rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie cyfrowej kamery niemetrycznej w fotogrametrii lotniczej na wybranych przykładach

W niniejszym opracowaniu, na przykładzie przeglądu literatury oraz dwóch wykonanych eksperymentów przedstawiony został potencjał pomiarowy kamery niemetrycznej umieszczonej na platformie lotniczej na niskiej wysokości nad terenem. W pracy zaprezentowano również perspektywy rozwoju tej dziedziny fotogrametrii w najbliższych latach. Celem wykonanych projektów było pozyskanie zdjęć cyfrowych z platformy lotniczej do wygenerowania chmury punktów z użyciem automatycznej korelacji obrazów wybranymi algorytmami. Dane te wykorzystano do stworzenia podstawowych produktów fotogrametrycznych, a ich jakość oceniona została następnie w odniesieniu do profesjonalnych danych, w tym również danych z zasobów geodezyjnych. Ocena ta miała na celu udowodnienie wysokiej jakości opracowań utworzonych z obrazów pozyskanych z kamery niemetrycznej, jak i pokazanie możliwości ich późniejszego praktycznego wykorzystania. Obydwa zaprezentowane projekty ukazują potencjał, jakim dysponuje fotogrametria lotnicza niskich wysokości, w której zastosowanie ma małoformatowa kamera cyfrowa umieszczona na dowolnej platformie lotniczej. Są to zadania ukierunkowane przede wszystkim na opracowania w dużej skali dla małych powierzchniowo obszarów, generujące w efekcie produkty takie jak: numeryczne modele terenu, modele powierzchni terenu, wektorowe modele dowolnych obiektów, ortofotomapy.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Spisy powszechne jako źródło danych do analiz geoprzestrzennych

Lata 2010–2011 były dla statystyki publicznej okresem bardzo wytężonej pracy. W 2010 roku – od 1 września do 31 października – został przeprowadzony Powszechny Spis Rolny (PSR 2010). W 2011 roku, w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca, został przeprowadzony Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań (NSP 2011). Mając na względzie konieczność oszczędnego gospodarowania środkami finansowymi, w realizacji spisów powszechnych wprowadzono nowoczesne i tańsze rozwiązania niż były stosowane wcześniej. Opierają się one na pozyskaniu danych od 16 gestorów – z 25 systemów informacyjnych, w tym administracyjnych, oraz wykorzystaniu narzędzi komunikacji elektronicznej. Całkowicie wyeliminowane zostały formularze papierowe. Pozwoliło to na zmniejszenie obciążenia respondentów, jak i na ograniczenie kosztów druku materiałów spisowych. W związku z zastosowaniem tej metody, w spisach powszechnych zastosowane zostały następujące kanały pozyskiwania danych:
• źródła administracyjne,
• Internet (CAII – Computer Assisted Internet Interview, samospis internetowy),
• wywiad telefoniczny (CATI – Computer Assisted Telephone Interview),
• spis za pośrednictwem rachmistrza (CAPI – Computer Assisted Personal Interview) – wyposażonego w terminal przenośny typu hand-held.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie lotniczego skaningu laserowego w określaniu zwarcia koron drzew na Plantach Krakowskich

Zieleń w aglomeracjach miejskich odgrywa bardzo ważną rolę spełniając wiele funkcji mikroklimatycznych (produkcja tlenu, ocienienie) estetycznych czy ochronnych (np. przed hałasem, emisjami gazowymi i pyłowymi). Struktura pionowa i pozioma roślinności krzewiastej i drzewiastej, definiowanej jako podstawowy element zieleni miejskiej, decyduje o jej funkcjach. Waloryzacja przestrzeni miejskiej pod kątem zieleni polega na pozyskiwaniu wybranych parametrów dla dużych obszarów miejskich przy użyciu technologii teledetekcyjnych, przykładem których jest lotniczy skaning laserowy (ALS). Praca stanowi próbę automatycznego określenia parametru zwarcia klasy „drzew wysokich” (powyżej 15 m wysokości) oraz zwarcia całej klasy „warstwa wegetacji” (powyżej 5 m wysokości), na podstawie analiz chmury punktów ALS oraz ortofotografii lotniczych. Obszar testowy (3.47 ha) obejmował fragment parku miejskiego „Planty” w Krakowie. Dane ALS pozyskano w 2004 roku z pułapu śmigłowca, używając skanera TopEye oraz kamery cyfrowej średniego formatu. Analizy zwarcia „drzew wysokich” prowadzono bezpośrednio na chmurze punktów ALS (w oprogramowaniu Terrasolid Ltd). W celu określenia zwarcia klasy „warstwa wegetacji” przeprowadzono wektoryzację ekranową lotniczej ortofotomapy oraz analizowano NMPT (ang. DSM) w oprogramowaniu TreesVis (LAU, Freiburg). Dokładność określania zwarcia „drzew wysokich” jak i warstwy wegetacji przy użyciu Terrasolid okazała się niezadowalająca. Bardzo wysoką dokładność zwarcia „warstwy wegetacji” uzyskano natomiast stosując wektoryzację ekranową ortofotomapy (błędy na poziomie 0-3% w stosunku do danych referencyjnych jakimi były pomiary terenowe). Zadowalające wyniki uzyskano metodami automatycznymi bazującymi na NMPT (ALS) w wariantach rozdzielczości: 1.0 m, 0.5 m lub 0.25 m (z filtrem Gaussa 3x3 piksele) oraz 1.0 m (z filtrem Gaussa 5x5 pikseli). Praca dowiodła wysokiej przydatności technologii ALS oraz cyfrowej fotogrametrii w aspekcie oceny zwarcia klasy „warstwa wegetacji” oraz procesu automatyzacji przy zachowaniu jego obiektywizmu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Automatyczna identyfikacja punktów pola testowego AGH z wykorzystaniem pakietu MATLAB

W ciągu ostatniego dziesięciolecia powszechne stało sie stosowanie cyfrowych aparatów fotograficznych do pomiarów fotogrametrycznych. Najczęściej wykorzystuje sie obrazy z kamer o wyznaczonych parametrach rzutowania. W tym celu wykonuje sie ich kalibracje. Wiele fotogrametrycznych instytucji badawczych posiada wykonane specjalnie w tym celu pola testowe. Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska (WGGiIS) AGH w Krakowie posiada pole testowe, złożone ze 159 sygnałów w kształcie pierścienia. Sygnały te musza być przy wykonywaniu kalibracji mierzone na kilku lub kilkunastu zdjęciach. Skutkuje to dużą czasochłonnością procesu kalibracji. W celu jego skrócenia, opracowano program automatyzujący pomiar na obrazach pola testowego. Program ten dokonuje automatycznej detekcji, wyznaczenia centrów oraz identyfikacji sygnałów. Do jego stworzenia wykorzystano język MATLAB v. 7.0, a w szczególności bibliotekę Image Processing Toolbox. Zastosowano miedzy innymi przetwarzanie obrazów z wykorzystaniem operacji morfologicznych, binaryzacje, segmentacje w oparciu o podobieństwo radiometryczne, oraz filtrowanie regionów. W celu identyfikacji wykorzystano specjalnie zaprojektowane kody kreskowe. Opracowano algorytm ich odczytu oraz identyfikacji pozostałych, niezakodowanych sygnałów pola testowego. Wykorzystuje on transformacje rzutowa płaszczyzny tłowej zdjęcia na płaszczyźne pola testowego. Wykonano równie_ szereg doświadczeń, a wśród nich badanie skuteczności odczytu kodów w zależności od stopnia nieostrości obrazu. Ich wyniki potwierdzają wysoka przydatność programu w zastosowaniach praktycznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Podsystem geoinformatyczny do analizy rynku nieruchomości

Artykuł prezentuje budowę i funkcjonalność podsystemu geoinformatycznego, którego zadaniem jest wspomóc proces analizy rynku i wyceny pojedynczych nieruchomości. Znajduje się tu szczegółowy opis wprowadzania poszczególnych atrybutów do bazy oraz obliczania wartości tych atrybutów na podstawie proponowanych definicji skal atrybutów. Przedstawiony został również algorytm do wyboru nieruchomości podobnych, który zaimplementowano w systemie. Kluczowym etapem tego algorytmu jest obliczenie wskaźnika cenotwórczego na podstawie wartości atrybutów danej nieruchomości. Grupa nieruchomości wybrana za pomocą tego algorytmu jest wizualizowana na mapie. System geoinformatyczny przeznaczony jest dla baz nieruchomości gruntowych i lokalowych, a do jego realizacji wykorzystano oprogramowanie Systemów Informacji Geograficznej. Wolne oprogramowanie gvSIG zostało rozbudowane o dodatkowe funkcje ułatwiające analizę rynku nieruchomości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Lotnicze skanowanie laserowe Krakowa

Pozyskanie informacji wysokościowej o istniejących elementach pokrycia terenu, a także o samym terenie jest obecnie czymś oczywistym. Dane te są wręcz niezbędne do właściwego wypełniania zadań samorządu, szczególnie w planowaniu przestrzennym i architekturze, a także w wielu innych dziedzinach. Wiele miast zdecydowało sie na tworzenie trójwymiarowych modeli. Wybrane technologie są różne. W Warszawie wskazano na tworzenie trójwymiarowego modelu miasta na podstawie zdjęć lotniczych. Biuro Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Krakowa zdecydowało sie pozyskać informacje wysokościowe za pomocą lotniczego skanowania laserowego (znanego pod nazwa LIDAR lub ALS). Referat przybliży efekty lotniczego skanowania laserowego Krakowa.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wyznaczenie rzeczywistej temperatury powierzchni kominów stalowych metodą termograficzną

Montaż kominów stalowych wymaga wyznaczenia kształtu ich osi. Pomiary geodezyjne powinny charakteryzować się dużą dokładnością i dotyczyć stanu spoczynkowego komina. W przypadku montażu komina wybór warunków obserwacji nie jest możliwy. Odchylenie osi komina od linii pionu wyznaczone w warunkach słonecznej pogody jest obarczone sprężystym ugięciem trzonu spowodowanym nierównomiernym rozkładem temperatury na powierzchni płaszcza komina. Rozważanym problemem jest uzyskanie rzeczywistych wartości temperatury na powierzchni płaszcza komina w sposób możliwie szybki i dokładny. Technika termografii umożliwia pozyskanie informacji o powierzchniowym rozkładzie temperatury w sposób szybki. Na dokładność otrzymanej wartości temperatury mają wpływ: współczynnik emisyjności powierzchni, temperatura i wilgotność powietrza, temperatura otoczenia. Problemem jest wyznaczenie temperatury otoczenia w przypadku, gdy otoczenie stanowi kilka ciał o różnych temperaturach. Ekwiwalentną temperaturę otoczenia wyznaczono w sposób doświadczalny z kontaktowych i termograficznych pomiarów temperatury specjalnie przygotowanej próbki. Próbka została wykonana z tego samego materiału, co płaszcz komina i ustawiona na czas obserwacji w pobliżu komina, a więc jej otoczenie było tożsame z otoczeniem komina. Przeprowadzone doświadczenie pokazuje, że w słoneczny dzień nie można utożsamić ekwiwalentnej temperatury otoczenia z temperaturą powietrza. Przy bezchmurnym nieboskłonie we wczesnych godzinach rannych i późnych popołudniowych temperatura otoczenia jest niższa od temperatury powietrza, a w środku dnia jest dużo od niej wyższa.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Fotogrametryczne aplikacje z wykorzystaniem przeglądarki internetowej

Zastosowanie Internetu w fotogrametrii wiąże się z przekazywaniem informacji opisowych oraz obrazów rastrowych. Budowa takich aplikacji jest złożona i ma swoje ograniczenia zwłaszcza, gdy aplikacja ta wykorzystuje po stronie klienta przeglądarkę internetową. W artykule autor przedstawia strukturę i opisy wykonanych kilku wybranych aplikacji internetowych wykorzystujących przeglądarkę typu IE, Opera lub Mozilla. Do opisu wykorzystano diagramy czynności języka UML. Jako pierwsza przedstawiona została aplikacja wyznaczania współczynników transformacji z układu współrzędnych pikselowych do układu współrzędnych tłowych. Pomiar współrzędnych pikselowych znaczków tłowych jest zautomatyzowany. Po wskazaniu początkowego znaczka oraz obszaru drugiego znaczka, wszystkie znaczki odnajdywane są z wykorzystaniem metody spasowania obrazów. Za pomocą drugiej aplikacji można wyznaczyć elementy orientacji wzajemnej oraz generować przestrzenne obrazy terenu w postaci anaglifów. Kolejna aplikacja pozwala mierzyć współrzędne terenowe punktów stereogramu oraz mierzyć pola powierzchni zaznaczonych wielokątów. Przedstawione rozwiązania mają duże walory dydaktyczne. Do prezentacji przykładów wykorzystano zrzuty ekranowe wykonane w trakcie wykonywania aplikacji przez Internet za pomocą przeglądarki. Z punktu widzenia struktury programu, są to aplikacje rozproszone, a zatem funkcje zapisane jako procedury oraz dane znajdują są na kilku komputerach sieci. Wykorzystuje się technologię klient serwer z cienkim klientem lub webową architekturę trójwarstwową. Procedury tej aplikacji po stronie serwera jak i klienta zostały napisane w języku Java. Niezbędne dane jak elementy orientacji zdjęć i parametry obrazów przesyłane są binarnie lub w postaci zbiorów tekstowych. Zdjęcia zaś jako zbiory typu JPEG, wycinane z piramidy obrazów przechowywanych na serwerze w postaci zbiorów typu BMP. Anaglify przesyła się jako strony zapisane w kodzie HTML zawierające zbiór typy JPEG. W artykule przedstawiona jest również koncepcja budowy numerycznego modelu terenu oraz ortoobrazów przez Internet. Opisywane aplikacje działają na serwerze Katedry Fotogrametrii i Teledetekcji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie ( http://www.kfit.uwm.edu.pl/zp/). Dostępne są również z pośrednictwem strony internetowej International Society of Photogrammetry & Remote Sensing, WGIV/5: Web-based Geoinformation Services & Applications.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Prezentacja autorskiego programu automatycznego pomiaru znaczków tłowych na obrazach zdjęć lotniczych

Gwałtowny rozwój zainteresowania fotogrametrią w ostatnich latach spowodowany jest głównie faktem wprowadzenia technologii cyfrowej. Oprócz szybkiego dostępu do danych, istotnym czynnikiem jest możliwość automatyzacji niektórych procesów. Współczesne oprogramowanie komercyjnie pozwala znacznie skrócić czas opracowań fotogrametrycznych, a co za tym idzie podnieść ich wydajność. Prace nad zautomatyzowaniem etapów produkcji fotogrametrycznej realizowane są w wielu ośrodkach naukowo-badawczych na całym świecie. Również w Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie prowadzone są badania w tym kierunku. Ponieważ automatyzacja pomiarów na obrazach cyfrowych podnosi jakość i wydajność opracowań fotogrametrycznych, podjęto próby ich rozwijania. Wyniki badań przedstawione poniżej, pozwalają optymistycznie patrzeć w rozwój własnych algorytmów i oprogramowania. Ma to duże znaczenie, ponieważ bazowanie na własnym oprogramowaniu pozwala na jego szybki i praktycznie nieograniczony rozwój. Pomiar znaczków tłowych na zdjęciach lotniczych jest pierwszym krokiem w kierunku automatyzacji dalszych etapów technologii fotogrametrycznej. Artykuł niniejszy prezentuje program, który powstał w ZFiIT AGH Kraków. W artykule opisano przykład zaimplementowania powstałych algorytmów automatycznego pomiaru znaczków tłowych na obrazie cyfrowym, przy znanych elementach orientacji wewnętrznej. Opisano autorski program „Interior Orientation”, pozwalający na automatyczą orientację wewnętrzną w oparciu o zdefiniowane wcześniej w bazie danych obrazy znaczków tłowych wybranych kamer fotogrametrycznych. Sprawdzono poprawność jego działania, określono jego przydatność do zastosowań fotogrametrycznych oraz dokonano porównania z profesjonalnym oprogramowaniem. Manualnego pomiaru dokonano przy pomocy oprogramowania Dephos, półautomatycznego w PCI Geomatica. Uzyskano porównywalną dokładność na poziomie 0.25 piksela (średni błąd pomiaru znaczka tłowego).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena zagrożenia gleb erozją wodną w rejonie Zbiornika Dobczyckiego w oparciu o wyniki numerycznego modelowania

W artykule przedstawiono rezultaty modelowania rozkładu przestrzennego nasilenia procesów erozji (i depozycji) materiału glebowego w obszarze północnej części bezpośredniej zlewni Zbiornika Dobczyckiego, otrzymane z wykorzystaniem modeli RUSLE (Revised Universal Soil Loss Equation) (Renard i in., 1991) i USPED (Unite Stream Power-based
Erosion/Deposition) (Mitasova i in., 1998). Szczególną uwagę poświęcono ocenie wpływu, jaki na wynik modelowania wywiera rozdzielczość przestrzenna zastosowanego Numerycznego Modelu Rzeźby Terenu. Wykorzystano w tym celu modele wysokościowe o rozdzielczości przestrzennej 30, 10 oraz 5 metrów wygenerowane przy zastosowaniu tej samej metody z danych źródłowych w postaci modeli TIN otrzymanych w trakcie realizacji projektu LPIS żaden z dwu testowanych modeli (RUSLE, USPED) nie daje w pełni wiarygodnego obrazu zagrożenia erozyjnego. RUSLE prognozuje występowanie erozji (i to nawet o znacznym stopniu nasilenia) na obszarach, na których w rzeczywistości zachodzić może depozycja materiału glebowego. USPED daje możliwość identyfikacji obszarów depozycji, ale prognozowane przez ten model wielkości erozji obarczone są znaczną niepewnością (por. np. Mitasova i in. 1998). Rozwiązanie stanowić może łączną analiza wyników uzyskanych z wykorzystaniem obu modeli. Rozdzielczość użytego NMT w znacznym stopniu determinuje możliwość geometryzacji obszarów zagrożonych. Szczególnie wyraźna różnica widoczna jest pomiędzy wynikami uzyskanymi dla modelu o rozdzielczości 30 metrów, a dwoma pozostałymi testowanymi rozmiarami oczek siatki NMT. Za wystarczający do przeprowadzenia modelowania uznać można model o rozdzielczości 10 metrów. Rozpatrywany obszar (północna część bezpośredniej zlewni Zbiornika Dobczyckiego) jest narażony na procesy erozji wodnej gleb w niewielkim stopniu. W wyniku przeprowadzonego modelowania jedynie dla ok. 2 procent powierzchni analizowanego obszaru stopień zagrożenia określono jako wysoki.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Kontrola nalotu fotogrametrycznego wykonywanego z bezzałogowych środków latających

Interesującą alternatywę dla tradycyjnego sposobu pozyskiwania informacji o terenie o charakterze uzupełniającym i aktualizacyjnym mogą stanowić naloty niskopułapowe realizowane przez bezzałogowe, niewielkie konstrukcje lotnicze - jak chociażby - testowana przez autora motolotnia sterowana z ziemi. Jednakże wizualna kontrola lotu nie zawsze jest wystarczająco precyzyjna, stąd do rozwiązania pozostaje problem kontroli parametrów obrazu w czasie rzeczywistym podczas jego realizacji. W wersji bardziej zaawansowanej technologicznie zdalnie sterowana kamera z kontrolą obrazu przesyłanego na ziemię - za pośrednictwem telefonii komórkowej trzeciej generacji - UMTS (wkrótce dostępnej również w Polsce) - zapewniłaby odpowiednią precyzję przestrzennej orientacji obrazów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Cechy wizualne zdjęć analogowych i obrazów cyfrowych

Artykuł zawiera bezpośrednie porównanie zdolności odtworzenia podstawowych cech wizualnych przez zdjęcia analogowe i obrazy cyfrowe. Szczególną uwagę zwrócono na odwzorowanie kształtu i ostrości obiektów o granicznych wymiarach.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Fotointerpretacja cyfrowa w badaniach oddziaływania zbiorników zaporowych na środowisko przyrodnicze (na przykładzie Zalewu Koronowskiego)

W pracy zreferowano metodę oceny spiętrzenia wód gruntowych wywołanego powstaniem Zbiornika Koronowskiego na podstawie multitemporalnych zdjęć lotniczych i materiałów kartograficznych oraz dodatkowych dokumentacji. Pracę wykonano w technice cyfrowej, korzystając z oprogramowania TNT_MIPS ver. 5.6. Zdjęcia lotnicze oraz materiały kartograficzne zrastrowano (z rozdzielczością 600 dpi) i nadano im układ współrzędnych, umożliwiający ich rektyfikację do wspólnego układu odniesienia, którym stał się Państwowy Układ Współrzędnych Topograficznych 1965. Następnie dokonano digitalizacji ekranowej poszczególnych stanowisk i wykreślono mapy zaistniałych przeobrażeń. Dane przedstawione na mapie zestawiono również w tabelach.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metoda wizualizacji 3D w standardzie opengl obiektów bliskiego zasięgu

Prezentowana autorska aplikacja "3D Visualization" jest przeznaczona do fotorealistycznej wizualizacji 3D obiektów bliskiego zasięgu. Procedura tworzenia realnych scen 3D oparta jest na bibliotece graficznej w standardzie OpenGL, oprogramowaniu Delphi 2006 Professional wzbogaconym o komponenty GLScene oraz narzędziach internetowych. Interfejs opracowanego programu jest typu MDI. Osnowę informacyjną do tworzenia wizualizacji scen 3D stanowią dane wektorowo-rastrowe i ich wzajemne relacje, otrzymane w wyniku kompleksowego fotogrametrycznego opracowania obiektów bliskiego zasięgu. Opracowany program "3D Visualization" umożliwia konstruowanie dynamicznej wizualizacji, lokalnie na pojedynczym stanowisku lub poprzez internet. W programie możliwa jest interaktywna modyfikacja sceny 3D poprzez zmianę parametrów projekcji, rotacji, translacji, skali, stanowisk kamery fotogrametrycznej, etc. Wszystkie dane związane z projektem wizualizacji zapisane zostają w pliku, w autorskim formacie VCR. Aplikacja "3D Visualization" jest funkcjonalnie zintegrowana z jednocześnie opracowaną internetową bazą danych fotogrametrycznych bliskiego zasięgu. Testowanie programu przeprowadzono na podstawie wyników analityczno-cyfrowego opracowania obiektu architektonicznego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza dokładności przestrzennej danych z lotniczego, naziemnego i mobilnego skaningu laserowego jako wstęp do ich integracji

Poniższy artykuł przedstawia analizę dokładnościową trzech chmur punktów (dane lotnicze, naziemne i mobilne) pozyskanych dla tego samego obszaru. Badania przeprowadzono osobno dla współrzędnych (X,Y) – badając położenie załamań ścian budynków oraz osobno dla współrzędnej (Z) - porównując modele zbudowane na każdej z chmur. Jako pomiar referencyjny dla obu analiz (X,Y oraz Z) przyjęto wyniki z pomiaru tachimetrycznego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna