rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza zmiany rozkładu ruchu we wschodniej części województwa podkarpackiego po oddaniu do użytku odcinka autostrady A4 między węzłami Rzeszów Wschód i Jarosław Zachód

Analizy zmiany rozkładu ruchu są zagadnieniem niezbędnym do planowania przyszłych inwestycji drogowych, ale również dzięki nim można potwierdzić bądź podważyć zasadność wykonania inwestycji. Dodatkowo analizując zmiany i przewidując ich skutki można w pewnym stopniu kształtować rozwój wybranych obszarów, poprzez poprawianie ich dostępności transportowej. Celem artykułu jest przeprowadzenie analizy zmian w rozkładzie ruchu we wschodniej części województwa podkarpackiego po oddaniu do użytku odcinka autostrady A4 między węzłami Rzeszów Wschód i Jarosław Zachód. Poza zbadaniem zmian w rozkładzie ruchu między kolejnymi generalnymi pomiarami ruchu, analizie poddane zostały również prognozy ruchu, a także koszty społeczno-ekonomiczne ponoszone przez społeczeństwo dla wariantu bezinwestycyjnego i po powstaniu brakującego odcinka autostrady. Na potrzeby artykułu przygotowane zostały zestawienia tabelaryczne oraz mapy danych otrzymanych z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Na podstawie otrzymanych danych sporządzono prognozy ruchu, które zostały przedstawione w formie wykresów. Dokonano obliczeń niezbędnych do przeprowadzenia analizy kosztów i korzyści zgodnie z metodyką przedstawioną w Niebieskiej Księdze, w części dotyczącej infrastruktury drogowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
30 lat funkcjonowania Zarządu Komunikacji Miejskiej w Gdyni

Zarząd Komunikacji Miejskiej w Gdyni (ZKM) organizuje od 30 lat usługi zbiorowego transportu miejskiego na części obszaru Metropolii Zatoki Gdańskiej. Oddzielenie działalności organizatorskiej od przewozowej pozwoliło na wprowadzenie konkurencji w usługach przewozowych do gdyńskiej komunikacji miejskiej. Usługi te wykonywane są przez operatorów stanowiących własność Gminy Gdynia oraz przez operatorów prywatnych. Podstawą działalności organizatorskiej ZKM są badania marketingowe popytu, preferencji i zachowań transportowych mieszkańców. Na tej postawie ZKM opracowuje ofertę przewozową, która jest systematycznie optymalizowana. W okresie funkcjonowania ZKM nastąpiła ewolucja gdyńskiej komunikacji miejskiej, zgodnie ze strategią zrównoważonego rozwoju. Miał miejsce silny rozwój transportu trolejbusowego w oparciu o pojazdy pokonujące część trasy bez sieci trakcyjnej. Do eksploatacji zostały wprowadzone autobusy zasilane sprężonym gazem ziemnym i autobusy elektryczne. W ofercie przewozowej ZKM odpowiednie miejsce zajmują usługi świadczone midibusami i mikrobusami oraz usługi o specjalnym charakterze. Ważnym elementem oferty przewozowej jest taryfa, która była systematycznie przebudowywana w dostosowywaniu do zmieniających się uwarunkowań funkcjonowania zbiorowego transportu miejskiego, w szczególności ekonomiczno-finansowych. Warunkiem zapewnienia pasażerom usług o odpowiedniej jakości jest stały nadzór i regulacja ruchu pojazdów przez ZKM. Ważne znaczenie w działalności ZKM ma obsługa klientów. ZKM zajął się też wychowaniem transportowym dzieci i młodzieży. Gdyński zbiorowy transport miejski organizowany przez ZKM został wysoko oceniony przez mieszkańców i ekspertów. W roku jubileuszu 30-lecia przed ZKM stoją nowe wyzwania, w sytuacji występowania trudnych uwarunkowań zewnętrznych funkcjonowania tej jednostki.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Proces odchodzenia od rynkowego modelu funkcjonowania miejskiego transportu zbiorowego

Początek ostatniej dekady XX wieku to czas liberalizacji w gospodarce światowej, a także w Polsce. W szczególności dotyczyło to urynkowienia usług komunalnych, co w Polsce było związane z odbudową instytucji samorządu terytorialnego. Urynkowienie objęło również transport zbiorowy w miastach. Na początku lat 90-tych tworzono zarządy transportu miejskiego, które były jednostkami zarządzającymi rynkami miejskiego transportu zbiorowego. Istotą tego modelu było rozdzielenie regulacji od usług operatorskich oraz konkurencja pomiędzy operatorami o zlecenia zarządu transportu miejskiego. Podstawowym warunkiem skuteczności tego rozwiązania jest niezależność operatorów zapewniana przez prywatyzację podmiotów komunalnych oraz otwarcie rynku dla niezależnych operatorów. Niestety, już na początku przekształceń, te założenia nie zostały spełnione – w szczególności chodzi o zaniechanie prywatyzacji oraz zbyt wolne otwieranie rynków. Choć wprowadzenie tego modelu poprawiło efektywność i jakość świadczonych usług, to jednak ograniczenie głębokości zmian zmniejszyło potencjalne efekty.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane uwarunkowania eksploatacyjne i energetyczne autobusów elektrycznych i trolejbusów

W artykule przedstawiono często pomijaną kwestię wpływu reżimu pracy pojazdów elektrycznych w transporcie miejskim na zużycie energii elektrycznej na cele nietrakcyjne. Nowoczesna komunikacja miejska obsługiwana rozwiniętymi technologicznie pojazdami wiąże się z eksploatacją klimatyzatorów, rozbudowanej informacji pasażerskiej czy automatów biletowych. Kongestia i znaczne opóźnienia w ruchu pojazdów elektrycznych mogą przyczynić się do wzrostu zużycia energii elektrycznej na cele nietrakcyjne, a ponadto brak punktualności przyjazdu na pętle końcowe, skutkować może brakiem możliwości pełnego naładowania baterii pokładowych i ich nadmiernym, przedwczesnym zużyciem. Przeanalizowano także najczęściej stosowane technologie zasobników energii z punktu widzenia żywotności baterii oraz konieczności ich wymiany. Na podstawie badań w transporcie miejskim Gdyni wykazano, że trolejbusy mogą stanowić alternatywę dla elektryfikacji linii autobusowych, w szczególności ze względu na konieczność bezawaryjnej obsługi nietrakcyjnego wyposażenia pojazdów. Nowoczesne trolejbusy bateryjne wymagają pokrycia trasy infrastrukturą trakcyjną jedynie w 25-35%. W artykule wykazano, że najmniej efektywne rozwiązanie ze względu na badane zjawisko, stanowi autobus elektryczny z ładowaniem nocnym w zajezdni.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena skuteczności polskich polityk mobilności miejskiej

Od 2013 roku dokumenty strategiczne polskiego rządu stawiają sobie na cel około 30% zwiększenie liczby pasażerów transportu publicznego w przeciągu dekady, jako wymierny cel polityki zrównoważonej mobilności, jednak w praktyce wskaźnik ten ulega jedynie niewielkim zmianom, raczej z tendencją spadkową. W artykule przestawione są warunki osiągnięcia takiego wzrostu. Na postawie analiz zmienności liczby pasażerów w polskich miastach w latach 2009-2017, autor wskazuje, że wymaga to około 30-40% rozbudowy oferty przewozowej i zwiększenia nakładów eksploatacyjnych w skali kraju o 1-1,2 mld zł rocznie. Niestety, obecnie główny nacisk kładzie się na elektryfikację transportu publicznego, która w niektórych przypadkach jest uzasadniona, jednak wówczas posiada potencjał do samofinansowania. Trudno ją również uznać za narzędzie do zwiększania liczby pasażerów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Integracja organizatorów transportu zbiorowego w ramach Zarządu Transportu Metropolitalnego Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii

Artykuł ma na celu przedstawienie procesu integracji organizatorów publicznego transportu zbiorowego na przykładzie Zarządu Transportu Metropolitalnego (ZTM) w Katowicach w ujęciu teoretycznym oraz praktycznym. W zakresie teorii przybliżono definicję integracji oraz wskazano istotę jej procesów. Dodatkowo przytoczono katalog narzędzi integracji, do których należą m.in. ramy prawne, sposoby finansowania, możliwości organizacyjne, alianse czy odpowiednie zapisy taryfowe. Następnie scharakteryzowano działających przed ZTM trzech organizatorów publicznego transportu zbiorowego centralnej części województwa śląskiego, tj. KZK GOP, MZK Tychy oraz MZKP Tarnowskie Góry. W ostatniej, praktycznej części artykułu opisano procesy integracji organizatorów publicznego transportu zbiorowego w ramach ZTM w aspekcie organizacyjno-administracyjnym, tj. integrację w zakresie finansowo-księgowym, integrację baz danych czy metodologię naliczania składek gmin za usługi transportowe. Ponadto wskazano na problemy logistyczno-operacyjne związane z integracją, jak polityka kadrowa czy te, związane z podmiotami wewnętrznymi.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena wskaźnikowa węzłów przesiadkowych za pomocą metodyki AMPTI na przykładzie węzłów: Rondo Grunwaldzkie i Podgórze SKA w Krakowie – Część I

Węzłem przesiadkowym określa się miejsce wyposażone w odpowiednią infrastrukturę umożliwiającą zmianę środka transportu. W dużym mieście, takim jak Kraków, praktycznie nie jest możliwe wykonywanie podróży komunikacją miejską z pominięciem węzłów przesiadkowych. Są to bardzo istotne miejsca ze względu na funkcjonowanie całego systemu transportowego. W części I przedstawiono metodykę wieloaspektowej oceny wskaźnikowej AMPTI. Aktualna wersja obejmuje 10 wskaźników ilościowych, które pozwalają na przeprowadzenie rozbudowanej analizy węzłów. Metodyka ta została wykorzystana do oceny dwóch węzłów przesiadkowych funkcjonujących w Krakowie, tj. Rondo Grunwaldzkie oraz Podgórze SKA. Pierwszy integruje komunikację autobusową i tramwajową, a drugi komunikację autobusową, tramwajową, ale także kolejową. W części I przedstawiono również szczegółową charakterystykę obu węzłów. Oprócz wykonania audytu węzłów (niezbędnego do oceny wskaźnikowej), przedstawiono także wyniki pomiarów liczby pasażerów wsiadających i wysiadających w węzłach. W części II (TMiR nr 4/2022) przedstawiono wyniki ankiety wśród pasażerów korzystających z węzła, służącej ocenie wygody przejścia pomiędzy poszczególnymi przystankami w węźle oraz poziomu dostępnej informacji pasażerskiej oraz relacji dokonywanych przesiadek. Przedstawiono również wyniki oceny obu węzłów metodą AMPTI. Wyniki zestawiono tak, aby sprawdzić jak funkcjonuje węzeł wyposażony w komunikację autobusową, tramwajową oraz kolejową w porównaniu z węzłem integrującym tylko komunikacją autobusową z tramwajową.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koncepcja rozbudowy miejskiego transportu tramwajowego w Częstochowie

W artykule przedstawiono propozycję rozwoju miejskiego transportu szynowego w odniesieniu do stanu obecnie funkcjonującego w Częstochowie. Ocenie poddano nie tylko stan wykorzystywanej infrastruktury z uwzględnieniem miejskiego operatora transportu zbiorowego, ale przede wszystkim koncepcje rozwoju w formule „1+ 2+ 3+”, w odniesieniu do konkretnych linii tramwajowych. Z uwagi na najbardziej zaawansowane przygotowania do budowy nowej linii tramwajowej do dzielnicy Parkitka (3+), poddana analizie została zasadność obecnie realizowanej obsługi transportem autobusowym w dzielnicy. Przedstawiona została także ocena zastąpienia transportu autobusowego transportem szynowym z symulacją rozkładu potencjalnych nowych linii na odcinku od dzielnicy Tysiąclecie do Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w dzielnicy Parkitka. Ponadto, oceniono zapotrzebowanie na tabor, który obsłużyłby nowy układ linii tramwajowej nr 3 i obsługę nowej linii nr 4 relacji Północ-Parkitka.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania ruchu pojazdów i zachowań kierowców na rondach turbinowych bez wyniesionych separatorów pasów ruchu

Obecnie na polskich drogach funkcjonują dwie grupy rond turbinowych: z i bez wyniesionych separatorów pasów ruchu. Drugie z wymienionych rozwiązań jest chętniej stosowane ze względu na obawy zarządców dróg przed problemami, jakie teoretycznie powodują separatory ruchu w zimowym utrzymaniu oraz przy przejeździe większych pojazdów. Zamiast separatorów stosuje się jedynie oznakowanie poziome w postaci linii segregacyjnych. Rozwiązanie to wypacza jednak ideę działania ronda turbinowego, bowiem linie poziome nie stanowią żadnej przeszkody dla niedozwolonych manewrów na jezdni ronda, jak np. zmiana pasa ruchu. Prowadzi to do zwiększania się liczby wypadków w obszarze wylotów – typowych dla rond dwupasowych. Brak separatorów powoduje również pojawienie się innych niedozwolonych manewrów, jak „przecinanie ronda na wprost”, kiedy to pojazdy relacji na wprost pokonują rondo z jak najmniej odgiętym torem jazdy, przecinając pasy ruchu z dużą prędkością. Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań własnych ruchu pojazdów i zachowań kierowców przy przejeździe po dwóch rondach turbinowych bez wyniesionych separatorów pasów ruchu, zlokalizowanych na obrzeżach miasta Białegostoku. Analizy oparto na nagraniach wideo ruchu pojazdów przeprowadzonych w okresie X-XI 2020 roku. Na ich podstawie stwierdzono, że brak fizycznych separatorów pasów ruchu na jezdniach obu rond skutkuje pojawieniem się wielu nieprawidłowych i niedozwolonych manewrów stanowiących – momentami – aż 46% ruchu na wlotach. W analizach wyróżniono 14 rodzajów niepoprawnych manewrów, wskazując na ich liczbę i częstotliwość występowania w zależności od analizowanego ronda, typu wlotu (główny lub boczny) oraz dnia tygodnia.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena wskaźnikowa węzłów przesiadkowych za pomocą metodyki AMPTI na przykładzie węzłów : Rondo Grunwaldzkie i Podgórze SKA w Krakowie – Część II

Węzłem przesiadkowym określa się miejsce wyposażone w odpowiednią infrastrukturę umożliwiającą zmianę środka transportu. W dużym mieście, takim jak Kraków, praktycznie nie jest możliwe wykonywanie podróży komunikacją miejską z pominięciem węzłów przesiadkowych. Są to bardzo istotne miejsca ze względu na funkcjonowanie całego systemu transportowego. W części I (TMiR nr 3/2022) przedstawiono metodykę wieloaspektowej oceny wskaźnikowej AMPTI. Aktualna wersja obejmuje 10 wskaźników ilościowych, które pozwalają na przeprowadzenie rozbudowanej analizy węzłów. Metodyka ta została wykorzystana do oceny dwóch węzłów przesiadkowych funkcjonujących w Krakowie, tj. Rondo Grunwaldzkie oraz Podgórze SKA. Pierwszy integruje komunikację autobusową i tramwajową, a drugi komunikację autobusową, tramwajową, ale także kolejową. W części I przedstawiono również szczegółową charakterystykę obu węzłów. Oprócz wykonania audytu węzłów (niezbędnego do oceny wskaźnikowej), przedstawiono także wyniki pomiarów liczby pasażerów wsiadających i wysiadających w węzłach. W części II przedstawiono wyniki ankiety wśród pasażerów korzystających z węzła, służącej ocenie wygody przejścia pomiędzy poszczególnymi przystankami w węźle oraz poziomu dostępnej informacji pasażerskiej oraz relacji dokonywanych przesiadek.. Przedstawiono również wyniki oceny obu węzłów metodą AMPTI. Wyniki zestawiono tak, aby sprawdzić jak funkcjonuje węzeł wyposażony w komunikację autobusową, tramwajową oraz kolejową w porównaniu z węzłem integrującym tylko komunikacją autobusową z tramwajową.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nowoczesne technologie informatyczne – wspomaganie w transporcie zbiorowym na przykładzie miasta Stalowa Wola

W artykule przedstawiono rozwiązania z zakresu ITS w miejskim transporcie zbiorowym wprowadzone w latach 2018-2019 w Stalowej Woli. Omówiony został system informacji pasażerskiej, system biletu elektronicznego oraz system nadzoru ruchu. Opisano rozwiązania funkcjonujące przed wprowadzeniem nowoczesnych systemów informatycznych, zakładane cele po wdrożeniu nowych rozwiązań oraz skutki ich wprowadzenia. Omówione zostały korzyści osiągnięte po wprowadzeniu nowoczesnych technologii, które mają wpływ na jakość obsługi pasażerów oraz zarządzanie taborem autobusowym. W artykule wskazano na problemy, które pojawiają się w trakcie eksploatacji systemów informatycznych oraz urządzeń, z których systemy są zbudowane.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza funkcjonowania wybranych węzłów przesiadkowych w Nowym Sączu na podstawie ocen pasażerów – część II

Celem artykułu jest dokonanie analizy funkcjonowania dwóch węzłów przesiadkowych na terenie miasta Nowy Sącz: Dworzec MDA S.A. oraz Dworzec MPK, na podstawie opinii pasażerów. W części I artykułu (TMiR nr 3/2022) przedstawiono węzeł przesiadkowy w ujęciu teoretycznym, skupiając się na określeniu jego funkcji i celu budowy, a także dokonano ich klasyfikacji. Przybliżono również zasady budowy węzła przesiadkowego oraz wyszczególniono elementy jego wyposażenia. Następnie scharakteryzowano oba węzły ze względu na ich położenie, rodzaj transportu zbiorowego, układ infrastrukturalny i drogowy, sterowanie ruchem, lokalizację miejsc postojowych, dostępności informacji dla pasażera oraz określenie istniejących w nich problemów. W części II przedstawiono wyniki badania marketingowego oceniającego oba węzły. Do przeprowadzenia badania wykorzystano formularz ankietowy, zawierający 16 pytań, w których ankietowani udzielali odpowiedzi o wybranym przez siebie węźle przesiadkowym, z którego najczęściej korzystają. Odpowiedzi udzieliło 516 osób, drogą elektroniczną lub wypełniając kwestionariusz osobiście na terenie węzła. Badanie wykazało, że plan rozmieszczenia elementów węzła jest jednym z brakujących ogniw w obu węzłach przesiadkowych, co wpływa na obniżenie zadowolenia pasażerów z aspektu przekazu informacji pasażerskiej. Analizując zebrane odpowiedzi stwierdzono również brak skomunikowania pomiędzy różnymi liniami komunikacyjnymi, a także problem dotyczący dostępności i przystosowania elementów węzła przesiadkowego na terenie Dworca MDA S.A. Na podstawie wysuniętych wniosków zaproponowano możliwości zmian jakie można byłoby zastosować w węzłach komunikacyjnych, aby zwiększyć dostępność i atrakcyjność transportu publicznego jaki i samych węzłów przesiadkowych na obszarze miasta.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metoda klasyfikacji linii autobusowych na przykładzie linii organizowanych przez Zarząd Transportu Metropolitalnego w Katowicach

Problematyka optymalizacji publicznego transportu zbiorowego (ptz) obejmuje wiele wymiarów związanych m. in. z ofertą przewozową, taryfową czy infrastrukturą wykorzystywaną do obsługi pasażerów i środków transportowych [1, 2]. Jej ogólnym celem jest maksymalizacja efektywności przy minimalizacji kosztów. W odniesieniu do oferty przewozowej działania optymalizacyjne mogą dotyczyć zmian: liczby linii publicznego transportu zbiorowego, przebiegu tras linii, liczby kursów w dobie, tygodniu i poszczególnych miesiącach oraz zmian godzin odjazdów z przystanków [3]. Realizacja tego procesu może wymagać przeprowadzenia klasyfikacji linii, bowiem optymalizacji nie dokonuje się w sposób przypadkowy. Dlatego opracowano metodę klasyfikacji linii autobusowych, bazującą na mechanizmach wielokryterialnego wspomagania decyzji. Uwzględnia ona wyłączenie aspekty leżące po stronie podażowej systemu transportowego [4, 5, 6, 7], takie jak: okres funkcjonowania linii, liczba kursów, odległości między przystankami, zasięg przestrzenny linii, praca eksploatacyjna. Uwzględnienie popytowego wymiaru funkcjonowania systemu publicznego transportu zbiorowego będzie przedmiotem dalszych prac badawczych. Metoda, o której mowa, jest przedmiotem rozważań artykułu. Ponadto, w publikacji zaprezentowano studium przypadku zawierające wykorzystanie metody dla linii kursujących na obszarze, na którym organizatorem publicznego transportu zbiorowego jest Zarząd Transportu Metropolitalnego w Katowicach. Przedstawiona w artykule metoda jest jednym z elementów szerszego opracowania, polegającego na wypracowaniu narzędzi dla projektantów i planistów umożliwiających projektowanie zmian oferty przewozowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wielokryterialna optymalizacja przydziału taboru do linii miejskiego transportu zbiorowego

Artykuł poświęcony jest tematyce wielokryterialnej optymalizacji przydziału taboru do linii miejskiego transportu zbiorowego. W artykule przedstawiono propozycję modelu czterokryterialnego mającego zastosowanie w systemach miejskiego transportu zbiorowego obsługiwanych pojazdami elektrycznymi i spalinowymi. W opracowaniu zdefiniowano aktualne wymagania względem transportu zbiorowego oraz uwarunkowania przydziału taboru do linii. Przedstawiono ograniczenia procesu decyzyjnego przydziału taboru oraz wskazano cztery kryteria optymalizacji (komfort podróży, energochłonność pojazdów, emisja szkodliwych substancji oraz oczekiwania organizatora miejskiego transportu zbiorowego). W pracy przedstawiono i objaśniono opracowany model optymalizacji przydziału taboru wraz z ograniczeniami. W artykule przedstawiono wyniki testów modelu wraz z praktycznym zastosowaniem z wykorzystaniem autorskiego programu w środowisku MATLAB. Artykuł zakończono wnioskami z przeprowadzonych prac i planem dalszych prac nad tematem.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Model decyzyjny rozwoju systemu transportowego z zastosowaniem logiki rozmytej

Wybór proponowanych do realizacji projektów infrastrukturalnych, które zapewnią osiąganie celów rozwojowych, jest jednym z kluczowych zagadnień planowania. W Polsce, w obszarze strategicznego planowania rozwoju infrastruktury transportowej, metody wspomagania decyzji nie są kompleksowo stosowane. Artykuł ten ma na celu wypełnienie tej luki za pomocą modelu decyzyjnego rozwoju transportu z zastosowaniem logiki rozmytej. Zaprezentowana metoda umożliwia ocenę projektów kolejowych i drogowych względem grupy kryteriów odpowiadających głównym paradygmatom rozwoju, tj. zrównoważonemu rozwojowi i jakości życia. W celu praktycznego zastosowania logiki rozmytej wykorzystano moduł Fuzzy Logic Toolbox dostępny w pakiecie MATLAB. Model rozwoju obejmuje definicję zmiennych lingwistycznych odpowiadających kryteriom decyzyjnym, funkcje przynależności, reguły wnioskowania oraz ocenę wyników. Model został zastosowany do oceny dwóch rzeczywistych projektów infrastrukturalnych w zakresie linii kolejowej i drogi. Rozważania przeprowadzone w tym artykule wskazują na przydatność logiki rozmytej do wspomagania decyzji w planowaniu rozwoju transportu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport