rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
System reagowania kryzysowego w regulacjach Unii Europejskiej

Integracja europejska była od samego początku projektem o charakterze politycznogospodarczym. Z czasem jednak zaczęto budować zręby obecnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Przełomowa data miała miejsce wraz z wejściem w życie Traktatu z Maastricht w 1993 roku, w którego ramach powołano II filar – czyli Wspólną Politykę Zagraniczną i Bezpieczeństwa. W zasadzie od tego momentu moSna mówić o skondensowanym rozwoju regulacji w zakresie reagowania kryzysowego. Podstawowe przepisy z tego obszaru umieszczono w samym traktacie, i w kolejnych traktatach reformujących, a także w przepisach wspólnotowego prawa wtórnego. W szczególności dobitnie uregulowano funkcjonowanie systemu reagowania kryzysowego w Traktacie Amsterdamskim, który zaczął obowiązywać od 1 maja 1999 roku. Po tym okresie Unia Europejska zaczęła prowadzić pierwsze operacje cywilne, które miały urzeczywistnić fakt implementowania na dobre regulacji z zakresu zarządzania kryzysowego. Od tego momentu przeprowadzano coraz liczebniejsze misje cywilne, poprzez które kształtował się model reagowania kryzysowego. Model ten z czasem zaczął charakteryzować się tendencją do łączenia działań politycznych, środków wojskowych i policyjnych oraz pomocy ekonomicznej. Wraz z kolejnymi zmianami prawnymi, jakie miały miejsce w Unii Europejskiej – przyjęcie Traktatu Lizbońskiego, zwiększa się potencjał reagowania kryzysowego. Unia Europejska już obecnie angażuje się w coraz trudniejsze misje, dzięki którym wypracowuje spójną doktrynę bezpieczeństwa na Starym Kontynencie.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zarządzanie kryzysowe w przypadku zamachu terrorystycznego

Referat dotyczy zarządzania kryzysowego w sytuacji wystąpienia zamachu terrorystycznego. Przywołano w nim ustawę o zarządzaniu kryzysowym z 26 kwietnia 2007 roku i zawarte w niej elementy dotyczące zagrożeń terrorystycznych. Ujęto poziomy, jakie występują w Polsce w systemie przeciwdziałania i zwalczania zagrożeń terrorystycznych. Wymieniono służby, które czynnie uczestniczą w zwalczaniu terroryzmu. Opisano wszystkie fazy reagowania kryzysowego w aspekcie przeciwdziałania terroryzmowi i zamachom, jak również przedstawiono procedury reagowania kryzysowego na przykładzie gminy Słupsk. W referacie pokazano również i pokrótce omówiono, reagowanie kryzysowe podczas zamachów w Moskwie i Londynie. W końcowej części referatu wskazano przedsięwzięcia, jakie powinny być podjęte w naszym kraju, aby właściwie organizować zarządzanie kryzysowe w przypadku zamachu terrorystycznego.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Prognozowanie metodą delficką - metoda oceny prawidłowości prognoz

W pracy analizowano możliwość weryfikowania ocen eksperckich w metodzie delfickiej prognozowania zdarzeń. Zaproponowana metoda obliczeniowa umożliwia odpowiedzi na pytania: czy można mieć zaufanie do ekspertów i czy oceny ekspertów są zgodne. Pozwala na wyznaczenie podstawowych statystyk dla zmiennych, eliminując braki zgodności wśród ekspertów. W artykule opisano podstawowe założenia metody delfickiej, jej wady i zalety. W punkcie 2 opisano zaproponowaną metodę obliczeniową, z wykorzystaniem testów statystycznych normalności rozkładów, równości wariancji i istotności różnic w grupach. W punkcie 3 przedstawiono przykład obliczeniowy.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zadania i formy współdziałania terenowych organów administracji wojskowej z organami administracji publicznej w sytuacjach kryzysowych oraz związane z tym wyzwania

Wzrost liczby i zakresu wszelkiego rodzaju zagrożeń stał się nieodłącznym elementem życia człowieka we współczesnym świecie, a także wyznacznikiem jego bezpiecznej egzystencji. Mówiąc o zagrożeniach, mamy na uwadze głównie zagrożenia militarne, terroryzm, zorganizowaną przestępczość, antropogenne niebezpieczeństwa ekologiczne, czy też klęski żywiołowe. Różnorodność zagrożeń obecnego czasu powoduje, że zadaniem współczesnych sił zbrojnych stało się reagowanie nie tylko na zagrożenia o charakterze militarnym, ale też gotowość do reagowania na zagrożenia o charakterze niemilitarnym. Z uwagi na natężenie i rozmiar zagrożeń o charakterze niemilitarnym, służby cywilne, ustawowo powołane do ich zwalczania i przeciwdziałania ich skutkom, często stają się bezradne wobec zaistniałej sytuacji. W takich przypadkach niezbędna jest pomoc i zaangażowanie wszystkich dostępnych sił, jakie znajdują się w dyspozycji państwa, w tym sił zbrojnych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Funkcjonowanie i organizacja centrów antykryzysowych na różnych poziomach administracji

Obowiązkiem państwa, w tym głównie administracji rządowej i samorządowej, jest posiadanie adekwatnych do każdej sytuacji rozwiązań systemowych, odpowiedniego prawa oraz struktur i narzędzi pozwalających na sprawne zarządzanie w sytuacjach kryzysowych. Jest to tym ważniejsze, że działania w sytuacjach kryzysowych i stanach nadzwyczajnych przebiegają zwykle w warunkach olbrzymiego napięcia, stresu, ograniczonej informacji i wysokiego ryzyka. Ustawa o zarządzaniu kryzysowym nakazuje utworzenie w celu adekwatnej i szybkiej odpowiedzi na zagrożenia centrów zarządzania kryzysowego na wszystkich szczeblach administracji. Niniejszy artykuł ukazuje obecną strukturę zarządzania kryzysowego w administracji publicznej w Polsce, uwzględniając zadania przypisane poszczególnym strukturom administracji.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zarządzanie procesami - warunkiem sprawnego i skutecznego zarządzania przedsiębiorstwem w sytuacjach kryzysowych

W referacie omówiono podstawowe tendencje rozwoju współczesnych metod zarządzania przedsiębiorstwem oraz wskazano na konieczność zarządzania szczupłego, elastycznego i innowacyjnego, skupionego na najważniejszych procesach przedsiębiorstwa. Wskazano na szczególną konieczność stosowania nowych koncepcji zarządzania w warunkach sytuacji kryzysowych, gdy o przetrwaniu i rozwoju na wymagającym i ciągle zmieniającym się globalnym rynku decyduje sprawne i skuteczne zarządzanie procesami i wprowadzanie przedsięwzięć innowacyjnych. W wyniku analizy danych GUS stwierdzono spadek innowacyjności polskich przedsiębiorstw w przemyśle w latach 2002 – 2008, co oznacza, że zmalała ilość przedsiębiorstw, które stosowały nowe metody zarządzania i podejmowały przedsięwzięcia innowacyjne. Równocześnie z danych tych wynika, że więcej przedsiębiorstw wprowadziło do produkcji nowy lub ulepszony proces, niż nowy lub istotnie modernizowany wyrób. Dane GUS pozwoliły równiez ujawnić istotne efekty przedsięwzięć innowacyjnych w polskich przedsiębiorstwach. Efekty te wiążą się z wprowadzaniem do produkcji i na rynek nowych wyrobów, a tym samym nie pozostają bez wpływu na rozwój przedsiębiorstwa, ich producenta.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zarządzanie kryzysowe jako dziedzina współpracy transgranicznej

W warunkach pogłębiającej się integracji europejskiej współpraca zagraniczna samorządów, w tym współpraca transgraniczna, ulega intensyfikacji i obejmuje coraz więcej dziedzin. Współpraca transgraniczna w dziedzinie bezpieczeństwa na wielu granicach Unii Europejskiej ma swoją długą historię. Pojawia się coraz więcej inicjatyw transgranicznych z zakresu zarządzania kryzysowego – przede wszystkim w ramach przedsięwzięć organizacyjnych, w mniejszym stopniu logistycznych i finansowych. Celem badań było ukazanie zarządzania kryzysowego jako nowej, ważnej dziedziny współpracy transgranicznej. W artykule przedstawiono pojęcie i dziedziny współpracy transgranicznej, przedmiot, podmioty zarządzania kryzysowego w Polsce i ich zadania w świetle współpracy transgranicznej. Ukazano plany ochrony infrastruktury technicznej jako potencjalny obszar współpracy transgranicznej. Celowe wydawało się wzbogacenie przedmiotu badań o przegląd aktualnych uwarunkowań prawnych i finansowych zarządzania kryzysowego na granicy polsko-czeskiej. Przeprowadzona analiza pozwoliła m.in. na wyciągnięcie wniosku, że rozwój współpracy transgranicznej w zaobserwowanym kierunku powinien doprowadzić w przyszłości do wyodrębnienia transgranicznego zarządzania kryzysowego.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Przeznaczenie, zadania i struktury organizacyjne pododdziałów łączności batalionu dowodzenia związku taktycznego

Autor w artykule zatytułowanym "Przeznaczenie, zadania i struktury organizacyjne pododdziałów łączności batalionu dowodzenia związku taktycznego" przedstawił wariant funkcjonujących struktur organizacyjnych pododdziałów łączności ze szczegółową charakterystyką ich przeznaczenia i wykonywanymi zadaniami. Konsekwencją trwających od wielu lat prac nad strukturami organizacyjnymi pododdziałów łączności jest sukcesywne wprowadzanie w batalionach dowodzenia dywizji najnowszego, cyfrowego sprzętu łączności, informatyki oraz wspomagania dowodzenia. Wszelkie zabiegi temu towarzyszące wynikają z konieczności usprawnienia pracy pododdziałów dowodzenia i łączności, co wpływa na poprawę funkcjonowania stanowisk dowodzenia i w konsekwencji całego systemu dowodzenia związku taktycznego. Właściwe miejsce w artykule odnajdują ponadto rodzaje i typy stanowisk dowodzenia dywizji, które po tegorocznych regulacjach rozpoczęły funkcjonowanie w Wojskach Lądowych SZ RP od 2009 roku.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Konkurs o miano "Mistrza ognia artyleryjskiego" jako forma doskonalenia indywidualnych umiejętności strzelania przez podchorążych WSOWL

W artykule opisano przedsięwzięcia pozaprogramowe wyrabiające u podchorążych zamiłowanie do artylerii. Systematyczne komplikowanie się zadań wykonywanych przez artylerię oraz konieczność doskonalenia umiejętności artyleryjsko-strzeleckich spowodowały poszukiwanie nowych form nauczania oraz podwyższania umiejętności praktycznych. Jedną z takich form jest konkurs artyleryjski o tytuł "Mistrza Ognia Artyleryjskiego". Autor artykułu przedstawia historię oraz zasady jego rozgrywania w przeszłości. Autor wyraza nadzieję, że przyczyni się do popularyzacji wiedzy artyleryjskiej.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Artyleria Rosji. Taktyka i sposób wykorzystania

Niniejsze opracowanie jest kontynuacją artykułu z poprzedniego numeru pod tytułem "Artyleria Rosji. Organizacja i wyposażenie". Celem pracy jest przedstawienie założeń regulaminowych oraz sposobu wykorzystania artylerii Rosji we współczesnych konfliktach zbrojnych. Artyleria Rosji brała czynny udział w lokalnych konfliktach zbrojnych w Gruzji, Czeczenii i Afganistanie, z których uzyskano wiele interesujących doświadczeń bojowych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Konflikty lokalne współczesnego świata (Kosowo)

Zasadniczym celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na niedoceniany i po-mijany aspekt związany z wielokulturowością i komunikacją międzykulturową w procesie przygotowania kontyngentów misji pokojowych. Konflikty lokalne bardzo często poprzedzone są antagonizmem stron i narastającą sprzecznością interesów, co nieuchronnie prowadzi do wybuchu walk między kulturami o terytorium, rywalizację polityczną, zasoby ekonomiczne – sformułowane przez znawców tej tematyki wnioski wskazują jednoznacznie, że ich odmienność nie zmierza do rywalizacji i konfrontacji, a tylko do uzasadnienia przyczyn konfliktów, które to autor zobrazował na przykładzie Kosowa.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Moralna odpowiedzialność w biznesie

Etyka działalności gospodarczej tworzona i uprawiana jest na wiele sposobów. Trwają spory o jej cele, założenia i metody. Pomimo rozlicznych rozbieżności, rysuje się główny kierunek całościowo prowadzonych rozważań nad biznesem oraz nad samą etyką ogólną. Wskazuje się na potrzebę silniejszego zaakcentowania obowiązywalności norm moralnych jako reguł skutecznie chroniących bezpieczeństwo gromadnego życia. Podkreśla się, że normy etyczne (wraz z zasadami o charakterze prakseologicznym, sprawnościowym oraz ekonomicznym) w większym stopniu powinny wyznaczać sposoby prowadzenia działalności gospodarczej i określać podmiotowy oraz przedmiotowy zakres odpowiedzialności firmy. Etyka życia gospodarczego nawiązuje do tradycji filozofii moralnej. Domaga się wprowadzenia moralnego ładu w biznesie i dopomina się o jego uprawomocnienie.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Współczesne rozumienie bezpieczeństwa w świetle badań

Rosnące zainteresowanie tematyką bezpieczeństwa, szczególnie zauważalne po tragedii z dnia 11 września 2002 roku w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej spowodowało, iż wzrosło zapotrzebowanie na prowadzenie wieloaspektowych badań naukowych w ramach nowej subdyscypliny nauk społecznych, jaką jest socjologia bezpieczeństwa. W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na reprezentatywnej grupie studentów szkół wyższych (w tym przypadku studentach Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu i Uniwersytetu Wrocławskiego). Przeprowadzone badania ankietowe w zakresie rozumienia bezpieczeństwa narodowego obejmowały grupy respondentów, które dopiero wkraczają w życie dorosłe. Ich naukowe interpretacje na temat bezpieczeństwa narodowego i kwestii dotyczących tej problematyki mogą rzucić zupełnie nowe światło na ten aspekt i przyczynić się do redefiniowania niektórych pojęć.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Warunki szkolenia taktycznego w pododdziale

W świetle zachodzących zmian w organizacji szkolenia, jak zniesienie poboru i uzawodowienie pododdziałów oraz dalsze ograniczenia wynikające z dotykającego nas kryzysu, powodują potrzebę określenia warunków szkolenia taktycznego pododdziału. Wyodrębnienie problemów, z jakimi borykają się dowódcy pododdziałów podczas realizacji szkolenia, pozwoli na określenie, jakich i gdzie należy dokonać zmian, aby po zakończeniu okresu przejściowego przystąpić do jak najefektowniejszych realizacji zadań przez zawodowe pododdziały. Dla określenia warunków realizacji szkolenia taktycznego przeprowadzono ankietę wśród oficerów młodszych, będących dowódcami szczebla kompanii posiadających duSe doświadczenie w tym zakresie. Pytania zawarte w ankiecie dotyczyły przygotowania dowódców do organizacji i prowadzenia szkolenia taktycznego. Uzyskane wyniki pozwoliły na sformułowanie wniosków, których uwzględnienie ułatwi osiągnięcie zakładanych celów w procesie realizacji szkolenia taktycznego.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Specjalistyczne grupy ratownictwa chemiczno-ekologicznego Państwowej Straży Pożarnej - zadania i wyposażenie - część II

Podsystem wykonawczy Narodowego Systemu Pogotowia Kryzysowego składa się z dwóch elementów: militarnego i niemilitarnego. W zakresie ratownictwa chemicznego bez wątpienia pierwszoplanową rolę odgrywa Krajowy System Ratowniczo - Gaśniczy dysponujący Specjalistycznymi Grupami Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego Państwowej Straży Pożarnej. Militarnym odpowiednikiem tych sił są Chemiczne i Radiacyjne Zespoły Awaryjne będące organicznymi pododdziałami Wojsk Chemicznych. Aby sprostać nowym zagrożeniom i zbudować efektywny krajowy system ratownictwa chemicznego, należy w oparciu o istniejące siły i środki stworzyć spójny i synergetyczny układ "sił połączonych" militarnego i niemilitarnego podsystemu reagowania kryzysowego. Etap tworzenia tego układu powinna poprzedzać krytyczna analiza istniejących sił i środków, a następnie określenie ram prawnych oraz procedur użycia stosownie do antycypowanych zagrożeń związanych przede wszystkim z zagrożeniami systemu Bezpieczeństwa Państwa. Prezentowany artykuł jest kontynuacją problematyki omawianej w poprzednim numerze Zeszytów Naukowych. W tej części Autorzy przedstawią pozostały sprzęt Specjalistycznych Grup Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego Państwowej Staży Pożarnej, a w szczególności sprzęt: pomiarowy i wskaźnikowy, ratownictwa technicznego i medycznego, do pompowania i zbierania substancji niebezpiecznych, do ograniczania wycieków substancji niebezpiecznych, uszczelniający oraz środki neutralizujące skaSenia.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Ludzie największą wartością projektu

Celem pracy jest wykazanie, że decydującą o sukcesie bądź porażce projektu rolę mają ludzie biorący w nim udział - w szerszym sensie jego interesariusze, a w węższym kierownik projektu i zespół projektowy. Po okresie zachwycania się wszechmocą narzędzi informatycznych jako panaceum na wszelkie kłopoty związane z inicjowaniem, planowaniem, realizacją, kontrolą i zamykaniem projektów, przyszedł czas refleksji nad rolą człowieka w tej materii. Okazuje się - zgodni w tej mierze są właściwie wszyscy praktycy PM - że za sukces bądź porażkę projektu odpowiadają ludzie - zarówno ci bezpośrednio w projekt zaangażowani, jak i ci tworzący jego środowisko (interesariusze). Decydujące role odgrywają przede wszystkim kierownik projektu, a także jego zespół. Osobowość, charakter, predyspozycje, wiedza i umiejętności kierownika projektu pozwalają mu utworzyć wartościowy zespół, a ten z kolei "tworzy" wartościowy i zgodny z wymaganiami i planem produkt projektu.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Problemy skutecznej realizacji procedur współdziałania terenowych organów administracji wojskowej z organami administracji publicznej w sytuacjach kryzysowych

Różnorodność zagrożeń obecnego czasu powoduje, że zadaniem współczesnych sił zbrojnych stało się reagowanie nie tylko na zagrożenia o charakterze militarnym, ale też gotowość do reagowania na zagrożenia o charakterze niemilitarnym. W przypadkach, gdy w sytuacji kryzysowej użycie innych sił i środków jest niemożliwe lub może okazać się niewystarczające, MON, na wniosek wojewody, moSe przekazać do jego dyspozycji pododdziały lub oddziały wojskowe. Wsparcie działań ratowniczych przez siły układu militarnego odbywa się w trzech trybach: podstawowym, alarmowym i nakazowym. Wprowadzenie wojska do działań ratowniczych odbywa się obligatoryjnie, na podstawie unormowań obowiązujących na centralnych szczeblach kierowania reagowaniem kryzysowym. Koordynowanie udziału oddziałów wojska, w zależności od obszaru, na którym występują zagrożenia, zapewniają odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta powiatu lub wojewoda. Koordynowanie to obejmuje tylko przedsięwzięcia mające na celu sprawne włączanie oddziałów sił zbrojnych do współdziałania z innymi podmiotami. Zadania dla oddziałów wojska przekazywane są wyłącznie ich dowódcom, a dowodzenie odbywa się na zasadach określonych w regulaminach wojskowych i według procedur tam obowiązujących.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zarządzanie informacjami w zintegrowanej realizacji inwestycji

Artykuł porusza problemy współczesnego zarządzania przedsięwzięciem budowlanym. Pomimo wprowadzania nowoczesnych technologii i materiałów budowlanych oraz wykorzystywania oprogramowania wspierającego analizy inżynierskie oraz podejmowanie decyzji w budownictwie, wydajność pracy sukcesywnie spada. Autor artykułu opisuje nową ideę zintegrowanego zarządzania przedsięwzięciem budowlanym (Integrated Project Delivery) i porównuje ją z dotychczas stosowanymi w zarządzaniu przedsięwzięciem sposobami, takimi jak system tradycyjny Design-Bid-Build oraz system zaprojektuj i wybuduj - Design&Build. Pokazano również problemy związane z obiegiem informacji w trakcie prowadzenia przedsięwzięcia budowlanego i korzyści, jakie daje zastosowanie zintegrowanego zarządzania przedsięwzięciem budowlanym w połączeniu z technologią BIM (Building Information Modeling - modelowanie informacji o budynku). Opisano również popularny na świecie format wymiany danych między różnymi oprogramowaniami IFC (Industry Foundation Classes), który pozwala wymieniać informacje o wielu aspektach przedsięwzięcia budowlanego.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Optymalizacja doboru środków transportowych w logistyce magazynowej materiałów budowlanych

W pracy przedstawiono przykład zastosowania metody Bellingera w logistyce magazynowej na przykładzie magazynu wyrobów i materiałów budowlanych. Opisano podstawowe założenia tej metody, dokonując oceny jej wad i zalet. Uzyskane wyniki rankingu wariantów decyzyjnych porównano z wynikami obliczeń wykorzystujących metodę Electra III.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Charakterystyka porównawcza rozwoju fizycznego poborowych zamieszkujących wschodnie regiony kraju

Wieloletnie badania dotyczące poborowych do wojska pozwoliły stworzyć pełny obraz kondycji biologicznej młodego pokolenia mężczyzn. Jednakże brakuje aktualnych opracowań poświęconych zagadnieniom rozwoju fizycznego mężczyzn pochodzących ze wschodnich regionów kraju. Stąd też w niniejszej pracy podjęto się oceny rozwoju fizycznego poborowych z czterech powiatów z terenu Południowego Podlasia. Materiał do niniejszej pracy stanowią wyniki badań uzyskane z Wojskowej Komisji Uzupełnień w Białej Podlaskiej. Badania odbyły się w terminie od 6 lutego do 25 kwietnia 2006 roku. Poborowi w liczbie 3 425 osób pochodzili z powiatów: bialskiego, radzyńskiego, parczewskiego i łukowskiego. Ocena rozwoju fizycznego oparta została na wysokości i masie ciała, wskaźnikach BMI oraz smukłości. Wyniki badań poddano analizie statystycznej, wyliczając średnie arytmetyczne oraz miary rozsiewu. Różnice pomiędzy poborowymi pochodzącymi z poszczególnych powiatów oszacowano za pomocą jednokierunkowej analizy wariancji ANOVA. Stwierdzono, że poborowi pochodzący ze wschodnich regionów kraju, prezentują zbliżony poziom rozwoju fizycznego w porównaniu z rówieśnikami z próby ogólnopolskiej. Zatem przedstawione wyniki badań nie tylko odzwierciedlają stan kondycji biologicznej młodego pokolenia mężczyzn, ale stanowią także podstawę do analiz porównawczych uwzględniających zagadnienia zmienności międzypokoleniowej, jak również mogą służyć do badań porównawczych poborowych z innych regionów kraju.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie