rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
„Rozpinanie wielkiej paraboli”. O procesie pisania jednego wiersza Zbigniewa Herberta

Tomasz Cieślak-SokołowskiDepartment of Contemporary CriticismFaculty of PolishJagiellonian University, Cracow
         
        “Opening the Great Parable” On Zbigniew Herbert’s Writing of One of His Poems
        Abstract The main objective of the present article is to offer a reading of Zbigniew Herbert’s manuscripts, drawing upon French and British theories of genetic criticism. The author analyzes the physical shape of the page and the stages of the making of the poem with reference to specific examples based on materials collected in the Zbigniew Herbert archive at the National Library of Poland.
        Keywords: genetic criticism, Zbigniew Herbert, manuscript studies, writing process
        „Rozpinanie wielkiej paraboli”. O procesie pisania jednego wiersza Zbigniewa Herberta 
        Streszczenie Artykuł skupia się na próbie opisania problemów związanych z odczytywaniem rękopisów Zbigniewa Herberta. Autor artykułu nawiązuje do francuskich i brytyjskich teorii krytyki genetycznej, by opisać te problemy w odniesieniu do materiałów, które zawiera Archiwum Zbigniewa Herberta zdeponowane w Bibliotece Narodowej.
        Słowa kluczowe: krytyka genetyczna, Zbigniew Herbert, badania manuskryptów, proces twórczy

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Wstęp

Wstęp autorstwa redaktorki gościnnej wprowadzający kluczowe zagadnienia dla liberatury, współczesnej teorii literatury i komentujący zagadnienia, którym poświęcony jest niniejszy numer.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
ER(R)GO nr 34 (1/2017) – literaturoznawstwo (w) przyszłości (pod redakcją gościnną Adriana Glenia)

ER(R)GO nr 34 (1/2017) – literaturoznawstwo (w) przyszłości (pod redakcją gościnną Adriana Glenia) -
        ER(R)GO nr 34 (1/2017) – literary studies in/of the future (guest edited by Adrian Gleń) -complete issue.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Hydra czy hybryda? Liberatura jako gatunek (jednak) literacki

Celem niniejszego artykułu jest ulokowanie liberatury w szerszej perspektywie historycznej i teoretycznej oraz zaproponowanie jej rozumienia jako gatunku. Przez wiele lat, materialność literatury nie była pełnoprawnym przedmiotem badań literackich, znajdując schronienie jedynie w bibliotekoznastwie, badaniach nad informacjami, czy znajdując zainteresowanie u redaktorów. W ostatnim czasie, ten trend uległ gwałtownym przemianom, głownie dzięki licznym teoriom elektronicznej literackości, literackości nowomedialnej czy wizualnych aspektów dzieł literackich, a także licznym studiom badawczym traktującym o powyższych tematach. Liberatura nie jest w tej kwestii wyjątkiem. Rosnące zainteresowanie nią i jej repcja dostarczają obiecującej przestrzeni czytania jej jako samodzielnego gatunku. Podążając za takim założeniem, musimy jednak przemyśleć kategorię gatunku na nowo, nie jako zbiór wiążąchych reguł i porządkujących kategorii, a raczej jako dialogiczną i twórczą sferę wpływów i odniesień do innych teekstów. Tym smym, liberatura, zauważona poprzez polską krytykę literacką, może służyć swojemu najistotniejszemu celowi: odkrywania odświeżających i efektywnych metod czytelnicznych, które obejmują tradycję liberacką (choć nie tylko ją). W gruncie rzeczy, mogą one stymulować nowe interpretacje licznych, już istniejących tekstów, których aspekty wizualne i materialne były dotychczas niezauważalne.
          

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Liberackie ciało i jego „Oka-leczenie”

Niniejszy artykuł skupia się na modelowym tekście liberackim, Oka-leczenie autorstwa Zenona Fajfera i Katarzyny Bazarnik, opublikowanym w 2000 roku i pokazuje, iż szeroko rozumiana fizyczność dzieła liberackiego jest niezbywalnym elementem czytania i rozumienia go. Tym samym, liberatura jest tu opisywana jako literatura totalna, nie tylko dlatego, że zarówno tekst, jak i elementy wizualne są kluczowe dla procesu czytelniczego, ale także  dlatego, że fizyczne aspekty dzieła, np. puste lub wycięte miejsca, są nośnikami znaczenia i wyrażają określone sensy za pomocą swojej cichej obecności. Ciało liberackie to ciało, które może być zranione, zniszczone, czy nawet martwe. Co więcej, liberatura pokazana zostaje jako literatura, które nie tylko przechowuje i komunikuje określoną treść, ale także dosłownie pokazuje ją za pomocą nośnika - ciała - na którą treść została naniesiona.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Korekta za pomocą literówki. Liberatura w kontekście rozważań genologicznych

Głównym punktem zainteresowania niniejszego artykułu jest genologiczna analiza liberatury, terminu zaproponowanego przez Zenona Fajfera w 1999 roku i zjawiska opisywanego jako "literatura totalna". Wywód składa się z trzech części. Najpierw, autorka rozważa, w jakim stopniu możemy mówić o liberaturze jako ruchu literackim. Teza ta jest jednak wysoce problematyczne, ponieważ zakłada niejasny związek między liberaturą rozumianą jako pionierski projekt (rozpoczęty przez Zenona Fajfera i Katarzynę Bazarnik) oraz element szerszej historycznej panoramy, zainspirowany przez takich "proto-liberatów", jak William Blake, George Herbert czy Stephané Mallarmé. Następnie, liberatura jest rozpatrywana jako niezależny gatunek, wyrosły dzięki rosnącej wartości formalnego i materialnego wymiaru dzieła literackiego. W końcu, autorka podnosi problem ontologicznej hybrydyczności dzieł liberackich, mając na uwadze przecinanie się semantyki i materialności medium charakterystyczne dla tych dzieł. Jak wskazuje, liberatura i jej efemeryczne, osobliwe i heterogeniczne wytwory, w tym wypadku, mogą być rozpatrywane jako system składający się wyłącznie z różnic.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Wśród przeczytanych łąk, asonansów... O literaturze totalnej trochę innym głosem

Niniejszy artykuł teoretyka i inicjatora liberatury podejmuje się opisu tego pojęcia i połączenia jego teorii i realizacji w innowacyjny sposób. Co istotne, tekst skupia się nie tylena fizycznej formie dzieła liberackiego, jak miało to miejsce we wcześniejszych tekstach autora, ile na kluczowej roli głosu w procesie lektury dzieła literackiego, który dotychczas był pomijany na rzecz innych tekstualnych elementów tych prac. Totalne, ucieleśnione dzieło, w całości zaplanowane, a jednak zdolne "mówić" do czytelnika: ku temu właśnie kieruje się Fajfer w swoim artykule. Owo mówienie najdobitniej możemy zauważyć w spektaklu zatytułowanym Widok z głębokiej wieży, w reżyserii Teresy Nowak, nakierowanym na "teatralność" poezji. Fajfer opisuje ten spektal jako nowe doświadczenie dla poety, którego głównym celem jest nadanie wizualnej prezentacji formie tekstualnej. Tym samym, ta nowa, słyszalna jakość poezji staje się dla autora nowym wymiarem literatury totalnej.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Liberackość nasza współczesna. Od teorii liberackiej do zwrotu interfejsologicznego w literaturoznawstwie

Punktem wyjścia niniejszego artykułu jest zyskująca na znaczeniu tendencja współczesnej sztuki do łączenia tzw. klasycznie rozumianegoczytelnictwa z innowacyjnymi możliwościami, jakie niosą nowe media. Zarówno dzieła nowomedialne, jak i klasyczne dzieła literackie zaadaptowane pod ich możliwości (nie wspominając już o nowych typach książki, takich jak audiobooki czy e-booki, a także o nowych teoriach rozróżniających ich inność) świadczą o zmianie paradygmatu, w perspektywie której pojęcie medium wydaje się anachroniczne. Tym samym, niniejszy artykuł proponuję zarzucić tę kategorią i skupić się na pojęciu interfejsu. Ten obiecujący trop pozwala nam dostrzec i afirmować materialne aspekty dzieła liberackiego, pozwalając nam dostrzec jego wpływy na percepcyjne, temporalne, przestrzenne i zmysłowe możliwości "czytelnika". W związku z tym, liberatura może zostać uznana jako konstytutywne element epoki, w której żyjemy. Niezależnie czy jest ona jedynie modną kategorią czy świadczy o właściwym przełomie, liberatura uwydatnia rolę materialnego aspektu komunikacji i staje się częścią większego zbioru zjawisk, konstytutywnych dla naszej już transmedialnej codzienności.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Autorytet artysty ponowoczesnego

W niniejszym artykule podjęty zostaje namysł nad kondycją artysty po postmodernizmie, ze szczególnym uwzględnieniem tych kategorii, które wyrastają z ich dzieł, autorytetu oraz autorskości. Jak przekonuje autor, ponieważ idee przypisywane do konkretnych dzieł artystycznych przeszły dramatyczne zmiany, mimo braku zaintereoswania nimi ze strony autorów, musi istnieć niezależna, ontologiczna geneza sztuki. Co więcej, ta zasada, a może dynamika, pozostaje trans-historyczna, niezależnie od różnych konfiguracji autorów i idei. Mimo ze zarówno idee oraz autorytety kojarzone z artystami, są one tak naprawdę "produkowane" przez teoretyków, historyków, krytyków, filozofów oraz nauczycieli akademickich. Zasadne wydaje się zatem twierdzenie, iż postmodernizm - tak, jak egzystencjalna i romantyczna hermeneutyka przed nim - nie stanowi ani zagrożenia dla nich, ani nie ustanawia nowego porządku; artyści wciąż są inspirowani przez tę niezmienną siłę, która następnie będzie stanowić podwaliny dla kolejnych autorytetów i idei.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Liberatura, literatura i książka artystyczna: kontekst, treść i istotne znaczenie materiału

Niniejszy artykuł porównuje dzieła liberackie z książkami artystycznymi wybranych autorów, oscylując właśnie wokół pojęcia tzw. książki artystycznej. Sarah Bodnam analizuje artystyczne wytwory trzech głównych autorów tego gatunku: amerykańskich autorów Sally Alatalo i Johna McDowalla oraz holenderki Elisabeth Tonnard. Główne podobieństwo między obiemy kategoriami możemy odnaleźć w ich fizycznym nośników, a w szczególności w tym, z jaką dbałością o szczegóły i uważnością są owe dzieła publikowane realizując namysł autora nad rozmiarem, fizycznym wyglądem książki, a także materiałem, z jakiego jest wykonana. Bodman zaznacza, że różnicy między liberaturą a książką artystyczną należy szukać gdzie indziej. Jak twierdzi, autorzy tych drugich skupiają się na książce jako przedmiocie artystycznym, gdzie każdy pozostały element, wliczając w to sam tekst, jest podporządkowany formatowi książki; w odróżnieniu do nich, liberaci tworzą dzieła, których najważniejszym komponentem mimo wszystko wciąż pozostaje tekst i literackość.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Multimedialny widok z głębokiej wieży

A review of a poetic performance Widok z głębokiej wieży (A View from a Deep Tower) by Zenon Fajfer, dir. Teresa Nowak, Hipertekstowo project, Kinoteatr Rialto, Katowice, 25 April 2015 r.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Zło i dobro jako elementy japońskiej kultury popularnej

Michał SnopekWydział Dziennikarstwa i Nauk PolitycznychUniwersytet Warszawski
        Zło i dobro jako elementy japońskiej kultury popularnej 
        Recenzja pozycji: Barańska Dorota. Brak absolutu: pojęcia dobra i zła w japońskiej popkulturze. Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS. Kraków 2014, 231 ss.
         

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Przedmioty dźwiękowe i produkty dźwiękowe: standardy nowej kultury słuchania w pierwszej połowie XX wieku

Tłumaczenie tekstu Aleksandry Hui autorstwa Justyny Stasiowskiej. Badaczka analizuje proces powstawania przedmiotów dźwiękowych poprzez skupienie się na zmianach w obrębie kultury muzycznej XIX/XX wieku oraz wpływ jaki miał na nią wynalazek fonografu. Badaczka prowadza pojęcie nowego typu odbioru, czyli słuchania progowego nie będącego ani aktywnym wsłuchiwaniem się ani pasywnym słuchaniem lecz psychofizycznym reagowaniem na bodźce bez konieczności świadomego odbioru ich.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Pawła Jarodzkiego gra w historię. Analiza &lt;i&gt;Kompletnej historii wszechświata ze szczególnym uwzględnieniem Polski&lt;/i&gt; w kontekście „narracji wizualnej” o Polsce.

For an abstract in English, scroll downSylwia PapierKatedra Antropologii Literatury i Badań KulturowychWydział PolonistykiUniwersytet Jagielloński
        Pawła Jarodzkiego gra w historię Analiza Kompletnej historii wszechświata ze szczególnym uwzględnieniem Polski w kontekście „narracji wizualnej” o Polsce.
        Abstrakt: Artykuł służy omówieniu problematyki książki Pawła Jarodzkiego pt. Kompletna historia wszechświata ze szczególnym uwzględnieniem Polski. Będę go rozpatrywała w kontekście współczesnych narracji wizualnych. Tekst ten służy próbie definicji omawianego zbioru jako gatunku hybrydycznego oraz omówieniu stosowanych przez autora strategii prezentowania historii.Słowa kluczowe: Paweł Jarodzki, artbook, historia, narratologiaGame in History by Paweł Jarodzki. An Analysis of Kompletna historia wszechświata ze szczególnym uwzględnieniem Polski in the Context of the “Visual Narrative” about Poland Abstract: The article discusses chosen themes in Paweł Jarodzki’s comic book Kompletna historia wszechświata ze szczególnym uwzględnieniem Polski [A Complete History of the World, with Special Attention Paid to Poland]. Of special concern is the context of contemporary visual narrative. 171 This goal is to define Jarodzki’s book as a representative of hybrid genre and to discuss his strategies of representing history. Keywords: Paweł Jarodzki, artbook, history, narratology

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Kanon - ideologia i mechanika. Problematyka kanonu w rozrywce interaktywnej.

 
        [abstrakt po polsku poniżej]Tomasz GnatInstitute of English Cultures and LiteraturesUniversity of Silesia in KatowicePolandCanon – Ideology and MechanicsThe Question of Canon in Interactive EntertainmentAbstract: The analysis conducted in the paper focuses on the role, the reason, and interpretations of canon in the medium of interactive entertainment. The notion of canon is analysed from two perspectives. In the first part, the author interprets canon as an ideological foundation and investigates the influence of such a structure on the problem of digital preservation. In the second part, the mechanical application of canon (understood as overarching narrative structure) is examined. The discussion focuses on the analysis of attempts at reconciling this fixed structure with the necessity to introduce interactivity, an innate characteristic of the medium in question. The author does not encourage or discourage any attempts to form a video game canon; he is rather interested in the actual results and reasons for forming such constructs. The aim of the analysis is not only to emphasise certain specific circumstances concerning the question of canon in this medium, but also to improve our understanding of the issue of canon in post-modern media.Keywords: interactive entertainment, narration, preservation and protection of cultural heritage, canonTomasz GnatInstytut Kultur i Literatur AnglojęzycznychWydział FilologicznyUniwersytet Śląski w Katowicach
        Kanon - ideologia i mechanika. Problematyka kanonu w rozrywce interaktywnejAbstrakt: Przedstawiona w niniejszej pracy dyskusja skupi się na roli, racji bytu i interpretacjach pojęcia kanonu w rozrywce interaktywnej. Kanon będzie tu postrzegany z dwóch perspektyw. W pierwszej części, autor interpretuje kanon jako fundament ideologiczny i bada wpływ takiej struktury na problematykę zachowania dóbr kultury cyfrowej. W części drugiej, autor przyjrzy się kanonowi z perspektywy mechanicznej, jako nadrzędnej strukturze narracyjnej. Dyskusja skupi się na analizie prób pogodzenia sztywnych ram wyznaczonych przez kanon z koniecznością wprowadzenia interakcji, charakterystycznej dla omawianego medium. Ważnym jest by zaznaczyć, że autor nie podejmuje się tutaj obrony konieczności istnienia kanonu gier, ale też nie nawołuje do zaprzestania prób jego formowania. Wnioski płynące z przedstawionych tu rozważań mają raczej na celu zwrócenie uwagi na specyfikę medium rozrywki interaktywnej i, być może, będą mogły przyczynić się do lepszego zrozumienia tematyki kanonu w szerszej perspektywie dóbr kultury współczesnej. 
        Słowa kluczowe: rozrywka interaktywna, narracja, ochrona dóbr kultury, kanon

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Nota o książce &lt;i&gt;Michael Naas, The End of the World and Other Teachable Moments: Jacques Derrida’s Final Seminar&lt;/i&gt; (New York: Fordham University Press, 2015)

Przedmiotem noty jest książka Michaela Naasa The End of the World and Other Teachable Moments: Jacques Derrida’s Final Seminar poświęcona ostatniemu seminarium ojca dekonstrukcji. Rekonstruując dwie ostatnie lektury Derridy: Robinson Crusoe Daniela Defoe oraz seminarium Martina Heideggera z lat 1929-1930, Naas prowadzi czytelnika przez jego najpóźniejsze rozważania o suwerenie oraz świecie, a zarazem stale lokuje je w innych tekstach francuskiego filozofa, zacierając popularny podział na "wczesnego" i "późnego" Derridę.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Nota o książce &lt;i&gt;Art as Compassion: Bracha L. Ettinger&lt;/i&gt;

Przedmiotem niniejszej noty jest Art as Compassion: Bracha L. Ettinger pod redakcją Catherine de Zegher i Griseldy Pollock. Książka ta składa się z sześciu esejów traktujących o różnych aspektach działalności artystycznej i teoretycznej Brachy L. Ettinger - artystki, psychoanalityczki, członkini Drugiego Pokolenia po Holokauście i twórczyni teorii macierzy.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Rzecz/pospolita, czyli demokratyzacja nauki w służbie natury

Tomasz Burzyński's review of "Politics of Nature: How to Bring the Sciences Into Democracy" (2004) ["Polityka natury. Nauki wkraczają do demokracji" (2009)] by Bruno Latour.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Jakim prawem toną statki? Rzecz o &lt;i&gt;Etyce przekonań&lt;/i&gt; W.K. Clifforda

[abstrakt po polsku poniżej]Marta Dybowska and Adam DyrdaJagiellonian UniversityPoland
        By What Right do Ships Sink?On W. K. Clifford’s The Ethics of BeliefAbstract: The article contains an introduction to the Polish translation of William Kingdon Clifford’s famous essay The Ethics of Belief. It focuses on the Victorian origins of Clifford’s thought and its relations to other major figures of the time. The historical elements are followed by a reconstruction of Clifford’s main points, including his major evidential thesis according to which “it is [morally] wrong always, everywhere, and for anyone, to believe anything upon insufficient evidence.” The most fierce critic of Clifford was William James; his arguments are presented and briefly commented upon with regard to their contemporary relevance. Clifford is usually accused of radicalism by uncharitable readers and critics; the article proposes possible defence against such accusations.Keywords: British philosophy, epistemology, William Kingdon Clifford, The Ethics of Belief, philosophical criticism, cultural practice
        Marta Dubowska i Adam DyrdaUniwersytet Jagielloński
        Jakim prawem toną statki? Rzecz o Etyce przekonań W.K. CliffordaAbstrakt: Niniejszy artykuł stanowi wprowadzenie do lektury polskiego tłumaczenia słynnego eseju Williama Kingdona Clifforda pt. Etyka przekonań. Skupia się on na wiktoriańskich korzeniach jego myśli, a także na określeniu relacji w jakiej ta myśl pozostaje do pewnych innych poglądów prezentowanych przede wszystkim w tradycji nowożytnej filozofii anglosaskiej. Po przedstawieniu wybranych aspektów historycznych następuję rekonstrukcja głównych ewidencjalistycznych tez Clifforda, z których ta najważniejsza (i najsłynniejsza) brzmi: „Zawsze, wszędzie i bez względu na osobę niesłusznie jest żywić przekonania oparte na niedostatecznym świadectwie”. Ponieważ najbardziej zażartym krytykiem tezy Clifforda był William James, to jego argumenty są przede wszystkich omawiane. Prezentacji argumentów tych towarzyszy komentarz, wskazujący na ich współczesne filozoficzne znaczenie. Zważywszy na to, że Clifford jest oskarżany przez nieżyczliwych krytyków (do jakich należał niewątpliwie James) o przesadny radykalizm, w artykule zostają zasugerowane też pewne linie obrony twierdzeń Clifforda.Słowa kluczowe: filozofia brytyjska, epistemologia, William Kingdon Clifford, Etyka przekonań, krytyka filozoficzna, praktyka kulturowa

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Trzecie pokolenie Palestynek po Nakbie. Postpamięć jako balansowanie "pomiędzy" komunikacją indeksalną i symboliczną.

Artykuł przedstawia wyniki badań wykonanych z użyciem antropologii wizualnej w Palestynie. Analiza prezentuje możliwość wykorzystania kategorii trzeciego pokolenia oraz post-pamięci do doświadczeń młodych kobiet palestyńskich. Ze względu na ograniczone ramy artykułu przedstawione są strategie kobiet, które zaprezentowały w czasie badań swoje kluczowe wartości i zgodziły się na ten temat opowiedzieć za pomocą fotowywiadu. Ich narracje są odnoszone do reinterpretacji wydarzenia Nakby.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
4'33" Dźwięki ciszy

29 sierpnia 1952 roku w sali Maverick Concert Hall w Woodstock w stanie Nowy Jork ma miejsce historyczne wydarzenie wielkiej wagi. Podczas premierowego wykonania nowego dzieła Johna Cage’a pianista David Tudor trzykrotnie otwiera i zamka klapę fortepianu ani razu nie dotykając jego klawiatury. Kompozycja zatytułowana „4’33” napisana jest na „milczący fortepian”. To utwór, którego się NIE gra! Dla krytyków i publiczności żart jest kiepski. Dziś, w zależności od indywidualnego punktu widzenia „4’33” można interpretować na setki sposobów.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Drobina, czyli rzecz o istnieniu

Aneta Zacharz's review of Jolanta Brach-Czaina's book "Szczeliny istnienia", PIW, Warszawa 1992.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce