rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Porownanie skladu morfologicznego i jakosci tresci jaj perlic perlowoszarych i bialych

Oceniono jakość jaj perlic perłowoszarych i białych w 51. tygodniu życia ptaków.
Oceniano po 30 jaj z każdej odmiany. Badania wykonano w ciągu 24 godzin po pozyskaniu jaj.
Perlice białe znosiły jaja o istotnie większej masie (46,5 g), długości (51,3 mm) i szerokości
(39,6 mm) w porównaniu z perlicami perłowoszarymi (odpowiednio: 39,2 g, 49,4 i 37,5 mm).
Ponadto jaja perlic perłowoszarych miały lżejszą (6,2 g) i cieńszą skorupę (0,51 mm). Udział
białka w jajach perlic perłowoszarych wynosił 44,4% i był istotnie mniejszy niż u perlic odmiany
białej (51,2%). Natomiast udział żółtka w jajach wynosił 39,9% i 33,4% i był istotnie większy
w jajach perlic perłowoszarych niż białych. Zanotowano większe wartości jednostek Haugha jaj
perlic białych, w porównaniu z jajami pobranymi do badań od ptaków odmiany perłowoszarej.
Odczyn żółtka był istotnie wyższy w jajach perlic perłowoszarych (6,2) niż białych (6,1).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ zaburzeń pola geomagnetycznego na lokalizację nor i miejsc legowiskowych wybranych gatunków zwierząt wolno żyjących

Pole geomagnetyczne (PGM) jest dla organizmów żywych ważnym biologicznie
czynnikiem, koordynującym w przestrzeni i w czasie, niezbędnym do stymulacji i sterowania
procesami przemiany materii. Dotychczas obiektami badań nad wpływem PGM na organizmy
zwierząt były głównie zwierzęta hodowlane lub laboratoryjne, utrzymywane w warunkach naturalnie
bądź sztucznie zaburzonego PGM.W tym aspekcie wydawało się interesujące rozpoznanie
czy zwierzęta wolno żyjące, wybierając miejsca legowiskowe lub zakładając nory, kierują
się stanem pola magnetycznego Ziemi. Część doświadczalną pracy wykonano w lasach
Nadleśnictwa Lutowiska w województwie podkarpackim oraz Nadleśnictwa Nawojowa
w Małopolsce. Stosując geomagnetometr, zmierzono wartość pola magnetycznego Ziemi nad
siedliskami jeleni, dzików, borsuków, wydr i lisów. Uzyskane wyniki pozwalają przypuszczać,
że zwierzęta wolno żyjące przy wyborze miejsc legowiskowych czy zakładaniu nor kierują się
również stanem PGM, przy czym jeleń, dzik i wydra na miejsca legowiskowe i nory preferują
tereny wolne od zaburzeń PGM, a borsuki zakładają nory na terenach o niejednorodnym polu
geomagnetycznym.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Koncentracja wybranych frakcji białek oraz ich procentowy udział w białku całkowitym osocza krwi cieląt noworodków

Celem pracy było określenie dynamiki zmian koncentracji albumin oraz frakcji
wybranych białek o masach zarówno wyższych, jak i niższych od albumin. Zbadano również
zmiany procentowego udziału tych frakcji w białku całkowitym osocza krwi. Badania przeprowadzono
na siedmiu cielętach w pierwszych siedmiu dniach życia. Wykazano, że zmianom wraz
z wiekiem ulega zarówno koncentracja, jak i procentowy udział albumin oraz białek o masach
cząsteczkowych wyższych i niższych w białku całkowitym osocza krwi cieląt noworodków.
Średnie stężenie albumin w osoczu krwi w pierwszym tygodniu wahało się w granicach od 29,22
do 31,72 g ・ l–1. Procentowy udział tej frakcji w białku całkowitym osocza krwi obniżał się od
38,14 do 29,43%. Stężenie frakcji białek wysokocząsteczkowych wykazywało tendencję wzrostową
(od 8,43 do 14,47 g ・ l–1). Średni procentowy udział tej frakcji w białku całkowitym wahał
się od 10,71 do 13,22%. Koncentracja białek niskocząsteczkowych wzrastała w pierwszych czterech
dniach życia od 18,73 do 36,60 g ・ l–1, a ich procentowy udział w białku całkowitym wzrastał
od 24,10 do 31,64%.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wplyw rasy i wieku mlodych knurow na wybrane cechy ich nasienia

Celem badań była analiza wpływu rasy/wariantu krzyżowania młodych knurów,
w wieku od rozpoczęcia użytkowania do ukończenia pierwszego roku życia, na wybrane cechy
biologiczne ich nasienia i liczbę dawek, jaka może być sporządzona z jednego ejakulatu. Podjęto
również próbę określenia wpływu wieku na cechy nasienia w obrębie rasy wielkiej białej polskiej
(wbp) i mieszańców – hampshire x duroc (hamp x dur).Materiał badawczy stanowiło łącznie 7719
ejakulatów pobranych od osobników rasy polskiej białej zwisłouchej (pbz) i wbp, oraz mieszańców
hamp x dur, użytkowanych w stacji unasieniania loch w Kraśniku. Badane osobniki podzielono
na dwie grupy, w zależności od wieku: I gr. – młode knury w wieku od rozpoczęcia użytkowania
do ukończenia pierwszego roku życia, II gr. – knury w drugim roku życia. Ejakulaty oceniano na
podstawie: objętości, koncentracji plemników, odsetka plemników o ruchu postępowym i liczby
dawek inseminacyjnych uzyskanych z ejakulatu. W badaniach stwierdzono, że parametry ejakulatów
młodych knurów ocenianych ras były istotnie zróżnicowane. Największą objętością ejakulatu,
odsetkiem plemników o ruchu postępowym i liczbą sporządzonych dawek inseminacyjnych
z jednego ejakulatu charakteryzowały się młode knury pbz. Knury mieszańce hamp x dur charakteryzowały
się najwyższą koncentracją plemnikow (422,76 tys. na mm3). Stwierdzono istotny
wpływ wieku na analizowane cechy u knurów rasy wbp oraz mieszańców (z wyjątkiem koncentracji
plemników).Wysoki potencjał reprodukcyjny, wyrażony liczbą dawek inseminacyjnych (powyżej
20 szt.) prezentowały knury rasy wbp i mieszańce hamp x dur w drugim roku życia.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Poziom cholesterolu całkowitego i jego frakcji oraz triglicerydów w surowicy krwi kur rasy polbar w zależności od płci i wieku

Określano stężenie cholesterolu całkowitego, HDL, LDL i triglicerydów u kur rasy
polbar w 8., 12. oraz 18. tygodniu życia. Materiał do badań stanowiła krew pobrana z żyły odłokciowej
(v. basilica). W surowicy krwi kur oznaczono stężenie cholesterolu całkowitego, HDL
i triglicerydów metodą kolorymetryczną, wykorzystując komercyjne zestawy, natomiast oznaczanie
stężenia LDL wyliczono ze wzoru [Friedewald i in. 1972]. Stężenie cholesterolu całkowitego
i HDL w surowicy krwi kur rasy polbar było zależne zarówno od płci ptaków, jak i ich
wieku. Nieznacznie wyższe wartości badanych wskaźników występowały u kogutów. Stężenie
LDL u kur rasy polbar malało, natomiast stężenie triglicerydów wzrastało wraz z wiekiem ptaków.
Wyższe wartości cechowały płeć męską. Uzyskane wyniki stężenia cholesterolu całkowitego,
HDL, LDL i triglicerydów, u skonsolidowanej genetycznie rasy kur pólbar, mogą być
wykorzystywane do porównań z innymi rasami drobiu.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Zwierzęta jako składnik produktu turystycznego w województwie zachodniopomorskim

Turystyka wiejska w województwie zachodniopomorskim ma znaczącą pozycję
na rynku usług turystycznych. Wiele obiektów ma wysoki standard potwierdzony kategoryzacją
dokonaną przez Polską Federację Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne”.Wypoczynek
na obszarach wiejskich to jednak nie tylko nocleg i wyżywienie, ale również coraz
ciekawszy produkt turystyczny. Tworzony jest on w oparciu na walorach naturalnych i kulturowych
województwa. Znaczącą rolę mogą mieć także zasoby gospodarstw świadczących usługi
turystyczne. Z tego też względu głównym celem badań była ocena roli zwierząt w kreowaniu
produktu turystyki wiejskiej w województwie zachodniopomorskim.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Porownanie wybranych cech miesnych kaczek ze stad P44 i P55

Badania wykonano na 80 kaczkach typu Pekin ze stad P44 i P55, po 20 kaczorów
i 20 kaczek z każdego rodu. Ptaki utrzymywano w budynku zamkniętym, w kojcach na głębokiej
ściółce i żywiono ad libitum przemysłowymi mieszankami dla drobiu wodnego. Kaczki P44,
w porównaniu z P55, miały większą masę ciała w wieku ośmiu tygodni (3396 i 3333 g) oraz istotnie
dłuższy grzebień mostka (14,4 i 13,8 cm). Kaczki P44 zużywały mniej paszy na przyrost
1 kg masy ciała (2,46 kg) oraz charakteryzowały się większą wartością europejskiego wskaźnika
wydajności (241 punktów) niż kaczki P55 (2,58 kg i 225 punktów).Wydajność rzeźna była
duża, wynosiła 67,8% u P44 i 67,5% u kaczek P55. Tuszki kaczek P44, w porównaniu z P55,
zawierały więcej skóry z tłuszczem podskórnym (31,7% : 30,0%) i tłuszczu sadełkowego
(1,7 i 1,4%), a nieznaczne mniej pozostałych składników tuszki, w tym mięśni piersiowych
(13,2 i 13,7%) i mięśni nóg (12,2 i 12,6%).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ rasy i wieku na obecność wybranych wad morfologicznych plemników w nasieniu knurów

W niniejszej pracy dokonano oceny wpływu rasy i wieku knura na wybrane wady
morfologiczne plemników. Wykazano istotny wpływ rasy i wariantu krzyżowania z którego pochodzi
knur oraz jego wieku na odsetek występowania podstawowych wad morfologicznych
plemników w nasieniu. Stwierdzono, że najlepszym nasieniem charakteryzowały się knury rasy
wielkiej białej polskiej. Najwyższy odsetek plemników z wadami łącznie stwierdzono w ejakulatach
knurów pietrain, w wieku 24–36 miesięcy, następnie u knurów rasy polskiej białej zwisłouchej
w wieku 24–36 miesięcy.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Niespecyficzna odporność komórkowa klaczy rasy Standard breed klinicznie zdrowych i po przechorowaniu zakażenia Streptococcus equi

Fagocytoza jest podstawową funkcją neutrofilów, monocytów oraz makrofagów
tkankowych. Proces fagocytozy i tym samym jej efektywność ograniczane są znacznie w przypadku
zakażeń koni Streptococcus equi. Mała efektywność identyfikacji zołz oraz niska skuteczność
w leczeniu koni zarażonych S. equi związana jest z trudnościami w rozpoznaniu
bezobjawowych nosicieli. Celem pracy było porównanie przebiegu procesu fagocytozy neutrofilów
i monocytów krwi kłusaków rasy Standard bread klinicznie zdrowych z kłusakami, które
przechorowały zakażenie Streptococcus equi.Aktywność fagocytarną określano wykorzystując
PhagoTest® i cytometrię przepływową. Materiałem do badań była krew pobrana na heparynę od
13 klaczy, które przechorowały streptokokozę wywołaną S. equi i od 12 klaczy, u których nigdy
nie obserwowano klinicznych objawów tej choroby. Wykazano statystycznie istotnie większą
koncentrację monocytów we krwi klaczy zdrowych. Nie wykazano statystycznie istotnych różnic
w liczebności limfocytów i neutrofilów. Odnotowano mniejszą aktywność fagocytarną (fluorescencję)
zarówno neutrofilów (P = 0,049), jak i monocytów (P = 0,006), a także odsetek
eozynofilów we krwi klaczy ozdrowieńców. U tych klaczy zaobserwowano także większą koncentrację
komórek E. coli wokół fagocytujących neutrofilów i monocytów. Mniejsza aktywność
układu immunologicznego klaczy, które przechorowały zakażenie, może wynikać z ich bezobjawowego
nosicielstwa S. equi, a badanie aktywności fagocytarnej neutrofilów i monocytów
krwi koni może być pomocne w diagnozowaniu bezobjawowego nosicielstwa S. Equi.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wybrane cechy fizyczne i wskaźniki biochemiczne osocza krwi rosnących i dorosłych tryków rasy wrzosówka polska w cyklu sezonowym Cz. 1.Wybrane cechy morfologii oręża tryków

Celem pracy było ustalenie, czy wzrost rogów młodych i dorosłych tryków rasy wrzosówka
polska wykazuje zależność sezonową oraz czy jest jednakowy u tryków młodych i dorosłych.
Badania prowadzono na 21 młodych i dorosłych trykach przez dwa lata. Co trzy tygodnie mierzono
przyrost rogów w czterech miejscach. Wykazano, że rogi tryków tej rasy wykazują intensywne
zmiany w zakresie cech biometrycznych podczas pierwszych szesnastu miesięcy życia.
W tym czasie następuje największy przyrost: długości rogu, obwodu rogu nad czaszką, średnicy
skrętu i rozłogi rogów. Po tym okresie wzrost rogów osobników młodych i dorosłych charakteryzuje
się podobnym rytmem, chociaż nadal u osobników młodych jest bardziej intensywny.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wplyw terminu wykotow na wartosc rzezna i jakosc miesa jagniat szorstkowlosej owcy pomorskiej w warunkach ograniczonego zywienia

Badania przeprowadzono na 20 tuszkach jagniąt tryczków szorstkowłosej owcy pomorskiej
pochodzących z dwóch terminów wykotów (wczesnowiosennego i wiosenno-letniego)
i odchowanych do średniej masy ciała 24 kg. Tuszki jagniąt do badań zakupiono w gospodarstwie
ekologicznym położonym na terenach nadzalewowych województwa zachodniopomorskiego.
Żywienie i utrzymanie zwierząt miało charakter ekstensywny. Do osiągnięcia założonej masy
ciała jagnięta z wykotów wczesnowiosennych (grupa I) potrzebowały 140 dni, zaś jagnięta wczesnoletnie
(grupa II) – 110 dni. Termin wykotów nie miał wpływu na masę i udział w tuszy ocenianych
wyrębów. Masa podrobów i ich procentowy udział w masie ciała był większy u jagniąt
z grupy I. Mięso tych zwierząt miało jaśniejszą barwę, charakteryzowało się wyższym pH24,
mniejszym wyciekiem cieplnym i mniejszą zawartością wody wolnej. Łopatka jagniąt z grupy
II była mniej otłuszczona. Termin wykotu jagniąt nie wpłynął istotnie na atrakcyjność sensoryczną
gotowanego mięsa i bulionu.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wplyw stopnia zabrudzenia krow na jakosc mleka

Celem pracy było określenie wpływu stopnia zabrudzenia krów na liczbę komórek
somatycznych w mleku. Spośród ocenianych partii ciała 64 krów najmniejszym zabrudzeniem
charakteryzowało się podbrzusze (1,2 pkt.), a następnie wymię – 1,76 pkt. Największy
udział krów wykazywał lekkie zabrudzenie – 40,4%, niewiele mniej – 38,6% stanowiły zwierzęta
czyste, 14,8% brudne, a tylko 6,3% krowy bardzo brudne. Wymię u 46,7% krów oceniono
jako czyste, u 35% krów jako lekko zabrudzone, a u 18,3% jako brudne i bardzo brudne. Wraz
ze wzrostem stopnia zabrudzenia poszczególnych partii ciała krów wzrastała liczba komórek somatycznych
w mleku.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Użytkowość rozpłodowa loch w zależności od stopnia umięśnienia w dniu pierwszego pokrycia

Celem badań była analiza użytkowości rozpłodowej loch w pierwszym cyklu rozpłodowym
w zależności od stopnia umięśnienia wyrażonego wysokością „oka polędwicy” (WOP)
określonego w dniu pokrycia. Analizy wyników użytkowości rozpłodowej loch dokonano na
podstawie następujących cech: łączna liczba prosiąt urodzonych w miocie, w tym żywych i martwych,
liczba prosiąt żywo urodzonych i liczba prosiąt urodzonych martwych, liczba prosiąt w 21.
dniu życia, liczba prosiąt odsadzonych, masa prosięcia i miotu w 1. oraz 21. dniu życia, upadki
prosiąt do 21. i 30. dnia oraz dni jałowienia loszek. Loszki przydzielono do trzech grup w zależności
od WOP, określonego w dniu pierwszego pokrycia. Do grupy I przedzielono loszki, których WOP
wynosiła ≥ 54,1 mm, w grupie II znalazły się loszki, których wartość WOP wahała
się w granicach 54,0–46,1 mm, a w grupie III znajdowały się loszki z WOP wynoszącą
≤ 46,0 mm. Loszki z grupy I i II w dniu pokrycia charakteryzowały się statystycznie istotnie
(P ≤ 0,05) mniejszą masą ciała w porównaniu z loszkami z grupy III, co prawdopodobnie było
efektem zróżnicowanego ich wieku. Stwierdzono, że loszki z grupy III odsadzały statystycznie
istotnie (P ≤ 0,01) więcej prosiąt aniżeli loszki z grupy I.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Porównanie behawioryzmu udomowionych zwierząt roślinożernych (bydła mięsnego i koni) w naturalnych warunkach bytowania w otulinie przyrodniczego Parku Narodowego "Ujście Warty"

Celem pracy było wykazanie różnic i podobieństw w zachowaniu dwóch wspólnie
wypasanych gatunków zwierząt roślinożernych (bydła i koni) oraz sprawdzenie czy zachowanie
zwierząt chowanych w warunkach zbliżonych do naturalnego bytowania wpływa na zmianę
ich behawioru i sprzyja występowaniu zachowań typowych dla wolno żyjących przodków. Obserwacje
behawioralne dotyczące 500 krów i 40 koni prowadzono przez czternaście dni. Aby
uzyskać wiedzę na temat trybu dziennego poszczególnych osobników oraz stworzyć etogram
i opracować dane na temat rytmu dobowego obu stad, obserwacji dokonywano w dwóch różnych
porach dniach. Przeprowadzone badania wskazują na powielający się schemat codziennego
zachowania obu stad. Zwierzęta, pomimo różnic gatunkowych, nie przejawiały wobec
siebie agresji, tolerowały swoją obecność. Zwierzęta udomowione – bydło i konie – dobrze przystosowują
się do warunków, w jakich bytowali ich wolno żyjący przodkowie. Utrzymywanie ich
na terenach zielonych, np. parkach krajobrazowych, parkach narodowych czy ich otulinach,
może stanowić bardzo korzystny element kształtujący ekosystem.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ zróżnicowanego nawożenia azotem na skład chemiczny ziarna dwóch odmian orkiszu (Triticum aestivum ssp. spelta L.)

Ziarno orkiszu (Triticum aestivum ssp. spelta L.) pochodziło z doświadczenia przeprowadzonego
w 2008 roku w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Lipniku k. Stargardu Szczecińskiego.
Doświadczenie zrealizowano z następującymi czynnikami: odmiany orkiszu
(Franckenkorn i Oberkulmer Rotkorn) i dawka nawożenia azotem (0, 40, 80, 120 kg N ・ ha–1).
W ziarnie oznaczono zawartość składników pokarmowych, frakcje włókna, składniki mineralne
oraz poziom aminokwasów. Analizy wykazały, że ziarno orkiszu jest bogate w składniki odżywcze.
Odmiana Oberkulmer Rotkorn charakteryzowała się istotnie wyższą zawartością białka
i niższą włókna surowego w porównaniu z odmianą Franckenkorn. Białko orkiszu cechuje korzystny
skład aminokwasowy i wartość odżywcza białka potwierdzona wskaźnikiem EAAI. Pierwszym
aminokwasem ograniczającym jakość białka we wszystkich badanych próbach okazała się
lizyna. Zwiększone nawożenie azotem miało istotny wpływ na obniżenie ligniny (o 1,6 g ・ kg–1SM)
i ADF (o 4,0 g ・ kg–1 SM). Najkorzystniejszy skład aminokwasowy określono dla Oberkulmer
Rotkorn (32 g 16 g–1N).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Charakterystyka ultrastruktury skorupy i wylegowosci jaj nandu

Badania prowadzono w stadzie reprodukcyjnym 5-letnich nandu (Rhea americana).
Inkubacji poddano 62 jaja pochodzące z około szczytowego okresu nieśności ptaków.
W czasie klucia odnotowywano przypadki udzielania pisklętom pomocy. Na podstawie przeprowadzonej
analizy odpadu powylęgowego wyodrębniono trzy grupy: I skorupy jaj, z których
pisklęta wykluły się samodzielnie, II – skorupy, z których pisklęta wykluły się z pomocą obsługi,
III – w której zarodki zamarły podczas embriogenezy. Stwierdzono, że pisklęta nandu wymagały
często pomocy podczas klucia, a ich względna masa (niespełna 60%) w dniu wyklucia
kształtowała się na niskim poziomie. Analiza ultrastruktury skorupy wykazała, że największe
brodawki wystąpiły w skorupach, po pisklętach wyklutych samodzielnie. Istotnie mniejsze stwierdzono
w grupach, w których zarodki zamarły lub pisklęta w czasie klucia potrzebowały pomocy.
Stwierdzono ponadto, że największą liczbą brodawek na jednostce powierzchni cechowały się
skorupy po pisklętach wyklutych bez pomocy. Można zatem sądzić, że budowa tej warstwy,
a szczególnie gęstość brodawek, ma związek z wynikami wylęgów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Ocena wpływu wybranych czynników na liczbę komórek somatycznych w mleku krów rasy montbeliarde

Celem badań była analiza wpływu kolejności laktacji i jej okresu po wycieleniu, dobowej
wydajności mleka i pory roku na liczbę komórek somatycznych w mleku krów rasy montbeliarde.
W badaniach wykorzystano wyniki z 7187 próbnych udojów, przeprowadzonych w latach
2006–2010 u 286 krów. Wykazano, że zwierzęta te produkowały mleko charakteryzujące się wysoką
jakością cytologiczną. Średnia liczba komórek somatycznych wynosiła 465 tys.・ ml–1, a 76,3%
prób zawierało ich do 400 tys.・ ml–1. Liczba komórek somatycznych i udział prób wskazujących
na pogarszanie jakości cytologicznej mleka zwiększały się w kolejnych laktacjach i okresach po
wycieleniu, a zmniejszały wraz ze wzrostem wydajności dobowej oraz w miesiącach zimowych.
Stwierdzono także, że pielęgnacja wymion jest bardzo ważnym elementem dbałości o jakość cytologiczną
mleka, bez względu na wiek zwierząt, fazę laktacji, dobową wydajność czy porę roku.
W obrębie każdego z branych pod uwagę czynników stwierdzano próby mleka wskazujące na
problemy zdrowotne wymion u krów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wplyw wieku i odmiany barwnej na wskazniki rozrodu norek [Neovison vison]

Celem pracy była ocena wpływu odmiany barwnej i wieku na niektóre wskaźniki
użytkowości rozrodczej norek. Analizowano: wielkość miotu, liczbę żywo urodzonych i odchowanych
młodych z jednego miotu, śmiertelność młodych w okresie odchowu przy matkach,
długość ciąży i diapauzy. Odmiana barwna oraz wiek miały statystyczny wpływ na wszystkie
omawiane wskaźniki rozrodu norek. Wielkość miotu, liczba żywo urodzonych młodych oraz
liczba odchowanych młodych z jednego miotu były większe u samic w pierwszym roku użytkowania
rozrodczego niż u samic w drugim i trzecim roku. Śmiertelność młodych norek w okresie
odchowu przy matkach była najmniejsza w pierwszym roku użytkowania rozrodczego
u wszystkich odmian. Zarówno diapauza, jak i całkowita długość ciąży były krótsze w drugim
roku użytkowania rozrodczego w porównaniu z pierwszym rokiem. Odmiana barwna standard
czarny charakteryzowała się najlepszymi wynikami rozrodu. Natomiast samice odmiany standard
czarny short NAP charakteryzowały się najkrótszymi okresami diapauzy i długości ciąży.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Zawartość frakcji węglowodanowych i aminokwasów w ziarnie pszenicy wyprodukowanym w dwóch następujących po sobie latach

Celem niniejszej pracy była ocena ziarna pszenicy z kolejnych dwóch lat zbiorów
i innych pszennych produktów zbożowych. W porównaniu korzystniejsza była pszenica ze zbioru
w 2007 r., ponieważ charakteryzowała się wyższą zawartością białka ogólnego oraz niższą zawartością
włókna surowego, ligniny i celulozy. Aminokwasem ograniczającym wartość odżywczą
białka badanych pszenic oraz produktów pszennych była lizyna i treonina. Tym niemniej
różnice były w drugim aminokwasie ograniczającym, zgodnie ze standardem dla człowieka była
treonina (2007) i izoleucyna (2008). Ponadto białko pszenicy z 2008 r. charakteryzowało się
wyższą wartością odżywczą w porównaniu z białkiem pszenicy z 2007 r. wyrażonej poprzez
wskaźnik Osera (EAAI), odpowiednio w 2008 r. według MH (95,6) i WE (65,9) oraz w pszenicy
z 2007 r. MH (83,5) i WE (57,5), porównywalną z płatkami (MH – 85,3 i WE – 64,9). Najniższą
wartością odżywczą charakteryzowała się mąka, natomiast zarodki najwyższą.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo