rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ zróżnicowanych warunków termicznych na akumulację węglowodanów rozpuszczalnych w dojrzewających nasionach wyki drobnokwiatowej (Vicia hirsuta (L.) S. F. GRAY)

Przeprowadzono badania nad wpływem różnych temperatur powietrza (5-10, 14-18, 18-20, 20-25, 30-35°C) podczas rozwoju i dojrzewania nasion wyki drobnokwiatowej (Vicia hirsuta (L.) S. F. Gray) na zawartość cukrowców rozpuszczalnych i ich skład jakościowy w dojrzałych nasionach. Przy temperaturach 18-20 i 20-25°C nasiona osiągały pełną dojrzałość po 22-24 dniach od zapylenia. Temperatury niższe wydłużały dojrzewanie (do 36 i 72 dni przy 14-18 i 5-10°C, odpowiednio), natomiast temperatury 30-35°C skróciły dojrzewanie nasion do 18 dni. W warunkach wydłużonej (do 72 dni) i skróconej (do 18 dni) embriogenezy nasiona akumulowały 3-krotnie więcej oligosacharydów rodziny rafinozy (RFO), niż nasiona dojrzewające w przedziale temperatur 14-25°C. Wysoka temperatura (30-35°C) powodowała równie intensywne gromadzenie galaktozylocyklitoli (Gal- C), głównie mono- i digalaktopinitołu A. Zwiększona zawartość RFO i Gal-C sugeruje, że związki te mogą chronią tkanki nasion przed szkodliwymi następstwami przyspieszonego odwadniania (wywołanego wysoką temperaturą), bądź długotrwałego działania chłodu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw osadu sciekowego na zawartosc substancji organicznej i stosunek C:N w rekultywowanych utworach glebowych

Przeprowadzone doświadczenie wazonowe miało na celu określenie wpływu osadu ściekowego na zawartość substancji organicznej oraz wielkość stosunku C : N w utworach glebowych. W badaniach uwzględniono gleby przekształcone wydobyciem żwiru oraz nie użytkowane rolniczo, które nawożono osadem ściekowym oraz NPK. Wykazano istotność wpływu dawki osadu ściekowego na zawartość węgla organicznego. Osad ściekowy dodany do nadkładu kopalnianego i nieużytku rolniczego spowodował również istotny przyrost zawartości azotu ogólnego w tych utworach glebowych. Analiza statystyczna wykazała wysoce istotne dodatnie korelacje pomiędzy zawartością N og. a C org. w analizowanych utworach glebowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Interakcja genotypowo-środowiskowa wybranych populacji łubinu andyjskiego (Lupinus mutabilis Sweet)

Łubin andyjski, jeden z najciekawszych gatunków uprawnych rodzaju Lupinus, zgromadzono w różnych europejskich kolekcjach. Wybrano 10 populacji (LM-231, LM-34. LM-27, LM-32, LM-81 - Francja, Lusignan INRA; CM-157, XM-5 i XM-1.39 - Niemcy, Rasttat; PL-20993 - polska kolekcja SHR w Wiatrowie; Potosi - odmiana peruwiańska), których elementy struktury plonu analizowano po wysianiu na polach zdegradowanych przez powódź w 1977 roku. Doświadczenie dwuczynnikowe założono metodą losowanych bloków z 10 populacjami na trzech stanowiskach w 4 powtórzeniach. Stanowisko 1 - 2,8 t CaO·ha⁻¹; stanowisko 2 - 2,8 t CaO·ha⁻¹ + wysiew międzyplonów gorczycy białej; stanowisko 3 - kontrolne. W ramach rekultywacji wykonano na tych stanowiskach talerzowanie + orkę średnią. Nasiona łubinu wysiano punktowo po 55 sztuk na poletko w rozstawie 20xl0cm. Mierzono wysokość głównego pędu i wysokość całej rośliny przy zbiorze. Oceniono: liczbę nasion, liczbę strąków, masę nasion na poletko oraz masę 1000 nasion. Założono hipotezy o zerowych różnicach między populacjami, stanowiskami i braku interakcji populacja x stanowisko. Hipotezy zweryfikowano testem F na poziomie istotności α=0,01 i α=0,05. W przypadku istotnych różnic średnie populacji porównywano wielokrotnym testem Duncana. Przeprowadzone analizy wyników wykazały zróżnicowanie populacji pod względem badanych cech, z wyjątkiem masy tysiąca nasion z poletka. Stwierdzono także istotne różnice między stanowiskami dla większości analizowanych cech. Wysokość pędu głównego i masa tysiąca nasion dały efekty zerowe. Nie stwierdzono istotnej interakcji między populacjami a stanowiskami. Dla łubinu andyjskiego najkorzystniejsze okazało się stanowisko z wapnowaniem i międzyplonem gorczycy białej. Większość cech na tym stanowisku była istotnie wyższa od wartości uzyskanych na pozostałych stanowiskach. Stanowiska kontrolne i z wapnowaniem dały takie same efekty. Badane populacje podobnie reagowały na stanowiska na których zostały wysiane.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość mikroskładników w niektórych gatunkach traw gazonowych

Celem przeprowadzonych badań była ocena zawartości Cu, Fe, Mn i Zn w niektórych gatunkach traw gazonowych.
Doświadczenia założono w 1996 r. na glebie mineralnej lekkiej o odczynie obojętnym, a zawartość makro- i mikroskładników była następująca (mg·100 g⁻¹ gleby): P - 8,2, K - 16,6 i Mg - 5,2 oraz (mg·kg⁻¹ gleby) Cu - 1,4, Mn - 35,7, Zn - 4,8 i Fe - 382. Badaniami objęto odmiany następujących gatunków traw gazonowych: Festuca arundinacea Schreb. odm Terros, F. ovina L. odm. Sima, F. rubra L. odm. Nimba, Lolium perenne L. odm. Gazon, Niga i Inka oraz Poa pratensis L. odm. Alicja. Na wszystkich obiektach stosowano corocznie jednakowe nawożenie mineralne (kg·ha⁻¹): N - 240, P - 39,2, K - 121,2. W okresie wegetacji przeprowadzano 23-26 koszeń. Zawartość mikroskładników w materiale roślinnym oznaczono w Okręgowej Stacji Chemiczno-Rolniczej w Lublinie.
Badania wykazały, że zawartość Cu ( mg·kg⁻¹ s.m.) wahała się od 8,0 (Festuca rubra odm. Nimba), do 34,6 (F. ovina odm. Sima), Fe od 88,0 (Poa pratensis odm. Alicja) do 285,7 (F. ovina odm. Sima), Mn od 30,0 (Lolium perenne odm. Inka) do 80,0 (F. rubra odm. Nimba), Zn od 16,2 (F. rubra odm. Nimba) do 41,8 (L. perenne odm. Inka).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość węgla organicznego oraz azotu ogólnego w glebie nawożonej substancjami organiczno-mineralnymi i obornikiem

Przedmiotem badań była gleba z czteroletniego zmianowania nawożona saletrą amonową, mieszaniną węgla brunatnego i popiołu wraz z NPK, tą samą mieszaniną bez NPK, mieszaniną węgla brunatnego z NPK, mieszaniną popiołu z NPK a także obornikiem z NPK. Saletrę amonową (N) w doświadczeniu stosowano corocznie natomiast nawóz wyprodukowany na bazie węgla brunatnego - jednorazowo w pierwszym roku. Oznaczono zawartość węgla, azotu ogólnego oraz wyliczono stosunek C : N. Stwierdzono, że po czteroletnim działaniu zastosowanego nawożenia organiczno-mineralnego nastąpiło (w stosunku do nawożenia azotowego) zwiększenie zawartości węgla organicznego oraz azotu ogólnego w glebie. Działanie mieszaniny z węglem brunatnym i popiołem wpłynęło w podobny sposób na zasobność gleby jak zastosowanie obornika, stąd może być ona używana w miejsce tego nawozu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Meteorologiczne pory roku na przykladzie sytuacji w Polsce Polnocno-Wschodniej w wybranych 10-leciach z drugiej polowy XX wieku

Obiektywnym kryterium podziału roku na pory jest wg wielu autorów przejście średniej temperatury dobowej przez określone wartości progowe. W pracy wprowadzono podział roku, na 6 pór roku przy trzech progach termicznych: 0°C, 5°C i 15°C. Do analizy wykorzystano dobowe wartości temperatury powietrza za okres 1951 - 2000 pochodzące z 10 stacji meteorologicznych. Dokonano także charakterystyki okresu zimowego w oparciu o udział liczby dni z mrozem w roku. W niniejszej pracy obliczono różnice w długości trwania poszczególnych okresów dla najchłodniejszego i najcieplejszego dziesięciolecia. Wyniki jednoznacznie wskazują na wydłużenie przedwiośnia, wiosny i przedzimia, co spowodowało skrócenie pór sąsiadujących; zimy i jesieni. Długość trwania lata w zależności od stacji zarówno wzrosła jak i spadła. Pory roku oraz średnia temperatura dobowa posłużyły do wyróżnienia w tej części Polski reżimów termicznych: typu kontynentalnego chłodnego i ciepłego oraz uwzględniając postępujące zmiany warunków termicznych, typu oceanicznego. Wykazano także rozszerzenie się w kierunku wschodnim regionu umiarkowanie ciepłego wg klasyfikacji SCHMUCKA [1961], Największym przekształceniom uległ sezon zimowy i sąsiadujące pory roku. W okresie zimowym wykazano zdecydowany spadek udziału liczby dni z mrozem w roku średnio o 10 dni, a izolinia 50 dni mroźnych uległa przesunięciu na najdalsze krańce północno-wschodnie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza zastosowan i przyklad systemu ekspertowego w zagadnieniach suszenia i przechowywania produktow rolniczych

W pracy przedstawiono przykład budowy prototypu systemu ekspertowego dotyczącego suszenia i przechowywania ziarna zbóż. Przeprowadzono też krótką analizę możliwości zastosowań systemów ekspertowych w doradztwie rolniczym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc mikroelementow w zielu nawloci pospolitej (Solidago virgaurea) w zaleznosci od warunkow glebowych i zroznicowanego nawozenia mineralnego

W doświadczeniu polowym zlokalizowanym na piasku gliniastym mocnym pylastym oraz piasku słabo gliniastym porównywano plonowanie oraz skład chemiczny ziela nawłoci pospolitej (Solidago virga-aurea L.) w zależności od zróżnicowanego nawożenia mineralnego (N₀P₀K₀ - bez nawożenia, N₁P₁K₁ - z zastosowaniem 20 kg N·ha⁻¹, 30,3 kg P·ha⁻¹, 24,1 kg K·ha⁻¹, N₂P₂K₂ - z zastosowaniem 40 kg N·ha⁻¹, 61,1 kg P·ha⁻¹, 48,2 kg K·ha⁻¹, N₃P₃K₃ - z zastosowaniem 60 kg N·ha⁻¹, 91,6 kg P·ha⁻¹, 72,3 kg K·ha⁻¹ i N₄P₄K₄ - z zastosowaniem 80 kg N·ha⁻¹, 122,2 kg P·ha⁻¹ i 96,4 kg K·ha⁻¹) oraz terminu zbioru surowca (I - letni, II – jesienny). Niezależnie od poziomu nawożenia najwyższe zbiory ziela uzyskano na piasku słabo gliniastym. Na glebie tej stwierdzono również największą efektywności zastosowanego nawożenia mineralnego oraz największą koncentrację miedzi cynku i manganu. Wraz ze zwiększaniem poziomu nawożenia NPK notowano zwiększenie plonowania roślin oraz wzrost zawartości w zielu cynku, miedzi i manganu. W doświadczeniu zanotowano tendencję zwiększania zawartości mikroelementów podczas jesiennego terminu zbioru surowca, jednakże plony surowa uzyskane jesienią były ponad trzykrotnie niższe niż w terminie letnim.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Systemy dokumentacji roslinnych zasobow genowych

Sposób gromadzenia informacji odgrywa decydującą rolę w wielu dziedzinach działalności człowieka. Jedną z nich jest ochrona roślinnych zasobów genowych. Bez pełnej informacji o zgromadzonych zasobach niemożliwe jest efektywne zarządzanie nimi oraz ich wykorzystanie. Wartość zasobów genowych zależy bezpośrednio od ilości oraz jakości zgromadzonych informacji na ich temat. Materiały w banku genów są wartościowe wtedy gdy towarzyszą im informacje. Bez tych ostatnich nie przedstawiają większej wartości naukowej czy hodowlanej.
Podstawową funkcją systemów dokumentacji roślinnych zasobów genowych jest gromadzenie i systematyzowanie dostępnych informacji na temat kolekcjonowanych obiektów w sposób umożliwiający ich przeszukiwanie jak również łatwe ich udostępnianie. Dobrze zaprojektowane systemy dokumentacyjne powinny być zgodne z przyjętymi standardami, umożliwiającymi ich łatwą percepcję przez innych użytkowników.
W niniejszym opracowaniu scharakteryzowano strukturę systemów dokumentacji roślinnych zasobów genowych oraz opisano ich główne funkcje.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie przesuszonego ziarna jako naturalnego sorbentu w procesach konserwacji i przechowalnictwa zbóż

Przedstawiono propozycję wykorzystania przesuszonego ziarna jako naturalnego sorbentu w procesach konserwacji i przechowalnictwa zbóż. Sformułowano model matematyczny procesu wymiany wody pomiędzy sorbentem a sorbatem. Symulacja komputerowa oraz wyniki doświadczeń empirycznych wykazały poprawność zaproponowanego modelu. Na podstawie przyjętej teorii oraz doświadczeń ustalono optymalny skład udziałów sorbentu i sorbatu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Prozniowe urzadzenie z ultradzwiekami do masowania miesa

W artykule przedstawiono założenia techniczne i technologiczne oraz opisano konstrukcję urządzenia do masowania mięsa przeznaczonego dla średnich zakładów przetwórczych. W urządzeniu tym jako czynnik wspomagający zabieg uplastyczniania mięsa zastosowano fale ultradźwiękowe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka suszarnicza wytłoków z jabłek

Badano wpływ temperatury suszenia na dynamikę schnięcia wytłoków z jabłek odmiany „Kronselska". Suszenie prowadzono w warunkach konwekcji naturalnej w temperaturach: 60. 70, 80. 90, 100H°C przy początkowej wilgotności surowca 83%. Określono wpływ temperatury w komorze suszarki na szybkość suszenia oraz wartość współczynnika dyfuzji wody. Wyniki przedstawiono w postaci wykresów oraz równań korelacyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mechanizm desaturacji a rozklad porow osrodka kapilarno-porowatego, badania modelowe

Przedstawiono wyniki badań dotyczących symulacji upakowania cząstek ośrodka granularnego, zaproponowano wieloparametrowy model pojedynczego poru, sposób identyfikacji i podziału ośrodka na elementy strukturalne zawierające pory. Zaproponowano nowy sposób określania rozkładu porów oraz zbadano wpływ przyjętego mechanizmu osuszania porów na wynik retencji wodnej ośrodka granularnego. Analizowano dwa mechanizmy: 1-y zakładający niezależność osuszania każdego poru oraz 2-gi w którym osuszanie dowolnego poru było zależne zarówno od jego parametrów jak i porów sąsiednich. Otrzymane wyniki poddano weryfikacji eksperymentalnej, co pozwoliło stwierdzić, że rozkład porów uzyskany na podstawie doświadczalnej krzywej retencji wodnej przyjmuje wartości zawierające się między rozkładami uzyskanymi na podstawie zaproponowanych modeli.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw chinskiej rolniczej szczepionki bakteryjnej na rozpuszczalnosc fosforu i potasu w glebie oraz na plonowanie roslin

W doświadczeniach wazonowych przez 2 lata przeprowadzono badania nad chińską rolniczą szczepionką bakteryjną (BPF), których celem była ocena działania tego nawozu w porównaniu z superfosfatem potrójnym i solą potasową. Do badań zastosowano glebę średnio zasobną w przyswajalne formy fosforu i potasu, słabo próchniczną (ok. 0,6% C org.) o zawartości 17% części spławialnych. Schemat doświadczenia obejmował kontrolę (bez K i P), dwa poziomy potasu w formie KCl (K1 - 0,25 i K2 - 0,5 g K), dwa poziomy P w formie superfosfatu potrójnego (P1 - 0,15 g P lub P2 - 0,30 g P) oraz dwie dawki szczepionki bakteryjnej (B1 - 2 g lub B2 - 4 g) na wazon zawierający 3,5 kg suchej masy gleby.
Nawóz bakteryjny (BPF) zwiększał zawartość przyswajalnego fosforu i potasu w glebie oraz zwiększał plony kukurydzy uprawianej jako roślina następcza, natomiast nie wpływał na plonowanie gorczycy i sałaty uprawianych bezpośrednio po jego zastosowaniu. Po zastosowaniu BPF znacznie zwiększyła się liczba tlenowych, mezofilnych bakterii przetrwalnikujących w glebie zarówno pod gorczycą, jak i kukurydzą w całym okresie wegetacji w stosunku do gleby kontrolnej i gleb, gdzie dodano superfosfat lub KCl.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metale ciężkie w glebach na obszarze Parku Szczytnickiego we Wrocławiu

W pracy przedstawiono wyniki badań nad zawartością wybranych metali ciężkich: Pb, Cu, Zn i Cd w glebach na obszarze Parku Szczytnickiego, popularnego miejsca wypoczynku i rekreacji wrocławian. Próbki gleby pobrano z głębokości 0-20 cm w punktach położonych wzdłuż transektu północ-południe, łączącego dwie ruchliwe ulice Różyckiego i Mickiewicza. Oznaczono podstawowe właściwości pobranych gleb i określono w nich całkowite zawartości metali ciężkich. Dodatkowo w wybranych punktach pobrane zostały próbki liści świeżo opadłych z drzew, głównie liści dębu, w których także oznaczono zawartość metali ciężkich.
W południowej części parku zawartości wszystkich analizowanych metali były wyraźnie wyższe niż w części północnej. Jednak najsilniejsze zanieczyszczenie metalami, odpowiadające III-V stopniowi zanieczyszczenia, wg wytycznych IUNG, stwierdzono w jednym z centralnych punktów parku. Świadczy to prawdopodobnie o niejednorodnym pochodzeniu materiału glebowego lub materiałów użyźniających stosowanych na obszarze parku.
W pobranych próbkach liści kadm i ołów występowały w podwyższonych ilościach, co wskazuje na zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego pyłami zawierającymi te metale, przy czym najwyższe zawartości Cd i Pb stwierdzono w liściach pobranych w najbliższym sąsiedztwie obu ulic.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw metody uprawy na plonowanie kilku odmian salaty maslowej w polu

Badania przeprowadzono w latach 1997 - 1998 na Polu Doświadczalnym Katedry Ogrodnictwa Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Rozsadę sałaty wysadzono w pole w I dekadzie kwietnia w rozstawie 25 x 25 cm. Jako czynnik I w doświadczeniu przyjęto metody uprawy sałaty: na glebie przykrywanej czarną folią, pod folią perforowaną i włókniną oraz na glebie nieściółkowanej. W ramach czynnika II ocenie poddano plonowanie odmian: Agora, Ambra, Charlene, Morska, Nochowska. Doświadczenie założono metodą losowanych podbloków w 4 powtórzeniach. Wielkość jednego poletka do zbioru wynosiła 5 m². Dawkę azotu 50 kg N/ha w saletrze amonowej stosowano pod bronę przed wysadzeniem rozsady w polu. Nawożenia fosforem i potasem nie stosowano, z uwagi na wysoką zawartość tych składników w glebie. Sałaty nie dokarmiano pogłównie. Osłony z folii perforowanej i włókniny usunięto w 1997 r. - 30.04. a w roku 1998 - 5.05. Zbiory przeprowadzano sukcesywnie od 13.05. do 26.05., gdy rośliny uzyskały wartość handlową. Najwcześniej dorastały główki z uprawy pod folią perforowaną i włókniną, natomiast o 10 dni później z gleby mulczowanej czarną folią, a z obiektu kontrolnego przeciętnie dwa tygodnie później. Przedstawione w niniejszej pracy metody uprawy oraz odmiany mają wysoce istotny wpływ na uzyskany plon i jego jakość. W rejonie Olsztyna osłanianie folią perforowaną i włókniną poprawiało tempo wzrostu sałaty w uprawie wiosennej. Wyraźnie wolniejszy wzrost wykazywały rośliny rosnące na glebie mulczowanej czarną folią i bezpośrednio w polu. Efektywność metod uprawy sałaty zależała od przebiegu warunków klimatycznych w okresie wegetacji. Bezpośrednio po zbiorze w częściach jadalnych roślin oznaczano zawartość suchej masy, witaminy C i azotanów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia mineralnego na strukture poziomow wierzchnich gleby plowej w wieloletniej monokulturze

W pracy analizowano wpływ wieloletniego nawożenia mineralnego na poprawę trwałości struktury agregatowej gleby płowej będącej w uprawie monokulturowej. Badano dynamiczną i statyczną wodoodporność oraz stan agregacji wtórnej. Stwierdzono, że zarówno nawożenie NPK, jak i NPK + Ca poprawiały wymienione parametry, szczególnie stan agregacji wtórnej średnio na poziomie kilku procent. Zaobserwowano to wyraźnie na poletkach z uprawą zbóż, głównie żyta. Należy sądzić, iż bezpośrednią przyczyną poprawy stanu strukturalnego gleby był intensywniejszy rozwój systemów korzeniowych roślin, powodując zauważalny wzrost próchniczności gleb w tych kombinacjach pomiarowych. Dodatni wpływ próchnicy na poprawę ilości agregatów wtórnych potwierdziły wyniki na poletkach nawożonych obornikiem, w których stwierdzono największą jej zawartość.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i kwitnienie werbeny ogrodowej [Verbena hybrida Voss.] z grup Babylon, Ipanema, Tapien i Tucana po zastosowaniu retardantow

Określono wpływ daminozydu (B-Nine 85 SP) i flurprimidolu (Topflor 015 SL) na wzrost i kwitnienie sześciu odmian werbeny: ‘Morena’, ‘Perlena’ i Silvena’ z grupy Babylon, ‘Vilena’ z grupy Ipanema, ‘Blue’ z grupy Tapien i ‘Spikena’ z grupy Tukana. W przypadku daminozydu stężenia wynosiły 2550 i 4250 mg·dm⁻³ (B-Nine 85 SP 0,3 i 0,5%), a flurprimidolu 7,5 i 15 mg·dm⁻³ (Topflor 0,05 i 0,1%). Rośliny posadzono 4 kwietnia 2001 r. po dwie do doniczek o średnicy 14 cm. W połowie kwietnia werbeny opryskano roztworami retardantów. Największy wpływ na długość pędów miał daminozyd w obu stężeniach. Zastosowanie jednorazowego opryskiwania tym retardantem spowodowało zahamowanie wzrostu pędów o około 15%. Większą liczbę kwiatostanów odnotowano przy zwiększeniu stężenia oprysku daminozydem z 2550 do 4250 mg·dm⁻³ i przy zastosowaniu flurprimidolu w obu stężeniach. Reakcja odmian na zastosowane retardanty była różna. Największy wpływ na skrócenie pędów stwierdzono u odmiany ‘Vilena’ przy użyciu daminozydu w obu stężeniach i odmiany ‘Spikena’ przy zastosowaniu tego retardantu w stężeniu 4250 mg·dm⁻³. Odmiana ‘Vilena’ różniła się istotnie od odmiany ‘Spikena’; tworzyła dwukrotnie więcej krótszych pędów z dwukrotnie większą liczbą kwiatostanów. Duże różnice między odmianami stwierdzono także w obrębie jednej grupy Babylon. Najwięcej pędów z najmniejszą liczbą kwiatostanów stwierdzono u odmiany ‘Perlena’ natomiast odmiana ‘Silvena’ tworzyła krótkie pędy z dwukrotnie większą liczbą kwiatostanów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci materii organicznej gleb po agromelioracji nawozem organiczno-mineralnym, Komplet-R

W pracy przedstawiono wyniki badań, których celem była analiza zmian w zawartości i jakości substancji organicznej po jednorazowym wprowadzeniu do gleby bardzo lekkiej kompletnego nawozu organiczno-mineralnego, wytworzonego z węgla brunatnego i torfu. Z przeprowadzonych badań wynika, że wprowadzony nawóz spowodował wzrost zawartości frakcji lekkiej próchnicy i znaczne obniżenie stopnia humifikacji materii organicznej w glebie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc mikroelementow w roslinach zen-szenia pieciolistnego [Panax quinquefolium L.] w kolejnych czterech latach wegetacji

W latach 1997 - 2001 na piasku gliniastym lekkim pylastym przeprowadzono doświadczenie połowę w celu określenia zawartości niektórych mikroelementów (Zn, Cu, Fe, Mn i Ni) w poszczególnych częściach morfologicznych roślin żeń-szenia (liście, łodygi, nasiona, korzenie) w kolejnych czterech latach wegetacji. Oznaczeń ilościowych dokonano metodą ICP-AES. W doświadczeniu stwierdzono wzrost plonów roślin żeń-szenia w miarę upływu kolejnych lat wegetacji. Generalnie, niezależnie od wieku roślin najwięszą ilość cynku, manganu i żelaza gromadziły liście, zaś w miedzi - nasiona żeń-szenia. Najmniej badanych składników gromadziły nasiona. W doświadczeniu wykazano zmniejszanie się zawartości miedzi i niklu w korzeniach żeń-szenia amerykańskiego w miarę upływu kolejnych lat wegetacji. Natomiast najwięcej cynku i manganu gromadziły korzenie w drugim roku uprawy. W miarę starzenia się roślin notowano zwiększanie się zawartości miedzi i niklu a jednocześnie zmniejszanie się zawartości cynku w nasionach żeń-szenia. Największą ilość badanych składników w łodygach żeń-szenia amerykańskiego stwierdzono w drugim roku uprawy, wraz ze starzeniem się roślin obserwowano wyraźne zmniejszenie się ich zawartości.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo