rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badanie i ocena zgodności z INSPIRE

Po uchwaleniu w Polsce ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej w znacznym stopniu wzrosło zainteresowanie udostępnianiem danych przestrzennych i związanych z nimi usług, zwłaszcza przez organy państwowe, publiczne i prywatne. Zaowocowało to szeregiem inicjatyw mających na celu budowę tzw. geoportali tematycznych, dedykowanych różnym tematom i zagadnieniom, nazywanych również tematycznymi węzłami IIP na poziomie regionalnym lub lokalnym. Na rynku pojawiło się wiele firm i instytucji wspomagających realizację takich przedsięwzięć, a co więcej zapewniających zgodność swoich rozwiązań z INSPIRE. Ale co de facto oznacza zgodność z INSPIRE? Jak sprawdzić, że dany produkt, rozwiązanie, usługa jest zgodna z INSPIRE? Możliwość sprawdzenia i oceny zgodności z INSPIRE jest szczególnie istotna z punktu widzenia administracji publicznej, która na realizację swoich projektów wydaje pieniądze publiczne i jest za to dosyć skrupulatnie przez społeczeństwo obserwowana i rozliczana. Celem niniejszego artykułu jest wypracowanie i zaproponowanie metodyki badania i oceny zgodności z INSPIRE, przede wszystkim w zakresie danych, metadanych i usług. Omówiona zostanie również zgodność na poziomie prawnym i technicznym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przekształcenie cyfrowej mapy zasadniczej do postaci trójwymiarowej dla wizualizacji i analiz przestrzennych urządzeń podziemnych

Coraz częściej zachodzi potrzeba wykonywania analiz przestrzennych 3D – z uwzględnieniem współrzędnych wysokościowych. W wytycznych INSPIRE również można odnaleźć zalecenie gromadzenia danych o położeniu 3D obiektów. W przypadku mapy zasadniczej zalecenie to ma ważne znaczenie praktyczne, szczególe dla warstw zawierających obiekty infrastruktury podziemnej. Wielokrotnie dochodzi do awarii i uszkodzenia sieci urządzeń podziemnych, a projektowanie nowych przyłączy jest utrudnione, szczególnie na obszarach o znacznym zainwestowaniu, uzasadnione jest więc korzystanie z narzędzi, które pozwolą skontrolować projektowany przebieg nowych sieci i wykryć ewentualne kolizje z obiektami już znajdującymi się pod ziemią. Celem badań było przetestowanie możliwości wizualizacji 3D warstw Sieci Uzbrojenia Terenu zgromadzonych w bazie numerycznej mapy zasadniczej PODGiK w Warszawie oraz stworzenie modelu przekształcenia danych 2D w bazę danych 3D w celu automatyzacji tego rodzaju przetworzeń. W drugiej części artykułu przedstawiono jak bazę danych 3D dla sieci uzbrojenia terenu można wykorzystać dla potrzeb uzgodnienia projektu przebiegu osi przyłącza energii. Danymi wyjściowymi były wybrane warstwy z mapy zasadniczej, a efektem trójwymiarowe zobrazowanie przebiegu poszczególnych sieci uzbrojenia terenu.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie technologii GIS w analizie zielonej i błękitnej infrastruktury

Głównym celem niniejszej publikacji było zbadanie potencjału technologii GIS w zakresie analizy wybranych elementów zielonej i błękitnej infrastruktury. W ramach prac badawczych opracowano strukturę bazy danych przestrzennych, metodę jej zasilania oraz opracowano narzędzia analityczne do zastosowania w terenach miejskich o intensywnej zabudowie oraz podmiejskich o charakterze rolniczym. Obszarami badawczymi były: dzielnica Śródmieście w Łodzi oraz gmina Brwinów.W artykule zaprezentowano koncepcję bazy danych w modelu UML, a następnie proces jej realizacji z wykorzystaniem geobazy w oprogramowaniu ArcGIS, zasilając ją danymi z BDOT10k. Istotnym elementem eksperymentalnym było przeprowadzenie analiz przestrzennych dotyczących funkcji pełnionych przez zieloną i błękitną infrastrukturę oraz rozmieszczenia przestrzennego jej elementów, w celu usprawnienia oceny ZBI. W rozważaniach przedstawiono dobór kryteriów do oceny funkcji społecznych, rekreacyjnych, zdrowotnych, ekonomicznych, gospodarczych, a także zachowania bioróżnorodności. Narzędzia GIS wykorzystano do automatyzacji procesu analitycznego i zaimplementowano je w aplikacji ModelBuilder programu ArcMap.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie wolontariatu informacji geograficznej w procesie inwentaryzacji infrastruktury rowerowej

Najlepsza informacja to ta pochodząca od tych, którzy są najbliżej jej źródła. Budowa systemów pozwalających na włączenie obywatela w proces pozyskiwania danych o obiektach i zjawiskach stanowi obecnie nowy trend w geoinformatyce. Wolontariat Informacji Geograficznej (ang. VGI) to rozwiązanie dające możliwość szybkiego, darmowego pozyskiwania i rozpowszechniania danych przestrzennych. Opiera się na przeświadczeniu, że nawet laicy mogą dostarczać wartościowych dane. Stanowi platformę pozwalającą na zwiększenie aktywności społeczności. Artykuł pokazuje możliwości wykorzystania VGI do pozyskania oraz aktualizacji danych przestrzennych. Celem było określenie możliwości aktywnego udziału zwykłego użytkownika w procesie zbierania danych przestrzennych, dotyczących infrastruktury rowerowej miasta Ełk z wykorzystaniem narzędzi GIS oraz Wolontariatu Informacji Geograficznej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja systemu rozpowszechniania i wymiany wiedzy o georeferencyjnej bazie danych

Efektywne wdrażanie infrastruktury informacji przestrzennej w Polsce, zwłaszcza zaś szerokie wykorzystanie danych przestrzennych zgromadzonych w urzędowej bazie danych referencyjnych, wymaga nie tylko ukończenia projektu BDOT, lecz także upowszechnienia wiedzy na temat struktury bazy danych topograficznych, jej aktualności, poziomu dokładności geometrycznej i możliwości jej wykorzystania w wielu dziedzinach. Zdaniem autorów, dla upowszechnienia wiedzy o bazie danych georeferencyjnych korzystne byłoby zastosowanie systemu opartego na technologii WIKI. W ramach realizowanego projektu badawczego autorzy opracowują zatem wiki-serwis internetowy. Serwis ten będzie umożliwiał nie tylko formułowanie reguł bazy wiedzy użytkownikom posiadającym status eksperta, ale przede wszystkim będzie pełnił rolę informacyjną w odniesieniu do systemu danych referencyjnych kraju. Integralną częścią tego systemu będzie baza wiedzy o rozwiązaniach zastosowanych przy tworzeniu baz TBD i BDOT, wypracowanych metodach ich wykorzystania oraz perspektyw rozwoju. Baza wiedzy zostanie opublikowana w postaci szeregu artykułów. Zastosowanie technologii WIKI pozwoli na wykorzystanie wbudowanych narzędzi do tworzenia odsyłaczy pomiędzy artykułami, co usprawni proces ich publikowania oraz wykorzystania przez użytkowników zewnętrznych. Zróżnicowanie uprawnień dostępu zapewni rzetelność informacji zamieszczanych w serwisie. Informacje te stanowić będą podstawowy kanał rozpowszechniania wiedzy, zostaną także uzupełnione o opis innych baz danych referencyjnych, historii ich tworzenia oraz definicji z nimi związanych. Opisane zostaną również aspekty technologiczne tworzenia wielorozdzielczej bazy danych referencyjnych, wraz z przykładami wizualizacji kartograficznych. Użytkownicy systemu będą mogli zapoznać się z opracowaną metodyką analiz i wizualizacji danych referencyjnych. Z drugiej strony portal będzie miejscem wymiany uwag i zadawania pytań przez użytkowników, co pozwoli na modyfikację i udoskonalenie stosowanych metod i technologii, a także prowadzenie badań nad poprawnością przekazu kartograficznego. Autorzy żywią nadzieję, iż portal ten stanie się źródłem wiedzy dla użytkowników i będzie promował nowoczesne rozwiązania geoinformacyjne wśród odbiorców na różnych stopniach edukacji.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Harmonizacja modeli pojęciowych BDOT10k i BDOT500 w kontekście wymiany danych

Celem niniejszej pracy było zbadanie wzajemnych relacji modeli pojęciowych dwóch baz danych przestrzennych istotnie różniących się przeznaczeniem i poziomem uogólnienia pojęciowego, pod kątem możliwości wymiany danych. Porównanie dotyczyło bazy danych reprezentującej obiekty modelujące treść mapy zasadniczej (BDOT500) oraz bazy o treści typowo topograficznej (BDOT10k). Teoretycznie model o wyższym poziomie szczegółowości może być bogatym źródłem danych przestrzennych dla rejestru o wyższym poziomie uogólnienia. Przeprowadzone badania pokazały jednak, że różnice pomiędzy analizowanymi modelami pojęciowymi są znaczące, a czasem powodują szereg problemów w kontekście ewentualnej wymiany danych. Porównanie modeli pojęciowych wykazało, że dla wielu klas obiektów wyróżnionych w BDOT10k brak odpowiedników w modelu wielkoskalowym (BDOT500). Tylko częściowo jest to uzasadnione różnicami w poziomie szczegółowości geometrycznej, pojęciowej analizowanych rejestrów (np. brak obiektów takich jak drogi, ronda). Gromadzenie ważnych danych topograficznych na dwóch zupełnie odrębnych poziomach uogólnienia bez praktycznego powiązania rejestrów implikuje problemy z oceną, które dane można uznać za referencyjne, wiarygodne, niesie za sobą znaczące koszty związane nie tylko z budową, lecz także aktualizacją rejestrów. Rozwijając tę słuszną inicjatywę, jaką jest budowa bazy BDOT500, należy wziąć pod uwagę wskazane kierunki rozwiązania zdiagnozowanych problemów. Na tak rozumianej ścieżce harmonizacji powstaje szansa na możliwie maksymalne zbliżenie pojęciowe do siebie rejestrów BDOT500 i BDOT10k, otwierające możliwości wymiany danych i drogę do budowy bazy danych referencyjnych typu MRDB.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Niejednoznaczność transformacji UML-GML

Uchwalenie w Polsce ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej, która jest transpozycją Dyrektywy INSPIRE spowodowało konieczność nowelizacji wielu ustaw i przepisów prawnych, w tym ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Postanowiono zastąpić instrukcje i wytyczne rozporządzeniami Rady Ministrów lub odpowiedniego ministra, które z jednej strony stanowią załączniki do ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, a z drugiej strony wprowadzają w życie niektóre zalecenia Dyrektywy INSPIRE. Integralną częścią opracowywanych w Głównym Urzędzie Geodezji i Kartografii rozporządzeń są schematy aplikacyjne UML oraz GML, które definiują strukturę informacyjną baz danych, odpowiednich dla danego rozporządzenia. Jednak, mimo iż schematy te zostały przygotowane zgodnie z normami ISO serii 19100 w dziedzinie informacji geograficznej, w trakcie ich tworzenia napotkano wiele problemów technicznych związanych z transformacją UML-GML. W artykule, na przykładzie schematów aplikacyjnych UML i GML opracowanych w ramach prac GUGiK związanych z implementacją postanowień Dyrektywy INSPIRE, omówiono niejednoznaczności związane z przekształcaniem UML na GML oraz związane z tym błędy i anomalia. Rozważono również, jak zaradzić tego typu niejednoznacznościom, jak zapewnić jedną drogę przekształcania schematu aplikacyjnego UML na odpowiadający mu schemat aplikacyjny GML.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza doboru parametrów rejestracji obrazów sonarów MS1000 na potrzeby automatycznej detekcji obiektu ruchomego

Stacjonarne wysokoczęstotliwościowe sonary skanujące (ang. MSIS) wykorzystywane są głównie do obrazowania znanych struktur podwodnych oraz wspomagania nawigacji pojazdów bądź nurków w trakcie inspekcji lub poszukiwań. Ich wysoka częstotliwość oraz możliwość wizualizacji wiązek podczas rejestracji w trybie bliskim rzeczywistemu pozwala na śledzenie ruchu obiektów znajdujących się w zakresie skanowania sonaru. Oprogramowanie producenta pozwala na manualne wskazywanie celów do śledzenia przez operatora sonaru. Zdalnie sterowany pojazd podwodny (ang. ROV) służy głównie do wizualnej inspekcji budowli hydrotechnicznych lub szukanych obiektów. Wyposażony w kilka pędników ROV, jest w stanie poruszać się w zadanym przez operatora kierunku. Sterowanie wspomagają również, proste sensory nawigacji podwodnej: kompas oraz czujnik głębokości. Dodatkowo, dzięki zamontowanej kamerze i oświetleniu, aktualny obraz przesyłany jest do konsoli sterowania ustawionej na powierzchni. Proponowane podejście pozwoli na automatyzację procesu odnajdowania pojazdu pod warunkiem odpowiedniego doboru parametrów rejestracji obrazów MSIS. W badaniach przetestowano w warunkach rzeczywistych wpływ współczynnika wzmocnienia, korekcji zasięgowej oraz szybkości skanowania na wykrywanie obiektu. Dla wybranych ustawień przeprowadzono różne scenariusze przebiegu śledzenia. Algorytm testów lokalizacji obiektu zaimplementowano w środowisku Matlab. Odpowiedni dobór parametrów rejestracji pozwoli na ułatwienie wyodrębnienia obiektu ruchomego na obrazie sonarowym. Pozwoli to na usprawnienie procesu jego lokalizacji i śledzenia. Do badań wykorzystano sonar skanujący MS1000 oraz robota podwodnego VideoRay Explorer.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analizy logistyczne w GIS czasu rzeczywistego dla zapewnienia bezpieczeństwa imprez masowych

Zbiorowości ludzkie wraz z ich wieloma cechami są obiektami i mogą być traktowane w systemach informacji przestrzennej GIS tak samo jak obiekty infrastruktury lub przyrody. Można je opisywać statycznie lub jako zmienne w czasie, można analizować ich zmienność w relacji do sytuacji lokalnej. Problematyka analizy zmiennej zbiorowości ludzkiej występuje między innymi w czasie imprez masowych, gdzie występują trzy fazy: gromadzenie się ludzi, statyczny udział w imprezie oraz rozproszenie zbiorowości. Faza rozprowadzenia zbiorowości po imprezie masowej jest przedmiotem rozważań logistycznych w niniejszej pracy, z wykorzystaniem narzędzi GIS. Wstępnym zadaniem logistycznym są studia dróg i wyznaczenie korytarza dla potoku pieszych. Zaproponowano cztery sposoby wizualizacji tego potoku: obraz lokalny potoku, obraz w relacji do istniejącej zabudowy w wersji 2D i 3D oraz kompleksowy obraz łączny obejmujący sekwencję kolejnych ulic. Niniejsza praca udowadnia, że system informacji przestrzennej GIS może pełnić podstawową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa ludzkich zbiorowości.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie cech określonych na podstawie wysokościowego modelu koron w dwufazowej metodzie inwentaryzacji zapasu drzewostanu

W pracy przedstawiono analizę wybranych cech drzew i drzewostanów, ustalonych i zmierzonych na zobrazowaniu aerolidarowym, pod kątem ich przydatności do zdalnego i automatycznego określania zasobności drzewostanów. Przeanalizowano cechy określone dla pojedynczych drzew w oparciu o wysokościowy model koron (WMK). Badania przeprowadzono w terenie górskim, w południowo-zachodniej części Parku Narodowego Gór Stołowych. Przeanalizowano 7 cech lub grup cech określonych na podstawie wysokościowego modelu koron i segmentacji drzewostanu na pojedyncze korony. Zmienność cechy zależnej – wielkości zapasu na powierzchniach próbnych – była najlepiej objaśniana przez zmienne niezależne: średnią wysokość drzew (HL) oraz iloczyn sumy objętości koron (VZ) i sumy wysokości drzew (SUMH) w obrębie powierzchni. Uzyskany współczynnik korelacji wielorakiej był stosunkowo wysoki i istotny statystycznie (R=0,820, P<0,001).

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badanie dostępności komunikacyjnej wybranej lokalizacji z wykorzystaniem funkcji analiz sieciowych

Dostępność komunikacyjna jest parametrem określającym łatwość dotarcia do wyznaczonego miejsca, przy przemieszczaniu się własnym środkiem lokomocji lub też z wykorzystaniem środków komunikacji zbiorowej. W artykule przedstawiono algorytm pozwalający na określenie dostępności komunikacyjnej wybranej lokalizacji. W prowadzonych badaniach autorzy zwrócili szczególną uwagę na dostępność dla osób niezmotoryzowanych, korzystających z komunikacji zbiorowej. Dlatego też w analizach uwzględniono zarówno czas dotarcia do przystanku komunikacji miejskiej, jak również czas przemieszczania się pojazdem komunikacji zbiorowej. Zaproponowano bazę danych OpenStreetMap jako źródło danych dla analiz sieciowych. Prace przeprowadzono w dwóch etapach. W pierwszym kroku, po odpowiednim przygotowaniu danych, korzystając z funkcji Macierz Kosztów Początek-Cel określono czas dotarcia z poszczególnych przystanków do celu podróży. Następnie wyznaczono obszary obsługi wokół tych przystanków, określające możliwość dotarcia do nich w ruchu pieszym. Wykorzystano tutaj funkcjonalność zastosowanego narzędzia, pozwalającą na użycie w analizie wyjściowej wartości oporu, co umożliwiło uwzględnienie w uzyskanym wyniku również czasu oczekiwania na przystanku oraz czasu następującego po nim przejazdu. Przeprowadzone analizy pozwoliły na wyznaczenie obszarów z najlepszym dojazdem komunikacją zbiorową do centrum, a także zidentyfikowanie takich, które chociaż położone są relatywnie blisko centrum, to jednak charakteryzują się utrudnionym dojazdem. Otrzymane wyniki mogą być pomocne dla osób dokonujących wyboru miejsca zamieszkania, zarówno rozważające kupno nieruchomości, jak i wynajem. Analiza tego typu może również pomóc w wykryciu niedoskonałości sieci transportu zbiorowego.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Baza danych obiektów topograficznych w projektach Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego oraz jego jednostkach

Baza Danych Obiektów Topograficznych stanowi cenne źródło informacji o obiektach, ale przede wszystkim zawiera wektorowe dane topograficzne. Dane te są podstawowym źródłem przestrzennych opracowań tematycznych na poziomie wojewódzkim. W artykule przedstawiono projekty, które zostały wykonane w 2011 roku przez Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego, jak i Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie, oraz projekty będące w tracie realizacji przez te instytucje. W sposób szczegółowy został przedstawiony jeden z projektów o charakterze środowiskowym, tj. „Inwentaryzacja emisji zanieczyszczeń do powietrza na potrzeby aktualizacji Programu ochrony powietrza dla województwa małopolskiego”. Obecnie BDOT w dużej mierze wykorzystywana jest w projektach środowiskowych, takich jak opracowywanie map akustycznych, mapy proponowanych zabezpieczeń akustycznych i obszarów ograniczonego użytkowania, mapy stężeń zanieczyszczeń czy mapy narażenia mieszkańców na złą jakość powietrza. Doświadczenia z wykorzystania BDOT pozwalają na sformułowanie wniosku, iż baza ta jest odpowiednim źródłem do realizacji zadań o charakterze przestrzennym w skali województwa.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja i opracowanie geoportalu AGH

W niniejszej pracy omówione zostaną szczegółowo etapy projektowania i implementacji „Geoportalu AGH”. Pierwsza część artykułu dotyczy idei, a także opisu prac przygotowawczych i projektowych Systemu. Następnie omówiony został proces pozyskiwania danych przestrzennych i opisowych, które były podstawą do utworzenia wektorowego modelu kampusu AGH. Szczególną uwagę poświęcono również bazie danych, przedstawiając jej strukturę i rozwiązania pozwalające na jej integrację z systemami przechowywania danych osobowych. W pracy przedstawiona została również metodyka tworzenia sieci dróg w przestrzeni trójwymiarowej, stanowiącej jedno z narzędzi udostępnianych w sieci, wraz z opisem działania na serwerze. Ponadto szczegółowo opisany został projekt aplikacji typu WebGIS, stanowiącej warstwę prezentacji Geoportalu, utworzony przy użyciu technologii ArcGIS API for Silverlight. Na koniec przedstawione zostaną plany dotyczące wdrożenia nowych funkcjonalności, o które ma zostać rozbudowany serwis.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Geoinformatyczna ocena walorów geograficznych województwa warmińsko-mazurskiego na podstawie danych Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych

Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (CODGiK) udostępnia dane z Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych (PRNG). Rejestr jest ciągle aktualizowany, na dzień 18 stycznia 2016 roku zawierał 396 236 nazw opisujących obiekty na terenie całego kraju, z tego 19 589 nazw dotyczyło terenów województwa warmińsko-mazurskiego. W bazie danych (Rozporządzenie, 2012), nazwy są sklasyfikowane na klasy tematyczne, a w klasach wyróżniono rodzaje, statusy. Każda nazwa ma przypisane współrzędne lokalizujące je w przestrzeni w państwowym układzie współrzędnych 1992. Celem opracowania była ocena walorów geograficznych województwa warmińsko-mazurskiego na podstawie danych PRNG. Przyjęto założenie, że analiza danych rejestru pozwoli na obszarze badanego województwa, znanego powszechnie jako kraina tysiąca jezior, wyróżnić inne cenne walory geograficzne. Badania wykonano wykorzystując opracowanie statystyczne zbiorów rejestru. W formie tabelarycznej opisano parametry podzbiorów bazy oraz wykonano prezentacje geostatystyczne obrazujące gęstość występowania wybranych obiektów w przyjętych podzbiorach tematycznych. Wyniki, obok wyróżnienia województwa warmińsko mazurskiego jako regionu o dużej liczbie akwenów wodnych, wskazują na inne mniej znane walory, pokazując ich przybliżoną lokalizację.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie informacji geograficznej w kryminalistyce

Kryminalistyka jest nauką, która zajmuje się zarówno wykrywaniem przestępstw, jak również przewidywaniem oraz zapobieganiem powstawaniu i rozwojowi przestępczości. Już w XIX wieku lokalizacja miejsca przestępstwa była jednym z najważniejszych zadań wykrywczych organów ścigania. Niespełna sto lat później zaczęto wykorzystywać systemy informacji geograficznej w celu szybszego rozpoznawania i wykrywania sprawców przestępstw, prognozowania ich przestępczych zachowań, jak również planowania efektywniejszej dyslokacji patroli policyjnych. W artykule autorzy dokonują przeglądu metod i możliwości wykorzystania narzędzi GIS w rozpoznawaniu, wykrywaniu, dowodzeniu i przeciwdziałaniu (profilaktyce i prewencji) zachowań przestępczych. Przedstawiają także potencjalne możliwości wykorzystania grafowych baz danych, na przykład dla potrzeb tworzenia wersji kryminalistycznej, profilowania kryminalnego czy też w analizie kryminalnej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka