Pozazawodowe narażenie na hałas niskoczęstotliwościowy – analiza na podstawie wybranego środka transportu

Poprawne stosowanie metod pomiarów i dokonywanie ocen odziaływania hałasu na organizm ludzki zarówno w środowisku pracy jak i w środowisku naturalnym wymaga korelacji z rzeczywistym sposobem odbioru hałasu przez ludzi, a co za tym idzie z bezpiecznymi dla zdrowia ludzi poziomami dopuszczalnymi hałasu. Zwrócono uwagę na ekspozycję na hałas niskoczęstotliwościowy odbywającą się poza miejscem pracy i poza miejscami zdefiniowanymi jako potencjalne zagrożenie takim hałasem. W artykule przedstawiono własne wyniki pomiarów które wskazują, że są możliwości i potrzeby prowadzenia analiz hałasu w szerokim zakresie częstotliwości oraz zasugerowano kierunek prowadzenia dalszych prac. Zauważono, że oceny wpływu narażenia oraz poziomy dopuszczalne na hałas infradźwiękowy i niskoczęstotliwościowy powinny dotyczyć nie tylko miejsc pracy ale również miejsc odpoczynku, rozrywki oraz w środkach transportu. Wskazano na konieczność podjęcia dyskusji, mającej doprowadzić do międzynarodowej harmonizacji metod analiz i oceny hałasu w szerokim zakresie częstotliwości, tj. od 1 do 20 000 Hz, uwzględniających zawodową i pozazawodową ekspozycję na hałas. Ze względu na obowiązujące w różnych krajach na świecie odmienne metody wykonywania pomiarów i ocen oddziaływania hałasu w zakresie niskich częstotliwości, powstają trudności w porównywaniu wyników oraz ustaleniu wspólnej polityki w tym zakresie. Zauważono, że ze względu na nadal fragmentaryczne badania wpływu infradźwięków i hałasu niskoczęstotliwościowego na zdrowie człowieka, szczególnie podczas długotrwałej ekspozycji, trudno jest określić rozsądne poziomy dopuszczalne. Przyjmowanie poziomów dopuszczalnych infradźwięków i hałasu niskoczęstotliwościowego na granicy progów słyszenia i odczuwania, a często poniżej tej granicy, potwierdza małą ilość dostępnych badań, prowadzącą do zachowawczego podejścia przy określaniu ujednoliconych regulacji prawnych. Z drugiej strony to zachowawcze podejście uzasadnione jest faktem, iż pomiary oraz ocena zagrożenia hałasem infradźwiękowym i niskoczęstotliwościowym prowadzona jest głównie w miejscach pracy. Zaproponowano, aby prace mające doprowadzić do ustalenia regulacji prawnych i standardów międzynarodowych dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz środowiska pracy przed hałasem w niskim zakresie częstotliwości prowadzić dwutorowo. Po pierwsze, kontynuować badania prowadzące do zdefiniowania równoważnych poziomów dopuszczalnych w dB(C) oraz standardu określającego zakres hałasu niskoczęstotliwościowego. Po drugie, jak dotychczas, hałas w zakresie częstości słyszalnych mierzyć, analizować i oceniać za pomocą ważenia krzywą A oraz stosować łącznie metody analiz i oceny wraz z poziomami dopuszczalnymi hałasu infradźwiękowego ważonego krzywą. Prowadzenie łącznie ocen przy zastosowaniu korekcji A i G pozwala pełniej uwzględnić odziaływanie na organizm człowieka dźwięków w szerszym zakresie częstotliwości niż dotychczas.

Czasopismo: Rocznik Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o ziemi i środowisku