rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Polska wieś a Wspólna Polityka Rolna w UE

Na tle innych państw Unii Europejskiej Polska jest krajem, w którym wieś
odgrywa szczególną rolę. Na wsi mieszka 38,1% ludności, a obszary wiejskie stanowią
93,4% powierzchni kraju. Zatrudnieni w rolnictwie stanowią ponad 20%
ogółem pracujących, a więc kilkakrotnie więcej niż w UE. Jednocześnie gospodarstwa
rolne są znacznie mniejsze niż w „starych’’ krajach członkowskich.
W artykule przedstawiono rys historyczny Wspólnej Polityki Rolnej Unii
Europejskiej. Omówiono zakres reform WPR oraz ich wpływ na kształtowanie polityki
rolnej w Polsce. Podano źródła i wysokość kosztów dotacji do rolnictwa.
Przealizowano programy pomocowe dla gospodarstw rolnych. Przybliżono problematykę
scalania gruntów, porównując ją z kompleksowymi urządzeniami terenów
wiejskich w krajach unijnych. Rozważania oparto na analizie najnowszych
dokumentów i artykułów dotyczących ww. zagadnień.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stan gospodarki wodno-ściekowej w Polsce w aspekcie wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej

Celem artykułu jest przedstawienie zmian jakie zaszły w gospodarce wodnej
i ściekowej w kraju w okresie przed i w trakcie wdrażania RDW. Podstawą
analizy były dane z roczników statystycznych GUS – Ochrona Środowiska oraz
raportów z wdrażania Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych.
Całkowita ilość oczyszczanych ścieków w Polsce wzrosła o około 37,9%
w wieloleciu 1980–2007, natomiast aż o 83,4% zmniejszyła się ilość ścieków nieoczyszczonych
odprowadzanych do środowiska. Obserwuje się przy tym tendencje
do wzrostu ilości ścieków oczyszczanych w wysokosprawnych technologiach.
Bezpośrednim przejawem poprawy sytuacji w zakresie oczyszczania ścieków jest
tendencja do zmniejszania się ładunków BZT5, zawiesiny ogólnej, azotu ogólnego
i fosforu ogólnego w ściekach odprowadzanych do wód lub do ziemi. Tendencja ta
jest zwłaszcza widoczna w przypadku dwóch pierwszych wskaźników. W związku
z wprowadzaniem Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków od 1990 roku widoczny
jest wyraźny przyrost ludności miast korzystających z oczyszczalni ścieków.
Występują niestety dysproporcje w zakresie liczby mieszkańców miast i wsi
korzystających z kanalizacji i oczyszczalni ścieków. Na koniec 2006 r. około 85%
ludności miast korzystała z kanalizacji i oczyszczalni ścieków, natomiast na wsi
wartość ta nie przekroczyła 25%. W obszarach wiejskich obserwuje się dużą dynamikę
rozwoju systemów sanitarnych, bowiem przeciętnie każdego roku przyrasta
około 1,3% ludności korzystającej z sieci kanalizacyjnej i 1,8% z oczyszczalni
ścieków.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problematyka funkcjonowania ewidencji gruntów i budynków z punktu widzenia organu ją prowadzącego

Praca urzędów jest powszechnie znana, jednak panują o niej opinie, mniej
lub bardziej pochlebne i nie ma znaczenia czy przedmiotem omówienia są urzędy
gmin czy starostwa powiatowe. Na tychże jednostkach oraz na powiatowych
ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, od czasu prowadzenia reformy
administracyjnej kraju w 1999 roku, spoczął obowiązek prowadzenia ewidencji
gruntów i budynków. Stąd w niniejszym artykule zostały poruszone wybrane
aspekty pracy urzędu, ze szczególnym uwzględnieniem działań w ewidencji
gruntów i budynków przez organ ją prowadzący. Opisany również został problem
składanych wniosków o dokonanie aktualizacji ewidencji od strony ich kompletności, braków formalnych, czy zasadnych dokumentów stanowiących podstawę
wprowadzania tych zmian. Ponadto język pism urzędowych oraz aktów prawnych,
w oparciu o które organy administracyjne działają, jawi się niejasnym komunikatorem
ze stroną. Kolejną kwestią wartą uwagi jest komunikacja urzędu z interesantem,
która odbywa się głównie w formie tradycyjnej, czyli papierowej korespondencji
pocztowej. Poruszane zagadnienia posiadają odniesienie do zapisów
kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi fundament pracy urzędów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na te prowadzące ewidencję gruntów
i budynków. Te z kolei działają w oparciu o prawo geodezyjne i rozporządzenia
w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Niedobory opadów atmosferycznych w uprawie kapusty głowiastej białej i marchwi w rejonie Bydgoszczy w latach 1981-2010

Celem badań była ocena poziomu niedoborów opadów atmosferycznych
we wczesnej i późnej uprawie kapusty głowiastej białej i marchwi, w latach 1981-2010 w rejonie Bydgoszczy. W pracy wykorzystano wyniki standardowych pomiarów
meteorologicznych, prowadzonych w stacji badawczej Wydziału Rolnictwa
i Biotechnologii UTP Bydgoszcz w Mochełku. Opady optymalne dla gleb
średnich obliczono według wskaźników Klatta, a wielkość niedoborów opadów
w kolejnych miesiącach uprawy i w okresach krytycznych pod względem zaopatrzenia
w wodę obliczono z różnicy między opadami rzeczywistymi, a optymalnymi.
Określono też linie trendu niedoborów opadów w badanym okresie.
Badania nie wykazały istotnych zmian w przebiegu średnich temperatur
powietrza i sum opadów atmosferycznych okresu wegetacji (IV-IX). Wykazano
niedobory opadów w całym okresie wegetacji i w okresach krytycznych badanych
roślin, które potwierdzają konieczność stosowania nawodnień w uprawie kapusty
i marchwi. Niedobory opadów w latach 1981-2010 nie wykazywały tendencji
wzrostowej. Większe ryzyko klimatyczne uprawy, ze względu na niedobory opadów
wykazano w uprawie badanych gatunków na zbiór późny.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Miejscowe planowanie przestrzenne na przykładzie Krakowa

Miejscowe planowanie przestrzenne realizowane jest na poziomie samorządu gminnego poprzez sporządzenie opracowań planistycznych: studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe dokumenty stanowią podstawę wydawania tzw. decyzji lokalizacyjnych: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Praca ma na celu ukazanie sytuacji planistycznej Krakowa po roku 2003 r., w którym zaczęła obowiązywać nowa ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Analizie poddano odsetek powierzchni objętych planami miejscowymi, udział planów sporządzonych na podstawie ustawy z 1994 r. oraz z 2003 r., średni koszt sporządzenia 1 ha planu, jak również statystyki dotyczące wydawanych pozytywnych decyzji lokalizacyjnych. Podstawę analiz stanowiły dane Głównego Urzędu Statystycznego pochodzące z badań „PP-1 Planowanie przestrzenne w gminie" przeprowadzonych w latach 2004-2010. Do badań przyjęto raporty o stanie miasta Krakowa z lat 2003-2009 „Kraków w liczbach 2010", jak również informacje Biura Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Krakowa oraz Biuletynu Informacji Publicznej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena zmian warunków hydrodynamicznych na uregulowanym odcinku potoku Smolnik

Celem prezentowanej pracy jest ocena zmian warunków hydrodynamicznych
na odcinku potoku Smolnik, jakie zaszły w okresie 3 lat po umocnieniu lewego
brzegu narzutem kamiennym oraz gabionami prostopadłymi do koryta potoku.
W latach 2008 i 2009 wykonano serie pomiarów, każda z nich zawierała
pomiary profilu podłużnego, przekrojów poprzecznych koryta i składu granulometrycznego
materiału dennego. Wyniki tych prac wykorzystano do obliczenia
wielkości hydrodynamicznych, takich jak: średnia prędkość, moc strumienia, naprężenia
styczne i intensywność transportu rumowiska wleczonego przy zastosowaniu
równania Bagnolda. Można było stwierdzić, że prace regulacyjne spełniły
swoje zadania i erozja boczna została zahamowana. Lokalnie wystąpiło nasilenie
erozji wgłębnej. Analiza zmian w profilu podłużnym potoku oraz przebieg zmian
składu granulometrycznego rumowiska wykazały, że po 2 latach od wykonania
prac regulacyjnych pojawiła się tendencja na badanym odcinku do powrotu do
wcześniejszych warunków hydrodynamicznych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiana warunków hydraulicznych wzdłuż uregulowanego odcinka potoku Cedron w Beskidzie Średnim

W pracy przedstawiono skutki zabudowy hydrotechnicznej potoku i jej
wpływ na zmianę wybranych parametrów hydraulicznych koryta. Reżim przepływu
w korytach jest charakteryzowany przez rozkład prędkości wody w pionach
hydrometrycznych, wartość naprężeń stycznych na dno, wartość mocy strumienia
oraz wartość mocy jednostkowej strumienia. Założono sześć przekrojów poprzecznych
na potoku Cedron w Beskidzie Średnim, w których zostały wykonane
pomiary prędkości na kilku głębokościach nad dnem przed i po regulacji, a następnie
obliczono naprężenia styczne na dnie cieku, całkowite i jednostkowe moce
strumienia i przeprowadzono analizę obliczonych parametrów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza wykorzystania wody przez wiśnię, w różnych warunkach wodnych i nawozowych

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2003 i 2005 w Stacji Doświadczalnej Lipnik k/Stargardu Szczecińskiego, na glebie brunatnej kwaśnej. Gleba ta zaliczana jest do IVb klasy bonitacyjnej, kompleksu żytniego dobrego, 
a pod względem uprawy do gleb lekkich o małej retencji wody użytecznej. Oceniano wykorzystanie wody przez wiśnię odm. 'Łutówka' uprawianą w zróżnicowanych warunkach wodnych i nawozowych. Doświadczenie założono metodą 
losowanych podbloków w układzie zależnym (ang. split-plot), w siedmiu powtórzeniach. Przeprowadzono je na drzewach w czwartym roku po posadzeniu, wchodzących w trzeci rok owocowania. Między drzewami utrzymywano murawę, a w rzędach drzew - ugór herbicydowy. Czynnikiem I było nawadnianie podkoronowe (minizraszanie): O-kontrola (bez nawadniania); W-obiekty nawadniane, gdy potencjał wodny gleby obniżył się poniżej 0,01 MPa. Do nawadniania zastosowano system podkoronowy, w którym woda rozprowadzana była za pomocą minizraszaczy typu Hadar o zasięgu zraszania r-1m. Czynnikiem II było nawożenie mineralne, 0 NPK - kontrola (bez nawożenia), 2 NPK - 260 kg NPK•ha-1 (80+60+120). Nawozy azotowe stosowano wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji, natomiast fosforowe i potasowe jesienią zgodnie z zaleceniami agrotechnicznymi. Na podstawie ilorazu intensywności fotosyntezy do transpiracji wyznaczono fotosyntetyczny współczynnik wykorzystania wody (WUE) i chwilowy fotosyntetyczny współczynnik wykorzystania wody (WUEI). Na wzrost aktywności fotosyntetycznej, transpiracji oraz przewodność szparkową miały wpływ oba zastosowane zabiegi agrotechniczne. Zarówno współczynnik (WUE) jaki i (WUEI) zależały od zastosowanego nawadniania, nawożenia oraz warunków meteorologicznych panujących w okresie badawczym.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Porównanie i ocena kompletności danych o użytkach ekologicznych w wybranych rejestrach na przykładzie powiatu koszalińskiego i miasta Koszalin

Przedmiotem artykułu są użytki ekologiczne i dane o nich zawarte
w oficjalnych rejestrach. Porównując zestawienia łącznych powierzchni
użytków ekologicznych według stanu z Ewidencji Gruntów i Budynków
(EGiB) na dzień 1.01.2012, w województwie zachodniopomorskim i zestawienia
dotyczące różnych form ochrony przyrody, zawartych w tych
samych opracowaniach statystycznych, zauważamy znaczne rozbieżności.
Te pierwsze wskazują na powierzchnię 4 328 ha, w tych drugich
podano zaś 6 424 ha. W pracy postanowiono, między innymi, sprawdzić
czy podobne rozbieżności występują na obszarze powiatu koszalińskiego
i miasta Koszalin.
Celem badań, których wyniki prezentowane są w pracy, było wykazanie
i ocena rozbieżności pomiędzy różnymi rejestrami na poziomie
lokalnym zawierającymi zestawienia ilościowe i powierzchniowe użytków
ekologicznych. Podstawowymi źródłami informacji wykorzystanymi do
analizy był rejestr prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska (RDOŚ) oraz Ewidencja Gruntów i Budynków (EGiB).
Obiekt, który objęto badaniami to obszar powiatu koszalińskiego i miasta
Koszalin. Do badań przyjęto dane według stanu na dzień 1.10.2013.W badaniach zastosowano technikę analizy ilościowej i jakościowej dokumentów
(danych z rejestrów) oraz analizę opisową.
W wyniku przeprowadzonych analiz wskazano braki i różnice
występujące w obu rejestrach oraz dokonano oszacowania ilości i powierzchni
użytków ekologicznych niewykazanych w EGiB. Stwierdzono,
iż dla obszaru powiatu koszalińskiego i miasta Koszalin w EGiB
nie wykazano użytków ekologicznych od 3% do nawet 7% ich powierzchni
faktycznej. Wskazano na konieczność uzupełnienia i weryfikacji
danych w obu rejestrach oraz możliwości wykorzystania szczegółowych
danych z EGiB o użytkach ekologicznych do ocen i analiz.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Badanie efektywności produkcji biogazu z frakcji organicznej odpadów komunalnych zmieszanej z biomasą pochodzenia rolniczego

Głównym problemem cywilizacyjnym XXI wieku jest gwałtowny wzrost odpadów i zanieczyszczeń przyczyniających się do degradacji środowiska naturalnego. Już w XX wieku daje się zauważyć wzrost ilości odpadów komunalnych i pochodzących z przemysłu rolno-spożywczego . Ich skład chemiczny stwarza optymalne warunki do rozwoju mikroorganizmów. Bakterie w warunkach tlenowych i beztlenowych rozkładają związki organiczne w procesie fermentacji. W wyniku tej przemiany następuje emisja gazów (CH4, H2S, CO2, NOx) i związków azotowych, fosforowych i potasowych. Związki przedostają się do atmosfery i wód powierzchniowych, naruszają równowagę ekosystemu i powodują jego eutrofizację. Wyróżniamy różnego rodzaju fermentacje, ale fermentacja metanowa, może odgrywać szczególną rolę w odnawialnych źródłach energii i gospodarce odpadami. Po pierwsze przekształca energię zawartą w biomasie w użyteczne paliwo będące źródłem czystej energii odnawialnej niewpływającej negatywnie na środowisko. Biogaz może być spalany w kotle w celu uzyskania energii cieplnej wykorzystanej do ogrzewania pomieszczeń, lub w silniku gazowym napędzającym generator prądu. Warto zauważyć, że ta metoda należy do pożądanych metod przekształcania odpadów tj. recyklingu organicznego.W pracy przedstawiono wyniki badań wytwarzania biogazu z organicznej frakcji odpadów komunalnych w kofermentacji z masą pochodzenia rolniczego. Do zobrazowania potencjału biogazodochodowości badania przeprowadzono na sześciu miksach wsadowych gdzie w każdym występowała frakcja organiczna odpadów komunalnych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
O dokładności interpolacji wysokości geoidy (quasi-geoidy) z wykorzystaniem nowoczesnych modeli geopotenciału

W referacie omówione zostały rożne współczesne modele pola grawitacyjnego
Ziemi dla wyznaczenia dokładność interpolacji wysokości geoidy / quasi-
-geoidy dla obszaru Ukrainy. W tym celu przeprowadzono porównanie modelu
geoidy i pola grawitacyjnego Ziemi dla danych niwelacji satelitarnej 44 punktów
1 i 2 klasy sieci geodezyjny Ukrainy.
Wyniki badań pokazały, ze model EGMO8 jest najdokładniejszym modelem
ze wszystkich istniejących modeli geopotencjału dla obszaru Ukrainy. Dokładne
wysokości quasi-geoidy charakteryzuje sie na poziomie ± 10 cm.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Osadnik gnilny – podstawowy element przydomowej oczyszczalni ścieków

Właściwa gospodarka ściekowa na terenach wiejskich jest zagadnieniem trudnym, zwłaszcza, iż w dalszym ciągu widoczna jest dysproporcja pomiędzy stopniem zwodociągowania a skanalizowania gmin. Z roku na rok długość sieci kanalizacyjnej zwiększa się, co świadczy o podejmowaniu przez gminy działań mających na celu poprawę stanu sanitarnego. Zgodnie z Krajowym Programem Oczyszczania Ścieków Komunalnych [Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych 2010] jeżeli budowa kanalizacji jest nieuzasadniona, gmina powinna rozwiązać problem utylizacji ścieków we własnym zakresie. W pracy przedstawiono podstawowy obiekt przydomowej oczyszczalni ścieków (POŚ) - osadnik gnilny. Odpowiedzialny jest on przede wszystkim za mechaniczne oczyszczanie ścieków z części stałych oraz za wstępną stabilizację (beztlenową) osadów. Autorzy zwrócili uwagę na jakość ścieków doprowadzanych do zbiorników jak również odprowadzanych na kolejne stopnie oczyszczania. W pracy oprócz studiów literaturowych zawarto wyniki kilkuletnich obserwacji parametrów ścieków po mechanicznym oczyszczeniu. Podawane w literaturze skuteczności pracy kształtują się na poziomie 40,0-94,0% dla zawiesiny, 23,3 - 66,0% dla BZT5. Najniższa redukcja obserwowana była dla związków azotu i fosforu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zmiany społeczne i przeobrażenia gospodarczo-komunalne wsi w regionach metropolitarnych w latach 2000–2010 na przykładzie gminy Michałowice

W artykule skupiono się na analizie społecznych zmian i przeobrażeń gospodarczo - komunalnych w latach 2000-2010, w gminie Michałowice. W pierwszej części dokonano analizy społeczno - ekonomicznych przemian w badanej gminie. W związku z systematycznym wzrostem liczby ludności zamieszkującej tereny wiejskie województwa małopolskiego, badania rozpoczęto od przedstawienia tendencji dotyczących liczby ludności w gminie Michałowice na przestrzeni 10 lat. Następnie skupiono się na analizie dynamicznej wskaźników ekonomicznych do-tyczących bezrobocia, przyrostu naturalnego, obciążenia ekonomicznego, starości demograficznej oraz dynamiki podmiotów gospodarczych w badanej gminie. Pierwsza część artykułu zawiera również dane dotyczące podziału ludności gminy Michałowice wg płci i ekonomicznych grup wieku. Druga część pracy dotyczy zmian związanych z urbanizacją komunalną w gminie Michałowice. Odpowiedzią na wzrost liczby ludności zamieszkującej teren gminy stała się intensyfikacja ruchu budowlanego. Badanie ww. trendu oparto o analizę danych mówiących o liczbie wydawanych pozwoleń na budowę, powierzchni gminy objętej pozwoleniami na budowę oraz liczbie nowo oddanych do użytku mieszkań. W dalszej części opracowania, przy wykorzystaniu kompleksowej analizy wskaźnikowej, dokonano oceny poziomu rozwoju infrastruktury technicznej gminy 
Michałowice na tle gmin powiatu krakowskiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sezonowa dynamika występowania roztoczy (Acari) glebowych w ściółkowanej zrębkami uprawie truskawki i płacie murawy

Badania zostały przeprowadzone w Sadzie Doświadczalnym Instytutu
Ogrodnictwa w Skierniewicach w latach 2011-2012. Dynamikę występowania
roztoczy (Acari), ze szczególnym uwzględnieniem mechowców
(Oribatida), oceniano wiosną latem i jesienią w płacie murawy oraz
rzędach truskawki ściółkowanej zrębkami.
W ściółkowanej uprawie truskawki już na początku badań stwierdzono
wysoką liczebność roztoczy – 26,91 tys. osobn. · m-2. Wśród tych
pajęczaków wyraźnie dominowały mechowce (98,2%). W zrębkach zagęszczenie
roztoczy, a szczególnie mechowców, w trakcie sezonu wegetacyjnego
było bardziej wyrównane niż w płacie murawy. Zastosowana
w doświadczeniu ściółka stworzyła korzystne warunki środowiskowe dla
rozwoju większości mechowców.
Na plantacji truskawki stwierdzono występowanie 12 gatunków
mechowców, a w pobliskim płacie murawy było ich 9. W glebie płata
murawy w kolejnych terminach badań liczba gatunków tych roztoczy wahała
się od 5 do 8. W zrębkach natomiast na początku badań stwierdzono
7 taksonów, a pod koniec cyklu liczba ta wzrosła do 11. Różnice w różnorodności gatunkowej mechowców, obliczone za pomocą wskaźnika s,
pomiędzy początkiem a końcem cyklu badań były istotne statystycznie.
W ściółkowanej zrębkami uprawie truskawki, w zależności
od terminu badań dominowały następujące mechowce: Ramusella
mihelcici – 1., 2. i 4.; Tectocepheus velatus – 3. i 5. oraz Scutovertex
sculptus w 6. terminie. Gatunkiem wyraźnie dominującym
w płacie murawy (D = 41,4-75,5%) był Punctoribates punctum. Najwyższe
zagęszczenie uzyskał on wiosną 2011 r. (35,04 tys. osobn. · m-2).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ochrona dziedzictwa przyrodniczego w województwie warmińsko-mazurskim

Warmia i Mazury należą do liderów w dziedzinie jakości środowiska przyrodniczego.
Dla realizacji celów ochrony przyrody podstawowe znaczenie ma
ustanawianie form ochrony przyrody. Obszary chronione ze względu na posiadane
wartości należą do obszarów przyrodniczo cennych, stanowiących specyficzny
element potencjału środowiska przyrodniczego. Jakość tego środowiska oraz stosowanie
zasady trwałego rozwoju wymaga ciągłego myślenia o zasobach przyrody
przez pryzmat przyszłych pokoleń. Szczególną uwagę należy zwracać na zrównoważone
wykorzystanie zasobów środowiska przyrodniczego oraz edukację ekologiczną.
Celem opracowania jest przybliżenie zagadnień związanych z ochroną
przyrody w Polsce, a także wskazanie działań podjętych w woj. warmińskomazurskim
w celu ochrony dziedzictwa przyrodniczego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zagrożenia osuwiskowe a proces planowania przestrzennego na przykładzie gminy Zakliczyn

W pracy przedstawiono zagrożenia osuwiskowe występujące na terenie
gminy Zakliczyn położonej w województwie małopolskim w kontekście procesu
planowania i zagospodarowania przestrzennego. Dokonano przeglądu i analizy
dostępnych źródeł informacji o osuwiskach wykorzystywanych dla potrzeb planowania
przestrzennego. Szczególną uwagę poświęcono realizacji i dotychczasowym
dokonaniom projektu SOPO – Systemu Osłony Przeciwosuwikowej, dzięki
któremu powrócono do koncepcji ogólnokrajowych, powszechnych badań geotechnicznych.
Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono, iż jednym z najpoważniejszych
problemów planistycznych gminy Zakliczyn jest duży udział terenów
osuwiskowych w ogólnej powierzchni gminy, a co za tym idzie problem
wyznaczenia terenów pod inwestycje, w tym pod zabudowę. Za jeden
z najskuteczniejszych sposobów przeciwdziałania i minimalizowania szkód osuwiskowych
uznano właściwie prowadzony proces planowania i zagospodarowania
przestrzennego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna