rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Bieżąca ocena potrzeb i niedoborów wodnych roślin uprawnych z zastosowaniem automatycznego monitoringu meteorologicznego i modelowania matematycznego

Prace badawcze nad zapotrzebowaniem na wodę roślin uprawnych i użytków zielonych i niedoborami wody są prowadzone w naszym kraju od wielu lat, jednak szczegółowe badania w tym zakresie na obszarze Wyżyny Małopolskiej były prowadzone sporadycznie. Celem pracy jest ocena dekadowego zapotrzebowania roślin uprawnych na wodę i jej niedoborów oraz ich zmienności w zależności od retencyjności wodnej gleb na Płaskowyżu Proszowickim, z zastosowaniem automatycznego monitoringu meteorologicznego. Wykorzystano dane obserwacyjne ze stacji meteorologicznej zlokalizowanej w Proszowicach/Opatkowicach. Zapotrzebowanie na wodę i jej niedobory określono dla pięciu gatunków roślin (buraka cukrowego, kapusty, kukurydzy na ziarno, pszenicy ozimej, ziemniaka późnego) oraz dla czterech rodzajów gleb występujących na Płaskowyżu Proszowickim, o zróżnicowanych zdolnościach retencyjnych. Zapotrzebowanie na wodę i jej niedobory obliczono za pomocą autorskiego modelu CROPBALANCE, wykorzystując dobo-we wartości mierzonych elementów meteorologicznych. Największe niedobory wody w 2013 r. stwierdzono w przypadku uprawy ziemniaka późnego. W przypadku wszystkich badanych roślin, z wyjątkiem pszenicy ozimej, największe niedobory wody wystąpiły na glebach lekkich. Badania potwierdziły dużą zmienność warunków glebowo-roślinnych w rejonie Płaskowyżu Proszowickiego oraz wykazały przydatność automatycznego monitoringu meteorologicznego i modelowania matematycznego do bieżącej oceny zapotrzebowania na wodę roślin uprawnych i jej niedoborów.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyposażenie techniczne a efektywność pracy w gospodarstwach o różnych systemach produkcji rolniczej

W artykule przedstawiono wyniki badań poziomu wyposażenia technicznego gospodarstw rodzinnych, efektywności dysponowania nimi oraz zasobów w tych gospodarstwach. Badania przeprowadzono na podstawie danych uzyskanych z opisów działalności 46 gospodarstw rodzinnych w ramach projektu badawczego NCBiR nr NR 12 0043 06/2009. Zbiorowość gospodarstw podzielono na grupy i wyróżniono w nich trzy systemy produkcyjne: ekstensywny, konwencjonalny i intensywny. Podziału dokonano z zastosowaniem punktowej oceny intensywności organizacji produkcji według Kopcia. Określono wartość odtworzeniową parku maszynowego, nakładów pracy ręcznej i uprzedmiotowionej oraz wskaźników uzbrojenia technicznego i energetycznego. Efektywność wykorzystania technicznych środków pracy i nakładów energetycznych odniesiono do wielkości produkcji wyrażonej w jednostkach zbożowych [JZ·ha-1 UR] i dochodu rodziny rolnika [tys. zł·ha-1 UR]. Stwierdzono, że istnieje zależność między systemem gospodarowania a wskaźnikiem uzbrojenia technicznego i energetycznego. Stwierdzono również taką zależność w odniesieniu do efektywności produkcji i dochodu rodziny rolnika.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nakłady inwestycyjne na środki mechanizacji rolnictwa w Polsce

Na podstawie danych GUS o wartości nakładów inwestycyjnych na środki mechanizacji rolnictwa w cenach bieżących oraz o zmianach cen tych środków oszacowano wartości omawianych nakładów w cenach stałych w latach 1995–2013. Opisano opracowaną w tym celu metodę obliczeń. Na podstawie szacunków, uwzględniających zmiany cen, stwierdzono, że w porównaniu ze stanem z 1995 r. wartość nakładów inwestycyjnych w rolnictwie polskim w 2013 r. w cenach stałych była dla maszyn, narzędzi i urządzeń o 100,5%, a dla środków transportu – o 98,3% wyższa. Łączne nakłady inwestycyjne na środki mechanizacji rolnictwa zwiększyły się o 99,7%. W 2 013 r. wartość nakładów inwestycyjnych na środki mechanizacji rolnictwa, liczona w cenach stałych w przeliczeniu na hektar gruntów ornych i upraw trwałych, była o 171,4% większa niż w 1995 r., przy czym nakłady na maszyny, narzędzia i urządzenia zwiększyły się o 172,6%, a na środki transportu – o 169,5%. Nakłady inwestycyjne na środki mechanizacji rolnictwa, liczone w cenach stałych na jedno gospodarstwo rolne zwiększyły się w tym czasie o 196,6%. W przypadku maszyn, narzędzi i urządzeń odnotowano wzrost o 197,9%, a w przypadku środków transportu – o 194,6%. Korelacja między wartością nakładów inwestycyjnych na środki transportu, w cenach stałych, a podażą krajową ciągników jest dodatnia, lecz niezbyt silnie zaznaczona.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność nakładów energii w rolnictwie polskim w latach 2004-2014

W pracy oszacowano efektywność nakładów energii w latach 2004–2014 na podstawie
danych GUS o zużyciu i cenach energii oraz o wartości produkcji globalnej, końcowej
i towarowej oraz wartości dodanej w rolnictwie polskim. W okresie objętym analizą koszty
energii zużytej w rolnictwie, liczone w cenach bieżących, zwiększyły się o 50,9%. Jednocześnie
nastąpił wzrost wartości produkcji globalnej o 51,9%, wartości dodanej brutto –
o 61,7%, produkcji końcowej – o 65,6%, a produkcji towarowej – o 67,7%. Najmniejszy,
w porównaniu ze stanem z 2004 r., wzrost efektywności nakładów energii w rolnictwie
w 2014 r. (o 0,7%) odnotowano w przypadku przyjęcia produkcji globalnej za miernik
wartości produkcji rolniczej, a największy (o 11,1%) – w przypadku produkcji towarowej.
Najniższą efektywność nakładów energii w okresie objętym analizą stwierdzono w 2005 r.,
a najwyższą – w 2014 r., z tym że w przypadku przyjęcia za miernik wartości produkcji
rolniczej produkcji globalnej efektywność ta była w 2007 r. nieznacznie (o 0,4%) wyższa
niż w 2014 r. Obniżenie efektywności nakładów energii w 2005 r. było spowodowane
zmniejszeniem wartości produkcji rolniczej o 6,2–12,6%, zależnie od przyjętej kategorii tej
produkcji, w warunkach jednoczesnego zwiększenia o 19,5% kosztów zużytej energii
w porównaniu z poprzednim rokiem. Relatywnie wysoka efektywność nakładów energii
w 2014 r. była spowodowana obniżką cen większości nośników energii, w tym zwłaszcza
oleju napędowego, którego udział w strukturze kosztów energii w rolnictwie jest dominujący.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kombajny do zbioru zbóż i roślin okopowych w rolnictwie polskim

Korzystając z wyników powszechnych spisów rolnych z lat 1996, 2002 i 2010 dokonano analizy wyposażenia gospodarstw rolnych w kombajny do zbioru zbóż i roślin technologicznie podobnych oraz ziemniaków i buraków cukrowych. W latach 1996-2010 liczba kombajnów zbożowych w gospodarstwach rolnych Polski zwiększyła się o 57%, kombajnów ziemniaczanych o 4%, a kombajnów buraczanych - o 3%. W tym samym czasie nastąpiło zmniejszenie powierzchni uprawy zbóż i roślin technologicznie podobnych o 7,3%, ziemniaków o 68,5%, a buraków cukrowych o 54,1%. Liczba maszyn w przeliczeniu na jednostkę powierzchni upraw, w których prowadzeniu mają one zastosowanie, zwiększyła się w przypadku kombajnów zbożowych o 70%, kombajnów ziemniaczanych o 231%, kombajnów buraczanych o 125%. Liczba maszyn w przeliczeniu na 100 gospodarstw rolnych zwiększyła się w przypadku: kombajnów zbożowych o 133%, kombajnów ziemniaczanych o 165%, kombajnów buraczanych o 420%. Stan wyposażenia w kombajny jest silnie zróżnicowany w układzie regionalnym. Liczba maszyn w przeliczeniu na 100 gospodarstw z odpowiednimi uprawami zwiększa się, a w przeliczeniu na 100 ha tych upraw maleje, w miarę zwiększania średniej powierzchni gospodarstw rolnych w województwach.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza kosztów mechanizacji w produkcji roślinnej na tle czynników wpływających na te koszty

Stan wiedzy w obliczaniu kosztów mechanizacji produkcji roślinnej scharakteryzowano:  a) wzorami obliczeniowymi stosowanymi w krajach UE,  b) wzorami opracowanymi przez autora, [wzory podane są w czasopiśmie]. Na tle tej wiedzy porównano wartości odtworzeniowe maszyn w krajach UE, zwłaszcza Niemiec i Polski. Stwierdzono, że w Polsce wartości ΣCmo = 11 ÷ 17 tys. zł/ha są 5,5 ÷ 8 razy większe niż w Niemczech. Wyklucza to opłacalność produkcji zbóż w Polsce. Zmniejszenie kosztów mechanizacji produkcji roślinnej w Polsce jest możliwe jedynie po utworzeniu Kółek Maszynowych (KM). Pozwolą one zmniejszyć obciążenie gospodarstw wartością odtworzeniową maszyn ΣCmo do 3 ÷ 4 tys. zł/ha. Taka wartość ΣCmo pozwoli na tworzenie potrzebnych zestawów tylko w ramach KM, które muszą zapewnić wykorzystanie rocznej zdolności przerobowej maszyn w 70-80%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda aktualizacji wskaźnika kosztów napraw maszyn rolniczych nowej generacji

Opracowano metodę aktualizacji wskaźnika kosztów napraw maszyn rolniczych. Ponadto dokonano weryfikacji opracowanej metody na przykładzie ciągników rolniczych nowej generacji. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że aktualna wartość wskaźnika kosztu napraw dla ciągników objętych badaniami wynosi 60-83%, w zależności od mocy ciągnika. Wyznaczone wartości wskaźnika kosztu napraw są 7-30% mniejsze w porównaniu z danymi, które są stosowane podczas kalkulacji kosztów pracy ciągników dla warunków polskiego rolnictwa.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ podatku VAT na koszty mechanizacji

Wprowadzenie nowych stawek podatku VAT spowodowało zwiększenie kosztów mechanizacji produkcji rolniczej 9,6-12,5% (średnio o 10,9%), w zależności od grupy obszarowej lub typu produkcyjnego gospodarstw. Koszty eksploatacji środków mechanizacji wzrosły przeciętnie o 12,5% (11,6-13,5%), w tym w największym stopniu w gospodarstwach najmniejszych. Na tak znaczącą zmianę wartości kosztów dominujący wpływ miał wzrost kosztów utrzymania maszyn, a zwłaszcza kosztu amortyzacji.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Usługi mechanizacyjne w rolnictwie polskim

Wydatki na usługi stanowiły w 2004 r. średnio 23% pieniężnych wydatków produkcyjnych ponoszonych w badanych przez lERiGŻ gospodarstwach rolniczych prowadzących rachunkowość rolną. Z tego na usługi mechanizacyjne i transportowe przypadło 8,8%. W latach 1991-1999 wzrost wartości sprzedaży usług mechanizacyjnych wyniósł 46%. Po spadku w 2000 r. wartość sprzedaży wahała się w stosunkowo niewielkich granicach, a w 2004 r. była o 26% wyższa niż w 1991 r. Liczba placówek świadczących usługi mechanizacyjne na ogół rosła. Większość z nich była prowadzona przez osoby fizyczne. W 1993 r. placówki takie stanowiły 49,9%, a w 2005 r. 69,6% ogółu zarejestrowanych podmiotów gospodarczych, dla których świadczenie usług mechanizacyjnych było podstawowym rodzajem działalności.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie ciągników rolniczych w modelowych gospodarstwach rodzinnych

W pracy przedstawiono wyniki analizy porównawczej posiadania i wykorzystania ciągników
rolniczych w 12 modelowych gospodarstwach rodzinnych o powierzchni od 8 do 150
ha UR. Porównywano liczbowe wyposażenie w ciągniki oraz ich wartość odtworzeniową
i amortyzację, a także ich roczne wykorzystanie i strukturę tego wykorzystania. Poza
metodami opisu w badaniach zastosowano także statystyczne metody regresji i korelacji.
Stwierdzono, że wraz ze zwiększaniem się powierzchni gospodarstwa zmniejsza się
jednostkowa wartość odtworzeniowa ciągników w tys. zł·ha-1 UR oraz zmniejsza się jednostkowe wykorzystanie ciągników w cnh·ha-1·UR i w kWh·ha-1·UR. Uzyskane parametry liczbowe mogą być wykorzystywane do opracowywania prognoz zmian nakładów energetycznych w polskim rolnictwie do 2030 r.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Możliwość wykorzystania ślazowca pensylwańskiego (Sida hermaphrodita Rusby) do rekultywacji terenów po otworowej eksploatacji siarki

W latach 2008-2011 badano możliwość wykorzystania ślazowca pensylwańskiego (Sida hermaphrodita Rusby) do rekultywacji wapna poflotacyjnego użyźnionego osadami ścieków komunalnych na terenie poeksploatacyjnym Kopalni Siarki „Jeziórko”. Wapno nawieziono osadami ściekowymi w dawce 500 m3·ha-1 i zastosowano nawożenie mineralne N, P, K, które wnoszono corocznie wiosną. Oceniano plon suchej masy, liczbę pędów na roślinie, ich wysokość oraz średnicę. Stwierdzono, że rośliny ślazowca pensylwańskiego bardzo dobrze rozwijały się na bezglebowym podłożu wapna poflotacyjnego, tworząc co roku zwarte, bujne łany. Plon suchej masy wynosił średnio 7,02 t·ha-1 i zależał od wartości ocenianych cech plonotwórczych, tj. liczby pędów na roślinie, ich wysokości i średnicy. Warunki meteorologiczne istotnie wpływały na wartość ocenianych cech, a głównymi czynnikami pogodowymi decydującymi o wzroście i rozwoju badanego gatunku była ilość i rozkład opadów w latach badań, gwarantujące dostateczne uwilgotnienie wapiennego podłoża. Wprowadzenie ślazowca pensylwańskiego do rekultywacji biologicznej wapna poflotacyjnego i użyźnienie go osadem ściekowym wpłynęło korzystnie na właściwości chemiczne podłoża, zwiększając istotnie zawartość materii organicznej i przyswajalnych składników pokarmowych: P, K i Mg, oraz zmniejszając wartość pH.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstępna obróbka masy omłotowej lnu włóknistego w celu pozyskiwania nasion

Len jest uprawiany na włókno i na nasiona. W obu przypadkach jest surowcem wielu produktów użytku powszechnego, jak również lekarskiego. Głównymi producentami lnu są: Chiny, Francja, Rosja i Białoruś. W Polsce len jest uprawiany na małym areale z zastosowaniem maszyn importowanych. Celem badań było doskonalenie konstrukcji separatora lnianej masy omłotowej (targanu) oraz ustalenie zależności między jego podstawowymi parametrami konstrukcyjnymi i eksploatacyjnymi oraz właściwościami obrabianego materiału a skutecznością separacji i zapotrzebowaniem na moc urządzenia. Separowana masa omłotowa pochodziła z kombajnu lnianego ŁK-4A, a podstawowymi zespołami maszyny separującej były: 2 pary bębnów zębowych, 2 pary bębnów listwowych, bębny domłacające (wycierające). W badaniach laboratoryjnych ustalono wpływ wilgotności targanu na stopień oddzielenia frakcji grubej od nasion i torebek nasiennych. W badaniach eksploatacyjnych ustalono wpływ odległości między bębnami, wilgotności targanu i przepustowości separatora na stopień oddzielenia grubych domieszek oraz zapotrzebowanie na moc napędu urządzenia. Wilgotność bezwzględna targanu wynosiła 35–60%, torebek nasiennych – 40–50%, nasion luzem – 15–27%, nasion chwastów – 45–80%, frakcji włóknistej – 25–65%. Zakres zmienności parametrów eksploatacyjnych separatora wynosił: rozstaw bębnów – 120–145 mm, wilgotność targanu 10–35%, przepustowość 0,2–0,45 kg·s-1. Dokładność separacji wynosiła, w zależności od: rozstawu bębnów – 96,8–80,7%, wilgotności targanu – 98,1–80,7%, przepustowości separatora – 97,5–67,7%. Z badań wynika, że wilgotność targanu, zapewniająca dobre oddzielenie części słomiastej, nie powinna przekraczać 20% (podczas separacji targanu o wilgotności większej niż 20% zwiększają się straty nasion i maleje ilość oddzielonej części słomiastej), a optymalna przepustowość separatora wynosi 0,25 kg·s-1.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Środki techniczne w badanych gospodarstwach rodzinnych

W pracy zaprezentowano wyniki badań nad wyposażeniem 53 gospodarstw rodzinnych w środki trwałe mechanizacji i elektryfikacji oraz nad wykorzystaniem tych środków w 2009 r. ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania ciągników rolniczych. Uzyskane wyniki porównano z przewidywanymi na 2015 r. w projektach modernizacji tych gospodarstw. Badano gospodarstwa o powierzchni od 8 do 150 ha UR. Ich średnia powierzchnia w 2009 r. wynosiła 44,23 ha, a przewidywana średnia powierzchnia w 2015 r. będzie wynosić 49,49 ha. W celu określania wpływu powierzchni UR na wyposażenie i wykorzystanie środków technicznych badane obiekty podzielono na 11 grup obszarowych po 5 gospodarstw w grupach od I do IX i po 4 gospodarstwa w grupach X i XI. W okresie 2009-2015 r. liczba posiadanych ciągników zwiększy się ze 157 do 161, a ich średnia moc z 43,1 do 52,5 kW. Liczba kombajnów zbożowych zwiększy się z 34 do 37, a liczba samochodów osobowych i dostawczych zmniejszy się z 59 do 55. Średnie roczne wykorzystanie ciągnika zmniejszy się z 405 do 382 cnh·szt.-1, a udział tego wykorzystania w produkcji roślinnej zwiększy się z 56,5 do 59,9%. Średnie nakłady siły pociągowej zmniejszą się z 27,1 do 23,4 cnh·ha–1 UR. Średnia wartość odtworzeniowa środków technicznych zwiększy się z 979,4 do 1127,3 tys. zł·gosp-1, a w przeliczeniu na ha UR zmniejszy się z 22,146 do 20,758 tys. zł. Oszacowana amortyzacja roczna ciągników i maszyn obniży się z 0,840 do 0,773 tys. zł·ha-1 UR. Badane gospodarstwa są zróżnicowane pod względem potrzeb i możliwości zakupów inwestycyjnych maszyn, stopnia modernizacji swoich technik i technologii, a także intensyfikacji produkcji roślinnej i zwierzęcej. Dlatego nie udało się określić istotnych współzależności między wskaźnikami eksploatacyjno-ekonomicznymi środków technicznych a zwiększającą się powierzchnią UR w badanych obiektach. Uzyskane wyniki analiz będą wykorzystane do aktualizacji dotychczasowych wskaźników eksploatacyjno-ekonomicznych ciągników i maszyn rolniczych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energia z biomasy - efektywność, sprawność i przydatność energetyczna. Cz. 1

W pracy dokonano przeglądu i analizy czynników decydujących o efektywności energetycznej różnych rodzajów biomasy. Wykazano obiektywne trudności, wynikające ze zróżnicowania definicji i klasyfikacji biomasy, braku ustalonych metod analitycznych określających jej cechy oraz kwantyfikujących ilościowo i jakościowo przydatność, uwarunkowania i ograniczenia wykorzystania w głównych technologiach pozyskiwania bioenergii z biomasy (lub z jej udziałem). Uwzględniono biomasę pochodzenia leśnego i rolniczego (uprawy energetyczne, produkty główne, dodatkowe i odpadowe, tłuszcze roślinne i zwierzęce, substraty do wytwarzania biogazu). Wykazano uzależnienie wskaźników efektywności energetycznej od wielkości uzyskiwanych plonów w warunkach rzeczywistych, technologii pozyskiwania biomasy, nakładów energii na niezbędne pomocnicze operacje technologiczne i uzyskiwane sprawności konwersji na określone postacie energii. Rosnące zapotrzebowanie, zwłaszcza na energię elektryczną i paliwa transportowe (określane też jako biomasa płynna), wywołuje dążenie do wykorzystywania różnych źródeł energii odnawialnej, w tym i biomasy, co nie zawsze odpowiada wymogom dodatniej efektywności energetycznej, zachowania środowiska naturalnego i produkcji żywności. Ograniczenia pozyskiwania energii z biomasy wymuszają konieczność modyfikowania obowiązujących regulacji prawnych i ekonomicznych tak w UE, jak i w Polsce. Wymuszanie uprawy roślin energetycznych na obszarach o ograniczonej przydatności do produkcji żywności spowoduje prawdopodobny spadek plonów z 10-12 t·ha-1 do 3-10 t·ha-1. Najbardziej „pewnym” rodzajem bioenergii wydają się być gazy otrzymywane z przetwarzania odpadów organicznych, osadów i szlamów ściekowych, wysypisk i innych źródeł biologicznych, głównie ze względu na ich uciążliwość dla środowiska, a nie uzyskiwanie bezpośrednich korzyści energetycznych. W części II pracy zostaną omówione oddziaływania podstawowych czynników technologicznych i innych na sprawność i efektywność pozyskiwania energii z biomasy.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Biogaz z rolnictwa - korzyści i bariery

Zakładane osiągnięcie w 2020 r. 15-procentowego udziału energii odnawialnej
w bilansie energii finalnej w Polsce jest zadaniem trudnym, wymagającym
wykorzystania różnych źródeł tej energii. Jednym z nich jest
biogaz. Produkcja biogazu w rolnictwie nie stanowi konkurencji dla produkcji
żywności, o ile do jego wytwarzania wykorzystywane są produkty
uboczne nienadające się do spożycia (odchody zwierzęce) bądź niewykorzystywane
do innych celów (trawy w gospodarstwach nieprowadzących
produkcji zwierzęcej). Według szacunków, w rolnictwie polskim
z omawianego źródła można byłoby wyprodukować 180,6 PJ, co stanowiłoby
ok. 5,5% bezpośredniego zużycia energii w Polsce w 2010 r.
Wymagałoby to jednak usunięcia różnego rodzaju barier ograniczających
produkcję biogazu.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza wybranych parametrów mleka w oborze wolnostanowiskowej wyposażonej w robot udojowy

Badania przeprowadzono w oborze wolnostanowiskowej o obsadzie 115 DJP, na terenie województwa mazowieckiego. Była to obora dla krów mlecznych, w której stosowano taki sam system żywienia w okresie letnim i zimowym. Pasza objętościowa była zadawana przez mieszający wóz paszowy w ilości ok. 50 kg na dobę. Dawka paszowa składała się z sianokiszonki, kiszonki z kukurydzy, soi, rzepaku oraz melasy. W oborze do zabiegu doju wykorzystywano robot udojowy, w którym pasza treściwa jest dawkowana w postaci granulatu o 23% zawartości białka, z uwzględnieniem wydajności dobowej i stadium laktacji krowy. Badania przeprowadzono na próbie 42 krów pierwiastek. Zbadano ich wydajność mleczną oraz zawartość białka i tłuszczu w mleku. Badania obejmowały okres od marca 2013 r. do marca 2014 r.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiana aktywności wody w mleku w zależności od liczby komórek somatycznych i ogólnej liczby drobnoustrojów

Analizowano aktywność wody w mleku surowym w zależności od zawartości komórek somatycznych i ogólnej liczby mikroorganizmów. Wykazano, że zawartość komórek somatycznych w mleku powoduje zmianę aktywności wody, ale tylko w przedziale między 100 000 a 300 000. Ogólna liczba drobnoustrojów nie ma wpływu na aktywność wodną mleka.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza współzależności pomiędzy przewodnością elektryczną a liczbą komórek somatycznych w mleku

Dokonano porównania wyników oceny jakości higienicznej mleka przeprowadzonej dwiema metodami - przez badanie przewodności elektrycznej mleka (system Afimilk) oraz wykonanego w laboratorium oznaczenia LKS. Ponadto określono wpływ czynników fizjologicznych na kształtowanie się przewodności elektrycznej mleka. Nie stwierdzono statystycznie istotnego wpływu stadium laktacji i wydajności dobowej mleka na przewodność, ale stwierdzono istotne różnice (p<0,05) w przewodności między laktacjami. Ponadto wyższą przewodność obserwowano w mleku o LKS powyżej 400 tys. ml niż w mleku dobrym.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo