rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kalcyty blokowe ze szczelin tektonicznych w piaskowcach płaszczowiny magurskiej (Karpaty Zewnętrzne) - wstępne wyniki badań

Badano żyły kalcytu blokowego wypełniające szczeliny ciosowe. Opróbowano piaskowce oraz żyły kalcytowe w strefie raczańskiej (Gruszowiec) oraz w strefie Siar (Ropica Górna 1, Ropica Górna 2) płaszczowiny magurskiej. Celem badań było określenie relacji pomiędzy kalcytem blokowym z żył i stopniem utwardzenia piaskowców otaczających. Badania petrograficzne płytek cienkich uzupełniono badaniami chemicznymi oraz obserwacjami w katodoluminescencji. Badane kalcyty blokowe charakteryzują się różnym stopniem żelazistości. Intensywność ich luminescencji pozytywnie koreluje się z zawartością Mn2+. Na podstawie wyników analizy kontaktów międzyziarnowych w piaskowcach oraz relacji żył do cementów i ziaren w piaskowcach stwierdzono, że żyły kalcytu blokowego powstawały na różnym etapie utwardzenia skał płaszczowiny magurskiej. Mikrostruktury oraz różny stopień żelazistości kalcytów blokowych mogą być użyte jako wskaźniki kierunku cementacji szczelin tektonicznych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykształcenie facjalne warstw krośnieńskich w oknie tektonicznym Mszany Dolnej (polskie Karpaty Zachodnie)

Przedmiotem opracowania są warstwy krośnieńskie odsłaniające się w oknie tektonicznym Mszany Dolnej w obrębie jednostki dukielskiej. Utwory te wykształcone są głównie w litofacji piaskowców, piaskowców z mułowcami, mułowców z piaskowcami oraz mułowców. Podczas analizy sprofilowanych odsłonięć brano przede wszystkim pod uwagę następujące cechy: wykształcenie litofacjalne, miąższości ławic, procentowy udział piaskowców w stosunku do skał zbudowanych z frakcji drobniejszych, wysortowanie materiału okruchowego, a także rodzaj powierzchni spągowych i stropowych ławic oraz obecność sekwencji negatywnych i pozytywnych w profilu. W konsekwencji rozpoznano środowisko sedymentacji tych utworów. Wykazano, że warstwy krośnieńskie powstawały w obrębie głębokomorskich stożków, w strefie stożka zewnętrznego, w subśrodowisku lobów depozycyjnych, obrzeżenia lobu i obrzeżenia stożka. Na podstawie próbek mikrofaunistycznych oznaczono wiek warstw krośnieńskich na oligocen (zona NP24). Pomierzone kierunki paleotransportu wskazują, że transport materiału okruchowego odbywał się z kierunku południowo-zachodniego na północny wschód.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Petrofizyczne uwarunkowania ropo-gazonośności utworów dewonu i karbonu w południowej części niecki miechowskiej w świetle wyników modelowań komputerowych

W wyniku poszukiwań węglowodorów w osadach paleozoiku należących do bloków górnośląskiego i małopolskiego, pod przykryciem miocenu zapadliska przedkarpackiego, odkryto przemysłowe nagromadzenia węglowodorów w utworach dewonu oraz karbonu. Na obszarze niecki miechowskiej, w profilu paleozoiku objawy występowania węglowodorów są nieliczne, prawdopodobnie z powodu braku uszczelnienia mioceńskiego. W artykule zaprezentowano wyniki przestrzennego modelowania zmienności litofacji i parametrów zbiornikowych, utworów dewonu i karbonu oraz ich bezpośredniego nadkładu - triasu i jury środkowej. Komputerowy model 3D o powierzchni ponad 1200 km2, opracowano na podstawie danych sejsmicznych, laboratoryjnych i wyników interpretacji geofizyki wiertniczej, w rejonie Proszowice - Busko - Pińczów. Uzyskane wyniki pokazują, że dominujące w podłożu południowej niecki miechowskiej węglanowe utwory dewonu i karbonu stanowią słabe skały zbiornikowe, jednakże podstawową przeszkodą dla powstania "paleozoicznych" akumulacji jest brak regionalnego uszczelnienia dobrej jakości.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza względnych zmian wiekowych pola magnetycznego Ziemi (1966-2005) wzdłuż profilu Zgorzelec-Wiżajny

Artykuł przedstawia wyniki badań nad lokalnymi względnymi zmianami w czasie całkowitego pola magnetycznego Ziemi, obserwowanymi wzdłuż profilu o długości około 700 km, który przecina platformę paleozoiczną (PLZ), strefę szwu transeuropejskiego (TESZ) i wschodnioeuropejski kraton (EEC). Badania te są kontynuacją wcześniejszych tego typu prac przeprowadzonych w latach 1966-2000. Pomiary pola magnetycznego Ziemi wykonane w ostatnim 5-leciu wyraźnie ujawniły nowe zjawisko, jakim jest przyspieszenie wzrostu pola magnetycznego w obszarze wschodnioeuropejskiego kratonu. Potwierdziły one również zwiększoną dynamikę zmian pola magnetycznego w tym obszarze w odróżnieniu od strefy szwu transeuropejskiego i platformy paleozoicznej. Zaobserwowany w ostatnim 5-leciu charakter zmian pola magnetycznego skłonił do modyfikacji dotychczas stosowanej metodyki badań względnych zmian wiekowych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pstre utwory typu brekcji zawałowej z Kopalni Węgla Kamiennego "Marcel" (Górnośląskie Zagłębie Węglowe)

W Kopalni Węgla Kamiennego "Marcel" napotkano w 2001 r. w przecince badawczej na głębokości 300 m brekcję zawałową. Występuje ona w strefie redukcji miąższości pokładu nr 505 wśród tzw. pstrych utworów. Z uwagi na wyjątkowo urozmaicony skład mineralny brekcji, wynikający ze złożonej jej genezy, poddano ją badaniom mineralogicznym, stosując mikroskopię optyczną, XRD, IR i SEM/EDS. Stwierdzono, że neogenicznymi składnikami brekcji są głównie Mg-Fe-montmorillonity, haloizyt-7 A i -10 A, harmotom, hematyt, syderyt i cristobalit. Ponadto zidentyfikowano: mullit, goethyt, minerał mieszanopakietowy illit/smektyt, kaolinit-T, ałunit, chalkopiryt i sfaleryt. Towarzyszą im, na ogół liczne, epiklasty kwarcu i śladowo substancja organiczna. Brekcja powstała przez wypełnienie pustki po częściowo wypalonym węglu (samozapłon w efekcie przedmioceńskiego wietrzenia). Tworzą ją okruchy skał stropowych, głównie iłowców oraz mułowców karbonu, i ich minerałów, przeobrażonych termicznie, a następnie metasomatycznie, połączonych skąpym cementem. Procesy metasomatyczne i cementacyjne przebiegały w stopniowo zmieniającym się środowisku - od silnie kwaśnego i utleniającego, po alkaliczne i redukcyjne.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozwój badań utworów miocenu w Karpatach Zachodnich na obszarze Bielsko - Kraków

W artykule przedstawiono, w ujęciu chronologicznym, omówienie poglądów dotyczących rozwoju litostratygraficznego utworów miocenu na obszarze polskich Karpat Zachodnich. Przedstawiono również wyniki badań utworów miocenu stwierdzonych na tym obszarze w szeregu nowych wierceń. W nawiązaniu do dotychczasowych badań i nowych obserwacji przedstawiono jednolitą korelację utworów miocenu, ze szczególnym uwzględnieniem osadów dolnomioceńskich. Określono występowanie i rozprzestrzenienie wyróżnionych jednostek litostratygraficznych oraz przedstawiono ewolucję basenu mioceńskiego i jego tektogenezę. Osady mioceńskie na obszarze polskich Karpat Zachodnich tworzą zespół utworów o sumarycznej miąższości dochodzącej do około 3000 metrów. Prawie połowę tej miąższości zajmują osady dolnego miocenu. W miarę nasuwania się ku północy górotworu karpackiego, następowało przesuwanie się mioceńskiego zbiornika i wkraczanie kolejno coraz to młodszych osadów. W utworach dolnego miocenu wyróżniono formacje z Zawoi, z Suchej, ze Stryszawy, a w dolnym badenie - formacje z Jachówki, dębowiecką i skawińską

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zarys tektoniki grawitacyjnej gipsów mioceńskich na przedgórzu Karpat w Polsce

Omówione zostały ogólnie rodzaje podmorskich ruchów masowych gipsów mioceńskich, w których należy odróżniać trzy epizody: 1) zainicjowanie lub zapoczątkowanie ruchu, 2) fazę transportu, 3) umiejscowienie lub redepozycję. Podawane przez różnych autorów definicje utworów zakumulowanych przez ruchy masowe nie zawsze wyróżniają te etapy. Szczególny typ redepozycji poprzez akumulację chaotycznej brekcji zaliczany jest do olistostromów. Termin ten można zastosować zarówno do brekcji kryształów selenitowych, jak również do brekcji synsedymentacyjnych. Geneza tych ostatnich związana jest z większymi strukturami o charakterze dużych osuwisk lub płaszczowin, podczas gdy brekcje selenitowe związane bywają z mniejszymi strukturami o charakterze fałdów kinetycznych. Ruch tych olisostromów był skierowany podobnie do kierunku tworzenia się małych osuwisk, wśród których wyróżniono dwie generacje: 1) osuwiska wczesnodiagenetyczne fazy deformacyjnej D1, 2) osuwiska fazy deformacyjnej D2. Z kierunków geograficznych fazy D1 i D2 wynika, że olistrostromy związane są zasadniczo z fazą deformacji D1. W Niecce nidziańskiej i niecce działoszyńskiej stwierdzono też strefy spływu grawitacyjnego, przy czym lepkość płynących utworów miała charakter binghamowski, ze względu na duże znaczenie sił kohezji. Facje powstałe na tej drodze proponuje się nazywać grawitytami gipsowymi

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Hydrogeologiczne właściwości dewońskich skał węglanowych w masywie świętokrzyskim

Monografia przedstawia wyniki wieloaspektowych badań parametrów hydrogeologicznych dewońskich wapieni i dolomitów w regionie świętokrzyskim. Zbadano właściwości filtracyjne związane z różnymi podsystemami hydraulicznymi badanych masywów skalnych: z matrycą (masą) skalną, szczelinami, formami krasowymi oraz osadami wypełniającymi formy krasowe. Rola matrycy jest znikoma, także w magazynowaniu wody, zaś rola pustek krasowych bardzo poważnie ograniczona przez własności osadów wypełniających, które mają charakter utworów izolujących. Wykonano też powtórną interpretację dużego, regionalnego zbioru wyników próbnych pompowań (218 studni) w ustalonych warunkach hydrodynamicznych (metodą Krasnego i wzorem Girińskiego-Babuszkina). Wykazano bardzo dużą, najczęściej przypadkową, zmienność warunków. Przeważały studnie, dla których przewodność warstwy jest wysoka. Badania oparte na powtórnej interpretacji próbnych pompowań uzupełniono przez opracowanie wyników kilku testów prowadzonych w nieustalonych warunkach hydrodynamicznych (ujęcie w Marzyszu). Wyniki zdecydowanie potwierdziły efekty klasyfikacji metodą Krasnego.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena warunków geotechnicznych posadowienia obiektów liniowych na obszarach oddziaływań górniczych na przykładzie Obwodnicy Południowej Lubina

Podziemna eksploatacja górnicza może prowadzić do odkształceń powierzchni terenu, które są wynikiem osiadania skał nadkładu ponad pustkami poeksploatacyjnymi. Powstające niecki osiadań są charakterystyczne dla rejonów dwóch dużych zagłębi wydobywczych w Polsce - Górnośląskiego Zagłębia Węglowego (eksploatacja węgla kamiennego) i Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedzionośnego (eksploatacja rud miedzi) oraz nieczynnego już Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego (eksploatacja węgla kamiennego). Są to gęsto zurbanizowane obszary o rozwijającej się infrastrukturze drogowej. Artykuł przedstawia, na przykładzie Obwodnicy Południowej Lubina, problemy związane z oceną warunków geologiczno-inżynierskich planowanych inwestycji drogowych na terenach górniczych objętych skutkami oddziaływania podziemnej eksploatacji górniczej. Zaprezentowano charakterystykę warunków gruntowo-wodnych omawianego terenu. Omówiono prognozowany stan osiadań powierzchni terenu w rejonie planowanej inwestycji. Przedstawiono także ocenę warunków geotechnicznych i szereg zabiegów inżynieryjnych, które mogą zapobiec niekorzystnym zmianom tych warunków na terenie oddziaływań górniczych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Geotechniczne badania powierzchniowych ruchów masowych na przykładzie osuwiska w Targanicach

W pracy przedstawiono wyniki badań płytkiego osuwiska powstałego na skutek nawalnego deszczu w sierpniu 2005 roku na jednym ze stoków Beskidu Małego, w miejscowości Targanice k. Andrychowa. Celem pracy było rozpoznanie mechanizmu powstania osuwiska oraz ocena warunków stateczności zbocza na podstawie znajomości właściwości geotechnicznych gruntów. Wykonano badania terenowe i laboratoryjne oraz przeprowadzono obliczenia stateczności zbocza. W ramach badań terenowych przeprowadzono obmiar geodezyjny terenu, wykonano wkopy badawcze, z których pobrano próbki do analiz laboratoryjnych. Podczas prac laboratoryjnych określono podstawowe właściwości geotechniczne gruntów pochodzących z koluwium i stabilnego podłoża, przy czym szczególny nacisk położono na oznaczenie wartości parametrów wytrzymałości na ścinanie. Ponadto wartości parametrów wytrzymałości na ścinanie zostały oszacowane metodą analizy wstecznej. Na podstawie otrzymanych parametrów wytrzymałościowych wykonano obliczenia stateczności.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Numeryczne modelowanie deformacji stoku osuwiskowego - Maślana Góra w Szymbarku koło Gorlic

W pracy przedstawiono metodę i wyniki numerycznego modelowania procesów deformacji osuwiska na stoku Maślanej Góry w okolicach Szymbarku k. Gorlic (Beskid Niski). Jest to stare, rozległe osuwisko o skomplikowanej strukturze i o zaawansowanych deformacjach, jednak wciąż aktywne. W masywie skalnym zbocza przeważają słabe i miękkie łupki ilaste. Symulacja numeryczna zsuwu przy zastosowaniu programu FLAC 2D opartego na metodzie różnic skończonych pozwoliła na oszacowanie wpływu warunków wodnych na aktywność osuwiska i na wielkość potencjalnego przemieszczenia. Wyniki symulacji wykazały, że równoczesny zsuw całego zbocza jest mało prawdopodobny, natomiast możliwe są zsuwy lokalne o względnie małym zasięgu. Zwrócono również uwagę na możliwość interpretacji procesów deformacji zbocza na podstawie kształtu krzywych obliczonego przemieszczenia w wytypowanych profilach pionowych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie sejsmicznych przekrojów fal podłużnych i przemiennych do kalibracji modelu prędkości fal poprzecznych

Identyfikację sejsmicznych anomalii złożowych wspomaga metoda oparta na porównaniu rejestrowanych w strefach złożowych pól falowych: pola fal podłużnych (P) z polem fal poprzecznych (S) lub przemiennych (PS). Pierwszy w Polsce sejsmiczny profil badawczy, wzdłuż którego zarejestrowano zarówno fale P, jak i PS (2D-3C), wykonany został przez Geofizykę Kraków Sp. z o.o. (zleceniodawca PGNiG S.A.) na obszarze zapadliska przedkarpackiego w rejonie Chałupki Dębniańskie. Duże zmienności parametrów fizycznych, małe rozmiary poszukiwanych obiektów oraz brak doświadczeń z interpretacją pola fal PS spowodowały, że jako metodę wspomagającą opracowanie lokalnych kryteriów złożowej interpretacji danych sejsmicznych wybrano modelowania teoretycznego pola falowego. Brak wystarczającej ilości pomiarowych danych otworowych, szczególnie w zakresie fal S, spowodował, że podstawowym problemem badawczym w toku modelowań teoretycznego pola falowego okazał się właśnie problem określenia zmienności tej prędkości z głębokością (VS), niezbędnej do konstrukcji modeli sejsmogeologicznych górotworu. W artykule zaproponowano metodę kalibracji pomierzonych lub syntetycznych krzywych VS w oparciu o rozpoznany rozkład prędkości fal podłużnych (VP) oraz zarejestrowane i teoretyczne pola falowe P i PS. Skuteczność metody potwierdziła dość dobra zgodność pól rejestrowanych P i PS z polami obliczonymi programem SeisMod (Zakład Geofizyki AGH).

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie geofizycznych badań elektrooporowych w rozpoznaniu morfologii antropogenicznej na przykładzie zamku błogosławionej Salomei w Grodzisku pod Skałą (Małopolska)

Historia zabytkowego zespołu architektoniczno-krajobrazowego w Grodzisku sięga średniowiecza. Szczególnego charakteru nabrał on w XVII wieku, gdy powstało symboliczne założenie architektoniczne, upamiętniające błogosławioną Salomeę. Zespół ten był obiektem badań historycznych i archeologicznych między innymi w latach 60. i 90. XX wieku oraz w roku 2003. Znaczną rolę w planowaniu i analizie wykonanej prospekcji archeologicznej odegrały badania geoelektryczne. Metodą penetracyjnego profilowania oporności stwierdzono występowanie rozróżnialnych nawarstwień kulturowych na terenie obwałowań majdanu grodziska. Metodą tomografii elektrooporowej wykryto w otoczeniu kościoła strefy anomalne, które mogły być identyfikowane z podziemnymi pozostałościami architektonicznymi. Wyniki pomiarów geoelektrycznych zostały potwierdzone pracami wykopaliskowymi. Nie ulega wątpliwości, że odnalezione mury, zapewne dwutraktowej, budowli mieszkalno--obronnej są jednym z najstarszych tego typu przykładów "architectura militaris" na ziemiach polskich.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie samoorganizujących sieci neuronowych Kohonena w klasyfikacji sejsmofacjalnej (rejon Ujkowice - Batycze)

Artykuł przedstawia zastosowanie samoorganizujących sieci neuronowych Kohonena w klasyfikacji formy zapisu sejsmicznego. Klasyfikacja ta jest jednym z podstawowych elementów analizy sejsmofacjalnej, prowadzącej do wyciągnięcia znaczących wniosków poszukiwawczych. Istotnymi elementami takiej analizy są: wybór atrybutów sejsmicznych oraz użycie właściwego sposobu klasteryzacji. Do klasteryzacji użyto atrybutów AVA, które niosą ze sobą informacje o własnościach petrofizycznych skał. W celu zbadania rozkładu facji sejsmicznej na wybranym obszarze posłużono się dodatkowo innymi metodami wielowymiarowej analizy atrybutów sejsmicznych: klasyfikacją wybranego obszaru krossplotu "intercept-gradient" oraz klasteryzacją wykonaną metodą minimalizującą iloczyn odległości obiektów w wydzielanych grupach. Weryfikacji optymalnej metody klasyfikacji danych dokonano na podstawie obserwacji kształtów klastrów i ich charakterystyk.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stanowiska najstarszych skał osadowych w polskich Karpatach fliszowych jako obiekty geoturystyczne

Jednym z celów prężnie rozwijającej się w ostatnich latach geoturystyki jest propagowanie aspektów poznawczych związanych z geologiczną historią Ziemi. W niniejszej pracy zostały zawarte opisy klasycznych polskich stanowisk, w których odsłaniają się najstarsze utwory Karpat Zewnętrznych (fliszowych). Po pierwsze, są to odsłonięcia inicjalnych, basenowych osadów późnojurajsko-wczesnokredowych, reprezentujących wczesne stadia węglanowej sedymentacji fliszowej, odbywającej się w obrębie młodego zbiornika protośląskiego (Goleszów - formacja wędryńska, dolina Soły w Żywcu i Jasieniowa Góra oraz Leszna Górna - formacja wapieni cieszyńskich). Po drugie, są to różnej wielkości izolowane bloki skał wapiennych o olistolitowej genezie zwane skałkami andrychowskimi (Targanice, Roczyny i Inwałd), reprezentujące jurajskie utwory o charakterze rafowym i okołorafowym, powstałe w płytkowodnych środowiskach na podmorskim wyniesieniu Baska-Inwałd.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Górnojurajsko-dolnokredowe skały macierzyste w zachodniej części Karpat fliszowych

Przedmiotem rozważań przedstawionego artykułu jest analiza możliwości odnalezienia górnojurajsko-dolnokredowych skał macierzystych w zachodniej części Karpat fliszowych, na terenie Polski i Republiki Czeskiej. Górnojurajskie margle mikułowskie stanowią skały macierzyste światowej klasy. Te bogate w substancję organiczną skały z TOC 0.2-10% zasilały ropy naftowe w basenie wiedeńskim i pod nasunięciem karpackim w Czechach i Austrii. Podobne skały macierzyste prawdopodobnie występują w głębokich strefach pod nasunięciem w Polsce. Utwory formacji wędryńskiej i grodziskiej nie zawierają większych ilości węgla organicznego. Większą zawartość TOC stwierdzono natomiast w formacji wierzowskiej i najwyższej części formacji grodziskiej. Utwory te reprezentują globalne anoksyczne wydarzenie oceaniczne OAE 1b. Utwory formacji wierzowskiej mogą stanowić potencjalne skały macierzyste dla systemów obejmujących różnego wieku skały zbiornikowe Karpat zewnętrznych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Główne elementy paleogeograficzne Zachodnich Karpat zewnętrznych w późnej jurze i wczesnej kredzie

Praca koncentruje się na elementach ważnych dla zrozumienia paleogeografii Zachodnich Karpat zewnętrznych w późnej jurze i wczesnej kredzie w nawiązaniu do litostratygrafii różnych stref facjalnych i opracowania skał macierzystych tworzących się w tym okresie. Opisano szereg elementów paleograficznych: Tetyda alpejska i basen magurski, grzbiet ślaski, basen seweryńsko-mołdawidzki oraz platforma północnoeuropejska. W obrębie tej platformy wyróżniono strefy wyniesione: grzbiet Baska-Inwałd oraz pawłowska platforma węglanowa, a także strefy basenowe: basen bachowicki i basen mikułowski.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania geoelektryczne na przedpolu osuwiska w kopalni diabazu "Niedźwiedzia Góra" koło Krzeszowic

Na terenie Kopalni Diabazu "Niedźwiedzia Góra" koło Krzeszowic od wielu lat notowane były zjawiska o charakterze osuwiskowym. Przejawiały się one w utworach czwartorzędowego nadkładu w sąsiedztwie południowej skarpy wyrobiska. Późną wiosną 2005 roku wystąpiły znaczne opady atmosferyczne, w wyniku których we wspomnianym terenie gwałtownie rozwinęła się duża forma osuwiskowa zagrażająca normalnej działalności wydobywczej w kopalni. Szybkie przystąpienie do prac zabezpieczających wymagało określenia genezy osuwiska i jego uwarunkowań geologicznych. W tym celu w okresie letnim 2005 oprócz terenowych badań geologicznych wykonano pomiary geofizyczne. Na podstawie przeprowadzonych na południowym przedpolu kopalni badań geoelektrycznych (profilowania indukcyjne, sondowania elektrooporowe i tomografia elektrooporowa) określono płytką budowę geologiczną oraz wskazano na potencjalne kierunki zasilania wycieków wody obserwowanych w obrębie osuwiska.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka