rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nauczanie etyki w szkole według założeń zmieniającej się podstawy programowej a etyka zawodowa nauczyciela

W ostatnich latach zwiększa się dynamicznie liczba polskich szkół, w których nauczany jest przedmiot „etyka”. Ponieważ rośnie także liczba odbiorców treści etycznych, dlatego pojawia się zapotrzebowanie na umiejętność przekierownia dzieci i młodzieży na zajęcia z religii, a jeśli z jakiegokolwiek powodu nic mogą w nich uczestniczyć, zasadne staje się doprowadzenie ich na lekcje z etyki. Podlegający obowiązkowej edukacji młody człowiek potrzebuje obecnie spójnych narzędzi i elementów do budowy osobistego modelu moralnego. W dokumentach ministerstwa właściwego do spraw oświaty i wychowania zawarte są wiodące treści i cele nauczania etyki w szkole, wyeksponowane na bazie zmian w prawie oświatowym. Szczególnie Podstawa programowa ukazuje wytyczne organizacyjne oraz ideowe dla nauczania etyki na wszystkich etapach edukacyjnych. Zaproponowane treści na zajęcia dotyczą zagadnień etycznych i filozoficznych. Uczniowie mają szansę poznawania prawa moralnego, imperatywu moralnego, prawa naturalnego, dobra moralnego. Propozycja ministerialna nakazuje ćwiczyć umiejętność rozpoznawania wartości i kierowania się sumieniem w życiu oraz rozwiązywania dylematów moralnych w dobie kryzysu moralnego. Warto jednak pamiętać, że etyka jako przedmiot alternatywny dla religii w szkole ma zdecydowanie mniejszą liczbę uczniów. Jest to rezultatem zakorzenienia w tradycji chrześcijańskiej polskiej społeczności edukacyjnej. Popierając lekcje z etyki dla tych. którzy nic zdecydują się na uczestniczenie w wyznaniowych lekcjach religii rzymskokatolickiej, należy dołożyć starań, aby uczniowie nie rezygnowali pochopnie z dotychczasowych lekcji religii. Można to uczynić poprzez podniesienie jakości kształcenia religijnego i kompetencji nauczycieli.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wzór katechezy, w której centrum jest wyjaśnianie pism

Katecheza wciąż sięga do swego podstawowego źródła, jakim jest Słowo Boże. Aktualne jest wezwanie Kościoła do odnowienia podstawowej relacji z Osobą Jezusa w Słowie Bożym i przypomnienie, że wiara wymaga doświadczenia takiego spotkania. W tym kluczu artykuł zwraca uwagę na dwa aspekty chrystologii Słowa mało obecne we współczesnej interpretacji teologicznej: jego performatywny i sakramentalny charakter. Następnie analizuje pojęcie katechezy rozumianej jako eklezjalne pośrednictwo do wejścia w relację ze Słowem Bożym, do doświadczenia, które gwarantuje docieranie do głębi osoby. Sięga po argument z Pisma, streszczając jak o substancjalnej mocy Słowa Bożego mówią słudzy i świadkowie Słowa. Wskazuje na jeden z aspektów teologii Słowa u św. Łukasza Ewangelisty i w końcu ukazuje to, co może stanowić wzór katechezy.
Ważne wnioski dla dzisiejszej katechezy i nauczania religii w szkole to świadomość, że dużo jest dzisiaj słów, które chciałyby zastąpić Słowo Boże. Są nimi wszystkie ludzkie słowa uznane za skuteczne, wydajne, płodne, lecz wcześniej czy później odsłaniają swoje ograniczenia. Nie możemy poddać się jednej z najbardziej zawoalowanych pokus naszych czasów, że inne słowa, inne technologie, inne metody, tak zwane psychopedagogiczne, mogą być bardziej skuteczne od Słowa Bożego.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Od wełny do stroju, czyli średniowieczna moda – propozycja rozwiązań metodycznych w klasach I–III

Artykuł dotyczy projektu opisującego proces technologiczny wytwarzania materiałów, a także cech konstrukcyjnych szytej i filcowanej średniowiecznej odzieży. Projekt został opracowany jako materiał dydaktyczny przeznaczony dla edukacji wczesnoszkolnej. W artykule przedstawiono także cele i założenia przyjęte przez autorów, a dotyczące realizacji zajęć technicznych w klasach I–III z jego wykorzystaniem. Poruszono również kwestię, jaką jest ciekawa i atrakcyjna forma prowadzenia zajęć edukacyjnych w nauczaniu początkowym, ze szczególnym uwzględnieniem zajęć technicznych, które mogą już od najmłodszych lat rozbudzać w uczniach techniczną pasję. Dzięki rozwijaniu jej u tak młodych ludzi mamy okazję przygotować przyszłych techników i inżynierów, na których pracę i kompetencje zawodowe zapotrzebowanie wciąż rośnie w świecie tak prężnie rozwijającej się cywilizacji.

Czasopismo: Edukacja-Technika-Informatyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Funkcjonowanie studentów z ADHD – różnice między mężczyznami i kobietami

Artykuł podejmuje zagadnienie występowania ADHD wśród dorosłych kobiet i mężczyzn. W celu wstępnego rozeznania na temat aktualności i wagi tego problemu u osób rozpoczynających dorosłe życie przeprowadzono badania pilotażowe. Przebadano 331 osób (204 kobiety i 127 mężczyzn) – studentów II roku różnych kierunków na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z przeprowadzonych analiz wynika, że blisko 1/4 (72) studentów obu płci (18% spośród kobiet i 28% w grupie mężczyzn) wykazuje objawy zaburzeń związane z ADHD, co znacznie utrudnia im funkcjonowanie we wszystkich sferach życia codziennego (nie tylko nauki) w porównaniu z osobami zdrowymi. Na tej podstawie można wnosić o potrzebie kontynuacji badań empirycznych nad ADHD u dorosłych i opracowania skutecznych form pomocy dotkniętym tym zaburzeniem studentom.

Czasopismo: Edukacja-Technika-Informatyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, psychologia
„Dowód osobisty” miasta

Człowiek jako gatunek charakteryzuje się dużą jednorodnością, stanowi jednak odrębne, indywidualne zjawisko. Miasto stworzył na swoje potrzeby i na podobieństwo żywego organizmu, dlatego traktowane jak żywa tkanka, może rozwijać się w sposób harmonijny i zgodnie ze swoją tożsamością, stanowiąc, mimo wielu podobieństw, autonomiczne zjawisko. W artykule poruszono problem identyfikacji miast, uwzględniając ich podobieństwa znajdowane w strukturze i jakości przestrzeni architektonicznych oraz urbanistycznych. Celem artykułu jest wyodrębnienie autorskiego zestawu istotnych elementów kompozycyjnych definiujących tożsamość miasta. W rezultacie omówione zostają, budujące charakter, cechy miasta, pozwalające jednocześnie na stworzenie matrycy, umożliwiającej właściwe rozpoznanie struktury danego miasta i wspierającej jego prawidłowy rozwój. Całość dywagacji osadzona została w ramach zastosowanej metody obserwacyjnej, heurystycznej oraz case study, których celem jest znalezienie właściwej odpowiedzi i potwierdzenia założeń głównych.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wielofunkcyjna rola zieleni w procesie percepcji oparta na teorii Gibsona

W projektowaniu urbanistycznym zieleń kojarzy się z funkcją ekologiczną, zdrowotną, rekreacyjną i wypoczynkową. W opracowaniu przeanalizowano zieleń jako ważny element środowiska przestrzennego, wpływający na wielozmysłowe doznania człowieka i postrzeganie otoczenia, w tym obiektów architektury. Rozważania oparto głównie na teorii percepcji według J. Gibsona. Celem analiz jest zwrócenie uwagi na formy zieleni, które swoją różnorodnością i zmiennością w czasie dostarczają ogromnej ilości bodźców, działających na wszystkie zmysły i czynią proces percepcji pełniejszym. Rola zieleni w procesie postrzegania jest bardzo duża i wieloaspektowa dlatego według autorki, formy zieleni powinny być bardziej doceniane przez urbanistów jako narzędzie projektowania przestrzeni i przedmiot ludzkich doznań.

Czasopismo: Architecturae et Artibus
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zasiłek chorobowy i zasiłek z tytułu kwarantanny dla rolników w czasie pandemii COVID-19

Celem opracowania jest odpowiedź na pytanie, na ile niedawno ustanowione świadczenia dla rolników, ubezpieczonych w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zapewniają im ochronę w czasie pandemii COVID-19. W konkluzji stwierdzono, że obecnie obowiązująca regulacja nie zapewnia ubezpieczonym rolnikom wystarczającej ochrony przed czasową utratą zdolności do pracy. Przyznane świadczenia w postaci covidowego zasiłku chorobowego i zasiłku z tytułu kwarantanny są zbyt skromnym socjalnie wsparciem dla rolnictwa w czasie pandemii. Nie uwzględniają swoistości pracy w działalności rolniczej, nie kompensują utraconych dochodów rolnika i ze względu na niewłaściwe zaadaptowanie z systemu powszechnego nie spełniają swoich funkcji. W obliczu czwartej fali zakażeń konieczna jest rychła nowelizacja omawianych rozwiązań.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O umowach prawnorolnych

Wyodrębnienie kategorii pojęciowej „umowy prawnorolne” spełnia funkcję porządkującą w ujęciach doktrynalnych dotyczących mechanizmu umowy (konsensu) w naszym systemie prawnym. Terminem „umowy prawnorolne” można określać wszelkie konsensualne czynności prawne, służące realizacji celów polityki rolnej (aspekt funkcjonalny), mające charakter i konstrukcję umów cywilnoprawnych bądź konstrukcję umów administracyjnych, będących obligatoryjną formą działania podmiotu administrującego. Umowa administracyjna, jako prawna forma działania administracji, jest swoistym odpowiednikiem umowy cywilnoprawnej – czynności prawa prywatnego – na gruncie regulacji prawa publicznego. Ten status „odpowiednika” wynika z różnic konstrukcyjnych między obydwiema umowami, toteż wszelkie doktrynalne klasyfikacje umów cywilnoprawnych mogą być przymierzane do umów administracyjnych co najwyżej „odpowiednio”. Prawo rolne jest tą gałęzią prawa, która w swojej funkcji regulacyjnej korzysta zarówno z mechanizmu umów cywilnoprawnych, jak i administracyjnych. Z tego względu zachodzi konieczność zintegrowania badań nad umowami prawnorolnymi, co jednoznacznie przemawia za zachowaniem odrębności prawa rolnego.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Poprawa konkurencyjności działalności rolniczej w reformowanej Wspólnej Polityce Rolnej – wybrane zagadnienia prawne

Problematyka artykułu obejmuje zagadnienia związane z wdrażaniem reformy Wspólnej Polityki Rolnej w kierunku wzmocnienia dochodowości i poprawy konkurencyjności rolnictwa. Jego celem jest ocena zaproponowanych na poziomie unijnym prawnych instrumentów w tym zakresie oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy przyjęte rozwiązania normatywne mogą służyć poprawie dochodowości rodzimych producentów rolnych. W konkluzji stwierdzono, że reforma przewiduje szereg instrumentów oddziałujących na rozwój konkurencyjności w rolnictwie, a tym samym poprawiających ich dochodowość. Ich implementacja wynika zarówno z wyznaczonych jej kierunków w teorii adekwatnych do potrzeb sektora, jak i ze zobowiązań międzynarodowych i przyjętej strategii Europejski Zielony Ład. Mimo że stanowią one zachętę dla producentów rolnych do modyfikacji stosowanych przez nich metod produkcji czy działań w obszarze okołorolniczym, to i tak od ich działań zależy wzmocnienie ich pozycji rynkowej.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne

Ustawa z 9 listopada 2018 r. o restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne zawiera szczególne rozwiązania umożliwiające częściowe uregulowanie zadłużenia związanego z prowadzeniem działalności rolniczej. W związku z tym podjęto rozważania na temat nowych unormowań w zakresie restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne i dokonano ich oceny. W konkluzji stwierdzono, że rozwiązania przyjęte w tej ustawie mają charakter szczególny, gdyż adresowane są jedynie do określonego kręgu podmiotów (podmiotów prowadzących gospodarstwo rolne) i nie dotyczą wszystkich długów, tylko długów pieniężnych powstałych w związku z prowadzeniem tego gospodarstwa. Z tego względu wykazują pewne podobieństwo do regulacji prawnych z okresu międzywojennego. Z kolei restrukturyzacja zadłużenia przewidziana w analizowanej ustawie występuje w innych formach niż postępowania restrukturyzacyjne prowadzone przez sąd rejonowy – wydział gospodarczy, określone w ustawie z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Koncepcja rezerwatów biosfery UNESCO

Problematyka zrównoważonego rozwoju jest obecnie przedmiotem zainteresowania licznych gremiów naukowych, rządowych, społecznych, a dyskusja merytoryczna dotyczy wszystkich poziomów i rodzajów presji środowiskowej. Z tego względu warto przedstawić działania podejmowane przez UNESCO w zakresie tworzenia specyficznej platformy zrównoważonego współdziałania, jaką są rezerwaty biosfery. Stanowią one wyjątkowy przejaw realizacji w praktyce zasady zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Teologia komparatywna. Geneza, opcje, szanse i problemy

Niniejszy artykuł stawia sobie za cel prezentację i krytyczną ocenę teologii komparatywnej (comparative theology). Dyscyplina ta uprawiana jest głównie w środowiskach anglosaskich, a ostatnio w Niemczech. W części pierwszej ukazano genezę oraz pojęcie teologii komparatywnej. Widzi się w niej dyscyplinę teologiczną, która w dialogu z innymi naukami religiologicznymi, zwłaszcza z empirycznym religioznawstwem (comparative religion), dokonuje refleksji nad innymi religiami. Tym, co odróżnia ją od teologii religii, jest jej mikrologiczny charakter (tj. koncentracja na zagadnieniach szczegółowych) oraz konsekwentnie stosowana metoda porównawcza. Nie jest ona jednak religioznawstwem, gdyż nie poprzestaje na zwykłym opisie zjawisk religijnych, ale stawia pytanie o ich prawdziwość. Teolog komparatywny nie dystansuje się też od własnej tradycji religijnej, ale stara się na nią spojrzeć z perspektywy innych tradycji, z którymi prowadzi uczciwy dialog. Teologia komparatywna jest zjawiskiem wysoce zróżnicowanym (nie ma jednej koncepcji tej dyscypliny). Różnorodność tę ukazano na przykładzie komparatystyki F.X. Clooney'a oraz R.C. Neville’a. Kolejna część artykułu poświęcona jest kwestiom metodologicznym. Status metodologiczny teologii komparatywnej nie jest jeszcze do końca ustalony. Dwa zagadnienia są tutaj szczególnie ważne: relacja teologii komparatywnej do empirycznych nauk o religii oraz jej stosunek do teologii religii. Autor nie zgadza się ztezą, że teologia komparatywna powinna zastąpić teologię religii. Niejasny jest przede wszystkim teologiczny charakter teologii komparatywnej. Samo podjęcie kwestii prawdziwości przekonań religijnych nie czyni z niej jeszcze teologii. Także filozofia religii podnosi tę kwestię. Z drugiej strony zarzuty teologów komparatywnych pod adresem teologii religii są po części słuszne (ogólnikowość, aprioryczność wydawanych sądów, niedocenianie inności/odmienności itd.). W takiej sytuacji można by sobie życzyć twórczej kooperacji obydwu dyscyplin. Efektem tego mogłaby być „komparatywna teologia religii”.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Prawna ochrona dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas ich uboju

Głównym celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób przejawia się ochrona dobrostanu zwierząt gospodarskich w momencie dokonywania ich uboju. Analiza zarówno aktów prawa międzynarodowego, europejskiego, jak i krajowego pozwala dostrzec zasadę, że życie zwierząt stanowi prawnie chronione dobro. Prawodawca przewidział jednak od niej pewne wyjątki, m.in. ubój zwierząt gospodarskich ze względu na konieczność pozyskiwania niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego. Ochrona zwierząt gospodarskich podczas ich uśmiercania sprowadza się do ochrony ich dobrostanu i na tyle humanitarnego ich traktowania, na ile jest to możliwe w takiej sytuacji. Podstawowym środkiem ochrony jest obowiązek ogłuszenia zwierząt, czyli skutecznego uniewrażliwienia ich na bodźce otoczenia. Odstępstwo od niego przewidziane jest tylko w przypadku uboju rytualnego. Kwestia ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania, a także skutecznej kontroli tej procedury nastręcza wielu problemów.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kościół i misje w eklezjologicznej myśli kardynała A. Dullesa SJ

W niniejszym artykule, na podstawie eklezjologicznej myśli kard. Avery'ego Dullesa, podjęto zagadnienie wiarygodności Kościoła w aspekcie jego działalności misyjnej. Po stwierdzeniu, że związek misji z wiarygodnością Kościoła polega na realizacji jego misyjnej natury i wypełnianiu jego katolickości w wymiarze przestrzennym, autor artykułu przedstawia wyróżnione przez Dullesa modele Kościoła jako kryteria weryfikujące realizację misyjnej działalności Kościoła. Dominujący od Soboru Trydenckiego do Soboru Watykańskiego II instytucjonalny model Kościoła, a także model głosiciela zostały uznane za niewystarczające dla rozwijania misji w wymiarze pełnej przestrzennej katolickości. Artykuł ukazuje kontekst kryzysu działalności misyjnej w XX wieku oraz jego przyczyny społeczno-kulturowe i teologiczne, a następnie wskazuje na eklezjologię Vaticanum II i pozostałe wyróżnione przez Dullesa modele Kościoła: sakramentalny, communio i sługi, jako odpowiedź na kryzys misji, możliwość szerszej realizacji katolickości Kościoła i jego misyjnej natury, a także punkt wyjścia dla nowego podejścia do religii i prowadzenia działalności misyjnej. Artykuł wskazuje również na obecne w dokumentach soborowych motywacje dla działalności misyjnej oraz otwarte przez Sobór nowe perspektywy dla misji. Zwraca też uwagę na znaczenie inkulturacji, która w kontekście misji została uznana za niewystarczającą, a także na możliwości prowadzenia misyjnej działalności w perspektywie ujęcia Kościołów misyjnych jako Kościołów lokalnych, związków misji z życiem społecznym oraz pogłębionego rozumienia nawrócenia i dialogu z religiami.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konstrukcja gospodarstwa rodzinnego na tle konstrukcji gospodarstwa rolnego w Kodeksie cywilnym i ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego

Celem rozważań jest określenie założeń prawno-konstytucyjnych i ekonomicznych konstrukcji prawnej gospodarstwa rodzinnego na tle konstrukcji gospodarstwa rolnego w Kodeksie cywilnym i ustawie z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. W artykule wykazano, że przepis art. 23 Konstytucji RP stanowi jedynie deklarację ustrojową, rodzaj manifestu ideologicznego. Aby został uznany za normę kierunkową, ustawodawca zwykły powinien wypełnić go stosowną treścią. Niewystarczające jest w tym zakresie zdefiniowanie gospodarstwa rodzinnego na podstawie ograniczeń w obrocie nieruchomościami rolnymi w ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego. Konieczne jest stworzenia nowoczesnej i odpowiadającym współczesnym wymogom konstrukcji takiego gospodarstwa. Kierunek tych zmian powinien być jednak przemyślany i uwzględniający politykę rolną państwa.

Czasopismo: Przegląd Prawa Rolnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Jezus jako „Sługa Boga” i „Mesjasz” w Koranie i w muzułmańskich interpretacjach

W tytułach teologicznych Jezusa zawarł Koran podstawową naukę o Nim, o Jego godności, wyjątkowości i misji. Rozwinięciem Jego koranicznego obrazu zajęli się komentatorzy muzułmańscy, którzy sformułowali liczne interpretacje określeń Jezusa. W niniejszym artykule omówione zostały dwa koraniczne tytuły Jezusa: „sługa Boga” i „mesjasz”. Pierwszy tytuł wyraża wspólną cechę wszystkich muzułmanów i odnosi się do wszystkich ludzi oraz eksponuje człowieczeństwo Jezusa i Jego przynależność do rodzaju ludzkiego. Tym samym wykluczone zostaje Jego Synostwo Boże. Drugi tytuł wyróżnia Jezusa na tle innych ludzi i proroków, gdyż tylko On został tak nazwany w Koranie i stanowi „pomost” do pozyskania chrześcijan dla głoszonego orędzia, nawet jeśli odmawia Mu się godności boskiej. Oba tytuły nadają Mu muzułmańską tożsamość i ukazują Go jako człowieka złączonego z Bogiem więzią służby i poświęcenia. Zaprzeczają one jednak temu, co stanowi sedno wiary chrześcijańskiej. Oba negują Jezusowe Synostwo Boże. Ich teologicznochrześcijański sens został zamieniony na teocentryczno-muzułmański. Ich wykładnią stała się nie Ewangelia, lecz Koran. Dlatego jest rzeczą słuszną, by nie tłumaczyć koranicznego tytułu al-masîh. na „Chrystus” lecz pozostawić go w uproszczonym zapisie al-masih lub jako „mesjasz”. Podobnie `abd Allâh nie powinien być w żadnym wypadku tłumaczony na „sługa Jahwe”, lecz pozostać w uproszczonej formie abd-Allah lub jako „sługa Boga” vel „sługa Allaha”.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
„Turystyka parafialna” wobec pauperyzacji społeczeństwa

Kościół katolicki, chcąc pomóc potrzebującym w sposób duchowy i materialny, od lat inicjuje wiele działań o charakterze charytatywnym. Katolickie parafie, stowarzyszenia oraz ruchy religijnej odnowy podejmują również cenne inicjatywy w celu zapewnienia godnego wypoczynku dzieciom i młodzieży w czasie wolnym od nauki, zwłaszcza tym, które pochodzą z rodzin ubogich i zaniedbanych. Celem niniejszego opracowania jest ukazanie doniosłej roli, jaką wbrew niektórym krytycznym opiniom pełni obecnie „turystyka parafialna”. Nabiera ona szczególnie wymiernego znaczenia wobec ubożenia polskiego społeczeństwa, gdy wielu rodziców nie stać nie tylko na rodzinne podróżowanie, ale nawet na wykupienie dla swoich dzieci wyjazdów o charakterze kolonijnym z zagwarantowaną opieką wychowawcy. Pod pojęciem „turystyka parafialna” Autorka rozumie wszelkie wycieczki oraz pobytowe imprezy religijno--turystyczne organizowane przez parafie lub przy ich pośrednictwie albo współudziale. Formy takiej turystyki wyróżnia etycznie ukierunkowany cel i sposób zagospodarowania czasu wolnego uczestników.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Halembska pielgrzymka na Jasną Górę – studium kulturoznawcze

Praktyka pielgrzymowania występuje we wszystkich prawie religiach. Ludzie pielgrzymują do miejsc świętych, aby spełniać tam określone akty pobożności i pokuty. W Polsce najważniejszym centrum pielgrzymkowym jest Jasna Góra, którą rokrocznie odwiedza 4-5 mln pątników. Od 1979 roku wyrusza do Częstochowy piesza pielgrzymka z Halemby – jednej z dzielnic Rudy Śląskiej. Każdego roku bierze w niej udział kilkaset osób (młodzież, średnie pokolenie, rodzice z dziećmi, niepełnosprawni na wózkach inwalidzkich), które idą pieszo w obie strony. Pielgrzymce towarzyszą charakterystyczne rytuały (tzw. dzień halembski w Częstochowie, festiwal pieśni pielgrzymkowych, wspólna zabawa przy ognisku), które sprawiają, iż jawi się ona jako atrakcyjna, spełniająca potrzeby współczesnego człowieka tak w sferze duchowej, jak i świeckiej

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Tradycyjne przygotowanie zmarłego do pochówku we Włodawie (diecezja siedlecka)

Artykuł oparty jest na etnograficznych badaniach terenowych przeprowadzonych w parafii Najświętszego Serca Jezusowego we Włodawie. Zebrany materiał na temat przygotowania zmarłego do pochówku został przedstawiony w dwóch punktach.
Pierwszy punkt ukazuje przygotowanie zmarłego do pochówku (od śmierci do złożenia w trumnie). Został tu opisany sposób umycia zwłok i ich ubiór. Kolejnym elementem jest ułożenie zmarłego w trumnie i włożenie przedmiotów, które powinny znaleźć się przy nieboszczyku. Zdaniem badanych osób są to ważne części godnego pochówku członka lokalnej wspólnoty.
Po omówieniu zewnętrznego przygotowania zmarłego, w drugim punkcie zostało opisane typowe czuwanie przy nieboszczyku. Przedstawiono, w jaki sposób organizowano spotkanie modlitewne i jak ono wyglądało. Oprócz klasycznego czuwania, jakie odbywało się jeszcze w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, zostały opisane zmiany, które zaszły w tej formie modlitwy za zmarłego na terenie Włodawy.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii