rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Glony wskaźnikowe w małych zbiornikach wodnych na przykładzie wyrobiska w Biestrzynniku

Przedstawiono badania mikroflory (fitobentosu i planktonu) w akwenie powstałym w wyniku wydobycia piasku w miejscowości Biestrzynnik (województwo opolskie). Wyrobisko nie jest miejscem wypoczynku i rekreacji. Było jedynie przez kilka lat udostępnione dla wędkarzy. Akwen ma dobrze rozwiniętą strefę brzegową, a w wodzie występuje wiele atrakcyjnych dla wędkarzy gatunków ryb. Pobierano próbki do badań mikroskopowych. Udział gatunków wskaźnikowych wynosił 50%. Należały one do: Bacillariophyceae, Chlorophyta, Cyanophyceae i Chrysophyceae. Wśród nich przeważały gatunki z grupy ekologicznej saproksenów. Bardzo liczne populacje w próbkach pięciostopniowej skali miały: Cymbella ventricosa, Navicuła radiosa, Cocconeis placentula, Nitzschia acicularis, Nitzschia hungarica, Cosmarium botrytis. Glony należały głównie do grupy saproksenów i pojedynczo do saprofili. Badany akwen ma walory przyrodnicze, estetyczne oraz rekreacyjne.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Biopaliwa z rzepaku. Przygotowanie surowca do otrzymywania biodiesla w warunkach gospodarstwa rolnego oraz pilotowe metanolizy

Scharakteryzowano olej rzepakowy jako surowiec do produkcji biodiesla i opisano etapy procesu transestryfikacji. Oceniono metody wydobywania oleju rzepakowego poprzez tłoczenie w warunkach gospodarstwa rolnego i scharakteryzowano oleje pod względem przydatności do reakcji metanolizy (zawartość fosforu, LK, LOO, skład kwasów tłuszczowych). Przeprowadzono wstępne laboratoryjne reakcje transestryfikacji i na ich podstawie wytypowano parametry reakcji w skali ćwierćtechnicznej. Stopień konwersji oleju do estrów metylowych kwasów tłuszczowych (EMKT) oznaczano poprzez pomiar współczynnika załamania światła.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Możliwości wynikające z zagospodarowania gleb zanieczyszczonych metalami ciężkimi pod uprawy roślin przemysłowo-energetycznych

Wyniki badań gleb pokazują, że w Polsce ok. 3% użytków rolnych jest zanieczyszczone metalami ciężkimi. Ocenia się, że w regionie częstochowskim ok. 10% użytków rolnych ze względu na nadmierną zawartość Cd, Zn, i Pb kwalifikuje się pod uprawy przemyslowo-energetycznej. Mimo iż warunki glebowo-klimatyczne naszego kraju sprzyjają uprawie licznych gatunków wieloletnich roślin przemyslowo-energetycznych, zarówno rodzinnego pochodzenia, jak i obcych, przystosowanych do naszych warunków, plantacje tych roślin nie są obecnie rozpowszechnione. W artykule dokonano przeglądu wybranych roślin przemyslowo-energetycznych pod kątem możliwości i celowości ich uprawy na glebach średnio zanieczyszczonych metalami. Wskazano te gatunki, które charakteryzują się szybkim przyrostem biomasy i stosunkowo małymi wymaganiami, np. wierzby, trawy wieloletnie, ślazowiec pensylwański itp. Ponadto niektóre z omówionych roślin charakteryzują się dobrymi właściwościami fitoremediacyjnymi i są szczególnie wskazane do zagospodarowania gleb zanieczyszczonych metalami ciężkimi. Przedstawiono szerokie możliwości wykorzystania biomasy roślin, wśród których do najważniejszych należą: produkcja energii, biopaliwa, celulozy, płyt drewnopodobnych, leków itp. Oprócz licznych korzyści wynikających z prowadzenia plantacji tych roślin istnieją obecnie poważne ograniczenia hamujące rozwój upraw. Do najpoważniejszych należą duże koszty założenia plantacji oraz brak odpowiednio rozwiniętego rynku biomasy.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Pisanie esejów jako metoda kształcenia studentów ochrony środowiska

Jeśli absolwenci kierunku ochrona środowiska podejmą pracę w wyuczonym zawodzie, do ich zadań może należeć m.in. sporządzanie raportów i opracowań, ocen, planów rozwoju itp., negocjowanie decyzji z inwestorami i społecznością lokalną, prowadzenie edukacji ekologicznej. Niezbędne w tym celu jest wykształcenie umiejętności skutecznego komunikowania się w mowie i piśmie. W publikacji zaproponowano pisanie esejów jako jedną z metod nauczania/uczenia się, sformułowano kryteria oceny prac pisemnych, przedstawiono materiał dydaktyczny gotowy do zastosowania na zajęciach ze studentami.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Charakterystyka polibromowanych difenyloeterów jako bromoorganicznych retardantów palenia

Polibromowane difenyloetery (PBDEs) należą do grupy persystentnych zanieczyszczeń organicznych POPs (Persistent Organic Pollutants). Stosowane są jako palne retardanty w tworzywach sztucznych, farbach, lakierach oraz materiałach tekstylnych. Polibromowane difenyloetery stanowią duże zagrożenie dla środowiska ze względu na dużą trwałość oraz potencjalną łatwość w przedostawaniu się do niego ze względu na brak wiązań chemicznych z matrycą tworzyw, do których są dodawane. Przeprowadzone rozeznanie literaturowe potwierdziło występowanie tej grupy związków w większości elementów środowiska wodnego i lądowego m.in. w: powietrzu, wodach, osadach, rybach, małżach, ptakach, ssakach, a także tkankach ludzkich. Dane na temat toksyczności PBDEs są mocno ograniczone. Stężenia PBDEs w tkankach ludzkich są mniejsze w porównaniu do stężeń innych substancji z grupy persystentnych zanieczyszczeń środowiska, takich jak PCB oraz DDE. Należy podkreślić, że podczas gdy stężenia związków chloroorganicznych maleją, poziom PBDEs w tkankach ludzkich stale rośnie. Pomimo wprowadzenia wielu ograniczeń i zakazów w stosowaniu tych bromoorganicznych retardantów palenia, rozszerzenie badań dotyczących PBDEs jest konieczne do pełnej oceny stopnia zagrożenia, jakie stanowią dla środowiska.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Pomiar całkowitej zdolności antyoksydacyjnej wybranych antyoksydantów i naparów metodą redukcji rodnika DPPH

Antyoksydanty są obecne w wielu produktach żywnościowych. Są one niezmiernie ważne dla zdrowia i dobrego samopoczucia. Występują m.in. w ziołach, kawie, herbacie oraz innych produktach pochodzenia roślinnego. W prezentowanej pracy opisana została metoda DPPH badania zdolności antyoksydacyjnej. Stosując tę metodę, porównano właściwości antyoksydacyjne: kwasu galusowego, kwasu kawowego, kwasu askorbinowego, palmitynianu kwasu askorbinowego, glutationu zredukowanego, L-cysteiny, α-tokoferolu, troloksu oraz handlowych herbat ziołowych: melisy, rumianku, mięty, lipy, herbaty czarnej, herbaty zielonej oraz kawy mielonej i kawy rozpuszczalnej. Przedstawiona metoda może zostać wykorzystana jako ćwiczenie laboratoryjne dla studentów różnych kierunków studiów przyrodniczych. Celem takich ćwiczeń jest zapoznanie z metodyką pomiaru zdolności antyoksydacyjnych metodą DPPH, poznanie skuteczności antyoksydacyjnej wybranych związków w tej reakcji oraz oznaczenie całkowitej zdolności antyoksydacyjnej. Stwierdzono, że badane antyoksydanty i napary charakteryzują się zróżnicowanymi właściwościami antyoksydacyjnymi. Najlepsze właściwości antyoksydacyjne z przebadanych przeciwutleniaczy wykazuje kwas galusowy, natomiast spośród naparów - zielona herbata.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Analiza adsorpcji fenolu na surowych i modyfikowanych diatomitach karpackich

Dwa naturalne adsorbenty diatomitowe (surowy i modyfikowane powierzchniowo) zostały użyte do usuwania związków fenolu z roztworów wodnych. Właściwości adsorpcyjne diatomitów zostały określone metodą statyczną i dynamiczną. Badania przeprowadzono na modelowym roztworze fenolu o stężeniu początkowym C0 = 20 mg/dm<sup>3</sup> dla temp. 20°C. Przeprowadzona modyfikacja surowego diatomitu związkami manganu zwiększyła jego powierzchnię właściwą o 80% i zmieniła strukturę powierzchni. Dla obu testowanych diatomitów proces adsorpcji dobrze opisywały izotermy adsorpcji Freundlicha. Zdecydowanie lepszym adsorbentem (większą pojemnością adsorpcyjną) wykazał się diatomit modyfikowany D-Mn. W badaniach stwierdzono, że adsorpcja fenolu nieco lepiej zachodziła przy odczynie kwaśnym. Usuwanie fenolu w warunkach dynamicznych, w procesie filtracji na złożu D-Mn, z czasem kontaktu t<sub>k</sub> = 9 min, okazało się bardzo skuteczne. Pojemność adsorpcyjną w punkcie przebicia złoża wyniosła Pp = 12,6 mg/g. Diatomit D-Mn może być przydatny do oczyszczania wody lub ścieków zawierających fenol.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Wykorzystanie antagonistycznych właściwości bakterii do zwalczania fuzariozy pszenicy

Badano uzdolnienia pięciu szczepów antagonistycznych bakterii (Erwinia herbicola ID25, Erwinia herbicola IIA1, Bacillus subtilis ID20, Nocardia sp. 37C/TV i Streptomyces sp. 5B/IV) do produkcji substancji typu regulatorów wzrostu roślin w zależności od warunków hodowli. Bakterie te wyizolowane z ryzosfery zbóż wykazywały działanie antagonistyczne w stosunku do fitopatogennych grzybów Fusarium culmorum i Fusarium avenaceum. Aktywność biologiczną metabolitów oceniono w teście z sałatą, a wyodrębnienie i wstępną identyfikację metabolitów typu regulatorów wzrostu (auksyn i giberelin) przeprowadzono metodą TLC. Na podstawie przeprowadzonych badań zaobserwowano, że testowane szczepy nie tylko ograniczają porażenie roślin, ale i stymulują ich wzrost. Najlepszy efekt stymulacji wykazał szczep promieniowca Streptomyces sp. 5B/IY. Wytwarzał on szereg metabolitów typu auksyn (R<sub>f</sub> = 0,07÷0,87) i giberelin (R<sub>f</sub> = 0,08÷0,88) o różnych wartościach R<sub>f</sub> i różnych barwach. Wśród nich wykryto kwas indolilo-3-propionowy, który był syntetyzowany przez ten szczep, w zależności od warunków hodowli, w ilości 22,30÷143 ug˙cm<sup>-3</sup> podłoża hodowlanego.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Bioakumulacja metali ciężkich w wybranych elementach bioty łowiska leśnego w Pokrzywnej (woj. opolskie, PL)

Przedstawiono wyniki badań dotyczących akumulacji metali ciężkich: Mn, Fe, Ni, Cu, Zn, Cd i Pb przez elementy bioty: glony Spirogyra sp., moczarkę kanadyjską (Elodea canadensis Michx.) i rzęsę drobną (Lemna minor L.), zasiedlające wody Łowiska Leśnego w Pokrzywnej, w województwie opolskim (PL). Wyniki porównano ze stężeniami badanych analitów w wodach jeziora. Stwierdzono, że pod względem zdolności do bioakumulacji metali ciężkich badane rośliny wodne można uszeregować w kolejności: Spirogyra sp. ~ Elodea canadensis Michx. > Lemna minor L. Wyznaczone współczynniki bioakumulacji (BCF), będące porównaniem stężeń analitów w roślinie i w wodzie, w której wegetują, wskazują na bardzo dobre właściwości akumulacyjne badanych roślin.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Współczesne problemy zabytkowych parków Lubelszczyzny

Zabytkowe parki stanowią przestrzeń o ogromnym potencjale kulturowym, przyrodniczym i użytkowym, wpływając na funkcjonowanie dużych aglomeracji, jak i miasteczek. W artykule, analizie poddano dane historyczne oraz aspekty przyrodnicze, funkcjonalno-przestrzenne i kompozycyjne parków Lubelszczyzny, wskazując na zakres obecnego poszanowania dla tradycji miejsca. Ustalenia i wyniki uzyskane podczas badań mogą stanowić pomoc w kierunkach kształtowania przestrzeni parków historycznych.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Kształtowanie systemu zieleni w mieście i strefie podmiejskiej. Wybrane zagadnienia na przykładzie Minneapolis i Wrocławia

Celem niniejszego artykułu jest pokazanie roli działań architektów krajobrazu w kształtowaniu systemów zieleni miast. Do analiz wybrano przykłady dwóch miast Minneapolis i Wrocławia. Zwrócono uwagę na porównanie ciągłego, systematycznego działania w przypadku Minneapolis i kontynuacji z budowaniem nowej idei na bazie istniejących założeń systemu zieleni we Wrocławia. System zieleni Minneapolis zaprojektowany pod koniec XIX w. przez H.W.S. Clevelanda do dziś jest realizowany i wzmacniany przez kolejnych architektów krajobrazu. We Wrocławiu od początku XIX w. zakładano tereny zieleni publicznej, natomiast całościowy plan systemu zieleni powstał w latach 20. XX w. Obecnie trwają prace nad ochroną istniejących elementów tego systemu, a także jego rozbudową. Ponadto, zaprojektowano system zielonej infrastruktury w obrębie Wrocławskiego Obszaru Funkcjonalnego (WROF), który łączy się z systemem zieleni miasta wzmacniając jego oddziaływanie na klimat i jakość środowiska.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Walory widokowe rozwijającego się miasta w polskim systemie planowania przestrzennego. Przykład Rzeszowa

Obowiązujący w Polsce system planowania przestrzennego w sposób niedostateczny uwzględnia ochronę walorów widokowych. Postępująca, gwałtowna urbanizacja zagraża istniejącym punktom i płaszczyznom ekspozycji biernej, obniżając walory widokowe i krajobrazowe. W artykule zestawiono różne definicje krajobrazu i walorów krajobrazowych oraz przeanalizowano przepisy aktualnie obowiązujących Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego gminy miasto Rzeszów pod kątem identyfikacji i ochrony walorów widokowych oraz porównano tereny atrakcyjne krajobrazowo z pokryciem MPZP.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Prawna ochrona drzew i krzewów na terenach zieleni po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej

Podstawowe zasady prawnej ochrony terenów zieleni i zadrzewień, zawarte w ustawie z dnia 14 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, były w latach 1991-2015 wielokrotnie zmieniane, w tym m.in. w związku z wyrokami Trybunału Konstytucyjnego. W artykule omówiono zmiany, a także ich konsekwencje dla terenów zieleni i zadrzewień, ze szczególnym uwzględnieniem: przypadków, w których nie stosuje się przepisów o usuwaniu drzew i krzewów, treści wniosku o wycince drzew lub krzewów, sytuacji w których nie nalicza się opłat z tytułu planowanej wycinki, dopuszczalnych zabiegów w obrębie korony, administracyjnych kar pieniężnych za usunięcie, zniszczenie lub uszkodzenie drzewa, nasadzeń zastępczych oraz beneficjentów dochodów z tytułu usuwania drzew i krzewów. Dodatkowo autorzy w podsumowaniu zwrócili uwagę na problemy wymagające doprecyzowania w kolejnej nowelizacji ustawy o ochronie przyrody.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Relacje między ekspozycją a tłem krajobrazowym w muzeach na wolnym powietrzu na przykładzie Wielkopolskiego Parku Etnograficznego

Tło krajobrazowe ma wpływ na estetykę oraz percepcję ekspozycji w muzeach typu skansenowskiego. Artykuł przedstawia wyniki badań nad otoczeniem krajobrazowym Wielkopolskiego Parku Etnograficznego, zlokalizowanego nad Jeziorem Lednickim, ok. 30 km na zachód od Poznania. Jest to muzeum na wolnym powietrzu prezentujące zabudowę wiejską z XVIII i XIX wieku, a jego układ przestrzenny nawiązuje do rozplanowania wsi owalnicowej. Muzeum jest powiązane funkcjonalnie z rezerwatem archeologicznym znajdującym się na wyspie Ostrów Lednicki, w miejscu prawdopodobnego chrztu Mieszka I. Podjęte badania objęły analizę relacji krajobrazowych między ekspozycją a jej tłem oraz określenie granic widoczności. Zbadano powiązania kompozycyjne między wystawą a otaczającym otwartym krajobrazem rolniczym. Przeprowadzono również waloryzację elementów znajdujących się w obrębie tła krajobrazowego oraz zbadano dynamikę jego przekształceń. Z przeprowadzonych badań wynika, że powiązania widokowe między ekspozycją muzeum a jej tłem krajobrazowym są w znacznym stopniu zakłócone. Elementem degradującym jest nowopowstająca zabudowa mieszkaniowa w sąsiadującej z muzeum wsi Dziekanowice. Istnieje konieczność ochrony obszarów znajdujących się poza granicami własnościowymi muzeum, czyli kształtowania tła krajobrazowego w granicach widoczności. Implikuje to wymóg stworzenia odpowiednich form i instrumentów ochrony, w tym odpowiednich zapisów w planach miejscowych.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Sztuka w krajobrazie – Międzynarodowe Akcje Artystyczne w Woli Sękowej. Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego

Co roku w  wielu miejscach odbywają się plenery artystyczne służące inspiracji, mobilizacji twórczej, wymianie doświadczeń i  spędzeniu czasu w interesującym gronie twórców z różnych środowisk. Jednak niewiele jest akcji artystycznych, które łączą w sobie działania z tak wielu dziedzin sztuki, pozostawiając swój ślad na obszarze konkretnej wsi czy gminy. Międzynarodowe Akcje Artystyczne w Woli Sękowej łączą bowiem idee uniwersytetu ludowego, sztuki społecznej, a także edukacji poprzez sztukę. Powstające dzieła posiadają przekaz dosłowny lub symboliczny, nadają nowego znaczenia miejscu, służąc lokalnej społeczności. Artyści szanują przy tym kontekst miejsca, krajobraz, w tym także kulturę tego doświadczonego przez historię regionu, a z drugiej strony reagują na aktualne tendencje w sztuce czy odpowiadają na nurtujące nas współcześnie pytania dotyczące różnych kwestii.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Krajobraz kulturowy – aktywna ochrona przez wartościowanie

Ochrona krajobrazu kulturowego miast, których społeczność stanowi społeczeństwo informacyjne powinna być rozpatrywana w sposób odmienny niż miało to miejsce jeszcze kilkanaście lat temu. Priorytetowym zadaniem stało się uświadamianie społeczeństwu wartości tego krajobrazu przez udostępnianie informacji na ten temat przy zastosowaniu nowoczesnych metod komunikacji. Dla opinii publicznej łatwiej zrozumiałe jest przełożenie wartości krajobrazu kulturowego na czynniki wymierne np. finansowe, niż dyskusje teoretyczne. W tym celu zastosowano metodę prof. Bogdanowskiego jako podstawę do opracowania teorii systemu komputerowego łączącego w sobie elementy planowania i administracji krajobrazem z danymi socjologicznymi i finansowymi. Metoda JARK-WAK umożliwia pracę w różnych skalach miasta i skorelowaniu jednostek różnych poziomów planowania w jeden system. Może on stanowić narzędzie programowego zarządzania i ochrony krajobrazów kulturowych.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Stan niskiej roślinności przydrożnej przy drogach ekspresowych na przykładzie województwa mazowieckiego i lubelskiego

Drogi są liniowymi elementami krajobrazu pochodzenia antropogenicznego. Ich integralność z otoczeniem zależy m.in. od roślinności. W ostatnich latach nasilają się głosy nawołujące do wycinki przydrożnych drzew, gdyż stanowią one zagrożenie dla kierowców, a przecież wg Ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych główną funkcją zieleni przydrożnej jest szeroko rozumiana ochrona. Jednak znaczna część poboczy w Polsce porośnięta jest jedynie przez roślinność określaną przez GDDKiA jako „niska zieleń przydrożna”. Warto zatem rozważyć w jakiej kondycji znajduje się owy element szaty roślinnej. W latach 2014-2015 przeanalizowano projekty zieleni przydrożnej przy drogach ekspresowych budowanych w województwie mazowieckim i lubelskim, co umożliwiło waloryzację i przedstawienie struktury.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Kopce w krajobrazie Krakowa i okolic

Kopce jako antropogeniczne formy ziemne pojawiły się na polskich ziemiach już w prehistorii. Na przestrzeni dziejów pełniły zróżnicowane funkcje: kurhanów, miejsc kultu, pomników czy punktów widokowych. Choć tradycja formowania sztucznych wzgórz obecnie zanika, to istniejące obiekty są cenne kulturowo, przez wzgląd na swoje walory historyczne i krajobrazowe. Lokowane zarówno w przestrzeniach miejskich, jak i wiejskich kopce, często funkcjonują jako wyraziste punkty orientacyjne w krajobrazie i stanowią wyraźne akcenty w panoramach. Celem niniejszej pracy jest zbadanie wpływu kopców na krajobraz kulturowy na przykładzie obiektów znajdujących się w Krakowie i okolicach (w rejonach wiejskich i miejskich). Rozważania dotyczą między innymi: historii, funkcji i skali obiektów, a także ich otoczenia i percepcji jak również zagrożeń np. związanych z ich konstrukcją, mającą wpływ na formę (np. kopiec Kościuszki). Badaniu poddano czternaście obiektów, wśród których można wymienić kopce: Krakusa, Wandy, Piłsudskiego i Kościuszki w Krakowie, parkowy w Mogilanach, Kościuszki w Olkuszu oraz Grunwaldzki w Niepołomicach.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zróżnicowanie form i układów zieleni na poznańskich placach miejskich

Place miejskie to ważne elementy struktury każdego miasta. Wśród wielu elementów ich zagospodarowania duże znaczenie ma zieleń, która pojawia się w tych miejscach jako uzupełnienie wnętrza urbanistycznego lub główne jego wypełnienie. Celem pracy była identyfikacja form i układów roślin występujących na poznańskich placach, określenie udziału zieleni w strukturze ich zagospodarowania, ocena walorów kompozycji oraz ustalenie pożądanych kierunków ich przekształceń. Badania wykazały duże zróżnicowanie funkcji i sposobów zagospodarowania placów. Stwierdzono, że zieleń ma stosunkowo duży udział w kształtowaniu tych przestrzeni. Najczęściej występujące formy i układy to grupy krzewów, trawniki i rzędy drzew. Kompozycje na placach przedstawiają różną wartość. Niektóre sprawiają wrażenie dużej przypadkowości. Warto byłoby zwrócić większą uwagę na ich spójność i czytelność.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
System przyrodniczy gminy Nasielsk i wskazania do jego kształtowania

W niniejszym artykule przedstawiono analizę systemu przyrodniczego gminy Nasielsk i sformułowano wskazania do jej kształtowania. Badania terenowe obejmowały przede wszystkim rozpoznanie zbiorowisk roślinnych, które stanowią najważniejszy element w systemie przyrodniczym gminy. Wyróżniono także obszary chronione oraz pomniki przyrody. Przedstawiono klasyfikację korytarzy ekologicznych, ze względu na ich rangę. Na terenie gminy Nasielsk znajdują się korytarze ekologiczne pierwszego i drugiego rzędu (doliny rzeczne), a także ostoje przyrodnicze reprezentowane przez kompleksy leśne oraz roślinność wodną i przywodną. Struktura gminy Nasielsk ma charakter nieciągły. Sformułowano wskazania do jej kształtowania a przede wszystkim do umocnienia systemu przyrodniczego.

Czasopismo: Topiarius. Studia krajobrazowe
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku