rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Pierwsze lata istnienia obwodu kaliningradzkiego a problem kształtowania się tożsamości jego mieszkańców

Przez minione dwie dekady obwód kaliningradzki podlegał różnorakim zmianom – nie tylko politycznym, ale również społecznym i kulturowym. W wyniku rozpadu Związku Sowieckiego obwód stał się półeksklawą, co dodatkowo spotęgowało skutki zachodzących zmian. W rezultacie obwód znacząco różni się od pozostałych część Rosji. Eksperci zajmujący się regionem, zarówno z Rosji, jak i innych krajów, zgodnie twierdzą, że obwód kaliningradzki to unikatowa część historycznej, kulturowej i społecznej mozaiki tego kraju. Nie jest zaskoczeniem, że procesy geopolityczne zostawiły ślad w tożsamości najbardziej europejskiego spośród rosyjskich regionów. Współczesna tożsamość mieszkańców obwodu kaliningradzkiego nie może być jednak dokładnie zbadana i opisana bez analizy pierwszych lat istnienia tego bytu politycznego, tj. okresu od 1945 roku do końca lat 50. Celem niniejszego artykułu jest zwięzłe podsumowanie zmian, które nastąpiły w obwodzie kaliningradzkim, na podstawie czterech umownych dziedzin, tj.: okoliczności przejęcia kontroli administracji sowieckiej nad nowo zdobytym obszarem; zasiedlenie regionu przez nowych osadników i deportację pozostałej tu ludności niemieckiej; zastąpienie niemieckich nazw miejscowości przez nazwy sowieckie (rosyjskie); spontaniczne próby organizacji życia religijnego w regionie oraz stosunek władz centralnych i lokalnych do wspólnot wyznaniowych.

Wymienione elementy powojennego życia w obwodzie kaliningradzkim przyczyniły się do stworzenia tu nowej rzeczywistości społeczno-politycznej, która oznaczała całkowitą negację przeszłości regionu. Zmiany owe, a także te, do których doszło w kolejnych latach, położyły podwaliny tożsamości mieszkańców obwodu już po rozpadzie Związku Sowieckiego oraz jej dalszą ewolucję. Pod tym względem mogą być postrzegane jako punkt wyjścia dla dalszej analizy, która jest głównym celem moich badań jako doktoranta w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk.

Czasopismo: Adeptus
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Symbolika leszczyny w polskiej kulturze ludowej. Fragment definicji kognitywnej

W artykule omówiona została symbolika leszczyny stanowiąca wycinek (jedną fasetę) definicji kognitywnej leszczynowego krzewu. Symbolika leszczyny jest kategorią, która wieńczy hasło, bazując na pozostałych fasetach - dotyczących m. in. pochodzenia, wyglądu, czasu i miejsca kwitnienia, zastosowania apotropeicznego, magicznego, leczniczego, obrzędowego i praktycznego - spina je wspólną klamrą. Symbol jest bowiem, obok stereotypu, drugim kluczowym pojęciem w lubelskim słowniku etnolingwistycznym (Słownik stereotypów i symboli ludowych, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska). Autorka prezentuje różne sensy symboliczne przypisywane w polskiej kulturze ludowej leszczynie – symbolikę drzewa kosmicznego; symbolikę świętości; symbol życia, trwania, regeneracji i wzrastania; symbol mocy i zdrowia, symbolikę płodności i obfitości oraz symbol dziewczyny.

Czasopismo: Adeptus
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Trzy wydawnictwa źródłowe na temat życia i działalności ks. arcybiskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego

Recenzja następujących prac:
Świadectwa. Wypowiedzi o arcybiskupie A. J. Nowowiejskim, biskupie płockim 1908-1941 / zebrał i oprac. Michał Marian Grzybowski. - Płock, 1991
Kalendarium życia Antoniego Juliana Nowowiejskiego biskupa płockiego 1908-1941 / oprac. Michał Marian Grzybowski. - Płock, 1992
Listy Antoniego Juliana Nowowiejskiego do rodziny z lat 1904-1941 / zebrał i oprac. Michał Marian Grzybowski. - Leszno, 1994

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
„Niewolnicy świętego Mikołaja”. Eskalacja debaty społecznej wokół holenderskiej tradycji

Artykuł dotyczy debaty społecznej toczącej się wokół holenderskiej tradycji Sinterklaasa (świętego Mikołaja), a szczególnie wokół postaci Zwarte Piet – pomocnika z uszminkowaną na czarno twarzą. Jego wyraźnie negroidalny wygląd rodzi oskarżenia o rasizm i dlatego od wielu już lat wywołuje dyskusje w holenderskich mediach. W roku 2013 miała miejsce szczególnie ostra dyskusja, która prowadziła do konfliktów oraz agresji słownej. W artykule podjęto próbę wyjaśnienia przyczyny tej sytuacji. Problem postaci Zwarte Piet jest godny uwagi, ponieważ pokazuje, że społeczeństwo holenderskie, uchodzące za tolerancyjne i otwarte, nie jest całkowicie wolne od napięć o charakterze etnicznym i narodowym. Dawna holenderska tradycja, która ukształtowała się w czasach kolonializmu i niewolnictwa, stała się poważnym problemem we współczesnym wielokulturowym społeczeństwie. Artykuł zawiera rozważania na temat powstawania konfliktów społecznych oraz nowoczesnej świadomości etnicznej i narodowej. Ponadto porusza zagadnienie roli mediów w zaostrzaniu dyskusji i towarzyszącej jej agresji. Wnioski zostały oparte o analizę treści medialnych (telewizja, internet) oraz artykułów prasowych, które pojawiały się od października do grudnia 2013 roku.

Czasopismo: Adeptus
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
„O czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć”? – obszary językowo tabuizowane w tekstach prasowych z okresu żałoby narodowej po śmierci Józefa Piłsudskiego

Artykuł omawia zagadnienie tabu w czasie żałoby narodowej po śmierci Józefa Piłsudskiego. Materiał stanowią teksty prasowe drukowane na łamach dzienników (zróżnicowanych światopoglądowo) w dniach 13.05.1935-19.05.1935 r. Omówione zostaje zarówno tabu w planie wyrażania (eufemizmy śmierci i obszarów z nią związanych), jak i tabu w planie treści (tematy tabu), a także relacje między tabu i cenzurą (wewnętrzną i zewnętrzną). Celem artykułu jest zebranie i analiza eufemizmów związanych z żałobą, szczególnie eufemizmów leksemów trup i śmierć, w dyskursie publicystycznym lat 30. XX w. oraz omówienie retorycznych funkcji tematów tabu wyznaczanych w związku ze śmiercią marszałka Piłsudskiego.

Czasopismo: Adeptus
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Ważna i praktyczna publikacja o Polakach we Francji

Recenzja książki: Informator. Polska Misja Katolicka we Francji. Paryż 1995, ss. 521

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Komunikowanie niekomunikowalnego. Tomasza Kunza Strategie negatywne w poezji Tadeusza Różewicza

Recenzja książki T. Kunza, Strategie negatywne w poezji Tadeusza Różewicza. Od poetyki tekstu do poetyki lektury, Kraków 2005

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Obmapywanie krytyki literackiej

Recenzja książki „Kartografowie dziwnych podróży”. Wypisy z polskiej krytyki literackiej XX wieku, red. i wstęp M. Wyka, oprac. K. Biedrzycki, J. Fazan, D. Kozicka, M. Urbanowski, J. Zach, Kraków 2004, s. 620.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Czym jest pisanie dla socjologa? Wokół Płynnej nowoczesności Zygmunta Baumana

Recenzja ksiązki Z. Baumana, Płynna nowoczesność, przeł. T. Kunz, Kraków 2006

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Montaż rzeczywistości – o Pasażach Waltera Benjamina

Recenzja ksiązki W. Benjamina, Pasaże, red. R. Tiedemann, przeł. I. Kania, posłowiem opatrzył Z. Bauman, Kraków 2005.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Kłębowisko postkolonii. Božidara Jezernika Dzika Europa. Bałkany w oczach zachodnich podróżników

Recenzja książki B. Jezernika, Dzika Europa. Bałkany w oczach zachodnich podróżników, przeł. P. Oczko, Kraków 2007.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Pierwotne zadanie ekonomii : rozumieć człowieka

Celem opracowania jest udowodnienie tezy, że Człowiek nie może pozostawać poza przedmiotem i zakresem ekonomii. Ekonomia nie tylko powinna, lecz musi wnosić do wiedzy nie tylko o samym Człowieku, lecz także o jego miejscu i funkcjach w jego środowisku przyrodniczo-społecznym, swój oryginalny wkład. Opracowanie jest prezentacją wybranych ustaleń i wniosków z zakończonego w 2013 roku tematu wieloletnich badań własnych autora na temat Economics for Sustainable Development.

Czasopismo: Ekonomia i Środowisko
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Pastoral jako tryb lektury polskiej literatury nowoczesnej

Recenzja książki M. Zaleskiego, Echa idylli w literaturze polskiej doby nowoczesności i późnej nowoczesności, Kraków 2007

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
„Zagubione takty śmiechu” (w literaturze polskiej XX i XXI wieku)

Recenzja książki T. Mizerkiewicza, Nić śmiesznego. Studia o komizmie w literaturze polskiej XX i XXI wieku, Poznań 2007

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Książka o poetach poetów

Recenzja książki Anny Czabanowskiej-Wróbel Złotnik i śpiewak. Poezja Leopolda Staffa i Bolesława Leśmiana w kręgu modernizmu

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Kwiat nieznany

Recenzja książki:H. Marciniak, Inwencje i repetycje. Formy doświadczenia poetyckiego w twórczości Juliana Przybosia, Kraków 2009

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
„Esejologia” – rekonesans

Recenzja książki R. Sendyki Nowoczesny esej. Studium historycznejświadomości gatunku. Horyzonty Nowoczesności, t. 46, Universitas, Kraków 2006, s. 131–132.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
(Nie)ludzkie doświadczenie

Recenzja książki M. Jaya, „Pieśni doświadczenia”. Nowoczesne amerykańskie i europejskie wariacje na uniwersalny temat, przeł. A. Rejniak-Majewska, Kraków 2008.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Palimpsest kobiecego pisania

Recenzja:K. Kłosińska, Kobieta autorka, „Teksty Drugie” 1995, nr 3/4, s. 88–89.U. Phillips, Narcyza Żmichowska. Feminizm i religia, przeł. K. Bojarska, Warszawa 2008, s. 25–26.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Bolesna lekcja nowoczesności. Gabrieli Matuszek Stanisław Przybyszewski – pisarz nowoczesny

Recenzja książki G. Matuszek, Stanisław Przybyszewski – pisarz nowoczesny. Eseje i proza – próba monografii, Kraków 2008

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Krytyka powodowana gniewem (O Antologii dwudziestowiecznego pamfletu polskiego w opracowaniu Doroty Kozickiej)

Antologia polskiego dwudziestowiecznego pamfletu krytycznoliterackiego przygotowana przez Dorotę Kozicką wydaje się jednym z bardziej znaczących symptomów pewnej współczesnej zmiany w rozumieniu krytyki literackiej w Polsce. Jeszcze do niedawna istniała ona jako dosyć tradycyjna dziedzina na styku literatury i literaturoznawstwa o statusie podejrzanym, gdyż jawnie sprzecznym – co chyba nie było zbyt chętnie roztrząsane – z pewnymi dokonanymi rozstrzygnięciami teoretycznymi oraz filozoficznymi. Poststrukturalistyczna perspektywa widzenia krytyki właściwie negowała możliwość jej prawomocnego uprawiania. Na pierwszej stronie Przyjemności tekstu pisał Roland Barthes: „odwrócę wzrok, to będzie moja jedyna negacja”. Słyszeliśmy przeto, że we Francji czy krajach anglosaskich naszemu terminowi „krytyka literacka” nic nie odpowiada, gdyż tam określenie to obejmuje różne teksty interpretujące literaturę, w tym także filologiczne dysertacje naukowe. U nas jednak nadal krytyka nie polegała na Barthesowskim odwracaniu wzroku, negacja wpisywana w gesty krytyczne była ujawniana, wypowiadana, zaczepna, kojarzyła się z takimi eksperckimi „wybrykami”, jak wartościowanie i hierarchizowanie. Uprawianie krytyki literackiej stawiało wręcz na pozycji staroświeckiego amatora literatury.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
O zmianie instytucjonalnej w Europie w okresie kryzysu

Celem niniejszego artyku³u jest analiza specyfiki zmiany instytucjonalnej dokonuj¹cej siêw ramach integracji europejskiej, ze szczególnym uwzglêdnieniem sytuacji kryzysowej. Czywspomniane zmiany s¹ coraz czêœciej dokonywane metod¹ niedemokratyczn¹, co wynika z chê-ci poprawy ich skutecznoœci? Czy bez wzglêdu na to, czy s¹ one stopniowe (inkrementalne), czyradykalne – s¹ dokonywane w wyniku nieformalnego i dyskrecjonalnego porozumienia w ³oniew¹skich elit politycznych i urzêdniczych, ale ponad g³owami obywateli? Czy mo¿na odwo³ywaæsiê do demokracji narodowej bez szwanku dla postêpów integracji na Starym Kontynencie?Analiza zosta³a oparta na dwóch przyk³adach – zmianie traktatowej, której zwieñczeniem by³ouchwalenie Traktatu lizboñskiego (w 2007 roku) oraz wzmocnienie uprawnieñ EuropejskiegoBanku Centralnego podczas kryzysu strefy euro.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Chybiona rewolucja (O Zwrocie politycznym Igora Stofiszewskiego)

Problemy oscylujące wokół kwestii polityczności literatury stały się w pewnym momencie, a myślę tu szczególnie o przełomie lat 2009/2010, obowiązkowym zestawem zagadnień podejmowanych przez krytyków i literaturoznawców w Polsce. Jak łatwo przewidzieć – dyskusja się nie zakończyła (raczej trudno sobie wyobrazić, co mogłoby ją zwieńczyć), zyskuje inne odcienie, pojawiają się kolejne publikacje, a rewolucyjnie usposobieni dyskutanci nie odpuszczają. W dotąd nieustających rozważaniach przoduje „Krytyka Polityczna”, która w ciągu kilku lat okazała się ważnym uczestnikiem gry – także tej krytycznoliterackiej. Wydawane przez nią książki w rozmaitych seriach mają być – z jednej strony – głosami w aktualnych (a jak woleliby powiedzieć pewnie członkowie Zespołu KP: inicjowanych przez nich) dyskusjach, z drugiej zaś – dostarczać intelektualnych pożywek, którymi karmią się wielokrotnie także stroniący od tej formacji. W roku 2009 Wydawnictwo Krytyki Politycznej zaproponowało dwie – istotne dla omawianego tematu – pozycje: tzw. przewodnik Polityka literatury i książkę Igora Stokfiszewskiego Zwrot polityczny, w którym zebrane są – wcześniej już publikowane – artykuły tego krytyka

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Doczytywanie Błońskiego: krytyk intymny (O książkach Jana Błońskiego Gospodarstwo krytyka. Pisma rozproszone i Błoński przekorny. Dzienniki. Wywiady w wyborze i opracowaniu Mariana Zaczyńskiego)

Nowe książki, które właśnie się ukazały, pozwalają na doczytanie Błońskiego. Wydawało się, że znamy go już wystarczająco dobrze, że wszystko przeczytaliśmy. Tymczasem wydobywane są na światło dzienne teksty wcześniej niepublikowane, niekiedy bardzo osobiste, intymne. Przypominamy sobie też (lub czytamy pierwszy raz) rzeczy drukowane, ale zagubione w czasopismach lub programach teatralnych. To okazja, żeby na twórczość Jana Błońskiego spojrzeć z innej strony i na nowo ją przemyśleć. Dopełniamy wiedzę o jego pisarstwie, ale także – co nie mniej ważne – o jego osobie.

Czasopismo: Wielogłos
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Senat jako efekt kompromisu politycznego

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest opis przebiegu dyskusji oraz analiza rezultatów osiągniętych kompromisów dotyczących włączenia Senatu RP do polskiego porządku konstytucyjnego w latach: 1921, 1989 i 1997. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem publika¬cji jest analiza uwarunkowań politycznych, które przesądziły o istnieniu Senatu wyposażonego w dość ograniczone uprawnienia. Zastosowano następujące metody badawcze: wybrane metody historyczne, metodę systemową, metodę instytucjonalno-prawną, metodę porównawczą. PROCES WYWODU: Wywód składa się z trzech zasadniczych części przed¬stawionych w sposób chronologiczny. Zaprezentowano przebieg sporów doty¬czących przywrócenia Senatu w okresie prac nad konstytucją z 1921 r., rozmów przy okrągłym stole oraz prac nad konstytucją z 1997 r., a następnie wyekspo-nowano polityczne i konstytucyjne rezultaty osiągniętych kompromisów. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Decyzja o włączeniu Senatu do pol¬skiego porządku konstytucyjnego w 1921 r. miała charakter kompromisu, który pozwolił w ogóle na uchwalenie konstytucji marcowej, oraz była częścią konsen¬susu umożliwiającego zawarcie porozumienia przy okrągłym stole, a następnie uchwalenia konstytucji w 1997 r. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Żaden inny organ władzy publicznej w naszym państwie nie był tak mocno jak Senat kontestowany. Mimo że izba druga wpisała się w polski system polityczny, to nadal pojawiają się wątpliwości dotyczące zasadności jej funkcjonowania w kształcie ustalonym po 1989 r. Określenie roli Senatu „na nowo” wymaga zmiany konstytucji.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
U podstaw sekularyzacji: przyczyny teologiczno-filozoficzno-kulturowe z aspektem edukacyjnym

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest przedstawienie przyczyn teologiczno-filozoficzno-kulturowych w perspektywie postmodernistycznej analizy.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem badawczy dotyczyć będzie wykazania realnego wpływu idei postmodernistycznych i empirycznych na kształtowanie religijności człowieka. Zastosowana zostanie metoda analizy tekstów oraz syntezy wniosków.
        PROCES WYWODU: Najpierw przedstawione zostaną idee filozoficzne z zakresu epistemologii modernizmu i postmodernizmu z wpływami empirycznego poznania. Następnie na podstawie analizy nauczania Benedykta XVI i innych myślicieli będziemy szukać odpowiedzi nauki (filozofii i teologii) na zarysowującą się sekularyzację społeczeństw europejskich.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wbrew stanowczemu stanowiskupostmodernistów istnieje możliwość zgodności wiary i rozumu w wymiarze egzystencjalno-transcendentnym.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Powstały problem sekularyzacji należy rozwiązywać na bazie właściwych założeń epistemologicznych i jednocześnie właściwej koncepcji antropologicznej. Niniejsze wyniki rekomendowane są przede wszystkim środowiskom rzetelnych myślicieli.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Papierowa versus cyfrowa. Medialny obraz kampanii wyborczej w 2014 roku – na przykładzie „Gazety Krakowskiej”

Biorąc pod uwagę ważność oraz udział prasy jako źródła informacji oraz zważywszy na fakt wysokiego poziomu atrakcyjności medialnej tematów związanych z wyborami samorządowymi, zakłada się, iż kampania wyborcza do sejmiku wojewódzkiego jest tematem często podejmowanym zarówno w prasie regionalnej, jak i na jej portalach internetowych. Celem weryfikacji postawionej tezy analizie poddano 53 papierowe wydania „Gazety Krakowskiej” oraz artykuły publikowane na łamach serwisu informacyjnego tegoż tytułu. Badaniem objęto dziewięć tygodni jesiennej kampanii wyborczej w 2014 roku. Intencją autora badania było również ustalenie nacechowania analizowanych wypowiedzi.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Dziedzictwo wojny algierskiej w kulturze politycznej niepodległej Algierii

Celem artykułu jest przedstawienie charakterystycznych elementów kultury politycznej jednego z krajów tak zwanego Trzeciego Świata – Algierii. Państwo to uzyskało niepodległość po 132 latach francuskiej obecności w wyniku ośmioletniej wojny o niepodległość z lat 1954-1962. Dziedzictwo walki o niepodległość jest wciąż żywe w świadomości i pamięci historycznej Algierczyków, co ma przełożenie na kulturę polityczną w kraju.
        Artykuł rozpoczyna się od analizy pojęć „pamięć” i „historia” w perspektywie północnoafrykańskiej. Autor stawia tezę, iż to właśnie subiektywna pamięć społeczna jest głównym źródłem świadomości mieszkańców regionu. Opiera się ona w głównej mierze na symbolice historycznej lub słowach-symbolach.
        Następnie autor analizuje państwowy dyskurs historyczny, poczynając od 1962 roku. Stwierdza, że państwo jest głównym kreatorem polityki historycznej i używa jej do bieżącej rywalizacji historycznej. Jednym z najważniejszych elementów legitymizujących reżim polityczny jest edukacja historyczna.
        Analizie poddane zostały również opozycyjne względem władz w Algierze dyskursy historyczne, tj. islamistyczny – reprezentowany przez ugrupowania fundamentalistyczne oraz berberyjski – reprezentowany przez ugrupowania laickie.
        Artykuł kończą wnioski, w których autor stwierdza, iż dziedzictwo wojny o niepodległość stanowi jeden z fundamentów kultury politycznej w Algierii.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Istota polityki społecznej - „Urzędowa, planowa dystrybucja”

CEL NAUKOWY: Celem niniejszego artykułu jest analiza definicji polityki społecznej w polskiej literaturze polityki społecznej, opublikowanej po 1918 r.
        PROBLEM I METODY BADAWCZE: Autor koncentruje się na definicjach ekonomistów, specjalistów w dziedzinie polityki społecznej, socjologów i prawników. Podejmuje próbę udowodnienia hipotezy badawczej, że polityka społeczna jako polityka publiczna jest nauką stosowaną.
        PROCES WYWODU: Autor akcentuje dwa problemy: 1) niewystarczające zaspokojenie potrzeb społecznych ludności w przeszłości oraz 2) występowanie po stronie społeczeństwa oczekiwań zaspokojenia przez władze publiczne potrzeb mieszkaniowych, edukacyjnych, w zakresie pracy, zmniejszenia stopy bezrobocia, zagwarantowania zabezpieczenia społecznego, pomocy socjalnej, opieki medycznej.
        WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Autor podkreśla konieczność dokonania zmiany ról, z pasywnej w aktywną, przez państwo jako głównego podmiotu polityki społecznej, oraz włączenie organizacji pozarządowych w sferę stosowanej polityki społecznej.
        WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Nowoczesna polityka społeczna powinna zerwać ze stosowanym po wojnie biurokratycznym systemem dystrybucji dóbr i zaspokajania potrzeb, uzależnionym od aktywności zawodowej. W drugiej części, „Urzędowa, planowa dystrybucja”, autor przedstawia definicje polityki społecznej w socjalistycznej Polsce. Zostały one skonstruowane na marksistowskiej, mechanicznej klasowej podstawie zaspokajania wszystkich osób zatrudnionych bezpośrednio lub pośrednio przez państwo i jego struktury organizacyjne. Oficjalna ideologia mechanicznego egalitaryzmu oparta na moralnych i prawnych obowiązkach świadczenia pracy spowodowała obniżenie do minimum świadczeń socjalnych osób zawodowo biernych.

Czasopismo: Horyzonty Polityki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, filozofia