rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Polityka regionalna a rozwój przemysłu w rejonie słupskim

Sygnalizowany już: pod koniec lat siedemdziesiątych, kryzys polskiej gospodarki uwidocznił nie tylko niedoskonałości centralnego zarządzania, ale także przyczynił się do późniejszych zmian ustrojowych zapoczątkowanych ustaleniami okrągłego stołu. Sprzyjający klimat polityczny lat przełomu, pozwolił na uruchomienie szeregu reform w tym także reformy o samorządzie terytorialnym

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Specjalna strefa ekonomiczna jako biegun wzrostu (ujęcie teoretyczne)

Z uwagi na to, że specjalne strefy ekonomiczne (SSE) działają w Polsce od 20 lat, to zasadne  jest ustalenie, czy mogą one tworzyć układy przestrzenne, które przekształcają się w bieguny wzrostu  regionalnego. Dlatego celem artykułu jest wyjaśnienie w świetle teorii rozwoju lokalnego, regionalnego,  prawidłowości dotyczących powstawania biegunów wzrostu w oparciu o specjalne strefy ekonomiczne  wraz ze wskazaniem skutków ich funkcjonowania z punktu widzenia zagospodarowania przestrzeni ekonomicznej.  Jako metodę badawczą zastosowano studia literatury przedmiotu. W wyniku przeprowadzonej  analizy ustalono, że strefa ekonomiczna może być przyczynkiem do powstania układów przestrzennych  wskutek napływu inwestorów zainteresowanych maksymalizacją korzyści zewnętrznych z lokalizacji  w sąsiedztwie innych przedsiębiorstw. W krótkim terminie w miejscu powstania strefy wzrost gospodarczy  jest zdynamizowany wskutek działania mechanizmów mnożnikowych. W dłuższym okresie, w konsekwencji  powiązań tworzonych z podmiotami spoza strefy, efekty te są rozprzestrzeniane i prowadzą do  rozwoju w skali regionalnej.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Integracja systemów rezerwacyjnych w kontekście gospodarki opartej na wiedzy

Niniejszy artykuł przybliża pojęcie Globalnego Systemu Dystrybucji (Global Distribution System – GDS) jako systemu zaprojektowanego z myślą o dystrybucji usług lotniczych. Przedstawia obecne rozwiązania integracji usług kolejowych z usługami lotniczymi oraz wskazuje obszary, które będą wyzwaniem dla próbujących dokonać tego typu integracji na większą skalę. Z drugiej strony zaprezentowane jest porównanie usługi podróżnego, który w epoce szybkich i wygodnych kolei staje przed wyborem środka transportu. Jako przykłady integracji zostają przedstawione ostatnio podpisane umowy partnerskie pomiędzy wybranymi europejskimi przewoźnikami kolejowymi a głównymi Globalnymi Systemami Dystrybucji. Współpraca pozwoli na dystrybucję oferty przewoźników kolejowych poprzez wszystkie kanały przodujących systemów GDS. Dzięki tego typu porozumieniom właściciele kolei wielkich prędkości będą mogli dotrzeć do nowych segmentów rynku, jednocześnie rozszerzając dystrybucję swojej oferty poza tradycyjne kanały i zwiększając swoją obecność na tak strategicznych rynkach jak Europa Środkowa, Ameryka Północna i Azja. To innowacyjne rozwiązanie ma ułatwić i uelastycznić wybór i rezerwację biletów kolejowych przez biura podróży, a w efekcie zapewnić klientom korzystającym z szybkiej kolei wygodną rezerwację i obsługę połączenia, w pełni dostosowaną do ich potrzeb.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Międzynarodowe powiązania na rynku producentów trolejbusów w Europie w latach 2000–2014

Trolejbusy nie są popularnym środkiem transportu miejskiego w Polsce, ale krajowi producencitaboru komunikacyjnego mają duże doświadczenie i znaczące osiągnięcia w produkcji i eksporcie tego typupojazdów. Głównym wytwórcą trolejbusów w Unii Europejskiej stała się w ostatniej dekadzie firma SolarisBus & Coach z Bolechowa, która w latach 2001–2014 wyprodukowała prawie 900 takich pojazdów, w tymtylko niespełna 140 na rynek krajowy. Produkcja trolejbusów marki Solaris była na tyle duża, że znaczącowpłynęła na rynek producentów tego środka transportu w Unii Europejskiej i w Europie. Szczególnie dużeznaczenie miała dla krajów Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie nadal funkcjonuje wiele systemów transportutrolejbusowego. W artykule zbadano przemiany rynku producentów trolejbusów w Europie, zarównow zakresie lokalizacji, jak i wielkości produkcji, w ostatnich 15 latach. Do wykonania badań niezbędna byłakwerenda wśród producentów trolejbusów w Europie i w innych instytucjach. W jej następstwie zebranodane dotyczące wytwórców trolejbusów w całej Unii Europejskiej, Szwajcarii i w państwach postsocjalistycznychEuropy Wschodniej. Poza przedstawieniem wielkości i lokalizacji produkcji zobrazowano międzynarodowepowiązania eksportowe, ze szczególnym uwzględnieniem trolejbusów polskiej firmy Solaris. Zbadanomodele funkcjonowania producentów na rynku trolejbusowym oraz określono ich wzajemne relacje. Wynikibadań zostały przedstawione w formie opracowań kartograficznych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena udziału sektorów w zróżnicowaniu struktur zatrudnienia w Warszawie i powiatach sąsiadujących w latach 2005–2014

Celem pracy jest identyfikacja zróżnicowania struktur (kształtu i skali) zatrudnienia w Warszawie i powiatach sąsiednich w ujęciu dynamicznym oraz ocena znaczenia sektorów gospodarki w tym zróżnicowaniu. W pracy przedstawiono wyniki oceny udziału takich sektorów, jak: rolnictwo, przemysł oraz usługi, w podziale na handel, usługi finansowe oraz pozostałe usługi, w zróżnicowaniu struktur zatrudnienia w Warszawie i powiatach, które ze stolicą sąsiadują, czyli: legionowskim, mińskim, otwockim, wołomińskim, piaseczyńskim, pruszkowskim oraz warszawskim zachodnim. Badanie przeprowadzono w latach 2005–2014, a do realizacji celu pracy wykorzystano – w porównaniach przestrzennych – miary oceniające udział składnika w zróżnicowaniu (niepodobieństwie) dwóch struktur. Miara URij pozwala na ocenę udziału i-tego składnika w niepodobieństwie rozmiaru dwóch struktur, zaś miara UKij – w niepodobieństwie kształtu struktur. Uzyskane wyniki pozwalają zarówno na dokonywanie porównań dla poszczególnych sektorów w konkretnych powiatach, jak i na porównywanie powiatów dla konkretnego sektora. Odnośnie rozmiaru struktury zauważono zdominowanie przez Warszawę miar udziału poszczególnych sektorów w niepodobieństwie struktury zatrudnienia oraz fakt, że hierarchia powiatów (poza piaseczyńskim) nie ulegała zmianom. W zakresie kształtu struktur stwierdzono zdecydowanie wyższy udział przemysłu i rolnictwa w strukturze zatrudnienia w powiatach ościennych oraz chaotyczne (a przez to trudne do interpretacji) zmiany w usługach finansowych. Przeprowadzone analizy potwierdzają potrzebę osobnego rozważania efektu rozmiaru i efektu kształtu w porównywaniu struktur.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przemiany strukturalne przemysłu na przykładzie małych miast Pomorza Środkowego

Zapoczątkowane po 1989 r. zmiany ustrojowe w Polsce oraz przejście do systemu gospodarki rynkowej wymagają nowego spojrzenia na funkcjonowanie zakładów przemysłowych w miastach, zwłaszcza najmniejszych jednostkach. Często bowiem w małych miastach przemysł pełnił wiodącą funkcję miastotwórczą (Żechowski 1973, Ginsbert-Gebert 1966). Celem niniejszego wystąpienia jest próba przedstawienia zróżnicowania poziomu rozwoju oraz struktury przemysłu w małych miastach Pomorza Środkowego w ujęciu przestrzennym, gałęziowym, wielkości oraz własności w świetle aktualnie trwających przeobrażeń społeczno-gospodarczych.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany strukturalne przemysłu na tle przewozów kolejowych

Obserwacje i badania zmian zachodzących w przemyśle w jego rozwoju, strukturze, czy rozmieszczeniu przestrzennym - mogą opierać się na bardzo różnych miarach i wskaźnikach. Obok wartości bezpośrednio charakteryzujących poszczególne gałęzie przemysłu, takich jak wielkość produkcji, liczba zatrudnionych, wydajność pracy podczas badań warto sięgnąć również: po miary pośrednie. Mają one między innymi także tę zaletę, że przedstawiają przemysł nie jako zjawisko samoistne, ale osadzone w szerszym kontekście gospodarczym i powiązane z pozostałymi działami gospodarki.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces kształtowania się korporacji IBM

Nowoczesna technika i swoboda wymiany sprawia, że posiadamy obfitość aktualnych informacji, czujemy bliskość świata i szybkość wydarzeń, przyswajamy zagraniczne wzorce zachowań, obserwujemy wkraczanie na nasz rynek światowych firm i produktów. Tym samym uświadamiamy sobie rosnące znaczenie i siłę różnego rodzaju powiązań występujących na arenie międzynarodowej. Globalizacja jest bardzo szerokim i złożonym procesem toczącym się w sferze zarówno ekonomicznej, jak i społecznej. Podmiotami współtworzącymi proces globalizacji oraz globalny rynek ekonomiczny są korporacje transnarodowe będące najpotężniejszymi i najprężniejszymi organizacjami przemysłowymi.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola koncepcji ekonomii doświadczeń w postmodernistycznej interpretacji trendów rynkowych w turystyce i budowie nowoczesnych produktów turystycznych

Artykuł odwołuje się do koncepcji gospodarki doświadczeń (ang. experience economy) jako jednej z ważniejszych prób opisania gospodarki w czasach postmodernistycznych. Na rynku turystycznym koncepcja ta w oczywisty sposób trafia na bardzo podatny grunt. Produkt turystyczny bywa definiowany jako doświadczenie turysty związane z pobytem w określonym miejscu, co wskazuje na kluczową rolę doświadczeń konsumentów na tym właśnie rynku. Związek między koncepcją gospodarki doświadczeń a rynkiem turystycznym w literaturze prezentowany jest przede wszystkim poprzez wskazywanie elementów wspólnych na poziomie teoretycznym, natomiast pozycje pokazujące przykłady wykorzystania w praktyce dorobku gospodarki doświadczeń na rynku turystycznym są stosunkowo rzadkie. W artykule zaprezentowane zostały: interpretacja dziedzictwa kulturowego oraz swoista logika aktywności typu LARP, jako przykłady efektywnych działań podnoszących jakość doświadczeń turystów konsumujących produkty często obecne na rynku od wielu lat. Celem artykułu jest omówienie możliwości wykorzystania wymienionych koncepcji do tworzenia produktów turystycznych zgodnie z zasadami prezentowanymi w gospodarce doświadczeń.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Tradycyjny okręg przemysłowy z perspektywy 25-lecia funkcjonowania w gospodarce rynkowej w Polsce. Przykład Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego

Głębokie zmiany strukturalne w gospodarce, a szczególnie w przemyśle krajów wysoko rozwiniętych, wywołane przez innowacje technologiczne, organizacyjne oraz globalizację gospodarki, pozostawiły na marginesie światowej ekspansji tradycyjne regiony przemysłowe. Wymagały one całkowitej restrukturyzacji, ponieważ cechowała je monofunkcyjność gospodarki. Do takich regionów zalicza się Górnośląski Okręg Przemysłowy (GOP), którego proces restrukturyzacji rozpoczął się dopiero w okresie transformacji gospodarczej Polski, czyli po roku 1989. W artykule podjęto problematykę funkcjonowania tego największego okręgu przemysłowego w Polsce w okresie 25-lecia gospodarki rynkowej, od roku 1988 do 2013, przy czym analizie poddano najbardziej uprzemysłowioną, centralną część GOP, pretendującą aktualnie do roli metropolii Silesia, a obejmującą 14 miast: Bytom, Chorzów, Dąbrowę Górniczą, Gliwice, Jaworzno, Katowice, Mysłowice, Piekary Śląskie, Rudę Śląską, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice, Tychy i Zabrze. W artykule skoncentrowano się na zmianach liczby pracujących, zwłaszcza w przemyśle, i określeniu przyczyn tych zmian. Szczegółowej analizie poddano funkcjonowanie tradycyjnych sektorów gospodarki GOP, jak górnictwo węgla kamiennego i hutnictwo żelaza. W kontekście zmniejszającej się roli wymienionych branż w gospodarce regionu podjęto próbę określenia, jakie nowe dziedziny wytwórczości pojawiły się w regionie i czy petryfikują one dotychczasową strukturę, czy też wpływają na jej dywersyfikację.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Polski przemysł na tle przemysłu Europy Środkowej i Wschodniej

Przemysł jest tą dziedziną polskiej gospodarki, którą szok transformacji gospodarczej po 1989 roku dotknął w szczególnie głęboki sposób. Priorytetowa rola tego działu w okresie wcześniejszym, widoczna m.in. w jego uprzywilejowaniu w nakładach inwestycyjnych oraz przewaga dużych zakładów i kapitałochłonność produkcji, uczyniły go mniej podatnym na dostosowanie się do nowych warunków gospodarki rynkowej. Znajduje to wyraz w generalnie wolniejszym rozwoju przemysłu niż wielu usług w Polsce i w innych krajach Europy Środkowej i Wschodniej, co nie jest jednak równoznaczne z mniejszą skalą zmian. Warto w tej sytuacji przyjrzeć się przemianom przemysłu Polski w ostatnich kilkunastu latach na tle analogicznych zmian w innych krajach postsocjalistycznych. Jest to szczególnie uzasadnione wobec faktu, że wokół rozwoju polskiego przemysłu w ostatnich latach narosło wiele mitów. Celem niniejszego opracowania jest porównanie procesu rozwoju oraz współczesnych cech przemysłu Polski ze zmianami i cechami przemysłu innych krajów Europy Środkowej i Wschodniej. W pierwszej części analizowane są tendencje zmian w wielkości produkcji przemysłowej od 1989 do 2001 roku i dyskutowane czynniki warunkujące owe zmiany. Następnie rozważane są kolejno cechy strukturalne i jakościowe, takie jak struktura branżowa, wydajność pracy oraz zdolności eksportowe przemysłu. Bliższą uwagę poświęcono inwestycjom zagranicznym. Dane statystyczne, na których oparta jest analiza, pochodzą z publikacji OECD, Banku Światowego, Eurostatu, Wiener Institut für Internationale Wirtschaftsvergleiche oraz statystyk poszczególnych krajów. Odrębnym, pominiętym w niniejszym artykule zagadnieniem jest regionalne i lokalne zróżnicowanie procesów zmian przemysłu Polski...

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces deregulacji elektroenergetyki w Polsce na tle przemian strukturalnych tego sektora w krajach Unii Europejskiej

Procesy transformacji ustroju w Polsce w kierunku gospodarki rynkowej, postępująca stopniowo integracja z Unią Europejską, a także włączenie naszego kraju w struktury zachodnioeuropejskiej elektroenergetyki (UCPTE, X.1995r.) wywierają istotny wpływ na kierunki i dynamikę przekształceń strukturalnych zachodzących w latach 90-tych w krajowym sektorze elektroenergetyki.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola rozwiązań przyjaznych dla środowiska naturalnego w procesach restrukturyzacji przemysłu

Dokonująca się obecnie trzecia rewolucja przemysłowa jest związana z dążeniem do zwiększenia wydajności w zakresie wykorzystywania surowców oraz energii w procesach produkcyjnych. Podobne działania przyczyniają się do zmniejszenia oddziaływania tego sektora na środowisko naturalne. Artykuł przedstawia zagadnienie wdrażania rozwiązań przyjaznych dla środowiska naturalnego w kontekście dostrzeżenia roli przemysłu dla ożywienia gospodarki po okresie kryzysu. Uwzględnia przy tym korzyści i ewentualne koszty tego rodzaju działań na płaszczyźnie makro, odnoszącej się do całego sektora przemysłu (czy szerzej – gospodarki), oraz mikro, tj. sytuacji zakładów.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przemysł, gospodarka oparta na wiedzy i wspólna europejska polityka przemysłowa

Produkcja przemysłowa jest przekazywana z Europy do tzw. fabryk świata (Chiny, Indie,Wietnam itp.). W Europie tworzy się gospodarka oparta na wiedzy, ale nie tworzy ona wystarczającoszybko miejsc pracy. W europejskich elitach władzy i w opinii publicznej wzrasta popularność obronymiejsc pracy w przemyśle, czemu towarzyszy argumentacja patriotyczna. Kontynuacja tych tendencjigrozi konfliktami wewnątrzeuropejskimi. Zagrożeniom tym należy położyć kres przez ustanowienienowej wspólnej europejskiej polityki przemysłowej. Misją wspólnej polityki przemysłowej powinnobyć przywództwo (instytucji europejskich) i kontrola procesu restrukturyzacji polegającej na przejściuUE od gospodarki przemysłowej do gospodarki opartej na wiedzy. W efekcie potencjalne pole konfliktówwewnątrzeuropejskich stanie się polem współpracy.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ BIZ na kreowanie wartości dodanej w kraju goszczącym ze szczególnym uwzględnieniem przetwórstwa przemysłowego

Znaczenie bezpośrednich inwestycji zagranicznych dla wzrostu gospodarczego w krajach je goszczących jest tematem często poruszanym przez badaczy, aczkolwiek uzyskiwane przez nich wyniki empiryczne nie dają klarownego wytłumaczenia zjawiska. Podejmowane są liczne próby estymacji efektów obecności kapitału zagranicznego w gospodarce kraju goszczącego w wymiarze wzrostu gospodarczego, poprawy efektywności gospodarowania zasobami, wzrostu zatrudnienia i płac, transferu wiedzy i technologii. Niniejsze opracowanie wpisuje się w nurt, zgodnie z którym wpływ obecności BIZ (Bezpśrednich Inwestycji Zagranicznych) na gospodarkę należy rozpatrywać w ujęciu sekcji wg klasyfikacji PKD (lub na poziomie pojedynczych podmiotów), co pozwala na dokładniejsze oszacowanie efektów w poszczególnych przypadkach niż prezentacja efektu netto w skali makroekonomicznej. W badaniu postanowiono sprawdzić na przykładzie polskiej gospodarki, na ile efekty obecności BIZ w sektorze przetwórczym są zbliżone do tych na poziomie makro. Posłużono się w tym celu danymi rocznymi za lata 1997–2012 oraz wykorzystano techniki modelowania szeregów czasowych z uwzględnieniem testowania stacjonarności i kointegracji. Uzyskane wyniki badań wskazują na istotne znaczenie obecności kapitału zagranicznego zarówno dla gospodarki, jak i dla przemysłu przetwórczego, przy czym zauważalna jest silniejsza zależność drugiej relacji. Nie bez znaczenia jest fakt, że pozytywne efekty BIZ w przypadku gospodarki ujawniają się po dwóch okresach, a w przypadku przemysłu przetwórczego już po jednym. Testy kointegracji potwierdziły występowanie długookresowej relacji pomiędzy zaangażowaniem kapitału zagranicznego w gospodarce (w przetwórstwie przemysłowym) a wartością dodaną brutto w gospodarce (w przetwórstwie przemysłowym)

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany struktury przestrzennej przemysłu samochodowego Brazylii na przełomie XX i XXI wieku

Przemysł samochodowy w Brazylii przeszedł w ostatnich dekadach głęboką transformację związaną z unowocześnieniem produkcji, podniesieniem efektywności oraz jakości produkowanych pojazdów. Procesy te zachodziły w sytuacji postępującej liberalizacji gospodarki, integracji regionalnej w obrębie Mercosur oraz globalizacji. Wysokie tempo wzrostu gospodarczego i stabilna sytuacja w kraju przyczyniły się do dynamicznego wzrostu zapotrzebowania na nowe pojazdy, za czym próbowały nadążyć miejscowe fabryki, notujące co roku nowe rekordy produkcji. Ten dynamiczny wzrost sprzedaży na krajowym rynku oraz w sąsiednich państwach skłonił międzynarodowe koncerny do dalszych inwestycji rozbudowujących moce produkcyjne brazylijskich fabryk motoryzacyjnych. Nowe inwestycje napływające do Brazylii diametralnie zmieniły przestrzenną strukturę przemysłu motoryzacyjnego. Na początku lat 90. XX wieku 75% produkcji samochodów pochodziło ze stanu São Paulo, natomiast w 2012 roku jego udział w tym przemyśle zmalał do 41,5%. Pojawiły się nowe centra produkcyjne w stanach: Parana, Bahía, Rio Grande do Sul czy Rio de Janeiro, a dalsze inwestycje w nowych lokalizacjach są w trakcie realizacji. Celem artykułu jest określenie zmian struktury przestrzennej przemysłu samochodowego w Brazylii w latach 1996–2011 oraz próba określenia, czy i gdzie powstały nowe skupienia tego przemysłu.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości zagospodarowania i odzysku odpadów po górnictwie i przeróbce rud żelaza ze zwałowisk w Częstochowskim Zagłębiu Rudonośnym

W artykule przedstawiono inwentaryzację i charakterystykę zwałowisk po górnictwie i przeróbce rud żelaza w Częstochowskim Zagłębiu Rudonośnym. Doggerskie rudy syderytowe w rejonie częstochowskim wydobywano nieprzerwanie przez ponad 600 lat. Jednak na początku lat siedemdziesiątych XX wieku nastąpił proces likwidacji górnictwa rud żelaza. Jako pierwszą zlikwidowano w 1970 roku kopalnię Rudniki w Rudnikach koło Zawiercia, a jako ostatnią – kopalnię Wręczyca we Wręczycy Wielkiej w 1982 roku. Na podstawie kwerendy w Częstochowskim Zagłębiu Rudonośnym zinwentaryzowano i opisano szczegółowo 41 zwałowisk po górnictwie i przeróbce rud żelaza. Obiekty te są rozmieszczone pomiędzy miastami: Częstochowa, Konopiska, Kłobuck i Zawiercie. Przeprowadzono badania terenowe, podczas których dokonano waloryzacji zwałowisk pod kątem możliwości odzysku materiałów żelazonośnych z odpadów zdeponowanych na powierzchni terenu. W przypadku potencjalnych możliwości odzysku żelaza z materiału odpadowego szacuje się, że całkowita masa zawartego w odpadach syderytu wynosi 5,8 mln Mg. Zaproponowano również kierunki rekultywacji oraz zagospodarowania wybranych obiektów.

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Typy przekształceń miejskich obszarów przemysłowych w łatach 90-tych - przykład Łodzi

Przestrzeń zainwestowania miejskiego w Łodzi charakteryzuje się pewną specyfiką uwarunkowaną historycznymi procesami rozwoju miasta i przemysłu w mieście (rys. 1). W dzielnicach centralnych. na głównej osi N - S, znajdują się liczne "stare" tereny przemysłowe powstałe przed l 939 rokiem, często w czasach "Ziemi Obiecanej". Przerastają się one ze starą tkanką mieszkaniową dzielnic śródmiejskich. "Nowe" tereny przemysłowe powstały w Łodzi dopiero w latach 60- tych i 70- tych, głównie w NW i SE częściach miasta. Obszary te położone są na zewnątrz linii kolejowej, tzw. "kolei obwodowej", otaczającej szeroko rozumiane śródmieście Łodzi. W okresie powstawania, "nowe" tereny przemysłowe były położone na obszarach niezabudowanych, na ówczesnych peryferiach miasta. Jednakże wraz z rozwojem ludnościowym i przestrzennym Łodzi tereny te zostały otoczone przez zabudowę blokową nowych osiedli

Czasopismo: Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka