rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nowa metoda opracowania mapy ukształtowania dna sztucznego zbiornika wodnego na podstawie archiwalnych materiałów kartograficznych

W artykule przedstawiono metodę uzyskania cyfrowego modelu wysokościowego, będącego punktem wyjścia dla konstrukcji mapy obrazującej ukształtowanie dna sztucznego zbiornika wodnego na przykładzie Zbiornika Sulejowskiego w Polsce Centralnej. Dane wysokościowe dla konstrukcji tej mapy uzyskano głównie w wyniku interpretacji wszelkiej dostępnej informacji wysokościowej, zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej, uzyskanej z archiwalnych opracowań kartograficznych. Dodatkową informację wysokościową uzyskano również z profili sonarowych załączonych do opracowań hydrologicznych zbiornika. W pierwszym przypadku dane wysokościowe skompilowano z rysunku poziomicowego z map topograficznych w skali 1:10 000 (dokumentacja zbiornika) oraz dodatkowej informacji wyinterpretowanej z analizy rozmieszczenia i rodzaju form geomorfologicznych. Drugim problemem, który rozwiązano było ustalenie lokalizacji przestrzennej posiadanych danych sonarowych opierając się o uzyskany wcześniej cyfrowy model wysokościowy. Po procesie scalania oraz późniejszej interpolacji danych, efektem końcowym było wykreślenie mapy ukształtowania dna Zbiornika Sulejowskiego.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena możliwości systemu adresowania what3words

Współcześnie pomimo olbrzymiego postępu technologicznego poprawne lokalizowanie i docieranie do poszukiwanych miejsc nadal stanowi problem. Stosowanie istniejących systemów lokalizacji – współrzędnych geograficznych i adresów pocztowych – często jest problematyczne. Niepoprawnie przyjęty układ współrzędnych, pomyłka w zapisie liczb, brak poprawnego oznaczenia półkul bądź zbyt duże zaokrąglenie wartości – wszystkie te przypadki mogą skutkować błędnym wyznaczeniem pozycji. Również położenie zapisane za pomocą adresu pocztowego nie zawsze jest wystarczająco dokładne. Wieloznacznie, niepoprawnie zapisane adresy, powtarzające się nazwy ulic, miejsca gdzie nie ma w ogóle adresów – to jedynie kilka powodów, przez które niejednokrotnie przesyłki nie docierają do adresata. Próbą rozwiązania niektórych problemów związanych z lokalizacją obiektów jest system what3words. Jest to globalna siatka zbudowana z kwadratów o wielkości 3´3 m, z których każdy opisany jest za pomocą kombinacji trzech słów. Celem pracy jest krótka charakterystyka systemu adresowania what3words oraz analiza jego mocnych i słabych stron oraz ocena możliwości jego zastosowania. Na podstawie internetowego badania ankietowego dokonana została empiryczna ocena skuteczności systemu w porównaniu do tradycyjnych sposobów lokalizacji. Ocenie poddano między innymi łatwość i skuteczność zapamiętywania lokalizacji określonej za pomocą współrzędnych, adresów pocztowych oraz adresów what3words.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dostępność komunikacyjna w analizach sieciowych w przestrzeniach heterogenicznych

Aplikacje GIS proponują wiele narzędzi analitycznych wspomagających rozwiązywanie zagadnień związanych z zarządzaniem przestrzenią. Częstym elementem badań są potrzeby określenia dostępności komunikacyjnej tzw. obszarów obsługiwanych. Autorzy wykorzystali pakiet analiz sieciowych firmy Esri, określając dostępność komunikacyjną na obszarze Olsztyna. Badania wykonano w dwóch wariantach. W pierwszym przyjęto, że przestrzeń jest jednorodna (przestrzeń homogeniczna), podzielona tylko siecią dróg. W drugim przyjęto, że przestrzeń jest niejednorodna (heterogeniczna) i uwzględniono bariery przestrzenne: rzeki i tory linii kolejowych. W wynikach, w wyznaczonych obszarach obsługiwanych bariery przestrzenne nie zostały uwzględnione zgodnie z oczekiwaniami autorów. W tej sytuacji zdecydowano się na opracowanie własnego algorytmu do wyznaczenia obszarów obsługiwanych. Prezentacja autorskiej metodyki i weryfikacja wyników, jest głównym celem niniejszej pracy.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena rozdzielczości pojęciowej zbioru danych

Aktualny sposób określania rozdzielczości zbiorów danych w postaci mianownika skali mapy wydaje się być niewystarczający. Zdaniem autora można zaproponować sposób opisu rozdzielczości zbiorów danych, bazujący na standardach ISO z zakresu informacji geograficznej (seria ISO 19100) oraz ocenie złożoności systemów informatycznych (ISO 19761; ISO 20926), a także aksjomatycznej teorii poznania. Proponowana metoda obejmuje tylko jeden aspekt rozdzielczości zbiorów danych – rozdzielczość pojęciową. Dotyczy ona zbiorów danych zdefiniowanych na poziomie Platform Independent Model (PIM) w podejściu Model Driven Approach (MDA). Najważniejszym elementem koncepcji oceny rozdzielczości pojęciowej jest identyfikacja najmniejszych porcji informacji (cech atomowych) zakodowanych w schemacie pojęciowym wyrażonym w postaci diagramów klas UML. Autor proponuje zestaw reguł służących do identyfikacji cech atomowych i na ich podstawie obliczenie rozdzielczości pojęciowej schematu aplikacyjnego. Proponowany sposób wyliczania rozdzielczości znajduje zastosowanie wyłącznie dla specyfikacji zbiorów danych utworzonych na podstawie norm i dokumentów normatywnych ISO serii 19100 dotyczących informacji geograficznej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie warstw tematycznych sklasyfikowanej chmury punktów w analizach widoczności w przestrzeni miejskiej

Miasto jako przestrzeń składa się z wielu zróżnicowanych komponentów: zabudowy o zmiennej wysokości i kształcie, mnogości gatunków drzew bądź licznie występujących obiektów małej architektury. Powoduje to konieczność uwzględnienia specyfiki obszaru podczas przygotowania modeli pokrycia terenu wykorzystywanych w analizach dotyczących widoczności. Szczególnie ważnym problemem w takich badaniach jest uwzględnienie sposobu prezentacji wysokiej roślinności (drzew). Pomimo faktu występowania wielu algorytmów pozwalających na wykrywanie koron i osi drzew, wciąż dużym problemem jest ich prezentacja pozwalająca na wierne odzwierciedlenie sposobu postrzegania rzeczywistości. W związku z tym opracowano podejście wykorzystujące dane lidarowe do modelowania drzew, oparte na wykrywaniu ich osi przez wyszukiwanie maksimów lokalnych na warstwie tematycznej pokrycia terenu, reprezentującej wysoką roślinność. Warstwy tematyczne powstałe w oparciu o sklasyfikowaną chmurę punktów posłużyły do zaproponowania i porównania dwóch wariantów numerycznych modeli pokrycia terenu: klasycznego NMPT uwzględniającego drzewa jako korony oraz NMPT przedstawiającego drzewa jako pnie (osie). Zostały one stworzone w celu sprawdzenia czy uwzględnienie niejednorodności prezentacji drzew przy założonym pionowym kącie patrzenia wpływa na uzyskanie wyników bliższych ludzkiemu sposobowi percepcji. Badania przeprowadzono na obszarze krakowskich Błoń. Głównym celem analiz było przedstawienie złożoności problemu optymalizacji danych w aspekcie analiz widoczności oraz zaprezentowanie potencjału, jaki tkwi w technologii lotniczego skaningu laserowego w aspekcie badań dotyczących obszarów miejskich. Otrzymane wyniki wykazały wyższość analiz wykorzystujących kombinację zakresów widoczności w porównaniu z klasycznym NMPT nieuwzględniającym zróżnicowanego charakteru drzew.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Użyteczność społeczna produktów geoinformacyjnych

W artykule wprowadza się pojęcie użyteczności społecznej produktu geoinformacyjnego, np. geoportalu, jako właściwości tego produktu wyrażającej zakres, znaczenie i powszechność jego skutecznego i satysfakcjonującego użytkowania w społeczeństwie. Tak zdefiniowaną użyteczność zaproponowano określać uwzględniając: 1) ogólną ocenę przydatności produktu do realizacji przyjętych celów i zadań wymagających stosowania informacji geoprzestrzennej i służących społeczeństwu, 2) charakterystykę i ocenę produktu pod względem: •dostępności produktu (upowszechnienie informacji o produkcie, stosowane procedury, ograniczenia, koszty), •sposobu użytkowania produktu (dostosowanie do potrzeb typowego, nie mającego specjalistycznych kwalifikacji użytkownika pod względem funkcjonalności, interfejsu, przystępności), •jakości wyników uzyskiwanych za pomocą produktu oraz łatwości ich interpretacji, 3) charakterystykę i ocenę produktu jako środka upowszechniania informacji geoprzestrzennej w społeczeństwie, z uwzględnieniem, jeśli jest to możliwe danych określających liczbę użyć produktu w skali rocznej, w tym użyć satysfakcjonujących użytkowników. Na zakończenie stwierdza się, że doświadczenia wynikające z prowadzonych dotychczas w Polsce intensywnych prac w dziedzinie informacji geoprzestrzennej powinny być przeanalizowane, a płynące stąd wnioski należycie spożytkowane w planowaniu dalszych prac. W prowadzonych analizach powinno znaleźć zastosowanie zaproponowane podejście do oceny użyteczności społecznej produktów geoinformacyjnych, w którym uwzględnia się potrzeby i wymagania najważniejszego, zbiorowego użytkownika, jakim jest społeczeństwo.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza bezpieczeństwa i ochrona stref pieszych przed aktami terroryzmu – nowe wyzwania dla GIS

Podstawowym dotychczasowym problemem walki z terroryzmem była ochrona skupisk ludzi w przestrzeniach zamkniętych, takich jak: dworce, stacje metra i sale widowiskowe. Tym zajmują się od wielu lat odpowiednie służby. Ale w obecnym czasie, pojawiły się nowe środki terroru – rozpędzone samochody atakujące skupiska ludzi. W ostatnich miesiącach można obserwować nasilenia takich tragicznych zdarzeń, w sześciu wypadkach, w miastach europejskich, zginęło 127 ludzi i 726 zostało rannych. Cechą odniesienia tych zdarzeń jest przestrzeń i relacje w niej występujące. Problem polega na tym, że w realnej przestrzeni jest powszechna przyległość stref ruchu kołowego do strefy ruchu pieszego, a ponadto nawet tam, gdzie nie ma bezpośredniej przyległości, istnieje możliwość pojawienia się pojazdów atakujących ludzi. Myślą przewodnią rozwiązywania problemu w przeprowadzonym doświadczeniu było wyznaczenie styku strefy ruchu pieszego ze strefą ruchu kołowego. W oparciu o takie założenie przeprowadzono w GIS dalsze analizy wyznaczenia obszarów o największym zagrożeniu dla skupisk ludzi. Rozważono trzy przypadki: strefy piesze w zwartych obiektach inżynierskich (mosty, tunele), skupiska ludzi na rozległych placach w bezpośrednim sąsiedztwie ruchu kołowego oraz skupiska ludzi na placach, do których prowadzą ulice, pozwalające na szybki i niepostrzeżony wjazd w strefę ruchu pieszego. W podsumowaniu sformułowano sposób zapisu i zakres obiektów, które powinny stanowić materiał źródłowy w GIS, niezbędny do analiz realnej oceny stanu bezpieczeństwa skupisk ludzkich w strefach ruchu pieszego.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Testowanie specyfikacji danych II i III grupy tematycznej INSPIRE w zakresie tematów przyporządkowanych Głównemu Geologowi Kraju

Artykuł jest próbą podsumowania wyników prac przeprowadzonych w Państwowym Instytucie Geologicznym - Państwowym Instytucie Badawczym (PIG-BIP) w ramach ogólnoeuropejskiego testowania roboczych wersji specyfikacji danych dla tematów aneksu II i III dyrektywy INSPIRE. Testy przyczynią się w przyszłości do zwiększenia interoperacyjności semantycznej danych w obrębie państw Unii Europejskiej. Ujednolicenie terminów i pojęć stosowanych w zakresie informacji przestrzennej w różnych dziedzinach wiedzy i gospodarki ma na celu poprawne rozumienie danych przez wszystkich uczestników Europejskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (Baranowski, 2011). Testy prowadzone były w okresie od 20 czerwca do 21 października 2011 roku i obejmowały tematy, za które odpowiada Główny Geolog Kraju jako organ wiodący. Do tematów tych należą: geologia (Aneks II, temat (domain) 4), wraz z podtematami (sub-domain) - geologia podstawowa wraz z otworami wiertniczymi, hydrogeologia i geofizyka (INSPIRE Thematic Working Group Geology, 2011), zasoby energetyczne (Aneks III, temat 20) (INSPIRE Thematic Working Group Energy Resources, 2011), zasoby mineralne (Aneks III, temat 21) (INSPIRE Thematic Working Group MineraI Resources, 2011). Celem testowania było przede wszystkim dostarczenie tematycznym grupom roboczym (TWG - Thematic Working Groups), działającym przy Komisji Europejskiej, informacji o możliwości zastosowania zaproponowanych modeli przez daną instytucję. Tego rodzaju wsparcie ze strony różnych środowisk z wielu krajów europejskich jest niezmiernie potrzebne, gdyż członkowie TWG często nie znają lokalnych uwarunkowań oraz rozwiązań prawnoorganizacyjnych w poszczególnych krajach (Nowakowska i in., 2011). Zgłoszone uwagi posłużą opracowaniu wersji 2.9 INSPIRE Data Specification, które następnie zostaną poddane ponownemu testowaniu. Drugie testowanie ograniczy się tylko do instytucji pełniących w danym temacie funkcję organu wiodącego. W wyniku tych prac powstaną wersje 3.0 dokumentów. Drugim istotnym celem było przygotowanie zespołu PIG-PIB do zadań, jakie czekają go na dalszych etapach prac dotyczących implementacji dyrektywy INSPIRE w zakresie wymienionych powyżej tematów. Wersje 3.0 wyżej omawianych dokumentów, jako akty wykonawcze o randze rozporządzeń i decyzji Komisji Unii Europejskiej, zostaną ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Unii i staną się obowiązującym prawem w całej Unii, a PIG-PIB jako organ administracji publicznej będzie zobowiązany do ich przestrzegania (Bielecka, 2011).

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie systemu Małopolskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (MIIP) w projektach związanych z ratownictwem medycznym

Obecnie coraz więcej mówi się na temat budowy systemów informatycznych w oparciu o cyfrowe dane przestrzenne. Powstaje wiele regionalnych i lokalnych systemów, które wykorzystują dane przestrzenne do realizacji i zarządzania zadaniami własnymi gmin czy powiatów, na przykład zagospodarowanie przestrzenne czy ochrona gleb i wód powierzchniowych. W każdym z takich systemów bazowym elementem są referencyjne, aktualne dane topograficzne. Podstawą staje się zatem współpraca partnerów, którzy dostarczają i zarządzają takimi danymi. W artykule zostaną przedstawione trzy systemy, które oparte są na danych przestrzennych: 1. System Małopolskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (MIlP), stanowiący podstawę dla pozostałych dwóch systemów, 2. System do zarządzania i monitoringu satelitarnego dla jednostek pogotowia ratunkowego (MPR), 3. System do zarządzania i monitoringu w Górskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym (GOPR).

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dobór przedziału skalowego geowizualizacji w serwisach geoinformacyjnych a dokładność danych źródłowych

Swobodny dostęp do różnorodnych zasobów danych przestrzennych w Internecie oraz możliwość samodzielnego tworzenia przez szerokie grono użytkowników prezentacji kartograficznych stawiają przed zawodowymi kartografami nowe wyzwania. W tym kontekście zadaniem kartografa biorącego udział w tworzeniu serwisów geoinformacyjnych powinno być ustalenie reguł wspomagających działania użytkowników, w celu zminimalizowania ryzyka popełnienia poważnych błędów w przekazie kartograficznym. Jedną z tego typu reguł może być reguła określająca poprawny przedział skalowy geowizualizacji w funkcji dokładności prezentowanych danych przestrzennych. Aby zapewnić intuicyjność serwisu oraz poprawny przekaz kartograficzny, należy mechanizmy dodawania kolejnych źródeł danych wzbogacić o funkcje moderujące ten proces np. poprzez wbudowaną funkcjonalność serwisu geoinformacyjnego działającą na zasadzie kreatora prowadzącego użytkownika krok po kroku. Kreator wspomagający dodawanie nowego źródła danych do kompozycji kartograficznej, powinien interpretować dokładność danych źródłowych na podstawie metadanych źródła oraz sugerować rekomendowany przedział skalowy, dodatkowo informując, które warstwy informacyjne mogą być wyświetlane razem. Proponowane rozwiązania mogłyby rozszerzać obecnie wykorzystywane technologie i usługi takie jak: WMS czy WFS.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Testowanie roboczych wersji specyfikacji danych tematów załączników II i III INSPIRE

Od czerwca do października 2011 r. - w środowiskach krajów członkowskich Unii Europejskiej zajmujących się budową infrastruktury INSPIRE - trwały prace nad testowaniem i oceną roboczych wersji specyfikacji danych dla tematów określonych w załącznikach II i III dyrektywy INSPIRE, to jest należących do drugiej i trzeciej grupy tematycznej. Zespół Konsolidacyjny INSPIRE (INSPIRE Consolidation Team) zaprosił do udziału w tych pracach (INSPIRE CT, 2011) wszystkie społeczności zainteresowane danymi przestrzennymi (SDICs) oraz instytucje uprawnione (LMOs - w Polsce są to w szczególności organy wiodące określone w ustawie o lIP). Termin zakończenia tych prac i przekazania wyników w formie raportów był wyznaczony na dzień 21 października 2011 r. Tak jak w innych krajach Unii Europejskiej, również w Polsce zakres tych prac był szeroki. Rada Infrastruktury Informacji Przestrzennej (Rada lIP), w uchwale nr 2 z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie testowania projektów specyfikacji danych drugiej i trzeciej grupy tematycznej, zaleciła wszystkim organom wiodącym, aby zorganizowały i przeprowadziły testowanie unijnych projektów specyfikacji danych w zakresie tematów przyporządkowanych tym organom przez ustawę o lIP (Rada lIP, 2011). Na tej podstawie przeprowadzono wiele testów, analiz i ocen specyfikacji i przekazano do zespołów unijnych raporty, których zadaniem jest wniesienie wkładu do dalszych prac tematycznych zespołów roboczych (TWGs - Thematic Working Groups) nad końcowymi wersjami specyfikacji. W pracach krajowych autor pełnił rolę międzyresortowego konsultanta i koordynatora z ramienia Głównego Geodety Kraju. Wyniki wykonanych prac zostały przekazane Głównemu Geodecie Kraju w formie obszernego sprawozdania (Michalak, 2011). Przedstawione w artykule wyniki w dużym stopniu są rezultatem tamtych prac, jednak spora część tych wyników pochodzi z niezależnych działań i obserwacji autora.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Standardy OneGeology-Europe jako podstawa specyfikacji danych geologicznych w INSPIRE

OneGeology-Europe to europejski projekt realizowany w latach 2008-2010 w ramach programu eContentplus. Udział w nim wzięło 20 służb geologicznych oraz podmioty reprezentujące przyszłych potencjalnych odbiorców wyników projektu. Efektem międzynarodowej współpracy jest mapa geologiczna Europy udostępniana za pośrednictwem Internetu. Opracowana została przeglądarka mapowa z możliwością dokonywania prostych analiz i definiowania sposobu wyświetlania danych przez użytkownika. Dane map geologicznych w skali l: l 000 000 zostały udostępnione do pobierania. Opracowany został w tym celu także sposób licencjonowania, uwzględniający przepisy prawne wszystkich krajów uczestniczących w projekcie. Bardzo istotnym wkładem jest także, opracowany na potrzeby opisu danych geologicznych, profil meta danych, zgodny zarówno ze standardami ISO, jak i zaleceniami europejskiej dyrektywy INSPIRE. Katalog i edytor metadanych posiadają wielojęzyczny interfejs i umożliwiają tworzenie i obsługę wielojęzycznych metadanych. Wyniki prac stanowią znaczący wkład w rozwój europejskiej infrastruktury danych przestrzennych INSPlRE. Wypracowana metodyka oraz przetestowane i wdrożone rozwiązania informatyczne powinny stać się podstawą prac dla tematycznej grupy roboczej INSPlRE zajmującej się zagadnieniami powiązanymi z geologią.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania personalnej bazy danych przestrzennych SpatiaLite w praktyce górniczej

W ostatnich latach obserwuje się wzrost liczby projektów oprogramowania open source, które są dedykowane dla ogólnie pojętej geomatyki (geoinformatyki). Istotną cechą tego oprogramowania jest szerokie korzystanie z gotowych rozwiązań standaryzujących przechowywanie i przesyłanie danych przestrzennych (Gaździcki, 2006). Wolne oprogramowanie rozwija się nie tylko poprzez naśladownictwo funkcjonalności komercyjnego oprogramowania, ale dostarcza również nowych własnych rozwiązań technologicznych. Równolegle obserwowany jest duży postęp w dziedzinie informatyzacji działów technicznych polskich zakładów górniczych. Od wielu lat zakłady górnicze węgla brunatnego oraz górnictwo rud miedzi inwestuje w komercyjne rozwiązania geoinformatyczne, osiągając bardzo dobre rezultaty. Poprawa koniunktury na surowce w latach 2003-2008 spowodowała podjęcie wielu spektakularnych inwestycji w systemy informatyczne. Na przykład w Kompanii Węglowej wdrożono system obsługujący model złoża, w zakładach górniczych L W "Bogdanka" S.A. wdrożono system zarządzania produkcją górniczą, a w KGHM "Polska Miedź" S.A. wdrożono System Informacji o Terenie (Kosydor i in., 2009). Warto jednak zauważyć, że całość zainstalowanego oprogramowania pochodzi od komercyjnych dostawców, dostarczających własne, zamknięte oprogramowanie. Sytuacja ta jest tak oczywista, że aż trudno sobie wyobrazić inne rozwiązanie. Praktycznie od początków zastosowania informatyki w górnictwie, oprogramowanie charakteryzowało się bardzo wysokim stopniem skomplikowania oraz dużą kapitałochłonnością. Czy jednak nie można podjąć próby aby wyobrazić sobie sytuację, w której kilka aplikacji open source mogłoby zostać zastosowane w branży górniczej? Jedną z pierwszych prób wykorzystania tego typu oprogramowania podjęto w stosunku do personalnej bazy danych SpatiaLite.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka