rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dobór modelu i wyznaczanie parametrów kinetycznych aktywności oddechowej odpadów w trakcie procesu tlenowej biostabilizacji frakcji podsitowej odpadów komunalnych

Końcowym produktem procesu biostabizacji jest stabilizat, czyli odpad stały, który po biologicznym przetworzeniu, spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych (Dz.U. z 2012, poz. 1052). Aby określić stopień stabilizacji odpadu, (w praktyce stopień dekompozycji materii organicznej), stosuje się wskaźniki określające aktywność biologiczną. W polskim prawie przyjęto iż jednym z parametrów wskazującym na stopień stabilizacji odpadu jest aktywność respirometryczna AT4 (rozporządzenie Dz.U. z 2012, poz. 1052). Zużycie tlenu w trakcie procesu rozkładu materii organicznej zawartej w odpadach może mieć charakter równania 0-ego lub 1-ego rzędu. Odpowiednie dopasowanie modelu do reakcji jest kluczowe aby wyznaczyć poprawnie parametry kinetyczne reakcji. Z tego względu wykonano badania, których celem było sprawdzenie stopnia dopasowania 2 modeli matematycznych do krzywej zużycia tlenu dla próbek odpadów będących w różnych fazach procesu biostabilizacji oraz zaproponowanie modelu o najwyższej użyteczności. Eksperyment przeprowadzono w skali technicznej, w instalacji do biostabilizacji odpadów, gdzie stosowany jest biopreparat bakteryjny w celu obniżenia uciążliwości odorowej. Badania wykonano w dwóch wariantach z wykorzystaniem partii odpadów zaszczepionych biopreparatem i odpadów niezaszczepionych. W trakcie procesu biostabilizacji pobierano próbki odpadów w interwałach cotygodniowych. Po pobraniu, próbki odpadów transportowane były do laboratorium, gdzie tego samego dnia rozpoczynano pomiary aktywności oddechowej metodą OxiTop®. Przeprowadzone badania wykazały, iż niezależnie od czasu trwania procesu oraz zastosowania lub niezastosowania inokulacji biopreparatem modelem najlepiej opisującym kinetykę zużycia tlenu jest model I-ego rzędu. Wykazano także, iż dodatek biopreparatu spowodował podwyższenie aktywności oddechowej odpadów w pierwszych 3 tygodniach procesu biostabilizacji.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Ocena elementów składowych bilansu wodnego odwodnionego torfowiska

Potrzeba jak najlepszego wykorzystania zasobów wodnych zlewni na Lubelszczyźnie wynika z faktu zaliczenia do regionów niedoboru wody na obszarze Polski. Ponadto ten deficyt znacznie się pogłębia, gdy roczna suma opadów nie przekracza 550 mm. Poprawa zasobów wodnych siedlisk jest jednym z celów tzw. małej retencji. Celem pracy jest analiza wielkości składników bilansu wodnego w odwodnionej dolinie rzecznej mikro-zlewni torfowiska. W badaniu wykorzystano wyniki badań i obserwacji terenowych z lat 2010-2014. Zlewnia rowu K-2 znajduje się w Sosnowicy – dorzeczu Piwonii. Powierzchnia zlewni rowu wynosi 0,46 km2 i jest w 86% użytkowana jako jednokośne półnaturalne łąki. W pokrywie glebowej dominują zdegradowane gleby murszowo-torfowe (MtIIbb). 75% powierzchni stanowią siedliska pobagienne i wilgotne charakteryzujące się wysokim poziomem wody gruntowej. Przeprowadzone badania wykazują znaczący wpływ warunków meteorologicznych, a także siedliska na wielkość odpływu i zmian retencji w analizowanych latach hydrologicznych. Najwyższe wielkości odpływu miały miejsce w półroczu letnim 2009/10 roku i były związane z intensywnymi opadami deszczu w maju oraz w sierpniu i wrześniu. Wynosiły one 90 mm i były niemal trzykrotnie większe niż w zbliżonym do przeciętnego roku 2011/12. Odpływ wody składa się w równym stopniu od spływu powierzchniowego i drenaż gleby. Równowaga ta jest szczególnie prawdziwa w odniesieniu do płaskości terenu utrudnia odpływ i zmniejszoną chłonność, że szczególnie w czasie wiosennych ekscesów nie może przechowywać duże ilości wody. Obserwowane zmiany retencji były niewielkie, co wynika z wysokiego podsiąku kapilarnego gleb organicznych. Zaobserwowana w roku przeciętnym ujemna retencja świadczy o potrzebie nawadniania terenu. Badania potwierdziły dominującą rolę parowania powierzchni w bilansie wodnym. Dowodem na to jest niższych odpływów w pierwszej połowie roku w porównaniu do pierwszej połowy zimy i spadku średniej retencji. Wysokiemu parowaniu sprzyja głównie występowanie płytko położonej wody gruntowej i temperatura powietrza. Potencjalna ewapotranspiracja terenów łąkowych wystarczająco wilgoci przekracza 500 mm. Uzyskane w pracy wyniki różnią się od obliczeń wykonanych na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Wartości wskaźników dla okresu 1951-95 wynoszą: opad – 550 mm, odpływ 108 mm, parowanie – 442 mm, zmiany retencji przyjęto 0 mm. Natomiast podobne wyniki uzyskano w badaniach prowadzonych w zlewni rowu G-8, gdzie w roku normalnym odpływ wody wyniósł 102 mm, a retencja zmniejszyła się o 33 mm.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Innowacyjne rozwiązania w aspekcie ochrony środowiska w nowej generacji zaprawiarki porcjowej do ziaren zbóż

W artykule przedstawiono automatyczną, wirową zaprawiarkę porcjową, która przeznaczona jest do zaprawiania ziarna siewnego zbóż zaprawami nasiennymi proszkowymi, zawiesinowymi i płynnymi, przy czym możliwe jest sekwencyjne stosowanie kilku rodzajów zapraw nasiennych, w tym biologicznych, dzięki zastosowaniu (opcjonalnie) kilku niezależnych układów dozujących i aplikujących zaprawę w postaci płynnej lub proszkowej. W niniejszej pracy szczególny nacisk położono na system odpylania w nowej generacji zaprawiarce porcjowej przeznaczonej do ziaren zbóż. Zakłada się, że do odpylania zaprawiarki nowej generacji zastosowane będą dwa niezależne systemy. Pierwszy system odpylania zasadniczego dotyczy odpylania komory wagi i pracuje w układzie otwartym. Drugi, autonomiczny system dotyczy odpylania komory zaprawiania i pracuje w układzie zamkniętym. W pracy zamieszczono schematy, podstawy teoretyczne oraz obliczenia. Ze względu na dużą wydajność zaprawiarki 3-8 [t · h-1] jest ona przeznaczona dla średnich i dużych gospodarstw rolnych oraz zakładów nasiennych (przedsiębiorstw przygotowujących materiał siewny).

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Analiza numeryczna wypływu wody po awarii przewodu wodociągowego

W skali światowej, uszkodzenia i awarie nieodłącznie towarzyszą procesowi eksploatacji sieci wodociągowej. W ostatnich latach, minimalizacja strat wody, spowodowanych przeciekami z przewodów, stała się priorytetowym celem przedsiębiorstw zarządzającym systemami dystrybucyjnymi. Stąd też, metody i sposoby wykrywania przecieków przewodów wodociągowych uległy znacznemu rozwojowi. Jednakże, wiele z obecnie proponowanych metod jest niedostępnych dla przedsiębiorstw wodociągowych o ograniczonym budżecie. Obserwacja wypływu wody na powierzchnię terenu wzdłuż trasy wodociągu jest wciąż jedną z najprostszych i najtańszych wykorzystywanych metod. Wypływ wody na powierzchnię może nastąpić bezpośrednio po awarii lub w dużym odstępie czasu. Zdarza się również, że wypływ wody na powierzchnię nie wystąpi nigdy. Poza kosztami finansowymi, awarie przewodów wodociągowych powodują również konsekwencje społeczne, które mogą zagrażać zdrowiu, a nawet życiu, ludzi. Charakterystyka przepływu wody w gruncie jest zagadnieniem złożonym i zależy od wielu, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych, czynników. Złożoność i różnorodność transportu wody w gruncie czyni obserwacje doświadczalne tego zjawiska trudnymi, zaś wnioski wyciągane na podstawie obserwacji mogą nie mieć charakteru uniwersalnego i ogólnego. Zakres prezentowanego artykułu obejmował analizę numeryczną wypływu wody po awarii przewodu wodociągowego przeprowadzoną w programie FEFLOW v 5.3. Analizę przeprowadzono dla różnych wariantów, różnicując zarówno powierzchnię otworu, jak i jego lokalizację względem osi przewodu wodociągowego. Uzyskane wyniki zostały poddane empirycznej weryfikacji w oparciu o pomiary laboratoryjne czasu pomiędzy awarią przewodu wodociągowego, a momentem wypływu wody na powierzchnię. Wyniki przeprowadzonej analizy sugerują, że zarówno rozmiar otworu jak i jego lokalizacja względem osi przewodu, nie wpływają znacząco na czas wypływu wody na powierzchnię. Jednakże, większe wartości czasu były obserwowane dla mniejszych wielkości otworów. Po przeprowadzeniu empirycznej weryfikacji wyników symulacyjnych, zauważono, że bezpośredni związek pomiędzy zmierzonymi i obliczonymi wartościami czasu był odnotowany jedynie dla pierwszego powtórzenia eksperymentu. Należy podkreślić, że zarówno model numeryczny jak i stanowisko laboratoryjne nie odzwierciedlały rzeczywistych warunków w sposób dokładny, ze względu na niezbędne uproszczenia jakie należało przyjąć celem symulacji komputerowej lub fizycznej doświadczenia.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku
Wymiana ciepła w urządzeniach termoakustycznych : przegląd stosowanych rozwiązań

Termoakustyka to rozwijana obecnie dziedzina zajmująca się urządzeniami wykorzystującymi efekt termoakustyczny – konwersję energii cieplnej w akustyczną lub energii akustycznej w cieplną. Efekt ten wykorzystywany jest zarówno w silnikach, jak i chłodziarkach. Jednym z najważniejszych zagadnień konstrukcyjnych tych urządzeń są wymienniki ciepła. Od efektywności przekazywania ciepła zależy sprawność całego procesu zachodzącego w urządzeniu termoakustycznym. Ze względu na niewielkie rozmiary urządzenia oraz wymagania związane z propagacją fali akustycznej konstrukcja optymalnego wymiennika jest skomplikowana. W artykule została zaprezentowana problematyka wymiany ciepła w urządzeniach termoakustycznych oraz przegląd stosowanych dotychczas rozwiązań.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces wrzenia ziębnika w niskociśnieniowym adsorpcyjnym systemie trigeneracyjnym

Proces wymiany ciepła podczas wrzenia ziębnika pod niskim ciśnieniem nie jest całkowicie poznany. Do jego opisu stosuje się korelacje empiryczne. Dają one poprawne wyniki w warunkach, dla jakich je wyprowadzono. Konieczność zastosowania wody jako ziębnika w adsorpcyjnych systemach tri-generacji wymusza utrzymywanie w parowniku ciśnienia rzędu 1-1,5 kPa. Dla takich warunków wrzenia istnieje mała baza danych empirycznych opisujących proces wymiany ciepła. W artykule przedstawiono mechanizm zarodkowania pęcherzy gazowych w trakcie wrzenia, oraz wpływ niskiego ciśnienia. Pokazano obliczenia wymaganego przegrzania ścianki w zależności od ciśnienia oraz chropowatości powierzchni, następnie obliczenia te porównano z wartościami uzyskanymi w eksperymencie.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kaloryczność paliw stałych

W pracy analizowano wpływ pochodzenia oraz składu paliw stałych na ciepło spalania i wartość opałową. Stwierdzono dominujący wpływ zawartości pierwiastka węgla oraz balastu, rozumianego jako suma udziałów popiołu i tlenu, na kaloryczność paliw stałych. Porównano ciepło spalania i wartość opałową paliw i wykazano, że różnica między tymi wielkościami jest charakterystyczna dla danej grupy paliw. Zestawiono formuły pozwalające oceniać ciepło spalania paliw na podstawie ich składu pierwiastkowego oraz na podstawie zawartości części palnych i balastu. Przeprowadzono porównanie wartości uzyskanych przy pomocy tych formuł z wartościami mierzonymi i dokonano ich oceny dokładności.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Izotop przyszłości - He3

Na Ziemi występują dwa stabilne izotopy: hel-3 oraz hel-4. Pozostałymi niestabilnymi izotopami są hel-2, hel-5, hel-6, hel-7, hel-8, hel-9 i hel-10. Izotop helu, którego liczba neutronów w jądrze wynosi trzy jest powszechnie oznaczany jako He-3. Współcześnie izotop ten nie dość, że nie jest postponowany to w wielu dziedzinach fizyki i przemysłu jego występowanie ma wręcz kolosalne znaczenie. Jego implementacja jest obecna zarówno w medycynie, kriogenice, chłodnictwie jak również w fizyce. Może być adaptowany jako paliwo do przyszłościowych reaktorów termojądrowych. Jego właściwości fizyko – chemiczne pozwalają na zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłu i nauki. Niniejsza praca jest podsumowaniem dotychczasowej wiedzy na temat wykorzystania helu-3 oraz jego przyszłych aplikacji w świecie technicznym. Wiele instytucji naukowych próbuje dyskontować aktualny kryzys braku helu-3, poszukując nowych jego źródeł. W artykule poruszone zostały problemy z otrzymywaniem dotychczasowych zasobów izotopu jak i możliwych nowych potencjalnych źródeł He-3.W temperaturze pokojowej hel jest lekkim, obojętnym gazem. Jest bezwonny, bezbarwny i bez smaku. Światowy rynek odczuwa obecnie dotkliwe braki zaopatrzenia w ten izotop. 85% aktualnego na rynku He-3 wykorzystywane jest w detektorach neutronów.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Techniki pomiaru zawartości rtęci, chloru i siarki w paliwach stałych

Praca zawiera opis metodologii badań nad zawartością rtęci, chloru oraz siarki w węglach energetycznych (kamiennych i brunatnych). W artykule przedstawiono techniki laboratoryjne stosowane na potrzeby analizy pierwiastkowej, obejmujące zarówno metody instrumentalne (absorpcyjna spektrometria atomowa, elektrody jonoselektywne – wraz z opisem wykorzystywanych zjawisk), jak i nieinstrumentalne (metoda Mohra do oznaczania zawartości chloru). Zaakcentowano zasadność prowadzenia badań nad występowaniem rtęci, chloru oraz siarki w spalanych węglach oraz związane z obecnością ich związków w spalinach konsekwencje w eksploatacji kotła i urządzeń ochrony atmosfery. Artykuł wzbogacono o opis przemian rtęci (oraz jej specjacji) podczas spalania stałych paliw kopalnych oraz ich wpływ na procesy późniejszego wychwytu.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Spalanie i współspalanie osadów ściekowych z dodatkami mineralnymi w aspekcie wiązania chloru i występowania korozji chlorkowej

W pracy przedstawiono osady ściekowe z komór fermentacyjnych pochodzące z oczyszczalni ścieków, a także możliwości wykorzystania ich w energetyce. Omówiono także sposób ich wykorzystania w energetyce skupiając się na spalaniu i współspalaniu osadu z węglem w kotłach fluidalnych i rusztowych. Po omówieniu nowoczesnych instalacji oraz przebiegających w nich procesach, zwrócono uwagę na problemy związanie z użytkowaniem oraz możliwością występowania różnych niebezpieczeństw związanych ze spalaniem osadów ściekowych. Opisano zjawiska żużlowania, popielenia oraz korozji wysokotemperaturowej oraz możliwości przeciwdziałania tym zjawiskom. W części badawczej przedstawiono wyniki oznaczania zawartości chloru w osadzie ściekowym, a następnie sprawdzono skuteczność metody ograniczania jego emisji za pomocą współspalania z dodatkami mineralnymi dolomitem i kaolinem. Kaolin okazał się dużo skuteczniejszym dodatkiem mineralnym. Analiza wyników pozwoliła stwierdzić, że niebezpieczeństwa żużlowania, popielenia i korozji w przypadku współspalania osadu ściekowego z węglem są niewielkie i łatwe do ograniczenia za pomocą dodatków.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda dekompozycji lepkościowej w obliczeniach numerycznych płynów lepkich na przykładzie zmiany topologii struktur wirowych

W pracy przedstawiona została metoda dekompozycji lepkościowej. Zastosowana do równań ruchu lepkiego i nieściśliwego płynu pozwala rozbić krok czasowy na dwa podkroki. Przykład zastosowania tej metody został pokazany z wykorzystaniem metody cząstek wirowych typu „Wir w komórce”, która pozwala na dokładne badanie ewolucji wirowości i co nie mniej ważne bardzo dobrze nadaje się do wykorzystania w obliczeniach równoległych. Badania dynamiki wirowości mają podstawowe znaczenie dla badań nad turbulencją, jak również rozwiązywania zagadnień inżynierskich. W pracy przedstawione zostaną wyniki symulacji numerycznych zjawiska zmiany topologii (rekonekcji) dwóch równoległych rurek wirowych oraz zderzenia dwóch pierścieni wirowych.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przegląd obecnego stanu wiedzy z zakresu techniki infradźwiękowej i możliwości wykorzystania fal akustycznych do oczyszczania urządzeń energetycznych

Potrzeba oczyszczania powierzchni ogrzewalnych kotłów, a także wewnętrznych powierzchni innych urządzeń energetycznych wymogła poszukiwania coraz lepszych i tańszych rozwiązań technicznych pozwalających utrzymać te powierzchnie w czystości. Praktycznym rozwiązaniem okazały się urządzenia zdmuchujące nagromadzone zanieczyszczenia za pomocą fali akustycznej. Liczne rozwiązania komercyjne pracują na falach o niskiej częstotliwości, często na infradźwiękach. Fale te mają wiele zalet, m.in. rozchodzą się równomiernie we wszystkich kierunkach ze stosunkowo niewielkimi stratami, dzięki czemu działają globalnie. Do wzmacniania fali wykorzystuje się zjawisko rezonansu akustycznego. Poziom dźwięku wytwarzanego przez generator zazwyczaj przekracza 110 dB. Artykuł zawiera zwięzły przegląd zagadnień związanych z wytwarzaniem fali subakustycznej i efektywnym oczyszczaniem urządzeń, oparty o studia literaturowe. Ponadto przedstawia wyniki pomiarów laboratoryjnych prostego układu złożonego z generatora fali małej mocy i tuby rezonansowej.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przepływomierz tarczowy do ciągłego pomiaru strumieni płynów w urządzeniach przepływowych bloku energetycznego

Tematyka artykułu dotyczy ciągłych pomiarów strumieni objętości płynu w rurociągu za pomocą przepływomierza tarczowego. Dla trzech różnych tarczek wyznaczono charakterystyki przepływomierza oraz współczynniki przepływu, również w przypadku umiejscowienia przepływomierza przed i za kolanem. Dla tych dwóch miejsc zamontowania obliczono błędy pomiaru strumienia objętości w porównaniu do wzorcowego pomiaru strumienia za pomocą zwężki podwójnej.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metody wizualizacji ruchu smaru w uszczelnieniach labiryntowych

W pracy omówiono znaczenie smaru w uszczelnieniach bezstykowych oraz jego zachowanie w szczelinie uszczelnienia. Zadaniem uszczelnienia bezstykowego jest ochrona komory łożyskowej krążników taśmociągów górniczych przed wnikaniem wilgoci i zapylenia. Niestety w szczelinie wypełnionej smarem występuje zjawisko rozwarstwiania i wycieku smaru wskutek naprężeń stycznych wynikających z ruchu części obrotowej uszczelnienia i powstania nowej szczeliny co zmniejsza trwałość krążników. Celem tej pracy jest zwiększenie skuteczności uszczelniania bez zwiększania lub minimalnie zwiększając opór ruchu smaru w szczelinie uszczelnienia, a także znalezienie sposobu zapobiegania wystąpienia zjawiska rozwarstwiania i wycieku smaru. Do osiągnięcia powyższych celów przygotowano stanowisko pomiarowe do badań charakterystyki i szczelności uszczelnienia oraz konstrukcję uszczelnienia bezstykowego odśrodkowego działania. Przeprowadzono pomiary termowizyjne celem wyznaczenia rozkładu temperatury w smarze pracującego uszczelnienia. Wzrost temperatury smaru wynika z obecności naprężeń stykowych i tarcia w poszczególnych warstwach smaru. Na końcu zaprezentowano dwie metody wizualizacji ruchu smaru: metodę mikroanemometrii obrazowej oraz numeryczną analizę przepływu CFD.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Nowoczesne metody suszenia węgla brunatnego : badania własne

Węgiel brunatny stanowi jedno z podstawowych paliw w Polsce oraz w krajach, które posiadają ten surowiec. Jest to spowodowane bardzo niską ceną wydobycia oraz dobrze opanowanej technologii konwersji energii chemicznej zawartej w węglu na energię elektryczną i cieplną. Jednakże podstawowym problemem przy wykorzystywaniu węgli brunatnych w elektrowniach jest zawartość wilgoci, która w zależności od lokalnych warunków wydobycia wynosi między 40, a 60%. Podczas spalania węgla duża zwartość wilgoci wpływa między innymi na zmniejszenie wartości opałowej surowca, czas zapłonu, wydzielanie i spalanie się części lotnych, sposób formowania się mikrofrontu spalania części lotnych i teksturę pozostałości koksowej ziaren, co w konsekwencji ma decydujący wpływ na osiąganą w kotłach energetycznych sprawność [1]. Usunięcie części wilgoci z węgla brunatnego przed wprowadzeniem go do kotła przyczynia się do wzrostu sprawności energetycznej bloku. Według różnych źródeł osiągalny wzrost sprawności bloku może wynosić nawet 3-6% przy jednoczesnej redukcji ilości powstałych spalin [2, 3].

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Model hybrydowego nadprzewodzącego ekranu magnetycznego

Rozwój technik pomiarowych pola magnetycznego za pomocą superczułych sensorów wymaga stosowania technik ekranowania medycznego by zminimalizować wpływ zewnętrznych pól magnetycznych. Zastosowanie nadprzewodników wysokotemperaturowych pozwala na uzyskanie próżni magnetycznej dla stałego i niskoczęstotliwościowego zewnętrznego pola magnetycznego. Obecnie stosowane lite ekrany umożliwiają ekranowanie tylko pól magnetycznych o stosunkowo niskim natężeniu. Niniejsza praca zawiera opis modelu hybrydowego ekranu wykorzystującego dodatkowo pierścienie z powlekanej taśmy nadprzewodzącej dla zwiększenia efektywności ekranowania.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie trójzłożowej chłodziarki adsorpcyjnej

Praca omawia możliwość skonstruowania trójżłożowej chłodziarki adsorpcyjnej wykorzystującej parę roboczą woda–silikażel i pozwalającej na konwersję niskotemperaturowego ciepła (o temperaturze około 60 ºC) na chłód. Chłodziarka taka mogłaby być zasilana ciepłem sieciowym pochodzącym z kogeneracji. Zastosowanie trzech adsorberów pozwala na zróżnicowanie ciśnienia adsorpcji i podwyższenie efektywności termodynamicznej urządzenia za cenę wytwarzania mocy chłodniczej na dwóch poziomach temperatury. Opisano budowę i zasadę działania takiej chłodziarki. Procesy zachodzące w chłodziarce adsorpcyjnej mogą zostać zamodelowane w oparcia o równania różniczkowe o stałych skupionych. Praca zawiera model matematyczny chłodziarki oraz wyniki symulacji pozwalające na optymalizację cyklu chłodziarki.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ atmosfery O2/RFG na zapłon i formowanie się płomienia

W artykule przedstawione zostały wyniki badań dotyczące zachowania się paliw alternatywnych, w czasie współspalania, w atmosferze wzbogaconej w tlen. Proces spalania tlenowego jest aktualnie jednym z głównych kierunków badań nad dalszym wykorzystaniem węgla do produkcji „czystej energii”. W przeprowadzonych badaniach skupiono się na zagadnieniach dotyczących wpływu współspalanego paliwa alternatywnego na stabilność płomienia pyłowo-powietrznego oraz na parametry zapłonu chmury pyłowo-powietrznej w atmosferze O2/CO2. Otrzymane wyniki pozwalają przypuszczać, że wprowadzenie dodatkowego, paliwa do układu spalania może powodować dodatkowe zagrożenia niewystępujące w czasie spalania paliwa podstawowego.

Czasopismo: Zeszyty Energetyczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka