rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Waloryzacja genotypow fasoli zwyklej [Phaseolus vulgaris L.] na suche nasiona

Przedstawiono waloryzację cech 28 obiektów fasoli z kolekcji banku genów, prowadzonej w latach 1992-1994. Określano długość okresu wegetacji, typ wzrostu, pokrój rośliny, barwę kwiatów, wysokość roślin, liczbę rozgałęzień, liczbę węzłów na pędzie głównym, liczbę strąków na roślinie i wielkość nasion. Formy karłowe biczykowe charakteryzowały się dłuższym okresem wegetacji. U form typowo karłowych wszystkie obiekty miały kwiaty białe, u form karłowych biczykowych występowały obiekty o kwiatach jasnofioletowych i ciemnofioletowych. Liczba węzłów na pędzie głównym była od 6 do 12. Współczynnik zmienności dla tej cechy wahał się od 14 do 45%. Formy karłowe biczykowe i tyczne były wrażliwe na suszę. Badane genotypy nie różniły się istotnie plonem nasion z rośliny. We wszystkich latach badań PV158 charakteryzował się najlepszą strukturą strąków, u którego udział strąków z dwoma nasionami i powyżej wynosił 88%, a średnia liczba nasion w 1 strąku była 3,1. Najwyższą masę 1000 nasion w latach 1992-1993, zawartą w granicach 500-640 g, zanotowano u obiektów PV17, 76/93, PV93.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw okresu wegetacji i miejsca pozyskiwania wybranych ziol na zawartosc olowiu i kadmu

Oznaczono zawartość ołowiu i kadmu w ziołach: babce lancetowatej (Plantago lanceolata L.), krwawniku pospolitym (Achillea millefolium L.), pokrzywie zwyczajnej (Urtica dioica L.), perzu właściwym (Agropyron repens L.), mniszku lekarskim (Taraxacum officinale Web.), pięciorniku kurze ziele (Potentila erecta L.), dziurawcu zwyczajnym (Hypericum perforatum L.) i przywrotniku pospolitym (Alchemika vulgaris L.) w dwóch regionach: ekologicznie czystym oraz przy poboczach dróg szybkiego ruchu. Stwierdzono znaczny wzrost zawartości obu pierwiastków w zielu roślin rosnących w regionie zanieczyszczonym spalinami samochodowymi. Stężenie metali ciężkich uzależnione było również od okresu wegetacyjnego roślin. Rośliny w późniejszym stadium rozwoju (owocowanie) zawierają więcej Pb i Cd niż przed kwitnieniem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wermikompostu z osadu sciekowego i weglanu wapnia na migracje metali ciezkich do lancucha rtoficznego

W warunkach wegetacyjnego doświadczenia wazonowego badano wpływ wermikompostu z osadu ściekowego i węglanu wapnia na migrację metali ciężkich z gleby lekkiej do uprawianych roślin. Źródłem metali ciężkich w glebie był przefermentowany osad ściekowy powstały z mechaniczno-biologicznego oczyszczania ścieków komunalno-przemysłowych. Stwierdzono ograniczanie rozpuszczalności metali w glebie i ich przemieszczanie się do roślin, uzależnione od rodzaju metalu i gatunku uprawianych roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywnosc ekonomiczna gospodarstw rolniczych polozonych w roznych regionach Polski

Artykuł przedstawia zagadnienie zróżnicowania sytuacji dochodowej ludności użytkującej gospodarstwa rolnicze na przykładzie dwóch wsi, zlokalizowanych w różnych obszarach Polski. Badania zostały przeprowadzone w miejscowości Drażniew, województwo mazowieckie oraz w miejscowości Źlinice, województwo opolskie. Dane odnoszą się do okresu trzech lat gospodarczych, tj. 2000/2001; 2001/2002 oraz 2002/2003. Dane zebrano przy pomocy kwestionariusza wywiadu. Praca ukazuje również zróżnicowanie aktywności ekonomicznej badanych gospodarstw i czynniki warunkujące zaobserwowane zróżnicowanie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zaprawiania na wartosc siewna nasion i zdrowotnosc siewek fasoli szparagowej

Nasiona fasoli szparagowej z plamami na okrywie zaprawiano zaprawą Funaben T i wysiewano do odkażonej ziemi w wazonach. Kontrolę stanowiły nasiona niezaprawiane. Z chorych siewek izolowano grzyby patogeniczne: Fusarium oxysporum f. sp. phaseoli, Fusarium culmorum, Botrytis cinerea, Rhizoctonia solani i Alternaria alternata. Zaprawianie zwiększało liczbę zdrowych siewek średnio o 52,5 % i ograniczało występowanie patogenów. W celu ochronnego działania zaleca się zaprawianie fungicydami nasion zainfekowanych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wlasciwosci nowego poliamidu PA-6,6 jako komponenta podlozy ogrodniczych w porownaniu do PA-6

Przeprowadzono gleboznawcze badania właściwości fizycznych nowego sorbentu poliamidowego PA-6,6 oraz jego przydatność jako składnika podłoża do ukorzeniania sadzonek chryzantemy. Stwierdzono, że sorbent PA-6,6 ma korzystniejsze właściwości powietrzne niż sorbent PA-6. Analiza morfologiczna roślin wykazała, że sadzonki ukorzenione w mieszankach z dodatkiem sorbentu PA 6,6 charakteryzowały się większą masą i liczbą liści niż ukorzenione w podłożach z dodatkiem sorbentu PA-6 i podłożu kontrolnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zanieczyszczenia gleby niklem na plon kupkowki pospolitej

W dwuletnim doświadczeniu wazonowym badano wpływ wapnowania (0 Ca i Ca wg 1 Hh gleby), nawożenia organicznego (osad ściekowy z Siedlec, kurzeniec, węgiel brunatny) oraz dawek niklu (0, 100 i 200 mg Ni·kg⁻¹ gleby) na plon kupkówki pospolitej. Stwierdzono istotne zwiększenie plonu uprawianej rośliny pod wpływem wapnowania i nawożenia organicznego oraz istotne obniżenie (w I roku redukcje całkowitą) pod wpływem wzrastających dawek niklu. Zastosowane wapnowanie oraz nawożenie kurzeńcem istotnie obniżyło toksyczne działanie niklu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka odcieku po koagulacji bialka pozyskiwanego w toku kampanii krochmalniczej

Przemysł ziemniaczany wytwarza ogromne ilości ścieków, które ze względu na swoje obciążenie substancjami organicznymi i biogennymi oraz okresowość występowania są wyjątkowo trudne do zagospodarowania. Oczyszczanie ścieków przemysłu ziemniaczanego realizuje się poprzez koagulację białka ziemniaczanego, jednak proces ten pozwala na usunięcie jedynie 50% substancji azotowych. Badaniom poddano próbki odcieku po koagulacji białka ziemniaczanego pobierane w Wielkopolskim Przedsiębiorstwie Przemysłu Ziemniaczanego w Luboniu k. Poznania w toku kampanii 2005 roku. W pobranych próbach oznaczano pH, zawartość suchej substancji, popiołu, białka oraz wybranych jonów metali. Oznaczono także rozkład mas cząsteczkowych substancji białkowych metodą GPC. Stwierdzono, że odcieki po koagulacji białka ziemniaczanego charakteryzowały się relatywnie niewielkimi zmianami składu w toku trwania kampanii. Zawartość suchej substancji wahała się w granicach 3,2-4,3%, białka 1,3-1,4%, popiołu 1,1-1,3% oraz pH 4,5-5,0. Znaczna degradacja masy cząsteczkowej frakcji białkowej odcieku może utrudniać jej separację w klasycznych procesach membranowych, natomiast zbyt wysoka zawartość metali ciężkich przewyższająca znacznie dopuszczalne ilości ograniczone w Rozporządzeniem Ministra Zdrowia wyklucza bezpośrednie zastosowanie tego odpadu jako surowca do produkcji żywności. Najbardziej obiecującymi technologiami możliwymi do zastosowania w procesach zagospodarowywania lub utylizacji odcieku po koagulacji białka ziemniaczanego wydają się być techniki membranowe, takie jak np. ultrafiltracji wspomagana z układów micelarnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uprawa kukurydzy na zielonke w swietle badan wlasnych i literatury

W opracowaniu przeanalizowano wyniki doświadczeń dotyczących uprawy kukurydzy z przeznaczeniem na zielonkę oraz porównano podstawowe jej parametry jakościowe z kukurydzą kiszonkową oraz innymi zielonkami. Mimo rozbieżnych ocen co do optymalnej obsady roślin w uprawie kukurydzy na zielonkę, wydaje się, że przekraczanie 20 roślin/m² jest niekorzystne z uwagi na rosnące koszty materiału siewnego, wzrost wylęgania roślin, a przede wszystkim nieistotny statystycznie przyrost plonów świeżej i suchej masy oraz energii netto. Stwierdzono ponadto, że zbierając kukurydzę przed osiągnięciem dojrzałości mleczno-woskowej uzyskuje się istotnie niższy plon energii netto, jednak pasza taka ma wyższą koncentrację białka. Plony energii netto kukurydzy na zielonkę są nieco wyższe niż z życicy wielokwiatowej i kapusty pastewnej, jednak zdecydowanie ustępują im pod względem zawartości białka. Najwyższe plony energii netto uzyskuje się uprawiając kukurydzę na kiszonkę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw techniki nawozenia na plonowanie i jakosc ziarna pszenzyta. Czesc II. Zawartosc i sklad bialka

Stwierdzono, że zwiększenie poziomu nawożenia azotem z 80 do 121 kg·ha-1 wpłynęło na zwiększenie zawartości różnych frakcji białek w ziarnie pszenżyta jarego 'Maja' w poszczególnych latach badań. Nawożenie pszenżyta azotem w dawce 120 kg·ha-1 przyczyniło się również do zwiększenia zawartości kwasu glutarninowego i asparaginowego, proliny, alaniny i glicyny. Mikroelementy (miedź, cynk lub mangan) zastosowane z dawką 80 kg-ha-1 wpłynęły na zwiększenie zawartości białek zapasowych i resztkowych (złożonych oraz niektórych aminokwasów egzogennych, natomiast nawożenie nimi z dawki 120 kg·ha-1 było równoznaczne z niekorzystnymi zmianami w składzie białka ora mniejszym nagromadzeniem lizyny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Indukcja mrozoodporności tkanki kalusowej pszenżyta (Triticale)

Celem eksperymentu była ocena wpływu różnych czynników hartowania na kształtowanie mrozoodporności tkanki kalusowej pszenżyta w środowisku in vitro. Poza hartowaniem w temperaturach chłodowych (+2°C) zaproponowano modyfikacje w składzie pożywki, takie jak: dodatek kwasu abscysynowego oraz podwyższenie stężenia sacharozy, które potencjalnie mogłyby przyczynić się do zwiększenia odporności kalusa na mróz. Metody kultur in vitro, którymi posłużono się w eksperymencie, pozwalają na szybką, wstępną ocenę wpływu chłodu i stopnia zaangażowania aplikowanych egzogennie substancji regulatorowych w formowaniu się mrozoodporności na poziomie komórek. Żywotność tkanki poddanej czynnikom hartującym oraz mrożeniu, oceniano na podstawie reakcji barwnej chlorowodorku tetrazoliny (TTC).
W kulturach in vitro pszenżyta uzyskano odpowiedź tkanki kalusowej na czynniki hartujące. Na podniesienie mrozoodporności kalusa pszenżyta wpływały korzystnie temperatury chłodowe zastosowane przed mrożeniem. Egzogenny kwas abscysynowy indukował mrozoodporność tkanki kalusowej pszenżyta w stopniu porównywalnym z działaniem chłodu. Natomiast podwyższenie ilości egzogennej sacharozy w pożywce do wzrostu kultur kalusa pszenżyta nie stymulowało istotnie mrozoodporności tej tkanki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Podloza inertne - postep czy inercja?

Wprowadzenie do uprawy roślin ogrodniczych podłoży inertnych, spowodowało istotny wzrost plonowania roślin i przyczyniło się do szerokiego upowszechnienia w praktyce upraw bezglebowych. Korzystny efekt plonotwórczy podłoży inertnych, inspiruje do nowego spojrzenia na znaczenie właściwości fizycznych i chemicznych podłoży w nowoczesnych technologiach uprawy roślin ogrodniczych pod osłonami.
Podłoża inertne mimo, że charakteryzują się biernością (inercją) chemiczną, spowodowały gwałtowny wzrost efektywności produkcji ogrodniczej poprzez zwiększenie wielkości plonu i zmniejszenie kosztów produkcji. W pracy przedstawiono zasadnicze różnice we właściwościach powietrzno-wodnych podłoży tradycyjnych i inertnych i ich znaczenie dla plonowania roślin zarówno w aspekcie ilościowym jak i jakościowym.
Podłoża inertne, jak i możliwość praktycznego wykorzystania współdziałania nawożenia z nawadnianiem w systemie fertygacji kroplowej z zastosowaniem systemów komputerowych, umożliwiło precyzyjne żywienie roślin i wprowadzenie szeroko do praktyki zamkniętych systemów nawożenia. Ewoluują one w kierunku najbardziej zaawansowanych naukowo i technicznie systemów recyrkulacyjnych.
Poznanie znaczenia podłoża w produkcji roślinnej, możliwości jego optymalizacji a jednocześnie zmniejszania jego objętości na jedną roślinę, może doprowadzić do jego całkowitej eliminacji. Przykładem są najnowsze technologie uprawy roślin w powietrzu - tzw. uprawy aeroponiczne.
Główna zaleta upraw bezglebowych funkcjonujących w zamkniętych systemach nawożenia, jako technologii przyjaznej środowisku, niestety w praktyce ogrodniczej nie jest wykorzystywana. Większość szklarni w Polsce funkcjonuje w otwartych systemach nawożenia, co prowadzi do zanieczyszczenia wód i gleb. Wyłania się pilna potrzeba podjęcia działań mających na celu zapobieganie temu niekorzystnemu zjawisku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kolekcja alloplazmatycznych cytoplazmatycznie meskojalowych form tytoniu uprawnego Nicotiana tabacum

Cytoplazmę szeregu gatunków rodzaju Nicotiana - N. amplexicaulis, N. bigelovii, N. debneyi, N. eastii, N. exigua, N. glauca, N. glutinosa, N. goodspeedii, N. knightiana, N. occidentalis, N. plumbaginifolia, N. raimondii, N. suaveolens, N. undulata - wbudowano poprzez serię krzyżowań wypierających do genomu uprawnego tytoniu N. tabacum - odmiany Zamojska 4.
Kolekcja tak uzyskanych alloplazmatycznych analogów obejmuje także formę ze zmutowaną cytoplazmą N. tabacum. Niektóre z form alloplazmatycznych uzyskano w IUNG (N. amplexicaulis, N. eastii, N. exigua, N. glauca, N. knightiana, N. raimondii, N. tabacum), a pozostałe otrzymano z innych jednostek badawczych. U większości form reakcja na chloroplastowy marker tentoksynę była zgodna z reakcją gatunku dawcy cytoplazmy. Wszystkie rodzaje obcej cytoplazmy (z wyjątkiem cytoplazmy N. knightiana) wywołały efekt pełnej męskiej jałowości u alloplazmatycznych analogów odmiany Zamojska 4. Stopień modyfikacji organów męskich obejmował zakres - od całkowitego braku pręcików u form cms suaveolens, cms tabacum, cms glauca, poprzez pręciki zniekształcone i szczątkowe, występowanie struktur stygmatoidalnych i petaloidalnych, aż do pręcików pozornie normalnych u cms knightiana i cms raimondii. U niektórych form alloplazmatycznych obserwowano również modyfikacje słupka, polegające głównie na występowaniu wielokrotnych znamion oraz niekiedy na skróceniu i staśmieniu całych słupków. Wśród form alloplazmatycznych obserwowano również pewne zróżnicowanie pokroju roślin. U kilku z nich wystąpiła zwiększona podatność na mączniaka rzekomego tytoniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich i siarki w ziemniakach na Dolnym Śląsku

W pobranych próbkach (bulwy) oznaczono zawartość następujących metali ciężkich: Cd, Cr, Cu, Fe, Mn, Ni, Pb i Zn oraz siarki. Stosowano metody powszechnie przyjęte w Stacjach Chemiczno-Rolniczych.
Badane bulwy ziemniaków uprawianych na Dolnym Śląsku zawierały około 3-krotnie więcej niklu i ołowiu oraz o 30% więcej miedzi niż średnio w Polsce. Zawartość kadmu i cynku kształtowała się na podobnym poziomie. Uprawiając ziemniaki w województwie dolnośląskim należy oczekiwać, że część zbiorów nie będzie przydatna do spożycia ze względu na ponadnormatywną zawartość metali ciężkich. Ziemniaki te można wykorzystać na paszę, bowiem stężenie badanych pierwiastków śladowych mieści się w zakresie norm określonych dla celów paszowych. Zanieczyszczenie ziemniaków spowodowane jest w 59% nadmiarem ołowiu, w 32% kadmu i w 6% nadmiarem cynku. Najwięcej ziemniaków zanieczyszczonych metalami ciężkimi (około 35% próbek) pochodziło z podregionu jelenio- górsko-wałbrzyskiego, najmniej zaś (około 22% próbek) z podregionu wrocławskiego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przyrodnicze i agrotechniczne aspekty uprawy ziemniaka

Ziemniak po koniczynie był jedną z pierwszych roślin uprawnych wprowadzonych do zmianowania. Od 1850 roku stał się najważniejszą rośliną okopową w płodozmianie. Ziemniak stanowi jeden z najlepszych przedplonów dla większości roślin uprawnych. Procent powierzchni przeznaczonych pod okopowe stanowi miernik intensywności sposobu gospodarowania. O wartości przedplonowej ziemniaka decydują czynniki przyrodnicze związane z właściwościami biologicznymi rośliny, siedliskiem i wzajemnym powiązaniu obu tych czynników. Najważniejsze z nich to: wymagania glebowe, wodne i pokarmowe, system korzeniowy i resztki pożniwne, zdolność do zacieniania gleby i zachwaszczenie roli. Czynniki te nie stanowią na ogół ograniczenia wartości przedplonowej pod inne rośliny. Ziemniak należy do roślin o dużych wymaganiach agrotechnicznych. Intensywna uprawa, nawożenie organiczne, racjonalne zabiegi pielęgnowania powodują, że ziemniak stwarza bardzo dobre stanowisko dla roślin następczych. O wartości przedplonowej ziemniaka, która wynika z intensywności zabiegów agrotechnicznych, decydują: racjonalna uprawa roli, nawożenie organiczne i mineralne oraz zabiegi pielęgnowania. Czynniki te powodują, że plony uprawianych roślin zbożowych w zmianowaniu są wyższe o 5-30%, a produkcyjność plodozmianu z udziałem ziemniaka jest wyższa o 30%. Niekorzystne zmiany jakie zachodzą w ostatnich latach w strukturze zasiewów (spadek udziału ziemniaka, roślin strączkowych i pastewnych) powoduje wzrost udziału roślin o małej wartości przedplonowej (zboża). Stan pogłowia zwierząt gospodarskich, który zmalał o 50%, powoduje ograniczenie nawożenia organicznego i dalsze pogorszenie warunków produkcji rolnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Patogeny wystepujace w podlozach ogrodniczych

Praca zawiera wyniki badań mikologicznych nad składem grzybów zasiedlających wybrane podłoża (bądź ich komponenty), najczęściej stosowane w produkcji ogrodniczej. Podano wskaźnik zagęszczenia grzybów w poszczególnych podłożach. Określono grzyby patogeniczne i potencjalnie patogeniczne. Wykazano, które podłoża, w aspekcie mikologicznym, są pewne pod względem fitosanitarnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność produkcji ziemniaka na glebach zakamienionych

Badania prowadzono w latach 1997-2001 w gospodarstwie Babsk k. Rawy Maz. Masa kamieni w warstwie ornej wynosiła 200-500 t·ha⁻¹. Zastosowanie technologii z odkamienianiem gleby za pomocą separatora brył i kamieni powodowało ponad 10-krotną redukcję masy kamieni. W warstwie ornej pozostały tylko kamienie o średnicy < 3 cm, które są przesiewane między prętami odsiewacza kombajnu.
Odkamienianie gleby umożliwiało uzyskanie wysokich plonów ziemniaka produkowanego dla przetwórstwa spożywczego o dobrej jakości. Przede wszystkim pozwalało na uzyskanie bulw o minimalnych uszkodzeniach mechanicznych wynoszących poniżej 8%. Technologia produkcji ziemniaka wysokiej jakości na glebach zakamienionych wymaga zwiększonych nakładów energetycznych, ale zapewnia wysoką opłacalność produkcji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu użytkowania na właściwości sorpcyjne gleb

Celem badań było określenie wpływu sposobu użytkowania na właściwości sorpcyjne gleb Karkonoskiego Parku Narodowego. Obiektem badań było 16 profilów gleb darniowych i 16 profilów gleb leśnych. Zlokalizowane zostały one w przedziale wysokościowym 600-1350 m n.p.m., na granitach i łupkach łyszczykowych. Charakteryzowały się bardzo kwaśnym odczynem, wysoką zawartością materii organicznej i niską zawartością iłu koloidalnego. Wszystkie opisywane gleby cechowały się bardzo niską sumą kationów o charakterze zasadowym, bardzo niskim stopniem wysycenia kompleksu sorpcyjnego i wysoką pojemnością sorpcyjną, kationem dominującym w kompleksie sorpcyjnym był glin wymienny.
Gleby leśne cechowały się na ogół wyższą pojemnością sorpcyjną niż gleby darniowe. Przeprowadzone badania wykazały, że brunatne kwaśne gleby darniowe, w porównaniu z brunatnymi kwaśnymi glebami leśnymi, miały na ogół wyższy stopień wysycenia, wyższą zawartość wapnia, sodu i niższą magnezu, zaś w poziomach próchnicznych wyższą sumę kationów zasadowych oraz zawartość potasu. Z Kolei gleby i bielice pod darnią zawierały więcej kationów magnezu, sodu, a w poziomach próchnicznych potasu, niż takie same gleby pod lasem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania szczelnosci cylindrow podstawa do prognozowania trwalosci silnikow ciagnikowych

W artukule przedstawiono wyniki badań zmian szczelności cylindrów w silnikach ciągnikowych. Na podstawie analizy uzyskanych wyników wykazano, że metoda oceny szczelności cylindrów może być wykorzystana do kwalifikowania silników do naprawy i prognozowania ich trwałości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nanotechnologia w doskonaleniu oceny mikrobiologicznej jakości żywności

W pracy zwrócono uwagę na wciąż aktualną potrzebę doskonalenia metod kontrolowania jakości żywności. Konwencjonalne metody monitorowania skażenia mikrobiologicznego są czasochłonne i pracochłonne, wymagają wyspecjalizowanych urządzeń oraz wykwalifikowanego personelu. Nanotechnologia oferuje unikalne rozwiązania dla metod wykrywania w żywności mikroorganizmów patogennych. Techniki te wymagają mniejszej objętości próbki, nie są czasochłonne, a jednocześnie gwarantują większą czułość, szybkość i możliwość detekcji w czasie rzeczywistym. Nanotechnologia jest obecnie szybko rozwijającym się obszarem nauki. Jej popularność wynika przede wszystkim z faktu, iż odnosi się do materiałów na poziomie molekularnym, które często mają fizyczne i chemiczne właściwości znacznie odmienne od cech uzyskanych w skali mikrometrycznej. W pracy na podstawie dostępnej literatury przedstawiono charakterystykę głównych nanomateriałów i nanoprocedur stosowanych do wykrywania obecności mikroorganizmów, wskazując na ich zalety względem konwencjonalnych metod monitorowania skażenia mikrobiologicznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw niektorych skladnikow podloza na zmiany w skladzie mineralnym salaty uprawianej na podlozach zawierajacych olow

W trzech doświadczeniach wazonowych uprawiano sałatę na podłożach o zróżnicowanym poziomie materii organicznej (0, 3 i 8% s.m.), pH (5,1, 6,2 i 7,1) i fosforu (50, 200 i 800 mg·kg⁻¹ s.m.) przy rosnącym zanieczyszczeniu ołowiem (0, 275 i 550 mg·kg⁻¹ s.m.). Zwiększenie zawartości badanych składników w podłożu ograniczyło częściowo lub wyeliminowało spadek zawartości składników mineralnych w liściach, wywołany działaniem tego metalu. Rośliny zebrane z podłoży najbogatszych w materię organiczną i fosforany, oraz o wysokim pH posiadały niezmieniony poziom mikroelementów bez względu na zastosowaną dawkę Pb.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo