rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dekada edukacji dla zrównoważonego rozwoju - wizja, cel, strategia

Zrównoważony i trwały rozwój (sustainable development) został zdefiniowany jako odpowiedź na degradację środowiska przyrodniczego. Należy go rozpatrywać w równie istotnych trzech aspektach: zrównoważonego rozwoju ekologicznego (np. zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska), zrównoważonego rozwoju ekonomicznego (np. zmiana nierozsądnych postaw konsumentów), oraz zrównoważonego rozwoju społecznego (m.in. walka z ubóstwem i niedożywieniem). Aby upowszechnić tę ideę, UNESCO ogłosiła dokument "Dekada Edukacji dla Zrównoważonego Rozwoju" (2005-2014). Celem artykułu jest popularyzacja wizji, celu i strategii Dekady, a także zaprezentowanie badań własnych, w których oceniano znajomość pojęcia zrównoważony rozwój.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Zastosowanie zasady odpowiedzialności Hansa Jonasa we współczesnej ekologii

W pracy przedstawiono problemy, jakie pojawiają się przy próbach praktycznego zastosowania zasady odpowiedzialności na szczeblu globalnym, lokalnym oraz w skali przedsiębiorstwa. Zanalizowano zagrożenia występujące wskutek jej niewłaściwej interpretacji i uszczegółowienia na każdym ze szczebli. Zrównoważone przedsiębiorstwo wydaje się być najbardziej obiecującą formą skutecznego wdrożenia zasady odpowiedzialności w praktyce.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Czy ekologia demokratyczna musi być antropocentryczna? Wokół poglądów Luca Ferry’ego

Przedmiotem artykułu jest krytyczna analiza poglądów Luca Ferry'ego na ekologię. Na gruncie myślenia ekologicznego pozostaje on przede wszystkim autorem krytyki ekologii głębokiej, określonej przez niego jako "ekofaszyzm". Trzeba jednak podkreślić, iż jego koncepcja ma szersze odniesienia. Ma ona stanowić liberalną odpowiedź na intelektualne problemy i dylematy współczesności. Zadanie, jakie postawił sobie Ferry, to uporządkowanie filozoficznego i politycznego kontekstu teoretycznego ekologii wokół dwu opozycji: antropocentryzmu i kosmocentryzmu oraz demokracji i totalitaryzmu. Problematyczna okazuje się jednak obligatoryjność związków, które ustala. Prezentowany przez niego antropocentryzm okazuje się dogmatyczny, a wrażliwość ekologiczna jedynie wyrazem "troski o samego siebie". Zamknięty horyzont refleksji Ferry'ego wskazuje drogę nie tyle ku ekologii demokratycznej, co ku jej marginalizacji. Człowiek współczesny nie stoi przed wyborem między antropocentryzmem a kosmocentryzmem, ale przed koniecznością pogłębienia zrozumienia swoich relacji ze złożonym systemem natury.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Odpowiedzialność za przyrodę a geocentryzm Richarda Dawkinsa

Poprzez wskazanie i dyskusję niemożliwych do przyjęcia konsekwencji, jakie niesie propagowany przez Dawkinsa genocentryzm, autorka starała się wykazać, iż nie można go uznać za zasadny paradygmat rozumienia świata. Te same fakty empiryczne interpretować można w odmienny sposób. Dawkins widzi przyrodę jako istniejącą dla dobra genów, istnienie zaś wszystkich innych organizmów, w tym człowieka uznaje za podporządkowane mu. Nieredukcjonistyczna wizja człowieka i innych organizmów żywych związana być jednak musi z inną, niegenocentryczną perspektywą wyjaśniania faktów biologicznych, w tym takich jak np. zjawisko symbiozy, odwzajemnionego i nieodwzajemnionego altruizmu i innych. Genocentryzm widzieć tu można jako interpretacyjną przeszkodę uniemożliwiającą właściwe ich rozumienie. Znacznie zasadniejszy wydaje się więc paradygmat osobnikocentryczny, w świetle którego co prawda nie udało się jeszcze wyjaśnić wszystkiego co dzieje się przyrodzie, lecz który jednak nie wymaga - w przeciwieństwie do genocentryzmu - rezygnacji z holizmu czy też z ujęcia człowieka jako bytu w istocie swej wolnego i odpowiedzialnego za siebie i świat.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Stosunek człowieka do zwierząt a koncepcja zrownoważonego rozwoju

Stosunek do zwierząt nie jest jedynym, ani najważniejszym czynnikiem charakteryzującym współczesnego człowieka. Jest jednak na tyle istotny, że od kilkudziesięciu lat przykuwa uwagę rosnącego grona naukowcow, specjalistów różnych dziedzin, działaczy społecznych i zwykłych ludzi. Powinien zatem być w większym stopniu wyartykułowany w koncepcji zrównoważonego rozwoju. Celem artykułu jest przedstawienie najbardziej charakterystycznych relacji zachodzących między człowiekiem i zwierzęciem dawniej i obecnie oraz zastanowienie się, w jakim kierunku relacje te mogą zmieniać się w przyszłości dalekiej i bliskiej.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Przyszłość systemu ekologicznego Polski

Obszary o niemal naturalnym krajobrazie są przedmiotem różnych form ochrony przyrody. Zakłada się, że system obszarów chronionych powinien zapewnić równowagę ekologiczną w skali regionalnej i ogólnokrajowej. Aby tak się stało, system musi być odpowiednio duży, zróżnicowany i nie podlegać degradacji. Z końcem 2006 r. system obszarów chronionych w Polsce obejmował 32,1 % powierzchni kraju. Pomimo tego, stan zasobów ekologicznych jest poważnie zagrożony i gwałtownie się kurczy. Co więcej, wiele obszarów chronionych nie spełnia swej funkcji. W przeciwieństwie do często powtarzanych sloganów o poprawiającym się stanie środowiska w Polsce, wiele danych pokazuje, że wraz końcem lat 90. rozpoczął się okres wzrostu presji na środowisko i degradacji krajowego systemu ekologicznego. Główne obserwowane tendencje to: drenaż obszarów podmokłych, przyspieszenie spływu powierzchniowego, zmniejszenie zasobności wód w rzekach, zmniejszenie powierzchni aktywnej biologicznie, fragmentacja krajobrazu, narastanie barier ekologicznych i przestrzennej izolacji ekosystemów, a także zmniejszenie biologicznej i krajobrazowej rożnorodności. Wobec tych zmian, niezbędne jest uznanie ochrony przyrody i systemu ekologicznego Polski za jeden z kluczowych elementów nowej polityki przestrzennej kraju.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Świadomość skutków polityki ekologicznej UE i jej wpływ na rozwój Polski

Artykuł przedstawia politykę ochrony środowiska Unii Europejskiej w krótko- i średnioterminowej perspektywie i jej wpływ na gospodarkę i społeczeństwo w Polsce. Opisuje ścisłe związki pomiędzy trzema filarami zrównoważonego rozwoju: społecznym, gospodarczym i środowiskowym oraz podkreśla konieczność uwzględniania aspektów ochrony środowiska we wszystkich strategiach rozwojowych. Sugeruje również przyjęcie zintegrowanego podejścia do realizacji polityki ochrony środowiska.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Aksjologiczne filiacje zrównoważonego rozwoju

W artykule analizuje się podstawowe filiacje aksjologiczne pojęcia zrównoważonego rozwoju w dwu aspektach: antropocentrycznym i ekocentrycznym. Podkreśla się niektóre trudności w tworzeniu i realizacji pełnej etyki ekologistycznej.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Przyrodnicze i społeczno-historyczne warunki równoważenia ładu ludzkiego świata

Przedmiotem rozważań są różne sposoby rozumienia idei zrównoważonego rozwoju, w odniesieniu do trzech współzależnych dziedzin ludzkiego świata. Nadrzędnym celem wprowadzenia zasady zrównoważonego rozwoju jest osiągniecie trwałej symbiozy antroposfery z biosfera, polegające na współdziałaniu gatunku homo sapiens z przebiegiem procesów ewolucyjnych. Zachowanie tej równowagi jest warunkiem uniknięcia samozagłady. Tezą mojego artykułu będzie uzasadnienie twierdzenia, że optymalna strategia równoważenia rozwoju antroposfery polega na uruchomieniu takich samych mechanizmów utrzymywania dynamicznej równowagi jakie działają w naturalnych ekosystemach. Postaram się także pokazać, że antropocentryczna interpretacja zasady zrównoważonego rozwoju jest komplementarna z biocentryzmem.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Systemy wartości w zrównoważonym rozwoju

Przedstawione w pracy istotne elementy kultury mają podstawowe znaczenie w zrozumieniu kultury i cywilizacji. Wypracowanie postaw wobec tak ujętej kultury i cywilizacji zależy od edukacji, jej żądań, celów i priorytetów. Nauka, technika i technologia oraz sztuka przeniknięte wartościami wynikającymi z wartości absolutnych, uniwersalnych lub z systemów wartości opartych o religie tworzą kulturę lub cywilizacje przyjazną człowiekowi i naturze. Idea zrównoważonego rozwoju oraz cywilizacja miłości, zaproponowana w ostatecznym kształcie przez Jana Pawła II, jako cywilizacja pokoju i życia powinny być budowana z zachowaniem następujących zasad: pokoju, solidarności, sprawiedliwości, wolności, prawdy i miłości. Wymaga to zmiany paradygmatu rozwoju cywilizacyjnego i kulturowego ludzkości: z paradygmatu wojny i śmierci na paradygmat pokoju i życia.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Światopogląd naukowy czy iluzja poznawcza ?

Zanieczyszczenie biosfery stwierdzone jest jako fakt. Lecz podobne zanieczyszczenie może występować w sferze zmysłowej (lub noosferze, jak nazywają ją Wiernadski i Teilhard de Chardin). To zanieczyszczenie umysłu może mieć ogromne konsekwencje. We współczesnym świecie zagubiliśmy się w wielości relatywistycznych perspektyw, które nie stanowią podstawy konkrentnego obrazu świata; również nauka nie jest w stanie dostarczyć nam spójnego obrazu świata. Najwyższy czas, aby poszerzyć i wzbogacić istniejące perspektywy (i nasze myślenie o świecie) o perspektywę kosmiczną. Była ona rozpatrywana w XX wieku m.in. przez rosyjskich myślicieli związanych z kierunkiem nazywanym - kosmizm, takich jak K. Ciołkowski i W. Wiernadski.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Antycypacja idei "rozwoju trwałego i zrównoważonego" w koncepcji "nowego humanizmu" Aurelio Peccei

Koncepcja "rozwoju trwałego i zrównoważonego", sformułowana w raporcie Gro Harlem Brundtland, będąca do dnia dzisiejszego najbardziej komplementarną wizją odpowiedzialnej postawy wobec przyszłego rozwoju ludzkości, nie stanowi pierwszej próby ujęcia i uporządkowania tej problematyki. Spośród koncepcji powstałych na drodze od Raportu U'Thanta do raportu Brundtland na szczególną uwagę zasługuje projekt "nowego humanizmu" rozwinięty przez Aurelio Peccei. Jego znaczenie wiąże się z tym, iż powstał w trakcie dyskusji nad jednym z najważniejszych dokumentów konstruujących świadomość odpowiedzialności za przyszłość, jaka stały się Granice wzrostu opublikowane w 1972 roku jako Raport dla Klubu Rzymskiego. Jego etyczne przesłanie jest o tyle ważne, iż wydobywa moralny aspekt kwestii związanych z odpowiedzialnym stosunkiem ludzkości do warunków i charakteru własnej egzystencji na Ziemi. Losy koncepcji "nowego humanizmu" stanowią również swoistą antycypacje późniejszych dyskusji nad "rozwojem trwałym i zrównoważonym". Najistotniejsze w koncepcji Aurelio Peccei jest położenie akcentu na konieczność związku przeobrażeń materialnych z reorientacją ludzkiej wrażliwości i duchowości. "Nowy humanizm" Peccei, stawiając w centrum zagadnienia humanistycznej reorientacji kultury współczesnej, współpracy i pogodzenia z natura, stanowi projekt do dzisiaj aktualny.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
O gwałtownym "rozwoju równoważnym"

Artykuł jest autorska refleksja nad współczesna cywilizacją zmierzającą prosto do upadku. Ratunkiem dla współczesnego człowieka jest zmiana dotychczasowego kierunku rozwoju cywilizacji. Kierunek ten określony został jako "turbocywilizacja", tj. rozwój określony przez społeczna integralność, obecność prospektywnego myślenia utopijnego oraz nowa kreatywność (Nowe Ateny). Droga wyjścia z kryzysu aktualnej cywilizacji jest zmiana mentalna jej uczestników.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Idea zrównoważonego rozwoju w kontekście historiozoficznym

Artykuł składa się z trzech części. Pierwsza prezentuje oświeceniową historiozofie z ludzkością jako zasadniczym podmiotem dziejów. Druga cześć opisuje idee pluralizmu cywilizacyjnego (Toynbee, Huntington) w której ludzkości nie ma, a są jedynie wielkie historycznie, zantagonizowane cywilizacje. Trzecia część omawia koncepcje zrównoważonego rozwoju, która nawiązuje do idei oświeceniowej i z całej ludzkości czyni przedmiot historiozoficznej refleksji.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Filozofia zrównoważonego rozwoju jako subdyscyplina badań filozoficznych

Artykuł jest podsumowaniem badań prowadzonych nad filozofia zrównoważonego rozwoju przez autora tego opracowania w latach 2004-2007. Dotyczyły one genezy, przedmiotu, celu, systemu aksjologicznego, koncepcji edukacji i głównych problemów filozofii zrównoważonego rozwoju oraz zasady zrównoważonego rozwoju jako ontologicznej podstawy (w sensie ontologii bytu społecznego) współczesnej polityki ochrony środowiska. Szczegółowe wyniki były sukcesywnie przedstawiane w formie referatów i publikacji. Każde kolejne opracowanie prowadziło do wniosku o bezzasadności stanowiska przyjętego przez polskie środowisko filozoficzne, traktujące filozofie zrównoważonego rozwoju w kategoriach jeszcze jednej koncepcji ekofilozoficznej. Każdy następny rezultat badawczy coraz bardziej uzasadniał tezę o autonomicznym charakterze filozofii zrównoważonego rozwoju, ujawniając odmienny w stosunku do ekofilozofii charakter badań skoncentrowanych na zrównoważonym rozwoju jako współczesnej idei politycznej - idei jak najbardziej konkretnej, mającej swoja określoną genezę, wiadomych twórców i takie a nie inne zastosowanie w zakresie międzynarodowych i krajowych stosunków politycznych. Jako samodzielna subdyscyplina filozoficzna filozofia zrównoważonego rozwoju nie była jeszcze prezentowana w polskiej literaturze przedmiotu. Dlatego w tym opracowaniu nacisk został położony na charakterystyce tak rozumianej filozofii zrównoważonego rozwoju. Natomiast aspekty polemiczne, a zwłaszcza analityczno- porównawcze odnoszące się do ekofilozofii, nie są przedmiotem uwagi. Zostały poruszone we wspomnianych studiach cząstkowych i tam je odnajdzie zainteresowany czytelnik.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Katastrofa, czy życie - o współczesnych zagrożeniach dla człowieka i Ziemi

Neoliberalizm będący podstawa globalizacji oznacza redukcje życia społecznego do jego ekonomicznych wymiarów i co za tym idzie, brak jakiejkolwiek kontroli nad politycznymi i społecznymi konsekwencjami produkcji dla społeczności ludzkiej oraz Ziemi. Szczególny niepokój może budzić zamysł redukcji politycznej roli państwa, jako że ekologia jest ze swej natury proetatystyczna. W konkluzji autorka sądzi, iż racje miał Karol Marks głosząc, że kapitalizm wytwarza takie stosunki produkcji, które niszczą to, co najcenniejsze: Ziemie i robotnika. Globalnego kapitalizmu i pomyślności Ziemi nie da się zachować jednocześnie. Ludzkość musi wybrać.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Rozwój zrównoważony w aspekcie społeczeństwa medialnego

Przedmiotem tego szkicu jest próba przedstawienia argumentów na rzecz tezy, że rozwijające się społeczeństwo medialne będzie wspierać z wielu proponowanych koncepcji model balansujący rozwoju zrównoważonego. Zostaną więc przedstawione dyskutowane w literaturze przedmiotowej kategorie tego typu rozwoju, następnie związki przedmiotowe tej kategorii z pojęciem dobra zbiorowego, opisywanego w ujęciach teorio - growych, charakterystycznych dla współczesnego społeczeństwa obywatelskiego, ulęgającego procesom globalizacji. Ona bowiem powoduje, że staje się ono społeczeństwem postindustrialnym, w którym wiodącą formą organizacji życia zbiorowego w interakcjach ze środowiskiem społecznym i przyrodniczym jest ich medializacja, umożliwiająca ludziom komunikowanie się ze sobą i swym środowiskiem na niespotykaną dotąd skalę. W związku z faktem, że idee neoliberalne opisujące zbiorowe życie ludzi doprowadziły do kryzysu media publiczne, a ich dalszy rozwój stanowi warunek urzeczywistniania idei rozwoju zrównoważonego, szczególnie jego względnie trwałego charakteru, dla urzeczywistnienia jego balansującego modelu media takie stają się konieczne, a więc i te kwestie podejmujemy w przedstawionych tu rozważaniach. Uważamy bowiem, że balansujący rozwój zrównoważony w przestrzeni rozwijającego się społeczeństwa medialnego jest realną drogą do budowania w nim ładu ekologicznego w ramach zintegrowanego ładu społecznego.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Internet jako narzędzie budowania świadomości zrównoważonego rozwoju

Artykuł zawiera rozważania wyrastające z filozoficzno-socjologicznych przesłanek dotyczących relacji człowiek- technika- środowisko, ujętych w paradygmat odpowiedzialności. Tak zdefiniowana odpowiedzialność ogniskuje się w koncepcji zrównoważonego rozwoju, która oceniana jest jako jedyna koncepcja dająca perspektywy przetrwania człowieka na Ziemi. W artykule zwraca się także uwagę na konieczność poszerzenia pola świadomości społecznej o świadomość zrównoważonego rozwoju, aby postulaty zawarte w koncepcji mogły być skutecznie realizowane. Temu celowi ma służyć m.in. najnowsze medium informacyjne - Internet. Wykorzystanie reklamy internetowej (bannery, GIF-y, pop-up, pop-under, sky-scrapper, interstitials) może przyczynić się do spopularyzowania wiedzy na temat koncepcji zrównoważonego rozwoju i skłonić indywidualnych mieszkańców Ziemi do przejęcia cząstki odpowiedzialności za teraźniejszość i przyszłość.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Idea zrównoważonego rozwoju w holistycznej edukacji przyrodniczej

Artykuł jest próba częściowej analizy przebiegu procesu tworzenia się, a następnie kształtowania idei zrównoważonego rozwoju środowiska. Autor wskazuje na błędy, powstałe w początkowym okresie tworzenia szczegółowego programu dla tej idei. Konsekwencja tego, były nieprawidłowości w zarządzaniu środowiskiem naturalnym w Europie, wyrządzając w nim wiele szkód. W artykule autor porusza trudną problematykę z pogranicza różnych nauk. Główną ideą jest podjecie próby holistycznego podejścia do problemu edukacji przyrodniczej. Podejście to ma gwarantować, lepsze rozumienie środowiska. Ma ono również wpłynąć na uruchomienie nowej jakości w jego zarządzaniu i rozwiązywaniu narastających sytuacji kryzysowych w środowisku, a tym samym prawidłowe kształtowanie i wdrażanie idei zrównoważonego rozwoju. W swoim wywodzie, podpiera się znanymi poglądami głoszonymi przez takich filozofów, jak: Forbes, Smuts, Tansley, Haeckel, Birge, jak również teoriami z pogranicza ekologii i filozofii, takich jak: teoria rozwoju, poziomów integracji, czy synergizm.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Dylematy zrównoważonego rozwoju w Polsce

Artykuł składa się z 3 części. Pierwsza prezentuje oczekiwania społeczne w aspekcie globalnych celów ochrony środowiska. Druga omawia zobowiązania akcesyjne oraz przyszłe wyzwania w zakresie ochrony środowiska. Trzecia cześć poświęcona jest popularyzacji filozofii zrównoważonego rozwoju z wzajemnymi powiązaniami. Artykuł opisuje sytuację po rewizji Strategii Lizbońskiej (cele do 2010 r.) oraz Strategii Zrównoważonego Rozwoju UE, przed debatą sejmową nt. Polityki Ekologicznej Państwa na lata 2007 - 2010 z uwzględnieniem perspektywy na lata 2011 - 2014 oraz przed weryfikacją polskiej strategii zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Promowanie zrównoważonego rozwoju przez zieloną chemię, część 1

Zielona chemia jest ważnym narzędziem w osiąganiu zrównoważonego rozwoju. Wprowadzenie w życie zielonej chemii umożliwia otrzymać produkty chemiczne i przeprowadzić procesy które zmieniają lub eliminują życie niebezpiecznych substancji, zapewniając ogólnej populacji zadowolenie ze wzrastającego standardu życia bez negatywnego wpływu na "zdrowie" Ziemi. Jeden z głównych celów zrównoważonego rozwoju to optymalne utrzymanie równowagi między wzrostem produkcji, a czystym i bezpiecznym środowiskiem. Czystsze technologie chemiczne pozwolą dostarczyć społeczeństwu produkty i usługi w odpowiedzialny sposób w stosunku do środowiska. Zielona chemia dostarcza rozwiązań do takich globalnych wyzwań jak zmiana klimatu, zrównoważone rolnictwo, energia, zatrucie środowiska i wyczerpywanie bogactw naturalnych. Współpraca przemysłu i świata uniwersyteckiego jest konieczna, aby promować adaptacje zielonych chemicznych technologii umożliwiających zrównoważony rozwój społeczny.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Promowanie zrównoważonego rozwoju przez zieloną chemię, część 2

Zielona chemia jest ważnym narzędziem w osiąganiu zrównoważonego rozwoju. Wprowadzenie w życie zielonej chemii umożliwia otrzymać produkty chemiczne i przeprowadzić procesy które zmieniają lub eliminują użycie niebezpiecznych substancji, zapewniając ogólnej populacji zadowolenie ze wzrastającego standardu życia bez negatywnego wpływu na "zdrowie" Ziemi. Jeden z głównych celów zrównoważonego rozwoju to optymalne utrzymanie równowagi między wzrostem produkcji, a czystym i bezpiecznym środowiskiem. Czystsze technologie chemiczne pozwolą dostarczyć społeczeństwu produkty i usługi w odpowiedzialny sposób w stosunku do środowiska. Zielona chemia dostarcza rozwiązań do takich globalnych wyzwań jak zmiana klimatu, zrównoważone rolnictwo, energia, zatrucie środowiska i wyczerpywanie bogactw naturalnych. Współpraca przemysłu i świata uniwersyteckiego jest konieczna, aby promować adaptacje zielonych chemicznych technologii umożliwiających zrównoważony rozwój społeczny.

Czasopismo: Problemy Ekorozwoju
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku