rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kartograficzne aspekty zastosowania data mining do pozyskiwania wiedzy z danych powszechnego spisu rolnego i narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań

Wyzwaniem jakie niesie w sobie efekt powszechnej dostępności danych staje się problem twórczego ich przetworzenia, pozwalającego na uzyskanie użytecznej wiedzy na podstawie wnikliwej analizy informacji źródłowej. Prawidłowość ta powszechna w czasach rozwoju sieci globalnej, dotyczy także danych o charakterze przestrzennym, w tym szczególnie interesujących, danych o charakterze statystycznym. Celem autorów opracowania było zastosowanie zaawansowanych technik cyfrowego "drążenia danych przestrzennych" (ang. spatial data mining) zgromadzonych przez ankieterów GUS w ramach realizacji dwóch spisów powszechnych: Państwowego Spisu Rolnego (PSR) i Narodowego Spisu Powszechnego (NSP) oraz ich "wzbogacenia" (ang. data enrichment). Wykorzystanie tego podejścia, będącego współczesnym odpowiednikiem kartograficznej metody badań, pozwala nie tylko na "odkrycie" wzorców i prawidłowości przestrzennych, ale przede wszystkim na "ujawnienie" wiedzy zawartej w bazie danych i nadanie jej postaci explicite. Biorąc pod uwagę zakres oraz szczegółowość (najniższym udostępnianym przez GUS poziomem agregacji są gminy) danych pozyskanych w ramach obu spisów można spodziewać się występowania wielu zależności zachodzących między danymi – zarówno intuicyjnych, wymagających jedynie statystycznego potwierdzenia oraz kartograficznej wizualizacji, jak i bardziej złożonych i niejako "ukrytych" w danych. Identyfikacja, analiza i wizualizacja tych zależności pozwolą na uzyskanie dodatkowej wiedzy, która może być wykorzystana do realizacji rozwoju polityki przestrzennego zagospodarowania kraju. Autorzy przedstawili propozycje zarówno analiz statystycznych, jak również kartograficznej prezentacji wyników tych analiz, które mogą być przydatne w realizacji celów, jakie stawia sobie geoportal statystyczny. W artykule opisano dwa przykłady takich analiz. Pierwsza z nich bazuje na wykorzystaniu analizy regresji wielorakiej z uwzględnieniem relacji sąsiedztwa. W wyniku tej analizy zbudowany został model opisujący zależności pomiędzy zmiennymi rejestrowanymi w jednostkach podziału administracyjnego kraju. Drugim przykładem opisanym w artykule jest analiza skupień realizowana za pomocą algorytmu k-średnich. Metoda ta została wykorzystana do klasyfikacji statystycznych powiatów, pozwalającej na wyodrębnienie grup homogenicznych pod względem wieloczynnikowego podobieństwa wyznaczanego w niemetrycznej przestrzeni cech.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Trendy rozwojowe w dziedzinie informacji geoprzestrzennej

Dynamiczny rozwój w dziedzinie informacji geoprzestrzennej powoduje potrzebę określania trendów szeroko pojętego zarządzania tą informacją, biorąc pod uwagę wszelkie procesy związane z pozyskiwaniem, gromadzeniem, weryfikacją, przetwarzaniem, aktualizacją i udostępnianiem danych geoprzestrzennych. Po krótkim scharakteryzowaniu prognozowania tych trendów, w artykule przedstawiono kolejno wyniki wykonanych lub zainicjowanych prac prognostycznych prowadzonych przez różne organizacje i zespoły badawcze. Szczególną uwagę zwrócono na przyszły rozwój infrastruktur geoinformacyjnych, które stanowią obecnie podstawową formę zarządzania informacją geoprzestrzenną na różnych szczeblach – od lokalnego do globalnego. Na podstawie tego przeglądu opinii i wizji przedstawiono ogólne wnioski i zalecenia.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Porównanie dostępności czasowej wyznaczanej z wykorzystaniem różnych serwisów internetowych

Internet oferuje wiele wyszukiwarek połączeń komunikacyjnych dla różnych typów transportu. Artykuł przedstawia porównanie dostępności czasowej Biblioteki Narodowej w Warszawie z obszaru całego miasta, wyznaczonej na podstawie danych pozyskanych dzięki dwóm najpopularniejszym serwisom internetowym obliczającym czas podróży: jakdojade.pl oraz Google Maps. Choć oba serwisy korzystają z takich samych danych udostępnianych przez ZTM, algorytmy ich przetwarzania oraz obliczania czasu przejazdu są różne. W badaniu wzięto pod uwagę podróż transportem publicznym w dwóch różnych porach dnia powszedniego, uwzględniając godzinę porannego i popołudniowego szczytu komunikacyjnego. Dane czasowe zostały pozyskane automatycznie w postaci punktów o odstępach jednokilometrowych. Uwzględniono również istnienie obszarów wyłączonych, czyli takich, których pokonanie komunikacją czy pieszo nie jest możliwe. Pozyskane dane poddano interpolacji, wykorzystując w tym celu metodę IDW. Jest to najlepsza metoda dla przetwarzania danych tego typu. Analiza dokładności w oparciu o punkty kontrolne wykazała błędy absolutne nieprzekraczające 4 minut dla danych z obu portali. W artykule przedstawiono mapy dostępności komunikacyjnej Biblioteki Narodowej w Warszawie dla danych pozyskanych z każdej z badanych wyszukiwarek oraz wizualizacje różnic między nimi. Podjęto próbę interpretacji tych różnic oraz oceny wiarygodności i użyteczności serwisu jakdojade.pl oraz Google Maps z perspektywy użytkownika – pasażera pojazdów ZTM.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozważania nad wykorzystaniem standardów modelowania obiektów 3D w systemach wirtualnej rzeczywistości

Na postęp technologiczny w obszarze tworzenia trójwymiarowych opracowań kartograficznych duży wpływ ma rozwój systemów wirtualnej rzeczywistości (ang. virtual reality, VR). Celem artykułu jest przegląd dostępnych standardów OGC dotyczących wizualizacji 3D w dziedzinie informacji przestrzennej wraz z oceną przydatności ich wykorzystania do tworzenia wirtualnej rzeczywistości. Analizę poprzedza wstęp do technologii VR: przedstawienie idei, obszarów zastosowań oraz jej komponentów. Dostępne na rynku rozwiązania technologiczne poddane są ocenie funkcjonalnej, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystywanych narzędzi interfejsu programistycznego aplikacji (ang. Application Programming Interface, API). Artykuł dostarcza informacji na temat możliwości wykorzystania standardów OGC na potrzeby wirtualnej rzeczywistości oraz metod jej budowy w oparciu o obecnie istniejące narzędzia informatyczne.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Redukcja konfliktów graficznych dla obiektów punktowych w systemie mobilnej nawigacji śródlądowej

Mobilna nawigacja MOBINAV jest przykładem systemu informacji przestrzennej dedykowanego dla rekreacyjnych użytkowników śródlądowych dróg wodnych, realizowanego w ramach projektu badawczego pt. „Mobilna nawigacja śródlądowa”. Do głównych założeń projektu można zaliczyć opracowanie nowego modelu mobilnej prezentacji kartograficznej. W trakcie pracy nad modelem systemu, skupiono się na potrzebach użytkownika końcowego oraz możliwościach technicznych urządzeń mobilnych, których użycie wiąże się z ograniczeniami w wizualizacji danych na stosunkowo małych ekranach. Tak zdefiniowany model zakładał opracowanie niezależnych zestawów danych wykorzystywanych w poszczególnych geokompozycjach składowych, które powstały w wyniku generalizacji podstawowego zestawu danych. Dla obiektów o geometrii liniowej oraz powierzchniowej zastosowano klasyczne algorytmy upraszczania przy poszczególnych skalach wyświetlania map wynikowych. W trakcie wyświetlania obiektów punktowych, zwłaszcza punktów głębokości oraz znaków nawigacyjnych, które mają kluczowe znaczenie w trakcie prowadzenia nawigacji na ekranie urządzenia widoczna była zbyt duża ilość informacji, a przede wszystkim w niektórych miejscach symbole nakładały się na siebie. Konieczna jest, zatem korekta, polegająca na rozsunięciu sygnatur oraz ich dopasowaniu do skali wyświetlania. W artykule przedstawiono propozycję algorytmu wykrywania oraz usuwania konfliktów graficznych dla obiektów o geometrii punktowej dedykowanego budowanemu systemowi mobilnej nawigacji śródlądowej. Zawarto przykładowe wyniki dla poszczególnych skal wyświetlania mapy wynikowej na danych rzeczywistych zaimportowanych z dostępnych źródeł. Przeprowadzone testy pozwalają sądzić, iż zastosowanie przedstawionego w artykule algorytmu w znacznym stopniu ulepsza poprawną interpretację mapy na urządzeniu mobilnym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie bazy danych GLDAS i narzędzi Open Source w badaniach wilgotności gleby

GLDAS (ang. Global Land Data Assimilation System) jest globalną bazą danych, udostępniającą swoje zasoby publicznie i bez konieczności ponoszenia dodatkowych opłat przez użytkownika. GLDAS dostarcza informacji przydatnych w wielkoobszarowych badaniach gleby – zmienne przechowywane w bazie opisują między innymi temperaturę gleby, wskaźnik opadu atmosferycznego, ciśnienie atmosferyczne, ewapotranspirację, spływ powierzchniowy oraz wilgotność gleby na kilku poziomach głębokości. W celu uzyskania najwyższej jakości informacji, dane są modelowane przy użyciu zarówno wyników obserwacji satelitarnych, jak i wyników pomiarów naziemnych. W celu wiernego odwzorowania rzeźby terenu i jej wpływu na uzyskiwane wyniki, podczas modelowania korzysta się z jednego z czterech wybieranych numerycznych modeli terenu. Baza opisuje obszar mieszczący się w szerokościach geograficznych od -60° do 90° i długościach geograficznych od -180° do 180°, uwzględniając cały obszar UE (co jest istotne z punktu widzenia implementacji dyrektywy INSPIRE), zapewniając jednocześnie rozdzielczość przestrzenną co najmniej 1. stopnia geograficznego. Artykuł przedstawia w systematyczny i szczegółowy sposób możliwości wykonywania kompleksowych analiz w oparciu o dane GLDAS i narzędzia typu Open-Source. W szczególności zostały przedstawione możliwości wykonania analiz zdalnych, umożliwiających przeprowadzanie złożonych obliczeń na dużych zbiorach danych bezpośrednio na serwerze oraz został opisany sposób komunikacji z serwerem GDS (ang. Grads Dods Server) przy użyciu protokołu DODS na przykładzie badań wilgotności gleb.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie zbiorów przybliżonych do pozyskiwania wiedzy i budowy reguł systemu generalizacji informacji geograficznej

Proces generalizacji informacji geograficznej zawsze opierał się na wiedzy i doświadczeniu kartografa, który go wykonywał. Postępujące zmiany technologiczne, w szczególności zaś zmiana sposobu przechowywania informacji przestrzennej, polegające na zastąpieniu formy analogowej elektroniczną (zwykle opartą o bazy danych), sprawiają, że owa wiedza niezbędna w generalizacji, jakkolwiek wciąż kluczowa, jest również przechowywana w inny sposób. Dziś na podstawie wieloletniego doświadczenia kartografa budowane są bazy wiedzy, które mają umożliwić, przynajmniej częściową automatyzację procesu generalizacji. Taką bazę wiedzy dla współczesnych danych przestrzennych może stanowić np. informacja o atrybutach obiektów istotnych z punktu widzenia procesu generalizacji i reguły generalizacyjne o te atrybuty oparte. Dzisiejsze bazy danych przestrzennych posiadają szereg atrybutów a kolejne mogą zostać obliczone w oparciu o geometrię obiektów, czy ich topologię. Trudność polega jednak na wyłonieniu informacji kluczowych w procesie generalizacji informacji geograficznej. W artykule zaprezentowano wykorzystanie konceptu zbiorów rozmytych oraz reduktów. Redukt jest podzbiorem oryginalnego zbioru atrybutów, który pozwala na równie dobre podjęcie decyzji (w tym przypadku dotyczącej generalizacji), co oryginalny zbiór atrybutów. Jego wyznaczenie pozwala więc na wybranie spośród dostępnych atrybutów tych o najistotniejszym znaczeniu. Wiedza o tym, które atrybuty są kluczowe dla poszczególnych operatorów generalizacji jest więc w ten sposób wydobywana z już istniejących danych. Wyselekcjonowane atrybuty mogą zaś zostać wykorzystane do tworzenia reguł procesu generalizacji. Dzięki wykorzystaniu jedynie atrybutów tworzących redukt budowa reguł, staje się łatwiejsza a same reguły, a co za tym idzie cały proces generalizacji, bardziej przejrzysty.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie technik geomatycznych w projektowaniu modernizacji parkingu leśnego

W artykule przedstawiono rozwiązania modernizacyjne parkingu leśnego, położonego w pobliżu miejscowości Łaś, przy drodze krajowej nr 61 łączącej Warszawę z Augustowem. W rozwiązaniach wykorzystano techniki geomatyczne. W koncepcji poruszono następujące aspekty: podział strefowy, odwodnienie, zagospodarowanie rekreacyjne, edukacja przyrodniczo-leśna. W terenie pomierzono punkty sytuacyjne, jak również dokonano pomiaru niwelacyjnego. Projekt zawiera mapy sytuacyjne oraz numeryczne modele terenu przedstawiające faktyczne i przyszłe ukształtowanie terenu. Wszystkie rezultaty niewątpliwie przyczynią się do wzrostu użyteczności zmodernizowanego parkingu i tym samym do zwiększenia zakresu możliwości, dotyczących odpoczynku w czasie podróży samochodem.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozważania nad intensywnością zabudowy w kontekście praktyki urbanistycznej oraz potencjału technologii GIS

Celem artykułu jest zasygnalizowanie konieczności wypracowania jednolitej definicji i sposobu obliczania intensywności zabudowy na potrzeby praktyki urbanistycznej. Punktem odniesienia jest definicja intensywności zabudowy, przyjęta w znowelizowanej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na tle definicji zaczerpniętych z innych źródeł. Intensywność zabudowy jest parametrem o najdalej idących skutkach w przestrzeni. Właściwe określenie tego wskaźnika umożliwia zachowanie lub kształtowanie ładu przestrzennego. Problemy z definicją, obliczaniem i interpretacją intensywności zabudowy mogą być przyczyną konfliktów społecznych. Błędne ustalenie analizowanego wskaźnika może powodować również skutki finansowe oraz prawne. W związku z planami Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju przewiduje się, że w najbliższym czasie wprowadzony zostanie obowiązek sporządzenia aktów planistycznych w formie baz danych przestrzennych oraz ich publikacji z wykorzystaniem usług danych przestrzennych. Konsekwencją zmiany sposobu sporządzania załącznika graficznego planu miejscowego będzie konieczność stosowania katalogu konkretnych wskaźników. Problemy mogą wynikać nie tylko z nazewnictwa poszczególnych parametrów, ale przede wszystkim ze sposobu ich obliczania. Istnieje pilna potrzeba standaryzacji zakresu danych i sposobu ich przechowywania w bazie danych przestrzennych na potrzeby obliczania intensywności zabudowy. Proponowana przez autorów procedura wspomagająca proces obliczania intensywności zabudowy została podzielona na trzy części. Urbanista, jako osoba odpowiedzialna za realizację planu miejscowego podejmuje kluczowe decyzje oraz wprowadza odpowiednie dane. Zadaniem aplikacji GIS będzie automatyzacja niektórych czynności, natomiast moduł obliczeń intensywności zabudowy pozwoli na wykonywanie odpowiednich działań. Efektem zaproponowanej procedury będzie baza danych przestrzennych rozszerzona o informację dotyczącą: istniejącej intensywności zabudowy, intensywności zabudowy ustalonej w planie oraz weryfikacji wskaźnika istniejącego w odniesieniu do ustalonego w planie.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza potencjału ekspozycji słonecznej dachów o zróżnicowanej konstrukcji z uwzględnieniem zacienienia na przykładzie wybranych obiektów budowlanych z terenu miasta Nowy Sącz

Przedmiotem przeprowadzonych badań było określenie potencjału ekspozycji słonecznej wybranych dachów w celu sprawdzenia ich przydatności dla montażu instalacji fotowoltaicznej. Teren badań objął wybrane obiekty z dwóch dzielnic miasta Nowy Sącz: Biegonice i Dąbrówka. Analizie poddano zarówno obiekt przemysłowy – halę fabryki CARBON SA., jak i budynki zabudowy mieszkalno-gospodarczej, charakterystycznej dla tego rejonu zabudowy wiejskiej. Do analizy zakwalifikowano łącznie 14 połaci dachowych zabudowy wiejskiej oraz 10 połaci dachowych zabudowy przemysłowej. Przebadano dachy jednospadowe, dwuspadowe, wielopołaciowe i płaskie, które następnie na podstawie chmury punktów będącej produktem lotniczego skaningu laserowego zwektoryzowano do postaci trójwymiarowych poligonów odwzorowujących połacie dachowe. Modele wektorowe dachów wykonano w aplikacji typu CAD, gdzie również dokonano wcześniej filtracji chmury punktów, a następnie zwektoryzowano połacie dachowe w przestrzeni trójwymiarowej. W przypadku obiektu przemysłowego zwektoryzowano również obiekty sąsiadujące, które mogą wpływać na zacienienie dachów hali fabrycznej. Do obliczeń nasłonecznienia wykorzystano narzędzie Kalkulator Słoneczny (Solar Exposure Calculator), który pozwala na oszacowanie ekspozycji słonecznej dla konkretnego dachu, jego usłonecznienia oraz nasłonecznienia. Wykonano obliczenia dobowe dla czterech charakterystycznych dni w roku – najdłuższego, najkrótszego i dwóch dni równonocy. Wyniki zostały zaprezentowane w postaci ilustracji oraz w formie tabelarycznej. Analiza pozwoliła zidentyfikować i zwaloryzować połacie dachowe pod względem obliczonych wartości nasłonecznienia oraz ustalić wpływ zacienienia generowany przez obiekty sąsiadujące. Na zakończenie artykułu przedstawiono szczegółowe wnioski z wykonanej analizy oraz wskazano na korzyści z realizacji tego typu obliczeń.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kriging blokowy oraz metody GIS w geostatystycznym szacowaniu metanonośności w kopalniach węgla kamiennego

W pracy przedstawione zostały możliwości wykorzystania technik GIS w wyznaczaniu średniej metanonośności pokładu węglowego z uwzględnieniem aspektów przestrzennych badanego zjawiska. Dotyczyło to zarówno uwzględnienia przestrzennej lokalizacji wykonanego pomiaru metanonośności jak i wykorzystania metod geostatystycznych do estymacji wartości metanonośności wraz z uwzględnieniem błędu estymacji. Rozkłady przestrzenne metanonośności wyznaczone metodą krigingu blokowego umożliwiły określenie estymacji przedziałowej zawartości metanonośności w badanej ścianie. Błędy estymacji wyznaczone zostały na podstawie wariancji krigingu, która uwzględnia zarówno sumaryczny wpływ błędów wynikających ze specyficznego ułożenia punktów pomiarowych jak i błędów pomiarowych. W pracy wykorzystane zostało oprogramowanie SGeMS (ang. Stanford Geostatistical Modeling Software), które powstało na uniwersytecie Stanford. Oprogramowanie to umożliwia wykonywanie obliczeń geostatystycznych także w przestrzeni 3D, co jest istotne w badaniu zjawisk związanych z górnictwem, ze względu na bardzo istotne znaczenie wszystkich trzech współrzędnych układu kartezjańskiego. Dodatkowo, wykorzystanie informacji o pomiarach metanonośności wraz z pełną informacją o ich położeniu (3D) umożliwia badanie zmienności przestrzennej w układzie 3D i późniejsze wykorzystanie tej informacji w modelowaniu metanonośności. Metodyka ta umożliwia pełniejsze wykorzystanie informacji przestrzennej w porównaniu do sytuacji, w której wykorzystuje się tylko układ dwuwymiarowy.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Segmentacja obrazu mapy anomalii magnetycznej akwenu dla celów detekcji i lokalizacji podwodnych obiektów ferromagnetycznych

Mapa anomalii magnetycznych akwenu ilustruje miejsca, w których występują zakłócenia pola magnetycznego. Przez interpretację tego rodzaju mapy użytkownik może łatwo wskazać miejsca występowania zakłóceń oraz obliczyć poziom każdego z nich. Obiekt, który indukuje zniekształcenie pola magnetycznego na obszarach wodnych, może być różnego pochodzenia: od warstw geologicznych obszaru badań, przez obiekty takie jak infrastruktura przemysłowa: rurociągi i kable, do niezamierzonych obiektów o właściwościach ferromagnetycznych: wraki (wraki, wrak samolotu ), miny wojskowe, utracone kotwice i łańcuchy. Omówione powyżej aspekty interpretacji mapy anomalii magnetycznej wymagają konkretnej wiedzy i doświadczenia w tej dziedzinie. Przez całkowitą wartość anomalii magnetycznej można oszacować jak bardzo ferromagnetyczne jest ciało zakłócające. Poprzez wymiar obszaru występowania anomalii można określić położenie i wymiary obiektu. Przyjmuje się, że zastosowanie procedur segmentacji i wymiarowania obszarów jest bardzo wygodne w pracy przy interpretacji map, zarówno dla tych, którzy nie mają styczności bezpośredniej z mapami anomalii magnetycznej, ale także dla specjalistów zajmujących się tego rodzaju analizą danych. W artykule autor przedstawia koncepcję segmentacji obrazu mapy anomalii magnetycznej, detekcję miejsc występowania ciała zakłócającego pole magnetyczne oraz jego zwymiarowanie. Metody segmentacji ujęte w analizie są powszechnie stosowanymi w analizach obrazów, m.in. zdjęć lotniczych czy satelitarnych, obrazów z kamer video czy radarowych. W analizie uwzględniono dwa rodzaje źródeł zniekształceń pola magnetycznego: kotwicy od pławy i wraku. Mapa anomalii została opracowana przy użyciu oprogramowania hydrograficznego Hypack, a badania nad segmentacją mapy przeprowadzono w środowisku Matlab.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie ewakuacji z budynków z wykorzystaniem analiz rastrowych

Od kilku lat można obserwować próby zastosowania metod i narzędzi systemów informacji geograficznej do modelowania ewakuacji z budynków. Na potrzeby ewakuacji, ale także nawigacji, przestrzeń wewnątrz budynków jest zwykle modelowana za pomocą grafu, określającego wzajemne powiązania pomiędzy pomieszczeniami, w którym obiekty punktowe – węzły reprezentują pomieszczenia, a krawędzie – obiekty liniowe, łączą pary węzłów. Celem prac zaprezentowanych w artykule było zbadanie, czy możliwe jest zastosowanie danych w postaci rastrowej (bazujących na koncepcji używanych w robotyce mobilnej siatek zajętości) do modelowania procesu ewakuacji. W szczególności postawiono tezę, że dane rastrowe nie tylko umożliwiają modelowanie ewakuacji z budynków, ale również pozwalają na uwzględnienie w analizie czynników, których nie można ująć w modelu wektorowym, bądź jest to bardziej skomplikowane. Tezę tę udowodniono przez wiele eksperymentów na danych reprezentujących rzeczywisty obiekt. Przeprowadzone badania wykazały zalety danych w postaci rastrowej: łatwość uzyskania na podstawie zapisanych cyfrowo planów architektonicznych oraz możliwość (dzięki zastosowaniu narzędzia Koszt odległości) określenia nie tylko odległości z każdego miejsca w budynku do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego, ale również uwzględnienia w tym samym modelu przeszkód utrudniających przemieszczanie się i oszacowania ich wpływu na wydłużenie czasu dotarcia do celu. Zaproponowana koncepcja określania kosztu przemieszczania jako funkcji odległości od ścian pozwoliła na uzależnienie prędkości ruchu od szerokości pomieszczeń.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka