rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Duchowość miłosierdzia według papieża Franciszka

Za sprawą ostatnich papieży, a szczególnie Franciszka, charakterystycznym rysem Kościoła katolickiego w trzecim tysiącleciu jest kult miłosierdzia Bożego. Domaga się on kształtowania odpowiednich postaw duchowych, które we współczesnej teologii duchowości opisuje się przez wskazanie na ich aspekt poznawczy, aksjologiczno-afektywny i praktyczno-działaniowy.
Tematyka miłosierdzia tak głęboko przenika życie Kościoła, że można mówić nie tylko o duchowości miłosierdzia, ale o miłosierdziowym wymiarze duchowości chrześcijańskiej.
Kult Bożego miłosierdzia jest ściśle związany z liturgią, dlatego – zwłaszcza liturgia eucharystyczna – ma również miłosierdziowy wymiar. Kształtowanie postaw miłosierdzia znajduje więc w niej swe źródło.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konieczność zachowania związku teologii i wiary z historią w duchu Soboru Watykańskiego II

Artykuł wskazuje na konieczność zachowania związku teologii i wiary z historią i pogłębiania go dzisiaj z tego względu, że pewne czynniki z przeszłości (racjonalizm, neoscholastyka) osłabiają go, a niektóre współczesne tendencje (postmodernizm, teologia abstrakcyjna, relatywizm religijny) podważają jego sens. Autor wychodzi od związku teologii i wiary z historią zbawienia w starożytności, wskazuje na osłabienie go w średniowieczu, zerwanie go w dobie Oświecenia i ponowne odkrycie jego ważności w początkach XX w. Analizując Konstytucję o Objawieniu Bożym Dei Verbum, przybliża zawartą w niej wykładnię wiary (fides quae i fides qua) jako odpowiedzi na objawienie Boga w historii. Uwzględniając następnie soborowe i posoborowe wyzwania teologiczne i duszpasterskie, akcentuje ważność zachowania wewnętrznego związku teologii i wiary z historią dla kształtowania tej drugiej poprzez aktywność ludzką odpowiadającą dobru wspólnemu i realizacji ostatecznego powołania chrześcijanina. Wskazuje na możliwość kształtowania dziejów w powiązaniu z tajemnicą zbawczego wcielenia i zawartą w owym kształtowaniu dialektyką, a następnie objaśnia sposób eschatologicznego spełnienia stworzenia i jego związek z zaangażowaniem w doczesności.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Przeszkody w urzeczywistnianiu autentycznej duchowości eucharystycznej w nauczaniu Benedykta XVI

Dziś, u wielu katolików, można zaobserwować zjawisko subiektywnego oceniania własnego uczestnictwa i przeżywania Eucharystii. Oznacza to, że istnieją pewne przeszkody w przeżywaniu autentycznej duchowości eucharystycznej. By je zobaczyć, trzeba najpierw odkryć fundamentalne elementy autentycznej duchowości eucharystycznej. Do najważniejszych z nich należą: umiejętność połączenia w duchowości eucharystycznej chrzcielnego zjednoczenia z Chrystusem, które prowadzi do Eucharystii, budowanie duchowości na słuchaniu słowa Bożego, które rodzi wiarę w Jezusa Chrystusa oraz powiązanie codziennego życia z Eucharystią, które wynika ze zjednoczenia się z Chrystusem Sługą. Natomiast czynnikami, deformującymi autentyczną duchowość eucharystyczną, są: ignorancja w rozumieniu i przeżywaniu Eucharystii, niewłaściwe inicjatywy ekumeniczne związane z Eucharystią oraz brak łączności Eucharystii z codziennym życiem. Z nauczania papieża Benedykta XVI jasno wynika, że duchowość chrześcijańska winna być w pełnym tego słowa znaczeniu duchowością eucharystyczną.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Duchowość liturgiczna – ukryty postulat Vaticanum II

Artykuł dotyczy rzadkiego zagadnienia liturgicznego i teologicznego, które bezpośrednio wskazuje na duchowość, ale jednocześnie w pełni korzysta z realiów liturgii. Nie chodzi bynajmniej o proste połączenie dwu dziedzin nauki i życia Kościoła lub ich metodologiczne pomieszanie, ale o spojrzenie na liturgię przez pryzmat ducha oraz zrozumienie, że duchowość znajduje swoje niezbywalne źródło w liturgii ze względu na obecnego i działającego w niej Chrystusa oraz Jego Misterium odkupienia i uświęcenia. Sygnalizowany w tytule temat to duchowość liturgiczna. W krótkim studium autorka prezentuje aktualne wysiłki podejmujące zagadnienie mistycznego aspektu liturgii, rozpoczynając od postulatów Soboru Watykańskiego II poprzez pokazanie kilku prób definiowania duchowości liturgicznej. W tych nawet kilku lapidarnych określeniach przedmiotu badań odsłania się rola historii z dominującym w poszczególnych okresach rozumieniem duchowości, liturgii oraz Kościoła. Rodzi się zatem potrzeba studiów i formacji przy jednoczesnym docenianiu ukrytych pozornie inspiracji nauki soborowej, które w krótkich sformułowaniach kierują uwagę wiernych na główny profil odnowy.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tajemnice Jezusa Chrystusa w roku liturgicznym a „święta podróż”. Analiza wybranych pism Chiary Lubich

Począwszy od roku 1981 aż do 2004, Chiara Lubich w regularnych konferencjach telefonicznych dzieliła się swoim doświadczeniem duchowym z członkami Ruchu Focolari, zachęcając ich do wspólnego podążania do świętości, zgodnie ze słowami psalmisty: „Szczęśliwi, którzy od Ciebie otrzymują pomoc, gdy świętą podróż odbyć zamierzyli w sercu” (Ps 84,6). Celem niniejszego artykułu jest analiza tych przesłań w odniesieniu do przywołanych w nich okresów cyklu liturgicznego oraz określenie, w jakiej mierze kontemplacja tajemnic Jezusa Chrystusa  w ciągu całego roku może wpłynąć na proces coraz pełniejszego upodobnienia się do Niego.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Expectations  Oczekiwania małżonków wobec duszpasterskiego wsparcia miłości małżeńskiej

Sakrament małżeństwa wpisuje się w naturalne dążenie do miłości przez mężczyznę i kobietę. Małżonkowie otrzymują w nim wsparcie od samego Boga. Zadaniem duszpasterzy jak i całej wspólnoty kościelnej jest umacnianie małżonków w ich sakramentalnej miłości. Proces ten nazywamy towarzyszeniem duszpasterskim. Przeprowadzone badania wskazały, iż wpływ na wzrost oczekiwań w umacnianiu miłości małżeńskiej ma stosunek małżonków do wiary, przynależność do grup i zrzeszeń oraz długość stażu małżeńskiego. Wyzwaniem duszpasterskim jest umacnianie wiary małżonków, angażowanie coraz więcej par w przynależność do grup i zrzeszeń oraz troska o małżeństwa z krótszym stażem.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Bractwa w kościołach franciszkańskich w Polsce w okresie potrydenckim (XVI-XVIII wiek)

W XVI wieku równocześnie z odgórną reformą trydencką rozwijał się nurt religijności tradycyjnej. Dynamizm tego nurtu religijności ludowej miał swoje źródło w późnośredniowiecznym procesie głębszego przenikania chrześcijaństwa do świadomości i życia ogółu społeczeństwa. Wyrazem tego nurtu religijnego były bractwa, które stały się jedną z form odrodzenia katolickiego w Polsce po Soborze Trydenckim. Sobór Trydencki podkreślił zasadniczą więź organizacyjną bractw z Kościołem i wyszczególnił ich specyfikę oraz poddał je bezpośredniej jurysdykcji Stolicy Apostolskiej i biskupa ordynariusza miejsca. Cechą charakterystyczną bractw była ich uniwersalność i wszechstanowość; rekrutacja członków dokonywała się z ludzi różnych stanów i zawodów.
Zakonnicy św. Franciszka w okresie potrydenckim poszerzyli teren swojego oddziaływania społeczno-religijnego, konsolidując przy swoich świątyniach trzy nowe, popularne, bractwa kościelne. Odzwierciedleniem tej sytuacji była świątynia franciszkańska w Krakowie, przy której powstały w XVI/XVII wieku trzy typowe dla franciszkanów bractwa: Paska św. Franciszka (1587 r.), Męki Pańskiej (1595 r.), Św. Antoniego (1664 r.). Bractwa były objęte kierownictwem duchowym zakonników franciszkańskich, korzystały z licznych przywilejów i odpustów, o które starali się zakonnicy. Działalność bractw przy kościołach franciszkańskich była charakterystycznym zjawiskiem katolickiej odnowy po Soborze Trydenckim. Franciszkanie, obok innych zakonów mendykanckich, wpisali się w ten nurt w sposób imponujący, bowiem dzięki ich zaangażowaniu i pracy integracja grup społecznych na poziomie religijnym, duchowym, kulturowym i charytatywnym przyczyniła się do odnowy Kościoła i społeczeństwa polskiego.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Chrystologiczne podstawy proekologicznej działalności Kościoła

Współczesny świat dotknięty został kryzysem ekologicznym, który stanowi wyzwanie dla całej rodziny ludzkiej, a jednocześnie znak czasu. Również Kościół katolicki angażuje się w jego przezwyciężenie, zwłaszcza poprzez działalność katolików świeckich, kształtujących porządek doczesny. Chrześcijanie odnajdują w swojej wierze nadprzyrodzoną motywację do troski o stworzony świat. Jest nią Osoba i dzieło samego Jezusa Chrystusa. Poprzez swoje wcielenie wszedł on w świat materialny, przebóstwiając go. Dokonując dzieła zbawienia, wyzwolił od zepsucia grzechu nie tylko ludzi wszystkich czasów, lecz całe stworzenie. Przebywając na świecie, w trakcie swojego ziemskiego życia, obcował z przyrodą i korzystał z niej w moralnie godziwy sposób. Wcielenie, odkupienie i postawa Jezusa stanowią więc ważną przesłankę dla działania całego Kościoła.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Oczekiwania katolików rozwiedzionych żyjących w nowych związkach wobec duszpasterskiego towarzyszenia

Towarzyszenie pastoralne powinno być inspirowane miłością Boga. Obecnie odgrywa ono szczególnie ważną rolę w posłudze małżonkom w sytuacjach nieregularnych. Artykuł prezentuje oczekiwania katolików rozwiedzionych, żyjących w nowych związkach, wobec duszpasterskiego towarzyszenia w oparciu o badania empiryczne przeprowadzone na terenie Polski. Zawiera także wnioski pastoralne. Respondenci oczekują od duszpasterskiego towarzyszenia zrozumienia ich sytuacji, osobistych racji oraz powodów życia w nowym związku, rozeznawania możliwości otrzymania rozgrzeszenia i przyjęcia Komunii świętej, organizowania rekolekcji, pomocy w otwieraniu się na miłość Boga, wsparcia na drodze przebaczania sobie i innym oraz naprawienia wyrządzonych krzywd. Odpowiedzią na te oczekiwania powinno być przede wszystkim duszpasterstwo parafialne, które umożliwia osobisty kontakt kapłana z tymi osobami, delikatne i pełne szacunku traktowanie oraz stopniowe włączanie w życie parafii. Takie podejście może budzić nadzieję, zaufanie i otwartość wobec Kościoła. Przyjęcie, towarzyszenie i rozeznawanie duchowe z tymi osobami umożliwia ich stopniowe włączanie we wspólnotę Kościoła.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Pneumatologiczne wymiary komunii wiernych

Komunia ludu Bożego jest wspólnotą ludzi zbawionych przez Chrystusa, odrodzonych i namaszczonych Duchem Świętym, który jednoczy ich i zachowuje w różnorodności. Komunia wiernych realizuje się w pneumatohagijnej strukturze instytucjonalnej Kościoła. Duch Święty jest źródłem komunijnego bogactwa darów i charyzmatów, które służą komunijnej jedności chrześcijan. Duch Święty jest gwarantem podmiotowości Kościoła i tworzących go poszczególnych wiernych.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Prawosławne duszpasterstwo wojskowe w okresie międzywojennym i w trakcie II wojny światowej

Powyższy artykuł prezentuje w zarysie trudny okres rozwoju Prawosławia na terenie II Rzeczypospolitej, czyli lata 1918-1945. Problemy z uksztaltowaniem jednoznacznej myśli państwowej, ustalenie profilu konfesyjnego czy wreszcie tragedia II wojny światowej ukazywały już wcześniej istniejące problemy bądź ewokowały nowe. Naturalna skłonność do kultywowania tradycji chrześcijaństwa zachodniego na ziemiach polskich musiała wreszcie ustąpić powojennym uwarunkowaniom programu ateistycznego, gdy wojsko stanęło na straży wierności narzuconym treściom traktatowym, by strzec wolności w jej nowych semantycznie ograniczeniach.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Theatre as Church Service: Brat Magarac (“Brother Donkey”)—A Drama about Saint Francis of Assisi by the Croatian Author and Director René Medvešek and its Staging at ZKM Zagreb

Teatr jako nabożeństwo: Brat Magarac (“Brat Osioł”) — dramat o św. Franciszku z Asyżu chorwackego dramaturga i reżysera René Medveška i jego scena w ZKM w Zagrzebiu
Artykuł dotyczy dramatu Brat Magarac („Brat Osioł”) chorwackiego dramaturga i reżysera René Medveška oraz inscenizacji autorskiej w Teatrze Młodych (ZKM) w Zagrzebiu w 2001 r. Dramat przedstawia życie Franciszka z Asyżu. Liczne produkcje filmowe na ten temat świadczą o teatralności nieodłącznej od życia św. Franciszka. Inscenizacja Medveška odpowiada nauczaniu św. Franciszka, ponieważ dekoracje i kostiumy są bardzo skromne. Dodatkowo, integrując elementy muzyczne, całość nabiera walorów liturgicznych. Odpowiada to w ogólności wyobrażeniom autora o teatrze, który jego zdaniem nie ogranicza się tylko do przedstawienia dla widowni, ale – podobnie jak nabożeństwo – łączy ludzi i umożliwia im przeżycie katharsis.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Metafory fotografii w kulturze wizualneje

Celem artykułu była analiza dyskusyjna nad metaforami fotografii Jerzego Olka i jego rozmówców w kontekście kultury wizualnej w ujęciu Piotra Sztompki przez pryzmat „metafor” publikacji Nie tylko o fotografii (2020). Po krótkiej prezentacji sylwetki artysty i jego twórczości zaproponowano i omówiono cztery kategorie kultury wizualnej: ikonosfera — fotografia jest…?; socjosfera — fotografia jako…?; reżimy obrazowania, widzialności, widoków oraz reżimy patrzenia, widzenia, w kontekście metafor fotografii. Powszechność komunikacji i kultury wizualnej, wieloaspektowość fotografii, dokonujące się zmiany technologiczne generują nowy i wciąż otwarty katalog metafor fotografii.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Metafory ciszy w przekazach mediów audialnych podczas pandemii COVID-19

Konceptualizacja doświadczeń audialnych wymaga użycia metafor. Niniejszy artykuł proponuje ich analizę na podstawie przekazów mediów audialnych, co umożliwia badania zarówno na poziomie leksykalnym, jak i akustycznym. Wykorzystano kategorię metafory synestezyjnej oraz wprowadzono pojęcie metafory audialnej, specyficznej dla mediów dźwiękowych. Kontekstem interpretacyjnym metaforycznych reprezentacji ciszy jest pandemia COVID-19. Brak hałasu staje się synonimem samotności, zagrożenia, śmierci, ale ma także konotacje pozytywne: spokój czy dowartościowanie codzienności. Wykorzystanie odgłosów pozawerbalnych wzbogaca medialną narrację o pandemii w warstwie fonicznej i semantycznej. Przedstawione ujęcie metafory uwzględnia perspektywę medioznawczą, tak zwanych sound studies i językoznawstwa kognitywnego.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Wizualne słowniki emocji podczas pandemii COVID-19 w medialnych przekazach artystycznych

Niniejsze studium ma na celu zbadanie, jakie emocje były najczęściej komunikowane poprzez sztukę powstałą podczas pandemii oraz jakie nowe symbole emocji, motywy były stosowane w procesie tworzenia. Wykorzystano dwie techniki badawcze: analizę treści oraz metodę Panofsky’ego. Materiał badawczy składa się ze 100 ilustracji z Internetu, uzyskanych po wpisaniu w wyszukiwarce Google słów kluczowych „art and coronavirus”. Najczęściej pojawiającą się emocją był strach, następnie złość, potem smutek, a najrzadziej radość. Artyści uliczni odwoływali się do szerokiej gamy tematów: kultury religijnej, mitologicznej, popularnej. Analiza materiału badawczego wykazała, że w przestrzeni społecznej i kulturze pojawiły się nowe symbole reprezentujące pandemię SarsCov-2: cząsteczka koronawirusa (symbol uniwersalny emocjonalnie) oraz biała lub niebieska maseczka chirurgiczna i lateksowa rękawiczka symbolizujące strach.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Metafory wizualne pandemii COVID-19 w memach internetowych

Zasadniczym celem artykułu jest charakterystyka metafor wizualnych o pandemii COVID-19 w memach internetowych. Struktura artykułu jest następująca: w pierwszej części omawiam zagadnienia teoretyczne dotyczące memów i metafor wizualnych, które są istotne dla dalszych analiz własnych; druga część jest poświęcona metodologii i analizom szczegółowym wybranych przykładów memowych metafor wizualnych pandemii. Poruszone zostały cztery zagadnienia: jakie są dwa terminy metafory — domena źródłowa i docelowa; który termin jest domeną docelową metafory, a który domeną źródłową; jakie cechy domeny źródłowej są mapowane do domeny docelowej; jakie elementy metafor pierwotnych (primary metaphor) można odszukać w wizualizacjach. Ostatnia część zawiera kilka uwag końcowych o charakterze podsumowującym.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Myślenie widzenia

Świadomy odbiór dzieł sztuki zawsze wymagał ze strony widza odpowiedniego przygotowania. Z czasem potrzeba wyspecjalizowanej kompetencji odbiorcy stała się wręcz niezbywalna, co szczególnie nasiliło się w pierwszych dekadach XX wieku, kiedy to niezwykle skomplikowały się narracje wizualne, formułowane za pośrednictwem wyrafinowanych języków. Przyczyniła się do tego w znacznym stopniu abstrakcja, która niosła powstającymi w jej obrębie formami zupełnie nowe sensy. Skończył się czas dosłownej referencyjności. Sztuka przestała być prostym zwierciadłem, odbijającym zrozumiale dookolną rzeczywistość.

Czasopismo: Roczniki Kulturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Epistula Imperatoris Hadriani ad Ephesios. List Cesarza Hadriana do Efezjan

Cesarz Hadrian poświęcał dużo uwagi funkcjonowaniu rad miejskich miast greckich. Przedstawiony artykuł zawiera oryginalne teksty cesarskich listów związane z wyborem członków rady miejskiej Efezu. Listy zostały przetłumaczone oraz wyposażone w aparat krytyczny.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Spór o opodatkowanie kolei linowych i wyciągów narciarskich. Uwagi na tle wyroku NSA z 9 lipca 2019 r. , II FSK 2693/17

Tematyka opodatkowania podatkiem od nieruchomości infrastruktury narciarskiej wywołuje na etapie stosowania przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych liczne wątpliwości interpretacyjne. Spowodowane jest to brakiem jednoznacznej definicji pojęcia „budowla” na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Obowiązująca od 2003 r. legalna definicja tego terminu ma charakter odsyłający. W ustawie podatkowej nie zdecydowano się wymienić obiektów uznanych za budowle lecz zawarto odesłanie do przepisów prawa budowlanego. Te z kolei zaś w wielu przypadkach są nieprecyzyjne. W efekcie prowadzi to do różnych, często odmiennych rozstrzygnięć organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Jest to szczególnie zauważalne w przypadku obiektów budowlanych o złożonej strukturze konstrukcyjnej.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Polski model „Klauzuli dobrego samarytanina” – perspektywa karnoprawna

Artykuł omawia nowopowstałą regulację prawną ograniczającą odpowiedzialność karną personelu medycznego związaną z diagnozą i leczeniem COVID-19 – przepis zwany jest również „klauzulą dobrego samarytanina”. Autor analizuje poszczególne znamiona kontratypu i próbuje odnaleźć praktyczne znacznie regulacji. Praca zawiera również postulaty de lege ferenda odnoszące się do poszczególnym znamion czynu oraz do zakresu obowiązywania przepisu. 
W toku analizy zastosowano metodę dogmatyczno-językową jako podstawową metodę analizy tekstu prawnego. Artykuł jest jednym z pierwszych przykładów analizy przepisu stąd też odnosi się do regulacji Kodeksu karnego jako płaszczyzny porównawczej.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Sytuacja prawna małoletnich rodziców w zakresie możliwości sprawowania władzy rodzicielskiej

Artykuł analizuje sytuację prawnej małoletnich rodziców w zakresie możliwości sprawowania przez nich władzy rodzicielskiej i uprawnień w stosunku do dziecka. Małoletni rodzice na gruncie prawa są jeszcze „dziećmi”, ponieważ do osiągnięcia pełnoletności pozostają pod władzą rodzicielską lub opieką swoich rodziców. Rodzicom takim nie przysługuje władza rodzicielska nad swoim dzieckiem. Zgodnie z przyjętym ustawodawstwem matka dziecka może uzyskać pełnoletność, a tym samym władzę rodzicielską po ukończeniu 16. roku życia i zawarciu małżeństwa za zgodą sądu. Podobne uprawnienie nie przysługuje małoletniemu ojcu dziecka. Małoletni rodzice posiadają uprawnienia związane z samym faktem bycia rodzicami, takie jak prawo do osobistych kontaktów z dzieckiem. Uczestniczą oni też w sprawowaniu bieżącej pieczy nad osobą dziecka i w jego wychowaniu, chyba że sąd opiekuńczy ze względu na dobro dziecka postanowi inaczej.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Problem stosowania przepisów o pomocy publicznej do działalności kulturalnej

Przedmiotem artykułu jest zbadanie, czy przepisy o pomocy publicznej znajdują zastosowanie do niektórych działań mieszczących się w pojęciu „wspierania kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego” w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. d Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W pracy ustalono, że do działań w sferze kultury i dziedzictwa kulturowego stosuje się przepisy dotyczące pomocy publicznej, jeżeli działania dotyczą finansowania ze środków publicznych przedsiębiorstwa. Problematyczna jest jednak w niektórych przypadkach ocena, kiedy taka sytuacja ma miejsce. W artykule poddano badaniu niektóre decyzje Komisji Europejskiej, a także jej późniejsze stanowisko wyrażone w dokumencie Zawiadomienie Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne