rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aspekty naukowo-badawcze i organizacyjne związane z dzialałnością Komisji III MTFiT "Teoria i algorytmy"

Zatwierdzone na XX Kongresie zmiany w strukturze i zakresach nowych Komisji były spowodowane tym, że zawarta w nich szeroka tematyka wymaga rozwijania podstaw teoretycznych nowych podejść oraz opracowania algorytmów i technologii dla bardzo szerokiego wachlarza  różnych zadań,  problemów i zastosowań zawartych w działalności poszczególnych Komisji.  Zatem dotychczas stosowany  tytuł Komisji III  -  ‘Teoria i algorytmy’, który zawierał  podstawy teoretyczne dotyczące bardzo szerokiego zakresu zagadnień zawartych w większości innych Komisji,  musiał być zrewidowany i zmieniony.  Komisja III została nazwana ‘Fotogrametryczne widzenie komputerowe i analiza obrazu’. Prezydentem tej Komisji na lata 2004 – 2008 został Prof. Wolfgang Forstner z University of Bonn.
W latach 2000 – 2004, działalność Komisji III – Teoria i algorytmy, była  realizowana w ośmiu Grupach Roboczych,  pod przewodnictwem Prof. Franz Leberl z Graz University of Technology. W trakcie trwania Kongresu w Istambule, z grupy  referatów dotyczących  III Komisji, opublikowanych w drukowanym i elektronicznym  wydaniu materiałów kongresowych (International Archives of Photogrammetry and Remote Sensing, Volume XXXV, B3),  zostało przedstawionych ogółem 214 referatów, w tym 47 referatów w sesjach audytoryjnych oraz  167 prezentacji w sesjach posterowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena podatności lasu na pożar na podstawie obrazów satelitarnych NOAA-AVHRR

W referacie omówione zostanie ustalenie kategorii zagrożenia pożarowego lasu dla wszystkich kompleksów leśnych, zarówno lasów państwowych, jak i prywatnych na podstawie obrazów satelitarnych NOAA AVHRR. Klasyfikację przeprowadzono głównie w oparciu o uzyskane wskaźniki NDVI oraz wartości temperatury radiacyjnej. Uwzględniono również dane meteorologiczne zbierane przez stacje naziemne jak i statystykę występowania pożarów. Wszystkie te informacje pozwoliły one na uzyskanie wartości progowych, które posłużyły do określenia trzech klas kategorii zagrożenia pożarowego lasu, które okazały się zgodnymi z klasami wyznaczonymi metodą tradycyjną.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ogólnodostępne mapy powiatów jako środek przekazu informacji o infrastrukturze społecznejOgólnodostępne mapy powiatów jako środek przekazu informacji o infrastrukturze społecznej

Powiat stanowi wyraźnie wyodrębniony fragment przestrzeni geograficznej, który może być przedmiotem wielu prezentacji kartograficznych. Charakter rozważanych map można określić wymieniając ich dwie zasadnicze cechy: zasięg opracowania obejmuje pełny obszar powiatu, a w treści dominują zagadnienia turystyczne i dotyczące obiektów użyteczności publicznej. Aczkolwiek są to mapy opracowywane przede wszystkim z myślą o turystach, niektóre z nich zawierają rozszerzony zakres informacji. W artykule zwrócono szczególną uwagę na przedstawienie składników niezwiązanych ściśle z turystyką. Głównymi kategoriami tematycznymi są: oświata, kultura, ochrona zdrowia, bezpieczeństwo i prawo. Sygnatury a także dodatkowe informacje opisowe odnoszące się do analizowanych obiektów zostały omówione w odniesieniu do 15 przykładowych map, pochodzących z różnych wydawnictw.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Elektroniczny słownik nazw wodnych Polski

W artykule omawiam opracowywany w formie elektronicznej Słownik nazw wodnych Polski. Ma on na celu zebranie jak największej liczby obiektów wodnych (zarówno wód płynących, jak i stojących) mających współcześnie lub w przeszłości nazwę. Na artykuł hasłowy składają się następujące informacje: współczesna nazwa obiektu, dane fizyczne obiektu, lokalizacja geograficzna, chronologiczne zestawienie zapisów historycznych i etymologia nazwy. Stworzony na potrzeby słownika moduł elektroniczny (w założeniu dostępny w Internecie) pozwala na łatwą edycję haseł, a także na przeszukiwanie i sortowanie bazy danych, jaką stanowi omawiany słownik, według wielu kryteriów i filtrów. W artykule opisuję historię powstania słownika, sposób jego tworzenia i późniejszego wykorzystywania. Przy opisie tworzenia haseł zwracam uwagę na problemy, na jakie napotykamy przy pozyskiwaniu danych z różnych rejestrów geograficznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Założenia integracji baz danych ewidencji gruntów i budynków oraz rejestru planów miejscowych dla gminy

Aktualny rozwój systemów informacji przestrzennej stwarza warunki do wykorzystania tych systemów i integrowania z innymi bazami danych, dla których jednostką bazową mogłaby być podstawowa informacja o działkach ewidencyjnych. Bazy zintegrowane powinny posiadać ten sam albo podobny poziom szczegółowości i skali opracowania. Wydzieloną bazą informacji o jednostkach przestrzennych stanowią miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego wraz z rejestrami tych planów dla każdej gminy. Mimo wzajemnej niezależności tych baz, w procesie inwestycyjnym następuje konieczność ich scalenia, w celu jednoznacznego zdefiniowania przedmiotu, podmiotu i formalnych zapisów w planie miejscowym. Niniejsza praca podzielona została na następujące części: Część 1 – teoretyczna, w której dokonano analizy określenia powiązań relacyjnych pomiędzy atrybutami poszczególnych elementów ewidencji gruntów i budynków oraz planów miejscowych. Część 2 – obejmująca zagadnienia związane z dostępem online do informacji oraz przykładowe zastosowania. Część 3 – analiza korzyści i usprawnień w pracach urzędów lokalnych w związku z dostosowaniem techniki rysunku planu miejscowego do wymagań opracowań GIS.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Próba zrozumienia idei konstrukcji tablicy astronomicznej M. Kopernika na olsztyńskim zamku z pomocą pomiarów fotogrametrycznych

Na wewnętrznej ścianie krużganka olsztyńskiego zamku znajduje się niezwykła
pamiątka po Mikołaju Koperniku. Jest to tablica o szerokości 7.2 m i wysokości 1.45 m uznawana
za jedyny zachowany instrument badawczy, wykonany przez samego astronoma. W ciągu wieków
znaczne fragmenty tablicy zostały zniszczone podczas robót budowlanych. W XIX w. podjęto
nieprofesjonalną próbę odtworzenia brakujących fragmentów. Pod koniec lat 50 ub. wieku zespół
konserwatorów z warszawskich Pracowni Konserwacji Zabytków usunął wszystkie
przemalowania i uzupełnienia, które nie miały szesnastowiecznej metryki. Po przeszło 50 latach
od tamtej pory nagromadziło się wiele pytań o funkcję jaką miała pełnić ta tablica na zamku. Czy
na pewno był to instrument astronomiczny? Powołany jesienią 2006 r. zespół badawczy miał za
zadanie wykonanie dokładnej inwentaryzacji fotogrametrycznej i konserwatorskiej oraz wstępnej
interpretacji uzyskanych danych. W pierwszej kolejności wykonano barwny fotoplan tablicy.
Pomiary oparto o punkty GPS zastabilizowane na dziedzińcu zamku. Zadanie to wykonali
pracownicy Katedry Geodezji Satelitarnej i Nawigacji UWM. Współrzędne tych punktów oraz
punktów na tablicy przeliczono do sferycznego układu współrzędnych geograficznych. Następnie
wyznaczono azymut płaszczyzny tablicy względem południka miejscowego (przechodzącego
przez środek tablicy). Wg badaczy zajmujących się w przeszłości tą tablicą, rysunek na jej
powierzchni jest swoistym słonecznym zegarem refleksyjnym. Snując swe przypuszczenia nie
określali precyzyjnie położenia zwierciadła względem tablicy. Rozwiązanie tego problemu
znajduje się w tej pracy. Mimo nikłych i niepewnych danych wyznaczono położenie zwierciadła z
dość dobrą dokładnością. Potwierdzeniem słuszności przyjętego toku badań, jest trwający ciągle
eksperyment pomiarowy prowadzony na replice tablicy. Badania konserwatorskie wsparte były
wykonaniem i interpretacją zdjęć w podczerwieni oraz luminescencji w ultrafiolecie. Potwierdziły
one istnienie wielu przemalowań i zniszczeń na powierzchni tablicy. Analizy barwników, podłoża
i tynku potwierdziły, że najstarsze warstwy pochodzą z XVI wieku. Wynikiem precyzyjnych
pomiarów fotogrametrycznych rysunku na tablicy jest zbudowanie jej matematycznego modelu.
Model ten niestety dość poważnie odstaje w niektórych partiach od rzeczywistości. Oparty jest on
na obliczeniach astronomicznych. Żadne XVI-wieczne źródła pisane nie wspominają o tablicy i
sam Kopernik nie pisze o niej ani słowem. Stąd wykreowany model jest tylko prawdopodobnym
obrazem pierwotnego stanu przyrządu. Czy rzeczywiście był to instrument pomiarowy astronoma?
W świetle dotychczasowych badań był to raczej kalendarz astronomiczny i jednocześnie zegar
słoneczny i mógł być wykonany przez Kopernika.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Integracja GIS i wirtualnej rzeczywistości do wizualizacji i eksploracji danych geograficznych

Kartografia 3D i wizualizacja 3D danych geograficznych cieszą się obecnie
dużą popularnością. Uważa się, że sposób wizualizacji jest tak ważny jak sama treść mapy,
a trójwymiarowy GIS jest bardziej komunikatywny od dwuwymiarowego. Ten artykuł prezentuje,
jak w prosty sposób połączyć kartografię, GIS i wirtualną rzeczywistość w celu wizualizacji,
analizy i eksploracji danych. Do wykonania map i trójwymiarowej wizualizacji danych użyto
oprogramowania ESRI: ArcGIS i ArcScene, a wizualizacje bardziej realistyczne wykonano
w programie Google SketchUp Pro 6, który umożliwia korzystanie z gotowych i tworzenie
własnych modeli 3D oraz umieszczanie gotowych produktów w Internecie za pośrednictwem
Google Earth. Jako dane wejściowe wykorzystano obrazy satelitarne, ortofotomapy, dane
wektorowe, numeryczny model terenu oraz bibliotekę gotowych modeli 3D. Efektem były
przestrzenne mapy zawierające dane ogólne i szczegółowe, wirtualne przeloty i profile
wysokościowe, widoki panoramiczne oraz trójwymiarowe realistyczne modele. Oprócz
zapewnienia kontekstu położenia geograficznego i orientacji, GIS 3D umożliwia plastyczne
przedstawienie rzeźby terenu i elementów krajobrazu, a dane ilościowe mogą być prezentowane
w postaci diagramów czy schematów. Rzeczywistość wizualizowana w jak najmniej abstrakcyjny
sposób jest łatwiej rozumiana i pozwala skupić się na treści. Interaktywne wizualizacje idące
w stronę wirtualnej rzeczywistości umożliwiają intuicyjną ocenę charakteru czy piękna krajobrazu
i są bardzo pomocne w planowaniu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie dokładności instrumentów RTK GNSS w oparciu o standard ISO 17123-8

Tematem artykułu jest sprawdzenie odbiorników RTK GNSS [Leica SR530, Leica ATX1230 GG „SmartRover", Leica GX1230 i Topcon GR-3] według pełnej procedury testowej przewidzianej normą ISO 17123-8, w celu wyznaczenia oraz porównania parametrów mówiących o ich dokładnościach. Zgodnie z założeniami standardu opracowanie i przeprowadzenie testu obejmowało założenie bazy testowej w rejonie w który następnie badane odbiorniki mają być praktycznie wykorzystywane - okolice basenu AGH. W pracy przedstawiono warunki pomiaru [ilość satelitów, rozkład przeszkód na horyzoncie, itp.], a następnie przeprowadzono test odbiorników różnych producentów według ww. Normy, wykonano obliczenia i przeprowadzono testy statystyczne dzięki którym określono ich docelową przydatność. Istotnym elementem, który wykorzystano w trakcie testu, było założenie i skonfigurowanie pernamentnie pracującej stacji referencyjnej z oprogramowaniem Leica Spider [platforma MS Windows] oraz wariantowo Standard Ntrip Broadcaster BKG [platforma Ubuntu Linux], którą wcześniej założono w budynku C-4 AGH. Posłużyła ona jako stacja bazowa do dystrybucji poprawek RTK poprzez systemy GSM [protokół internetowy NTRIP] w trakcie wykonywania testu odbiorników.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rys historyczny rozwoju Katedry Geoinformacji, Fotogrametrii i Teledetekcji Środowiska

W pracy przedstawiono w dużym skrócie historię Katedry Geoinformacji, Fotogrametrii i Teledetekcji Środowiska, która powstała w 1951 roku. Opisano pierwsze lata działalności, kiedy w nowopowstałym Zakładzie Fotogrametrii zapał i entuzjazm pracowników musiał zastępować brak sprzętu fotogrametrycznego. Sprzęt ten pozyskiwano stopniowo w kolejnych latach, wkładając w to dużo starań i wysiłku. W połowie lat 70. ubiegłego wieku Zakład Fotogrametrii był już bardzo dobrze wyposażony W dalszej części scharakteryzowano działalność dydaktyczną, badawczą i organizacyjną Katedry. Pokazano jak zmieniała się na przestrzeni lat specjalność prowadzona przez Katedrę, jej program był sukcesywnie dostosowany do rozwoju technologii fotogrametrycznej. W ostatniej dekadzie profil badawczy i dydaktyczny rozszerzył się głównie przez uzupełnienie o systemy informacji geograficznej. Dowodem wszechstronnej działalności naukowo-badawczej jest zamieszczony w pracy wykaz ważniejszych grantów krajowych i projektów międzynarodowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wstępna ocena przydatności zdjęć satelitarnych ASTER w teledetekcji i fotogrametrii

Artykuł prezentuje wstępną ocenę zdjęć satelitarnych ASTER, wykonywanych z pokładu satelity Terra, dla potrzeb teledetekcji i fotogrametrii. Obraz powierzchni Ziemi rejestrowany jest w 14 kanałach spektralnych o różnej rozdzielczości przestrzennej: 3 kanały zakresu VNIR – 15 m, 5 kanałów zakresu SWIR – 30 m oraz 6 kanałów TIR – 90 m. Wielkość sceny satelitarnej wynosi 60 x 60 km. Na podstawie zobrazowania z maja 2002 wykonano wstępną analizę zdjęć ASTER z punktu widzenia teledetekcji i fotogrametrii. Przedstawiono parametry statystyczne opisujące poszczególne kanały spektralne oraz zestawy kanałów tworzących kompozycje barwne. Na podstawie kanału 3 (0.78-0.86 µm, rozdzielczość 15 m) zarejestrowanego z pokryciem stereoskopowym z jednej orbity, wygenerowano NMT. Ocenę dokładności NMT wykonano w oparciu o profile pomierzone na zorientowanych przestrzennie modelach zdjęć lotniczych w skali 1:26 000.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wyodrębnienie drzew z danych lidarowych z zastosowaniem transformaty Hougha

W niniejszej pracy podjęto próbę automatycznego wyodrębnienia drzew z chmury punktów na podstawie utworzonego obrazu wysokiej roślinności z przefiltrowanych danych laserowych. W tym celu został napisany skrypt w programie MATLAB. Idea jego działania opiera się na tezie, że na obrazach cyfrowych kształt drzew w górnych piętrach zbliżony jest do okręgów. Do ich detekcji posłużono się transformatą Hougha - jedną ze skutecznych metod wykrywania kształtów w widzeniu komputerowym. Badania przeprowadzono na danych pochodzących z lotniczego skaningu laserowego, obejmujących teren Cmentarza Rakowickiego w Krakowie.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Technologia tworzenia georeferencyjnej bazy danych dla gleb zlewni Odry

Georeferencyjna baza danych dla gleb zlewni Odry powstaje w ramach programu koordynowanego przez Space Applications Institute /Joint Research Centre w Isprze, którego celem jest opracowanie modelu zagrożenia powodziowego w zlewni Odry. Stanowić ona będzie jedną z kilku dostępnych już, lub opracowywanych baz danych dla tego terenu. Dokładność geometryczna danych ma odpowiadać mapie w skali 1:250 000. Koordynatorem prac ze strony polskiej jest Instytut Fotogrametrii i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Proponowana technologia, dostosowana do metodyki Europejskiej Georeferencyjnej Bazy Danych o Glebach w skali 1:250 000 i do istniejących materiałów źródłowych, wykorzystuje na każdym etapie możliwe do zastosowania metody cyfrowe, zarówno w odniesieniu do fazy przygotowywania podkładu i materiałów pomocniczych do wyznaczenia konturów jednostek krajobrazowych jak również do finalnej fazy tworzenia bazy danych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza działalności niemieckiego towarzystwa fotogrametrii, teledetekcji i geoinformatyki

DGPF to Niemieckie Towarzystwo Fotogrametrii, Teledetekcji i Geoinformatyki. Założone zostało w 1909 roku, obecnie liczy około 800 osób. Towarzystwo dzieli się na 12 komisji roboczych, zajmujących się zagadnieniami naukowymi w zakresie fotogrametrii, teledetekcji oraz geoinformatyki. W ramach współpracy międzynarodowej wraz z towarzystwami austriackim i szwajcarskim organizowane są co trzy lata wspólne kongresy. Podobna działalność, służąca wymianie myśli naukowej i zacieśnieniu znajomości, mogłaby zaistnieć z Polskim Towarzystwem Fotogrametrii i Teledetekcji (PTFiT).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Stereoskopia w interpretacji termogramów obiektów inżynierskich

Termogram przedstawia rozkład temperatury na obserwowanej powierzchni, przez co znacznie się różni od obrazu w świetle widzialnym. Inną cechą szczególną termogramu są rozmycia konturów, spowodowane płynnością rozkładu temperatury na powierzchni obiektu. Utrudnia to identyfikację szczegółów na termogramie, a zatem umiejscowienie na powierzchni obiektu (zwłaszcza obiektów wielopowierzchniowych) odczytanej wartości temperatury. Dla ułatwienia interpretacji autorzy próbują zastosować wykonywanie i stereoskopową obserwację stereotermogramów. Analizę jakości modelu stereoskopowego przeprowadzono na termogramach budynków przemysłowych i mieszkalnych. Dokładność pomiaru na stereotermogramach oceniano przez porównanie go z wynikami pomiaru geodezyjnego i fotogrametrycznego. Stwierdzono, że model przestrzenny jest wyraźnie widoczny wtedy, kiedy oglądamy obrazy w małej skali. Powiększanie obrazu powodowało pogorszenie jakości obserwacji, czasami do tego stopnia, że nie można było osadzić znaczka pomiarowego na powierzchni modelu. Dokładność odtworzenia przestrzennego położenia elementów obiektu zarejestrowanego na stereotermogramie nie jest wysoka. Dla uzyskania dokładnych informacji geometrycznych o obiekcie stereotermogramy nie zastąpią steropary zdjęć fotograficznych (nawet tych wykonanych niewysokiej jakości kamerami cyfrowymi), mogą być natomiast bardzo pomocne przy interpretacji rozkładu temperatury.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zakres interpretowalności osiadań terenu za pomocą satelitarnej interferometrii radarowej (InSAR)

W ramach pierwszego etapu prac badawczych związanych z projektem ESA AO-3 127, dotyczącym interferometrycznych badań osiadań terenu nad wyrobiskami podziemnymi GZW, użyto 13 obrazów SAR otrzymanych z satelitów ERS-1 i ERS-2, na podstawie których wygenerowano łącznie 29 interferogramów. Dane te obejmują cztery części obszaru GZW w różnych okresach wegetacyjnych. Na podstawie analiz interferogramów i obrazów koherencji oraz ich interpretacji w oparciu o dane naziemne dokonano oceny interpretowalności danych ERS InSAR dla obszaru GZW. W artykule przedstawiono analizę jakości wybranej części opracowanych danych. Oszacowano wpływ poszczególnych czynników tak zewnętrznych (pogoda, klimat, charakter zagospodarowania powierzchni) jak i wewnętrznych systemu obróbki interferometrycznej na jakość otrzymanych wyników. Na konkretnym przykładzie przedstawiono sposoby wykorzystania danych InSAR w zakresie wykrywania osiadań.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza porównawcza standardów metadanych

W referacie przedstawiono ogólne spojrzenie na standardy metadanych z uwzględnieniem przydatności ich do transferu informacji geograficznych. Wzięto pod uwagę potrzebę stworzenia standardów, koncentrując się na rozwiązaniach odpowiednich dla polskich warunków. Uwzględniono zakres informacji ujętych w metadanych oraz ich wewnętrzną strukturę. Jako podstawę rozważań przyjęto dwa standardy metadanych: europejski i amerykański.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Generowanie i wizualizacja w internecie anaglifowych obrazów przestrzennych z niemetrycznych aparatów cyfrowych

Problem generowania obrazów przestrzennych w fotogrametrii rozwiązywany
jest za pomocą obrazów epipolarnych. Odpowiednią metodę przedstawił Kreiling w 1976 roku.
Dotyczy ona jednak zdjęć fotogrametrycznych, dla których znana jest orientacja wewnętrzna.
W przypadku obrazów cyfrowych pozyskiwanych kamerami niemetrycznymi należy stosować
inne rozwiązanie korzystające z pojęcia macierzy fundamentalnej, wprowadzonego przez Luonga
w 1992 roku. W celu wyznaczania tej macierzy określającej związek między prawym i lewym
obrazem cyfrowym, potrzeba co najmniej osiem punktów homologicznych. Do wyznaczenia
rozwiązania stosuje się tzw. rozkład SVD. Korzystając z macierzy fundamentalnej wyznacza się
linie epipolarne, które łączy się w obrazy. Odpowiednie podstawy matematyczne oraz ilustracje
zamieszczono w publikacji. Opracowane algorytmy oraz oprogramowanie pozwala przez Internet
generować trójwymiarowe obrazy anaglifowe przy wykorzystaniu obrazów pozyskanych
z niemetrycznych aparatów cyfrowych. Aplikacja internetowa zrealizowana jest w architekturze
klient-serwer, gdzie klientem jest przeglądarka internetowa. Macierz fundamentalną oblicza się na
serwerze. Wszystkie funkcje oprogramowane są w języku Java i rozdzielone między klientem
i serwerem. Jest to przykład aplikacji rozproszonej pozwalającej interaktywnie tworzyć anaglifowe
obrazy przestrzenne. Ma duże walory poznawcze i edukacyjne. Aplikacja jest dostępna na stronie
internetowej autora http://www.kfit.uwm.edu.pl/zp/.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Miejsce i rola przedstawień kartograficznych w miejskich serwisach internetowych

Miejski serwis internetowy zawiera wielostronna charakterystykę danego miasta (obejmującą miedzy innymi informacje dotyczące położenia, historii, gospodarki i turystyki) z uwzględnieniem wiadomości bieżących. Przedstawienia kartograficzne są użyteczne właściwie przy prezentacji każdego z wymienionych zagadnień. Stosownie do przedmiotu serwisu podstawowa role należy przypisać ogólnemu planowi miasta, przedstawiającemu rozmaite obiekty ważne dla turystów i mieszkańców. Przedmiotem analizy, prowadzonej na podstawie przeglądu serwisów miejskich (zostały uwzględnione polskie miasta liczące poniżej 10000 mieszkańców), jest miejsce planu w witrynie, czyli przyporządkowanie w ramach działów oraz integracja z pozostałymi składnikami. Role i możliwości wykorzystania planu można wyjaśnić odnosząc sie przede wszystkim do jego treści: badane jest występowanie wytypowanych obiektów podstawowych i rozbudowa składników tematycznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna