rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ekologiczna i materiałooszczędna technologia wytwarzania wstawek hamulcowych o stabilnych parametrach jakościowych. Cz. 2. Weryfikacja zmodernizowanej technologii w warunkach rzeczywistych

Prezentowany artykuł jest drugim z cyklu omawiającym
prace badawcze związane z udoskonaleniem technologii
produkcji wstawek hamulcowych dla kolejnictwa
w odlewni Spomel w Lęborku.
Współpraca z Instytutem rozpoczęła się od realizacji
projektu modernizacji procesu wytwarzania odlewów nowej
generacji nieiskrzących wstawek hamulcowych dla potrzeb
kolejnictwa w latach 2000−2001. W ramach tego projektu
opracowana została ekologiczna i materiałooszczędna
technologia wytwarzania nieiskrzących wstawek hamulcowych
o wysokich parametrach jakościowych. Wyniki badań
nad opracowaniem tej technologii przedstawiono w niniejszym
artykule.
Badania te obejmowały między innymi opracowanie
metod zasilania odlewu, dobór składu mas formierskich
i rdzeniowych zapewniających uzyskanie poprawy dokładności
wymiarowej oraz jakości powierzchni odlewów, stabilizację
parametrów technologicznych wykonywania form odlewniczych,
badania struktury, właściwości mechanicznych
i ścieralności tworzywa odlewów testowych, a także określenie
parametrów technologicznych procesu odlewniczego.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Optymalizacyjna analiza numeryczna rozkładu naprężeń i przemieszczeń w procesie wulkanizacji kul do zaworów zwrotnych

Obniżenie gęstości kul tonących zaworów zwrotnych
o prawie 30% jest związane ze znaczną redukcją grubości
ścianek czasz, z których montowane są kule. Podczas operacji
wulkanizacji, prowadzonej pod wysokimi naciskami,
istnieje zagrożenie nadmiernego odkształcenia lub nawet
uszkodzenia tych elementów. Analizy numeryczne, przeprowadzone
na trzech wybranych wielkościach z typoszeregu,
ujawniły występowanie takiego zagrożenia w przypadku
najmniejszego nominału, w którym maksymalne naprężenia
są bliskie granicy plastyczności dla przyjętego żeliwa
EN-GJS-400-15. Drogą do uzyskania żądanego celu jest
zastosowanie żeliwa o wyższej wytrzymałości i zapewnienie
dużej dokładności odlewów czasz oraz precyzji ich połączenia
(zamka), dla uniknięcia miejscowego spiętrzenia naprężeń
i efektu karbu.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Strukturalne uwarunkowania właściwości mechanicznych kompozytów A359 + Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub> po wielokrotnym przetopie

W artykule przedstawiono możliwości zastosowania bezpośredniego wielokrotnego przetopu, jako łatwej oraz uzasadnionej merytorycznie i ekonomicznie metody recyklingu kompozytu o osnowie stopu A359 zbrojonego cząsteczkami Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>. Bezpośredni przetop przeprowadzono w połączeniu z dwiema metodami odlewania, stosując odlewanie grawitacyjne oraz prasowanie w stanie ciekłym (squeeze casting). Skuteczność proponowanej metody zweryfikowano w oparciu o wybrane badania materiałowe. Wykazano, że w wyniku odlewania grawitacyjnego parametry mechaniczne, wynikające ze statycznej próby rozciągania, do piątego przetopu pogarszają się o 15%, co wynika z pojawiającej się przy tej technice odlewania porowatości gazowo-skurczowej. Wykazano również, że w przypadku zastosowania metody prasowania w stanie ciekłym parametry mechaniczne oraz parametry geometryczne mikrostruktury pozostają aż do dziesiątego przetopu praktycznie na takim samym poziomie jak w stanie wyjściowym. Uzyskane wyniki potwierdziły możliwość stosowania bezpośredniego przetopu, jako alternatywnej metody dla innych kosztownych metod recyklingu.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wybrane procesy odlewnicze w aspekcie ich wpływu na ochronę środowiska

W artykule przedstawiono wpływ wybranych elementów
procesu technologicznego wykonania odlewu na otoczenie
na stanowisku pracy, jak również na środowisko zewnętrzne.
Z wykonaniem odlewu powiązane są operacje technologiczne,
które mogą w mniejszym lub większym stopniu
wpływać na warunki panujące na stanowisku pracy i w otoczeniu
zakładu. Stosowane procesy technologiczne do wykonywania
odlewów związane są z występowaniem w procesach
odlewniczych wielu zagrożeń, np.: zanieczyszczeń,
skażeń, hałasu, wydzielalność gazów i innych czynników
szkodliwych dla zdrowia i środowiska naturalnego. Wiele
procesów technologicznych powiązanych jest z uciążliwością
warunków pracy w odlewniach. Przedstawiono korzyści
i zagrożenia wynikające ze stosowania do wykonania
odlewów technologii modeli zgazowywanych (Lost Foam).
W ostatnich latach technologia odlewania z wykorzystaniem
modeli zgazowywanych znajduje szerokie zastosowanie
w świecie nie tylko do odlewów z metali nieżelaznych,
ale również do odlewów wykonywanych ze stopów żelaza.
Wykonywane są skomplikowane odlewy np. dla przemysłu
samochodowego (głowice samochodowe). Produkcja odlewów
z wykorzystaniem modeli polistyrenowych jest znacznie
mniej energochłonna i pracochłonna, aniżeli modeli
z tradycyjnych tworzyw.
Technologia ta jest technologią innowacyjną, energooszczędną,
charakteryzuje się wieloma technicznymi, ekologicznymi
i ekonomicznymi korzyściami, a także pozytywnie
wpływa na ochronę środowiska pracy.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Optymalizacja zabiegów rozdrobnienia ziarna i modyfikacji eutektyki w pod- i okołoeutektycznych stopach Al-Si

Zabiegi rozdrobnienia ziarna i modyfikacji eutektyki krzemowej w siluminach pod- i okołoeutektycznych należą do ważnych czynników kształtujących ich mikrostrukturę oraz właściwości fizyko-mechaniczne i technologiczne. Z uwagi na ten fakt w publikacji zostały podjęte zadania odpowiedniego, optymalnego doboru dodatków rozdrabniających αAl − roztwór stały oraz modyfikujących eutektykę krzemową (αAl + βSi), w zależności od stopnia eutektyczności układu Al-Si. Wytopy realizowane były w Zakładzie Stopów Metali Nieżelaznych Instytutu Odlewnictwa w Krakowie zgodnie z planem doświadczeń. Otrzymane wyniki badania właściwości mechanicznych (R<sub>m</sub>, R<sub>p0,2</sub>, A<sub>5</sub>, Z i HB) poddane zostały obróbce statystycznej. Wyniki te, na podstawie opracowanej interpretacji graficznej, pozwalają w łatwy sposób na właściwy dobór ilości rozdrabniacza (Ti5B1) i modyfikatora krzemu eutektycznego (AlSr10), w zależności od zawartości krzemu (w % wag.) w układzie Al-Si.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie optymalizacji topologicznej w kształtowaniu odlewanych konstrukcji szkieletowych

Konstrukcje szkieletowe są ważnym elementem
stosowanym jako absorbery energii w przemyśle zbrojeniowym,
lotniczym i samochodowym. Jednoczesne zastosowanie
algorytmów optymalizacji topologicznej do
kształtowania wytrzymałościowego, programów symulacji
krzepnięcia, metod wytwarzania przyrostowego (AM – ang.
additive manufacturing) oraz technologii sterujących procesami
krzepnięcia, może mieć znaczący wpływ na otrzymanie
konstrukcji lekkiej i wytrzymałej. Kształt takiej konstrukcji
w sposób optymalny dopasowany jest do przenoszenia obciążeń
przy określonym działaniu sił zewnętrznych i sposobach
podparcia. Celem niniejszej pracy było przedstawienie
możliwości, jakie dają wspólne zastosowanie metod optymalizacji
topologicznej oraz metod przyrostowych wykonania
oprzyrządowania odlewniczego do wykonania odlewów
szkieletowych, odpornych na działanie sił ściskających.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ wielkości kropli na kinetykę zwilżania w układzie SAC305/Ni

Badania wpływu efektu wymiarowego kropli na kinetykę zwilżania niklu bezołowiowym stopem na bazie cyny przeprowadzono metodą kropli leżącej w próżni w temperaturze 260°C.
Do badań użyto komercyjny stop lutowniczy na bazie cyny SAC305 (Ag – 3,0% wag., Cu – 0,5% wag.) oraz wypolerowane podłoże niklowe o czystości 99,8%. Podczas testu zwilżalności stosowano osobne nagrzewanie badanej pary materiałów do temperatury badań, umieszczając próbkę stopu w kroplówce grafitowej nad powierzchnią podłoża niklowego. Po osiągnięciu wymaganej temperatury z kapilary wyciskano kroplę stopu i osadzano ją na podłożu. Po 30 sekundach wyciskano kolejną kroplę i osadzano ją na pierwszą, zwiększając tym samym objętość kropli dwukrotnie. Proces dokraplania powtarzano 9 razy co 30 sekund, osiągając 10-krotną objętość kropli w porównaniu do stanu pierwotnego.
Po badaniach zwilżalności schłodzoną parę materiałów kropla/podłoże przecinano prostopadle do badanej powierzchni podłoża i poddano badaniom na ścinanie oraz analizie strukturalnej poprzecznego przekroju próbki metodami mikroskopii optycznej i skaningowej mikroskopii elektronowej w połączeniu z lokalną analizą składu chemicznego.
Badania zwilżalności nie wykazały istotnych różnic wartości kąta zwilżania ciekłego stopu SAC305 na podłożu niklowym po wielokrotnym dokraplaniu, albowiem wartości kąta zwilżania każdorazowo mierzone w 30. sekundzie kontaktu z podłożem Ni były dla wszystkich 10 kropel zbliżone i wynosiły θ = 35 ±2°. Stwierdzona wysoka powtarzalność pomiarów θ świadczy zarówno o braku występowania efektu wymiarowego w badanym zakresie objętości kropli SAC305, jak i o chemicznej i fizycznej jednorodności powierzchni podłoża. Uzyskane wyniki wskazują na przydatność metody kropli
leżącej do oceny jakości powierzchni, szczególnie przydatnej
do badań jakości cienkich warstw i pokryć technologicznych
stosowanych w procesach łączenia różnorodnych
materiałów.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania nad technologią odlewania ablacyjnego stopów aluminium

W artykule przedstawiono wstępne wyniki badań nad
technologią odlewania ablacyjnego. W ramach pracy opracowano
założenia do budowy doświadczalnego stanowiska
do zmodyfikowanej technologii odlewania ablacyjnego. Wykonano
stanowisko, na którym przeprowadzono badania
destrukcji formy piaskowej strumieniem wody pod wysokim
ciśnieniem. Wpływ szybkiego chłodzenia odlewu podczas
krzepnięcia na jego strukturę określono na podstawie badań
rentgenograficznych i metalograficznych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Konwersja technologiczna stopów niklu pracujących w ekstremalnych warunkach

Istotą procesu konwersji w obszarze przemysłu metalowego jest wprowadzenie innowacyjnych pod względem materiałowym i technologicznym odlewanych komponentów
w produkowanych maszynach i urządzeniach w miejsce tradycyjnych elementów kutych, spawanych, często wytwarzanych drogą obróbki mechanicznej, łączonych mechanicznie w bardziej złożone komponenty. Powszechnie wiadomo, że technologie odlewania, w przeciwieństwie do innych wymienionych powyżej technik formowania metalu, pozwalają nadać metalowi dowolny i nieraz najbardziej skomplikowany kształt – co daje możliwość wykonania odlewów zintegrowanych – niezbędnych elementów nowoczesnych maszyn i urządzeń. Powszechnie stosowane elementy metalowe wykonane technikami kucia czy też tłoczenia są zazwyczaj łączone (integrowane) dzięki stosowaniu technik spawania lub innych technik łączenia metali. Oznacza to niemal w każdym przypadku znaczną masę całego elementu, mniejszą jego sztywność, niską odporność na pracę w warunkach wysokiej temperatury, zmieniających się obciążeń, a także niższą odporność na zużycie ścierne. Z pomocą w tym przypadku przychodzą technologie odlewnicze, które mają do dyspozycji lekkie, wytrzymałe, odporne na wysokie temperatury i zmęczenie cieplne różnego rodzaju stopy odlewnicze. Jednocześnie przy wykorzystaniu nowoczesnych technik formowania jest możliwe tworzenie odlewów o bardzo złożonych i skomplikowanych kształtach, które jako jeden zintegrowany element w urządzeniu jest w stanie zastąpić kompleks innych elementów metalowych połączonych różnymi technikami. Takie rozwiązanie zapewni optymalizację właściwości użytkowych końcowego urządzenia. Naturalnym, oczywistym i zasadnym jest, że nie każdy metalowy element konstrukcyjny maszyny czy urządzenia powinien być zastępowany zintegrowanym elementem odlewanym.
Toteż wykonanie konwersji powinno zostać poprzedzone
szczegółowym procesem badawczo-aplikacyjnym ukierunkowanym
na techniczną i ekonomiczną opłacalność takiej
konwersji. Obecny poziom techniki odlewniczej pozwala na
realizację konwersji odlewanych metalowych komponentów
istotnych dla budowy maszyn stosowanych w rolnictwie, budownictwie,
energetyce i eksploatacji bogactw naturalnych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wybrane metody badań powłok ochronnych stosowanych na formy i rdzenie odlewnicze

W niniejszym artykule przedstawione zostały wybrane metody badań związane z powłokami ochronnymi stosowanymi na masy formierskie i rdzeniowe w odlewnictwie. Metodykę badawczą podzielono na badania właściwości technologicznych mas formierskich i rdzeniowych pokrytych powłokami (tj. parametr hot distortion po naniesieniu powłok na formy wykonane z sypkich mas samoutwardzalnych ze spoiwami organicznymi) i fizykochemicznych (lepkość) gotowych powłok.
Do badań wykorzystano powłoki z rozpuszczalnikami wodnymi oraz alkoholowymi. Formy przygotowano z sypkich mas samoutwardzalnych z żywicą furfurylową oraz fenolowo-formaldehydową, które zostały pokryte wodną powłoką oraz powłoką alkoholową.
Badania przeprowadzono w Katedrze Tworzyw Formierskich, Technologii Formy i Odlewnictwa Metali Nieżelaznych na Wydziale Odlewnictwa AGH w Krakowie oraz
w Instytucie Odlewnictwa w Krakowie.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie czynników zmieniających stan fizykochemiczny ciekłego żeliwa i wybrane właściwości tworzywa

Badania przeprowadzono w kierunku określenia wpływu
sposobu sferoidyzacji i modyfikacji, wartości CE, zawartości
magnezu i lantanu na skłonność do tworzenia wad typu
skurczowego, struktury i właściwości wytrzymałościowych
żeliwa sferoidalnego na cienkościenne odlewy. Stwierdzono,
że żeliwo jest w zakresie 4–25 mm czułe na grubość ścianki,
szczególnie przy zbyt niskich stężeniach magnezu. Najbardziej
efektywnym modyfikatorem okazał się stop z zawartością
baru. Nie stwierdzono znaczącego wpływu lantanu na
właściwości żeliwa, wprowadzanego w zaprawie sferoidyzującej,
jak i w modyfikatorze.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Możliwości regeneracji zużytych spoiw na przykładzie mas formierskich ze szkłem wodnym utwardzonych suszeniem klasycznym

W pracy przedstawiono wyniki badań wstępnych nad możliwością zastosowania innowacyjnych zabiegów aktywacji spoiw nieorganicznych w trakcie procesu regeneracji zużytych, utwardzanych w procesie suszenia klasycznego mas formierskich ze szkłem wodnym. Przeznaczoną do badań masę, sporządzoną z piasku kwarcowego i wybranego szkła wodnego sodowego gatunku 145, poddawano następującym etapom przerobu: mieszanie składników, zagęszczanie, suszenie w temperaturze 100°C w celu utwardzenia, studzenie, obciążanie termiczne formy do temperatury 800°C, studzenie do temperatury otoczenia, wybijanie formy, regeneracja mechaniczna sucha i mokra w celu przywrócenia właściwości wiążących masie. Do badań wytypowano kilka sposobów przerobu zużytej masy, w których zastosowano między innymi: zjawiska powierzchniowe towarzyszące regeneracji mechanicznej połączonej z odpylaniem odseparowanego od ziaren osnowy kwarcowej przereagowanego termicznie spoiwa. Wykonano również badania nad możliwością stosowania elementów regeneracji mokrej w celu rehydratacji przereagowanego termicznie spoiwa. Dla określenia skuteczności proponowanych sposobów aktywacji, po ich przeprowadzeniu mierzono wybrane parametry wytrzymałościowe. W trakcie badań ujawniono wpływ, między innymi: zastosowanych urządzeń aktywujących i odpylania w trakcie regeneracji wstępnej masy. Stwierdzono, że istnieje możliwość częściowego przywrócenia zdolności do wiązania spoiwa
w zużytej, w odpowiedni sposób przerobionej masie formierskiej zawierającej szkło wodne, pod warunkiem stosowania fizycznych metod jej utwardzania. Wyniki przeprowadzonych badań, w tym także obserwacji powierzchni ziaren osnowy w regenerowanej masie, umożliwiają wytypowanie najkorzystniejszych zabiegów przerobu zużytych mas formierskich do stosowania w innowacyjnym procesie cyklicznego ich odświeżania. Wyniki badań przybliżają możliwość stosowania
ekologicznej, innowacyjnej metody odświeżania
mas formierskich z nieorganicznymi spoiwami utwardzanymi
metodami fizycznymi, tak aby pełniły one rolę alternatywnej
technologii dla tradycyjnych mas obiegowych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kinetyka rozpadu struktury ausferrytycznej miedziowo-niklowego żeliwa ADI

Do wyznaczenia kinetyki rozpadu ausferrytu w miedziowo-niklowym żeliwie ADI zastosowano model kinetyczny Johnsona-Mehla-Avramiego (JMA), przystosowany do badań prowadzonych w warunkach nieizotermicznych. Wykorzystując program Netzsch Thermokinetics 3 oraz metodę regresji liniowej dopasowano dane eksperymentalne uzyskane metodą różniczkowej kalorymetrii skaningowej (DSC). Uzyskane wartości energii aktywacji są większe od energii aktywacji dyfuzji węgla w austenicie i mieszczą się w przedziale 150-240 kJ/mol w zależności od temperatury przemiany izotermicznej, wykazując dobrą zgodność z danymi literaturowymi. W badanych stopach, wpływ miedzi i niklu na kinetykę nie jest znaczny, lecz ze wzrostem zawartości niklu przy niskiej koncentracji miedzi w stopie, rośnie energia aktywacji rozpadu termicznego ausferrytu, co świadczy o wzroście jego stabilności. Z punktu widzenia wpływu pierwiastków stopowych na stabilność termiczną ausferrytu zawartość 0,5% wag.Cu i 1,5% wag. Ni w składzie miedziowo-niklowego żeliwa ADI wydaje się optymalna. Uzyskane wyniki prowadzą również do wniosku, że równoczesne powiększanie zawartości Cu i Ni w żeliwie miedziowo-niklowym nie jest celowe.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Proces wykonania i mechaniczne właściwości odlewanych, uporządkowanych konstrukcji komórkowych ze stopu Al-Si

Uporządkowane konstrukcje komórkowe są ważnym elementem konstrukcyjnym stosowanym w przemyśle zbrojeniowym, lotniczym i samochodowym. Zastosowanie technik szybkiego prototypowania (rapid prototyping) oraz technologii sterujących procesami krzepnięcia umożliwia wykonanie odlewów o konstrukcji komórkowej. W niniejszym artykule przedstawiono wybrane zagadnienia związane z wykonaniem tego typu odlewu oraz badaniami wytrzymałościowymi i budową modelu numerycznego do wyznaczania naprężeń i odkształceń pod wpływem zgniotu wynoszącego 50%, za pomocą metody elementów skończonych MES.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie składu chemicznego wyrobów złotniczych z kolekcji muzeum okręgowego w Toruniu

Przedstawiono charakterystykę toruńskich wyrobów złotniczych z kolekcji Muzeum Okręgowego w Toruniu. Przytoczono wyniki badań składu chemicznego metodą XRF wykonane urządzeniem NITON kilkuset obiektów zabytkowych oraz zestawiono je w tabeli. Podjęto próbę interpretacji wyników pomiaru z zastosowaniem sieci neuronowej "Odwzorowanie Sammona". Wskazano, jak istotne są dla kustoszy muzeów takie badania, rozszerzając w ten sposób zasób informacji o obiektach muzealnych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania symulacyjne (z wykorzystaniem metod obliczeń numerycznych) zalewania i krzepnięcia wybranych odlewów stopów żelaza

W artykule przedstawiono wyniki komputerowej symulacji MAGMASoft i MAGMAIron zalewania i krzepnięcia w technologii wytwarzania odlewu ze staliwa 35GSM oraz odlewów z żeliwa sferoidalnego GJS400-15 i GJS600-3. Na podstawie założonej technologii wyjściowej przedstawiono wyniki tej symulacji w postaci rysunków 3D technologii odlewania, wybranych kolejnych faz krzepnięcia oraz porowatości końcowej w analizowanej technologii. Na podstawie tej symulacji wprowadzono zmiany w technologii odlewania, wykonano ponownie symulację komputerową nowej technologii, porównując rezultaty z technologią wyjściową.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Powłoki konwersyjne na odlewach ciśnieniowych ze stopów magnezu. Część II: Opracowanie technologii wytwarzania powłok dekoracyjno-ochronnych na odlewach ciśnieniowych ze stopów magnezu

W artykule przedstawiono wyniki badań technologii wytwarzania powłok chromianowych o charakterze dekoracyjno-ochronnym na odlewach ciśnieniowych ze stopu magnezu AZ91(MgAl9Zn1). W wyniku prac zostały dopracowane parametry obróbki mechanicznej oraz skład kąpieli roztworów pozwalające na uzyskanie prawidłowych powłok chromianowych na wyrobach odlewanych ze stopu magnezu. Na podstawie badań topografii powierzchni odlewów stwierdzono, że skład chemiczny i fazowy w warstwie przypowierzchniowej odlewu ma decydujący wpływ na jakość uzyskanych powłok.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie właściwości filtracyjnych doświadczalnych warstw ceramicznych

Jednym z podstawowych parametrów decydującym o prawidłowym przebiegu procesu zgazowywania modelu - z równoczesnym zapełnianiem przez ciekły metal formy, są właściwości powłoki ceramicznej nanoszonej na model polistyrenowy. Do tych czynników zalicza się przepuszczalność i wytrzymałość mechaniczną oraz termiczną powłoki. W artykule przedstawiono opracowany przyrząd oraz wyniki badań właściwości filtracyjnych wytypowanych doświadczalnych powłok ceramicznych nanoszonych na model polistyrenowy w procesie modeli zgazowywanych.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie bentonitu hybrydowego do klasycznych mas formierskich

Artykuł przedstawia wyniki badań laboratoryjnych nad
opracowaniem nowej generacji bentonitu odlewniczego,
typu hybrydowego. Przeznaczony jest on jako spoiwo do
syntetycznych mas formierskich i rdzeniowych.
W dotychczasowej praktyce bentonit odlewniczy stanowi produkt przerobu jednego rodzaju gliny montmorylonitowej z jednego wybranego złoża o określonym pochodzeniu
geologicznym. Bentonit hybrydowy nie jest materiałem jednorodnym,
lecz stanowi mieszaninę najczęściej dwóch lub więcej materiałów pochodzących z kilku różnych pod względem geologicznym złóż. Ta różnorodność materiałów, według wstępnych ocen, daje szansę na uzyskanie nie stosowanego w praktyce odlewniczej bentonitu hybrydowego, o wyższych w pewnych zakresach właściwościach fizykochemicznych i technologicznych. Z wstępnych badań wynika także, że bentonity te mają szereg innych parametrów przewyższających właściwości dotychczas produkowanych spoiw do syntetycznych mas formierskich.
W badaniach bentonitów hybrydowych, prowadzonych
na skalę laboratoryjną, stosowano, przy wykonywaniu partii
bentonitów próbnych, gliny montmorylonitowe z kilku złóż
słowackich oraz ił bentonitowy, pochodzenia krajowego.
Badania były prowadzone w dwóch etapach, a mianowicie w pierwszym etapie uzyskano bentonit hybrydowy na
bazie tylko bentonitów słowackich, a w drugim etapie z wybranego bentonitu słowackiego i polskiego iłu bentonitowego.
W obu przypadkach wyniki prac zakończyły się uzyskaniem
bentonitów hybrydowych, które pewnymi właściwościami zarówno fizykochemicznymi, jak i określonymi cechami technologicznymi przewyższały bentonity wyjściowe, które zostały
zastosowane do ich otrzymania. Te parametry to wyższa zawartość montmorylonitu, wyższa wytrzymałość na ściskanie
na wilgotno oraz w strefie przewilżonej, a także wysoka trwałość termiczna, porównywalna z najlepszymi materiałami.

Czasopismo: Prace Instytutu Odlewnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa