rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rifl essioni sul preumanesimo Dantesco alla luce del pensiero di Jacob Burckhardt

Jacob Burckhardt, autor Kultury Odrodzenia we Włoszech, widzi w Dantem człowieka renesansu.Wysuwa między innymi następujące argumenty: Dante jest przykładem uomo universale,czyli eksperta w wielu dziedzinach, kosmopolitą i poetą pragnącym nowoczesnej sławy.Ponadto Vita nova może być uznane za przykład biografi i, a De vulgari eloquentia jest pierwszymtraktatem na temat norm języka włoskiego (volgare illustre). Podążając za Burckhardtem,można wskazać pewne ślady humanizmu w twórczości Dantego. Przede wszystkim świat antycznystanowi istotną część Boskiej Komedii, a słynna pieśń IV Piekła wyraża wielki podziwwłoskiego poety dla starożytnych. Ponadto na kartach poematu można odnaleźć piękne, bogateopisy krajobrazu oraz ludzkich uczuć. Zdaniem Waltera Ullmana, traktat De monarchia jestnajlepszym przykładem humanizmu dantejskiego, ponieważ poeta wskrzesza w nim ideę CesarstwaRzymskiego, w którym widzi przykład monarchii uniwersalnej.Dante jednakże ma wiele cech człowieka średniowiecza. Między innymi jest zmuszonypotępić starożytnych, ponieważ byli oni zamknięci na prawdziwą wiarę. Ponadto motyw metamorfozypojawiający się w Komedii odpowiada średniowiecznej mutatio moralis, czyli metamorfoziedegradującej, która jest metaforą grzechu, w jaki popada dusza ludzka. WreszcieDante był ganiony przez swoich komentatorów i humanistów za zbyt mało pogłębioną wiedzęna temat antyku i brak zamiłowania fi lologicznego.Należy także wspomnieć o słabych punktach Kultury Odrodzenia we Włoszech Burckhardta.Uczony z Bazylei, czerpiąc inspirację ze Stendhala i z Micheleta, przedstawia wyidealizowanyobraz renesansu jako epoki, w której nastąpiło „odkrycie świata i człowieka”, i pomijadorobek średniowiecza (rozwój intelektualny i żywe zainteresowanie starożytnością). Dlategowidzi w Dantem humanistę, chociaż ten włoski poeta jest bardziej przykładem średniowiecznegointelektualisty niż człowieka renesansu.

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Folgen der Intertextualität bei Georg Trakl

Od lat sześćdziesiątych XX wieku z jednej strony stwierdza się silny wpływ literackich wzorcówA. Rimbauda, F. Hölderlina i Novalisa na Georga Trakla, z drugiej strony W. Killy podkreślaw odniesieniu do wydania krytycznego oscylowanie tekstu w procesie powstawania międzyróżnymi i sprzecznymi wersjami. Dopiero nowa linia badań nad intertekstualnością zezwalajednak na to, by połączyć z sobą oba fenomeny i zrozumieć ich oddziaływania. Na podstawieBiblii, stanowiącej istotny i wielostronny pre-tekst, łączony w wierszach Trakla z nawiązaniamimitologicznymi i literackimi, w artykule wykazano, w jaki sposób montaż różnych odniesieńnie tylko pociąga za sobą ambiwalencję ocen, lecz także jak stwarza otwartość znaczeń,charakterystyczną dla nowoczesnego dzieła sztuki, dzięki której czytelnik odgrywa ważną rolę.(Por. U. Eco, Das offene Kunstwerk, Frankfurt nad Menem 1973.)

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Послание Старца Филофея к Великому Князю Василию: поли- тический манифест или религиозно-символический дискурс?

Artykuł w pierwotnej, skróconej wersji został wygłoszony jako referat w kwietniu 2003 r.w Pskowie na międzynarodowej konferencji na temat „Moskwa – Trzeci Rzym”, zorganizowanejw ramach obchodów 700-lecia staroruskiego grodu.W analizowanym zabytku, napisanym w pierwszej ćwierci XVI wieku, przedstawionozintegrowany, średniowieczny światopogląd, w którym religia stanowi najważniejsze kryteriumw życiu społeczno-państwowym oraz osobistym. Jest to kontynuacja bizantyńskiejtradycji, w której religijność miała przede wszystkim charakter wewnętrznego, wspólnotowego(soborowego) i osobistego doświadczenia, wyrażonego głównie w literaturze patrystyczneji prawosławnej liturgii. Doświadczenie to najkrócej można scharakteryzować jako żywei nieustanne doznawanie wszechobecności Boga w świecie. Najpełniej owo tajemnicze doznaniezostało opisane w hezychazmie – najważniejszym kierunku bizantyńskiej teologiimistycznej – jako oglądanie energii Bożych w świecie i realne odczuwanie obecności ŚwiętejTrójcy na ziemi, stanowiących zasadę życia duchowego prawosławia. Na głęboko hezychastycznejświadomości przenikającego wszystko „Niestworzonego Światła” opiera się realizmsymboliczny Świętych Ojców, którzy w zjawiskach ziemskich rozpoznają ich pierwoobrazy(symbole) istniejące na niebiosach. W tę prawdziwie chrześcijańską perspektywę doskonalewpisuje się sposób rozumienia charyzmatu władzy carskiej przez spadkobierców spuściznyCesarstwa Bizantyńskiego na Rusi, co zostało wyrażone w omawianym liście Starca Filoteusza,ihumena monasteru Św. Eleazara pod Pskowem. Metoda realizmu symbolicznego stanowipunkt wyjścia również przy analizie tego zabytku. W powyższym studium funkcja carazostała ukazana przede wszystkim w jej wymiarze religijnym, tj. symbolu-ikony Chrystusa w hierarchicznie rozpatrywanym narodzie prawosławnym, który jest utożsamiany z Cerkwią.Taka optyka pozwala na zrozumienie uniwersalnego i ponadczasowego znaczenia charyzmatuwładcy w światopoglądzie Rusi Moskiewskiej pretendującej do roli spadkobiercy Bizancjum,co znalazło wyraz w określeniu „Trzeci Rzym” w odniesieniu do stolicy Wielkiego Księstwa,a następnie Carstwa Moskiewskiego.

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Du château aux tréteaux, aller et retour : la mélancolie. Analyse textuelle de Capitaine Fracasse de Théophile Gautier

W powieści Théophile’a Gautiera Le Capitaine Fracasse (1863) zamek i teatr decydują o organizacjiprzestrzeni, w której sytuuje się fabuła utworu. Główny bohater opuszcza swój popadającyw ruinę zamek, by wstąpić do trupy wędrownych aktorów i wraz z nimi przemierzaćFrancję, zanim powróci do rodowej siedziby.Zamek symbolizuje trwałość i niezmienność bytu; teatr, zwłaszcza wędrowny, wydaje sięjego przeciwieństwem. Podobnie bohater: jako baron de Sigognac powinien znać swoją pozycjęw świecie, jako komediant – może swojego miejsca nieustannie poszukiwać, przyjmującrozmaite role i godząc się na odmiany losu. Analiza sposobu, w jaki Gautier konstruuje świat przedstawiony powieści, a zwłaszczapostać eponimicznego bohatera, pozwala dostrzec niejednoznaczność opozycji: zamek – teatr.Funkcje tych znaków przestrzennych są wobec siebie komplementarne lub nawzajem się wykluczają.Melancholia dostrzegalna jest w zarówno w sferze zamku, jak i w sferze teatru, a dotyczynie tylko protagonisty, lecz także wielu innych postaci, elementów krajobrazu, architektury,zjawisk atmosferycznych itd. Wyobrażana jest w sposób jawny lub utajony na przestrzenicałego tekstu; wolno uznać, iż Capitaine Fracasse w sposób oryginalny tematyzuje wpisaniemelancholii w tkankę powieści.

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Re-territorialising South Africa. Political Allegory in The Master of Petersburg by J.M. Coetzee

Jednym z najważniejszych terminów w krytyce twórczości J.M. Coetzeego jest alegoria. Kontrowersje wokół prób literalnego i symbolicznego odczytania twórczości tego południowoafrykańskiego pisarza zdominowały dyskurs naukowy na temat jego twórczości, poczynając od uznania alegorii za podstawową metodę recepcji dzieła literackiego (zwłaszcza w ujęciu takich badaczy jak Dominic Head czy Teresa Dovey), a kończąc na odrzuceniu symbolicznej próby odczytania powieści noblisty (prace Dereka Attridge’a). Niniejszy artykuł dokonuje alegorycznej interpretacji powieści Mistrz z Petersburga z roku 1994, będącej fikcyjną biografią Fiodora Dostojewskiego, a jednocześnie, jak twierdzi autor, zakamuflowaną opowieścią o Republice Południowej Afryki w ostatnich latach apartheidu.

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Living for the ‘Islamic Cause’: Selected Memoirs of Contemporary Muslim Activists

Artykuł jest poświęcony wspomnieniom pięciu egipskich autorów, znanych odbiorcom w krajachmuzułmańskich z działalności religijnej i politycznej. Poddano analizie formę, styl, najważniejsząproblematykę i przesłanie wspomnień. Ukazało to, z jednej strony, w jakim stopniunarratorzy łączą tradycję z nowoczesną (auto)biografi ą, a z drugiej strony, w jakiej mierze problematykata i jej wymiar zależą od ich relacji społecznych, drogi zawodowej i implikowanegoodbiorcy ich publikacji. Chociaż autobiografi czne teksty mogą być traktowane jako literatura,dla ich zagorzałych zwolenników stanowią religijny i polityczny testament ich bohatera.

Czasopismo: Studia Litteraria Universitatis Iagellonicae Cracoviensis
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Review of “Lord Jim” Conrada. Interpretacje (Conrad’s ‘Lord Jim’. Interpretations) by Agnieszka Adamowicz-Pośpiech

Review of „Lord Jim” Conrada. Interpretacje (Conrad’s ‘Lord Jim’. Interpretations) by Agnieszka Adamowicz-Pośpiech, Kraków: Universitas, 2007, pp. 221

Czasopismo: Yearbook of Conrad Studies
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O metodologii w zarządzaniu. Refleksje w związku z książką „Nurt metodologiczny w naukach o zarządzaniu. Perspektywy i zagrożenia rozwoju”

Recenzja: „Nurt metodologiczny w naukach o zarządzaniu. Perspektywy i zagrożenia rozwoju” pod redakcją naukową Wandy BłaszczykWydawnictwo Uniwersytetu ŁódzkiegoRok wydania 2006Numer ISBN 83-7171-942-6Specyfikacja 299 stron

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ewaluacja jako narzędzie zarządzania projektami unijnymi w obszarze pomocy społecznej

W artykule podjęto próbę określenia stopnia wykorzystania ewaluacji jako narzędzia doskonalącego zarządzanie projektem. Prowadzone w tym kierunku działania poszerzono o identyfikację sposobu postrzegania ewaluacji przez podmioty realizujące projekty. Badanie oparto na danych z realizacji projektów współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej, dotyczących przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu, przeprowadzonych w latach 2008–2010. Pierwsza część pracy nawiązuje do podstaw teoretycznych ewaluacji, wskazuje jej miejsce i rolę w procesie zarządzania projektem unijnym, zwraca uwagę na jej przydatność w zarządzaniu samorządowym. Druga część obejmuje wyniki badań i rezultaty prowadzonych analiz. W części trzeciej przedstawiono natomiast rekomendacje, adresowane głównie do organów wyższego poziomu zarządzania.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ewaluacja ekonomiczna w świetle podstawowych zasad gospodarowania środkami publicznymi

Celem artykułu jest przedstawienie relacji pomiędzy ewaluacją ekonomiczną a zasadami gospodarowania środkami publicznymi obowiązującymi w Polsce. Autorka prezentuje wspomniane zasady gospodarowania z prakseologicznego punktu widzenia, istotę ewaluacji ekonomicznej, wybrane jej metody (między innymi metodę analizy kosztów i korzyści, analizę kosztów i skuteczności oraz analizę kosztów i użyteczności) oraz obszary ich zastosowań. Jednocześnie akcentuje potrzebę zgodności wymienionych metod z zasadami sprawiedliwości społecznej.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Skuteczność – kryterium oceny przedsięwzięć współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej

Wydatkowanie pieniędzy publicznych wiąże się każdorazowo z koniecznością oceny podejmowanych działań. Oceny te muszą być w pierwszej kolejności porównywalne, co implikuje konieczność tworzenia i adaptowania procedur jednolitych dla danego źródła finansowania. Komisja Europejska jako podstawowy schemat oceny skutków interwencji publicznej wybrała model produkt – rezultat – oddziaływanie, w którym natychmiastowe i oddalone w czasie efekty interwencji są oceniane za pomocą takich podstawowych kryteriów, jak: użyteczność, skuteczność, efektywność, adekwatność i trwałość. Pozornie prosty schemat oceny nastręcza w praktyce wielu trudności interpretacyjnych i aplikacyjnych, co w konsekwencji prowadzi do ograniczonej porównywalności uzyskiwanych ocen (wyników ewaluacji). W artykule przybliżono więc podstawowe zagadnienia związane z oceną interwencji publicznej według schematu produkt – rezultat – oddziaływanie, a w ramach tej analizy skupiono się zwłaszcza na skuteczności jako jednym z podstawowych kryteriów oceny podejmowanych działań współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej. Dokonano także przeglądu definicji tego terminu używanego w różnych wytycznych – zarówno unijnych, jak i pochodzących z innych międzynarodowych instytucji zajmujących się ewaluacją. Celem artykułu jest próba oceny, w jakim stopniu rozbieżności i nieścisłości w definiowaniu terminu „skuteczność” mogą wpływać na poprawność oceny skutków podejmowanych interwencji publicznych.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Strategiczna Ocena Oddziaływania na Środowisko jako ewaluacja ex ante

W artykule autorka analizuje procedurę i raport Oceny Oddzialywania na Środowisko i Strategicznej Oceny Oddziaływania na Środowisko z punktu widzenia ich ewaluacyjnego charakteru. Takie podejście umożliwia wysunięcie na pierwszy plan ich prakseologicznych aspektów wraz z właściwym zrozumieniem roli i wzajemnych stosunków pomiędzy stronami zaangażowanymi w ten proces, rolę raportów (ekspertyz), demokratyzację i transparentność sfery zarządzania i rządzenia. Dokonano także przeglądu i próby oceny krajowych doświadczeń i praktyk w tym zakresie.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wsparcie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw w województwie łódzkim poprzez finansowanie projektów inwestycyjnych w ramach Działania III.2 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego

Niniejszy artykuł prezentuje wyniki sondażowego badania zrealizowanego w lipcu 2011 roku wśród stu osiemdziesięciu małych i średnich przedsiębiorstw będących beneficjentami Działania III.2 Podnoszenie innowacyjności i konkurencyjności przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007–2013. Wstępne wyniki wskazują na jednoznacznie pozytywny wpływ dotacji inwestycyjnych na innowacyjność i konkurencyjność przedsiębiorstw.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Kultura ewaluacyjna w Polsce

Ewaluacja dostarcza informacji dotyczących oczekiwanych lub faktycznych efektów interwencji publicznej. Najważniejszym jej zadaniem jest wspieranie procesu decyzyjnego w administracji publicznej, czego docelowym efektem ma być poprawa jakości, skuteczności i spójności pomocy publicznej. Cel ten jest realizowany przez trzy główne funkcje ewaluacji: funkcję rozliczenia (egzekwowania odpowiedzialności), funkcję poznawczą oraz funkcję stymulowania usprawnień organizacyjnych. Wśród korzyści z przeprowadzania obiektywnej i ukierunkowanej oceny interwencji publicznej wymienia się: poprawę planowania, wdrażania i kontroli jakości, wspieranie procesu uczenia się instytucji, partnerstwa oraz poczucia współwłasności. Właśnie w trosce o zapewnienie tego typu korzyści płynących z poprawnie wykonanej ewaluacji wiele instytucji międzynarodowych dba o rozwój kultury ewaluacyjnej. Na podstawie badań przeprowadzonych przez Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ można wskazać problematyczne z punktu widzenia rozwoju kultury ewaluacyjnej elementy typowe dla ewaluacji w polskich jednostkach administracji publicznej. Wśród tego typu barier najważniejsze to: 1) podejście do badań występujące u zleceniodawców tych badań, 2) sposób traktowania przez nich kryteriów ewaluacyjnych, 3) obowiązująca procedura zamówień publicznych oraz 4) brak reguł dotyczących odbioru raportów ewaluacyjnych.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Innowacje społeczne – innowacyjne instrumenty polityki społecznej w projektach finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Tematem rozważań artykułu są innowacje społeczne rozumiane jako nowe i lepsze sposoby rozwiązywania problemów społecznych, pojawiające się w projektach finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w Polsce. Artykuł jest częścią szerszych badań autorki, dotyczących procesu tworzenia, wdrażania oraz upowszechniania innowacji społecznych w polityce społecznej w Polsce. Teoretycznym punktem odniesienia badań są koncepcje ewaluacji opartej na kryterium użyteczności. Przedstawiono tu wyniki analizy wybranego projektu innowacyjnego realizowanego w latach 2004–2008, którego przedmiotem było przygotowanie i przetestowanie modelu działania asystenta rodziny. W pierwszej części artykułu zostały zaprezentowane definicje dotyczące innowacji społecznych oraz procesu ich tworzenia i wdrażania. Następnie zostały omówione wyniki studium wyżej wymienionego projektu – pod nazwą „Druga Szansa”. Kolejna część odnosi się do wykorzystania doświadczeń wybranego projektu innowacyjnego w procesie wprowadzania zmian do systemu pomocy społecznej. Ich zakres dotyczy nowego zawodu asystenta rodziny, wprowadzonego Ustawą o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 roku. Autorka proponuje stworzenie systemu dyfuzji innowacji społecznych, którego funkcją byłoby zarządzanie wiedzą oraz wsparcie procesu wdrażania zmian w polityce społecznej na poziomie lokalnym.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Użyteczność jako kryterium ewaluacji polityk publicznych

W niniejszym artykule zaprezentowane zostaną błędy w rozumieniu i definiowaniu kryterium ewaluacyjnego „użyteczność” w polskich raportach ewaluacyjnych, zarówno poprzez zamawiających badania, jak i je realizujących. Omówione zostaną problemy związane z badaniem i ostatecznym wykorzystaniem tego kryterium w ocenie końcowej. To wszystko ma uświadomić istotną rolę oceny ex post w świetle adekwatności efektów programów względem adresowanych potrzeb.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Rozwój potencjału ewaluacyjnego – teoria i praktyka

Artykuł przedstawia przegląd literatury dotyczącej pojęcia, najważniejszych elementów oraz czynników rozwoju potencjału ewaluacyjnego. Analiza przykładów pozwoliła na określenie najważniejszych czynników przyczyniających się do budowy kultury ewaluacyjnej. Doświadczenia wielu państw wskazują, że częściej występującym motywem wprowadzenia ewaluacji jest presja z zewnątrz, jako warunek otrzymania wsparcia od międzynarodowych organizacji (Banku Światowego, Unii Europejskiej). Jednakże praktyka ewaluacyjna jest tam zwykle mniej trwała. Wyniki międzynarodowych badań sugerują również, że państwa, które wprowadzają i rozwijają ewaluację w rezultacie wewnętrznej motywacji związanej z reformą sektora publicznego, częściej osiągają dojrzalszą kulturę ewaluacyjną.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Wykorzystanie danych administracyjnych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i uczelni do monitorowania losów absolwentów uczelni wyższych

Dotychczas w naszym kraju wnioski o sytuacji absolwentów na rynku pracy wyciągane były na podstawie dwóch rodzajów analiz. Jedne wykorzystywały badania opinii absolwentów i/lub pracodawców. Drugie natomiast opierały się na statystykach publicznych. Te analizy zwykle nie były łączone i nie dawały możliwości określenia związków pomiędzy ścieżką edukacyjną a sukcesem na rynku pracy. W niniejszym tekście przedstawiamy projekt badawczy realizowany przez Pracownię Ewaluacji Jakości Kształcenia Uniwersytetu Warszawskiego (PEJK UW), którego głównym celem jest wypracowanie metodologii badań ewaluacyjnych pozwalających na opisanie tego związku i zbadanie jego siły. W prezentowanym projekcie będą z sobą połączone informacje z wielu źródeł. Są to dane administracyjne gromadzone przez rozmaite instytucje w sposób ciągły, niezależnie od działań badaczy. Rejestr Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiera bogaty zasób informacji na temat aktywności zawodowej Polaków. Natomiast dane o historii edukacyjnej studentów od kilku lat są powszechnie gromadzone przez wyższe uczelnie w kraju w ich elektronicznych rejestrach. W projekcie wykorzystywane są też informacje o ścieżce edukacyjnej studentów dostępne w rejestrach Uniwersytetu Warszawskiego. Połączenie danych z tych rejestrów stwarza wielkie możliwości do prowadzenia systematycznych badań służących ewaluacji efektów kształcenia na wyższych uczelniach. Projekt realizowany przez PEJK UW umożliwia zatem pogodzenie różnych, pozornie sprzecznych ze sobą postulatów: systematyczność badań, możliwość prowadzenia pogłębionych analiz oraz minimalizację kosztów badań.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
(Nie)mobilność pionowa studentów UW. Analiza efektów wdrażania Procesu Bolońskiego

Jednym z założeń Procesu Bolońskiego jest promowanie mobilności studentów. Wprowadzenie systemu studiów dwustopniowych stworzyło możliwość mobilności pionowej studentów – zmiany uczelni lub kierunku studiów po zakończeniu studiów I stopnia. W tekście przedstawione są wyniki badania mającego na celu przeanalizowanie wyborów osób, które w 2010 roku uzyskały tytuł licencjata na Uniwersytecie Warszawskim, oraz określenie, w jakim stopniu zachodzi zjawisko mobilności pomiędzy kierunkami studiów w momencie przejścia między studiami I i II stopnia. Jest to pierwsze tego typu badanie prowadzone z wykorzystaniem danych administracyjnych, gromadzonych w ramach dwóch stowarzyszonych systemów: Internetowej Rejestracji Kandydatów (IRK) oraz Uniwersyteckiego Systemu Obsługi Studiów (USOS).

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości
Ocena i pomiar społecznych efektów pracy szkół wyższych – refleksje metodologiczne

W teorii i praktyce polityk publicznych coraz intensywniej mówi się o konieczności budowania polityk na podstawie dowodów (tzw. evidence based policy). Podobnie, od osób zarządzających sektorem szkolnictwa wyższego coraz częściej oczekuje się zarówno szerszego poparcia danymi podejmowanych decyzji, jak i rzetelnej, popartej danymi oceny skutków prowadzonych polityk. Polityki te mogą zwiększyć lub zmniejszyć możliwość wygenerowania przez szkoły wyższe efektów, które byłyby społecznie korzystne. Niniejszy artykuł poświęcony jest dylematom związanym z pomiarem społecznych efektów pracy szkół wyższych, a szczególny nacisk jest w nim położony na dylematy specyficzne dla polskiego sektora akademickiego. Autorki będą próbowały odpowiedzieć na pytania, czy pomiar taki jest w ogóle możliwy i czy jest realny w polskich warunkach, jakie może pełnić funkcje oraz z jakimi wiąże się kosztami i korzyściami.

Czasopismo: Zarządzanie Publiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości