rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rola wolontariatu w kształtowaniu przyszłych kompetencji profesjonalnych w polu pracy socjalnej

Wolontariat staje się obecnie ważnym elementem działania w sferze publicznej, która wymaga jakościowych przeobrażeń i kreowania nowej odpowiedzialności społecznej. Charakterystyczne cechy wolontariatu są głównie związane z tym, że w centrum jego zainteresowań jest człowiek potrzebujący pomocy. Wolontariat może się również koncentrować na wspieraniu ludzi znajdujących się w różnych sytuacjach kryzysowych. I chociaż historia pomocy społecznej pokazuje wiele przykładów związku między wolontariatem a profesjonalną pracą socjalną, współczesny wolontariusz nie może być utożsamiany z pracownikiem socjalnym. Niemniej jednak aktywność społeczna studentów przygotowujących się do zawodów społecznych ma ogromne znaczenie dla samowychowania i kształtowania kompetencji profesjonalnych oraz zawodowych doświadczeń. Refleksja nad wolontariatem i jego rolą na płaszczyźnie edukacji do pracy socjalnej może być traktowana jako element dyskusji nad edukacją do demokracji oraz do aktywności w przestrzeni publicznej w ogóle. Przedmiotem artykułu jest teoretyczna analiza wybranych aspektów wolontariatu i profesjonalnej pracy socjalnej, wyłonienie możliwych podobieństw i różnic między tymi formami działania społecznego oraz podkreślenie roli wolontariatu w kształtowaniu kompetencji profesjonalnych w pracy socjalnej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Praca socjalna wykonywana przez pedagoga szkolnego

W artykule skoncentrowano się na roli pedagoga szkolnego, a zwłaszcza udzielanej przez niego pomocy socjalnej. W Polsce nie zatrudnia się w placówkach oświatowych pracowników socjalnych, a zatem ich zadania przejmują pedagodzy szkolni. W tekście opisane zostały działania pedagogów w obszarze pomocy społecznej, a także przedstawiono propozycję oddzielenia pomocy pedagogicznej od socjalnej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Utrata słuchu w wieku senioralnym – implikacje

W artykule przedstawiono trudności w codziennym funkcjonowaniu związane z uszkodzeniem słuchu u osób w wieku senioralnym. W pierwszej części omówiona została epidemiologia, przyczyny oraz trudności w funkcjonowaniu psychospołecznym starszych osób, które tracą słuch. Następnie zwrócono uwagę na rolę wsparcia informacyjnego, jakiego udzielić mogą członkowie najbliższej rodziny, pracownicy służby zdrowia i/lub pracownicy socjalni. Jako kolejne, przedstawiono ogólne zasady postępowania, dzięki którym udzielanie skutecznej pomocy osobie z uszkodzeniem słuchu staje się łatwiejsze. Ostatnim elementem pracy jest opracowanie wytycznych – ścieżki postępowania oraz sposobów wsparcia komunikacji ze starszą osobą z uszkodzeniem słuchu, które mogą ułatwić działania podejmowane przez pracowników socjalnych, opiekunów w DPS, opiekunki środowiskowe, opiekunów osoby starszej, opiekuna medycznego, asystenta rodziny.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
„Nauczyć, jak żyć”. Przedstawiciele służb społecznych o procesie wychodzenia z bezdomności

W literaturze poruszającej problematykę bezdomności stosuje się termin „wychodzenie z bezdomności”. Nie jest on jednak sprecyzowany. Intuicyjnie rozumiany jest jako pokonanie kryzysu, opuszczenie schroniska i zamieszkanie w lokalu, w którym klient może funkcjonować samodzielnie. Wątpliwości budzi np. kwestia czasu, po którym można uznać, że dana osoba z bezdomności „wyszła”. Celem artykułu jest ukazanie opinii praktyków, tj. pracowników socjalnych, wychowawców, psychologów, kadry zarządzającej placówkami dla osób bez własnego dachu nad głową na temat interpretacji terminu „wyjście z bezdomności”. W tekście zaprezentowano wyniki badania realizowanego w 2018 r. wśród 155 praktyków reprezentujących 30 placówek (schroniska, noclegownie, domy samotnej matki). Wynika z niego, że „wyjście z bezdomności” rozumiane jest jako opuszczenie schroniska i pewność, że klient samodzielnie funkcjonuje w środowisku społecznym przez co najmniej 7–12 miesięcy. Jednocześnie musi on mieć pracę, samodzielnie się utrzymywać, zbudować sieć kontaktów społecznych, pozostawać w abstynencji. Badanie ukazało także, że według 38% ankietowanych ich klienci nie są zainteresowani „powrotem do domności” i raczej wolą przebywać w placówce. Związane jest to z ich uzależnieniami, długim stażem bezdomności i poczuciem bezradności.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Opieka psychologiczna dla seniorów i ich opiekunów wyzwaniem dla polityki społecznej

Demografia starzenia się i starości stawia przed nami pytania, na które odpowiedź będzie miała znaczenie dla skutecznej kompleksowej opieki nad osobami starszymi, sędziwymi i starzejącymi się opiekunami w ich środowisku. Prognozy dla przyszłości wymagają analizy problemów związanych nie tylko z odpowiedzią na pytania o to: którzy ludzie mają większe szanse na długowieczność, czy jakość i ilość usług w tym zakresie będzie wystarczająca, dlaczego opieka medyczna nie zawsze powiązana jest z zabezpieczeniem potrzeb psychicznych podopiecznych, lecz również o to: jak kształtowana jest środowiskowa opieka psychologiczna nad opiekunami osób starszych. Wypracowanie modelu wszechstronnej opieki senioralnej w teorii oraz powiązanie jej z funkcjonującymi już w praktyce metodami może ułatwić współdziałanie wielu jej sektorów, aby skutecznie zmierzyć się z wyzwaniami „siwiejącego społeczeństwa”.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kodeks etyczny pracownika socjalnego. Między moralnością a instytucjonalnością

Artykuł dotyczy analizy współczesnych kodeksów etyczny w pracy socjalnej z dwóch perspektyw. Pierwszą jest jego aksjologiczne uzasadnienie i osadzenie go w określonej koncepcji etyki ogólnej. W drugiej, pragmatycznej, ukazuje się kodeks jako zbiór zasad moralnych, które reprezentują fundamentalne wartości dla tej profesji. Artykuł nie stanowi próby holistycznego zebrania argumentów zwolenników i przeciwników tworzenia kodeksów. Także nie jest on próbą obrony lub podważenia sensu istnienia współczesnych kodeksów. Jest on jedynie refleksją nad ich kondycją, formą i głównymi założeniami.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wpływ społeczno-kulturowy na podejmowanie decyzji dotyczących opieki nad seniorem

Decyzje dotyczące opieki nad seniorami w dużej mierze są warunkowane przez czynniki społeczno-kulturowe. W artykule na przykładzie wybranych państw została opisana korelacja pomiędzy kolektywizmem i indywidualizmem a podejmowaniem opieki nad seniorami. Drugą część artykułu stanowi analiza uwarunkowań kulturowo-społecznych wpływających na opinie Polaków na temat opieki instytucjonalnej i powinności rodziny wobec nestorów. W trzeciej części przedstawiono nowe tendencje i zmiany społeczne, które będą wpływać na decyzje dotyczące opieki nad osobami starymi. Można zaobserwować wyraźne różnice pomiędzy krajami o kulturze kolektywistycznej (gdzie to od rodziny wymaga się opieki) i krajami ceniącymi indywidualizm (w których większe znaczenie mają instytucje opieki). W Polsce nadal powszechna jest presja społeczna dotycząca podejmowania osobistej opieki nad starymi członkami rodziny, niemniej sytuacja demograficzna oraz migracje będą wymuszać zmianę tego podejścia i większy udział opieki pozarodzinnej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Polityka rodzinna i praca socjalno-wychowawcza jako działania na rzecz rodzin niepełnych

W polskiej współczesnej polityce rodzinnej istnieją zarówno programy powszechne, skierowane do ogółu rodzin, mające wspomóc jej funkcjonowanie (np. urlopy macierzyńskie i rodzicielskie, program 500 +, program maluch +), jak również formy pomocy tzw. selektywne, skierowane do danej kategorii osób lub rodzin (ubogich, np. zasiłki rodzinne, niepełnych w trudnej sytuacji życiowej, np. fundusz alimentacyjny). W artykule przedstawiono charakterystykę rodzin niepełnych oraz wybranych form ich wsparcia. W tym celu przeanalizowano przepisy prawa i literaturę przedmiotu. Pokazano, na czym polega praca socjalno-wychowawcza z rodziną niepełną i jak należy stosować zasadę indywidualizacji w pracy z nią, aby z koszyka dostępnych usług wybrać odpowiednie dla danej rodziny.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Irena Sendlerowa – etos służby społecznej

Irena Sendlerowa sytuuje się w gronie najwybitniejszych postaci polskiej pracy społecznej. Na to miano zasłużyła, ratując dzieci żydowskie z warszawskiego getta. To niewątpliwie heroiczne działanie w sytuacji skrajnej jest odbiciem formacji społecznej i zawodowej, którą Sendlerowa zdobyła w gronie wychowanków Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej. Była to unikalna edukacja i praktyka społeczno-zawodowa łącząca kompetencje zawodowe z postawą społeczną – profesjonalizm z etosem służby społecznej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Edukacja dzieci socjalizowanych w kulturze ubóstwa jako wyzwanie dla pracy socjalnej

Artykuł podejmuje aspekty edukacji i socjalizowania dzieci żyjących w kulturze ubóstwa, czyli w sytuacji, gdy doświadczane w rodzinie braki nie są jedynie zbieżnością wielu epizodów, a stają się długotrwałym doświadczeniem, skutkując pokoleniowym obciążeniem. Konsekwencje tego widoczne są w wielu sferach życia dzieci i młodzieży, głównie w przestrzeni funkcjonowania w rodzinie, szkole, wśród rówieśników. Głównym celem artykułu jest wskazanie na problemy edukacyjne dzieci żyjących w ubóstwie, przybliżenie obszarów utrudniających działania socjalizacyjne, wychowawcze i edukacyjne. Artykuł wskazuje na wartość edukacji, jako jednej z realnych szans na przerwanie kręgu pokoleniowej biedy, lokowanej w kulturze ubóstwa. Ukazuje także szkołę jako instytucję wzmacniającą nierówności, a także rodzinę jako instytucję socjalizującą do ubóstwa. Artykuł zawiera wskazania na pracę socjalną z dziećmi z ubogich rodzin. Artykuł zawiera analizy badawcze prowadzone na źródłach, jakimi są Pamiętniki bezrobotnych wydane w Polsce w latach 2003–2006 (5 tomów) i w roku 1933. Analizy podjęte w artykule odnoszone są do koncepcji kultury ubóstwa Oscara Lewisa.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Gerontologiczna praca socjalna – konteksty, definicje, wyzwania

Gerontologiczna praca socjalna to coraz bardziej autonomizująca się dziedzina pracy socjalnej, która jest specyficzna ze względu na profil odbiorców usług. Osoby starsze w porównaniu z innymi beneficjentami społecznych systemów wsparcia, w tym systemu pomocy społecznej, różnią się bowiem pod względem poziomu posiadanych zasobów, zróżnicowanych potrzeb, ale przede wszystkim ogromnego wewnętrznego zróżnicowania tej grupy. Ich zasoby materialne, społeczne i wynikające z historii życia przy jednoczesnej narastającej z wiekiem potrzebie otrzymywania wsparcia sprawiają, że jako adresaci działań pomocowych stają się grupą dostępną, ale też wymagającą. Celem artykułu jest ukazanie, czym jest gerontologiczna praca socjalna w szerszym kontekście pracy socjalnej. Autorka podejmuje również próbę zdefiniowania i znalezienia specyfiki jej funkcjonowania. Ukazuje ją w szerszym niż dotychczas w Polsce kontekście bardziej merytorycznym niż formalnym.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wybrane zagadnienia polityki społecznej w kontekście starzejącego się społeczeństwa

Artykuł odnosi się do wyzwań stojących przed polityką społeczną w kontekście zmian społecznych w Polsce. Potrzeby najstarszych pokoleń są wewnętrznie zróżnicowane i dlatego skuteczna polityka musi dokonać rzetelnych diagnoz. W artykule omówiono główne cechy polskiego społeczeństwa oraz analizę dwóch aspektów polityki społecznej wobec osób starszych i starości.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Aktywizacja partycypacyjna osób bezrobotnych szansą zwiększenia skuteczności działań służb społecznych

Aktywizacja partycypacyjna – w moim rozumieniu – to uświadomione włączanie się w działania służb społecznych (tj. służb pomocy społecznej i służb zatrudnienia) odbiorców ich usług, czyli osób bezrobotnych i zmuszonych sytuacją życiową do korzystania z pomocy społecznej, a w konsekwencji zagrożonych wykluczeniem społecznym. W rezultacie uświadomionej sytuacji własnej obywatel w procesie pomocowym sam czuje się współodpowiedzialny za podejmowane wobec niego działania. Współpracujący z nim specjalista traktuje go podmiotowo, zwracając większą uwagę na to, by oferowane usługi były lepiej dopasowane do jego potrzeb. Doprowadzenie do takiego stanu rzeczy wymaga zwiększonego wysiłku ze strony publicznych służb pomocy społecznej i służb zatrudnienia. Celem mojego artykułu jest pokazanie, że efekty w doprowadzeniu obywatela do zatrudnienia, a tym samym włączenia społecznego, uzyskujemy w wyniku współdziałania usługodawców (w tym wypadku urzędów pracy i ośrodków pomocy społecznej) i obywateli. Rozwój aktywizacji partycypacyjnej obywateli w ostatnich latach pozwolił na zwiększenie efektywności i skuteczności szeroko rozumianych służb społecznych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Mój drugi dom… – jakość życia w domu pomocy społecznej z perspektywy seniorów

Celem przeprowadzonych badań było rozpoznanie i interpretacja przyczyn zamieszkania seniorów w domu pomocy społecznej, najbardziej docenianych standardów pomocowych w kontekście poprawy jakości życia i oczekiwań pensjonariuszy wobec instytucji. Przedmiot badań stanowiły wypowiedzi seniorów zamieszkujących tę placówkę powyżej pięciu lat, jak i umiejących odnieść się do swojego położenia i doświadczeń życiowych w sposób retrospektywny. Użytą strategią były badania jakościowe. Zbieraniu danych posłużyły wywiady narracyjne. Opracowanie wyników badań stworzono w perspektywie postawionych problemów badawczych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Potrzeba badań sytuacji życiowej osób bezdomnych w Macedonii. Prezentacja narzędzia pomiaru

Ludzie bezdomni w odróżnieniu od innych grup zmarginalizowanych nie są priorytetowym podmiotem pomocy społecznej w Macedonii. Ich sytuacja jest poddawana dyskusjom zwykle w czasie zimy, przez pozostałą część roku zaś instytucje i organizacje zaangażowane w jej realizację milczą. Jak pokazują istniejące, dość skromne dane na temat bezdomności, doświadczają jej głównie mężczyźni. Nie oznacza to jednak, że wśród bezdomnych nie ma kobiet – są, choć stanowią jedynie niewielką grupę. Różne są przyczyny pozostawania bez dachu nad głową. Najczęściej wymieniane to: uzależnienia, utrata majątku, choroby psychiczne, sieroctwo społeczne i dorastanie w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. W przypadku kobiet zaś rozwód czy prostytucja. Pod wpływem fenomenu uchodźców z Bliskiego Wschodu, których około milion przewędrowało przez Macedonię w 2016 r., Stowarzyszenie badawcze na rzecz komunikacji i rozwoju „PUBLIC” rozpoczęło badania dotyczące problemu bezdomności. Badania te przeprowadzono także dlatego, że wąskie rozumienie zjawiska, ograniczające ludzi bez domu tylko do tych, którzy mieszkają na ulicy, sugerowało, że w Macedonii nie ma wielu bezdomnych. Była to mylna konstatacja. W artykule zaprezentowano narzędzie służące do pomiaru bezdomności wykorzystywane przez macedońskie organizacje humanitarne i pozarządowe, głównie przez Czerwony Krzyż.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Triada determinant bezpieczeństwa pracowników służb społecznych: determinanty osobowe

Bezpieczeństwo pracowników społecznych jest warunkowane odpowiednimi determinantami. Do podstawowych zalicza się determinanty systemowe, determinanty osobowe oraz determinanty środowiskowe. W grupie determinant osobowych wyróżnia się cztery zasadnicze czynniki warunkujące bezpieczeństwo pracowników służb społecznych. Są to w szczególności: pozytywna selekcja do zawodu, predyspozycje osobowościowe, przygotowanie merytoryczne i morale zawodowe. Katalog ten jest otwarty i może być uzupełniany w toku dyskursu poświęconego zagadnieniom bezpieczeństwa pracowników tej profesji.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Placówki wsparcia dziennego – ich formy i znaczenie

Ustawa o wsparciu rodziny i systemie pieczy zastępczej nałożyła na gminy obowiązek stworzenia programów wspierania rodzin z dziećmi. Jedną z form wsparcia, obok asysty rodzinnej, poradnictwa i rodzin wspierających, są placówki wsparcia dziennego. Instytucje te, o długiej tradycji, nie są jednak w pełni wykorzystywane. W artykule przedstawione są aktualne statystyki oraz wyniki badań wskazujące na ich znaczenie w pomocy dzieciom i rodzinom.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wspieranie rodziny w obszarze trudności opiekuńczo-wychowawczych na przykładzie GOPS w Lubiczu

Rodzina uważana jest za najbliższe człowiekowi, naturalne środowisko życia, rozwoju i wychowania dziecka. Rodzina spełnia wiele funkcji, wśród których możemy wyróżnić m.in.: funkcję opiekuńczo-wychowawczą, socjalizacyjną, materialno-ekonomiczną, kulturalną, emocjonalną i inne. Na funkcję opiekuńczo-wychowawczą, składa się m.in.: organizacja czasu wolnego, nauka samoobsługi, zaspokojenie potrzeb psychicznych i społecznych poszczególnych członków rodziny. W obecnych czasach wiele rodzin przeżywa kryzys emocjonalny, zaburzone są relacje międzypokoleniowe, co w konsekwencji prowadzi do trudności wychowawczych. Rodzina nie zawsze sobie radzi w wypełnianiu przypisanych jej funkcji. Pomoc społeczna, w myśl ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej na rzecz wspierania rodzin przeżywających trudności opiekuńczo-wychowawcze, oferuje wiele form pomocy dla tych rodzin. Jednakże nie zawsze są one wystarczające. Celem artykułu jest zaprezentowanie innych, wspierających rodzinę programów realizowanych przez GOPS w Lubiczu.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Praca socjalna w kontekście wspierania dziecka i rodziny podczas rozwodu rodziców

Celem artykułu jest dokonanie przeglądu obowiązujących aktów normatywnych związanych z sytuacją rozwodową rodziców z punktu widzenia ryzyka oraz szans, jakie stwarzają dla sytuacji dziecka i rodziny. Autorki zwracają uwagę na odpowiedzialność pracowników socjalnych w procesie wspierania rodzin w owym kryzysie rodziny. Wzrastająca liczba rozwodów w Polsce obliguje badaczy do podejmowania naukowych dyskusji i powadzenia rzetelnych badań naukowych, których konsekwencją będą zmiany w praktycznym podejściu profesjonalistów pracujących z rodzinami. W pierwszej części artykułu skupiono się na negatywnych konsekwencjach rozwoju dzieci będących świadkami i ofiarami trudnej sytuacji rodzinnej oraz na relacjach między dziećmi a rodzicami. Autorki zwracają uwagę na istotę zadań podejmowanych w pracy socjalnej, skierowanych do całej rodziny doświadczającej kryzysu spowodowanego rozpadem małżeństwa. W ostatniej części artykułu autorki podejmują polemikę na temat superwizji w pracy socjalnej, traktowanej jako przykład dobrych praktyk rozwijania kompetencji asystentów rodziny i pracowników socjalnych w pracy zawodowej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Między wsparciem a pomocą – współpraca asystenta rodziny z logopedą

Głównym celem artykułu jest zwrócenie uwagi na potrzebę współpracy asystenta rodziny z logopedą, co w praktyce rzadko się zdarza. Asystent to kolejny zawód powołany do pracy z rodziną w obszarze jej wsparcia. „Głównym zadaniem asystenta jest wspieranie rodziców w prawidłowym wypełnianiu przez nich funkcji opiekuńczo-wychowawczej oraz kształtowanie umiejętności członków rodziny w zakresie znajdowania rozwiązań trudności życiowych” (Krasiejko, 2016, s. 5). Praca w tym zawodzie wymaga zatem ciągłego poszerzania kompetencji i ich dostosowania do potrzeb podopiecznych. W artykule przybliżony został jeden z tematów, z którym asystent rodziny może się spotkać w swojej pracy zawodowej i który może stanowić dla niego wyzwanie, a mianowicie temat prawidłowego i nieprawidłowego rozwoju mowy dziecka. Omówione zostały etapy rozwoju mowy, ze szczególnym zwróceniem uwagi na dzieci w wieku przedszkolnym. Zaprezentowany opis przebiegu rozwoju mowy (normatywny – opóźniony – zaburzony) pozwoli na wczesne wychwycenie przez asystenta rodziny odstępstwa od normy rozwojowej, zwrócenie opiekunom dziecka uwagi na konieczność logopedycznej oceny stanu rozwoju mowy oraz udzielenie pomocy w zorganizowaniu konsultacji z logopedą. W wyniku przeprowadzonego badania logopeda zdecyduje o ewentualnej konieczności rozpoczęcia terapii i skieruje na badania specjalistyczne (np. audiologiczne, laryngologiczne, ortodontyczne, psychologiczne).

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Dylematy i wyzwania polityki senioralnej. Opieka geriatryczna – wsparcie – usługi społeczne

W tekście wskazano główne i oczekiwane kierunki zainteresowań polityki senioralnej w warunkach narastającej starości demograficznej. Omówiono stan sieci wsparcia instytucjonalnego i deficyty w zakresie opieki geriatrycznej, pogłębiane kolejnymi zmianami w systemie ochrony zdrowia. Podkreślono znaczenie aktywności, wiedzy gerontologicznej i usług społecznych w kształtowaniu przyjaznej przestrzeni życiowej dla osób w starszym wieku i dożywających starości sędziwej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kompetencje zawodowe kuratorów sądowyc

Osoba wykonująca zawód kuratora sądowego powinna posiadać określone cechy osobiste oraz kompetencje zawodowe. Bardzo często efektywność pracy kuratorów sądowych jest determinowana przez posiadane cechy osobiste. Prowadzone badania miały na celu określenie, jaki jest poziom wymienionych zmiennych. Uzyskane wyniki pokazują, że dla kuratorów sądowych najważniejsze znaczenie mają pozytywne relacje interpersonalne, natomiast cecha, jaką jest pozytywne nastawienie wobec siebie, osiągnęła najniższy średnik wynik. Jeżeli chodzi o kompetencje zawodowe, to najwyżej ocenione zostały kompetencje realizacyjne, a najniżej postulacyjne. To, jak podopieczni postrzegają kuratora sądowego, jest zdeterminowane przez jego predyspozycje osobowościowe, system wartości i postawę wobec norm moralnych, umiejętności komunikacyjne oraz świadomość służebności zawodu, jaki wykonują. Profesja kuratora nie powinna być kojarzona czy też utożsamiana z kontrolą osoby nadzorowanej, ale ze wsparciem, jakiego kurator udziela podopiecznym.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika