rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Udział rozpuszczalnych i nierozpuszczalnych form berylowców i Pb w pyle zawieszonym i w migdałkach gardłowych

Wstęp. Migdałek gardłowy na podstawie dotychczasowych badań, uznany został jako dobry biomarker ekspozycji, dzięki swojemu położeniu w głównym strumieniu wdychanego powietrza i wiele pierwiastków może być w nim kumulowanych. Celem niniejszych badań było ustalenie, jaki udział posiadają formy rozpuszczalne i nierozpuszczalne związków poszczególnych pierwiastków w pyle zawieszonym w kumulacji Pb, Be, Ba, Sr, Ca, Mg w migdałkach gardłowych. Materiał i metody. Zawartość badanych pierwiastków określono w 86 próbkach migdałków gardłowych dzieci mieszkających w Tychach oraz w 76 migdałkach dzieci z Chorzowa, jak również w pyłach zawieszonych w powietrzu, występujących w formie rozpuszczalnej i nierozpuszczalnej. Wyszczególnione współczynniki k1, k2 obecne w równaniu podziału pozwalają wskazać na większe znaczenie frakcji rozpuszczalnej lub nierozpuszczalnej danego pierwiastka obecnej we wdychanym pyle zawieszonym. Wyniki. Wartości współczynników w równaniu podziału potwierdziły znaczenie płci dziecka oraz zwróciły uwagę na możliwość ich obszarowego zróżnicowania w odniesieniu do biernego palenia, w stopniu kumulowania w migdałkach gardłowych Pb, Be, Ba, Sr, Mg, Ca. Wnioski. Równanie podziału pozwala ocenić względne udziały poszczególnych frakcji w odniesieniu do ogólnej zawartości danego pierwiastka w migdałkach gardłowych.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Kumulacja wybranych pierwiastków w migdałkach gardłowych dzieci w wyniku zjawiska wtórnego pylenia

Wstęp. Celem pracy było ustalenie jaki udział w intoksykacji migdałków posiada zjawisko wtórnego pylenia gleb oraz emisja samochodowa. Materiał i metody. Zawartość Pb, Be, Ba, Ca, Mg i Sr w migdałkach gardłowych dzieci mieszkających w Tychach (n86), oraz w migdałkach dzieci z Chorzowa (n76), jak również zawartość badanych pierwiastków w pyłach zawieszonych oznaczono metodą ICP – AES przy pomocy spektrometru SOLAR 2000. Materiał biologiczny uprzednio poddany został mineralizacji na mokro z wykorzystaniem kwasu azotowego (V) spektralnie czystego firmy Merck. Wyniki. Zagadnienie zjawiska wtórnego pylenia jako potencjalnego dodatkowego źródła obecności poszczególnych pierwiastków w odniesieniu do migdałków opisano za pomocą współczynnika wtórnej emisji oraz ustalono dodatkową masę danego metalu obecną w ogólnym zanieczyszczeniu powietrza. Wnioski. Stopień kumulacji berylowców i Pb w tkance migdałka gardłowego w dużej mierze zależał od zawartości tych pierwiastków w formie rozpuszczalnej w pyłach zawieszonych w przyziemnej warstwie powietrza, jako rezultat wtórnej emisji pyłów oraz emisji samochodowej.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Znaczenie biernego palenia dla kumulacji berylowców i Pb w migdałkach gardłowych dzieci

Wstęp. Jakość naszego życia uwarunkowana jest od jakości powietrza, którym oddychamy. Stąd też nie bez znaczenia pozostaje wpływ palenia papierosów i wtórnego narażenia osób przebywających w środowisku palacza. Dotychczasowe badania potwierdzają wpływ biernego palenia na kumulację wielu pierwiastków w migdałkach. Założeniem prowadzonych badań było ustalenie znaczenia narażenia na ETS dla kumulacji Pb, Be, Ba, Ca, Mg i Sr w migdałkach gardłowych dzieci. Materiał i metody. Badaniu poddano 162 migdałki gardłowe pochodzące od narażonych i nienarażonych na bierne palenie chłopców i dziewczynek zamieszkałych w Tychach i Chorzowie. Wszystkie próbki biologiczne poddano mineralizacji za pomocą kwasu azotowego (V) firmy Merck. Analizę składu chemicznego próbek ustalono za pomocą metody ICP – AES. Wyniki. Dokonano analizy statystycznej występowania badanych pierwiastków w migdałkach dzieci narażonych i nienarażonych na ETS, jednocześnie uwzględniając jako dodatkowe kryterium podziału miejsce zamieszkania oraz płeć dzieci. Wnioski. Nie zaobserwowano istotnego wpływu biernego palenia na wzrost zawartości badanych metali w migdałkach. Nie bez znaczenia natomiast pozostaje rola płci i miejsca zamieszkania na proces kumulacji pierwiastków w tym narządzie.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Analiza wybranych czynników wirulencji bakterii i drożdży izolowanych ze środowisk pracy w kompostowniach, garbarniach, muzeach

Wstęp. Celem badań była ocena wytwarzania wybranych czynników wirulencji przez mikroorganizmy o potencjale chorobotwórczym, izolowane z miejsc pracy. Określano także wpływ materiału technicznego występującego w miejscu pracy na badane cechy bakterii i drożdży. Materiał i metody. Badano 11 szczepów bakterii i drożdży wyizolowanych z powietrza (metoda zderzeniowa) lub powierzchni (metoda odciskowa) ze środowisk pracy: garbarnia, kompostownia, muzeum. Identyfikację wykonano testami API oraz potwierdzono metodą genetyczną. Analizowano wybrane czynniki: wytwarzanie otoczek polisacharydowych, proteinazy, żelatynazy, lipazy, koagulazy, deoksyrybonukleazy, enterotoksyn, hemolizyn. Zastosowano podłoża standardowo używane w praktyce mikrobiologicznej oraz mineralne z dodatkiem materiału pochodzącego ze środowiska pracy (celuloza, skóra wet blue, wyciąg z kompostu). Wyniki. Wykazano, iż 8 spośród 11 szczepów wykazywało hemolizę, w tym 4 (Bacillus cereus 2 szczepy, Bacillus subtilis, Staphylococcus haemolyticus) hemolizę całkowitą. Otoczki polisacharydowe wykryto u drożdży Cryptococcus albidus. Właściwości proteolityczne oraz zdolność do produkcji żelatynazy wykazały głównie bakterie z rodzaju Bacillus. Ponadto szczepy B. cereus z kompostowni i garbarni wytwarzały enterotoksyny (NHE i HBL). Stwierdzono, iż obecność w pożywce skóry lub kompostu może stymulować lub hamować wytwarzanie toksyn w zależności od gatunku bakterii Bacillus i rodzaju toksyny. S. haemolyticus wyizolowany w muzeum był zdolny do produkcji lipazy i deoksyrybonukleazy. Stwierdzono, iż Corynebacterium lubricantis i Candida parapsilosis nie wytwarzają żadnych z badanych czynników wirulencji. Wnioski. W środowisku pracy kompostowni, garbarni, muzeów z wysoką częstością (56–100%) występują organizmy potencjalnie chorobotwórcze: Bacillus cereus, B. pumilus, B. subtilis, Cryptococcus albidus, Pseudomonas vancouverensis, Staphylococcus heamolyticus zdolne do wytwarzania czynników wirulencji (otoczki polisacharydowej, proteinaz, żelatynaz, lipaz, koagulat, deoksyrybonukleaz, enterotoksyn, hemolizyn).

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Analiza ścieków jako nowa droga określenia ilości spożywanych narkotyków w społecznościach lokalnych. Przegląd literatury

Analiza ilościowa i jakościowa ścieków pod względem zawartości nielegalnych narkotyków i ich metabolitów to nowoczesna metoda badawcza, która uważana jest za obiektywne i szybkie narzędzie do określenia zawartości substancji zażywanych i wydalanych przez człowieka. Wyniki w czasie rzeczywistym pozwalają na szybką identyfikację zmian ilościowych i jakościowych zażywanych narkotyków. Umożliwia to oszacowanie dziennego spożycia badanego narkotyku w społecznościach lokalnych w ujęciu miasta, państwa, a nawet kontynentu. Najczęściej szacowane spożycie narkotyków dotyczy kokainy, amfetaminy, metamfetaminy, ecstasy i konopi indyjskich. Monitorowanie ścieków miejskich może dostarczyć informacji o dynamice zmian poziomu narkotyków, w zależności od dni tygodnia i ich ogólnej tendencji w przeciągu roku. Szacowanie retrospektywne spożycia narkotyków niesie ze sobą błędy, zależne m.in. od poboru próbek, szczelności systemu kanalizacji, stabilności analitów i mieszaniny samych ścieków, lecz pozostaje metodą obiektywną i dostarczającą bardzo wartościowych informacji instytucjom walczącym z przestępczością narkotykową.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Nanocząstki, nanotechnologia – potencjalne zagrożenia środowiskowe i zawodowe

Artykuł omawia aktualny stan wiedzy nt. ryzyka związanego
z wpływem nanocząstek projektowanych i nanotechnologii
na środowisko i zdrowie. Nanotechnologia
znalazła szerokie zastosowanie m.in. w ochronie zdrowia,
rolnictwie, transporcie, energetyce, technologiach informatycznych.
Szeroko debatowane są obecnie zarówno dobrodziejstwa,
jak ryzyko, związane z zastosowaniem nanocząstek
projektowanych. Do najważniejszych zadań
nauki o nanocząsteczkach należy opracowanie właściwych
kryteriów oceny ryzyka, związanego z narażeniem
środowiskowym i zawodowym na nanomateriały.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zawartości wybranych pierwiastków w strukturze mineralnej złogów pęcherzyka żółciowego

Wstęp. W pracy przedstawiono zagadnienie występowania
i współwystępowania Ti, Li, Mo, Sr, Ca, Mg, Na,
K w złogach pęcherzyka żółciowego mieszkańców okręgu
częstochowskiego i bielskiego. Wybór obszarów badań
determinowała inna struktura mineralna pyłów zawieszonych
w powietrzu oraz przeciętne różne występowanie
innych pierwiastków w pyle zawieszonym w powietrzu.
Celem pracy było ustalenie zawartości oraz współwystępowania
Ti, Li, Mo, Sr, Ca, Mg, Na, K w złogach pęcherzyka
żółciowego. Materiał i metody. Zawartość pierwiastków
w złogach pęcherzyka żółciowego pozyskanych
podczas cholecystektomii oznaczano metodą emisyjnej
spektrometrii z plazmą wzbudzoną indukcyjnie (ICP-AES)
z wykrywalnością 0,01 μg/g. Wyniki. Obecność wybranych
pierwiastków w strukturze mineralnej złogów pęcherzyka
żółciowego ilustruje obszerna charakterystyka
statystyczna ich występowania u pacjentów okręgu bielskiego
i częstochowskiego oraz przebieg zmian ilorazu zawartości
badanych pierwiastków w porównaniu do ich
sumy w funkcji zmian ich przeciętnej zawartości w złogach
pęcherzyka żółciowego. Wnioski. Zawartość badanych
pierwiastków w złogach pęcherzyka żółciowego była
różna ze względu na obszar zamieszkania i płeć, różnice
lepiej opisywały średnie geometryczne.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ryzyko zachorowań na raka piersi u kobiet a narażenia w mikrośrodowiskach pracy

Wstęp. Wcześniejsze analizy z terenu woj. śląskiego
wykazały, że w rejonach najbardziej uprzemysłowionych
rak piersi występuje istotnie częściej wśród autochtonek
(populacja stacjonarna) aniżeli imigrantek, co sugeruje
istnienie negatywnego wpływu zanieczyszczeń przemysłowych
powietrza na populacje kobiet dłużej bytujące
w takim środowisku. Możliwe, że różne chemiczne związki
z emisji przemysłowo-komunalnych i w miejscach pracy
– zawarte w atmosferze przyczyniają się do wzrostu
zachorowań na raka piersi u kobiet. Materiał i metody.
W analizie typu case-control przebadano dwie populacje
kobiet, tj. autochtonki – 540 przypadków chorych na raka
piersi i 687 przypadków kontrolnych (są to kobiety urodzone
na terenie woj. śląskiego) oraz imigrantki – 319
przypadków chorych i 446 nie-chorych (wszystkie kobiety
urodzone poza woj. śląskim). W tej pracy sprawdzano
tezę: czy charakter i długotrwałość narażeń w miejscu
pracy są istotnymi czynnikami w ryzyku raka piersi, czy
też nie. Wyniki. Kobiety pracujące fizycznie bez narażeń
w miejscu pracy, jak i pracujące w narażeniu charakteryzowały
się większym ryzykiem raka piersi – niezależnie
od miejsca urodzenia (autochtonki, imigrantki), grupy
wiekowej (≤30, 31–40, 41–50, 51–60, >60 lat i wiek
ogółem) i stref endemicznych o istotnie wysokiej czy niskiej
zachorowalności i umieralności (tab. II, III). Nie udało
się też wyodrębnić żadnych większych grup (czy grupy)
kobiet z wyraźną przewagą jakichś charakterystycznych
zanieczyszczeń w miejscach pracy w porównaniu grup
kobiet chorych do grup kontrolnych. Wnioski. W tym
badaniu narażenia w miejscach pracy uznano za cechę
mało istotną w ryzyku raka piersi u kobiet.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wybrane aspekty jakości życia w atopowym zapaleniu skóry

Wstęp. Atopowe zapalenie skóry (AZS, atopic dermatitis)
jest chorobą alergiczną o przewlekłym i nawrotowymprzebiegu.
Celem pracy jest ocena wybranych aspektów
jakości życia osób z AZS. Materiał i metody. Analizowano
wpływ choroby na funkcjonowanie codzienne chorego
i jego rodziny, wydatki finansowe związane z leczeniem,
a także na samoocenę, funkcjonowanie w sferze emocjonalnej
i społecznej oraz na seksualność. Do badania ankietowego
zakwalifikowano 71 osób dorosłych, 48 (68%)
kobiet oraz 23 (32%) mężczyzn leczących się w Poradniach
Alergologicznych na terenie Śląska. Wyniki. Swędzenie
skóry odczuwali wszyscy, bolesność skóry 69%,
pieczenie skóry 86% ankietowanych. Zdecydowana większość
badanych z powodu dolegliwości skórnych miała
ograniczoną możliwość wykonywania w pełni prac domowych.
Choroba wpływała na możliwość wykonywania
pracy zawodowej i na osiągnięcia szkolne. Niemal wszyscy
ankietowani stwierdzili, że koszty związane z zakupem
leków i preparatów do pielęgnacji skóry miały wpływ
na ich zasoby finansowe. AZS wpływało u 75% badanych
na funkcjonowanie społeczne, sposób spędzania wolnego
czasu, uprawianie sportu. Choroba niekorzystnie wpływała
na poziom samooceny i pewności siebie. Połowa
badanych odczuwała problemy w kontakcie z partnerem/
partnerką z powodu dolegliwości chorobowych, bądź
czuła się stygmatyzowana negatywną reakcją otoczenia
z powodu wyglądu skóry. Często AZS towarzyszyły zaburzenia
snu (65%), różne zaburzenia emocjonalne, a także
zaburzenia sfery seksualnej (32%) Co czwarta osoba
miała stany depresyjne, a co siódma myśli samobójcze.
Wnioski. AZS jest chorobą, która wpływa negatywnie
na wiele aspektów życia i upośledza jakość życia, dlatego
jej leczenie powinno być wsparte psychoterapią.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Efekty 3-miesięcznej dietoterapii nadwagi i otyłości. Opis trzech przypadków

Wstęp. Celem badania była ocena wpływu zbilansowanej
diety niskoenergetycznej na masę ciała, profil lipidowy,
stężenie glukozy we krwi i ciśnienie tętnicze u osób
z nadmierną masą ciała. Materiał i metody. U trzech mężczyzn
z nadwagą lub otyłością przeprowadzono 3-miesięczną
dietoterapię z zastosowaniem zindywidualizowanej
diety o umiarkowanym deficycie energetycznym (450-
600 kcal). Przed i po dietoterapii od każdego pacjenta zebrano
7-dniowe jadłospisy tworzone metodą bieżącego
notowania, wykonano pomiary rozmiarów i składu ciała,
ciśnienia tętniczego krwi oraz zlecono badania biochemiczne
(morfologia, profil lipidowy, glukoza). Wyniki.
Po zakończeniu dietoterapii, w diecie pacjenta nr 1 i 3
wykazano istotnie mniejszą podaż tłuszczów i węglowodanów,
w tym cukrów dodanych. Z kolei u pacjenta nr 2
stwierdzono wzrost spożycia węglowodanów. W efekcie
dietoterapii odnotowano redukcję masy ciała wynoszącą
6,2 kg, 3,5 kg i 5 kg oraz spadek glukozy we krwi o 10
mg/dl, 14 mg/dl i 27 mg/dl, odpowiednio u pacjenta nr
1, 2 i 3. U wszystkich badanych zaobserwowano zmniejszenie
obwodu talii i bioder, a u pacjenta nr 1 i 3 dodatkowo
redukcję zawartości tłuszczu w ciele, odpowiednio
o 2% i 1%. W okresie przed i po dietoterapii nie wykazano
zmian w wartościach ciśnienia tętniczego, zaś zmiany
parametrów profilu lipidowego nie były jednoznaczne.
Wnioski. W efekcie stosowania zindywidualizowanej
i zbilansowanej 3-miesięcznej diety niskoenergetycznej
u pacjentów z nadwagą lub otyłością uzyskano zmniejszenie
masy ciała, obwodu talii i stężenia glukozy we
krwi. Nie odnotowano jednak zmian w profilu lipidowym
i wartościach ciśnienia tętniczego krwi pacjentów.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zagrożenia zdrowotne w środowisku górskim

Przebywanie człowieka w środowisku górskim naraża
go na wystąpienie szeregu schorzeń, które mogą prowadzić
do utraty zdrowia, a niejednokrotnie życia. Posiadanie
świadomości o istnieniu owych zagrożeń już powoduje
zmniejszenie prawdopodobieństwa ich wystąpienia.
Wdrożenie odpowiednich czynności prewencyjnych pozwala
kontrolować czynniki ryzyka, a tym samym nie
doprowadzić do wystąpienia niepożądanych schorzeń. Do
owych czynników ryzyka można zaliczyć wpływ niskiego
ciśnienia atmosferycznego, niskiej temperatury powietrza,
znacznego promieniowania ultrafioletowego, nagłych
zmian pogodowych oraz charakterystycznych elementów
budowy środowiska górskiego. Połączenie powyższych
czynników z brakiem należytej wiedzy i ignorancją, przy
splocie niekorzystnych wydarzeń, może przerodzić wyjście
w góry w śmiertelne niebezpieczeństwo.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Polimorfizmy w genach naprawy DNA a uszkodzenia indukowane przez ołów – analiza piśmiennictwa

Ołów to metal o toksycznym działaniu, który ze względu
na niezwykłe właściwości jest wykorzystywany w wielu
dziedzinach przemysłu. Jego szerokie spektrum działania
na organizm człowieka powoduje, że jest przedmiotem
licznych badań skupiających się m.in. na wyjaśnieniu
mechanizmów jego działania oraz identyfikacji genetycznych
wyznaczników obrony przed szkodliwym wpływem
tego metalu. Jednym z istotnych mechanizmów obrony
przed uszkodzeniami generowanymi przez ołów jest naprawa
DNA. Polimorfizmy w genach naprawczych mogą
wpływać na szybkość i efektywność naprawy, a zatem
kształtować wrażliwość osobniczą na ołów obecny w środowisku.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zanieczyszczenie kadmem powietrza atmosferycznego miast śląskich

Wstęp. Od wielu lat prowadzone są badania oceniające
zagrożenie środowiska i ryzyko utraty zdrowia populacji
narażonej na działanie metali ciężkich, w tym kadmu.
Celem pracy była ocena poziomu zanieczyszczenia powietrza
atmosferycznego kadmem w roku 2009, uwzględniając
okres letni oraz zimowy – grzewczy, przeprowadzono
analizę porównawczą analogicznych danych pochodzących
z lat wcześniejszych. 2005–2008. Materiał
i metody.Wopracowaniu wykorzystano wyjściowe dane
statystyczne pomiarów zanieczyszczeń powietrza, pochodzących
z poszczególnych stanowisk pomiarowych zlokalizowanych
na terenie województwa śląskiego. Pomiary
wykonano w ramach systemu sanitarnych badań atmosfery
(Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna
w Katowicach). Próbki pyłu PM10 poddane były obróbce
w celu oznaczenia kadmu (Cd) metodą absorpcyjnej spektrometrii
atomowej (ASA). Wyniki.Wroku 2009 wartości
średnich rocznych stężeń kadmu w powietrzu atmosferycznym
wynosiły od 0,7 ng/m3 do 5,3 ng/m3. Najwyższe
stężenie kadmu zanotowano na terenie jednostki administracyjnej
Miasteczko Śląskie, a najniższe w Jaworznie.
Docelowy poziom kadmu (5 ng/m3) w powietrzu wyznaczony
ze względu na ochronę zdrowia ludzi został przekroczony
na terenie stacji – Miasteczko Śląskie. Na terenie
pozostałych dziesięciu stacji pomiarowych zarówno
w roku 2009 jak i przedziale czasowym 2005–2008 docelowy
poziom kadmu wyznaczony normatywem nie został
przekroczony. Zebrane dane wskazują na sezonową
zmienność stężenia kadmu w powietrzu atmosferycznym.
Wnioski. Poziomy zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego
kadmem na terenie badanych miast Śląska
w roku 2009 jak i w latach 2005–2008 utrzymują się
na podobnym poziomie.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Rola wapnia w nasieniu ludzkim i jego związek z układem antyoksydacyjnym

Wstęp. Ludzki ejakulat składa się z plemników i plazmy
nasiennej w skład której wchodzą związki organiczne
i nieorganiczne w tym biopierwiastki. Wapń jest niezbędny
w procesie hiperaktywacji i kapacytacji komórki plemnikowej.
Oba te procesy powodują wytwarzanie reaktywnych
form tlenu czego efektem jest indukcja systemu antyoksydacyjnego.
Materiał i metody. Materiał badany stanowiło
nasienie pobrane od 61 mężczyzn u których średnia
wieku wynosiła 33 lata, u których nie stwierdzono
patologii nasienia. Badaną populację podzielono na dwie
grupy o niskiej i wysokiej zawartości wapnia w plazmie
nasienia. Wbadanym materiale oznaczono parametry seminologiczne,
dysmutazę ponadtlenkową, katalazę, reduktazę
glutationową, grupy sulfhydrylowe, dialdehyd
malonowy, lipofuscynę, bilirubinę, kwas moczowy, albuminę
oraz całkowitą zdolność oksydacyjną. Wyniki.
U osób o wysokim poziomie wapnia w plazmie nasiennej
(średnia 38,3 mg/dl) stwierdzono istotnie statystycznie
wyższy odsetek plemników o ruchu postępowym nielinearnym,
wyższą aktywność izoenzymu manganowego
dysmutazy ponadtlenkowej, reduktazy glutationowej, stężenie
witamin A i E, bilirubiny i albumin w porównaniu
z osobami o niskim poziomie wapnia (średnia 22,0
mg/dl). Ruchliwość plemników, aktywność tych enzymów
oraz stężenie wymienionych antyoksydantów dodatnio
korelowało (p*0,05) z poziomem wapnia
(R40,26–0,64). Niższe wartości stężeń lipofuscyny obserwowano
w grupie z wysokim poziomem wapnia oraz
ujemną korelację między Ca2& a lipofuscyną (R410,36,
p*0,05). Wnioski. Wniniejszej pracy wykazano korzystny
wpływ wapnia na ruchliwość plemników w fizjologicznym
nasieniu oraz stymulację układu antyoksydacyjnego
pod wpływem wysokiego stężenia tego pierwiastka
w plazmie nasienia u mężczyzn z prawidłowym spermiogramem.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Porównanie efektów zdrowotnych wywołanych zawodową ekspozycją na hałas niskoczęstotliwościowy i hałas słyszalny

Wstęp. Celem pracy było porównanie skutków zawodowej
ekspozycji na hałas z dominującym udziałem hałasu
niskoczęstotliwościowego ze skutkami ekspozycji na
hałas tzw. słyszalny, badano też grupę osób nie eksponowanych
jako grupę kontrolną. Materiał i metody. Przebadano
307 osób z 12 zakładów pracy. Wyniki. W grupie
eksponowanej na hałas słyszalny stan narządu słuchu był
gorszy we wszystkich badanych parametrach w porównaniu
do grupy LFN. Wnioski. Wyniki badań wskazują,
że hałas słyszalny jest bardziej szkodliwy niż hałas niskoczęstotliwościowy
we wszystkich badanych parametrach.
Mimo długiej ekspozycji zawodowej stwierdzone zmiany
w stanie zdrowia grupy LFN nie wykazują cech określanych
w literaturze jako choroba wibroakustyczna.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu