rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zmiany w sposobie poszukiwania partnera życiowego – przegląd badań dotyczących użytkowników portali randkowych

Niniejszy artykuł zawiera prezentację wyników badań i analiz przedstawionych w literaturze anglojęzycznej dotyczących użytkowników portali randkowych – ich charakterystykę, preferencje, oczekiwania, autoprezentację i doświadczenia związane z randkowaniem online. Strukturę prezentowania wyników wyznacza dziewięcioetapowy prototyp procesu nawiązywania romantycznych relacji z osobą poznaną na portalu randkowym. Efektem podjętych rozważań była próba opisania zmian, jakie zachodzą w sposobie poszukiwania partnera życiowego. Randkowanie online różni się od konwencjonalnego randkowania pod wieloma względami: korzystaniem z nowoczesnych technologii, dostępem do potencjalnych kandydatów, etapami selekcji i samego procesu poznawania drugiej osoby. Pomimo tych różnić nie można jednoznacznie stwierdzić, czy zainicjowanie związku w sieci, a nie w świecie offline różnicuje relacje między partnerami pozostającymi w związku.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Karmienie miłości. Gniazdownik Piotruś w zagraconym gnieździe rodzicielskim

Zgodnie z cytowanymi badaniami wzrasta liczba osób pełnoletnich pozostających w gniazdach rodzinnych i nie podejmujących decyzji o usamodzielnieniu się. Sytuacja ta skłania do tworzenia nowych terminów mających na celu określenie sposobu funkcjonowania młodego człowieka zyskującego miano kidultsa żyjącego w zagraconym gnieździe. 
W odwołaniu do procesu desomatyzacji można doszukać się przyczyn powyższego stanu rzeczy w nieprawidłowościach relacji niemowlęcia z obiektem pierwotnym. Ponadto, kulturowy wzorzec kochania bywa utożsamiany z karmieniem, które przyjmuje rolę kompensacji relacji emocjonalnej i tworzenia więzi z dzieckiem, do której matka bywa niezdolna. W ten oto sposób deprywacja potrzeb z okresu niemowlęcego bywa sztucznie podtrzymywana karmieniem dorosłego człowieka, dającym ułudę rodzinnej bliskości i skłaniającym do pozostawania w rodzinnym gnieździe.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Bezpieczeństwo energetyczne i ekologiczne Polski a rozbudowa bałtyckiego systemu transportu surowców energetycznych

W artykule przedstawiono ocenę konsekwencji rozbudowy bałtyckiego systemu transportu surowców energetycznych na poziom bezpieczeństwa energetycznego i ekologicznego Polski. Zasadniczymi determinantami poziomu polskiego bezpieczeństwa energetycznego są: budowany gazociąg Nord Streem, dynamicznie rozwijający się system przewozów drogą morską ropy naftowej oraz planowana budowa Terminala LNG. Czynniki te kreują określony poziom zagrożenia w postaci możliwości skutecznego sterowania skalą dostaw do Polski surowców energetycznych oraz ekologicznych konsekwencji katastrofalnego rozlewu ropy naftowej i jej przetworów. Autor uważa jednak, że zwiększające się znaczenie bałtyckich szlaków transportowych surowców energetycznych, obok kreowania zagrożeń bezpieczeństwa państwa, stwarza także istotną szansę rozwojową. Jej wykorzystanie wymaga prowadzenia racjonalnej polityki gospodarczej w wymiarze krajowym i regionalnym. Za najważniejsze przedsięwzięcia uznać należy rozbudowę krajowego systemu transportu surowców energetycznych oraz wewnętrznej sieci transportowej. Ich zakres ukierunkowany być powinien na maksymalne wykorzystanie niezbędnych inwestycji do stymulacji procesów rozwojowych wybranych obszarów kraju oraz zwiększenia znaczenia polskich portów w europejskim systemie transportowym.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Czy NATO jest jeszcze potrzebne? Nieortodoksyjne spojrzenie na strategię Sojuszu Północnoatlantyckiego na przykładzie konfliktu afgańskiego

Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego stoi przed koniecznością określenia swej tożsamości, również w świetle prac nad nową koncepcją strategiczną, jako instytucji odpowiedzialnej nie tylko za bezpieczeństwo swych członków, ale także za stabilność globalną oraz przeciwdziałanie zagrożeń ładu międzynarodowego. Niejednokrotnie podkreślano, że dla NATO konflikt afgański to „zadanie”, nie „sprawdzian” (task, not test). A jednak Afganistan to i test, i zadanie, to operacja, która określi rolę Sojuszu w drugiej dekadzie XXI wieku. Wiele wskazuje na to, że sprawdzian globalnej zdolności zarządzania lokalnymi kryzysami i konfliktami o charakterze asymetrycznym zakończy się negatywnie, zaś zadanie wydostania się z afgańskiej pułapki spocznie na Stanach Zjednoczonych. Takie rozwiązanie będzie wszakże skutkiem logiki istnienia NATO, jego pierwotnego raison d’etre jako organizacji broniącej terytorium Zachodu przed agresją. Zbrojne operacje pod egidą NATO, organizacji niejednorodnej i o ograniczonych zdolnościach operacyjnych, narażą Sojusz na utratę tożsamości, pogłębią podziały i zredukują jego rolę do „adiutanta Ameryki”.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Uniwersytet metropolitalny, korupcja i wychowanie przez dług

W artykule analizuję rolę uniwersytetu w ramach fabryki bioprodukcyjnej, jaką jest metropolia. Bazując na koncepcji A. Negriego i M. Hardta, wskazuję, jak przyczynia się do rozpowszechniania pedagogiki długu, transferu dóbr wspólnych produkowanych przez wielość oraz rozpowszechniania współczesnych form kontroli i dyscypliny. Pokazuję, że pedagogika długu jest elementem neoliberalnego zarządzania, a uniwersytet jedną z maszyn reformujących. Zgodnie z tezą o braku zewnętrzności oraz tezą o dwoistości fabryki bioprodukcyjnej wskazuję na możliwą praktykę oporową.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Współczesne znaczenie siły militarnej w polityce międzynarodowej

Zmiana charakteru i sposobów wykorzystania siły militarnej w polityce międzynarodowej w początkach XXI wieku wskazuje na ważny poznawczo obszar badań nad bezpieczeństwem. Wynika to z obecnej sytuacji, w której znaczenie siły militarnej sukcesywnie wzrasta – zarówno, jako czynnika zmian w środowisku bezpieczeństwa międzynarodowego, jak i efektywnego instrumentu polityki państw. Niniejszy artykuł podejmuje próbę udzielania odpowiedzi na pytania:– w jaki sposób wykorzystywana jest siła militarna w polityce międzynarodowej? Jakie mechanizmy działania angażujące poszczególne państwa, organizacje, jak i społeczność międzynarodową są w tym celu wykorzystywane?– w jaki sposób generowana jest siła militarna w polityce międzynarodowej? Jakie wymogi o tym decydują? W jaki sposób państwa, poprzez organizacje formy współpracy, koncepcyjnie kształtują instytucjonalne formy użycia siły militarnej?– w jaki sposób wykorzystywana jest siła militarna w konfl ikcie Afgańskim?Dzięki uzyskanym odpowiedziom, nawet tylko częściowym, zostanie dokonana, choćby tylko w niewielkim zakresie, systematyzacja wiedzy w kontekście problematyki wykorzystywania siły militarnej w polityce międzynarodowej. Ponadto, zostaną stworzone podstawy analizy pozwalające na dalsze, pogłębione badania.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Nauczyciel(-ka) leśnego przedszkola – Waldkindergarten w Niemczech – wymagania i warunki pracy

Leśne przedszkola znacząco różnią się od tradycyjnych placówek, co implikuje konieczność posiadania przez nauczycielki (-i) tych alternatywnych ośrodków specyficznych kompetencji oraz spełniania innych wymagań niż wychowawcy w tradycyjnych przedszkolach. 
Artykuł przybliża sylwetkę nauczycielki(-a) leśnego przedszkola, ukazuje stawiane przed nią (nim) oczekiwania i warunki pracy w lesie. Zwrócono również uwagę na zakres podstawowej wiedzy nauczyciela „Waldkindergarten”, rozpoznawanie niebezpieczeństw w lesie oraz dziecięce lęki wobec przyrody. Ukazano także osobę wychowawcy jako animatora zmysłowego postrzegania świata przez dzieci.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Spór o złoża ropy naftowej i gazu na Morzu Wschodniochińskim

W artykule omówiono spory, jakie toczą państwa zlewiska Morza Wschodniochińskiego w celu uzyskania kontroli nad złożami surowców energetycznych. Autor wskazuje na uwarunkowania ekonomiczne, polityczne, historyczne oraz prawne tego sporu. W jego opinii problemy delimitacyjne na Morzu Wschodniochińskim są trudne do rozwiązania właśnie ze względu na uwarunkowania polityczne i resentymenty historycznych we wzajemnych kontaktach pomiędzy Japonią i Chinami. W sytuacji braku porozumienia realnym rozwiązaniem jawi się międzynarodowe orzecznictwo (Międzynarodowego Trybunału Prawa Morza), co – zdaniem Autora – będzie trudne do zaakceptowania przez jedną ze stron sporu. W Jego opinii właśnie obawa przed negatywnymi konsekwencjami decyzji Trybunału stanowi obecnie jedyną szansę na rozwiązanie tego sporu poprzez dwustronne negocjacje.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Polityka USA wobec wschodnioazjatyckiego multilateralizmu

Amerykańska polityka wobec Azji Wschodniej nacechowana jest pragmatyzmem i była realizowana w trzech etapach. Pierwszy zakładał budowę skierowanego przeciwko ZSRR i ChRL szerokiego sojuszu obronnego (SEATO, ANZUS). Drugi etap, był konsekwencją wojny w Wietnamie i sprowadzał się do udzielania pomocy niekomunistycznym krajom Azji Południowo -Wschodniej. Era globalizacji zapoczątkowała trzeci etap tej polityki, która w dużej mierze koncentruje się na kwestiach gospodarczych (ograniczenie poziomu niekorzystnego bilansu handlowego) oraz bezpieczeństwa (zagrożenie terroryzmem i funkcjonowanie państw upadłych). Jednakże zasadnicza aktywność Stanów Zjednoczonych sprowadza się do przeciwdziałania ograniczeniu hegemonistycznej pozycji USA jako konsekwencji mocarstwowych ambicji państw regionu. Jedną z form tych działań jest przebudowa systemu politycznego regionu, poprzez rozbudowę i zwiększenie znaczenia regionalnych organizacji gospodarczych. Nie oznacza to jednak zarzucenia przez USA roli kontaktów bilateralnych, zwłaszcza z najsilniejszymi państwami Azji Wschodniej.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Wystąpienia społeczne we współczesnych Chinach a bezpieczeństwo narodowe ChRL.

Celem niniejszego tekstu jest nakreślenie głównych przyczyn wystąpień społecznych we współczesnych Chinach, przedstawienie ich natężenia ilościowego oraz rozkładu geografi cznego, a także przeanalizowanie reakcji ośrodków władzy, mediów oraz elit intelektualnych. Tekst stanowi także próbę odpowiedzi na pytanie, czy społeczne niepokoje mogą zachwiać stabilnością polityczną i ekonomiczną ChRL, w tym, czy mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Rozpad Antyli Holenderskich. Perspektywy relacji w ramach Królestwa Niderlandów

Antyle Holenderskie (tj. wyspy Bonaire, Saba, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius) stanowią ważny element współczesnej polityki holenderskiej, jednak w polskiej literaturze politologicznej obszarowi temu nie poświęca się większej uwagi. Antyle Holenderskie, wraz z Holandią i wyspą Aruba, wchodzą w skład Królestwa Niderlandów, a charakter stosunków i zależności łączących te państwa reguluje Statut Królestwa Niderlandów z 1954 roku. Historia państwa jest ściśle związana z kolonialną przeszłością Holandii, a charakter społecznokulturowy został trwale zdeterminowany przez holenderskie wpływy polityczne, gospodarcze i kulturowe. Współcześnie pojawiają się jednak coraz częściej postulaty zmiany statusu nieco sztucznego tworu, jakim są Antyle Holenderskie. Na drodze szerokich konsultacji społecznych (referenda przeprowadzone wśród ludności antylskiej w latach 2004--2005, badania opinii publicznej) i negocjacji międzyrządowych rozpoczęte zostały rozmowy dotyczące przyszłości politycznej Antyli. W ramach tych ustaleń zadecydowano o rozpadzie państwa Antyle Holenderskie. Warto zauważyć, iż wyspy wchodzące w skład Antyli różnią się istotnie w wymiarze społecznokulturowym oraz w podejściu do przyszłości politycznej państwa i wizji stosunków z Holandią. W ramach rozpadu państwa wyspy uzyskają zatem odmienne statusy: Bonaire, St. Eustatius i Saba zmierzają wyraźnie do zacieśnienia stosunków z Holandią – wyspy te otrzymają status „gmin zamorskich” Holandii, podczas gdy władze Sint Maarten i dominującej dotychczas pod wieloma względami wyspy Curaçao opowiedziały sięwyraźnie za zwiększeniem niezależności i uzyskaniem status aparte (rozwiązanie to wzorowane jest na pozycji Aruby w ramach Królestwa Niderlandów). Przekształcenie państwa wiąże się z głębokimi, wielowymiarowymi przemianami natury politycznej i gospodarczej. Stąd tez pojawiają się głębokie wątpliwościdotyczące stopnia gotowości Antyli do rozpadu. Moment ostatecznego rozpadu państwa, poprzedzony kilkufazowym okresem przygotowań, jest w związku z tym przesuwany. Ostatni z ofi cjalnie ustalonych terminów, 15 grudnia 2008 roku, jużpo napisaniu tego artykułu został przesunięty wstępnie na rok 2010. Sam proces rozpadu jednak już trwa i wydaje się, iż defi nitywne jego zakończenie jest jedynie kwestią czasu.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Siły Samoobrony Japonii – zarys problemu w świetle art. 9. Konstytucji Japonii

Mocarstwowe aspiracje Japonii przez dziesięciolecia ograniczane były zapisem artykułu 9 Konstytucji. Brak sił zbrojnych spowodował, że niemożliwe było silniejsze zaznaczenie japońskiej obecności na międzynarodowej scenie politycznej. Argumentem przemawiającym za zaangażowaniem się Japonii w twarde formy oddziaływania międzynarodowego było zaangażowanie się w operacje stabilizacyjne oraz wojnę z terroryzmem. Środkiem oddziaływania stały się Siły Samoobrony. Stanowią one obecnie komponent umożliwiający prowadzenie działań stricte ofensywnych. To niezgodne z zapisami art. 9. Konstytucji przeobrażenie Sił samoobrony cieszy się dużym poparciem nie tylko establishmentu politycznego, ale także japońskiej społeczności.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Artykuł 9 Konstytucji Japonii dotyczący wyrzeczenia się wojny i posiadania sił zbrojnych – motywy, kierunki i potrzeby interpretacji

Zasadniczy uwarunkowaniem międzynarodowej aktywności Japonii po zakończeniu II wojny światowej jest artykuł 9. Konstytucji. Zapisana w ustawie zasadniczej norma o wyrzeczeniu się wojny i posiadania sił wojskowych miała na celu ograniczenie japońskiego militaryzmu. Jednak z biegiem czasu stała się obciążeniem nie tylko dla Cesarstwa, ale i społeczności międzynarodowej. Od początku lat 90. XX wieku, w imię realizacji zobowiązań sojuszniczych z USA czy zapewnienia bezpieczeństwa narodowego, w dobie zmieniających się jego zagrożeń, tworzono coraz szersze ramy interpretacji tego zapisu. Mamy więc do czynienia z funkcjonującym zapisem konstytucyjnym, który poprzez szeroką interpretację jest w praktyce zapisem martwym.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Specjalne panele sądzące poważne zbrodnie w Timorze Wschodnim. Uwarunkowania należytej skuteczności działania.

Powołanie Specjalnych Paneli Sądzących Poważne Zbrodnie w Timorze Wschodnim są jedną z inicjatyw społeczności międzynarodowej, zmierzających do rozwiązania konfliktu toczącego się od połowy lat 70 XX wieku. Stosowane przez Indonezję działania w postaci przymusowych przesiedleń, sterylizacji, kontroli liczby urodzeń czy klasycznych zbrodni, wymagało zastosowania nie tylko sankcji międzynarodowych, ale także i karnych. Jednak uwarunkowania polityczne powodują, że osądzenie osób uznanych za sprawców zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych lub innych poważnych naruszeń praw człowieka jest mało prawdopodobne. Obstrukcja aparatu państwowego oraz powściągliwy stosunek Rady Bezpieczeństwa ONZ do aktywności Specjalnych Paneli Sądzących Poważne Zbrodnie w Timorze Wschodnim pozwala z obawą podchodzić do uznania ich za środek karania zbrodni przeciw ludzkości.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Sokratejskie pytanie, wyobraźnia narracyjna i światowe obywatelstwo

W artykule autorka podejmuje problem społecznej roli współczesnej edukacji oraz znaczenia humanistyki i kształcenia humanistycznego. Czyni to w kontekście analizy i komentarzy do  oglądów Marthy C. Nussbaum zawartych głównie w jej pracy Not for Profit. Why Democracy Needs the Humanities. Tekst prezentuje interpretację pedagogicznego manifestu, jakim jest Not for Profit i analizuje problem „etycznego pouczenia”, roli literatury w kształceniu oraz etycznego wymiaru narracyjności. Krytycznie komentuje wybrane wątki współczesnych polskich debat na temat miejsca i znaczenia humanistyki w kształceniu ogólnym.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Obywatelstwo w strategii kształcenia ustawicznego Unii Europejskiej – wsparcie uczestnictwa w demokracji czy rozwój kapitału ludzkiego?

Celem reform edukacyjnych w wielu państwach europejskich, m.in. w Polsce, jest wprowadzenie do systemu kształcenia priorytetu rozliczalności (accountability) i – opartej na powszechnie obowiązujących standardach – procedury ogólnonarodowego testowania. Nacisk na wolny wybór oraz ocenianie uczenia się i przekazywania wiedzy przez pryzmat rachunku zysków i strat stanowią zmianę filozoficznych podstaw edukacji. Edukacja ekonomizuje się i jest postrzegana jako indywidualna inwestycja.Konceptualizacja kształcenia ustawicznego w dokumentach Unii Europejskiej także przebiega w oparciu o priorytet ekonomicznej adekwatności – pracy i życia zgodnie z imperatywami gospodarki/społeczeństwa opartego na wiedzy. Pojęcie obywatelstwa w strategii kształcenia ustawicznego Unii Europejskiej jest naznaczone sprzecznością między zasadą równości w demokracji a priorytetem konkurencyjności w kapitalizmie. Wyzwanie „uczenia się, jak być obywatelem” w coraz bardziej zróżnicowanym i wysoce zindywidualizowanym społeczeństwie jest uznawane za zasadniczy cel polityczny. W wielu strategicznych dokumentach europejskich, dotyczących kształcenia ustawicznego kładzie się silny nacisk na znaczenie edukacji obywatelskiej dla kształtowania umiejętności społecznych i kompetencji do działania na rzecz dobra wspólnego. Krytyczna analiza dokumentów unijnych pokazuje jednak, że kompetencja obywatelska w strategii kształcenia ustawicznego prezentowana jest często jako „słowo-wytrych”, które rozumieć należy samo przez się, a nie definiować w oparciu o silne podstawy naukowe. Istnieje zagrożenie, że wartość kompetencji obywatelskiej w kształceniu ustawicznym, zwłaszcza z perspektywy neoliberalnych reformatorów, sprowadzać się będzie do rangi pustego sloganu, z pominięciem jej roli jako „katalizatora” zmian programów nauczania i praktyki szkolnej w kierunku kształcenia aktywniejszych i bardziej zaangażowanych społecznie obywateli.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Całożyciowe uczenie się drogą do inkluzji społecznej. Nieco rozważań krytycznych

Konieczność podejmowania całożyciowej aktywności edukacyjnej jest jedną z głównych strategii Unii Europejskiej i jednocześnie kluczowym elementem jej polityki inkluzyjnej. Stąd niejednokrotnie wydaje się traktowana w kategoriach remedium na marginalizację i wykluczenie społeczne.Tekst prezentuje najważniejsze założenia strategii Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu (Europe 2020. A strategy for smart, sustainable and inclusive growth) oraz priorytetowe obszary Odnowionej europejskiej agendy w zakresie uczenia się dorosłych (Renewed European agenda for adult learning) na okres 2012–2014. W dokumentach tych zostały wskazane kluczowe kwestie dla rozwoju całożyciowego nauczania i uczenia się, w tym szczególnie uczenia się dorosłych. Ponadto odwołując się do wniosków z międzynarodowych badań porównawczych The impact of Lifelong Learning policies on the inclusion of vulnerable groups (DG Employment, Social Affairs and Equal Opportunities; Project Agreement Number: VS/2005/0688), podjęto próbę przyjrzenia się problemom, jakie niesie za sobą praktyczne zastosowanie strategii całożyciowego nauczania i uczenia się do walki z ekskluzją społeczną i zawodową. To spojrzenie nie ogranicza się jednak do przedstawienia problemów i ograniczeń. W tekście zaproponowano bowiem tezę dotyczącą źródeł ich pochodzenia – za takowe uznano wsparcie ram koncepcyjnych analizowanej polityki inkluzyjnej o tak zwany model deficytów. Ponadto przedstawiono opcjonalny model interwencji psychologicznej i społecznej – model pozytywny – model mocnych stron M.E.P Seligmana, który zgodnie z argumentacją zawartą w artykule, nie jest konkurencyjnym dla modelu deficytów, ale stanowi jego istotne dopełnienie, jest modelem komplementarnym.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Aplikacja teorii współzależności społecznej w perspektywie edukacyjnej

Przedmiotem analiz w tym opracowaniu jest geneza i rozwój teorii współzależności społecznej, jej podstawowe założenia, przegląd wyników badań empirycznych w tym zakresie, a celemjest wykazanie możliwości zastosowania tej teorii w polskiej praktyce edukacyjnej, szczególnie w obszarze dydaktyki.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Cztery poziomy refleksyjności studentów

Przedmiotem rozważań w prezentowanych badaniach była refleksyjność studentów pedagogiki na różnych poziomach edukacji akademickiej. Badania miały charakter studiów porównawczych.Pomiar myślenia refleksyjnego studentów został dokonany za pomocą zaadaptowanego do warunków polskich Kwestionariusza do Mierzenia Poziomów Myślenia Refleksyjnego (Questionnaire to Measure the Level of Reflective Thinking) autorstwa Kember i in. (2000). W narzędziu tym jest mowa o czterech poziomach funkcjonowania poznawczego w ramach refleksyjności, mianowicie o: „działaniach rutynowych”, „rozumieniu”, „refleksji” i „krytycznej refleksji”. Wyniki badań potwierdziły założenie, że trzy grupy studentów z różnych poziomów studiów różnią się w zakresie refleksyjnego myślenia.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Potencjał kariery studentów kierunków i specjalności informatologicznych

Przedstawiono znaczenie pojęcia potencjału kariery („zatrudnialność”, ang. employability). Omówiono czynniki wpływające na poziom potencjału kariery oraz sposoby pomiaru opisane w światowej literaturze przedmiotu. Ponadto uwagę poświęcono zagadnieniu potencjału kariery studentów, zaprezentowano model potencjału kariery tej grupy przyszłych pracowników opracowany na podstawie brytyjskiego wzorca oraz polskich badań nad indywidualnym zarządzaniem wiedzą i informacją. Teoretyczne założenie o związku samooceny potencjału kariery z postrzeganiem umiejętności i kompetencji zarządzania własnymi zasobami wiedzy i informacji zostało potwierdzone w badaniach empirycznych (poziom korelacji pomiędzy obiema średnimi ocenami wyniósł 0.99). Ogólny poziom potencjału kariery ankietowanych studentów kierunków i specjalności informatologicznych był według ich opinii przeciętny.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne