Zróżnicowanie somatyczne i typologiczne studentów i studentek pierwszego roku wychowania fizycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego

Celem pracy jest ukazanie somatotypologicznego zróżnicowania  młodzieży akademickiej studiującej wychowanie fizyczne w Uniwersytecie Zielonogórskim, a także charakterystyka porównawcza z innymi uczelniami Polski.
Materiał stanowią wyniki badań 168 studentów i 74 studentek I roku wychowania fizycznego uniwersytetu Zielonogórskiego przeprowadzonych w latach 2010-2012.
Techniką martinowską wykonano 26 pomiarów somatometrycznych (odcinki długościowe i szerokościowe ciała, obwody, fałdy skórno-tłuszczowe), na podstawie których wyliczono 12 wskaźników proporcji ciała. Strukturę somatyczną badanych zespołów męskich określono typologią Adama Wankego, a żeńskich Ewy Kolasy.
Zebrany materiał opracowano podstawowymi metodami statystycznymi. Zróżnicowanie badanej młodzieży w aspekcie wielkości zamieszkiwanego środowiska, a także charakterystykę porównawczą  do studentów i studentek studiujących wychowanie fizyczne w różnych ośrodkach akademickich Polski przedstawiono w tabelach oraz graficznie.
Na podstawie przeprowadzonej analizy wysunięto następujące stwierdzenia:
1.Zespoły studentów i studentek I roku wychowania fizycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego zamieszkujące  środowisko miejskie w porównaniu do wiejskiego charakteryzuje wyższy poziom rozwoju fizycznego. Różnice statystycznie istotne między porównywanymi zespołami męskimi odnotowano w wysokości ciała, grubości podściółki tłuszczowej na ramieniu i pod dolnym kątem łopatki,  sumie grubości 5 fałdów skórno-tłuszczowych i szerokościach nasad kostnych (nadgarstkowej i łokciowej. W przypadku zespołów kobiet, czynnik urbanizacyjny nie różnicuje statystycznie istotnie cech somatycznych.
2.Studentów pochodzących z miast relatywnie do rówieśników ze środowisk wiejskich charakteryzują istotnie wyższe przeciętne wskaźników Rohrera, biodrowo-wzrostowego i BMI. W odniesieniu do zespołów kobiet, czynnik urbanizacyjny nie różnicuje statystycznie istotnie proporcji ciała.
3.W budowie ciała studentów Uniwersytetu Zielonogórskiego dominuje element leptosomiczny I, następnie A, natomiast u studentek elementy IV przy mniejszych udziałach AH. 
4.Formuła somatyczna IAVH charakteryzuje zespół studentów  Uniwersytetu Zielonogórskiego, a studentek IYAH. Studenci wychowania fizycznego UZ, elementami somatycznymi podobni są do studentów PWSZ w Koszalinie , natomiast studentki pierwszoplanowym elementem nawiązują do zespołów AWF w Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim i PWSZ w Koszalinie.
5. Młodzież kształcąca się na kierunku wychowanie fizyczne Uniwersytetu Zielonogórskiego w porównaniu do środowisk akademickich w Polsce, pod względem wysokości ciała najbardziej podobna jest do zespołów z  Koszalina (studenci) i Warszawy (studentki), a masą ciała do zespołów z Łodzi i Bydgoszczy (studenci), natomiast studentki do zespołów z  Warszawy i Gdańska. Budową ciała studenci z  Zielonej Góry  podobni są do rówieśników z  WSI w Radomiu i Kolegium Karkonoskiego w  Jeleniej Gorze, a studentki do studiujących AWF w Warszawie i AWF w Krakowie.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika