rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ produkcji pstrąga w stawach betonowych z kaskadowym przepływem wody na właściwości fizyczne i chemiczne wód powierzchniowych

Gospodarka stawowa wymaga prowadzenia określonej hodowli bądź chowu ryb z jednoczesnym uwzględnieniem zarówno możliwości i opłacalność produkcji, jak i określenia wpływu tej działalności na środowisko przyrodnicze. Jakość wód odprowadzanych z gospodarstw rybackich, jak i ich obciążenie ładunkiem zanieczyszczeń zależy od szeregu różnych czynników. Należy tu uwzględnić zarówno jakość wód zasilających stawy, gatunek ryb, metodę ich chowu, ilość i jakość skarmionej paszy, jak i czynniki metrologiczne i fizjograficzne. Badania dotyczące oceny wpływu chowu pstrąga na właściwości fizyczne i chemiczne wód powierzchniowych prowadzono w latach 2010-2012 roku. Do badań wytypowano gospodarstwo pstrągowe położone w województwie pomorskim, około 36 km na południowy wschód od Słupska. Próbki wody do analiz fizycznych i chemicznych pobierano co dwa miesiące (łącznie pobrano 12 serii próbek) i oznaczono w nich: temperaturę [°C], tlen rozpuszczony [mg • dm-3], nasycenie tlenem [%], przewodnictwo elektrolityczne właściwe [μS • cm-1], pH, potencjał oksydoredukcyjny [mV] oraz BZT5 i ChZTCr. Przeprowadzone badania wykazały, że wody wykorzystywane do zasilania obiektów hodowlanych spełniały wymagania jakim powinny odpowiadać wody śródlądowe będące środowiskiem życia ryb łososiowatych. Jedynie okresowo w przypadku BZT5 normy te były nieznacznie przekroczone. Pogorszenie wskaźników jakości wód po przepłynięciu przez stawy nie powodowało zmiany klasy ich jakości, jedynie okresowo w przypadku wskaźnika BZT5 stwierdzono obniżenie się jej jakości z I do III klasy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Nieczystości płynne ze zbiorników bezodpływowych jako źródło zanieczyszczeń mikrobiologicznych wód podziemnych

W Polsce ogromnym problemem jest zanieczyszczenie środowiska gruntowo-wodnego przez nieczystości płynne, pochodzące ze zbiorników bezodpływowych. Dotyczy to szczególnie terenów wiejskich. Negatywne zmiany stwierdzane są zarówno w sąsiedztwie nieszczelnych zbiorników, z których zagęszczone i zagniłe ścieki infiltrują do gruntu, jak i w wodach powierzchniowych i gruntach ornych, do których trafiają nieczystości z opróżnianych zbiorników. W pracy, na przykładzie wybranej gminy, przedstawiono skalę występowania procederu niekontrolowanego odprowadzania ścieków bytowych do środowiska. Zaprezentowane dane porównano z wynikami oceny jakościowej wód podziemnych, ujmowanych w tej samej gminie do celów wodociągowych. W znaczącej części studni woda nie była bezpieczna pod względem sanitarnym, bowiem stwierdzono w niej obecność m.in. zanieczyszczeń mikrobiologicznych. Wśród oznaczonych mikroorganizmów dominowały organizmy wskaźnikowe zanieczyszczenia wód ściekami bytowymi. Problemy z jakością wody zostały odnotowane na ujęciach, zlokalizowanych w pobliżu posesji, wyposażonych w zbiorniki bezodpływowe lub w miejscach, do których w niekontrolowany sposób trafiały ścieki z opróżnianych zbiorników. W ten sposób wykazano, że istnieje związek między niewłaściwie prowadzoną gospodarką ściekową a jakością wód podziemnych, ujmowanych do celów wodociągowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Bilans azotu w zlewni rzeki Rokietnica

Na podstawie danych z badań ankietowych obliczono bilans azotu metodą „na powierzchni pola” w gospodarstwach leżących w granicach zlewni rzeki Rokietnica w województwie podlaskim. Na podstawie analiz uzyskanych wyników, stwierdzono, że niemal połowa wszystkich gospodarstw biorących udział w badaniu, przekracza bezpieczną granicę dodatniej różnicy bilansowej zgodną z Kodeksem Dobrej Praktyki Rolniczej. Stwierdzono również dodatnią korelację pomiędzy zmierzonymi wartościami stężeń azotu azotanowego (V) i ilością zużytych nawozów naturalnych i mineralnych w gospodarstwach, co świadczy o migracji niewykorzystanego azotu w profilu glebowym i zanieczyszczeniu tym składnikiem wód powierzchniowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza czynników wpływających na segregację odpadów przez gospodarstwa domowe z wykorzystaniem metody AHP

Wzrost liczby ludności i nieustanny wzrost konsumpcjonizmu powodują powstawanie coraz większej ilości odpadów różnego pochodzenia. Segregacja odpadów stanowi nadal duży problem dla możliwości selektywnej zbiórki odpadów. Świadomość i wiedza ludzi w zakresie dbania o środowisko naturalne jest coraz większa. Coraz więcej ludzi przekonuje się do konieczności segregowania swoich odpadów, jednakże w podjęciu decyzji każdy z nich mógł kierować się innymi czynnikami. Celem pracy było zebranie czynników szczegółowych, jakie wpłynęły na decyzję o segregowaniu odpadów przez osoby regularnie je segregujące, pogrupowaniu je w czynniki główne i określenia ich wpływu na globalną decyzję. W pracy wykorzystano metodę Analitycznej Hierarchizacji Procesu, która pozwala na określenie wpływu poszczególnych czynników na decyzję. Badania przeprowadzone były wśród 30 losowo wybranych respondentów z województwa wielkopolskiego. Badania wykazują na wysoka świadomość ludzi o konieczności dbania o środowisko naturalne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie obszarów zalewowych wyznaczonych w projekcie ISOK oraz metodą glebowej delimitacji na terenie powiatu średzkiego

W pracy przedstawiono wyniki porównania obszarów zalewowych wykonanych dwoma metodami na terenie powiatu średzkiego. Wykorzystując narzędzia GIS dokonano analiz przestrzennych maksymalnych zasięgów powodzi wykonane metodą wstępnej oceny ryzyka powodziowego w projekcie Informatycznego Systemu Osłony Kraju (ISOK) oraz metody glebowej delimitacji. Różnica stref zalewowych wyznaczonych w projekcie ISOK w relacji do obszarów wyznaczonych metodą delimitacji glebowej w północno-wschodniej części powiatu wynika z niedokładności przestrzennej i czasowej danych historycznych o powodziach. Przedstawiona w pracy metoda wyznaczania obszarów potencjalnie narażonych na zalanie metodą delimitacji glebowej, powiększa zasób danych o zjawisku powodzi i po uwzględnieniu przebiegu granic działek ewidencyjnych, może być wykorzystywana wraz z zasobami ISOK przez administrację samorządową w planowaniu przestrzennym zagrożeń w powiecie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przenikanie azotu do środowiska wodnego wskutek nawożenia gleby lekkiej

W pracy przedstawiono wyniki sześcioletnich badań przenikania azotu przez glebę piaszczystą (piasek gliniasty), nawożoną corocznie kompostem wytworzonym z osadu ściekowego oraz równorzędnymi dawkami azotu w nawozach mineralnych. Badania obejmowały dwa warianty nawożenia kompostem (K1 – 10 i K2 – 15 g N•m<sup>-2</sup>) oraz dwa warianty nawożenia mineralnego (NPK) z równorzędnymi dawkami azotu w postaci saletry amonowej, z uzupełnieniem PK w postaci superfosfatu i soli potasowej. Mierzono systematycznie objętość wszystkich odcieków oraz badano ich skład chemiczny. Stężenia azotu ogólnego i azotanowego w odciekach zwiększały się wraz ze zwiększaniem dawek nawozów. Stężenie azotu w odciekach z gleby nawożonej saletrą było znacznie większe niż w przypadku nawożenia równorzędnymi dawkami azotu w kompoście. Z gleby wymywane były nie tylko azotany, ale także azot zawarty w rozpuszczalnych związkach organicznych. Udział azotu azotanowego w ogólnej zawartości azotu w odciekach z wariantów nawożenia kompostem wyniósł 41–77%, natomiast w przypadku nawożenia saletrą był znacznie większy i stanowił od około 60 do 95%. Coroczne nawożenie gleby zarówno kompostem jak i nawozami mineralnymi powodowało systematyczne zwiększanie się stężenia azotu w odciekach wraz z upływem lat nawożenia, a tym samym ogólnej jego ilości wymywanej z gleby. Świadczy to o tworzeniu się coraz większych nadmiarów azotu w glebie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie haloizytu w celu zmniejszenia stężenia zanieczyszczeń w ściekach komunalnych

Jedna z metod oczyszczania ścieków komunalnych pozwala na zastosowanie złóż biologicznych. W badaniach zastosowano złoże wypełnione haloizytem. Podczas pracy złoża w zależności od zastosowanego obciążenia hydraulicznego uzyskano redukcję stężeń fosforanów, azotu amonowego i materii organicznej. Najwyższą redukcję PO<sub>4</sub><sup>3-</sup> (89%) i N–NH<sub>4</sub><sup>+</sup> (81%) w ściekach uzyskano przy obciążeniu hydraulicznym złoża wynoszącym 0,04 m<sup>3</sup>/m<sup>2</sup>h. Stężenie substratu organicznego uległo redukcji o ok. 86%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wieloskładnikowe nawozy mineralne a zasobność gleby po uprawie buraka cukrowego

Przy wyborze nawozu wieloskładnikowego, poza składem chemicznym i wzajemnymi proporcjami między składnikami, należy uwzględnić czynniki agrotechniczne. Stosując nawozy wieloskładnikowe, należy zatem z całego asortymentu dostępnych produktów wybrać nawóz najlepiej dostosowany do potrzeb pokarmowych roślin i do występujących warunków glebowych. Istotne znaczenie ma również analiza efektywności ekonomicznej nawożenia. Celem realizowanych badań była analiza wpływu, na zmiany zawartości makroskładników, w glebie po uprawie buraka cukrowego, mineralnych nawozów wieloskładnikowych producentów polskich i zagranicznych. Analizowano również wpływ zróżnicowania dawek zastosowanych nawozów produkcji: białoruskiej, rosyjskiej i polskiej. Doświadczenie zrealizowano w latach 2014-2017 w miejscowości Lipnik. Rośliną doświadczalną był burak cukrowy odmiany NATURA KWS. W badaniach porównywano dwa czynniki: I. czynnik - 3 nawozy mineralne wieloskładnikowe, produkcji białoruskiej (A), rosyjskiej (B) i polskiej, czyli Polifoska 9 (C). II. czynnik - 3 dawki nawożenia (minimalna, optymalna, maksymalna, które wynosiły odpowiednio, 2,0 4,0 i 6,0 dt na hektar). Nawożenie nawozami wieloskładnikowymi produkcji: białoruskiej, rosyjskiej i polskiej nie spowodowało zmiany odczynu gleby z doświadczenia. W zrealizowanym doświadczeniu nie stwierdzono zróżnicowanego działania nawozów wieloskładnikowych produkcji: białoruskiej, rosyjskiej i polskiej odnośnie zmian zawartości w glebie przyswajalnego fosforu i potasu oraz wymiennego magnezu. Zastosowanie zróżnicowanych dawek nawozów wieloskładnikowych spowodowało istotny wzrost zawartości w glebie: przyswajalnego fosforu i potasu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Narażenie mieszkańców Zabrza na metale ciężkie emitowane z hałd poprzemysłowych

Celem pracy była ocena pozażywieniowego narażenia mieszkańców Zabrza na metale ciężkie zawarte w odpadach pogórniczych i pohutniczych, składowanych na terenie tego miasta w postaci hałd. Próbki materiału odpadowego pobrane z pięciu hałd znajdujących się w Zabrzu, poddano analizie chemicznej na Cd, Pb, Zn, Hg, As, Ni, Cr, Cu. Wyniki analizy chemicznej posłużyły do szacunkowej oceny narażenia mieszkańców Zabrza, drogą pozażywieniową, na kadm, ołów i rtęć i stanowiły podstawę do oceny ryzyka zdrowotnego związanego z wtórnym pyleniem z hałd poprzemysłowych. Większość przebadanych próbek pobranych z hałd poprzemysłowych w Zabrzu (70%) wykazała stężenia metali ciężkich (As, Cd, Pb, Zn) przekraczające wielokrotnie najwyższe dopuszczalne wartości, przez co stanowić mogą istotne źródło narażenia mieszkańców miasta na te metale. Maksymalna wartość dopuszczalna stężenia przekroczona była 27-krotnie. Szacunkowa ocena narażenia mieszkańców Zabrza drogą pozażywieniową na Pb obecny w odpadach zgromadzonych na jednej z hałd wskazuje na istotne zagrożenie dla osób spacerujących lub biegających na tym terenie, w wyniku pylenia wtórnego powierzchni. Obecność wysokich stężeń metali w analizowanych próbach, zwłaszcza toksycznego i kancerogennego kadmu, ołowiu oraz arsenu, wskazuje na konieczność zabezpieczenia powierzchni hałd przed wtórnym pyleniem oraz wdrożenie innych działań prewencyjnych, zmniejszających narażenie mieszkańców Zabrza na metale ciężkie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena przestrzennego rozkładu dwutlenku azotu na obszarze Bielska-Białej

Praca ma na celu określenie rozkładu przestrzennego dwutlenku azotu na terenie Bielska-Białej. Badania przeprowadzono w okresie zimowym (luty 2011 r.) wykonując pomiary japońską metodą Amaya-Sugiura w modyfikacji D. Krochmala i L. Górskiego (PN-98 Z-04092/08) z pasywnym pobieraniem próbek. Uzyskane wyniki opracowano graficznie w formie rozkładów przestrzennych, wskazujących na obszary o dużym zagrożeniu wysokimi stężeniami NO<sub>2</sub> w imisji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metod spektroskopowych do oznaczania zawartości pierwiastków i jonów

W artykule przedstawiono najczęściej stosowane metody spektroskopowe służące do oznaczania zawartości pierwiastków i jonów w materiałach stałych i ciekłych. Wyjaśniono sposób prowadzenia oznaczeń w każdej metodzie oraz omówiono jej wady i zalety. Przedstawiono procedurę przygotowania próbek materiałów do analizy. Zaprezentowano również przykładowe wyniki oznaczeń pierwiastków w spektroskopie emisyjnym ICP-OES w porównaniu do wyników referencyjnych. Stwierdzono dużą zgodność zmierzonych zawartości pierwiastków z wartościami referencyjnymi, co potwierdza bardzo dużą dokładność wybranej metody spektroskopowej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena wpływu infrastruktury zagrody wiejskiej na zanieczyszczenie wody gruntowej

Zanieczyszczenia pochodzące ze źródeł rolniczych stanowią istotne zagrożenie dla wód powierzchniowych, gruntowych i podziemnych. We wsiach, na terenie zagród wiejskich, najgroźniejsze dla czystości wody gruntowej są odchody zwierzęce (obornik, gnojowica i gnojówka) i ścieki z gospodarstw domowych. Dla poprawy stanu sanitarnego wsi i czystości wód w jej obrębie konieczna jest odpowiednia infrastruktura oraz co się z tym wiąże utrzymanie jej dobrego stanu (kanalizacja, oczyszczalnie ścieków oraz uporządkowana gospodarka odchodami zwierzęcymi). Badania poziomu zanieczyszczenia wód gruntowych przeprowadzono w latach 2001–2011 w sześciu gospodarstwach położonych w obrębie kilku wsi na terenie zlewni jeziora Miedwie. Na terenie tych gospodarstw umiejscowiono stanowiska pomiarowe (piezometry i studnie). Stwierdzono wysokie stężenia NH<sub>4</sub><sup>+</sup>, NO<sub>3</sub><sup>-</sup> i PO<sub>4</sub><sup>3-</sup> w wodach gruntowych narażonych na ciągły dopływ zanieczyszczeń z zagrody wiejskiej, a także położonych w znacznej odległości od źródeł zanieczyszczeń. Także woda ze studni gospodarskich, okresowo użytkowanych wykazała występowanie dużych stężeń badanych składników chemicznych, szczególnie NO<sub>3</sub><sup>-</sup> i PO<sub>4</sub><sup>3-</sup>, co świadczy o ciągłym dopływie zanieczyszczeń. W monitoringu wód gruntowych w pobranych próbach oznaczano stężenie NH<sub>4</sub><sup>+</sup>, NO<sub>3</sub><sup>-</sup>i PO<sub>4</sub><sup>3-</sup>oraz wartość pH.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena skuteczności oraz stabilności pracy oczyszczalni ścieków w Zabajce

W pracy dokonano oceny skuteczności i oraz stabilności pracy oczyszczalni ścieków w Zabajce na podstawie wyników pomiarów fizyko-chemicznych próbek ścieków surowych i oczyszczonych odnotowanych w latach 2010 – 2014. Analizą objęto następujące wskaźniki zanieczyszczeń: BZT5, ChZTCr oraz zawiesinę ogólną na podstawie dla których wyznaczono podstawowe statystyki opisowe, procentową wielkość redukcji oraz współczynniki niezawodności technologicznej oczyszczalni (WN). Oceny stabilności pracy oczyszczalni dokonano na podstawie kart kontrolnych X dla pojedynczej próby. Bazując na uzyskanych wynikach stwierdzono, że analizowana oczyszczalnia ścieków działa w sposób prawidłowy, o czym świadczą wysokie wartości redukcji wskaźników zanieczyszczeń oraz wielkości WN, które są mniejsze od 1,00. Analiza kart kontrolnych wskazuje na niestabilność procesu oczyszczania jedynie w odniesieniu do ChZTCr, co jednak nie wpływa na sprawność oczyszczania względem tego wskaźnika.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Toksyczność ścieków z wybranych komunalnych oczyszczalni ścieków

W pracy przedstawiono wyniki badań toksyczności ścieków surowych i oczyszczonych pochodzących z trzech komunalnych oczyszczalni ścieków położonych w województwie podlaskim. Analiza bioindykacyjna, wykonana w oparciu o analizator Microtox M500 i bakterie Vibrio fischeri, wykazała, że wszystkie próbki badanych ścieków surowych odznaczały się wysoką toksycznością lub istotną toksycznością wg klasyfikacji Persoone. Klasyfikacja Sawickiego bardziej różnicuje wyniki testów ostrych ścieków surowych, bo tylko 66% badanych próbek uznano za toksyczne. Wszystkie próbki ścieków oczyszczonych nie wykazały toksyczności. Uzyskane rezultaty badań wskazują na skuteczność usuwania związków toksycznych w oczyszczalniach ścieków opartych o klasyczną technologię osadu czynnego jak i wykorzystujących reaktory sekwencyjne typu SBR i brak zagrożenia przy odprowadzaniu ścieków oczyszczonych do wód odbiorników.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ nieprawidłowych praktyk pielęgnacyjnych na wartość drzew

Do badań wytypowano fragment alei lipowej, zlokalizowanej przy drodze lokalnej łączącej Łuków z Krynką, województwo lubelskie. Przeprowadzone badania miały na celu weryfikację wpływu nieprawidłowych praktyk pielęgnacyjnych na wartość drzew. Jedną ze stron alei poddano nieprawidłowym cięciom, przekraczającym 50% objętości korony, drugą zaś pozostawiono w stanie nienaruszonym. Wykonano szereg badań i analiz, m.in. analizę wpływu zastosowanych zabiegów na kondycję drzew wg skali Rollofa, analizę rokowań życia metodą SULE oraz analizę wartości drzew i ocenę jej utraty w wyniku zastosowania nieprawidłowych zabiegów. Analizy potwierdziły, iż stosowanie nieprawidłowych cięć przyczyniło się do spadku wartości drzew. W wielu przypadkach ubytek jest tak duży, że 1/3 drzew uszkodzonych nie ma rokowań życia i drzewa te utraciły 68% swojej wartości.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stanu zanieczyszczenia flory wodnej pozostałościami pestycydów na obszarach intensywnie użytkowanych rolniczo

Celem niniejszej pracy było pilotażowe określenie stanu zanieczyszczenia pozostałościami środków ochrony roślin ekosystemów słodkowodnych na obszarach intensywnie użytkowanych rolniczo województwa podlaskiego. W badaniach analitycznych poszukiwano pozostałości 431 substancji czynnych (s.cz.) pestycydów. Oznaczenie jakościowe i ilościowe wykonano techniką chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową spektrometrią mas. W 85% ogółu badanych próbek stwierdzono obecność pozostałości pestycydów. Spośród 431 badanych substancji wykryto tylko 23 substancje czynne, z czego najliczniejszą grupę stanowiły herbicydy (11 s.cz.). Wyniki przeprowadzonych wskazują na występowanie znacznych stężeń pestycydów w rzęsie wodnej (Lemna L.), co potwierdza, iż roślina ta jest doskonałym bioindykatorem zanieczyszczeń ekosystemów słodkowodnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza przestrzennego układu sieci dróg i cieków w gminie wiejskiej

Drogi i związana z nimi infrastruktura mogą znacząco oddziaływać na stan środowiska. Sieć drogowa wpływa na wielkość spływów powierzchniowych i może prowadzić do zmian w obiegu wody w środowisku. Zwiększenie wielkości terenów nieprzepuszczalnych wpływa na zmniejszenie infiltracji i zdolności retencyjnych, co powoduje, że w okresach roztopów oraz opadów burzowych punkty łączne sieci dróg i cieków stanowią dodatkowe źródło wody dopływającej do cieków. Prowadzi to do zwiększenia fal wezbraniowych oraz przyspiesza czas ich wystąpienia. W pracy przedstawiono metodę pozwalającą na określenie obszarów szczególnie narażonych na zwiększony dopływ wód powierzchniowych do cieków. Do analizy wykorzystano takie parametry jak: gęstość sieci cieków, gęstość sieci drogowej, rozkład punktów łącznych obu sieci oraz długość cieków w odległości mniejszej niż 100 m od dróg. Wyniki badań wykazały liczne występowanie punktów łącznych wynikające z dość dużej gęstości zarówno sieci drogowej, jak i sieci cieków. Analizowany obszar wykazuje równocześnie dużą zmienność możliwości wpływu dróg na przepływy w ciekach. Tereny o najwyższym zagrożeniu zajmują prawie 25% powierzchni całkowitej i powinny podlegać szczegółowej analizie w kontekście zagospodarowania przestrzeni.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Mikrobiologiczne ogniwo paliwowe z katodą Ni-Co I katolitem KMnO4

Wzrost poziomu życia powoduje wzrost zużycia energii oraz ilości generowanych odpadów i ścieków. Możliwość jednoczesnego oczyszczania ścieków i produkcji energii elektrycznej zapewniają mikrobiologiczne ogniwa paliwowe. Praca przedstawia możliwość oczyszczania ścieków w mikrobiologicznym ogniwie paliwowym z katodą Ni-Co i katolitem KMnO4. Pomiary obejmowały zmiany stężeń ChZT, NH<sub>4</sub><sup>+</sup> oraz NO<sub>3</sub><sup>-</sup> w reaktorze bez napowietrzania, z napowietrzaniem oraz przy wykorzystaniu mikrobiologicznego ogniwa paliwowego z katodą Ni-Co i katolitem KMnO<sub>4</sub>. Czas redukcji ChZT podczas napowietrzania i wykorzystania mikrobiologicznego ogniwa paliwowego jest porównywalny. Wykazano zatem możliwość wykorzystania katody Ni-Co (w katolicie KMnO<sup>4</sup>) mikrobiologicznego ogniwa paliwowego do oczyszczania ścieków. Niestety rozwiązanie to wymaga stałego dostarczania katolitu. W analizowanym ogniwie uzyskano 15 mW mocy oraz gęstość prądu na poziomie 0,23 mA/cm<sup>2</sup>.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Renaturalizacja łąk pochodzących z zasiewu na zrekultywowanym terenie kopalni siarki „Jeziórko”

Streszczenie Na zdewastowanych eksploatacją siarki terenach kopalni „Jeziórko”, przeprowadzona została rekultywacja oraz zagospodarowanie łąkarskie znacznej części pokopalnianego obszaru. W roku 2014 przeprowadzono badania fitosocjologiczne istniejącej roślinności. Miały one pokazać jakie zmiany gatunkowe nastąpiły w runi utworzonej z mieszanek trawiasto-motylkowych i w jakich kierunkach zmierza zachodząca w tych zbiorowiskach sukcesja roślinna. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że z upływem czasu zachodzą zmiany gatunkowe w zasianej runi prowadzące to do jej renaturalizacji. Ruń upodobnia się do zbiorowisk roślinnych z jakimi mamy do czynienia na trwałych użytkach zielonych, gdzie wykształcone są typowe dla ekosystemów trawiastych asocjacje roślinne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka