rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Teatr, media i ekranizacje filmowe jako sposoby włączania osób niepełnoprawnych intelektualnie do przestrzeni społecznej

Artykuł ma za zadanie zaprezentowanie sposobu włączenia osób niepełnosprawnych intelektualnie do przestrzeni społecznej. Zostały tu ukazane działania teatrów. W instytucjach tych na scenie dokonuje się integracja osób niepełnosprawnych intelektualnie z osobami pełnosprawnymi. Widoczny jest także wpływ teatroterapii na ich poczucie godności, wartościowości, zadowolenia z życia. Celem jest ukazanie oddziaływań mediów i produkcji filmowych na włączenie osób niepełnosprawnych do społeczeństwa.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Zbliżenia Cywilizacyjne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Nauczanie przez sztukę jako metoda wychowawcza i terapeutyczna dzieci zdrowych oraz dotkniętych niepełnosprawnością intelektualną

Niniejszy artykuł dotyczy pojęcia twórczości w odniesieniu do osób niepełnosprawnych intelektualnie. Wraz ze wzrostem zainteresowania różnorodnymi metodami edukacyjnymi pojawiło się sporo możliwości. Wiele z nich odnosiło się do aktywnego wychowania w relacji ze sztuką i przez nią. Przekonanie, że styczność z twórczością artystyczną i zachęcanie dziecka do aktywnego kontaktu z nią stanowi główne założenie pracy. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że zachęcanie dzieci do niecodziennych rozwiązań i wyrażania ich przez prace plastyczne przynosi korzystne skutki w ich późniejszym życiu. Ważne jest to tym bardziej w kontekście dzieci i osób dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie. Poniższy tekst jest jedynie zarysem problematyki i kilku wybranych zagadnień teoretycznych z obszaru wychowania przez sztukę.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Zbliżenia Cywilizacyjne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Taktyka i metody przeprowadzania dowodów z osobowych źródeł dowodowych. Metody dozwolone oraz niedozwolone

Celem każdego postępowania karnego jest wykrycie prawdy materialnej w oparciu o ustalenia faktyczne, które dokonywane są na podstawie i dzięki zgromadzonemu materiałowi dowodowemu. Jednym ze sposobów przeprowadzenia dowodu jest przesłuchanie, które uważa się za najważniejsze źródło dowodu w procesie karnym. Przeprowadzając taki dowód, należy nie tylko zachować szczególną ostrożność oraz rozwagę, ale także stosować właściwą taktykę oraz metodę przeprowadzenia dowodu. W niniejszym artykule omówiono istotę taktyki przesłuchania, a także zaprezentowano klasyfikację metod przesłuchania.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Zbliżenia Cywilizacyjne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wykonywanie zadań publicznych w jednostkach samorządu terytorialnego

Artykuł omawia problematykę wykonywania zadań w jednostkach samorządu terytorialnego na szczeblu gmin, powiatów i samorządowych województw. Przedstawia zakres zadań własnych i zleconych należących do działania gminy, powiatu i samorządu województwa oraz formy prawne i organizacyjno-prawne wykonywanych zadań. Zadania własne zawarte są w ustawie o samorządzie gminnym, ustawie o samorządzie powiatowym, ustawie o samorządzie województwa. Zadania zlecone z zakresu administracji rządowej wynikają z ustaw lub podpisanych porozumień.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Zbliżenia Cywilizacyjne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zagadnienia temporalne tzw. porozumień antykryzysowych

Artykuł obejmuje temporalne zagadnienia porozumień zbiorowych, których istotą
jest tymczasowe obniżenie standardów zatrudnienia pracowników w związku z pogorszeniem się
sytuacji #nansowej pracodawcy (art. 91, art. 231a, art. 24127 k.p.). W pierwszej kolejności omówiony
jest moment początkowy obowiązywania tzw. porozumień antykryzysowych; rozważania przynoszą
wniosek, że porozumienie o zawieszeniu stosowania układu zbiorowego pracy może wejść w życie
najwcześniej z chwilą jego zarejestrowania, a pozostałe – z dniem oznaczonym przez strony. Dalej
analizowany jest maksymalny możliwy czas obowiązywania porozumień. Ujawnia się problem:
czy maksymalny czas obowiązywania porozumienia z  art. 231a k.p. obwarowany jest terminem
3-letnim, czy też pozostawiony jest swobodnemu uznaniu stron. Względy aksjologiczne przemawiają
za pierwszą z opcji. Ostatnim problemem jest kwestia, czy tzw. porozumienia antykryzysowe
mogą ulegać wypowiedzeniu przez jedną ze stron; udzielona odpowiedź jest twierdząca.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Pojęcie i źródła prawa międzynarodowego.

Przez stulecia kwestia wzajemnych relacji między prawem międzynarodowym a prawem krajowym nie wzbudzała większego zainteresowania; fakt ten był ściśle skorelowany z tym, że działały one na różnych płaszczyznach. Prawo krajowe regulowało stosunki wewnętrzne w państwie, zaś międzynarodowe było głównie prawem wojny. Dziś w zasadzie nie ma już dziedziny, której prawo międzynarodowe nie obejmowałoby swoimi regulacjami, dlatego też zagadnienie miejsca i roli norm prawnomiędzynarodowych w wewnętrznym porządku prawnym ma dziś coraz większe znaczenie praktyczne. Dotyczy to sfery gospodarki, relacji dyplomatycznych i konsularnych, norm związanych z przestrzenią kosmiczną, prawa konfliktów zbrojnych, a w szczególnym stopniu ochrony praw człowieka. Właśnie ze względu na tak szerokie spectrum regulacji prawa międzynarodowego już na etapie formułowania definicji napotykamy na szereg problematycznych kwestii. Współczesne prawo międzynarodowe nie może już dłużej być charakteryzowane jedynie jako normy regulujące wzajemne relacje międzypaństwowe, nawet jeśli opis ten połączony jest z zastrzeżeniami czy wyjątkami. Prawo
rządzące stosunkami między państwami jest bowiem jedną z wielu, lecz nie jedyną, większą jego kategorią. Prawo międzynarodowe to specyficzny porządek prawny zorganizowanej społeczności globalnej ustanowionej na bazie państwowej, dzięki czemu normy te spełniają wielorakie funkcje poprzez szereg międzynarodowych regulacji czy też instytucji o charakterze powszechnym, regionalnym i wielostronnym. Dlatego właśnie obecnie przyjmuje się, że prawo międzynarodowe to zbiór norm prawnych regulujących stosunki wzajemne pomiędzy państwami, państwami a innymi podmiotami, a także między innymi podmiotami prawa międzynarodowego.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne a dobro rodziny – kilka uwag na tle stosowania art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych

Decyzja przyznająca określone świadczenie rodzinne korzysta z przymiotu trwałości
oraz z ochrony wynikającej z zasady ochrony praw słusznie nabytych. Nie oznacza to jednak, że
nie może być ona uchylona ani zmieniona. Możliwe jest zatem pozbawienie danej osoby wcześniej
przyznanego prawa. Bezwzględnym warunkiem zwrotu nienależnie pobranych świadczeń
rodzinnych jest uprzednie uznanie ich za świadczenia nienależnie pobrane w rozumieniu art. 30
ust. 2 wskazanej ustawy. W tej sytuacji musi być każdorazowo poprzedzone wydaniem decyzji
stwierdzającej, że pobrane przez określoną osobę świadczenia rodzinne były nienależne z uwagi
na wystąpienie jednej z sytuacji opisanych w art. 30 ust. 2 ustawy. Konstrukcja prawna świadczeń
nienależnie pobranych ma z jednej strony godzić wymogi związane z koniecznością przestrzegania
zasady legalności, z drugiej zaś strony uwzględniać musi dobro rodziny. Zadanie skonstruowania
przepisów prawnych, które odpowiadają tym wymogom, spoczywa na prawodawcy. Tylko wówczas,
gdy uda mu się realizacja tego zadania, będzie można o nim powiedzieć, że jest prawodawcą
racjonalnym, rozsądnym i sprawiedliwym. Istotną funkcję pełnią również organy stosujące prawo
– w trakcie prowadzonych postępowań powinny one przestrzegać prawa, w tym ustawy o świadczeniach
rodzinnych. Organy te niechętnie stosują zasady wyrażone w Konstytucji, co wynika
zapewne z ich zbytniej ogólności.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Przejście zakładu pracy lub jego części a niewykorzystane środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych

Regulacja przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, zawarta
w art. 231 Kodeksu pracy, nie zajmuje się problematyką skutków tegoż przejścia na zakładowy fundusz
rehabilitacji osób niepełnosprawnych. W tym też zakresie konieczne jest sięgnięcie do ustawy
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zakładowy
fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych tworzony jest w zakładach pracy chronionej, które
swój status uzyskują po spełnieniu określonych w powyżej wspomnianej ustawie kryteriów. Powstaje
więc pytanie o wpływ przejścia zakładu pracy, a w szczególności jego części, na status zakładu
pracy chronionej, a tym samym na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
UTOPIE A WOLNOŚĆ JEDNOSTKI. MIT CZY POSTULAT?

Myślenie utopijne stanowi idealistyczny sposób podejścia do życia zbiorowego ludzi, zorganizowanych w doskonałej wspólnocie społecznej. W artykule rozważane są
kwestie dotyczące wolności jednostki w  utopiach społecznych jako jednego z  elementów
ich funkcjonowania. Autor artykułu wskazuje, że po pierwsze, wolność jednostki w  utopiach społecznych jest apriorycznym założeniem ich twórców. Po drugie, wolność jednostki
w utopiach jest zawsze ograniczona – najczęściej dobrem wspólnoty. Po trzecie, wolność
jednostki w utopiach, w przeciwieństwie do doktryny polityczno-prawnej liberalizmu, nie
jest wartością najważniejszą i szczególnie w nich eksponowaną. Po czwarte, wolność jednostki nie jest ani postulatem utopizmu, ani także mitem, ponieważ utopie starają się w harmonijny sposób godzić wartości, których nie można pogodzić w rzeczywistym świecie, jak
chociażby wolności z równością.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Podmiotowość organizacji i konferencji międzynarodowych (międzyrządowych) – wprowadzenie do zagadnienia.

Potrzeba stworzenia uznanej definicji podmiotowości (osobowości) międzynarodowej, zwłaszcza takiej, która pozwalałaby na odróżnianie od podmiotów innych niż państwa struktur niepodmiotowych, dotyczy też organizacji i konferencji międzynarodowych (międzyrządowych) sensu largo. Problem tych konferencji bywa poruszany w doktrynie rzadko. Niektóre z nich, zwłaszcza GATT i OBWE, korzystały lub korzystają z niewątpliwej podmiotowości międzynarodowej. Istnieją konferencje wewnątrz organizacji, jak np. unijna IGC, prawotwórcze (np. Rzymska nt. Statutu MTK) i „wewnątrz” traktatów (np. COP w Ramowej Konwencji NZ NT zmian klimatu). Na drugim biegunie są konferencje o minimalnych cechach podmiotowych. Konferencje odgrywają coraz większą rolę w obrocie międzynarodowym. Wszystko to uzasadnia stawiane tu pytania oraz propozycję zarysu badań nad systematyką, prawem, zasadami i procedurami konferencji międzynarodowych. Problem statusu konferencji jest tu chyba najistotniejszy.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
PRAWO DO INFORMACJI A PARTYCYPACJA OBYWATELSKA

W dyskusji na temat jakości zarządzania w sferze publicznej wskazuje się na konieczność włączenia w proces decyzyjny społeczeństwa, obywateli. Podnosi się tutaj argument,
że podejmowanie określonych decyzji z wykorzystaniem wyłącznie administracyjnych mechanizmów w skutkach nie zawsze jest adekwatne do rzeczywistych potrzeb i oczekiwań społecznych.
Tylko bowiem podejmując dialog społeczny właściwy organ władzy ma możliwość preferencje
społeczne poznać i stosownie na nie zareagować poprzez podjęcie właściwych działań. Najprostszą formą partycypacji, niezbędną a jednocześnie angażującą obywateli w najmniejszym stopniu
jest informowanie. Ludzie, aby zaangażować się w działania społeczne muszą więc mieć dostęp
do informacji, która będzie dla nich zrozumiała, w jakiś sposób uwiarygodniona i poprawnie
interpretowana, co pozwoli np. przewidzieć skutki ich działań, da podstawy lub motywy do zaangażowania się w dane sprawy, czy chociaż wyrażenia opinii na dany temat.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
SKUTKI OBJĘCIA WÓJTA TREŚCIĄ ART. 24F UST. 2 USTAWY O SAMORZĄDZIE GMINNYM

Wójt, w zakresie szeroko pojętego prowadzenia działalności gospodarczej, podlega od lat ograniczeniom ustanowionym ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ograniczeniu
prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Zgodnie z art.
4 pkt 1 i 2 tej ustawy nie może on w okresie zajmowania swego stanowiska być członkiem władz
zarządzających, kontrolnych lub rewizyjnych we wszelkich spółkach prawa handlowego oraz
być zatrudniony lub wykonywać innych zajęć w tego rodzaju spółkach, które mogłyby wywołać
podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność. Analogiczne ograniczenia radnych zostały
natomiast uregulowane ustawą o samorządzie gminnym. Ci bowiem, w myśl art. 24f ust. 2 tejże
ustawy nie mogą być członkami władz zarządzających lub kontrolnych i rewizyjnych ani pełnomocnikami spółek handlowych, ale już tylko takich z udziałem gminnych osób prawnych lub
przedsiębiorców, w których uczestniczą takie osoby. Niestety, prawodawca pomimo istniejących
już ograniczeń, ustawą z dnia z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w  procesie wybierania, funkcjonowania i  kontrolowania niektórych organów publicznych, dokonał nowelizacji art. 24f ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym i objął nim także wójtów. To spowodowało, że z chwilą gdy rozpoczęła się nowa kadencja organów
samorządu terytorialnego (2018-2023), art. 24f ust. 2 znalazł zastosowanie również i do wójta.
Na tym tle rodzi się zasadnicze pytanie o relację tego przepisu do art. 4 pkt 1 i 2 ustawy antykorupcyjnej, na które autorka w niniejszym opracowaniu – po dokonaniu szczegółowej, wnikliwej
analizy tego problemu – próbuje udzielić odpowiedzi.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
SĄDOWNICTWO SĘDZIÓW POKOJU W DROBNYCH SPRAWACH KARNYCH – PERSPEKTYWA LEGISLACYJNA

Artykuł poświęcony został instytucji sędziów pokoju. W opracowaniu przedstawiona została istota sądownictwa sędziów pokoju. Zaprezentowano regulacje dotyczące
sędziów pokoju pojawiające się w polskim ustawodawstwie na przestrzeni jego historycznego rozwoju. Dokonano także analizy o charakterze prawnoporównawczym, ze szczególnym
uwzględnieniem anglosaskiej kultury prawnej. W  publikacji zaprezentowano propozycje
legislacyjne wiążące się z postulowanym przez autorów wprowadzeniem instytucji sędziów
pokoju do polskiego porządku prawnego w zakresie drobnych spraw karnych, jak również
przedstawiono zalety takiego sądownictwa. W artykule sformułowano propozycje dotyczące zakresu kognicji sędziów pokoju, jak również podstawowych zasad prowadzonego przed
nimi postępowania karnego.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
KONTROWERSJE WOKÓŁ UMORZENIA REJESTROWEGO W POLSKIM PROCESIE KARNYM

Artykuł przedstawia instytucję umorzenia rejestrowego – zarówno ideę jej
stworzenia, jak i funkcjonowanie w praktyce. Prezentuje stanowiska jej zwolenników, a także wątpliwości i obiekcje zgłaszane przez krytyków w związku z jej wprowadzeniem. Ukazuje również kontrowersje, jakie pojawiają się nadal wokół tej instytucji, a także jak zmieniała
się ona na przestrzeni kilkunastu lat funkcjonowania. Autorka próbuje odpowiedzieć na
pytania: Czy wprowadzenie tej instytucji przyniosło spodziewane korzyści, czy zostały osiągnięte cele, które wyznaczono tej nowej regulacji prawnej, czy udało się w drodze kolejnych
zmian przepisów prawa wyeliminować jej wady, odnieść się do zarzutów wskazywanych
przez jej przeciwników, a także czy stworzenie odrębnej instytucji zapowiadanej jako rozwiązanie podstawowych trudności, z  jakimi boryka się przeciążona policja, faktycznie je
rozwiązało.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Z problematyki umów prorogacyjnych w sprawach z zakresu prawa pracy

Tematem artykułu jest zagadnienie dotyczące ustalania właściwości sądu pierwszej
instancji w postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu prawa pracy. Rozważana jest ponadto
możliwość zawierania umów prorogacyjnych w sprawach pracowniczych. Problematyka obejmuje
syntetycznie zebrane na ten temat poglądy doktryny i orzecznictwa. Analizie poddane zostały zarówno
przepisy ogólne postępowania cywilnego, jak i postępowania odrębnego w sprawach z zakresu
prawa pracy dotyczące ustalania właściwości sądu. Artykuł zawiera nowatorskie spojrzenie
autorki na tematykę ustalania właściwości miejscowej sądu pierwszej instancji oraz zawierania
umów prorogacyjnych w sprawach z zakresu prawa pracy.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
INSTYTUCJA OMBUDSMANA W TURKMENISTANIE

W opracowaniu dokonano analizy obowiązującego ustawodawstwa Turkmenistanu w zakresie dotyczącym urzędu ombudsmana. Analiza aktów prawnych pozwoliła
wskazać ramy prawne statusu ombudsmana jako jednego z mechanizmów ochrony praw
podstawowych w Turkmenistanie. Przeprowadzona analiza uwzględnia podejście systemowe, porównawcze oraz dogmatyczne. Wskazano dobre rozwiązania, a także niedociągnięcia
w mechanizmie ochrony praw podstawowych przez ombudsmana. We wnioskach zwrócono
uwagę na potrzebę dalszego udoskonalania bazy prawnej Turkmenistanu o ombudsmanie.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
NADZWYCZAJNE KOMPETENCJE PREZYDENTA RZESZY

Celem artykułu jest omówienie art. 48 ust. 2 konstytucji weimarskiej. Artykuł
ten upoważniał Prezydenta Rzeszy do wprowadzania nadzwyczajnych rozporządzeń w przypadku zagrożenia publicznego porządku i bezpieczeństwa. Było to rozwiązanie, które w sposób zdecydowany odbiegało zarówno od regulacji znanych sprzed okresu pierwszej wojny
światowej, jak i obecnej ustawy zasadniczej. W pierwszej części artykułu dokonano wykładni
przepisu, przedstawiono uwarunkowania historyczne, wynikłe z zastanego dorobku niemieckiej jurysprudencji sprzed okresu pierwszej wojny światowej, oraz kwestie prac legislacyjnych.
W części drugiej, dotyczącej zastosowania praktycznego przepisu, uwzględniono podział na
trzy okresy stosowania artykułu, orzecznictwo Trybunału Państwowego Rzeszy oraz poglądy
doktryny na omawiany przepis. Omówiono również kwestie legislacyjne oraz związane z budową aktów prawnych. Całość rozważań została podsumowana w konkluzjach.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Jasne i ciemne strony nowej hipoteki po nowelizacji ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Hipoteka jest jedyną formą zabezpieczenia wierzytelności na nieruchomości. Jest ona regulowana przez ustawę o księgach wieczystych i hipotece, która w obecnym systemie prawnym funkcjonuje od wielu lat. W związku z tym konieczne było wprowadzenie nowelizacji hipoteki, aby usunąć wątpliwości z nią związane. Jednocześnie zmianie uległy związane z hipoteką przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, prawo upadłościowe i naprawcze oraz inne. Największym problemem było rozróżnienie hipoteki zwykłej i kaucyjnej. Podział ten wywołuje problemy teoretyczne i praktyczne, a zły wybór ma poważne skutki wobec wierzyciela. Obecnie bez szczegółowych dyspozycji umownych, bez potrzeby ich ujawnienia w księdze wieczystej przy okazji wpisu hipoteki, w granicach sumy hipoteki, ustanowioną hipoteką objęte są roszczenia o odsetki, zarówno ustawowe, jak i umowne oraz roszczenia o przyznane koszty postępowania. Nowością jest zabezpieczenie hipoteką kilku wierzytelności z różnych stosunków prawnych, o ile przysługują temu samemu wierzycielowi.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Konstytucja RP wyznacznikiem wolności prasy

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. stanowi wyznacznik
wolności prasy i wypowiedzi, które są zagwarantowane przede wszystkim przez art. 14 i 54 Konstytucji.
Wolność prasy jest gwarantem realizacji wolności wypowiedzi, czyli wyrażania swoich
poglądów, a także pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Ponadto dodatkową gwarancję
wskazanych wartości zapewnia treść art. 8 Konstytucji RP, który stanowi, iż przepisy ustawy zasadniczej
są stosowane bezpośrednio, co daje możliwość zainteresowanym poszukiwania ewentualnej
ochrony bez pośrednictwa norm ustawowych. Ochronie prawnej zgodnie z przepisami Konstytucji
RP podlegają tylko te zachowania jednostki, które nie naruszają wolności i praw innych osób.
Oczywiście regulacja ta nie ma charakteru bezwzględnego, ponieważ prawodawca dopuszcza
możliwość wprowadzenia ograniczeń praw i wolności gwarantowanych konstytucyjnie, jednak nie
mogą one naruszać ich istoty (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). Podstawy uzasadniające wprowadzenie
ograniczeń we wskazanym zakresie wyznaczone są również regulacjami prawa międzynarodowego,
które zostały ratyfikowane przez RP.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Czy głosowanie przez pełnomocnika może być antidotum na przymusową absencję wyborczą osób niepełnosprawnych?

Kodeks wyborczy stwarza wyborcom niepełnosprawnym różne możliwości udziału w wyborach powszechnych. Tym samym urealnia on konstytucyjnie przyznane również tej grupie wyborców czynne prawo wyborcze oraz daje gwarancje prawne zapewniające realizację zasady
powszechności wyborów. Jedną z takich gwarancji jest funkcjonująca w Polsce od stosunkowo niedawna
instytucja głosowania przez pełnomocnika. Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie,czy wprowadzenie instytucji głosowania przez pełnomocnika zmniejszyło poziom przymusowej absencji osób niepełnosprawnych.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Równość proceduralna jako podstawowa implikacja zasady dialogu społecznego.

Artykuł poświęcony jest jednemu z podstawowych zagadnień związanych z zasadą dialogu społecznego, czyli jej oddziaływaniu na konkretne procedury związane z zawieraniem kodeksowych porozumień zbiorowych. W części pierwszej została rozważona treść zasady dialogu społecznego oraz zasadność łączenia jej z problematyką związaną z porozumieniami zbiorowymi. Starano się wykazać, że pomiędzy zasadą tą a trybami zawierania porozumień zbiorowych zachodzi relacja semantyczna, a jedną z podstawowych cech zasady dialogu społecznego jest równość proceduralna partnerów społecznych. Podstawową egzemplifikacją tej cechy, oprócz uprawnienia do uczestnictwa w dialogu, są obowiązki i uprawnienia informacyjne. W dalszej kolejności zanalizowano wpływ zasady dialogu społecznego na interpretację przepisów regulujących tryb zawierania porozumień zbiorowych oraz możliwości stosowania przepisów normujących procedurę zawierania układów zbiorowych w drodze analogii. W ostatniej części artykułu rozważono skutki naruszenia zasady równości proceduralnej podczas zawierania porozumień zbiorowych, w tym w szczególności możliwość wypowiedzenia oraz uchylenia się od złożonych przez partnerów społecznych oświadczeń.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne