rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ rozmieszczenia izolacji cieplnej w ścianie zewnętrznej na pracę ogrzewania ściennego

W referacie określono wpływ sposobu rozmieszczenia izolacji cieplnej w ścianie zewnętrznej z ogrzewaniem ściennym wodnym typu A na jego wydajność cieplną, temperaturę powierzchni oraz straty ciepła. Analizę przeprowadzono dla dwóch wariantów rozmieszczenia izolacji: jedna warstwa izolacji cieplnej od strony środowiska zewnętrznego, oraz dwie warstwy izolacji: jedna na powierzchni zewnętrznej ściany, druga bezpośrednio pod warstwą tynku z rurami. Wariant drugi obejmuje trzy zmienne grubości izolacji cieplnej bezpośrednio pod rurami. W obu wariantach łączny opór cieplny izolacji jest sobie równy. Obliczenia przeprowadzono dla zmiennej temperatury powietrza zewnętrznego i czynnika grzewczego, oporu cieplnego izolacji i warstwy wykończeniowej, rozstawu przewodów. Analizę przeprowadzono na podstawie wyników obliczeń numerycznych przenikania ciepła w ścianie z ogrzewaniem ściennym wykonanych za pomocą programu wykorzystującego metodę elementów brzegowych (MEB). Stwierdzono, że dla analizowanych zmiennych parametrów konstrukcyjnych grzejnika oraz środowiska zewnętrznego wykonanie izolacji cieplnej w dwóch warstwach a nie jednej ma pomijalny wpływ na wydajność cieplną grzejnika ściennego (zmiana maksymalnie o 2,5%) oraz na średnią temperaturę powierzchni grzejnika ściennego i straty ciepła do środowiska zewnętrznego. Rozmieszczenie izolacji cieplnej wpływa natomiast na rozkład izoterm wewnątrz przegrody z grzejnikiem ściennym. Zastosowanie warstwy izolacji cieplnej pod rurami powoduje, że bezwładność cieplna grzejnika ściennego maleje, ze względu na mniejszą masę przegrody budowlanej do nagrzania, co poprawia właściwości regulacyjne systemu.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka heliostatów i ich zastosowanie w helioelektrowniach

Rozwój energetyki słonecznej związany jest z powstawaniem coraz to nowych konstrukcji
maksymalizującej wykorzystanie promieniowania słonecznego. Jednym z kierunków
jest wysokotemperaturowa konwersja promieniowania na ciepło. Wtedy,
z termodynamicznego punktu widzenia otwierają się nam możliwości np. na generację
energii elektrycznej. Konwersja wysokotemperaturowa wymaga jednak koncentracji
promieniowania słonecznego. Sposobów koncentracji jest wiele, jednak w artykule
skupiono się na koncentracji w układzie pole heliostatów- wieża słoneczna. System
taki ma szereg zalet w porównaniu do pojedynczych układów koncentrujących, m.in.
możliwe jest budowanie pojedynczej elektrowni. Zasadniczym elementem jest tutaj
heliostat. Artykuł definiuje pojęcie heliostatu, przedstawia zasadę jego działania oraz
przeznaczenie w helioelektrowniach typu wieżowego. Dokonany został podział urządzeń
na podgrupy w zależności od technologii w nich zastosowanych. Zaprezentowane
zostały poszczególne elementy budowy heliostatów oraz czynniki, które pośrednio
lub bezpośrednio wpływają na ich typ, wielkość oraz cenę. Przedstawiono problematykę
rentowności przed jaką stoi dziś rynek helioelektrowni oraz stopień istotności jaki
stanowi pole heliostatów dla budżetu całej inwestycji. Wymieniono szczegółowe parametry
jakie winny spełniać tego typu urządzenia, z wyodrębnieniem trzech grup:
wymagania operacyjne, optyczne oraz wytrzymałościowe. Zaprezentowano szczegółowo
trzy przykładowe, znacząco różniące co do zasady działania oraz skali, rozwiązania
i sparametryzowano je w formie tabelarycznej.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza strat wody w wodociągu miasta Jarosław

Jednym z podstawowych elementów przy ocenie stanu technicznego systemu wodociągowego
są straty wody. W związku z tym analiza strat jest jednym z głównych
czynników, które należy brać pod uwagę przy planowaniu działań modernizacyjnych
i naprawczych, dzięki czemu można osiągnąć zmniejszenie kosztów
wiążących się z produkcją i dystrybucją wody. W pracy przestawiono analizę strat
wody w latach 2011 – 2015 dla miasta Jarosław wykonaną dzięki danym uzyskanym
z Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Wyliczono następujące
wskaźniki według International Water Association (IWA): procentowy (WS), jednostkowy
start rzeczywistych (RLB), objętości wody niedochodowej (NRWB),
start nieuniknionych (UARL), infrastrukturalny indeks wycieków (ILI). Dodatkowo
obliczono jednostkowe wskaźniki, które pomogą scharakteryzować analizę
eksploatacyjną strat wody. Są to wskaźniki takie jak: ilości wody wtłoczonej do
sieci, wody sprzedanej ogółem, sprzedanej gospodarstwom domowym, ilości strat
wody, wody zużytej na potrzeby własne, wody niedochodowej oraz jednostkowy
wskaźnik obciążenia hydraulicznego sieci i strat wody w odniesieniu do całkowitej
długości sieci.. Ponadto dokonano analizy sieci wodociągowej pod kątem intensywności
uszkodzeń, ponieważ awarie przewodów wodociągowych, armatury
i przyłączy są jedną z istotnych przyczyn strat wody. Przeanalizowane wyniki
w porównaniu do innych miast w Polsce pozwoliły na stwierdzenie, że sieć wodociągowa
w Jarosławiu jest w dość dobrym stanie.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Struktura drewna konstrukcyjnego

Drewno to priorytetowy surowiec dla przemysłu celulozowego i energetycznego. Źródłem
surowcowym są lasy. Powierzchnia lasów w Polsce, z roku na rok, nieustannie
wzrasta. Wzrost lesistości od roku 1945 wynosi 8,4%. Przyrost ten jest wynikiem zalesiania
gruntów użytkowanych przez rolnictwo i nieużytków [1].
W monografii przedstawiono budowę mikroskopową i makroskopową drewna sosny
zwyczajnej Pinus sylvestris L., pochodzącej z czterech wybranych krain przyrodniczoleśnych
Polski: Kraina A - Mazowiecko – Podlaska Kraina Przyrodniczo – Leśna (Nadleśnictwo
Garwolin), Kraina B - Małopolska Kraina Przyrodniczo – Leśna (Nadleśnictwo
Przedbórz), Kraina C - Śląska Kraina Przyrodniczo – Leśna (Nadleśnictwo Kędzierzyn
Koźle), Kraina D - Karpacka Kraina Przyrodniczo – Leśna (Nadleśnictwo Piwniczna).
Ukazano strukturę mikroskopową jodły pospolitej Abies alba Mill, modrzewia
europejskiego Larix decidua Mill. pochodzącego z zabytkowego obiektu wybudowanego
w 1860 r., sosny zwyczajnej Pinus sylvestris L. poddanej 5 - letnim wpływom atmosferycznym
oraz degradacji biologicznej.
Określono przyrosty roczne, biel i twardziel, pęcherze i wycieki żywiczne oraz promienie
łykodrzewne. Zaprezentowano właściwości rozpoznawcze wybranych rodzajów
drewna iglastego, w szczególności zabarwienie twardzieli, szerokość przyrostów rocznych,
udział bielu i twardzieli, obecność przewodów żywicznych, przejście z drewna
wczesnego do późnego czy strukturę sęka.
Dodatkowo scharakteryzowano takie gatunki drzew, jak sosna zwyczajna Pinus sylvestris
L., świerk pospolity Picea abies Karst., modrzew europejski Larix decidua Mill.,
jodła pospolita Abies alba Mill., daglezja zielona Pseudotsuga menziesii Franco [1-2].

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza połączenia płyta GFRP – usztywnienie z wykorzystaniem wibrotermografii

W związku z dynamicznym rozwojem metod projektowania i wytwarzania materiałów
kompozytowych, zaobserwować można ich zwiększającą się powszechność
w wielu gałęziach przemysłu. Materiały kompozytowe znaleźć można również,
w takich zastosowaniach, gdzie kluczowe znaczenie ma bezpieczeństwo konstrukcji.
Stąd też rozpowszechnieniu kompozytów jako materiałów konstrukcyjnych,
towarzyszy ciągły rozwój nieniszczących metod wykrywania uszkodzeń i oceny
stanu technicznego konstrukcji.
W pracy przedstawiono wstępne rezultaty badań laboratoryjnych, których celem
była próba oceny przydatności metody termografii aktywnej w badaniu stanu połączenia
klejowego płyty i profilu kompozytowego. Badania przeprowadzono na
próbkach wykonanych z kompozytów włóknistych GFRP (ang. Glass Fibre
Reinforced Polimer). Na podstawie zarejestrowanych sekwencji termogramów,
przeprowadzona została analiza porównawcza, która pozwoliła na skuteczne zlokalizowanie
defektu w postaci wady połączenia płyta – usztywnienie.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pomiary rozkładu wilgotności i parametrów cieplnych betonu komórkowego klas 400 i 700 w trakcie 6-miesięcznego wysychania

W artykule przedstawiono wyniki badań eksperymentalnych zrealizowanych na
próbkach z betonu komórkowego o gęstości 400 kg/m3 i 700 kg/m3. W pierwszym
etapie próbki poddano działaniu ciekłej wody, która wprowadzana była do ich wnętrza
siłami podciągania kapilarnego. Następnie przystąpiono do pomiarów podstawowych
parametrów cieplnych, prowadzonych na próbkach o różnym poziomie zawilgocenia.
Wyznaczano współczynnik przewodzenia ciepła λ oraz objętościową pojemność
cieplną cp. Równocześnie część próbek poddano nasycaniu wodą, aż do
momentu ustabilizowania się ich masy. Następnie próbki poddano suszeniu w warunkach
laboratoryjnych, rejestrując tempo tego procesu przez okres pół roku. Głównym
celem przeprowadzonego eksperymentu było wyznaczenie obydwu parametrów
cieplnych dla próbek o różnym stanie zawilgocenia, a następnie odwzorowanie czasowych
zmian zachodzących w parametrach cieplnych testowanych betonów komórkowych
w trakcie ich wysychania z zawilgocenia powodziowego. Zmienne rozkłady
wilgotności oraz przewodności i pojemności cieplnej po grubości przegrody odtworzono
po upływie 1, 2, 3, 4 oraz 6 miesięcy trwania procesu wysychania. Dane zebrane
w przypadku obydwu badanych klas betonów 400 i 700 wskazują na wyraźnie
różny przebieg procesu – tak pod względem jakościowym, jak i ilościowym. Badania
dotyczące betonu klasy 400 dowodzą silnego zróżnicowania w rozkładzie badanych
wielkości fizycznych (λ, cp oraz Uv) zarówno po miesięcznym, jak i 2-miesięcznym
okresie wysychania oraz powrót do stanu zbliżonego do wyjściowego pod względem
wilgotnościowym i cieplnym po upływie około 3-miesięcznego okresu wysychania.
W przypadku betonu komórkowego klasy 700 okres 6 miesięcy okazał się być niewystarczający,
aby uzyskać parametry cieplne i wilgotnościowe zbliżone do wartości,
jakie miałby materiał w stanie naturalnej wilgotności.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowania materiałów PCM we współpracy z przegrodami transparentnymi

Poniższy artykuł stanowi przegląd wiedzy na temat przykładów wykorzystania
materiałów PCM (ang. phase change materials) w celu modyfikacji transparentnych
przegród budowlanych.
W związku z powstawaniem nowych sposobów wykorzystywania PCM
w przegrodach przezroczystych, konieczne jest usystematyzowanie wiedzy w tym
zakresie. W artykule przedstawiono zasadnicze właściwości substancji zmiennofazowych
uzasadniające ich coraz częstsze stosowanie w budownictwie, występujące
na runku budowlanym produkty modyfikowane w/w substancjami, jak i wyniki
badań prowadzonych nad nowymi, dotychczas nie stosowanymi w budownictwie
zastosowaniami PCM-ów. Autor odnosi się do prac, w których opisano różne możliwości
stosowania w/w materiałów w celu zwiększenia, między innymi, bezwładności
cieplnej przegród budowlanych. Przedstawione zostały zastosowania PCMów
zarówno w przegrodach nieprzeziernych i przeziernych, z przewagą ostatniej
z wymienionych grup. W pracach przedstawiających zalety i wady modyfikowania
przegród transparentnych materiałami PCM autorzy odnoszą się przede wszystkim
do zwiększenia bezwładności cieplnej przegrody, a co za tym idzie zmniejszenia
wrażliwości przeszkleń na zmianę warunków atmosferycznych i natężenia promieniowania
słonecznego.
Autor zwraca uwagę na czynniki takie jak zakres i wartość temperatury przemiany
fazowej, charakter substancji, powtarzalność cykli topnienie- krzepnięcie, zmiany
objętości związanych ze zmianą stanu skupienia, przewodność cieplną substancji.
Dodatkowo w zależności od chęci ograniczenia przegrzewania lub przechłodzenia
pomieszczeń znaczenie ma również sposób oraz miejsce aplikacji PCM-ów. Powyższe
czynniki mają znaczący wpływ na skuteczność wymienionych w artykule
rozwiązaniach.
Przeważająca ilość prac naukowych opisujących wykorzystanie substancji zmiennofazowych
w budownictwie odnosi się do nieprzezroczystych przegród budowlanych,
co świadczy o niekonwencjonalnym ujęciu niniejszej pracy.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rezydencja i zaplecze gospodarcze w dobrach biskupów przemyskich ob. łac. w Radymnie w świetle XVIII-wiecznych opisów inwentarzowych

Celem artykułu jest analiza architektoniczna i przestrzenno-użytkowa zespołu rezydencjonalno-gospodarczego w dobrach biskupów przemyskich ob. łac. w Radymnie,
wstępnie przedstawiono także architekturę pozostałych zespołów mieszkalno-gospodarczych wchodzących w skład tych dóbr wg ich stanu w połowie
XVIII wieku oraz uwagi związane z lokalizacją poszczególnych kompleksów zabudowy.
Analiza została przeprowadzona na podstawie tekstu lustracji miasta dokonanej
krótko przed 1750 rokiem na zlecenie biskupa przemyskiego Wacława
Hieronima Sierakowskiego oraz dwóch wojskowych map topograficznych: z lat
80-tych XVIII wieku i połowy wieku XIX. Na rezydencję biskupów, oprócz
drewnianego pałacu w typie dworu alkierzowego z czterema alkierzami narożnymi,
otoczonego wałami i fosą, składały się inne zabudowania mieszkalne oraz gospodarcze.
W obrębie obronnego obwodu znajdowały się oficyny, kuchnia z piekarnią
i szafarnią (spiżarnią) oraz drewutnia z karmnikiem, a także studnia i piwnica,
poza wałami ulokowano natomiast stajnię, wozownię, cegielnię i kuźnię, zaś
za pałacem rozciągał się ogród. Oprócz zespołu pałacowego w skład omawianych
posiadłości wchodziły w XVIII wieku jeszcze trzy folwarki określone w dokumencie
źródłowym jako radymiński (w bezpośrednim sąsiedztwie rezydencji),
Bogudzięka (dawny wójtowski) oraz najnowszy – skołoszowski. Osobnym, niewielkim
kompleksem zabudowań o trudnej do ustalenia lokalizacji była arenda
z browarem, a listę obiektów składających się na gospodarcze zaplecze w dobrach
biskupów przemyskich ob. łac. w Radymnie zamykają wolnostojący spichlerz
oraz karczma.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ścieralność betonowych posadzek przemysłowych utwardzanych powierzchniowo

W artykule przedstawiono wytyczne zawarte w aktualnej literaturze technicznej
dotyczące wymagań odnośnie ścieralności betonowych posadzek przemysłowych.
Skupiono się na posadzkach wykonywanych w technologii DST. Scharakteryzowano
najczęściej stosowane metody badań ścieralności cementowych podkładów
podłogowych i związane z nimi klasy odporności na ścieranie. Zebrane informacje
mogą być pomocne dla projektantów, inwestorów i wykonawców przy doborze
odpowiedniego materiału warstwy wierzchniej posadzki betonowej i opracowywaniu
specyfikacji technicznych.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wyznaczanie częstości drgań własnych ortogonalnych ram portalowych o węzłach podatnych

W pracy przedstawiono metodę diagnostycznego szacowania rzeczywistej sztywności
obrotowej węzłów podatnych w portalowych ramach stalowych na podstawie
analizy pierwszej częstości drgań swobodnych. Analizę przeprowadzono dla ram z
ryglem podatnie zamocowanym w słupach oraz ram ze słupami podatnie zamocowanymi
słupami w fundamentach. Sporządzono wykresy zależności współczynnika
λ2(k) częstości drgań własnych ram w funkcji unormowanego parametru k sztywności
obrotowej węzłów przy stałym stosunku sztywności słupa do rygla EJs/EJr. Wyznaczono
pasmo częstości drgań ram portalowych z ryglem podatnie zamocowanym
w słupach przy zmiennym stosunku sztywności słupa do rygla EJs/EJr. Wzięto pod
uwagę ciągłą zmianę sztywności obrotowej węzłów podatnych począwszy od węzła
przegubowego aż do sztywnego zamocowania. Zamieszczono tablicę parametrów
dynamicznych λ2(k) w funkcji unormowanych parametrów sztywności węzłów k1/k2.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sorpcja chromu (VI) na modyfikowanych zeolitach naturalnych

Celem badań było wyznaczenie równowagi sorpcji jonów chromu (VI) z roztworów
wodnych na modyfikowanych zeolitach naturalnych pochodzących z Włoch i USA.
Do syntezy organo-zeolitów zastosowano HDTMA-Br w ilości dwukrotnej pojemności
kationowymiennej zeolitów (2,0 ECEC). Badania przeprowadzono w warunkach
nieprzepływowych przy odczynie pH równym 3,0; 4,0 i 5,0 w temperaturze pokojowej.
Największą efektywność sorpcji jonów Cr(VI) uzyskano dla chabazytu przy
pH=4 i uziarnienia poniżej 0,25 mm, kiedy w roztworze dominowały jony wodorochromianowe
HCrO4

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Udział materiału zmienno-fazowego w pracy energetycznej przegrody kolektorowo-akumulacyjnej w przejściowych warunkach klimatycznych

W artykule przedstawiono analizę wybranych parametrów cieplnego funkcjonowania
przegrody kolektorowo-akumulacyjnej modyfikowanej materiałem zmiennofazowym.
Badania przeprowadzono w komorze zewnętrznej w miesiącu kwietniu,
uwzględniając rzeczywiste warunki klimatyczne: wartość promieniowania słonecznego
i temperaturę zewnętrzną powietrza. W celu porównania wyników wykonano
przegrodę referencyjną bez udziału materiału zmienno-fazowego. Podczas badań
w komorze stabilizowano temperaturę wewnętrzną na poziomie 20°C. W badanej
przegrodzie materiał zmienno-fazowy został wkomponowany w ścienny element ceramiczny,
którym wypełniono połowę jego przestrzeni. Materiał ten usytuowano od
strony zewnętrznej elementu, w celu uzyskania odpowiedniej temperatury wystarczającej
do wystąpienia procesu przemiany fazowej. Przegroda kolektorowo-akumulacyjna
posiada przeszklenie o współczynniku przenikania ciepła U = 0,6 W/m2K.
Analizując wpływ materiału zmienno-fazowego, autorzy przedstawili i porównali
wartości gęstości strumienia ciepła na powierzchni przegród od strony wewnętrznej.
Celem badań było określenie wpływu wartości promieniowania słonecznego na modyfikowaną
przegrodę kolektorowo-akumulacyjną, w okresie przejściowym, w którym
zazwyczaj występują zmienne warunki klimatyczne. Umieszczenie PCM od
strony zewnętrznej w elementach ceramicznych, jako składowej przegród kolektorowo-
akumulacyjnych, jest jednym z wariantów w prowadzonych badaniach. Dalszej
analizie poddane zostaną inne rozwiązania usytuowania materiału zmiennofazowego,
w celu wybrania najkorzystniejszego wykorzystania tego materiału.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania doświadczalne odkształcalności węzłów szkieletowych budynków drewnianych

Większość obecnie znanych modeli obliczeniowych zawiera uproszczenia, które powodują, że otrzymane dzięki nim wyniki sił wewnętrznych, naprężeń czy przemieszczeń obarczone są pewnymi błędami. Aby uzyskać prawidłowe rozwiązanie analizowanego problemu konieczne jest poznanie rzeczywistego sposobu pracy konstrukcji. Uwzględnianie w obliczeniach węzłów podatnych, ze znanymi wartościami ich podatności, pozwala na otrzymanie rozwiązania dokładnego. Możliwe jest to dzięki badaniom eksperymentalnym. W pracy zostały przedstawione wyniki badań doświadczalnych węzłów w szkieletowych budynkach drewnianych. Badania te przeprowadzono celem wyznaczenia podatności translacyjnej oraz rotacyjnej węzłów. Eksperymenty zostały przeprowadzone na modelach węzłów o zmniejszonych wymiarach poprzecznych w stosunku do rzeczywistych wymiarów elementów drewnianych konstrukcji szkieletowych. Wyniki innych badań doświadczalnych, wykazały, że zarówno eksperymenty na próbkach pełnowymiarowych, jak i małowymiarowych w dobry sposób przedstawiają sposób pracy konstrukcji. Podczas badań rejestrowano wielkości przemieszczeń charakterystycznych punktów w węzłach. Badania podatności translacyjnej i rotacyjnej prowadzone były niezależnie od siebie, na próbkach przedstawiających różne rodzaje węzłów. Podatność translacyjna obliczana była jako stosunek przyrostu przemieszczenia węzła do przyrostu siły obciążającej węzeł. W przypadku węzła z zablokowanym Podatność rotacyjną obliczano jako stosunek przyrostu kąta obrotu elementu obciążanego względem elementu podpierającego do przyrostu momentu zginającego. Podatność translacyjną określano dla dwóch rodzajów węzła, z zablokowanym oraz z możliwym przemieszczeniem w osi działającego obciążenia. Podatność rotacyjną określono natomiast dla różnych grubości obciążanego elementu. Otrzymane wyniki zaprezentowano w postaci wykresów zależności podatność-naprężenia. Powiązanie podatności z naprężeniami podyktowane zostało przeprowadzeniem eksperymentów na próbkach małowymiarowych.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Termodynamiczne czynniki robocze stosowane w pompach ciepła

W opracowaniu pt. Termodynamiczne czynniki robocze stosowane w pompach
ciepła opisano geotermię niskotemperaturową. Przedstawiono podstawowy podział
pomp ciepła. Scharakteryzowano czynniki robocze stosowane w pompach ciepła.
Omówiono przeprowadzone badania dotyczące stosowanych w technice cieplnej
czynników z grupy CFC i HCFC. W szczególności analizą objęto harmonogram
wycofania z użytku czynników chlorowcowopochodnych zakwalifikowanych do
ww. grupy. Uwzględniono w analizie wskaźniki ekologiczne niektórych czynników
chłodniczych. Pokazano, że wskaźnik ekologiczny ODP charakteryzuje
wpływ danego czynnika na intensywność rozkładu ozonu. Natomiast GWP opisuje
wpływ czynnika na potęgowanie efektu cieplarnianego. Z kolei TEWI jest wskaźnikiem
umożliwiającym ocenę globalnego ocieplenia atmosfery, spowodowanego
eksploatacją pompy ciepła lub urządzenia chłodniczego. Zwrócono uwagę na sposób
obliczania wartości wskaźnika TEWI. Wyspecyfikowano podstawowe właściwości
najczęściej stosowanych zamienników R22. Wskazano na zmianę parametrów
eksploatacyjnych pomp ciepła spowodowaną wprowadzeniem nowych czynników
roboczych. W niniejszym opracowaniu podano również niezbędne kryteria
uwzględniane w procesie badań i oceny przydatności czynników roboczych do
pracy w obiegu pomp ciepła. Odniesiono się do efektywności energetycznej
w przypadku eksploatacji pomp ciepła z wykorzystaniem źródeł niskotemperaturowych
powodujące redukcję emisji CO2. W badaniu ustalono poziom korzystnego
wpływu tej emisji w porównaniu z potencjałem konwencjonalnych źródeł energii.
Szczególną uwagę zwrócono na technologiczne rozwiązania w zakresie minimalizacji
zawartości czynnika roboczego w instalacji, związanego z ograniczeniem jego
emisji do atmosfery. Przewody obiegu czynnika roboczego, łącząc poszczególne
elementy i urządzenia, tworzą zamkniętą instalację pompy ciepła. W montażu
miedzianych instalacji pomp ciepła stosowane są specjalne rury miedziane przeznaczone
do chłodnictwa i klimatyzacji.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka