rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena wartosci odzywczej i wypelnieniowej kiszonki z traw podsuszonych i kiszonki z kukurydzy

Kiszonka z traw podsuszonych i kiszonka z kukurydzy pod względem składu chemicznego odpowiadały wymaganiom wysoko produkcyjnych przeżuwaczy. Wartość wypełnieniowa kiszonki z traw wynosiła 1,27, a kiszonki z kukurydzy 1,56 JWO/kg s.m. Większa wartość wypełnieniowa kiszonki z kukurydzy, również w porównaniu do danych INRA (1988) mogła być wynikiem jej niedokładnego pocięcia. Po zastosowaniu dodatku paszy treściwej wartość wypełnieniowa badanych pasz pozornie zwiększyła się.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc ekonomiczna inwestycji punktu uslug mechanicznych

W dobie restrukturyzacji rolnictwa polskiego, przy stosunkowo niewielkiej dynamice przekształceń agrarnych konieczne jest propagowanie wszelkich form usług mechanizacyjnych. W niniejszej pracy przedstawiono szkic projektu punktu usług mechanizacyjnych. Szczegółowej analizie poddano wykorzystanie i koszty eksploatacji maszyn oraz ceny usług mechanizacyjnych. W oparciu o przewidywany zysk bilansowy przedsiębiorstwa określono efektywność ekonomiczną przedsięwzięcia. W tym celu zysk przedsiębiorstwa porównano z zyskiem kapitału, podlegającego oprocentowaniu lokat bankowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena stanu pszczolowatych [Hynenoptera, Apoidea] oblatujacych koniczyne czerwona [Trifolium pratense L.] w okolicy Ostrody

Badania nad owadami zapylającymi koniczynę czerwoną Trifolium pratense L. przeprowadzono w latach 2002-2004 w Stacji Doświadczalnej w Bałcynach. Celem ich było ustalenie obsady zapylaczy czynnika warunkującego plonowanie koniczyny. Zespól pszczołowatych stanowiły dominujące liczebnościowo trzmiele Bombus LATR., nielicznie występująca pszczoła miodna Apis mellifera L. oraz sporadycznie pojawiające się pszczoły samotnie żyjące z rodzaju Andrena. Obserwacje wykazały zróżnicowane zagęszczenie zapylaczy w latach badań. Zespół trzmieli stanowiło 7 gatunków. W pierwszych dwu latach dominował Bombus terrestris L., w trzecim roku B. lapidarius L. Obsada zapylaczy w 2002 i 2003 roku zdecydowanie przewyższała liczebność gwarantującą ekonomiczną opłacalności uprawy koniczyny, natomiast w 2004 roku była zbyt niska. Koniczyna czerwona stanowiła ważne ogniwo w łańcuchu pokarmowym trzmieli Bombus LATR.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena tolerancyjności materiałów hodowlanych pszenżyta jarego na toksyczne działanie jonów glinu

Badano wpływ jonów glinu w koncentacjach 0 (kontrola), 10, 20, 60 ppm, w środowisku zakwaszonym (pH 4,2) na kiełkowanie nasion i wzrost korzeni siewek 19 mieszańców F₄ i F₅ otrzymanych przez krzyżowanie Triticum durum (LGR 1359/18, odmiana Helidur, odmiana Orjaune) z Triticale (odmiany: Wanad, Kargo, Migo), Triticum aestivum (odmiany: Banti, Helia) z Triticale (odmiany: Wanad, Kargo, Migo) i Secale cereale (odmiany: Abago, Bajtos). Nasiona kiełkowano na bibule, w szalkach Petriego uzupełnionych roztworem wodnym glinu. Określono procent skiełkowanych nasion oraz długość systemu korzeniowego, koleoptyli i liści. Na tej podstawie obliczono indeks tolerancji glinu (IT) według zmodyfikowanego testu Wilkinsa (1978). Najmniej tolerancyjne na glin były: pszenica jara odmiana Jasna i pszenżyto odmiany Kargo. Najwyższą tolerancyjnością charakteryzowały się siewki mieszańców: (Wanad x Helidur) x Wanad, (Kargo x Oijaune) x Wanad, (Kargo x Helidur) x Wanad, (Banti x Bajtos) x Migo, (Banti x Bajtos) x Wanad, (Migo x Helia) x Wanad oraz (Wanad x Helia) x Wanad.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie formy chemicznej nawozu potasowego na relacje ilosciowe miedzy wybranymi pierwiastkami w biomasie kukurydzy uprawianej na glebie o podwyzszonej zawartosci kadmu

Podstawowym celem przeprowadzonych badań było porównanie następczego wpływu obornika i komunalnych osadów ściekowych, zastosowanych pod przedplon, na skład chemiczny i plonowanie gorczycy białej w warunkach doświadczenia przeprowadzonego w dużych pojemnikach plastikowych umożliwiających zbieranie wody przesiąkającej przez glebę. Pojemniki napełniono materiałem glebowym pochodzącym z pola ornego, który w wierzchniej warstwie był utworem kwaśnym o składzie granulometrycznym gliny lekkiej. Dawka nawozów została ustalona na podstawie zawartości w nich azotu i odpowiadała około 20 t s.m. użytego obornika na 1 ha.
Nawozami, które najkorzystniej wpływały na wielkość plonu gorczycy, okazały się osad ściekowy z Niepołomic, a następnie osad ściekowy z Krzeszowic. Również zawartość i pobranie większości makroelementów przez rośliny z tych obiektów było większe w porównaniu do roślin nawożonych obornikiem lub samymi nawozami mineralnymi. Użyta w doświadczeniu gorczyca okazała się rośliną podatną na kumulację niektórych metali ciężkich, gdyż w plonach ze wszystkich obiektów stwierdzono znaczące zawartości kadmu i cynku. Obiektem na którym odnotowano największe ilości tych metali był wariant z nawożeniem osadem ściekowym z Niepołomic.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nastepcze oddzialywanie zmianowania tradycyjnego i monokultury na stan fitosanitarny gleby pod uprawa owsa siewnego [Avena sativa L.]

Badano następcze oddziaływanie zmianowania 6-polowego i monokultury na liczebność i dynamikę rozwoju ogólnego zespołu bakterii, promieniowców, grzybów oraz aktywność dehydrogenaz w glebie i ryzosferze owsa siewnego. Na podstawie liczebności izolowanych grup mikroorganizmów określono wskaźnik (B + P)/G (stosunek liczby komórek bakterii - B i promieniowców - P do liczby grzybów - G), świadczący o stanie fitosanitarnym badanej gleby. W wyniku badań stwierdzono, że uprawa roślin w monokulturze istotnie wpływa na spadek liczebności bakterii. Uzyskane wartości (B +P)/G wskazują na utrzymujący się gorszy stan fitosanitarny gleby po monokulturze żyta w porównaniu z wartościami tego wskaźnika w glebie po uprawie żyta w zmianowaniu. Również aktywność dehydrogenaz była mniejsza w próbkach gleby pobranej z poletek po uprawie żyta w monokulturze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany niektorych wskaznikow zyznosci gleby lakowej pod wplywem nawozenia gnojowica

Na podstawie pięciletniego doświadczenia na łące, którą nawożono zróżnicowanymi dawkami nawozów mineralnych i różnymi dawkami gnojowicy badano odczyn gleby, zawartość próchnicy i przyswajalnych form fosforu, potasu i magnezu, a także azotu łatwo hydrolizującego. Ponadto badano następczy wpływ tych nawozów w trzecim roku po zakończeniu nawożenia. Uzyskane wyniki wskazują na dodatnie działanie gnojowicy na wyżej wymienione wskaźniki. Oddziaływanie gnojowicy uzależnione było od wysokości jej dawek. Podobne zależności zanotowano w obiektach z nawozami mineralnymi. Nie stwierdzono następczego oddziaływania gnojowicy i nawozów mineralnych na omawiane wskaźniki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mikroelementy w runi zdegradowanych lak na glebach torfowo-murszowych

Prowadzono badania na obiekcie łąkarskim „Mechowe Grądy” (około 550 ha), będącym jednym z wielu odłogowanych torfowisk na Pojezierzu Mazurskim. Na zdegradowanych glebach torfowo-murszowych, niezależnie od stopnia ich zmurszenia i wydzielonego typu florystycznego runi, nie stwierdzono wyraźnych różnic w zawartości miedzi, manganu, żelaza i cynku w roślinności łąkowej. Otrzymane ilości badanych mikropierwiastków, z wyjątkiem miedzi, kształtowały się w granicach norm żywieniowych. Niekorzystnie natomiast kształtowały się w wydzielonych typach florystycznych runi proporcje Fe : Mn.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zróżnicowanie cech morfologicznych wybranych obiektów pomidora

Kolekcja zasobów genowych z rodzaju Lycopersicon obejmuje 947 obiektów. W kolekcji roboczej jest prowadzona ocena cech ilościowych i jakościowych obiektów pomidora z banku genów. Każdego roku wybrana liczba obiektów jest waloryzowana pod względem 42 cech morfologicznych i użytkowych, zgodnie z klasyfikatorem cech IPGRI. Badane cechy obejmują 10 cech dotyczących rośliny i 32 cechy owoców. Zaprezentowano wyniki dotyczące 25 wybranych obiektów pomidora pochodzących z: Bułgarii, Czech, Wielkiej Brytanii, Francji, Rosji, USA i Polski. Oceniano między innymi takie cechy owoców jak: wielkość, kształt, twardość, barwę owoców, intensywność zielonej piętki, żebrowanie, łatwość usuwania szypułki, przekrój owocu, grubość perykarpu, liczbę komór nasiennych, obecność pustych przestrzeni, jak również typ wzrostu i wrażliwość na choroby. Badane obiekty charakteryzowały się dużą zmiennością badanych cech. Poszczególne obiekty mogą być wykorzystane jako wartościowy materiał w hodowli nowych odmian do świeżej konsumpcji, jak i do przetwórstwa. Zasoby genowe pomidora pochodzące z różnych regionów, dostarczające unikalnych cech (cherry type, owoce o żółtym lub malinowym zabarwieniu, o sercowatym kształcie, rośliny karłowe zwarte, itp.), mogą poszerzać asortyment odmian dla amatorskiej produkcji. Zadaniem kolekcji jest zabezpieczenie przed zaginięciem zasobów genowych, jak również ma ona służyć jako źródło zmienności genetycznej. W oparciu o przeprowadzone obserwacje wybrano szereg obiektów do prac hodowlanych i innych badań (np. jako źródło wczesności, twardych owoców, owoce o grubym perykarpie, o intensywnej barwie zewnętrznej i wewnętrznej, tolerancji na Phytophtora infestans, itp.).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Hodowla roślin w spółkach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa - stan obecny i perspektywy

Przedstawiono analizę organizacji, osiągnięć i sytuacji finansowej hodowli roślin w spółkach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Wykazano, że hodowla najważniejszych gatunków roślin powinna być kontynuowana w polskich firmach hodowlanych, chociaż obecnie wymaga to wsparcia finansowego ze strony państwa. Taka pomoc będzie konieczna jeszcze przez 2-3 lata po akcesji do Unii Europejskiej. Oczekuje się, że instytucje badawcze związane z hodowlą roślin będą udostępniać wyniki swych prac wszystkim zainteresowanym hodowcom; same nie powinny zajmować się praktyczną hodowlą. Konieczna będzie prywatyzacja wszystkich spółek hodowlanych AWRSP, w pierwszej kolejności tych, które hodują rośliny ogrodnicze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena odporności wyselekcjonowanych in vitro genotypów kostrzewy łąkowej i ich potomstwa na Bipolaris sorokiniana

Celem prezentowanej pracy była ocena odporności na Bipolaris sorokiniana (Sacc.) Shoem. potomstwa regenerantów uzyskanych z tkanki kalusowej kostrzewy łąkowej, selekcjonowanej in vitro na metabolitach tego patogena. Cztery genotypy zregenerowane z kalusów odmiany Skrzeszowicka uprawiano przez trzy lata w warunkach polowych. Każdego roku pobierano z nich liście z objawami chorobowymi. Następnie liście badano mikroskopowo pod kątem zasiedlenia ich przez zarodniki badanego grzyba. Z powyższych genotypów uzyskano potomstwo wsobne i dialleliczne. W warunkach szklarniowych poddano je sztucznej inokulacji mieszaniną grzybni i zarodników B. sorokiniana. Rośliny zregenerowane w kulturach tkankowych przez kolejne dwa lata nie wykazywały objawów porażenia tym patogenem. Dopiero w trzecim roku uprawy zanotowano występowanie konidiów B. sorokiniana na około 4% badanych liści. Wskaźniki chorobowe potomstwa wsobnego i diallelicznego, obliczane po przeprowadzonej infekcji szklarniowej, wykazały mniejszą podatność tych roślin na zakażanie w stosunku do roślin kontrolnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ jasmonianu metylu na produkcję etylenu i aktywność oksydazy ACC w mechanicznie uszkodzonych organach Hippeastrum x hybr. hort.

Badano wpływ jasmonianu metylu na produkcję etylenu i aktywność oksydazy ACC in vivo w mechanicznie uszkodzonych liściach, płatkach okwiatu i łodydze Hippeastrum x hybr. hort. ‘Red Lion’. Poszczególne organy pocięto na dwumilimetrowe skrawki i traktowano JA-Me w stężeniach 0,2, 1, 10, 100 i 500 mg·dm⁻³. Równocześnie część pociętych organów umieszczano w mieszaninie JA- Me (o wyżej wymienionych stężeniach) z roztworem ACC o stężeniu 1 mmol·dm⁻³. Po 2 i 24 godzinach inkubacji w szczelnie zamkniętych probówkach wykonano pomiary produkcji etylenu i aktywności oksydazy ACC. Aktywność oksydazy ACC była również mierzona w poszczególnych organach umieszczonych na 24 godziny w JA-Me, a następnie osuszanych i traktowanych 1 mmol ACC·dm⁻³ przez kolejne 2 godziny. Produkcja etylenu w mechanicznie uszkodzonych liściach, płatkach okwiatu i łodydze kwiatostanowej zarówno po 2, jak i po 24 godzinach inkubacji nie przekraczała 2,5 nl·g⁻¹·h⁻¹. Dodanie ACC do uszkodzonych tkanek silnie stymulowało aktywność oksydazy ACC. Traktowanie uszkodzonych organów JA-Me nie wpływało na poziom produkowanego etylenu i aktywność oksydazy ACC. Można przypuszczać, że w uszkodzonych tkankach Hippeastrum x hybr. hort. biosynteza endogennego etylenu pod wpływem uszkodzenia mechanicznego, w tym aktywność oksydazy ACC, nie jest regulowana przez jasmoniany lub poziom endogennych jasmonianów jest optymalny do regulacji biosyntezy etylenu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ warunków anaerobowych na metabolizm oddychania gametoforów mchów

Rośliny lądowe są zazwyczaj organizmami aerobowymi. Okresowo może  pojawić się ograniczenie w dostępie tlenu (hipoksja) lub całkowity jego brak (anoksja). Przyczyną tych zmian jest częste zalanie wodą całych roślin lub systemu korzeniowego. Tolerancja na okresowe anareobowe warunki wiąże się z wieloma zmianami w metabolizmie komórki. Przypuszcza się, że obniżenie poziomu tlenu powodować może aktywację genów specyficznych dla hipoksji czy anoksji. Celem podjętych badań było określenie reakcji tych roślin na ograniczony dostęp tlenu spowodowany zalaniem wodą. Natężenie oddychania ciemniowego mierzono w powietrzu zawierającym 21% tlenu oraz w argonie pod nieobecność tlenu.Gametofory zalane wodą destylowaną przez pierwsze 2 dni wykazują oddychanie o 64% wyższe od tych na początku eksperymentu, gdy pomiar wykonano w atmosferze 21% tlenu. Natomiast w atmosferze argonu jest tylko o 25% wyższe. Po tym czasie następuje stopniowy spadek ilości wydzielonego CO₂,. Po 30 dniach przetrzymywania gametoforów w tych warunkach oddychanie jest tylko o , 35% niższe od wyjściowego. Dodanie jonów Ca⁺² do wody ogranicza szok spowodowany ograniczonym dostępem tlenu. Intensywność tego procesu mierzona po1 dniu w atmosferze 21% tlenu jest o 20% wyższa od wyjściowej wartości oddychania. Podobnie jak w przypadku z wodą destylowaną przedłużenie czasu ekspozycji prowadzi do spadku oddychania tak tlenowego jak i beztlenowego, które po 30 dniach jest o 41% niższe od początkowego. Zalanie gametoforów pożywką powoduje podobne zmiany jak w przetrzymywanych w wodzie z jonami wapnia. Po 30 dniach intensywność oddychania mitochondrialnego jest tylko około 20% niższa od początkowego. Umieszczenie gametoforów Polytrichum commune L. w warunkach hipoksji wywołuje stres, który nie prowadzi do drastycznych zmian w oddychaniu ciemniowym, a zdolności przetrwania tych roślin do warunków hipoksji wykazują jeszcze rośliny po 30 dniach eksperymentu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena procesu rekultywacji terenow po kopalni siarki w Jeziorku, na podstawie stanu fauny dzdzownic

Celem badań była ocena zaawansowania procesów naturalizacji terenu po kopalni siarki w Jeziórku. Oceniano ją analizując zróżnicowanie zespołu populacji dżdżownic na wybranych stanowiskach rekultywowanego terenu i porównując ze zróżnicowaniem tych bezkręgowców na obszarze pozostałości po stuletnim parku podmiejskiem na obrzeżach Rzeszowa. W przeprowadzonych badaniach wykazano, że w glebie niezdegradowanego parku średnia liczebność i biomasa Lumbricidae były znacznie wyższe (49,4 ± 29 os. i 75,439 ± 57,2 g·m⁻²) niż na badanych stanowiskach terenu po kopalni siarki (min. 1,6 ± 3,1 os. i 0,274 ± 0,584 g·m⁻²; maks. 35,3 ± 16,8 os. i 11,372 ± 4,352 g·m⁻²). Średnia liczebność i suma biomasy dżdżownic odnajdywanych na terenie pokopalnianym była zróżnicowana, zależnie od stopnia degradacji i rekultywacji terenu. Wśród dżdżownic występujących na terenie pokopalnianym odnajdywano wyłącznie dżdżownice ściółkowe i średnio kopiące, podczas gdy w glebie parku stwierdzono reprezentantów wszystkich grup ekomorfologicznych (licznie występował także gatunek L. terrestris, należący do dżdżownic głęboko kopiących).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie aktywnosci enzymatycznej w glebach na obszarach wieloletnich kolonii legowych kormoranow i fermach gesi

Badano aktywność enzymatyczną gleb znajdujących się na obszarach wieloletniego bytowania ugrupowań ptaków o odmiennych wymaganiach pokarmowych: kormoranów (kolonie w Kątach Rybackich i na „Wyspie Kormoranów” - wyspa na jez. Dobskie) oraz gęsi (fermy hodowlane w Knyszynie i Hucie Józefów). Materiał kontrolny stanowiły gleby leżące w bezpośrednim sąsiedztwie wymienionych siedlisk ptaków, ale pozostające poza zasięgiem oddziaływania ptasich ekskrementów. Celem badań była ocena skali zmian aktywności enzymatycznej środowiska glebowego pod wpływem wieloletniej depozycji ptasich odchodów. Wyniki badań wskazują na wielokierunkowe oddziaływanie odchodów ptasich na aktywność analizowanych enzymów, uzależnione zarówno od właściwości chemicznych badanych gleb, jak i od rodzaju enzymu. W glebach z obszarów lęgowych kormoranów o największej zawartości fosforu, aktywność fosfataz była wielokrotnie większa niż w glebach obiektów kontrolnych oraz wielokrotnie większa niż w glebach zajętych pod fermy gęsie. Stymulacja aktywności enzymatycznej obserwowana w przypadku większości terenów wieloletniego bytowania ugrupowań ptaków wskazuje na chemicznie indukowaną selekcję i adaptację mikroorganizmów do zanieczyszczonego środowiska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie dzialania czterech retardantow, stosowanych do moczenia cebul, na tulipany uprawiane w doniczkach

W uprawie doniczkowej tulipanów badano wpływ retardantów: chloromekwatu, stosowanego w postaci preparatu Cycocel 460 SL - w stężeniu 230, 460 i 920 mg·dm⁻³; daminozydu - w postaci B-Nine 85 SP - w stężeniu 4250, 8500 i 7000 mg·dm⁻³; flurprimidolu - w postaci Topflor 015 SL - w stężeniu 7,5, 15 i 30 mg·dm⁻³; paklobutrazolu - jako Bonzi SC - w stężeniu 4, 8 i 16 mg·dm⁻³. Tulipany czterech odmian: ’Candela’, ’Madame Lafeber’, ’Blue Parrot’ i ’Gordon Cooper’, pędzono metodą tradycyjną w terminie późnym. Retardanty stosowano poprzez moczenie w ich roztworze cebul bezpośrednio przed sadzeniem do doniczek. Odmiany tulipanów reagowały niejednakowo na retardanty oraz stężenia, w jakich je stosowano. Topflor 015 SL, w stężeniu 0,1% i 0,2% (15 i 30 mg·dm⁻³) wpłynął silnie skarlająco na wszystkie odmiany i tulipany nim potraktowane. W fazie generatywnej były niższe, wyrównane oraz miały większą wartość dekoracyjną niż rośliny kontrolne. Cycocel 460 SL i B-Nine 85 SP wpłynęły raczej stymulująco na wzrost roślin. Retardanty nie wpłynęły na termin kwitnienia, spowodowały przyrost plonu cebul tulipanów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie niektorych wlasciwosci plonotworczych podlozy ogrodniczych w swietle aktualnych badan

W pracy przedstawiono, zebrane na podstawie przeglądu dostępnej literatury, wyniki badań wpływu warunków środowiskowych różnych podłoży ogrodniczych na wielkość i jakość plonu niektórych roślin szklarniowych. Porównano zawartość składników mineralnych owoców pomidorów rosnących w podłożu naturalnym i przepływającej pożywce. W formie syntetycznej przedstawiono zalecany skład pożywki dla różnych roślin szklarniowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Genetyczne i chemiczne zróżnicowanie kilku odmian skorzonery (Scorzonera hispanica L.)

Przedmiotem badań było siedem odmian skorzonery (Scorzonera hispanica L.), a mianowicie Einjährige Riesen, Meres, Prodola, Lange Jan, Maxima, Westlandia i Duplex. Zanalizowano tożsamość genetyczną tych odmian metodą PCR i stwierdzono ich odrębność. Zbadano wartość odżywczą korzeni oznaczając zawartość potasu, żelaza i magnezu, sumę polifenolokwasów oraz ich skład jakościowy metodą chromatografii gazowej. Badane odmiany skorzonery są bogatym źródłem potasu, żelaza i magnezu. Zawartość potasu wahała się od 344,7 mg% do 412,3 mg%, zawartość żelaza od 22,47 mg·kg⁻¹ do 43,3 mg·kg⁻¹, a zawartość magnezu od 0,11 mg% do 0,14 mg%. Korzenie badanych odmian różniły się istotnie zarówno ogólną zawartością polifenolokwasów, jak i ich składem jakościowym, a wśród zidentyfikowanych składników stwierdzono wiele podnoszących właściwości lecznicze skorzonery. Największa różnorodność związków fenolowych charakteryzowała holenderską odmianę Maxima.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka zalesień gruntów porolnych w powiatach podregionu koszalińskiego

Badania miały na celu poznanie czynników kształtujących wielkość planowanych i zrealizowanych zalesień w podregionie koszalińskim w latach 2002-2003.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc azotanow [V] w bulwach ziemniaka w zaleznosci od sposobow uprawy roli i herbicydow

Określono wpływ herbicydów zalecanych do odchwaszczania upraw ziemniaka i sposobów uprawy roli na zawartość azotanów w bulwach odmiany Wiking. Uzyskane wyniki wykazały, że poziom azotanów zależał istotnie tylko od warunków pogodowych panujących w okresach wegetacji.
Stwierdzono zmniejszenie zawartości azotanów w bulwach poddanych obróbce wstępnej (po obraniu) od 33,9 do 36,9% w porównaniu do poziomu przed obraniem bulw.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wieloletniego nawozenia azotowo-potasowego na zmiany zawartosci przyswajalnego potasu i jego bilans

Badania wieloletnie (19 lat) przeprowadzono w oparciu o dwa doświadczenia statyczne. Stosowano różne zmianowanie roślin oraz zróżnicowane nawożenie azotowo-potasowe. Pomimo początkowo wysokiej zasobności gleby w potas, uzyskano wysoką efektywność i produktywność nawożenia potasem.
Zmiany zawartości przyswajalnych form potasu w glebie były silnie związane z ujemnym saldem bilansowym tego składnika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo