rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wstęp. Zatańczyć, wyrazić, opisać. Języki tańca

Czym są języki tańca i na czym polega ich różnorodność? Z potrzeby metodologicznej refleksji nad tym zagadnieniem narodził się pomysł badawczego przyjrzenia się temu niełatwemu, wbrew pozorom, tematowi. Kłopot stanowi już podstawowa definicja przedmiotu badań. Dla Joan Kealiinohomoku kluczowy wydaje się moment rozpoznania tańca jako tańca właśnie przez członków tańczącej wspólnoty. Intuicyjnie nazywamy tańcem ekspresję bywalców klubów techno, oglądany na scenie balet klasyczny, telewizyjne show w rodzaju Tańca z gwiazdami czy będące często niezbywalną częścią rytuału tańce w kulturach plemiennych – fenomeny niesłychanie przecież odmienne. Łączy te zjawiska ruch ciała, w skomponowanej w czasie i przestrzeni strukturze, czasami posługującej się znakiem. Tym, co wysuwa się na pierwszy plan, byłaby funkcja estetyczna. Taniec to tworzenie i doświadczanie ulotnego piękna. W planowanym numerze będziemy poszukiwać języka, w którym teoria spotyka się z praktyką, a metodologia jest  – jak w somaestetyce Richarda Shustermana – wglądem we własne cielesne doświadczenie, samowiedzą. Ideą numeru jest łączenie refleksji teoretycznej nad tańcem z praktyką taneczną i choreograficzną. Kategoria intymności w tangu argentyńskim, improwizacja wobec choreografii, taniec jako narzędzie międzykulturowe, choreografie przeszłości to tylko niektóre z planowanych zagadnień.

Czasopismo: Kultura Współczesna. Teoria. Interpretacje. Praktyka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Rola Kongresu haskiego w procesie powstawania Rady Europy i kształtowania prawnych uwarunkowań jej działalności

Artykuł ma na celu przedstawienie okoliczności i rezultatów kluczowego dla integracji europejskiej wydarzenia, jakim był zwołany w 1948 r. Kongres haski, a także zaprezentowanie wpływu jego postanowień na proces powstawania Rady Europy i kształtowanie prawnych uwarunkowań jej funkcjonowania. W artykule opisano poszczególne wydarzenia, które wpisują się w podejmowane po II wojnie światowej działania integracyjne na Starym Kontynencie, umieszczając pośród nich i szczegółowo omawiając charakterystykę Kongresu Europejskiego w Hadze. Korzystając z treści przyjętych wówczas rezolucji, dokonano analizy okoliczności i argumentów przemawiających za rozwiązaniami wdrożonymi w następnych latach. Artykuł ukazuje liczne postanowienia Kongresu haskiego, które znalazły swoje odzwierciedlenie na drodze podejmowanej w jego następstwie integracji europejskiej. Analiza ustaleń podjętych w 1948 r. oraz zrozumienie ich aksjologicznego tła pozwalają lepiej zrozumieć genezę licznych instytucji oraz procesów mających wpływ na kształtowanie kultury prawnej Europy w ostatnich kilkudziesięciu latach. Ponadto, w artykule został zaprezentowany szeroki katalog postaci uczestniczących w organizacji Kongresu haskiego wraz z ich afiliacją odwołującą się do rożnych poglądów na zakres integracji. Dzięki odwołaniu do tekstów źródłowych oraz literatury ukazującej okoliczności powstania Rady Europy można pełniej zrozumieć podstawy jej misji w zakresie umacniania stabilności demokratycznej i rządów prawa na kontynencie. Wreszcie, dzięki odniesieniu podstaw prawnych funkcjonowania Rady Europy do opisu historii jej powstania, artykuł daje odpowiedź na pytanie, dlaczego organizacja ta obrała charakterystyczny dla siebie sposób funkcjonowania i metody oddziaływania na systemy prawne państw członkowskich.

Czasopismo: Miscellanea Historico-Iuridica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki prawne
Ocena krajowych gwarancji prawa do zdrowia dziecka po 30 latach obowiązywania Konwencji o prawach dziecka

Prawo do zdrowia jest immanentnym prawem każdego człowieka. Zaliczane jest do praw podstawowych. Trudno w dzisiejszych czasach wyobrazić sobie życie i funkcjonowanie w społeczeństwie bez wysokiego poziomu zdrowia. To zaś zawdzięczać można ewolucji prawodawstwa międzynarodowego i krajowego w zakresie zdrowia oraz przyjętej polityki zdrowia publicznego - różnych w konkretnym kraju. Niewątpliwie w prawie coraz więcej miejsca poświęca się dzieciom i ich prawom. W tym także nurcie powstało wiele aktów prawnych rangi międzynarodowej, wprowadzanych do porządków krajowych. Wśród nich jest postulat prawa do zdrowia dziecka, ale prawa istotnego, ze względu na szczególną pozycję dziecka w prawie. Niniejszy artykuł został poświęcony problematyce prawa do zdrowia. W centrum rozważań postawiono dziecko, jako podmiot prawa szczególnie otoczony opieką ze strony prawodawcy. Na kanwie niniejszego opracowania dokonano analizy aktów prawnych dotyczących prawa dziecka do zdrowia. W szczególności uwagę poświęcono Konwencji o prawach dziecka ze względu na przypadającą 30. rocznicę jej wejścia w życie. Przeprowadzona analiza krajowego prawodawstwa w zakresie przejawów myśli prawnej w zakresie szczególnego prawa do zdrowia dziecka dała asumpt to oceny poziomu ochrony tego prawa w Polsce w świetle standardów międzynarodowych. W toku analizy prawodawstwa krajowego zwrócono uwagę na wybrane regulacje szczególne odnoszące się do prawa dziecka do zdrowia. Przepisy normatywne zbadano także pod kątem ich precyzyjności i kontynuowania idei ciągłego podnoszenia standardów ochrony prawa do zdrowia dziecka, wynikającej z Konwencji o prawach dziecka.

Czasopismo: Miscellanea Historico-Iuridica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki prawne
Zadania realizowane przez administrację publiczną w zakresie ochrony dzieci przed przemocą w rodzinie a standardy wynikające z Konwencji o Prawach Dziecka

Prawo dziecka do ochrony przed przemocą w rodzinie można wyinterpretować z wielu międzynarodowych aktów prawnych takich jak Deklaracja Genewska uchwalona w 1924 roku przez Ligę Narodów czy Deklaracja Praw Dziecka uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1959 roku. Najszerzej odnosi się do niego jednak przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1989 roku Konwencja o Prawach Dziecka. Zawarto w niej wiele zasad wskazujących na konieczność zabezpieczenia przez państwo praw dziecka do ochrony przed krzywdzeniem ze strony członków rodziny. Dotyczą one praw dzieci do: życia, pozostawania pod opieką rodziców, ustanowienia dla niego pieczy zastępczej, wolności od ingerencji w sferę jego życia prywatnego, rodzinnego lub domowego, a także stricte ochrony przed przemocą w rodzinie. Obowiązkiem Rzeczpospolitej Polskiej jako strony Konwencji o Prawach Dziecka jest przestrzeganie wskazanych w niej postanowień. Celem niniejszego artykułu jest analiza przepisów Konwencji o Prawach Dziecka dotyczących prawa dziecka do wolności od przemocy w rodzinie, a także analiza i ocena obowiązujących w Polsce regulacji prawnych związanych z wykonywaniem przez administrację publiczną zadań w zakresie ochrony dziecka przed przemocą w rodzinie dokonana pod kątem ich zgodności ze standardami wynikającymi z Konwencji o Prawach Dziecka. Badania przeprowadzono w oparciu o metodę formalno – dogmatyczną, metodę krytycznej analizy literatury oraz metodę historyczną.

Czasopismo: Miscellanea Historico-Iuridica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki prawne
Wolność religijna dziecka a władza rodzicielska

Celem niniejszego artykułu jest analiza zagwarantowanego przez Konwencję o Prawach Dziecka prawa dziecka do swobody myśli, sumienia i wyznania, na tle przepisów Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego dotyczących władzy rodzicielskiej. Temat ten w Polsce jest niejednoznaczny. Polska ratyfikowała Konwencję o Prawach Dziecka wraz z zastrzeżeniami oraz deklaracjami. Deklaracje dotyczyły m.in. właśnie przepisów dotyczących wolności religijnej dzieci. Zgodnie ze stanowiskiem Polski wykonywanie tych praw „dokonuje się z poszanowaniem władzy rodzicielskiej, zgodnie z polskimi zwyczajami i tradycjami dotyczącymi miejsca dziecka w rodzinie i poza rodziną”. Do dziś w tej kwestii istnieje pewien rozdźwięk pomiędzy prawem krajowym, a przepisami Konwencji. Polski ustawodawca kładzie nacisk na prawo rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami, natomiast przepisy Konwencji na pierwszym miejscu stawiają autonomię dziecka. Dodatkowym problemem w przedmiotowej materii stanowi także brak szczegółowych przepisów krajowych, które gwarantowałyby dziecku wolność religijną, a także zapewniały możliwość egzekucji tych praw w praktyce. Ustawodawca, nie zawarł też żadnych praktycznych wskazówek, w jaki sposób wolność religijna dziecka miałaby być wykonywana oraz jak określić moment w którym dziecko będzie na tyle dojrzałe, aby z tych gwarancji skorzystać.  Podstawową metodą badawczą, którą zastosowałam była analiza aktów prawnych. Opierałam się także na monografiach i pracach zbiorowych poświęconych prawu rodzinnemu, a także na komentarzach do Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego. Ze względu na specyfikę tematu w Polsce brakuje orzecznictwa sądów powszechnych na ten temat.

Czasopismo: Miscellanea Historico-Iuridica
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki prawne
Diagnoza i ocena poziomu kapitału społecznego województwa świętokrzyskiego

Celem artykułu jest ocena poziomu kapitału społecznego województwa świętokrzyskiego. Analizie poddano takie elementy, jak: zaufanie, odpowiedzialność za dobro wspólne, skłonność do zrzeszania się oraz deklarowaną aktywność społeczną, udział w wyborach władz. Do analizy wykorzystano badanie ankietowe przeprowadzone wśród mieszkańców województwa świętokrzyskiego pod koniec 2014 r. Zdiagnozowany poziom kapitału społecznego badanych osób nie napawa optymizmem – cechuje go niski stopień zaufania ogólnego, stosunkowo niewielkie zaangażowanie w inicjatywy na rzecz dobra wspólnego oraz małe zainteresowanie aktywnością organizacji społecznych. Takie postawy i zachowania prawdopodobnie wpłyną negatywnie na perspektywy rozwoju gospodarki regionalnej opartej na wiedzy, spowolnią postęp społeczny, a w efekcie utrudnią zwiększenie poziomu dobrobytu mieszkańców województwa świętokrzyskiego.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Dyrektywa o transgranicznej mobilności pacjentów – uwarunkowania ekonomiczno-polityczne oraz prawno-administracyjne

Celem niniejszego tekstu jest analiza dyrektywy o transgranicznej mobilności pacjentów – jej zakresu, implementacji, funkcjonowaniu i percepcji, jak również jej potencjału w zakresie budowy paneuropejskiego rynku usług medycznych. Jej wpływ może sięgać daleko poza uregulowania prawne wspomagające pacjentów udających się za granicę w celu korzystania z usług medycznych. Potencjalnie może ona stanowić jeden z fundamentów przyszłej harmonizacji systemów opieki zdrowotnej w skali europejskiej.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o polityce i administracji
Budżet obywatelski instrumentem rozwoju kapitału społecznego

Artykuł jest analizą roli budżetu partycypacyjnego w procesie partycypacji społecznej. Przedstawione trzy modele jego funkcjonowania prezentują różny ich wpływ na jakość kapitału społecznego, czyli cechy społeczeństwa objawiające się wysokim poziomem zaufania, współpracy oraz więzi społecznych między obywatelami. W celu przeprowadzenia analizy zostanie zastosowana koncepcja kapitału społecznego i wspólnot obywatelskich Roberta Putnama.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Dyplomacja sportowa jako kategoria nauk o polityce

Celem artykułu jest zbadanie pojęcia dyplomacja sportowa. Mimo że znaczenie sportu w dyplomacji wydaje się być dostrzegane i rozumiane przez badaczy w Polsce, zagadnienie to nie było jak dotąd szerzej analizowane. Jako że termin ten jest zazwyczaj uznawany za jeden z wymiarów dyplomacji publicznej, artykuł poświęcony jest także zbadaniu kwestii roli i miejsca sportu w jej ramach.
W treści artykułu przedstawiony został szereg sposobów rozumienia pojęcia dyplomacja sportowa prezentowanych przez różnych badaczy. Naukowcy rozumieją ten termin w sposób zróżnicowany, w szczególności jeżeli chodzi o jego zakres. W związku z tym w artykule podjęto próbę zaproponowania najbardziej adekwatnego sposobu rozumienia tego pojęcia.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej, nauki o polityce i administracji
Voegelinowska koncepcja symboli politycznych. Teoria i zastosowania

Poniższy artykuł stanowi refleksję nad zastosowaniem teoretycznej kategorii symboli politycznych w ujęciu Erica Voegelina do badań politologicznych oraz praktycznych problemów współczesnego prawa i polityki. Oryginalny wkład badawczy tego tekstu stanowi przy tym prześledzenie rozwoju koncepcji symboli politycznych u Voegelina i skupienie się na wczesnych, rzadko opisywanych tekstach tegoż autora. Konkluzją jest obserwacja, iż voegelinowska kategoria symboli politycznych to narzędzie znacznie powiększające nasze możliwości poznawcze i otwierające nowe pola dialogu społecznego. Kategoria ta przezwycięża bowiem nieprzystający już w pełni do współczesnej polityki podział na religie i ideologie, a równocześnie unika problemów charakterystycznych dla myśli politycznej Carla Schmitta i pozwala na bardziej szczegółową analizę niż upraszczające huntingtonowskie pojęcie cywilizacji.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Zróżnicowanie ocen liderów partii politycznych w 2011 roku w Polsce – interpretacja socjologiczna

Celem artykułu jest przedstawienie zróżnicowania ocen polityków kluczowych partii politycznych po wyborach parlamentarnych w 2011 roku w Polsce. Przeprowadzona analiza opiera się na założeniach teoretycznych dotyczących procesów kształtowania się postaw politycznych w ich emocjonalnym wymiarze, a bazuje na danych zebranych przez Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk w ramach projektu Polskie Generalne Studium Wyborcze. Dane zbierane były w okresie październik – listopad 2011, więc w okresie bezpośrednio po wyborach parlamentarnych. Badaniem objęto 1919 pełnoletnich mieszkańców Polski. W opracowaniu wykorzystano wielowymiarowe techniki analiz statystycznych w celu przedstawienia nowych możliwości analitycznych. Analizy prowadzono przy użyciu oprogramowania IBM SPSS Statistics 21.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Perspektywa sieciowa w badaniach nad procesem formowania koalicji gabinetowej

Jednym z podstawowych procesów w systemach parlamentarano-gabinetowych jest formowanie koalicji gabinetowej. Jego badania leżą w centrum zainteresowania politologii, a ich dalszy rozwój – tworzenie nowych teorii, zastosowanie nowych narzędzi badawczych – bezpośrednio wpływa na dynamikę rozwoju całej dziedziny nauki. W niniejszym artykule zaprezentowano metodologiczno-teoretyczne zagadnienia związane z użyciem nowej perspektywy badawczej w analizie wskazanego obszaru rzeczywistości politycznej. Autorzy wykazali zgodność założeń perspektywy sieciowej z istniejącą tradycją badań nad koalicjami gabinetowymi, podkreślając równocześnie jej konstytutywne cechy, świadczące o oryginalności proponowanego podejścia. Przedstawiono zarówno szanse, jak i trudności związane z wykorzystaniem perspektywy sieciowej, co w konsekwencji pozwoliło odpowiedzieć na pytanie dotyczące zasadności jej zastosowania w badaniach nad procesem formowania koalicji gabinetowej.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Od liniowości do złożoności. Nowy paradygmat w naukach społecznych i politycznych

Artykuł stanowi krótkie omówienie zagadnienia złożoności w naukach społecznych i politycznych. Zawiera refleksję dotyczącą paradygmatycznych wyzwań, przed jakimi stoi dyscyplina nauk społecznych, które zostały zaprezentowane w Raporcie Komisji Gulbenkiana na rzecz restrukturyzacji nauk społecznych. Postuluje on przełamanie przestarzałego podziału pomiędzy naukami przyrodniczymi i społecznymi oraz wprowadzenie bardziej holistycznego, interdyscyplinarnego podejścia do badanych zjawisk, struktur i procesów. W artykule staram się dowieść, że jest to możliwe do osiągnięcia dzięki szerszej adaptacji paradygmatu złożoności. Zostały przedstawione podstawowe założenia teorii złożoności, zwłaszcza w kontekście jej relacji z teorią chaosu, oraz cechy węzłowe systemów złożonych. Ponadto zarysowano także pewne wątki złożoności obecne w badaniach politologicznych.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rola i miejsce socjologii polityki w systemie wiedzy politologicznej

O odrębności poszczególnych dyscyplin w ramach nauki decyduje ich specyficzny przedmiot i metody badawcze. Nierzadko spotyka się jednak dyscypliny, których przedmiot badań pokrywa się bądź też jest trudny do rozgraniczenia. Nauka o ludzkim społeczeństwie, jego powstaniu, rozwoju, przekształceniach łączy w sobie wiele względnie samodzielnych, ale także powiązanych ze sobą gałęzi wiedzy. Zjawiska ze sfery polityki z uwagi na swoją wielowymiarowość wykraczają poza ścisłe granice jednej tylko dziedziny. Dlatego też we współczesnym obrazie rozwoju nauk o polityce obserwuje się odchodzenie od tradycyjnych wąskodyscyplinarnych ujęć na rzecz tzw. ujęć integracyjnych, interdyscyplinarnych. Jednym z takich ujęć jest socjologia polityki, która ma “łączyć” badania politologiczne i socjologiczne. Z uwagi na wieloznaczność podmiotową i przedmiotową, a także nieostre granice pomiędzy naukami społecznymi, socjologia polityki należy do dyscyplin niepoddających się łatwym definicjom i uogólnieniom. W artykule autor podjął rozważania dotyczące tożsamości badawczej socjologii polityki oraz nad jej rolą i miejscem w systemie wiedzy o polityce.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Metody porównawcze stosowane w badaniach systemów wyborczych

W ostatnich latach w nauce o polityce coraz więcej uwagi poświęca się kwestiom metodologicznym, nie bez racji przypominając, że o tożsamości i dojrzałości dyscypliny świadczą metody, z jakich ona korzysta. Tymczasem badanie konsekwencji systemów wyborczych bardzo dobrze poddaje się kwantyfikacji. „Twarde” dane wyborcze (takie jak liczba głosów, mandatów, partii i kandydatów) już na wejściu doskonale nadają się do analiz ilościowych, co dla empirycznie zorientowanej politologii stanowi niebywałą wartość. Co więcej, ponad 60 lat badań w tym obszarze zaowocowało wytworzeniem wielu technik i narzędzi przetwarzania oraz sposobów interpretowania tych danych. Warsztat ten cały czas podlega ewaluacji i ewolucji. Celem tego artykułu będzie krytyczne omówienie najważniejszych podejść metodologicznych i metod badawczych stosowanych do tej pory przy analizach konsekwencji systemów wyborczych. Są one tak różne zarówno pod względem swoich założeń wyjściowych, procedury badawczej oraz sposobu interpretacji wyników, że wydaje się wręcz konieczne ich wyodrębnienie jako osobnych metod porównawczych.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kwestia słowacka a polityka narodowościowa Królestwa Węgier w latach 1848 – 1918

Niniejszy tekst dotyczy genezy słowackiej świadomości narodowej, która narodziła się w XIX wieku w warunkach nasilającej się polityki madziaryzacji ze strony władz węgierskich. Miała ona miejsce najpierw w ramach monarchii austriackiej, a po ugodzie dworu austriackiego w Wiedniu z elitami węgierskimi i powstaniu Austro-Węgier nasiliła się w ramach Królestwa Węgierskiego. W odpowiedzi na politykę madziaryzacji narody niemadziarskie, w tym Słowacy – a ściślej ich niewielkie elity polityczne i kulturalne – podjęły próbę przeciwstawienia się polityce władz węgierskich. W tekście autor ukazał proces kształtowania się słowackiej świadomości narodowej, rolę Ľudovita Štúra, Jána Kollara i kolejnych działaczy, politycznych, ludzi kultury w tym procesie do 1918 r. Omówił też współpracę Słowaków z innymi narodami niewęgierskimi, mieszkającymi w Królestwie Węgierskim w walce o swoje prawa, przeciwko nacjonalistycznej polityce władz węgierskich, w tym okoliczności związania się Słowaków z Czechami w okresie poprzedzającym wybuch pierwszej wojny światowej i w latach jej trwania – zwłaszcza na przełomie 1917 i 1918 r., co ostatecznie doprowadziło do proklamowania w Pradze 28 października 1918 r. Republiki Czechosłowackiej jako jednego z nowych państw Europy Środkowej, powstałego na gruzach Austro-Węgier.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Znaczenie irańskiej opozycji antyreżimowej dla polityki zagranicznej Baracka Obamy

Od 1979 roku reżim irański jest w zasadniczym konfl ikcie ze światem Zachodu, a szczególnie z USA i Wielką Brytanią oraz Izraelem. W tak długim okresie dochodziło do okresowych zmian, z którymi administracja USA wiązała pewne nadzieje. Niemniej jednak, mimo chwilowych okresów pozornej odwilży w stosunkach dwustronnych, za każdym razem następował powrót do tradycyjnej wrogości między Islamską Republiką Iranu a USA. Jednocześnie społeczeństwo irańskie jest narażone na nieustanne represje ze strony władz. Zachodzi więc zasadnicze pytanie, w jaki sposób i czy w ogóle Zachód, a przede wszystkim USA jako mocarstwo globalne, o największym potencjale militarno-operacyjnym pozwalającym na oddziaływanie w każdym rejonie świata, powinny reagować na sytuację i wydarzenia w Iranie.
Celem artykułu jest poddanie analizie charakteru oraz sposobów działania najważniejszych irańskich grup opozycyjnych, a także ich znaczenia dla programu politycznego USA zawartego w tzw. doktrynie Obamy (2009). Analiza najważniejszych grup opozycyjnych pozwoli na określenie stopnia możliwej ich współpracy z USA, jak i ich potencjału do sprawowania władzy w Iranie w sposób jak najbardziej demokratyczny.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o polityce i administracji