rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nieznane szczegóły z dziejów mennictwa na Krymie

Zarządcami i pracownikami chańskich mennic na Krymie byli Karaimi. Ostatni tatarski władca założył nową mennicę w Kefe, a sprowadzenie maszyn i bicie monet powierzył... radcy dworu Stanisława Augusta.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Z Kijowa via Turcja do Brna

Niełatwe losy karaimskich emigrantów w Czechosłowacji: o kijowskim Karaimie, żołnierzu Denikina, zootechniku Andreju Karakozie opowiada jego syn, Ivan.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Projekt "Wielokulturowy Wrocław?"

Przedszkolaki z Kids Corner mogły nie tylko obejrzeć karaimską kreskówkę i zademonstrowac własne talenty plastyczne, lecz także spróbować swych sił w przygotowaniu karaimskich potraw pod fachowym okiem Zofii Abkowicz.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Zofia Dubińska

Umarłym należy się pamięć, zachowanie stosunku przez utrwalenie we własnym życiu ich zasad, gdy były poczciwe, przez dosnucie ich zamiarów, gdy były szlachetne.Narcyza Żmichowska

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Obowiązek i ofiara

Epitafium dla tej wybitnej postaci okresu międzywojennego są słowa wiersza Kazimierza Wierzyńskiego: „Którzy wyzbyci wolności, Obezwładnieni przemocą Życia nie mają własnego I grobu dla własnych kości”.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Jomaczech = Opowiadanko

Wiersz ten w wersji karaimskiej i polskiej wraz z listem od autora przeleżał w teczce 3 numeru „Coś” przez 25 lat. Pora by ujrzał światło dzienne. Z listu do Marka Firkowicza datowanego 1979 r.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Nad trockim jeziorem wykład o karaimskiej edukacji

Jedenastego lipca, tuż po zakończeniu XIV Letniej Szkoły Języka Karaimskiego, kiedy jeszcze nie wszyscy goście i uczniowie się rozjechali do domów, miało w Trokach miejsce wydarzenie, które nawiązało do zaniechanego (niestety!) w tym roku cyklu popołudniowych wykładów o Karaimach dla Karaimów. Lietuvos Karaimų Kultūros Bendrija i Związek Karaimów Polskich zaprosiły członków społeczności do Karaimskiej Szkoły – Midrasz na wykład dr Ur-szuli Wróblewskiej pt. „Karaimska aktywność edukacyjna w Drugiej Rzeczpospolitej”. Prelegentka, adiunkt w Katedrze Historii Wychowania Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwer- sytetu w Białymstoku, specjalizuje się w dziejach praktyki i myśli pedagogicznej, prowadzi badania nad oświatą mniejszości etnicznych w okresie międzywojennym, historyczno-społecznymi przemianami obrzędowości oraz rozwojem edukacji muzealnej. Kilka lat temu podjęła kwerendę archiwalną na temat działalności edukacyjnej Karaimów w okresie międzywojennym, badając archiwa wileńskie i war- szawskie. Temu zagadnieniu był też poświęcony popołudniowy wykład, który zebrał sporą grupę zainteresowanych słuchaczy. Czasem wydaje się nam, głęboko zanurzonym w karaimskim życiu kulturalnym i społecznym, że nic nowego dowiedzieć się nie możemy. A jednak prelegentka ukazała całkiem nowe spojrzenie na problematykę wychowania i edukacji dziecka kara- imskiego. Przedstawiła rozwiązania przyjęte przez społeczność karaimską w okresie międzywojennym z innego punktu widzenia, poprzez pryzmat systemu edukacyjnego II RP, której polityka oświatowa nie zawsze była łaskawa dla edukacji mniejszościowej.
         Po niezwykle interesującym wykładzie prelegentka zaprezentowała dwie publikacje, które są efektem jej badań: Działalność kulturalno-oświatowa Karaimów w Drugiej Rzeczpospolitej oraz Karaimi wileńscy w okresie międzywojennym. Protokoły z posiedzeń organizacji karaimskich. Obie książki, wydane w 2015 r. w Białymstoku przez wydawnictwo TransHumana bez wątpienia mogą być niezwykle interesującą lekturą na jesienne wieczory. Wielu z nas znajdzie w nich znajome nazwiska...

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Maszynista kolejowy, miłośnik wszystkiego, co karaimskie, i... teatru

Aktywny działacz na rzecz karaimskiej społeczności w Haliczu w okresie międzywojennym i organizator amatorskiego teatru. Aresztowany przez NKWD zaginął bez wieści.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Tematyka karaimska w opisie podróży Anatola Demidowa z 1837 roku

Bajecznie bogaty rosyjski przedsiębiorca pozostawił po sobie  niezwykle cenny opis XIX-wiecznego Krymu.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Kiučliu Tieńri - Niech wszechmocny Bóg

Kiučliu Tieńri to tradycyjne błogosławieństwo dla młodej pary, śpiewane przez hazzana podczas ceremonii zaślubin w kienesie. Jest to przykład pieśni o charakterze paraliturgicznym, stanowiących ważny element kara- imskiej kultury. Niezwiązane bezpośrednio z liturgią, towarzyszyły one Karaimom przy najważniejszych wydarzeniach ich życia: narodzinach dziecka, zawarciu małżeństwa, pożegnaniu ze zmarłym. Niektóre wyszły spod pióra znanych karaimskich uczonych, imiona autorów innych zatarły się w ludzkiej pamięci. Jedne są nadal chętnie wykonywane, inne zachowały się głównie na stronicach dawnych modlitewników. Zebranie tych pieśni, ich opracowanie i wydanie jest celem projektu „Życie w pieśni karaimskiej” realizowanego przy wsparciu finansowym Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jeszcze w tym roku nakładem Karaimskiej Oficyny Wydawniczej BITIK i Litewskiej Akademii Muzycznej i Teatralnej (Lietuvos muzikos ir teatro akademija) ukaże się publikacja, która będzie zawierać słowa i zapis nutowy pieśni, omówienie tradycji ich wykonywania oraz współczesne opracowania wybranych utworów.
         Na język polski pieśń przełożyła Halina Kobeckaitė

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Turkolodzy w Warszawie

Po raz czwarty Uniwersytet Warszawski gościł turkologów z Azerbejdżanu, Gruzji, Japonii, Kazachstanu, Kirgistanu, Litwy, Polski, Federacji Rosyjskiej,  Tur-cji, Ukrainy, Uzbekistanu i Węgier. Okazją do spotkania był Międzynarodowy Kongres Turkologiczny zorganizowany przez Zakład Turkologii i Ludów Azji Środkowej Wydziału Orientalistycznego UW. W gronie sponsorów imprezy po raz pierwszy znalazła się Fundacja Karaimskie Dziedzictwo. Temat tegorocznego kongresu, który obradował w dniach 21–23 września, brzmiał: „Ludy tureckie przez wieki i krainy”. Prezentowana tematyka była bardzo szeroka: od językoznawstwa przez zagadnienia literatur narodów tureckich po historię, sztukę, wierzenia.
         Z satysfakcją możemy odnotować, że zagadnienia karaimoznawcze nie tylko były obecne, ale nawet poświęcono im osobną sesję. Złożyły się na nią cztery wystąpienia: Galiny Miškinienė (Uniwersytet Wileński) o wkładzie Seraji Szap-szała w rozwój litewskiej turkologii, Murata Koçaka (Uni-wersytet Gazi w Ankarze) o pewnych zjawiskach w fonetyce dialektu łucku-halickiego, Anny Sulimowicz (UW) o zapisach folkloru karaimskiego z Krymu z lat 60. XX w. oraz Marioli Abkowicz (UAM) o nowych ustaleniach dotyczących biografii poety Szymona Kobeckiego. Wystąpienia zgromadziły całkiem spore grono słuchaczy. Miejmy nadzieję, że na następnym kongresie za dwa lata karaimistyka jeszcze mocniej zaznaczy swą obecność.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Przez granicę

Jak w obecnej sytuacji dostać się z Krymu do Kijowa, Moskwy czy Wilna? Swoje perypetie podczas przekraczania krymsko-ukraińskiej granicy opisuje mieszkaniec Symferopola.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Co dla mnie znaczą Troki?

Troki to dla mnie „Ziemia Święta”, prawdziwy „kraj lat dziecinnych”. Nie ma dnia w moim ży-ciu, abym nie myślał o tym miejscu. Najpierw Tata opowiadał mi o nich, potem mnie tu przywozili na wakacje, w końcu zacząłem przyjeżdżać sam, wreszcie przywiozłem tu żonę i dzieci. Następny etap to przyjechać z wnukami.
         Tu pierwszy raz się zakochałem, tu po raz pierwszy spożyłem alkohol. Tu była pierwsza majówka i pierwsze wiosłowanie na łódce, pierwsze oglądanie gwiazd.
         Nie jestem człowiekiem religijnym ani wierzącym. Nie chodzę do żadnych kościołów, świątyń, bożnic. Ale wejście do trockiego kiensa to zawsze nieprawdopodobne, trudne do opisania przeżycie. Tu, jak nigdzie indziej, wiem, że jestem wśród swoich.
         Moim marzeniem było przywieźć do Trok żonę i dzieci. Jestem bardzo szczęśliwy, że mi się to udało. Kiedyś mojego syna ktoś zapytał o narodowość i religię, a on odpowiedział: „Ja jestem to, co tata” i zwracając się do mnie, zapytał: „Tata, a kto ty jesteś?” To było jednak dawno temu. Teraz on wie. Teraz już i on planuje przyjechać do Trok ze swoją przyszłą żoną. Moja córka przyjechała tu ze swoim mężem. Bardzo im się podobało i też planują wspólną rodzinną wyprawę w przyszłości.Troki to dla mnie najwspanialsze miejsce na kuli ziemskiej. To miejsce, do którego zawsze mogę przyjechać i wiem, że będę przyjęty z otwartymi ramionami i otwartym sercem. Mam wrażenie, że tu na mnie zawsze czekają…
         Troki, 9 lipca 2016 r.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Czy to aby jest zima?

Czy to aby jest zima? Pogoda płata nam psikusa, bo grudzień całkiem przypomina marzec, ale kalendarz nieubłaganie pokazuje, że nadszedł koniec roku. Zanim pochłoną nas przygotowania do powitania Nowego Roku 2017, poczytajmy o Poniewieżu, jednym z najdawniejszych karaimskich siedlisk na Litwie, któremu dotąd niewiele miejsca poświęcaliśmy na naszych łamach. A przecież wśród przyjaciół i czytelników „Awazymyz” są też tacy, których rodzinne związki łączą z północną Litwą. O historii gmin w Nowym Mieście i Poniewieżu opowiada Irena Pilecka, poniewieżanka po kądzieli. A jej Ojciec, prof. Szymon Pilecki uzupełnia tę opowieść szczegółami z własnych wspomnień. Z czasów, gdy Rodaków z Poniewieża oddzielała granica, pochodzi artykuł z „Karaj Awazy”. Przetłumaczony przez Annę Sulimowicz pokazuje, jak bardzo Karaimi w Polsce spragnieni byli kontaktu ze swymi braćmi z Litwy.
         W 2013 roku zbieraliśmy informacje o tym, jak niegdyś obchodzono Orach Toju, karaimskie święto urodzaju. Przepytywaliśmy starszych, przeszukiwaliśmy archiwa domowe i biblioteczne. Mariuszowi Pawelcowi udało się natrafić na nieznaną nam wcześniej relację z tego święta zamieszczoną w przedwojennym czasopiśmie krajoznawczym wydawanym na Śląsku.
         Adam Dubiński powraca do dziejów rodu Stambolich, karaimskich potentatów tytoniowych z Krymu. Odnalezione w archiwach dokumenty dostarczają nowych szczegółów o rodzinnym imperium. Dziś na Krym niełatwo pojechać, możemy za to wybrać się na Krym, którego już nie ma. Tym razem zajrzymy nie do daczy za milion rubli, ale do fabryki, gdzie wytwarzano słynne papierosy i poznamy okoliczności przejęcia jej przez kolejne pokolenie Stambolich.
         A gdy ucichł wicher historii, który zmiótł fabrykanckie fortuny, gdy skończyły się niepokoje i głód, okazało się, że ludzie nie mniej niż chleba potrzebują strawy duchowej, kultury, sztuki. Dzięki powstałemu wtedy Narodowemu Klubowi Karaimskiemu w latach 1924–1933 w Eupatorii odrodziła się karaimska kultura. Jak to wyglądało, dowiadujemy się z relacji uczestników tamtych wydarzeń, zebranych w latach 50. XX w. przez E. Bezekowicza. W archiwum W. Kefelego odnalazł je Sergiej Szejtanow z Symferopola. Publikujemy je w języku oryginału – rosyjskim.
         Karaimka w podróży, Anna Abkowicz, odwiedziła Casablancę. Marokańskie miasto rozsławił film, którego… wcale tam nie nakręcono. Jaka jest więc prawdziwa Casablanca?
         Ulica Karaimska w Wilnie ma teraz tabliczkę z nazwą po karaimsku. Może kiedyś doczekamy się takiej ulicy w którymś z polskich miast. Nim z taką inicjatywą wystąpią Związek Karaimów Polskich i Fundacja Karaimskie Dziedzictwo, zapoznajmy
         się z tym, czego udało się im dokonać w roku 2016. I życzmy sobie, by jeszcze więcej się działo w 2017. Janhy jyłba!

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Niech będzie uznany twój post!

Upamiętnienie oblężenia Jerozolimy przez wojska króla babilońskiego Nabuchodonozora

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Uczeni orientaliści bliscy i dalecy

Od 15 czerwca przez całe lato i początek jesieni można podziwiać w Krakowie wystawę z wątkiem karaimskim. Została ona zorganizowana przez Archiwum Nauki Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, instytucję, która od ponad 200 lat gromadzi dokumenty dotyczące działalności towarzystw naukowych oraz rękopisy, notatki, fotografie, korespondencję uczonych. W zbiorach Archiwum znajdują się spuścizny wybitnych orientalistów i im właśnie została poświęcona najnowsza wystawa zatytułowana „Orient daleki i bliski”, której autorką jest pani Ewa Dziurzyńska.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Rozum na barykadzie. Michel Foucault i intelektualizacja społecznego protestu

Celem artykułu jest przeglądowa analiza procesów tematyzowania i problematyzacji buntu, sprzeciwu i wybuchów społecznego niezadowolenia w dyskursie europejskich elit symbolicznych. Analiza trzech wymiarów intelektualizacji protestu służy odpowiedzi na pytanie, jak jest on kształtowany jako przedmiot intelektualnej dyskusji, w jaki sposób zyskuje uwagę intelektualistów, jak wspierają oni społeczny protest i czynią go przedmiotem publicznej uwagi. Drugim celem jest wskazanie paradoksów i dylematów intelektualizacji protestu na przykładzie publicznego zaangażowania Michela Foucaulta i współtworzonej przez niego inicjatywy Groupe d’Information sur les Prisons. Śledząc przypadek Foucaulta, autor przekonuje, że protest nie może uniknąć symbolicznego zawłaszczania przez tych, którzy mienią się jego największymi rzecznikami, a deklarujące krytycyzm elity pozostają często bezkrytyczne wobec samych siebie i własnych ideowych stanowisk.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Wokół problematyki „metody” w postfoucaultowskich badaniach społecznych – pomiędzy strategią transkrypcji a strategią fugi

Podstawowym celem tekstu jest namysł nad problemem metodologicznych wytycznych, których źródłem stały się prace Michela Foucaulta. Głos ten wpisuje się jednocześnie w ogólniejsze zagadnienie stylów recepcji idei i koncepcji Foucaultowskich w badaniach społecznych. Mówiąc o „metodzie”, autorka odnosi się zarówno do tego, jakie metodologiczne wykładnie znajdują się w literaturze z zakresu metodologii badań społecznych, jak i do tego, jakie strategie czytania one reprezentują. Analiza recepcji „metodologii Foucaulta” uświadamia, iż sytuuje się ona pomiędzy dwoma biegunami. Pierwszy wyznaczają próby ustalenia precyzyjnych wskazówek metodologicznych, które pozwoliłyby na możliwe wierne powtórzenie Foucaultowskiego sposobu postępowania i jego przeniesienie do innej dziedziny badań (strategia transkrypcji). Na drugim biegunie lokują się różnego rodzaju wariacje metodologiczne – transformacje, redefinicje Foucaultowskich kategorii, syntezy różnych podejść (strategia fugi).

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Sport osób niepełnosprawnych w przekazie i dyskursie medialnym w Polsce

Celem artykułu jest analiza dyskursu medialnego dotyczącego sportowców niepełnosprawnych. W artykule skupiam się z jednej strony na sposobie, w jaki sportowcy niepełnosprawni i sport paraolimpijski funkcjonują w ogólnopolskich oraz lokalnych mediach, z drugiej zaś staram się rozwikłać przyczyny oraz skutki określonych przekazów medialnych. Jest to zatem próba określenia wpływu, jaki polskie media mają na postrzeganie sportu niepełnosprawnych przez pozostałych (przede wszystkim zdrowych) członków naszego społeczeństwa. Przyjrzę się zarówno ogólnej charakterystyce dyskursu istniejącego wokół sportu niepełnosprawnych, ale także odwołam się do opinii samych sporowców oraz innych osób ze środowiska sportowego, rekonstruując na tej podstawie to, w jaki sposób postrzegają oni istniejącą „sytuację medialną” i jak według nich wpływa ona na ich codzienne życie. Jest to próba skonfrontowania wizerunku medialnego sporowca niepełnosprawnego z opiniami i odczuciami samych sportowców.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Praca na Otrycie. Analiza ikonosfery a problem odczytania

W niniejszym artykule omawiane są dwa wątki. Pierwszy, który pierwotnie miał być jedynym pretekstem dla poniższego tekstu, jest analizą fotografii, na których utrwalono pracę w schronisku na górze Otryt. Analiza ta dokonana została w oparciu o metodologię teorii ugruntowanej. Drugi wątek wyłonił się niespodziewanie, podczas prezentacji wniosków badawczych, w trakcie jednej z konferencji socjologicznych. Chodzi tu głównie o spontaniczne i emocjonalne komentarze niektórych z uczestników wspomnianej konferencji. W konsekwencji, autor prowadzi dyskusję na temat wpływu formy prezentacji na sposób jej odczytania.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Badania jakościowe – pragmatyczne inspiracje

Wprowadzenie do zbioru artykułów, które łączy próba prześledzenia konsekwencji przyjmowania pragmatycznych założeń w praktyce badawczej lub ocena możliwości praktycznego zastosowania wyników badań jakościowych, zawiera syntetyczne omówienie związków pomiędzy poznaniem naukowym a działaniem z punktu widzenia pragmatyzmu oraz krótką charakterystykę prac zawartych w bieżącym tomie.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Badacz zjawisk trudno dostępnych w terenie – kwestie etyczne, praktyczne i metodologiczne

Artykuł jest moją refleksją na temat problemów etycznych, praktycznych i metodologicznych, których doświadczyłam podczas realizacji własnych badań terenowych w 2013 i 2014 roku w czterech małych miejscowościach w województwie łódzkim. Wybór metody badawczej – studium przypadku – z jednej strony umożliwił mi zastosowanie wielu technik badawczych i zdobycie różnorodnych materiałów, jednak z drugiej strony pozostawił szerokie pole dowolności, na którym musiałam czasami wykazać się bardziej intuicją badawczą niż wiedzą metodologiczną czy znajomością reguł etycznych. Dodatkowym czynnikiem, który powodował wiele wątpliwości, był fakt, iż zjawiska, które były w centrum mojego zainteresowania, należą do kategorii tych kontrowersyjnych i trudno dostępnych (zjawiska przenikalności środowisk politycznego, biznesowego oraz dziennikarskiego w kontekście lokalnym, konflikt interesów i inne). Wpłynęło to na moją decyzję o utajnieniu nazw własnych miejscowości, w których prowadzone były badania, aby zapewnić tym samym poufność indywidualnym informatorom. Ta i kilka innych problematycznych sytuacji oraz decyzji omawiane są szerzej w artykule.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Poczucie winy jako emocja społeczna. Analiza wybranych nurtów badawczych

Poczucie winy jest jedną z najczęściej wymienianych emocji o społecznych źródłach, jednakże wciąż jeszcze zbyt mało wiadomo na temat procesów tworzenia osobistego i zbiorowego poczucia winy. Celem tego artykułu jest uporządkowanie sposobów ujęcia tego problemu. W pierwszej części artykułu omówione zostaną problemy, jakie wiążą się z definiowaniem pojęcia „poczucie winy” oraz jego sklasyfikowaniem. Następnie omówione zostaną wybrane teorie socjologiczne, które mogą okazać się szczególnie przydatne do analizy tego zespołu emocji, a szczególnie społecznego procesu wzbudzania, podtrzymywania i zarządzania poczuciem winy. W ostatniej części przedstawione zostaną wyniki analizy wywiadów pogłębionych z młodzieżą niedostosowaną społecznie na temat sposobów przeżywania winy w ich osobistym życiu.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Antropolog wobec innych i wobec siebie. Niektóre problemy etyczne uprawiania antropologii

Artykuł skupia się na analizie doświadczeń terenowych autorki, koncentrując uwagę na komplikacjach emocjonalnych i aksjologicznych wynikających z długotrwałej współpracy z badanymi, nawiązywaniem więzi osobistych i rodzącym się zaangażowaniem badacza w sprawy badanego społeczeństwa. Autorka sięga do antropologicznej refleksji podejmującej tematy etyczne oraz twórczości Marii Ossowskiej, znajdując w niej fundamentalne inspiracje.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Jak socjologowie mogą skorzystać na praktyce medytacji?

Celem artykułu jest przybliżenie problematyki medytacji jako narzędzia pomocnego w pracy badawczej i analitycznej socjologa. Przyjęta w artykule forma medytacji pochodzi z tradycji buddyzmu zen. Sama technika medytacyjna wnosi pewne inspiracje natury epistemologicznej i metodologicznej wywodzące się z tradycji filozofii buddyjskiej. W artykule opisano podstawowe założenia i praktykę medytacji buddyjskiej (zen). Ponadto odniesiono je do niektórych pojęć socjologicznych i metodologii badań socjologicznych. Wprowadzono temat dekonstrukcji pojęć przy pomocy praktyki medytacyjnej oraz problematykę rozwijania kompetencji intuicyjnych w arsenale podręcznych narzędzi wspomagających badacza/analityka jakościowego w jego przedsięwzięciach. Na koniec pokazano metody jakościowe, w których pomocna może okazać się medytacja ‒ jako część procesu badawczego i analitycznego.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Doświadczenie biograficzne życia w dwóch kulturach. Studium biograficzne przypadku

Artykuł skupia się na studium przypadku dotyczącym osoby biograficznie doświadczającej życia w dwóch kulturach, tym samym ukształtowanej przez życie i wychowanie w dwóch państwach, w wyniku migracji rodziców z PRL-u do Stanów Zjednoczonych na początku lat 80. Analiza oscyluje tutaj pomiędzy próbą wpisania narracji rozmówcy w refleksyjność bliską koncepcji człowieka marginalnego a kwestią poszukiwania, definiowania, konstruowania i rekonstruowania przez narratora jego tożsamości. Tekst ma także na celu dostarczenie kolejnego wglądu w problematykę złożonej tożsamości migrantów.

Czasopismo: Przegląd Socjologii Jakościowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne