rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Pokoleniowość w świecie smartfonów, algorytmizacji i sztucznej inteligencji

W konsekwencji stałego przyspieszenia procesu cywilizacyjnych zmian, w znacznym stopniu generowanego dynamicznym rozwojem technologii informatycznych, w ostatnich latach doszło do istotnych przemian niemal wszystkich otaczających nas i współtworzonych przez nas przestrzeni świata życia codziennego. W efekcie powyższych tworzą się, nieistniejące wcześniej, nowe płaszczyzny pokoleniowych relacji – subświaty teraźniejszej przeszłości i teraźniejszej przyszłości, oraz nowe linie podziałów, skutkujące nowymi sposobami realizacji roli przedstawiciela własnego pokolenia. W subświecie pokoleń obserwujemy coraz wyraźniej zarysowujące się modyfikacje cech charakteryzujących tożsamość społeczną pokoleń oraz zmiany w procesie dyferencjacji pokoleń. Prezentowany tekst stanowi próbę wstępnej diagnozy zasygnalizowanych powyżej zmian.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
„Dziedziczenie” rodzinnych ogrodów działkowych. Uwagi de lege lata i de lege ferenda

W ostatnim czasie sądy w Polsce konfrontowane są coraz częściej z niezwykle ciekawym, a przy tym bardzo złożonym jurydycznie problemem "dziedziczenia" rodzinnych ogródków działkowych. Okazuje się, że na tle tego składnika majątku powstaje istotny problem spadkowy, zarówno teoretycznej natury, jak i w szczególności dużej praktycznej doniosłości. Chodzi mianowicie o odpowiedź na dwa fundamentalne, a w dalszej konieczności przynajmniej kilka bardziej szczegółowych, pytań. Po pierwsze, czy działka (wraz z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami) wchodzi do masy spadku? A więc czy jest dziedziczona na zasadach ogólnych, tak jak każdy inny skłądnik majątku? Po drugie zaś, czy rodzinny ogródek działkowy powiększa podstawę naliczenia zachowku (czyli tzw. substrat zachowku) dla osób pominiętych w testamencie i dlatego niedochodzących do dziedziczenia? Okazuje się, że odpowiedź na te pytania sprawia w praktyce sądowej istotne problemy. O ile jeszcze pierwsze z pytań na ogół jednak nie stwarza nieprzezywciężalnych kłopotów interpretacyjnych (zagadnienie zostało stosunkowo jasno, nawet jeśli nie wprost, przesądzone w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych z 2005, a następnie z 2013 r.), o tyle drugie pytanie stanowi już prawdziwe wyzwanie nawet dla prawnika zajmującego się prawem sukcesyjnym. W artykule zostały szczegółowo rozważone oba pytania, a także wiele innych bęących ich konsekwencją. A zatem przybliżone zostały nie tylko odrębne zasady "dziedziczenia" ogródków działkowych, które jest wprawdzie następstwem prawnym po zmarłym działkowcu, jednak nie jest dziedziczeniem prawnospadkowym (czyli opartym na zasadach prawa spadkowego), lecz także roszczenia spadkobierców zmarłego wobec wygaśnięcia prawa do działki oraz w szczególności ich adresat. Ten ostatni nie jest bowiem w świetle obowiązujaćych regulacji oczywisty. Autor formułuje także wnioski de lege ferenda. Proponuje m.in. przesądzenie dziedziczności oraz zbywalności rodzinnych ogrodów działkowych. 

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Determinanty kredytu kupieckiego w Polsce w świetle wyników analizy danych panelowych – czynniki zróżnicowania wewnątrz- i międzyobiektowego

Kredyt kupiecki stanowi istotny, chociaż, jak się wydaje, najmniej zbadany sposób finansowania przedsiębiorstw w Polsce. W niniejszym artykule autorzy analizują, jakie czynniki określają wybór kredytu kupieckiego przez przedsiębiorstwa w Polsce – jako źródła finansowania oraz sposobu tworzenia należności, a także diagnozują istnienie tzw. efektów indywidualnych, które różnicują poszczególne przedsiębiorstwa pod względem ogólnej skali zastosowania kredytu kupieckiego. Przeprowadzone przez autorów i opisane w tym artykule badania wskazują na zależność tych efektów za branży i struktury aktywów.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Zapalenie nerwów obwodowych: etiologia, diagnostyka i leczenie

Neuropatia nerwów obwodowych jest dolegliwością powszechnie występującą, a cukrzyca, alkoholizm i zespół Guillain-Barre odpowiadają za ok. 90%  jej przypadków. Różnorodny mechanizm uszkodzenia nerwów, tj. uraz, infekcja, choroba metaboliczna itp. oraz różnorodny charakter dotkniętych włókien nerwowych są przyczyną szerokiego spektrum objawów neuropatii. Jednakże najczęściej dolegliwości bólowe są stałe, silne, odczuwane jako pieczenie, szczypanie, itp. Ponadto mogą wystąpić parestezje, zniesienie czucia powierzchownego, osłabienie odruchów oraz osłabienie siły mięśniowej.

Czasopismo: Gabinet Prywatny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Pośrednie godzenie w życie ludzkie: narkomania, alkoholizm, nikotynizm, dopalacze

Dominującą chorobą naszych czasów stają się różnego rodzaju uzależnienia. Szczególnie niebezpieczne są uzależnienia pośrednio godzące w życie ludzie. Już od bardzo dawna powszechnie znane, a zarazem uznane za bardzo szkodliwe są formy uzależnień, od substancji dostępnych legalnie. Taką trucizną jest alkohol etylowy, wszelkiego rodzaju dopalacze, papierosy (te elektryczne również) i narkotyki. Szkodliwość substancji psychoaktywnych na organizm człowieka jest powszechnie znana i oczywista. Ze skutkami uzależnień boryka się całe społeczeństwo, ponosząc przy tym ogromne straty zarówno ekonomiczne jak i społeczne. A mimo to na szczeblu państwowym są podejmowane znikome, a nawet przeciwne działania, zmierzające w kierunku budowania trzeźwego a tym samym silnego i mądrego społeczeństwa. Współczesny człowiek osadzony w kulturze konsumpcjonizmu, zwraca się raczej ku rzeczom i płynącej z nich przyjemności, niż ku ludziom, nad czym głęboko ubolewam.
 

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wartość własnych doświadczeń rodzinnych św. Augustyna

Niniejszy projekt badawczy ma na celu przedstawienie własnych doświadczeń związanych z małżeństwem i rodziną u św. Augustyna. Św. Augustyn jest jednym z największych teologów w starożytności chrześcijańskiej. Nie był on żonatym mężczyzną, ale urodził się w chrześcijańskiej rodzinie i posiadał pewne doświadczenie życia z kobietą w konkubinacie.  Pozostawił również dużą ilość pism poświęconych zagadnieniom małżeńskim i rodzinnym. Nie tworzą one zwartego traktatu o małżeństwie i rodzinie. Są one odbiciem aktualnych i palących problemów, które nurtowały nie tylko św. Augustyna, ale również otaczających go ludzi. Wydaje się również, że św. Augustyn żył osobiście tymi zagadnieniami, które opisywał w swoich pismach. Problematyka małżeńska i rodzinna wynika z własnego osobistego doświadczenia a także doświadczenia bliskich mu ludzi. Poglądy Augustyna wywarły duży wpływ na postawę całego Kościoła Zachodniego. Podstawowym źródłem w tym zakresie pozostają jego „Wyznania”, które zawierają wiele informacji biograficznych. Jest to oryginalne opracowanie ukazujące źródła poglądów św. Augustyna na seksualność człowieka oraz jego relacje rodzinne.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Posiłki rodzinne jako narzędzie budujące więzi rodzinne oraz zapobiegające zaburzeniom psychicznym i społecznym dzieci w Stanach Zjednoczonych

Autor podjął się opracowania tematu: posiłki rodzinne jako narzędzie budowania więzi. Z analizy literatury przedmiotu wynika, że posiłek rodzinny w historii ulegał przemianom i bardzo mocno zależał od sytuacji ekonomicznej i społecznej rodziny. W czasach najdawniejszych kobiety i dzieci, ze względu na niską pozycję społeczną bardzo rzadko mogły jeść razem z mężczyznami. Sytuacja uległa zmianie, gdy kobieta stała się opiekunką domowego ogniska, a dzieci odgrywały co raz większą rolę. W czasie II wojny światowej obraz rodziny, która wspólnie je obiad, był wykorzystywany do celów propagandowych, ale ze względu na liczbę mężczyzn przebywających na froncie, rzadko dochodził do skutku. Za „złoty okres” rodzinnych posiłków uznane zostały lata pięćdziesiąte XX wieku, w których były one powszechne.
Dzisiaj częstotliwość posiłków rodzinnych zależy od wielu czynników. Można tu wymienić zmiany w strukturze rodziny czy dużą aktywność pozaszkolną dzieci. Wyniki różnią się w zależności od badań, ale u wielu z nich zauważa się spadek częstości rodzinnych spotkań przy stole. Rodzice podobnie jak ich dzieci cenią sobie czas, który spędzają wspólnie podczas jedzenia, a jedną z głównych zalet takich spotkań jest wzmacnianie więzi między rodzicami i ich dziećmi. Nie jest to jednak jedyny pozytyw rodzinnych posiłków. Wśród nastolatków, którzy regularnie jedzą z rodzicami mnożna zauważyć mniejszą liczbę chorych na depresję i sięgających po różnego typu używki. W tej specyficznej grupie dostrzegalny jest również pozytywny wpływ na wyniki w nauce dzieci i młodzieży i problem nadwagi.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rodzice czy państwo – kto pełni większą rolę w procesie wychowania?

Na świecie coraz częściej państwa oraz instytucje państwowe przejmują rolę głównego wychowawcy dziecka. Wobec powyższego faktu, celem artykułu jest zaakcentowanie problematyki zagrożeń ideologizacji dzieci. Uczynione to będzie na przykładzie wybranych losowo państw: Hiszpanii, Niemczech i Stanów Zjednoczonych. Rodzice, zgodnie z nauką Kościoła Katolickiego, są pierwszymi i głównymi wychowawcami dziecka.  Państwo nie powinno pozbawiać rodziny tych zadań, które może ona spełniać sama. Władze cywilne są także zobowiązane wspierać rodzinę i zapewniać jej niezbędną pomoc. Niestety w wielu państwach dzisiejszego świata ta zasada nie jest przestrzegana, szczególnie na terenie szkolnictwa. Promowana jest permisywna edukacja seksualna, ideologia gender i LGBT. Ucząc się na błędach wymienionych powyżej krajów, Polska nie powinna dopuścić do tego, by państwo miało większą władzę wychowawczą niż rodzice.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Krótki zarys determinizmów nowoczesnej rodziny

Model tradycyjnej rodziny zanika, tzn., że ludzie młodzi coraz bardziej nastawieni są na rodzinę 2+1. Obumierają także wartości przekazywane przez starsze pokolenia. Teraz młodzi ludzie bardziej nastawieni są na skończenie szkoły, znalezienie dobrej pracy, a dopiero później na wkroczenie w etap zakładania rodziny. Widać, że młodym ludziom bardziej zależy na karierze i sukcesach lub po prostu posiadaniu pracy, co w dzisiejszych czasach, czyli czasach pandemii również nie jest łatwym zadaniem. Są również takie osoby, które boją się zakładać rodzinę z obawy, że nie będą w stanie utrzymać swojego potomka. Warto wspomnieć także o tym, iż niestety bardzo często młodzi ludzie odkładają decyzję na później o zawarciu związku małżeńskiego z powodu wygody (bo tak lepiej, łatwiej żyć itp.), co kiedyś było nie do pomyślenia. Wydaje się, że dzisiejsza sytuacja z tego punktu widzenia jest wyjątkowo trudna, lecz mimo to można coś w tym względzie zaradzić.
Można więc postawić tezę, że bardzo istotna w kontekście wychodzenia z tak postrzeganego kryzysu rodziny jest rola wszelkich Pedagogów i współpraca z nimi (chodzi o współpracę z autorytetami religijnymi, moralnymi, społecznymi itp.). Należy powrócić do pedagogiki i roli autorytetu w rodzinie jako elementu stabilizującego obyczajowość, instytucjonalność, jak i morale jej członków. 

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wychowanie do wartości a pojęcie rodziny wielodzietnej (wielofunkcyjnej)

Czy rodzina wielodzietna może dzisiaj dobrze spełniać funkcję wychowania do wartości? Często rodzina wielodzietna postrzegana jest jako mało wydajna i nie mogąca dobrze wypełnić swoich funkcji, w tym wychowania do wartości. ,,Rodzina jest jedną z najważniejszych grup pierwotnych, ma poczucie swej odrębności, ma własne zadania i cele życiowe, układ stałych międzyosobniczych stosunków, określoną strukturę”. Do celów rodziny zalicza się przede wszystkim zrodzenie potomstwa, miłość, wychowanie, dążenie do szczęścia etc. Funkcje to te same rzeczywistości jak cele, ale postrzegane z innej strony. Zaliczamy do nich między innymi funkcję reprodukcyjną, emocjonalną, wychowawczą czy opiekuńczą. Funkcja wychowawcza to wprowadzenie dziecka w świat, wpajanie mu systemu wartości i wzorów zachowań obowiązujących w społeczeństwie, oraz przygotowanie do pełnienia różnych ról społecznych w jego przyszłości. Istotną rolę w kształtowaniu poglądu na świat i wychowaniu do wartości mają rodzice, którzy są przykładem realizacji danych wartości i życia zgodnego z tymi wartościami. Rodzina jest szczególnym i podstawowym środowiskiem, w którym następuje spotkanie z konkretnymi wartościami oraz utrwalanie ich przez powtarzanie. Obecnie w zakresie budowania i realizowania właściwej filozofii rodzinnej istnieje wiele zagrożeń nazywanych filozofią sukcesu, pozoru, posiadania i przyjemności, powodujących przepaść pomiędzy dzieckiem a rodzicem oraz zatarcie najważniejszych wartości. Negatywne opinie dotyczące rodzin wielodzietnych są jednoznaczne krzywdzące. W Polsce jako współczynnik rodziny wielodzietnej przyjęto model 2 plus 3. Liczba rodzin 2+3 z roku na rok spada. Jedną z przyczyn takiego zjawiska jest społeczny negatywny odbiór wielodzietności. Jak zmieniać wizerunek rodziny wielodzietnej, aby zachęcać młode pokolenie do zakładania dużej rodziny? Są to niewątpliwie wyzwania, które stoją przed polską polityką rodzinną.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Miejsce definicji rodziny w katolickiej nauce społecznej

Czy wolno albo czy warto podejmować się redefiniowania pojęcia rodziny w katolickiej nauce społecznej? Tak postawione pytanie przez autora artykułu, zostało sprowokowane lekturą tekstu opublikowanego pod wymownym tytułem: Nowy rektor instytutu Jana Pawła II w Rzymie: trzeba przemyśleć definicję rodziny. W tym kontekście jako punkt odniesienia, do podjętych analiz posłużyła mu inna publikacja, tj. Dariusza Dańkowskiego, pt. Czas na katolicką naukę społeczną. Stwierdza się tam, że katolicka nauka społeczna w Polsce leży odłogiem. Zwornikiem refleksji, podjętej przez autora niniejszego artykułu, jest zatem tradycyjna doktryna Kościoła, w której celował papież Jan Paweł II. Odwołuje się ona do takich treści, że rodzinę stanowi związek mężczyzny i kobiety w ich akcie poczęcia i zrodzenia potomstwa. Związek ten odblaskiem (jak i symbolem) Przymierza, jakie Bóg zawarł z człowiekiem.
W związku ze zmianami społecznymi, dramatami ludzkimi, które niesie życie, znane jest pojęcie rodziny nuklearnej, wielopokoleniowej, rozbitej, zastępczej, zrekonstruowanej, niewydolnej wychowawczo itp., ale wszystkie te określenia swoje jądro, co do istoty i sensu zdefiniowania, znajdują w odniesieniu do kobiety i mężczyzny, którzy poprzez zrodzenie dziecka wchodzą względem siebie w szczególne i jedyne relacje. Magisterium Kościoła nadto wskazuje, iż sakramentalny związek małżeński jest uprzedni do powstania rodziny (katolickiej) – de iure. A wszystko to dlatego, że zrodzenie dziecka tworzy olbrzymi zakres obowiązków dla jego rodziców, czyli ojca i matki, i w związku z tym wymaga szczególnej łaski i opieki. W związku z tym, wydaje się, że jakakolwiek próba, motywowana zmianami społecznymi, kulturowymi, religijnymi (kampanią homoseksualną itp.), tego porządku nie może zburzyć. Sięga on logiki ludzkiej i woli Bożej, objawionej w poznaniu prawa naturalnego oraz kościelnego, ewangelicznego, kanonicznego, oraz stanowionego.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Odpowiedzialność rodziców w erze cyfrowej

Każdy z nas jest uczestnikiem świata wirtualnego i użytkownikiem mediów. Różne jest natomiast nasze zaangażowanie w tym zakresie i sposób wykorzystania dostępnych narzędzi. Nie zawsze mamy też świadomość, jak przeobraża się medialny świat i co niesie ze sobą, wkraczając coraz głębiej do naszego życia. Artykuł ukazuje, jakim wyzwaniom musi sprostać aktualnie rodzina – w szczególności rodzice, w medialnym świecie. Na barkach rodziców spoczywa odpowiedzialność za własne działania medialne oraz za edukację w tym zakresie dzieci. W artykule opisane zostały więc pożądane i niepożądane zachowania rodziców, zagrożenia jakie niesie ze sobą Internet w stosunku do dzieci oraz jak im przeciwdziałać. Współcześnie nowe technologie i media tworzą życie rodzinne, jednak tylko odpowiedzialne ich wykorzystanie pozwoli, że nie zajmą one całej przestrzeni i nie wpłyną na wzajemne kontakty oraz nie naruszą wartości rodzinnych.

Czasopismo: Studia nad Rodziną
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, pedagogika
Wzajemna relacja pomiędzy kulturą a wiarą i duchowością chrześcijańską – rys historyczny

Zachwiana relacja pomiędzy kulturą a wiarą stała się „dramatem naszych czasów” (Paweł VI), dlatego też jej przezwyciężenie jest wyzwaniem dla Kościoła współczesnego, teologii katolickiej i duchowości. Artykuł przybliża najpierw pojęcie kultury w starożytności i sygnalizuje jego przenikanie do chrześcijaństwa. Następnie podaje dwa pozytywne przykłady kształtowania kultury przez wiarę: jeden w epoce karolińskiej (VII-IX w.) na przykładzie wkładu mnichów benedyktyńskich; drugi w złotym wieku duchowości francuskiej (w. XVII), na przykładzie nauczania duchowego św. Franciszka Salezego oraz działalności edukacyjnej i charytatywnej św. Wincentego à Paolo. W dalszej części artykułu ukazano oddalanie się kultury od wiary począwszy od francuskiego Odrodzenia, przez Oświecenie, aż do zerwania tej relacji w nurtach filozoficznych XIX w. W ostatniej części artykuł ukazuje nową relację Kościoła do świata i kultury zapoczątkowaną przez Sobór Watykański II, kontynuowaną i rozwijaną przez nauczanie papieży Pawła VI i Jana Pawła II oraz działalność ewangelizacyjną Kościoła. Opiera się ona na szerokim rozumieniu kultury wypracowanym przez nauki świeckie i wyraża się m.in. w inkulturacji wiary, kulturotwórczej roli wiary oraz w pośredniczącej roli kultury w procesie ewangelizacji.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Znaki duchowości chrześcijańskiej we współczesnej literaturze polskiej

Artykuł pt. Znaki duchowości chrześcijańskiej we współczesnej literaturze polskiej poszukuje odpowiedzi na pytania: Czy literatura może obejść się bez duchowości? czy duchowość ma w naszej literaturze kształt chrześcijański? W tym celu artykuł przedstawia rozumienie terminu „duchowość” w naukach teologicznych oraz zwraca uwagę na potrzebę wypracowania znaczenia tego terminu w naukach humanistycznych. Przekonuje, że może się ono dokonać w dialogu z teologią duchowości. Przedstawione analizy tekstów literackich są próbą scharakteryzowania niektórych odwołań do duchowości chrześcijańskiej, jakie istnieją w literaturze polskiej.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Duchowość eklezjalna wobec zagrożeń utylitaryzmu i konsumizmu

Opracowanie przedstawia duchowość eklezjalną w opozycji do antropologicznych zagrożeń, które wnoszą utylitaryzm i konsumizm. Ukazuje duchowość eklezjalną od strony jej fundamentu (paradoksalnie) wertykalnego, wyprowadzonego z „wiary w wydarzenie” (J. Daniélou) zanurzenia wieczności w doczesność. Prowokuje ona współczesną kulturę, kontestując niektóre jej kanony. Chroni zarazem człowieka przed ekspansją tych trendów społecznych, które redukując status osoby ludzkiej, na jej „pragnienie szczęścia” odpowiadają ofertami typu: nabywanie, używanie, „wyżycie się”.
Utylitaryzm i konsumizm ożywia „duch” ukierunkowany horyzontalnie, prowadzący człowieka w stronę dóbr materialnych, finansowych, prestiżowych czy ludycznych, charakteryzujących się krótkotrwałą „sezonową” użytecznością. Nie przynoszą one nabywcom trwałej satysfakcji (posiadania i konsumowania), wzbudzają raczej „samotrawiącą namiętność”, która wymusza styl ustawicznego nabywania „nowego” (modne dziś) i utylizowania „starego”(ubiegły sezon).
Duchowość otwarta na transcendencję, oparta na ewangelicznej wizji człowieka i ludzkości, stoi przed powinnością zachowania własnej tożsamości od skażenia „duchem czasu”, jak też promowania antropologii, w której człowiek, pomnażając dobra (praca i twórczość, ekonomia), używa ich godnie i uczciwie (normy etyczne), zachowując zdolność odroczenia („nie teraz”) doznania szczęścia i wytrwałego (z wiarą) dosięgania wiecznych perspektyw.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Duchowość miłosierdzia chrześcijańskiego wobec kultury wykluczania − ubodzy

Artykuł porusza problem duchowości miłosierdzia chrześcijańskiego wobec kultury wykluczania, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa. W świetle najnowszych polskich badań omówione jest zjawisko wykluczenia i jego różne wymiary, następnie ukazane są podstawy miłosierdzia chrześcijańskiego. Ukazany jest także eklezjalny (kościelny, wspólnotowy) wymiar posługi miłosierdzia oraz trudności wewnętrzne i zewnętrzne w praktycznej realizacji tej idei w życiu codziennym i w konkretnych warunkach. Artykuł prowadzi do wniosku, że wykluczenie jest szczególną przestrzenią (sferą życia) domagającą się posługi miłosierdzia wobec potrzebujących.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Duchowość w prowadzonym przez wiernych dialogu z ateistami, agnostykami i obojętnymi religijnie w świetle inicjatyw „dziedzińca pogan”

Pluralizm światopoglądowy we współczesnym świecie przynosi wyzwanie dla chrześcijaństwa, by wejść w realny dialog z odmiennymi poglądami, zwłaszcza dotyczącymi (nie)istnienia Boga i podstaw życia człowieka. Obejmuje to również dyskurs ze środowiskiem ateistów, agnostyków czy obojętnych religijnie. Źródło tego dyskursu tkwi w naturze człowieka, który dąży do jedności z innymi oraz w wielkim nakazie misyjnym Chrystusa. Poza tym przemiany współczesnego świata, swoisty kryzys duchowy wielu ludzi, a co za tym idzie kryzys tożsamości człowieka, zasad, priorytetów, wartości domaga się mocnego głosu o ponadmaterialnym wymiarze życia człowieka, o autentycznym i zdrowym humanizmie, o znaczeniu uniwersalnych wartości, zwłaszcza w zakresie życia, zdrowia, szacunku dla bliźniego, kultury.
Kościół wezwany jest więc do wychodzenia w kierunku ludzi będących poza jego strukturami formalnie lub moralnie. Wynika to z charakteru jego misji, a także z faktu, by nie stał się marginalną grupą, postrzeganą jako sekta, relikt przeszłości czy formacją ograniczającą wolność człowieka. Wobec tego konieczne staje się organizowanie różnego rodzaju spotkań w ramach „Dziedzińca Pogan” czy „Dziedzińca Dialogu”. Jest to też okazja do podejmowania zdrowej chrześcijańskiej apologetyki, koniecznej z samej natury wiary, ale również jako konfrontacja z ateizmem dogmatycznym, coraz bardziej agresywnym wobec religii, zwłaszcza katolicyzmu.
Dialog wierzących z niewierzącymi jest konieczny. To sprzyja poznaniu świata, lepszemu układaniu wzajemnego istnienia w społeczeństwie. Dla ochrzczonych jednak ważna jest perspektywa ewangelizacyjna i prawdziwy szacunek wobec współrozmówców.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne