rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza zmian szerokosci slojow rocznych drewna debow szypulkowych Quercus robur L. pozyskanych z zamierajacego drzewostanu nadwarcianskiego

Jedną z przyczyn zamierania dębów nadwarciańskich upatruje się w zmianach warunków wodnych wynikających z regulacji przepływów Warty po wybudowaniu zbiornika Jeziorsko. W pracy przyjęto, że indykatorem stanu zdrowotnego dębów może być szerokość słojów rocznych drewna. Celem pracy było określenie ewentualnych zmian szerokości słojów rocznych drewna dębów szypułkowych, które mogły wynikać z oddziaływania zbiornika retencyjnego oraz wielkości opadów atmosferycznych w okresach wegetacyjnych. Ocenę różnic w przyrostach słojów drewna dokonano używając narzędzi dwukierunkowej analizy wariancji. Szczegółową analizę przeprowadzono przy użyciu kontrastów testujących interakcje. Przeprowadzona analiza wykazała, ze prawdopodobną przyczyną osłabienia kondycji badanego drzewostanu dębowego w Nadleśnictwie Konstantynowo były mniejsze od średniej z wielolecia opady atmosferyczne w okresach wegetacyjnych: 2003–2005.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Walory srodowiska kulturowego Ciezkowicko-Roznowskiego Parku Krajobrazowego na przykladzie gmin Gromnik i Ciezkowice

Niniejszy artykuł dotyczy określenia walorów środowiska kulturowego Ciężkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego na przykładzie gmin Gromnik i Ciężkowice. Obszar badań podzielono na pola podstawowe oceny o powierzchni 1 km2 a następnie przeprowadzono inwentaryzację elementów kulturowych.Wyróżniono cztery typy obszarów o zróżnicowanych walorach kulturowych w badanych gminach, tj. obszary o bardzo wysokich, wysokich, średnich i małych walorach środowiska kulturowego.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Przyroda w systemie odznak krajoznawczych Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego

Przyroda coraz częściej staje się głównym motywem uprawiania turystyki. Poznanie przyrodniczych walorów i atrakcji turystycznych jest obowiązkowym elementem programów wycieczek zarówno zbiorowych, jak i indywidualnych. Odznaki turystyczno-krajoznawcze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK) mają stanowić próbę podpowiedzi i wskazania tych miejsc, które warto odwiedzić i poznać. Praca przedstawia odznaki krajoznawcze PTTK w kontekście propagowania poznania atrakcji przyrodniczych i form ochrony przyrody w Polsce.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wykorzystanie kolekcji przyrodniczych w edukacji osob niepelnosprawnych

Codziennie do naszych ośrodków edukacyjnych docierają tłumy dzieci, prowadzimy zajęcia, opowiadamy o pracy leśnika, o zwierzętach, o całej otaczającej nas przyrodzie. Tylko niewielki procent tej grupy stanowią dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej „Zdrojowa Góra” od września 2006 roku współpracuje z Zespołem Szkół Specjalnych w Rzadkowie, gdzie uczęszczają dzieci i młodzież z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, znacznym i głębokim. Nasza grupa spotyka się regularnie, a realizowane programy zajęć są programami autorskimi pań pracujących z dziećmi. Korzystając z naszych doświadczeń – sukcesów jak również porażek, chcemy przybliżyć, w jaki sposób zrealizować cały cykl spotkań z taką grupą. Postaramy się wyjaśnić, czym różni się stopień niepełnosprawności intelektualnej umiarkowany od znacznego. Czasami nie zastanawiamy się nad tym, że są takie osoby, które żeby móc coś poznać, muszą najpierw zobaczyć, dotknąć, powąchać, posmakować, aby sobie to przyswoić. Często nasi uczniowie komunikują się pozawerbalnie, czyli nie mówią, ale rozumieją znaki, gesty, wyraz ciała, mimikę i w ten sposób się z nami kontaktują. Dlatego warto przed każdym spotkaniem zachować się jak wytrawny wywiadowca, czyli dowiedzieć się jak najwięcej: ile osób mówi, a ile nie, czy musi być blisko toaleta, czy uda się przeprowadzić zajęcia z całą klasą, czy raczej indywidualnie. Im więcej wiecie tym bliżej jesteście satysfakcji! Ośrodki edukacji to mityczne „Sezamy” dla nauczyciela osób z niepełnosprawnością intelektualną! Pomóżmy znaleźć zaklęcie, które otworzy ich drzwi!

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wykorzystanie turystyczne drzew pomnikowych na terenie Lasow Panstwowych

Pomnik przyrody to jedna z dziesięciu form ochrony przyrody w Polsce. Według Głównego Urzędu Statystycznego obecnie jest ich na terenie kraju 35094. Wśród nich wyróżnia się pomnikowe drzewa, źródła, wywierzyska, wodospady, skałki, jary, jaskinie. Spośród prawnie chronionych obiektów drzewa stanowią najliczniejszą grupę (94,40%). Są to pojedyncze drzewa, grupy drzew, aleje. Sędziwe drzewa oraz związane z nimi tajemnicze historie, wierzenia i legendy mogą stać się zasobem interesującym turystów. Czasem mogą stanowić przyrodniczą wizytówkę miejscowości, być istotnym elementem jej promocji. Turystyka stwarza człowiekowi dogodne warunki do poznawania wartości, odbierania różnego rodzaju treści poznawczych i estetycznych. Drzewa, jako element naturalnego krajobrazu, wśród bogactwa zasobów przyrodniczych mogą stać się również podstawą rozwoju turystyki edukacyjnej. W niniejszej pracy zostaną przedstawione przykłady i możliwości turystycznego wykorzystania drzew pomnikowych występujących na terenie Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe” (PGL LP) jako obiektów dziedzictwa przyrodniczego, i kulturowego.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Ptasie glosy na wesolo w edukacji przyrodniczo-lesnej

Ptaki występują w różnych środowiskach. Stosunkowo łatwo je zauważyć, ale nie zawsze można szybko rozpoznać. Stanowią jednak wdzięczny obiekt do obserwacji. Oprócz rozmaitości upierzenia wiele ptaków odzywa się rozmaitymi głosami, dzięki którym można je wykryć w gęstwinie lasu lub w szuwarach na obrzeżach zbiorników wodnych. Często są bohaterami literatury dziecięcej i to nie tylko w bajkach dla najmłodszych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Przestrzenne aspekty ochrony przyrody w lasach

Ochrona przyrody miała początkowo charakter doraźny, motywowany potrzebą uratowania przed zagładą rzadkich gatunków czy zbiorowisk. Brakowało jej mocnego oparcia w teorii oraz możliwości odwołania się do sprawdzonych, praktycznych rozwiązań. Pytania o trwałość i skuteczność ochrony pojawiły się dopiero później, kiedy zarówno teoria, jak i nagromadzenie doświadczeń pozwoliły na bardziej precyzyjne sformułowanie celów i sposobów ochrony. W świetle późniejszych osiągnięć ekologii i genetyki, takich jak koncepcja metapopulacji czy pojęcie minimalnej populacji zdolnej do przetrwania (MVP) okazało się, ze wiele tradycyjnych form ochrony przyrody jest niewystarczających; bez uzupełnienia przez inne formy ochrony, realizowane w znacznie większej skali przestrzennej, formy tradycyjne nie stwarzają możliwości przetrwania chronionych obiektów przez odpowiednio długi czas. Stwierdzenie tego faktu nie oznacza rezygnacji z tradycyjnych form ochrony; stwarza jednak potrzebę ich umieszczenia w szerszym kontekście krajobrazowym, w którym rezerwaty przyrody czy parki narodowe będą funkcjonować jako węzły sieci, połączone korytarzami ekologicznymi i otoczone obszarami leśnych, w których ochrona przyrody będzie realizowana w takim zakresie, w jakim jest to możliwe bez ograniczania ich funkcji ekonomicznych czy społecznych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Czy bielik Haliaeetus albicilla wymaga czynnej ochrony?

Bielik Haliaeetus albicilla jest jednym z największych ptaków gniazdujących w Europie. Wszędzie gdzie występował budził emocje; uważany był za cenne trofeum łowieckie oraz za szkodnika na stawach rybnych. Z drugiej strony jego stylizowany wizerunek znajdował się na herbach wielu państw oraz miast. Intensywne prześladowania w XVIII i XIX wieku spowodowały, że byt jego był zagrożony. Działania ornitologów umożliwiły objęcie go ochroną stopniowo we wszystkich krajach naszego kontynentu. W artykule przedstawiono historię jego ochrony oraz dokonania przyrodników w zakresie czynnej ochrony umożliwiające restytucję gatunku.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Czynniki ksztaltujace aktywnosc nietoperzy nad potokami w Beskidach Zachodnich

Badania prowadzono w latach 2000-2005, w Kotlinie Żywieckiej i Beskidzie Śląskim. Celem badań było zidentyfikowanie czynników wpływających na skład gatunkowy i aktywność nietoperzy nad potokami płynącymi wśród drzewostanów o odmiennej strukturze przestrzennej, gatunkowej i wiekowej. Różnorodność gatunkowa nietoperzy oraz ich aktywność była najniższa nad potokami płynącymi wśród zwartych i mało zróżnicowanych monokultur świerkowych w Beskidzie Śląskim. Najwyższą aktywność i różnorodność gatunkową nietoperzy zanotowano nad potokami w Kotlinie Żywieckiej, płynącymi wśród starych drzewostanów, gdzie korony drzew nie osłaniały nurtu. Dla skutecznej ochrony całego zgrupowania nietoperzy konieczne jest kształtowanie zróżnicowanej struktury roślinności porastającej brzegi cieków wodnych. Niezwykle istotne jest także zachowanie drzewostanów starych, stanowiących pod wieloma względami dogodniejsze środowisko bytowania nietoperzy, niż drzewostany młode.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Potencjal turystyczny Polesia Zachodniego - mozliwosci wykorzystania w rozwoju turystyki przyrodniczej

Wartykule ukazano znaczenie środowiska przyrodniczego i kulturowego Polesia Zachodniego, a zwłaszcza Międzynarodowego Rezerwat Biosfery „Polesie Zachodnie” jako ważnego czynnika rozwoju turystyki. Wskazano także inne produkty turystyczne powstające na Polesiu Zachodnim. Szczególną uwagę poświęcono „Krainie Rumianku” czyli wiosce tematycznej. Gdzie mieszkańcy wykorzystali tradycję przemysłowej uprawy rumianku, przekształcając ją w atrakcję turystyczną. Turyści mogą również wziąć udział w zajęciach edukacyjnych, dzięki którym poznają dziedzictwo kulturowe Lubelszczyzny.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Badania szaty roslinnej obszarow lesno-torfowiskowych w sasiedztwie zbiornika retencyjnego 'Jeziorsko' w dolinie rzeki Warty

Praca przedstawia metody badań botanicznych, prowadzonych w ramach tematu „Antropogeniczne przemiany szaty roślinnej torfowisk doliny Warty w sąsiedztwie zbiornika zaporowego „Jeziorsko” (grant Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego nr N305 091 32/3125), niezbędnych do prawidłowej oceny możliwości wykorzystania torfowisk w kształtowaniu małej retencji. Celem badań jest: 1) charakterystyka różnorodności gatunkowej flory naczyniowej i mszaków oraz roślinności obszarów leśno-torfowiskowych; 2) analiza zmian w szacie roślinnej w aspekcie historycznym; 3) ocena wpływu różnych form antropopresji na obecny stan fitocenoz; 4) ocena wpływu zmian reżimu wodnego na stan występujących tu zbiorowisk leśnych i drzewostanów; 5) wskazanie najcenniejszych przyrodniczo fragmentów torfowisk z fitocenozami naturalnymi i seminaturalnymi oraz stanowiskami chronionych, rzadkich i zagrożonych gatunków flory torfowiskowej, łąkowej i leśnej i propozycje form ich ochrony.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Skutki realizacji programu ochrony siedlisk hydrogenicznych w dorzeczu Gwdy na terenie Nadlesnictwa Lipka

Artykuł opisuje realizacje programu małej retencji na obszarze Nadleśnictwa Lipka, z uwzględnieniem oddziaływania wykonanej zabudowy cieku urządzeniami piętrzącymi na zwiększenie możliwości retencyjnych niewielkich zlewni leśnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Znaczenie rebni gniazdowej w zachowaniu roznorodnosci gatunkowej ptakow lesnych

Badania prowadzono w subborealnym borze mieszanym, w drzewostanie dojrzałym użytkowanym rębnią gniazdową, w okresie lęgowym ptaków w latach 2004-2006. W pracy uwzględniono powierzchnie drzewostanu dojrzałego z lukami powstałymi po świeżo wykonanym cięciu gniazdowym, oraz powierzchnie z odnowieniem w wieku 5 i 10 lat. W niniejszej pracy postanowiono przeanalizować, w jaki sposób gwałtowna zmiana struktury przestrzennej środowiska leśnego, po wykonaniu rębni częściowej, wpływa na faunę leśną na przykładzie ptaków. Dzięki wykonaniu cięć gniazdowych, powstały środowiska sprzyjające gatunkom ptaków unikających jednolitych, dużych kompleksów leśnych. Spowodowało to pojawienie się większej liczby gatunków i wzrost zróżnicowania gatunkowego aniżeli w dojrzałym drzewostanie. Na wszystkich powierzchniach badawczych, pomimo wykonania cięć, o strukturze populacji ptaków decydowały głównie gatunki leśne. Powierzchnia po cięciu gniazdowym przyciągała niektóre gatunki ptaków leśnych, które zakładały swoje terytoria na gniazdach odnowieniowych lub w ich pobliżu, jednak w zależności od jej wieku. Obecność oraz okres wykonania cięć gniazdowych nie miało znaczenia przy kształtowaniu struktury grup troficznych i gniazdowych ptaków z najbliższego otoczenia gniazd odnowieniowych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Obce gatunki korników (Coleoptera, Curculionidae, Scolytinae) w faunie Polski i potencjalne zagrożenia dla drzewostanów

Korniki: drzewotocz japoński - Xylosandrus germanus (Bldf.),
drwalniczek – Xyleborinus attenuatus (Bldf.), drwalnik – Trypodendron
laeve i Gnathotrichus materiarius (Fitch) Egg. (Coleoptera, Curculionidae,
Scolytinae) to obce gatunki w faunie Polski. Drzewotocz japoński
Xylosandrus germanus jest też gatunkiem inwazyjnym, który znany jest
z 11 stanowisk w prawie całym kraju. Liczebność tego gatunku na znanych
stanowiskach szybko wzrasta. Drzewotocz jest ekstremalnym polifagiem
i rozwija się w drewnie ponad 200 gatunków drzew i krzewów.
W Europie zasiedla zwykle martwe drzewa. Jednak może być bardzo niebezpieczny,
ponieważ atakuje także zdrowe drzewa, więc może stać się
poważnym szkodnikiem w Środkowej Europie. W Polsce najczęściej spotykany
jest w zdrowym drewnie buka, dębu, jesionu, olszy, wiązu i sosny,
ale prawdopodobnie zasiedla inne drzewa. Pozostałe gatunki mają mniejsze
znaczenie.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Srodlesne jeziora oligo-humotroficzne jako naturalne zbiorniki retencyjne

W wyniku długotrwałego procesu zarastania śródleśnych, nieprzepływowych jezior oligo-humotroficznych, tzw. „oczek wodnych”, charakteryzujących się małą zasobnością związków pokarmowych oraz dużą zawartością substancji humusowych, wykształcają się zbiorowiska torfowisk przejściowych i wysokich z klasy Scheuchzerio-Caricetea i Oxycocco-Sphagnetea. Pomimo ubóstwa florystycznego strefy zarastania jezior oligo-humotroficznych odznaczają się dużą różnorodnością fitocenoz. Śródleśne jeziora o niskiej trofii odgrywają bardzo ważną rolę retencyjną już w inicjalnej fazie zarastania; stanowią naturalne zbiorniki wodne, a wykształcone w wyniku ich odgórnego lądowienia pło torfowcowe nasuwające się na lustro wody wykazuje bardzo duże możliwości jej magazynowania. Duże zdolności retencyjne pływający pomost roślinny zawdzięcza torfowcom. Ich listki poza komórkami chlorofilowymi zawierają duże, martwe komórki wodne, o ścianach komórkowych usianych porami, dzięki którym mogą pobierać i zatrzymywać olbrzymie ilości wody. Badania wykazały m.in.: silne uwodnienie kolejnych stref zarastania, od około 97 do 91%; wysoki poziom zalegania wody, przy czym w inicjalnej strefie zarastania woda występuje już w warstwie przypowierzchniowej; olbrzymie zdolności retencyjne pła torfowiskowego – niewielki płat mszaru przygiełkowego z inicjalnej strefy zarastania o powierzchni 1 ara i miąższości zaledwie 10 cm jest w stanie zmagazynować aż około 10 000 litrów wody; istotną rolę przygiełki białej Rhynchospora alba w procesie zarastania jezior oligo-humotroficznych, której obfite występowanie oraz silnie rozwinięte systemy kłączowo-korzeniowe utrwalają pło torfowcowe. Śródleśne jeziora humotroficzne wraz z zarastającymi je zbiorowiskami torfowiskowymi pełnią zatem ważną rolę retencyjną. Wyniki badań wskazują, iż w warunkach braku antropopresji śródleśne kompleksy wodno-torfowiskowe są systemami względnie stabilnymi i zachowują swój naturalny charakter. Specyficzne czynniki hydrogeologiczne sprawiają, iż największym zagrożeniem dla tych cennych, śródleśnych siedlisk stanowią melioracje odwadniające i obniżenie poziomu wód gruntowych w zlewni.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Stacja Edukacyjna 'Wigry' w Wigierskim Parku Narodowym

Po wielu latach starań o uzyskanie funduszy na budowę Stacji Edukacyjnej „WIGRY”, we wrześniu 2007 roku ruszyły prace związane z realizacją pierwszego etapu tej inwestycji – gruntownego remontu i adaptacji do celów wystawienniczych budynku dawnej Stacji Hydrobiologicznej w Starym Folwarku, nad jeziorem Wigry. Stało się to możliwe dzięki środkom unijnym.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Teledetekcyjne i fotogrametryczne aspekty zastosowania SIP w zarzadzaniu lasami Sudetow Zachodnich

W latach 2007-2008, dzięki wsparciu finansowemu Unii Europejskiej w ramach programu InterReg IIIA oraz dotacji z Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych, dla Leśnego Kompleksu Promocyjnego Sudety Zachodnie zbudowano zaawansowany system informacji przestrzennej. Powstał on m.in. na bazie lotniczego skaningu laserowego i cyfrowych zdjęć lotniczych. W efekcie, obok wysokorozdzielczej ortofotomapy (piksel 14 cm, z rejestracją stereoskopową kanałów R, G, B, NIR) utworzono numeryczny model terenu (NMT) oraz numeryczny model powierzchni pokrycia terenu (NMPT). Rozbudowanie istniejącego już systemu informacji przestrzennej umożliwiło wykonywanie analiz m.in. dotyczących inżynierii leśnej. W pracy przedstawiono analizę przebiegu planowanej drogi ‘polsko-czeskiej’, gdzie wstępną lokalizację można było zaproponować dzięki nałożeniu informacji z leśnej mapy numerycznej (LMN) oraz ortofotomapy na numeryczny model terenu. Dalsze analizy, możliwe dzięki NMT, pozwoliły na pomiar podstawowych parametrów projektowanej drogi, takich jak: długość, różnica wysokości, wysokość początkowa i końcowa. Kolejne etapy opracowania umożliwiły wizualizację i pomiar przekroju podłużnego wybranego pasa oraz pomiar objętości gruntu na odcinku wymagającym wyrównania. Opracowanie wykonano z wykorzystaniem oprogramowania ArcGIS (ESRI) oraz Quick Terrain Modeler (Applied Imagery). Atutem danych gromadzonych w zunifikowanych systemach, jakim jest np. Standard Leśnej Mapy Numerycznej (SLMN), uzupełniony w przypadku LKP Sudety Zachodnie o ortofotomapę i NMT (wraz z pochodnymi), jest możliwość eksportu danych m.in. do systemów CAD, co znacznie przyspiesza czas oraz zmniejsza koszty opracowań inżynieryjnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wielogeneracyjne drzewostany sosnowe jako forma ochrony siedlisk lesnych

Racjonalna gospodarka leśna może przyczynić się do ochrony leśnych siedlisk przyrodniczych. Próbą potwierdzenia tej tezy są m. in. dwa eksperymenty prowadzone przez Katedrę Hodowli Lasu Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu. W pierwszym eksperymencie w 90. letnim drzewostanie sosnowym ze spontanicznym odnowieniem naturalnym w fazie podrostu, wyznaczono 5 powierzchni próbnych o wielkości 0,5 ha. Na poszczególnych powierzchniach zredukowano zapas drzewostanu matecznego odpowiednio o 100%, 75%, 50%, 25% i 0% (powierzchnia kontrolna). Po pięciu latach przeanalizowano przyrost drzewostanów matecznych i podrostów stwierdzając, że redukcja zapasu o 25% powoduje zadawalający wzrost podrostów i nie zmniejsza, z uwagi na przyrost z prześwietlenia, sumarycznej produkcji. Jest to przykład tworzenia wielogeneracyjnych drzewostanów sosnowych, chroniących leśne przyrodnicze siedliska, bez uszczuplenia funkcji produkcyjnych. W drugim eksperymencie dwupiętrowy drzewostan sosnowy, przewidziany do usunięcia zrębem zupełnym, podzielono na 2 części. Jedną część zgodnie z planem urządzeniowym usunięto całkowicie, w drugiej części usunięto drzewostan główny pozostawiając drugie piętro do dalszej hodowli. Po 15 latach w drzewostanie pozostawionym przyrost bieżący miąższości wyniósł 131 m3/ha, a uprawa założona na części usuniętej zrębem zupełnym nie wykazała przyrostu. Eksperyment ten pokazuje, że hodowla dwugeneracyjnych lub wielogeneracyjnych drzewostanów sosnowych na siedliskach borowych jest możliwa, i że użytkowanie nie musi przerywać ciągłości trwania lasu oraz jego środowiskotwórczych funkcji. Przyczynia się też do zwiększenia efektów produkcyjnych, dzięki skróceniu i nakładaniu się cykli produkcyjnych.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
Wykorzystanie skrzynek drewnianych i trocinobetonowych przez nietoperze w Szczecinskim Parku Krajobrazowym 'Puszcza Bukowa'

W lasach, w drzewostanach młodych i monokulturach, stosuje się sztuczne skrzynki dla nietoperzy wykonane z drewna lub trocinobetonu. Łącznie w 2001 i 2005 r. na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa” powieszono 60 budek drewnianych i 154 budek trocinobetonowych dla nietoperzy.W wyniku kontroli w 2007 r. stwierdzono wysoki stopień (ca 90%) zasiedlenia skrzynek trocinobetonowych.W zinwentaryzowanych sztucznych kryjówkach stwierdzono obecność 5 gatunków nietoperzy.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne
System informacji przestrzennej w edukacji przyrodniczo-lesnej

W referacie omówione zostało wykorzystanie produktów i narzędzi geomatycznych w edukacji przyrodniczo-leśnej prowadzonej przez nadleśnictwa (zwłaszcza w Leśnych Kompleksach Promocyjnych). Przedstawiono metody – już stosowane oraz będące w fazie projektu – wykorzystania produktów i narzędzi geomatycznych dla przybliżenia społeczeństwu przestrzeni leśnej. Wskazano na związki i zależności pomiędzy źródłami danych przestrzennych i ich przetworzeniem a grupami odbiorców korzystających z technik geomatycznych w odbiorze prezentacji przyrodniczo-leśnej. Wskazano również kilka przykładów i możliwości zastosowania rozwiązań, jakie stwarza już dziś stosowana technika oraz wizję przyszłości w tej dziedzinie. Dotyczą one prezentowania mapy interaktywnej w internecie, zastosowania systemu informacji przestrzennej w nadleśnictwie i wykorzystania ortofotomapy. Przedstawiono też, spełniającą także zadanie edukacyjne, wersję multimedialną Leśnego Przewodnika Turystycznego wykorzystującą mapę numeryczną.

Czasopismo: Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: nauki leśne