rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Obraz pracy w opinii młodzieży szkół średnich

Okres dorastania i wchodzenia w dorosłość to czas podejmowania ważnych decyzji życiowych. Jedną z priorytetowych jest decyzja dotycząca dalszej kariery edukacyjno-zawodowej. Ważne jest, aby planując swoją przyszłość zawodową (przyszłą karierę), młody człowiek wybrał taki obszar aktywności, w którym będzie mógł jak najlepiej wykorzystać posiadane zasoby. Przy podejmowaniu racjonalnych decyzji odnośnie do własnej przyszłości niewątpliwie pomocna jest wiedza o rynku pracy, a także wymaganiach związanych z przyszłą pracą zawodową. Celem prowadzonych badań uczyniono określenie obrazu pracy w percepcji młodzieży szkół średnich. Z przeprowadzonych badań wynika, że młodzież ucząca się w szkołach średnich posiada dość realistyczny obraz pracy zawodowej. Pojęcie dobrej pracy wiąże głównie z takimi aspektami, jak wysokie zarobki, poczucie satysfakcji oraz możliwość rozwoju i spełnienia. Badani zdają sobie sprawę z wymagań pracodawców wobec przyszłych pracowników. Wymienili takie aspekty, jak: pracowitość, odpowiedzialność, doświadczenie zawodowe, posiadanie pożądanych dla danego zawodu umiejętności. Z przeprowadzonych badań powstał obraz młodzieży, która w większości nie ma w pełni sprecyzowanych planów zawodowych i w niewielkim stopniu posiada doświadczenie zawodowe. Analiza odpowiedzi badanych chłopców i dziewcząt wskazuje na istnienie pewnych różnic w postrzeganiu pracy przez obie grupy.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kształcenie i dokształcanie nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej w aspekcie pracy z dziećmi zdolnymi plastycznie

Artykuł przedstawia opis projektu „Nauka – Sztuka – Edukacja” realizowanego w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w latach 2011–2013. Jego istotą było stworzenie nowej sieci współpracy w dziedzinie edukacji dzieci zdolnych plastycznie z klas I–III szkoły podstawowej na bazie doświadczeń podmiotów zagranicznych: ze Słowacji, Słowenii, z Ukrainy i Polski. Autorka przedstawia wybraną strategię kształcenia i dokształcania nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Ukazuje szereg postulatów, których spełnienie może prowadzić do poprawy procesu kształcenia nauczycieli zarówno na szczeblu ministerialnym, jak i w praktyce szkolnej i we współdziałaniu uczelni oraz nauczycieli. W końcowej części artykułu autorka opisuje aktualną fazę realizacji trzyletniego programu wdrażania modelu NSE w wybranych szkołach Małopolski.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Psychoprofilaktyka zachowań ryzykownych u młodzieży

W niniejszym artykule została ukazana specyfika zachowań ryzykownych wśród młodzieży oraz działań psychoprofilaktycznych, z którymi wiąże się niebezpieczeństwo negatywnych konsekwencji zarówno dla nich samych, jak i dla ich otoczenia. Przedstawiony model psychoprofilaktyki jest ukierunkowany na przygotowanie do życia i radzenie sobie z codziennymi problemami, wartości i autorytety oraz wypracowanie poczucia odpowiedzialności u młodych ludzi za ich działania i umiejętność rozróżniania dobra od zła. Niniejszy artykuł jest nie tylko teoretycznym wskaźnikiem, lecz także wskazówką do prowadzenia działań mających na celu minimalizację zachowań ryzykownych wśród młodych ludzi.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja dla bezpieczeństwa młodzieży wobec wyzwań i zagrożeń współczesności

Czas dorastania młodzieży (zwany okresem adolescencji) to niezmiernie trudny etap w życiu. Z jednej strony to już nie dzieci, ponieważ zachodzą w nich przemiany fizyczne, psychiczne i społeczne, z drugiej zaś to jeszcze nie dorośli, gdyż nie podejmują samodzielnie decyzji, nie prowadzą osobnego gospodarstwa domowego i nie są niezależni finansowo. Każdy z rodziców czuje obawy, gdy jego potomek wchodzi w okres dorastania, ponieważ z teorii lub praktyki zdaje sobie sprawę z tego, że zaczyna się czas buntu, negowania autorytetów, testowania różnych bodźców, sprawdzania własnych możliwości. Aby przejść przez ten okres bezpiecznie i wprowadzić młodego człowieka w dorosłe życie, potrzebny jest system edukacji mający na celu przekazywanie niezbędnej wiedzy, kształtowanie umiejętności i nawyków oraz oddziaływanie wychowawcze, które przygotują młodzież do życia wobec wyzwań i zagrożeń XXI w.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Jaka jest „idealna matka”? Rozumienie roli matki przez współczesne kobiety

W niniejszym opracowaniu autorki próbują udzielić odpowiedzi na pytanie, jak współczesne Polki rozumieją rolę matki i czy to rozumienie odnosi się do teoretycznego modelu idealnej/dobrej matki określonego przez M. Ziemską. W tym celu wyszczególniono 35 wskaźników postaw rodzicielskich, po czym odniesiono się do internetowych dyskursów na temat macierzyństwa upublicznionych za pośrednictwem sześciu blogów prowadzonych przez współczesne matki. Dzięki przeprowadzonej analizie doświadczeń macierzyńskich (opublikowanych w ciągu roku) rozpoznano nie tylko aktualną reinterpretację wyobrażeń o matce idealnej, ale także różnorodność postaw rodzicielskich typowych dla współczesnych Polek. Interpretacji wyników dokonano w oparciu o Interpretacyjną Analizę Fenomenologiczną.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Trajektoria w analizach cierpienia osób z nagłą utratą sprawności

Zgodnie z osiągnięciami współczesnej nauki, zwłaszcza medycyny, psychologii, genetyki czy pedagogiki specjalnej, człowiek – jako główny z bytów we współczesnym świecie – jest zdolny do pokonywania wielu ograniczeń i problemów, kryzysów egzystencjalnych, sytuacji trudnych, bólu i cierpienia. Pojawienie się nagłej niepełnosprawności zmienia jednak całkowicie jego sytuację, powodując wiele negatywnych przeżyć. Jest to proces trajektoryjnych zmagań z lękiem, odrzuceniem, samotnością i poszukiwaniem wartości cierpienia, ale i próba akceptacji własnej osoby w nowych rolach i zadaniach oraz ograniczeniach egzystencji.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zagrożona praca socjalna – o uwarunkowaniach orientowania działań pracowników socjalnych

Artykuł zawiera wnioski pochodzące z dwóch projektów badawczych, których – najogólniej mówiąc – celem było odkrycie uwarunkowań dla orientowania pracy socjalnej. W niniejszym opracowaniu zostały opisane nieprofesjonalne konteksty, które oddziałują na pracownika socjalnego oraz mają znaczenie przy podejmowaniu przez niego profesjonalnych decyzji. Uwarunkowania te autorka nazywa zagrażającymi pracy socjalnej, autonomii pracownika socjalnego, a nawet autonomii klienta.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Osobowościowe wyznaczniki pracy nauczyciela przygotowującego do zawodów trudnych i niebezpiecznych na przykładzie pilota instruktora wojskowego statku powietrznego

W artykule przedstawiono analizę wyników badań własnych dotyczących wybranych cech osobowościowych pilota instruktora przygotowującego kandydata do wykonywania samodzielnych lotów. Badania zostały przeprowadzone w grupie 50 pilotów instruktorów przebywających na szkoleniu doskonalącym w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych (WSOSP) w Dęblinie. W ramach badań własnych zastosowano narzędzie, które służy do pomiaru cech osobowości istotnych dla efektywnego funkcjonowania w danym zawodzie, tzn. Bochumski Inwentarz Osobowościowych Wyznaczników Pracy (BIP) Rudigera Hossiepa i Michaela Paschena.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Radzenie sobie ze stresem u osób z zaburzeniami odżywiania

Celem podjętych badań było określenie stylów radzenia sobie ze stresem u osób z zaburzeniami odżywiania z wykorzystaniem Kwestionariusza Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (CISS) Endlera i Parkera. Badaniami objęto 26 kobiet z anoreksją, 36 z bulimią oraz 46 zdrowych, stanowiących grupę kontrolną. Osoby z zaburzeniami odżywiania istotnie częściej niż zdrowe stosują styl emocjonalny w radzeniu sobie ze stresem, natomiast istotnie rzadziej wykorzystują styl zadaniowy. W sytuacjach stresowych kobiety z zaburzeniami odżywiania angażują się w działania zastępcze, zaś kobiety zdrowe poszukują wsparcia u innych. Style radzenia sobie ze stresem różnicują postacie zaburzeń odżywiania. Kobiety z anoreksją istotnie częściej wykorzystują styl zadaniowy w radzeniu sobie z problemami. Osoby z bulimią częściej stosują styl unikowy polegający na angażowaniu się w działania zastępcze oraz szukaniu wsparcia społecznego. Określenie stylów radzenia sobie z problemami u osób z zaburzeniami odżywiania wydaje się szczególnie ważne z punktu widzenia podejmowanych działań profilaktycznych oraz planowania i stosowania różnych metod i form terapii.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Problemy w funkcjonowaniu systemów wsparcia medycznego i społecznego dla osób z zaburzeniami psychicznymi – wnioski z analizy na przykładzie województwa wielkopolskiego

Przedmiotem artykułu jest analiza problemów w funkcjonowaniu systemów wsparcia medycznego i społecznego dla osób z zaburzeniami psychicznymi na przykładzie województwa wielkopolskiego. Dane o zasięgu międzynarodowym, ogólnopolskim i lokalnym wskazują, że województwo wielkopolskie jest reprezentatywne pod względem natężenia oraz typu najczęściej diagnozowanych problemów zdrowia psychicznego ludności. Ponadto analiza systemu wsparcia dla osób doświadczających zaburzeń psychicznych, przeprowadzona przez autorki niniejszego artykułu, wskazuje na reprezentatywność województwa wielkopolskiego w skali kraju pod względem problemów wynikających z niedostatków systemowych rozwiązań mających na celu przeciwdziałanie zaburzeniom psychicznym. Punktem wyjścia w niniejszym opracowaniu jest zarysowanie globalnego kontekstu problematyki zaburzeń psychicznych. Następnie problematyka ta została omówiona w świetle analiz ogólnopolskich i regionalnych. W tym kontekście zostały opisane zagrożenia związane z funkcjonowaniem systemu ochrony zdrowia oraz systemu pomocy i integracji społecznej, a także sformułowano rekomendacje mające na celu przeciwdziałanie barierom rozwoju systemu wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi w różnych uwarunkowaniach lokalnych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przygotowanie wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Jaworku do aktywności na rynku pracy

Praca ludzka i jej uwarunkowania stanowią istotny element procesu socjalizacji młodego człowieka, przygotowując go do efektywnego uczestnictwa w życiu społecznym. Jako świadoma i celowa działalność człowieka zarówno rozwija ona jego kompetencje zawodowe, jak i kształtuje jego osobowość do w pełni dojrzałej i samodzielnej. Jej walory wychowawcze są szczególnie istotne w pracy z młodzieżą niedostosowaną społecznie. Będąc jedną z metod zaliczanych do grupy kulturotechnik, praca ludzka pozwala na rozwój osobowości wychowanka, a także wyposaża go w kompetencje zawodowe niezbędne do ponownego włączenia do środowiska społecznego, z którego został wykluczony. W objętym badaniami monograficznymi młodzieżowym ośrodku wychowawczym praca jest ważnym elementem procesu resocjalizacyjnego, opartym na edukacji, rozwijaniu kompetencji zawodowych, praktycznych i teoretycznych, a także na behawioralnym stymulowaniu wychowanka do podejmowania aktywności związanych ze świadczeniem pracy. System ekonomii punktowej, uzupełniający podejmowane oddziaływania, dodatkowo stymuluje wychowanków do aktywności i pracy nad sobą.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uczenie się w kontekście social media

Obecnie procesy uczenia się i nauczania są utrudnione przez wiele dystraktorów, a jednym z istotniejszych jest stale rosnąca popularność internetu i mediów społecznościowych (np. Facebook, Instagram, Snapchat), która stawia dydaktykę przed nowymi wyzwaniami. Możliwość ciągłego pozostawania online niesie za sobą wiele korzyści, ale również przeszkód, z którymi należy się zmierzyć. Przedstawione w niniejszym artykule badanie miało na celu dokonanie analizy i opisanie zależności pomiędzy używaniem internetu (głównie portali społecznościowych) a wynikami w nauce, biorąc pod uwagę aspekt osobowości rozumianej zgodnie z Sześcioczynnikowym Modelem Osobowości HEXACO oraz samooceny studentów mierzonej Skalą Samooceny Rosenberga. Wykazano, że średnia ocen koreluje dodatnio z satysfakcją z uzyskanych w nauce wyników oraz z sumiennością. Badanie nie wykazało istotnych zależności pomiędzy uzyskaną średnią ocen a częstotliwością korzystania z internetu i samooceną. Wykazano ujemną korelację samooceny ze skłonnością do porównywania swoich wyników z innymi. W niniejszym artykule zaprezentowano także dalsze kierunki badań związane z omawianą problematyką oraz ograniczenia dotyczące niniejszej pracy.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Audiodeskrypcja w percepcji sztuki przez osoby z niepełnosprawnością wzroku

Audiodeskrypcja, czyli słowny opis obrazów i treści wizualnych, umożliwia osobom z niepełnosprawnością wzroku pełniejszą i bardziej adekwatną percepcję sztuki filmowej, teatralnej, plastycznej. Audiodeskrypcja poprzez krótkie, precyzyjne i obiektywne opisy scen umożliwia widzom z niepełnosprawnością wzroku samodzielną interpretację treści wizualnych, pozwala podążać za rozwijającym się wątkiem historii oraz usłyszeć i zrozumieć, co dzieje się na ekranie. W filmie, audycjach telewizyjnych audiodeskrypcja przybiera postać dodatkowej ścieżki dźwiękowej umieszczanej między dialogami. Jest to technika wspomagająca. Nie zastępuje ona umiejętności obserwacji osób niewidomych i słabowidzących. Pomaga rozwijać wyobraźnię osób niewidomych, ułatwia rozumienie przekazu sztuki, pozwala na udział w życiu kulturalnym i społecznym. Tworzenie dobrej audiodeskrypcji jest niezmiernie trudnym, czasochłonnym i kosztownym przedsięwzięciem. Mimo dużej różnorodności potrzeb, oczekiwań oraz posiadanych doświadczeń życiowych odbiorców audiodeskrypcji konieczne jest wyznaczenie obowiązujących uniwersalnych standardów i zasad tworzenia opisu, aby optymalizować percepcję sztuki mimo utrudnień sensorycznych. Audiodeskrypcja jest dużą wartością i szansą dla niewidomych, gdyż wzbogaca proces kompensacji werbalnej, której istota polega na większym wykorzystaniu poznawczej funkcji mowy.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Językowe wykładniki pojęcia „radość” w wypowiedziach dzieci w normie intelektualnej i dzieci z zespołem Downa

Artykuł jest próbą ukazania konceptualizacji pojęcia „radość” w ujęciu dzieci pozostających na różnych etapach rozwoju poznawczego – 6-letnich dzieci w normie intelektualnej oraz 10–13-letnich dzieci z zespołem Downa. Sposób ujęcia emocji, jaką jest radość, zależał od możliwości poznawczych badanych dzieci. Wyłania się z nich subiektywne doświadczenie, indywidualny punkt widzenia oraz utrwalone w języku potoczne widzenie świata. W obu grupach badawczych widoczne okazały się różnice w budowie (doborze aspektów) struktury semantycznej pojęcia, odmienności w postawie antropocentrycznej wobec rzeczywistości oraz ważny subiektywizm spostrzeżeń.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nastawienie na sukces w kontekście pozytywnej orientacji i poczucia własnej skuteczności

W artykule odwołano się do koncepcji nadziei na sukces C.R. Snydera (2002), teorii pozytywnej orientacji przedstawionej przez G.V. Caprarę i in. (2009) oraz społeczno-poznawczej teorii A. Bandury (1997), odnoszącej się do przekonania o własnej skuteczności. Celem badań było określenie różnic między deklarowanym poziomem nastawienia na sukces a pozytywną orientacją i poczuciem skuteczności badanych studentów. W badaniach wzięło udział 85 studentów pedagogiki UMCS w Lublinie (14 mężczyzn, 71 kobiet). Wykorzystano następujące narzędzia badawcze: Kwestionariusz Nadziei na Sukces (KNS), Skalę Orientacji Pozytywnej (Skala-P) oraz Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności (GSES). Analizy statystyczne przeprowadzono z zastosowaniem testu Kruskala-Wallisa. Wyniki badań własnych wskazują na istotne różnice między poziomem nadziei na sukces u osób o różnym poziomie pozytywnej orientacji (p &lt; 0,001) oraz własnej skuteczności (p &lt; 0,001).

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wartości zawodowe słuchaczy uczelni wojskowej

Praca zawodowa stanowi zasadniczą formę aktywności człowieka. Wyznacza cele życiowe i zaspokaja potrzeby rozwojowe każdej pracującej jednostki. Jak wykazują badania empiryczne, praca zawodowa przedstawia różną wartość w życiu pracujących, podobnie jak odmiennie cenione są jej poszczególne aspekty. W zawodach trudnych i niebezpiecznych, do których zalicza się profesję żołnierza zawodowego, znaczenie przywiązywane do wykonywanej pracy odgrywa kluczową rolę w jakości pełnionej służby. W związku z tym autorka opracowania dokonała identyfikacji wartości zawodowych, jakie wiążą z przyszłą pracą słuchacze uczelni wojskowej. Zagadnienie to było rozpatrywane w kontekście uwarunkowań społeczno-zawodowych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ocena poznawcza konfliktu i emocjonalny wymiar strategii radzenia sobie młodzieży w sytuacji konfliktu społecznego

Celem badań było poznanie zależności pomiędzy oceną poznawczą konfliktu i emocjonalnym odzwierciedleniem znaczenia tej sytuacji oraz przebiegu własnych działań a występowaniem destruktywnej (agresji, uniku, uległości) i konstruktywnej (zadaniowej) strategii radzenia sobie młodzieży w sytuacji konfliktu społecznego. W badaniach posłużono się Kwestionariuszem Oceny Stresu (KOS) Włodarczyk i Wrześniewskiego, Trójczynnikowym Inwentarzem Stanów i Cech Osobowości (TISCO) Spielbergera i Wrześniewskiego oraz Kwestionariuszem do badania strategii radzenia sobie młodzieży w sytuacji konfliktu społecznego (KSMK) Boreckiej-Biernat. Badania empiryczne przeprowadzono w szkołach gimnazjalnych. Objęły one 893 adolescentów (468 dziewczynek i 425 chłopców) w wieku 13–15 lat. Analiza wyników badań wskazuje, że ocena sytuacji konfliktu w kategorii zagrożenia lub krzywdy/straty oraz reagowanie na nią gniewem lub lękiem współwystępuje z tendencją do destruktywnego reagowania młodzieży na konflikt. Ponadto badania wykazały, że adolescent, który znalazł się w sytuacji konfliktu, nieoceniający tej sytuacji w kategorii krzywda/strata i reagujący na nią ciekawością, skorzysta ze strategii konstruktywnej, aby poradzić sobie z tą sytuacją.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kulturowy obraz mentalności trywialnej jako konstrukt cywilizacji technologicznego konsumpcjonizmu

Przedmiotem podjętych badań była próba ukazania perspektywy tworzenia się nowego typu mentalności ludzkiej i ukazania okoliczności jej powstawania. Scharakteryzowane zmiany zarówno w perspektywie ideologicznej, jak i ekonomicznej powodują potrzebę głębokiego namysłu pedagogicznego w obszarze metodyki pracy z wychowankiem oraz przede wszystkim próby ujęcia aksjologicznego powstania nowej jakości mentalnej, która mimo że tkwi głęboko w lokalności, to ukierunkowana jest jednak na globalność. Perspektywa badań rodzi pytania o jakość owej egzystencji, celowość wychowania oraz bezpośredni wpływ kultury na socjalizację jednostki. Czy będzie się ona kierować tylko i wyłącznie w kierunku globalności? Czy sama unifikacja wystarczy, aby nadać jej sens? Czy może będzie wędrować po obrzeżach lokalności, wracając do dwudziestowiecznego obrazu zamknięcia w przesądach i ideologiach, archiwizując i powielając tym samym doświadczenie XX w.?

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zdolność do autorehabilitacji jako konsekwencja wcześniejszych zabiegów wychowawczo-rehabilitacyjnych

Autorehabilitacja ujęta jest jako proces twórczy wobec samego siebie, którego sprawcą i odbiorcą jest ta sama osoba. Jest to działanie o charakterze kompensacyjnym, wymagające aktywnej postawy osoby z niepełnosprawnością wobec siebie samej. Zdolność do autorehabilitacji posiadają te osoby, których aktywność własna w dzieciństwie była podtrzymywana poprzez wychowanie rehabilitujące na poziomie stale motywującym do podejmowania nowych wyzwań. Autorehabilitacji towarzyszą procesy intelektualne i emocjonalne, pozwalające na ciągłą aktualizację i realną ocenę sytuacji emocjonalno-poznawczo-społecznej, w której znajduje się człowiek gotowy do działań autorehabilitacyjnych. Samorealizacja i autorehabilitacja mają ze sobą wiele wspólnego, ale autorehabilitacja nie dotyczy osób pełnosprawnych. Te elementy zachowania osoby z niepełnosprawnością, które nie są udziałem osób pełnosprawnych, mają charakter autorehabilitacyjny. Poprzez autorehabilitację dokonuje się zdolność do rezyliencji (resilience). Jest to zdolność organizmu do przystosowania się do warunków, w których – mimo utraconych wcześniej zdolności – może optymalnie funkcjonować dzięki reorganizacji pracy mózgu.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Postawy młodzieży wobec osób niepełnosprawnych ruchowo

Celem artykułu jest analiza postaw młodzieży wobec osób z niepełnosprawnością ruchową. Dokonano charakterystyki postaw wobec osób niepełnosprawnych, a także różnych czynników warunkujących te postawy. Czynniki pogrupowano na: społeczno-demograficzne, kulturowe oraz osobowościowe. W badaniach własnych przyjęto trójczynnikową teorię postawy, wykorzystano kwestionariusz postaw wobec osób z niepełnosprawnością ruchową w opracowaniu własnym. Wyniki badań 249 uczniów szkół gimnazjalnych i licealnych pokazały, że pozytywna postawa młodzieży wobec niepełnosprawnych ruchowo ma charakter deklaratywny. Młodzież licealna w porównaniu z gimnazjalistami wykazuje bardziej negatywną postawę w stosunku do osób niepełnosprawnych ruchowo, zwłaszcza w wymiarze poznawczym i emocjonalnym.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio J – Paedagogia-Psychologia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika