rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Morfologiczne badania struktury powierzchniowej warstwy gleby sciolkowanej materialami organicznymi

Przeprowadzono morfologiczne badania struktury powierzchniowej warstwy gleby płowej typowej (Haplic Luvisol) wytworzonej z utworu pyłowego, ściółkowanej materiałami organicznymi - słomą i kora kompostowaną. W celu uzyskania preparatów do badań struktury - zgładów jednostronnych - próbki glebowe pobierano do metalowych pojemników o wymiarach 8 x 9 x 4 cm z warstwy 0 - 8 an w płaszczyźnie pionowej i z warstwy 0 - 4 cm w płaszczyźnie poziomej. Wysuszone próbki nasycono roztworem żywicy poliestrowej Polimal-109, a po spolimeryzowaniu żywicy pocięto na plastry, które wy- szlifowano i wypolerowano. Zgłady jednostronne sfotografowano w świetle odbitym. Analiza zgładów i fotogramów umożliwia opis struktury materiału organicznego użytego do ściółkowania i pokrytej ściółką powierzchniowej warstwy gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ oprysków azotowo-pestycydowych na zachwaszczenie, nasilenie chorób, plonowanie i jakość ziarna pszenicy ozimej

Stwierdzono, że zastosowanie herbicydu Aminopielik P w uprawie pszenicy ozimej Emika przyczyniło się do zmniejszenia zachwaszczenia o około 50%. Najmniejsze porażenie septoriozą plew (Septoria nodorum) zaobserwowano natomiast w warunkach zastosowania Tiltu 250 ЕС (w fazie strzelanie w źdźbło) i Bayletonu 25 WP (po przekwitnięciu) bez lub razem z azotem w dawkach od 8,4 do 23,0 kg·ha⁻¹.
Największy plon ziarna (5,33 t·ha⁻¹) i białka ogółem (932,75 kg·ha⁻¹) otrzymano po zastosowaniu pełnej ochrony pestycydowej, razem z ogólną dawką 51,2 kg N·ha⁻¹ w postaci roztworów mocznika o zróżnicowanym stężeniu w poszczególnych okresach wegetacji pszenicy (16, 10, 6 i 4%).
Zastosowanie Aminopielika P razem z 16% roztworem mocznika w mniejszej dawce (23 kg N·ha⁻¹) na początku krzewienia pszenicy i ochroną fungicydo- wo-insektycydową (kolejno oprysk Tiltem 250 EC, Bayletonem 25 WP i Pirimorem), przyczyniło się do zwiększenia zawartości białek budulcowych i glutelin oraz plonu białka właściwego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie ekstruderatu lubinowo-jeczmiennego w tuczu jagniat merynosa polskiego

Tryczki o masie ciała ok. 18 kg żywiono dawką zawierającą 14% białka ogólnego (BO w suchej masie), z którego ok. 25% stanowiło białko poekstrakcyjnej śruty rzepakowej - grupa „R” nasion łubinu żółtego - grupa „Ł” lub ekstruderatu łubinowo-jęczmiennego - grupa „E”. Proces ekstruzji nasion łubinu żółtego wpłynął na zmniejszenie tempa degradacji białka w żwaczu. Jagnięta grupy „E” przyrastały lepiej niż jagnięta grupy ,,E’ (234 vs 186 g, P<0,05). Przyrosty jagniąt grupy „R” (199 g) nie różniły się istotnie od pozostałych (SEM=13,8). Wykorzystanie paszy wynosiło od 4,2 do 5,0 kg suchej masy i od 555 do 729 g BO/kg przyrostu w grupach „E” i ,,E’, odpowiednio (P>0,05). Strawność składników pokarmowych, bilans N (5,1 - 7,0 g/dobę, SEM=0,81) i zawartość allantoiny w moczu (5,2 - 6,4 mmoli/dobę, SEM=0,54) nie różniły się istotnie między grupami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Model matematyczny procesu powstawania strat ziarna w kombajnie zbozowym

Zaprezentowano metodę analizy i oceny strat ziarna w kombajnie zbożowym. Omówiono wpływ elektronizacji kombajnu zbożowego, w tym wyposażenia go w komputer pokładowy, na jakość pracy kombajnu zbożowego. Uzasadniono, ze komputer pokładowy stanowi niezbędny element budowy maszyn rolniczych XXI wieku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aktywnosc oksydazy fenolowej [lakazy] i enzymow celulolitycznych w hodowli Pleurotus ostreatus 251 w pozywce z dodatkiem roznych odpadow lignocelulozowych

Pleurotus ostreatus 251 wytwarza lakazę, FP-azę i CMC-azę rosnąc w pożywce z dodatkiem słomy z jęczmienia, pszenicy, żyta, owsa i pszenżyta zarówno w warunkach stacjonarnych i wytrząsanych.
Najwyższą aktywność lakazy wykazano w pożywce z dodatkiem słomy jęczmiennej jako jedynego źródła węgla w warunkach stacjonarnych.
Dodane do pożywki słomy roślin zbożowych były dobrym induktorem do wytwarzania FP-azy i CMC-azy przez P. ostreatus 251.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Organizmy planktonowe jako wskazniki trofii kanalu ujsciowego odcinka Odry

Zarówno zagęszczenie (max. 2091,9 osob.·dm⁻³) i biomasa (max. 4,405 mg·dm⁻³) zooplanktonu estuarium rzeki Odry, były charakterystyczne dla dużych, średnio zuetrofizowanych rzek europejskich i zbliżone do wartości charakterystycznych dla słabo i średnio zuetrofizowanych, głównie przepływowych jezior. Wykazana różnorodność gatunkowa zooplanktonu badanego odcinka rzeki poddaje pod dyskusję często promowany pogląd o „katastrofalnym” stanie środowiska estuarium odrzańskiego. Wśród najliczniej stwierdzanych gatunków wrotków i skorupiaków, występowało wiele uważanych za wskaźniki wód eutroficznych: Keratella cochlearis, Anuraeiopsis fissa,, Brachionus angularis bidens, Trichocerca pusilla, Polyarthra dolichoptera, Pompholyx sulcata. Bosmina longirostris, Acanthocyclops robustus, Thermocyclops oithonoides, T. crassus, Mesocyclops leuckarti. Wyniki przeprowadzonych testów biologicznych (produkcja Daphnia), wskazywały na dość wysoką żyzność wód ujściowego odcinka Odry.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Tworzenie oraz aktualny stan teorii konwekcyjnego suszenia produktow rolniczych i kierunki jej rozwoju w Polsce

Przedstawiono informacje o stanie wiedzy w latach pięćdziesiątych na temat konwekcyjnego suszenia produktów rolniczych. Formuły empiryczne modelujące procesy suszenia stopniowo zastępują formuły semiempiryczne, nawiązujące do praw wiedzy naukowej. W początku lat siedemdziesiątych zostają wykorzystane prace A.B. Newmana i T.K. Sherwooda a następnie A.W. Łykowa do matematycznego modelowania procesów suszenia ziarna w cienkich warstwach w oparciu o analityczne rozwiązania równań dyfuzji masy (wody) i ciepła. Do początku lat osiemdziesiątych trwa wielokierunkowa weryfikacja tych teoretycznych modeli, prowadzona w różnych krajach, w tym intensywnie również w Polsce. Początek lat osiemdziesiątych to pierwsze w literaturze światowej a opracowane w Polsce sformułowanie teorii konwekcyjnego suszenia produktów rolniczych, jako sformalizowanej na bazie matematycznej teorii suszenia ciał stałych, teorii ogólnej pełniącej głównie funkcje poznawcze oraz niektórych teorii szczegółowych mających znaczenie utylitarne. Omówiono aktualny stan teorii oraz wskazano kierunki jej rozwoju w Polsce, mające na celu rozszerzenie dziedzin teorii o suszarnictwo warzyw i owoców.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość niektórych form magnezu w glebie płowej wytworzonej z lessu w zależności od wapnowania i nawożenia mineralnego

Badania nad zawartością Mg zapasowego i Mg przyswajalnego przeprowadzono na Podgórzu Rzeszowskim w latach 1986-1993 na stałym polu nawozowym założonym na glebie płowej wytworzonej z lessu. Gleba charakteryzowała się dużym zakwaszeniem poziomu Ap i górnej części poziomu Bt, dla których pH (oznaczono w roztworze KC1 o stężeniu 1 mo·dm³ )wynosiła odpowiednio: 3,92 i 3,89 i kwasowość hydrolityczna 48,7 i 36,0 mmol( + )·kg⁻¹. Ścisłe doświadczenie polowe (stałe pole nawozowe) obejmowało uprawę roślin w 4-letnim zmianowaniu (ziemniaki, jęczmień jary, kapusta pastewna lub słonecznik pastewny i pszenica ozima) z zastosowaniem zróżnicowanego nawożenia mineralnego NPK+Mg constans (A₁) i NPK+Mg i Ca contans (A₂). W każdym roku po zbiorze roślin w glebie w poziomie Ap (0-25 cm) i poziomie Bt (26-50 cm) oznaczono Mg zapasowy po uprzednim trawieniu gleby w stężonym HC1O₄ i Mg przyswajalny metodą Schachtschabela. Stwierdzono dodatni wpływ zabiegu wapnowania (A) na zapasową zawartość magnezu w poziomie Ap i Bt oraz na zawartość przyswajalnego magnezu w poziomie Bt gleby lessowej. Nawożenie mineralne (B) nie wpłynęło znacząco na zawartość magnezu przyswajalnego. W 8-letnim okresie badań zaznaczyły się zmiany w kierunku obniżania Mg zapasowego w poziomie Ap i Bt gleby nie wapnowanej, a w mniejszym stopniu w glebie wapnowanej. W tym okresie badań obniżyła się lub wykazywała tendencję do obniżania zawartość Mg przyswajalnego w doświadczeniu bez wapnowania (A₁) i z wapnowaniem (A₂). Udział Mg przyswajalnego w magnezie zapasowym był niski w glebie wapnowanej oraz niewapnowanej i przekraczał 2% tylko w nielicznych obiektach nawozowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie i zawartosc makroskladnikow w rajgrasie wloskim pod wplywem stosowania mieszaniny torfu niskiego i osadow z popluczyn farb

Badania przeprowadzono w oparciu o doświadczenie wazonowe. Określono wpływ stosowania mieszaniny torfu i osadów z popłuczyn produkcji farb, wapnowania i nawożenia mineralnego na plon i zawartość makroskładników w rajgrasie włoskim. Zastosowany torf niski charakteryzował się znaczną zawartością makroskładników, a osady z popłuczyn farb zawierały śladowe ich ilości. Dodatek mieszaniny torfu z osadami z popłuczyn farb istotnie zwiększył plon trawy o 21,1% w stosunku do obiektu kontrolnego, co wskazuje na celowość stosowania tej mieszaniny w nawożeniu. Nawożenie mineralne oraz wapnowanie także istotnie wpłynęło na wzrost zawartości makroskładników w roślinach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Stan badan nad agrotechnika kukurydzy w Polsce

W opracowaniu uwzględniono wyniki badań nad agrotechniką kukurydzy uzyskane w ostatnim dziesięcioleciu. Stwierdzono wpływ zmianowania, uprawy roli, terminu siewu i gęstości siewu na plonowanie kukurydzy. Podstawowym czynnikiem wpływającym na poziom jak i jakość uzyskanych plonów była obsada roślin na jednostce powierzchni. Optymalne zagęszczenie łanu zależało od kierunku użytkowania kukurydzy i tolerancji mieszańca na ilość wysiewu. Wczesne mieszańce kukurydzy są bardziej podatne na wylęganie korzeniowe. Zastosowanie retardantu wzrostu - etefonu w ilości 160 g s.a.·ha⁻¹ przy zwiększonej ilości wysiewu (150 tys.·ha⁻¹) wczesnego mieszańca zapobiega wylęganiu i daje opłacalną zwyżkę plonu ziarna.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przeżywalność fekalnych indykatorów w procesie kompostowania osadów ściekowych

Badano wpływ procesu kompostowania w technologii kontenerowej na inak-tywacje pałeczek Escherichia coli i streptokoków kałowych. Bakterie w nośnikach wprowadzano do górnej, środkowej i dolnej warstwy kompostowanego materiału. Doświadczenia prowadzono w cyklach letnim i jesiennym. Badania dowiodły, że tempo eliminacji pałeczek coli w nośnikach było szybsze niż paciorkowców kałowych. Higienizacja materiału nastąpiła szybciej w cyklu letnim - po 28 dniach nie stwierdzono obecności pałeczek coli w nośnikach. Koncentracja paciorkowców w tym samym czasie obniżyła się z 2,07-109 NPL∙g-1 do 2,33 103 NPL∙g-1 w warstwie górnej i do 3,83-102 NPL∙g-1 w warstwie dolnej. W cyklu jesiennym zaobserwowano bardzo powolne tempo inaktywacji paciorkowców szczególnie w warstwie dolnej. Tym samym stwierdzono, że dolne warstwy kompostowanej biomasy stanowią strefę zagrożenia. Badania wykazały, że temperatura nie jest jedynym czynnikiem inaktywacji patogenów w czasie procesu kompostowania. Oddziaływania biotyczne także pełnią ważną rolę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Znaczenie nawozow zielonych w ksztaltowaniu zyznosci gleb

Rośliny motylkowate uprawiane z przeznaczeniem na zielony nawóz znacząco wzbogacają glebę w azot biologiczny. Średnio z 1 toną suchej masy części nadziemnych do gleby wprowadza się 23 kg N, a w resztkach pozbiorowych 21 kg N. Przy uprawie łubinu żółtego, seradeli i peluszki średnio otrzymuje się 5,50 t·ha⁻¹ części nadziemnych i 2,74 t·ha⁻¹ resztek pozbiorowych. Natomiast przy uprawie w międzyplonach ilość suchej masy jest odpowiednio mniejsza o ok. 24% i 14%. Masa organiczna nawozów zielonych jest doskonałym substratem do tworzenia próchnicy glebowej. W założeniu, że współczynnik humifikacji wynosi 36,4% w glebie, zostaje odłożonych ok. 3,0 t·ha⁻¹ próchnicy z plonów głównych oraz 2,4 t·ha⁻¹ z międzyplonów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zaleznosc plonu rzepaku ozimego od warunkow pluwiotermicznych

Badano zależność plonu rzepaku ozimego od ilości opadów i średnich temperatur w różnych częściach okresu wegetacji. Na podstawie danych z 29 lat, stwierdzono silną reakcję rzepaku na rozkład czynników meteorologicznych w całym okresie jego wegetacji. Najbardziej korzystny dla plonowania rzepaku okazał się następujący układ pogody: umiarkowana ilość opadów w okresie siewu i początkowego wzrostu roślin, chłodna jesień, mroźna i śnieżna zima, opóźnione rozpoczęcie wiosennej wegetacji, dość duże ilości opadów w kwietniu i maju a umiarkowane w czerwcu, oraz niezbyt wysoka średnia temperatura od kwietnia do czerwca.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Różnicowanie się zawartości metali ciężkich w profilach gleb łąkowych doliny Odry w rejonie Bytomia Odrzańskiego. Część II. Żelazo, mangan, nikiel i chrom

W badanych glebach całkowita zawartość żelaza waha się od 0,10 do 4,11%, manganu - od 6 do 1035 mg·kg⁻¹, niklu - od 3 do 46 mg·kg⁻¹, zaś chromu - od 3 do 45 mg·kg⁻¹. Profilowe różnicowanie się zawartości żelaza, niklu i chromu uzależnione jest przede wszystkim od składu granulometrycznego poszczególnych poziomów, zaś manganu - od stosunków powietrzno-wodnych panujących w badanych glebach. Wierzchnie warstwy gleb położonych w obniżeniach zawierają zwykle więcej żelaza, niklu i chromu niż sąsiadujące z nimi gleby terenów wyniesionych. Poziomy glebowe wytworzone z utworów bogatszych w części spławialne zawierają zwykle również więcej żelaza, niklu i chromu. Przy podobnej zawartości części spławialnych, próbki pobrane z głębokości 5-10 cm charakteryzują się wyraźnie wyższą zawartością chromu w porównaniu do próbek pobranych z innych głębokości. Najwyższą zawartością manganu charakteryzują się poziomy, w których warunki powietrzno-wodne najbardziej sprzyjają wytrącaniu się tego pierwiastka z roztworu glebowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sezonowa zmienność wodoodporności agregatów w glebach wytworzonych z lessu w aspekcie ich podatnosci na erozję wodną

Badania wykazały, że zawartość wodoodpornych agregatów, zwłaszcza o wymiarach 1-10 mm, w poziomie Ap gleby płowej średnio zerodowanej i gleby deluwialnej zmniejszała się w miesiącach jesiennych i zimowych a zwiększała się wiosną i latem. Najmniejszą wodoodpomość agregatów stwierdzono w lutym i marcu, a największą - w lipcu i sierpniu. Zawartość wodoodpornych agregatów wykazywała ścisłą dodatnią korelację z temperaturą powietrza, temperaturą gleby i ujemną korelację z wilgotnością gleby w czasie pobierania próbek i grubością pokrywy śnieżnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc w owocnikach Shii-take zwiazkow mineralnych w zaleznosci od rodzaju podloza

Badano zawartość metali w owocnikach shii-take odmiany 37˙37. Oznaczenie poziomu zawartości metali przeprowadzono metodą indukcyjnie wzbudzonej plazmy (ICP). Grzyby pochodziły z upraw doświadczalnych przeprowadzonych w warunkach produkcji towarowej. Stwierdzono, że dodatek do podłoża odpadów z pestek ze śliwek powodował wzrost w owocnikach shii-take zawartości magnezu, cynku, miedzi, manganu i boru, natomiast obniżał zawartość krzemu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatność nowych polskich odmian ziemniaka do przetwórstwa spożywczego

Badano zawartość ważniejszych składników określających jakość przetworów smażonych z nowych odmian ziemniaka. Stwierdzono, że zawartość suchej masy i skrobi zależy głównie od odmiany. Zawartość cukrów redukujących zależała od odmiany, a temperatura przechowywania miała wpływ na ich poziom, a tym samym na barwę produktów smażonych. Odmiany 'Barycz', 'Salto', Tokaj', "Wiking', 'Kuba' i 'Saturna' mogą być przechowywane w temperaturze 4°C (typ 4°C- cold storage), gdyż zabieg rekondycjonowania powoduje skuteczne obniżenie zawartości cukrów redukujących.
Wstępne oceny sensoryczne wskazują, że czipsy i frytki uzyskane z nowych odmian mogą być podobne do uzyskiwanych z bulw odmian zagranicznych. Konieczne są dodatkowe badania pod kątem przydatności dla przetwórstwa.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania symulacyjne funkcjonowania modelu systemu regeneracji czesci i podzespolow wymiennych w zapleczu naprawczym rolnictwa

W pracy za pomocą symulacji komputerowej sprawdzono funkcjonowanie nowego proponowanego modelu organizacji regeneracji części wymiennych w zapleczu technicznym rolnictwa.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda wydzielania gruntów rolnych pod zalesienie w terenach górskich i górzystych

Warunki przyrodnicze produkcji rolnej obszarów górskich i podgórskich w sposób zasadniczy różnią się od obszarów nizinnych i wyżynnych. Znaczenie priorytetowe ma tutaj klimat, którego wpływ na skrócenie okresu wegetacyjnego rośnie ze wzniesieniem n.p.m. oraz bardzo urozmaicona rzeźba terenu, sprzyjająca nasilaniu procesów erozyjnych.
W pracy określono czynniki naturalne (przyrodnicze) obniżające wartość siedlisk górskich i podgórskich oraz kryteria kwalifikowania gleb rolnych do zalesień. Określono też przewidywaną powierzchnię gruntów rolnych do zalesienia w latach 2002-2020 na tym obszarze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc i sklad frakcyjny bialka ziarna owsa nawozonego dolistnie wybranymi mikroelementami

W badaniach oceniano oddziaływanie dolistnego nawożenia mikroelementami, zastosowanymi w formie pojedynczych soli nieorganicznych, zawierających Cu, Zn i Mn, na zawartość białka owsa oraz jego skład frakcyjny. Stwierdzono istotny wpływ zastosowanego nawożenia na zawartość białka w ziarnie. Wykazano również statystycznie potwierdzony wpływ mikroelementów na wzrost zawartości białek konstytucyjnych (albumin i globulin) i obniżenie zawartości białek zapasowych (glutelin i prolamin). Skład frakcyjny białka ziarna owsa był w największym stopniu modyfikowany przez nawożenie manganem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc Cu, Zn, Mn, Fe i Ni w runi oraz wybranych gatunkach traw, ziol i chwastow

Badania prowadzono w latach 2001 - 2003 na terenie 15 naturalnych łąk położonych po obu stronach Wału Trzebnickiego. Badaniami objęto ruń oraz 4 gatunki traw (kupkówka pospolita, rajgras wyniosły, wiechlina łąkowa, kłosówka wełnista) i 5 gatunków ziół i chwastów (mniszek lekarski, krwawnik pospolity, skrzyp polny, szczaw zwyczajny, jaskier rozłogowy). Stwierdzono duże zróżnicowanie w zawartości Cu, Zn, Mn, Fe i Ni pomiędzy badanymi gatunkami roślin. Najwięcej Cu, Fe i Ni zawierała wiechlina łąkowa, Zn kupkówka pospolita, a Mn kłosówka wełnista. W grupie ziół i chwatów znaczną kumulacją Cu, Zn i Mn charakteryzował się jaskier rozłogowy, a Fe i Ni mniszek lekarski.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sposobu uprawy seradeli na plon nasion

W czteroletnich doświadczeniach polowych badano wpływ deszczowania i pięciu sposobów siewu: 1 - siew czysty, 2 - wsiewka w żyto ozime zbierane w początkach kłoszenia, 3 - wsiewka w żyto desykowane w fazie pierwszego kolanka, 4 - wsiewka w żyto desykowane w fazie 2 - 3 kolanek, 5 - wsiewka w żyto desykowane w początkach kłoszenia, na plon nasion seradeli. W warunkach nie deszczowanych seradela plonowała najwyżej, jeżeli uprawiano ją w siewie czystym lub jako wsiewkę w żyto desykowane w fazie pierwszego kolanka. Przy zastosowaniu deszczowania najlepszym okazał się siew czysty. Uprawa seradeli jako wsiewki w żyto chroniła rośliny przed wylęganiem i ułatwiała zbiór kombajnowy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc mieszanek herbicydowych we wspolrzednych uprawach grochu ze zbozami jarymi

W doświadczeniach polowych badano możliwość stosowania herbicydu Chwastox Extra 300 SL (MCPA) oraz jego mieszanek z Baroxem 460 SL (bentazon + MCPA), Basagranem 480 SL (bentazon) lub Bladexem 50 WP (cyjanazyna) do powschodowego zwalczania chwastów we współrzędnych uprawach jęczmienia i owsa z grochem pastewnym. Stwierdzono, że Chwastox (3,0 dm³·ha⁻¹), Chwastox + Barox (2,5 + 1,0 dm³·ha⁻¹), Chwastox + Basagran (2,5 + 1,0 dm³·ha⁻¹), Chwastox + Bladex (2,5 dm³·ha⁻¹ + 0,5 kg·ha⁻¹) były dobrze tolerowane przez rośliny uprawne i skutecznie ograniczały zachwaszczenie. Przydatność wszystkich tych wariantów herbicydowych okazała się równorzędna i korzystna dla wielkości plonu testowanych upraw. Herbicydy Chwastox Extra 300 SL w dawkach do 3 dm³·ha⁻¹, Barox 460 SL w dawkach do 4 dm³·ha⁻¹ oraz Bladex 50 WP w dawce 0,5 kg·ha⁻¹ nie powodowały trwałych uszkodzeń roślin jęczmienia jarego, owsa i grochu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich w glebach organicznych Puszczy Kampinoskiej

Zawartość metali ciężkich w glebach wskazuje na stan naturalnego środowiska przyrodniczego i na możliwość prognozowania kierunku jego przemian. Celem prowadzonych badań było określenie zawartości metali ciężkich w odwodnionych glebach organicznych, zlokalizowanych w północnym i w południowym pasie bagien Puszczy Kampinoskiej znajdującej się w sąsiedztwie aglomeracji Warszawy.
Średnią zawartość metali ciężkich (w mg·kg⁻¹ s.m.) i Fe w %, w poziomach genetycznych badanych gleb uszeregować można następująco: Zn > Pb > Cr > Cu > Cd Zróżnicowanie zawartości i rozmieszczenie metali ciężkich w profilach gleb jest uwarunkowane procesem murszenia, rodzajem torfu oraz stopniem jego przeobrażenia i zamulenia. Najwyższą zawartość Zn, Cu i Cd stwierdzono w powierzchniowych poziomach gleb. Współczynnik wzbogacenia wskazuje, że metale te akumulowane są w poziomach murszowych gleb. W poziomach tych nie zachodzi kumulacja Cr i Fe. Stwierdzono istotną wzajemną korelację między ilością Cd, Zn, Cu, Cr; między Cr i pH oraz między ilością Pb, Cu i zawartością węgla organicznego. Podwyższona zawartość Zn i Cu w poziomach powierzchniowych gleb, punktowa, nie upoważnia nas do zaklasyfikowania tych gleb do gleb zanieczyszczonych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda opracowywania charakterystyk eksploatacyjnych agregatu ciągnikowego w aspekcie minimalizacji zużycia paliwa na hektar

Istnieje wiele prac, w których autorzy zajmują się symulacyjnymi badaniami modeli matematycznych ciągnika w aspekcie zużycia paliwa. Brak jest jednak opracowań dotyczących obniżenia zużycia paliwa przez dobór parametrów roboczych agregatu ciągnikowego. Na podstawie przeprowadzonych badań empirycznych trzech agregatów ciągnikowych opracowano charakterystyki eksploatacyjne tych agregatów. Poprzez dobór prędkości obrotowej silnika i nominalnej prędkości jazdy można uzyskać obniżenie zużycia paliwa na hektar w zabiegach uprawy gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo