rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badania przewodności elektrolitycznej właściwej wód opadowych w rejonie Bielska-Białej

Przedstawiono podsumowanie wyników wieloletnich badań przewodności elektrolitycznej właściwej wód opadowych, prowadzonych w siedmiu punktach zlokalizowanych wokół Bielska-Białej. Na każdym ze stanowisk czas badań wynosił około jednego roku. Badania prowadzono w latach 2002–2010. Zebrane próbki opadów atmosferycznych cechowały się dużym zróżnicowaniem przewodności właściwej (od 1,8 μS·cm<sup>-1</sup> do 188,5 μS cm<sup>-1</sup>); średnia arytmetyczna i ważona dla wszystkich pomiarów wyniosła odpowiednio 36,5 μS·cm<sup>-1</sup> i 29,9 μS·cm<sup>-1</sup>. Najczęściej notowano opady o przewodnictwie „lekko podwyższonym” (15,1–30,0 μS·cm<sup>-1</sup>) i „znacznie podwyższonym” (30,1–45,0 μS·cm<sup>-1</sup>) – odpowiednio 36,6% i 25,9% prób opadów. Próbki opadów kwalifikowanych jako nie zanieczyszczone (< 15 μS·cm<sup>-1</sup>) odnotowano w każdym z punktów badawczych. Stanowiły one łącznie 8,9% prób. Wystąpiły sezonowe zmiany przewodności właściwej opadów atmosferycznych. W sezonie grzewczym była ona wyższa niż w ciepłej porze roku. Przewodność wód opadowych formowana była w dużej mierze przez zanieczyszczenia nadchodzące z kierunku zachodniego i południowo-zachodniego oraz miejscowe źródła ich emisji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zanieczyszczenia powierzchni ziemi na terenach przemysłowych w aspekcie nowych przepisów prawnych. Część II: Sposób prowadzenia oceny

W artykule przedstawiono sposób prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi na terenach przemysłowych w aspekcie nowych przepisów prawnych. Identyfikację terenów zanieczyszczonych wykonuje się podczas pięcioetapowej procedury, w wyniku której analizuje się właściwości fizyczne i chemiczne substancji powodujących ryzyko oraz środowiskowe uwarunkowania badanego terenu w kontekście możliwości migracji zanieczyszczeń w środowisku. W przypadku substancji, dla których nie określono dopuszczalnych zawartości w polskim systemie prawnym, identyfikację terenów zanieczyszczonych wykonuje się w oparciu o ryzyko na zdrowie ludzi oraz stan środowiska.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zawartości glinu na biocenozę wód jezior o zlewniach słabo zurbanizowanych

W artykule przestawiono wyniki badań zawartości glinu w wodach największych jezior w zlewni rzeki Tywy. Badano ogólną zawartość glinu oraz jego formy: rozpuszczonej i nierozpuszczonej. Zawartość glinu ogólnego w tych wodach zmieniała się od 5,3 do 98,9 μg/l, glinu rozpuszczonego od 3,0 do 57,0 oraz jego formy nierozpuszczonej od 1,0 do 54,9 μg/l. Średnie zawartości glinu w wodach badanych jezior wynosiły: jezioro Dłużec – 42,9, jezioro Strzeszowskie – 39,2, jezioro Dołgie – 45,7, jezioro Swobnickie – 41,4 μg/l. Glin występował przeważnie w rozpuszczonej formie. Największe ilości wystąpiły jesienią i wiosną, najmniejsze latem i zimą. Tendencja ta dotyczyła całkowitej zawartości glinu oraz jego formy nierozpuszczonej. Rozpuszczona forma glinu w wodach badanych jezior w największych ilościach występowała zimą (średnio – 17,4 μg/l), w najmniejszych wiosną (14,0 μg/l). Oznaczone stężenia glinu są typowe dla niezanieczyszczonych wód powierzchniowych, a przy stwierdzonym w badanych wodach odczynie oraz zawartościach siarczanów, węglanów i chlorków nie były one toksyczne dla biocenoz.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ rodzaju spalanego paliwa oraz urządzenia grzewczego na jakość powietrza atmosferycznego

W artykule przedstawiono ocenę wpływu rodzaju paliwa oraz urządzenia grzewczego na jakość powietrza atmosferycznego na obszarze obejmującym 15 emitorów charakterystycznych dla gospodarstw jednorodzinnych. Analizę jakości powietrza przeprowadzono obliczając stężenia zanieczyszczeń pyłowych i gazowych w atmosferze w różnych odległościach od emitorów. Pod uwagę wzięto zanieczyszczenia pyłowe i gazowe, emitowane w wyniku ogrzewania domów jednorodzinnych oraz podgrzewania wody użytkowej: pył zawieszony PM10, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu oraz dwutlenek węgla. Przyjęto 8 wariantów urządzeń, opalanych paliwami gazowymi, stałymi i ciekłymi, w wersjach starszego typu oraz nowoczesnej. Do obliczeń imisji zanieczyszczeń wykorzystano program Ek100w firmy Atmoterm. Obliczenia wykazały, że maksymalna imisja SO<sub>2</sub> jest 963-krotnie niższa w przypadku spalania gazu ziemnego w kotłach nowoczesnych niż podczas opalania węglem kamiennym "ekogroszkiem", maksymalna imisja NO<sub>2</sub> powodowana użytkowaniem nowoczesnych urządzeń grzewczych, jest niższa w przypadku spalania gazu ziemnego w kotłach nowoczesnych niż przy opalaniu węglem kamiennym "ekogroszek" prawie 5-krotnie, natomiast maksymalna imisja pyłu PM10 jest około 1283-krotnie niższa w przypadku spalania gazu ziemnego w kotłach nowoczesnych, niż podczas wykorzystywania węgla kamiennego "ekogroszek".

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybór materiału reaktywnego do usuwania fosforu z wód i ścieków na przykładzie kruszywa popiołoporytowego Pollytag®

Nadmiar związków fosforu w wodach powierzchniowych prowadzi do wzrostu żyzności wód, a co z tym związane wykluczenia ich z użytkowania gospodarczego, rekreacyjnego czy przyrodniczego. Wykorzystanie materiałów reaktywnych, czyli materiałów posiadających zdolność do selektywnego usuwania określonych substancji na drodze sorpcji lub wytrącania, daje możliwość usuwania fosforu ze ścieków i innych źródeł a także zanieczyszczonych wód stojących i płynących. Celem pracy jest charakterystyka procesu decyzyjnego przy wyborze materiału reaktywnego służącego do usuwania fosforu z wody i ścieków, na przykładzie kruszywa Pollytag®. Lekkie kruszywo popiołoporytowe Pollytag® powstaje przez granulowanie i spiekanie popiołu lotnego w temperaturze 1000–1350 °C. Badania laboratoryjne wykazały, że materiał ten charakteryzuje się dobrymi zdolnościami sorpcyjnymi (32,24 mgP-PO<sub>4</sub>•g<sup>-1</sup>) i może być zastosowany do usuwania fosforu z roztworów o wysokich stężeniach (powyżej 10 mgP-PO<sub>4</sub>•dm<sup>-3</sup>). Zdolności sorpcyjne materiału muszą być potwierdzone w testach kolumnowych i terenowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Estuarium rzeki Wieprzy jako siedlisko bezkręgowców dennych

W pracy przedstawiono wyniki badań nad strukturą ilościowo-jakościową makrozoobentosu w warunkach ujściowych odcinków rzek na przykładzie estuarium rzeki Wieprzy. Badania obejmowały obszar portu w Darłowie oraz strefę przybrzeżną Bałtyku w rejonie ujścia rzeki. W trakcie prowadzonych prac zidentyfikowano 18 taksonów należących głównie do Mollusca (6 taksonów), Crustacea (4 taksony), Polychaeta (3 gatunki), Insecta (3 taksony). Zagęszczenie makrozoobentosu osiągnęło najwyższe wartości w strefie kontaktu wód rzecznych z morzem, podczas gdy największą biomasę tych organizmów stwierdzono w strefie przybrzeżnej. Wskaźniki bioróżnorodności malały wraz ze wzrostem udziału słonych wód morskich w estuarium. Pomimo negatywnego oddziaływania funkcjonowania portów morskich na faunę denną wewnątrz estuariów rzecznych, możliwe jest podjęcie działań zwiększających bioróżnorodność tych siedlisk poprzez planowe wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego w portach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kształtowanie się warunków cieplno-wilgotnościowych w oborze wolnostanowiskowej z utrzymaniem zwierząt na głębokiej ściółce w okresie zimowym

W oborze wolnostanowiskowej, z utrzymaniem zwierząt na głębokiej ściółce, przeprowadzono pomiary temperatury i wilgotności względnej powietrza wewnętrznego oraz temperatury i wilgotności względnej powietrza zewnętrznego. Obserwacją objęto także warunki cieplne podłoża ściółkowego oraz jego miąższość. Badania obejmowały okres zimowy od 01.12.2014 do 28.02.2015. Przeprowadzone badania wykazały, że podczas okresu zimowego istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia w oborze niekorzystnych warunków termicznych dla bydła mlecznego. Szczegółowa analiza uzyskanych wyników badań wykazała istotny wpływ obsady na kształtowanie się warunków cieplno-wilgotnościowych. Wzrost zagęszczenia obsady w oborze wpływał na podwyższenie się temperatury wewnętrznej i wilgotności względnej powietrza.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcje obiektów hydrologicznych na terenach poeksploatacyjnych odkrywki „Władysławów”

Eksploatowane przez kopalnię węgla brunatnego „Adamów” złoża węgla położone są na obszarze wysoczyzny tureckiej, należącej do makroregionu Niziny południowo- wielkopolskiej. Cechą tego regionu są nie tylko niskie opady, ale także brak zbiorników wodnych i dużych cieków. Działalność górnicza spowodowała duże zmiany w sieci hydrologicznej, dotyczące nie tylko likwidacji, przełożenia czy przebudowy koryt rzecznych, ale także powstanie nowych obiektów gromadzących wodę. Należą do nich osadniki wód „brudnych”, a także zbiorniki retencyjne powstające w wyrobiskach poeksploatacyjnych, w ramach rekultywacji wodnej. Po zakończeniu wydobycia węgla funkcjonowanie tych obiektów uzależnione jest od uwarunkowań hydrologicznych i hydrotechnicznych. Problem ten przedstawiono na przykładzie osadnika wód brudnych i wyrobiska końcowego, poddawanego rekultywacji wodnej na terenach pogórniczych Odkrywki Władysławów. Odkrywka zakończyła swoją działalność w roku 2013. Wyrobisko końcowe jest bezodpływową niecką o kubaturze 42 mln m3, położonej w obrębie zlewni rzeki Topiec stanowiącej lewostronny dopływ Warty.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda oceny wartości przyrodniczej obszaru gminy ze szczególnym uwzględnieniem roli mokradeł

W pracy przedstawiono propozycję metody oceny wartości przyrodniczej na przykładzie obszaru gminy Sędziszów Małopolski z uwzględnieniem funkcji badanych mokradeł. Waloryzacji dokonano na podstawie metody Oświta i Dembka.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ wybranych mikrozanieczyszczeń organicznych na ekosystemy wodne

W pracy dokonano przeglądu literatury pod kątem oddziaływania wybranych mikrozanieczyszczeń z grupy związków farmaceutycznych, konserwantów żywności, pestycydów oraz organicznych filtrów UV na różne gatunki roślin oraz zwierząt zasiedlających ekosystemy wodne. W badaniach własnych oceniono wpływ stężenia mikrozanieczyszczeń obecnych w środowisku wodnym na wywoływany efekt toksykologiczny u wybranych organizmów wskaźnikowych. Badania prowadzono przy użyciu bakterii słonowodnych z rodzaju Aliivibrio fischer, skorupiaków słodkowodnych Daphnia magna oraz słonowodnych Artemia fanciscana, jak również roślin naczyniowych Lemna minor. Wykazano, że organizmy testowe cechują się odmienną czułością na obecność mikrozanieczyszczeń. W przypadku wszystkich stosowanych testów wraz ze wzrostem stężenia związku obserwowano wzrost odpowiedzi organizmów wskaźnikowych świadczący o wzroście toksycznego oddziaływania mikrozanieczyszczenia. Najwyższą toksycznością zarówno względem bakterii, skorupiaków jak i roślin naczyniowych charakteryzował się roztwór benzofenonu-3 o stężeniu 5 mg/dm<sup>3</sup>.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ warunków wodnych na właściwości fizyczne i pokrywę roślinną gleb murszowych położonych na odwodnionych siedliskach mułowych

Proces murszenia na obszarach mułowych jest znacznie słabiej rozpoznany niż na torfowiskach. Celem badań było określenie wpływu zróżnicowanych warunków wodnych na wykształcenie, podstawowe właściwości fizyczne i pokrywę roślinną gleb murszowych położonych na wybranych odcinkach doliny Narwi i doliny Supraśli stanowiących odwodnione siedliska mułowe. Porównywane obiekty wykazują znaczne podobieństwo pod względem zbiorowisk roślinnych oraz pokrywy glebowej. Porasta je zbiorowisko mozgi trzcinowatej Phalaridetum arundinaceae z domieszką gatunków wskazujących na przesuszenie siedlisk. W wierzchniej warstwie gleb stwierdzono obecność murszów mułowych o miąższości 15-25 cm. Na badanym obszarze doliny Narwi wykształciły się gleby murszowo-glejowe, natomiast w dolinie Supraśli glebom tym towarzyszą gleby limnowo-murszowe. Mursze zalegają na utworach murszowatych lub mułach zapiaszczonych, które podścielają piaski luźne i słabo gliniaste. Badane siedliska w dolinie Narwi wykazują większe przesuszenie niż podobne siedliska w dolinie Supraśli. W okresach letnich cechujących się wyższymi od przeciętnych opadami deszczu gleby murszowe wykształcone w dolinie Narwi odznaczają się niską wilgotnością oraz znaczną zawartością powietrza w wierzchnich warstwach. Wynika to z silnie drenującego działania koryta rzeki Narew. Ma to wpływ na niższą produktywność porastających je łąk. Z kolei badane gleby murszowe, a szczególnie limnowo-murszowe, położone w dolinie Supraśli wykazują w takich okresach znaczną wilgotność, co wpływa na nietypowo niskie wartości ich gęstości objętościowej oraz zawartości powietrza, a także dosyć wysoką kurczliwość całkowitą. Jest to efekt niewłaściwej pracy rowów odwadniających w ostatnich latach. Stwierdzone różnice w warunkach wodnych między porównywanymi obiektami nie odzwierciedlają się w budowie profilowej tworzących je gleb oraz w zbiorowiskach roślinnych. Różnice te będą widoczne w najbliższej przyszłości, jeśli nie zmienią się aktualne warunki wodne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Walory przyrodnicze nieużytkowanych łąk pobagiennych Dolnego Śląska

Wartość przyrodnicza łąk pobagiennych nie jest przeważnie wysoka, ale ich walory wzrastają istotnie w przekształconym krajobrazie rolniczym. W latach 2005-2010 przeanalizowano 8 kompleksów łąk pobagiennych Dolnego Śląska. Stwierdzono znaczne zróżnicowanie walorów przyrodniczych zarówno całych kompleksów łąk, jak i budujących je poszczególnych fitocenoz. Różnorodność ta wynika ze zróżnicowanych kierunków przekształceń, jakim podlegały i współcześnie podlegają łąki pobagienne. Większość porzuconych łąk pobagiennych na Dolnym Śląsku nie przedstawia wybitnej wartości przyrodniczej, co wiąże się z ich wieloletnim, nie zawsze właściwym użytkowaniem lub z całkowitym ich porzuceniem (od ok. 20 lat). Zanikanie gleb organicznych powoduje, że na zdegradowanych siedliskach wykształcają się zbiorowiska ruderalne, zbiorowiska kadłubowe fitocenoz torfotwórczych oraz pospolite zbiorowiska higrofilne. Jedynie na zabagniających się wtórnie fragmentach łąk, wykształcają się typowe zbiorowiska torfotwórcze (głównie szuwary trzcinowe i wielkoturzycowe). Obecność takich zbiorowisk znacząco podnosi wartość przyrodniczą całego obiektu. Nie tylko jednak zbiorowiska typowo wykształcone stanowią o tej wartości: również w zbiorowiskach zubożałych spotyka się gatunki chronione i rzadkie. W wartościowe fitocenozy zaczynają jednocześnie masowo wkraczać gatunki inwazyjne, skutecznie obniżając ich wartość oraz zupełnie degradując siedliska.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Baza wiedzy o zagrożeniach chemicznych i pyłowych CHEMPYŁ dostępna w portalu CIOP-PIB

Dostępna w portalu internetowym Centralnego Instytutu Ochrony Pracy – Państwowego Instytutu Badawczego, baza CHEMPYŁ stanowi źródło informacji dla pracodawców, pracowników i specjalistów do spraw BHP z zakresu zagrożeń chemicznych i pyłowych w miejscu pracy. Zgromadzone w bazie w jednym miejscu najbardziej przydatne materiały z tego zakresu, mają na celu pomoc w sprawnym zarządzaniu ryzykiem zawodowym związanym z występowaniem niebezpiecznych substancji chemicznych i ich mieszanin w środowisku pracy. W bazie CHEMPYŁ w formie szesnastu odrębnych rozdziałów i podrozdziałów umieszczone zostały zbiory definicji, podstaw prawnych, bazy niebezpiecznych substancji chemicznych i pyłów, a także wyników pomiarów. Baza wyników pomiarów to zbiór praktycznych informacji dotyczących narażenia zawodowego na szkodliwe substancje chemiczne, wyników badań jakościowych i ilościowych tych substancji w powietrzu na przykładowych stanowiskach pracy lub w przykładowych procesach technologicznych z różnych działów gospodarki oraz oceny związanego z nimi ryzyka zawodowego. W bazie niebezpiecznych substancji chemicznych zebrano informacje na temat pięciuset sześćdziesięciu substancji, głównie o ustalonych wartościach najwyższych dopuszczalnych stężeń w Polsce, ale też ponad tysiąca substancji sklasyfikowanych, jako rakotwórcze i mutagenne wg rozporządzenia w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin chemicznych tj. CLP i materiał ten jest stale rozbudowywany. Obszerne materiały merytoryczne zebrano także w działy dotyczące oceny narażenia zawodowego na substancje chemiczne i pyły, jak również oceny ryzyka zawodowego związanego z ich stosowaniem i/lub występowaniem na stanowiskach pracy. Poza materiałem dotyczącym oceny ryzyka w narażeniu inhalacyjnym, dermalnym, czy zagrożenia wybuchem i pożarem, dane te uzupełniono o bezpomiarowe metody oceny narażenia i ryzyka zawodowego w przypadku substancji rakotwórczych i mutagennych, a także metody umożliwiające ocenę ryzyka związanego z substancjami chemicznymi o wymiarach nanometrycznych. Forum dyskusyjne, utworzone w roku 2015, pozwala na zadawanie pytań przez użytkowników serwisu oraz komentarze i odpowiedzi udzielone przez ekspertów z zakresu oceny narażenia i oceny ryzyka związanego z występowaniem czynników chemicznych i pyłów w środowisku pracy. Baza wykorzystywana jest, jako potrzebne narzędzie w codziennej pracy nie tylko specjalistów do spraw BHP, ale też pracodawców i pracowników, ułatwiające identyfikację i analizę zagrożeń, interpretację wyników badań, a także pozwalające uzyskać szybki dostęp do zebranego w jednym miejscu pełnego zestawu informacji na temat zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych substancji chemicznych w środowisku pracy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza biologiczna jakości wody rzeki Rudna graniczącej z zbiornikiem osadów poflotacyjnych "Żelazny Most"

W wyniku wydobycia rudy miedzi powstają drobnoziarniste odpady mineralne, stanowiące ponad 90 % wydobytej rudy, zawierają one śladowe ilości metali, substancje modyfikujące właściwości powierzchniowe minerałów miedzi oraz środki pianotwórcze stosowane w procesie wzbogacania. Odpady są składowane w specjalnych zbiornikach. Istotne wydaje się poznanie wpływu takich osadników na makrobezkręgowce zamieszkujące graniczący ze składowiskiem ciek wodny. W pracy oceniono jakość wody rzeki Rudna na czterech różnych stanowiskach badawczych. Zastosowano następujące systemy biotyczne: BMWP-PL, ASPT-PL, FBI, EPT, BBI, TBI oraz CBS. Otrzymane wyniki porównano między sobą, co umożliwiło ocenę przydatności analizowanych systemów biotycznych. Oceniono także bioróżnorodność wód na badanym obszarze. W tym celu obliczono dominację oraz frekwencję rodzin na stanowiskach badawczych, oraz obliczono wskaźnik bioróżnorodności Hurlberta i indeks Margalefa. Wyniki wskazują na istotny wpływ osadnika poflotacyjnego na biocenozę rzeki na terenach znajdujących się najbliżej "Żelaznego Mostu". Stwierdzono bowiem, że większość indeksów biotycznych i bioróżnorodności (BMWP-PL, TBI, BBI, Margalef, Hurlbert) klasyfikuje stanowiska najbliżej osadnika jako wody o najniższej jakości i bioróżnorodności, co potwierdza jednocześnie wysoką przydatność wymienionych wskaźników do badań bioindykacyjnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ stałego pola magnetycznego na efektywność drobnopęcherzykowego natlenienia cieczy

Napowietrzanie stanowi główną pozycję w kosztach eksploatacji większości oczyszczalni ścieków. Stale poszukiwane są nowe, wydajne metody aeracji. Nawet niewielki wzrost efektywności przy ogromnej skali procesu daje znaczące oszczędności finansowe. W pracy analizowano możliwość zwiększenia efektywności procesu natleniania poprzez wykorzystanie stałego pola magnetycznego. Celem pracy była ocena wpływu stałego pola magnetycznego na efektywność drobnopęcherzykowego natleniania cieczy. Badania wykonano w stałej temperaturze (24 °C) przy pH 8,25. Intensywność napowietrzania wynosiła 58 l/h. Wartość średnia indukcji magnetycznej wynosiła od 10 mT w serii 1 do 14 mT w serii 2 i 16 mT w serii 3. Wartość OC w przypadku zastosowania najniższej indukcji wynosiła 75,22 g/(m<sup>3</sup>·h). W serii 2 było to średnio 77,7 g/(m<sup>3</sup>·h). Natomiast przy zastosowaniu pola magnetycznego o największej indukcji stwierdzono wartość OC na poziomie 92,72 g/(m<sup>3</sup>·h). Podczas gdy w serii kontrolnej bez zastosowania stałego pola magnetycznego zdolność do natleniania OC badanego układu wynosiła zaledwie 60,5 g/ (m<sup>3</sup>·h). Pozytywne wyniki badań w skali laboratoryjnej skłaniają do podjęcia prac nad możliwością zastosowania stałego pola magnetycznego do poprawy efektywności napowietrzania w urządzeniach przemysłowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka hydrograficzno - hydrochemiczna antropogenicznych mokradeł (na przykładzie obiektów w Starych Piaskowniach)

W artykule przedstawiono charakterystykę hydrograficzno - hydrochemiczną antropogenicznych mokradeł rozwiniętych w starych piaskowniach. Wykazano, że wyrobiska po eksploatacji piasku podlegają spontanicznym procesom sukcesji prowadzącym do rozwoju antropogenicznych mokradeł. W początkowym okresie, dominującą rolę w zasilaniu mokradeł odgrywają wody podziemne. Dlatego też wody mokradeł inicjalnych cechuje wodorowęglanowowapniowy (HCO3- - Ca2+) typ wód i obojętny lub słabo alkaliczny odczyn. W późniejszych fazach sukcesji dominującą rolę w zasilaniu zaczynają odgrywać wody opadowe. Dlatego też mineralizacja malej a wody ulegają zakwaszeniu. Następuje zmiana typu hydrochemicznego na siarczanowo-wapniowy (SO42- - Ca2+).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ kanału Wieprz-Krzna na właściwości fizyczno-chemiczne i biologiczne wód w wybranych zbiornikach retencyjnych

Celem badań była ocena stanu troficznego zbiorników retencyjnych systemu Kanału Wieprz-Krzna (Mytycze, Krzczeń, Tomaszne i Dratów) oraz wpływu żyznych wód z Kanału na zróżnicowanie wskaźników troficznych i biologicznych. Według stosowanych klasyfikacji troficznych zbiorniki są hipertroficzne. Stan ten wynika ze znacznej płytkości zbiorników i przez to większej ich podatności na eytrofizację. Wprowadzanie żyznych wód z Kanału zwiększało ilość fosforu wiosną, od której zależało stężenie chlorofilu-a. Sprzyjało to zwiększeniu dostępności tego pierwiastka (TN:TP) i wydajności jego wykorzystania przez fitoplankton (Chl-a/TP). Nie stwierdzono żadnych związków między ładunkiem i wskaźnikami troficznymi lub biologicznymi dla pory letniej. Ilość chlorofilu-a była o tej porze mniej zależna od fosforu, a obfity wzrost fitoplanktonu był zależny od innych czynników.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka