rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza biodegradacji i usuwania herbicydow ze sciekow w oczyszczalniach z tarczowymi zlozami biologicznymi

W artykule przedstawiono ocenę wpływu herbicydu (Aminopielik D) na biodegradację ścieków w oczyszczalni z tarczowymi złożami obrotowymi. Omówiono budowę stanowiska badawczego oraz metodykę badań. Przedstawiono uzyskane wyniki na wykresach. Określono dopuszczalne stężenia substancji aktywnej 2,4D wg dopuszczalnych stężeń różnych wskaźników zanieczyszczeń, które zestawiono w tabeli 1 dla różnych punktów ciągu technologicznego oznaczonych na rysunku 1. Ponadto zbadano, że przy dawkach do 7,5 mg s.a 2,4-D·dm⁻³ oczyszczalnia usuwa w 100% badany herbicyd, natomiast przy dawce 11 mg s.a 2,4-D·dm⁻³ pozostają tylko śladowe ilości w ściekach oczyszczonych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uogolniony model kinetyki suszenia warzyw i owocow w pierwszym okresie

Matematyczny teoretyczny model stałej szybkości suszenia w pierwszym okresie suszenia ciał stałych rozszerzono o uogólniony model zmian powierzchni suszonego ciała w zależności od jego zawartości wody. Zarówno model stałej szybkości suszenia jak i model uogólniony, uwzględniający zmiany powierzchni suszonych produktów, zostały pozytywnie zweryfikowane w zakresie różnych zmian średnich zawartości wody tych produktów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ uszkodzeń porzeczki czarnej, powstałych podczas zbioru maszynowego, na jej plonowanie w latach następnych

Badano wpływ uszkodzeń roślin porzeczki czarnej odmiany ‘Ojebyn’ i odmiany Titania’ powstałych podczas maszynowego zbioru owoców na plonowanie w latach następnych. Zbiór prowadzono kombajnem przy prędkości roboczej 1,2 1 km·h⁻¹, amplitudzie palców otrząsających 80 mm i czterech częstotliwościach drgań: C₀ = 13,3; C₁ = 15,0; C₂ = 16,7; C₃ = 18,3 Hz. Doświadczenie zaplanowano na sześć lat. Dotychczas zebrano wyniki z pięciu lat. Dla obydwu odmian porzeczki dokładność zbioru przy częstotliwości 13,3 Hz wynosiła powyżej 90%. Wzrost częstotliwości drgań w minimalnym stopniu podnosił dokładności zbioru, natomiast w istotny sposób wzrastały uszkodzenia roślin i nastąpiło istotne obniżenie plonu w latach następnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pozostałości herbicydów w roślinach uprawnych

Herbicydy należą do środków ochrony roślin powszechnie wykorzystywanych w produkcji roślinnej. Niestety ich stosowanie wiąże się z ryzykiem skażenia płodów rolnych pozostałościami. Na poziom pozostałości wpływ ma wiele czynników, np.: gatunek i odmiana rośliny uprawnej, przebieg pogody w trakcie sezonu wegetacyjnego, dawka i rodzaj środka oraz termin jego zastosowania. Jak wynika z krajowego monitoringu, przekroczenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) herbicydów w plonie są bardzo rzadkie. W latach 2001–2013 odnotowano takie przypadki dla trzech substancji: linuronu – w jednej próbce marchwi oraz w dwóch próbkach pietruszki, lenacylu – w jednej próbce buraka ćwikłowego, a także symazyny – w jednej próbce agrestu. Z kolei w przeprowadzonych w ostatnich latach badaniach polowych, w których do ochrony plantacji przed chwastami wykorzystywano herbicydy, nie wykryto ani jednego przypadku przekroczenia obowiązujących norm NDP. To wskazuje, że przekroczenia NDP stwierdzone podczas krajowego monitoringu mogły być efektem nieprawidłowości w stosowaniu środków chwastobójczych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Emisja amoniaku w budynkach inwentarskich dla bydla mlecznego ze sciolowym systemem utrzymania zwierzat

Rolnictwo, zwłaszcza z dużym udziałem produkcji zwierzęcej stanowi istotne źródło zanieczyszczeń atmosfery amoniakiem. Emisja tego gazu ma miejsce na każdym z etapów, poczynając od usuwania odchodów zwierzęcych z budynków inwentarskich, poprzez ich przechowywanie na gnojowniach i stosowanie w postaci nawozów naturalnych. Wielkość tego typu gazowych strat azotu jest znacznie zróżnicowana i zależy głównie od sposobu gospodarowania odchodami zwierzęcymi. Znaczący strumień ulatniającego się amoniaku pochodzi z budynków inwentarskich. Pomimo wykonania wielu opracowań zagadnienie to, zwłaszcza w kontekście identyfikacji ilościowej, jest nadal otwartym problemem badawczym.
Uzyskane techniką dozymetrii dynamicznej średnie dobowe wartości stężeń amoniaku kształtowały się w przedziale od 0,73 do 3,51 mg NH₃·m⁻³, przy czym w powietrzu kanałów wentylacyjnych (wysokość 2,6 m) notowano nieco wyższe stężenia rzędu 1,00 do 4,83 mg NH₃·m⁻³. Ostatecznie oszacowana emisja amoniaku kształtowała się na poziomie od 0,92 do 1,07 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie zimowym i przy systemie wentylacji grawitacyjnej, zaś 1,72 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie zimowym i 2,32 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie letnim przy systemie wentylacji mechanicznej.
Wartości uzyskane techniką dozymetrii pasywnej były nieco niższe w porównaniu z techniką dozymetrii dynamicznej i tak w budynku kształtowały się pomiędzy 0,62, a 1,60 mg NH₃·m⁻³ w okresie zimowym a pomiędzy 0,34 a 1,30 mg NH₃·m⁻³ w okresie letnim. Wartości stężeń w kanałach wentylacyjnych notowano w przedziale od 0,79 do 1,93 mg NH₃·m⁻³ w okresie zimowym i 0,54 a 1,93 mg NH₃·m⁻³ w okresie letnim. Wartości te miały wpływ na odpowiednio niższe wartości szacowanej emisji, kształtując się w zakresie od 0,28 do 0,48 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie zimowym i od 0,16 do 0,39 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie letnim przy systemie wentylacji grawitacyjnej, natomiast 1,50 g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie zimowym a 1,64 w g NH₃·SD⁻¹·h⁻¹ w okresie letnim przy systemie wentylacji mechanicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ metanolu na proces biosyntezy kwasu cytrynowego z sacharozy przez Aspergillus niger

Na przebieg hodowli Aspergillus niger i szybkość biosyntezy kwasu cytrynowego metodą wgłębną wpływa wiele czynników, m.in. rodzaj źródła węgla i jego stężenie, rodzaj i stężenie jonów metali występujących w podłożach hodowlanych oraz morfologia grzybni. Wpływ czynników stymulujących proces biosyntezy kwasu cytrynowego był dotąd szeroko badany. Alkohole o małej masie cząsteczkowej, jak metanol, etanol oraz n-propanol, mogą stymulować proces produkcji kwasu cytrynowego. Celem pracy było określenie wpływu alkoholu metylowego na biosyntezę kwasu cytrynowego w wgłębnych hodowlach okresowych Aspergillus niger PD-66 w podłożu syntetycznym z sacharozą. Przeprowadzono dwie serie badań, w których do podłoża hodowlanego dodawano alkohol metylowy w ilościach 2, 3, 4, i 5% obj. W pierwszej serii badań alkohol metylowy dodawano do sterylnego podłoża przed rozpoczęciem hodowli, natomiast w drugiej serii – w 45. godzinie hodowli. Analiza wyników badań wykazała, że alkohol metylowy wpływa negatywnie na efektywność biosyntezy kwasu cytrynowego w całym zakresie stosowanych stężeń niezależnie od momentu wprowadzenia go do podłoża fermentacyjnego. Obniżenie efektywności procesu wynikało przede wszystkim z toksycznego oddziaływania metanolu na wzrost grzybni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metody biotechnologiczne w utrzymaniu i ocenie zasobow genowych

Biotechnologia roślin wykorzystuje dla swoich celów techniki kultur tkankowych i biologii molekularnej. Techniki te są użyteczne w ochronie i ocenie zasobów genowych.
Techniki kultur tkankowych zastosowano do mnożenia i utrzymywania materiałów kolekcyjnych, szczególnie dla gatunków rozmnażających się wegetatywnie, takich jak: Solanum, Ipomea lub Coffea. O ile to jest możliwe, rozmnożone in vitro rośliny, przechowywane są w warunkach spowolniających wzrost (obniżona temperatura i intensywność światła), co pozwala na przechowywanie pojemników z roślinami do 2 lat bez potrzeby pasażowania.
W miarę rozwoju technik związanych z izolacją, oczyszczaniem, klonowaniem, manipulowaniem i charakterystyką DNA coraz częściej przechowuje się wybrane fragmenty, a nawet całe biblioteki DNA (cDNA). W takiej formie mogą podlegać wymianie między instytucjami na całym świecie.
Do charakterystyki różnorodności biologicznej w kolekcjach można wykorzystywać markery molekularne. Polimorfizm DNA pozwala na charakterystykę struktury populacji, na ujawnianie duplikatów, na sprawdzanie czystości próby czy też na szukanie prób z odpowiednimi genami. Jednak nie każda metoda molekularna jest jednakowo przydatna do charakterystyki roślin. Podejmując decyzję o zastosowaniu metody (RFLP, RAPD, AFLP, SSR) trzeba odpowiedzieć na pytania: 
a) czy uzyskamy odpowiedni polimorfizm? 
b) czy metoda jest powtarzalna? 
c) jak można przechowywać uzyskane w trakcie analiz dane? 
d) jakie są koszty? 
W pracy przedstawiono próbę oceny aktualnie stosowanych metod pod kątem postawionych pytań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawozu organiczno-mineralnego na zawartość miedzi, cynku, manganu i żelaza w roślinach warzywnych

W doświadczeniu badano zawartość niektórych mikroelementów w warzywach nawożonych w pierwszym roku trzyletniego zmianowania zróżnicowanymi dawkami (6 t·ha⁻¹, 12 t·ha⁻¹, 18 t·ha⁻¹) nawozu organiczno-mineralnego + N i obornikiem w dawce 50 t·ha⁻¹ + NPK każdego roku oraz coroczne stosowanie saletry amonowej. Nawóz organiczno-mineralny składał się z mieszaniny miału węgla brunatnego (z Konina), popiołu lotnego z węgla brunatnego, superfosfatu granulowanego i chlorku potasu. Roślinami doświadczalnymi w kolejnych latach badań były: kapusta głowiasta biała, cebula zwyczajna i burak ćwikłowy.
Na podstawie uzyskanych wyników analiz chemicznych stwierdzono iż: najwyższa dawka nawozu organiczno-mineralnego (18 t·ha⁻¹) + N obniżyła w największym stopniu koncentrację miedzi, cynku i manganu we wszystkich warzywach, zaś żelaza w plonach kapusty i cebuli. Nawożenie obornikien + NPK każdego roku spowodowało w odniesieniu do nawozu organiczno-mineralnego zastosowanego w dawce 12 t·ha⁻¹ + N zmniejszenie poziomu badanych mikroelementów u większości warzyw. Zastosowanie saletry amonowej podwyższyło w porównaniu do nawozu organiczno-mineralnego + N oraz obornika zawartość analizowanych pierwiastków w warzywach. Spośród wszystkich badanych roślin burak ćwikłowy charakteryzował się największą koncentracją miedzi, cynku, manganu i żelaza w suchej masie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane problemy funkcjonowania gospodarstw ekologicznych w aspekcie modernizacji polskiego rolnictwa

Celem badań było przedstawienie wybranych zagadnień funkcjononia gospodarstw ekologicznych w aspekcie konieczności modernizacji skiego rolnictwa. Badania przeprowadzono w latach 1993-1995 i objęto nimi 60 gospodarstw ekologicznych z terenu północnej Polski. W badaniach wykorzystano metodę kwestionariusza wywiadu oraz wywiadu bezpośredniego. W badaniach stwierdzono, że większość gospodarstw ekologicznych to gospodarstwa wielokierunkowe o średniej powierzchni przewyższającej trzykrotnie średnią powierzchnię w kraju. Struktura zasiewów t bardzo rozbudowana z dominacją zbóż i strączkowych. Różnica w plonowaniu roślin w badanych gospodarstwach w porównaniu ze średnimi nami w gospodarstwach konwencjonalnych wynosiła od 0 do 30% na niekorzyść ekologicznych. Gospodarstwa ekologiczne są w większości samowystarczalne, jeżeli chodzi o gospodarkę paszową i nawozową. Gospodarstwa te są stosunkowo dobrze wyposażone w maszyny i urządzenia rolnicze. Głównym problemem w gospodarstwach jest zbyt wyprodukowali towarów, zarówno pochodzenia roślinnego jak i zwierzęcego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatnosci Trifolium pratense L., Trifolium repens L.i Trifolium hybridum L. do siewu bezposredniego w warunkach Nizu Dolnoslaskiego

Celem badań było określenie przydatności Trifolium pratense L., Tifolium repens L. i Trifolium hybridum L. do siewu bezpośredniego w darń łąkową. W ścisłym doświadczeniu łąkowym przeprowadzonym metodą split-plot uwzględniono dwa terminy siewu - wiosenny i letni, dwa poziomy nawożenia - PK i NPK oraz porównywano obiekty z zastosowaniem Starane 250. Niedobór opadów w okresie siewu letniego (1995) i wiosennego (1996) przyczynił się do słabych wschodów i zamierania siewek Trifolium repens L. i Trifolium hybridum L. W roku 1997 na obiektach bez azotu i nieodchwaszczanych stwierdzono jedynie kilka procent Trifolium repens L. i Trifolium hybridum L. Podczas gdy udział Trifolium pratense L. wynosił w granicach 20%, a na obiektach bez Starane 250 dochodził do 30%. Po zastosowaniu azotu ustąpiły prawie całkowicie Trifolium repens L. i Trifolium hybridum L., a udział Trifolium pratense L. obniżył się do kilku procent.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wybranych czynnikow na wartosc odksztalcen wzglednych i naprezen niszczacych bulwy ziemniaka

Badania dotyczyły oceny naprężeń niszczących i towarzyszących im odkształceń względnych bulw w okresie zbioru i w czasie długotrwałego przechowywania. Z badań wynika, że na wartość badanych właściwości statystycznie istotny wpływ miały: czas przechowywania, warunki meteorologiczne panujące w okresie wegetacji i zbioru, odmiany ziemniaków, frakcje wielkościowe bulw oraz stosowane nawozy. Badania wskazują na to, że w okresie spoczynku bulwy są najmniej odporne na działanie naprężeń zewnętrznych. Większą odporność mechaniczną posiadają tuż po zbiorze i w końcowym okresie przechowywania. Odkształcenia względne bulw wywoływane naprężeniami zewnętrznymi systematycznie wzrastały podczas okresu przechowywania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skład chemiczny owoców rokitnika zwyczajnego (Hippophae rhamnoides L.)

W nawiązaniu do wartości odżywczej i leczniczej rokitnika omówiono skład chemiczny owoców pięciu odmian i hybrydy, pochodzących z uprawy doświadczalnej Białoruskiego Naukowo-Badawczego Instytutu Sadownictwa w Samochwałowiczach koło Mińska oraz jednej odmiany dziko rosnącej na terenie północno- wschodniej Polski (Nadbałtycka). Stwierdzono duże zróżnicowanie odmian owoców rokitnika w zakresie podstawowego składu chemicznego, jak również pod względem zawartości związków biologicznie aktywnych o właściwościach antyoksydantów. W poszczególnych próbach określono poziom suchej masy, ekstrakt ogólny, cukry redukujące i ogółem, kwasy organiczne, tłuszcz, popiół, składniki mineralne, witaminę C, karotenoidy, ß-karoten, tokoferole, witaminę A oraz ilość związków fenolowych. Ustalono, że uprawiane odmiany charakteryzuje szeroka rozpiętość w zawartości poszczególnych składników chemicznych. Owoce odmiany Nadbałtycka przewyższały inne odmiany pod względem zawartości związków biologicznie aktywnych, zwłaszcza związków fenolowych, witaminy C i ogólnego poziomu karotenoidów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oczyszczanie sciekow z malych ubojni w oczyszczalniach gruntowo-roslinnych

Badano skuteczność oczyszczania ścieków z małych ubojni trzody chlewnej i drobiu w 6 różnych oczyszczalniach gruntowo-roślinnych. Ścieki z Ubojni charakteryzowały się na ogół co najmniej kilkakrotnie większym stężeniem zanieczyszczeń niż ścieki bytowo-gospodarcze. Średnie ich usuwanie na złożach z przepływem poziomym, wypełnionych materiałem drobnoziarnistym, wynosiło przy dużym zakresie obciążeń ładunkami poszczególnych zanieczyszczeń, dla BZT₅ od 86 do 95%, ChZT od 77 do 81% i N og. od 44 do 50%. Usuwanie zawiesiny og. i P og. układało się odpowiednio na poziomie 80 i 50%. Zastosowanie w złożu z przepływem poziomym drobnego żwiru zamiast piasku spowodowało obniżenie skuteczności usuwania BZT₅, ChZT, N-NH₄ i N og. o 10 - 40%, a zastosowanie przepływu pionowego zamiast poziomego w złożu piaszczystym poprawiło usuwanie N-NH₄ o około 20%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka tekstury wybranych miksów tłuszczowych

Celem pracy było określenie wyróżników tekstury wybranych miksów
tłuszczowych za pomocą testów penetracji z próbnikami stożkowym i cylindrycznym
oraz w teście smarowności. Pomiary wykonano w kontrolowanych warunkach temperatury
w 4 i 20°C. Miksy tłuszczowe zawierały od 62 do 70% tłuszczu ogółem, w tym
tłuszcz mleczny stanowił w produkcie od 10 do 52%. Wśród badanych próbek najmniejszą
twardością charakteryzowały się miksy, w których w fazie tłuszczowej przeważał tłuszcz
mleczny w stosunku do dodanego tłuszczu roślinnego. Duża twardość miksów o zawartości
tłuszczu roślinnego powyżej 45% mogła wynikać m.in. z zawartości nasyconych wyższych
kwasów tłuszczowych w produkcie. Zastosowanie testu penetracji z wykorzystaniem końcówki
stożkowej wpłynęło na większą powtarzalność pomiarów, co ułatwiło interpretację
i ocenę tekstury badanych miksów w porównaniu do końcówki cylindrycznej. Smarowność
miksów pogarszała się wraz ze wzrostem ich twardości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie roznych form chemicznych cynku i selenu w zywieniu owiec

W badaniach określono wpływ organicznych form cynku (Zn) i selenu (Se) oa wskaźniki produkcyjne tuczonych jagniąt. Jagnięta o początkowej masie ciała 20 kg przydzielono do 3 grup żywieniowych i utrzymywano do osiągnięcia przez nie 35 kg masy ciała. Grupa kontrolna otrzymywała w premiksie ZnO i Na₂SeO₃, a grupy doświadczalne odpowiednio: II - ZnO + Bioplex Zn + Na₂SeO₃ III - ZnO + Selplex. Najwyższe przyrosty dzienne masy ciała (222 g) przy najniższym zużyciu białka ogólnego (901 g) i energii (4,75 JPŻ) na 1 kg przyrostu uzyskały jagnięta otrzymujące w premiksie ZnO + Selplex. Lepsze wyniki produkcyjne nie zostały jednak potwierdzone statystycznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany zawartosci substancji organicznej w wodach eksploatowanych ze wspolczesnych aluwiow Wisly na tle morfologii koryta

Pogłębiające się zjawisko braku wyrównania przepływu rzek na Niżu Polskim powoduje różnicowanie się środowisk sedymentacji w strefie korytowej Wisły. W obrębie serii utworów piaszczysto-żwirowych deponowane są przeławicenia osadów drobnoziarnistych, zawierających substancje organiczną. Przeróbka takich utworów w trakcie przyboru wód powoduje ponowne uruchamianie substancji organicznej. Wzrost zawartości substancji organicznej obserwowany jest w wodach eksploatowanych ujęciami poddennymi w Warszawie. W badaniach wykorzystano wyniki analiz fizyko-chemicznych wody z ujęcia zasadniczego „Gruba Kaśka” przed ich uzdatnieniem, z okresu od stycznia 2003 do lutego 2004 r. Przy i określaniu zawartości związków organicznych przeanalizowano następujące wskaźniki zanieczyszczeń: ogólny węgiel organiczny (OWO), absorbancja w nadfiolecie (Abs UV 5), utlenialność oraz przedstawiono ocenę barwy i mętności.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ kompostowanych odpadów miejskich na zawartość metali ciężkich w glebie lekkiej w pierwszym roku po zastosowaniu kompostu

Przedstawiono wyniki doświadczenia polowego, którego celem była ocena wpływu zastosowanych dawek kompostowanych odpadów miejskich na właściwości gleby wytworzonej z piasku gliniastego lekkiego, a szczególnie na całkowite zawartości metali ciężkich w glebie. Zastosowano komposty z kompostowni miejskich w Katowicach oraz w Żywcu. Kompost katowicki zawierał znaczne ilości niektórych metali ciężkich: 1850 mg Zn·kg⁻¹, 980 mg Pb·kg⁻¹, 370 mg Cu·kg⁻¹, 12 mg Cd·kg⁻¹ oraz 100 mg Cr·kg⁻¹, w odniesieniu do suchej masy. Zawartości metali ciężkich w kompoście żywieckim były 3-6 razy niższe. Komposty zastosowano do nawożenia gleby w dawkach: 30, 60 i 120 t·kg⁻¹. Obiektami porównawczymi były obiekty bez nawożenia oraz z zastosowaniem nawożenia mineralnego NPK. Przedstawiono wyniki uzyskane w pierwszym roku po zastosowaniu kompostu. Stwierdzono istotny statystycznie wzrost zawartości wszystkich analizowanych metali: Pb, Zn, Cd, Cu, Cr i Ni wraz ze wzrostem dawki kompostu katowickiego oraz brak istotnego wpływu wielkości dawek kompostu żywieckiego na zawartość metali ciężkich w glebie. Podkreślono jednak, że nawet przy zastosowaniu wysokich dawek kompostu katowickiego stopnień zanieczyszczenia gleb metalami ciężkimi, wyznaczony wg wytycznych Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa, praktycznie nie zmienia się, i pod względem zawartości poszczególnych metali gleba spełnia kryteria przyjęte dla gleb lekkich niezanieczyszczonych (0 stopień zanieczyszczenia) lub gleb o podwyższonej zawartości metali ciężkich (I stopień), co nie wpływa ograniczająco na produkcję zbóż.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ekonomiczno-rolnicze tlo rozwoju infrastruktury obszarow wiejskich

Obszary wiejskie wykazują w Polsce duże różnice pod względem warunków przyrodniczych i ekonomicznych, co ma istotne znaczenie w doborze kierunków i allokacji inwestycji infrastrukturalnych. Autor dokonuje wstępnej delimitaci i regionów rolniczych kraju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc kadmu w glebie i mieszance zbozowej uprawianej w warunkach wykorzystania osadu sciekowego i wermikompostu osadowego

W warunkach doświadczenia poletkowego i mikropoletkowego analizowano wpływ nawożenia i użyźniania gleby lekkiej komunalnym osadem ściekowym i wermikompostem osadowym, na zawartość kadmu w glebie i mieszance zbożowej. Doświadczenie to przeprowadzono w czwartym roku od zastosowania tych nawozów. Stwierdzono, że wermikompostowanie osadu zmniejszyło zawartość kadmu o 13,8%.
Dodatek osadu ściekowego i wemikompostu osadowego do gleby lekkiej spowodował, proporcjonalny do ich dawki, wzrost w niej zawartości kadmu, ale wartości te były niskie i nie przekraczały poziomów dopuszczalnych.
W ziarnie i słomie mieszanki zbożowej odnotowano wzrost zawartości kadmu, ale wartości te kształtowały się na niskim poziomie, co kwalifikuje ziarno jako przydatne do konsumpcji, a słomy na paszę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ komunalnego osadu ściekowego na zmiany niektórych wskaźników gleby

W roku 2002 przeprowadzono doświadczenie wazonowe którego celem było określenie wpływu osadu ściekowego i kompostów z osadów ściekowych o różnym czasie rozkładu (0,5 roku i 1,5 roku) na zmiany niektórych wskaźników żyzności gleby. Rośliną testową była trzema chińska Miscanthus sachariflorhs (Maxim.) Hack. Uzyskane rezultaty badań wskazują, że nawożenie osadem ściekowym i kompostami z osadów ściekowych zwiększyło zawartość azotu ogólnego w glebie. Największy wzrost koncentracji azotu ogólnego wystąpił na wariantach nawożonych osadem ściekowym. Zawartości rozpuszczalne fosforu i magnezu w glebie w wyniku zastosowania nawożenia organicznego bez i z uzupełniającym nawożeniem azotowo-potasowym wzrosły, a potasu zmalały w porównaniu z zawartością przed założeniem doświadczenia. W większości wariantów nawożenie osadem ściekowym i kompostami z osadów ściekowych spowodowało wzrost zawartości fosforu przyswajalnego oraz obniżenie koncentracji potasu przyswajalnego w badanej glebie z porównaniu z kontrolą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo