rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Cybernetyczne ujęcie funkcjonowania związku przestępczego przy wykorzystaniu teorii układów autonomicznych (samodzielnych) Mariana Mazura. Zarys problematyki

Cybernetyka jako nauka uniwersalna i porządkująca jest obecnie wykorzystywana
wszechstronnie. Znajduje ona swoje zastosowanie m.in. w naukach humanistycznych,
w tym w naukach prawnych. W związku z powyższym na przykład dotychczasowe
analizy kryminalistyczne dotyczące przestępczości zorganizowanej mogą zostać
wsparte także analizą cybernetyczną tego zjawiska. W zakresie badań nad strukturami
organizacyjnymi grup przestępczych (traktowanych jako układy cybernetyczne)
– pojawiła się propozycja wykorzystania teorii układów samodzielnych. Autorem
przedmiotowej teorii, zbudowanej na podstawie doświadczeń z obszaru nauk ścisłych
i humanistycznych, jest Marian Mazur. Teoria układów samodzielnych pozwala na
zuniwersalizowanie struktury organizacji przestępczej poprzez wyróżnienie poszczególnych
elementów układu, istotnych dla jego samosterowania się. Usystematyzowanie
takiej struktury pozwala następnie na badanie przebiegów informacyjnych i energetycznych.
Ponadto teoria ta pozwala ocenić relacje zachodzące zarówno wewnątrz
układu, jak i pomiędzy jego elementami oraz elementami znajdującymi się w jego
otoczeniu. Wiedząc, jak działa taki układ, uzyskujemy informację, na której podstawie
uprawnione organy ścigania będą mogły opracować taktykę działań ukierunkowanych
na zwalczanie zorganizowanych grup przestępczych. Idąc dalej, opierając się
na uzyskanych analizach zachowań układów przestępczych i reakcji na nie, możliwe
będzie poszukiwanie bardziej optymalnych wzorców przeciwdziałania przestępczości
zorganizowanej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Ocena autentyczności zdjęć standardu JPEG na podstawie analizy struktury pliku

W artykule zaprezentowano metodykę badania autentyczności zdjęć formatu JPEG
na podstawie analizy struktury pliku. Mając na uwadze kolejne etapy zapisu obrazu do
pliku cyfrowego, można dokonać wyboru cech, które zostaną poddane obserwacjom.
Zdjęcia kwestionowane w dalszym etapie badań są porównywane z parametrami zdjęć
referencyjnych. Stąd warunkiem zastosowania tej metodyki badawczej jest posiadanie
urządzenia, którym wykonano zdjęcie dowodowe, innego egzemplarza tego urządzenia
lub innych zdjęć wykonanych urządzeniem dowodowym, np. zabezpieczonych w toku
postępowania. Analizom poddano zdjęcia nieedytowane oraz edytowane w 11 programach
graficznych. Pliki graficzne zostały wykonane 46 urządzeniami, zarówno aparatami
fotograficznymi, jak i telefonami komórkowymi. Po przeprowadzeniu badań
stwierdzono, że w każdym przypadku wykonania edycji w programie graficznym (za
edycję należy rozumieć nie tylko zmianę treści zdjęcia, lecz także wykonanie operacji
ponownego kodowania bez zmiany jego treści) parametry natywne zapisu obrazu
do pliku uległy modyfikacjom, co przy uwzględnieniu zastosowanej definicji zdjęcia
autentycznego daje podstawy do podważenia jego autentyczności. W zależności od
zastosowanego oprogramowania zmianom uległy m.in. tablice kwantyzacji, podpróbkowanie
chrominancji, a także kod Huffmana.
Ze względu na zgodność technicznych parametrów kodowania w obrębie tego
samego modelu urządzenia, zaproponowana metodyka badania autentyczności zdjęć JPEG

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Siła czy przesilenie? Działalność i znaczenie Państwa Islamskiego

Po październiku 2017 r. pojawiła się pokusa, aby Państwo Islamskie włożyć do lamusa historii i zaprzestać rozważań nad jego istnieniem i oddziaływaniem. Ale to właśnie teraz nadszedł czas na rzetelne analizy i refleksje nad tym fenomenem. W niniejszym artykule omówiono funkcjonowanie PI przy uwzględnieniu jego statusu i celów, jego sojuszników oraz zasięgu terytorialnego, a także dokonano analizy zasobów zarówno twardej, jak i miękkiej siły jego oddziaływania. Na siłę PI składały się następujące elementy: złożona struktura jego armii i różnice taktyczne, w tym dobrze określone kierunki działań wojennych, wysokie morale i wyszkolenie jego żołnierzy, dobre
dowodzenie, oraz inkluzyjny charakter organizacji. Państwo Islamskie wykazało się ogromnymi zdolnościami adaptacyjnymi (różne teatry działań), odpornością na straty (ludzkie, terytorialne), zdolnością do kumulacji doświadczeń i otwartością na nowe formy aktywności, ale także na nowe kręgi zwolenników, czy też raczej – wejściem na zupełnie nowy poziom działań wojskowych, politycznych, ideologicznych i terytorialnych. W drugiej części artykułu autorka skupiła się na analizie głównych uczestników wydarzeń bliskowschodnich, którzy często wykorzystywali Kalifat (lub walkę z nim) do osiągnięcia własnych, partykularnych interesów za pomocą rozwiązań siłowych. Odnosi się zarówno do podmiotów lokalnych (państwa arabskie, Iran, Turcja), jak i międzynarodowych (Stany Zjednoczone wraz z zachodnimi sojusznikami, Rosja), porównując ich podejście do PI. Taka analiza pozwala na określenie, jak wysoko w hierarchii celów strategicznych tych państw znajduje się ostateczne wyeliminowanie Kalifatu oraz jak skuteczna jest polityka prowadzona za pomocą siły militarnej i potęgi ekonomicznej. Dla Stanów Zjednoczonych i całego Zachodu istnienie i działania PI oznaczały fiasko prowadzonej dotychczas polityki; dla niektórych państw regionu (Irak, Syria) stanowiło ono zagrożenie dla ich egzystencji, dla innych – było nieco nieobliczalnym, ale użytecznym instrumentem przydatnym do rozwiązań siłowych (Arabia Saudyjska, Katar), dla jeszcze innych (Turcja) – czynnikiem, którego siłę można wykorzystać do własnych celów.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Hezbollah oraz jego Aparat Militarny i Bezpieczeństwa.

Artykuł stanowi analizę struktury organizacji Hezbollah oraz funkcjonowania jednego
z jej najbardziej zakonspirowanych elementów – Aparatu Militarnego i Bezpieczeństwa.
Zawiera także między innymi analizę funkcjonowania wywiadu i kontrwywiadu
organizacji. W pracy określono znaczenie Aparatu Militarnego i Bezpieczeństwa
oraz jego wpływ na kształt organizacji.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Odzyskiwanie personelu (Personnel Recovery – PR) jako forma reakcji na bezprawną izolację osób

W niniejszym artykule skupiono się na zaprezentowaniu możliwości odzyskiwania
personelu (Personnel Recovery – PR) jako formy przeciwdziałania bezprawnej izolacji osób.
W tym celu wyjaśniono istotę przedsięwzięć określanych jako „odzyskiwanie personelu”
oraz metody odzyskiwania personelu i sprzętu w przypadku zdarzeń o charakterze niemilitarnym
i militarnym. Znaczną część artykułu poświęcono analizie operacji odzyskiwania
personelu wojskowego i cywilnego (case study). Omówiono również poszczególne poziomy
szkolenia SERE będącego elementem szkolenia personelu narażonego na ryzyko bezprawnej
izolacji oraz zaprezentowano zakres tego szkolenia, realizowanego przez personel wojskowy.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zastosowanie rozwinięcia teorii układów samodzielnych na potrzeby typowania przywództwa organizacji przestępczej– analiza psychocybernetyczna

Teoria dynamizmu charakteru prezentuje się jako jedno z rozwiązań mających na
celu kompleksowe rozpoznawanie różnych form organizacyjnych służących do popełniania
przestępstw. Teorię tę należałoby wiązać z innymi rozwiązaniami umożliwiającymi
prowadzenie badań nad aktywnością zorganizowanych struktur przestępczych,
w tym z teorią układów samodzielnych (autonomów) czy badaniem układów złożonych.
Występujące rozwiązania w ramach teorii dynamizmu charakteru mogą mieć szerokie
zastosowanie w działaniach organów ścigania. Mogą one dotyczyć obszaru budowania
swoistego portretu psychologicznego organizatora organizacji przestępczej oraz
poszczególnych jej elementów, z jakich się ona składa. Dynamizm charakteru można
również postrzegać jako wsparcie dla opracowywania taktyki przesłuchań, typowania
realnego przywództwa w organizacji (poszukiwania charakterów endodynamicznych,
oznaczonych symbolem A) czy prowadzenia głębokiej inwigilacji zorganizowanych
grup przestępczych (np. poprzez poszukiwanie słabych charakterologicznie elementów
lub powodowanie destrukcji relacji par kojarzonych w organizacji). Wydaje się, że dla
uzyskania pełnej oceny funkcjonowania organizacji przestępczej oprócz badania relacji
z punktu widzenia oceny gradacji występującej pomiędzy ustalonymi elementami,
niezbędnym staje się również uzyskanie, na podstawie badań relacji emocjonalnych –
obrazu psychologicznego oddziaływania wewnątrzorganizacyjnego w grupie. Dalszą
konsekwencją zastosowania tej teorii będzie poszukiwanie „słabych obszarów”, których
zdefiniowanie pozwoli na przygotowanie optymalnej taktyki walki w celu neutralizacji
(ustania funkcjonowania) organizacji przestępczej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rola legalnych rezydentur Pierwszego Zarządu Głównego KGB w prowadzeniu działalności wywiadowczej na terytorium europejskich krajów neutralnych w latach 1954-1991. Casus Skandynawii

Przez cały czas okresu zimnej wojny, w tym takze w dobie poststalinowskiej Finlandia i Szwecja, deklarujące swoją neutralność, niezmiennie pozostawały ważnymi celami dla radzieckich służb wywiadowczych. Specyfika obu państw - postrzeganych na Kremlu, mimo ich oficjalnego statusu, jako kraje przynależne do przeciwnych stref bezpieczeń¬stwa - bezpośrednio wpływała na zasadnicze kierunki działań wywiadowczych pro¬wadzonych na ich terenie za pośrednictwem legalnych rezydentur Pierwszego Zarządu Głównego (ds. wywiadu zagranicznego) KGB w latach 1954-1991. Większość zadań re¬alizowanych przez te rezydentury ogniskowała się wokół pozyskiwania informacji wy¬wiadowczych. Jednak o ile w przypadku Finlandii koncentrowano się na monitorowaniu bieżącej aktywności fińskiego establishmentu politycznego w celu wczesnego wykrycia ewentualnych inicjatyw zmierzających do podważenia korzystnego dla Związku Ra¬dzieckiego status quo, o tyle w Szwecji, ze względu na jej znaczący potencjał wojskowy, najwięcej uwagi poświęcano rozpoznaniu tamtejszych sił zbrojnych. Od lat 70. XX w. na terytorium obu krajów operowało ponad 100 oficerów KGB i GRU dysponujących około 200 osobowymi źródłami informacji.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Pozyskiwanie informacji z Internetu metodą Google Hacking – biały, szary czy czarny wywiad?

W artykule dokonano analizy potencjału technik pozyskiwania informacji w Internecie
określanych mianem Google Hacking (GH), tj. formułowania zapytań dla przeglądarki
Google, ujawniających dane niedostępne bezpośrednio lub te, których pozyskanie
jest nieuprawnione z powodów etycznych, prawnych lub z obu tych przyczyn. Techniki
zdobywania informacji metodą GH pogrupowano w trzy zbiory. Pierwszy sposób
pozyskiwania danych, który nie budzi zastrzeżeń etycznych i prawnych, określono
mianem białego wywiadu. Zaliczono do niego wyszukiwanie stron usuniętych i archiwalnych,
wyszukiwanie niektórych informacji o użytkownikach oraz innych informacji
merytorycznych. Do drugiej grupy technik, określanych jako szary wywiad,
wątpliwych z etycznego punktu widzenia, włączono zdobywanie informacji pozostawionych
nieświadomie przez twórców i właścicieli witryn internetowych, informacji
o strukturze witryn internetowych oraz parametrów konfiguracyjnych serwerów www.
Ostatnią grupę technik stanowi czarny wywiad, tj. działania nielegalne i najczęściej
nieetyczne. Przeanalizowano tu potencjał uzyskiwania informacji zabezpieczonych,
osobowych danych wrażliwych oraz parametrów konfiguracyjnych programów i urzą-
dzeń. Uzupełnienie tekstu stanowi analiza możliwości pozyskiwania informacji za pomocą
programu FOCA (Fingerprinting Organizations with Collected Archives), służą-
cego do automatyzowania zapytań GH i zorientowanego na metadata harvesting, czyli
masowe odnajdywanie i analizowanie metadanych zawartych w dokumentach online.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Biometria – nowe zastosowania.

Artykuł przedstawia analizę nowych zastosowań biometrii w obszarze bezpieczeństwa.
Są dwa najważniejsze zastosowania tej metody. Po pierwsze, poza jej
wykorzystaniem w dokumentach, takich jak dowody osobiste czy paszporty, biometria
może być z powodzeniem stosowana jako narzędzie fizycznej kontroli dostępu
w przedsiębiorstwach o znaczeniu strategicznym w systemie bezpieczeństwa publicznego.
Po drugie, może znaleźć zastosowanie w bankowości elektronicznej – jako instrument
identyfikacji klienta i autoryzacji transakcji. W obu przypadkach wykorzystanie
biometrii w sposób znaczący zwiększa poziom zabezpieczeń w porównaniu do
alternatywnych, tradycyjnych narzędzi. Jednakże jej powszechne zastosowanie wymaga
regulacji prawnych, które z jednej strony pozwoliłyby organizacjom publicznym
i prywatnym korzystać z tej metody jako instrumentu zapewniającego bezpieczeństwo,
a z drugiej – ustanawiałyby minimalne standardy ochrony danych biometrycznych.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rozpracowywanie działalności terrorystycznej w ramach Europolu – uwarunkowania prawne i praktyczne

Rozpracowanie jest najważniejszą formą działań, w której materializują się funkcje kryminalistyki: rozpoznawanie, wykrywanie i zapobieganie. Uprawnienia operacyjne Europolu dotyczące rozpoznawania, wykrywania i zapobiegania terroryzmu wynikają bezpośrednio z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Z punktu widzenia taktyki kryminalistycznej, potencjał antyterrorystyczny Europolu jest oparty na specjalnych analitycznych bazach danych (AWF). W omawianym modelu informacje i dane wywiadowcze są gromadzone, przetwarzane i wymieniane w odniesieniu do ściśle określonych zagrożeń terrorystycznych (osób, grup przestępczych, organizacji terrorystycznych) w celu wsparcia spraw operacyjnych lub postępowań karnych prowadzonych przez krajowe organy policyjne państw członkowskich UE.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
„Zarządzanie refleksyjne” jako paradygmat rosyjskich operacji informacyjno-psychologicznych w XXI w.

Opracowanie dotyczy genezy, teorii oraz zastosowania koncepcji zarządzania refleksyjnego.
Określenie to oznacza proces polegający na przekazaniu przeciwnikowi w sposób
dla niego niedostrzegalny przesłanek służących jako logiczne podstawy do podejmowania
decyzji skutkujących zachowaniem korzystnym dla inicjatora. Według autora artykułu rosyjskie
operacje informacyjno-psychologiczne w znacznej części bazują na paradygmacie
zarządzania refleksyjnego przez pośrednie sterowanie przeciwnikiem wywierane działaniem
na jego świadomość i wolę, którego twórcą był rosyjski uczony Władimir Lefewr.
Termin z a r z ą d z a n i e r e f l e k s y j n e (sterowanie obrazami świata, człowieka itd.)
odniósł do szeroko rozumianych podstępnych i iluzorycznych działań: prowokacji, intrygi,
kamuflażu itp. W ciągu 40 lat teoria Władimira Lefewra była ciągle doskonalona,
stając się obiektem badań teoretyków walki informacyjnej wywodzących się z armii lub
cywilnych służb specjalnych. We współczesnej Rosji teoria zarządzania refleksyjnego
znajduje także szerokie zastosowanie nie tylko w kwestiach związanych z konfliktami
i bezpieczeństwem informacyjnym, lecz także w wielu naukach społecznych.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Przydatność teorii penetracji do analizy dominacji rosyjskiej w Europie Wschodniej po rozpadzie ZSRR – zarys problemu

Niniejszy artykuł stanowi przyczynek do problemu dominacji rosyjskiej
w Europie Wschodniej po rozpadzie ZSRR, dotychczas rzadko podejmowanego w takim
ujęciu przez badaczy. W tekście zawarto rozważania nawiązujące do dwóch pytań:
dlaczego warto podjąć tytułowy problem oraz jakie mogą być ścieżki metodologiczne
w tego typu badaniach?
Po 1992 r. Rosja prowadzi specyficzną politykę wobec państw Europy Wschodniej
wynikającą z uwarunkowań historycznych oraz mocarstwowych ambicji władców
Kremla. Zmiany na arenie międzynarodowej w 2014 r. stworzyły przesłanki do zbadania
polityki Federacji Rosyjskiej wobec państw Europy Wschodniej. Nowa sytuacja geopolityczna
wymaga również stosowania takich metod badawczych, które pozwoliłyby na
pełne wyjaśnienie tych relacji. W procesie analizy należy przyjąć, że podmiotem działania
jest Rosja, przedmiotem są natomiast Ukraina, Białoruś i Mołdawia.
Kontynuując badania dotyczące dziejów tych państw, należałoby jeszcze dokładniej
zbadać obszary dysfunkcjonalności systemu poradzieckiego oraz określić, na ile
trwałe było przeniknięcie struktur penetrujących do wnętrza systemów państw Europy
Wschodniej, a także, w jakim zakresie po 1991 r. nastąpiło „cofnięcie” regulatora?

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
"Wojny pamięci": historia, polityka i służby specjalne Federacji Rosyjskiej

„Wojny pamięci” wyznaczają rosyjską specyfikę problematyki określanej na Zachodzie
jako „polityka historyczna” bądź „polityka pamięci”. Argumenty historyczne,
wpisane w FR w kontekst wojen informacyjnych i kulturowych oraz utożsamiane
z psychologiczną wojną interpretacyjną dziejów, służą do realizacji celów politycznych
na arenie wewnętrznej i zewnętrznej: wizje sprzeczne z oficjalną są dyskredytowane
jako antyrosyjskie i falsyfikujące historię Rosji.
Tekst składa się z trzech części. W pierwszej omówiono ewolucję problemu
w rosyjskim dyskursie publicznym po rozpadzie ZSRR, ze szczególnym uwzględnieniem
historiografii resortowej nadającej kierunek walce informacyjnej z historią
w tle. W części drugiej pokazano miejsce rosyjskich służb specjalnych w praktyce
prowadzenia tej walki, a także jej przejawy na płaszczyźnie kulturowej, strukturalnej
i wydarzeniowej. W części trzeciej przedstawiono wizję historycznych relacji polsko-
-rosyjskich w optyce historiografii FR. Jest to wizja konfrontacyjna, zorientowana
na budowanie napięć. Legła ona także u podstaw tzw. rosyjskiego standardu historyczno-
kulturowego (wzorca obligatoryjnych diagnoz, ocen i interpretacji historycznych),
w związku z czym należy ją rozpatrywać zarówno w wymiarze taktycznym, jak i strategicznym.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Koncepcja "wojny nowej generacji" w ujęciu strategów Sztabu Generalnego Sił ZBrojnych Federacji Rosyjskiej.

Artykuł ma na celu przedstawienie genezy i głównych założeń rosyjskiej koncepcji
wojny nowej generacji, ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia walki informacyjnej,
roli sił specjalnych oraz wykorzystania nowoczesnych technologii w działaniach wojennych.
Zamiarem autora jest także próba udzielenia odpowiedzi na pytania: czy założenia
koncepcji wojny nowej generacji, zwanej na Zachodzie wojną hybrydową, są rzeczywiście
założeniami nowatorskimi oraz czy znajdują odzwierciedlenie we współczesnej rosyjskiej
praktyce wojskowej. Rosyjska koncepcja wojny nowej generacji – utożsamiana na Zachodzie
z wojną hybrydową – jest syntezą rozwiązań znanych w przeszłości, a wyrażonych
w myśli wojskowej powstałej w kręgach rosyjskiej białej emigracji i w ZSRR. W tym
kontekście nowatorskiego charakteru wojny nowej generacji należy upatrywać jedynie
w wykorzystaniu nowoczesnych środków techniki, co przyczyniło się do wzrostu znaczenia
walki informacyjnej, sił specjalnych oraz tzw. wojny bezkontaktowej.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wewnętrzne źródła porażki Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w starciu z Państwowym Zarządem Politycznym przy Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej podczas operacji dezinformacyjnej sowieckiego kontrwywiadu, znanej jako „afera MOCR-Trust”

W artykule omówiono przyczyny uwikłania się Oddziału II SG WP we współpracę z MOCR-Trustem – prowokacyjną organizacją kierowaną przez sowiecki kontrwywiad. Autor stawia tezę, że brakowało jednej, możliwej do wyabstrahowania przyczyny tego, a za wywiadowczą klęską stał z kolei konglomerat przyczyn działających synergicznie. Do przyczyn zewnętrznych wobec Oddziału II, autor zalicza uwarunkowania polityczne oraz działalność sowieckiej agentury w Wojsku Polskim. Przyczyny wewnętrzne – to przyczyny psychospołeczne, wynikające z procesów poznawczych i ludzkich interakcji, oraz strukturalne, związane z funkcjonowaniem Oddziału II jako organizacji hierarchicznej. Omawiając i wyjaśniając tę drugą grupę przyczyn, autor sięgnął do dorobku psychologii społecznej i psychologii organizacji, które łączy z badaniami historycznymi.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Przełom w procesie walidacji i wyrażaniu wartości diagnostycznej testów wykorzystywanych w badaniach poligraficznych

W niniejszym artykule autor opisuje proces normalizacji badań poligraficznych
w Polsce i na świecie oraz uzasadnia potrzebę określenia jednolitych standardów przeprowadzania
takich badań. Powołuje się przy tym na dotychczasowy dorobek American
Polygraph Association, przedstawiając wnioski płynące z najnowszego raportu tej
organizacji na temat uznanych technik badawczych. Następnie rozważa problematykę
dowodowego wykorzystania ekspertyz z zakresu badań poligraficznych, porównując
polskie regulacje do sytuacji w Stanach Zjednoczonych. Na zakończenie autor pokazuje
obecne możliwości precyzyjnego określania rezultatów testów poligraficznych na podstawie
Empirycznego Systemu Oceniania (ESS).

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rola wojsk specjalnych w konfliktach zbrojnych w XX i XXI wieku. Część I

Niniejszy materiał rozpoczyna cykl artykułów poświęconych jednostkom specjalnym.
W jego pierwszej części zostały przedstawione informacje dotyczące konfliktów zbrojnych
oraz historii Wojsk Specjalnych w Polsce. Następnie opisano czynniki, które
wpłynęły na utworzenie Wojsk Specjalnych jako odrębnego rodzaju wojsk wchodzą-
cego w skład Sił Zbrojnych RP. W dalszej części artykułu zawarto zagadnienia zwią-
zane z dowodzeniem jednostkami specjalnymi, w tym dotyczące reformy przeprowadzonej
przez Ministerstwo Obrony Narodowej, odnoszące się do zmian w dowodzeniu
Wojskami Specjalnymi. Dodatkowo zaprezentowano schematy przedstawiające organizację
Wojsk Specjalnych oraz ich umocowanie w strukturach Sił Zbrojnych RP.
 Struktura Dowództwa Wojsk Specjalnych ulegała na przestrzeni kilku ostatnich
lat, a szczególnie w roku 2013, 2014 i 2015, licznym przekształceniom. Stabilizacja
procesu związana z reformą dowodzenia Wojskami Specjalnymi zakończyła się dopiero
w 2018 r. W materiale zostały opisane także pojęcia force user i force provider jako
najważniejsze elementy związane z dowodzeniem i organizacją jednostek specjalnych.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne