rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wykorzystanie Google Earth we własnej aplikacji do internetowej wizualizacji danych geograficznych

Mówiąc obecnie o wizualizacjach danych geograficznych w Internecie nie sposób pominąć programów ogólnie dostępnych szerokim rzeszom internautów jak np. Google Earth. Stosowany w tej aplikacji język KML (Keyhole Markup Language), należący do rodziny XML, umożliwia uzupełnianie jej własnymi zewnętrznymi opracowaniami, poprzez dodawanie elementów wektorowych, takich jak np. punkty, linie, jak i rastrowych - obrazów, a także informacji tekstowej - opisów. W artykule zajęto się problemem interakcji między programem Google Earth, a własną aplikacją internetową. Celem było pokazanie sposobu automatycznego dołączania, na żądanie użytkownika, obrazów rastrowych o rozdzielczości większej niż te, które są dostępne w Google Earth, a zlokalizowanych na własnym zdalnym serwerze. W opracowaniu wykorzystano także fakt, że w wersji Plus programu Google Earth jest aktywna opcja pobierania i zapisu aktualnej pozycji geograficznej użytkownika bezpośrednio z odbiornika GPS podłączonego w danym czasie do komputera. W zaproponowanym rozwiązaniu aktualizacja i uszczegółowienie danych w Google Earth odbywa się za pomocą internetowej aplikacji napisanej w języku Java, a osadzonej na stronie WWW w formie apletu. Po pobraniu z Google Earth pozycji geograficznej obserwatora, dzięki mechanizmowi serwletów, możliwe jest przygotowanie nowego obrazu i wykreowanie odpowiedniego dokumentu w języku KML oraz przesłanie go do Google Earth w czasie rzeczywistym. Zajęto się tym zagadnieniem, gdyż uznano, że mając gotowe sprawdzone narzędzie do wizualizacji danych geograficznych warto z niego skorzystać i spróbować połączyć z własnymi rozwiązaniami, tym bardziej, że istnieje zapotrzebowanie na takie narzędzia np. wśród archeologów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Opracowanie mapy obrazowej okolic Olsztyna do celów planistycznych na podstawie obrazu satelitarnego Landsat 7 ETM+

W artykule autor uzasadnia potrzebę wykonania i włączenia satelitarnej mapy obrazowej do Regionalnego Systemu Informacji Przestrzennej. Stwierdza, że atrakcyjność takiej mapy a więc jej późniejsze, praktyczne wykorzystanie przez użytkowników RSIP będzie zależało od tego, na ile mapa dostarczy informacji komplementarnych w stosunku do innych warstw informacyjnych. Stwierdza, że bogactwo informacji zawarte na takiej mapie, osiągane dzięki technikom teledetekcji powinno zostać maksymalnie wyeksponowane. Proponuje kilka rozwiązań dotyczących modyfikacji kolorystyki takiej mapy przy zachowaniu jej treści. Stwierdza, że wyeksponowanie na mapie bio-różnorodności i zmienności krajobrazowej może być jej wielkim atutem w stosunku do pozostałych informacji topograficznych zawartych w RSIP.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zagadnienie dokładności fotogrametrycznych opracowań wysokościowych

Przeprowadzone analizy wykazały, że w terenie równinnym (0÷6°) z powodu wpływu chropowatości jego powierzchni, głównym parametrem determinującym dokładność aproksymacji powierzchni terenu przy pomocy siatki punktów NMT jest odległość punktów tej siatki, przy odpowiednio mniejszym wpływie dokładności pomiaru wysokości punktów siatki - w miarę wzrastania kąta nachylenia terenu. Przemawia to za celowością wykorzystywania metod fotogrametrycznych do tworzenia NMT.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Przygotowawcze prace projektowe modelowego opracowania standardu technicznego inwentaryzacji obiektów architektonicznych przy użyciu technologii naziemnego skaningu laserowego

Referat stanowi kontynuację rozważań zaprezentowanej wcześniej ( konferencja PTFiT – Międzyzdroje – Jesień 2008) koncepcji usystematyzowania wymogów dokumentacyjnych inwentaryzacji architektonicznej obiektów budowlanych, uwzględniającej aspekty standaryzacji opartej o normy ISO, bazującej na technologii pomiarowej – (naziemny skaning laserowy). Aktualnie technologia naziemnego skaningu laserowego jest coraz częściej wykorzystywana do inwentaryzacji obiektów. Wymaga ona opracowania modelu ostatecznej postaci dokumentacji inwentaryzacyjnej oraz weryfikacji obowiązujących w tym zakresie przepisów – uwzględniając aktualny stan wiedzy w dziedzinie harmonizacji przyjmowanych założeń inwentaryzacyjnych z normami ISO.W referacie autorzy przedstawią aktualny zakres istniejących instrukcji i norm technicznych obowiązujących w omawianej dziedzinie oraz zaprezentują kwestie szczegółów, dokładności, jakości jako głównych kryteriów determinujących przeznaczenie produktu – jakim ma być kompletna – określona przepisami dokumentacja. Omówiony zostanie zaproponowany standard który pozwoli w przyszłości zamodelować (przy użyciu naziemnego skaningu laserowego) proces technologiczny oraz przykładową postać instrukcji technicznej oraz dokumentacji inwentaryzacyjnej.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie internetu i nowych technologii geoinformatycznych w automatyzacji pracy Powiatowych Ośrodków Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej

Powiatowe Ośrodki Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej są w Polsce
podstawą funkcjonowania Krajowego Systemu Informacji o Terenie. Zgromadzone w nich dane są
ciągle aktualizowane w wyniku realizacji prac geodezyjnych. W przyszłości dane te zapewne będą
stanowiły podstawą Krajowej Infrastruktury Danych Przestrzennych. Aby tak się stało muszą
zostać jednak przetworzenie do postaci numerycznej. W wielu powiatach wymaga to jeszcze
dużego nakładu pracy, ale są również takie, w których dane osiągnęły już pełną postać
numeryczną. W referacie autor zwraca uwagę na wykorzystanie dostępnych technologii
geoinformacyjnych nie tylko do prezentacji danych w Internecie, ale również na usprawnienie
procesu zasilania zasobu. W szczególności dotyczy to zautomatyzowania procesu wydawania
materiałów, dostępu do specjalistycznych informacji i funkcjonalności oraz zautomatyzowanego
przyjmowania zaktualizowanych danych do zasobu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Monitorowanie zmian ukształtowania powierzchni terenu spowodowanych erozją wodną z wykorzystaniem naziemnego skanowania laserowego

Erozja wodna to proces polegający na stopniowym niszczeniu przez wodę wierzchniej, a czasem też głębszych warstw gleby poprzez wymywanie cząstek glebowych i składników mineralnych oraz ich transport. W Polsce, jak i w innych krajach europejskich, zjawisko to stanowi podstawowy czynnik obniżający jakość gleb i powodujący ich degradację. Istotę tego problemu podkreśla m.in. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego (Parlament Europejski, 2006), zobowiązująca państwa członkowskie do identyfikacji, na odpowiednim szczeblu, obszarów na których występują procesy erozyjne, bądź istnieje możliwość ich wystąpienia w przyszłości. W pracy podjęto problem monitorowania zjawiska erozji w sensie ilościowym – z wykorzystaniem techniki naziemnego skanowania laserowego. Obiekt badawczy obejmuje użytkowane rolniczo gleby lessowe położone na obszarze Wzgórz Trzebnickich. W pracy przedstawiono koncepcję oraz wyniki wstępnych badań terenowych, opracowane dane z naziemnego skaningu laserowego w postaci numerycznego modelu terenu wraz z ilościową oceną transportowanej masy gleby. Ponadto, wskazano kierunek dalszych prac oraz możliwości wykorzystania skaningu laserowego do monitorowania zmian ukształtowania powierzchni terenu spowodowanych erozją wodną oraz do weryfikacji stosowanych modeli teoretycznych erozji wodnej.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
CITYGML w świetle interoperacyjności trójwymiarowych danych geoprzestrzennych

Znaczny wzrost liczby różnych technik pozyskiwania i przetwarzania danych geoprzestrzennych dotyczący zarówno sprzętu jak i metod cyfrowych, a także form ich udostępniania, wymusza stworzenie standardów międzynarodowych do zapisu, wymiany i wizualizacji tych danych. W odpowiedzi na to zapotrzebowanie powstał między innymi język CityGML, ogłoszony przez OGC (The Open Geospatial Consortium), jako standard do reprezentacji, magazynowania i wymiany trójwymiarowych modeli wirtualnych miast, a także modeli terenu. Natomiast język KML konsorcjum OGC uznało za standard, nie tylko do tworzenia dwuwymiarowych internetowych map, ale także dla trójwymiarowych geo-przeglądarek (ang. earth-browsers). W artykule pokazano CityGML na tle innych formatów dotyczących trójwymiarowych obiektów budowlanych oraz porównano języki CityGML oraz KML. Zawarto również przegląd wolnego oprogramowania do pracy z CityGML, które wspiera OGC. Przedstawiono ponadto aplikację, napisaną w języku Java, do automatycznej konwersji obiektów geometrycznych zapisanych w CityGML do obiektów, które można zamieszczać w języku KML.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Generowanie syntetycznych obrazów cyfrowych z punktami sygnalizowanymi

W celu tworzenia syntetycznych obrazów cyfrowych bliskiego zasięgu, do badania dokładności i niezawodności zaawansowanych operatorów dopasowania (matching), opracowany został autorski program o nazwie Image Generator. Program Image Generator może generować okrągłe, ciemne sygnały (target) na jasnym tle lub jasne sygnały na ciemnym tle. Wygenerowanie testowych obrazów cyfrowych w formacie BMP, ze sztucznymi punktami sygnalizowanymi, wymaga w programie zdefiniowania następujących parametrów: rozdzielczość obrazu, wielkość piksela, promień znaku (target), odległość między znakami, jasność znaku i jego tła, szum tła, rozmycie krawędzi znaku, poziom ostrości, parametry kalibracji kamery cyfrowej oraz wielkość obszaru zainteresowań (interest area). Parametry radiometryczne obrazu definiuje się za pomocą składowych R, G, B, i dodatkowo przez wprowadzenie szumu gaussowskiego, o dowolnej wielkości i sile zakłócenia, oraz dwóch rodzajów filtrów uśredniających (boxfilter). Zmianę jasności znaków otrzymuje się przez wprowadzenie gradientu. Zniekształcenia geometryczne obrazu modelowane są błędami systematycznymi wg modelu Brown’a i El-Hakim’a oraz Beyer’a, które zawierają dystorsję radialną symetryczną, dystorsję radialną asymetryczną i tangencjalną, afinizm oraz nieortogonalność osi (shear) matrycy sensora. Zdjęcia dowolnie zorientowane tworzone są za pomocą transformacji rzutowej 2D. Aplikacja umożliwia dodatkowo tworzenie obszarów poszukiwań dla programu Matching, generowanie fragmentu obrazu z sygnałem, tworzenie protokołów zawierających współrzędne pikselowe z poziomami jasności. Program Image Generator został napisany w języku programowania Delphi 7. Testowanie wygenerowanych w programie Image Generator obrazów cyfrowych z sygnalizowanymi punktami różnej wielkości przeprowadzono wykonując automatyczny pomiar współrzędnych w autorskim programie Matching (zastosowano metodę ważonego środka ciężkości CWM – Center Weighted Metod i metodę dopasowania najmniejszych kwadratów LSM – Least Squares Matching) oraz komercyjnym programie Pictran DE (metoda LSM). Pomierzone współrzędne pikselowe środka znaków porównano z teoretycznymi współrzędnymi, które obliczono metodą Newtona. Średnia odchyłka kwadratowa RMS różnic współrzędnych pikselowych dla obrazów zniekształconych dystorsjami geometrycznymi i radiometrycznymi wyniosła RMSΔx'y' ≤ 0.3 piksela.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Adaptacja technologii MDA do budowy systemu geoinformacyjnego na poziomie gminy

Przedmiotem badań była adaptacja nowoczesnej technologii wytwarzania systemów informatycznych – MDA (ang. Model Driven Architecture) do budowy systemu geoinformacyjnego (GIS, ang. Geographical Information System) na poziomie gminy. Technologia ta, opracowana przez OMG (ang. Object Management Group), jest standardem stosowanym do budowy infrastruktur danych przestrzennych. Wykorzystując technologię MDA zbudowano dedykowany system geoinformacyjny – przeznaczony dla gminy i rzeczoznawcy majątkowego, którego zadaniem jest wspomaganie podejmowania decyzji przestrzennych w gminie na przykładzie opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w tym prognozy skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego). Zadaniem zaprojektowanego systemu jest również usprawnienie komunikacji (wymiany danych i informacji) między gminą a jej partnerami (np. rzeczoznawcą majątkowym) oraz między gminą a jej mieszkańcami. Zbudowany GIS przetestowano na przypadku studialnym – na danych dla gminy Ujazd. Wykonano przy tym szereg analiz przestrzennych, w tym analiz wielokryterialnych. Zaprojektowano także przykładowe usługi geoinformacyjne (ang. GIServices) m.in. w zakresie: prezentacji, pobierania i wizualizacji danych przestrzennych. Opracowanie i realizacja systemu geoinformacyjnego na poziomie gminy pozwoliły stwierdzić, iż technologia zastosowana do budowy GIS może być wykorzystana przez każdą gminę w Polsce do stworzenia własnego systemu geoinformacyjnego dla stosownego zakresu przedmiotowego odpowiadającego potrzebom gminy i oczekiwaniom użytkowników.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Prezentacja i zastosowanie systemu internetowych pomiarów obrazów fotogrametrycznych

W referacie zaprezentowane zostają funkcjonujące rozwiązania powstałe w ramach badań i prac doktorskich, a odnoszące się do rozwiązywania zadań fotogrametrii lotniczej w środowisku internetowym. Pierwotny zamysł systemu internetowych pomiarów obrazów fotogrametrycznych (SIPOF) zrodził się w projekcie badawczym prowadzonym w zespole dra hab. Zygmunta Paszotty, prof. UWM, na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Zasadnicze badania były realizowane w ramach studiów nad rozprawami doktorskimi autorów. Efekty badań zostały wdrożone w formie funkcjonującego systemu umożliwiającego realizację internetowych pomiarów na zdjęciach fotogrametrycznych nazwanego SIPOF. Referat jest skróconym przewodnikiem po systemie; prezentuje jego funkcjonalność oraz przedstawia możliwości wykorzystania w edukacji, nauce i gospodarce. SIPOF był prezentowany w ośrodkach edukacyjno-badawczych w Polsce oraz zagranicą i spotkał się z zainteresowaniem podmiotów gospodarczych. Komercjalizacja pracy naukowej zaowocowała dalszą koncepcją udostępniania fotogrametrycznych opracowań rastrowych jako nośników informacji kartometrycznej dla użytkownika specjalistycznego i masowego.
Przedstawienie funkcjonującego systemu internetowych pomiarów fotogrametrycznych opartego przede wszystkim na kliencie informatycznym implementowanym w graficznej przeglądarce internetowej stanowi tło dla oczekiwań , jakie pokładane są przez użytkownika masowego w fotogrametrii jako dziedzinie użytkowej. Równolegle przytoczone zostają opisy związane z klientem dedykowanym dla systemu operacyjnego Windows, który funkcjonuje obecnie jako dominujący SO wykorzystywany przez użytkownika masowego.
Przytoczne prezentacje systemu pokazują funkcje i możliwości jego  zastosowania w pracach geodezyjnych i kartograficznych. Przeprowadzone analizy funkcjonalne i ocena dokładności określają przydatność zbudowanego systemu i jego praktyczną użyteczność.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza możliwości integrowania danych Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego z innymi zasobami geoinformacyjnymi

Artykuł przedstawia analizę możliwości wykorzystania danych Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego oraz pewnych danych gromadzonych w urzędach miast i gmin jako podstawy tworzenia szczegółowych systemów informacji przestrzennej. Zwraca uwagę na specyficzne oczekiwania grupy zawodowej geodetów w stosunku do treści i funkcjonalności systemów udostępniających dane w Internecie. Pokazuje również, że odpowiednio zbudowany system lokalny bazujący na danych PODGiK i jednocześnie oferujący serwisy WMS/WFS może być idealnym źródłem danych do krajowej infrastruktury danych przestrzennych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Uwagi o wykonywaniu cyfrowych ortofotomap terenów zalesionych

Ortofotomapa cyfrowa powstaje w wyniku przetworzenia pojedynczych zdjęć lotniczych w funkcji rzeźby terenu (NMT) i elementów orientacji zdjęcia. Otrzymany w wyniku przetwarzania ortoobraz powinien spełniać m.in. dwa warunki: współrzędne płaskie x, y  pikseli obrazu powinny być poprawne a obraz powinien być poprawny wizualnie, tzn. pozbawiony rozmazań i dublowania treści. Jest to trudne do spełnienia, gdy teren pokryty jest wysoką zwartą roślinnością lub innymi wysokimi przeszkodami tworzącymi na zdjęciu efekt „martwych pól”. W ortofotografii piksele obiektów zasłaniających teren (martwe pola) doznają korekt przeznaczonych dla punktów terenowych, tym samym zajmują na ortoobrazie miejsce przeznaczone dla innego (niewidocznego) punktu. Powstają wtedy często podwójne obrazy związane z wielokrotnym wykorzystaniem tego samego piksela. Dla obszarów leśnych nie zawsze można wykonać ortofotomapę, która miałaby w każdym miejscu poprawną geometrię i równocześnie wizualnie poprawny wygląd. Kompromis polega na częściowej rezygnacji z poprawności geometrycznej w miejscach w których zakłócona byłaby ciągłość obrazu. 
W Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej AGH opracowano ortofotomapę Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Do tego celu wykorzystano 286  zdjęć spektrostrefowych w skali 1:10 000. Doświadczenia zebrane przy tym opracowaniu posłużyły do sformułowania zasad przetwarzania zdjęć obszarów o dużym stopniu zalesienia oraz kontroli dokładności i wizualnej jakości ortofotomapy.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Detekcja warunków ograniczonej widzialności z wykorzystaniem danych satelitarnych i naziemnych

W pracy analizowano skuteczność metod detekcji mgieł, opartych na danych z satelity MSG 2. Porównano metody teledetekcyjne z obserwacjami stanu pogody na stacjach synoptycznych IMGW-PIB z obszaru Polski, obejmującymi okres od października 2010 r. do marca 2011 r. Stwierdzono, że dane satelitarne pozwalają z dużym prawdopodobieństwem wskazać obszary występowania mgieł i niskich chmur Stratus. Określenie, kiedy występuje mgła, a kiedy tylko niski Stratus jest jednak bardzo trudne, a często niemożliwe, bez wykorzystania dodatkowych danych naziemnych. W tym celu można wykorzystać temperaturę punktu rosy i temperaturę powietrza mierzoną w klatce meteorologicznej. Rozróżnienie mgieł i chmur niskich jest bardzo cenne ze względów praktycznych, ponieważ mgła powoduje ograniczenie widzialności poniżej 1 km, natomiast chmura Stratus nie musi znacząco wpływać na możliwość obserwacji obiektów przy powierzchni ziemi. Metoda omówiona w pracy pozwoliła na wykrycie 50-64% zaobserwowanych mgieł. Około 25-35% sygnalizowanych przypadków wystąpienia mgły nie znalazło potwierdzenia w obserwacjach ze stacji synoptycznych (wystąpił tzw. fałszywy alarm).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena i wstępna analiza 8-kanałowego obrazu bardzo wysokiej rozdzielczości z satelity WorldView-2

Od początku roku 2010 osiągalne są wysokorozdzielcze obrazy satelitarne z nowego satelity – WorldView-2. Charakteryzują się one rejestracją powierzchni Ziemi z rozdzielczością geometryczną 2 × 2 m w 8-kanałach spektralnych oraz 0,5 × 0,5 m w zakresie panchromatycznym. Nowe kanały wprowadzono przede wszystkim w celu znacznego zwiększenia zakresu i zdolności interpretacyjnej obrazu. Dzięki połączeniu dużej rozdzielczości przestrzennej z wysoką precyzją pozycjonowania powstał nowy standard danych teledetekcyjnych o zdecydowanie większym potencjale aplikacyjnym niż to było dotychczas możliwe. Możliwość codziennego pozyskiwania obrazów o 1-metrowej rozdzielczości stwarza korzystne warunki do śledzenia dynamiki procesów i zjawisk zachodzących na powierzchni Ziemi lub w wodach przybrzeżnych. Wysokorozdzielcze obrazy satelitarne tej klasy są szczególnie przydatne w aktualizacji baz danych topograficznych oraz innych opracowaniach odpowiadających mapom w skali co najmniej 1:5000, co czyni je przydatnymi do wielu analiz dla potrzeb zarządzania, monitorowania i planowania przestrzennego. Dociekliwość potencjalnego użytkownika obrazu wymaga sprawdzenia wiarygodności tych informacji oraz potencjalnych innych cech tej wyjątkowej klasy danych teledetekcyjnych. Wyniki takiej wstępnej analizy stanowią przedmiot niniejszego artykułu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Klasyfikacja obiektowa użytków zielonych z wykorzystaniem wieloletnich zmian NDVI i filtracji kierunkowych obrazu satelitarnego

W artykule przedstawiono algorytm półautomatycznej klasyfikacji obiektowej
kompleksów krajobrazowo-roślinnych użytków zielonych na podstawie dwóch zobrazowań
satelitów serii Landsat, wykonanych w odstępie 17 lat. NDVI z dwóch terminów, wskaźnik
wieloletnich zmian NDVI oraz wskaźnik struktury pasowej wykorzystano do wydzielenia użytków
zielonych spośród innych form użytkowania. Przedstawiono mapę poklasyfikacyjną okolic
Bełchatowa. Wyróżniono 5 kategorii użytków zielonych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wizualizacja numerycznego modelu terenu i ortofoto w czasie rzeczywistym

W pracy zaprezentowane zostaną rezultaty wizualizacji numerycznego modelu terenu oraz ortofoto w grafice trójwymiarowej. Posłużono się w tym celu biblioteką języka OpenGL oraz jego internetową wersję VRML. Języki te pozwalają na „nawigację” po terenie w czasie rzeczywistym, czyli jego ogląd z różnego punktu i w różnej skali. Jest to szybki sposób wizualnego sprawdzenia poprawności NMT, a także nowe spojrzenie na mapę jako realny obraz trójwymiarowy. Wskazano także na możliwości wykorzystania nowych technik w informacji turystycznej i w symulacji niektórych zdarzeń w terenie.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna