoszach Wschodnich. Zawartość większości badanych metali ciężkich w glebie nie przekracza wartości tła geochemicznego, natomiast są one skażone ołowiem. Stwierdzono również wysoką zawartość Fe w glebach z Sowiej Doliny. Nie wykazano różnic w zawartości metali w roślinach, w zależności od miejsca ich występowania. Oba gatunki badanych paproci różnią się istotnie zawartością Fe, Mn, Ni, Cd i Cr. Athyrium filix-femina wyróżnia się większą zawartością Ni i Cr, natomiast A. distentifolium Cd, Fe i Mn. Wysoką zawartość Mn w A. distentifolium należy uznać za jej właściwość gatunkową. Stwierdzona istotna zależność między zawartością Fe w glebie a zawartością Fe w liściach A. distentifolium pozwala uznać ten gatunek za bioindykator tego metalu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany w skladzie florystycznym lak pobagiennych uzytkowanych ekstensywnie na torfowisku Krowie Bagno

W badaniach porównywano aktualny skład florystyczny łąk na glebach torfowych użytkowanych kośno-pastwiskowo z okresem poprzednim intensywnego użytkowania.
Zmiany w składzie florystycznym są dotychczas niezbyt wielkie, lecz zmalała w sianie zawartość makroskładników szczególnie fosforu, magnezu i sodu, co upoważnia do stwierdzenia o degradacji chemicznej roślinności łąkowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozmnazanie ciemiernika bialego [Helleborus niger L.] z sadzonek

W doświadczeniach nad optymalizacją rozmnażania ciemiernika białego z sadzonek, wykorzystano sadzonki pąkowe, liściowo-pąkowe i kłączowe, ukorzęniane w marcu, czerwcu, sierpniu, wrześniu i październiku, przy zastosowania Ukorzeniaczy A, AB, В i B2. Najwięcej i najlepszej jakości ukorzenionych sadzonek uzyskano pobierając sadzonki liściowo-pąkowe w październiku, także we wrześniu i traktując je przed umieszczeniem w perlicie Ukorzeniaczem A.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Numeryczne rozwiazanie rozniczkowego modelu kontaktowo-konwekcyjnego suszenia wycierki ziemniaczanej na kulach inertu

Opracowano system równań różnicowych umożliwiający symulację kontaktowo-konwekcyjnego suszenia wycierki ziemniaczanej w powoli cyrkulującym złożu materiału inertnego. Równania umożliwiają prognozowanie rozkładów temperatury w obrębie kuli inertu i w suszonej otoczce wycierki oraz prognozowanie rozkładów zawartości wody wewnątrz całej objętości otoczki. Stwierdzono zgodność wyników pomiarów z wynikami obliczeń symulacyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo