rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wdrożenie priorytetu dla tramwajów na rondzie Zgrupowania AK „Radosław” w Warszawie metodą dekompozycji na podskrzyżowania częściowe

Rondo Zgrupowania AK „Radosław” jest jednym z największych
skrzyżowań w Warszawie, na którym spotyka się 5 relacji tramwajowych.
Duże potoki pieszych, pojazdów indywidualnych i tramwajów
wymagają zastosowania złożonego algorytmu akomodacyjnego dla zapewnienia
efektywnego sterowania ruchem. Artykuł przedstawia nowatorskie
podejście projektantów Tramwajów Warszawskich do procesu projektowania
i wdrażania złożonych algorytmów sterowania ruchem oraz możliwe
do uzyskania efekty na przykładzie wdrożenia priorytetu dla tramwajów
na rondzie Zgrupowania AK „Radosław”. Publikacja zawiera opis metody
tworzenia algorytmu, sposób wdrażania projektu oraz osiągnięte wyniki
przed i po wdrożeniu adaptacyjnego sterowania ruchem.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Modele generowania podróży w obszarze miejskim na przykładzie Bielska-Białej

Pierwszy etap budowy czterostopniowego modelu
transportowego wymaga opracowania modelu powstawania ruchu.
Obejmuje on identyfikację czynników ruchotwórczych oraz określenie
ich wpływu na liczbę podróży generowanych. Właściwe przeprowadzenie
tego procesu ma kluczowe znaczenie w dalszych etapach modelowania,
a co za tym idzie – wpływa na jakość całego modelu transportowego.
W artykule przedstawiono przegląd metod opracowywania modeli
generowania ruchu wewnętrznego w obszarze miejskim. Jako zasadnicze
kryterium klasyfikacji przyjęto zastosowaną technikę matematyczną
odwzorowania procesu powstawania ruchu. Praktyczną część artykułu
stanowi opis konstruowania modeli generowania ruchu opracowanych
na potrzeby budowy modelu transportowego Bielska-Białej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zrównoważony rozwój transportu w miastach a jakość życia

Rozwój transportu w miastach determinuje realizowana na
tych obszarach polityka transportowa. U podstaw opracowania leży teza,
że polityka transportowa zgodna z ideą zrównoważonego rozwoju jest
w stanie podnieść obiektywnie i subiektywnie rozumiany poziom jakości
życia. W artykule omówiono jakość życia jako zasób miasta. Następnie
zwrócono uwagę na jakość życia w miastach w warunkach dominacji
samochodów osobowych w podróżach miejskich. W dalszej kolejności
przedstawiono kierunki rozwoju systemów transportowych miast zgodne
z ideą zrównoważonego rozwoju, koncentrując się na przyszłości elektrobusów,
samochodów elektrycznych i autonomicznych, wspólnym użytkowaniu
samochodów osobowych w świetle tzw. ekonomii współdzielenia
oraz na rowerze jako środku transportu miejskiego. Rozważania zakończono
podsumowaniem w postaci wniosków.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Synchronizacja linii tramwajowych na przykładzie Zagłębia Dąbrowskiego

Problem synchronizacji linii tramwajowej omówiono
na przykładzie Zagłębia Dąbrowskiego, wschodniej części sieci
łączącej 13 miast konurbacji katowickiej. Na tej części sieci linie
kursują z różnymi modułami częstotliwości, co uniemożliwia dobrą
koordynację. Dodatkową barierę stanowią odcinki jednotorowe
z mijankami. Artykuł zawiera uproszczoną metodykę postępowania
przy ocenie możliwości i kosztów remarszrutyzacji sieci tramwajowych.
Opisane w nim zostały podstawowe zasady synchronizacji
linii. W oparciu o przedstawioną metodykę przygotowano projekt
nowej synchronizacji linii – odpowiedź na pytanie: czy dla tej części
sieci korzystniejszy jest wariant modułów 15- i 20-minutowych,
czy też jest możliwość techniczna i finansowa wprowadzenia w godzinach
szczytu modułów 10-minutowych? Uwzględniając bariery
infrastrukturalne, dla obydwu wariantów przeanalizowano: poziom
i jakość oferty na głównych ciągach komunikacyjnych, wielkość pracy
eksploatacyjnej w ujęciu tygodniowym, zapotrzebowanie na tabor
i czas pracy kierujących oraz szacunkowe koszty reformy w podziale
na jednostki administracyjne. Przedstawiono również tabele koordynacji
linii w modułach 10-, 15- i 20-minutowych. Badania wykazały,
że wprowadzenie w Zagłębiu Dąbrowskim jednolitych, przyjaznych
pasażerowi częstotliwości kursowania tramwajów nie jest możliwe
bez dodatkowych inwestycji infrastrukturalnych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dodatkowe przejścia przez jezdnie jako rozwiązanie poprawiające warunki ruchu pieszych na skrzyżowaniu

Sygnalizacje dla pieszych. Charakterystyka rozwiązań niekorzystnych dla pieszych. Przykłady z Wrocławia. Idea dodatkowych przejść przez jezdnie.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dostosowanie miejskich systemów transportu publicznego do potrzeb osób z ograniczonymi możliwościami poruszania się, w tym szczególnie do potrzeb osób z niepełnosprawnościami i osób starszych

Ważną grupą podróżnych w miejskim transporcie publicznym
są osoby o ograniczonej mobilności, którym należy zapewnić możliwość
swobodnego korzystania z komunikacji miejskiej na takim samym
poziomie jak osobom całkowicie sprawnym. Należą do nich zarówno
osoby z niepełnosprawnościami ruchu, słuchu czy wzroku, jak i osoby
starsze, kobiety w ciąży oraz opiekunowie z małymi dziećmi. Niniejszy
artykuł przedstawia wyniki analizy transportu publicznego w miastach
województwa małopolskiego pod względem dostosowania do potrzeb
osób mających problemy z poruszaniem się. Analizę wykonano w oparciu
o dane pochodzące z badań ankietowych przeprowadzonych w miastach,
w których funkcjonuje lokalny publiczny transport zbiorowy.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie efektywności form elektromobilności na przykładzie linii trolejbusowej A w Tychach

W artykule przedstawiono porównanie efektywności
autobusów elektrycznych i trolejbusów. Analiza została przeprowadzona
przy przyjętych założeniach dla linii trolejbusowej A
w Tychach. Na ich podstawie został wyliczony roczny przebieg i czas
pracy dla obu pojazdów. Porównanie zostało wykonane poprzez wyliczenie
kosztów własnych przedsiębiorstwa w stawce jednoskładnikowej,
do czego były niezbędne wcześniejsze obliczenia. Po pierwszych
analizach z wykorzystaniem arkusza kalkulacyjnego, który
jest stosowany do wyliczenia jednostkowego kosztu w transporcie
miejskim oraz po doliczeniu do kosztu wozokilometra w stawce
dwuskładnikowej narzutów związanych z budową infrastruktury,
otrzymano wynik wskazujący na mniejszą efektywność trolejbusów
(wozokilometr droższy o 12 groszy niż w przypadku autobusów
elektrycznych). Jednak koszt wozogodziny jest niższy dla tych
środków transportu ze względu na dłuższy roczny czas pracy. Po
wyliczeniu kosztu w stawce jednoskładnikowej sytuacja odwróciła
się na niekorzyść elektrobusów, gdyż w obu aspektach są one mniej
korzystne (wozokilometr droższy o 63 grosze), na co wpływ ma ponownie
krótszy czas pracy, spowodowany koniecznością doładowywania
akumulatorów. Jednorazowe pokonanie całej trasy zgodnie
z założeniami jest tańsze w przypadku trolejbusu o ponad 7 zł, co
wskazuje na jego większą efektywność.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nowoczesna platforma projektowa i integracyjna systemów IT w komunikacji miejskiej

Rozkład jazdy stanowi podstawę logistyki i fundamentalny systemem informacyjny w publicznym transporcie zbiorowym. Obecnie oprogramowanie do projektowania rozkładów jazdy stanowią zaawansowane technologicznie systemy informatyczne oferujące możliwości szczegółowego projektowania sieci komunikacyjnych, automatycznego generowania kursów, zadań dla pojazdów i kierowców, symulacji ruchu pojazdów w sieci i analityki kosztów operacyjnych systemu transportowego. Systemy rozkładowe zasilają w niezbędne dane inne systemy miejskie m.in. systemy informacji pasażerskiej, dystrybucji biletów, systemy sterowania i kontroli ruchu, systemy ITS i wiele innych. W pracy przedstawiono istotne cechy nowoczesnego systemu projektowania rozkładów, stanowiącego jednocześnie platformę integracyjną systemów informatycznych komunikacji miejskiej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problematyka czasu pracy kierowców w transporcie drogowym: przepisy, kary, dalsze kierunki rozwoju

Planowanie, rejestrowanie i kontrolowanie czasu pracy
kierowców to ważne i trudne zadania, z którymi na co dzień mają do
czynienia przedsiębiorstwa zajmujące się przewozem ładunków oraz pasażerów
transportem drogowym. Czas pracy kierowców z jednej strony
ma związek z efektywnością realizacji kontraktu, a w konsekwencji
wpływ na wynagrodzenie, z drugiej natomiast – wywiera bezpośredni
wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego. W związku z tym przepisy
regulujące go ulegają licznym nowelizacjom, a nad ich przestrzeganiem
czuwa Państwowa Inspekcja Pracy i Inspekcja Transportu Drogowego.
W artykule, oprócz przeglądu głównych aktów prawnych reglamentujących
czas pracy kierowców oraz kary za nieprzestrzeganie tych
przepisów, zostało przedstawione studium przypadku dotyczące analizy
możliwych konsekwencji łamania tego prawa na przykładzie wybranej
firmy transportowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Historia komunikacji miejskiej Olsztyna

W artykule ukazano w skrócie dzieje Olsztyna oraz historię
jego komunikacji, ze szczególnym uwzględnieniem transportu szynowego
i trolejbusowego. Komunikacja tramwajowa w Olsztynie została uruchomiona
w 1907 roku, zlikwidowana w 1965 roku i ponownie uruchomiona
w 2015 roku. Transport tramwajowy podniósł prestiż miasta, ale
i w znacznym stopniu rozwiązał problemy komunikacji zbiorowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Koleje linowe jako element promocji miast

Analiza funkcji promocyjnych kolei linowych miast . lub regionów. Charakterystyka dwóch rozwiązań transportu linowego, które poprzez nietypowe rozwiązania techniczne stały się atrakcjami turystycznymi – Skyview w Sztokholmie i Jewel Box Cable Car w Singapurze.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bezpieczeństwo rowerzystów a oświetlenie roweru

Rower staje się coraz częściej używanym środkiem transportu,
zarówno w trakcie codziennych podróży np. dojazdy do pracy,
szkoły, czy też po zakupy, jak i w podczas turystycznych wycieczek po
terenach zamiejskich. Niestety wraz ze wzrostem popularności rowerów
rośnie również liczba wypadków drogowych z ich udziałem. Przyczyną
tych wypadków jest nieprzestrzeganie zasad ruchu drogowego, brak
odpowiedniego oświetlenia dróg i poboczy oraz słabe oznakowanie i widoczność
poruszających się po drodze rowerzystów. W celu zwiększenia
bezpieczeństwa ruchu rowerowego, poszczególne kraje UE regulują przepisami
warunki użytkowania rowerów. Przepisy te uwzględniają między
innymi to, że rower używany jest o różnych porach dnia i w zmiennych
warunkach pogodowych. Na terenie poszczególnych krajów UE istnieją
różnice w wymaganym obowiązkowym wyposażeniu roweru w sprzęt
oświetleniowy. Różnice te są związane z liczbą elementów oświetleniowych
i ze sposobem ich mocowania oraz wymaganiami stawianymi parametrom
świetlno-technicznym używanego osprzętu oświetleniowego.
W związku z tym, udając się z Polski w podróż do innego państwa,
użytkownicy rowerów powinni zadbać o ich odpowiednie wyposażenie
w sprzęt oświetleniowy, obowiązujący na terenie danego kraju UE. W artykule
wskazano także na istnienie związku pomiędzy zasadami oświetlenia
roweru a bezpieczeństwem rowerzystów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ środków Unii Europejskiej na rozwój transportu zbiorowego w Lublinie

Wpływ środków Unii Europejskiej na rozwój transportu
zbiorowego w Lublinie był znaczący. Miasto Lublin dzięki środkom unijnym
wiele zyskało, m.in. poprawiła się jakość świadczonych usług przewozowych
w publicznej komunikacji zbiorowej. Gmina Lublin pozyskała
fundusze z dwóch programów unijnych, z Regionalnego Programu
Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007–2013 oraz
Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej 2007–2013. W ramach
obydwu programów Lublin poczynił przede wszystkim inwestycje
w tabor poprzez zakup nowych pojazdów (trolejbusów i autobusów),
oraz w infrastrukturę (trakcja trolejbusowa, nowe słupki przystankowe,
wiaty, wyświetlacze, remont lub budowa zatok). Inwestycje w infrastrukturę
przystankową przyniosły korzyści zarówno dla pasażera, jak
i kierowcy, a także poprawiły atrakcyjność miasta Lublin. Poniższy artykuł
przedstawia opis i korzyści, jakie przyniósł Gminie Lublin udział
w wyżej wymienionych projektach, jak również opis projektu, w którym
wzięło udział Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne – Lublin
Sp. z o.o. Gmina Lublin postawiła przede wszystkim na wdrożenie
systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, który istnieje w każdym
większym mieście w Polsce. Informacje wyświetlane na temat kursujących
linii i czasu przyjazdu na dany przystanek są ważne dla pasażerów,
ponieważ ułatwiają im korzystanie z transportu zbiorowego. Obecnie
władze miasta starają się pozyskać kolejne środki unijne w celu rozszerzenia
systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, a także chcą
inwestować w ekologiczny transport poprzez zakup niskoemisyjnych
pojazdów i dalsze rozszerzanie komunikacji trolejbusowej, która istnieje
tylko w trzech miastach w Polsce. Lubelski transport zbiorowy przeszedł
zatem ogromne zmiany w ciągu ostatnich kilku lat i może być
porównywany z innymi większymi systemami w Polsce.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Sterowanie ruchem w obszarze śluz autobusowych na przykładzie Gdyni

W miastach coraz częściej wprowadza się różne środki
uprzywilejowania transportu zbiorowego. Jednym z takich rozwiązań są
śluzy autobusowe, które zazwyczaj połączone są z wydzielonymi pasami
dla pojazdów transportu zbiorowego oraz dedykowaną sygnalizacją
świetlną. Głównym celem artykułu jest przedstawienie aktualnie funkcjonujących
przykładów sterowania ruchem na śluzach oraz wskazanie wad
i zalet tych rozwiązań. Zaproponowano ponadto metodę szacowania strat
czasu na przykładzie jednej ze śluz w oparciu o dane z systemu zarządzania
ruchem TRISTAR. Na podstawie analizy wyników badań wskazano
dodatkowe obszary problemowe związane z zachowaniami kierowców
pojazdów transportu zbiorowego. W końcowej części zestawiono główne
charakterystyki związane ze specyfiką śluz i wskazano dalsze kierunki
badań.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Tworzenie modeli podróży z wykorzystaniem baz danych GIS

W tworzeniu modeli podróży coraz częściej wykorzystywane
są bazy danych GIS. Dostępność tych baz, zarówno płatnych
jak i bezpłatnych, oraz ich duża dokładność i wiarygodność
wpływają istotnie na jakość tworzonych modeli. Bazując na własnych
doświadczeniach autorzy przedstawili w artykule możliwości pozyskiwania
danych do budowy modeli podróży. W szczególności opisano
wykorzystanie Bazy Danych Obiektów Ogólnogeograficznych
(BDOO) oraz Bazy Danych Obiektów Topograficznych (BDOT10k)
udostępnianych przez Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej
i Kartograficznej (CODGiK) oraz ogólnodostępnych baz danych
o sieci transportowej. Zestawienie różnych źródeł danych przestrzennych
pozwala przygotować warstwę podaży oraz dane wejściowe do
warstwy popytu modelu czterostadiowego dla analizowanego obszaru,
co stanowi podstawę do dalszych prac nad modelem podróży.
Wykorzystanie baz danych GIS i oprogramowania GIS pozwala
znacznie przyspieszyć prace nad modelem podróży, zwłaszcza na etapie
podziału na rejony komunikacyjne i tworzenia sieci transportowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza wybranych elementów systemu system logistycznego Szczecina

Obserwując funkcjonowanie współczesnych miast, można
zauważyć, bardzo wyraźnie zarysowujący się w ich przestrzeni system
logistyczny. Wpływa on na organizację i funkcjonowanie miasta
i kształtowanie zasad i granic oddziaływania poszczególnych użytkowników
przestrzeni miejskiej. Jest postrzegany jako wyznacznik rozwoju.
System logistyczny miasta stanowią celowo zorganizowane i zintegrowane
w obrębie danego układu przestrzenno-gospodarczego przepływy
dóbr materialnych, osób i informacji. Dlatego też istotą sprawnego
systemu logistycznego jest umożliwienie zoptymalizowania procesów
przepływu strumieni produktów w mieście oraz zapewnienie odpowiedniego
poziomu mobilności mieszkańców. Warunkiem osiągnięcia wysokich
wskaźników sprawności systemu logistycznego jest odpowiednia
infrastruktura transportowa i efektywne zarządzanie procesami przemieszczania.
Niniejszy artykuł przedstawia strukturę i podstawowe elementy
składowe systemu logistycznego tego miasta. Przyczyną podjęcia
tej problematyki była próba określenia najistotniejszych problemów
z zakresu logistyki miejskiej Szczecina. Szczególną uwagę zwrócono na
te elementy systemu logistycznego, które warunkują równowagę pomiędzy
popytem a podażą na usługi logistyczne, w tym głównie transportowo-
magazynowe. Głównym założeniem było wykonanie charakterystyki
wybranych elementów systemu logistycznego Szczecina oraz
analiza ich dostosowania do aktualnych potrzeb gospodarki miasta
i mieszkańców. W artykule przybliżono infrastrukturę transportową
Szczecina, z podziałem na poszczególne gałęzie transportu oraz podsystem
komunikacji miejskiej. Przeanalizowano także niektóre z istotnych
dla obsługi potoków ładunkowych elementy infrastruktury punktowej,
jakimi są punkty przeładunku i magazynowania. Z artykułu wynika,
że Szczecin nadal boryka się z problemami w zakresie niedostatecznie
rozwiniętej infrastruktury logistycznej. Jednakże obserwowane są pozytywne
zmiany, widoczne głównie w aktualnie realizowanych inwestycjach
w podsystemie komunikacji miejskiej i zakończonych inwestycjach
w infrastrukturę transportowo-magazynową.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany w przewozach miejskim transportem zbiorowym w Piotrkowie Trybunalskim w latach 2004-2011

Transport zbiorowy w Piotrkowie Trybunalskim stanowią dwa podsystemy, które tworzą Miejski Zakład Komunikacyjny Sp. z oo oraz przewoźnicy prywatni. Tabor eksploatowany przez MZK to autobusy typu MAN NL 202 oraz Jelcz M-081MB, a przewoźnicy prywatni posiadają różnego typu minibusy. Piotrków Trybunalski jest jednym z niewielu miast w Polsce, w którym rozwinęły się przewozy wykonywane przez przewoźników prywatnych. Badania napełnień w pojazdach komunikacji miejskiej były przeprowadzane w roku 2004, 2008, 2011. Na ich podstawie zostały wykonane analizy pokazujące zmiany, jakie nastąpiły w przewozach transportem zbiorowym w mieście. W przeciętnym miesiącu roku 2004 na całej sieci skorzystało z usług publicznego transportu zbiorowego 827 911 pasażerów, w roku 2008 - 625 365 (spadek o 24,5%), w roku 2011 - 533 166 pasażerów (w porównaniu z rokiem 2004 spadek o 35,6%, z rokiem 2008 spadek o 14,7%). Na przestrzeni lat średnio co trzeci pasażer zrezygnował z przemieszczania się po mieście autobusami bądź mikrobusami. Istotnym jest jednak fakt, iż z usług MZK od roku 2004 zrezygnowało 5,4% pasażerów, a z usług przewoźników prywatnych aż 65,8%. Największe różnice w liczbie przewiezionych pasażerów odnotowano w roku 2011 w dzień roboczy. 73,7% pasażerów publicznego transportu zbiorowego korzysta z usług MZK, co oznacza, że tylko co czwarty pasażer wybiera podróż mikrobusem.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Normatywne prędkości autobusów na wydzielonych pasach w warunkach zbliżonych do ruchu swobodnego

W procesie planowania usprawnień dla pojazdów komunikacji
zbiorowej bardzo istotne znaczenie ma precyzyjne określenie czasu
przejazdu. O ile w przypadku modelowania stanu istniejącego można
posiłkować się nawet bardzo dokładnymi wynikami pomiarów, o tyle
w przypadku rozwiązań nowych – już tego komfortu nie ma. Często się
zdarza, że w celu zwiększenia efektywności funkcjonalnej i ekonomicznej
proponowanych rozwiązań w procesie modelowania przyjmowane
są zbyt optymistyczne prędkości przejazdu. Są one bardzo trudne lub
wręcz niemożliwe do osiągania po wdrożeniu inwestycji. W referacie
skoncentrowano się na odcinkach z pasami autobusowymi, pracującymi
w warunkach umiarkowanego wpływu sygnalizacji świetlnej i ruchu innych
pojazdów, a więc takich, na których straty czasu autobusów są stosunkowo
niewielkie. Omówiono zmienność czasu przejazdu autobusów
na podstawie badań przeprowadzonych na specjalnie wybranych odcinkach
z „szybkimi” pasami autobusowymi w Krakowie i Warszawie.
W badaniach tych wykorzystano technikę GPS, co umożliwiło pozyskanie
szczegółowych profili prędkości autobusów oraz precyzyjne określenie
miejsc i czasu zatrzymań. Przeanalizowano zależność średnich prędkości
przejazdu oraz prędkości komunikacyjnych od długości odcinków
międzyprzystankowych. Wynikiem tej analizy są wartości normatywne,
które mogą być wykorzystywane w modelowaniu symulacyjnym sieci
transportowych z odcinkami z wydzielonymi pasami autobusowymi.
Wartości te mogą być również stosowane jako punkt odniesienia do
wyznaczania strat czasu autobusów na ciągach z wydzielonymi pasami
dla autobusów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Kolej w obsłudze miast małych i średnich w obrębie zespołów metropolitalnych

Kolej w zespołach metropolitalnych jest jednym z podstawowych środków transportu i powinna odgrywać znaczącą rolę w przewozach pasażerskich. W ramach niniejszego artykułu porównano kilka Korytarzy transportowych dwóch metropolii oraz określono dla nich udział transportu kolejowego. Pozyskane dane jednoznacznie ukazują, iż przy słabej ofercie przewozowej pasażerskie przewozy kolejowe nie będą istnieć w świadomości pasażerów jako środek transportu w codziennych przewozach metropolitalnych i jako środek transportu będą miały marginalne znaczenie. Przykład połączenia kolejowego na odcinku Wieliczka Rynek -Kraków Główny pokazuje, iż, pomimo znacznie dłuższego czasu przejazdu drogowym transportem zbiorowym w stosunku do transportu kolejowego oraz istnienia biletu zintegrowanego, udział transportu kolejowego jest znikomy, przy jednoczesnym znacznym potoku w transporcie drogowym, a wielkość przewozów transportem kolejowym nie zmienia się od kilku lat. Taki stan wynika głównie z oferty transportu Kolejowego obejmującej około 34 pociągów na dobę w obu kierunkach, co nie jest propozycją zadowalającą. Wydaje się, że minimalną akceptowaną częstotliwością przewozów kolejowych jest 50 pociągów na dobę w obu kierunkach. Innym elementem wpływającym na zwiększenie udziału transportu Kolejowego jest możliwość pozostawienia pojazdu na parkingu w systemie P&R w rejonie stacji kolejowej. Lokalizacja stacji kolejowych w atrakcyjnych centrach miast małych i średnich oraz kwestia niedoboru miejsc parkingowych w tych rejonach powoduje, iż taka lokalizacja parkingu będzie zachęcać do wykorzystywania miejsc parkingowych przez osoby niekorzystające z przewozów kolejowych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport