rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Alkaliczna obróbka i immobilizacja odpadów wtórnych ze spalania odpadów

Celem pracy była sprawdzenie możliwości wykorzystania matrycy geopolimerowej do immobiliazacji metali ciężkich z popiołów i żużli pochodzących ze spalania odpadów. W pracy wykorzystano odpady z polskich spalarni oraz popiół lotny z pochodzący ze spalania węgla w jednej z polskich elektrociepłowni. Scharakteryzowano badane materiały pod kątem możliwości ich zastosowania w procesie alkalicznej aktywacji. Przygotowano mieszanki geopolimerowe zawierające 60, 50 i 30% popiołów i żużli ze spalania odpadów komunalnych oraz popiołów pochodzących ze spalania osadów ściekowych. Resztę mieszanki stanowił popiół lotny ze spalania węgla. Alkaliczna aktywacja przeprowadzona została z wykorzystaniem 14M roztworu NaOH i szkła wodnego sodowego. Próbki o wymiarach zgodnych z normą PN-EN 206–1 poddane zostały procesowi wygrzewania w temperaturze 75°C przez 24h. Uzyskane rezultaty wskazują na możliwość immobilizacji metali ciężkich w matrycy geopolimerowej przy zachowaniu właściwości na ściskanie zbliżonej do betonu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania gazu składowiskowego jako paliwa pojazdów mechanicznych w Polsce

Ograniczone zasoby surowców energetycznych, przede wszystkim ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zwiększające się zapotrzebowanie na paliwa, w tym samochodowe, wymusiły konieczność znalezienia nowych nośników energii, w tym także pochodzących ze źródeł odnawialnych. Wykorzystanie paliw odnawialnych niesie ze sobą dodatkową korzyść środowiskową, związaną z ograniczeniem emisji CO<sub>2</sub> oraz zmniejszeniem emisji innych zanieczyszczeń, jak np. SO<sub>2</sub>, CO i NOx. Jednym z perspektywicznych źródeł pozyskiwania energii jest biogaz wytwarzany w biogazowniach rolniczych, ale również powstający na składowiskach odpadów. Biogaz składowiskowy powinien być wykorzystywany do celów energetycznych, istnieje także możliwość wykorzystania go jako paliwa dla pojazdów mechanicznych. W artykule scharakteryzowano tzw. łańcuch biometanu (waste to weel) oraz omówiono możliwości wykorzystania biometanu jako paliwa. Możliwości wykorzystania biometanu w środkach transportu omówiono na przykładzie doświadczeń projektu Biomaster.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania oznaczeń izotopowych węgla do oceny zanieczyszczenia fazy gazowej środowiska przyrodniczego

Badania izotopowe węgla mogą być wykorzystywane do celów poznawczych oraz praktycznych. Mogą służyć określeniu genezy węgla w wybranym środowisku geochemicznym, jak również mogą być stosowane do wykazania zanieczyszczenia środowiska związkami zawierającymi węgiel. Celem artykułu jest przedstawienie szerokich możliwości wykorzystania oznaczeń izotopowych węgla do interpretacji dotyczącej następujących elementów środowiska przyrodniczego: powietrza atmosferycznego, strefy przypowierzchniowej (gazów w glebie i strefie aeracji) pod kątem naturalnych i antropogenicznych czynników wpływających na stan ich jakości. Przeprowadzona analiza wykazała, że metoda opierająca się o pomiary składu izotopowego węgla w środowisku przyrodniczym może być stosowana powszechnie, wówczas gdy węgiel pochodzący z poszczególnych źródeł różni się składem izotopowym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Krótkoczasowa ekspozycja glonów słodkowodnych na organiczne związki ołowiu – nieinwazyjne badania elektryczne i luminescencyjne

W pracy zastosowano dwie różne biofizyczne metody badawcze celem sprawdzenia czy są one dostatecznie czułe na wykrywanie absorpcji jonów metali ciężkich przez makrofity wodne (makroalgi Nitellopsis obtusa) w krótkim czasie po ich ekspozycji na działanie tych jonów. Obie techniki pomiarowe są całkowicie nieinwazyjne, dzięki czemu można je stosować in vivo. Pierwsza z tych technik to monitorowanie parametrów elektrycznych roślin za pomocą zmiennoprądowego mostka elektrycznego przy użyciu czterech elektrod zewnętrznych w roztworze (dwóch napięciowych i dwóch prądowych). Druga technika pomiarowa polega na rejestracji ultrasłabego (niewidzialnego gołym okiem) promieniowania elektromagnetycznego (UWL) z tych roślin w zakresie od bliskiego ultrafioletu poprzez przedział widzialny do bliskiej podczerwieni. Do badań testowych użyto dwóch organicznych związków ołowiu, tj. octanu ołowiu i chlorotrimetyloołowiu. Zmiany wartości parametrów elektrycznych jak i natężenia emisji fotonowej roślin świadczyły o poborze ołowiu przez rośliny z zanieczyszczonego środowiska. Możliwa była ocena czasu, po którym występowała absorpcja ołowiu powodująca zmiany w komórkach roślinnych na poziomie błon komórkowych, jak i oszacowanie tego poboru, który zależał od zastosowanego stężenia organicznych związków ołowiu. Wyniki badań pokazały interesującą zależność, a mianowicie, dla małych stężeń organicznych związków ołowiu w środowisku, tj. poniżej 1 mM, w czasie 5-cio godzinnej ekspozycji roślin na ich działanie, widoczne były wyraźne zmiany parametrów elektrycznych komórek roślinnych, podczas gdy ultrasłaba luminescencja tych roślin pozostawała na stałym poziomie. Przykładowo dla octanu ołowiu, potencjał spoczynkowy błony komórkowej w zakresie stężeń 0–100 mM zmieniał się od -140 mV do -175 mV, a rezystancja błony wzrastała 1,5 razy w stosunku do wartości wyjściowej dla stężeń od 12 do 50 mM. Dla stężeń związków ołowiu powyżej 1 mM, metoda elektryczna okazywała się mało przydatna, gdyż pojedyncze komórki ulegały szybkiemu załamywaniu się w trakcie pomiarów. Intensywność ultrasłabego „świecenia” roślin dla wyższych stężeń octanu ołowiu dochodzących do 10 mM wzrastała gwałtownie (nawet czterokrotnie) w okresie pierwszych 20 minut ekspozycji. Natomiast dla chlorotrimetyloołowiu efekt wzrostu UWL był bardzo łagodny i następował dopiero po około 40 minutach od momentu ekspozycji. Tak duże stężenia związków organicznych ołowiu w środowisku są czynnikiem wywołującym szok, stres organizmów roślinnych. Związany jest on najprawdopodobniej z gwałtowną erupcją wolnych rodników prowadzącą do peroksydacji lipidów i nieodwracalnymi zmianami letalnymi, jak sugeruje wielu autorów w literaturze naukowej. Szczegółowe badania biochemiczne w tym zakresie mogłyby pomóc w rozstrzygnięciu tego problemu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Oczyszczanie i wzbogacanie biogazu w zawiesinie popiołowo-wodnej

Otrzymywany w procesie fermentacji metanowej biogaz jest mieszaniną gazów, więc niezbędna jest jego tania i skuteczna waloryzacja. Potrzeba badań nad tym procesem wymuszona jest koniecznością zastosowania biogazu jako odnawialnego źródła energii. Celem niniejszej pracy było zaprezentowanie metody oczyszczania i wzbogacania biogazu w zawiesinie popiołowo-wodnej, sporządzonej na bazie popiołów lotnych, powstałych ze spalania węgla kamiennego w energetyce zawodowej. Doświadczenie wykazało, że popioły lotne pochłaniają CO<sub>2</sub> i H<sub>2</sub>S nawet w warunkach konwencjonalnych. Sprawność pochłaniania uzależniona jest nie tylko od składu chemicznego popiołów ale również od ich właściwości fizycznych. Zaobserwowano również neutralizację silnie zasadowego odczynu odpadów paleniskowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Optymalizacja procesu kapsułkowania osadów ściekowych

W artykule przedstawiono badania dotyczące optymalizacji procesu kapsułkowania osadów ściekowych w nośniku hydrożelowym. Osady ściekowe pobrane zostały z komunalnej oczyszczalni ścieków. Celem badań było określenie optymalnego stężenia alginianu sodu i roztworu sieciującego oraz określenie wpływu stężenia tych reagentów na stabilność mechaniczną kapsułek. Stwierdzono, że roztwór alginianu sodu powinien mieć stężenie minimum 2%, dzięki czemu możliwe jest uzyskanie kapsułek osadów ściekowych o zadawalającej stabilności mechanicznej. Na proces kapsulacji i stabilność kapsułek nie miało wpływu stężenie roztworu sieciującego. Otoczkowanie kapsułek dodatkową ścianką z alginianu sodu wpływa na zwiększenie stabilności mechanicznej kapsułek.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza usług środowiskowych jako narzędzie w opracowaniu lokalnych programów ochrony środowiska

Usługi ekosystemowe zostały wskazane jako instrument wspierający ocenę efektów działań gmin na rzecz ochrony środowiska. W analizie wykorzystano matrycę usług ekosystemowych, pozwalającą na ocenę działań w trzech wybranych gminach w zakresie gospodarki wodnej wg stanu przed wykonaniem rekomendowanego przez Programy Ochrony Środowiska zadania, po jego wykonaniu oraz wg korzyści końcowej dla danego typu usługi. Otrzymano dodatkową informację o trendach świadczonych usług środowiskowych. Analiza zmian usług ekosystemowych stanowi kompleksowe podejście, które może zapobiec działaniom naruszającym bezpieczeństwo ekologiczne. Wielopoziomowa edukacja uświadamiająca ekonomiczne i społeczne znaczenie zmian w zaopatrzeniu w usługi środowiskowe jest niezbędna.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porastanie kadłubów małych statków jako sposób rozprzestrzeniania się makrozoobentosu

Zbadano kadłuby 9 jednostek pływających po wodach śródlądowych i przybrzeżnych wodach Bałtyku pod kątem porastających je organizmów. Ogółem stwierdzono występowanie 23 taksonów zwierzęcych, w tym 8 gatunków obcych dla basenu Morza Bałtyckiego. Najczęściej stwierdzanymi taksonami były Amphibalanus improvisus, Chironomidae, Dreissena polymorpha i Gammarus tigrinus. Przedstawione wyniki badań wyraźnie wskazują na potencjalną rolę jaką mogą odgrywać małe statki w introdukcji i rozprzestrzenianiu się obcych gatunków, nie tylko w estuarium Odry, ale i w wodach Bałtyku będących poza zasięgiem oddziaływania Odry.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Optymalizacja oddziaływania czynników środowiska przyrodniczego w aspekcie odnawiania ekologicznych zasobów środowiska

Czynniki biotyczne i abiotyczne istotnie wpływają na kształtowanie i odnawianie ekologicznych zasobów środowiska przyrodniczego. Głównym celem zachowania i ochrony cennych zasobów naturalnych jest poznanie optymalnych warunków środowiska. Ma to szczególnie duże znaczenie, gdy poszukujemy optymalnych warunków do zachowania dalszej egzystencji zagrożonych wyginięciem taksonów. W określeniu zależności przyczynowo-skutkowych pomiędzy biologią rozwoju i dynamiką zagrożonych taksonów a oddziaływaniem czynników środowiska znajdują zastosowanie metody modelowania matematycznego w postaci sieci bayesowskich. Wykorzystanie algorytmów modelowania (GeNie 2.0, University of Pittsburgh) umożliwia integrację analityczną parametrów środowiska z badanymi cechami gatunków. Określona topologia sieci połączeń daje podstawy do wnioskowania na temat dalszej egzystencji zagrożonych wyginięciem gatunków. Opracowany model matematyczny pozwala również na proces optymalizacji oddziaływania poziomów badanych czynników środowiska. Celem pracy jest określenie możliwości zastosowania modelowania matematycznego w postaci sieci bayesowskich do odnawiania ekologicznych zasobów środowiska.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zanieczyszczenia fosforem jako bariera jakości wód zbiorników małej retencji na Podlasiu

Celem badań była ocena jakości wód dopływających do zbiorników małej retencji ze względu na stężenie w nich fosforu ogólnego i fosforanów. Do badań wybrano trzy zbiorniki małej retencji położone na terenie gmin: Brańsk, Dubicze Cerkiewne i Kleszczele w województwie podlaskim. Doboru obiektów badawczych dokonano z uwagi na podobieństwo rodzaju zagospodarowania zlewni cieku dopływającego, sposobów wykorzystania retencjonowanej wody oraz niewielką powierzchnię zbiorników. Dopływający do zbiornika ciek wnosi wraz z wodą substancje biogenne, które wpływają na jakość jego wód w sposób bezpośredni, powodując wysokie stężenia w wodzie, albo pośredni polegający na inicjowaniu lub przyspieszaniu procesów degradacji zbiornika i utratę jego walorów użytkowych. Stwierdzono, że stężenia fosforu ogólnego jedynie w przypadku 20,8% próbek wody pobieranych z rzeki Nurzec, zasilającej zbiornik Otapy-Kiersnówek, około 25% próbek wody rzeki Orlanki, zasilającej zbiornik Bachmaty i 17% próbek pobieranych z cieku zasilającego zbiornik Repczyce odpowiadały wartościom określonym dla drugiej klasy w obowiązującym Rozporządzeniu Ministra Środowiska. Spowodowane jest to długotrwałym nawożeniem nawozami naturalnymi, co w konsekwencji doprowadziło do przesycenia gleb i przedostawania się związków fosforu do wód rzecznych na terenach użytkowanych rolniczo. Zwłaszcza w okresach wczesnowiosennych rosnąca temperatura wraz z opadami deszczu powodowała rozmarzanie gleby co skutkowało rosnącymi stężeniami zanieczyszczeń wnoszonymi wraz ze spłukiwanymi cząsteczkami gleby podczas spływu powierzchniowego i podpowierzchniowego. Obliczone wartości TSI(TP) w zbiorniku Otapy-Kiersnówek wyniosły 112,4 w 2012 roku hydrologicznym a 112,7 w 2013 r., w zbiorniku Bachmaty 73,04–75,71 i w zbiorniku Repczyce 101,07–102,12, co pozwoliło je zakwalifikować jako hipertroficzne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Potecjał aplikacyjny nanometali w ochronie środowiska

W ostatnich latach obserwuje się duże zainteresowanie nanocząstkami metalicznymi, zarówno ze względu na ich nieograniczone możliwości aplikacyjne, a także z uwagi na niezwykłe cechy biologiczne, chemiczne i fizyczne. Przewiduje się, że osiągnięcia nanotechnologii staną się głównym promotorem innowacji naukowych i technologicznych w najbliższych dekadach. Poszukując nowej i bezpiecznej alternatywy w stosunku do chemicznych pestycydów, duże nadzieje wiąże się właśnie z rozwojem nanotechnologii. Szczególnie przydatne mogą okazać się preparaty zawierające nanometryczne cząstki metali o silnych właściwościach przeciwdrobnoustrojowych. Co ważne, do otrzymywania nanocząstek nanometali można zastosować bezpieczne i nietoksyczne dla roślin komponenty pochodzenia biologicznego. Niniejszy artykuł jest opisem potencjalnych możliwości aplikacyjnych nanomateriałów w ochronie środowiska, które mają szansę stać się podstawą do opracowania nowych środków ochrony roślin o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych w stosunku do patogenów roślinnych oraz jednocześnie nietoksycznych dla organizmów wyższych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zanieczyszczenie małych zbiorników wód powierzchniowych na terenie Aglomeracji Białostockiej

Na obszarze aglomeracji Białostockiej wody stojące zajmują niewiele ponad 0,5%. W obecnie na terenie miasta istnieje kilkanaście zbiorników wodnych. Wszystkie są zaliczane do zbiorników sztucznych pochodzenia antropogenicznego. Celem pracy było określenie wpływu źródeł komunikacyjnych na emisję metali ciężkich i substancji ropopochodnych na zanieczyszczenie małych zbiorników wód powierzchniowych na terenie aglomeracji białostockiej. Miejscem przeprowadzenia oceny wpływu emisji z tras komunikacyjnych na środowisko wodne badanych było 5 zbiorników wodnych na terenie Aglomeracji Białostockiej. W pracy scharakteryzowano obiekty badań pod względem wybranych parametrów fizyko-chemicznych i metali ciężkich oraz oceniono wpływ tras komunikacyjnych na zbiorniki wodne poddane badaniom. W badaniach wykazano, że na jakość wody w analizowanych zbiornikach bezpośredni wpływ mają zanieczyszczenia komunikacyjne powstające na trasach komunikacyjnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przydrożne zbiorniki ścieków opadowych jako element ochrony jakości wód

W pracy przedstawiono ocenę jakości ścieków opadowych z odwodnienia drogi krajowej nr 4 na odcinku Sułków - Łysokanie oraz wpływ zmiany intensywności ruchu na zawartość Zn i Pb w tych ściekach. Do badań pobrano próbki ścieków bezpośrednio spływających z drogi oraz gromadzonych w 16 zbiornikach retencyjnych, usytuowanych po obydwu jej stronach (w lipcu 2011 r. w czasie trwania opadu). Oznaczono parametry fizyko-chemiczne (pH, przewodnictwo elektrolityczne, ChZT oraz ogólną zawartość azotu i chlorków) oraz zawartość cynku i ołowiu. Wyniki porównano z uzyskanymi w latach 2007 i 2008 dla ścieków z tych samych obiektów. Stwierdzono znaczne zróżnicowanie parametrów fizyko-chemicznych oraz zawartości obydwu metali w ściekach dopływających do zbiorników oraz stagnujących w nich. Średnie stężenia metali w ściekach spływających z drogi i nagromadzonych w zbiornikach były podobne, ale wykazywały mniejszą zmienność i mniejsze maksymalne zawartości, zatem budując zbiorniki osiągnięto zamierzony cel, jakim jest retardacja degradacji zasobów wodnych. Porównując ścieki zgromadzone w tych samych zbiornikach retencyjnych w latach 2007-2011 wykazano, że średnie stężenie Zn w ściekach opadowych z odwodniania drogi Nr 4 zmniejszyło się od 2007 r. od 1,2 do 4 razy, co należy uznać za pozytywny skutek zmniejszenia intensywności ruchu pojazdów, głównie ciężarowych, po dopuszczeniu do użytku w 2009 r. autostrady A4 na odcinku Kraków-Szarów. Stężenie Pb od 2008 r. nie zmieniło się znacząco, co może wynikać z tego, że nie zmieniło się znacząco nasilenie ruchu pojazdów, zwłaszcza samochodów osobowych, którymi poruszają się mieszkańcy tego terenu. Stężenie Zn w badanych ściekach opadowych spływających z drogi było skorelowane z wartością ChZT, a w przypadku zbiorników usytuowanych po południowej stronie drogi z wartościami pH i ChZT. Stężenie Pb w ściekach spływających z drogi do wszystkich zbiorników i położonych po północnej stronie było skorelowane z objętością zbiorników oraz powierzchnią szczelną i całkowitą zlewni. Zawartość Pb w ściekach dopływających do zbiorników położonych po stronie południowej drogi i zgromadzonych w nich była skorelowana z wartością ChZT, a w zgromadzonych w zbiornikach po północnej stronie zależała od wartości pH.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Parametry środowiskowe oraz procesowe fermentacji metanowej prowadzonej w trybie ciągłym (CSTR)

Kluczowym wskaźnikiem procesu fermentacji metanowej, rzutującym na opłacalność funkcjonowania biogazowni, jest wydajna produkcja metanu w przeliczeniu na 1 m3 objętości czynnej reaktora. Zależy ona w dużej mierze od właściwego doboru parametrów środowiskowych oraz procesowych. W niniejszej pracy zebrano i przeanalizowano wpływ najważniejszych parametrów fermentacji metanowej prowadzonej w trybie ciągłym (CSTR), do których zalicza się temperaturę, pH, zawartość składników pokarmowych i stosunek C/N w podawanym podłożu, występowanie inhibitorów oraz obciążenie objętościowe reaktora fermentacyjnego, czas retencji i mieszanie reaktora fermentacyjnego. Nadal jednak wpływ wielu czynników pozostaje nieznany, stąd istnieje konieczność dalszych, kompleksowych badań.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola fauny glebowej w zróżnicowaniu roślinności na zwałowisku karbońskiej skały płonnej

W pracy przedstawiono relacje między ilością fauny glebowej w zróżnicowaniu roślinności na zwałach pogórniczych. Dotychczas, badacze wiele uwagi poświęcali rozwojowi i zróżnicowaniu zespołów roślinnych na terenach poprzemysłowych uwzględniając m.in. hałdy skały płonnej. Znacznie słabiej poznano ilościowy i jakościowy udział wybranych grup mezo-fauny (nicienie i wazonkowce), w podłożu glebowym terenów poeksploatacyjnych. Poznanie tych zależności może mieć duże znaczenie praktyczne w planowaniu i realizowaniu prac zmierzających do odtwarzania siedlisk na terenach powstałych w związku z eksploatacją surowców mineralnych. Jednym z czynników warunkujących wzrost roślin oraz ich odporność na stres, jest aktywność organizmów glebowych. Stwierdzono marginalnie istotną zależność między różnorodnością gatunkową płatów roślinności, mierzoną wartością wskaźnika Shannona-Wiener’a a liczebnością wazonkowców (rs=0.31, p=0.05). Procentowe pokrycie gatunku dominującego, jego obfitość, jak również, łączne procentowe pokrycie roślin i mszaków, wielkość suchej masy oraz pokrycie ogólne roślin zielnych istotnie wpływa na liczbę wazonkowców.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Spór o prawną i wykonawczą zasadność stosowania komunalnych osadów ściekowych

Bezzasadne wprowadzanie do ziemi osadów z białostockiej oczyszczalni ścieków było powodem śledztwa Prokuratora Rejonowego w Białymstoku, który zlecił Instytutowi Ochrony Środowiska – PIB opracowanie (na podstawie akt śledztwa) opinii „w sprawie składowania wbrew przepisom komunalnych osadów ściekowych w warunkach mogących zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować istotne obniżenie jakości powierzchni ziemi lub zniszczenia w środowisku o znacznych rozmiarach t.j. o czyn z art. 183 §1 KK oraz o inne czyny”. Opinię opracował prof. dr hab. Jan Siuta, kierownik Zakładu Ochrony Ziemi IOŚ. Przesłano Ministrowi Środowiska zarys treści opinii wraz ze wskazaniami niezbędnych działań wynikających z art. 96.1 ustawy z dnia o odpadach z 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 8 stycznia 2013 r., poz. 21). Niezależnie od powyższego przesłano Ministrowi Środowiska krytyczny komentarz do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. (Dz.U. Nr 49, poz. 356) Rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku w procesie R14. Komentarz dotyczy stosowania odpadów paleniskowych energetyki węglowej do tak zwanej okrywy rekultywacyjnej, które „przed wykorzystaniem należy wymieszać w proporcji 1:1 z odwodnionymi osadami ściekowymi i stosować w postaci warstwy o grubości maksymalnej 1 m w przypadku nasadzeń niskich lub 2 m w przypadku nasadzeń drzewiastych”. Nadmienia się, że w drugim przypadku można stosować do 10 000 ton osadów ściekowych na 1 ha. Departament Gospodarki Odpadami pisemnie odpowiedział na oba pisma skierowane do Ministra Środowiska, z których wynika przeświadczenie, że dotychczasowe uregulowania prawa nie wymagają zmiany, ponieważ są zgodne z art. 96.1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 z późn. zm). W tej sytuacji zdecydowano opublikować (bez komentowania treści) pisma skierowane do Ministra Środowiska wraz z pismem Departamentu Gospodarki Odpadami.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka