rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Tajwan w przededniu kolonizacji (XVI-XVII wiek)

W XVI i XVII wieku Hiszpania, Portugalia i Holandia usiłowały narzucić hegemonię polityczno-ekonomiczną na Dalekim Wschodzie. W tym czasie w Chinach dynastię Ming wypierała mandżurska dynastia Qing, co wywołało emigrację ludności chińskiej na Tajwan. Od połowy XVI wieku na Formozie osiedlali się kupcy (piraci i przemytnicy) przybywający z Chin. Ścisła kontrola wybrzeża przez władzę cesarską hamowała te ruchy emigracyjne. Kolejne próby nawiązania wymiany handlowej z Tajwanem i osiedlenia się na wyspie podjęli kupcy z Japonii. Jednakże na mocy edyktu cesarskiego z 1635 roku japońska ekspansja na Formozę została zatrzymana. Ostateczna rozgrywka o dominację w tej części świata rozegrała się pomiędzy Holendrami, Hiszpanami i Portugalczykami. Tymczasem wielkim wyzwaniem dla żeglarzy Starego Kontynentu stały się organizacje kupców-piratów chińskich, paraliżujące nawigację w strefie przybrzeżnej Formozy. Kolonizacja Wyspy postępowała. W odpowiedzi na budowę fortyfikacji (1624) na południowo-zachodnim Tajwanie przez Holendrów, Hiszpanie z Manili ustanowili (1626) kolonię na północnej Formozie. Dla europejskich żeglarzy Tajwan stał się punktem pośrednim na trasie do wybrzeży Chin i Japonii. Z Formozy wypływały statki z towarami do portów chińskich czy japońskich. Komunikacja ta sprzyjała również rozwojowi misji chrześcijańskich.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Od czasopism do Web 3.0. Polskie media misyjne po Vaticanum Secundum. Część pierwsza: Rozwój środków społecznego przekazu oraz nauczanie Kościoła na ich temat w polskim czasopiśmiennictwie misyjnym

W prowadzonych analizach ukazano rozwój technologiczny środków społecznego przekazu, które od samego początku budziły zainteresowanie Kościoła. Analizie poddano ich ewolucję począwszy od petroglifów i piktogramów, przez wynalezienie druku aż po zjawisko nowych mediów. W nauczaniu Kościoła, początkowa nieufność przerodziła się w ograniczone zaufanie do środków społecznego przekazu w zakresie ich wykorzystania w ewangelizacji. Papieże zauważają w nich narzędzie ewangelizacji i formacji chrześcijańskiej, ale jednocześnie przestrzegają przed ich możliwym złym wykorzystaniem. Analizie poddano czasopisma misyjne wydawane po Vaticanum Secundum – 33 tytuły, z których dziewięć zaprzestało działalności w ostatnich latach. Autor przedstawił prawdopodobne przyczyny tego zjawiska. Tematyka nowych mediów misyjnych w Polsce (ich powstanie, rozwój i perspektywy) stanowić będzie drugą część niniejszego pracowania.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Patriarchat Ekumeniczny Konstantynopola pod panowaniem tureckim

Po pielgrzymce Papieża Franciszka do Turcji i spotkaniu z Patriarchą Ekumenicznym Konstantynopola Bartłomiejem (listopad 2014), odnotowano znaczny wzrost zainteresowania relacjami katolicko-prawosławnymi. Dlatego też wydaje się rzeczą pożądaną przyjrzenie się faktycznej sytuacji Patriarchatu Ekumenicznego Konstantynopola na terenie Turcji. W pierwszej części artykułu przedstawiono historyczny kontekst zdobycia Konstantynopola przez Turków i konsekwencje tego zdarzenia dla Patriarchatu. Następnie ukazano czas rozwoju Patriarchatu pod panowaniem tureckich sułtanów. Dwie ostatnie części prezentacji obejmują okres XX wieku z ukazaniem istotnych zmian, które – z chwilą powstania Republiki Tureckiej – doprowadziły do osłabienia znaczenia Patriarchatu. Mimo trudnych relacji z rządami Turcji, obserwuje się większe zaangażowanie Patriarchatu na rzecz ekumenizmu – zwłaszcza katolicko-prawosławnego.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1Kor 9,16c). Motywy przepowiadania u św. Pawła

W artykule szukano odpowiedzi na pytanie: jakie są motywy głoszenia Ewangelii u św. Pawła Apostoła? Pawłowa wypowiedź w 1Kor 9,16 zdaje się sugerować, że Apostoł motywowany jest lękiem i poczuciem pewnego determinizmu, na co zdaje się wskazywać użyty przez niego grecki rzeczownik avna,gkh. Jednakże dokładniejsza analiza Pawłowego użycia tego rzeczownika pokazuje, iż nie chodzi tu o determinizm, pozbawiający wolności. Owa konieczność, przymus głoszenia płynie bowiem z Bożego wybrania i powołania. Głębsze motywy głoszenia Ewangelii ukazuje analiza teologii misji u św. Pawła. Jej fundamentem jest nowa świadomość historii zbawienia, nowa koncepcja ludu Bożego oraz nowe rozumienie Prawa. Szaweł z Tarsu, świetnie znający Prawo – przekonany o wybraństwie Izraela i zbawieniu, które osiąga się przez wypełnianie tego Prawa – w osobowym spotkaniu z Chrystusem zmartwychwstałym uzyskuje nowe spojrzenie. Bóg wzywa do zbawienia wszystkie narody, tak Żydów, jak i pogan, ofiaruje im to zbawienia za darmo, poprzez wiarę, a jego sprawcą jest Jezus Chrystus. Doświadczenie pod Damaszkiem uświadamia też Pawłowi, że został wybrany jako narzędzie tego zbawienia. Będąc tego świadom, nie może nie głosić tego, co zrozumiał i czego doświadczył.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Henryk Sienkiewicz – Tatar z pochodzenia?

Henryk Sienkiewicz, polski noblista, jest uznawany za mistrza słowa i wizjonera. Jego dzieła obrazowo przedstawiają przeszłość Polski. Krytycy literaccy i biografowie nie są zgodni co do pochodzenia słynnego pisarza – czy w jego żyłach płynęła tatarska krew? W artykule przedstawiono problematykę genealogii Henryka Sienkiewicza oraz wybrane wątki tatarskie zawarte w jego dziełach. Według A. Korzińskiej w Hani i Selimie Mirzy Sienkiewicz ukazał Tatarów jako wyznawców islamu, którzy zasymilowali się z Polakami. Natomiast w Niewoli tatarskiej przedstawił obraz islamu wrogiego, zaś samych Tatarów jako ludzi dzikich i bezwzględnych. W Trylogii niezwykle istotnymi postaciami byli Tatarzy: Tuhaj-bej oraz Azja Tuhajbejowicz. W dyskusji nad pochodzeniem H. Sienkiewicza istotne są wyniki badań genetycznych, jakie przeprowadził prawnuk noblisty – Bartłomiej Sienkiewicz, uczestniczący w projekcie Genographic.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Dlaczego islam nie akceptuje Zachodu? Rogera Scrutona próba odpowiedzi

Artykuł przedstawia pogląd brytyjskiego filozofa konserwatywnego Rogera Scrutona na przyczyny odrzucenia przez większość wyznawców islamu reguł rządzących zachodnimi społeczeństwami i państwami. W części pierwszej artykułu prezentuje się Scrutona rozumienie konserwatyzmu oraz jego konserwatywne ujęcie problemu państwa, prawa i społeczeństwa. W części drugiej omawia się Scrutonowską interpretację prawodawstwa islamskiego oraz przyczyny, dla których pozostaje ono w niemal całkowitej sprzeczności z teorią i praktyką społeczną Zachodu. W konkluzji stawia się pytanie – częściowo polemiczne z pewną tezą Scrutona – o realne istnienie bronionej przez niego zachodniej formacji kulturowej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Islam a przestrzeń geograficzna – refleksja historiozoficzna

Artykuł dotyczy relacji islamu i chrześcijaństwa na płaszczyźnie geograficznej. Rozmieszczenie religii na powierzchni Ziemi nie jest przypadkowe, ale przejawia się tu swoisty ład przestrzenny. Klasycznym mechanizmem tworzenia się takiego ładu jest znana z okresu reformacji zasada Cuius regio, eius religio, która ma znaczenie uniwersalne. Islam ograniczony jest linią Brandta na północy, Saharą na południu oraz zachodnią granicą religii dharmicznych na wschodzie. Zarówno islam, jak i chrześcijaństwo aspirują do miana religii ostatecznych. Islam swe roszczenia realizuje w obrębie swych geograficznych granic, wypierając stamtąd chrześcijaństwo. Równocześnie usiłuje je przekroczyć, co wywołuje ruchy migracyjne między Afryką Północną a Europą. Wiarygodna ekstrapolacja współczesnych trendów zmian proporcji liczby wyznawców poszczególnych religii jest niemożliwa. Nic nie wskazuje na to, że którakolwiek z nich zdobędzie absolutną przewagę nad pozostałymi.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Duszpasterstwo migrantów na przykładzie działalności Werbistowskiego Centrum Migranta Fu Shenfu

Migracja ludów nie jest niczym nowym. Kościół od początku swej działalności troszczy się o ,,ludzi w drodze”. Bardziej niż kiedykolwiek kryzys migracyjny staje się dla Kościoła wyzwaniem. Wojny, prześladowania, szukanie lepszego życia i inne czynniki powodują, że migracja stała się nie tylko szansą na spotkanie kultur, ale również problemem, który wymaga odpowiednich działań. ,,Ludzie w drodze” zawsze zajmowali ważne miejsce w działalności Kościoła. Zgromadzenie Słowa Bożego, które ze swej natury jest międzynarodowe i misyjne, bierze również udział w dziele opieki nad migrantami i uchodźcami, starając się ich integrować w społeczności lokalnej oraz w Kościele w Polsce. Od chwili powstania Centrum Migranta Fu Shenfu pomaga migrantom i uchodźcom. Jego główne pola działalności to: opieka duszpasterska, pomoc prawna, kurs języka polskiego, integracja migrantów i uchodźców w społeczności lokalnej, pomoc charytatywna. Migranci są integralną częścią Kościoła, dlatego działalność duszpasterska wśród nich stanowi ważny aspekt misji Kościoła.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nabożeństwo za zmarłych w buddyzmie chińskim

VIII wieku i jest obchodzone po dzień dzisiejszy. Autor przedstawia pochodzenie tego święta, uzasadnienie doktrynalne oraz jego relacje do chińskiego kultu przodków. Następnie ukazuje przebieg święta bazując na publikacji J.J.M. de Groota z końca XIX wieku. W ostatniej części autor podejmuje dyskusję nad znaczeniem święta, wyjątkowej zdolności buddyzmu do adaptacji oraz uniwersalności wyrażania czci zmarłym. Choć chrześcijaństwo dysponuje doktryną o rzeczach ostatecznych i jego wpływ w VIII wieku w Chinach był znaczący, to jednak buddyzm potrafił lepiej wpisać się w tradycyjny kult przodków, a jego nabożeństwa za zmarłych zdobyły popularność, którą cieszą się po dzień dzisiejszy.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Anioły w Koranie

W Koranie, świętej księdze muzułmanów, słowo anioł (malak) spotykamy częściej niż osiemdziesiąt razy. W islamie anioł to duchowa siła czy istota, która podaje ludziom dobre uszczęśliwiające myśli, zwierzętom zaś podsuwa zbawcze przeczucie lub w jakiś inny sposób pozostaje w służbie natury i życia. Aniołowie bezpośrednio służą Bogu, towarzysząc ludziom i pozostałym istotom i współdziałając z nimi. Koran daje czytelnikowi całościowy i rozmaity obraz aniołów w islamie. Przeprowadzona analiza wybranych tekstów Koranu daje nam fundamentalną koraniczną wiedzę o istotach duchowych, które, tak jak ludzie, stworzone zostały dla służby Bogu i przebywaniu z Nim w szczęśliwości. Wiedza o aniołach i wiara w nich powinny wspierać wierzącego na drodze zbawienia, wzmacniać jego wiarę, poczucie bezpieczeństwa i obecności wspomagających aniołów i Boga.
Wiara w anioły jest bardzo ważną częścią wiary muzułmańskiej, ma bogatą tradycję i historię. Aniołowie odgrywają znaczącą rolę w życiu człowieka, towarzyszą mu przez cały czas jego bycia na ziemi i istnienia po śmierci. Jest nieodłączną rzeczywistością egzystencji muzułmanina.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Działalność kościelnego chóru parafii pod wezwaniem św. Józefa w Olsztynie w latach 1946-2018

Opracowanie stanowi wycinek rozległego i wieloaspektowego obszaru badań kultury muzycznej na Warmii. Działalność czterogłosowego, mieszanego chóru rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem św. Józefa w Olsztynie została umiejscowiona w kontekście przemian społeczno-politycznych regionu. Z przeglądu historii, form aktywności oraz repertuaru zespołu wynika, iż zasadniczym jego celem było śpiewanie podczas Mszy i nabożeństw oraz szerzenie dobra duchowego w ramach koncertów. Członkowie chóru angażowali się w życie społeczne i kulturalne diecezji warmińskiej i diecezji sąsiednich, brali udział w przeglądach wokalnych. Zespół był również ambasadorem kultury chrześcijańskiej poza granicami kraju, głównie w Kaliningradzie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Projekt Tefsir – wydanie krytyczne XVI-wiecznego przekładu Koranu na język polski

Przedmiotem opisu jest autorski projekt Czesława Łapicza i Joanny Kulwickiej-Kamińskiej, realizowany w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, pt. Tefsir – projekt filologiczno-historycznego opracowania oraz krytycznego wydania tzw. tefsiru Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego z 2 połowy XVI w. (pierwszego przekładu Koranu na język polski). Celem projektu jest opracowanie i edycja tefsirów Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Księgi typu tefsir to trzeci na świecie (po łacińskim i włoskim) przekład Koranu na język europejski, a zarazem pierwszy przekład tej księgi na język słowiański – polszczyznę północnokresową. Powstał prawdopodobnie w II połowie XVI wieku, wpisując się w europejską biblijną tradycję przekładową co do metod tłumaczenia oraz przyjętych rozwiązań translatorskich. Należy do materialnego dziedzictwa kulturowego Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dziedzictwo to tworzą zabytki piśmiennictwa religijnego powstałe w wielokulturowej Rzeczypospolitej Obojga Narodów – w środowisku muzułmanów żyjących w otoczeniu chrześcijańskim.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konstantyn I Wielki i Sobór Nicejski I (325) w wybranych źródłach historycznych

Sobór Nicejski I (325) uznać należy za wydarzenie przełomowe w historii Kościoła i chrześcijaństwa. Podjęte tam decyzje wywarły olbrzymi wpływ na rozwój nowej religii rzymskiej, jak również na wydarzenia polityczne. Jedną z kluczowych postaci Soboru jest Konstantyn I Wielki (306-337). Cesarz „porzucił” oficjalnych bogów Romanitas i opowiedział się za Chrystusem. Nawrócenie Konstantyna miało jednak formę przyjęcia chrześcijańskiego Boga zgodnie z rzymską mentalnością. Celem artykułu było ukazanie wkładu Konstantyna w zwołanie Soboru Nicejskiego, jego przebieg oraz końcowe postanowienia. Przedstawiono szczegóły tego wydarzenia z uwzględnieniem podobieństw i różnic w przekazach historyków Kościoła starożytnego: Sokratesa Scholastyka, Sozomena, Filostorgiusza oraz Teodoreta z Cyru. Zwięzłe omówienie historii Soboru wyjaśnia okoliczności jego zwołania, przebieg, znaczenie podjętych tam postanowień.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Rozwój chrześcijaństwa na terenie Sudanu i Sudanu Południowego. Geneza dążeń niepodległościowych

Celem artykułu jest analiza poszczególnych etapów rozwoju chrześcijaństwa na terenie dzisiejszego Sudanu i Sudanu Południowego (od VI wieku), jego relacji z islamem i roli, jaką religia ta odegrała w dążeniach niepodległościowych. Sudan Południowy – najmłodsze państwo na kuli ziemskiej – jest specyficznym przykładem korelacji czynników religijno-politycznych i etniczno-narodowych. Splot tych uwarunkowań najpierw wywołał wojnę domową, a potem doprowadził do powstania nowego państwa w wyniku oderwania się chrześcijańskiego południa od islamskiej północnej części kraju. Autorka poświęca wiele uwagi relacjom chrześcijańsko-islamskim, które rywalizują ze sobą nie tylko na płaszczyźnie religijnej, ale wyznaczają granice tożsamości etnicznej plemion pochodzenia arabskiego i tym, których korzenie sięgają na południe od Sahary.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Trynitarny wymiar duchowości werbistowskiej na przykładzie modlitwy kwadransowej

Modlitwa kwadransowa należy do kanonu modlitw odmawianych w Zgromadzeniu Słowa Bożego. Jej historia sięga czasów o. Arnolda Janssena, założyciela trzech misyjnych zgromadzeń zakonnych. Był to człowiek, którego duchowość została głęboko zakorzeniona w tajemnicy Trójcy Przenajświętszej. Omówiona modlitwa składa się z pięciu wezwań oraz pięciu odpowiedzi. W swojej bogatej, teologicznej treści odwołuje się do Jednego Boga w Trójcy Osób, do którego odnosi takie określenia, jak dobro, prawda, zbawienie, moc. Z kolei Słowo Boże, stanowiące podmiot czwartego wezwania, jest postrzegane jako posłane przez Boga Ojca celem wypełnienia dzieła zbawienia. Wcielone Słowo stanowi pełnię oraz ośrodek historii. To Ono jednoczy wokół siebie wszystkich ludzi nie tylko przekraczając, ale wręcz niwelując międzyludzkie bariery i podziały. Końcowe wezwanie to wołanie do Ducha Syna – Ducha Świętego o napełnienie uczniów Chrystusa Bożą mocą i darami. Ta jakże potrzebna sprawcza działalność Parakleta jest nieodzowna, aby po najdalsze zakątki ziemi i po wszystkie czasy sławiono oraz głoszono imię Boga, objawione w Jezusie Chrystusie – jedynym Odkupicielu człowieka.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Religie na Bałkanach ze szczególnym uwzględnieniem islamu – szkic historyczny

Od czasów dominacji Imperium Osmańskiego na terytoriach bałkańskich (druga połowa XVI wieku), obszar ten stanowi źródło licznych i skomplikowanych konfliktów terytorialnych, narodowych, etnicznych, społecznych, gospodarczych czy politycznych. Analizując złożoną historię owego obszaru nie można się oprzeć także wrażeniu, że źródłem wspomnianych powyżej konfliktów jest w znacznej mierze nietolerancja religijna. Bałkańska mozaika narodów, grup etnicznych czy mniejszości regionalnych składa się w głównej mierze z wyznawców katolicyzmu, prawosławia i islamu. Podział ten nakłada się praktycznie na podział narodowy: Chorwatów, Serbów i Muzułmanów (mieszkańców Bośni i Hercegowiny, wyznających islam). W tym przypadku religia zamiast łączyć i łagodzić obyczaje – wzmacnia i podsyca nienawiść narodową czy etniczną. W niniejszym tekście podjęto próbę przedstawienia pokojowego istnienia tych religii w czasie funkcjonowania Imperium Osmańskiego, przełamując potocznie lansowaną tezę, że Ottomańska Turcja była jedynie źródłem ucisku i dyskryminacji podbitych słowiańskich narodów zamieszkujących Bałkany. Artykuł składa się z dwóch zasadniczych części. Pierwsza zawiera rozważania na temat różnorodności religijnej na Bałkanach w kontekście historycznym, druga – poddaje analizie kwestię obecności islamu i religii muzułmańskiej w tej części Europy.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Przyroda jako pierwsza księga objawienia. Chrześcijańskie podstawy ekologii

Chrześcijańska wizja przyrody zakłada jej wartość jako dzieła Boga. Przekaz, który płynie z Pisma Świętego, wskazuje, że stworzenie objawia przymioty Stwórcy oraz stanowi przedmiot Jego miłości. Postawienie człowieka ponad resztą stworzeń i nadanie mu władzy nad nimi nie oznacza prawa do absolutnego panowania, ale obowiązek opieki i doglądania „ogrodu świata”. Opaczne rozumienie nakazu płynącego z Księgi Rodzaju oraz traktowanie przyrody ożywionej i nieożywionej jako przedmiotu podlegającego eksploatacji prowadzi do degradacji środowiska, a z teologicznego punktu widzenia jest grzechem. Współczesne nauczanie Kościoła podkreśla znaczenie problematyki ekologicznej. Zawiera także wezwanie do nawrócenia ekologicznego, tzn. zmiany stylu życia na rzecz odpowiedzialnych zachowań wobec świata stworzonego. Pośród licznych wypowiedzi Magisterium Kościoła na szczególną uwagę zasługuje ekologiczna encyklika papieża Franciszka Laudato si’ – w trosce o wspólny dom. Jest to pierwsza encyklika poświęcona w całości problematyce ekologicznej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zagadnienie cierpienia w misyjnym projekcie redukcji jezuickich w Ameryce Południowej

Praca misjonarzy Towarzystwa Jezusowego realizowana w ramach ewangelizacyjnego projektu redukcji jezuickich w Ameryce Łacińskiej była skoncentrowana na krzewieniu wiary i kultury chrześcijańskiej, jakkolwiek tematyka cierpienia (duchowego i cielesnego) stanowiła jeden z istotnych wątków przepowiadania. Temat ten był poruszany w nauczaniu katechetycznym i homiletycznym, jak również akcentowany w okresie Wielkiego Postu oraz podczas liturgii Wielkiego Tygodnia. Na uwagę zasługuje umiejętne i efektywne odwoływanie się jezuickich misjonarzy do sztuki, muzyki i śpiewu, aby ukazać głębię zbawczego cierpienia Jezusa Chrystusa oraz Maryi, a zarazem włączyć Indian w intensywne przeżywanie tych prawd. Wiele ówczesnych tradycji liturgicznych oraz pozaliturgicznych przetrwało do czasów współczesnych, czego przykładem są sermones w Boliwii. Misjonarze i Indianie byli też konfrontowani z cierpieniem fizycznym, którego źródło stanowiły częste wojny, dolegliwości oraz choroby. Aspekt cierpienia pojawia się też w kontekście stosowanych ówcześnie kar cielesnych, traktowanych jako jeden z elementów wychowawczych i dyscyplinujących.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Organizacje ekumeniczne wobec współczesnych prześladowań chrześcijan

W obliczu przybierającego na sile prześladowania chrześcijan w świecie zasadnym jest pytanie o postawę ruchu ekumenicznego wobec tego zjawiska. Ekumenizm – tak w swej istocie, jak i w sposobie oddziaływania – stwarza podstawy dla wykształcenia chrześcijańskiej platformy przeciwstawiania się dyskryminacji chrześcijan. Zdaniem wielu obserwatorów instytucjonalny ruch ekumeniczny w sposób niewystarczający wykorzystuje swój potencjał. Miejsce wielkich instytucji ekumenicznych zajmują niewielkie, tworzone najczęściej oddolnie organizacje, które na wiele sposobów realizują pomoc prześladowanym chrześcijanom. Artykuł wprowadza w tematykę prześladowania chrześcijan, zmierza do zarysowania ambiwalentnej postawy Światowej Rady Kościołów, ujętej jako reprezentanta instytucjonalnego ruchu ekumenicznego, wobec tego zagadnienia oraz przybliża przykłady oddolnych organizacji ekumenicznych: The Voice of the Martyrs i Open Doors.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Charlesa Taylora rozumienie sekularyzacji

Artykuł prezentuje ideę sekularyzacji (nie sekularyzmu) w filozofii Charlesa Taylora. Sekularyzacja ma dwie zasadnicze formy: religijną i społeczno-polityczną. Pierwszą charakteryzuje brak związku między religią a instytucjami, brak praktyk religijnych, a także traktowanie religii jako jednej z wielu opcji życiowych. Druga forma sekularyzacji ma następujące cechy: separacja państwa od religii oraz równe traktowanie różnych grup społecznych. Jej korzeniem jest rewolucja francuska z hasłami wolności, równości i braterstwa. Owa forma sekularyzacji stanowi również rezultat nowej koncepcji porządku moralnego, w którym społeczność postrzega się jako zbiór wolnych jednostek dążących do bezpieczeństwa i korzyści. Negatywnym jej aspektem jest odrzucenie języka religijnego w dyskursie publicznym oraz pojawienie się tzw. humanizmu ekskluzywnego. Sekularyzacja w trzecim sensie jest powiązana z procesem „odczarowania świata”. Taylor podkreśla pozytywne wymiary sekularyzacji (oczyszczenie religijności, powstanie nowych form religii, wyeliminowanie jej nieistotnych funkcji, potrzeba osobistego zaangażowania w życie duchowe, pojawienie się głodu Boga i duchowości).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne