rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie bioaugmentacji w procesach biologicznego oczyszczania ścieków i utylizacji osadów

Atrakcyjnym rozwiązaniem problemów towarzyszących narażeniu wielu oczyszczalni ścieków na wysoki ładunek zanieczyszczeń występujących w ściekach jest metoda bioaugmentacji. Polega ona na wprowadzeniu do osadu czynnego dodatkowej puli bakterii i/lub grzybów mikroskopowych o pożądanych właściwościach, charakteryzujących się zdolnością do agregacji i adhezji, produkcji substancji polisacharydowych, tworzenia biofilmu, syntezy bioflokulantów oraz synergicznie oddziałujących z mikroorganizmami autochtonicznymi, niewrażliwych na zmiany parametrów środowiskowych oraz o wysokiej tolerancji na substancje toksyczne. Inokulacja osadu czynnego takimi mikroorganizmami może nie tylko prowadzić do zwiększenia bioróżnorodności oraz biomasy mikroorganizmów bytujących w reaktorze biologicznym, przyspieszać rozkład zanieczyszczeń organicznych, usprawniać proces usuwania związków biogennych, ale także zapobiegać nadmiernemu rozwojowi bakterii nitkowatych, poprawiać właściwości sedymentacyjne osadu, przeciwdziałać pienieniu osadu oraz wspomagać proces jego regeneracji. Duże nadzieje wiąże się obecnie z opracowaniem nowych metod dostarczania komórek do osadu czynnego z użyciem nanomateriałów, perspektywami wykorzystania nanorurek węglowych jako materiałów adsorbujących związki toksyczne oraz wykorzystaniem wiedzy z zakresu modulacji zjawiska sygnalizacji zagęszczenia bakterii (quorum sensing) prowadzącego do tworzenia biofilmu. Ze względu na możliwość zastosowania bioaugmentacji na różnych etapach biologicznego oczyszczania ścieków, może ona w znaczącym stopniu usprawniać pracę oczyszczalni ścieków. Są jednak pewne ograniczenia tej metody, związane ze słabą przeżywalnością inokulantów oraz zanikiem ich aktywności po wprowadzeniu do nowego dla nich środowiska. Aby poszerzyć wiedzę w tym zakresie konieczne jest monitorowanie losu i aktywności inokulantów z wykorzystaniem nowoczesnych technik molekularnych oraz opracowanie nowych metod dostarczania komórek do ekosystemu osadu czynnego. Wyzwaniem na przyszłość jest także wdrożenie sprawdzonych w laboratorium praktyk bezpośrednio w oczyszczalniach ścieków.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Odwadnianie osadów powstających w procesach oczyszczania wody powierzchniowej na przykładzie wodociągu Raba

Na przykładzie zakładu oczyszczania wody Raba w Dobczycach, zaopatrującego Kraków w wodę, przeanalizowano stan gospodarki osadami powstającymi w procesach oczyszczania wody powierzchniowej. Przeanalizowano wyniki badań nad składem oraz podatnością osadów na odwadnianie na poletkach. W badaniach uwzględniono sezonową zmienność jakości ujmowanej wody i jej wpływ na charakterystykę powstających osadów. W celu zintensyfikowania odwadniania osadów zaproponowano modernizację gospodarki osadowej w wodociągu Raba, polegającą na zastosowaniu pras taśmowych w miejsce poletek do odwadniania osadu. Wykazano, że podczas doboru urządzeń do odwadniania osadu należy zwrócić uwagę na dużą elastyczność projektowanego układu, konieczną z uwagi na znaczną zmienność masy osadu powstającego w urządzeniach do oczyszczania wody. Ważne jest także uwzględnienie większego - niż dotychczas przyjmowano - udziału suchej masy organicznej w całkowitej masie osadu.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza zużycia wody w miastach polskich w latach 1995-2005

W pracy wykazano, że zużycie wody w miastach polskich ma charakter zmienny w czasie, ze zdecydowanie spadkową tendencją. Badania przeprowadzono na podstawie danych z 80 miast o liczbie mieszkańców od kilku do kilkuset tysięcy. Zebrane dane pozwoliły na określenie tendencji zmian zużycia wody w czasie, jednostkowego zużycia wody przez mieszkańców korzystających z wodociągu oraz współczynników nierównomierności poboru wody - dobowego i miesięcznego. Wyniki badań mogą być wykorzystane do oceny pracy miejskich systemów wodociągowych oraz do planowania ich rozbudowy.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie szybkiego testu mikrokolumnowego do oceny wpływu naturalnych substancji organicznych na skuteczność usuwania zanieczyszczeń z wody na węglu aktywnym

Wykazano, że szybki adsorpcyjny test mikrokolumnowy umożliwia określenie właściwości adsorpcyjnych granulowanego węgla aktywnego poprzez pomiary prowadzone z użyciem złóż o ziarnach o małej średnicy przy dużych obciążeniach hydraulicznych w krótkim czasie. Wyniki uzyskane w wyniku przeprowadzenia testu umożliwiają przeniesienie skali w celu przewidywania działania filtrów sorpcyjnych w pełnej skali technicznej. Przedstawiono przykłady usuwania substancji organicznych pochodzenia naturalnego i antropogenicznego podczas oczyszczania wody do celów wodociągowych z wykorzystaniem sorpcji na granulowanym węglu aktywnym. Podano podstawy projektowania mikrokolumn, warunki prowadzenia testu oraz sposób interpretacji wyników uzyskanych podczas prac z wykorzystaniem kolumn wypełnionych świeżym węglem aktywnym oraz kolumn wypełnionych węglem o częściowo wyczerpanej zdolności sorpcyjnej.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania nad usuwaniem substancji organicznych z wody infiltracyjnej w Wodociągu Praskim w Warszawie

Przeanalizowano problemy związane z dotrzymaniem standardów jakości wody wprowadzanej do miejskiej sieci wodociągowej przez Zakład Wodociągu Praskiego MPWiK w m.st. Warszawie SA oraz utrzymaniem stabilności biologicznej wody w systemie dystrybucji. Ponieważ eksploatowany układ technologiczny oczyszczania wody (ujęcie infiltracyjne z Wisły - filtracja pospieszna przez złoża piaskowe - dezynfekcja) ma ograniczone możliwości ciągłego zapewnienia wysokiej jakości wody czystej, w ostatnich latach przeprowadzono badania pilotowe nad określeniem kierunków modernizacji Wodociągu Praskiego. W pracy przedstawiono skuteczność oczyszczania wody uzyskaną w wyniku próby rozbudowy obecnego układu technologicznego o procesy koagulacji powierzchniowej solami glinu i żelaza, wymiany jonowej na żywicy oraz ozonowania skojarzonego z sorpcją na granulowanym węglu aktywnym.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Uciążliwość odorowa i mikrobiologiczna oczyszczalni ścieków – studium przypadku

Emisja uciążliwych zapachów (odorów) i bioaerozoli do powietrza stanowi poważny problem związany z oddziaływaniem obiektów gospodarki komunalnej na pracowników, mieszkańców pobliskich terenów oraz środowisko naturalne. W pracy przedstawiono metody oceny i możliwości ograniczenia uciążliwości zapachowej i mikrobiologicznej Centralnej Oczyszczalni Ścieków w Koziegłowach (obok Poznania) na terenie i wokół tej oczyszczalni. W szczególności przedstawiono wyniki badań liczebności bakterii mezofilnych i psychrofilnych, gronkowców mannitolododatnich i mannitoloujemnych, bakterii Pseudomonas fluorescens (w temperaturze 4oC i 26oC), promieniowców, bakterii grupy coli oraz grzybów mikroskopowych w próbkach powietrza pobieranych we wszystkich porach roku na ośmiu stanowiskach pomiarowych. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że na terenie oczyszczalni znajdują się obiekty związane z potencjalną emisją odorów i drobnoustrojów do otaczającego powietrza, w tym hala krat i piaskownik. Badania wykazały, że hermetyzacja obiektów technologicznych oczyszczalni przyczyniła się znacznie do skutecznego zmniejszenia emisji drobnoustrojów do otaczającego środowiska. Wyniki badań dowiodły, że na terenie i wokół obiektów komunalnych (oczyszczalnie ścieków, zakłady przeróbki odpadów i podobne) konieczne jest maksymalne ograniczanie emisji odorów i bioaerozoli do atmosfery, co można uzyskać przez hermetyzację najbardziej uciążliwych obiektów. Dodatkowo powinna być także przestrzegana prawidłowa eksploatacja urządzeń i higiena pracy, a wiedza o zagrożeniach zdrowotnych musi być stale uzupełniana.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kontrowersje związane z powstawaniem chloralu w wodzie dezynfekowanej chlorem

Wśród produktów ubocznych dezynfekcji wody chlorem, obok dobrze rozpoznanych trihalometanów (THM) i kwasów halooctowych (HAA), pojawiać się może także chloral (trichloroacetaldehyd - CH). Powstaje on w wyniku reakcji chloru z substancjami organicznymi naturalnie obecnymi w wodzie (NOM). Zgodnie z wytycznymi WHO, obecność chloralu (CH) w wodach przeznaczonych do spożycia powinna być kontrolowana i nie przekraczać 10 mg/m3. W pracy omówiono wpływ procesów oczyszczania wody na powstawanie chloralu. Wody pochodzenia naturalnego chlorowano różnymi dawkami chloru i stwierdzono wyraźną korelację pomiędzy ilością powstającego chloralu a dawką chloru i czasem jego kontaktu substancjami organicznymi zawartymi w wodzie. Tworzenie się chloralu zachodziło tak długo, jak długo chlor był obecny w wodzie. Produktywność CH nie zależała głównie od ilości ogólnego węgla organicznego (OWO), ale od rodzaju substancji organicznych. Wyższą zawartość CH zaobserwowano w warunkach zasadowych przy pH>7. Zaobserwowano również wysoką korelację (R2>0,9) pomiędzy zawartością chloralu i chloroformu w chlorowanej wodzie. Wykazano, że proces wstępnego ozonowania wyraźnie zwiększył zawartość CH w wodzie, a proces biofiltracji nie usuwał całkowicie prekursorów CH. Wydajność procesu biofiltracji była silnie związana z czasem kontaktu wody ze złożem. Zastosowana w pracy analityka chloralu, z ekstrakcją eterem metylowo-tert-butylowym (MTBE) i rozdziałem na chromatografie gazowym z selektywnym detektorem wychwytu elektronów (GC/ECD), pozwoliła osiągnąć próg detekcji na poziomie 0,05 mg/m3.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Interpretacja zmian w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. dotyczącym jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi

Omówiono zasadnicze zmiany w przepisach dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, wprowadzone w życie rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. Zmiana układu wymagań w odniesieniu do wskaźników jakości wody zawartych we wcześniej obowiązującym rozporządzeniu z 2002 r. miała na celu wypełnienie zaleceń unijnej dyrektywy 98/83/WE z 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia. Podkreślono, że dokonana zmiana nie polega na ścisłym dostosowaniu polskich przepisów do wymagań UE, lecz na urealnieniu wymagań w odniesieniu do wskaźników mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zdrowotne wody. Stwierdzono, że zmiany w przepisach będą wymagały przygotowania przedsiębiorstw wodociągowych do pełnej kontroli laboratoryjnej produkowanej wody, chociaż nie jest możliwe, aby małe stacje wodociągowe mogły objąć swój wyrób własnym nadzorem laboratoryjnym w pełnym zakresie monitoringu Jest to kolejny poważny problem wymagający kompleksowego rozwiązania w skali całego kraju, a nie tylko poszczególnych wodociągów.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania wpływu ozonu i nadtlenku wodoru na właściwości sorpcyjne węgla aktywnego w stosunku do chlorofenolu

Dwa granulowane węgle aktywne (Filtrasorb 300 i ROW 0.8 Supra) po odmyciu wodą destylowaną poddano działaniu ozonu (w obecności wody lub w fazie gazowej) oraz nadtlenku wodoru. W przypadku próbek węgla aktywnego odmytych wodą, w oparciu o niskotemperaturowe izotermy adsorpcji azotu, określono pole powierzchni właściwej (BET), całkowitą objętość porów, pole powierzchni zewnętrznej i objętość mikroporów. Zmiany w chemii powierzchni węgla aktywnego określono na podstawie ubytku masy podczas termograwimetrycznego (krzywe TG) ogrzewania w zakresie temperatur 150÷600 oC i badań spektroskopowych FTIR. Następnie wyznaczono izotermy adsorpcji 4-chlorofenolu z rozcieńczonych roztworów wodnych na wszystkich otrzymanych preparatach węglowych. Na podstawie otrzymanych wyników badań przeanalizowano i poddano dyskusji wpływ zmian właściwości powierzchni próbek węgla aktywnego na adsorpcję polarnej substancji organicznej (4-chlorofenol) z roztworów wodnych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
N-nitrozodimetyloamina (NDMA) jako produkt ozonowania wodnych roztworów dimetyloaminy (DMA)

Wykazano, że ozonowanie wodnych roztworów dimetyloaminy (DMA) prowadzi do tworzenia się N-nitrozodimetyloaminy (NDMA). Wydajność reakcji jest niska (promile w stosunku do wyjściowego stężenia DMA) i wzrasta wraz ze wzrostem pH. Innymi parametrami wpływającymi na wydajność reakcji są czas kontaktu, stosunek molowy ozonu do DMA i obecność akceptorów wolnych rodników. Dane literaturowe oraz wykryte produkty ozonowania DMA wskazują, że tworzenie się nitrozoaminy może być skutkiem reakcji nitrozowania dimetyloaminy przez azotyny, jakkolwiek nie można wykluczyć możliwości nitrozowania DMA przez inne związki nitrozujące. Reakcja ta może mieć istotne znaczenie w technologii oczyszczania wody przy założeniu obecności DMA w wodzie surowej na poziomie stężeń powyżej kilkudziesięciu ppb.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka sektora komunalnych wodociągów i kanalizacji w miastach polskich

Na podstawie danych statystycznych oraz ankiety skierowanej do przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych we wszystkich miastach polskich, omówiono stan usług wodociągowych i kanalizacyjnych w Polsce obejmujący takie elementy, jak udział miejskich wodociągów w wykorzystywaniu zasobów wodnych, rozmiar oraz dostępność świadczonych usług, a także stan własnościowy i instytucjonalny przedsiębiorstw świadczących usługi wodociągowe i kanalizacyjne. Na podstawie przeprowadzonej analizy danych wykazano, że znacznie zmniejszyła się ilość dostarczanej wody (i odprowadzanych ścieków) na potrzeby gospodarstw domowych, odniesiona do jednego mieszkańca korzystającego z systemu wodociągowo-kanalizacyjnego. Podobnie zmniejszyła się ilość wody wodociągowej wykorzystywanej przez przemysł oraz ścieków odprowadzanych przez przemysł. Z przeprowadzonych analiz wynika, że ta ogólna tendencja jest skutkiem racjonalizacji zużycia wody zarówno na cele komunalne, jak i przemysłowe.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie zanieczyszczeń z wody w procesie MIEX®DOC połączonym z ultrafiltracją w reaktorze membranowym z zanurzonym modułem kapilarnym

Omówiono skuteczność usuwania anionowych form związków organicznych (RWO) i nieorganicznych (F<sup>-</sup>, Br<sup>-</sup>, NO<sub>3</sub><sup>-</sup>, SO<sub>4</sub><sup>2</sup><sup>-</sup>) z roztworu modelowego i wody powierzchniowej w reaktorze membranowym, w którym realizowano równocześnie wymianę jonową (MIEX®DOC) i ultrafiltrację. Przepływowy reaktor membranowy z zanurzonym modułem kapilarnym ZeeWeed®1 (PVDF) pracował w warunkach podciśnienia. Określono wpływ żywicy anionowymiennej MIEX® na możliwość ograniczenia niekorzystnego zjawiska blokowania membran. Badania wykazały, że reaktor membranowy z zanurzonym modułem kapilarnym pracujący w układzie wymiana jonowa MIEX®DOC i ultrafiltracja jest rozwiązaniem praktycznym ze względu na jego kompaktowość, skuteczne usuwanie związków organicznych (70÷90% przy dawce żywicy 5 cm<sup>3</sup>/dm<sup>3</sup>), możliwość usuwania prekursorów niebezpiecznych ubocznych produktów ozonowania (bromków) oraz ograniczenie blokowania membran ultrafiltracyjnych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ sekwencyjnego napowietrzania i ozonowania na skuteczność usuwania związków żelaza i manganu z wody podziemnej

W pracy dokonano oceny skuteczności technologii dwustopniowego oczyszczania wody podziemnej, wdrożonej w zmodernizowanym zakładzie oczyszczania wody zaopatrującym Gliwice. Do utlenienia rozpuszczonych w wodzie związków żelaza(II) i manganu(II) zastosowano zarówno tlen, jak i ozon, a wytworzone nierozpuszczalne związki tych metali były następnie zatrzymywane w złożach filtrów piętrowych. Wyniki badań przeprowadzonych w skali technicznej wykazały, że zastosowane procesy utleniania i filtracji umożliwiły osiągnięcie zadowalającego stopnia usunięcia związków żelaza i manganu z wody, a także zmniejszenie intensywności barwy wody i mętności. Końcowa skuteczność usuwania związków żelaza i manganu była bardzo wysoka i wynosiła prawie 99%. Wykazano, że zastosowana technologia oczyszczania wody podziemnej, w której proces napowietrzania połączono z zawracaniem gazu wylotowego z komór kontaktowych ozonu i filtracją pospieszną zapewnia dużą skuteczność odżelaziania wody o małej zawartości związków organicznych. W wyniku tych samych procesów jednostkowych z wody był usuwany częściowo również mangan, a wysoki stopień jego usunięcia zapewniło utlenianie jonów Mn(II) za pomocą rozpuszczonego w wodzie ozonu w połączeniu z filtracją pospieszną na złożach wpracowanych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie procesu napowietrzania do desorpcji dwutlenku węgla z wody powierzchniowej na przykładzie wodociągu w Dębicy

Na przykładzie wodociągu w Dębicy omówiono problem stabilizacji składu chemicznego wody o charakterze agresywnym, spowodowanym stosowaniem dużych dawek koagulantu podczas oczyszczania wody powierzchniowej. Przeprowadzono analizę skuteczności usuwania agresywnego dwutlenku węgla przy użyciu metody chemicznej (dawkowanie węglanu sodu) i fizycznej (napowietrzanie). Biorąc pod uwagę skuteczność obu procesów oraz warunki eksploatacyjne w stacji oczyszczania wody, wybrano metodę desorpcji dwutlenku węgla przy użyciu powietrza w kolumnowym desorberze z pierścieniami Białeckiego. Zakładając wymaganą jakość wody oczyszczonej, określono podstawowe parametry projektowe kolumny desorpcyjnej do usuwania dwutlenku węgla. Przestawiono także sposób adaptacji nieczynnej kolumny filtracyjnej na desorber kolumnowy. Analiza ponadrocznej eksploatacji urządzenia do usuwania dwutlenku węgla z wody w wodociągu w Dębicy potwierdziła skuteczność przyjętego rozwiązania.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane elementy zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie wodociągowym

System zaopatrzenia w wodę jest podstawowym elementem infrastruktury krytycznej aglomeracji miejskich, a także regionów i państw. Bezpieczeństwa w zakresie zaopatrzenia w wodę rozpatruje się pod względem wymogów krajowych, trendów i standardów międzynarodowych oraz zagrożeń i wyzwań wewnątrz systemu wodociągowego i jego otoczenia. W pracy przedstawiono podstawowe terminy i definicje, systematykę rodzajów ryzyka oraz standardową matrycę szacowania ryzyka związanego z działaniem i zarządzaniem przedsiębiorstwem wodociągowym.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zmiany rodzaju koagulantu na parametry procesu koagulacji

W obecnej praktyce wodociągowej stosuje się koagulanty hydrolizujące (np. siarczan glinu) oraz wysokozasadowe koagulanty wstępnie zhydrolizowane. W pracy przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych, pilotowych oraz rezultaty uzyskane podczas eksploatacji układów technicznych, przeprowadzone w celu określenia wpływu zmiany rodzaju koagulantu na przebieg procesów technologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem koagulacji. W oparciu o uzyskane dane stwierdzono, że zastosowanie koagulantów wstępnie zhydrolizowanych w miejsce reagentów hydrolizujących pozwala na zmniejszenie stosowanych dawek, zmniejszenie ilości powstających zawiesin pokoagulacyjnych oraz poprawę stabilności chemicznej wody. Zmiana rodzaju koagulantu powinna być jednak poprzedzona badaniami laboratoryjnymi i pilotowych, które pozwolą na kompleksową ocenę wpływu zmiany koagulantu na przebieg całego proces oczyszczania wody.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja zrównoważonego systemu eksploatacji wodociągów

Omówiono zasady zrównoważonego systemu eksploatacji wodociągów, który może zapewnić sprawne zarządzanie w zgodzie z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz ochrony środowiska. System ten umożliwia zaspokajanie potrzeb ludności związanych z wodą poprzez świadczenie usług wodociągowych w sposób ciągły, zorganizowany, długoterminowy, niezagrażający zdrowiu oraz niedegradujący środowiska. Podano definicję zrównoważonego systemu eksploatacji wodociągów, omówiono wybrane kryteria jego funkcjonowania oraz scharakteryzowano jego strukturę w postaci modułowej. Omówiono również niektóre aspekty zasad dobrej praktyki eksploatacyjnej. Wdrożenie zrównoważonego systemu eksploatacji wodociągów w praktyce powinno przynieść wymierne efekty środowiskowe oraz przyczynić się do podwyższenia jakości świadczonych usług wodociągowych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie testu biologicznego Microtox® do oceny skuteczności działania oczyszczalni ścieków bytowo-przemysłowych

Różnorodność działalności prowadzonej w ramach współczesnej gospodarki sprawia, że do oczyszczalni ścieków trafiają nie tylko te substancje, których oznaczanie jest wymagane przez przepisy prawne, ale także związki o nieznanej budowie i właściwościach, ich mieszaniny oraz produkty przemian. Z tego względu istotne jest pytanie, jak współczesne oczyszczalnie ścieków radzą sobie z usuwaniem szerokiej gamy zanieczyszczeń i jaki może być wpływ ścieków oczyszczonych na odbiornik, zwłaszcza gdy jest nim ekosystem morski. Próbą odpowiedzi na to pytanie były badania możliwości zastosowania testu biologicznego Microtox® do oceny działania wybranej oczyszczalni ścieków bytowo-przemysłowych. Materiał do badań stanowiły próbki ścieków pobierane po kolejnych etapach oczyszczania oraz na ujściu kolektora do zatoki morskiej. Badania obejmowały ocenę wpływu procesu oczyszczania mechaniczno-biologicznego na toksyczność ścieków wobec bakterii Vibrio fischeri. Ponadto określono wpływ pH i mętności ścieków na wynik pomiaru ich toksyczności. Wykazano, że w obrazie testu Microtox® analizowana technologia oczyszczania ścieków (Bardenpho) wykazywała dużą skuteczność usuwania toksycznych związków wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej przez różnych użytkowników. Stwierdzono, że ścieki oczyszczone odprowadzane do wód morskich nie wykazywały efektu toksycznego wobec bakterii Vibrio fischeri.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka