rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wstępna ocena macierzystości wybranych utworów paleozoiku Gór Świętokrzyskich

Na podstawie wyników badań pirolitycznych Rock-Eval 47 próbek skalnych określono wstępną charakterystykę macierzystości wybranych serii litostratygraficznych paleozoiku Gór Świętokrzyskich. Badaniami objęto skały wieku kambryjskiego, ordowickiego, sylurskiego, karbońskiego i permskiego charakteryzujące się ciemną barwą. Utwory kambru i ordowiku w regionie łysogórskim charakteryzują się bardzo słabymi parametrami macierzystości. W sylurze najbogatsze w materię organiczną są iłowce landoweru warstw bardziańskich (średnio 3% wag. TOC), w karbonie - iłowce wizenu i turneju formacji z Zaręb (przeciętnie 2.8% wag. TOC), a w górnym permie - wapień cechsztyński (średnio 1.6% wag. TOC). W utworach dolnego paleozoiku jest obecna materia organiczna pochodzenia morskiego (kerogen II typu). Dominuje ona również w utworach górnego paleozoiku. Lokalne wtrącenia lądowego kerogenu III typu stwierdza się w karbońskiej formacji z Zaręb. Utwory kambru i ordowiku w rejonie łysogórskim są przejrzałe. Stopień przeobrażenia badanych utworów syluru, karbonu i permu odpowiada początkowej i Środkowej fazie "okna ropnego". Obszarem perspektywicznym dla poszukiwań węglowodorów jest NW obrzeżenie Gór Świętokrzyskich, gdzie bogate w materię organiczną paleozoiczne kompleksy litologiczne występują pod osadami pokrywy mezozoicznej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sekwencje modalne w analizie profili litologicznych - spojrzenie metodyczne

Powszechnie stosowane w sedymentologii metody teorii łańcuchów Markowa nie pozwalają na w pełni wiarygodne wnioskowanie o cykliczności procesu sedymentacji, której przejawem może być występowanie sekwencji modalnych, powtarzających się w profilu wielokrotnie i posiadających jednoznaczną interpretację genetyczną. W pracy przedstawiono propozycję statystycznego testu permutacyjnego, przeznaczonego do weryfikacji hipotezy o losowości występujących w profilu litologicznym sekwencji warstw. Posługując się symulacyjną techniką Monte Carlo, szacuje się prawdopodobieństwo, że w losowym "profilu" złożonym z tych samych warstw co profil badany znajdzie się dana liczba poszczególnych sekwencji. Pozwala to na odróżnienie sekwencji modalnych, wskazujących na istotne cechy procesu sedymentacji, od takich, których częste występowanie w profilu spowodowane jest wyłącznie dużą liczbą warstw danej odmiany litologicznej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sejsmogeologiczna dokumentacja perspektyw odkrycia nowych złóż gazonośnych w piaskowcach mioceńskich pod nasunięciem karpackim między Husowem a Przemyślem

Wnikliwa analiza materiałów geologiczno-złożowych i sejsmicznych ujawniła występowanie nierozpoznanych dotychczas pułapek złożowych w autochtonicznych osadach miocenu pod nasunięciem karpacko-stebnickim. Pułapki te, zlokalizowane w otoczeniu odkrytych złóż gazowych, nie były dotąd objęte pracami wiertniczymi. We wschodniej części zapadliska przedkarpackiego odkryto dotychczas złoża gazu w pułapkach antyklinalnych typu kompakcyjnego nad podniesieniami podłoża oraz strukturalno-tektonicznych, uformowanych przez nasunięty allochton karpacko-stebnicki. Zwrócono szczególną uwagę na przedmioceńskie, głębokie paleodoliny w podłożu miocenu, rozpoznane na przedpolu nasunięcia, zanurzające się pod Karpaty. Paleodoliny wypełnione są grubym kompleksem osadów badenu i sarmatu, z dużym udziałem litofacji piaskowcowych, wyklinowujących się stopniowo na skłonach podłoża. Zarówno paleodoliny, jak i ich skłony są dotychczas bardzo słabo rozpoznane. Wyklinowujące się serie porowate, uszczelnione osadami ilastymi, stworzyły korzystne warunki dla akumulacji gazu ziemnego w pułapkach typu litologiczno-stratygraficznego i litologicznego. Możliwości odkrycia złóż, poza strefami wyklinowań, wiążą się ze strukturami antyklinalnymi typu kompakcyjnego oraz pułapkami związanymi z tektonicznym podgięciem autochtonicznych osadów miocenu ekranowanych pokrywą allochtonu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dwuwymiarowe modele termicznego przeobrażenia materii organicznej i ekspulsji węglowodorów w transgranicznej strefie Karpat polsko-ukraińskich

Zrekonstruowano modele parametrów skalujących systemy naftowe sfałdowanych i nasuniętych pokryw tektonicznych Karpat Zewnętrznych: historie subsydencji, parametry paleotermiczne i pierwotny potencjał macierzystości serii fliszowych w 367 profilach syntetycznych zlokalizowanych w pięciu regionalnych trawersach odwzorowujących wgłębną budowę geologiczną w transgranicznej strefie Karpat polsko-ukraińskich. W profilach syntetycznych wymodelowano stopień przeobrażenia termicznego materii organicznej oraz współczynnik efektywności ekspulsji faz ropnej i gazowej. Dwuwymiarowe modele ekspulsji uzyskane na drodze geometrycznej interpolacji współczynnika efektywności ekspulsji dokumentują perspektywiczne strefy poszukiwań węglowodorów w jednostkach strukturalno-facjalnych budujących obszar badań.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka macierzystości wybranych utworów fliszowych w przygranicznej strefie polskich Karpat Zewnętrznych

Charakterystykę geochemiczną poziomów potencjalnie macierzystych utworów fliszowych jednostek alochtonicznych wschodniej części polskich Karpat Zewnętrznych wykonano dla dolnokredowych warstw wierzowskich, lgockich i spaskich, górnokredowych warstw istebniańskich i inoceramowych oraz oligoceńskich warstw menilitowych. W analizie wykorzystano wyniki badań geochemicznych 875 próbek skał z profili 11 odwiertów i 48 odsłonięć w polskiej i przygranicznej ukraińskiej części Karpat Zewnętrznych. Wyniki badań geochemicznych potwierdzają, że warstwy menilitowe są najlepszymi skałami macierzystymi. Ropotwórczy kerogen II typu jest generalnie niedojrzały lub dojrzały w fazie wczesnej "okna ropnego". Parametry kinetyczne kerogenu warstw menilitowych są zbliżone w jednostkach śląskiej i skolskiej oraz wyraźnie niższe w jednostce borysławsko-pokuckiej. Pozostałe analizowane kredowe wydzielenia litostratygraficzne lokalnie spełniają ilościowe kryterium macierzystości i mogą uzupełniać bilans węglowodorowy utworów fliszowych Karpat.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Pomiary emisji metanu w wybranych rejonach polskich Karpat Zewnętrznych

W pracy przedstawiono wyniki pomiarów dynamiki stężeń metanu oraz jego emisji. Badania wykonano metodą komór statycznych na wybranych 16 stanowiskach położonych na obszarze polskich Karpat Zewnętrznych. Mierzono zmiany stężeń gazów węglowodorowych oraz dwutlenku węgla naturalnie uchodzących do atmosfery z powierzchni terenu, a także z głębokości 1 metra. Zmiany stężeń analizowano w różnych interwałach czasowych: od kilku minut do prawie 30 godzin. Stężenia metanu wahały się od ok. 1.6 ppm do prawie 8000 ppm. Dynamika zmian tych stężeń była najwyraźniejsza, kiedy metan wypływał z otworu o głębokości 1 m i zmieniała się w przedziale od -0.23 do 100.7 ppm x min-1. Obliczone wielkości emisji wahały się od -24.5 do 10 606.9 mg x m-2 x d-1, przy średniej 304.5 mg x m-2 x d-1 i medianie 0.21 mg x m-2 x d-1. Wyniki badań pozwoliły na zoptymalizowanie metodyki pomiarów terenowych, a także na szacunkową ocenę ilości metanu uwalnianego z jednostki powierzchni orogenu karpackiego w jednostce czasu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wyników powierzchniowych badań geochemicznych w transgranicznej strefie Karpat polskich i ukraińskich

W pracy przedstawiono wyniki rozpoznawczych powierzchniowych badań geochemicznych wykonanych w latach 2007-2008 we wschodniej części polskich i zachodniej części ukraińskich Karpat Zewnętrznych, na północ od nasunięcia dukielskiego. Celem badań była ocena możliwości występowania wgłębnych akumulacji węglowodorów w obszarze cechującym się powszechnym występowaniem wycieków ropnych na wychodniach intensywnie sfałdowanych i głęboko rozciętych przez erozję warstw. Badania wykonano wzdłuż 11 profili przebiegających poprzecznie do rozciągłości fliszowych jednostek strukturalno-facjalnych. Ogółem pobrano 890 próbek gazu glebowego, w których określono stężenia węglowodorów gazowych i helu. Stężenia metanu, sumy wyższych alkanów, gazowych alkenów i helu dochodziły odpowiednio do 50% obj., 0.4% obj., 132 ppm i 52 ppm. Anomalne stężenia alkanów, przedstawione graficznie na tle głównych jednostek tektonicznych Karpat oraz udokumentowanych akumulacji złożowych, generalnie potwierdziły obecność tych ostatnich. Inne anomalie wskazują na możliwość występowania nieudokumentowanych dotąd, wgłębnych akumulacji węglowodorów.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Morfotektonika przełomów Solinki i Wetlinki w świetle badań terenowych i interpretacji zdjęć lotniczych (Bieszczady Wysokie)

Przełomowe doliny Solinki i Wetlinki w dorzeczu górnego Sanu są interesującym obiektem geoturystycznym ze względu na wyraźne związki rzeźby z ewolucją i tektoniką skomplikowanych struktur geologicznych przedpola jednostki dukielskiej w Bieszczadach. Wyróżniają je także malownicze krajobrazy i rozległe odsłonięcia wychodni piaskowców otryckich (młodszy oligocen), ogniwa typowego dla bieszczadzkiego podregionu facjalnego płaszczowiny śląskiej. Szczegółowe badania kartograficzno-strukturalne autora wykazały, że synkliny zbudowane z grubych kompleksów piaskowców otryckich nasunięte są wstecznie na elewacje strukturalne, co nie znalazło odbicia we wcześniejszych ujęciach kartograficznych. Z formowaniem się dysharmonijnych struktur tektonicznych związany jest inwersyjny charakter rzeźby i geneza przełomów Solinki i Witlinki. Pomiary hipsometryczne reliktów powierzchni zrównań pogórskiego i przydolinnego, wykonane na stereoskopowych zdjęciach lotniczych, dokumentują ich znaczne zdeformowanie i oscylacyjny charakter plioczwartorzędowych wypiętrzeń neotektonicznych. Największe deniwelacje powierzchni spłaszczeń korelują się z intersekcją nasunięć wstecznych, które miały istotny wpływ na tektoniczną przebudowę struktur, a także na rozwój rzeźby, prowadząc do powstania antecedentnych przełomów i wciętych meandrów

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Debryty kohezyjne warstw istebniańskich (senon górny - paleocen) na zachód od Skawy

W pracy opisano debryty kohezyjne warstw istebniańskich zachodniej części jednostki śląskiej Karpat zewnętrznych. Przedstawiona litofacja reprezentuje utwory silikoklastyczne, zbudowane z mieszaniny mułowo-piaskowego spoiwa i rozproszonego materiału okruchowego frakcji psefitowej. Powstawanie debrytów kohezyjnych związane było z grawitacyjnymi spływami osadu, generowanymi na skłonie basenu sedymentacyjnego przez ruchy masowe. Prezentowane utwory deponowane były w formie fartuchów przez podwodne, kohezyjne spływy rumoszowe. Największy udział miąższościowy debrytów kohezyjnych (12%) stwierdzono w warstwach istebniańskich Beskidu Śląskiego, znaczący udział odnotowano w Beskidzie Małym (7%), a najmniejszy w Beskidzie Morawskim (2%). Z największą częstotliwością opisana litofacja występuje w obrębie piaskowców istebniańskich dolnych, a regułą jest także pojawianie się w stropie łupków istebniańskich dolnych debrytów kohezyjnych z litoklastami o największych rozmiarach. Około 25% opisanych utworów zawierało w składzie fazy rozproszonej materiał egzotykowy (egzotykowe debryty kohezyjne), w których dominowały skały krystaliczne, przede wszystkim gnejsy, łupki krystaliczne i granitoidy. Wśród znacznie rzadziej obserwowanych egzotyków skał osadowych stwierdzono wyraźne zwiększanie się z zachodu na wschód udziału różnego rodzaju wapieni

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zależności między parametrami petrofizycznymi klastycznych skał karbońskich w basenie lubelskim na przykładzie obszaru Stężycy

Określono zależności między porowatością i przepuszczalnością oraz wskaźnikiem przepływu FZI w klastycznych utworach karbonu należących do środkowego namuru i dolnego westfalu w basenie lubelskim w rejonie Stężycy. Zaobserwowano zróżnicowanie FZI w poziomach złożowych i w warstwach bez objawów węglowodorów w wydzielonym kompleksie depozycyjnym III oraz w kompleksach III i II. Przeprowadzono analizę statystyczną parametrów petrofizycznych, tj. porowatości, przepuszczalności, objętości piaskowca i iłu w otworach Stężyca 1, 2, 3K i 4 w celu określenia typowych cech dla skał w profilu karbonu, kompleksu III oraz interwału produktywnego w kompleksie III. Wysokie współczynniki korelacji wskazują, że dane są dobrze skorelowane, a porowatość wyznaczona na podstawie badań laboratoryjnych - Poro - może być zastąpiona porowatością PHI, wyznaczoną w wyniku kompleksowej interpretacji profilowań geofizyki otworowej. Wykonano także podziały zbiorów danych wg współczynników FZI i skorelowano porowatość i przepuszczalność w jednorodnych jednostkach przepływu. Relacje określające ruchliwość mediów porowych w jednorodnych jednostkach FZI okazały się silniejsze niż w całym zbiorze. Jako wyniki przeprowadzonych badań przedstawiono także metodę ciągłego wyznaczania współczynnika przepuszczalności in situ na podstawie porowatości PHI

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie atrybutów sejsmicznych w interpretacji badań sejsmicznych o podwyższonej rozdzielczości otrzymanych na złożu siarki w Osieku

W pracy przedstawiono możliwość zastosowania atrybutów sejsmicznych w interpretacji badań sejsmicznych  o podwyższonej rozdzielczości przeprowadzonych na terenie kopalni siarki w Osieku. Eksploatacja złóż siarki metodą otworową może powodować degradację powierzchni i poziomów wodonośnych. Zagrożenia te mogą być ograniczone poprzez prowadzenie bezpiecznej eksploatacji, w której proces wytapiania siarki jest pod stałą kontrolą. Przeprowadzane okresowo badania sejsmiczne pozwalają na określenie zmian zachodzących w ośrodku pod wpływem eksploatacji. Informacje te odgrywają dużą rolę zarówno w planowaniu eksploatacji, jak również w ochronie środowiska. Zastosowanie atrybutów daje możliwość lepszego odwzorowania złoża i jego nadkładu oraz zmian wynikających z eksploatacji

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza czasowo-częstotliwościowa akustycznych obrazów falowych za pomocą transformaty falkowej

Interpretacja akustycznych obrazów falowych opiera się na identyfikacji fal sprężystych rejestrowanych w otworze. Problem z określeniem czasów przyjścia i trwania pakietów falowych może być rozwiązany dzięki zastosowaniu analiz czasowo-częstotliwościowych, takich jak transformata falkowa. Do rozdzielenia pola falowego rejestrowanego na akustycznych obrazach falowych zastosowano dyskretną i ciągłą transformatę falkową. Prowadzone badania dowiodły, że z uwagi na nieduże zróżnicowanie częstotliwości w pakietach fal P i S dyskretna transformata falkowa nie nadaje się do rozwiązania postawionego zadania. Jest za to bardzo dobrym narzędziem do odfiltrowania szumów z rejestrowanych sygnałów. Wykorzystanie ciągłej transformaty falkowej, która charakteryzuje się większą rozdzielczością, daje szansę na wydzielenie fal z akustycznych obrazów falowych

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza możliwości wykorzystania georadarowych fal refrakcyjnych do lokalizacji zmian w budowie wałów przeciwpowodziowych

Refrakcyjne fale georadarowe mogą być wykorzystywane do wyznaczenia parametrów charakteryzujących dwuwarstwowy ośrodek geologiczny, w którym warstwa górna ma większą wartość stałej dielektrycznej niż warstwa dolna. Taka sytuacja może mieć miejsce w wałach przeciwpowodziowych, w których nad strefą zagęszczoną, a więc o mniejszym nasyceniu wodą, zalega warstwa silnie rozluźniona, charakteryzująca się dużym nasyceniem wodami opadowymi. W pracy przedstawiono wyniki badań georadarowych przeprowadzonych na wałach przeciwpowodziowych w Krakowie i pokazano, że istnieją możliwości wyznaczenia stref skonsolidowanych i rozluźnionych w obwałowaniach na odcinkach pomiędzy geotechnicznymi otworami badawczymi. W artykule zaprezentowano nowatorską technikę profilowania georadarowego przy zmiennym rozstawie anten oraz opisano sposób identyfikacji różnego typu fal georadarowych, ze szczególnym uwzględnieniem fal refrakcyjnych

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próba wykorzystania analiz amplitudowych zapisu sejsmicznego do określenia własności zbiornikowych dolomitu głównego

Artykuł przedstawia próbę wykorzystania analiz amplitudowych zapisu sejsmicznego do rozpoznania zróżnicowania własności petrograficznych utworów dolomitu głównego, pod kątem określenia perspektywiczności występowania złóż węglowodorów. Teoretyczne pole falowe obliczone dla coraz bardziej złożonych modeli sejsmogeologicznych, opracowanych na podstawie szczegółowej analizy danych geofizyki otworowej, było podstawą do oceny przyczyn powstawania anomalii amplitudowych odbić od stropu dolomitu głównego oraz podstawą do opracowania filtrów usuwających z zapisu sejsmicznego efekt geometrycznego wzmocnienia amplitudy, który może występować w przypadku ośrodków cienkowarstwowych (zjawisko tuningu). Wnioski z wykonanych wielowariantowych modelowań sejsmicznych posłużyły do interpretacji zjawiska tubingu na obszarze platformy anhydrytowo-węglanowej objętej zdjęciem sejsmicznym Cychry-Namyślin 3D (Geofizyka Toruń Sp. z o.o. 1998)

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie sejsmostratygrafii do rozpoznania rozkładu mioceńskich facji zbiornikowych w północno-wschodniej części zapadliska przedkarpackiego

Interpretacja sedymentologiczna i sejsmostratygraficzna, wykonana dla przekroju usytuowanego w północno-wschodniej części rowu Wielkich Oczu i przebiegającego poprzez wyniesienie Markowice - Lubliniec oraz dalej na NE, umożliwiła identyfikację spągowej niezgodności kątowej sarmatu (UN0) oraz wydzielenie w formacji z Machowa nie mniej niż siedmiu sekwencji genetycznych zbudowanych głównie z osadów deltowych. Niezgodność UN0 odzwierciedla epizod ekstensyjny nałożony na regionalną, fleksuralną rotację dna basenu w kierunku SW i jest przykryta zespołem frontalnych, podnoszących się w przeciwnym kierunku wyklinowań litosomów deltowych zasilanych ze źródła orogenicznego. Wyklinowania te mogą stanowić pułapki dla gazu generowanego i akumulowanego w heterolitach czoła delty i prodelty. W kierunku SE niezgodność ta przykryta jest lokalnie przez gazonośne, gruboławicowe arenity kwarcowe o proweniencji platformowej. Jest możliwe, iż podobne piaskowce występują także lokalnie na wyniesieniu Markowice - Lubliniec na powierzchni UNO, poniżej zespołu wspomnianych wyklinowań.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wyniki badań nad lokalnymi zmianami pola magnetycznego Ziemi na lubelskim skłonie wschodnioeuropejskiego kratonu (profil Parczew - Chełm)

Na tle budowy geologicznej lubelsko-podlaskiego skłonu kratonu wschodnioeuropejskiego (LPSK) przedstawiono rezultaty badań nad lokalnymi względnymi zmianami w czasie całkowitego pola magnetycznego Ziemi. Obiektem badań były wyniki pomiarów ziemskiego pola magnetycznego, wykonywanych w ciągu ostatnich 12 lat (1997-2008) w 20 punktach pomiarowych, zlokalizowanych wzdłuż profilu Parczew - Chełm. Na podstawie wartości ziemskiego pola magnetycznego wyznaczono względne zmiany czasowe tego pola. Zmiany te przedstawiono w formie wykresu oraz 2D i 3D odwzorowań, uwidoczniających ich związek z obrazem obserwowanych anomalii magnetycznych. Metodą 2D modelowania magnetycznego dokonano próby wyjaśnienia przyczyny lokalnych, względnych zmian pola magnetycznego, wiążąc to zjawisko ze zmianami wektora namagnesowania skał podłoża krystalicznego zachodzącymi pod wpływem zmieniającego się w czasie pola magnetycznego Ziemi.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Różowa sól kamienna do produkcji galanteryjnych wyrobów solnych - geologiczne warunki występowania, własności i metody pozyskiwania w Kopalni Soli "Kłodawa"

Barwna sól kamienna, szczególnie o zabarwieniu różowym, pomarańczowym i czerwonym, staje się coraz bardziej poszukiwanym surowcem do wytwarzania ozdobnych przedmiotów, takich jak lampy solne, rzeźby itp. Barwne sole kamienne występują w wielu złożach Europy i świata, o czym świadczy zamieszczony w artykule przegląd światowych złóż soli kamiennej. Sól barwna w Polsce jest obecnie eksploatowana w jednym złożu - w kłodawskim wysadzie solnym, w Kopalni Soli "Kłodawa", głównie jako surowiec dla przemysłu spożywczego, chemicznego i jako sól drogowa. W ostatnich latach kopalnia podjęła uboczną produkcję soli różowej przeznaczonej do wytwarzania tzw. galanterii solnej. Podjęte zostały wstępne badania mające na celu udokumentowanie geologicznej pozycji w złożu "galanteryjnych" odmian soli różowej. Prezentowana praca zawiera charakterystykę właściwości i geologicznych warunków występowania oraz klasyfikację i sposoby pozyskiwania soli różowej dla celów produkcji galanteryjnej ze złoża kłodawskiego.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Efektywność automatycznego przetwarzania regionalnego modelu pola hydrodynamicznego na przykładzie fragmentu obszaru pasma przedkarpackiego

Uszczegółowienie podziału na bloki w modelu regionalnym pola hydrodynamicznego na podanym przykładzie wskazuje, że proces ten wymaga ostrożności. Badania prowadzono na fragmencie modelu regionalnego Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr 425, w którym siatka dyskretyzacyjna została pięciokrotnie zagęszczona. Powyższa operacja została wykonana dla uzyskania dokładniejszego odwzorowania zagospodarowania przestrzennego terenu. Drogą do uzyskania właściwych wyników była ponowna interpolacja większości parametrów hydrogeologicznych modelu regionalnego. Program Processing Modflow 5.0 daje powyższą możliwość. Uszczegółowiony model został poddany weryfikacji z wykorzystaniem własnych pomiarów poziomu zwierciadła wód podziemnych na prawym brzegu rzeki Wisłok. Uzyskano wystarczającą zgodność pola hydrodynamicznego

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka