rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Modelowanie odpływu wód opadowych z dachów zielonych

Modelowanie odpływów z dachów zielonych, obok bezpośrednich pomiarów, jest cennym źródłem informacji o efektywności działania tego typu konstrukcji w aspekcie hydrologicznym. Wśród stosowanych modeli największe zastosowanie mają modele numeryczne. Pozwalają one na dokonanie oceny wpływu dachów zielonych na zmniejszenie i spowolnienie spływu, redukcję szczytowej fali odpływu oraz wielkość retencji. W pracy przedstawiono wstępne wyniki badań wielkości odpływów z dachów zielonych otrzymane przy zastosowaniu modelu GARDENIA. Analizę przeprowadzono dla wybranych zdarzeń opadowych, zarejestrowanych w ramach prowadzonych badań, na dachach zielonych, wykonanych w skali półtechnicznej. Otrzymane wyniki badań wskazują na zadowalające dopasowanie danych obserwowanych z symulowanymi.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekoinnowacje w budownictwie w Polsce

Celem artykułu jest przegląd i ocena rozwiązań związanych z funkcjonowaniem systemu zamówień publicznych, a w szczególności tzw. zielonych zamówień pod kątem jego wpływu na rozwój ekoinnowacyjnych rozwiązań w budownictwie. Przedstawiono aktualną sytuację na rynku zielonych zamówień publicznych oraz podano praktyczne przykłady kreowania innowacyjności i zrównoważonego rozwoju na przykładzie branży budowlanej. Opisane praktyczne przykłady z małopolskich jednostek sektora finansów publicznych świadczą o istnieniu wśród polskiej kadry inżynierskiej pomysłów i chęci tworzenia nowych rozwiązań. Potrzebują one jednak odpowiedniego wsparcia finansowego i zaplecza badawczego, które przy pomocy wprowadzanej obecnie nowej ustawy prawo zamówień publicznych, zwiększającej rolę zielonych zamówień, może zostać osiągnięte. Wzrasta ponadto świadomość Inwestorów publicznych w zakresie wdrażania zasad zrównoważonego rozwoju, w tym w szczególności użycia zielonych zamówień publicznych w branży budowlanej, co dowodzą pojawiające się obiekty użyteczności publicznej, budowane w standardzie obiektów pasywnych i energooszczędnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Związki odpowiedzialne za zanieczyszczenie powietrza

Jakość powietrza w Polsce stanowi poważny problem dla społeczeństwa oraz środowiska. Według badań WHO Polska znajduje się na 14. miejscu w Europie jako kraj najbardziej zanieczyszczony pyłem zawieszonym PM10. Równie niebezpieczne dla zdrowia są ozon, WWO, dwutlenek azotu, tlenek siarki, tlenek węgla oraz metale ciężkie. Długotrwałe narażenie na podwyższone stężenia ozonu oraz dwutlenku azotu może doprowadzić do nieodwracalnych, rozległych zmian w płucach, obrzęku płuc, a nawet śmierci. Głównym przedstawicielem WWA jest benzo(a)piren (BaP), który jest kumulowany w organizmie i został określony przez IARC jako główny czynnik kancerogenny. Wysokie stężenie tlenku siarki w powietrzu może doprowadzić do uszkodzenia górnych dróg oddechowych, ponadto tlenki siarki przyczyniają się również do występowania kwaśnych deszczy oraz są składnikami smogu typu londyńskiego. Metale ciężkie będące zanieczyszczeniami powietrza, z uwagi na zdolność kumulowania się w organizmie, są jednym z najcięższych zagrożeń dla zdrowia ludzi.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Monitoring obszarów chronionych Dolnej Wisły

Celem badań było określenie ilościowej i jakościowej oceny stanu wód na obszarach chronionych dolnego odcinka Wisły. Badania obejmowały analizę sieci monitoringu wód powierzchniowych płynących w zlewni Dolnej Wisły w cyklu wodnym 2010-2015. Podmiot badań stanowiła Dolna Wisła na odcinku od Zbiornika Włocławskiego (km 675) do ujścia rzeki do Zatoki Gdańskiej (km 941). Do najważniejszych rezultatów przeprowadzonych badań zaliczyć można: analizę kompletności sieci monitoringu wód Dolnej Wisły w świetle obowiązujących aktów prawa krajowego i europejskiego oraz dokonanie kwantyfikacji osiągniętych ocen stanu / potencjału ekologicznego oraz stanu chemicznego. Wyniki mają służyć racjonalnemu gospodarowaniu wodami w dorzeczu, rozpoznaniu presji ze strony gospodarki komunalnej, przemysłu, rolnictwa oraz presji hydromorfologicznej. Zakres (ilościowy i jakościowy) sieci monitoringowej wód powierzchniowych Dolnej Wisły jest wystarczający do określenia ich stanu, zgodnie z aktualnymi wymaganiami prawa.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ograniczenie emisji cząstek submikronowych za pomocą aglomeracji elektrostatycznej

Celem pracy było opracowanie urządzenia do bardziej skutecznego oczyszczania gazów odlotowych z cząstek submikronowych emitowanych przez energetykę spalającą węgiel kamienny i w ten sposób ograniczenie zanieczyszczenia środowiska. W pracy przyjęto jako najskuteczniejsze rozwiązania wykorzystujące procesy elektrostatyczne. Rozwiązania dotychczas stosowane w elektrofiltracji opracowane zostały dla cząstek dużych, zwykle o rozmiarach >5 mm, które można łatwo usunąć w wyniku działania siły elektrostatycznej na elektrycznie naładowane cząstki. W zakresie cząstek submikronowych (0.1–1 mm) skuteczność odpylania elektrofiltrów jest minimalna, przede wszystkim ze względu na niską wartość ładunku elektrycznego na takich cząstkach. W celu uniknięcia problemów z usuwaniem submikronowych cząstek popiołu lotnego z gazów spalinowych zastosowano aglomerację elektrostatyczną. W procesie tym poprzez zastosowanie przemiennego pola elektrycznego wprowadza się większe cząstki (>1 mm) naładowane elektrycznie w ruch oscylacyjny, w wyniku którego cząstki te „zbierają” mniejsze nienaładowane cząstki. W opracowanym aglomeratorze z przemiennym polem elektrycznym, proces ładowania cząstek oraz ich koagulacji zachodzi w jednym stopniu, co znacznie uprościło konstrukcję urządzenia w porównaniu z innymi rozwiązaniami. Zakres badań obejmował pomiary frakcyjnej skuteczność odpylania cząstek w układzie aglomerator/elektrofiltr dla zakresów PM1 i PM2.5 w urządzeniu wykonanym w skali półtechnicznej. Całkowita skuteczność ilościowa odpylania dla cząstek PM2.5 była większa od 90%, a dla PM1 nieznacznie spadała poniżej 90%. Masowa skuteczność odpylania dla cząstek PM2.5 była większa niż 95%. Stopień aglomeracji powoduje wzrost skuteczności odpylania dla cząstek PM1 na poziomie 5–10%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stanu jakości wód jeziora Łomno

Jezioro Łomno znajduje się w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Murowana Goślina, w miejscowości Wojnówko, w odległości 15 km od centrum Poznania i 8 km od centrum Murowanej Gośliny. Jest to niewielki rynnowo- wytopiskowy zbiornik o powierzchni 19 ha, w najgłębszym miejscu jego głębokość wynosi 6,7 m. Zbiornik pełni przede wszystkim funkcje łowieckie, jak również rekreacyjne, gdzie wyznaczone jest miejsce kąpieliskowe. Nieopodal linii brzegowej znajduje się szereg domków letniskowych Badania polegały na sprawdzeniu podstawowych parametrów fizyczno-chemicznych wody w jeziorze. Pomiary na jeziorze zostały przeprowadzone w okresie wiosennoletnim 2013 roku, za pomocą specjalistycznej aparatury pomiarowej, takiej jak sonda tlenowa, konduktometr, elektroda pH, fotometr i krążek Secchiego. Uzyskane wyniki badań zostały przedstawione graficznie w dalszej części pracy, a szeroka analiza wyników pozwoliła na opracowanie i sformułowanie wniosków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ antropopresji na asymetrię fluktuacyjną igieł sosny zwyczajnej

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących wykorzystania igieł sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) jako biomarkera. Do oceny wpływu antropopresji na drzewostany sosny zwyczajnej wybrano wskaźniki asymetrii fluktuacyjnej (FAM i FAL) igieł. Materiał roślinny do badań pobrano z drzewostanów sosnowych rosnących przy drodze o dużym natężeniu ruchu, zakładzie petrochemicznym oraz składowisku odpadów innych niż obojętne i niebezpieczne. Przeprowadzone analizy wykazały istotne różnice w wartościach wskaźników asymetrii fluktuacyjnej (FA) igieł pobranych z drzewostanów rosnących najbliżej drogi szybkiego ruchu oraz składowiska odpadów komunalnych. Wraz ze zwiększaniem odległości od źródła zanieczyszczenia wartość wskaźników FAM i FAL malała. W świetle przeprowadzonych badań można uznać, iż wskaźnik asymetrii fluktuacyjnej (FA) igieł sosny zwyczajnej można zastosować do oceny wpływu antropopresji na drzewostany sosnowe jako uzupełniający dotychczas wykorzystywane.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekstrakcja sekwencyjna metali ciężkich w kompozycie mineralno-organicznym

W celu rekultywacji terenów zdegradowanych i poeksploatacyjnych, w tym składowisk odpadów komunalnych można stosować określone odpady komunalne, tj. popioły paleniskowe i ustabilizowane osady ściekowe. Zmieszanie tych odpadów w stosunku 1:1 stanowi kompozyt mineralno – organiczny wykorzystywany jako materiał rekultywacyjny. Przy analizie potencjalnego ryzyka jakie mogą stwarzać odpady preferowane jest stosowanie badania wieloetapowej ekstrakcji sekwencyjnej. W pracy dokonano analizy zawartości metali ciężkich w poszczególnych frakcjach kompozytu wydzielonych metodą ekstrakcji sekwencyjnej według procedury Tessiera. Badanie ekstrakcji sekwencyjnej przeprowadzono w celu poznania poszczególnych form i frakcji składających się na całkowitą zawartość danego metalu oraz oceny mobilności pierwiastków w środowisku. Zidentyfikowano pięć form występowania metali ciężkich: wymienną, węglanową, tlenkową, organiczną oraz pozostałościową. Dominującą formą występowania kadmu i cynku były połączenia węglanowe. Najwyższą zawartość ołowiu i miedzi oznaczono we frakcji organicznej, a chromu i niklu we frakcji pozostałościowej. Przeprowadzono także analizę poziomu uwalniania metali ciężkich za pomocą podstawowego testu wymywania według PN-EN 12457-2. Badanie to wykazało niską wymywalność metali ciężkich z kompozytu. Ze względu na niewielki udział form metali rozpuszczalnych w wodzie badany materiał uznano za bezpieczny dla środowiska gruntowo – wodnego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Środowiskowe aspekty użytkowania, zagospodarowania i unieszkodliwiania wełny mineralnej w kontekście retardacji zanieczyszczania zasobów środowiska przez odpady

W pracy przedstawiono ekologiczne i zdrowotne aspekty użytkowania, zagospodarowania i unieszkodliwiania wełny mineralnej. Dzięki strukturze włóknistej, produkty z wełny mineralnej posiadają wiele unikalnych właściwości pozwalających na ich wszechstronne zastosowanie. Przy wszystkich zaletach, wełna mineralna ma jednak jedną bardzo istotną wadę – nie ulega rozkładowi. Z punktu widzenia spowalniania (retardacji) przekształcania zasobów środowiska, wprowadzenie wełny mineralnej do upraw pod szkłem, w bardzo dużym stopniu ograniczyło wykorzystanie torfowisk, które ze względów przyrodniczych, są zasobami niezmiernie istotnymi. Z drugiej jednak strony, problemy z racjonalnym wykorzystaniem poużytkowej już wełny mineralnej spowodowały m. in. powstawanie „dzikich wysypisk” i tym samym przekształcanie krajobrazu oraz, ze względu na swe cechy (włókna respirabilne), zagrożenie dla zdrowia. Produkcja wyrobów z włókien mineralnych może powodować konsekwencje ekologiczne w obrębie prawie wszystkich elementów środowiska. Do całościowej oceny wpływu wełny mineralnej na środowisko należy zastosować tzw. „ocenę cyklu życia produktu”– LCA (Life Cycle Assessment), powszechnie nazywaną “od kołyski, do grobu” - czyli od momentu wydobycia surowców do produkcji, poprzez przetworzenie, eksploatację, aż do składowania odpadu. Odpowiedzialność za ponowne zagospodarowanie poprodukcyjnej wełny mineralnej powinna spoczywać na producencie wełny.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Oczyszczanie ścieków tłuszczowych z zastosowaniem procesu koagulacji

W artykule omówiono badania określenia efektywności oczyszczania rzeczywistych ścieków z produkcji olejów jadalnych i margaryny w procesie koagulacji stosując następujące koagulanty: PAX 18, PAC 16, glinian sodu, różniące się zawartością glinu. Efektywność procesu oczyszczania fizyko-chemicznego analizowanych ścieków określono na podstawie zmian wartości następujących wskaźników zanieczyszczeń: chemicznego zapotrzebowania tlenu, fosforanów oraz siarczanów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fitotoksyczność gleb w okolicy huty miedzi „Głogów”

W artykule przedstawiono wyniki badań ekotoksykologicznych przeprowadzonych w sąsiedztwie huty miedzi „Głogów”, które miały na celu wykazanie w jaki sposób działalność i bliskość huty miedzi wpływa na środowisko naturalne. Ponieważ szata roślinna jest doskonałym odzwierciedleniem intensywności i rodzaju oddziaływań człowieka na środowisko przyrodnicze przeprowadzono testy fitotoksykologiczne, które miały na celu ocenę ryzyka ekotoksykologicznego wynikającego z wprowadzenia do środowiska różnego typu zanieczyszczeń. Wybór stanowisk był podyktowany typem gleby oraz ich odległością od huty. W wyniku badań stwierdzono znaczną poprawę jakości i kondycji gleby wokół zakładu. Toksyczność w stosunku do producentów stwierdzono jedynie w przypadku gleb znajdujących się w najbliższym sąsiedztwie huty.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ glifosatu w postaci soli amonowej na zawartość fosforu przyswajalnego i aktywność wybranych fosfataz w glebie lekkiej

Celem podjętych badań było określenie oddziaływania soli amonowej glifosatu na aktywność wybranych enzymów biorących udział w przemianach związków fosforu w glebie: fosfomonoesterazy kwaśnej (EC 3.1.3.2), fosfomonoesterazy alkalicznej (EC 3.1.3.1), fosfotriesterazy (EC 3.1.5.1), pirofosfatazy nieorganicznej (EC 3.1.6.1) oraz zawartości fosforu, w formie przyswajalnej dla roślin. Do badań laboratoryjnych użyto glebę zaliczaną do piasku gliniastego o zawartości węgla organicznego 8,7 g·kg<sup>-1</sup>. Do gleby wprowadzono wodne roztwory preparatu Avans Premium 360 SC (360 g glifosatu w postaci soli amonowej w 1 dm<sup>3</sup>). Ilość wprowadzonego glifosatu w postaci soli amonowej wynosiła 0 (kontrola), 1, 10, 50 i 100 mg·kg<sup>-1</sup> gleby. W 1., 7., 14., 28. i 56. dniu po wprowadzeniu herbicydu oznaczono spektrofotometrycznie wymienione parametry glebowe. Na podstawie przeprowadzonych badań, stwierdzono, że wprowadzenie glifosatu w formie soli amonowej spowodowało zmiany zawartości fosforu przyswajalnego oraz aktywności enzymów biorących udział w przemianach tego pierwiastka w glebie lekkiej. Nie można jednoznacznie wykazać wpływu dawki soli amonowej i dnia pomiaru na zmiany zawartości fosforu przyswajalnego oraz aktywności enzymów biorących udział w przemianach tego pierwiastka w analizowanej glebie. Spośród oznaczanych parametrów najbardziej wrażliwa na obecność soli amonowej glifosatu okazała się fosfomonoesteraza alkaliczna.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Praktyczne wykorzystanie recyklatów gumowych, jako sposób na ochronę środowiska

Praca ta zawiera analizę obecnej wiedzy na temat ponownego wykorzystania odpadów gumowych, zwłaszcza poużytkowych opon samochodowych, w tym sposobu gospodarowania odpadami, metod przetwarzania recyklatów oraz praktycznych zastosowań tego materiału. Opisano sposoby ograniczenia ilości odpadów polimerowych, omówiono materiały i związki chemiczne stanowiące budulec opon oraz zaprezentowano dostępne metody wytwarzania recyklatów gumowych. Ponadto sklasyfikowano rodzaje odpadów gumowych po rozdrobnieniu i przedstawiono przykładowe możliwości ich wykorzystania w przemyśle.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Azot i węgiel wydzielone hydrolizą kwasową z podłoża popieczarkowego

Celem pracy było zbadanie zawartości azotu w formach mineralnych oraz azotu i węgla we frakcjach, uzyskanych w wyniku sekwencyjnej, dwuetapowej hydrolizy kwaśnej (przy różnym stężeniu jonów wodorowych w roztworach ekstrakcyjnych) w podłożu po uprawie pieczarki, w perspektywie jego wykorzystania do nawożeniu gleb. Przeprowadzono sekwencyjne wydzielenie związków azotu i węgla, stosując roztwory 0,25 mol KCl dm-3 (do wyekstrahowania mineralnych form azotu oraz najbardziej labilnych organicznych form azotu i węgla) oraz 0,25 mol H2SO4 dm-3 i 2,5 mol H2SO4 dm-3 (hydroliza na gorąco ? do wydzielenia organicznych połączeń azotu i węgla, łatwo i trudno ulegających hydrolizie). W uzyskanych roztworach oznaczono ogólną zawartość azotu metodą Kjeldahla, a węgla metodą oksydacyjno-miareczkową. Badane podłoże po uprawie pieczarki,  pochodzące z jednej nowoczesnej pieczarkarni, charakteryzowało się jednorodnością całkowitej zawartości węgla i azotu, a także ilością i udziałem badanych pierwiastków w wydzielonych frakcjach. Stwierdzono duży potencjał podłoża popieczarkowego wzbogacania nawożonych gleb w związki organiczne azotu i węgla, w znacznym stopniu potencjalnie podatnych na procesy rozkładu. W sumie, przy zastosowaniu procedury ekstrakcyjnej, z badanych podłoży po uprawie pieczarki, wydzielono 52,7% całkowitej zawartości azotu oraz 39,0% węgla organicznego. We frakcji rozpuszczalnej, łatwo i trudno hydrolizującej stwierdzono niskie i zbliżone wartości stosunku C/N. Najszerszą wartość tego ilorazu stwierdzono we frakcji nie hydrolizującej, potencjalnie najbardziej odpornej na procesy rozkładu w glebie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zawartość jonów metali w wodach powierzchniowych przeznaczonych do zaopatrzenia ludności w wodę do spożycia

Żelazo ogólne i rozpuszczone oraz mangan powszechnie występuje w wodach powierzchniowych, a stężenie tych składników waha się w zależności od różnych czynników. Podobnie miedź, cynk, nikiel, chrom, ołów, kadm i bar występują w wodach rzecznych, a ich ilości zależą od stopnia zanieczyszczenia cieków i tła geochemicznego zlewni oraz koryta. Jak wynika z analiz prowadzonych w ciągu minionych kilkunastu lat (1999-2010), zawartość żelaza ogólnego (w okresie 1999-2002) obniżała się, żelaza rozpuszczonego oraz manganu zwiększała się, cynku obniżała się, a zawartość pozostałych pierwiastków (Cu, Ni, Cr, Pb, Cd, Ba) w wodach Wisłoki w obrębie Mielca utrzymywała się na stałym poziomie. Występowała także zmienność wynikająca z zawartości niektórych jonów metali w zależności od pory roku i pH próbki.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sprawdzalność prognozy niedoborów wody roślin uprawnych określanych przy użyciu wskaźnika suszy rolniczej CDI

W pracy dokonano weryfikacji prognoz deficytu wody wybranych roślin uprawnych. Wskaźnikiem deficytu wody jest wskaźnik CDI (Crop Drought Index), pokazujący wielkość redukcji ewapotranspiracji spowodowanej niedoborem wody w glebie. 10- i 20-dniowe prognozy są opracowywane w systemie monitoringu niedoboru i nadmiaru wody prowadzonego przez Instytut Technologiczno-Przyrodniczy, na podstawie 14-dniowej prognozy warunków meteorologicznych uzyskiwanej z serwisu MeteoGroup. Sprawdzalność wyznaczono dla stacji Bydgoszcz, reprezentatywnej dla regionu Kujaw, dla wybranych roślin na czterech kategoriach ciężkości gleb ornych oraz dla czterech siedlisk użytków zielonych, dla lat 2013–2014. Jako kryteria weryfikacji prognoz przyjęto następujące warunki: bezwzględna różnica między wartościami CDI rzeczywistymi i prognozowanymi nie może być większa od 0,1 oraz zgodność rzeczywistych i prognozowanych klas intensywności deficytu wody. Sprawdzalność obliczono jako względną częstotliwość prognoz spełniających te kryteria. Sprawdzalność 10-dniowych prognoz niedoboru wody wyniosła 94%, a 20-dniowych 86%. Zarówno prognozy wartości wskaźnika CDI jak i prognozy klas niedoborów wody charakteryzowały się dużą sprawdzalnością (odpowiednio 91% i 89%).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zawartość związków azotowych i fosforanów w wodach powierzchniowych przeznaczonych do zaopatrzenia ludności w wodę do spożycia

Związki azotu i fosforu są powszechnie występującymi związkami w wodach powierzchniowych, których ilość waha się w zależności od różnych czynników. Jak wynika z analiz przeprowadzonych w ciągu minionych kilkunastu lat (1997-2010), zawartość azotanów (V), azotanów (III) i fosforanów (V) w wodach powierzchniowych Wisłoki, na wysokości miasta Mielca, wykazywała tendencję malejącą, a azotu organicznego i amoniaku rosnącą. Występowała także zależność pomiędzy zawartością związków azotowych i fosforanów (V), a porą roku i pH wody. Na ogół ich zawartość wzrastała wraz ze zwiększaniem się pH wody, a największe zawartości stwierdzano latem lub jesienią, najniższe zaś wiosną.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Skład odcieków pochodzących z rekultywowanego składowiska odpadów komunalnych

Zgodnie z polskimi normami prawnymi, odcieki powstające na składowisku odpadów powinny być gromadzone i poddawane unieszkodliwianiu. Sprawia to, że gospodarka ściekowa jest jednym z najtrudniejszych technologicznych zagadnień związanych z prowadzeniem składowiska. Skład odcieków zależy głównie od typu składowanych odpadów oraz wieku składowiska, przy czym odcieki powstają również po zakończeniu jego eksploatacji. W pracy analizowany jest skład odcieków z zamkniętego i zrekultywowanego składowiska w Paszczynie (województwo podkarpackie), na którym w latach 2003 - 2009 deponowano zmieszane odpady pochodzące z trzech gmin wiejskich. Analizując wyniki badań parametrów fizykochemicznych odcieków stwierdzono, że w większości przypadków nie przekraczały one wartości określonych polskim prawem. Jedynie wartości OWO w latach 2003, 2004 oraz 2007, wynoszące odpowiednio 52, 53 i 93 mg/dm3, kwalifikowały odcieki dodalszego oczyszczania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Partycypacja społeczna a segregacja odpadów organicznych

W pracy scharakteryzowano wybrane problemy gospodarki odpadami organicznymi. Dokonano także analizy świadomości wybranych grup społeczeństwa Rzeszowa, w zakresie rozumienia terminu "partycypacja społeczna" (posiłkowano się przy tym kwestionariuszem ankiety, weryfikując trzyhipotezy badawcze). Celem pracy było zwrócenie uwagi na konieczność rozwijania partycypacji społecznej, w kontekście dobrej organizacji gospodarowania biofrakcją i jej segregacji "u źródła" ze strumienia odpadów komunalnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka