rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość cholesterolu we fragmentach tętnic – studium 34 przypadków

WSTĘP Miażdżyca jest chorobą wieloczynnikową. Powszechnie uważa się, że głównym czynnikiem odpowiedzialnym za powstawanie blaszek miażdżycowych w tętnicach jest wysoki poziom cholesterolu w osoczu krwi. Cząsteczki tego lipidu wchodzą w skład nie tylko tętnic objętych patologicznym stłuszczeniem, ale też każdego naczynia krwionośnego jako element budulcowy błon komórkowych. Celem pracy jest odpowiedź na pytanie, czy ilość cholesterolu całkowitego w tętnicach jest skorelowana z poziomem zaawansowania miażdżycy. MATERIAŁ I METODY Materiałem badawczym były 34 wycinki tętnic pochodzące ze zwłok ludzi zmarłych śmiercią nagłą. Próbki były podzielone na 4 grupy ze względu na stopień zaawansowania miażdżycy. Cholesterol oznaczano kolorymetryczną metodą z użyciem chlorku żelaza w stężonym kwasie siarkowym i fosforowym. WYNIKI Zaobserwowano, że średnia zawartość cholesterolu w próbkach tętnic wzrastała wraz ze stopniem zaawansowania miażdżycy. Tętnice pochodzące od osób ze znacznym i bardzo dużym nasileniem choroby charakteryzują się wysokim poziomem cholesterolu. WNIOSKI 1. Istnieje związek między zawartością cholesterolu w ścianie naczynia krwionośnego a zaawansowaniem miażdżycy; nie jest to jednak zależność wprost proporcjonalna, gdyż blaszki miażdżycowe wraz z postępem choroby wzbogacane są nie tylko w lipidy, ale także w komórkowe i białkowe składniki, takie jak monocyty, makrofagi, trombocyty, komórki nekrotyczne, białka macierzy zewnątrzkomórkowej i inne. 2. Konieczne są dalsze badania w celu pogłębienia wiedzy na temat patomechanizmu miażdżycy i weryfikacji tezy o nadrzędnej roli cholesterolu w powstawaniu zmian miażdżycowych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wielokierunkowe działanie witaminy D

Postępy w badaniach nad witaminą D ujawniają coraz szersze możliwości jej wykorzystania w zapobieganiu, a nawet leczeniu wielu jednostek chorobowych. Witamina D jest coraz częściej określana również jako prohormon lub cytokina, obecnie nie jest już tylko kojarzona z regulacją gospodarki wapniowo-fosforanowej, wiadomo, że wpływając na produkcję cytokin zmniejsza częstość występowania chorób autoimmunologicznych, np. cukrzycy typu 1. Witamina D ma również zastosowanie w profilaktyce i leczeniu nowotworów, chorób układu krążenia oraz depresji. Zmiany w metabolizmie, zbyt małe pozyskiwanie tego związku w trakcie syntezy skórnej, zaburzenia przemian biochemicznych do formy aktywnej czy niedostateczna podaż w diecie tego związku mogą zaburzyć wiele ważnych dla zachowania zdrowia procesów.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zastosowanie spektroskopii EPR do badania wolnych rodników generowanych termicznie w drotawerynie

WSTĘP Leki wymagają usunięcia drobnoustrojów podczas ich produkcji, jednak procesy sterylizacji nie powinny generować wolnych rodników. Zbadano wolne rodniki w drotawerynie. Sprawdzono, czy sterylizacja termiczna może być w tym przypadku stosowana. MATERIAŁY I METODY Zbadano drotawerynę ogrzewaną w 160oC metodą EPR. Wyznaczono koncentrację wolnych rodników, określono sposób ich rozmieszczenia w ogrzanej próbce, złożoność układu wolnorodnikowego oraz oddziaływania magnetyczne spin-spin. Zbadano również zmiany koncentracji wolnych rodników w drotawerynie podczas przechowywania leku po sterylizacji. Warunki sterylizacji termicznej wybrano zgodnie z obowiązującymi normami farmakopealnymi. Lek sterylizowano suchym gorącym powietrzem. WYNIKI Nie uzyskano linii EPR dla drotaweryny przed sterylizacją. Wykazano, że drotaweryna po sterylizacji termicznej w temp. 160oC zawiera wolne rodniki i wykazuje widma EPR. Koncentracja wolnych rodników w drotawerynie zmienia się wraz z czasem przechowywania leku po obróbce termicznej. Za efekt ten odpowiadają prawdopodobnie oddziaływania z tlenem. Wolne rodniki w drotawerynie rozmieszczone są jednorodnie, ponieważ zaobserwowano charakterystyczne dla tego przypadku zależności amplitudy i szerokości linii EPR od mocy mikrofalowej. Wolne rodniki w drotawerynie są położone blisko siebie i silnie oddziałują dipolowo, co powoduje poszerzenie widm EPR. Ciągłe nasycenie mikrofalowe widm EPR wykazało, że w drotawerynie sterylizowanej termicznie zachodzą wolne procesy relaksacji spin-sieć. Kształt widm EPR i parametry asymetrii testowanego leku zmieniają się wraz ze wzrostem mocy mikrofalowej, co wskazuje na złożony charakter układu wolnych rodników w próbce. WNIOSKI Drotaweryna nie powinna być sterylizowana termicznie ze względu na generowanie wolnych rodników. Uzyskane rezultaty potwierdziły przydatność spektroskopii EPR do badania leków sterylizowanych termicznie. Metoda EPR może być wykorzystana jako uzupełnienie testów mikrobiologicznych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Czynniki ryzyka związane ze stylem i jakością życia a częstość zachorowań na nowotwory złośliwe górnych dróg oddechowych w mikroregionie Mysłowice, Imielin i Chełm Śląski

WSTĘP Najczęściej wymienianymi czynnikami ryzyka w nowotworach złośliwych górnych dróg oddechowych (NZGDO) jest palenie tytoniu, nadmierne spożycie wysokoprocentowego alkoholu, niedobór witaminy A, predyspozycja genetyczna i narażenie na działanie związków rakotwórczych pochodzenia środowiskowego. Celem pracy była analiza czynników związanych ze stylem i jakością życia oraz ich wpływ na zachorowalność na NZGDO w obrębie mikroregionu Mysłowic. MATERIAŁ I METODY W pracy przedstawiono retrospektywną analizę zachorowań na NZGDO w obrębie miejscowości: Mysłowice, Imielin i Chełm Śląski na podstawie danych oddziału laryngologicznego szpitala w Mysłowicach z lat 1995–2004. Dokonano analizy zapadalności na NZGDO w korelacji z czynnikami ryzyka związanymi z wykonywaną pracą, liczbą wypalanych papierosów, czasem palenia, spożyciem wysokoprocentowego alkoholu, warunkami socjalno-bytowymi, miejscem zatrudnienia i aktualnym miejscem zamieszkania, chorobami współistniejącymi i poziomem wykształcenia. WYNIKI Z analizy wynika, że głównymi czynnikami ryzyka w NZGDO były palenie papierosów i/lub spożywanie wysokoprocentowego alkoholu. Liczba i rodzaj wypalanych papierosów wiąże się istotnie ze wzrostem zapadalności na NZGDO. Znaczącymi czynnikami ryzyka są także poziom wykształcenia i status społeczno-ekonomiczny: im wyższy poziom wykształcenia, tym mniejsze ryzyko zachorowania. WNIOSKI Zwiększona liczba zachorowań na NZGDO w mikroregionie Mysłowic, Imielina i Chełmu Śląskiego może wiązać się ze zwiększonym spożyciem wysokoprocentowych alkoholi, nadmierną liczbą wypalanych papierosów oraz niskim statusem społeczno-ekonomicznym badanych chorych. W pracy potwierdzono wpływ uznanych czynników ryzyka na częstość zachorowań na NZGDO.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ocena częstości występowania patologii w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego u chorych ze zdekompensowaną marskością wątroby i żylakami przełyku

WSTĘP Żylaki przełyku powstają w wyniku wzrostu ciśnienia w układzie wrotnym. Do ich rozwoju dochodzi głównie w przebiegu marskości wątroby, której mogą towarzyszyć także inne zmiany endoskopowe w obrębie błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP), takie m.in. jak: gastropatia wrotna, żylaki dna żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka. CEL PRACY Celem pracy jest ocena częstości współwystępowania innych patologii w endoskopii GOPP u chorych z żylakami przełyku, a także ocena cech endoskopowych żylaków wskazujących na ryzyko krwawienia. MATERIAŁY I METODY Dokonano analizy 300 opisów badań endoskopowych pacjentów z żylakami przełyku. Badania przeprowadzono w latach 2006–2012 w Klinice Chorób Przewodu Pokarmowego UM w Łodzi. Do oceny stopnia zaawansowania żylaków przełyku wykorzystano klasyfikację OMED. WYNIKI W przeprowadzonych badaniach endoskopowych żylaki w stopniu I według OMED stwierdzono w 25,4% przypadków, w stopniu II w 39,3%, w stopniu III w 27%, zaś w stopniu IV w 8,3%. Średni wiek badanych wynosił 58 lat (±12,6 SD), 43% grupy badanej stanowiły kobiety. Najczęstszą współwystępującą patologią GOPP było zapalenie błony śluzowej żołądka (36,3%). Ponadto stwierdzono gastropatię wrotną (34% przypadków), żylaki dna żołądka (14,3%) i polipy żołądka (7,7%). Żylaki dna żołądka współwystępowały najczęściej u pacjentów z żylakami przełyku w stopniu IV OMED (n = 40%), istotnie częściej niż w pozostałych grupach (n = 12%). W grupie tej obserwowano również częstsze niż u pozostałych (7,3%) występowanie polipów żołądka (12%). Wraz ze wzrostem zaawansowania żylaków przełyku według skali OMED obserwowano częstsze występowanie ciemnosinych znamion na błonie śluzowej przełyku, czyli endoskopowych markerów ryzyka krwawienia. Ponadto w obrębie błony śluzowej przełyku obserwowano owrzodzenia (4,3%) oraz zapalenie błony śluzowej przełyku (1,3%). WNIOSKI Przeprowadzona analiza wykazała częste współistnienie zmian endoskopowych GOPP u pacjentów z rozpoznanymi żylakami przełyku, najczęściej były to zapalenie błony śluzowej żołądka oraz gastropatia wrotna. Wzrostowi stopnia zaawansowania żylaków przełyku towarzyszyło częstsze występowanie żylaków dna żołądka, polipów żołądka i endoskopowych objawów ryzyka krwawienia.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Ankieta dla międzynarodowych badań porównawczych kondycji psychicznej wybranych grup osób

Autorzy na wstępie uzasadniają celowość badań porównawczych ogólnej kondycji psychicznej wybranych grup osób w różnych krajach. Przeciętna kondycja psychiczna danej społeczności wpływa nie tylko na zdolność do pokonywania problemów społecznych, ale i także na stan zdrowia. Opracowali oni ankietę, w trzech wersjach językowych, która ich zdaniem może być pomocna dla międzynarodowych badań porównawczych. Treść stwierdzeń testowych tej ankiety uwzględnia założenia kilku różnych uznanych narzędzi pomiarowych. W pracy opisano strukturę opracowanej ankiety i zamieszczono jej trzy wersje językowe. Autorzy w rozdziale końcowym wspominają o zdobytych już doświadczeniach z badań przeprowadzonych przy użyciu tego narzędzia i zapowiadają przedstawienie tych wyników w następnych swoich pracach.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wpływ promieniowania ultrafioletowego na oczy i otaczającą je skórę

Nadmiar promieni słonecznych jest szkodliwy dla naszego zdrowia. Powszechnie znamy działanie promieni ultrafioletowych (UV) na skórę, ale nasza wiedza na temat wpływu promieni słonecznych na wzrok jest znikoma. Długotrwałe narażenie na fale UVA przyspiesza ponadto starzenie się skóry wokół oczu. Oczy dzieci są bardziej narażone na promieniowanie UV z powodu bardziej przeziernej soczewki niż u osób dorosłych i starszych. U osób starszych w soczewce łatwiej dochodzi do rozwoju zaćmy, a w przypadku siatkówki UVB jest jednym z czynników ryzyka rozwoju zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. Pierwszą reakcją obronną jest mrużenie oczu i zwężenie źrenic. Następnym filtrem są barwniki zawarte w plamce siatkówki, luteina i zeaksantyna. Dodatkowo oczy należy ochraniać okularami przeciwsłonecznymi z atestowanym filtrem UV i soczewkami kontaktowymi z podobnym filtrem. Przede wszystkim trzeba jednak pamiętać o umiarkowanym korzystaniu z kąpieli słonecznych i o tym, że uczęszczanie do solarium wskazane jest tylko w przypadku osób dorosłych. Osoby spędzające dużo czasu na słońcu powinny stosować dietę bogatą w antyoksydanty.

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Próba porównania kondycji psychicznej Belgijskich i Polskich studentów pielęgniarstwa

Wypowiedzi wielu publicystów, a także niektóre obserwacje własne przemawiają za tym, iż ogólna kondycja psychiczna nie jest bardzo dobra. Wątpliwości dotyczące jakości przeciętnego stanu psychicznego dotyczą w szczególności ludzi młodych. Powstaje także pytanie czy kondycja psychiczna młodych ludzi w naszym kraju różni się znacząco od przeciętnego stanu psychicznego w innych krajach europejskich. MATERIAŁ I METODY Autorzy pracy korzystając z opracowanego przez siebie ankietowego narzędzia pomiarowego, przedstawionego w poprzedniej pracy dokonali badania porównawczego kondycji psychicznej dwóch bardzo podobnych grup młodych osób. Były to studentki pielęgniarstwa pierwszego roku studiów w Belgii i w Polsce. WYNIKI Wykonane badanie wykazało znamienne statystycznie różnice. Wydaje się, że studentki w Belgii mają mniej problemów emocjonalnych, natomiast ich angażowanie się wobec wyzwań społecznych jest mniejsze aniżeli wśród studentek w Polsce. WNIOSKI Istnieją przesłanki świadczące za tym, że ogólna kondycja psychiczna narodów europejskich nie jest dobra. Uzasadnia to podjęcie dalszych badania porównujących kondycję psychiczną młodych ludzi różnych krajów europejskich.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wpływ procesu starzenia się układu autonomicznego na przebieg najczęstszych chorób układu krążenia

Fizjologiczny proces starzenia układu autonomicznego obejmuje zarówno jego komponentę współczulną, jaki i przywspółczulną. Dotyczy szeregu przemian strukturalnych w obrębie ciała neuronu i zakończeń nerwowych, a także wiąże się ze zmianą ekspresji szeregu białek błonowych i wewnątrzkomórkowych. Efektem tych przemian jest ograniczenie plastyczności i zdolności do regeneracji neuronów zwojów układu autonomicznego. U osób w podeszłym wieku obserwuje się przewagę komponenty współczulnej nad przywspółczulną w zakresie regulacji chronotropizmu węzła zatokowo-przedsionkowego i przestrojenie odruchu z baroreceptorów na wyższy poziom. Powyższe zmiany związane z procesem starzenia mogą modulować szereg procesów patofi zjologicznych, w których układ autonomiczny odgrywa istotną rolę. W przebiegu przewlekłej niewydolności serca obserwuje się nadmierną aktywację komponenty współczulnej układu autonomicznego i związany z tym wzrost ryzyka nagłego zgonu. Również w przebiegu nadciśnienia tętniczego, utrwalonego migotania przedsionków oraz w przypadku występowania hipotonii ortostatycznej aktywacja układu autonomicznego pełni istotną funkcję. Występowanie zaburzeń układu autonomicznego w podeszłym wieku niekorzystnie wpływa na jakość życia chorych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rośliny źródłem leku laryngologicznego (część 2)

WSTĘP Artykuł jest kontynuacją opracowań dotyczących wykorzystania zasobów roślin leczniczych na świecie z możliwością ich wykorzystania jako źródła surowcowego do produkcji leków przydatnych w lecznictwie i profi laktyce schorzeń laryngologicznych. WYNIKI Przedstawiono wykaz 226 gatunków roślin leczniczych stosowanych w laryngologii na świecie pod kątem ich właściwości farmakologicznych i cennych cech użytkowych. W ośmiu kolumnach przedstawiono: liczbę porządkową, nazwę gatunkową, formę życiową, zastosowanie w typach lecznictwa, związki czynne farmakologicznie zawarte w surowcach roślinnych, główne działania farmakologiczne, surowiec roślinny i inne cechy użytkowe. WNIOSKI Wybrane gatunki w zdecydowanej większości należą do roślin wieloletnich. Często wykorzystywane są w tradycyjnej polskiej medycynie ludowej, naturalnej, homeopatycznej i weterynaryjnej. Nierzadko są to taksony farmakopealne i ujęte w Urzędowym spisie leków oraz indeksie roślin leczniczych świata. Spośród wielu aktywnych substancji chemicznych do najczęściej wymienionych należą: izoprenoidy, fl awonoidy, węglowodany i związki pokrewne oraz fenole, alkaloidy i garbniki. Z działań farmakologicznych najczęściej wykorzystanych w laryngologii najliczniej reprezentowane są surowce wykazujące właściwości: antyseptyczne, przeciwzapalne, ściągające, rozkurczowe, wykrztuśne, przeciwbólowe i przeciwdrobnoustrojowe. Główne surowce lecznicze to: liść, ziele oraz olejki eteryczne. Do średnio licznych należą: korzeń, owoc i kwiat. Do rzadkich surowców zaliczono korę, nasiona oraz żywicę. W wykazie znajdują się gatunki posiadające wiele innych cech użytkowych jak: ozdobne, aromatyczne, przydatne w przemyśle kosmetycznym, barwierskim, spożywczym i w rolnictwie. Niektóre z nich zawierają substancje toksyczne dla ludzi i zwierząt.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zasoby gatunkowe cennych roślin leczniczych powiatu włoszczowskiego. Część 1 - mącznica lekarska Arctostaphylos uva-ursi (L.) Spreng.

WSTĘP Mącznica lekarska Arctostaphylos uva-ursi jest wiecznie zieloną krzewinką o płożących pędach pokrytych łuszczącą się korą. Pod względem biogeografi cznym jest elementem holarktycznym, podelementem cyrkumborealnym co oznacza, że główny obszar rozmieszczenia ma w pasie lasów szpilkowych półkuli północnej zarówno Ameryki Północnej, Azji i Europy. Jest bardzo cenną rośliną leczniczą objętą w Polsce częściową ochroną prawną. Liście mącznicy zawierają głównie arbutynę i hydrochinon działające silnie przeciwbakteryjnie w infekcjach dróg moczowych. MATERIAŁ I METODY W trakcie prowadzenia badań terenowych w powiecie włoszczowskim posłużono się metodą fl orystyczną. Wyniki badań udokumentowano zbiorami zielnikowymi. Sporządzono również dokumentację fotografi czną. WYNIKI/WNIOSKI Do tej pory z literatury znanych było sześć stanowisk mącznicy w powiecie włoszczowskim, których pomimo starań nie udało się potwierdzić. W sierpniu 2008 roku zostało odnalezione nowe stanowisko we wsi Motyczno (gmina Włoszczowa; kwadrat ATPOL DE7913).

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zespół suchego oka – rekomendowany protokół diagnostyczny

W ciągu ostatniej dekady notuje się wzrost częstości występowania zaburzeń powierzchni oka, w tym zespołu suchego oka [1, 2]. Wiek jest istotnym czynnikiem ryzyka, jednakże coraz częściej objawy dotyczą młodych dorosłych [3]. Przyjmuje się, że problem dotyka nawet połowy populacji globalnej i co piąty pacjent opuszczający gabinet okulistyczny nie jest diagnozowany. Różnorodność raportowanych danych populacyjnych (5–75% występowania zespołu suchego oka w populacji) sugeruje potrzebę krytycznego spojrzenia na kryteria diagnostyczne, które nie doczekały się standaryzacji. Raport Dry Eye Workshop II powstał w celu zredefiniowania choroby [4] i usystematyzowania diagnostyki [5] na podstawie inicjatyw badawczych podejmowanych na przestrzeni ostatniej dekady. W niniejszej publikacji opisano rekomendowany protokół badań klinicznych pozwalający na postawienie jednoznacznej diagnozy

Czasopismo: OphthaTherapy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Łączne stosowanie zmiennego pola magnetycznego i światła niskoenergetycznego – nowe możliwości leczenia schorzeń dermatologicznych? Demonstracja przypadków

Metody fizykalne wykorzystujące zmienne pole magnetyczne oraz światło niskoenergetyczne wykazują dużą skuteczność w leczeniu licznych chorób skóry, stąd też celowym wydają się próby klinicznego wykorzystania jednoczesnego, synergistycznego oddziaływania obu tych czynników fizycznych w leczeniu schorzeń dermatologicznych nie poddających się konwencjonalnej farmakoterapii. W artykule przedstawiono możliwości terapeutyczne łącznego wykorzystania zmiennego pola magnetycznego o niskich wartościach indukcji oraz niskoenergetycznego promieniowania świetlnego stosowanych w formie magnetolaseroterapii oraz magnetoledoterapii w leczeniu odpowiednio: opornej na terapię farmakologiczną łuszczycy krostkowej skóry w okolicy pięty u 65-letniej kobiety oraz odleżyny okolicy krzyżowej u 97-letniej pacjentki po nieskutecznym, miejscowym leczeniu objawowym. Wysoka skuteczność terapeutyczna w obu przedstawionych przypadkach, przy braku istotnych działań ubocznych i dobrej tolerancji zabiegów, wskazują na potencjalną przydatność magnetolaseroterapii i magnetoledoterapii jako cennego uzupełnienia konwencjonalnych metod objawowego leczenia łuszczycy oraz odleżyn. Uzyskane wstępne wyniki stanowić mogą uzasadnienie do prowadzenia dalszych randomizowanych badań klinicznych w tym zakresie.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Leptyna w surowicy krwi u osób chorujących na twardzinę układową

Wytwarzane w tkance tłuszczowej substancje, tzw. adipokiny, uczestniczą w etiopatogenezie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń lipidowych, miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca oraz insulinooporności. Jedną z adipokin uczestniczących w rozwoju wymienionych schorzeń jest leptyna, której ilościową ocenę w surowicy krwi osób chorych na twardzinę układową przyjęto za cel niniejszej pracy. Dla realizacji nadrzędnego celu postanowiono także ocenić zależność między stężeniem tego hormonu w surowicy krwi a czasem trwania choroby, wartością OB oraz wielkością indeksu Rodnana. Ilościowej oceny stężenia leptyny w surowicy krwi osób chorych na twardzinę układową oraz osób zdrowych dokonano metodą immunoenzymatyczną. Stwierdzono obniżenie stężenia leptyny w surowicy krwi osób chorych na twardzinę układową. Ponadto dowiedziono, że istnieje wyraźny związek między leptynemią a czasem trwania choroby, wartością OB oraz wielkością indeksu Rodnana.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Badanie wpływu Selolu na ekspresję genów kodujących transportery błonowe i enzymy metabolizujące leki w komórkach nowotworowych wrażliwych i opornych

Celem pracy było wykazanie różnic w ekspresji genów komórek ludzkiego nowotworu szyjki macicy (HeLa) i opornej na winblastynę podlinii KB-V1, poddanych działaniu samej doksorubicyny oraz po łącznym podaniu Selolu 5% i doksorubicy. Prowadzone badania zmierzają do wyjaśnienia mechanizmu działania Selolu w różnych typach komórek nowotworowych, w tym opornych wielolekowo. Poddanie komórek działaniu testowanych związków powoduje inne zmiany w grupie badanych genów w komórkach HeLa niż w komórkach KB-V1. Łączne podanie Selolu 5% i doksorubicyny wyzwala efekt cytotoksyczny w komórkach opornych KB-V1, co przypuszczalnie jest związane ze zmianą ekspresji genów ABCC2 i BCL2L1. Zaobserwowana zależność pozwala także lepiej zrozumieć molekularne podłoże oporności komórek linii KB-V1.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne