rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Niewydolność cieśniowo-szyjkowa: diagnostyka i leczenie

WHO podaje, że co roku przedwcześnie rodzi się ok. 15 mln
dzieci, co stanowi 5–18% wszystkich porodów, w zależności
od kraju. Przyczyną ok. 15% poronień nawykowych i porodów
przedwczesnych jest niewydolność cieśniowo-szyjkowa.
Definiujemy ją jako bezbolesne rozwieranie i skracanie się
szyjki macicy w II trymestrze lub wczesnym III trymestrze,
któremu nie towarzyszą skurcze, krwawienie z dróg rodnych
czy pęknięcie pęcherza płodowego. W artykule przedstawiono
przegląd metod diagnostyki i leczenia niewydolności
cieśniowo-szyjkowej. Diagnostyka polega głównie na wywiadzie
położniczym, badaniu ginekologicznym i badaniu
ultrasonograficznym, leczenie natomiast na założeniu szwu
szyjkowego, pessarium kołnierzowego lub stosowaniu progesteronu.
Obecnie poszukuje się nowych markerów ryzyka
wystąpienia porodu przedwczesnego.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Aktywność fizyczna a stan zdrowia osób starszych

Wstęp: Przemiany demograficzne wyrażone starzeniem się
społeczeństwa polskiego, pociągają za sobą wzrost kosztów,
m.in. opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych oraz wpływają
na konieczność wprowadzenia systemowych rozwiązań
na rzecz utrzymania i poprawy zdrowia i sprawności osób
starszych. Celem pracy była ocena wpływu aktywności
fizycznej na utrzymanie wyższych parametrów związanych
z funkcjonowaniem osób starszych.
Materiał i metody: Przebadano 220 osób, z czego do dalszej
analizy zakwalifikowano kompletne wyniki uzyskane od 198
osób w wieku 60–70 lat, w tym 102 kobiet i 96 mężczyzn.
Badane osoby były samodzielne w zakresie wykonywania
najważniejszych czynności dnia codziennego. Na podstawie
oceny aktywności fizycznej grupę podzielono na grupę badaną
(65 osób – 32 kobiety i 33 mężczyzn) – do której zaliczono
osoby aktywne fizycznie na przeciętnym poziomie – min. 75
min/tydzień (spacery, jazda na rowerze, gimnastyka itp.) oraz
grupę porównawczą nieaktywną lub mało aktywną ruchowo
(133 osoby – 70 kobiet i 63 mężczyzn). W badaniu oceniono
zależności pomiędzy aktywnością ruchową a stanem zdrowia,
samopoczuciem, oceną jakości życia oraz poziomem energii
życiowej. Do badania użyto Międzynarodowy Kwestionariusz
Aktywności Fizycznej oraz standaryzowaną ankietę własnego
autorstwa.
Do analizy statystycznej danych wykorzystano testy: Shapiro-
-Wilka, niezależności chi-kwadrat oraz test t-studenta.
Wyniki: Na podstawie przeprowadzonego badania stwierdzono
statystycznie istotną różnicę pomiędzy poziomem
aktywności ruchowej osób starszych a oceną stanu zdrowia,
samopoczucia, jakości życia oraz poziomu energii życiowej.
Ocena wymienionych czynników wzrasta wraz ze wzrostem
poziomu aktywności fizycznej. Wnioski: Niezbędne jest podjęcie systemowych działań na
rzecz aktywizacji, zwłaszcza fizycznej, obecnych i przyszłych
seniorów poprzez wdrożenie działań i programów profilaktycznych
wpływających na proces pomyślnego starzenia się.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Występowanie zaburzeń snu wśród studentów

W Polsce, w ciągu 10 ostatnich lat, problem zaburzeń snu i
bezsenności u młodych dorosłych znacznie się nasilił i dotyka
on aż 60% osób poniżej 25 roku życia. Celem pracy była
analiza występowania zaburzeń snu w grupie studentów
warszawskich uczelni wyższych oraz porównanie występowania zaburzeń snu w zależności od płci.
Materiał i metody
600 studentów (5 warszawskich uczelni wyższych) I, II i III
roku studiów I stopnia, średni wiek: 22 lata (min. 19, max. 23,
SD = 0,934), kobiety: 54% (326 osób). Dobrowolne, anonimowe badania ankietowe, samodzielnie skonstruowany kwestionariusz ankiety opracowany na podstawie dostępnych skal
oceny zaburzeń snu i bezsenności: 46 pytań zamkniętych
jednokrotnego i wielokrotnego wyboru, półotwartych i
otwartych. Analiza statystyczna: nieparametryczny test U
Manna-Whitneya (p<0,05).
Wyniki
W badanej grupie 48% deklarowało problemy z zasypianiem
(63% k i 32% m), (p<0,05). 61% badanych deklarowała, że sen
nie przyniósł odpoczynku (72% k i 55% m), (p < 0,001). 12%
studentów bierze środki nasenne, aby móc zasnąć (16% k
i 9% m) (p < 0,05). Dla 52% badanych zajęcia na uczelni do
późnych godzin wieczornych stanowiły czynnik utrudniający
zasypianie lub były przyczyną bezsenności (58% k i 44% m)
(p < 0,05). Warunki do snu w badanej grupie kobiet i mężczyzn
nie różniły się istotnie statystycznie.
Wnioski
1. W badanej grupie młodych dorosłych zaburzenia snu
występowały zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, jednakże,
podobnie jak w światowym piśmiennictwie, jakość snu w grupie kobiet była oceniana niżej niż w grupie mężczyzn.
2. Zaburzenia snu pogłębiają się wraz z wiekiem, dlatego też
ważne jest wdrożenie programów edukacyjnych mających
na celu propagowanie zdrowego snu już w grupie młodych
dorosłych. Jest to szczególnie istotne, w świetle wyników
badań, według których zwiększa się liczba ludzi młodych
sięgających po leki nasenne.
3. W badanej grupie, wpływ na zaburzenia snu miały przede
wszystkim czynniki związane ze stylem życia osób badanych,
dlatego też programy edukacyjne propagujące zdrowy sen
powinny podkreślać, że zmiana stylu życia może wpłynąć
korzystnie nie tylko na polepszenie jakości snu, ale jakości
życia młodych dorosłych, bez konieczności stosowania
dodatkowych środków farmakologicznych.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Niewielkie, a znaczące – rola mikroRNA w powstawaniu, detekcji oraz leczeniu nowotworów na przykładzie nowotworu żołądka

W dobie intensywnego rozwoju chorób cywilizacyjnych,
m.in. nowotworów żołądka, niezbędne jest zaprojektowanie
markerów, które umożliwią wczesne ich wykrycie, pozwolą
na szybkie podjęcie leczenia oraz zapobiegną zwiększeniu
liczby zgonów. Taką potencjalną możliwością są mikroRNA,
czyli krótkie cząsteczki RNA modulujące aktywność ściśle
określonych fragmentów RNA i odgrywające szczególną
rolę w wielu procesach fijologicznych i  patologicznych.
Wpływając na proliferację, cykl komórkowy oraz apoptozę
komórek nowotworowych odgrywają znaczącą rolę również
w nowotworzeniu. Wykrywalne w osoczu odstępstwa od ich
normalnego poziomu, związane z każdym z etapów rozwojowych nowotworu mogą czynić je skutecznymi i nieinwazyjnymi biomarkerami, pozwalającymi nie tylko na detekcję
i rozpoznawanie nowotworów, ale także na ich predykcję.
Dalsze poznanie ich funkcji i właściwości może owocować
odkryciem skutecznych leków do walki z nowotworami.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Zmiany w epidemiologii inwazyjnych klonów MRSA w wybranych szpitalach w Polsce

Wstęp: Staphylococcus aureus jest patogenem, który może
wywoływać szerokie spektrum chorób od względnie łagodnych zakażeń skóry do zagrażających życiu chorób układowych. Badanie przeprowadzono w celu oceny klonalności
meticylinoopornych izolatów S. aureus (MRSA) w wybranych
polskich szpitalach.
Materiał i metoda: Kolekcja szczepów składała się ze 183
meticylinoopornych izolatów S. aureus (MRSA) i 4 meticylinowrażliwych izolatów S. aureus (MSSA) z lat 2002-2005.
Izolaty pochodziły z 29 szpitali. Oczyszczony całkowity
DNA z izolatów był użyty w amplifiacji regionu X genu
spa. Następnie, sekwencjonowano amplikony i określano
typy spa.
Wyniki: W wyniku przeprowadzonej analizy izolatów wykazano istnienie 30 typów spa. Dwoma najczęściej występującymi
typami izolowanymi w ciągu okresu badania były t037 i t052.
Typy te należały, odpowiednio, do tzw. klonów brazylijsko-
-węgierskiego i iberyjskiego. W okresie 4 lat obserwacji stwierdzono zanik typu spa t052 (z 43% w 2002 do 0% w 2005).
Równolegle z zanikiem typu spa t052, odsetek typu spa t037
zwiększył się z 26% w 2002 do 47% w 2005.
Wnioski: Zmiany w częstości występowania izolatów t052
i t037 wskazują, że klon iberyjski, wykazujący w większości
wrażliwość na ko-trimoksazol, został wyparty przez klon
brazylijsko-węgierski wykazujący w większości oporność
na ko-trimoksazol. Zmiany w strukturze populacji MRSA
w szpitalach wytypowanych do badania obrazują dynamiczne zmiany w epidemiologii klonów, najprawdopodobniej związane z presją selekcyjną antybiotyków stosowanych w
terapii zakażeń szpitalnych.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Rys historyczny rozwoju ratownictwa medycznego na Rzeszowszczyźnie w latach 1948–2015

Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie
powstała jako pierwsza w województwie rzeszowskim (obecnie
podkarpackim), cztery lata po zakończeniu drugiej wojny
światowej. Od tej pory rozpoczął się żmudny, ale jednocześnie
systematyczny proces tworzenia struktur pomocy doraźnej,
tak w Rzeszowie, jak również w całym regionie.
Wiedza na temat historii powstania i rozwoju pomocy doraźnej,
a następnie ratownictwa medycznego na terenie miasta
Rzeszowa i dawnego województwa rzeszowskiego, a obecnie
podkarpackiego, byłaby trudna, bądź niemożliwa do zdobycia,
gdyby nie Kronika Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego
w Rzeszowie (Kronika WSPR w Rzeszowie). Powstała
ona w latach 1967–1968 na zlecenie ówczesnego dyrektora
Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie
(WSPR) Stanisława Widlarza. Autorem cennej Kroniki był Piotr
Kamiński – dyrektor ds. administracyjnych rzeszowskiej Stacji, długoletni jej pracownik oraz współorganizator wielu powiatowych
stacji pogotowia ratunkowego na terenie dawnego
województwa rzeszowskiego.
Obecnie Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego realizuje
zadania systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego.
Posiada najliczniejszy potencjał zespołów ratownictwa
medycznego na terenie województwa podkarpackiego.
I tak, jak w momencie jej powstania, tak też obecnie priorytetem
jej działalności jest ratowanie ludzkiego życia i zdrowia.
Opracowanie powstało na bazie wspomnianej Kroniki Wojewódzkiej
Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie, dokumentów
archiwalnych Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego
w Rzeszowie (WSPR), witryn internetowych, które
zawierają informacje na temat powstania, rozwoju, a także
obecnego stanu funkcjonowania i organizacji rzeszowskiej
Stacji Pogotowia Ratunkowego oraz relacji osób – prekursorów
pomocy doraźnej/ratownictwa medycznego na ternie
miasta Rzeszowa i okolic oraz bibliografii opisującej dzieje
Rzeszowa i okolic. Z uwagi na powszechny deficyt informacji,
dotyczących historii Rzeszowskiego Pogotowia Ratunkowego
autorzy niniejszego opracowania podjęli pierwszą
próbę upublicznienia tak ważnej informacji, jaką jest zarys
dziejów ratownictwa medycznego na Rzeszowszczyźnie.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Samodzielność i samokontrola młodzieży z Nieswoistym Zapaleniem Jelit w związku z koniecznością zmiany gastroenterologa po osiągnięciu pełnoletności

Wstęp. Nieswoiste Zapalenie Jelit plasuje się w grupie pięciu
najczęściej występujących chorób przewodu pokarmowego
i jest najczęstszą przewlekłą chorobą przewodu pokarmowego
u dzieci. Dzieci z uwagi na wczesny okres rozpoznania
będą chorowały najdłużej i najciężej, ale mają możliwość
prowadzenia życia zbliżonego do ich zdrowych rówieśników.
Celem podjętych badań było poznanie stopnia samokontroli
dorastającej młodzieży z NZJ w związku z koniecznością
przejścia pod opiekę poradni gastroenterologicznych
dla osób dorosłych po 18 roku życia.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród młodzieży
od 15 do 18 roku życia ze zdiagnozowanym NZJ,
pacjentów Poradni Gastroenterologicznych w Warszawie
i Rzeszowie. Wyniki. Rozpoznanie wrzodziejącego zapalenie jelita grubego
podało 50,67% dzieci, natomiast chorobę Leśniowskiego-
Crohna, 42,67% . Średni wiek zachorowania wśród
dzieci wynosił ok. 12,13 ±3,82. Ponad połowa respondentów
ocenia zakres posiadanych informacji o jednostce chorobowej
za raczej wystarczający. W ogólnej populacji badanej młodzieży
znacząca większość potrafi samodzielnie formułować
swoje obserwacje i wątpliwości dotyczące terapii. Ponad 90%
chorych objętych badaniami deklaruje znajomość nazw oraz
dawek przyjmowanych leków, jednak u 1/5 regularność ich
stosowania nadal nadzorują rodzice. Podczas wizyt u specjalisty
wszystkim respondentom towarzyszą rodzice. Ponad
połowa badanych w razie potrzeby nie potrafiłaby samodzielnie
skontaktować się ze specjalistą. Tematyka zachowań ryzykownych
(palenie, picie, narkotyki) oraz współżycia seksualnego
nie jest podejmowana podczas wizyt.
Wnioski. 1. Młodzież zna istotę choroby, jednakże tylko
w małym zakresie jest włączana w proces samodzielnej kontroli.
2. W poradniach gastroenterologicznych dla dzieci tematyka
pozamedyczna, jak: styl życia, płodność, rozwój zawodowy
nie jest podejmowana.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej, nauki medyczne
Wpływ tradycyjnej fizjoterapii oraz metody Medical Taping na dolegliwości bólowe i stopień dysfunkcji pacjentów z zespołem bólowym odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa

Wstęp: Zespoły bólowe krzyża stanowią złożony problem
medyczny oraz ekonomiczny. W związku z tym istnieje konieczność
prowadzenia badań nad wyborem odpowiednich
metod fizjoterapeutycznych skutecznych w zwalczaniu bólu
kręgosłupa.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono w grupie 40
pacjentów poddanych tradycyjnej fizjoterapii i 40 pacjentów
leczonych metodą Medical Taping. Oceniono stopień
dysfunkcji przy użyciu zmodyfikowanego kwestionariusza
Oswestry oraz natężenie subiektywnego bólu przy pomocy
skali VAS przed leczeniem i zaraz po. Uzyskane wyniki poddano
analizie statystycznej przy użyciu programu Statistica 6PL.
Wyniki: Po zastosowaniu tradycyjnej fizjoterapii i metody
Medical Taping uzyskano statystyczne (p<0,05) zmniejszenie
się dolegliwości bólowych oraz stopnia niepełnosprawności
pacjentów.
Wnioski: Nie wykazano różnic statystycznie istotnych w
porównaniu międzygrupowym po zastosowaniu obu form
terapii. Otrzymane wyniki zachęcają do stosowania metody
Medical Taping w rehabilitacji zespołów bólowych kręgosłupa.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Wczoraj i dziś ziołolecznictwa

W pracy przedstawiono historię ziołolecznictwa, od starożytnego
Egiptu poczynając, poprzez Chiny, Amerykę Środkową
i Południową, Grecję Hipokratesa do polskich herbarzy, Stefana
Falimirza i Jana Krzysztofa Kluka. Opisano wpływ, jaki
wywarło otrzymanie pierwszego chemioterapeutyku – sulfacetamidu,
przez Gerarda Domagka, na intensywny rozwój
chemii. Następnie przedstawiono przyczyny odrodzenia się
ziołolecznictwa, nowe leki ziołowe, ich działania niepożądane,
interakcje występujące pomiędzy produktami przepisanymi
na recepty a lekami roślinnymi oraz definicję nowoczesnego
leku ziołowego.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Poczucie koherencji w grupie ratowników medycznych w kontekście wybranych zmiennych socjodemografiznych

Wprowadzenie. Poczucie koherencji (SOC) zdefiiowane
zostało jako względnie stała orientacja, wyznaczająca okre-
ślony sposób spostrzegania świata, jako przewidywalnego,
sterowalnego oraz wartego wysiłku i zaangażowania.
Materiał i metodyka. Przebadano 336 ratowników medycznych czynnych zawodowo, pracujących w wyjazdowych
zespołach ratownictwa medycznego na terenie Polski.
Badania realizowano w Stacjach Pogotowia Ratunkowego
i Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych. Poczucie koherencji
oceniono za pomocą kwestionariusza SOC – 29.
cel pracy. Celem pracy było ustalenie czy zmienne socjodemografizne różnicują poczucie koherencji i jej składowe
w grupie ratowników medycznych.
Wyniki. Ogólne poczucie koherencji nie różnicowało kobiet
i mężczyzn w grupie ratowników medycznych. Istotna róż-
nica zaznaczyła się w podskali zrozumiałości, przy p = 0,020.
Z analizy pozostałych danych demografiznych przy użyciu
r Spearmana, przy p < 0,05, wynika, że wiek i staż pracy
ankietowanych w sposób istotny statystycznie różnicował
zrozumiałość. Średni poziom poczucia koherencji dla ratowników medycznych z wykształceniem policealnym wynosił
141,64, przy N = 259 i był nieco niższy w stosunku do grupy
z wykształceniem licencjackim, gdzie uzyskano 144,17, przy
N = 77.
Wnioski. Poczucie koherencji okazało się być stałą zmienną
osobowościową u ratowników medycznych. Mniej stabilne
było poczucie zrozumiałości.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Ocena równowagi i koordynacji ruchowej dzieci z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów

Wstęp: Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS)
jest najczęstszą przewlekłą artropatią wieku rozwojowego.
Według kryteriów International League Against Rheumatism
jest to zapalenie stawów rozpoczynające się przed 16 rokiem
życia i trwające przynajmniej 6 tygodni.
Cel pracy: Celem pracy była ocena równowagi i koordynacji
ruchowej dzieci z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem
stawów.
Materiał i metoda: Badania przeprowadzono na grupie
68 osób. Z tego grupę badaną stanowiło 34 pacjentów
leczonych w Oddziale Ogólnoustrojowym w Regionalnym
Ośrodku Rehabilitacyjno-Edukacyjnym dla Dzieci i Młodzieży
w Rzeszowie, grupę kontrolną – 34 dzieci z Zespołu Szkól
w Niechobrzu. Do badań wykorzystano wybrane próby
z Fullerton Advanced Balance Scale (9 prób), test koordynacji
wolnej, step test, skale bólu VAS oraz kwestionariusz
zawierający kilka pytań własnych. Uzyskane wyniki poddano
analizie statystycznej za pomocą testu t-Studenta oraz testu
p-U Manna Whitneya.
Wyniki: W grupie badanej 24 dzieci chorowało na MIZS o typie
nielicznostawowym, natomiast 10 - wielostawowym. Analiza
testem t- Studenta wykazała, że dzieci z MISZ wykazują niższe
średnie w 7 próbach testu Fullerton oraz w przypadku testówoceniających koordynacje szybką i wolną w porównaniu do
dzieci zdrowych. Pacjenci z typem choroby wielostawowym
znacznie gorzej radzili sobie w teście Fullerton oraz w testach
na koordynację. Zajęcie 2 lub więcej stawów kkd powodowało
gorsze wyniki w próbach obrotu, chodzie tandemowym,
staniu na jednej nodze z zamkniętymi oczami oraz w step
teście. Ból powyżej 4 w skali bólu VAS powodował osiąganie
gorszych wyników w poszczególnych próbach testu Fullerton
oraz w testach na koordynację niż u dzieci, które oceniały
swoje dolegliwości bólowe na 3 i mniej.
Wnioski: Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
wpływa na równowagę i koordynację ruchową dzieci. Na
pogorszenie równowagi i koordynacji ruchowej dzieci chorych
na MIZS istotnie statystycznie wpływa typ choroby, ilość
zajętych stawów oraz odczuwanie dolegliwości bólowych.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Kinematyczna analiza chodu kobiet chodzących w obuwiu na wysokim obcasie

Wstęp. U 60% kobiet w wieku 20-23 lata statystycznie występują
zaburzenia w obrębie narządu ruchu, a zwłaszcza
stóp. Kobiety często chodzące w obuwiu na wysokim obcasie
narażane są na dużo większe przeciążenia układu ruchu, niż
kobiety noszące buty na płaskiej podeszwie. Celem pracy
była ocena parametrów biokinematycznych stawów śródstopno-
paliczkowych oraz stawu skokowego górnego kobiet
poruszających się w obuwiu na wysokim obcasie.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 43 kobiet w
wieku (22±2,1 lat). W skład grupy badanej wchodziły kobiety,
które deklarowały regularne chodzenie w obuwiu na wysokim
obcasie. Grupę kontrolną tworzyły kobiety, które sporadycznie
chodziły w tym rodzaju obuwia. Do przeprowadzenia
badań wykorzystano system analizy ruchu BTS Smart-E oraz
zmodyfikowany protokół (Heyes-Davis) uwzględniający kąt
w stawach śródstopno-paliczkowych oraz stawie skokowym
górnym. Próby pomiarowe były wykonywane bez obuwia.
Wyniki. Wartość kąta w stawach śródstopno-paliczkowych w
badaniu statycznym (P1) wyniosła 153,3o (grupa A) oraz 152,3o
(grupa B), natomiast w momencie pierwszego kontaktu pięty
z podłożem (P2)149,4o oraz 149,4o(p<0,05). Podczas kontaktu
głowy kości śródstopia (P3) wartość kątowa wyniosła 176,1o,
natomiast w grupie kontrolnej 168,6o (p<0,05). W momencie kontaktu palucha z podłożem (P4) kąt wyniósł 176,5o oraz
169,2 (p<0,05). Natomiast w chwili braku kontaktu z podłożem
(P5) wartości wynosiły odpowiednio dla grupy A 150,5o,
a dla grupy B 138,7o (p<0,05).
Wnioski. Długotrwałe chodzenie w obuwiu na wysokim obcasie
powoduje powstawanie utrwalonych zmian kinematyki
chodu, co ukazane zostało poprzez zmniejszenie się wartości
kątowych wyprostu w stawach śródstopno-paliczkowych oraz
zwiększenie się w stawie skokowym górnym.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Rak piersi w ciąży

Rak piersi w ciąży to nowotwór rozpoznany w okresie do
pierwszego roku po zakończeniu ciąży lub w okresie laktacji.
Wpływ ciąży na proces nowotworowy nie jest do końca
wyjaśniony. Rozpoznanie choroby opiera się na podstawie
badań wykonywanych standardowo jak u kobiet niebędących
w ciąży, z wyjątkiem stosowania technik obrazowania promieniowaniem
jonizującym oraz rezygnacji z użycia kontrastu.
Leczenie nowotworu przebiega podobnie jak u innych
pacjentek, lecz zaleca się mastektomię dopiero po ukończeniu
pierwszego trymestru ciąży. Nie zaleca się leczenia
oszczędzającego z powodu przeciwwskazań do radioterapii
uzupełniającej w trakcie trwania ciąży. Na podstawie badań
wykazano, że bezpieczne są schematy chemioterapii oparte
na antracyklinach oraz cyklofosfamidzie. Inne cytostatyki oraz
hormonoterapia są przeciwwskazane z powodu poważnych
uszkodzeń płodu. Leczenie wspomagające w postaci leków
przeciwwymiotnych, przeciwbólowych jest dopuszczalne,
jednak pod pewnymi warunkami. Po zakończeniu ciąży nie
jest zalecane karmienie piersią podczas stosowania chemioterapii,
leczenia biologicznego oraz hormonoterapii, ponieważ
wiele leków przenika do mleka matki.
Nie ustalono ostatecznie wpływu ciąży na rokowanie raka
piersi. Ponieważ zmiany gruczołu piersiowego podczas ciąży
i karmienia traktowane są jako fizjologiczne, zdarza się, że opóźnienie diagnozy sięga nawet 7 miesięcy. Uważa się, że
przerwanie ciąży nie poprawia wyników leczenia. Kolejną
ciążę można rozważać po około 3 latach od zakończenia
leczenia przeciwnowotworowego, po wykluczeniu wznowy
choroby oraz przerzutów odległych.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej
Nadwrażliwość na niesteroidowe leki przeciwzapalne

Niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ) należą do najczęściej
stosowanych środków
medycznych. Charakteryzują
się licznymi groźnymi działaniami
niepożądanymi i mogą
wywoływać nadwrażliwość.
W pracy przedstawiono zarys
historyczny nadwrażliwości
na NLZP, aktualny podział reakcji
nadwrażliwości, ich patomechanizm,
obraz kliniczny
i ogólne zasady rozpoznawania
nadwrażliwości na NLPZ.
Podano również zalecenia dotyczące
postępowania u chorych
nadwrażliwych na NLPZ.

Czasopismo: Medical Review
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o kulturze fizycznej