rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Obraz służb specjalnych w polskiej kinematografii w latach 1989–2012

Głównym tematem artykułu jest obraz polskich służb specjalnych, który można
dostrzec w produkcjach filmowych zrealizowanych w latach 1989–2012. Autor,
wychodząc od rozważań na temat zmian, które nastąpiły w polskiej kinematografii
po 1989 r., zastanawia się nad wpływem przekazów audiowizualnych na
kształt tzw. pamięci zbiorowej, ze szczególnym uwzględnieniem utrwalonych na
ekranie wizerunków (i wywoływanych przez nie wyobrażeń) m.in. takich instytucji,
jak: Urząd Ochrony Państwa (UOP), Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
(ABW), Agencja Wywiadu (AW) czy też Służba Kontrwywiadu Wojskowego
i Służba Wywiadu Wojskowego (SKW i SWW). Za podstawowy przedmiot analizy
służą kultowe produkcje zawierające obrazy służb specjalnych: twórczość Władysława
Pasikowskiego, Ekstradycja Wojciecha Wójcika, Ekipa Agnieszki Holland,
Magdaleny Łazarkiewicz, Kasi Adamik i Borysa Lankosza, Twarzą w twarz Patryka
Vegi, Essential Killing Jerzego Skolimowskiego oraz Wszystkie ręce umyte. Sprawa
Barbary Blidy Sławomira Latkowskiego i Piotra Pytlakowskiego. Ponadto autor pokrótce
analizuje również inne przykłady filmowe, próbując tym samym zidentyfikować
mechanizmy charakterystyczne dla opisywanego w artykule zagadnienia.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wymogi formalne niezbędne do pełnienia służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu – wybrane aspekty.

Głównym celem niniejszego artykułu było przedstawienie zagadnienia odnoszącego
się do warunków formalnych umożliwiających nawiązanie stosunku służbowego
z funkcjonariuszem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.
Wszystkie te warunki, które powodują możliwość nawiązania takiego stosunku
pomiędzy kandydatem a powyższymi formacjami, są wymienione w treści art. 44
ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu. Zostały
one przedstawione i omówione w poszczególnych częściach artykułu. Przed nawiązaniem
więzi między stronami stosunku służbowego kandydat do służby musi uczestniczyć
w postępowaniu kwalifikacyjnym i spełniać takie wymogi, jak posiadanie obywatelstwa
polskiego, pełnia praw publicznych oraz nieskazitelna postawa moralna,
patriotyczna i obywatelska. Kandydat musi mieć wykształcenie co najmniej średnie
i odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz zdolności fizyczne i psychiczne do pełnienia
służby w formacjach uzbrojonych o szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotów
jest się podporządkować. Te wszystkie wymagania muszą być spełnione w chwili
przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego. Kandydat jest ponadto zobowiązany
do złożenia wszystkich wymaganych dokumentów i uczestniczenia w różnych testach
i egzaminach. Po zakończeniu postępowania ze skutkiem pozytywnym może zostać
przyjęty do służby. Warte podkreślenia jest także to, że te wymogi nie tworzą stosunku
służbowego, ale mają na niego duży wpływ. Nie tylko pozwalają na jego zainicjowanie,
lecz także determinują jego byt.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Policja Polityczna w województwie krakowskim w latach 1919–1926

Artykuł jest poświęcony Policji Politycznej, która stanowiła jeden z wydziałów
Policji Państwowej, ale w jej strukturze zachowywała dość dużą autonomię. Działała
w specyficznej sytuacji: Polska w 1918 r. po wielu latach niewoli odzyskała niepodległość,
w dalszym ciągu jednak znajdowała się w fazie konfliktów zbrojnych oraz pod
naciskiem działających ruchów rewolucyjnych. Nadal była zagrożona wewnętrzną
niestabilnością obszarów, przez ponad wiek należących do innych państw. Ziemie
dawnych zaborów pruskiego, austriackiego i rosyjskiego znacznie się od siebie różniły
pod wieloma względami istotnymi z punktu widzenia sprawnego funkcjonowania aparatu państwowego (religia, prawo, stopień uprzemysłowienia, system dróg, rolnictwo,
itd.). Należy też pamiętać, że o odzyskaniu części obszarów zadecydowały plebiscyty
i powstania (Wielkopolska, Śląsk).
W tych trudnych warunkach obowiązkiem Policji Politycznej było wyeliminowanie
zagrożeń wewnętrznych państwa oraz dbanie o jego bezpieczeństwo. Na jej działalność
duży wpływ wywarł wciąż zmieniający się zakres uprawnień, kompetencyjne
spory w obrębie samej Policji, ciągłe reorganizacje, a także naciski ze strony wojska
oraz administracji państwowej.
W artykule skupiono się na przedstawieniu historii małopolskiej ekspozytury
Policji Politycznej z uwzględnieniem szerszego tła zmian, jakim podlegały jednostki
Policji Państwowej w dwudziestoleciu międzywojennym.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wybrane techniki obrazowania stosowane w kryminalistyce.

W artykule przedstawiono zagadnienia obejmujące różne techniki obrazowania wykorzystywane w kryminalistyce. Rozwój technologii obserwowany we współczesnym świecie pociąga za sobą zmiany we wszystkich dziedzinach życia, usprawniając, przyspieszając oraz otwierając je na nowe możliwości badawcze. Wykorzystanie zaawansowanej technologii pozwala na precyzyjną analizę materiału dowodowego. Możliwość obserwacji różnych próbek w dużych powiększeniach jest niezbędna przy wykonywaniu ich dokumentacji (badanie morfologii powierzchni, ustalanie cech diagnostycznych). Zastosowanie mikroskopii optycznej, elektronowej lub sił atomowych, a także zintegrowanych z nimi systemów spektroskopowych jest podstawowym, a zarazem potężnym narzędziem służącym wykonywaniu obserwacji różnorodnych 
materiałów.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Analiza przepływów finansowych jako szczególna technika analizy kryminalnej. Praktyczne wykorzystanie.

Analiza kryminalna to skuteczne narzędzie wykorzystywane przez organy ścigania
do zwalczania przestępczości, zwłaszcza o charakterze gospodarczym. W opracowaniu
autorka przedstawia definicję oraz typologię pojęcia analiza kryminalna. Jako przykład
wykorzystania tego typu analizy szerzej opisuje jej specyficzny rodzaj – metodę
analityczną – jakim jest analiza przepływów finansowych.
Analizę przepływów finansowych można zdefiniować jako wykonywanie
wielu czynności ukierunkowanych na wykorzystanie i przetworzenie danych pochodzących
najczęściej z różnego rodzaju instytucji finansowych, w celu wyodrębnienia,
identyfikacji i oznaczenia, a w efekcie wskazania transakcji, które są lub powinny zostać
objęte zainteresowaniem w ramach prowadzonych czynności operacyjnych lub procesowych.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Agentes in rebus. Antyczny rodowód współczesnych służb specjalnych

W artykuł opisano z zarysie tajną służbę późnego cesarstwa rzymskiego i wczesnego
cesarstwa bizantyjskiego (koniec III–początek VIII wieku) jako prekursorkę
współczesnej polskiej służby specjalnej – Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Funkcjonariusze owej późnoantycznej służby byli nazywani agentes in rebus, tj. „działający
w sprawach”.
Jednym z obszarów aktywności agentes in rebus było informowanie cesarza
i jego najbliższych współpracowników m.in. o działalności urzędników cywilnych
i wojskowych oraz osób prywatnych mogącej stanowić zagrożenie dla władzy cesarskiej.
Jeśli można wskazać we współczesnej Polsce instytucję, której kompetencje obejmują
coś, co w dzisiejszych realiach można nazwać cura agendarum, niewątpliwie będzie to
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Po pierwsze z tego powodu, że funkcja cura
agendarum odnosiła się najwyraźniej do sfery, którą według dzisiejszej terminologii
należałoby nazwać bezpieczeństwem wewnętrznym państwa. Po drugie funkcję tę
można przyrównać, nie zapominając o różnicach wynikających z kontekstów historycznych,
do kompetencji ABW odnoszących się do rozpoznawania zagrożeń godzących
w bezpieczeństwo wewnętrzne państwa oraz jego porządek konstytucyjny. Po trzecie
funkcja cura agendarum obejmowała najprawdopodobniej też działania, nazywane
obecnie kontrwywiadowczymi, realizowane w głównej mierze przez ABW. Po czwarte
agentes in rebus ścigali sprawców najcięższych przestępstw skierowanych przeciwko
państwu, co również leży w kompetencjach ABW.
Podobieństw między agentes in rebus a Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego
można się doszukiwać również w „sekretnym” sposobie działania agentes, co kojarzy
się z niejawnymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi prowadzonymi przez
funkcjonariuszy ABW. Ponadto agentes in rebus funkcjonowali w ramach struktury
administracji cywilnej (tj. niewojskowej), używając jednocześnie „stopni wojskowych”,
a wykonywane przez nich zadania dotyczyły raczej sfery cywilnej niż wojskowej.
W tym sensie agentes in rebus można uznać za pierwszą „cywilną służbę specjalną”
w historii państw europejskich.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Multiagencyjna współpraca międzynarodowa w walce z terroryzmem na przykładzie Europolu

W tekście przedstawiono przykładowe platformy (mechanizmy) antyterrorystycznej
współpracy multilateralnej unijnych państw członkowskich, w których wykorzystano
potencjał i doświadczenia kooperacji multiagencyjnej na rzecz bezpieczeństwa obszaru
UE – rozumianej jako formę wielostronnej międzynarodowej współpracy służb specjalnych
i policyjnych oraz innych instytucji państwowych i unijnych odpowiedzialnych za
zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego. Kluczowym elementem tekstu jest kompleksowy
opis modelu przeciwdziałania zagrożeniom terrorystycznym opracowanego
przez Europol wraz z jego stanem prawnym oraz ujęciem strukturalnym. Europol został
zaprezentowany jako przykład nowoczesnej sieciowej współpracy antyterrorystycznej
opartej na węzłach (centrach) koordynacji i wsparcia kooperacji multiagencyjnej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Bezpieczeństwo wewnętrzne w perspektywie kosmopolityzmu.

W artykule skoncentrowano się na zbadaniu wpływu teorii kosmopolitycznej na ewolucję w pojmowaniu bezpieczeństwa wewnętrznego. W tym celu wyjaśniono założenia kosmopolityzmu, ukazując relacje między nim a bezpieczeństwem wewnętrznym. Kluczowe zagadnienie dotyczy tego, w jaki sposób pogodzić postulaty kosmopolityzmu z założeniami bezpieczeństwa wewnętrznego, które w klasycznym ujęciu wiąże się z wartościami ucieleśniającymi państwo. W tym celu szukano odpowiedzi na pytania o to, jakie są współczesne podmioty bezpieczeństwa wewnętrznego, jakie są współczesne zagrożenia bezpieczeństwa wewnętrznego oraz w jaki sposób dziś zapewniać bezpieczeństwo wewnętrzne.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Działania Unii Europejskiej ukierunkowane na przeciwdziałanie i zwalczanie piractwa morskiego w Rogu Afryki

W artykule przedstawiono problem współczesnego piractwa morskiego w kontekście zagrożenia dla bezpieczeństwa międzynarodowego oraz dla światowego handlu odbywającego się drogą morską na przykładzie Rogu Afryki, Zatoki Adeńskiej oraz obszarów Oceanu Indyjskiego. Szczegółowo omówiono operację EUNavFor Atalanta, będącą pierwszą morską operacją antypiracką realizowaną przez Unię Europejską. Ukazano również starania społeczności międzynarodowej w zwalczaniu i przeciwdziałaniu aktom piractwa wokół strategicznych arterii żeglugowych na przykładzie Rogu Afryki, Zatoki Adeńskiej oraz na obszarze Oceanu Indyjskiego.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wybrane aspekty wojskowego rozpoznania osobowego

Artykuł pt. Wybrane aspekty wojskowego rozpoznania osobowego przedstawia
aktualne poglądy na miejsce i rolę rozpoznania osobowego (HUMINT) w systemie rozpoznania
obowiązującym przy przeprowadzaniu operacji poza granicami kraju. Została
tu podkreślona służebna rola tego rodzaju działalności rozpoznawczej w procesie podejmowania
decyzji przez przełożonego. Terminologia użyta w artykule zwraca uwagę na
potrzebę precyzyjniejszego niż dotychczas zdefiniowania takich pojęć, jak r o z p o z n a -
n i e o s o b o w e i ź r ó d ł o i n f o r m a c j i .
W artykule zostały omówione także zalety i wady związane z wykorzystaniem metody
zdobywania informacji przy pomocy źródeł osobowych. Przedstawiono też działania
przeprowadzane przez HUMINT.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Europejska Służba Działań Zewnętrznych jako innowacyjny element bezpieczeństwa Unii Europejskiej sensu largo

Unia Europejska od początku swojego powstania realizuje dualistyczną koncepcję
bezpieczeństwa polegającą na dbałości o wewnętrzne bezpieczeństwo, podkreślając
jednocześnie, że wymiar zewnętrzny jest szczególnie newralgiczny, w dużym bowiem
stopniu wpływa na sytuację wewnętrzną.
Od kilku lat nastąpił zauważalny wzrost instytucji, które odpowiadają za szeroko
pojęte bezpieczeństwo. Proces instytucjonalizacji zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa
stał się bardziej widoczny szczególnie dzięki powstałej na mocy decyzji Rady
z 26 lipca 2010 r. Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (European External
Action Sernice – EEAS), której cele i zadania są bardzo wszechstronne i w dużym
stopniu dotyczą zagadnień bezpieczeństwa sensu largo.
Celem, jaki autorka postawiła sobie w niniejszej publikacji, jest próba udowodnienia,
że powstały organ wraz z licznymi instrumentami, działającymi w jej obszarze, to
innowacyjny komponent bezpieczeństwa sensu largo w Unii Europejskiej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Możliwości ścigania sprawców przestępstwa szpiegostwa na szkodę państwa sojuszniczego – uwagi de lege ferenda

Czy istnieje niebezpieczeństwo, że w niedługiej przyszłości Warszawa zostanie
centrum światowego szpiegostwa? Tak postawione pytanie stanowi punkt wyjścia do
przedstawionych w artykule rozważań na temat obowiązujących w Rzeczpospolitej
Polskiej przepisów karnych regulujących zagadnienie szpiegostwa, ze szczególnym
uwzględnieniem treści art. 138 § 2 kk, w którym została zrealizowana zasada jedności
sojuszniczej w zakresie ścigania sprawców przestępstwa szpiegostwa przeciwko państwu
sojuszniczemu. Jednocześnie w artykule przedstawiono istniejące aktualnie ograniczenia
dla możliwości ścigania przedstawicieli obcych służb działających na terenie
naszego kraju przeciwko innym państwom, w przypadku realizacji przez stronę polską
europejskich nakazów aresztowania. Analiza regulacji prawnych dotyczących wskazanej
tematyki pozwala na stwierdzenie, że aktualnie nie tylko istnieje realne zagrożenie,
że obce służby mają duże możliwości bezkarnego działania na naszym terytorium,
lecz także, że Polska nie będzie mogła wypełnić niektórych zobowiązań sojuszniczych
w przypadku realizacji europejskich nakazów aresztowania w odniesieniu do sprawców
przestępstwa szpiegostwa.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Czarny i czerwony rynek w sieci The Onion Router – analiza funkcjonowania darkmarketów

Artykuł prezentuje wyniki obserwacji nieuczestniczącej ukrytej targowisk (tzw. darkmarketów)
w sieci The Onion Router (TOR). Przedstawiono realny potencjał darkmarketów, które są przedmiotem obrotu gospodarczego, wskazując rodzaje produktów i usług nielegalnych
oraz proporcje ich udziału w rynku. Obserwację prowadzono w sierpniu 2018 r. Zidentyfikowano dynamiczny czarny rynek środków psychoaktywnych zażywanych incydentalnie (towarzysko), wśród których są obecne stymulanty, empatogeny oraz kannabinoidy. Oferta czarnego rynku obejmuje także inne środki psychoaktywne, przede
wszyskim opioidy (opiaty), psychodeliki, środki sedatywno-nasenne i dysocjanty. Na czarny rynek składa się również oferta kradzionych baz danych, oprogramowanie i sprzęt służące do informatycznych malwersacji finansowych, nielegalne dokumenty (kradzione i podrabiane), a także falsyfikaty (biletów bankowych, odzieży, elektroniki, kruszców), broń palna i materiały wybuchowe. Natomiast obecność czerwonego rynku ma charakter przypadkowy i niejednoznaczny (porwania, zabójstwa na zlecenie).

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rewolucja po polsku

Pamięci Krzysztofa Kozłowskiego – pierwszego szefa Urzędu Ochrony Państwa

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Handel narkotykami jako źródło finansowania terroryzmu

Narkotyki są największym źródłem finansowania działalności terrorystycznej. Udział w produkcji narkotyków lub handlu nimi stał się integralną częścią działania wie¬lu grup terrorystycznych, niezależnie od ich ideologii i poglądów politycznych ich przy¬wódców. Narkobiznes jest jednym ze sposobów finansowania działalności afgańskich talibów. Produkowane w Afganistanie opium stanowi 93 proc. światowej produkcji tej substancji. Wytwarzana z niego heroina dociera do Europy przez kraje byłego ZSRR lub tzw. szlakiem bałkańskim. W przemyt narkotyków tym szlakiem są zaangażowane m.in albańskie zorganizowane grupy przestępcze wywodzące się z byłych członków Wyzwo¬leńczej Armii Kosowa (UCK). Udział w tym procederze miały również terrorystyczne organizacje tureckie: Partia Pracujących Kurdystanu i Szare Wilki, których członków aresztowano w latach 90. XX w. na terenie Polski. W latach 80. XX w. w handel narko¬tykami zaangażowały się hiszpańska ETA i radykalny odłam IRA - Tymczasowa IRA. W handel narkotykami zamieszane były również grupy protestanckich lojalistów w Irlandii, które dysponowały rocznym budżetem w wysokości około miliona funtów. Z handlarzami marokańskiego haszyszu była związana grupa Dżamala Ahmidana, która 11 marca 2004 r. dokonała ataku terrorystycznego na pociągi podmiejskie w Madrycie. Grupa ta stanowiła doskonały przykład religijnej radykalizacji pospolitej grupy prze¬stępczej, która przeobraziła się w komórkę terrorystyczną.
Ścisłe kontrole portów morskich i lotniczych w Europie Zachodniej, zwłaszcza w Hiszpanii i Holandii, dotychczasowych bram przerzutu narkotyków do Europy, spo¬wodowały zmianę kierunku dostaw południowoamerykańskiej kokainy. Obecnie szlaki przerzutu tego narkotyku wiodą drogą powietrzną lub morską z Ameryki Południowej do państw Afryki Zachodniej. Stamtąd do Europy trafia 35 ton kokainy rocznie. W proceder ten zamieszani są wojskowi i politycy kilku państw afrykańskich, Organizacja Al-Kaidy w Krajach Islamskiego Maghrebu oraz ugrupowania z nią powiązane. Zyski ze sprze¬daży narkotyków są inwestowane w broń i służą dozbrajaniu organizacji terrorystycz¬nych w Zachodniej Afryce. Różne grupy przestępcze i terrorystyczne kupują broń po¬chodzącą z dawnych libijskich magazynów wojskowych. Według amerykańskich źródeł w przerzut południowoamerykańskiej kokainy jest zamieszany Hezbollah. Zyski płynące z produkcji i przemytu tego narkotyku do USA i Europy czerpią m.in. takie ugrupowania terrorystyczne, jak Świetlisty Szlak, Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii, Armia Wy¬zwolenia Narodowego i Zjednoczone Siły Zbrojne Kolumbii.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Bezpieczeństwo załóg i pasażerów statków powietrznych w świetle standardów Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym w polskim prawie lotniczym

Niniejszy artykuł koncentruje się na zagadnieniach związanych z bezpieczeń¬stwem statków powietrznych, załóg tych statków i ich pasażerów. Omawiane kwestie w pierwszej kolejności wiążą się z regulacjami międzynarodowymi, ze szczególnym uwzględnieniem Konwencji chicagowskiej i jej załączników, a także z normami prawa wewnętrznego. Przepisy zawarte w wymienionych aktach normatywnych doprowadziły do unifikacji w zakresie udzielania pomocy załogom i pasażerom statków powietrznych oraz innym osobom poszkodowanym w wyniku zdarzeń lotniczych przez państwa stro¬ny, które ratyfikowały Konwencję chicagowską.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Europejski program ochrony infrastruktury krytycznej

Celem artykułu jest zapoznanie czytelnika z działaniami wspólnotowymi
w obszarze ochrony infrastruktury krytycznej. Odbywają się one w ramach europejskiego
programu ochrony infrastruktury krytycznej. Głównymi instrumentami są:
Dyrektywa Rady w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury
krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony, sieć ostrzegania
o zagrożeniach infrastruktury krytycznej (SOZIK), program Zapobieganie, gotowość
i zarządzanie skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa
(CIPS). Artykuł przedstawia również sposób organizacji działań w tym obszarze
w Polsce.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Działania kontrwykrywcze grup przestępczych ukierunkowane na przeciwdziałanie infiltracji prowadzonej przez policję z wykorzystaniem osób udzielających jej pomocy

W artykule omówiono działalność kontrwykrywczą w aspekcie taktyki przestępczej, ukierunkowanej na identyfikację i rozpoznanie osobowych źródeł informacji udzielających pomocy policji. Podstawowym celem tej działalności jest zapobieganie infiltracji wywiadowczej grup przestępczych. Autorzy wyjaśniają pojęcie „kontrwykrywczość”, a także analizują uwarunkowania prawne i procedury operacyjne służb specjalnych i policyjnych z wykorzystaniem osób udzielających im pomocy w kontekście szeroko
pojętego zwalczania przestępczości.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Prawnokarne aspekty funkcjonowania szarej strefy bankowości, tzw. parabanków

Rozważania zawarte w przedstawionym opracowaniu w zasadniczej części od¬noszą sie do problemów związanych z funkcjonowaniem instytucji parabankowych, szczególnie na płaszczyźnie określenia zagrożeń i ryzyk, które pojawiają się w tym ob¬szarze działalności gospodarczej. Autorzy zauważają, że ryzyko podejmowane przez klientów, którzy decydują się na produkty finansowe oferowane przez tego typu instytu¬cje, jest niewspółmiernie wysokie w stosunku do odpowiedzialności karnej, jakiej może podlegać potencjalny sprawca.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Analizator głosu – nowe możliwości podczas kontroli osobowych źródeł informacji

Podstawowym celem pracy jest zwrócenie uwagi na alternatywny sposób oceny
wiarygodności za pomocą analizatora głosu. Urządzenia tego typu są wykorzystywane
w wielu krajach świata przez służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo oraz instytucje
cywilne. W Polsce korzystają z niego niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe,
a zainteresowanie zastosowaniem analizatorów w swojej pracy wykazują także służby
specjalne i Policja. Zanim jednak urządzenia te zostaną szerzej wykorzystane do celów
operacyjnych i śledczych, należy, po przeprowadzeniu kompleksowych badań naukowych,
ustalić ich faktyczną trafność w odniesieniu do polskiej populacji.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne