rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nowe wymogi dla autonomicznych czujek dymu

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie opóźnienia procesu standaryzacji w zakresie autonomicznych czujek dymu w stosunku do obecnego poziomu
technologicznego tych urządzeń, a także identyfikacja błędów i nieścisłości w zapisach projektu normy prEN 14604. Dodatkowo celem artykułu jest
zaproponowanie kierunków oceny ilościowej szeregu parametrów czujek dymu.
Wprowadzenie: W artykule krótko przedstawiono historię rozwoju autonomicznych czujek dymu (od pierwszej jonizacyjnej czujki dymu typu 710 do
miniaturowej autonomicznej czujki dymu i czujki multidetektorowej), a także historię międzynarodowych norm w tym zakresie (od pierwszej normy
międzynarodowej ISO 12239 do projektu normy prEN 14604:2016).
Metody: Omówiono główne założenia projektu normy prEN 14604, które są inne niż występujące w obecnie stosowanej normie EN 14604:2005. Zwrócono
uwagę na niedopuszczalne używanie różnej terminologii w dokumencie normatywnym dla tego samego pojęcia. Ujawniono błędy techniczne
w materiałach graficznych. Zaproponowano treść niektórych rozdziałów normy oraz uzupełnienie wymagań technicznych dla autonomicznych czujek
dymu o parametry ilościowe. Zarekomendowano metodę sprawdzenia mechanizmu kompensacji zmian czułości autonomicznych czujek dymu poprzez
utrzymanie wysokiej stabilności i niezbędnej prędkości wzrostu określonej gęstości optycznej powietrza w ograniczonej objętości.
Wyniki: Zaproponowano wprowadzenie skrótu literowego SAD (Smoke Alarm Devices) i używanie go w całym tekście. Przedstawiono błędy w rysunkach
znajdujących się w załącznikach G oraz I. Zaprezentowano nowe brzmienie rozdziału 3.1.6. Wystąpiono z propozycją dokonania zmian w rozdziałach
4.2.1.1 i 4.2.1.5. Zalecono uzupełnienie rozdziału 3.1.7. Przytoczono dowody na nietożsamość pojęć response value i sensitivity. Zasygnalizowano możliwość
stworzenia stanowiska do sprawdzenia mechanizmu kompensacji zmian czułości autonomicznych czujek dymu. Potwierdzono konieczność
wprowadzenia ilościowej oceny siły działającej na podzespoły urządzenia w celu ujednoznacznienia wniosków z badań. Wskazano na potrzebę zmiany
wymagań technicznych w zakresie instalacji czujek autonomicznych na ścianie.
Wnioski: Uwzględnienie przedstawionych propozycji zmian w normach zarówno europejskich, jak i krajowych pozwoli opracować dokumenty normatywne,
które będą jednoznacznie interpretowane podczas prowadzenia badań autonomicznych czujek dymu w laboratoriach badawczych oraz w warunkach
produkcyjnych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Stanowisko do badań wskaźnika czasu zadziałania tryskaczy [RTI] oraz współczynnika przewodności [C]

W artykule poruszony został temat badania czułości termicznej RTI tryskaczy, krótko została omówiona budowa tryskaczy oraz budowa stanowiska do badań.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zasady bezpiecznego prowadzenia działań ratowniczych podczas katastrofy budowlanej

Cel: W artykule omówiono podstawowe zasady bezpieczeństwa działań ratowniczych podczas katastrof budowlanych. Dotyczą one bezpośrednich
działań poszukiwawczo-ratowniczych na gruzowiskach i w pobliżu niestabilnych konstrukcji budowlanych. W treści pracy znalazły się opisy zarówno
technicznych, jak i proceduralnych rozwiązań wpływających na bezpieczeństwo ratowników podczas pracy na gruzowisku. Zadaniem artykułu jest także
przypomnienie o podstawowych elementach bezpieczeństwa, takich jak środki ochrony osobistej. Praca uwzględnia również zagadnienia dotyczące
bezpieczeństwa misji międzynarodowych USAR POLAND, lecz jedynie w aspekcie pracy na gruzowisku.
Wprowadzenie: W wielu publikacjach dotyczących taktyki działań gaśniczych i ratowniczych podkreśla się rolę bezpieczeństwa ratowników – czynnika
istotnego dla wszystkich uczestników działań. Ze względu na konieczność połączenia wielu specjalizacji, umiejętności inżynieryjnych oraz znajomości
szczególnych technik ratowniczych działania podczas katastrof budowlanych są dla ratowników szczególnie wymagające. Specjalistyczne grupy poszukiwawczo-ratownicze od wielu lat wprowadzają i rozwijają metody zabezpieczenia działań podczas pracy na gruzowiskach. Niektóre z tych metod są
łatwo dostępne i nieskomplikowane, natomiast inne wymagają specjalistycznego sprzętu, wiedzy oraz doświadczenia. Bezpieczeństwo działań podczas
katastrof budowlanych jest stale rozwijane, wraz z postępem wiedzy, doświadczenia oraz technologii.
Wnioski: Rozpoznanie jest pierwszą i najważniejszą fazą akcji. Sama katastrofa budowlana niesie ryzyko wtórnych zagrożeń dla osób poszkodowanych
oraz dla ratowników. Może także powodować narażenie na czynniki szkodliwe i uciążliwe. Aspekty, na jakie należy zwrócić uwagę, to:
– niestabilne elementy konstrukcji budowlanych,
– możliwość całkowitego zawalenia się budynku,
– zagrożenia powodowane przez media (gaz ziemny, wodę, napięcie elektryczne),
– zagrożenia powodowane przez zbiorniki z gazem pod ciśnieniem (np. butle LPG),
– zagrożenia pożarowe,
– zagrożenia biologiczne,
– hałas, temperatura, wilgotność,
– oświetlenie miejsca działań.
W związku z powyższym rozpoznanie zagrożeń podczas katastrofy budowlanej nie jest etapem akcji, lecz czynnością ciągłą, trwającą aż do zakończenia
działań lub eliminacji możliwości powstania tych zagrożeń.
Znaczenie dla praktyki: Prowadzenie działań podczas katastrof budowlanych wiąże się ze szczególnymi zagrożeniami. System szkolenia w tej dziedzinie
jest stosunkowo młody. W artykule wskazano elementy determinujące bezpieczeństwo ratowników oraz omówiono system bezpieczeństwa pracy.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metody badawcze w ocenie odporności środków ochrony indywidualnej na działanie termicznych czynników zewnętrznych

Cel: Przedstawienie zagadnień związanych z badaniami odzieży ochronnej (ubrań specjalnych). Wprowadzenie: W ramach projektu Nr O ROB/0011/03/01/001 „Opracowanie innowacyjnego systemu stanowisk do badania ochron osobistych” finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) realizowanego przez konsorcjum, w którego skład wchodzą: SGSP, CNBOP-PIB, Politechnika Warszawska, SA PSP w Krakowie i Thermolab s.c., opracowywany jest szereg nowatorskich stanowisk badawczych do ponadnormatywnych badań próbek materiałów wykorzystywanych w produkcji środków ochrony indywidualnej. W CNBOP-PIB podjęto prace związane z badaniami materiałów używanych do tworzenia ubrań specjalnych stosowanych w Krajowym Systemie Ratowniczo Gaśniczym (KSRG). Jednym z najważniejszych parametrów odzieży ochronnej dla straży pożarnej jest jej odporność na działanie zewnętrznych czynników takich jak: promieniowanie cieplne, oddziaływanie płomienia i kontakt z ciałami stałymi o znacznie podwyższonej temperaturze kontaktowej. Zachowanie parametrów wytrzymałościowych w warunkach pożaru oraz zapewnienie jak najlepszej ochrony mają istotny wpływ na zdrowie i życie strażaków. Metodologia: Zaprezentowano najważniejsze krajowe i zagraniczne metody badań normatywnych dotyczących wpływu promieniowania cieplnego, płomienia i ciał stałych o podwyższonej temperaturze na odzież ochronną stosowaną w straży pożarnej. Przedstawiono również koncepcję stanowisk do badań odzieży ochronnej m.in. na działanie w/w czynników, opracowanie wytycznych do konstrukcji stanowisk oraz wykonanie stanowisk badawczych wraz z realizacją zakupów wytypowanego sprzętu i aparatury pomiarowej. Wnioski: Opisane stanowiska łączą w sobie możliwość oceny próbek poddanych oddziaływaniu promieniowania cieplnego, płomienia oraz kontaktu z ciałami stałymi o wysokiej temperaturze w sposób innowacyjny względem istniejących standardów z możliwością (po niewielkich modyfikacjach) przeprowadzania badań normatywnych. Rezultatem tych działań będzie możliwość oceny obecnie używanych struktur materiałowych wykorzystywanych do produkcji ochron osobistych ratowników w znacznie szerszym ujęciu niż dotychczas. Ponadto zostaną zaproponowane nowe metody badawcze dające lepszą możliwość oceny skuteczności ochron osobistych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja rozwiązań technicznych systemu powietrznego wykrywania skażeń wykorzystującego statki bezzałogowe

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji rozwiązań technicznych systemu rozpoznawania skażeń wykorzystujących platformy bezpilotowe.
Wprowadzenie: Obecnie rozpoznawaniem skażeń w strefie skażenia najczęściej zajmują się patrole piesze, które są zaopatrzone w odpowiednie przyrządy i postępują zgodnie z określonymi procedurami. Ich działania wymagają odpowiedniego wyposażenia w środki ochrony indywidualnej i likwidacji skażeń. Głównymi czynnikami pośrednio lub bezpośrednio powodującymi uwolnienie materiałów niebezpiecznych i powstanie skażeń na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (RP) mogą być: działania militarne, katastrofy, awarie techniczne zakładów przemysłowych oraz terroryzm. Strategia bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej[1], zbieżna z Europejską strategią bezpieczeństwa[2], jako główne zagrożenia dla bezpieczeństwa RP w XXI wieku wymienia m.in.: terroryzm, proliferację broni masowego rażenia (BMR), przestępczość zorganizowaną, awarie przemysłowe, klęski żywiołowe i katastrofy. Zagrożenia te uwzględniono na powyższej liście m.in. dlatego, że pod ich wpływem (pośrednio lub bezpośrednio) może dojść do chemicznego, biologicznego lub promieniotwórczego skażenia ludzi i środowiska. Współcześnie rozpoznanie skażeń powinno przebiegać automatycznie, obejmować duże odległości i odbywać się najlepiej bez udziału ludzi – tak jak to preferuje się w systemach rozpoznania skażeń np. w siłach zbrojnych USA. W Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (SZ RP) system rozpoznania skażeń oparty jest na procedurach i wyposażeniu technicznym pochodzących z połowy ubiegłego wieku. Jedną z możliwości praktycznego rozwiązania tego problemu jest zastosowanie bezzałogowych statków powietrznych (BSP). W niniejszym artykule skupiono się na koncepcji rozwiązań technicznych wykorzystujących mini-BSP. 
Wnioski: Zagrożenie skażeniami na terytorium RP nadal istnieje i ma tendencję zwyżkową. System wykrywania skażeń w SZ RP jest technicznie przestarzały i nie spełnia współczesnych wymagań. Wykorzystanie bezzałogowych statków powietrznych podczas powietrznego rozpoznania i wstępnej identyfikacji skażeń w znacznym stopniu mogłoby zwiększyć efektywność działania podsystemu rozpoznania skażeń w SZ RP, który funkcjonalnie wchodzi w skład Krajowego Systemu Wykrywania Skażeń i Alarmowania (KSWSiA). Do głównych zalet wykorzystania BSP w systemie rozpoznania powietrznego można zaliczyć m.in. brak konieczności narażania personelu na skażenie, ich dużą mobilność i manewrowość, a także możliwość prowadzenia działań w trudnych warunkach terenowych i nad zbiornikami. W skład BSP przeznaczonych do rozpoznania skażeń powinny wchodzić pododdziały rozpoznania skażeń Wojsk Chemicznych i Centralnego Ośrodka Analizy Skażeń.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dochodzenia popożarowe - niedoceniana szansa na poprawę bezpieczeństwa

W artykule omówiono problematykę bezpieczeństwa powszechnego związanego z prowadzeniem dochodzeń popożarowych w Polsce. Przeprowadzono analizę statystyczną pożarów powstałych w naszym kraju oraz porównano sytuację pożarową w Polsce na tle wybranych krajów świata. Autor wyraża swój niepokój związany z brakiem nadania właściwego znaczenia dochodzeniom popożarowym w naszym kraju, które stanowią jedną z form uzyskiwania materiału poznawczego, niezbędnego dla określenia prawidłowej polityki państwa w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Sprawdzone wzorce osobowe

Autor przedstawia w swoim artykule zmiany w składzie Rady Naukowej CNBOP, jej zadania i prace. Prezentuje także najważniejsze wydarzenia z dziedziny współpracy zewnętrznej mające miejsce w CNBOP w ciągu ostatnich pięciu lat oraz nowe ciała doradcze powołane w CNBOP w ciągu tego czasu. Opisuje także najciekawsze inicjatywy zewnętrzne oraz dotyczące działalności wydawniczej centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza dynamiki skażenia gleby naturalnymi i sztucznymi radionuklidami w województwie opolskim po awarii elektrowni jądrowej w Czarnobylu

Wprowadzenie: W wyniku awarii reaktora elektrowni jądrowej w Czarnobylu na Ukrainie w 1986 roku doszło do niekontrolowanego uwolnienia substancji radioaktywnych.
Województwo opolskie należy do obszarów, na których nastąpiła największa kumulacja skażenia powierzchniowego izotopami promieniotwórczymi. Deszczowa pogoda
panująca na tym obszarze podczas przechodzenia radioaktywnej chmury wpłynęła na zatrzymanie się w komponentach środowiska różnych izotopów promieniotwórczych.
Cel: W opracowaniu skupiono uwagę na przedstawieniu dynamiki zmian wartości stężenia powierzchniowego cezu <sup>137</sup>Cs w glebie Opolszczyzny na przestrzeni
prawie trzydziestu lat od awarii czarnobylskiej.
Projekt i metody: Duże znaczenie dla oceny zmian wartości stężenia powierzchniowego <sup>137</sup>Cs w glebie z określonego punktu poboru próbek ma stan mikrośrodowiska.
Nie może być ono zniekształcone lub zmienione przez działalność człowieka. Istotne jest również to, aby sposób pobierania próbek był ustalony i powtarzalny,
a ich przygotowanie do pomiaru w laboratorium odbywało się według ściśle określonych procedur. Po odpowiednim przygotowaniu próbki są poddawane
pomiarom spektrometrycznym na detektorze półprzewodnikowym HPGe oraz analizie promieniowania gamma za pomocą oprogramowania Genie-2000.
Wyniki: Podczas analizy widm promieniowania gamma w próbkach gleby stwierdzono obecność naturalnych izotopów <sup>40</sup>K, <sup>226</sup>Ra i <sup>228</sup>Ac oraz sztucznych
izotopów <sup>134</sup>Cs (rejestrowany do 1996 r.) i <sup>137</sup>Cs (rejestrowany do dziś). W artykule przedstawiono rezultaty pomiarów stężeń powierzchniowych 137Cs i stężeń
naturalnych radionuklidów 40K, 226Ra i 228Ac w glebie woj. opolskiego dla próbek pochodzących z okresu 1988–2014.
Wnioski: Zgodnie z przewidywaniami na przestrzeni prawie 30 lat od awarii w Czarnobylu stężenie <sup>137</sup>Cs w glebie stopniowo maleje. Jest to związane z rozpadem izotopu
oraz jego przenikaniem w głębsze warstwy gleby. Natomiast stężenie radionuklidów naturalnych w badanych miejscowościach utrzymuje się na podobnym poziomie.
Wskazana jest kontynuacja pomiarów, w celu sprawdzenia, jak maleje stężenie powierzchniowe <sup>137</sup>Cs w glebie i kiedy jego wartość znajdzie się poniżej progu detekcji.
Należałoby także wybrać kilka punktów poboru gleby (także na Opolszczyźnie) w celu zbadania, jak <sup>137</sup>Cs przeniknął w głębsze warstwy gleby (pobór z warstwy 25 cm).

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie węży tłocznych w ratownictwie na akwenach pokrytych lodem

Artykuł przedstawia możliwość wykorzystania węży pożarniczych W75 na zamarzniętych akwenach podczas akcji ratowniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zintegrowana Platforma Symulacyjna Podmiotów Zarządzania Kryzysowego – spójne środowisko wirtualne

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie potrzeby integracji stosowanych w Polsce rozwiązań symulacyjnych wykorzystywanych do
szkolenia kadr administracji publicznej w obszarze zarządzania kryzysowego, a szczególnie zakresu prac badawczo-rozwojowych dotyczących
budowy zintegrowanej platformy symulacyjnej podmiotów zarządzania kryzysowego.
Wprowadzenie: Kompletne koncepcje budowy zintegrowanych komputerowych systemów wykorzystujących techniki symulacyjne
– systemów służących do szkolenia funkcjonariuszy służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo z zastosowaniem technologicznie zaawansowanych
trenażerów, to nie tylko fantazja, ale konkretna rzeczywistość i wymóg czasu. Zapoznanie się z ich zawartością pozwala
na prawidłowe definiowanie wymagań i zrozumienie konsekwencji decyzji podejmowanych na etapie definiowania potrzeb. Stanowią
one podstawowe kompendium wiedzy z tej dziedziny przydatne zwłaszcza dla podmiotów niezwiązanych na co dzień z symulacją,
a planujących budowę podobnych systemów. Bardzo znaczące odniesienie do aspektu praktycznego tworzenia zintegrowanych systemów
symulacyjnych stanowi o uniwersalizmie tego rozwiązania, które może być interesujące zarówno dla świata nauki i jego przedstawicieli
pracujących nad różnymi aspektami symulatorów, jak i dla praktyków, którzy chcą szybko osiągnąć zamierzony efekt poprzez dobór
dostępnych na rynku rozwiązań pośrednich.
Wyniki: W artykule została przedstawiona koncepcja funkcjonowania zintegrowanej platformy symulacyjnej podmiotów zarządzania
kryzysowego z uwzględnieniem modułów umożliwiających wymianę informacji w ramach interoperacyjności, jednolitej bazy danych
terenu, bazy obiektów modeli symulacyjnych oraz modeli 3D na potrzeby wizualizacji wybranych zagrożeń o charakterze kryzysowym
oraz podmiotów zarządzania kryzysowego.
Wnioski: Na podstawie przeprowadzonych analiz można stwierdzić, że opracowanie niezbędnych standardów oraz wymagań technicznych
dotyczących zapewnienia współpracy pomiędzy różnorodnymi środowiskami symulacyjnymi wymaga optymalizacji i rozszerzenia
istniejących standardów wymiany informacji oraz modyfikacji oprogramowania zawartego w istniejących symulatorach pod kątem
efektywnego wyświetlania również innych środowisk symulacyjnych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Znaczenie oceny zgodności dla ochrony przeciwpożarowej i ochrony ludności

W artykule przedstawiono ogólnie systemy oceny zgodności, w tym system świadectw dopuszczeń przeznaczony dla wyrobów stosowanych na rzecz ochrony przeciwpożarowej. Przywołując podstawy prawne i dokumenty normatywne przypomniano, dla jakich wyrobów stosowanych w ochronie przeciwpożarowej prowadzi się odpowiednio badania, certyfikację i/lub proces dopuszczeń. Nawiązując do zmian następujących w ocenie zgodności na rzecz ochrony przeciwpożarowej, przedstawiono także ewolucję systemów oceny zgodności. Prezentacja systemów oceny zgodności wyrobów została dokonana w kontekście wyartykułowania ich znaczenia dla ochrony przeciwpożarowej w danym okresie. W referacie autorzy wykazują wagę i znaczenie właściwości, niezawodności i przydatności wyrobów dla bezpieczeństwa pożarowego obiektów budowlanych, a przede wszystkim dla zdrowia i życia ratowników i ratowanych. W referacie wskazano także na fakt, iż ocena zgodności wyrobów to "narzędzie" do wpływania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na stan ochrony przeciwpożarowej. Wskazuje także na powiązania i ważną funkcję oceny zgodności w systemie ochrony przeciwpożarowej RP. W podsumowaniu w referacie przedstawiono wnioski i przewidywane kierunki ewolucji w obszarze oceny zgodności wyrobów stosowanych w ochronie przeciwpożarowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Świadomość wpływu stresu na wypadki w akcjach ratowniczych wśród strażaków Państwowej Straży Pożarnej

Cel: Celem wykonanych badań była próba oceny świadomości strażaków Państwowej Straży Pożarnej na temat tego, jak stres wpływa na możliwość
wystąpienia wypadków przy pracy w akcjach ratowniczych. Poddano również weryfikacji tezę, że wiek i doświadczenie strażaków wpływają na ocenę
sytuacji zagrażającej zdrowiu ratownika w prowadzonych działaniach ratowniczych.
Metody: W artykule zastosowano analizę i syntezę materiałów źródłowych związanych z charakterystyką środowiska pracy strażaka, wypadkowością
w Państwowej Straży Pożarnej oraz wnioskowanie statystyczne z wyników przeprowadzonych badań ankietowych.
Wyniki: Analiza literatury wskazuje na niepodważalny wpływ stresu na zachowanie strażaka. Zawód wykonywany przez funkcjonariusza PSP uznawany
jest za jedną z niebezpieczniejszych i najbardziej stresujących profesji. To właśnie stres definiowany jest w teorii jako najczęstsza przyczyna wypadków
wśród strażaków w akcjach ratowniczych. Wyniki z przeprowadzonych badań ukazują, że spośród czynników zagrażających zdrowiu strażaków związanych
z charakterem pracy zależnych od specyfiki służby oraz od sposobu wykonywania pracy, na pierwszym miejscu respondenci wskazują na narażenie na
stres. Istotność związku pomiędzy doświadczeniem ankietowanych a ich wskazaniami zbadano z wykorzystaniem testów chi-kwadrat. Wyniki obliczeń
nie pozwalają na potwierdzenie związku pomiędzy doświadczeniem respondentów a ich oceną istotności zagrożeń.
Wnioski: Stres jest niezwykle groźnym czynnikiem zagrażającym zdrowiu strażaków podczas akcji ratowniczych. Bardzo istotnie wpływa on na ryzyko
zawodowe strażaków. Wyniki badań pozwalają stwierdzić, że już od początku służby strażacy prawidłowo postrzegają zagrożenia związane z charakterem pracy i wskazują stres jako na główny czynnik wpływający na wypadki przy pracy w akcjach ratowniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport