rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badanie możliwości przygotowania past do drukowania przestrzennego (3D) z wybranych biomateriałów ceramicznych

Celem niniejszej pracy było przygotowanie past do drukowania
przestrzennego z wybranych biomateriałów oraz wykonanie
próby wyciskania past przez ustnik o średnicy wewnętrznej
0,45 mm. W ramach pracy wytypowano proszki biomateriałów i przeprowadzono badanie ich uziarnienia i morfologii. Wykonano
zestawy past o różnych zawartościach substancji uplastyczniających z czterech rodzajów biomateriałów stosowanych w chirurgii kości: z kalcytu, aragonitu, hydroksyapatytu i trójfosforanu wapnia – β-TCP. Z użyciem specjalistycznej przystawki do maszyny wytrzymałościowej testowano sposób wyciskania past z jednoczesnym pomiarem siły potrzebnej do formowania pasma. Ocenę jakości uzyskanych pasm (jednorodności masy, morfologii powierzchni pasma, zdolności do wzajemnego zespolenia pasm pomiędzy sobą oraz podatności na odkształcenie) prowadzono metodą obserwacji obrazów w mikroskopie stereoskopowym i skaningowym. Następnie wytypowano receptury past, które po dopracowaniu szczegółów technologicznych będą mogły być zastosowane w docelowym urządzeniu drukującym. Doświadczenia wynikłe z realizacji pracy będą wykorzystywane przy opracowaniu receptur past i formowaniu ceramicznych struktur przestrzennych w drukarkach 3D.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena możliwości zastosowania ZrO2 jako czynnika wprowadzającego kontrast radiologiczny w cemencie typu MTA

W pracy przedstawiono wyniki badań mających na celu określenie wpływu tlenku cyrkonu (IV) na kontrast radiologiczny i właściwości użytkowe cementu typu MTA (ang. Mineral Trioxide Aggregate). W tym celu opracowano spiek krzemianu trójwapnia 3CaO•SiO<sub>2</sub> i z jego udziałem wytworzono szereg komponentów proszkowych do cementu typu MTA, zawierających ZrO<sub>2</sub> w zakresie 0÷40% mas. Kontrast radiologiczny wytworzonych cementów oceniano poprzez porównanie stopnia ich przeświecalności na zdjęciach RTG ze stopniem przeświecalności równoważników aluminium (Al). Jako właściwości użytkowe zostały scharakteryzowane: czas wiązania, wytrzymałość na ściskanie i łatwość zarabiania cementu. Przeprowadzone badania pokazały, że obiecującym materiałem do wypełniania wstecznego kanałów korzeniowych może być opracowany cement typu MTA z udziałem 25% mas. ZrO<sub>2</sub>. Posiada on zarówno pożądane właściwości użytkowe, jak i wystarczający dla wizualnej oceny kontrast radiologiczny. Jego stopień przeświecalności na zdjęciu RTG jest na takim samym poziomie jak równoważnik Al o grubości 8 mm odpowiadający 6 mm zębiny z warstwą szkliwa grubości 1 mm.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie porozymetrii rtęciowej do oceny wpływu wstrząsów cieplnych na zmiany teksturalne i rozkład wielkości porów w magnezjowo-chromowych tworzywach ogniotrwałych

Metoda porozymetrii rtęciowej jest jedną z podstawowych technik pomiarowych dla przemysłu katalizatorów, węgli aktywnych i wielu innych. Istnieją również szerokie możliwości wykorzystania porozymetrii rtęciowej w obszarze badawczym związanym z projektowaniem, wytwarzaniem oraz wykorzystywaniem ceramiki, w szczególności ogniotrwałej. Celem artykułu jest przedstawienie jednego z możliwych przykładów rozwiązywania problemów badawczych związanych z określeniem zmian teksturalnych w materiałach magnezjowo-chromitowych, które poddano oddziaływaniu wstrząsów cieplnych. Przeprowadzono analizy rozkładu wielkości porów sześciu materiałów magnezjowo-chromitowych charakteryzujących się zróżnicowaną odpornością na wstrząsy cieplne. Badania zrealizowano na pojedynczych próbkach poddanych oddziaływaniu pięciu i dziesięciu powietrznych wstrząsów cieplnych, a ich wyniki porównywano do wartości uzyskanych dla próbek wyjściowych. We wszystkich badanych próbkach stwierdzono, że wzrosła wartość mediany średnicy próbek poddanych oddziaływaniu wstrząsów cieplnych. Jednocześnie zauważono, że wystąpiły zmiany w rozkładzie wielkości porów, które można powiązać z odpornością materiałów na wstrząsy cieplne. W przypadku materiałów wykazujących podwyższoną
odporność na wstrząsy cieplne stwierdzono zwiększenie ilości porów o rozmiarach 10-30 μm, podczas gdy w materiałach
o niższej odporności na wstrząsy cieplne zwiększenie udziału porów dotyczyło porów o rozmiarach 30-90 μm. Z punktu widzenia przytoczonego przykładu, badania porozymetryczne należy uznać za niezwykle użyteczne do rozwiązywania problemów związanych z oddziaływaniem czynników niszczących oddziałujących na ceramikę ogniotrwałą.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ tlenku baru na właściwości szkieł tellurowych

W pracy przedstawiono badania dotyczące wpływu tlenku baru na właściwości szkieł tellurowych z układów TeO<sub>2</sub>–BaO–Na<sub>2</sub>O (TBN) oraz TeO<sub>2</sub>–BaO–WO<sub>3</sub> (TBW). Wykazano, że szkła tellurowe z układu TBW charakteryzują się wyższą gęstością w stosunku do szkieł z układu TBN. Wyznaczono właściwości optyczne szkieł takie jak: współczynnik załamania światła, transmisja w zakresie widzialnym i w podczerwieni oraz współczynnik absorpcji. Na podstawie przeprowadzonych badań elipsometrycznych stwierdzono, że szkła TBW charakteryzują się wyższym współczynnikiem załamania światła w stosunku do szkieł TBN. Wyniki badań transmisji oraz współczynnika absorpcji wykazały wysoką przepuszczalność badanych szkieł tellurowych. Uzyskane parametry optyczne są interesujące z punktu widzenia konstrukcji układów
optoelektronicznych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
"Paxton vobiscum", czyli Joseph Paxton i fenomen Kryształowego Pałacu

W artykule autor przedstawia historię sukcesu Kryształowego Pałacu wybudowanego w Londynie z okazji Wielkiej Wystawy Światowej w 1851 r., który był zarazem symbolem potęgi Brytyjskiego Imperium oraz innowacyjności ogrodnika Josepha Paxtona (1803-1865). Powstanie tak niezwykłej budowli było możliwe dzięki owocom rewolucji przemysłowej napędzającej brytyjską gospodarkę i eksperymentom Paxtona z możliwościami zastosowania szkła oraz stali. Kryształowy Pałac, początkowo będący źródłem licznym sporów a także niepokojów, stał się główną atrakcją Wielkiej Wystawy, a Paxton zapisał się na kartach historii jako jeden z największych architektów epoki wiktoriańskiej.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie ubytkowe wyrobów ceramicznych zawierających cienkie ścianki (poniżej 1 mm) z wykorzystaniem obrabiarki CNC

Obróbka mechaniczna ceramiki w stanie surowym lub wypalonym jest często wykonywaną operacją w technologii produkcji wyrobów ceramiki technicznej. Niniejszy artykuł przedstawia wyniki pracy związanej ze sprawdzeniem możliwości wykorzystania techniki frezowania (obrabiarką sterowaną numerycznie CNC) do wykonania krótkich serii elementów zawierających cienkie ścianki. Badania wykonano dla popularnych tworzyw ceramicznych, tj. korundowych i steatytowego. Założona do wykonania kształtka była zbliżona do struktury sitka z wzdłużnymi kanałami i ściankami grubości poniżej 1 mm.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Czujnik kapilarny z rdzeniem domieszkowanym jonami samaru

W artykule przedstawiono czujnik światłowodowy wykorzystujący szklane włókno kapilarne, wyposażone w luminescencyjny rdzeń. Na rdzeń światłowodu zaproponowano szkło krzemianowe domieszkowane jonami samaru, zapewniające selektywną absorpcję promieniowania w zakresie 550-720 nm. Konstrukcja czujnika pozwala na pomiar stężenia roztworów, zaprezentowany na przykładzie roztworu Rodaminy B (RhB) w zakresie stężeń 0,01 - 0,15% ww. W wyniku metody sumowania sygnałów z dwóch pasm luminescencji uzyskano czułość pomiaru na poziomie -275•10<sup>3</sup> %<sup>-1</sup>. Otrzymane wyniki wskazują, że opracowana konstrukcja optrody może posłużyć jako kompaktowy czujnik luminescencyjny do ciągłego pomiaru właściwości roztworów.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie i charakterystyka wodnych zawiesin węglika krzemu przeznaczonych do wytwarzania wyrobów metodą odlewania

W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości zawiesin o 30% udziale objętościowym fazy stałej, którą stanowiły proszki: SiC, Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub> i Y<sub>2</sub>O<sub>3</sub> w funkcji dodatku upłynniaczy, tj. TMAH i NaOH w ilości od 0,0 do 1,0% mas. w przeliczeniu na masę fazy stałej. Na podstawie wyznaczonych krzywych lepkości i szybkości sedymentacji stwierdzono, że optymalna ilość upłynniaczy wynosi 0,4–0,6% mas. Wówczas zawiesiny wykazują pH z zakresu 10–11, a wartość potencjału dzeta cząstek gwarantuje ich stabilizację. Uzyskane wyniki badań dały podstawy do zaproponowania elektrostatycznego mechanizmu stabilizacji zawiesin przez oba upłynniacze. Do zawiesin wprowadzono dodatki tlenkowe i spoiwo, a następnie uformowano z nich wyroby (tygle) techniką odlewania. Celem wprowadzenia dodatków tlenkowych było aktywowanie spiekania węglika krzemu. Aktywatorami spiekania była mieszanina tlenków glinu i itru w stosunku masowym 3:2 i w ilości 10% mas. Jako dodatek ułatwiający formowanie zastosowano spoiwo akrylowe w ilości 0,5, 2, 5 i 10% mas. w odniesieniu do masy proszku SiC. Wyroby spiekano w temperaturze 2050 i 2150°C. Wytworzono w ten sposób materiały SiC o wysokiej gęstości i jednorodnej mikrostrukturze.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wstępne badania wykorzystania drobnej frakcji chalcedonitowej w technologiach ceramicznych

Chalcedonit jest unikatowym surowcem krzemionkowym eksploatowanym ze złoża „Teofilów” w Inowłodzu. Specyficzne właściwości surowca, jak wysoka zawartość krzemionki bezpostaciowej oraz duża porowatość (do 25%) sprzyjają wbudowaniu cząstek składnika chromoforowego (Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub>) do porów i „zamykaniu go” w osnowie z SiO<sub>2</sub> w procesie spiekania wysokotemperaturowego. Dla potwierdzenia i ilościowej oceny wbudowania Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub> do matrycy z SiO<sub>2</sub> stosowany jest test wymywalności składnika żelazowego ze struktury spieku w środowisku kwaśnym na gorąco. Otrzymany spiek barwny o charakterze kompozytu ma cechy obydwu składników jednocześnie. Podobnie jak kwarc jest odporny na chemiczne wpływy środowiska w wysokiej temperaturze oraz ma czerwonobrązowe zabarwienie pochodzące od barwy cząstek hematytu. Kolorystyka tworzywa ceramicznego (masa na płytki podłogowe) wyrażona za pomocą parametrów L*, a*, b* dowodzi trwałości barwy spieku, który pełni rolę pigmentu. Przedstawione wyniki badań mające charakter wstępnych, rokują na uzyskanie dobrych efektów okluzji hematytu w matrycy z SiO<sub>2</sub> także w powiększonej skali procesu.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania możliwości uzyskania barwnych dekoracji nie zawierających związków ołowiu i kadmu dla szkła oświetleniowego i gospodarczego

W artykule omówiono badania mające na celu opracowanie topników nie zawierających związków ołowiu i kadmu oraz farb ceramicznych na ich bazie dla szkła oświetleniowego i gospodarczego. Określone zostały parametry fizykochemiczne topników i barwnych dekoracji wraz z ich metodami oznaczania.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ceramika Majów okresu klasycznego Przedstawienia i zastosowanie

W artykule opisano ceramikę Majów pochodzącą z okresu klasycznego (ok. 250-900 n.e.). W tym czasie rzemieślnicy tworzyli jedne z najciekawszych przykładów ceramicznego rękodzieła w prekolumbijskiej Ameryce. W artykule poruszono kwestie związane z wytwarzaniem oraz ozdabianiem naczyń. Uwagę zwrócono również na sceny namalowane na naczyniach, w których ukazano przedstawienia dotyczące społeczeństwa Majów oraz wierzeń obecnych w tej kulturze. Opisano także zastosowanie naczyń ceramicznych, które służyły w codziennym życiu, także jako dary grobowe.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Przezwyciężanie kruchości materiałów ceramicznych: elementarne idee

Relacje między szybkością wydzielania energii odkształceń sprężystych i współczynnikiem intensywności naprężeń pozwalają omówić kruche pękanie w jednolity sposób, wykorzystując zarówno ujęcie odporności na kruche pękanie według Irwina, jak i wywodzące się z bilansu energii ujęcie Griffitha. Ujednolicone ujęcie pozwala na bardziej ogólny i prostszy opis oraz przewidywanie sposobów zwiększania odporności na kruche pękanie różnorodnych typów materiałów ceramicznych, jak polikryształy, kompozyty ziarniste, pełnoceramiczne kompozyty wzmacniane włóknami i laminaty.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ charakterystyki ekologicznej źródeł energii na obciążenia środowiska towarzyszące produkcji szkła płaskiego float

W pracy przedstawiono analizę potencjalnego wpływu energii elektrycznej z wybranych źródeł energii pierwotnej oraz gazu ziemnego pochodzącego z różnych krajów europejskich na obciążenie środowiska generowane przez proces produkcyjny szkła płaskiego float. Dla rozważanej grupy państw europejskich, wartości skumulowanego wskaźnika Pt mieściły się w stosunkowo szerokim zakresie, od 98,5 Pt/t do 134 Pt/t tafli szklanych. Niższe obciążenia były prognozowane dla energii
elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii pierwotnej i energii jądrowej. Wykazano, że ekologicznie bardziej korzystne jest zaspokajanie potrzeb energetycznych procesu produkcyjnego gazem ziemnym niż energią elektryczną.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Naliboki i Urzecze, czyli słów kilka o hutach Radziwiłłowskich

Artykuł przedstawia historię i charakterystykę hut szkła w Urzeczu i Nalibokach, które założyła księżna Anna Katarzyna z Sanguszków Radziwiłłowa. Huta w Nalibokach działała w latach 1722-1864, w pobliskim Urzeczu – w latach 1737-1846. Tak długi okres działalności manufaktur świadczy o dobrym zarządzaniu, mimo trudnej sytuacji politycznej. Do organizacji huty sprowadzono wykwalifikowanych hutników z Drezna. Dbali oni o wysoką jakość wyrobów. Szkła z hut Radziwiłłowskich były znane i cenione za ich walory artystyczne i technologiczne. Produkcja w dużej mierze  pokrywała potrzeby własne rodziny. Najpopularniejsze były szkła białe i tzw. kryształowe, ale produkowano też szkła barwione. Wyroby często wręczano jako prezenty lub sprzedawano z zyskiem. Szkła dekorowane były herbami Radziwiłłów i innych zaprzyjaźnionych rodzin. Powstała nawet seria z monogramem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Stosowano również zdobienia w postaci wici i motywów roślinnych, kwiatów, zwierząt, a nawet scen figuralnych. Cenione były również szkła szlifowane w różne wzory.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Rola ceramiki jako źródła archeologicznego w badaniach nad kulturą Majów

Artykuł opisuje rolę zabytków ceramicznych w badaniach nad starożytną kulturą Majów. Zaprezentowano wybrane zagadnienia z literatury, które pokazują przykłady problemów związanych z charakterystyką takiego materiału, jak i zagrożenia płynące z masowego zjawiska wykopalisk rabunkowych w regionie. Ceramika Majów jest ważnym źródłem materiału ikonograficznego i epigraficznego, ale w połączeniu z badaniami archeologicznymi możliwe są zupełnie nowe jej interpretacje. Doniesienia literaturowe prezentują przydatność metod archeologicznych i prac terenowych w zrozumieniu takich zagadnień, jak datowanie ceramiki i kwestie oryginalnego pochodzenia tradycji ceramicznej.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Synteza i właściwości ekologicznych kompozytów spiekanych

Tematem badań prezentowanych w artykule było przeprowadzenie żużla z dodatkiem włókna szklanego w lity kompozyt spiekany przy wybranych parametrach temperaturowo-czasowych. Do badań wykorzystano żużel pochodzący z procesów termicznego unieszkodliwiania odpadów stałych oraz mieszaninę włókna szklanego typu E i C. Wytworzone kompozyty poddano badaniom mikrostrukturalnym oraz przeprowadzono oznaczenie wybranych właściwości fizycznych, takich jak gęstość pozorna, porowatość otwarta i nasiąkliwość, a także badanie odporności na wypłukiwanie jonów w środowisku wodnym i odporności na ścieranie (przy użyciu Kulotesteru).

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Szkła kolorowe dla małych producentów szkieł artystycznych

Technologia produkcji szkieł kolorowych barwionych w masie znana jest od dawna. Szkła te różnią się na tyle składem chemicznym, że
nie możemy ich łączyć w dowolny sposób bez zwrócenia uwagi na ich parametry fizykochemiczne. Producenci szkieł kolorowych wykorzystywanych komercyjnie nie udostępniają składów produkowanych szkieł z uwagi na konkurencję, dlatego przeprowadzono próbę opracowania alternatywnych i tanich szkieł
kolorowych umożliwiających dowolne połączenia kolorystyczne, wykorzystując surowiec zastępczy, jakim jest stłuczka szklana z recyklingu.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ceramika kultury Nasca

W artykule autor opisuje ceramikę kultury Nasca, która rozwijała się w rejonie południowej części wybrzeża peruwiańskiego w okresie około 1-700 n.e. Ceramicy z tego dawnego indiańskiego społeczeństwa za pomocą prostych technik stworzyli niezwykle barwne i kunsztownie wykonane naczynia. Wyroby te zostały ozdobione za pomocą zastosowania różnokolorowych angob. W działalności tej garncarze z kultury Nasca osiągnęli mistrzostwo, któremu nie dorównała żadna inna kultura z tego obszaru. W artykule opisano proces wytwarzania oraz ozdabiania naczyń. Omówiono również sceny i wizerunki umieszczone na ceramikach.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Identyfikacja zjawiska powstawania przebarwień na powłoce niskoemisyjnej szkła stosowanego w szybach zespolonych i jego eliminacja

W artykule przeanalizowano różnego rodzaju szyby zespolone, które wcześniej stanowiły część elewacji budynków. W pierwszym etapie skupiono się na poznaniu charakteru wady. Sprawdzono, jaki wpływ na odbarwienia mają warunki
klimatyczne, procesy fizyczne (mostki termiczne w szybach zespolonych) oraz czy ten rodzaj wady ma charakter trwały.
Badania porównawcze składu chemicznego kawałków szkła z wadą na powłoce oraz kawałków szkła bez wady, pozwoliły na identyfikację pierwiastków powodujących odbarwienie na powłoce niskoemisyjnej. W kolejnych etapach pracy przeprowadzono badania różnych komponentów szyb zespolonych, które mogą przyczyniać się do powstawania odbarwienia. Dzięki temu zidentyfikowano elementy, które w większym lub mniejszym stopniu są odpowiedzialne za to zjawisko. W celu znalezienia sposobu na minimalizację lub całkowitą eliminację efektu odbarwienia, przeprowadzano badania szyb zespolonych o różnych konstrukcjach. W zależności od konstrukcji szyby zespolonej, oszacowano większe lub mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia wady.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wstępne wyniki wytwarzania proppantów o właściwościach magnetycznych

Proppanty komercyjne, niezależnie od rodzaju materiałów używanych do wytwarzania, są przeznaczone do wypełniania
i utrzymywania otwartych szczelin w złożach łupków gazonośnych, powstałych w trakcie szczelinowania hydraulicznego.
Proppanty stabilizują złoża na dużych głębokościach (nawet 2–3 km), przy panujących tam wysokich ciśnieniach (do 75 MPa). W związku z tym do podstawowych ich właściwości należy duża wytrzymałość na ściskanie, odpowiednia wielkość,
jednorodność, kulistość i gładkość ziaren oraz mały ciężar właściwy. Właściwości fizyczne proppantów zależą od parametrów technologicznych, natomiast ich wytrzymałość mechaniczna, ciężar i odporność chemiczna są związane z ilościowo-jakościowym składem surowców zastosowanych do wytwarzania. Ostatnio podejmowane są badania nad wytworzeniem proppantów tzw. „znacznikowych”, które oprócz typowych właściwości charakterystycznych dla zwykłych proppantów, posiadają dodatkowe cechy pozwalające na przykład na lepszą ocenę stopnia zasięgu szczelinowania hydraulicznego. W literaturze rozważane są między innymi proppanty z dodatkiem radioizotopów, proppanty aktywne w polu elektromagnetycznym posiadające wysokie przewodnictwo elektryczne lub odpowiednie właściwości magnetyczne.
Proppanty wykazujące właściwości magnetyczne należą do potencjalnie najbardziej obiecujących rodzajów materiałów znacznikowych, jednakże nowatorski proces ich wytwarzania jest złożony, zarówno w zakresie doboru surowców, jak i parametrów poszczególnych etapów procesu. Celem prac przedstawionych w publikacji jest opracowanie warunków
wytwarzania proppantów ferrytowych metodami ceramicznymi oraz określenie kryterialnych parametrów jakościowych
wraz z opracowaniem metod badania.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastawy stołowe łódzkiej burżuazji XIX–XX wieku

W końcu XIX w. w strukturze łódzkiej społeczności dominowała grupa drobnomieszczaństwa, licząca ok. 20%. Wywodząca się  z niej burżuazja stanowiła zaś ok. 7%. Do czołówki wpływowych rodzin przemysłowych należeli m.in.: Scheiblerowie, Poznańscy, Geyerowie, Heinzlowie, Meyerowie, Grohmanowie, Herbstowie, Silbersteinowie, Biedermannowie, Hertzowie, Schweikertowie, Eitingonowie. Osiągając odpowiedni status społeczny, stworzyli oni własne formy towarzyskiej etykiety. Wzorowali się nie tylko na burżuazji zachodnioeuropejskiej i arystokracji, ale także zachowali elementy zaczerpnięte z rodzinnej tradycji. Ważną rolę odgrywały tu szeroko pojmowane zagadnienia kulinarne. Życie rodzinne i towarzyskie skupione było przy wspólnym stole. Starano się zapewnić mu właściwą oprawę, dbając także o odpowiednio dobrane zastawy stołowe. Artykuł prezentuje wyniki badań na temat kultury materialnej związanej z wyposażeniem wnętrz w zastawy ceramiczne i szklane. Chcąc przedstawić omawiane zagadnienia, odwołano się do materiałów archiwalnych,
ikonograficznych, relacji pamiętnikarskich i wspomnień oraz prozy poświęconej Łodzi.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ temperatury na właściwości użytkowe włóknistych materiałów izolacyjnych

W ramach przeprowadzonych badań poddano ocenie zmiany powierzchniowe włóknistych materiałów izolacyjnych powstałe na skutek długotrwałego oddziaływania podwyższonej temperatury, mogącej występować w sytuacji utrudnionej kontroli temperatury, np. podczas kontaktu materiałów izolacyjnych z otwartym ogniem. Procesowi wygrzewania poddano termoizolacyjną matę szklaną wykonaną z włókien szklanych, przeznaczoną – wg zaleceń producenta – do stosowania w temperaturze do 700°C . W celu zbadania zmian zachodzących w strukturze włókien maty przeprowadzono wygrzewanie w temperaturze 750°C w czasie 12 h. Spadek lepkości szkła wraz ze wzrostem temperatury oraz towarzyszący mu proces dewitryfikacji doprowadził do znacznej degradacji wewnętrznej struktury, utraty włóknistego kształtu oraz skurczu włókien, a tym samym utraty właściwości izolacyjnych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa