rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza zmian parametrów geometrycznych i energetyczno-siłowych w procesie walcowania blach przy różnych rodzajach asymetrii

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu asymetrycznego procesu walcowania na wyginanie się początku pasma, parametry energetyczno-siłowe (siłę nacisku, momenty walcowania i moc walcowania), ugięcie sprężyste walców roboczych i stojaka klatki walcowniczej. Badania teoretyczne przeprowadzono przy wykorzystaniu programu komputerowego FORGE®, opartego na metodzie elementów skończonych, dla pasma  o  wysokości  początkowej h0=10  mm  ze  stali  z  gatunku S690QL.  Symulacje procesu  walcowania  wykonano  dla  procesu  symetrycznego,  dla  procesu  z  jednym i dwoma rodzajami asymetrii. Jeden rodzaj asymetrii uzyskano poprzez zróżnicowanie prędkości walców roboczych (asymetria kinetyczna), a drugi – poprzez zróżnicowania średnic walców roboczych (asymetria geometryczna). W przypadku jednoczesnego stosowania dwóch rodzajów asymetrii współczynniki asymetrii były równe. Otrzymane wyniki badań teoretycznych dotyczące obniżenia nacisku całkowitego porównano z wynikami uzyskanymi dla klatki wykańczającej przykładowej walcowni blach grubych 3600 i na tej podstawie określono zmniejszenie ugięcia sprężystego walców roboczych i stojaka klatki walcowniczej. Badania  miały  na celu określenie wpływu obniżenia wartości całkowitej siły nacisku na sprężyste ugięcie elementów klatki walcowniczej. Dzięki mniejszemu sprężystemu ugięciu walców można będzie stosować mniejsze siły przeginające walce robocze. To wpłynie na zmniejszenie odchyłek wy-miarowych zarówno na długości, jak i na szerokości gotowych blach. Ponadto możliwe będzie rozszerzenie asortymentu walcowanych blach o wyroby cieńsze i szersze niż blachy wytwarzane według tradycyjnej technologii walcowania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wybrane parametry procesu tarcia powłoki ochronnej formowanej metodą IBAD na powierzchni polietylenowej panewki biodrowej

W artykule przedstawiono wyniki badań tribologicznych pary trącej „głowa-panewka”, stanowiącej układ ruchowy endoprotezy stawu biodrowego, o  średnicy  ?28 mm. W badaniach uSyto głowę wykonaną ze stopu  CoCrMo oraz panewkę UHMWPE z  powłoką C-C wykonaną w Instytucie Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie. Badania prowadzono w Laboratorium Inżynierii Powierzchni i Tribologii Instytutu Obróbki Plastycznej w Poznaniu z wykorzystaniem symulatora SBT-01. Przeprowadzono badania momentu tarcia, siły docisku, wartości  temperatury styku oraz zużycia elementów endoprotezy o średnicy 28 mm i porównano z wynikami pary trącej: głowa CoCrMo oraz panewka UHMWPE bez powłoki uformowanej jonowo. Podano i omówiono wyniki badań.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowe zastosowania i możliwości technologiczne metody TR

Omówiono metody kucia kucie wałów korbowych systemem "ramię po ramieniu" oraz możliwości kucia w urządzeniach typu TR innych odkuwek niż wały korbowe. Na wybranych przykładach pokazano szerokie możliwości technologiczne przyrządów do kucia na prasach mechanicznych ogólnego przeznaczenia. Podkreślono, że przyrządy typu TR w połączeniu z prasami zastępują drogie, wysokospecjalizowane maszyny kuźnicze. Oryginalne konstrukcje przyrządów i urządzeń stwarzają nowe możliwości technologiczne w zakresie kształtowania półwyrobów różnych części maszyn. Zarówno konstrukcje urządzeń jak i nowe sposoby kucia są przedmiotem ochrony patentowej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Stabilizatory oraz implanty krążka międzykręgowego kręgosłupa - przegląd konstrukcji

W artykule scharakteryzowano sposoby leczenia dysfunkcji i urazów kręgosłupa oraz przedstawiono różne elementy konstrukcyjne stosowane w chirurgii kręgosłupa. Z uwagi na bardziej znaczący aspekt społeczny większą uwagę zwrócono na techniki leczenia inwazyjnego wykorzystujące stabilizatory i implanty krążka międzykręgowego. Przedstawiono różne rozwiązania stabilizatorów płytkowych i prętowych. W zakresie implantów międzytrzonowych omówiono rozwiązania konstrukcyjne dotyczące jądra miażdżystego i całego krążka międzykręgowego. Przegląd konstrukcji stabilizatorów i implantów wskazuje na tendencje rozwojowe idące w kierunku  przywrócenia ruchomości implantowanego odcinka kręgosłupa. Rozwiązaniami spełniającymi powyższe oczekiwania są mobilne implanty krążka międzykręgowego.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ struktury na skutki azotowania chromowych stali ledeburytycznych Część IV. Dylatometryczne badania stabilności struktury hartowanej stali NC11LV

W artykule omówiono wyniki badań, których celem była ocena stabilności austenitu szczątkowego w stali NC11LV (X153CrMoV12) o pseudodwufazowej strukturze; zwłaszcza zawierającej węgliki, austenit szczątkowy i martenzyt śladowej ilości. Udział austenitu szczątkowego określono metodą dylatometryczną. Badania wykazały, że zakres przemiany austenitu przy chłodzeniu próbek z temperatury 900 oC, stali zahartowanej wstępnie z wyższej temperatury (1150 oC), znajduje się w niższej temperaturze. Ponadto badania z wytrzymywaniem izotermicznym próbek w temperaturze 600 oC wykazały, że austenit jest bardziej trwały, w porównaniu z austenitem próbek zahartowanych wstępnie z temperatury 1020 oC.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Technologie kształtowania obrotowego tarczy przepustnic centrycznych

W artykule opisano przebieg i wyniki badań technologii kształtowania obrotowego tarcz przepustnic centrycznych.  Badania obejmowały kształtowanie tarcz dolnych i górnych dla przepustnic DN-600 i DN-500. W pierwszym etapie badania prowadzono na tarczach ze stali tłocznej, a następnie ze stali nierdzewnej OH18N9 (14301) i OOH17N14M2 (14404). Pierwszą operację wyoblania realizowano na wzorniku jednolitym, a drugą operację wyoblania obciskającego na wzorniku  składanym. Między tymi operacjami stosowano obróbkę cieplną (przesycanie) dla stali nierdzewnej. Przepustnice centryczne DN-600 i DN-500 z obudową składającą się z dwóch wykonanych tarcz otrzymały Złoty Medal EURO DYSC na Międzynarodowych Targach POL-EKO 2007.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Obróbka plastyczna metodami mikroformowania

Ciągły wzrost popytu na miniaturowe części, powoduje szybki rozwój metod mikroformowania z zastosowaniem obróbki plastycznej. W artykule opisano proces mikroformowania metalowych części, problemy związane ze zmniejszeniem skali obrabianych wyrobów, a także zjawiska zachodzące podczas tego procesu w skali mikro. Przedstawiono przegląd głównych procesów obróbki plastycznej stosowanych w mikroformowaniu w tym kształtowanie cienkich blach i kształtowanie brył. Omówiono także zagadnienia związane z produkcją mikromaszyn.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metalurgia proszków w Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytucie Obróbki Plastycznej

W artykule przedstawiono metody metalurgii proszków wykorzystywane do wykonywania
wyrobów z proszków metalicznych i ceramicznych w Sieci Badawczej
Łukasiewicz – Instytucie Obróbki Plastycznej. Do wytwarzania zaawansowanych
materiałów metalicznych, ceramicznych oraz kompozytowych zastosowano nowoczesną
metodę spiekania iskrowo-plazmowego z wykorzystaniem urządzenia SPS
HP D 25-3. Urządzenie to pozwala na realizację procesów spiekania w temperaturze
do 2200°C z jednoczesnym prasowaniem z siłą do 250 kN w próżni, atmosferze azotu,
argonu lub wodoru. Z kolei do wykonywania wyrobów z proszków na bazie żelaza
stosowana jest konwencjonalna metoda prasowania jednoosiowego na zimno i następującego
po nim spiekania swobodnego w atmosferze azotowo-wodorowej zdysocjowanego
amoniaku z wykorzystaniem gniazda badawczo-doświadczalnego GSMP-75
wyposażonego w piec wgłębny retortowy PSF-12/75. Maksymalna temperatura spiekania
wynosi 1200°C. Ponadto omówiono przykładowe prace naukowo-badawcze
zrealizowane w ramach zarówno projektów międzynarodowych finansowanych z 7 PR
UE oraz Horyzontu 2020, jak i projektów krajowych realizowanych we współpracy
z przemysłem. Zaprezentowano wybrane wyniki badań dotyczące kompozytowych
sektorów tnących stosowanych w piłach do cięcia kamieni, kompozytowych elektrod
nasadkowych stosowanych w zrobotyzowanych stanowiskach zgrzewania punktowego
oraz płytek skrawających wykonanych z węglików spiekanych stosowanych
w obróbce mechanicznej metali. Poza tym wskazano gałęzie przemysłu, na potrzeby
których ŁUKASIEWICZ – INOP wykonuje prace naukowo-badawcze oraz realizuje
wdrożenia. Zaprezentowano także ofertę współpracy dla przemysłu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjne technologie obróbki plastycznej metali rozwijane w Politechnice Lubelskiej

W artykule scharakteryzowano wybrane zagadnienia z zakresu nowych innowacyjnych technologii kształtowania plastycznego metali i stopów, rozwijanych w ostatnim okresie w Politechnice Lubelskiej. Przedstawione technologie związane są głównie z procesami rotacyjnego kształtowania, w których najczęściej wykorzystuje się narzędzia wykonujące ruch obrotowy. W stosunku do tradycyjnych metod procesy rotacyjnego kształtowania charakteryzują się szeregiem zalet, do których można zaliczyć: dużą wydajność, mniejsze zużycie materiałów i energii, mniejsze wartości sił kształtowania dzięki stopniowemu odkształcaniu materiału, korzystniejszy układ struktury, wpływający na poprawę własności wytrzymałościowych oraz łatwą mechanizację i automatyzację procesu. Natomiast podstawowym ograniczeniem technologii wytwarzania odkuwek bazujących na procesach walcowniczych (zwłaszcza walcowania poprzecznego) jest niebezpieczeństwo pojawienia się niekontrolowanych poślizgów. Również znaczna część tego typu technologii charakteryzuje się dość dużym stopniem skomplikowania narzędzi, co przejawia się trudnościami w ich projektowaniu i następnie wykonaniu. Duże zapotrzebowanie na elementy, które mogą być wytwarzane z udziałem technik rotacyjnego kształtowania spowodowały, ze podjęto prace podawcze, zmierzające do przemysłowego wdrożenie tych metod. Z uwagi na ograniczoną objętość opracowania, bardziej szczegółowo omówiono tylko wybrane metody kształtowania, takie jak: walcowanie poprzeczno-klinowe (WPK), obciskanie obrotowe, walcowanie wzdłużne oraz walcowanie skośne. Wspomniane technologie mogą być wykorzystane do kształtowania pełnych i drążonych odkuwek o symetrii osiowej. Scharakteryzowano również opracowane w Politechnice Lubelskiej konstrukcje maszyn, zabezpieczających realizację poszczególnych procesów wytwarzania, na które to maszyny uzyskano prawa ochronne. Przedstawiono także przykłady zastosowania wymienionych procesów, w tym dotyczące kształtowania wyrobów drążonych oraz elementów ze stopów metali lekkich, które znajdują coraz szersze zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym oraz lotniczym. Wyczerpujący opis przybliżonych w artykule technologii znaleźć można w licznych publikacjach naukowych autorów opracowania, których zestawienie zamieszczono na końcu artykułu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ obróbki cieplnej i odkształcenia plastycznego, powierzchniowego stali 18HGT i 33H3MF na właściwości warstwy wierzchniej azotowanej

W artykule przedstawiono wyniki badań dwóch stali konstrukcyjnych (18HGT i 33H3MF) o różnej strukturze; pierwsza to stal tradycyjna stosowana do nawęglania, druga – do azotowania. Próbki nagniatano w przyrządzie do statycznego nagniatania powierzchni walcowej, zamontowanym na tokarce. Elementami nagniatającymi były krążki o średnicy 17,5 mm i długości 150 mm, z nacięciami. Badano wpływ powierzchniowego odkształcenia plastycznego na skutki azotowania jonowego w temperaturze 400oC na strukturę i właściwości warstwy wierzchniej wyżej wymienionej stali. Zmiany strukturalne warstw analizowano pod mikroskopem świetlnym oraz metodą pomiaru twardości z pomocą twardościomierza firmy ZWICK 3212, stosując penetrator Knoopa i obciążenie 0,981 N. Zmiany powierzchniowe oceniano z pomocą profilometru firmy Telysufr-Hobson, porównując (przed i po nagniataniu) parametr chropowatości Ra. Badania wykazały, że oprócz zmian strukturalnych stali obróbka cieplna i nagniatanie powodują istotne zmiany chropowatości powierzchni (parametru Ra). Stale 18HGT i 33H3MF po zabiegach obróbki cieplnej, nagniatania i azotowania jonowego wykazują różne struktury i właściwości. Jedynie w próbce ze stali 18HGT, wyżarzonej, stwierdzono wpływ odkształcenia plastycznego warstwy wierzchniej; wzrost twardości po azotowaniu jonowym. Badane stale 18HGT (tradycyjna do nawęglania) i stal 33H3MF (do azotowania) wykazują wyraźnie różniące się struktury i reagują inaczej na zabiegi obróbki cieplnej, nagniatania i azotowania jonowego. W przypadku stali 18HGT, o pasmowej strukturze, wyżarzonej, nagniatanie spowodowało rozdrobnienie ziaren przy powierzchni i wspomniany już wzrost twardości, a próbki hartowane i ulepszane cieplnie – brak wpływu umocnienia. Stal 33H3MF – po nagniataniu – nie wykazywała zmian strukturalnych i zmian rozkładów twardości po różnych obróbkach.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zanieczyszczenia ciekłego aluminium : metody ich oceny i usuwania

W artykule przedstawiono krótko metody otrzymywania aluminium pierwotnego, jak i wtórnego. Niestety ciekłe aluminium i jego stopy zawierają zanieczyszczenia gazowe – głównie wodór, metaliczne (sód, wapń i lit) i niemetaliczne (borki, węgliki, azotki, tlenki, wtrącenia soli, związki międzymetaliczne). Czystość ciekłego metalu wpływa znacznie na jakość końcowych produktów. Przedstawiono schemat przechodzenia zanieczyszczeń gazowych do ciekłego stopu z atmosfery i wyłożenia ogniotrwałego. Opisano konsekwencje nadmiernej ilości wodoru w ciekłym metalu – powstawanie porów; przedstawiono ich klasyfikację na bazie kształtu, a ponadto podano granice zawartości wodoru w aluminium i jego stopach oraz scharakteryzowano metody pomiaru zawartości wodoru. Do oznaczania zawartości wodoru w ciekłym aluminium i jego stopach stosuje się szereg metod ilościowych, jak też i testów technologicznych. Scharakteryzowano zanieczyszczenia niemetaliczne i metaliczne oraz przedstawiono ich wpływ na właściwości aluminium i jego stopów podczas odlewania i przy obróbce plastycznej. Opisano dostępne metody rafinacji ciekłego aluminium i jego stopów (fizyczne i chemiczne), ze szczególnym uwzględnieniem procesu barbotażu – przedmuchiwania ciekłego metalu gazem obojętnym. Po procesie rafinacji, w którym część wtrąceń metalicznych i niemetalicznych pochodzących z żużla, metalu, bądź materiałów ogniotrwałych usuwana jest poprzez flotację, prowadzony jest także proces filtracji od pozostałych zanieczyszczeń. Obecnie jednakże można łączyć te dwa procesy. Przed-stawiono rozwiązania technologiczne reaktorów rafinujących wraz z podstawowymi parametrami ich pracy.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania tribologiczne i biotribologiczne w Laboratorium Inżynierii Powierzchni i Tribologii Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytutu Obróbki Plastycznej

W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań, które są efektem realizowanych
w Sieci Badawczej Łukasiewicz – Instytucie Obróbki Plastycznej zarówno projektów
krajowych, jak i międzynarodowych, dotyczących tematyki tribologicznej oraz
biotribologicznej. Przedstawiono wyniki badań, których efektem jest opracowanie
nowej generacji narzędzi kuźniczych (zaprojektowanie narzędzi do kucia na zimno
z odpowiednio przygotowaną powierzchnią roboczą i opracowanie nowych wielowarstwowych,
nanostrukturalnych powłok gradientowych) oraz rozwiązanie problemu
wczesnego zużywania się części pracujących w trudnych warunkach eksploatacyjnych.
Dla elementów trących pracujących w wysokiej temperaturze opracowano rozwiązanie,
które znalazło praktyczne zastosowanie w przemyśle w zakresie poprawy technologii
smarowania. Opracowanie technologii wprowadzenia cząstek smarów stałych na
powierzchnie współpracujących tribologicznie części pracujących w podwyższonych
temperaturach stało się niezwykle istotne dla wielu gałęzi przemysłu, które spotykają
się na co dzień z problemami wczesnego zużywania elementów współpracujących.
W drugiej części pracy skupiono się na problemach biotribologicznych, gdzie głównym
wyzwaniem jest wydłużenie trwałości endoprotez stawu biodrowego. W związku
z tym prowadzono prace związane z dokładnym poznaniem procesu zużywania się
endoprotez. Bardzo ważną kwestię stanowi również badanie właściwości tribologicznych
nowych materiałów przeznaczonych na elementy endoprotez. Badania prowadzono
na specjalnie do tego celu zaprojektowanym i zbudowanym symulatorze stawu
biodrowego, który spełnia wymogi normy ISO.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Recykling wiórów aluminium metodą KOBO

W pracy dokonano analizy możliwości recyklingu wiórów na przykładzie wiórów ze stopu 2024, metodą konsolidacji plastycznej w procesie KoBo. Metoda recyklingu stanowi alternatywne rozwiązanie w stosunku do tradycyjnych sposobów odzysku metali poprzez procesy topienia. Stosowane do tej pory procesy recyklingu wiórów są mało efektywne z uwagi na duże straty metalu wskutek utleniania przy nagrzewaniu do temperatury topienia. Ponadto, konsolidacja wiórów nie wymaga stosowania wysokiej, czy nawet podwyższonej temperatury procesu, co znacząco ogranicza niekorzystne zjawisko utleniania wiórów i negatywny wpływ na strukturę i własności mechaniczne wyrobów. Zaproponowana w pracy metoda opiera się na zagęszczeniu wiórów na zimno do postaci brykietów, a następnie wyciskaniu metodą KoBo w temperaturze otoczenia. Wyciskane pręty poddano badaniom właściwości mechanicznych (jednoosiowa próba rozciągania oraz pomiar twardości metodą Vickersa), które porównano z określonymi właściwościami mechanicznymi materiału litego. Wykazano bardzo dobry efekt konsolidacji wiórów w procesie KoBo potwierdzony stosunkowo niewiele różniącymi się właściwościami mechanicznymi materiału po recyklingu w porównaniu do materiału litego. W stosunku do innych metod recyklingu, wyciskanie wiórów metodą KOBO jest rozwiązaniem w pełni innowacyjnym i energooszczędnym. Jego zastosowanie na zaadaptowanych do procesu KOBO prasach przemysłowych, stwarza szansę na uzyskanie wyrobów o większych przekrojach poprzecznych i większym stopniu przerobu, a przy tym pozwoli na sterowanie właściwościami wyrobu przez odpowiedni dobór parametrów prowadzenia procesu i ewentualnej obróbki cieplnej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ parametrów i schematu odkształcenia na zmiany naprężenia uplastyczniającego trudno odkształcalnego stopu aluminium 5XXX

Prawidłowe wyznaczenie własności reologicznych badanego materiału w postaci
wykresów naprężenie-odkształcenie, uwzględniających wpływ zastosowanego schematu
odkształcenia, wartości odkształcenia, temperatury materiału oraz prędkości
odkształcenia, pozwala na zwiększenie dokładności wykonywanych obliczeń, zarówno
podczas korzystania z wzorów analitycznych, jak również podczas modelowania
numerycznego. Wyznaczenie własności reologicznych, a głównie naprężenia uplastyczniającego
jest szczególnie trudne dla procesów przeróbki plastycznej na gorąco,
gdyż w strukturze materiału zachodzą złożone procesy, wynikające z mechanizmu
odkształcenia plastycznego oraz procesy umocnienia, jak również aktywowane
cieplnie, zależne od czasu zjawiska prowadzące do osłabienia materiału. Problem
komplikuje dodatkowo zmienność temperatury, wynikająca z równoczesnego oddawania
ciepła przez promieniowanie, konwekcję i przewodzenie oraz generowana
w wyniku pracy odkształcenia plastycznego [1]. W literaturze technicznej można
znaleźć opis wielu metod badawczych służących do określenia wartości naprężenia
uplastyczniającego, wśród których należy wymienić: próbę rozciągania, ściskania
oraz skręcania. W pracy określono wpływ parametrów i schematu odkształcenia na
wartość i charakter zmian naprężenia uplastyczniającego trudno odkształcalnego
stopu aluminium w gatunku 5XXX o ograniczonej odkształcalności. Badania
plastometryczne przeprowadzono metodą jednoosiowego ściskania z zastosowaniem
symulatora procesów metalurgicznych GLEEBLE 3800 oraz skręcania przy użyciu
plastometru skrętnego STD 812. Określono dla obu metod wpływ zastosowanego
odkształcenia, prędkości odkształcenia i temperatury początkowej próbek na zmiany
naprężenia uplastyczniającego badanego materiału. Przedstawione w pracy badania
stanowiły podstawę wyznaczenia własności reologicznych analizowanego stopu
(łącznie z opracowaniem modeli matematycznych) pod kątem zastosowania ich do
numerycznego modelowania procesu wyciskania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Moduł sprężystości wzdłużnej blachy stalowej z perforacją prostą

Blachy perforowane należą do materiałów inżynierskich o szerokiej palecie coraz bardziej zaawansowanych zastosowań. Wymaga to dobrego rozpoznania ich właściwości, ich specyficznych w stosunku do pełnej blachy cech. W pracy przedstawiono wyniki badań modułu sprężystości wzdłużnej (modułu Younga) oraz własności mechanicznych, zwłaszcza wytrzymałościowych, blachy stalowej DC01 z prostym układem otworów okrągłych o średnicy równej szerokości mostu między otworami. Materiałem odniesienia była blacha pełna tego samego gatunku i grubości. Moduł Younga wyznaczono w oparciu o statyczną próbę rozciągania materiału w zakresie sprężystym, z wykorzystaniem ekstensometru dwuosiowego firmy Instron o odpowiedniej rozdzielczości pomiarowej. Przedyskutowano niejednorodność rozkładu wartości modułu sprężystości wzdłużnej w płaszczyźnie blachy na tle anizotropii własności mechanicznych, wywołanej kierunkowością cech geometrycznych siatki otworów. Wyższe wartości występują w kierunkach obciążenia prostopadłych do kierunku najgęstszego upakowania otworów. W przypadku perforacji prostej są to kierunki wyznaczone przez boki elementarnego kwadratu siatki, z reguły pokrywające się z kierunkiem walcowania blachy (0º) i poprzecznym (90º). Pokazano wpływ sposobu wyznaczania charakterystyk naprężeniowych blachy perforowanej na ich wartość i stopień niejednorodności. Odniesienie obciążenia zewnętrznego do czynnego przekroju poprzecznego rozciąganej próbki (do powierzchni mostów w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku obciążenia) daje wartości znacznie wyższe od wyznaczonych dla przekroju całkowitego, a niejednorodność ich rozkładu w płaszczyźnie blachy jest większa. W artykule oceniono również wpływ perforacji na obniżenie wartości modułu Younga i własności wytrzymałościowych blachy perforowanej z uwzględnieniem wskaźnika masy. Pozwala to na trafniejszą ocenę blachy perforowanej jako alternatywnego materiału konstrukcyjnego. Zaproponowano sposób określania wskaźnika ubytku masy blachy perforowanej dla przypadku tego samego materiału i tej samej grubości blachy.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Spiekanie stali narzędziowej Astaloy CrM metodą SPS

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących wytworzenia i scharakteryzowania półwyrobów spiekanej stali narzędziowej Astaloy CrM. Do ich wytworzenia zastosowano metodę iskrowego spiekania plazmowego (SPS). Produktem końcowym zastosowanego procesu były spieki charakteryzujące się porowatością całkowitą od 7 do 37%. Wykazano, iż wraz ze wzrostem ciśnienia prasowania wzrasta gęstość pozorna spieków oraz wytrzymałość na rozciąganie i ściskanie. Przeprowadzone badania wykazały, że największą wytrzymałością na rozciąganie (794 MPa) i ściskanie (2910 MPa) charakteryzują się półwyroby wytworzone przy ciśnieniu prasowania wynoszącym 50 MPa.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa