rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Proekologiczna działalność wielkopolskich producentów rolnych

Celem opracowania jest prezentacja opinii wielkopolskich producentów rolnych na temat wpływu działalności rolniczej na środowisko, zagrożeń związanych z produkcją rolną, działań podejmowanych na rzecz ochrony środowiska, uczestnictwa w programach rolno-środowiskowych. Z przeprowadzonych badań wynika, że wśród wielu producentów rolnych panowało przekonanie, iż rolnictwo konwencjonalne nie stanowi zagrożenia dla środowiska. Przemawia za taką opinią fakt stosowania tylko naturalnych środków do produkcji bądź nieznacznych ilości środków chemicznych. Do najważniejszych działań, które należy podejmować na rzecz ochrony środowiska respondenci zaliczyli ochronę wód, gleby i atmosfery, ograniczanie stosowania środków ochrony roślin i nawozów oraz promocję rolnictwa ekologicznego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania nad możliwością ochrony buraka ćwikłowego przed chorobami grzybowymi w uprawie ekologicznej

W latach 2003-2005 badano występowanie chorób i możliwości ich zwalczania w uprawie buraka ćwikłowego na nasiona w warunkach gospodarstwa ekologicznego. Doświadczenie obejmowało produkcję materiału wysadkowego (I rok uprawy) i nasion (II rok uprawy). Występowanie chorób w poszczególnych latach było zróżnicowane i zależało głównie od warunków pogodowych. Nie miało jednak istotnego wpływu na wysokość i jakość plonu, zarówno korzeni jak i nasion. Stosowanie opryskiwań biopreparatami Biosept 33 SL i Biochikol 020 PC ograniczyło nasilenie chwościka buraka (Cercospora beticola). Zastosowany sposób otoczkowania opóźniał jednak wschody roślin, zarówno w warunkach polowych, jak i wazonowych. Zaprawianie przed otoczkowaniem nasion biopreparatami (Chitozan, Polyversum, materiałem biologicznym zawierającym Trichoderma viride) w warunkach polowych nie miało istotnego wpływu na ograniczenie zgorzeli siewek. W aspekcie fitopatologicznym produkcja nasion w warunkach gospodarstwa ekologicznego jest możliwa.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Parametry wigorowe ziarna zbóż w zależności od biologicznych i chemicznych zapraw nasiennych

Celem badań było wykazanie różnic wartości siewnej wybranych gatunków zbóż w zależności od zastosowanych zapraw. Oceniano zdolność kiełkowania oraz wigor ziarna zaprawionego zaprawami biologicznymi: Bioczos BR, Biochikol 020 PC oraz chemicznymi: Baytan Universal 094 FS i Vitavax 200 FS. Porównywane w doświadczeniu gatunki zbóż różniły się w reakcji na stosowane zaprawy. Stosowanie preparatu Baytan Universal 094 FS powodowało obniżenie zdolności kiełkowania u jęczmienia jarego, kukurydzy, owsa i pszenicy ozimej, a po zastosowaniu preparatu Vitavax 200 FS u kukurydzy.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wstępna ocena skuteczności ekologicznych metod zaprawiania nasion buraka cukrowego

Celem doświadczenia było określenie przydatności wybranych preparatów i środków ochrony dozwolonych w rolnictwie ekologicznym do zaprawiania materiału siewnego buraka cukrowego. Nasiona odmiany Poljana zostały zaprawione olejkami: tymiankowym i z drzewa herbacianego oraz preparatami: Bioczos, Biochikol, Biosept i Sinocin. Kontrolę stanowiły nasiona niezaprawione, a także dla porównania skuteczności działania, potraktowane chemiczną zaprawą Funaben T. Podczas wschodów polowych stwierdzono toksyczne oddziaływanie na nasiona buraka cukrowego preparatu Bioczos, nierozcieńczonego olejku tymiankowego oraz w mniejszym stopniu olejku z drzewka herbacianego 2 miesiące po wschodach oraz podczas zbiorów najwyższą obsadę roślin uzyskano z nasion zaprawianych preparatami Biosept, Biochikol i Funaben T. Liczba roślin z nasion zaprawianych olejkiem z drzewa herbacianego i Sinocinem kształtowała się na poziomie zbliżonym do kombinacji nasion niezaprawianych. Większość preparatów wykazała działanie ochronne przez cały sezon uprawy. Poprawę plonu korzeni uzyskano w kombinacjach zaprawianych preparatami Funaben T, Biochikol oraz olejkiem z drzewa herbacianego. Preparaty Biochikol, Biosept i Sinocin stymulowały rozwój liści buraka cukrowego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Pomiar aktywności dehydrogenaz a tradycyjna metoda oznaczania liczby mikroorganizmów jako wskaźniki aktywności mikrobiologicznej kompostu z komunalnego osadu ściekowego

W pracy przedstawiono metodę pomiaru aktywności dehydrogenaz w kompostach i porównano otrzymane wartości z danymi uzyskanymi z oznaczenia ogólnej liczby mikroorganizmów (bakterii mezofilnych i termofilnych, pleśni i drożdży) metodą posiewu zalewowego. Zbadano korelację pomiędzy dwiema metodami zastosowanymi w celu sprawdzenia aktywności i stanu fizjologicznego mikroorganizmów zasiedlających kompost. Na podstawie przeprowadzonej analizy statystycznej wykazano brak jakiejkolwiek zależności pomiędzy oznaczeniem ogólnej liczby mikroorganizmów metodą tradycyjną - płytkową a pomiarem aktywności dehydrogenaz. Oznaczenie ogólnej liczby mikroorganizmów nie daje pełnej odpowiedzi na temat stanu fizjologicznego mikroorganizmów prowadzących proces kompostowania.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowanie pomiaru przewodności do oznaczenia indeksu dojrzałości kompostu z komunalnego osadu ściekowego

W pracy przedstawiono metodę pomiaru przewodności w wyciągach wodnych kompostów z komunalnego osadu tlenowego ze słomą pszenną i komunalnego osadu ściekowego z obornikiem. Ponieważ oznaczone w tych samych wyciągach wodnych pierwiastki: sód, potas, wapń i magnez występowały w formie jonowej, dlatego dla określenia zmian w ilości rozpuszczonych pierwiastków, a przez to zmian ilościowych rozpuszczalnych substancji, przeprowadzono pomiary przewodnictwa. Wyciągi wodne z kompostów można zatem traktować, jako wodne roztwory elektrolitów stanowiących specyficzny rodzaj przewodników.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ wybranych biopreparatów do zaprawiania jęczmienia na zasiedlenie ziarna przez grzyby

Celem pracy było określenie zasiedlenia ziarna jęczmienia przez grzyby patogeniczne i saprotroficzne zaprawionego biopreparatami o różnym składzie i odmiennym mechanizmie działania. W doświadczeniu wykorzystano do zaprawiania ziarna następujące środki rekomendowane do stosowania w rolnictwie ekologicznym, takie jak: Biochikol 020 PC, Biosept 33 SL, Bioczos BR oraz inne również pochodzenia naturalnego: Cedomon EO, Polyversum, BioLux - New, Cropaid. Dla porównania zastosowano chemiczne zaprawy - Zaprawę Funaben T oraz Vitavax 200 FS stosowanymi w rolnictwie konwencjonalnym. Oceniano także metodą bibułową energię i zdolność kiełkowania tego ziarna. Na badanym materiale izolowano przede wszystkim gatunki saprotroficzne (Alternaria alternata, Penicillium spp.), a w mniejszym stopniu patogeniczne (Fusarium avenaceum, F. poae, F. culmorum orazFusarium spp.). Wszystkie zastosowane środki skutecznie ograniczyły występowanie na ziarnie patogenicznych grzybów z rodzaju Fusarium.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Sposób doboru próby badawczej gospodarstw ekologicznych na podstawie klasyfikacji opartej o wspólnotową typologię gospodarstw rolnych

W artykule podjęto próbę klasyfikacji małych gospodarstw ekologicznych położonych na terenie województwa świętokrzyskiego do typów rolniczych zgodnie z Wspólnotową Typologią Gospodarstw Rolnych (Decyzja Komisji Europejskiej nr 85/377/EWG z dnia 7 czerwca 1985 z późniejszymi zmianami). Typ rolniczy gospodarstwa określony został na podstawie udziału standardowej nadwyżki bezpośredniej poszczególnych rodzajów działalności produkcji realizowanych w gospodarstwie, w ogólnej wartości SGM (ang. Standard Gross Margin) tego gospodarstwa. Ustalenie działalności ekologicznej produkcji roślinnej i zwierzęcej oraz określenie rozmiaru poszczególnych rodzajów działalności realizowanych w gospodarstwach, zostało dokonane w oparciu o dostępne materiały pochodzące ze źródeł wtórnych tj. planów działalności rolnośrodowiskowej i wniosków o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Obliczenia standardowej nadwyżki bezpośredniej dokonano w oparciu o opracowane w Zakładzie Rachunkowości Rolnej IERiGŻ-PIB tabele regionalnych, zagregowanych współczynników standardowej nadwyżki bezpośredniej "2002" dla obowiązujących w krajach UE kodów FSS (ang. Farm Structure Surveys). Dokonana w artykule klasyfikacja ma na celu wyłonienie reprezentacyjnej próby gospodarstw ekologicznych specjalizujących się w produkcji warzywniczej i sadowniczej, zlokalizowanych na terenie województwa świętokrzyskiego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problem wykorzystania gęstości objętościowej gleby w ocenie jej zagęszczenia

Celem pracy było dokonanie analizy problemu wykorzystywania gęstości objętościowej gleby w ocenie warunków rozwoju roślin i oddziaływania kół pojazdów i maszyn rolniczych na glebę. Zwrócono uwagę na fakt, że stosowanie gęstości objętościowej gleby do tych celów niesie za sobą wiele niewiadomych, utrudniających interpretację otrzymanych wyników oznaczeń. Omówiono problem oceny zagęszczenia gleby za pomocą: optymalnej gęstości objętościowej, krytycznej gęstości objętościowej i naturalnej gęstości objętościowej. Stwierdzono, że gęstość objętościowa gleby jest wskaźnikiem uwikłanym różnymi zależnościami, które modyfikują jej znaczenie jako kryterium różnego rodzaju ocen stanu gleby. W takich uwarunkowaniach ocena zagęszczenia gleby powinna także zawierać co najmniej następujące informacje: gatunek rośliny, wilgotność gleby, grupa granulometryczna gleby oraz sposób pobierania próbek gleby.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zawartość karotenoidów w bulwach ziemniaka uprawianego systemem ekologicznym

Celem pracy była ocena zawartości karotenoidów (karotenoidy ogółem, β-karoten, luteina), w bulwach ziemniaka ekologicznego.
Ziemniaki uprawiano na glebie lekkiej pola doświadczalnego w Jadwisinie (Mazowsze) w Instytucie Hodowli i
Aklimatyzacji Roślin – Państwowym Instytucie Badawczym w latach 2008-2010. Dominującym karotenoidem ziemniaka jest
luteina, której zawartość wahała się w zakresie 63-190 μg 100 g-1 świeżej masy. β-karotenu było około pięć razy mniej niż
luteiny. Jego zawartość wahała się w zakresie 7-35 μg 100 g-1. Zawartość karotenoidów w bulwach była różnicowana
głównie przez genotyp. Najwięcej karotenoidów ogółem zawierała średnio późna odmiana Fianna – 137,7, a najmniej bardzo
wczesna odmiana Berber – 98,3 μg 100 g-1 św. m. Bulwy zebrane z poletek gdzie zastosowano efektywne mikroorganizmy
glebowe zawierały więcej luteiny i karotenoidów ogółem niż bulwy z poletek bez mikroorganizmów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Skuteczność Bioseptu 33 SL w ograniczaniu alternariozy ziemniaka (Alternaria spp.) uprawianego w gospodarstwie ekologicznym

W latach 2003-2004 badano możliwość ograniczenia występowania alternariozy (Alternaria spp.) ziemniaka uprawianego w gospodarstwie ekologicznymi. W okresie wegetacji ziemniaki opryskiwano Bioseptem 33 SL, preparatem zawierającym 33% ekstraktu z pestek i z miąższu grejpfruta, dozwolonym do stosowania w uprawach ekologicznych. Warunki pogodowe sprzyjały rozwojowi choroby. Stwierdzono zmniejszenie nasilenia objawów chorobowych na roślinach traktowanych Bioseptem 33 SL. Indeks porażenia w stosunku do kombinacji kontrolnej był statystycznie istotne niższy w poszczególnych latach badań, jednak skuteczność zabiegu nie była zadowalająca.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena organizacyjna gospodarstw ekologicznych w Polsce

W opracowaniu poddano ocenie gospodarstwa pod kątem struktury obszarowej, struktury użytkowania gruntów i zasiewów. Dodatkowo wykonano ocenę gospodarstw ekologicznych ze względu na uwarunkowania siedliskowe i udział obszarów chronionych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ biostymulatora Asahi SL i Atonik SL na cechy jakościowe bulw ziemniaków

W latach 2005-2006 badano wpływ biostymulatorów Asahi SL i Atonik SL na niektóre cechy jakościowe ziemniaków. Zastosowane biostymulatory nie miały wpływu na strukturę plonu bulw, zawartość suchej masy w bulwach oraz wielkość i ziaren skrobi i ich udział w jej plonie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Stan i uwarunkowania uprawy mieszanek zbożowych w Polsce

Zasiewy mieszane są ważnym ogniwem potencjału produkcyjnego polskiego rolnictwa. W Polsce są uprawiane na powierzchni 1563,7 tys. ha, występuje jednak regionalne zróżnicowanie powierzchni uprawy. Największy udział mieszanek zbożowych występuje w północno-wschodniej części kraju (wg GUS). Przedstawiono także wyniki badań IUNG-PIB w Puławach nad wpływem czynników agrotechnicznych na wartość użytkową mieszanek. Ziarno nowych odmian owsa nieoplewionego (zastosowanego do mieszanek) stanowi nową jakość, ponieważ dzięki małej zawartości włókna a dużej koncentracji białka i tłuszczu stwarza nowe możliwości w żywieniu zwierząt oraz w przemyśle spożywczym. Z badań wynika, że uprawa mieszanek zbożowych i zbożowo-strączkowych jest nieodzownym ogniwem zmianowań w gospodarstwach ekologicznych i w systemach zrównoważonych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowanie azadyrachtyny do ograniczania szkodliwości stonki ziemniaczanej

Azadyrachtyna jest substancją aktywną dopuszczoną do ochrony roślin w rolnictwie ekologicznym i stosowana w innych krajach europejskich. Istnieje bardzo silna potrzeba, aby również w Polsce została ona włączona do środków ochrony roślin dozwolonych do stosowania. Pod nazwą "neem" jest ona stosowana w ochronie jako środek owadobójczy, repelentny i antyfidantny, ma właściwości regulowania rozwoju i zdolności rozrodczych. W sumie około 400 gatunków owadów okazało się wrażliwymi na działanie tej substancji. Niniejsza praca zawiera wyniki badań laboratoryjnych dotyczących wykorzystania azadyrachtyny do ograniczania szkodliwości stonki ziemniaczanej (Leptinotarsa decemlineata L.). Stosowano środki zawierające azadyrachtynę w różnych dawkach, które stosowano w dwóch koncentracjach: 300 ppm i 500 ppm. Opryskom poddano stadium jaja, stadia larwalne oraz owady dorosłe. Owady testowe miały podawany pokarm w postaci liści ziemniaka opryskanych środkiem. W przypadku jaj, oprysk wykonano na liściach, na których znaleziono złoża jaj. Wyniki wskazują, że oprysk azadyrachtyną całkowicie wstrzymuje rozwój jaj, powoduje wysoką śmiertelność larw L1 i L2 oraz znacznie obniża tempo rozwoju fizjologicznego. Obserwowano stopniowy wzrost odporności na azadyrachtynę u starszych stadiów rozwojowych szkodnika, jednocześnie obserwowano słabszy wylęg chrząszczy z populacji opryskanych larw L4, które rozpoczynały okres zejścia do gleby w celu przepoczwarczenia. Stwierdzono również hamujący wpływ azadyrachtyny na aktywność płciową owadów dorosłych i niską liczbę złożonych przez nie jaj. Skuteczność testowanych środków jest zbliżona do siebie, jednocześnie stwierdzono możliwość ich stosowania w dawce obniżonej. W kolejnym roku wykonane zostaną badania polowe. Po zarejestrowaniu w Polsce testowanych środków ochrony roślin mogą one stać się zalecanymi do ochrony upraw ziemniaka, szczególnie w systemie ekologicznym.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatków uzdatniających na poprawę własności użytkowych oleju rzepakowego

Przedstawiono wyniki badań, których celem było sprawdzenie w jakim stopniu wartości własności użytkowych mieszanin
uzyskanych przez dodanie do surowego oleju rzepakowego różnych dodatków uzdatniających różnią się od wartości tych
właściwych olejom napędowym. Bazowym składnikiem badanych mieszanin był olej rzepakowy pozyskiwany ze średniooleinowych
odmian najpowszechniej uprawianych w kraju. Dodatkami uzdatniającymi, dodawanymi w różnych proporcjach
były benzyna, olej napędowy i bioetanol. Oceny własności badanych mieszanin dokonano w specjalistycznym laboratorium
paliwowym, zgodnie z obowiązującymi normami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ efektywnych mikroorganizmów na wybrane właściwości fizyczne i wodne poziomów orno-próchnicznych gleb mineralnych

Przeprowadzone badania miały na celu poznanie wpływu efektywnych mikroorganizmów (EM) na podstawowe właściwości fizyczne i wodne poziomów orno-próchnicznych gleb mineralnych. Materiał glebowy pozyskano z gleb uprawnych: płowej i czarnej ziemi. Próbki, na których przeprowadzono badania laboratoryjne, pobrano z założonego (w warunkach kontrolowanych) doświadczenia wazonowego. W badanych glebach oznaczono m.in.: skład granulometryczny, gęstość gleby oraz gęstość fazy stałej, porowatość całkowitą i drenażową, współczynnik filtracji, potencjały wiązania wody przez glebę oraz potencjalną i użyteczną retencję użyteczną. Rezultaty badań wykazały, iż dodatek żywych kultur EM do gleby zmienia większość jej właściwości fizycznych i wodnych oraz, że różne jego dawki oddziałują odmiennie - w szczególności na: porowatość, filtrację oraz dostępność wody dla roślin.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Stan obecny i możliwości rozwoju rolnictwa ekologicznego na Podkarpaciu

W okresie dynamicznego rozwoju rolnictwa ekologicznego coraz wyraźniej zarysowuje się potrzeba badań nad tym systemem gospodarowania. W Polsce powierzchnia gospodarstw ekologicznych przekroczyła ostatnio 1% użytków rolnych. Jednak przy zachowaniu obecnego tempa rozwoju istnieje szansa, że niedługo możliwe będzie zwiększenie powierzchni gospodarstw ekologicznych do poziomu istniejącego już w innych krajach europejskich. Polska jako kraj o dość dobrych walorach rolniczej przestrzeni produkcyjnej oraz bezcennym, czystym środowisku ma szansę stać się jednym z największych producentów żywności ekologicznej w Unii Europejskiej. Do niedawna słaba, w powszechnym mniemaniu, strona polskiego rolnictwa, jaką była niska wydajność produkcji, może stać się jego szansą. Ekologicznie czyste składniki rolniczej przestrzeni produkcyjnej, będące rzadkością na terenie krajów tzw. "starej" Unii Europejskiej, na Podkarpaciu często dominują. Wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród rolników ekologicznych i konwencjonalnych, wskazują na możliwości rozwoju rolnictwa ekologicznego na terenie województwa podkarpackiego. Będzie to możliwe dzięki coraz większej świadomości konsumenta, wykorzystaniu środków pomocowych Unii Europejskiej dla rolnictwa oraz umiejętnemu odnalezieniu się na ciągle jeszcze dla polskich rolników nowym rynku unijnym.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Biologiczne i ekonomiczne skutki zaniechania nawożenia azotem upraw jęczmienia jarego i pszenżyta jarego

Do lat 90. minionego wieku najważniejszym kryterium uprawy zbóż było uzyskanie wysokich plonów. Obecnie wśród tych kryteriów zarysowują się nowe tendencje i coraz większego znaczenia nabiera jakość produkowanego ziarna. Zwiększenie produkcji biomasy różnych gatunków roślin najczęściej uzyskuje się poprzez wzrost nawożenia azotem często z różnym skutkiem dla środowiska naturalnego Doświadczenia przeprowadzono w latach 1997-2006 na glebie płowej w stacji Złotniki należącej do Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu. Obiekty doświadczalne stanowiły dwa poziomy nawożenia azotem (0 i 100 kg Nźha-1 ). Duża zmienność warunków pogodowych w latach badań wpływała na plon jęczmienia jarego i pszenżyta jarego oraz efekty zaniechania nawożenia azotem. Uprawa pszenżyta jarego bez nawożenia azotem obniżyła plon ziarna o 0,92 tźha-1, a w jęczmieniu jarym o 0,45 tźha-1 w porównaniu do pól nawożonych. Badania wykazały, że plony ziarna obu zbóż nie były silnie skorelowane z komponentami plonowania i nie stwierdzono zmiany siły związku na skutek nawożenia azotem. Zaniechanie stosowania azotu obniżyło nadwyżkę bezpośrednią z uprawy obydwu gatunków zbóż.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bilans azotu w wybranych gospodarstwach rolnych gmin Święciechowa i Wschowa

Praca przedstawia bilans azotu w 41 wybranych gospodarstwach rolnych dwóch gmin. Badania obejmowały określenie: obsady zwierząt, produkcji azotu w nawozach naturalnych, bilans azotu dla gospodarstw jak i uprawianych roślin. Produkcja  azotu w nawozach naturalnych i jego bilans były porównywane z regulacjami obowiązującymi w Polsce po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Stwierdzono, że w badanych gospodarstwach obsada zwierząt była wysoka (w 61% gospodarstw ponad 1 DJP) i w dwóch gospodarstwach produkcja azotu w nawozach naturalnych i stosowane jego dawki przekraczały dopuszczalną ilość 170 kg/ha UR. W jedenastu gospodarstwach (27% ogółu gospodarstw) dodatnia różnica bilansowa azotu (wprowadzonego w nawozach naturalnych i mineralnych minus pobranego w plonach roślin) była większa niż dozwolona 30 kg/ha UR. Spośród uprawianych roślin w badanych gospodarstwach największą dodatnią różnicę bilansową stwierdzono w przypadku uprawy buraków pastewnych, ziemniaków i rzepaku ozimego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Aktywność enzymów glebowych w ryzosferze mniszka lekarskiego jako wskaźnik stanu ekochemicznego gleb miejskich

Mniszek lekarski (Taraxacum officinale Web.) zaliczany jest do najważniejszych ziół stosowanych w biomonitoringu środowiska przyrodniczego. Celem pracy było określenie wpływu ryzosfery mniszka lekarskiego na zawartość metali ciężkich i aktywność enzymatyczną gleb z terenów miejskich o różnym oddziaływaniu antropopresji. Badania prowadzono na terenie Górnego Śląska i miast wschodniej Polski. Próbki gleby ryzosferowej i pozaryzosferowej pobierano w strefach śródmiejskich oraz na obszarach peryferyjnych miast. Zawartość metali ciężkich i aktywność enzymów wykazywała duże zróżnicowanie w glebie strefy ryzosferowej i pozaryzosferowej, jak również w poszczególnych obiektach badawczych, jednak wyraźnie zależała od intensywności presji antropogenicznej. Obserwowana stymulacja aktywności enzymatycznej gleby w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni mniszka wskazuje, że strefa ryzosferowa stanowi naturalny filtr czyszczący środowisko glebowe z zanieczyszczeń dopływających z obszarów miasta.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport