rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Profilaktyka bullyingu – w stronę społeczno-emocjonalnego uczenia się i pozytywnej dynamiki grupy rówieśniczej

Przedmiotem tekstu jest omówienie dwóch kierunków oddziaływań, które można zaliczyć do profilaktyki pozytywnej dręczenia rówieśniczego (bullyingu). Punktem wyjścia było wyjaśnienie istoty tego zjawiska, które jest rozumiane jako kompleks czynności agresywnych stosowanych systematycznie przez jednego ucznia lub grupę uczniów wobec innego ucznia, któremu z jakichś powodów trudno się bronić.
Centralnymi właściwościami dręczenia są powtarzające się w różnej formie działania krzywdzące drugą osobę oraz nierównowaga siły między dwiema stronami tej relacji. Następnie wskazano dwie perspektywy analityczne dręczenia szkolnego, tj. perspektywę personologiczną i procesualną, oraz zasygnalizowano ich ważniejsze założenie i ustalenia. Zwrócono przy tym uwagę na potrzebę pozytywnej profilaktyki przemocy rówieśniczej i kompleksowego podejścia do tego zagadnienia.
W efekcie tych rozważań wskazano i omówiono swoiste zabiegi odpowiadające ustaleniom wynikającym z perspektyw dręczenia rówieśniczego. Jako pierwszy kierunek, będący odpowiedzią na ujęcie personologiczne dręczenia rówieśniczego, przedstawiono społeczno-emocjonalne uczenie się stanowiące podstawę pozytywnego rozwoju dzieci i młodzieży. Biorąc zaś pod uwagę procesualną perspektywę zjawiska, skonstatowano, że oddziaływania profilaktyczne należy przemyśleć
w sposób, który uwzględnia takie projektowanie procesów społecznych, aby były źródłem pozytywnych doświadczeń dla członków grupy rówieśniczej, co nazwano architekturą pozytywnych doświadczeń w grupie.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Przestępstwa konwencjonalne wśród polskich nastolatków. Wyniki Ogólnopolskiej diagnozy skali i uwarunkowań krzywdzenia dzieci

W artykule przedstawiono wyniki Ogólnopolskiej diagnozy skali i uwarunkowań krzywdzenia dzieci dotyczącej skali przestępstw konwencjonalnych i zrealizowanej na ogólnopolskiej, reprezentatywnej próbie 1155 nastolatków w wieku 11–17 lat. Okazało się, że 32% polskich nastolatków doświadczyło kiedykolwiek co najmniej jednej z badanych form przestępstw konwencjonalnych – wandalizmu, rozboju lub napaści przy użyciu niebezpiecznego narzędzia. Co siódmy badany (15%) zadeklarował, że tego typu wydarzenie miało miejsce w ciągu roku poprzedzającego badanie. W analizach regresji logistycznych predyktorami zwiększającymi szansę na doświadczenie przestępstw konwencjonalnych były lokalizacja szkoły oraz nadużywanie alkoholu lub używanie narkotyków przez członka rodziny. Najczęściej doświadczaną z analizowanych form przestępstw konwencjonalnych był wandalizm (24%), a następnie rozbój (11%) i napaść przy użyciu niebezpiecznego przedmiotu (6%). W Ogólnopolskiej diagnozie skali i uwarunkowań krzywdzenia dzieci oprócz siedmiu kategorii krzywdzenia i dysfunkcji w rodzinie badano również zachowania autodestrukcyjne, takie jak samookaleczenia i próby samobójcze. W analizach regresji wykazano istotne zależności między zachowaniami autodestrukcyjnymi a wandalizmem, rozbojem i napaścią.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ojcowie małych dzieci – doświadczenia, obserwacje i wnioski z pracy w ramach programu Dobry Rodzic – Dobry Start Fundacji Dzieci Niczyje

W niniejszym badaniu opisano odczucia 27 ojców uczestniczących w pięciu grupach fokusowych, które przeprowadzono pod koniec 2009 roku na zlecenie Tweddle Child and Family Health Service w Melbourne. W tym badaniu ojcowie opisują swoje spotkania z profesjonalistami, którzy często postrzegali ich jako drugoplanowych lub niepełnoetatowych opiekunów. Ojcowska niekompetencja jest silnie zakorzeniona w kulturze, podobnie jak przedstawianie ojców jedynie jako pomocników. Ojcowie objęci badaniem sprzeciwiali się jednak założeniu, że są drugoplanowymi zawodnikami, czy jak to ujął jeden z badanych „piątym kołem u wozu”. Celem badania było zidentyfikowanie barier i szans w odniesieniu do zaangażowania ojców w stacjonarne programy wsparcia rodziców. Wyniki wskazują, że badani ojcowie określali siebie jako część rodzicielskiej drużyny i brak uznania ich roli wpływał na poziom ich zaangażowania w korzystanie z oferowanego wsparcia.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Model EZRA – opieka środowiskowa w leczeniu zaburzeń psychicznych wieku rozwojowego

Artykuł jest próbą przedstawienia wstępnych wyników testowania modelu wsparcia dzieci i rodzin w ramach projektu Deinstytucjonalizacja szansą na dobrą zmianę – projekt zintegrowany. Dzielnica Bielany m.st. Warszawy, który jest realizowany w ramach Projektu Operacyjnego Wiedza–Edukacja–Rozwój, Działanie 4.1. Innowacje społeczne. W projekcie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie powołał podmiot leczniczy EZRA UKSW, który testuje rozwiązania związane z koordynacją i współpracą instytucjonalną dotyczącą leczenia zaburzeń psychicznych dzieci i młodzieży. Innowacją wdrożoną w prezentowanym podejściu do organizacji opieki nad niepełnoletnim i jego rodziną jest systemowa praca z siecią oparcia społecznego oraz konsekwentne szukanie zasobów we wspieraniu procesów zdrowienia.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wybrane aspekty opiniowania biegłych w postępowaniu karnym związanym z samobójstwem małoletniego

Jak wskazują statystyki, samobójstwo stanowi szeroki problem społeczny. W związku z tym jego rozwiązaniem powinni zająć się specjaliści z różnych dziedzin nauki, w tym również szeroko pojętego prawa karnego. Zainteresowanie organów procesu karnego samobójstwem – z uwagi na to, że nie stanowi ono przestępstwa – następuje dopiero w momencie, kiedy w związku z samobójstwem zachodzi uzasadnione podejrzenie, że zostało popełnione przestępstwo, a tym samym powstaje konieczność zweryfikowania, czy faktycznie doszło do samobójstwa czy też śmierć nastąpiła wskutek popełnienia przestępstwa. Z uwagi na specyfikę postępowania mającego na celu weryfikację, czy w istocie doszło do samobójstwa i jakie były jego przyczyny, częstokroć w tego typu sprawach niezbędne będzie zasięgnięcie opinii biegłych różnych specjalności. Niniejszy artykuł przedstawia wybrane aspekty opiniowania w sprawach związanych z samobójstwami, w szczególności przez biegłych specjalistów z zakresu badania pisma i psychologii. Poruszona problematyka została omówiona z uwzględnieniem sytuacji dzieci i młodzieży jako osób szczególnie narażonych na to autodestrukcyjne zachowanie, a jednocześnie stanowiących potencjalne ofiary przestępstw mogących skutkować popełnieniem samobójstwa.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Spostrzeganie rodziny dysfunkcjonalnej przez dzieci sześcioletnie

Rodzina jest pierwszym środowiskiem społecznym człowieka. O rodzinie prawidłowiej mówimy wtedy, gdy zapewnia wszechstronny rozwój fizyczny, społeczny i psychiczny swoim dzieciom. Zdarza się jednak, że prawidłowe działanie rodziny zostaje zaburzone i nie spełnia ona swoich rzeczywistych funkcji – wówczas mówimy o rodzinie dysfunkcjonalnej. Dysfunkcjonalność rodziny obejmuje wszystkich jej członków, najbardziej jednak odbija się na najmłodszych. Atmosfera w takich rodzinach często pełna jest napięć, konfliktów, zagrożeń, negatywnych wzorców postępowania, dezintegracji emocjonalnej. Dzieci w wieku przedszkolnym potrafią już spostrzegać rodziny z pewnym dystansem, widzą różnice między różnymi środowiskami,
coraz częściej przebywają poza środowiskiem rodzinnym, mają kontakt z innymi dziećmi i dorosłymi. Niniejsze badanie miało na celu ukazanie, jak dzieci z rodzin prawidłowych
i dysfunkcjonalnych spostrzegają swoje rodziny, czy występują różnice w ocenie
poszczególnych członków rodziny, czy inaczej oceniają rodziny chłopcy, a inaczej
dziewczynki. W badaniu wzięło udział 46 dzieci sześcioletnich – 23 z rodzin przeciętnych
i 23 z rodzin z problemem zaniedbania. Do zbadania spostrzegania relacji
rodzinnych w perspektywie dzieci wykorzystano Test stosunków rodzinnych Bene
i Anthony’ego. Ten test ocenia uczuciowy stosunek dziecka do pozostałych członków
rodziny, a także postawy rodziny wobec dziecka. Badanie w pewnym sensie imituje
sytuację życiową badanego dziecka, a jego wyniki ukazują rodzinne interakcje uczuciowe
spostrzegane przez samo dziecko, wynikające z jego doświadczeń z osobami
bliskimi. Głównym założeniem badania jest ukazanie różnic w postrzeganiu rodziny
przez dzieci pochodzące w rodzin z problemem zaniedbania oraz dzieci z rodzin
przeciętnych. Istotą jest pokazanie, że dzieci krzywdzone przez swoich najbliższych
inaczej widzą swoje otoczenie.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Świadkowie cyberbullyingu – między obojętnością a reakcją

Artykuł stanowi teoretyczną analizę potencjalnej roli świadków cyberbullyingu w powstrzymywaniu aktów agresji poprzez udzielanie wsparcia ofiarom, dyscyplinowanie sprawców czy swoistą bierność. Wstępem do rozważań na temat możliwych działań świadków jest przedstawienie definicji i charakterystyki zjawiska cyberbullyingu oraz omówienie znaczenia aktywizacji świadków, jak również scharakteryzowanie specyficznej ich roli w kontekście agresji realizowanej online. Druga część artykułu poświęcona jest prezentacji wyników badań wybranych autorów uwzględniających obecność świadków w cyberbullyingu.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Intrapersonalne korelaty agresywności u młodych ludzi – uwarunkowania podejmowania roli agresora lub ofiary

Agresja młodych ludzi zarówno jako zjawisko społeczne, jak i problem psychologiczny jest przedmiotem wielu analiz teoretycznych i badań naukowych. Zazwyczaj ich celem jest określenie konsekwencji zachowań agresywnych, zwłaszcza w postaci rozwoju zachowań przestępczych. Wciąż brakuje jednak opracowań empirycznych dotyczących związku zachowań agresywnych polskiej młodzieży z czynnikami intrapersonalnymi. Głównym celem prezentowanych badań było określenie związku między przywiązaniem, temperamentem, agresywnością a zachowaniami agresywnymi młodych ludzi. W badaniach przyjęto wielowymiarowy model agresji Andersona i Bushmana. Do pomiaru wykorzystano Skalę do badania agresywności Bussa-Perry’ego, Inwentarz przywiązania do rodziców i rówieśników Armsdena i Greenberga, Skalę temperamentu Bussa i Plomina oraz Kwestionariusz Mini DIA Österman i Björkqvista. Grupę badaną stanowiło 120 osób w wieku 16–19 lat. Na podstawie badań można stwierdzić, że dominującą cechą temperamentu u osób z wysokim poziomem  agresywności jest gniew. Ponadto znaleziono zależności wskazujące, że wysoki poziom zaufania i wysoki poziom alienacji w relacji z matką ma związek z komponentem agresywności – złością. Natomiast podejmowanie zachowań agresywnych zależy od przeważającego wymiaru agresywności: częstość podejmowanych zachowań typu sprawca wzrasta wraz z ogólnym poziomem agresywności oraz częstością jej przejawiania w postaci agresji fizycznej i werbalnej, natomiast częstość podejmowania zachowań typu ofiara wzrasta wraz z odczuwanym poziomem złości i wrogości.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kurator reprezentujący małoletniego pokrzywdzonego w procesie karnym – wybrane zagadnienia proceduralne

Artykuł przedstawia analizę wybranych zagadnień proceduralnych związanych z ustanawianiem przez sąd opiekuńczy kuratora reprezentującego w procesie karnym małoletniego pokrzywdzonego przestępstwem przez jednego z rodziców. Opracowanie stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, które podmioty, kiedy i w jaki sposób powinny wystąpić z wnioskiem o ustanowienie kuratora. Omówienia wymagały więc odpowiednie przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz Kodeksu postępowania karnego. Dla pełnego zobrazowania poruszanej tematyki przedstawiono także orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz poglądy doktryny.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pedagogiczny model ojcostwa – konstrukt teoretyczny

W artykule przedstawiono zagadnienie dotyczące pedagogicznego modelu ojcostwa, przez który ukazano istotę ojcostwa, zadania i funkcje, jakie ma ojciec do spełnienia we współczesnej rodzinie. Pedagogiczny model ojcostwa przedstawiono jako określony konstrukt teoretyczny pożądanego, idealnego wizerunku ojcostwa. Termin ten oznacza zespół cech, właściwości indywidualnych: zewnętrznych i wewnętrznych ojca, zwłaszcza dotyczących jego zachowań werbalnych i instrumentalnych, relacji ojca z innymi członkami rodziny (dzieci, żona), charakteru, okazywanych uczuć, określonych postaw w procesie wychowania dziecka.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Prawo kanoniczne wobec nadużyć seksualnych duchownych względem dzieci i młodzieży

Od starożytności chrześcijańskiej nadużycia seksualne wobec dzieci uważano za poważny grzech. Także w naszych czasach pośród najcięższych przestępstw, zarezerwowanych dla watykańskiej Kongregacji Doktryny Wiary, wymienia się wszelkie
zachowania seksualne względem małoletnich oraz pobieranie, przechowywanie lub rozpowszechnianie pornografii z udziałem dzieci poniżej 14 roku życia. Z zasady procedura rozpoczyna się od dochodzenia wstępnego, nakazanego przez ordynariusza po uzyskaniu informacji, która wykazuje znamiona prawdopodobieństwa. Jeśli dochodzenie uwiarygodni zarzuty, ordynariusz jest zobowiązany poinformować Kongregację. Na tym etapie postępowania istnieją trzy możliwe procedury:
bezpośrednia prośba do Ojca Świętego o wykluczenie sprawcy ze stanu duchownego, dyscyplinarne decyzje administracyjne i karny proces sądowy lub administracyjny. Właściwe zastosowanie kanonicznej procedury karnej wydaje się nieodzownym elementem przywrócenia sprawiedliwości i przyczynia się do procesu uzdrowienia. Istnieje pilna potrzeba połączenia perspektywy kanonicznej z regulacjami prawa
państwowego, a także ze wsparciem psychologicznym i duchowym oraz troską duszpasterską. Takie zintegrowane podejście może być kluczem do odnowienia nadziei i zaufania do Kościoła.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kontakt dzieci i młodzieży z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi. Analiza zjawiska na podstawie wyników ogólnopolskiego badania uczniów

Celem artykułu jest określenie skali zjawiska kontaktu dzieci i młodzieży z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi, roli rodziców w profilaktyce tego kontaktu oraz wskazanie jego negatywnych korelatów.
Badanie zostało zrealizowane techniką Audio-CASI na ogólnopolskiej losowej reprezentatywnej próbie uczniów w wieku 11–18 lat (N = 3943). Wykorzystany w badaniu kwestionariusz poruszał m.in. takie zagadnienia jak: nadużywanie internetu, kontrola rodzicielska, kontakt z pornografią, wiedza na temat seksualności, ocena zadowolenia z różnych aspektów życia i podejmowanie zachowań seksualnych.
Wśród badanych 43% miało kontakt z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi. Chłopcy oglądają tego typu treści ponad dwa razy częściej (AOR = 2,228) niż dziewczyny. Ponad połowa dzieci i młodzieży (58%), która miała kontakt z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi, deklaruje, że trafiła na nie przypadkiem.
Osoby, które miały kontakt z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi, ponad trzy razy częściej otrzymywały zdjęcia o charakterze erotycznym (AOR = 3,335) i ponad pięć razy częściej je wysyłały (AOR = 5,014).
Osoby, które miały kontakt z pornografią i materiałami seksualizującymi, są mniej zadowolone z osiągnięć szkolnych (rho = –0,124), rodziny (rho = –0,182), przyjaciół (rho = –0,065), czasu wolnego (rho = –0,110) i życia ogólnie (rho = –0,155).
Nie wykazano żadnych istotnych statystycznie związków między wystąpieniem kontaktu z tego typu treściami a zadowoleniem z własnego wyglądu.
Brak jakichkolwiek zasad dotyczących korzystania z internetu ma związek z kontaktem z materiałami pornograficznymi i seksualizującymi (AOR = 2,134).

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pozytywne interakcje ojciec – dziecko: rola dzieci, ojców i matek

Kierując się systemowo-ekologicznym modelem zaangażowania ojcowskiego, analizowano wkład dzieci, matek i ojców w obserwowane interakcje ojciec – dziecko. W badaniu, w którym uczestniczyło 586 ojców (pozostających w związku małżeńskim z matką i mieszkających z rodziną), ich żony oraz dzieci – uczniowie pierwszej klasy szkoły podstawowej (uczestnicy badania dotyczącego opieki w okresie wczesnego dzieciństwa, przeprowadzonego przez amerykański Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka – NICHD) wykazano, że addytywny model zaangażowania ojców wyjaśnia jakość interakcji ojciec – dziecko lepiej niż model skupiający się tylko na jednym elemencie systemu. Przekonania ojca na temat wychowania, kompetencje językowe dziecka, praca zawodowa matki oraz jakość interakcji matka – dziecko wspólnie oddziałują na jakość interakcji ojciec – dziecko. Średnie dochody i poziom wykształcenia ojca są powiązane z relacją ojciec – dziecko, ale efekty tych zmiennych wyjaśniają czynniki indywidualne i charakterystyka rodziny. W analizie moderacyjnej ujawniono istotną interakcję między przekonaniami ojca na temat wychowania a umiejętnościami społecznymi dziecka, wstępnie potwierdzając słuszność założenia systemowo-ekologicznego, że interakcję ojciec – dziecko można najlepiej wyjaśnić w ramach modelu, który jest nie tylko addytywny, ale także interakcyjny.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Dzieci cudzoziemskie bez opieki w kontekście systemu ochrony dzieci w Polsce

W artykule przedstawiono wyniki badania jakościowego dotyczącego sytuacji w Polsce dzieci cudzoziemskich bez opieki w kontekście systemu ochrony dzieci. Na badanie składała się analiza danych zastanych, wywiady z ekspertami oraz z opiekunami dzieci cudzoziemskich przebywających w pieczy zastępczej. Przedstawiono także statystyki dotyczące dzieci cudzoziemskich przebywających w Polsce w pieczy zastępczej. Omówiono takie zagadnienia, jak problem reprezentacji prawnej i ustanawiania opieki prawnej nad dziećmi cudzoziemskimi, obowiązujące procedury i pomoc instytucjonalna, a także kwestie integracji kulturowej młodych cudzoziemców, ich relacji z rodziną i funkcjonowanie w systemie szkolnym. Na koniec sformułowano rekomendacje dla poprawy sytuacji dzieci cudzoziemskich bez opieki w Polsce.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Specyfika relacji dziecka z ojcem w pierwszych latach życia z perspektywy teorii przywiązania

Artykuł zawiera przegląd badań dotyczących roli ojca w kształtowaniu się przywiązania dziecka oraz uwarunkowań przywiązania dającego poczucie bezpieczeństwa w odniesieniu do roli każdego z rodziców. Wnioski płynące z badań w obszarze przywiązania wskazują na komplementarne role matki i ojca w rozwoju dziecka. Z jednej strony potwierdzają znaczenie zaangażowania każdego z nich w opiekę i wychowanie począwszy od narodzin, z drugiej dostarczają dowodów na różnice ról i wagę każdej z nich w prawidłowym rozwoju dziecka. Wyniki badań wskazują również na znaczenie współrodzicielstwa w kształtowaniu się poczucia bezpieczeństwa i podstaw zdrowej adaptacji. Porozumienie i wspólne wychowywanie dziecka odgrywają istotną, bezpośrednią i pośrednią, rolę w podnoszeniu jakości opieki nad dzieckiem.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Przemoc wobec dzieci – studium przypadku dzieci walijskich

Celem artykułu jest omówienie problemu przemocy wobec dzieci na przykładzie Walii, której wybór jako matière à penser nie był bynajmniej przypadkowy i wynikał z wyjątkowości społeczeństwa walijskiego na tle pozostałych społeczeństw europejskich. Owa wyjątkowość wynika przede wszystkim ze zjawiska, które w piśmiennictwie określa się mianem dewolucji władzy, a które polega na delegowaniu przez władze centralne (w tym przypadku władze w Londynie) części posiadanych kompetencji
instytucjom regionalnym. Zakłada się, że dewolucja pozwala na efektywniejsze radzenie sobie z problemami społecznymi, takimi jak chociażby przemoc wobec dzieci. Stanowi bowiem przykład korzyści płynących z realizacji zasady subsydiarności na gruncie społeczno-politycznym.
Artykuł rozpoczyna się od wprowadzenia teoretycznego do poruszanej problematyki, po którym przedstawiono najważniejsze dane dotyczące skali i zakresy przemocy wobec dzieci w Walii, a także główne akty prawne obowiązujące na terenie Walii. Artykuł kończy prezentacja wybranych przykładów działań, które podejmowane są przez jednostki samorządu lokalnego.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Związek między pięcioma formami krzywdzenia dzieci a zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi: przegląd systematyczny i metaanaliza

Kontekst: Krzywdzenie dzieci to globalny problem zdrowia publicznego, który obejmuje przemoc fizyczną, seksualną, emocjonalną, zaniedbanie i bycie świadkiem przemocy domowej. Niniejszy przegląd systematyczny i metaanaliza podsumowuje związek między tymi pięcioma formami krzywdzenia dzieci a zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi.

Metodologia: W analizie uwzględniono opublikowane badania kohortowe i badania kliniczno-kontrolne, w których zaobserwowano związek między jakąkolwiek formą krzywdzenia dzieci (lub ich połączenie) a zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi. Łącznie pod względem kwalifikowalności oceniono 604 badań, z których 106 spełniło kryteria włączenia, a 96 uwzględniono w metaanalizach. Dane zebrano w metaanalizach efektów losowych, podając iloraz szans (OR) z odpowiadającymi 95% przedziałami ufności (CI) dla każdej formy krzywdzenia dziecka.

Wyniki: Wszystkie formy krzywdzenia dzieci były związane z zaburzeniami depresyjnymi („jakiekolwiek krzywdzenie dziecka” [OR = 2,48, 2,14–2,87]; wykorzystywanie seksualne [OR = 2,11, 1,83–2,44]; przemoc fizyczna [OR = 1,78, 1,57–2,01]; przemoc emocjonalna [OR = 2,35; 1,74–3,18]; zaniedbanie [OR = 1,65; 1,35–2,02]; oraz bycie świadkiem przemocy domowej [OR = 1,68; 1,34–2,10]). Niektóre formy krzywdzenia dzieci były istotnie związane z zaburzeniami lękowymi („jakiekolwiek krzywdzenie dziecka” [OR = 1,68, 1,33–2,4]; wykorzystywanie seksualne [OR = 1,90, 1,6–2,25]; przemoc fizyczna [OR = 1,56, 1,39–1,76] i zaniedbanie [OR = 1,34, 1,09–1,65]). Istotne statystycznie związki stwierdzono również między kilkoma formami krzywdzenia dzieci a zespołem stresu pourazowego.

Wnioski: Istnieje silny związek między pięcioma formami krzywdzenia dzieci a rozwojem zaburzeń psychicznych. Badanie Global Burden of Disease Study (GBD) obejmuje jedynie wykorzystywanie seksualne jako czynnik ryzyka zaburzeń depresyjnych i lękowych. Te ustalenia badawcze wspierają włączenie dodatkowych form krzywdzenia dzieci jako czynników ryzyka w GBD.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Prawa i obowiązki ucznia w statutach szkolnych

W artykule poddano analizie losowo wybrane katalogi praw/obowiązków ucznia, zawarte w statutach szkół publicznych, w kontekście standardów dotyczących praw człowieka i praw dziecka.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia