rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prawo wychowania przez kulturę ascezy cielesnej

Przedmiotem rozważań w niniejszym eseju z dziedziny pedagogiki i filozofii kultury fizycznej jest asceza cielesna: świecka i religijna. Asceza gimnazjonowa doprowadza do wydoskonalenia władz cielesnych dla możliwości wypełniania zadań społecznych. Asceza pokutna jest sposobem symbolicznego zadośćuczynienia za popełnione winy. O pierwszej wiadomo, że ciało ożywia, o drugiej, że je „umartwia”. Omówiono wzory ascezy religijnej zakonników, którzy włączają się w życie społeczne ludzi świeckich (wewnątrzświatowcy), i mnichów wyrzekających się kondycji ludzkiej na zawsze (zewnątrzświatowcy). Szczególnym przypadkiem wyspołecznienia jest sadhu – asceta indyjski, który osiąga anonimową bezimienność. Wzory ascezy zakonników wewnątrzświatowych przenikają do życia świeckich, natomiast asceza gimnazjonowa nie staje się udziałem zakonników ani księży. Choć obydwa wzory ascezy mają za przedmiot naturalną cielesność, ich wektory przyczynowe są przeciwbieżne. Reguła zakonna nie zakłada gimnazjonowej formacji świętego, co oznacza, że zakonny etos przeczy prawu naturalnemu. W oparciu o przesłanki prawa naturalnego sformułowano prawo ascezy cielesnej osoby. Wskazano na możliwość łączenia wychowania zdrowotnego z katechezą ascezy pokutnej w ramach niesprzecznej logicznie pedagogiki ascetycznego stylu życia.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Autorytet nauczyciela religii

Cel badań. Rola autorytetu katechety – nauczyciela religii w religijnym wychowania dzieci i młodzieży. Materiał i metody. Analiza literatury przedmiotu w oparciu o wybrane materiały naukowe. Wyniki. Osobista wiara i merytoryczne przygotowanie umacniają autorytet nauczyciela religii. Wnioski. Autorytet nauczyciela religii rozwija w uczniach życie chrześcijańskie, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Motywy i czynniki warunkujące poziom aktywności fizycznej aresztowanych oraz skazanych w warunkach izolacji

Cel badań. Ocena poziomu aktywności ruchowej mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności. Określenie motywów oraz podjęcie próby ustalenia przyczyn poziomu aktywności fizycznej. Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 277 mężczyzn w wieku 18–70 lat (średnia wieku 32,57± 8,85 roku) przebywający w Areszcie Śledczym we Wrocławiu. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego przy użyciu Międzynarodowego Kwestionariusza Aktywności Fizycznej IPAQ oraz autorskiego kwestionariusza dotyczącego roli aktywności fizycznej. Wyniki. Niski poziom aktywności odnotowano u 46,5% badanych, umiarkowany u prawie 12%, a wysoki u ponad 41%. Jedynie u 43% osadzonych BMI było w normie. Głównymi motywami do podejmowania wysiłku fizycznego okazała się chęć utrzymania sprawności oraz aspekty związane z poprawą cech osobowości i charakteru. Wnioski. Niski poziom aktywności ruchowej u aresztowanych może wynikać ze specyfiki warunków odbywania kary. Istotne wydaje się angażowanie mężczyzn do pracy fizycznej oraz organizowanie działań profilaktycznych zgodnych z potrzebą grupy.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Ocena jakości życia pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu

Cel badań. Celem pracy była ocena wpływu płci, czasu od wystąpienia udaru oraz strony dotkniętej niedowładem na jakość życia pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu. Materiał i metody. Badaniem objęto 34 pacjentów (18 kobiet i 16 mężczyzn) po udarze mózgu w wieku 51–78 lat. Czas, jaki upłynął od udaru w chwili badania mieścił się w przedziale od 0,3 roku do 4 lat. Wśród badanych przeważali pacjenci z niedowładem połowiczym po prawej stronie. Badanie zostało wykonane w celu oceny odległych wyników leczenia. Pierwszą grupę stanowili pacjenci, których udar miał miejsce nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż rok od badania, do drugiej grupy należeli pacjenci, którzy przebyli udar kilka lat temu. Do oceny subiektywnych wskaźników jakości życia wykorzystano 30-punktową wersję skali SIP zaadaptowaną dla udarów mózgu (Stoke-Adapted 30-Item Version of the Sickness Impact Profile). Wyniki i wnioski. Chorzy, u których czas po przebytym udarze był krótszy od roku, znaczne niżej oceniali swą jakość życia w porównaniu z pacjentami, którzy przebyli udar kilka lat wcześniej. Badani najbardziej odczuwali obniżenie jakości życia w zakresie mobilności i poruszania się, natomiast najmniej w odniesieniu do swego stanu emocjonalnego. Płeć nie odgrywała znaczącej roli w ocenie jakości życia pacjentów.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Lęk a wsparcie społeczne wśród osób startujących w maratonach

Cel badań. Celem badań było ustalenie, w jaki sposób czynniki demograficzne, treningowe i społeczne wiążą się z odczuwaniem przez biegaczy startujących w maratonach symptomów lęku przedstartowego, a także z jego oceną na skali mobilizujący-deprymujący. Materiał i metody. Przebadano metodą ankietową 240 uczestników trzech największych maratonów w Polsce. Wykorzystano polskie wersje The Revised Competitive State Anxiety Inventory-2 (CSAI-2RD) oraz Social Support for Physical Activity Scale. Wyniki. Wśród wymiarów intensywności lęku wartości lęku poznawczego i somatycznego były wyższe u kobiet i młodszych biegaczy, natomiast wartości pewności siebie – u mężczyzn. Przewidywany czas bieżącego maratonu korelował z intensywnością lęku pozytywnie, natomiast staż treningowy – negatywnie. Po przeprowadzeniu serii analiz regresji prostej ze wsparciem społecznym rodziny oraz przyjaciół jako potencjalnymi predyktorami poszczególnych wymiarów lęku (zmienne zależne) stwierdzono, że jedynie dwa z testowanych modeli były istotne statystycznie – intensywność lęku somatycznego (wsparcie rodziny i przyjaciół) i intensywność lęku poznawczego (wsparcie rodziny). Niespodziewany okazał się jedynie dodatni kierunek tej zależności oznaczający, że poziom lęku odczuwanego przez osoby biegające w maratonach rośnie wraz z poziomem otrzymywanego wsparcia społecznego. Wnioski. Pewne grupy osób są szczególnie narażone na stres przedstartowy. Konieczność sprostania oczekiwaniom rodziny i przyjaciół może generować stres związany z nadmiernym jej zaangażowaniem w aktywność sportową biegacza. Uzasadniony wydaje się optymalny stopień zaangażowania oraz wyczulenie środowiska rodzinnego i przyjaciół na stan zawodnika. Określenie, w jaki sposób wsparcie rodziny i przyjaciół oceniane jest przez osoby uprawiające sport wymaga dalszych badań.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Ascetyzm cielesności w strukturze społeczeństwa narodowego

Przedmiotem rozważań w eseju z dziedziny socjologii i filozofii kultury fizycznej jest ascetyzm cielesności. Ascetyzm oznacza relację, czyli odniesienie czynności do jej podmiotu; ponieważ jest to odniesienie podmiotu do niego samego, wektor czynności ascezy jest samozwrotny. Rola społeczna ascety obejmuje wszystkie czynności i stosunki zawiązywane w grupie kulturowej gimnazjonu – centrum organizacyjnym systemu społecznego kultury fizycznej. Ascetyzm cielesności poprzedza logicznie każdą relację społeczną. W skali makro tworzy strukturę kultury fizycznej, także strukturę zdrowia publicznego, która tkwi potencjalnie w strukturze danego społeczeństwa jako całości. W zależności od modelu przyczynowo--ideowego społeczeństwa struktura kultury cielesnej może być aktualizowana lub likwidowana, przenoszona w stan potencjalności. Zastosowana do analizy rzeczywistości społecznej zasada przyczynowości odgórnej pozwala zrozumieć, dlaczego w strukturze państwa liberalno-demokratycznego nie występuje struktura ascetyzmu cielesności. Weryfikowana hipoteza wyjaśnia, że ascetyzm cielesności zostaje wyłączony za przyczyną ideologa z sieci zdrowia publicznego w strukturze liberalnej kratokracji, w której racją jest dobro władzy dla niej samej. W strukturze społeczeństwa narodowego sieć ascetyzmu cielesności zostaje podniesiona do rangi dobra wspólnotowego. Mimo zablokowania łączności sieci ascetyzmu cielesności ze struktura społeczną, gimnazjony akademickie przetrwały stan zapaści. Każdy z nich usprawiedliwiał się niezależnie bezideową racją rynku cielesnych usług, racją ważną dla prywatnej sieci fitness, ale rozczarowującą oczekiwania tej frakcji społeczności uczonych, która aspiruje do spełniania się w zadaniach publicznych, istotnych dla wspólności kulturowej narodu. Aktualizacja sieci ascetyzmu cielesności, ulokowanej za przyczyną władzy w strukturze zdrowia publicznego, może dokonać się przy udziale filozofa i pedagoga kultury fizycznej.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Stosunek krajowych podmiotów polityki turystycznej do współczesnych wyzwań stawianych przed sektorem turystyki

Cel badań. Celem artykułu jest ocena znaczenia najważniejszych wyzwań stawianych przed sektorem turystyki w wybranych państwach europejskich. Dokonano przeglądu teoretycznych zagadnień odnoszących się do problematyki polityki turystycznej oraz przedstawiono najważniejsze wyzwania sektora turystycznego w najbliższej przyszłości. Materiał i metody. Wykorzystano coroczne raporty poszczególnych krajów przedkładanych Komisji Europejskiej oraz częściowe wyniki badań przeprowadzonych w latach 2013–2014 na grupie 25 europejskich narodowych organizacji turystycznych. Wyniki. Podjęta w artykule problematyka ma szczególne znaczenie dla polityki turystycznej realizowanej przez poszczególne podmioty funkcjonujące na szczeblu krajowym. Ukazuje hierarchię działań badanych państw w zakresie oddziaływania na sektor turystyczny, a tym samym – najważniejsze problemy polityki turystycznej w analizowanych krajach. Wnioski. Wyniki badań ukazały różnorodność wyzwań, co może wskazywać na mnogość problemów, przed którymi stoi współczesna turystyka. Niektóre z nich zostały jednak ocenione dość nisko przez poszczególne podmioty krajowej polityki turystycznej (np. zmiany demograficzne czy klimatyczne), co może świadczyć między innymi o braku wiedzy na temat potencjalnego wpływu tych czynników na turystykę w poszczególnych krajach.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Poczucie koherencji a zachowania zdrowotne nauczycieli zdrowia

Cel badań. Celem badań jest wyjaśnienie zależności upowszechniania wzorów kultury zdrowotnej przez nauczycieli od ich poczucia koherencji i zachowań stanowiących o stylu życia. Założono, że nauczyciele pełniący rolę liderów procesu oraz nauczyciele wspierający nie różnią się dojrzałością zachowań zdrowotnych. Zachowania te są naśladowane przez uczniów i prowadzą do internalizacji wzorów kultury zdrowotnej. Materiał i metody. Zastosowano sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem kwestionariusza zachowań zdrowotnych oraz kwestionariusza orientacji życiowych SOC-29. Badaną grupę 98 nauczycieli podzielono na trzy podgrupy: posiadających formalne kompetencje nauczyciela zdrowia, ubiegających się o nie w trybie studiów podyplomowych oraz kandydujących do zdobycia w trybie studiów podyplomowych formalnych kompetencji pedagogicznych. Wyniki. Zarejestrowane przejawy zachowań zdrowotnych można uznać za poprawne, jednak nie gwarantują one uzyskania pozytywnych efektów oddziaływania wychowawczego za pomocą przykładu. Poczucie koherencji u badanych jest na tle innych grup zawodowych wysokie. Wnioski. Wykazano związki stanu zachowań zdrowotnych oraz poczucia koherencji z rolą pełnioną przez nauczycieli w procesie wychowania zdrowotnego. Istnieje też zależność między poziomem ich poczucia koherencji a wybranymi przejawami zachowań zdrowotnych.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Ocena sposobu żywienia i poziomu aktywności fizycznej osób ćwiczących we wrocławskich fitness clubach

Cel badań. Prawidłowy styl życia obejmuje zachowania prozdrowotne, takie jak właściwe odżywienie, odpowiednia dawka ruchu i niestosowanie używek. Zapewniają one zdrowie na długie lata życia. Celem pracy była ocena sposobu żywienia i aktywności fizycznej mężczyzn i kobiet ćwiczących we wrocławskich siłowniach i fitness clubach oraz ich wpływu na średnie wartości wybranych wskaźników antropometrycznych. Materiał i metody. Przebadano 56 mężczyzn i 51 kobiet ćwiczących we wrocławskich siłowniach i fitness clubach. Badani oceniali swój sposób żywienia i poziom aktywności fizycznej przy użyciu autorskiej ankiety. Wykonano też pomiary antropometryczne i na ich podstawie obliczono wskaźniki proporcji ciała. Grupę badawczą stanowiły głównie osoby młode, z wykształceniem wyższym, mieszkające w mieście, pracujące przeważnie umysłowo. Wyniki. Większość badanych korzystała z siłowni i fitness clubu kilka razy w tygodniu, uzupełniając to dodatkowymi aktywnościami. Mężczyźni i kobiety zazwyczaj odżywiali się właściwie, jedząc regularne, zbilansowane posiłki, unikając używek i rzadko stosując suplementy diety. Często sięgali po takie produkty jak owoce i warzywa, mięso, ryby, zaś rzadko po słodzone napoje i dania typu fast food. Wypijali również odpowiednie, zalecane dzienne ilości wody. Wnioski. W badaniach wykazano istotny wpływ niektórych czynników, np. regularności i ilości spożywanych posiłków, rodzaju produktów spożywczych czy też stosowania diet, na średnie wartości wskaźników antropometrycznych.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Szczecińskie kolarstwo w okresie reorganizacji polskiego sportu w latach 1949–1951

Cel badań. Celem pracy jest ukazanie rozwoju szczecińskiego kolarstwa w okresie reorganizacji polskiego sportu w latach 1949–1951 na wzór radziecki, roli polityki władz oraz samego środowiska działaczy kolarskich w sportowej aktywizacji młodzieży. Przedstawiono znaczące osiągnięcia szczecińskiego kolarstwa, a także omówili społeczne i polityczne warunki, które istotnie wpływały na kształtowanie się tej dyscypliny sportu na tym terenie. Materiał i metody. Szczegółowej analizie poddano źródła archiwalne, prasowe, wydawnictwa drukowane, literaturę przedmiotu i zbiory prywatne. Zastosowano metodę indukcji i dedukcji. Wyniki. Badania wykazały wpływ polityki władz, zmierzającej do przyjęcia radzieckiego modelu kultury fizycznej, na rozwój kolarstwa w środowisku szczecińskim. Szczególnie istotne było umasowienie tej dyscypliny sportu, w tym próba upowszechnienia kolarstwa na zachodniopomorskich terenach wiejskich. Jednocześnie włączano środowiska sportowe do działań indoktrynacji społeczeństwa. Działacze i zawodnicy byli angażowani do prac społecznych i uroczystości państwowych. Niemniej najważniejszym zadaniem pozostawała skuteczna rywalizacja w wyścigach, organizowanych zwykle z okazji świąt państwowych, partyjnych lub inicjowanych w celach propagandowych. Wnioski. Wysoki poziom szczecińskiego kolarstwa wynikał z przedwojennych tradycji uprawiania tego sportu, jego rosnącej popularności, ale także z organizacyjnej pomocy władz i finansowania przez nie rozwoju omawianej dyscypliny. Sukcesy zaczynali odnosić zawodnicy rozpoczynający kariery zwykle już po II wojnie światowej, dla których kolarstwo był pasją niezależną od nacisków politycznych i ideologicznych.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wypadki wśród turystów podejmujących zimową aktywność górską – na przykładzie Tatr polskich

Cel badań. Analiza wypadków, które miały miejsce zimą 2015/2016 na obszarze Tatr polskich, pod względem ich przestrzennego rozmieszczenia; określenie przyczyn subiektywnych i obiektywnych, które mogły doprowadzić do tych nieszczęśliwych zdarzeń. Materiał i metody. W analizie wypadków górskich, które miały miejsce zimą 2015/2016 na obszarze Tatr polskich, posłużono się danymi pochodzącymi z elektronicznych kronik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Zostały one wyselekcjonowane i wprowadzone do programu komputerowego Microsoft Excel 2010, gdzie opracowano je w postaci tabeli i wykresów słupkowych. Wyniki i wnioski. Wypadki górskie, które zdarzyły się zimą 2015/2016, lokalizowały się zarówno w Tatrach Wysokich (50%), jak i w Tatrach Zachodnich (50%). Największy wpływ na ich wystąpienie miały czynniki wchodzące w skład kategorii: obiektywne (przyrodnicze) – ich udział wyniósł aż 95%. Najsilniejszą bodźcowość z tej kategorii wykazały – zarówno w Tatrach Wysokich (57%), jak i Zachodnich (67%) – czynniki należące do grupy meteorologiczno-klimatycznej. Spośród wszystkich analizowanych czynników subiektywnych (ludzkich) największy wpływ na wystąpienie zimą wypadku górskiego miała nieznajomość topografii Tatr polskich (63%). Najczęstszymi obrażeniami ciała turystów poszkodowanych w wypadkach górskich były skręcenia (23%) i złamania (19%). W analizowanym okresie na obszarze Tatr polskich miały miejsce cztery typy wypadków górskich: turystyczne (94%), taternickie (4%) oraz lawinowe i narciarskie (po 1%).

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Analiza porównawcza zastosowania wybranych narzędzi marketingu wewnętrznego w fitness clubach z regionu Śląska w latach 2010–2015

Cel badań. Celem artykułu jest prezentacja wyników analizy porównawczej wykorzystania narzędzi marketingu wewnętrznego w fitness clubach w latach 2010–2015. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2010 r. na próbie liczącej 23 fitness cluby (badanie I) i w 2015 r. na próbie liczącej 30 fitness clubów (badanie II) zlokalizowanych na Śląsku. Zastosowano sondaż diagnostyczny z użyciem kwestionariusza ankiety. Wyniki. Przedstawione badania empiryczne wykazały różnice w zakresie wykorzystania instrumentów marketingu wewnętrznego w analizowanych fitness clubach. Wnioski. Potwierdzono tezę o zwiększeniu zakresu wykorzystania narzędzi marketingu wewnętrznego w badaniu II w porównaniu badaniem I. W badaniu II zaobserwowano, iż menedżerowie rozumieją i stosują założenia marketingu wewnętrznego, postrzegając personel jako klienta wewnętrznego. Starają się rozpoznawać jego potrzeby i tworzyć warunki do ich zaspokojenia, czego nie stwierdzono w badaniu I.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Zmiany w zarządzaniu kulturą fizyczną w województwie łódzkim w latach 1945–1990

W latach 1946–1990 siedmiokrotnie dokonano zmian w zarządzaniu sprawami kultury fizycznej w Polsce. Brak wystarczajacych środków finansowych powodował, że działania te miały charakter głównie propagandowy, a czasami przynosiły skutek odwrotny od zamierzonego. Odtwarzanie zmian organizacji i zarządzania kulturą fizyczną w Polsce po II wojnie światowej jest procesem trwającym. Mimo powstawania wielu opracowań ogólnych nadal niewystarczający jest stan badań w regionalnym zakresie. Informacje zawarte w zdeponowanych aktach w archiwach centralnych i regionalnych, uzupełnione prasą lokalną, stanowiły podstawę do przedstawienia wycinka z dziejów kultury fizycznej w regionie łódzkim. Dzięki nim możliwe było odtworzenie organizacji i sposobu zarządzania sportem, wychowaniem fizycznym i turystyką na terenie województwa łódzkiego w latach 1945–1990.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Tradycja skoków z mostu w Mostarze. Wielowymiarowa rola skoczków a turystyka kulturowa

Cel badań. Celem artykułu jest przedstawienie tradycji skoków ze Starego Mostu w Mostarze i jej wielowymiarowego charakteru na tle innych atrakcji tego coraz bardziej turystycznie popularnego miasta. W tekście przybliżona została historia miasta Mostar, Starego Mostu, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz tradycja skoków z niego do rzeki Neretwy. Zamysłem autorki było zwrócenie uwagi na rolę mostarskich skoczków w kreowaniu turystycznego wizerunku Mostaru, jak również Bośni i Hercegowiny. Materiał i metody. Szczególnej analizie zostało poddane zagadnienie roli społecznej skoczków, bardzo często pomijanej, stanowiącej zwykle drugorzędny cel badań naukowych dotyczących stolicy Hercegowiny. Autorka zwraca także uwagę na stosunek samych skoczków do tradycji, często przekazywanej w rodzinach z pokolenia na pokolenie. Metody. Badania etnograficzne (terenowe), wywiad. Wyniki. Bazując na własnych doświadczeniach z podróży, zarówno w charakterze turysty jak i pilota wycieczek zagranicznych, badaczka wykazała, że około 450-letnia tradycja mostarskich skoków niesie za sobą wiele wartości, zarówno z zakresu turystyki kulturowej (niematerialnego dziedzictwa kulturowego) jak i zagadnień związanych z socjologią (w tym przypadku roli społecznej). Wnioski. Badania etnograficzne dowiodły też, iż turysta kulturowy ma do czynienia ze zjawiskiem autentycznym, tak ostatnio przez niego właśnie poszukiwanym.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Skłonności do podejmowania ryzyka wśród osób uprawiających różne odmiany sportu wspinaczkowego

Cel badań. Porównanie skłonności do ryzyka wśród osób uprawiających różne dyscypliny wspinaczkowe: buldering, wspinaczkę lodową/drytooling, alpinizm/taternictwo, wspinaczkę tradycyjną (określaną także mianem „na własnej asekuracji”) oraz wspinaczkę sportową. Materiał i metoda. Badaniami objęto 284 osoby, w tym 69 kobiet. Zastosowano metodę sondażową, technikę ankietową, jako narzędzie badawcze wykorzystując Test Zachowań Ryzykownych Studenskiego. Wyniki. Średnia wyników skali testu wyniosła 67,44 i odniesiona do norm stenowych opracowanych przez Studenskiego oznacza silne skłonności do ryzyka i preferencję zachowań niosących ze sobą ryzyko. Kobiety i mężczyźni nie różnią się pod tym względem w sposób istotny, z wyjątkiem wymiaru Poczucia lękowej niepewności, która okazała się istotnie wyższa u kobiet. Była to zarazem jedyna zmienna niezależna od wieku. Różnice między uprawiającymi różne dyscypliny wspinaczkowe dotyczyły wymiarów: Poczucia wewnętrznego przymusu do ryzykowania oraz Świadomości uczestnictwa w zagrożeniu. W obu przypadkach najwyższe wyniki uzyskali alpiniści, natomiast najniższe uprawiający wspinaczkę sportową. Wnioski. Choć wspinaczkę zalicza się do sportów ekstremalnych, osoby uprawiające różne jej odmiany wykazują zróżnicowane skłonności do ryzyka.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Znaczenie nostalgii we współczesnej turystyce. Historyczne eventy sportowe a marketing terytorialny

Artykuł porusza zagadnienia związane ze znaczeniem nostalgii we współczesnej turystyce. Jako przykłady zaprezentowano zjawiska nostalgicznej turystyki sportowej oraz turystyki kulinarnej związanej z wild food foraging. W pracy poruszono też kwestię historycznych eventów sportowych i ich znaczenia dla budowania wizerunku miast i regionów turystycznych. Dziedzictwo sportowe w postaci historycznych eventów sportowych zapewnia alternatywę dla zhomogenizowanych, komercyjnych i bardzo drogich imprez sportowych, których organizatorzy przywiązują niewielką wagę do miejsca rozgrywania zawodów. Historyczne eventy sportowe dają szansę na zrównoważony rozwój turystyki. W pracy uzasadniono potrzebę troski o dziedzictwo kulturowe związane ze sportem w regionach turystycznych.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej