rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Redukcja emisji zanieczyszczeń dzięki zastąpieniu węgla biomasą spartiny preriowej

W pracy przedstawiono wyniki badań agrotechnicznych i chemicznych dotyczących wpływu zróżnicowanej agrotechniki na plonowanie i efekty środowiskowe energetycznego wykorzystania biomasy spartiny preriowej (Spartina pectinata Link.). Określenie plonu i jego składu chemicznego pozwoliło ustalić wielkość emisji zanieczyszczeń, powstających podczas jej spalania. Na tej podstawie obliczono redukcję rozpatrywanych emisji w przypadku zastąpienia węgla kamiennego biomasą badanej rośliny. Stwierdzono, że spalanie biomasy spartiny z powierzchni 1 ha zamiast węgla kamiennego o równoważnej wartości energetycznej, umożliwia redukcję emisji SO2 i pyłu o ok. 50% oraz CO o ok. 20%. Rzeczywista emisja NO2 i CO2 ze spalenia biomasy okazała się większa niż w przypadku węgla.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych przez zastąpienie oleju napędowego olejami roślinnymi

W artykule przedstawiono analizę możliwości ograniczenia emisji gazów cieplarnianych (CO2+N2O+CH4) przez całkowite zastąpienie oleju napędowego czystym olejem roślinnym do zasilania silników wysokoprężnych, użytkowanych w gospodarstwach rolnych. Uwzględniono aspekty parytetu zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, posługując się elementami metody Life Cycle Assessment. W analizie uwzględniono emisje powstające bezpośrednio podczas spalania oleju napędowego, emisję z uprawy gleby oraz emisje pośrednie, powstające podczas produkcji nawozów mineralnych i produkcji energii elektrycznej niezbędnej do tłoczenia oleju. Całkowite wyeliminowanie paliw ropopochodnych spowoduje zmniejszenie emisji CO2 na poziomie 1% rocznie w skali kraju, co oznacza zmniejszenie emisji o 0,4 Mg w przeliczeniu na jedną osobę zatrudnioną w rolnictwie. W pojedynczym gospodarstwie roczne zmniejszenie emisji sięga 2,6 t CO2 na jedną osobę w rodzinie.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie efektywności energetycznej zestawu modułów fotowoltaicznych stacjonarnych i pracujących w układzie nadążnym w warunkach gospodarstwa rolnego

W pracy porównano pod kątem ilości pozyskanej energii dwa zestawy modułów fotowoltaicznych - stacjonarnych i wyposażonych w układ heliostatyczny. Uzyskane wyniki ilościowe pozwoliły na potwierdzenie tezy, że układ heliostatyczny znacząco zwiększa możliwości wytwarzania prądu elektrycznego w fotoogniwach. Kwestią dyskusyjną pozostaje opłacalność zastosowania układów nadążnych, w szczególności do zasilania odbiorników o stosunkowo niewielkiej mocy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energetyczno-ekonomiczna analiza porównawcza systemów mycia instalacji udojowych

Badano nakłady energetyczno-ekonomiczne dwóch systemów mycia instalacji udojowej: "gorąca woda" oraz tradycyjny system cyrkulacyjny. Analiza nakładów wykazała, że w przypadku systemu "gorąca woda" energochłonność wynosi 5,04 MJ/1 stanowisko (1,04 kWh/stanowisko), a szacunkowy koszt 9,25 zł/1 mycie, w porównaniu z 1,73 MJ/stanowisko (0,48 kWh/stanowisko), a koszt 1,28 zł/1 mycie w tradycyjnym systemie mycia.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania skuteczności adsorpcji na korze drzewnej amoniaku emitowanego z obiektów produkcji zwierzęcej w funkcji jego intensywności przepływu

Badania laboratoryjne wpływu intensywności przepływu adsorbatu na efektywność adsorpcji dla różnych wysokości złoża kory drzewnej prowadzono w warunkach izotermicznych przy niezmiennym stężeniu NH3 w gazie inertnym (powietrzu) oraz jednakowym stopniu rozdrobnienia adsorbentu. Uzyskane wyniki badań wskazują na duży wpływ intensywności przepływu na kinetykę adsorpcji, który szczególnie należy uwzględnić w modelu matematycznym opisującym efektywność procesu adsorpcji.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność wykorzystania azotu i fosforu w gospodarstwach ukierunkowanych na produkcję mleka oraz analiza możliwości jej maksymalizacji za pomocą modelu matematycznego

Dokonano oceny stanu wykorzystania azotu i fosforu w trzech gospodarstwach ukierunkowanych na produkcję mleka z województwa podlaskiego oraz przeprowadzono analizę możliwości jego poprawy za pomocą modelu matematycznego opracowanego przez Schrödera i in. [2003]. Stwierdzono, że teoretycznie można w rozpatrywanych gospodarstwach zwiększyć efektywność wykorzystania azotu około 3.krotnie, a fosforu ponad 3,7.krotnie pod warunkiem poprawy efektywności przepływu składników nawozowych w produkcji rolnej między wszystkimi ogniwami łańcucha: gleba-›ziemiopłody-›pasza-›zwierzę-›gleba. Zastosowanie rozwiązań częściowych, obejmujących jedynie polepszenie przepływu składników między wybranymi ogniwami, nigdy nie byłoby tak skuteczne. Wskazano, że w następstwie zwiększenia wykorzystania azotu i fosforu w gospodarstwa specjalizujących się w produkcji mleka następuje zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska tymi składnikami oraz obniżenie kosztów produkcji rolnej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ograniczenie strat skrobi i cukrów fermentujących w procesie kiszenia wilgotnego ziarna kukurydzy w rękawach foliowych

Określono dynamikę zmian zawartości skrobi i cukrów fermentujących w procesie kiszenia w rękawach foliowych wilgotnego ziarna kukurydzy, bez/i z dodatkiem preparatu Lactozym, z przeznaczeniem do produkcji destylatu rolniczego w gorzelni. Dla gospodarstw rolnych i gorzelni rolniczych opracowano technologię kiszenia ziarna kukurydzy, o zawartości wody ponad 30%, z dodatkiem preparatu bakteryjno-enzymatycznego, który w istotny sposób wpływa na poprawę jakości kiszonki i ograniczenie strat skrobi w czasie kiszenia. Dzięki aktywności enzymów celulolitycznych zawartych w preparacie, część cukrów, wykorzystanych do syntezy kwasów organicznych, pochodzi z rozkładu włókna surowego i wówczas straty skrobi i cukrów są niższe o 1,2-1,5% niż w kiszonce bez dodatku preparatu. Stwierdzono, że obniżenie strat skrobi i cukrów pod wpływem Lactozymu, zwiększyło wartość przemysłową kiszonego ziarna kukurydzy jako surowca dla gorzelni rolniczych, ponieważ z każdych 100 kg tej kiszonki uzyskano w gorzelni o około 1 l etanolu więcej, niż z kiszonki kontrolnej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koszty produkcji roślinnej przy wykonywaniu prac ciągnikiem zakupionym w ramach programu SAPARD

Analizowano koszty produkcji wybranych roślin w wariantach z użytkowaniem ciągnika zakupionego za fundusze własne oraz przy wsparciu programu SAPARD. Skorzystanie z programu SAPARD pozwoliło obniżyć koszty eksploatacji ciągnika oraz koszty produkcji.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie allelopatycznych właściwości roślin w uprawie warzyw

Przeprowadzono badania polowe nad wykorzystaniem sąsiedztwa roślin w zwalczaniu zmieników z rodzaju Lygus i Orthops. Doświadczenia prowadzono z fasolą odm. Aura uprawianą na suche nasiona. Doświadczenie prowadzono na ekologicznym polu doświadczalnym Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach z zachowaniem standardów przewidzianych dla upraw ekologicznych. Fasolę wysiewano w sąsiedztwie takich gatunków, jak szałwia lekarska, aksamitka zniesiona, koper ogrodowy, burak ćwikłowy, Fasolę wysiewano pasowo po 5 rzędów w odległości co 45 cm. Po bokach każdego pasa wysiewano wybrany gatunek sąsiedzki. Dynamikę występowania szkodników badano metodą czerpakową, a skutki żerowania określano przez obliczanie liczby tzw. ospowatych nasion. Stwierdzono wpływ wszystkich badanych gatunków roślin sąsiedzkich na ograniczenie żerowania zmieników na fasoli. Najmniejszą ilość ospowatych nasion stwierdzono w sąsiedztwie kopru ogrodowego i szałwi lekarskiej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wielkość i struktura nakładów surowcowo-materiałowych w wybranych gospodarstwach rolniczych

Przedstawiono charakterystykę gospodarstw rolniczych pod względem struktury użytkowania ziemi i zasiewów oraz obsady inwentarza żywego, położonych na terenie gminy Dobczyce. Wykorzystując analizę statystyczną opisową dokonano porównania poziomu nakładów surowcowo-materiałowych w badanych gospodarstwach, a następnie oceniono strukturę tych nakładów.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ różnych wariantów uprawy konserwującej na wartość technologiczną korzeni buraka cukrowego

Zastosowanie intensywnej ochrony herbicydowej przyczyniło się do istotnego wzrostu zawartości potasu o 7,8% w porównaniu z wariantem ekstensywnym. Koncentracja pozostałych melasotworów nie była istotnie uzależniona od poziomu ochrony chemicznej. Zastosowane różne systemy uprawy konserwującej miały istotny wpływ na zawartość melasotworów. Najwyższą zawartość sodu i azotu alfa-aminowego stwierdzono w korzeniach uprawianych po zastosowaniu słomy przedplonowej przykrytej kultywatorem podorywkowym i siewu bezpośredniego, natomiast najlepszą jakością przetwórczą charakteryzował się plon uzyskany na poletkach z międzyplonem ścierniskowym pozostawionym do wiosny i siewem bezpośrednim. Zawartość cukru technologicznego wahała się od 15,1% do 14,5%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda określania parametrów przenośnika cięgnowego do usuwania obornika

W pracy określono podstawowe czynniki, od których zależy prawidłowe przeprowadzenie zabiegu usuwania obornika z kanału nawozowego, i teoretyczne zależności do wyznaczania parametrów pracy przenośnika cięgnowego stosowanego w tym celu. Najważniejszymi czynnikami kształtującymi efektywność zabiegu usuwania obornika za pomocą przenośników cięgnowych są: sposób przeniesienia napędu, rozmieszczenie i wymiary geometryczne ramion zgarniacza, kąt ich ustawienia do osi cięgna i częstotliwość włączania przenośnika w celu usunięcia nawozu z kanału nawozowego. Prawidłowy dobór parametrów zgarniacza zapobiega komplikacjom podczas zgarniania masy obornikowej, tj. spiętrzaniu obornika nad łapami zgarniacza, niekontrolowanemu wypychaniu obornika z kanału nawozowego na korytarz lub stanowiska dla zwierząt, niepotrzebnemu rozgarnianiu masy obornikowej pod-czas ruchu jałowego układu napędowego. Wartości współczynników pomocniczych do wyznaczania współczynnika tarcia, dla obornika o wilgotności 80–84%, w warunkach stałej prędkości jego transportu 0,3 m·s-1, wynosiły: w przypadku drewna impregnowanego odpowiednio 1,04 i 0,34, natomiast w przypadku betonu gładkiego – 1,16 i 0,39.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatność wybranych gatunków roślin do rekultywacji podłoża wapna poflotacyjnego w różnych warunkach agrotechnicznych

Określono wpływ stosowania zróżnicowanych dawek azotu na wzrost i rozwój kostrzewy trzcinowej i topinamburu, rosnących na podłożu wapna poflotacyjnego wzbogaconego trzema dawkami osadów ścieków komunalnych, tj. 250, 500 i 750 m3/ha na terenach poeksplo-atacyjnych Kopalni Siarki "Jeziórko". Plon zielonej masy kostrzewy trzcinowej wzrastał proporcjonalnie do rosnących dawek nawożenia azotowego użytego na wszystkich trzech kombinacjach wzbogacania podłoża osadami ściekowymi. Stwierdzono, że obsada i wysokość roślin kostrzewy trzcinowej w zasadzie wzrastały istotnie pod wpływem wszystkich trzech dawek azotu na każdym z poziomów wzbogacania podłoża osadami ściekowymi w stosunku do wariantu kontrolnego. Liczba pędów generatywnych wykształconych i niewykształconych wytworzonych przez rośliny kostrzewy trzcinowej rosnącej na bezglebowym podłożu wzbogaconym podwójną i potrójną dawką osadów ściekowych wzrastała istotnie pod wpływem wyższych dawek azotu w odniesieniu do wariantu kontrolnego. Wysokość roślin topinamburu była zróżnicowana i wahała się od 127,1 do 201,8 cm, a wszystkie dawki azotu powodowały przyrost wysokości roślin w stosunku do kontroli na każdym z trzech poziomów wzbogacania podłoża osadami ściekowymi. Zróżnicowane dawki osadów ściekowych oddziaływały mniej efektywnie niż nawożenie azotowe na wartość badanych cech.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ochrona roślin w integrowanej technologii produkcji rolniczej

Idea integracji pojawiła się w ochronie roślin w 1959 r. i w następnych latach została rozwinięta jako przyszłościowy i obowiązujący kierunek badań i działań praktycznych w ochronie upraw. Prawie 30 lat później w czasie obrad XI Międzynarodowego Kongresu Ochrony Roślin w Manilii podjęty został temat technologii niskonakładowych, będących odpowiedzią na nadprodukcję żywności oraz degradację środowiska rolniczego, powodowane chemizacją i intensyfikacją produkcji rolniczej. W krótkim okresie technologie niskonakładowe zostały zastąpione przez opracowaną koncepcję integrowanych technologii produkcji rolniczej. Obecnie technologie te poprzez opracowane metody ich prowadzenia, podstawy prawne oraz konieczność uzyskania certyfikatów przez producentów są gwarancją produkcji żywności wysokiej jakości oraz ochrony środowiska rolniczego. W integrowanych technologiach produkcji podstawową rolę odgrywa oparta na założeniach integracji i prawidłowo prowadzona ochrona upraw przed organizmami szkodliwymi.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie wybranych gatunków roślin uprawianych na cele energetyczne na różnych glebach

W doświadczeniach polowych prowadzonych w latach 2004-2006 na trzech różnych glebach (ciężka, średnia i lekka) oceniono plonowanie czterech gatunków roślin energetycznych: wierzba krzewiasta - Salix viminalis, miskant - Miscanthus, ślazowiec pensylwański - Sida hermaphrodita i mozga trzcinowata - Phalaris arundinacea. Plon wierzby zbieranej corocznie, średnio za 3 lata niezależnie od klonu, na ciężkiej czarnej ziemi (kompleks 8) wynosił 12,9 t/ha, a glebie średniej (kompleks 4) 11,9 t/ha suchej masy. Plon miskanta, średnio za 3 lata dla 5 porównywanych genotypów, na glebie średniej (kompleks 4) wynosił 17,1 t/ha i był o około 15% większy niż na ciężkiej czarnej ziemi. Porównywane klony wierzby i miskanta różnie reagowały na warunki siedliskowe. Plon ślazowca pensylwańskiego na glebie ciężkiej i średniej (kompleksy 8 i 4) przy obsadzie 10 tys./ha roślin wynosił około 10 t/ha i był o 16% mniejszy niż glebie lekkiej (kompleks 5), gdzie obsada roślin wynosiła 20 tys./ha. Uzyskano duże plony mozgi trzcinowatej (odmiana Bamse) przy zbiorze dwóch pokosów - 14 t/ha na glebie kompleksu 5 i 18 t/ha suchej masy na glebie kompleksu 8, natomiast przy jednokrotnym jej zbiorze późną jesienią plon był o ponad 30% mniejszy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność ekonomiczna produkcji kukurydzy, rzepaku i wierzby energetycznej

Dokonano ekonomicznej oceny technologii produkcji kukurydzy na ziarno, rzepaku ozimego i wierzby energetycznej. Określono wskaźniki efektywności ekonomicznej dla badanych technologii produkcji. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że wskaźnik efektywności ekonomicznej produkcji kukurydzy na ziarno wyniósł 1,9, rzepaku ozimego 1,6. Z kolei dla wierzby energetycznej, po jednym roku uprawy z przeznaczeniem na biomasę, oceniany wskaźnik wynosił 0,9. Natomiast z przeznaczeniem wierzby na sadzonki wskaźnik ten był znacznie wyższy i wynosił 3,1.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ziemia jako czynnik warunkujący produkcję biopaliw

Przedstawiono zapotrzebowanie na ziemię jako czynnik warunkujący produkcję biopaliw przy istniejących uwarunkowaniach prawnych oraz na estry rzepakowe i rzepak w latach 2009-2020. Zakładając stabilność potrzeb nasion rzepaku na cele spożywcze i odpowiadające zapotrzebowanie na ziemię wynoszące około 0,5 mln ha, w 2020 r. potrzeby ziemi będą wynosić 1,2 mln ha. Prognozę zapotrzebowania na bioetanol i surowce do jego wytwarzania podano dla lat 2010 i 2020. Ponieważ bioetanol był produkowany w określonych ilościach w poprzednich latach obliczono przyrost zapotrzebowania ziemi na tę produkcję. W 2010 r. powinien on wynosić 252,5 tys. ha, a w 2020 r. - 428,76 tys. ha. Zapotrzebowanie na ziemię do produkcji biomasy stałej dla energetyki systemowej z upraw rolnych w 2010 r. wynosi 16 363 ha, a w 2020 r. 132121 ha. Ogółem zapotrzebowanie na ziemię pod produkcję biopaliw zgodnie z uregulowaniami prawnymi wynosić będzie 787 863 ha w 2010 r. i 1 511 521 ha w 2020 r.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Struktura wyposażenia gospodarstw rolnych w ciągniki i maszyny do uprawy zbóż na terenie województwa podlaskiego

Celem badań było scharakteryzowanie gospodarstw rolnych pod kątem
ich wyposażenia w ciągniki i maszyny do uprawy zbóż. W tym celu przeprowadzono
badania ankietowe w 149 wybranych losowo gospodarstwach
rolnych województwa podlaskiego. Warunki glebowe obszaru
określono jako: dobre i średnie (40%), słabe (16%) i bardzo słabe (44%).
W strukturze upraw województwa podlaskiego były: zboża (74,6%),
ziemniaki (13,5%) i pozostałe (11,9%). W województwie podlaskim wyróżniono
gospodarstwa o areale: 1–2 ha (9%), 2–5 ha (16%), 5–10 ha
(29%), 10–15 ha (24%) i powyżej 15 ha (24%). Udział gospodarstw mających
ciągniki, narzędzia i maszyny w ankietowanych gospodarstwach
rolnych był zróżnicowany. Najwięcej gospodarstw posiadało ciągniki,
a najmniej – opryskiwacze przyczepiane. Oceniając wyposażenie badanych
gospodarstw w ciągniki i maszyny, stwierdzono że większość miała
podstawowe zestawy, ale wartości ich parametrów technicznych były
przypadkowe. Były to głównie: pługi, kultywatory, brony rozsiewacze, rozrzutniki,
opryskiwacze. Jedno gospodarstwo miało pług obracalny, żadne
natomiast nie miało aktywnych narzędzi uprawowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza opłacalności wybranej technologii produkcji energii elektrycznej z biomasy z użyciem ogniw paliwowych

Celem pracy było przeanalizowanie opłacalności produkcji energii elektrycznej z biomasy w instalacji technologicznej stosującej ogniwa paliwowe o mocy 3 MW, dla 10-procentowego zakresu zmian następujących czynników: ceny biomasy, ceny energii elektrycznej, kosztów wynagrodzeń i ceny zielonych certyfikatów. Uczyniono to za pomocą opracowanego modelu matematycznego kosztów i przychodów, wyrażonego równaniami matematycznymi. Do obliczeń i szczegółowych analiz ekonomicznych przyjęto dane rynkowe. Obliczono strukturę kosztów eksploatacyjnych (biomasa – 66,53%, woda – 0,00%, zakupiona energia elektryczna – 24,68%, koszty wynagrodzeń z pochodnymi – 8,79%) i przychodów instalacji (sprzedana energia elektryczna czarna – 50,75%, zielone certyfikaty – 49,25%). Obliczono względne wskaźniki dynamiki zmian dla 10-procentowej zmiany czynnika, które wyniosły odpowiednio w przypadku: ceny biomasy – 6,65%, ceny zakupionej energii elektrycznej – 2,53%, kosztów wynagrodzeń z pochodnymi – 0,93%, ceny sprzedanej energii elektrycznej czarnej – 5,08% i ceny sprzedanych zielonych certyfikatów – 4,92%. Na podstawie przeprowadzonych obliczeń stwierdzono, że należałoby prowadzić dalsze prace nad: udoskonaleniem analizowanej technologii, w celu obniżenia jej kosztów inwestycyjnych, obniżeniem kosztów pozyskiwania biomasy w wyniku ulepszenia technologii jej produkcji lub optymalizacji łańcucha logistycznego dostaw, a także uregulowaniami prawnymi, które zmniejszyłyby ryzyko spadku cen zielonych certyfikatów.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Programy komputerowe stosowane w zarządzaniu gospodarstwem rolnym w powiecie łomżyńskim

Współczesne czasy charakteryzują się bardzo szybkim rozwojem technologii, których wykorzystanie znacznie ułatwia funkcjonowanie społeczeństwa. Informatyzacja coraz częściej wykorzystywana jest także w rolnictwie. Istnieje coraz więcej programów przeznaczonych dla gospodarstw rolnych. Badania ankietowe przeprowadzone w powiecie łomżyńskim w 2017 r. miały na celu wykazanie znajomości i wykorzystania programów komputerowych wspomagających produkcję rolniczą przez właścicieli gospodarstw rolnych. Uzyskane odpowiedzi wykazały dużą znajomość programów komputerowych przez ankietowanych producentów rolnych, jednak ich małe wykorzystanie w swoich gospodarstwach. Brak stosowania ich w gospodarstwach może być spowodowany ceną, dostępnością, brakiem umiejętności obsługi oraz małą wiarą w ich skuteczność. Część rolników uważa, że nie potrzebuje specjalistycznych programów do zdobywania informacji związanych ze swoją działalnością. Zapotrzebowanie na programy wspomagające zarządzanie gospodarstwem rolnym występuje głównie w sferze tworzenia wniosków i druków oraz dobierania nawozów, czy środków ochrony w produkcji roślinnej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyposażenie techniczne badanych gospodarstw rodzinnych

W pracy przedstawiono wyniki analiz techniczno-ekonomicznych wyposażenia i wykorzystania ciągników oraz pozostałych środków trwałych mechanizacji i energetyzacji w 53 wybranych gospodarstwach rodzinnych badanych w 2009 i 2010 r. Gospodarstwa podzielono na 11 grup, po 5 gospodarstw w grupach od I do IX i po 4 gospodarstwa w grupie X i XI, uszeregowanych według: A – wzrastającej powierzchni UR i B – zwiększającej się wartości uzyskiwanej nadwyżki bezpośredniej. Średnia powierzchnia badanych obiektów wynosiła w 2009 r. 44,23 ha UR, a w 2010 r. – 45,88 ha·UR. Liczba posiadanych ciągników wynosiła łącznie 157 szt. w 2009 r. i 159 szt. w 2010 r. Wraz ze zwiększaniem się powierzchni gospodarstwa i zwiększaniem się wartości nadwyżki bezpośredniej
zmienia się struktura posiadanych i wykorzystywanych ciągników na korzyść ciągników
większych klas mocy i na korzyść zwiększającego się średniego rocznego wykorzystania w
granicach 209-569 cnh·szt.-1. Średnia moc ciągnika wynosiła 48,3 kW w 2009 r. i 49,1 kW w
2010 r. Liczba samochodów zwiększyła się z 59 szt. w 2009 r. do 60 szt. w 2010 r., a liczba kombajnów zbożowych z 34 do 36 szt. Średnia wartość odtworzeniowa środków technicznych wynosiła w 2010 r. 1014,8 tys. zł·gosp.-1 UR, czyli średnio 22,12 tys. zł·ha-1 UR. Wyniki badań wyposażenia i wykorzystania środków technicznych w badanych gospodarstwach mogą być wykorzystywane do aktualizacji wskaźników eksploatacyjno-ekonomicznych systemu maszyn rolniczych oraz sporządzania ekspertyz planistyczno-prognostycznych modernizacji rolnictwa i techniki rolniczej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modelowanie wpływu zmian głębokości orki na ładunek azotu w wodach powierzchniowych

Wobec niewielkich zasobów wód w Polsce ochrona ich jakości jest ważnym zagadnieniem. Do zwiększenia ilości azotu w wodach w największym stopniu przyczynia się działalność rolnicza. Wpływ poszczególnych działań na ilość uwalnianego do wód powierzchniowych azotu można badać, wykorzystując modele komputerowe. W badaniach wykorzystano model SWAT (Soil and Water Assessment Tool), do oceny wpływu zmian głębokości orki na ładunek azotu w cieku. Badania przeprowadzono na zlewni górnej Zgłowiączki w centralnej Polsce. Model zasilono danymi o glebach, pogodzie, użytkowaniu ziemi, ukształtowaniu terenu oraz rodzaju i terminach zabiegów agrotechnicznych. Następnie został on skalibrowany i zwalidowany. W uzyskanym modelu przetestowano trzy scenariusze ze spłyconą orką (22, 20 oraz 17 cm). W wyniku badań stwierdzono brak lub bardzo niewielki wpływ głębokości orki na ilość azotu w punkcie zamykającym zlewnię testową.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo