rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ślady przeszłości w starych wnętrzach – architektura mazowieckich wnętrz z drugiej połowy XX wieku

Elementem szczególnym w otoczeniu są wybrane wnętrza mieszkalne i pozostałości architektury okolic Mazowsza. Zostały one zagospodarowane w drugiej połowie XX w., w realiach czasów PRL. Reportaż fotograficzny jest bardziej estetyczną impresją niż realistycznym dokumentem, stanowi cykl poszukiwań i rozważań, wędrówkę po wybranych obiektach mieszkalnych z przełomu XIX/XX w., położonych na terenie Mazowsza. „Cykl Fotografii” opatrzony jest komentarzem odnoszącym się do każdego ogniska domowego. Wnętrza powiązane są z historią ludzi, którzy je urządzali latami. Jako cechę wspólną fotografowanych domostw możemy uznać zagospodarowanie wnętrz w przeszłości, brak innowacji, dewastację, czasem opustoszenie lub realizację bez projektu. W wyniku kolei losu niektóre obiekty mieszkalne ulegają stopniowemu destruktowi. Niszczenie wnętrz widoczne jest w każdym przypadku, choć w różnym stopniu. Projekt fotograficzny, realizowany jest od kilku lat z przerwami i ma formę fotografii wnętrz, w wybranych obiektach. Zapis fotograficzny jest realizacją obrazów znikających mazowieckich domostw. W projekcie brane były pod uwagę wnętrza budynków wolnostojących, należące do gospodarstw wiejskich i obiekty zlokalizowane w małych miasteczkach. Przedmiotem badań były wnętrza wybranych obiektów, ale nie ich zewnętrzna bryła.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Europejska klasyfikacja NUTS i jej znaczenie dla województwa mazowieckiego

Celem artykułu jest przedstawienie europejskiej klasyfikacji NUTS oraz jej znaczenia dla województwa mazowieckiego. Wobec nowego podziału statystycznego Mazowsze stoi przed wyzwaniem zwiększenia trwałości polityki rozwoju przy założeniu „spójności terytorialnej, rozumianej jako zmniejszenie dysproporcji rozwoju w województwie mazowieckim oraz wzrost znaczenia Obszaru Metropolitalnego Warszawy w Europie”

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Celowość budowy autostrady obwodowej Warszawy

Wiele dużych miast ma drogowe systemy obwodnicowe, złożone z co najmniej jednej obwodnicy zewnętrznej, najczęściej realizowanej w standardzie autostrady. Zgodnie z aktualnym Programem Budowy Dróg Krajowych (PBDK) do końca 2025 r. powinna zakończyć się budowa wewnętrznej ekspresowej obwodnicy Warszawy (EOW), po czym można byłoby przystąpić do budowy zewnętrznej obwodnicy autostradowej o przebiegu wstępnie wyznaczonym w Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju (KPZK 2030). Jednak wielu specjalistów nie jest przekonanych o potrzebie budowy takiej autostradowej obwodnicy Warszawy (AOW). Celem niniejszego artykułu jest zbadanie, czy budowa AOW jest celowa, tzn. czy ma sens, jeśli uwzględnić istniejące i przyszłe uwarunkowania przestrzenne, w tym zwłaszcza uwarunkowania transportowe i ekologiczne. Aby ten cel osiągnąć, konieczne jest uprzednie sprecyzowanie lokalizacji tej obwodnicy i określenie przyszłego układu drogowego, z którym AOW mogłaby potencjalnie współpracować. Mając takie dane wejściowe, możliwe będzie wykonanie końcowej analizy przestrzenno-komunikacyjnej, która umożliwi udzielenie odpowiedzi na kluczowe pytanie dotyczące celowości budowy AOW. W wyniku przeprowadzonej analizy ogólnych uwarunkowań przestrzennych i środowiskowych zaproponowano skrócenie długości AOW w stosunku jej przebiegu przedstawionego w KPZK 2030 o około 40 km (czyli o ok. 15%), a tym samym zmniejszenie szacunkowych kosztów budowy AOW z ok. 8,3 mld zł do ok. 7,2 mld zł. W ramach analizy przestrzenno-komunikacyjnej dla tak skorygowanego przebiegu AOW obliczono różnice czasowe w przejazdach tą obwodnicą i trasą przez miasto dla podstawowych średnicowych relacji tranzytowych. Okazało się, że czas przejazdu przez drogowy węzeł warszawski dla tych relacji średnicowych będzie krótszy średnio o 11 minut, jeśli kierowca wybierze AOW zamiast EOW. Oznacza to, że budowa AOW jest celowa, a jej stopień pilności będzie wzrastać w miarę nieuniknionego wzrostu kongestii na EOW. Z przeprowadzonych analiz wynika zatem ogólna rekomendacja o przyjęciu ww. skróconego przebiegu AOW w przyszłych aktualizacjach dokumentów planistycznych i rozwojowych. Konieczna jest zwłaszcza zmiana Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie autostrad i dróg ekspresowych, polegająca na zastąpieniu obecnie zapisanego fragmentu zewnętrznej obwodnicy Warszawy (S10 na odcinku Nowy Dwór Mazowiecki – Wołomin) pełną autostradową obwodnicą Warszawy (A50).

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Jakość życia w regionach lotniskowych

-

Artykuł dotyczy jakości życia w regionach lotniskowych, która w krajach UE odgrywa coraz większą rolę w procesie regionalnego i lokalnego planowania przestrzennego i rozwoju lotnisk. Artykuł przybliża doświadczenia regionów i miast europejskich, zebrane w ramach realizacji projektu QLAIR – Quality of Life in Airport Regions. W artykule omówiono 4 polityki poprawy jakości życia w regionach lotniskowych, tj. łagodzenie negatywnych skutków funkcjonowania lotnisk, system indywidualnych rekompensat, inwestowanie oraz zarządzanie i koordynacja różnych działań. Ponadto przedstawiona została rola władz regionalnych i lokalnym w zakresie poprawy jakości życia w regionach lotniskowych.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przekształcenia centrów małych i średnich miast – dawne a nowe znaczenie historycznych przestrzeni miejskich w wybranych ośrodkach Mazowsza

Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie współczesnych problemów zagospodarowania
i funkcjonowania historycznych, pierwotnych centrów miejskich w małych i średnich miastach na Mazowszu.
Analizowane miasta podzielono na historyczne, o rodowodzie lokacyjnym i przedlokacyjnym oraz na miasta nowe,
XIX i XX-wieczne. Centra miast historycznych mają w większości z nich swoją ugruntowaną pozycję i zachowują
w większym lub mniejszym stopniu swoją tożsamość. W części tych miast centra utraciły po części swoje znaczenie,
głównie z powodu zaniku bądź relokacji funkcji handlowych, bądź z powodu prowadzenia ruchu tranzytowego przez
dawną strefę centralną. Czasem przyczyną dodatkową jest degradacja zabudowy, jak i zagospodarowania głównych
przestrzeni publicznych.
Artykuł zawiera ogólne sugestie proponowanych działań wzmacniających przede wszystkim znaczenie
ogólnomiejskie centrum miejskiego, zwłaszcza w miastach starych. Dla miast nowych zawarto wskazówki możliwych
działań wzmacniających proces kształtowania się centrum.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Bariery i szanse w rozwoju lokalnym ze szczególnym uwzględnieniem obszarów wiejskich

Rozwój lokalny, czyli ten realizowany w najmniejszych jednostkach samorządu terytorialnego, jest tematem wielu badań naukowych. Systematyzacja i poszukiwanie optymalnego rozwoju polega na odpowiednim wykorzystaniu istniejących na terenie gmin zasobów naturalnych, społecznych i ekonomicznych. Szczególnym przypadkiem są gminy wiejskie, obarczone sporym bagażem przeszłości, mają stosunkowo mniejszy potencjał rozwojowy niż pozostałe jednostki. Artykuł, na podstawie przeprowadzonych w 2004 roku badań ankietowych ramach projektu SURDAR, próbuje zidentyfikować najczęściej występujące bariery w rozwoju gmin, ze szczególnym uwzględnieniem gmin wiejskich. Do najczęściej wymienianych problemów związanych z rozwojem respondenci zaliczyli: bezrobocie, biedę, duże rozdrobnienie gospodarstw, brak nowoczesnych środków produkcji. Jako problemy najmniej istotne wymienili: wysokie zadłużenie gminy, brak współpracy i konflikty, niski poziom lokalnych szkół oraz słabą dostępność komunikacyjną. Wynika z tego między innymi, że to uboga sfera społeczna w największym stopniu determinuje rozwój gmin. Autor artykułu sprawdził na podstawie innych badań oraz danych GUS zasadność identyfikacji problemów rozwojowych przez respondentów uczestniczących w projekcie SURDAR. Główną przyczyną bezrobocia na obszarach wiejskich jest istnienie w przeszłości na ich terenie PGRów. Co wiąże się z wysoką biernością zawodową, patologiami i dziedziczną bezradnością. Uzależnienie bezrobotnych od pomocy społecznej w dużym stopniu stymuluje szarą strefę zatrudnienia i usług. Kolejnym problemem potęgującym bezrobocie jest duża skala fikcyjnej pracy w rolnictwie (bezrobocie ukryte) oraz duże rozdrobnienie agrarne szczególnie na terenach bardzo gęsto zaludnionych. Jedną z szans na rozwiązanie problemów związanych z niewystarczającym kapitałem inwestycyjnym mogłaby być spółdzielczość. Powstawanie związków i stowarzyszeń jest niezmiernie trudne, ponieważ na terenach zdegradowanych społecznie (bezrobocie, bieda) bardzo trudno jest mówić o zaufaniu. Respondenci wskazali zamkniętą liczbę czynników stymulujących rozwój w gminach. Jest to: posiadanie własnych środków finansowych, zatrudnienie, infrastruktura techniczna i społeczna, położenie geograficzne oraz cechy społeczności lokalnych. Od jakości i wartości wymienionych czynników uzależniony jest poziom rozwoju danej gminy. Autor artykułu poddał krytyce częste ukierunkowanie lokalnych dokumentów strategicznych na turystykę, która postrzegana jest jako szansa rozwoju wszystkich gmin. Podsumowaniem artykułu są rekomendacje wskazujące na wspieranie kapitału społecznego i zaufania jako czynnika prorozwojowego.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy ochrony i konserwacji architektury czasów najnowszych na przykładzie warszawskich osiedli mieszkaniowych z lat 1950-1956

Budowle socrealistyczne zajmują w Warszawie dużą część głównych arterii. Obudowana jest nimi Marszałkowska, Krucza, Aleje Jerozolimskie, Grójecka, Aleja Solidarności. Są one wymownym świadectwem swoich czasów i tak jak dawne budowle opowiadają nam o przeszłości. Zanim zdefiniowano kategorię zabytku i zrozumiano potrzebę ochrony dzieł przeszłości, rozebrano większość Koloseum i Akropolu, przebudowano Paryż. Dziś mamy urzędy konserwatorskie, społecznych obrońców zabytków, media. Mimo to znikają budynki reprezentujące różne style i epoki. Warszawa konsekwentnie pozbywa się „niewygodnej” architektury PRL-u. Zburzono kino „Moskwa” oraz pawilon handlowy „Supersam”, przebudowano kino „Praha”. Na zniszczenie skazywane są budynki stanowiące pamiątkę czasów PRL-u i zadające kłam powszechnym opiniom o ich całkowitej szarości i beznadziei. A w obecnej sytuacji jedynie wpis do rejestru zabytków stanowi gwarancję kontroli państwa nad tym, co zamierza z danym obiektem zrobić właściciel. Takie realizacje, jak osiedla WSM Koło, Muranów, plac Hallera czy plac Konstytucji są dziełami, które mogą być traktowane jako wybitne dokumenty epoki. Różnią się od siebie – WSM Koło, ale także Muranów powstały opierając się jeszcze na przedwojennych tradycjach funkcjonalizmu w architekturze, natomiast budynki okalające plac Hallera i plac Konstytucji są dziełami socrealizmu – lecz wszystkie są częścią historii architektury i mają wartość zabytkową. Mimo tego, że budynki na warszawskich osiedlach z czasów socjalistycznych mają szare, zniszczone elewacje a mieszkania w nich są maleńkie i nie odpowiadają współczesnym standardom, to mają fantastyczną lokalizację i niepowtarzalny klimat. Po pięćdziesięciu latach istnienia należałoby w końcu o nie zadbać – stworzyć konkretny, kompleksowy plan promocji, ochrony i konserwacji architektury czasów najnowszych

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gmina jako miejsce identyfikacji – raport z badań w podwarszawskiej gminie Piaseczno

Niniejszy artykuł jest głosem w dyskusji o tym, czy gmina podmiejska jest miejscem identyfikacji dla jej mieszkańców. Autorka prezentuje w nim wyniki badań ankietowych, przeprowadzonych w podwarszawskiej gminie Piaseczno, do której chętnie migrują warszawiacy. Okazuje się, że gmina, w której zachodzą intensywne procesy suburbanizacji, nie stanowi dla swoich mieszkańców miejsca, na którym chcieliby oni budować własną tożsamość, co nie jest szczególnie zaskakujące z uwagi na specyfikę gminy Piaseczno: bliskość stolicy, znaczący odsetek ludności napływowej, silne zróżnicowanie wewnętrzne, duża ruchliwość przestrzenna, specyficzny styl życia nowych mieszkańców. Jako miejsce identyfikacji większość wybiera miejscowość zamieszkania, ale są też i tacy, którzy czują silne więzi z Warszawą. Gmina, z którą mieszkańców nie łączą zbyt silne więzi, nie może być zatem traktowana jako społeczność lokalna, a jedynie jako zbiorowość terytorialna. Społecznością lokalną jest natomiast miejscowość zamieszkania, tym bardziej, że większemu zadowoleniu z zamieszkiwania w gminie towarzyszy silniejsza identyfikacja z miejscowością. Autorka zwraca uwagę na problemy, jakie może rodzić brak silnych więzi z gminą, a jednocześnie wskazuje na możliwości ich zacieśnienia.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie i interpretacja danych ekonomicznych w planowaniu strategicznym regionu

W artykule analizowane są główne zmienne makroekonomiczne, które powinny być brane pod uwagę przez władze lokalne przy planowaniu strategicznym. Analizowane są czynniki ekonomiczne istotne z punktu widzenia polityki krajowej w zakresie ich znaczenia dla rozwoju regionalnego oraz analizowane są powiązania między czynnikami istotnymi dla kraju i regionów. Dzięki temu możliwe jest określenie danych makroekonomicznych, na które powinny zwrócić uwagę władze lokalne chcące rozwijać swoje regiony, a także źródła informacji charakteryzujących wskazane zjawiska. Z powodu dynamicznie zmieniającej się obecnej sytuacji gospodarczej, skutkującej dużą zmiennością prezentowanych prognoz podstawowych danych makroekonomicznych, w artykule wskazane są tylko czynniki ekonomiczne, na które powinna zostać zwrócona uwaga przy strategicznym planowaniu rozwoju regionu, a także ich potencjalny wpływ na rozwój regionu. W artykule ukazano różnorodne mechanizmy, wpływające na rozwój gospodarczy kraju lub regionu. Szczególną uwagę zwrócono na fakt, iż miary (zmienne) ekonomiczne muszą być rozpatrywane łącznie, tzn. w ujęciu strukturalnym, a nie analizowane pojedynczo.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozmieszczenie i zróżnicowanie przestrzenne terenów przemysłowych w województwie mazowieckim na tle rozmieszczenia i zróżnicowania przestrzennego terenów przemysłowych w Polsce

Aspekty ekologiczne są stałym elementem rozważań i działań praktycznych podczas planowania i realizacji głównych dróg krajowych w Polsce. Te zmiany proekologiczne w budownictwie drogowym mają wieloaspektowy charakter, co możemy obserwować na licznych przykładach udanych i mniej udanych realizacji nowych odcinków dróg krajowych. 
Celem artykułu jest zbadanie, w jaki sposób zaznacza się wpływ zagadnień ekologicznych na rozbudowę sieci głównych dróg w Polsce i jakie są tego skutki. 
Czynniki ekologiczne wpływają przede wszystkim na projektowanie dróg szybkiego ruchu (DSR), albo szerzej, na przygotowanie takich inwestycji do realizacji. Dotyczy to zwłaszcza następujących aspektów: proekologicznego trasowania nowych dróg, budowy przejść dla zwierząt czy ekranów akustycznych. W rzeczywistości dotykają wszystkich aspektów projektowania drogowego, w tym wszystkich branż, ale w każdej branży wpływ jest inny i ma mniejsze albo większe znaczenie. W zakresie sposobu realizacji wielkich inwestycji drogowych wpływ czynników ekologicznych jest mniejszy niż w projektowaniu, ale również się ujawnia, przede wszystkim przez drobiazgowe niekiedy zapisy w decyzjach o środowiskowych uwarunkowaniach.
Z przeglądu ekologicznych aspektów budowy autostrad i dróg ekspresowych wynika, że uwzględnienie ekologicznych wymagań, zawartych zwykle w decyzjach środowiskowych, powoduje znaczący wzrost kosztów realizacji sieci DSR. Koszt ten oszacowano na kwotę ok. 26,0 mld zł, co stanowi ok. 14% całkowitego kosztu budowy przesądzonej obecnie sieci DSR. 
Wśród tych kosztów, największe są związane z budową przejść dla zwierząt, oszacowane na ok. 18,4 mld zł (10%), w tym budowa samych przejść 14,5 mld zł oraz koszty podniesienia niwelety jezdni głównych ok. 3,9 mld zł. Drugą, znaczącą grupę kosztów ekologicznych, stanowią koszty związane z proekologicznym wydłużeniem tras drogowych, które oszacowano na 7,6 mld zł (4%).
Dążąc do ograniczenia tych gigantycznych kosztów zaproponowano zmniejszenie zagęszczenia (czyli zwiększenie rozstawu) projektowanych przejść dla zwierząt w poprzek DSR, co zmniejszyłoby koszty budowy tych obiektów z 18,4 mld zł do ok. 2,8 mld zł bez istotnej zmiany oddziaływań DSR na migrujące zwierzęta. Wtedy największy koszt ekologiczny budowy DSR wiązałby się z wydłużeniem ich tras, a tu można jedynie zalecać inwestorom drogowym, aby nie zgłaszali do procedur środowiskowych takich propozycji wariantów przebiegu drogi, które będą powodować znaczące wydłużenie trasy, przekraczające np. 15% w stosunku do linii prostej (powietrznej).

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kryzys gospodarczy 2008 roku : perspektywa historyczna

Kryzys finansowy 2008 roku zajmie w historii miejsce podobne do tych, jakie zajmują wielki kryzys lat 30. czy kryzysy naftowe lat 70. Nie jest to przejściowe załamanie koniunktury, ale przesilenie zmieniające układ sił w gospodarce światowej. Jako takie długo przykuwać będzie uwagę ekonomistów i historyków. Dziś, na gorąco, chciałbym spróbować odpowiedzieć na 3 pytania. Po pierwsze, dlaczego, wbrew niektórym prognozom, nie jest to „kryzys chiński”. Po drugie, jaką rolę odegrał w jego „rozpętaniu” kryzys instytucji finansowych. Po trzecie, jak się to wszystko ma do kryzysu liberalnej refleksji nad gospodarką.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii na Mazowszu

Promowanie odnawialnych źródeł energii traktowane jest jako jeden z elementów polityki rozwoju Województwa Mazowieckiego, głównie z uwagi na potrzebę racjonalnego korzystania z zasobów przyrody oraz kształtowania środowiska naturalnego, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Przyjęty 9 października 2006 roku przez Sejmik Województwa Mazowieckiego „Program możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii dla Województwa Mazowieckiego” powstał w głównej mierze w celu oszacowania zasobów i wskazania obszarów preferowanych dla rozwoju odnawialnych źródeł energii w województwie. Wyniki opracowania mogą posłużyć jako materiał pomocniczy w wykorzystaniu odnawialnych nośników energii przez samorządy terytorialne, przyszłych inwestorów jak również do tworzenia programów wykorzystania odnawialnych źródeł w skali powiatu lub gminy.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Modernizacja instalacji grzewczej przeprowadzana w następstwie termomodernizacji budynku

W referacie przedstawiono wyniki analiz cieplnych oraz warianty modernizacji systemu ogrzewania w istniejącym (jednorodzinnym, wolnostojącym, niepodpiwniczonym, z poddaszem użytkowym) budynku mieszkalnym, zbudowanym na przełomie lat 80. i 90. ubiegłego wieku, w celu przystosowania go do aktualnych wymagań w zakresie izolacyjności cieplnej oraz racjonalizacji zużycia ciepła. Analizowano istniejący budynek mieszkalny, jednorodzinny, wolnostojący, niepodpiwniczony, z poddaszem użytkowym, który jest zlokalizowany w powiecie legionowskim w woj. mazowieckim. Ściany zewnętrzne budynku, o powierzchni użytkowej 140,87 m2 i całkowitej 206,16 m2, są wykonane z bloczków gazobetonowych na zaprawie klejowej o całkowitej grubości 36,5 cm. Strop jest wykonany z prefabrykatów gęstożelbetowych Teriva – 1. Dach jest symetryczny, dwuspadowy, krokwiowo-jętkowy – pokryty blachodachówką. W celu wybrania optymalnego zakresu termomodernizacji istniejącego budynku wykonano obliczenia cieplne dla 3 różnych wariantów, a mianowicie: wariant 1 – ocieplenie ścian zewnętrznych uniwersalnym materiałem termoizolacyjnym swisspor LAMBDA fasada, produkowanym metodą spieczenia polistyrenu o =0,033[W/mK] i grubości płyt 10 cm; wariant 2 – wymiana stolarki okiennej na nową o podwyższonej jakości; wariant 3 – połączenie wariantów 1 i 2 oraz dodatkowo ocieplenie połaci dachowej i podłogi. Na podstawie obliczeń współczynnika przenikania ciepła i analizy finansowej wybrano wariant 3, co pozwoliło zmniejszyć wskaźnik sezonowego zapotrzebowania na energię pierwotną z EP=251,02 kWh/rokm2 do wartości 150,59 kWh/rokm2. Przebudowano instalację centralnego ogrzewania i ciepłej wody, analizowano 3 warianty: wariant 1 – instalacja c.o. z grzejnikami stalowymi panelowymi, podłączona do kotła gazowego; wariant 2 – instalacja c.o. z grzejnikami stalowymi panelowymi w pokojach i z ogrzewaniem podłogowym w łazienkach, podłączona do kotła gazowego; wariant 3 – instalacja c.o. z grzejnikami stalowymi panelowymi w pokojach i z ogrzewaniem podłogowym w łazienkach, podłączona do kotła gazowego ze wspomaganiem kolektorów słonecznych. Ostatecznie wybrano również wariant 3, co pozwoli na zmniejszenie zużycia gazu i efektywniejsze wykorzystanie energii słońca.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
„Eden” – mistyczny ogród mariawicki w Felicjanowie

Celem artykułu jest próba przedstawienia zespołu cech o mistycznej tożsamości zabytkowego ogrodu w Felicjanowie. Unikatowy charakter ogrodu, choć wynika z pozornie banalnego widzenia jego przestrzeni, sam w sobie niesie wielki ładunek sacrum, zawierający istotne dla wyznania mariawickiego symbole. Kontekst przyrodniczo-przestrzenny zawarty został w mistycznym odniesieniu do ogrodu Eden.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna