rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw rodzaju swiatla na wzrost i rozwoj tulipanow pedzonych w szklarniach

Badano wpływ światła czerwonego (647 - 770 nm), niebieskiego (450 - 492 nm) i „ogrodniczego" na kwitnienie tulipanów odmian ‘Apeldorn’ i ‘Oxford’ pędzonych w szklarniach. W doświadczeniu użyto +5°C tulipanów o obwodzie 12 cm. W porównaniu do kwitnienia roślin kontrolnych całkowita liczba dni pędzenia uległa skróceniu pod wpływem każdego rodzaju doświetlania. Długość pędów i ich świeża masa nie różniły się od kontroli, lecz długość pąków kwiatowych jak również czerwona barwa listków okwiatu były stymulowane przez doświetlanie roślin. Najdłuższe pąki kwiatowe uzyskano pod wpływem światła czerwonego i niebieskiego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie linii ciaglego mieszania materialow sypkich

Badania przeprowadzono na stanowisku składającym się z zasobników, podajników wibracyjnych, mieszalnika statycznego (z możliwością wymiany typu elementów mieszających oraz zmiany długości mieszalnika) oraz kaset odbierających mieszaninę. Do podawania materiału zastosowano podajniki wibracyjne Retsch DR 15/40 i Retsch DR 75 o różnych szerokościach rynien podających. Podajniki te mają możliwość zmiany częstości drgań, przez co można zmieniać strumień podawanego materiału. Materiałami stosowanymi w badaniach były: agalit, piasek i kazeina. Na podstawie sporządzonych wykresów można stwierdzić, że z badanych materiałów najbardziej stabilnie zachowuje się piasek. W przypadku podawania ziaren agalitu oraz kazeiny wahania strumienia podawanego materiału są duże, co przy zastosowaniu badanych podajników w linii ciągłego mieszania może powodować otrzymanie mieszaniny niejednorodnej pod względem składu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie komonicy zwyczajnej w zależności od wybranych czynników agrotechnicznych na glebie lekkiej

W latach 1996-1998 prowadzono doświadczenie z komonicą zwyczajną metodą split-plot, w czterech powtórzeniach. Eksperyment zlokalizowano na glebie piaszczysto-gliniastej, zaliczanej do kompleksu żytniego dobrego. W doświadczeniu uwzględniono dwa terminy zbioru pierwszego pokosu: (faza pąkowania i faza pełni kwitnienia komonicy) oraz cztery kombinacje nawożenia mikroelementami (0; B - 2 kg; Mo - 0,3 kg; B - 2 kg+Mo - 0,3 kg·ha⁻¹).
Zbiór pierwszego pokosu komonicy zwyczajnej w pełni kwitnienia powodował istotny wzrost rocznego plonu zielonej i suchej masy oraz białka ogólnego i właściwego, w porównaniu ze sprzętem roślin podczas pąkowania. Dokarmianie borem i molibdenem wpłynęło na istotną zwyżkę plonów zielonej i suchej masy oraz białka ogólnego i właściwego. Termin zbioru pierwszego pokosu komonicy oraz warunki pogodowe w latach badań znacznie modyfikowały procentowy udział poszczególnych pokosów w rocznym plonie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dolistnego i doglebowego podawania antracenu na wzrost i plonowanie lubinu zoltego [Lupinus luteus L.]

Przeprowadzone badania miały na celu określenie wpływu trójpierścieniowego węglowodoru aromatycznego (antracenu), podawanego dolistnie i do podłoża piaskowego, na wzrost i plonowanie łubinu żółtego. Po 21 dniach od wykiełkowania antracen podawano przez 79 dni roślinom rosnącym w warunkach szklarniowych.
Zaobserwowano, iż związek podawany na część nadziemną roślin powodował znaczne zmniejszenie suchej masy łodygi (o ok. 28%) oraz suchej masy nasion (o ok. 10%). Na podstawie otrzymanych wyników można przypuszczać, że zmniejszenie wydajności fotosyntezy wskutek długotrwałej ekspozycji części nadziemnej na działanie związku, spowodowało ograniczenie przemieszczania asymilatów do pędu i nasion. Z kolei, podanie ANT do podłoża miało niewielki wpływ na rozwój części nadziemnej łubinu. Natomiast obserwowano obniżenie suchej masy korzenia (o ok. 18%) oraz jego długości (o ok. 10%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość mikroelementów w glebach odłogowych Dolnego Śląska

Badania przeprowadzono na odłogach i obok leżących polach uprawnych na terenie województwa Dolnośląskiego. Na glebach o zróżnicowanej skale macierzystej, rzeźbie terenu i czasie odłogowania oznaczono skład granulometryczny, pH, zawartość próchnicy oraz całkowitą zawartość mikroelementów. W poziomach powierzchniowych odczyn badanych gleb był zróżnicowany, a zawartość próchnicy była wyższa na odłogach w porównaniu z polami uprawnymi.
Zawartość mikroelementów na polach odłogowanych i uprawnych nie przekraczają norm przyjętych dla gleb niezanieczyszczonych. Podwyższona zawartość ołowiu, cynku, miedzi, chromu i niklu na niektórych obiektach związana jest z rodzajem skały macierzystej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość makroelementów w ziarnie pszenżyta ozimego odmiany Grenado, w zależności od metody pielęgnacji i poziomu nawożenia azotem

W latach 2007–2009 prowadzono badania laboratoryjne ziarna pszenżyta ozimego odmiany Grenado na zawartość makroelementów (N, P, K, Mg i Ca). Podstawą tych badań był eksperyment polowy realizowany w Ośrodku Dydaktyczno-Doświadczalnym w Tomaszkowie, należącym do Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, na glebie brunatnej właściwej, średniej, zaliczonej do kompleksu żytniego dobrego, w czterech powtórzeniach, z dwoma czynnikami: 1 – metoda pielęgnacji roślin – mechaniczna (bronowanie) i chemiczna (herbicyd Mustang 306 SE) na tle obiektu kontrolnego, bez zabiegów, 2 – poziom nawożenia azotem (0, 40, 80, 120, 160 kg N·ha⁻¹). Metoda pielęgnacji roślin nie wywierała istotnych zmian w zawartości badanych makroelementów w ziarnie, z wyjątkiem magnezu, którego koncentracja wzrastała po zastosowaniu herbicydu. Poziom nawożenia wywierał istotny wpływ jedynie na zawartość azotu, którego ilość w ziarnie zwiększała się wraz ze wzrostem dawki nawożenia do poziomu 160 kgN·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie techniki RAPD-PCR do oceny pokrewieństwa genetycznego odmian, klonów oraz podkładek jabłoni polskiej hodowli

Zastosowanie techniki RAPD-PCR pozwoliło na wykazanie zróżnicowania genetycznego w obrębie puli genowej 23 odmian/klonów jabłoni oraz 19 podkładek jabłoni, stanowiących formy rodzicielskie w programach krzyżowań bądź będących genotypami pochodzącymi z polskiej hodowli. Polimorfizm DNA, wskazujący na zróżnicowanie badanego materiału roślinnego, stwierdzono w reakcji z dziesięcioma (dla genotypów jabłoni) i dwunastoma (dla podkładek) spośród 61 testowanych starterów z grup OPA, OPB, OPW, OPE i OPP (Operon Technologies Inc., USA). Ostatecznie wybrano osiem starterów (OPA-0l, OPA-02, OPA-05, OPA-08, OPA-15, OPA-16, OPW-06, OPP-02), umożliwiających odróżnienie odmian jabłoni i cztery startery (OPA-0l, OPA-05, OPA-08, OPB-07), w reakcjach, z którymi uzyskiwano produkty odróżniające badane podkładki. Na podstawie wyników RAPD-PCR ustalono stopień pokrewieństwa odmian i podkładek jabłoni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu nawożenia azotem na jakość ziarna pszenżyta jarego odmiany Milewo. Część II - plonowanie i zawartość składników mineralnych

Celem pracy było określenie wpływu stosowania azotu w postaci doglebowego nawozu jedno- lub wieloskładnikowego na plon ziarna i białka oraz zawartość składników mineralnych w ziarnie pszenżyta jarego odmiany Milewo. Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2010–2011 w Zakładzie Dydaktyczno-Doświadczalnym UWM w Tomaszkowie, na glebie o średniej zasobności w fosfor, potas, cynk i mangan, a niskiej w miedź. Zastosowano zróżnicowane nawożenie azotem w ilości 80 i 120 kg·ha⁻¹ z podziałem na dawki po 40 kg N·ha⁻¹ bez i z dodatkiem mikroelementów (azofoska). Pszenżyto jare plonowało średnio w granicach od 5,40 do 6,85 t·ha⁻¹. Korzystnie na plon białka oddziaływało wyższe nawożenie mocznikiem (120 kg·ha⁻¹), zwiększając jego ilość w poszczególnych latach badań o 6,6 i 6,5%. Skład chemiczny ziarna wskazuje na wysoką wartość odżywczą, lecz ze względu na małe zróżnicowanie trudno jest wskazać, która z form nawożenia jest bardziej efektywna w uprawie pszenżyta jarego Milewo w stosunku do zawartości poszczególnych składników pokarmowych w ziarnie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw preparatow z wegli brunatnych na rozwoj siewek jeczmienia i rzepaku

Celem pracy było zbadanie wpływu preparatów otrzymanych z węgli brunatnych (ekstrakty alkaliczne, ekstrakty wodą utlenioną, pozostałości poekstrakcyjne) na rozwój siewek jęczmienia jarego odmiany Ares i rzepaku ozimego odmiany Marita. Siewki jęczmienia rozwijały się przez 10 dni w kulturach piaskowych z dodatkiem preparatów stałych w ilości 5 i 10 g/kg podłoża i płynnych w ilości odpowiadającej 150 i 200 mg C/kg podłoża. Doświadczenie z rzepakiem (7 dni) przeprowadzono umieszczając nasiona na bibule nasączonej roztworami preparatów płynnych w stężeniach odpowiadających 10, 50, 100 i 200 mg C/dm³. Stwierdzono, że ekstrakty i osady poekstrakcyjne działają stymulująco na wydłużanie korzeni, oraz liści. Najkorzystniej oddziaływały surowe węgle brunatne i wyciągi alkaliczne, słabiej preparaty uzyskane przy użyciu H₂O₂.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc pierwiastkow sladowych i makroelementow w wodach powierzchniowych w wybranych punktach wojewodztwa zachodniopomorskiego

W pracy przedstawiono wartości stężeń Li, Sr, K, Na, Ca i Mg w wodach cieków wodnych i oczek śródpolnych w wybranych punktach województwa zachodniopomorskiego. Oznaczenia przeprowadzono w latach 2001-2002 na terenach użytkowanych rolniczo w bezpośrednim sąsiedztwie dróg komunikacyjnych. Badane wody zawierały niskie stężenia pierwiastków śladowych i mogą być wykorzystywane do nawadniania pól i pojenia bydła. Największe stężenia Li, Sr, Na, Ca i Mg występowały w wodach rzeki Bielicy, przepływającej pod drogą krajową E65, a najniższe poza sodem w wodach oczka śródpolnego koło Krąpieli. Najwyższy poziom koncentracji K stwierdzono w wodach oczek śródpolnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ powodzi w 1997 roku na zawartość mikroelementów w wierzchniej warstwie gleb województwa wrocławskiego

Z 19 punktów pomiarowo-kontrolnych pobrano próbki glebowe w 1997 r. (przed powodzią) oraz na wiosnę 1998 r. (po powodzi).
W wyniku powodzi w wierzchniej warstwie gleby stwierdzono wyraźne zmiany w zawartości przyswajalnych form manganu, miedzi, cynku i żelaza, przy czym kierunek i zakres tych zmian uzależniony był zarówno od kategorii ciężkości, jak i odczynu gleb. Po powodzi zawartość manganu i cynku zmniejszyła się średnio o 24%, miedzi i żelaza o 13%, a kwasowość gleby wzrosła średnio z pH 5,6 do 5,1. Na ogół wraz ze wzrostem ciężkości gleb różnice w zawartości badanych mikroelementów przed i po powodzi były mniejsze.
Zawartość badanych mikroelementów mieściła się w zakresie dopuszczalnych stężeń w glebach użytkowanych rolniczo.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost plonow uzyskany dzieki przedsiewnej biostymulacji nasion polem magnetycznym

Prowadzone badania dotyczyły wpływu przemiennego pola magnetycznego na kiełkowanie, wzrost, wegetację i plony roślin uprawowych (gryki, kukurydzy, buraka cukrowego i pszenicy jarej). W oparciu o usyskane wyniki stwierdzono wzrost plonów u wszystkich badanych roślin. Efekt ten był wyraźnie uzależniony od wielkości stosowanej dawki ekspozycyjnej i rodzaju nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dojrzałości ziemniaka jadalnego na jego konsystencję po ugotowaniu

Celem pracy było określenie wpływu dojrzałości bulw kilku odmian ziemniaka na ich konsystencję po ugotowaniu. Do badań użyto ziemniaki sześciu jadalnych odmian: bardzo wczesnych - Aster i Orlik, średnio wczesnych - Mila i Irga i średnio późnych - Bryza i Arkadia. Materiał do badań pochodził z trzech sezonów wegetacyjnych 1998-2000 r. W ziemniakach oznaczono zawartość suchej masy i skrobi oraz konsystencje po ugotowaniu. Stwierdzono, że badane odmiany ziemniaków różniły się teksturą bulw po ugotowaniu. Zwięzłą (twardą) konsystencją charakteryzowały się ziemniaki odmian Orlik i Mila a najbardziej miękką (delikatną) odmian Aster i Arkadia. W zależności od terminu sprzętu ziemniaków z pola zmieniała się zwięzłość miąższu bulw po ugotowaniu. Największe różnice w twardości bulw ugotowanych stwierdzono między I a II terminem zbioru, w ziemniakach odmian bardzo wczesnych Aster i Orlik oraz w odmianie średnio wczesnej Mila. Nie stwierdzono różnic w twardości ugotowanych ziemniaków odmian średnio późnych Arkadia i Bryza oraz odmiany średnio wczesnej Irga w zależności od stopnia dojrzałości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwoj systemu korzeniowego i biomasy nadziemnej roslin uprawnych w zaleznosci od zakwaszenia gleb

W niniejszej pracy przeglądowej przedstawiono wyniki badań nad wpływem zakwaszenia gleby i toksyczności glinu na wzrost systemu korzeniowego i części nadziemnych roślin. Charakterystycznymi objawami toksyczności glinu w roślinach są zmniejszony system korzeniowy, grubienie i ograniczenie zdolności absorpcyjnych i przewodzących korzeni, żółknięcie i zwijanie liści, ograniczenie kłoszenia i zamieranie wierzchołków wzrostu pędów. Objawy te są wtórne i wynikają głównie z niedoboru wody, fosforu, wapnia i magnezu oraz nadmiaru manganu i wodoru. Wykazano, że zwiększona integralność membrany plazmatycznej komórek i zmniejszona pojemność jonowymienna korzeni są ważnymi czynnikami zwiększającymi tolerancyjność roślin na stres glinowy. Wydzielanie śluzu korzeniowego i wzrost pH rizosfery prowadzą do ograniczenia pobierania glinu i zmniejszenie jego toksyczności. Negatywny wpływ glinu na wzrost roślin jest mniejszy w glebach zasobnych niż ubogich w substancję organiczną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Współzależność zawartości cynku w glebach i roślinach w warunkach polowych

W warunkach pól wysokoprodukcyjnych Dolnego Śląska badano wpływ szeregu właściwości gleb na zawartość cynku w trzech gatunkach roślin (pszenica ozima, rzepak i buraki cukrowe). Materiał badawczy stanowiło 60 próbek glebowych i roślinnych pobranych w okresie wegetacji roślin.
Badania wykazały, że pobieranie cynku przez rośliny w warunkach intensywnego rolnictwa w największym stopniu zależne było od zawartości w glebie cynku rozpuszczalnego w 1 mol HCl·dm⁻³, następnie od zawartości części spławialnych i pojemności sorpcyjnych gleb. Nie stwierdzono wpływu odczynu gleby na koncentracje cynku w badanych roślinach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw rekultera na sklad chemiczny plonowanie i przydatnosc rolnicza roslin uprawianych na glebach zanieczyszczonych Cd, Pb i Zn

W pracy przedstawiono wpływ Rekultera na skład chemiczny, plonowanie oraz przydatność rolniczą ziemniaka, kukurydzy na kiszonkę oraz życicy wielokwiatowej uprawianych na glebie piaskowej i pyłowej zanieczyszczonych metalami ciężkimi w stopniu III°. Zanieczyszczenie gleb Cd, Pb i Zn istotnie zwiększyło zawartość tych metali w roślinach pogarszając w ten sposób ich walory konsumpcyjne i paszowe oraz obniżając plonowanie roślin. Działanie Rekultera nie zawsze skutecznie poprawiało wartość użytkową produkowanych surowców roślinnych. Rekulter znacząco eliminował obniżanie plonowania roślin szczególnie na glebie pyłowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Selekcja szczepów drożdży z rodzajów Candida oraz Cryptococcus w kierunku biosyntezy zewnątrzkomórkowych polimerów w podłożach z sacharozą

Celem badań było wyselekcjonowanie najlepszego producenta zewnątrzkomórkowych
polimerów spośród wybranych szczepów drożdży z rodzajów Candida oraz
Cryptococcus. Hodowle prowadzono na wytrząsarce w temperaturze 28°C, w podłożach:
mineralnym – MS oraz zawierającym organiczne źródła azotu – YPS. Źródłem węgla była
sacharoza w stężeniu 5%. W trakcie hodowli oznaczano zawartość polimerów zewnątrzkomórkowych
metodą precypitacji z etanolem, pH oraz plon biomasy. W podłożach doświadczalnych
wszystkie szczepy wykazały zdolność wzrostu. Plon biomasy szczepów był istotnie
większy z podłoży YPS. Badane szczepy wytworzyły polimery zewnątrzkomórkowe,
przy czym ich zawartość zależała od szczepu, rodzaju podłoża oraz czasu hodowli. Wszystkie
szczepy wytworzyły więcej egzopolimerów w podłożu mineralnym i jednocześnie istotnie
obniżyły kwasowość czynną podłoża. Hodowle badanych drożdży w podłożu zawierającym
organiczne źródła azotu charakteryzowały się większym plonem biomasy, ale niską
zawartością EPS. Czas hodowli istotnie wpływał na ilość wytworzonych egzopolimerów.
Jako najlepszych producentów zewnątrzkomórkowych polimerów w podłożu z sacharozą
wyselekcjonowano dwa szczepy: Candida guilliermondii 1 oraz Candida famata.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zagrożenia ekologiczne związane z uprawą dyptamu jesionolistnego (Dictamnus albus L.)

Badaniami objęto dwie odmiany dyptamu jesionolistnego (Dictamnus albus L.) odmianę białą i różową Albiflores i Rosapurple. Analizę olejków eterycznych prowadzono stosując metodę GC/MS, zaś analizę furanokumaryn wykonywano przy użyciu metod: TLC i HPLC. Badania dotyczyły składników mogących być przyczyną fotodermatoz i obejmowały olejki eteryczne i furanokumaryny. Jak wykazały badania GC/MS głównymi składnikami olejków eterycznych są: limonen, terpinolen, myrcen, α-terpineoł i germacren D, natomiast analiza HPLC wykazała, że w składzie zespołu furanokumarynowego występują: psoralen, bergapten, ksantotoksyna i izopimpinelina. Wykonano również badania anatomiczno-morfologiczne dotyczące rozmieszczenia i budowy gruczołów oraz tkanek wydzielniczych w dyptamie jesionolistnym, których uszkodzenie może być przyczyną emisji związków odpowiedzialnych za powstawanie fotodermatoz.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uwarunkowania gospodarki wodnej na zdrenowanych pastwiskach Rowniny Sepolskiej. Czesc I.Warunki meteorologiczne

Omówiono kształtowanie się warunków atmosferycznych rzutujących na zmienność stanów wody gruntowej i wilgotności gleby w latach 1999-2001 na Równinie Sępoplskiej w pobliżu Lidzbarka Warmińskiego na użytkach zielonych położonych na czarnych ziemiach.
Średnia temperatura powietrza w Lidzbarku Warmińskim w wieloleciu 1971-2000 wynosiła 7,2°C. Występowało w nim 10 lat o charakterze wilgotnym, 9 lat normalnych oraz 11 lat o charakterze suchym, przy czym lata 1975, 1976 i 1982 można zaklasyfikować jako bardzo suche. W trakcie prowadzonych badań stosunków powietrzno-wodnych gleb dwa lata były wilgotne o sumach opadów atmosferycznych wynoszących odpowiednio 792 mm w 1999 roku i 750 mm w 2001 roku. W 2000 roku wystąpiły jednocześnie dwa niekorzystne dla kształtowania zasobów wodnych w glebie elementy meteorologiczne: suchy charakter roku i wysoka średnia temperatura powietrza. We wspomnianym roku deficyt opadów występował w przeważającej części okresu wegetacyjnego, a średnia wartość wskaźnika klimatycznego bilansu wodnego wynosiła -30 mm.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości oleju napędowego a toksyczność spalin w silnikach z zapłonem samoczynnym (ZS)

Przedstawiono wyniki badań wybranych właściwości paliwa na poziom toksyczności spalin w silniku o ZS. W zależności od ilości w paliwie poszczególnych grup węglowodorów zmianie ulega zawartość głównych składników toksycznych spalin. Proporcje tych zmian są zależne od parametrów termodynamicznych panujących w komorze (ciśnienie, temperatura, zawirowanie). Na podstawie badań silnikowych określono wpływ zmiany zawartości węglowodorów aromatycznych, na poziom zawartości w spalinach węglowodorów, tlenku węgla, tlenków azotu, cząstek stałych i zadymienia spalin. Badania w komorze doświadczalnej potwierdziły silny wpływ lepkości paliwa na zasięg strugi i jej strukturę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przglad metod doboru wyposazenia technicznego w budynkach dla bydla

Przedstawiono przegląd metod projektowania doboru środków mechanizacji w budynkach dla bydła. Zaprezentowano założenia metody automatyzacji procesu projektowania wyposażenia technicznego w oborach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola miedzi w nawozeniu pszenicy ozimej. Czesc I. Plon i jakosc ziarna

W badaniach prowadzonych na glebie ubogiej w miedź, określono wpływ dolistnego nawożenia miedzią na plon i jakość ziarna pszenicy ozimej. Nawożenie wykonano w formie siarczanu miedzi (CuSO₄·5 H₂O) oraz w formie wodorotlenku miedzi (Cu(OH)₂), w dawkach wynoszących odpowiednio 0,50 i 0,25 kg·ha⁻¹ Nawozy stosowano: (i) w fazie krzewienia (EC 25), (ii) na początku strzelania w źdźbło (EC 31) oraz (iii) w obu terminach (EC 25 i EC 31). Nawożenie miedzią zwiększało plon ziarna pszenicy ozimej w każdym roku badań. W porównaniu z siarczanem miedzi, większe działanie plonotwórcze wykazał wodorotlenek miedzi, a uzyskane zwyżki plonów związane były z gęstością łanu oraz większą liczbą ziarniaków w kłosie. Termin wykonania oprysku nie różnicował plonu ziarna pszenicy, lecz w przypadku siarczanu miedzi największe efekty plonotwórcze uzyskano po dwukrotnej aplikacji nawozu. Największą zawartość glutenu w ziarnie uzyskano, gdy dokarmianie miedzią wykonano w fazie pierwszego kolanka (EC 31), w formie wodorotlenku miedzi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc niektorych mikroelementow w runi uzytkow zielonych okolic Wroclawia. Czesc I: Zawartosc miedzi i cynku

W latach 2001 - 2003 przeprowadzono badania oceny zawartości Cu i Zn w runi zebranej z użytków zielonych położonych na terenie ośmiu powiatów okolic Wrocławia. Były to powiaty: Strzelin, Oława, Wrocław, Środa Śląska, Wołów, Trzebnica, Milicz i Oleśnica. Przeprowadzone badania wykazały duże zróżnicowanie w zawartości badanych składników zarówno pomiędzy poszczególnymi łąkami, jak i powiatami. Optymalną pod względem norm paszowych zawartość miedzi wykazywało 58%, a cynku 47% spośród badanych prób siana. Stwierdzony szeroki stosunek Zn : Cu (7,8 : 1) w runi może być przyczyną wystąpienia u zwierząt objawów niedoborowego zaopatrzenia w Cu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo