rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
„PARTIA ROSYJSKA” W POLSCE – MIĘDZY MITEM A RZECZYWISTOŚCIĄ

Autor artykułu dowodzi, że pojęcie „partii rosyjskiej” czy też „stronnictwa
rosyjskiego” w Polsce ma swoją długą tradycję oraz wieloznaczność. Mieści
się w nim bowiem zarówno wynikający z geopolitycznych uwarunkowań realny
instrument oddziaływania Rosji na sytuację w Polsce przy wykorzystywaniu
określonych organizacji o charakterze politycznym, jak i wpisująca się w określoną
narrację polityczną figura retoryczna, wykorzystywana do opisu rzeczywistości:
definiowania wrogów i zagrożeń, budowania tożsamości, a często
konstruowania świata binarnego. W kontekście wydarzeń na Ukrainie autor
zastanawia się, czy obecnie mamy do czynienia jedynie z określoną narracją?
Czy też, zgodnie z zasadami logiki, presupozycją wzajemnego oskarżania się o
sprzyjanie interesom Rosji winna być konkluzja, że ostatecznie istnieje jakaś
formacja polityczna, która interesom tym realnie sprzyja? Autor jest zdania, że
wyciągnięcie miarodajnych wniosków winno być poprzedzone refleksją badawczą.
Po pierwsze, czy prorosyjskość to dziś forma politycznego ekstremizmu czy
też wynikający z ideowych bądź pragmatycznych przesłanek kierunek polityki
zagranicznej, reprezentowany przez wybrane ugrupowania polskiej sceny politycznej?
Po drugie, czy „partię rosyjską” można traktować wyłącznie w kategoriach
mitu politycznego, środka ekspresji w debacie publicznej, czy też możemy
o niej mówić w kategoriach ontycznych? Po trzecie, czy ową „partę rosyjską”,
hipotetyzując jej istnienie, możemy w ogóle opisać językiem politologicznym,
typologizując ją wedle określonych kryteriów?

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
TURCJA WOBEC KRYZYSU UKRAIŃSKIEGO

Artykuł ma za zadanie przybliżyć czytelnikowi problematykę polityki Turcji
wobec kryzysu na Ukrainie z 2014, ze szczególnym uwzględnieniem kryzysu
krymskiego. W analizach naukowców dotyczących powyższego kryzysu, kwestia
polityki kierowanej przez rząd w Ankarze jest często pomijana. Poniższy artykuł
przybliża zależności wiążące Turcję zarówno z Rosją, jak i z Ukrainą. Zaprezentowane
zostaną czynniki wpływające na relację z obydwoma państwami,
takie jak: więzi ekonomiczne, polityczne, energetyczne, czy też te związane z
mniejszościami narodowymi. Analizie poddane również będą poszczególne
działania strony tureckiej wobec omawianego kryzysu od oficjalnych oświadczeń,
po programy pomocowe

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
IMPULS WILSONA - STANY ZJEDNOCZONE W I WOJNIE ŚWIATOWEJ

Tematem artykułu jest amerykańska polityka zagraniczna w trakcie I wojny
światowej. Celem autora jest przedstawienie oraz analiza przyczyn, które skłoniły
Stany Zjednoczone do odejścia, w toku prezydentury Thomasa Woodrowa
Wilsona, od tradycyjnego izolacjonizmu w polityce zagranicznej na rzecz zaangażowania
w sprawy europejskie. Zadaniem tekstu jest również zaprezentowanie
polityki amerykańskiego prezydenta wobec państw europejskich w trakcie
konferencji wersalskiej, jak również przyczyn odrzucenia przez Stany Zjednoczone
statutu Ligii Narodów.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
WYKORZYSTANIE ARTYLERII W KONFLIKCIE UKRAIŃSKIM

W ostatnich latach zapanowało błędne przekonanie, że królowa broni – artyleria
– utraciła swoje dotychczasowe znaczenie na nowoczesnym polu walki;
dotyczyło to zwłaszcza uzbrojenia o trakcji ciągnionej. Tymczasem przebieg
działań zbrojnych na terenach wschodniej Ukrainy, nagminne użycie broni
artyleryjskiej przez obie strony konfliktu – w tym właśnie artylerii holowanej –
dowodzi, że w konflikcie konwencjonalnym ten rodzaj uzbrojenia nie odszedł
jeszcze do lamusa. Analiza wykorzystania środków artyleryjskich przez obie
strony konfliktu, wysoka skuteczność działania ognia artyleryjskiego, powodującego
– według różnych danych – do 85% ofiar po obu stronach konfliktu,
wskazują na ogromną rolę, jaką na polu walki odrywa ten rodzaj wojsk.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Zapewnienie bezpieczeństwa w świetle koncepcji strategicznych NATO

W ciągu swojej historii istnienia, Sojusz Północnoatlantycki zawsze musiał
sprostać wyzwaniom zmieniającego się środowiska bezpieczeństwa. Wszystkie koncepcje strategiczne Sojuszu zawsze niezmiennie potwierdzały cel Sojuszu
i wytyczały jego podstawowe zadania w zakresie bezpieczeństwa. Umożliwiały
przekształcenia Sojuszu i pozwalały wnosić istotny wkład w rozwój międzynarodowego
bezpieczeństwa i stabilizacji. Koncepcje strategiczne Sojuszu zawsze stanowiły
podstawę polityki bezpieczeństwa i obrony Sojuszu, jego koncepcji operacyjnych,
kształtu sił zbrojnych oraz wspólnych uzgodnień w dziedzinie obrony.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Zasada odpowiedzialności za ochronę w stosunkach międzynarodowych a działania NATO - uwagi na tle współczesnej konpcepcji ochrony praw człowieka

Przedmiotem niniejszych rozważań jest próba wskazania roli jaką odgrywa współcześnie w międzynarodowej ochronie praw człowieka przyjęta przez ONZ zasada odpowiedzialności za ochronę (ang. Responsibility to Protect, dalej jako: R2P lub RtoP). Celem artykułu jest omówienie najważniejszych aspektów R2P również w kontekście podstawowych zasad, tj. suwerenność, związanych z funkcjonowaniem państw w stosunkach międzynarodowych. Jak pokazuje rzeczywistość, wciąż daleka jest droga do harmonizacji instrumentów prawnych i faktycznych w zakresie wspólnego rozumienia i stosowania RtoP na arenie międzynarodowej
w konfliktach zbrojnych i sytuacjach kryzysowych. Z pewnością nie można ich określić mianem spójnego i zdolnego do efektywnego działania mechanizmu. ONZ i NATO, jak i inne organizacje regionalne (w tym Unia Europejska) posiadają z pewnością wielki potencjał polityczny w możliwościach rozwoju zasady
odpowiedzialności za ochronę, a realizacja omawianej tu R2P pozostaje na pewno projektem długoterminowym. Z tego powodu omawiane zagadnienie jest doniosłe praktycznie i zasługuje na refleksję.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
OBECNOŚĆ MILITARNA STANÓW ZJEDNOCZONYCH NA BLISKIM WSCHODZIE Z PERSPEKTYWY NOWEJ STRATEGII BEZPIECZEŃSTWA USA

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej od dawna angażują się w konflikty na
Bliskim Wschodzie. Ich obecność w tym rejonie od czasu II wojny światowej
jest wynikiem strategicznego znaczenia surowcowego i geopolitycznego Bliskiego
Wschodu. Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na zjawisko redukcji
liczby wojsk amerykańskich stale stacjonujących w tym regionie oraz przeanalizowanie
znaczenia amerykańskich baz wojskowych dla przeciwdziałania aktualnym
zagrożeniom bezpieczeństwa.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
BILANS WYBRANYCH DECYZJI PODJĘTYCH W 2016 ROKU PRZEZ RADĘ PÓŁNOCNOATLANTYCKĄ PODCZAS SZCZYTU NATO W WARSZAWIE

Celem tekstu jest zaprezentowanie wybranych decyzji podjętych przez Radę
Północnoatlantycką podczas XXVII szczytu NATO w Warszawie. Przedstawione
przez autora decyzje dotyczą: wzmocnienia wschodniej flanki NATO, uznania
cyberprzestrzeni za obszar działań, wysokości środków jakie państwa
członkowskie powinny przekazywać na obronność oraz wsparcia dla Afganistanu
do 2020 roku. Relacjonowane zagadnienia podkreślają aktualność podstawowych
zadań Sojuszu, określonych w obowiązującej koncepcji strategicznej
NATO, przyjętej podczas szczytu w Lizbonie w 2010 roku.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
TEORETYCZNE I PRAKTYCZNE PROBLEMY DOSTĘPU DO BRONI PALNEJ WOBEC POGLĄDÓW MŁODYCH POLAKÓW

Artykuł odnosi się do problematyki obywatelskiego posiadania broni palnej.
Ocenia się, że statystycznie Polska w zakresie indywidualnego dostępu do
uzbrojenia lokalizuje się na pozycjach końcowych w Europie. Osobną kwestią
pozostaje stosunek obywateli do możliwości posiadania broni, a w tym rozpoznania
ich postaw bądź obaw. Powyższe stało się przyczynkiem do przeprowadzenia
kierunkowych badań ze szczególnym uwzględnieniem rozpoznania poglądów
młodych obywateli Polski

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
KONCEPCJE I PLANY ROZWOJU WOJSK OBRONY TERYTORIALNEJ W POLSCE PO 1945 ROKU

Utworzenie wojsk obrony terytorialnej w Polsce było w okresie powojennym
przedmiotem częstych rozważań i analiz. Wynikało to z wnikliwej oceny sytuacji
polityczno-militarnej w świecie i związanych z nią potencjalnych zagrożeń dla
bezpieczeństwa państwa, a także analizy doświadczeń II wojny światowej, podczas
której terytoria uczestniczących w niej państw były obiektem licznych ataków
ze strony lotnictwa oraz jednostek specjalnych prowadzących działania
dywersyjne i organizujących ruch oporu na tyłach przeciwnika. Koncepcje i
plany rozwoju tego typu wojsk miały różnorodny charakter i ukierunkowane
były głównie na maksymalne zaangażowanie całego społeczeństwa do działań o
charakterze obronnym. Ich stopniowa ewolucja związana była głównie z pojawieniem
się nowych rodzajów zagrożeń terytorium kraju wynikających z dynamicznego
rozwoju środków napadu powietrznego, w tym zwłaszcza broni rakietowo-jądrowej
i bojowych samolotów odrzutowych, intensywnej rozbudowy flot
wojennych państw sojuszu NATO oraz wojsk specjalnych przygotowywanych
do prowadzenia działań na głębokich tyłach przeciwnika. Dodatkowym czynnikiem
były doświadczenia z konfliktów lokalnych, jak wojna w Korei, wojny na
Bliskim Wschodzie, czy wojna wietnamska, które pokazywały praktyczne zastosowanie
nowych metod walki i nowoczesnych technologii wojennych.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
SIŁY OBRONY TERYTORIALNEJ SOCJALISTYCZNEJ FEDERACYJNEJ REPUBLIKI JUGOSŁAWII – OBYWATELSKI WYMIAR SYSTEMU BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWA CZY ROZSADNIK FEDERACJI?

Powyższe ujęcie tematu wskazuje na problematykę badawczą związaną z rolą i
miejscem Sił Obrony Terytorialnej w systemie bezpieczeństwa Socjalistycznej
Federacyjnej Republiki Jugosławii (SFRJ). Jednostki SOT utworzono pod
wpływem interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968
r. Władze w Belgradzie zinterpretowały stłumienie „praskiej wiosny” jako
ostrzeżenie dla polityczno-militarnej pozycji Jugosławii w świecie. Jugosłowiańska
doktryna wojskowa zakładała bowiem przygotowanie się na konflikt
zbrojny wyłącznie z Zachodem (wojskami NATO). Zdając sobie sprawę, że
SFRJ nie byłaby w stanie obronić się przed atakiem ze Wschodu, komunistyczne
władze polityczno-wojskowe uznały, że jest to właściwy moment, aby wykorzystać
doświadczenia z okresu walk partyzanckich w czasie II wojny światowej.
W związku z tym opracowana została koncepcja wojenna zwana doktryną
powszechnej obrony narodowej. Zgodnie z nowym ustawodawstwem system
obrony terytorialnej powstał w republikach, gminach, społecznościach lokalnych
i organizacjach pracowniczych. Odbiegał on w swojej postaci od klasycznej
organizacji wojskowej, co wynikało z założenia jej twórców, że miał on stać
się zalążkiem ruchu partyzanckiego na wypadek agresji z zewnątrz. Jednakże
jednostki SOT posiadały elementy składowe typowej organizacji wojskowej,
takie jak: struktury dowodzenia, system szkoleń, jednostki bojowe, kadry i
uzbrojenie. Po decentralizacji politycznej, przyjętej w Konstytucji SFRJ z 1974
roku, oddziały te zostały przekształcone w siły zbrojne poszczególnych republik,
ograniczając tym samym funkcjonalną legitymizację Jugosłowiańskiej Armii
Ludowej. Istnienie dwóch, konkurencyjnych względem siebie, elementów systemu
obrony państwa przyczyniło się do rozpadu federacji jugosłowiańskiej.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
BEZPIECZEŃSTWO EUROPY W SYTUACJI ZAGROŻEŃ AZJATYCKICH

W dziejach świata istnieje tradycja naporu ludów i kultur azjatyckich na
Europę. Przykłady to podboje jej terytoriów przez Fenicjan, Hunów,
Mongołów, Turków i Arabów oraz w ostatnich wiekach przez Rosję, jako
mocarstwo euroazjatyckie. W szczególności, konsekwencją agresji Hunów na
Europę był upadek Cesarstwa Rzymskiego oraz, z inicjatywy Rosji, rozbiór
Rzeczypospolitej Obojga Narodów kilkanaście wieków później. Rosja wciąż
kieruje się imperialną polityką podboju. Ostatnim jej przejawem jest agresja
wobec Gruzji i Ukrainy, a sprzyja jej wyjątkowo nieodpowiedzialna „polityka
poprawności politycznej” w sferze militarnej i gospodarczej prowadzona przez
przywódców państw Unii Europejskiej.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
GEOPOLITYCZNE ASPEKTY KRYZYSU UKRAIŃSKIEGO

Można zauważyć, że żyjemy obecnie w warunkach, kiedy poprzedni ład światowy
przestał istnieć, a nowy, który byłby akceptowany przez głównych „graczy”
w światowej polityce jeszcze nie powstał. Państwa dominujące na światowej
scenie politycznej przystąpiły do rozgrywki o nowy podział wpływów politycznych,
o dominację ekonomiczną, nowy podział dóbr i kontrolę nad światowymi
przepływami towarowymi. W artykule zwrócono uwagę na trwające zmagania
tych państw na płaszczyźnie ekonomiczno-finansowej, w rywalizacji o dostęp
do zasobów surowcowych i w rozgrywce o dominację militarną. Przeanalizowano
wpływ globalnej rywalizacji na kryzys ukraiński i motywy, jakimi kierowała
się Federacja Rosyjska podejmując określone działania w związku z tym
kryzysem.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
PATOLOGIA INFORMACJI I JEJ ZWIĄZEK Z WOJNĄ INFORMACYJNĄ. PREZENTACJA ZAŁOŻEŃ TEORETYCZNYCH

Celem artykułu będzie analiza wybranego elementu składowego wojny hybrydowej,
czyli oddziaływania informacji w obszarze społeczno-psychologicznym.
Wojna hybrydowa to swoista gra, proces rozgrywający się w pewnej rzeczywistości
(obszarze), a uczestnicy (aktorzy) zostają w ową grę wciągnięci i nie
potrafią się w niej odnaleźć1
. Gra uwarunkowana jest czasem i miejscem, a jej
zrozumienie jest w pewnym stopniu ograniczone, ponieważ aktor nie potrafi
objąć poznawczo wszystkich jej elementów2
. Istotnym pytaniem, jakie nasuwa
się na samym początku, jest pytanie o to, czym właściwie jest patologia informacji?
W niniejszym artykule postaram się na nie odpowiedzieć oraz na podstawie
schematu przedstawię, jak działa patologia informacji.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
SOJUSZ ARABII SAUDYJSKIEJ ZE STANAMI ZJEDNOCZONYMI. PRZESZŁOŚĆ I PERSPEKTYWY

Sojusz Stanów Zjednoczonych i Arabii Saudyjskiej trwa od zakończenia II wojny
światowej. Przez ten czas w dwustronnych relacjach występowały napięcia,
lecz nie zagrażały trwałości aliansu. W minionych latach stosunki obu państw
były oparte o bezpieczeństwo i interesy ekonomiczne. Największa zapaść w
relacjach między Waszyngtonem a Rijadem przypadła na okres urzędowania
Baracka Obamy na stanowisku prezydenta Stanów Zjednoczonych. Oba państwa
poróżniły się w kwestii Arabskiej Wiosny, punktem spornym było również
wynegocjowane porozumienie nuklearne z Iranem, dzięki któremu zniesione
zostały sankcje ekonomiczne, nałożone przed laty na Teheran przez państwa
zachodnie. Objęcie urzędu prezydenta Stanów Zjednoczonych przez Donalda
Trumpa pozwala na nowe otwarcie w polityce amerykańsko-saudyjskiej. Choć
główne cele regionalne obu państw różnią się, to ich współpraca niesie korzyści
dla każdej ze stron.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
NATO po agresji Rosji przeciwko Ukrainie - kierunki reformy sojuszu i perspektywy na przyszłość.

Temat artykułu dotyczy przeszłości i przyszłości Sojuszu Północnoatlantyckiego w kontekście coraz bardziej pogarszających się stosunków politycznych i dyplomatycznych między Zachodem a Federacją Rosyjską. Tekst składa się z czterech części. W pierwszej części autor opisuje pokrótce ewolucję NATO koncentrując
się na najbardziej charakterystycznych procesach zachodzących w Sojuszu po zakończeniu zimnej wojny. W drugiej części artykułu wymieniono i scharakteryzowano najistotniejsze decyzje i uchwały podjęte na ostatnim szczycie NATO w Newport. Trzecia część tekstu prezentuje problematykę braku bezpieczeństwa państw
bałtyckich oraz czynników powodujących ich narażenie na agresję rosyjską. Ostatnia część artykułu przedstawia wnioski i perspektywy wysunięte przez autora w kontekście przyszłej ewolucji NATO. Kwestia napiętych stosunków na linii Rosja-NATO podejmowana jest w różnych aspektach we wszystkich częściach artykułu.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
POMIĘDZY POMOSTEM A POLEM BITEWNYM - MIEJSCE MOŁDAWII W POLITYCE ZAGRANICZNEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH

Mołdawia w Europie stała się przedmiotem bardziej intensywnego zainteresowania
polityków oraz politologów za sprawą wydarzeń na Krymie oraz
wschodniej Ukrainie. Rozwój wypadków politycznych uczynił z zapomnianego
kraju, który boryka się z biedą, korupcją, nielegalnym handlem bronią, narkotykami
i ludźmi1
, ważny „zawias” w geopolitycznych scenariuszach mocarstw.
Wpływy Moskwy w Mołdawii, w myśl analizy George’a Friedmana2
, stanowią
dobry punkt wyjścia dla rosyjskiej polityki imperialnej, oddziałującej na południowo-wschodnią
Europę i Bałkany. Umocnienie się wpływów Zachodu i USA
w Mołdawii, z drugiej strony, zagrażałoby rosyjskiej obecności na Krymie i nad
Morzem Czarnym w ogóle. Mołdawia pojawia się na geopolitycznej szachownicy,
nie jako najważniejsza, lecz jako znacząca figura, od której decyzji sporo
zależy. Przedmiotem tekstu jest analiza stosunków amerykańsko-mołdawskich
na tle ostatniego ćwierćwiecza (1991-2016), ze szczególnym uwzględnieniem
ostatnich lat. Autor pragnie przedstawić motywacje, problemy i wyzwania jakie
stają przed tymi bilateralnymi relacjami oraz możliwe scenariusze rozwoju
wypadków.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
WSPÓŁCZESNE WYZWANIA DLA UKRAINY A POLSKA

W uwagach wstępnych autorzy pokrótce naszkicowali tło obecnych przemian
społeczno-ustrojowych na Ukrainie. Następnie skupili uwagę na prawnopolitycznych
zasadach formowania polityki zagranicznej Ukrainy od czasu
zdobycia przez nią niepodległości, analizując przede wszystkim uchwałę Najwyższej
Rady Ukrainy „O głównych kierunkach polityki zagranicznej Ukrainy”.
Z kolei przestudiowali prawno-polityczne podłoże ukraińsko-polskich stosunków
międzypaństwowych, wskazując na doniosłą rolę Traktatu między Rzecząpospolitą
Polską a Ukrainą o dobrym sąsiedztwie, przyjaznych stosunkach i
współpracy. Naświetlono również działalność ukraińsko-polskich instytucji
międzypaństwowych, powołanych dla spełnienia powstałych zadań.
W artykule podkreślone zostało poparcie przez Polskę dążeń eurointegracyjnych
Ukrainy. Kluczowym momentem z tego punktu widzenia jest kwestia podpisania
umowy stowarzyszeniowej UE z Ukrainą. W ostatniej części referatu
autorzy wskazują, iż agresja Rosji skierowana przeciwko Ukrainie spowodowała
rewizję umów międzynarodowych i była początkiem gruntownych zmian w
świadomości Ukraińców.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Znaczenie analiz wywiadowczych NATO i UE dla właściwej oceny rozwoju sytuacji kryzysowych. Przykład konfliktu ukraińskiego

We współczesnych uwarunkowaniach szerokiego dostępu do informacji oraz ich dużej ilości, szczególnego znaczenia nabiera proces analizy danych. Chodzi bowiem o to, aby przetworzone w wyniku tego procesu informacje miały rzeczywistą wartość. Przyjmowanie surowej i niepotwierdzonej informacji ma nie tylko małą
wartość, ale prowadzi do dezinformacji, co w przypadku konieczności reagowania na kryzys może mieć daleko idące negatywne konsekwencje. Jakość oraz terminowe dostarczanie informacji przez państwa członkowskie NATO i UE, a także sprawność międzynarodowych struktur wywiadowczych będących w stanie szybko identyfikować potencjalne zagrożenia, dostarczać wartościowych informacji w czasie kryzysu i konfliktu, powinny być podstawowymi czynnikami pozwalającymi na pomyślne wykonanie zadań Sojuszu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej w dziedzinie bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono podstawowe struktury wywiadowcze
NATO i UE.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
WOJSKA OBRONY TERYTORIALNEJ W SYSTEMIE OBRONNYM LITWY

Nowe zagrożenia bezpieczeństwa międzynarodowego w Europie Wschodniej, a
zwłaszcza wybuch konfliktu na wschodzie Ukrainy, wymogły na wielu państwach
europejskich konieczność przeobrażenia systemów obronnych. Dotyczy
to zwłaszcza państw Europy Środkowo-Wschodniej: Polski oraz krajów bałtyckich
– Litwy, Łotwy i Estonii. W Polsce, wzorem republik bałtyckich implementowano
oddziały terytorialne, tworząc osobny rodzaj sił zbrojnych – Wojska
Obrony Terytorialnej. Znakomitym przykładem prawidłowego funkcjonowania
armii opartej na profesjonalnych siłach operacyjnych, powszechnym poborze
oraz jednostkach terytorialnych są siły zbrojne Litwy. Niniejszy artykuł ma na
celu przybliżenie problematyki funkcjonowania litewskich Ochotniczych Sił
Obrony Narodowej w systemie obronnym państwa.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
AKADEMICKIE INICJATYWY PROOBRONNE NA PRZYKŁADZIE MIĘDZYUCZELNIANEGO PROJEKTU NAUKOWO-BADAWCZEGO „POLSKA GWARDIA NARODOWA – MIT, POTRZEBA CZY KONIECZNOŚĆ?”

Z inicjatywny PWSZ im. Prezydenta S. Wojciechowskiego w Kaliszu i PWSZ w
Koninie przedstawiciele dziewięciu ośrodków naukowych z całego kraju podjęli
w okresie od kwietnia 2015 do maja 2016 działania na rzecz naukowego rozpoznania
konieczności istnienia w Polsce sił Obrony Terytorialnej – roboczo
określonej mianem Gwardii Narodowej. Artykuł odnosi się do przyjętych kierunków
i sposobów rozwiązania zauważonego problemu badawczego. Prezentuje
wybrane odniesienia dotyczące istniejących inicjatyw obronnych, koniecznych
postaw obywatelskich, rozważań nad posiadanym potencjałem obronnym,
możliwości wykorzystania doświadczeń ponadnarodowych, a także istoty funkcjonowania
Obrony Terytorialnej.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
BEZPIECZEŃSTWO EKOLOGICZNE A OBRONA TERYTORIALNA – ZADANIA I WYZWANIA

Bezpieczeństwo ekologiczne staje się we współczesnym świecie jednym z głównych
wyzwań dla narodowych systemów bezpieczeństwa. Dzieje się tak ponieważ
problemy środowiskowe odgrywają obecnie istotną rolę zarówno w zakresie
bezpieczeństwa międzynarodowego (np. ograniczone zasoby wody i polityczne
napięcia wokół tego deficytu) jak i bezpieczeństwa wewnętrznego (np.
katastrofy ekologiczne, zagrożenie atakami terrorystycznymi bronią biologiczną
i chemiczną). Tworzony w Polsce system obrony terytorialnej w naturalny
sposób będzie musiał odnieść się do problematyki bezpieczeństwa ekologicznego,
wykorzystując w tym celu także doświadczenia podobnych formacji dysponujących
większym doświadczeniem w tej dziedzinie.

Czasopismo: Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji