rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza fotograficznego medium w cyklu autoportretów Pawła Żaka pt. Bliski znajomy

Celem artykułu jest analiza cyklu fotografi i Pawła Żaka pt. Bliski znajomy, a dzięki temu odkrycie również istoty fotografii  i jako fenomenu kulturowego.

P. Żak jest artystą, któremu dokumentalizm fotografi i nie wystarcza, używa więc metafory zwierciadła do ukazania gry, jaka toczy się między osobą i jej lustrzanym odbiciem, a także między poszczególnymi zdjęciami. Cały cykl z 2004 r. stanowi metaforę wewnętrznego dialogu człowieka z samym sobą, opowieść o ludziach w ogóle, a także o artyście i jego narzędziu – fotografii.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
GRY WIDEO A NAUCZANIE. SPECYFIKA ZJAWISKA W KONTEKŚCIE WALORÓW EDUKACYJNYCH NA PRZYKŁADZIE GRY SYMULACYJNEJ RISE OF FLIGHT

Zjawisko gier wideo, przez wielu kojarzone do tej pory z bezproduktywną rozrywką, z biegiem czasu wykracza poza pojęcie „zabawy”.  Nowe media są bowiem wykorzystywane w medycynie, dziennikarstwie, a także, coraz częściej – w edukacji. Celem referatu jest zaprezentowanie zjawiska gier wideo w kontekście postępującej technicyzacji, a co za tym idzie – w szerokiej panoramie wynikających z tego procesu problemów gospodarczych, ekonomicznych i społecznych. Czy młodzi ludzie, jako grupa docelowa, zasługują na wykorzystanie niestandardowych metod w nauczaniu? Czy gry wideo mogą, być nie tylko medium rozrywki, lecz także nauki? Na te i inne pytania postaram się dać odpowiedź w niniejszym artykule.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Bez cenzury, czyli nauczyciel na forum internetowym

Celem tekstu jest prezentacja wyników przeprowadzonego badania. Polegało ono na analizie wypowiedzi początkujących nauczycieli na forum internetowym. Poszukiwano odpowiedzi na pytanie, z jakimi problemami i wątpliwościami zmagają się młodzi nauczyciele. Przeprowadzone badanie mieści się w jakościowej strategii badań. Zastosowano metodę analizy tekstów, którymi były wypowiedzi początkujących nauczycieli na forum internetowym.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Za młodzi, za biedni? Orientacja na małżeństwo młodych dorosłych niebędących w związku małżeńskim

Młodzi Polacy coraz rzadziej wstępują w związki małżeńskie. W 2013 r. zawarto 180,4 tys. małżeństw – to o ponad 20 tys. mniej niż rok wcześniej. Wraz ze spadkiem liczby zawieranych związków małżeńskich wzrósł z kolei wiek osób, które decydują się na małżeństwo. Wśród powodów, dla których młodzi dorośli nie legalizują intymnych relacji, wymienia się upowszechnienie kultury indywidualizmu, brak gotowości emocjonalnej korelującej z przedłużaniem okresu moratorium psychospołecznego, a także deficyt zasobów finansowych stanowiących niezbędne podłoże dla założenia rodziny. W artykule przedstawiam poglądy młodych dorosłych na instytucję małżeństwa oraz czynniki, które nie/motywują ich do zalegalizowania intymnej relacji.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Strategie radzenia sobie ze wstydem w kontekście teorii przywiązania społecznego

Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o znaczenie społecznego przywiązania dla funkcjonowania mechanizmów regulacji emocji wstydu oraz poczucia winy u młodych dorosłych. W badaniach uzyskano rozbieżności w zakresie regulacji emocjonalnej dla kobiet i mężczyzn o podobnych wynikach na wymiarach przywiązania. W przypadku mężczyzn zaobserwowano ujemną korelację unikania i poczucia winy oraz dodatnią korelację lęku przywiązaniowego i eksternalizacji winy. U kobiet zanotowano dodatni związek unikania ze wstydem oraz dodatni związek lęku przywiązaniowego ze wstydem i poczuciem winy.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Warsztat pojęciowy Andrzeja Nowickiego w badaniach nad historii ateizmu i krytyki religii

W niniejszym artykule przedstawiłem idee, których Andrzej Nowicki używał w badaniach historycznych nad ate- izmem i krytyką religii. Na początku zostały pokazane marksistowskie podstawy i założenia jego religioznawstwa, nacisk został położony na jego twórcze koncepcje rozmaitych klasyfikacji krytyki religii i ateizmów oraz dystynkcję znaczeń między nimi. Zaprezentowano poszczególne dyrektywy badawcze, a osobno zostały potraktowane jego oryginalne idee badań ilościowych nad ateizmem oraz pojęć ateografii i ateoznawstwa.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Promocja kultury w polskiej reklamie społecznej

Reklama społeczna służy informowaniu opinii publicznej na temat jakiegoś problemu społecznego i ma wpływa na ich zachowanie. Z kolei, marketing społeczny ma na celu rozwój i integracji różnych koncepcji marketingowych do  zachowań, które w imię dobra społecznego wpływają korzystanie na jednostki i społeczeństwo. W swoim artykule analizowałam wybrane reklamy społeczne będące środkiem przekazu wartości kulturowych i różnie rozumianych wartości tejże kultury.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Władza nagrody literackiej. Prix Goncourt w polu edukacji

Cel badań: Artykuł skupia się na relacji Nagrody Goncourtów z  polem edukacji na przykładzie Prix Goncourt des lycéens przyznawanej przez licealistów. 
Metoda badań: Punktem wyjścia do rozważań jest zdefiniowanie Nagrody Goncourtów jako instytucji. Zgodnie z przyjętą definicją instytucja będzie wytwarzać własny dyskurs, wywierać znaczącą społecznie i kulturowo przemoc symboliczną, a więc ostatecznie sprawować władzę. Autorka dzieli tę władzę na: literacką, ekonomiczną, społeczną. Analiza prowadzona jest przez pryzmat teorii Pierre’a Bourdieu i utrzymana w nurcie critical discourse analysis. Pozwala to wydobyć niektóre mechanizmy działania współczesnego społeczeństwa i podkreślić rodzaj stawek w społecznej grze.
Wyniki i wnioski: Nagroda Goncourtów ingeruje w pole edukacji, aby utrzymać władzę: zagwarantować sobie odbiorców, potwierdzić sensowność określonych postaw, a tym samym uzasadnić niezbędność własnego istnienia. Prix Goncourt des lycéens jest do tego doskonałym narzędziem. Mamy jednak do czynienia ze współzależnością. Nagroda Goncourtów wpływa na pole edukacji, ale też sama jest od niego zależna – to francuski system oświaty kreuje potrzeby kulturowe, dzięki którym jednostki dostrzegają sens m.in. w braniu aktywnego udziału w szeroko pojętym życiu literackim. Ostatecznie też władza symboliczna nigdy nie jest dana raz na zawsze. Nagroda Goncourtów musi nieustannie walczyć o utrzymanie wysokiej pozycji w polu.
Oryginalność podejścia: Chociaż temat nagród literackich jest obecny na gruncie polskim, nie powstała do tej pory żadna publikacja dokładniej analizująca Nagrodę Goncourtów, a tym bardziej Prix Goncourt des lycéens. Niniejsza praca nie tylko opisuje konkretne zjawisko literackie, ale też umieszcza je w szerszym kontekście, wikłając w mechanizmy nowoczesnego społeczeństwa.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kultura – Edukacja – Rozwój Rewolucja kulturowa podług kulturalizmu Jana Stachniuka

Teza. Tematem artykułu jest koncepcja rewolucji kulturowej w myśli Jana Stachniuka. W opinii Stachniuka, Polska od połowy XVI w. jest państwem zacofanym. Uważał on, że do wydźwignięcia Polski z wielowiekowego zacofania konieczna jest rewolucja kulturowa, której fundamentalnym elementem jest zmiana charakteru narodowego Polaków.  
Omówione koncepcje. W tekście omówione zostały pojęcia: indywidualizmu wegetacyjnego, teoria kultury i wspakultury, Instytutu Rekonstrukcji Kultury, ideomatrycy, idei wspólnoty tworzącej, cztery zasady rewolucji kulturowej. Podsumowując – przedstawiony został stan faktyczny i metodologia rewolucji.
Wyniki i wnioski. Analiza wykazała, iż sposobem na rewolucję kulturową jest zmiana charakteru narodowego Polaków, której początkiem miałoby być założenie Instytutu Rekonstrukcji Kultury –  ośrodka dyspozycji politycznej i intelektualnej. Instytut miałby dokonać rewolucji poprzez przewartościowanie polskiej kultury i rozwinięcie idei Wspólnoty Tworzącej (leitmotiv nowej polskiej tożsamości). Owa idea opierała się na czterech zasadach: powinności dzieła, indywidualizmu bohaterskiego, braterstwie posłannictwa człowieczego i etyce dzieła. Te zasady miałyby być podstawą nowego światopoglądu Polaków.
Oryginalność. Artykuł omawia myśliciela relatywnie słabo zbadanego i opisuje wątek jego twórczości prawie w ogóle niezbadany.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA WIRTUALNEJ RZECZYWISTOSCI W EDUKACJI ORAZ ICH KONSEKWENCJE

Teza. Na przestrzeni ostatnich 30 lat w społeczeństwie nastąpił znaczący wzrost adaptacji nowych technologii (Kirkwood i Price, 2013). Istnieje wiele dziedzin, w których znajdują one swoje zastosowanie. Jedną ze szczególnie istotnych – ze względu na wpływ społeczny – jest edukacja. W celu jej rozwoju podejmuje się kroki zmierzające do wprowadzania nowych technologii do programów nauczania. Jedną z takich technologii jest wirtualna rzeczywistość, która jest coraz bardziej popularna i częściej wykorzystywana w wielu obszarach edukacji. W tym artykule, na podstawie przeglądu badań z lat 2017-2018, podjęto próbę wykazania możliwych zastosowań oraz konsekwencji wdrażania wirtualnej rzeczywistości w edukacji.
Omówione koncepcje. Głównym tematem niniejszej pracy jest różnorodność zastosowań VR w edukacji oraz związane z tym konsekwencje.
Wyniki i wnioski. Postęp i wdrażanie nowych technologii wydają się być nieuniknione, natomiast przedstawione w tej pracy problemy sygnalizują konieczność kontroli nadchodzących zmian. Wydaje się prawdopodobne, że VR stanie się bardziej powszechnym narzędziem edukacyjnym ze względu na duży potencjał motywacyjny i dydaktyczny. Przeprowadzona analiza wykazała, że badaną grupą są najczęściej studenci w dziedzinie nauk społecznych. Warto pamiętać, że wady takie jak duże koszty czy dyskusyjność osiąganych efektów sprawiają, że nie jest to narzędzie idealne. Wnioski z tej pracy warto wykorzystać jako kierunki przyszłych badań.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia. Przedstawiony tekst wzbogacony jest o analizę jakościową wybranych artykułów związanych z wykorzystaniem VR w edukacji. Stanowi spojrzenie na ostatnie dokonania w tej dziedzinie, rozważając nie tylko różnorodność zastosowań, ale i wybierane do badań grupy badawcze. Przedstawione rozważania uwzględniają nie tylko często wymieniane korzyści, ale w sposób krytyczny rozpatrują także negatywne aspekty wprowadzanych zmian.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Adam Smith pomylił się. To nie egoistyczne jednostki, lecz silne wspólnoty powodują szybszy rozwój ekonomiczny

Zgodnie z dwiema najpopularniejszymi teoriami filozoficznymi poznanie relacji przyczynowej można sprowadzić do (1) zbadania mechanizmów zachodzących pomiędzy zmiennymi (jak mówią zwolennicy realizmu przyczynowego) lub (2) analizy korelacji zachodzącej pomiędzy zmiennymi (za czym opowiadają się filozofowie kontynuujący tradycję Hume’a).  W badaniach zastosowano obie metody w celu odpowiedzi na pytanie, czy istnieje relacja przyczyna – skutek pomiędzy wymiarem kultury indywidualizm-wspólnotowość oraz tempem rozwoju ekonomicznego. Przeprowadzona analiza wykazała, że zorientowanie społeczeństwa na wspólnoty powoduje szybszy wzrost gospodarczy.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Na styku języków – o kłopotach z nazywaniem pewnej grupy zjawisk. Wokół tekstów powstałych w XV w. na Śląsku

Artykuł dotyczy potrzeby nowych badań tekstów powstałych w XV w. na Śląsku, dotąd charakteryzowanych w opracowaniach jako „polskie”/„mieszane”; jednocześnie osadza problem w kontekście ogólnoeuropejskim. Autorka wskazuje na szereg problemów, jakich nastręcza badanie materiału tak starego i trudnego w interpretacji (specyfika językowa może wskazywać m.in. na dwukompetencyjność skryby lub język używany na tym terenie), takich jak wielowarstwowość tekstu średniowiecznego, bliskie pokrewieństwo systemów językowych polszczyzny i czeszczyzny, trudności w ustaleniu relacji między zapisem, a fonetyką etc.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Kapitał społeczno-ekonomiczny uczniów z prywatnych szkół podstawowych

Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na społeczność klientów prywatnych szkół podstawowych. Niepubliczne szkoły podstawowe w wyniku rekrutacji tworzą specyfi czne środowiska o wysokim poziomie kapitału społeczno- ekonomicznego, nastawione w dalszej perspektywie na sukces edukacyjny uczniów.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Medialny wizerunek osoby z autyzmem kreowany w filmach

Cel badań. Celem badań było opisanie kreowanego we współczesnych filmach wizerunku osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a także określenie obszaru filmowej stygmatyzacji bohaterów z autyzmem oraz ich kulturowej i społecznej dyslokacji.
         Metoda badań. Badaniom poddane zostały cztery dzieła: film dokumentalny pt. Komunia (Zamecka, 2008), dramat obyczajowy pt. Czarny balonik (Down, 2008), film biograficzny pt. Temple Grandin (Jackson, 2010) oraz komedia pt. W kosmosie nie ma uczuć (Öhman, 2010). Przy doborze utworów uwzględniono odmienność gatunkową, zróżnicowanie wiekowe bohaterówz autyzmem i poziom ich psychospołecznego funkcjonowania, a także kraj produkcji filmu.W celu realizacji badań zastosowano metodę jakościowej analizy treści.
         Wyniki badań. Analiza treści filmów dowiodła, że kreują one wizerunek osób z autyzmem uwypuklający ich anormatywność – intensyfikują zarówno brak cech rozwojowo normatywnych, jak również nadzwyczajne zdolności i umiejętności tych osób. W zakresie samorealizacji społeczno-kulturowej bohaterzy podejmują różnorodne aktywności, które w konfrontacjiz neurotypowym otoczeniem eksponują deficyty poznawcze i społeczne, jak również szczególny poziom umiejętności matematycznych i konstrukcyjnych. Ekspozycja niedoborów i nadmiarów behawioralnych i społecznych ukazuje pejoratywny obraz bohaterów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
         Wnioski. Filmy poddane analizie treści kreują wizerunek osób z autyzmem eksponujący ich atypowość, a tym samym stygmatyzujący, przedstawiając je jako osoby poszkodowane, które wymagają stałej opieki lub osoby genialne bądź dziwaczne. Specyfika funkcjonowania filmowych bohaterów stanowi problem dla społeczności, w której żyją – osoby neurotypowe wykazują dezaprobatę i brak zrozumienia wobec zachowania wynikającego z zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Pisarze postkolonialni. Próba identyfikacji twórczości Astrid Roemer

Teza. Astrid Roemer, pisarka pochodząca z Surinamu, mieszkająca przez wiele lat w Holandii, należy do tzw. pisarzy postkolonialnych. Badacze literatury wskazują na trudności z określeniem, kim są tacy twórcy. Problematyczna jest także kwestia przypisania Astrid Roemer do konkretnego pokolenia imigrantów. Pisarka adresuje swoje utwory do czarnych kobiet, pisze je jednak w języku niderlandzkim, który w Surinamie jest wyłącznie językiem urzędowym, co sprawia, iż jej powieści czytane są przez niewielki procent tej społeczności. W artykule autor stawia tezę, że twórczość Astrid Roemer należy zaliczyć do literatury wielokulturowej.
Omówione koncepcje. Autor odwołuje się do koncepcji socjologicznej pierwszego i drugiego pokolenia imigrantów oraz studium historycznoliterackiego Urszuli Topolskiej (2009), poświęconego pisarzom o podwójnych korzeniach kulturowych, tworzących w języku niderlandzkim. Przywołuje także koncepcję transkulturowości Wolfganga Welscha (1994/1995) oraz tożsamości wielokulturowej Jerzego Nikitorowicza (1995).
Wyniki i wnioski. Zarówno w biografii, jak i twórczości literackiej A. Roemer można odnaleźć znaki transkulturowości oraz hybrydyzacji kulturowej. 
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia. A. Roemer jest laureatką P. C. Hooft Award, holenderskiej nagrody państwowej, uważanej za najważniejszą nagrodę literacką w Holandii. Pomimo tego jest autorką niszową. Jej nazwisko znalazło się w zaledwie jednym podręczniku do nauki literatury niderlandzkiej ( Topolska, 2009).

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zarządzanie tłumem w akcji ratowniczej

Cel badań: Celem pracy jest edukacja w zakresie efektywnego zarządzania tłumem w czasie akcji ratowniczej. Przekaz kierowany jest zarówno do profesjonalnych służb (ratownictwo medyczne, wodne, górskie, drogowe, Straż Pożarna itp.), jak i ratowników ochotników.
         Metoda: Analiza literatury przedmiotu
         Wyniki i wnioski: Poznanie natury tłumu psychologicznego oraz mechanizmów, które nim rządzą daje osobom prowadzącym akcję ratowniczą narzędzia do skutecznego zarządzania. Wprowadzenie modułu zarządzania tłumem do szkoleń z zakresu szeroko pojętego ratownictwa jest pozytywnie odbierane przez szkolonych. Z ich relacji wynika, że wiedza ta dodaje im pewności siebie i rzeczywiście potrafi znacząco zwiększyć efektywność akcji ratowniczej.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wariatka i zakonnica? Anusia Marii Konopnickiej jako przypowieść antropologiczna o dorastaniu

Cel badań. Celem badania było przeanalizowanie, w jaki sposób Maria Konopnicka wykorzystała w swej noweli Anusia, po części o charakterze wspomnieniowym, motyw inicjacji, zwłaszcza w kobiecość.
Metodologia. Dociekania oparłam na ustaleniach Mircei Eliadego, Brunona Bettelheima czy Mary Douglas. Powstało dzięki temu szerokie tło, uwzględniające perspektywę religioznawczą, antropologiczną i psychiatryczną, na którym dobrze widać wielkie zalety ujęcia literackiego, całą jego subtelność i sugestywność. Czerpałam również z rozpoznań feministycznych, z tekstów Sandry M. Gilbert i Susan Gubar, Nancy K. Miller czy Krystyny Kłosińskiej, aby podkreślić wyraźną u Konopnickiej persewerację motywów często obecnych w literaturze kobiet: szaleństwo, przebywanie na marginesie, szycie, żałoba.
Wyniki. W literaturze XIX wieku i nieco młodszej spotykamy nieraz obrazy domów, w których część kobiet mieszka za kulisami, w miejscach, gdzie życie toczy się intensywniej niż to odmienne, poddane pełnej kontroli życie salonów, często przedstawianych jako bezduszne, a u Konopnickiej wręcz nieobecnych. Ta inna przestrzeń staje się też przestrzenią innej kultury. By to pokazać, przywołuję przykłady baśni i ballad, a także modlitw, legend, pieśni nabożnych, w kulturach tradycyjnych wykonywanych przez kobiety dla kobiet, również dla dzieci. W taką właśnie kulturę włącza Anusia troje swych wychowanków. Następnie za pośrednictwem wariatki Kani, niegdyś ladacznicy i gorszycielki, przez wszystkich odpychanej i pogardzanej, której Anusia udziela swojej opieki, wkracza w ich życie seksualność i śmierć.
Wnioski. W Anusi, przypowieści inicjacyjnej, spełnia się potrójne wtajemniczenie zasugerowane przez Eliadego: wedle tego badacza, człowiek wstępuje w dorosłość za sprawą sacrum, Erosa i Tanatosa – z chwilą, kiedy pozna te trzy obszary, nie jest już dzieckiem.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Marketing we współczesnej polityce miejskiej – przykład dużych miast Dolnego Śląska

Głównym celem artykułu jest ukazanie roli marketingu we współczesnej polityce miejskiej, zwłaszcza pod kątem działalności władz lokalnych, która służy osiągnięciu przewagi konkurencyjnej nad podobnymi jednostkami samorządu terytorialnego. Realizacji tego założenia sprzyja analiza zarówno deklarowanej (oficjalnej), jak i rzeczywistej aktywności marketingowej dużych miast Dolnego Śląska: Wrocławia, Wałbrzycha i Legnicy. Zestawienie oraz porównanie tych aktywności pokaże, czy działania marketingowe badanych miast są prowadzone ad hoc, czy też wynikają z założeń dokumentów (strategii) opracowanych i przyjętych przez władze lokalne.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Gniew, strach i nadzieja w uporczywych konfliktach międzygrupowych –związek emocji z powstawaniem barier na drodze do pokoju

Autorka pracy analizuje rolę emocji gniewu, strachu i nadziei w uporczywych konfliktach międzygrupowych oraz w procesie ich rozwiązywania. W sytuacjach trudnych i istotnych dla grupy dochodzi do wytwarzania grupowego nastawienia emocjonalnego, emocji grupowych, kolektywnych. Stymulują one eskalację konfliktu, prowadzą do jego przedłużania czy impasu. Odgrywają rolę w powstawaniu barier na drodze do porozumienia, takich jak: uprzedzenia, stereotypy, deprecjacja, delegitymizacja grupy przeciwnej, błędne koło przemocy. Jednocześnie mogą wywierać pozytywny wpływ i ułatwiać osiągnięcie pokoju.

Czasopismo: Ogrody Nauk i Sztuk
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia