rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Oczekiwania środowiska rodziny/opiekunów pacjentów chorych na cukrzycę w zakresie edukacji w cukrzycy – w świetle badań ogólnopolskich

Wstęp: Rodzina stanowi istotny zasób, który może wesprzeć
wysiłki chorego na cukrzycę i wzmocnić jego lepszą
troskę o zdrowie. Właściwe przygotowanie rodziny/opiekunów
może uchronić chorego przed wieloma błędami medycznymi
oraz pomóc w zapewnieniu właściwych warunków
do leczenia i satysfakcji z opieki. Stosowaniu wymaganych
w procesie leczenia cukrzycy zaleceń, sprzyja respektowanie
w planowanej opiece potrzeb, oczekiwań, a także dotychczasowych
doświadczeń zarówno pacjentów jak i wspomagających
w opiece członków rodziny. Cel pracy: W pracy
przedstawiono oczekiwania środowiska rodziny/opiekunów
pacjentów chorych na cukrzycę w zakresie edukacji w cukrzycy
oraz ich uwarunkowania. Materiał i metody: Badania
dla celów pracy przeprowadzono na podstawie: anonimowej
ankiety przeprowadzonej wśród rodzin /opiekunów pacjentów,
ukierunkowanego wywiadu pielęgniarskiego wśród pacjentów,
anonimowej ankiety przeprowadzonej wśród pacjentów,
analizy dokumentacji medycznej. Badania
przeprowadzono w ramach kierowanego przez autora pracy
projektu KBN nr 6P05D02320, wśród 1366 rodzin/opiekunów
chorych na cukrzycę z losowo wybranych 61 zakładów
podstawowej opieki zdrowotnej w kraju. Wyniki: Przeprowadzone
badania wykazały, że większość rodzin wyraża
otwartość na podniesienie swoich kompetencji i oczekuje
edukacji w zakresie cukrzycy. Otwartość na edukację rodzin/
opiekunów chorych na cukrzycę determinowana jest wpływem
wielu czynników. Wnioski: Edukacja rodzin /opiekunów
pacjentów chorych na cukrzycę może być drogą do
zmniejszenia zapotrzebowania na profesjonalną opiekę, obniżenia
kosztów opieki oraz wzrostu satysfakcji z opieki
i efektów leczenia cukrzycy.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Czy zachodzą okoliczności sprzyjające promowaniu systemu szybkiego przejścia do drugiego dziecka?

Cele pracy: Celem pracy jest próba oceny czy w naszym
kraju zachodzą okoliczności sprzyjające promowaniu tzw.
systemu szybkiego przejścia do drugiego dziecka. Na wstępie
charakteryzujemy sytuację demograficzną i metody stosowane
dla przeciwdziałania spadkowi urodzeń. System szybkiego
przejścia do drugiego dziecka jest ostatnio wdrażany
w niektórych krajach europejskich jako działanie, które jest
w stanie zwiększyć dzietność kobiet. Metody: Ocena została
oparta na analizie danych uzyskanych przez pobranie danych
poprzez dwie anonimowe, autorskie ankiety, którą rozprowadzono
pośród 138 studentek studiów pomostowych z zakresu
pielęgniarstwa realizujących naukę w PWSZ w Nysie
w roku akademickim 2012/2013. Dane uzyskane poprzez
to badanie ankietowe umożliwiły wyliczenia dla tej grupy
kobiet: wskaźnika dzietności, wskaźnika dzietności dokończonej
oraz przeciętnego wieku urodzenia pierwszego, drugiego
i ewentualnie kolejnych dzieci. Ankiety umożliwiły
analizę postaw i przekonań kobiet z przedziału wiekowego
<28, 55>. Druga z zastosowanych ankiet dotyczyła już ściśle
zapatrywań dotyczących podejmowania decyzji o szybkim
posiadaniu drugiego dziecka. Wyniki: Wskaźnik dzietności
dla ww. tej grupy kobiet wynosi 1,72. Jeśli uwzględnić jedynie
kobiety w wieku powyżej 40 lat to w podgrupie 86
kobiet wynosi on 1,95. Przeciętny wiek kobiet rodzących
pierwsze dziecko wynosi 24,43 lata, drugie dziecko 28,43
lata, trzecie dziecko 31,7 lata. Wnioski: Dość znaczna rozpiętość
pomiędzy przeciętnym wiekiem urodzenia pierwszego
i drugiego dziecka (ok. 4 lata) jak i oszacowane postawy
i zapatrywania badanych kobiet wskazują na
okoliczności sprzyjające promowaniu ww. systemu w naszym
kraju. Wydaje się, że jeśli uwzględnić zgłaszane przez
nasze respondentki warunki podejmowania decyzji o szybkim
posiadaniu drugiego dziecka, to promowanie tego systemu
wpłynęło by zapewne na liczbę urodzeń.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Kadm, ołów i rtęć w nerkach człowieka

Rozwój cywilizacji i działalności gospodarczej wpływają
na wzrost ilości i różnorodności ksenobiotyków, w tym pewnych
metali ciężkich, w środowisku. Dlatego człowiek stale
narażony jest na kontakt z wieloma szkodliwymi substancjami
znajdującymi się w powietrzu, wodzie, glebie i pożywieniu.
Z tak zwanych metali ciężkich (o gęstości ¤4,5 g/cm3)
za najbardziej toksyczne uznaje się kadm (Cd), ołów (Pb)
i rtęć (Hg), które nazywane są „trójką metali śmierci” [1].
Narządem krytycznym kumulującym te metale są nerki,
które w dużym stopniu biorą udział w procesie detoksykacji.
Na stężenie metali w nerkach mają wpływ czynniki środowiskowe,
takie jak palenie tytoniu, dieta czy posiadanie
amalgamatowych wypełnień stomatologicznych (rtęć),
a także czynniki biologiczne – wiek i płeć. Od niedawna
prowadzone są także badania o wpływie raka jasnokomórkowego
na stężenie tych metali w nerce. Okazuje się, że
nerki osób z nowotworem tego narządu w mniejszym stopniu
kumulują kadm, niż nerki osób zdrowych. Istotne jest
zatem poznanie i dalsze monitorowanie stężeń wybitnie toksycznych
metali w tym narządzie wydalniczym, szczególnie
u osób z rozpoznanymi schorzeniami nefrologicznymi, łącznie
z tymi, które doprowadziły do usunięcia nerki.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Przegląd kryteriów oceny infradźwięków i hałasu niskoczęstotliwościowego w środowisku zawodowym i pozazawodowym

Wzrasta liczba antropogenicznych źródeł infradźwięków
w środowisku, rośnie zatem też ekspozycja i zwiększa się
liczba osób eksponowanych na ten hałas. Jednym z problemów
jest opracowanie kryteriów oceny tego hałasu. Przedmiotem
pracy jest przegląd i ocena istniejących polskich
i zagranicznych kryteriów oceny hałasu niskoczęstotliwościowego
w miejscu pracy i bytowania człowieka.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Stres oksydacyjny a środowisko wysokogórskie

Znaczne zainteresowanie w ostatnich latach sportami
górskimi, w tym alpinizmem, przez popularyzacje tych sportów,
ogólną dostępność szkoleń i fachowej literatury postawiła
nowe pytania przed medycyną środowiskową i górską
– czy alpinizm jest szkodliwy dla zdrowia. Z uwagi na warunki
jakie panują w środowisku wysokogórskim tj. obniżone
ciśnienie atmosferyczne prowadzące do rozwoju hipoksji
hipobarycznej, ekstremalnie ciężki wysiłek fizyczny,
wzmożone promieniowanie UV, brak dostępu do świeżej
żywności oraz stres psychiczny. Zasadną miarą szkodliwości
tych warunków jest określenie wzrostu poziomu stresu oksydacyjnego.
Środowisko wysokogórskie może oddziaływać
bodźcowo na enzymatyczny układ antyoksydacyjny lecz w
szczególnych sytuacjach może przewyższać jego możliwości
przy jednoczesnym zużyciu antyoksydantów niskocząsteczkowych
czego konsekwencją jest wzmożona generacja reaktywnych
form tlenu (RFT). Ta sytuacja jest określana mianem
stresu oksydacyjnego. Gwałtowne i niekontrolowane
namnażanie reaktywnych form tlenu prowadzi do wielu niekorzystnych
przemian prowadzących do ponad przeciętnej
ilości uszkodzeń lipidowych struktur błony komórkowej
(peroksydacji), białek (denaturacja) oraz kwasów nukleinowych.
Sytuacja taka w obrębie organizmu ludzkiego nie
może wystąpić bez następczych konsekwencji ogólno ustrojowych.
Tym właśnie jest tłumaczone złe samopoczucie po
powrocie z wysokości oraz wyraźne obniżenie wydolności
fizycznej. Dodatkowo jest wysuwana teoria jako by to wzrost
poziomu stresu oksydacyjnego był jednym z czynników odpowiedzialnych
za rozwój ostrej choroby wysokogórskiej
(ang. acute moutain sickness – AMS). Stwierdzenie to jednak
wymaga dalszych badań ponieważ aktualnie dostępne piśmiennictwo
na ten temat nie jest jednoznaczne, a artykuł
ten dotyczy przyczyn rozwoju stresu oksydacyjnego w górach
wysokich oraz jego skutków.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Waldemar Linke CP, Literacka ojczyzna Tobiasza. Tło kulturowe Tb jako klucz teologicznej lektury księgi (Lingua Sacra. Monografie 2; Warszawa: Verbinum 2013)

Book review: Waldemar Linke CP, Literacka ojczyzna Tobiasza. Tło kulturowe Tb jako klucz teologicznej lektury księgi (Lingua Sacra. Monografie 2; Warszawa: Verbinum, 2013). Ss. 676. PLN 39,20. ISBN 978-83-7192-465-1.

Czasopismo: The Biblical Annals
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Rola i zadania higienistów pracy w medycynie pracy i medycynie środowiskowej oraz ich etyka zawodowa

Przedmiotem rozważań są zmiany, które nastąpiły w działalności
służb medycyny pracy w minionym półwieczu,
charakterystyka zadań higienistów i przyczyny wzrostu
znaczenia ich udziału w tej działalności oraz potrzeby przestrzegania
przez nich własnego kodeksu etycznego.
Uchwalenie przez ONZ w 1948 roku Powszechnej
Deklaracji Praw Człowieka spowodowało zmianę strategicznego
celu służb medycyny pracy. Odtąd głównym zadaniem
jest profilaktyka uszczerbków zdrowia powodowanych
przez pracę, która powinna pracownikom zapewnić
utrzymanie zdrowia przez cały okres aktywności zawodowej.
Przedtem celem było przywracanie zdrowia pracownikom
poszkodowanym przez pracę.
Aby postępowanie i środki prewencyjne były skuteczne,
muszą być dobrane odpowiednio do szkodliwości zagrażających
zdrowiu pracowników. To wymaga ujawnienia
czynników potencjalnie szkodliwych dla zdrowia, pomiaru
ich stężeń i natężeń, określenia stopnia narażenia pracowników
na te czynniki, oraz wyznaczenia jakości i poziomu
ich ryzyka zdrowotnego. Współcześnie, służby medycyny
pracy obejmują ponadto swoim nadzorem środowiska
komunalne, bo one ulegają degradacji wskutek emisji
zanieczyszczeń przemysłowych, co wpływa ujemnie na
zdrowie narażonych mieszkańców. Te działania wykraczają
w dużej mierze poza zakres kompetencji i zadań lekarzy
specjalistów medycyny pracy i dlatego są wykonywane
przez higienistów pracy, którzy wymaganą wiedzę i umiejętności
nabywają poprzez studia wyższe na kierunkach
technicznych i przyrodniczych. Spowodowało to istotny
wzrost znaczenia roli higienistów w obecnej działalności
służb medycyny pracy i zwróciło uwagę na aspekty etyczne
w pracy higienistów.
Ocena istoty i zakresu zadań higienistów wskazuje nie
tylko na konieczność przestrzegania przez nich zasad etycznych
obowiązujących wszystkich członków służb medycyny
pracy, lecz także na potrzebę posiadania własnego kodeksu
etycznego, uwzględniającego specyfikę działań i zadań
podejmowanych w tym zawodzie.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zanieczyszczenie powietrza pyłem zawieszonym PM10 oraz PM2,5 w warunkach silnej antropopresji na przykładzie miasta Sosnowiec

Wstęp: Zanieczyszczenie powietrza pyłem zawieszonym
stanowi poważny problem dużych miast oraz aglomeracji
miejsko-przemysłowych zarówno w Polsce, jak i Europie.
Źródłem pyłowych i gazowych zanieczyszczeń powietrza
na obszarach miejskich są głównie emisje antropogeniczne
pochodzące z sektora komunalno-bytowego, przemysłu
oraz środków transportu. Jak wskazują liczne badania epidemiologiczne,
zanieczyszczenia atmosferyczne, zwłaszcza
pyły drobne o średnicach aerodynamicznych cząstek poniżej
2,5 μm, stanowią zagrożenie dla zdrowia osób długotrwale
przebywających w warunkach występowania ponadnormatywnych
stężeń pyłu. Cel pracy: Celem pracy jest
ocena zanieczyszczenia powietrza pyłem zawieszonym
PM10 oraz PM2,5 w sezonie jesienno-zimowym na terenie
miasta Sosnowiec, w odniesieniu do obowiązujących
w Polsce oraz na terenie Unii Europejskiej norm jakości
powietrza. Wyniki: Wyznaczone na postawie pomiarów
grawimetrycznych stężenia frakcji pyłu zawieszonego PM10
oraz PM2,5 na terenie miasta Sosnowiec w sezonie jesienno-
zimowym 2010–2011 roku, przekraczały od 2,1 do 2,7
razy wartości dopuszczalne, określone w obowiązujących
aktach prawnych.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wpływ czynników środowiskowych i społeczno-ekonomicznych na występowanie objawów i chorób układu oddechowego u dzieci szkolnych zamieszkałych w Sosnowcu

Wstęp: Celem badania była ocena wpływu warunków
środowiskowych i społeczno-ekonomicznych na występowanie
objawów i chorób układu oddechowego u dzieci
szkolnych zamieszkałych w Sosnowcu, w oparciu o dane
pochodzące z kwestionariusza. Materiał i metody: W epidemiologicznym
badaniu przekrojowym przeprowadzonym
w latach 2005–2006 wzięło udział 709 dzieci z klas
I–VI szkoły podstawowej (7–12 lat), zamieszkałych w Sosnowcu.
Badanie przeprowadzono z wykorzystaniem kwestionariusza
zaadresowanego do rodziców badanych dzieci.
Pytania ankietowe dotyczyły objawów ze strony układu
oddechowego i przewlekłych chorób układu oddechowego
oraz chorób alergicznych u dzieci, a także korzystania
z opieki medycznej, sposobu odżywiania się dzieci i warunków
społeczno-ekonomicznych rodziny. Wyniki: Stwierdzono,
że w badanej grupie dzieci istotny statystycznie
wpływ na częstość występowania objawów ze strony układu
oddechowego miały warunki mieszkaniowe, takie jak:
ilość osób śpiących w pokoju z dzieckiem i występowanie
wilgoci w mieszkaniu. Wyniki przeprowadzonych badań
wykazały także, że częstości świszczącego oddechu różnią
się istotnie statystycznie w zależności od sytuacji zawodowej
rodziców. Trudno jest jednoznacznie ocenić czy jest
to tylko wpływ sytuacji społeczno-ekonomicznej, czy też
wpływ innych czynników środowiskowych. Wnioski:
W badaniu wykazano statystycznie istotną zależność między
stanem układu oddechowego dzieci zamieszkałych
w Sosnowcu a takimi czynnikami społeczno-ekonomicznymi,
jak wskaźnik zaludnienia mieszkań (ilość osób śpiących
w pokoju z dzieckiem) oraz występowanie wilgoci
w mieszkaniu. Przeanalizowano związek między występowaniem
niektórych objawów ze strony układu oddechowego
u dzieci a wykształceniem oraz sytuacją zawodową rodziców,
jednakże wyniki przeprowadzonego badania nie dają
jednoznacznych dowodów na istnienie takiej zależności.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ocena narażenia dzieci na wtórną emisję niklu, ołowiu i miedzi pochodzenia środowiskowego

Wstęp: Sumaryczna ocena oddziaływania zanieczyszczeń
pyłowych [ZP], obecnych w przyziemnej warstwie
powietrza, nabiera ostatnio szczególnego znaczenia w szacowaniu
ryzyka zdrowotnego. Wprawdzie ZP są przedmiotem
zainteresowania wielu ośrodków badawczych, to jednak,
w dotychczas poświęconych im pracach nie
uwzględniano prawdopodobieństwa występowania negatywnych
skutków zdrowotnych, wywoływanych oddziaływaniem
dodatkowej ich obecności (zjawisko wtórnego
pylenia). Cel badań: Celem pracy było określenie wtórnej
emisji Cu, Ni i Pb mierzonej w sąsiedztwie ulic o nasilonym
– choć zróżnicowanym – natężeniu ruchu samochodowego
w wielu miastach województwa śląskiego. Materiał i metody:
Materiałem do przeprowadzenia badań były próbki
pyłu zebrane w odległości ok. 200 m od ruchliwych ulic
miast Górnego Śląska i Zagłębia w latach 2006–2010
i analizowane metodą spektrometrii plazmowej. Zjawisko
wtórnego pylenia opisano współczynnikami: wtórnej emisji,
wzbogacenia, kontaminacji i parametru dodatkowej
masy danego metalu w ogólnym zanieczyszczeniu powietrza.
Wyniki: Stwierdzono, że wchłaniana dawka Cu i Pb,
zmienia się w zależności od badanego obszaru i zmniejsza
się z wiekiem dziecka. Zmniejszanie się wchłanianych
dawek w zależności od wieku tłumaczy się – jak dotąd –
znaczącym przyrostem ogólnej masy ciała w porównaniu
do uwarunkowanej wiekiem, anatomicznie określonej wielkości
układu oddechowego. Również ryzyko zdrowotne
szacowane w odniesieniu do dzieci zamieszkałych w wybranych
okolicach jest zróżnicowane i zmniejsza się wraz
z dorastaniem dzieci. Okazuje się jednak, że ryzyko zdrowotne
jest ponadto determinowane wielkością wtórnej
emisji pyłów, a do dzieci najbardziej zagrożonych Ni należą
te, które narażone są w sposób szczególny na wtórną emisję
tego metalu. Wspomniana emisja jest niebezpieczna dla
układu oddechowego i odgrywa większą rolę aniżeli uśredniona
zawartość tego pierwiastka w szeroko pojętym środowisku.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wtórna emisja pyłów a kumulacja Ni w migdałkach gardłowych dzieci zamieszkałych w miastach województwa śląskiego

Wstęp: Szereg wcześniejszych badań wykazał istotne
zdolności do kumulowania się niektórych metali ciężkich
w przyziemnej warstwie powietrza. Dochodzi do tego zjawisko
wtórnego pylenia. Cel badań: Celem badań było
określenie roli zjawiska wtórnego pylenia na podstawie
wyznaczenia kilku opisanych w piśmiennictwie współczynników.
Materiał i metody: Przedmiotem badań były usunięte
chirurgicznie w latach 2006–2011 migdałki gardłowe
dzieci mieszkających w różnych regionach Górnego Śląska.
Ich próbki mineralizowane przy użyciu kwasu azotowego
poddano analizie metodą spektometrii plazmowej na
zawartość Ni. Udział wtórnej emisji pyłu opisano za pomocą
następujących współczynników: wtórnej emisji; wzbogacenia;
kontaminacji; parametru dodatkowej masy danego
metalu w ogólnym zanieczyszczeniu powietrza. Wyniki:
Kontaminacja migdałków gardłowych była większa u dzieci
mieszkających w miastach, w których stwierdzano wzrost
współczynników wtórnej emisji.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Udział ołowiu, kadmu i cynku w strukturze mineralnej złogów pęcherzyka żółciowego u kobiet i mężczyzn

Wstęp: Szereg wcześniejszych badań wykazał obecność
As, i Sb, w złogach pęcherzyka żółciowego. Cel badań:
Celem badań było określenie stopnia kumulacji Pb, Cd,
Zn w złogach pęcherzyka żółciowego, jako pomocniczej
próby biologicznej dla oceny narażenia w długim okresie
czasu. Materiał i metody: Przedmiotem badań na zawartość
Pb, Cd i Zn metodą spektrometrii emisyjnej z plazmą
sprzężoną indukcyjnie były złogi pęcherzyka żółciowego
kobiet i mężczyzn zamieszkujących obszar Śląska. Wyniki:
Zmianę zawartości tych pierwiastków analizowano
w nawiązaniu do czynników behawioralnych (dieta, alkohol,
kawa, otyłość), płci i nałogu palenia tytoniu. Zwrócono
także uwagę na możliwości interakcji Pb, Cd, Zn
z innymi pierwiastkami w czasie ich kumulacji w złogach
pęcherzyka żółciowego. Okazało się, że złogi pęcherzyka
żółciowego mogą być wykorzystane jako dodatkowa próba
biologiczna w indywidualnych ocenach narażenia na Pb,
Cd i Zn. Zaobserwowano, że na poziom zawartości Pb,
Cd, Zn, w złogach pęcherzyka żółciowego istotny wpływ
mają czynniki behawioralne (dieta, alkohol, nałóg palenia,
kawa, otyłość). Wykazano znamienny wpływ nałogu palenia
na wzrost zawartości ołowiu, kadmu i cynku oraz
znaczną rolę obecności tych pierwiastków w opadzie całkowitym
zanieczyszczenia danego obszaru zamieszkania.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Księga Rodzaju. Przełożył i opracował Marek Piela (Kraków: Księgarnia Akademicka 2020)

Book Review: Księga Rodzaju. Przełożył i opracował Marek Piela (Kraków: Księgarnia Akademicka 2020)

Czasopismo: The Biblical Annals
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Padlina i sępy. Czy  logion Q 17,37 jest biblijnym cytatem (illud dictum), przysłowiem (proverbium) czy znakiem (signum)? Analiza egzegetyczno-teologiczna

Artykuł proponuje szczegółową analizę syntaktyczno-semantyczną Mt 24,28 i Łk 17,37c w celu hipotetycznego odtworzenia semickiej (hebrajskiej i aramejskiej) frazy logionu Jezusa Q 17,37. Następnie zestawia trzy różne możliwości jego zrozumienia w kontekście kanonicznym NT, jako biblijny cytat/parafraza z Hi 39,30, jako przysłowie i jako znak. Zestawienie pozwala zrozumieć, że Q 17,37 pasuje wyjątkowo dobrze do swojego literackiego i teologicznego kontekstu w tych trzech znaczeniach, co z jednej strony wskazuje na jego dużą semantyczną i akomodacyjną elastyczność, z drugiej zaś utrudnia ustalenie jego pierwotnego znaczenia w źródle Q. Jednak autor artykułu uważa, że semicka fraza Q 17,37 z wielkim prawdopodobieństwem funkcjonowała zarówno w Q jak i w kanonicznym kontekście NT jako cytat/parafraza z Hi 39,30 lub jako znak (w taki sam sposób jak znak drzewa figowego w Mt 24,32-33; Łk 21,29-31), bardziej niż jako przysłowie. W ten sposób artykuł podważa klasyczną interpretację, jaka utrwaliła się we współczesnej egzegezie Mt 24,28; Łk 17,37c.

Czasopismo: The Biblical Annals
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ocena wpływu zakwitów sinic na jakość wody w kąpieliskach w Polsce

Wstęp: Jakość wody w kąpieliskach ma kluczowe znaczenie
zdrowotne, głównie z uwagi na fakt, że każdego lata
miliony ludzi wykorzystuje obiekty wodne w celach rekreacyjnych
i sportowych. Pomimo, że jakość wody w zdecydowanej
większości kąpielisk jest odpowiednia, to nadal
spotyka się miejsca, gdzie występuje ryzyko zdrowotne
wynikające z zanieczyszczenia wody. Jednym z głównych
czynników zagrożeń zdrowotnych związanych z jakością
wody w kąpieliskach są sinice – mikroorganizmy wykazujące
cechy morfologiczne bakterii i glonów. Mogą one
występować w koloniach i większych skupieniach, które
w przypadku masowego pojawienia się najczęściej tworzą
widoczne w wodzie smugi, gęstą pianę lub kożuch. Celem
pracy była ocena wpływu zakwitów sinic na przydatność
wody do kąpieli w Polsce. Materiały i metody: Oceną objęto
wszystkie kąpieliska nadzorowane przez Państwową
Inspekcję Sanitarną (PIS) w latach 2007–2009. Podstawę
oceny stanowiły dane PIS, pochodzące z monitoringu jakości
wody wyniki analiz oraz wydane przez Inspekcję formalne
decyzje o zakazie kąpieli. Wyniki i dyskusja: Uzyskane
rezultaty oceny pokazują, że blisko jedna czwarta
wszystkich zakazów kąpieli w Polsce w omawianym okresie
związana była z pojawieniem się w wodzie zakwitów sinic.
Wnioski: Sytuacja taka dotyczyła co piątego kąpieliska zlokalizowanego
nad zalewem lub zbiornikiem retencyjnym
oraz co dziesiątego nad Bałtykiem. Średni czas trwania
zakazu kąpieli z powodu zakwitu sinic w skali kraju był
znacznie zróżnicowany. Relatywnie najkrócej trwał na
kąpieliskach nadmorskich (średnio nie przekraczał tygodnia).
Znacznie dłużej zakaz kąpieli obowiązywał w przypadku
obiektów organizowanych nad jeziorami i zalewami
(przeciętnie około miesiąca).

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu