rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Model zbrojenia obciążonego cyklicznie z uwzględnieniem niesprężystego wyboczenia

W artykule przedstawiono nowy model fizyczny zbrojenia obciążonego cyklicznie z uwzględnieniem jego niesprężystego wyboczenia. W modelu tym opisuje się związki między naprężeniami a odkształceniami jedynie dla obwiedni pętli histerezy.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Diagnozowanie stanów korozyjnych w złączach budowlanych

Artykuł wskazuje na możliwość pojawienia się w złączach przegród budowlanych miejsc, w których wilgoć tworzy lokalne strefy kondensacji. Miejsca te autorzy nazwali mostkami wilgoci. Mostki wilgoci powstają dla określonych brzegów, wywołane specyficzną strukturą geometryczno-materiałową złącza. Mogą być korygowane w wyniku zmian na etapie projektowania konstrukcji. W artykule przedstawiono kompleksową metodę diagnozowania złącza ze względu na zagrożenie korozją oraz ryzykiem powstawania pleśni.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przyczyny korozji ocynkowanych rur stalowych stosowanych w systemach rozprowadzania i magazynowania wody

W pracy przedstawiono przyczyny i skutki zniszczenia ocynkowanych rur stalowych stosowanych w systemach rozprowadzania i magazynowania ciepłej i zimnej wody. Stwierdzono, że zaobserwowana korozja rur jest wynikiem zarówno sposobu nakładania powłoki cynkowej, technologii montażu rur, jak i jakości wody wodociągowej i sposobu jej oddziaływania.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Odkształcalność muru pod wpływem wilgoci i temperatury

Jedną z właściwości odkształceniowych muru jest jego zdolność do odkształcania się pod wpływem różnych czynników, do których zalicza się obciążenia (zależność naprężenie-odkształcenie, pełzanie przy obciążeniach działających długotrwale), oddziaływanie wilgoci powodującej skurcz lub pęcznienie, odkształcenia liniowe pod wpływem zmian temperatury. Przedmiotem niniejszego artykułu jest odkształcalność muru pod wpływem wilgoci i temperatury.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Właściwości mechaniczne skorodowanej stali zbrojeniowej w betonie trzonu komina przemysłowego

W konstrukcjach żelbetowych występuje silny związek pomiędzy korozją betonu a korozją stali zbrojeniowej. Jak wiadomo, współpraca betonu i stali zbrojeniowej opiera się w głównej mierze na wzajemnej przyczepności mechanicznej obu materiałów opartej na siłach spójności i tarcia. W diagnostyce korozji zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych, można zajmować się zarówno oceną stopnia zagrożenia korozyjnego zbrojenia, jak i skutkami tego procesu.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Diagnostyka, wzmacnianie i monitorowanie żelbetowych i sprężonych zbiorników na materiały sypkie i ciecze

W artykule przedstawiono szereg przykładów ilustrujących różne przypadki diagnostyczne. W wielu z nich występują (lub występowały) stany zagrożeń silosów sprężonych obwodowo spowodowane korozją cięgien. Obecnie dysponujemy metodami skutecznego i trwałego wzmacniania tego typu konstrukcji. Z analizy wyników monitorowaniu tych konstrukcji wynikają istotne wnioski odnośnie wymagań w zakresie projektowania, wykonawstwa, diagnostyki i eksploatacji omawianych obiektów.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Możliwości wykorzystania betonów lekkich na kruszywie odpadowym w kontekście właściwości wytrzymałościowych

W pracy przedstawiono analizę możliwości wykorzystania betonów lekkich zawierających odpadowe kruszywa lekkie do wykonania elementów konstrukcyjnych budynku (stropu) oraz ich wybrane właściwości fizyczne i mechaniczne. Przedstawiono wyniki obliczeń obciążenia stropów oraz współczynnika przenikania ciepła przegród budowlanych wykonanych z omawianych w pracy betonów lekkich. Na podstawie przeprowadzonych obliczeń oceniono wpływ poszczególnych parametrów na wytrzymałość i izolacyjność cieplną ścian i stropów. Beton wykonany na kruszywie pollytag miał najniższą gęstość oraz współczynnik przewodzenia ciepła.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Problemy związane z zapewnieniem izolacyjności akustycznej przegród budowlanych w ekologicznym budownictwie drewnianym

Dążenie do minimalizacji ciężaru przegród budowlanych, a zwłaszcza stropów w szkieletowym budownictwie z drewna stoi w sprzeczności z warunkami do zapewnienia dostatecznej izolacyjności akustycznej tych przegród. Warto więc upowszechniać rozwiązania poprawne pod tym względem. W artykule są prezentowane rozwiązania wadliwe i poprawnie skonstruowane, z komentarzem i podsumowaniem podkreślającym niezbędność dostosowania wznoszonych obiektów do wszystkich wymagań zawartych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 305/2011 r., według którego do podstawowych wymagań należy również ochrona przed hałasem.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania nowych rodzajów cementów wieloskładnikowych w zakresie wymagań stawianych dla cementów specjalnych w normie krajowej PN-B-19707

W artykule przedstawiono rezultaty badań cementów wieloskładnikowych CEM II/A,B i CEM V/A,B, w zakresie wymagań
stawianych dla cementów specjalnych odpornych na siarczany HSR i niskoalkalicznych NA. Przedstawiono wyniki, które
stanowiły podstawę dokumentacji, uzasadniającej wprowadzenie tych nowych cementów do krajowej normy PN-B-
19707:2013 na cementy specjalne. Odpowiednio norma ta uwzględnia grupę cementów wieloskładnikowych CEM II/A,B
i CEM V/A,B, z dodatkiem popiołu lotnego krzemionkowego i/lub żużla granulowanego, cementów, które nie są przedmiotem
klasyfikacji jako cementy specjalne w normie europejskiej PN-EN 197-1:2012.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Błędne wyniki obliczeń z powodu pominięcia warunków budowy

Nieuwzględnienie ograniczeń wykonawstwa przy stosowaniu typowych modeli teoretycznych o odmiennych założeniach brzegowych i ciągłym funkcjonowaniu systemów obsługi wiąże się z poważnymi błędami wyników obliczeń. Analiza poziomu błędów przy modelowaniu bezmagazynowej pracy na budowie z pominięciem przerw i ograniczonego czasu trwania zmiany roboczej wskazuje na konieczność prawidłowych odwzorowań warunków realizacji robót.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Programy rewitalizacji osiedli z zabudową prefabrykowaną w Europie przyczynkiem do opracowywania programów polskich

Konieczność wdrażania programów odnowy miast, w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku była spowodowana kryzysem gospodarczym, przemianami społecznymi oraz upadkiem niektórych dzielnic miejskich w Europie. Ponadto w starych zasobach (zużytych, niewyposażonych w pełni technicznie i niespełniających rosnących wymagań człowieka) nastąpiło zużycie moralne budynków. Efektem takiego zużycia było opuszczanie upadłych osiedli przez mieszkańców, którzy szukali alternatywnych rozwiązań na rynku nieruchomości.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Uszkodzenie wykładziny ceramicznej oddzielacza popiołu kotła fluidalnego na skutek współspalania węgla i biomasy

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących określenia przyczyny zniszczenia wykładziny ceramicznej w oddzielaczu popiołu kotła fluidalnego. Szybki postęp degradacji przedmiotowej wykładziny zaobserwowano po wprowadzeniu biomasy jako dodatkowego składnika paliwa energetycznego.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Stateczność walcowych płaszczy silosów stalowych użebrowanych nad podporami odcinkowymi

Przedmiotem analizy są zagadnienia lokalnej stateczności cylindrycznych powłok podpartych odcinkowo i usztywnionych krótkimi żebrami nad tymi podporami. W artykule przedstawiono wyniki licznych badań doświadczalnych oraz analiz numerycznych modeli ściskanych powłok walcowych płaszczy silosów stalowych z użebrowaniem i bez użebrowania nad podporami odcinkowymi.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wybrane zagadnienia projektowania i realizacji konstrukcji membranowych

Na przykładzie realizacji projektu zadaszenia peronów Dworca PKP we Wrocławiu w pracy przedstawiono aktualną problematykę projektowania membran tekstylnych w budownictwie.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Aktywne metody ochrony konstrukcji żelbetowych. Elektrochemiczna ochrona zbrojenia przed korozją

W referacie przedstawiono problematykę korozji zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych, sposoby naprawy i zabezpieczenia, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości aktywnej ochrony stali zbrojeniowej w betonie za pomocą układów katodowych, zgodnie z normami PN-EN 1504-9:2010 i PN-EN 12696:2004.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Grzyby pleśniowe w oazach sprzyjającego mikroklimatu

Ograniczenie dopływu powietrza do powierzchni przegród na skutek niewłaściwego użytkowania (zastawienie ścian meblami, książkami) lub niezgodnych z zasadami sztuki budowlanej, samodzielnych przeróbek systemu wentylacji (brak nawiewu, zamiana kanałów pionowych na poziome) prowadzi do nadmiernej wilgotności względnej powietrza (czasem lokalnie, czasem w całym mieszkaniu) i wykraplania się pary wodnej na przegrodach budowlanych. W artykule przedstawiono przykłady korozji biologicznej na ścianach w źle wentylowanych strefach mieszkania pomimo niezłej wentylacji samego mieszkania jako całości. Zwrócono także uwagę na błędne interpretacje termogramów, błędne wnioski o złej termoizolacji w oparciu o nieznaczne różnice temperatury na ścianach i w narożach, przy oknach i drzwiach. Pomijanie oczywistych zjawisk fizycznych związanych z przepływem ciepła należy uznawać za wadliwość badań termowizyjnych.

Czasopismo: Przegląd Budowlany
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zawartość wody opadowej w atmosferze i opady w Polsce

Artykuł przedstawia relacje między rocznym przebiegiem zwartości wody opadowej w atmosferze nad Polską a przebiegiem wysokości sum opadów, obfitości opadów oraz częstości dni z opadami. Wykorzystano średnie wartości 5-dobowe analizowanych charakterystyk z okresu 1958-2008. Wykazano zbieżność rocznego cyklu zmian zawartości wody w atmosferze z sumami i obfitością opadów. Składowe harmoniczne wyjaśniają znaczną część ich zmienności, przy czym cykl zawartości wody opadowej jest o ok. 10 dni opóźniony w stosunku do fazy cyklu zmian opadów. Stosunek średnich dobowych wartości sum opadowych do zawartości wody w atmosferze (efektywność wykorzystania wilgoci atmosferycznej w procesie powstawania opadu) zmienia się w ciągu roku od 0,19 w końcu września do 0,30 na początku kwietnia. Częstość opadów wykazuje słaby negatywny związek z zawartością wody opadowej. Liczba dni z opadem osiąga maksimum w drugiej połowie listopada. Na podstawie 100 wybranych najwyższych sum opadów dobowych analizowano ich związek w zawartością wody opadowej w atmosferze. Opady maksymalne występują przy zawartości wilgoci PW>14 mm, większość jednak przy zawartości wilgoci >22 mm. Współczynnik efektywności wykorzystania wilgoci przy maksymalnych opadach wynosi najczęściej 3-4. Opady maksymalne występują przy średniej zawartości wody opadowej wyższej o ok. 20% od średniej wieloletniej, charakterystycznej dla terminu wystąpienia opadu. Związek wysokości opadu maksymalnego z zawartością wody opadowej jest jednak slaby. O wysokości opadów maksymalnych decyduje przede wszystkim efektywność wykorzystania zawartości wody atmosferycznej.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zależność liczby niezwykle zimnych i niezwykle ciepłych miesięcy w Europie (1951-2010) od liczby uwzględnionych stacji meteorologicznych

W artykule przedstawiono dyskusję wyników badań uzyskanych na podstawie różnego zagęszczenia stacji meteorologicznych wykorzystanych do charakterystyki niezwykle zimnych (NZ) i niezwykle ciepłych (NC) miesięcy zimowych i letnich w Europie w 60-leciu 1951-2010. Podstawę analizy porównawczej stanowiła liczba miesięcy NZ i NC, jak i obszary, na których poszczególne anomalne miesiące wystąpiły wyłonionych na podstawie 210 i 60 stacji, wybranych spośród tych 210, tzn. w wariancie „210” i „60” . Kryterium wyłonienia miesięcy NZ i NC miesięcy była wartość średniej temperatury powietrza różniąca się od średniej wieloletniej na danej stacji przynajmniej o 2 odchylenia standardowe. Uzyskane wyniki pokazały, że zagęszczenie sieci stacji (wariant „210”) umożliwiło, zgodnie z przyjętą hipotezą badawczą, rozpoznanie większej liczby miesięcy anomalnych pod względem termicznym, zwłaszcza występujących na pojedynczych stacjach. Badania zasięgu terytorialnego występowania anomalii podczas miesięcy NZ i NC pokazały, że wyniki dotyczące miesięcy, które wystąpiły na przynajmniej 5% stacji w obydwu wariantach nie różnią się zasadniczo od tych opartych na gęstszej sieci stacji. Te drugie stanowią ich uszczegółowienie.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Współczesne anomalie termiczne na historycznych ziemiach polskich

W opracowaniu dokonano porównania częstości i rodzaju anomalii termicznych na historycznych ziemiach polskich na podstawie źródeł historycznych (X-XVI wiek) i danych pomiarowych (1951-2015). Stwierdzono odpowiednio 56 epizodów zimnych (głównie zimy) i 14 epizodów ciepłych (przeważnie lata) oraz 21 miesięcy anomalnie zimnych i 22 anomalnie ciepłe. Ich rozkład w czasie potwierdził znane z innych źródeł zmiany wiekowe klimatu w środkowej Europie, w tym szczególnie początek małej epoki lodowej (XV wiek) i nasilające się współczesne ocieplenie (od końca XX wieku).

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Związek występowania opadów z cyrkulacją atmosferyczną w środkowej Polsce (1961-2015)

Celem opracowania jest poznanie zmienności opadów atmosferycznych podczas różnych typów cyrkulacji w latach 1961-2015. Dane pochodzą z 7 stacji meteorologicznych IMGW znajdujących się na obszarze województwa łódzkiego: Szczerców, Skierniewice, Poddębice, Sieradz, Żychlin, Sulejów oraz Łódź. Podstawą badań są opady dobowe oraz kalendarz typów cyrkulacji. We wszystkich porach roku stwierdzono najwyższe średnie opady atmosferyczne podczas cyrkulacji o charakterze cyklonalnym z kierunków NW, W i SW. Najwyższe sezonowe opady atmosferyczne (ok. 80 mm w Szczercowie) występowały latem przy adwekcji z kierunku SW. Na wiosnę występuje najmniejsze zróżnicowanie opadów atmosferycznych ze względu na kierunek adwekcji. Największe prawdopodobieństwo wystąpienia opadów atmosferycznych stwierdzono podczas typów cyklonalnych - 40-80%, zdecydowanie najmniejsze podczas cyrkulacji antycyklonalnej, rzędu od ok. 10% z kierunku SE jesienią do 45% z kierunku SW latem.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zmienność występowania susz w okresie wegetacyjnym w Polsce w latach 1966-2015

Suszę atmosferyczną określa się często poprzez analizę niedoboru opadów na danym obszarze w badanym przedziale czasowym. Do identyfikacji suszy służą różne wskaźniki, z których w niniejszym opracowaniu wybrano: wskaźnik standaryzowanego opadu SPI (ang. Standardized Precipitation Index), wskaźnik względnego opadu RPI (ang. Relative Precipitation Index) i wskaźnik hydrotermiczny K Sielianinowa. W opracowaniu wykorzystano dane dotyczące średniej dobowej temperatury powietrza oraz dobowej sumy opadów atmosferycznych z trzydziestu stacji IMGW-PIB w miesiącach od kwietnia do października z lat 1966-2015. Dokonano oceny okresu wegetacyjnego w kolejnych latach pod względem niedoboru opadów przy wykorzystaniu wybranych wskaźników w badanym okresie, przedstawiono liczbę miesięcy charakteryzujących się suszą o różnym stopniu nasilenia, ich udział w okresie wegetacyjnym oraz zróżnicowanie przestrzenne na badanym obszarze. Należy stwierdzić, że do wyznaczania występowania okresów suszy w kolejnych latach znaczenie wyboru wskaźnika jest mniejsze niż w przypadku wyznaczenia okresów o różnej intensywności suszy. Występowanie suszy atmosferycznej w Polsce w okresie wegetacyjnym jest bardzo zróżnicowane, stąd niekompletna i niewystarczająca jest ocena suszy na podstawie uśrednionych wartości wskaźników dla całego obszaru Polski.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Niezwykle zimne miesiące zimowe w Europie (1951-2010)

W pracy podjęto się charakterystyki częstości, czasu wystąpienia i zasięgu przestrzennego niezwykle zimnych miesięcy zimowych w Europie. Podstawę badań stanowiły wartości średniej miesięcznej temperatury powietrza z 60 stacji meteorologicznych od połowy XX wieku do 2010 roku. Za niezwykle zimne miesiące zimowe (NZM) uznano te, w których średnia temperatura powietrza na danej stacji różni się od odpowiedniej średniej wieloletniej (1951-2010) przynajmniej o 2 odchylenia standardowe. W rozpatrywanym 60-leciu największą częstością NZM wyróżniły się 2 pierwsze 10-lecia – odpowiednio 16 i 17 NZM, najmniej (7) ich było w ostatnim 10-leciu 1991-2000, a od początku XXI wieku ponownie zaczęła nieznacznie wzrastać ich częstość i zasięg. Poszczególne NZM obejmowały obszary różnej wielkości. Najrzadziej zdarzały się w południowo-zachodniej części Europy (jeden NZM). Względnie rzadko występowały NZM na obszarze Wysp Brytyjskich oraz krańcach południowo-wschodnich Europy, po ok. 5 NZM w 60-leciu. Na pozostałym obszarze Europy wystąpiło po 7-9 NZM, przy czym największą ich częstością wyróżnił się obszar od Półwyspu Skandynawskiego, przez środek Europy po Bałkany. Na wschodnich krańcach Europy NZM były też względnie częste, ale żaden z nich nie objął całego obszaru, lecz tylko większą lub mniejszą jego część południową albo północną. NZM o największym zasięgu był NZM luty 1956, który wystąpił na 36 z 60 stacji. Objął on całą południową Europę i pas środkowy kontynentu od Atlantyku do Uralu. Podczas tego NZM największa anomalia temperatury wystąpiła w Astrachaniu -14°C i była największą w całym rozpatrywanym materiale. Do miesięcy niezwykle zimnych o dużym zasięgu przestrzennym, obejmującym przynajmniej jedną trzecią liczby stacji (ponad 20 stacji) należały także: luty 1954, styczeń 1963 i 1987.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Porównanie wybranych metod uzupełniania luk w pomiarach kowariancyjnych strumienia ciepła utajonego w różnych typach środowiska

W pracy przedstawiono porównanie wybranych metod uzupełniania luk w kowariancyjnych pomiarach turbulencyjnego strumienia ciepła utajonego (Qe). Zastosowano metody: średniego dobowego przebiegu (MDV), metodę Penmana-Monteitha i regresji wielokrotnej. Badania przeprowadzono na podstawie serii wykonanych na trzech stanowiskach pomiarowych: obszar zurbanizowany, tereny bagienne i obszar rolniczy. Wartości uzyskiwane z zastosowanych metod uzupełniania luk pomiarowych są dość zbliżone do tych z obserwacji, szczególnie w ciepłej porze roku. Uzyskane wartości średniego błędu kwadratowego dla Qe w obszarach bagiennych i terenach rolniczych zawiera się w przedziale od 26 do 55 W m<sup>-2</sup>. W przypadku obszaru zurbanizowanego największą zgodnością cechują się wyniki z metody regresji wielokrotnej.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wojciech Jastrzębowski jako klimatolog

Autorzy przypominają postać Wojciecha Jastrzębowskiego (1799-1882), botanika, rolnika i leśnika, uczonego i nauczyciela. W. Jastrzębowski interesował się też meteorologią i klimatologią. Jest on autorem pierwszego opracowania klimatu Warszawy opartego na wieloletnich (1779-1828) danych pomiarowych, zatytułowanego Karta Meteorograficzna stolicy Królestwa Polskiego (1828). W. Jastrzębowski opublikował też dane z Warszawy z lat 1779-1828 i powtórne wydanie Karty... (1846).

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Warunki meteorologiczne na Równinie Kaffiøyra (NW Spitsbergen) w sezonach letnich w okresie 2012-2014

W artykule przedstawiono charakterystykę warunków meteorologicznych w północnej części Kaffiøyry (NW Spitsbergen, rys. 1) w sezonach letnich (21 VII – 31 VIII) w okresie 2012-2014 (tab. 1, rys. 2-9). Pomiary i obserwacje meteorologiczne prowadzono w ogródku meteorologicznym zlokalizowanym w pobliżu stacji polarnej UMK na morenie czołowo-bocznej Lodowca Aavatsmarka (φ=78°4’N, λ=11°51’E, h=11,5 m n.p.m.). Wykonywano je 4 razy na dobę, w terminach 00, 06, 12, 18 UTC (01, 07, 13, 19 LMT). W artykule uzyskane wyniki porównano z wieloletnimi wartościami większości elementów meteorologicznych obliczonymi z kilkudziesięciu sezonów letnich, w których zorganizowano Toruńskie Wyprawy Polarne w okresie 1975-2014 (tab. 1). W sezonach letnich 2012-2014 stwierdzono większą prędkość wiatru (5,3 m·s<sup>-1</sup> w stosunku do 4,6 m·s<sup>-1</sup> w wieloleciu 1975-2014). Przyczyniła się do tego przede wszystkim zwiększona jego prędkość w sezonie letnim 2012 r. (6,1 m·s<sup>-1</sup>). Świadczy to o wzroście działalności cyklonalnej na obszarze Spitsbergenu. Oprócz wiatru znaczącym zmianom podległy także wszystkie parametry temperatury powietrza (tab. 1). W największym stopniu wzrosła temperatura maksymalna (o 0,8 <sup>o</sup>C), a w najmniejszym minimalna (tylko o 0.4 <sup>o</sup>C). Warto też odnotować znaczny wzrost średniej dobowej amplitudy temperatury powietrza, o 0,5 <sup>o</sup>C. Ociepleniu klimatu w rejonie Kaffiøyry towarzyszy także znaczny wzrost opadów, który w latach 2012-2014 wyniósł nieznacznie powyżej 150% ich wielkości z lat 1975-2014. (tab. 1). Pozostałe elementy wymawiane w artykule nie wykazały większych zmian w porównaniu do danych wieloletnich.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wyznaczanie dwuwymiarowych charakterystyk projektowych wezbrań sztormowo-roztopowych w zurbanizowanym obszarze portu morskiego w Ustce – wybrane problemy

W artykule poruszono problematykę interpretacji wyników analizy dwuwymiarowej w odniesieniu do: 1) zasadności wyboru stochastycznego modelu w warunkach stacjonarności i niestacjonarności wezbrania sztormowo-roztopowego, 2) porównywania okresów powtarzalności i prawdopodobieństw przewyższenia zdefiniowanych w różnych zbiorach, oraz 3) porównywania jednowymiarowych prawdopodobieństw przewyższenia z ich dwuwymiarowymi odpowiednikami. Zmienną 2D utworzyły najwyższy poziom morza zaobserwowany w czasie wezbrań sztormowych w profilu wodowskazowym Ustka H<sub>UST</sub> (cm) i korespondujący z tym zdarzeniem przepływ w ujściowym odcinku rzeki w profilu wodowskazowym Charnowo Q<sub>CHA</sub> (m<sup>3</sup>s<sup>-1</sup>). Parametry łącznej dystrybuanty oszacowano za pomocą 2-wymiarowej 2-parametrowej kopuli archimedesowskiej BB1. Do obliczania charakterystyk projektowych użyto 7 funkcji łącznego i warunkowego prawdopodobieństwa zmiennej 2D (H<sub>UST</sub>,  Q<sub>CHA</sub>). Wykonana analiza wykazała, ze porównywanie prawdopodobieństw zdefiniowanych w różnych dziedzinach i zbiorach oraz jednowymiarowych z dwuwymiarowymi powinno być wykonywane tylko w celu zbadania błędu wynikającego z nieprawidłowego wyboru modelu probabilistycznego. Każde zjawisko może być opisane za pomocą zmiennej wielowymiarowej, natomiast często własności losowej tylko jednej zmiennej są istotne z punktu widzenia celów projektowych.

Czasopismo: Przegląd Geofizyczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku