rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ochrona środowiska w europejskim prawie karnym. Część II. Preambuła i definicje dyrektywy wspólnotowej

Przedmiotem drugiej części opracowania poświęconego ochronie  środowiska w europejskim prawie  karnym jest przytoczenie   i skomentowanie preambuły oraz  dwóch pierwszych artykułów  dyrektywy Parlamentu  Europejskiego i Rady 2008/99/WE z  19 listopada 2008 r. w sprawie  ochrony środowiska oprzez prawo karne.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystywanie dziedzictwa przemysłowego i komunalnego dla funkcji turystycznej

Zasada zrównoważonego rozwoju przestrzeni zurbanizowanej zakłada konieczność "oszczędzania" obszarów jeszcze wolnych od zabudowy uznając, że wielką wartością naszego środowiska jest biologicznie czynna powierzchnia ziemi (gleba), porośnięta roślinnością. Jak się przekonaliśmy na podstawie przeprowadzonych badań terenowych w Warszawie, doskonałą egzemplifikacją tej zasady są wszelkie usiłowania wyszukiwania nowych funkcji dla historycznych zespołów po-przemysłowych w Warszawie. Należy zaznaczyć, że taki sposób gospodarowania przestrzenią miejską jest spójny z zasadami zintegrowanego, traktowanego holistycznie planowania, pozwalającego na równoczesne spełnienie potrzeb społecznych, ekonomicznych, kulturowych. W tym ochrony dziedzictwa kulturowego (którego zespoły po-przemysłowe są przykładami), uwzględnienie zasad ochrony zasobów przyrodniczych, podnoszenia jakości środowiska miasta oraz uwzględnienia oczekiwań przyszłych generacji.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekologiczna reforma podatkowa - wyzwania i ograniczenia

Jednym z ważniejszych kierunków badawczych z zakresu badań środowiskowych jest odpowiednie zaprojektowanie, sprawne funkcjonowanie oraz ocena skutków ekonomicznych wprowadzenia ekologicznej reformy podatkowej. W artykule przedstawiono istotę i cele tej reformy a także najistotniejsze czynniki warunkujące szanse jej implementacji do polityki środowiskowej. Kluczowe pytania, które wymagają rozstrzygnięcia to udowodnienie istnienia hipotezy o podwójnej dywidendzie oraz rozmiar efektów dystrybucyjnych, warunkujących akceptowalność społeczną ekologicznej reformy podatkowej. Na podstawie przytoczonych badań autorzy starali się przedstawić skalę trudności i niepewności napotykanych w prawidłowej ocenie skutków - pozytywnych i negatywnych - tej reformy.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Opracowanie raportu z wykonania lokalnego programu ochrony środowiska

Artykuł przedstawia strukturę i podstawowe elementy raportu z wykonania lokalnego programu ochrony środowiska. Zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska organ wykonawczy gminy sporządza przedmiotowy raport co dwa lata. Raport jest formą kontroli z realizacji założeń strategii zrównoważonego rozwoju gminy.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Gospodarka odpadami z przemysłu rolno-spożywczego w województwie śląskim

Omówiono powstawanie odpadów z produkcji podstawowej przemysłów: utylizacyjnego, wocowo-warzywnego, cukrowniczego, napojów i mleczarskiego. Najwięcej problemów dotyczyło zagospodarowania odpadów z przetwórstwa mięsnego i drobiarskiego. Podkreślono, że w gospodarce odpadami należy ograniczyć i zapobiegać powstawaniu odpadów poprzez analizę procesów technologicznych.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rolnictwo ekologiczne w wybranych województwach lubelskim i świętokrzyskim po 1 maja 2004 roku - wyniki badań

Przedmiotem artykułu jest przedstawienie wyników badań przeprowadzonych wśród 60 rolników ekologicznych z województwa lubelskiego i świętokrzyskiego. Otrzymane informacje pozwoliły na dokonanie charakterystyki gospodarstw oraz omówienie udziału producentów rolnych w programie rolnośrodowiskowym w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wyniki badań zostały zaprezentowane na tle uwarunkowań rolnośrodowiskowych Polski dla rozwoju produkcji ekologicznej i korzystnej sytuacji, jaka zaistniała dla rolnictwa biologicznego po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Sprzyjające warunki przyrodnicze oraz struktura rolnictwa Polski południowo-wschodniej mają duże znaczenie dla rozwoju produkcji organicznej w tym regionie. Dowodem na to jest duże zainteresowanie metodami ekologicznymi od początku lat dziewięćdziesiątych, co znajduje odzwierciedlenie w liczbie gospodarstw ekologicznych w badanych województwach (jest ona jedną z największych w kraju).

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kompostowanie przemysłowe materiałów otrzymanych na bazie polimerów z surowców odnawialnych

Wzrastająca w ciągu ostatnich lat ilość składowanych odpadów polimerowych i konieczność ich zagospodarowania wymusza nowe, proekologiczne podejście do problemu tworzyw sztucznych. Wprowadzane na rynek nowe biodegradowalne opakowania polimerowe powinny odpowiadać wymaganiom ekologicznym zgodnym z ustaleniami Unii Europejskiej. Jednym z bardziej racjonalnych rozwiązań zagospodarowania opakowań poużytkowych jest ich odzysk tzw. recykling. Taśmy z biodegradowalnych kompozycji polimerowych otrzymanych na bazie surowców odnawialnych oraz wielowarstwowe materiały opakowaniowe powlekane tymi kompozycjami spełniają wymagane kryteria, bowiem z jednej strony zmniejszą obciążenie środowiska poprzez wyeliminowanie nieprzyswajalnych przez nie folii z opakowań klasycznych, a z drugiej obniżają koszty samego procesu kompostowania ponieważ nie wymagają selekcji. Celem prowadzonych badań było poznanie zależności pomiędzy składem badanych materiałów polimerowych, a ich podatnością na kompostowanie przemysłowe.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ochrona prawna walorów turystycznych. Cz. IV. Walory turystyczne cennych przyrodniczo obszarów specjalnych. A. Parki narodowe i rezerwaty przyrody

Przedmiotem artykułu jest analiza instrumentów prawnych ochrony walorów przyrodniczych i turystycznych najcenniejszych obszarów chronionych: parków narodowych i rezerwatów przyrody. Autor zwraca uwagę na: reżim prawny parków narodowych i rezerwatów przyrody, działalność organizatorską dyrektorów parków narodowych, opłaty za wstęp i korzystanie z obszarów chronionych, plany ochrony i zadania ochronne.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
DEA jako metoda oceny rozwoju równoważonego przedsiębiorstw energetycznych

W artykule scharakteryzowano podstawowe założenia oceny rozwoju zrównoważonego na poziomie przedsiębiorstw. Wskazano na możliwość zastosowania metody Data Envelopment Analysis w ocenie zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw i przedstawiono wyniki oceny przeprowadzonej w przedsiębiorstwach sektora energetycznego.

Czasopismo: Problemy Ekologii
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przeciwutleniacze stosowane w produkcji wyrobów gumowych. Część II. Obecne kierunki badań ze szczególnym uwzględnieniem przeciwutleniaczy polimerycznych oraz przeciwutleniaczy otrzymanych z użyciem substancji pochodzenia naturalnego

Powszechnie wykorzystywane w przemyśle gumowym przeciwutleniacze są substancjami otrzymywanymi ze źródeł pochodzenia petrochemicznego i wykazują działanie toksyczne względem człowieka i środowiska naturalnego. Projektowanie nowoczesnych przeciwutleniaczy powinno zatem skupiać się na zminimalizowaniu wad obecnie stosowanych przeciwutleniaczy. Przedstawiona praca obejmuje przegląd literatury z lat 2000–2017 w zakresie nowoczesnych przeciwutleniaczy ze szczególnym uwzględnieniem polimerycznych przeciwutleniaczy petrochemicznych oraz przeciwutleniaczy pochodzenia naturalnego (lub zsyntezowanych z użyciem substancji pochodzenia naturalnego).

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza właściwości przetwórczych furanowo-estrowych kopolimerów multiblokowych z udziałem surowców pochodzenia roślinnego

Nowe furanowo-estrowe kopolimery multiblokowe ze względu na swoją wielofazową strukturę wykazują cechy elastomerów termoplastycznych, jednakże obecność wiązań estrowych zwiększa ich wrażliwość na degradację hydrolityczną w podwyższonej temperaturze. W niniejszym artykule oceniono właściwości przetwórcze kopolimerów poli(furanianu butylenu) z udziałem diolu dimeryzowanych kwasów tłuszczowych jako segmentu giętkiego (PBF-DDFA). Uzyskane wyniki badań stanowią rozszerzenie charakterystyki właściwości fizycznych nowej grupy polimerów estrowych, w których głównym monomerem jest, otrzymywany z roślin, kwas 2,5-furanodikarboksylowy, natomiast same kopolimery zawierają od 60 do 80% substratów pochodzenia roślinnego.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ silanów na właściwości kompozytów SBS modyfikowanych montmorylonitem interkalowanym polimerem rozpuszczalnym w wodzie

Według procedury własnej, w zawiesinie wodnej, otrzymano montmorylonit sodowy interkalowany dekstryną żółtą i plastyfikowany gliceryną. Zmodyfikowany montmorylonit zastosowano jako napełniacz termoplastycznego elastomeru SBS w ilości 1, 2 i 4 % mas. Kompozyty kompatybilizowano silanami: 3-chloropropylotrimetoksy-, 3-aminopropylotrietoksy- i n-oktadecylotrimetoksysilanem. Zbadano właściwości mechaniczne kompozytów i porównano do niezawierających silanów. W przypadku wszystkich zastosowanych silanów stwierdzono ich aktywność, przejawiającą się w poprawie właściwości mechanicznych kompozytów SBS z montmorylonitem interkalowanym polimerem rozpuszczalnym w wodzie.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mieszanki kauczukowe i guma z udziałem dewulkanizowanego miału gumowego. Część 2, Modyfikacja miału gumowego i granulatu

Mieszanki kauczukowe z kauczuku butadienowo-styrenowego (SBR), stosowane w technicznych wyrobach  gumowych,  zostały  poddane  modyfikacji  polegającej  na  częściowym  zastąpieniu  sadzy  dewulkanizowanym miałem gumowym z jednoczesną zmianą składu mieszanek, niezbędną w celu zachowania ich właściwości przetwórczych. Mikronizowany miał gumowy wprowadzano do mieszanek kauczukowych po uprzedniej obróbce chemicznej, przez fluorowanie z fazy gazowej bądź aktywację 
plazmochemiczną w tzw. zimnej plazmie. Zastosowanie miału gumowego o powierzchni zmodyfikowanej plazmochemicznie jako alternatywy dla miału niemodyfikowanego powoduje wzrost wytrzymałości wulkanizatów. Wzrasta ich współczynnik tarcia, odporność na zużycie ściernei wielokrotne zginanie. Efekt modyfikacji zależy od rodzaju środowiska gazowego oraz mocy i czasu trwania wyładowania, przy czym konieczna jest optymalizacja dla różnych mieszanek kauczukowych. Mikronizowany miał gumowy o powierzchni modyfikowanej plazmowo można z powodzeniem wprowadzić do mieszanki w większych ilościach, nawet do 50 cz. mas./100 cz. mas. kauczuku, bez negatywnego wpływu na parametry przetwórstwa i procesu wulkanizacji oraz znaczącego pogorszenia właściwości mechanicznych wulkanizatów.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza sztywności kompensatora gumowego z wykorzystaniem metody elementów skończonych oraz badań doświadczalnych

W pracy przedstawiono właściwości mechaniczne gumy EPDM i NBR o twardości 65 °ShA. Rezultaty w postaci jednoosiowego i dwuosiowego rozciągania stanowią niezbędne dane do przeprowadzenia analizy numerycznej odkształcenia elementów wykonanych z gumy. Do zaprojektowania kompensatora o zwiększonej wytrzymałości wykorzystano analizę numeryczną, bazującą na metodzie elementów skończonych. Numeryczny model kompensatora poddano złożonemu obciążeniu, wyznaczając sztywność w danym kierunku osi oraz dopuszczalne naprężenia gwarantujące bezawaryjną eksploatację kompensatora.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Przemiana lepkosprężysta i właściwości napełnionych kompozytów epoksydowych odpornych na ścieranie

Badano właściwości lepkosprężyste napełnionych kompozytów epoksydowych na bazie żywicy dian ED-20, w temperaturze 60–140°C, w zależności od zawartości napełniacza, węglika krzemu. Przedstawiono różnice we właściwościach kompozytów w zależności od zmiany stosunku energii odkształcenia sprężystego i plastycznego. Te energie odkształcenia kompozytów są z kolei określane przez morfologię wzmacniającego napełniacza o małej plastyczności.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wytwarzanie i wybrane właściwości kompozycji kauczukowych z regenerowaną celulozą

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu regenerowanych włókien wiskozowych (dodanych w ilości 10, 20, 30 phr) jako proekologicznego napełniacza na wybrane właściwości kompozycji na osnowie kauczuku naturalnego. Dla każdej z wyżej wymienionych proporcji otrzymano materiały wulkanizowane przez 5, 10, 15, 20 minut. Uzyskane materiały poddano statycznej próbie rozciągania, badaniu elastyczności przy odbiciu metodą Schoba, twardości metodą Shore’a oraz pomiarom ścieralności. Wyniki badań zostały porównane z materiałem referencyjnym, który nie zawierał dodatku włókien wiskozowych. Stwierdzono, że wzrost zawartości włókien obniża wytrzymałość na rozciąganie oraz elastyczność przy odbiciu, ale powoduje wzrost twardości, wydłużenia trwałego, wydłużenia przy zerwaniu oraz modułów przy wydłużeniu 100, 200 i 300%.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Możliwości zastosowania sadzy popirolitycznej w elektrochemicznych źródłach prądu

Zastosowanie materiału węglowego pochodzącego z pirolizy odpadów gumowych w bateriach to temat stosunkowo nowy, którym zainteresowanie nastąpiło w ostatnich kilkunastu latach. Materiały węglowe oparte na sadzy są komercyjnie stosowane jako dodatki o rożnych zastosowaniach elektrodowych, co stwarza potencjalnie duże możliwości aplikacyjne dla sadzy popirolitycznej. Kluczowym etapem w procesie produkcji materiałów węglowych, atrakcyjnych z punktu widzenia elektrochemicznych źródeł energii, jest odpowiednia modyfikacja i aktywacja sadzy popirolitycznej m.in. przez obróbkę chemiczną. Morfologia, liczba i rodzaj porów, powierzchnia właściwa i inne właściwości fizykochemiczne materiałów opartych na węglu popirolitycznym wpływają na pojemność właściwą i wydajność badanych elektrod. W artykule zaprezentowano przegląd prac literaturowych, dotyczących możliwości zastosowania sadzy pochodzącej z procesu pirolizy zużytych opon i wyrobów gumowych, w elektrochemicznych źródłach prądu.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ budowy chemicznej na zmiany właściwości mechanicznych i termomechanicznych elastomerów biopoliuretanowych

Przedmiotem niniejszej pracy są elastomery biopoliuretanowe otrzymywane metodą dwuetapową, tzw. prepolimerową, z wykorzystaniem surowców bio-pochodnych. Zbadano wpływ różnych małocząsteczkowych przedłużaczy łańcucha prepolimerowego: 1,2-biopropanodiolu oraz 1,3-biopropanodiolu na strukturę chemiczną i właściwości mechaniczne (warunki statyczne i dynamiczne) elastomerów biopoliuretanowych. Ponadto, wykorzystano również inny surowiec pochodzenia naturalnego – hydroksylowany olej sojowy (użyty jako składnik mieszaniny poliolowej). Za pomocą techniki FTIR-ATR stwierdzono zmiany w strukturze chemicznej wynikające ze zróżnicowania struktury chemicznej bioglikoli. Wyniki badań wytrzymałości na rozciąganie wskazują na korzyść z zastosowania bioglikoli zawierających w strukturze dwie równocenne pierwszorzędowe grupy hydroksylowe. Na podstawie badań analizy dynamiczno-mechanicznej (DMA) stwierdzono zmiany modułu zachowawczego (E′) i stratności (E″) oraz współczynnika stratności (tan δ).

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ starzenia termooksydacyjnego na właściwości mechaniczne elastomerowych nanokompozytów wzmocnionych nanorurkami węglowymi

W artykule przedstawiono wyniki badań stabilności termooksydacyjnej i wpływu starzenia termooksydacyjnego na masę cząsteczkową i właściwości mechaniczne nanokompozytów na osnowie elastomeru eterowo-estrowego z udziałem wielościennych nanorurek węglowych niefunkcjonalizowanych i funkcjonalizowanych grupami –COOH (MWCNT, MWCNT-COOH). Multiblokowy kopolimer eterowo-estrowy, zastosowany jako osnowa nanokompozytu, był zbudowany ze sztywnych bloków poli(tereftalanu trimetylenu) (PTT) i giętkich bloków poli(oksytetrametylenowych) (PTMO). Wpływ udziału nanorurek na stabilność termiczną i termooksydacyjną oceniono za pomocą analizy termograwimetrycznej. Zbadano wpływ czasu starzenia termooksydacyjnego w podwyższonej temperaturze na właściwości mechaniczne i masę cząsteczkową badanych nanokompozytów i nienapełnionego kopolimeru PTT-PTMO. Stwierdzono, że obecność nanorurek węglowych poprawia stabilność termiczną i termooksydacyjną kopolimeru PTT-PTMO, a także wpływa na zwiększenie odporności na starzenie termooksydacyjne otrzymanych nanokompozytów.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowe monomery pochodzenia roślinnego w syntezie termoplastycznych elastomerów poliuretanowych

Jak dotychczas w syntezie termoplastycznych elastomerów poliuretanowych (TPU) są powszechnie wykorzystywane surowce pochodzenia petrochemicznego. Sytuacja jednak zmienia się dynamicznie i w wielu gospodarkach świata widoczne są już trendy, polegające na coraz większym wykorzystaniu substancji pochodzenia roślinnego w produkcji surowców, np. glikoli, izocyjanianów czy polioli, jako zamienników analogów syntetycznych. Praca obejmuje przegląd aktualnej literatury w zakresie pozyskiwania i stosowania monomerów pochodzenia roślinnego w syntezie termoplastów poliuretanowych. Między innymi szczegółowo omowiono metody syntezy (biosyntezy) biosurowców z roślin. W ostatniej części artykułu scharakteryzowano istniejące już na rynku komercyjne poliuretany (systemy), ktore zawierają w swoim składzie reszty monomerów pochodzenia naturalnego zarówno w segmentach sztywnych, jak i giętkich.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kwas 2,5-furanodikarboksylowy jako potencjalny składnik kopolimerów o właściwościach elastomerowych

Praca stanowi przegląd literatury na temat kwasu 2,5-furanodikarboksylowego, zaliczanego do grona najbardziej obiecujących monomerów pochodzenia roślinnego. Wykazuje podobieństwo pod względem budowy chemicznej oraz reaktywności do kwasu tereftalowego (PTA), głównego monomeru w syntezie poliestrów oraz estrowych elastomerów termoplastycznych. Opisano sposoby jego syntezy z biomasy (polisacharydów, skrobi lub ligninocelulozy), a także jego potencjalne zastosowania oraz prace badawcze nad charakterystyką elastomerów termoplastycznych z jego udziałem. Jak pokazują wyniki badań, zastąpienie PTA kwasem FDCA w estrowych segmentach sztywnych nie pogarsza właściwości kopolimerów, nadal zachowują one cechy elastomerów i łatwość przetwórstwa.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Struktura asfaltu modyfikowanego kopolimerem styren-butadien-styren (SBS) i woskiem syntetycznym

W pracy przedstawiono wyniki badań struktury asfaltu modyfikowanego kopolimerem SBS i woskiem syntetycznym. Do asfaltu drogowego 35/50 dodawano kopolimer styren-butadien-styren (SBS) w ilości 1-4% mas. oraz 0,5% mas. wosku syntetycznego. Dokonano oceny ilościowej i jakościowej struktury otrzymanych układów trójskładnikowych za pośrednictwem mikroskopii optycznej z przystawką fluorescencyjną. Na podstawie jakościowych i ilościowych badań mikroskopowych określono homogeniczność kompozycji asfaltowo-polimerowych, a także wielkość cząstek polimeru w asfalcie.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Desorpcja termiczna – rozwojowa metoda chemii analitycznej tworzyw sztucznych i gumy

Desorpcja termiczna jest to technika pobierania próbek, wykorzystująca ciepło w celu zwiększenia lotności analizowanych substancji w taki sposób, że mogą być usuwane ze stałej osnowy (tworzywa sztucznego, drewna, tekstyliów, wyciągów, piany, włosów, żelu, farby itp.). Umożliwia ona analizę prawie wszystkich rodzajów materiałów na poziomie śladowym, bez wstępnej obróbki próbek. W artykule opisano krótko analityczne podejście do badania wielu materiałów z tworzyw sztucznych / gumy za pomocą desorpcji termicznej z chromatografią gazową połączoną ze spektrometrią masową (TD-GC-MS). Opisano dostępne systemy: bezpośrednią desorpcję termiczną, przekierowaną desorpcję termiczną (zimna pułapka), komorę emisyjną TD-GC-MS, analizę gazów wydzielonych (EGA), a także ich potencjalną przydatność, szczególnie dla przemysłu motoryzacyj¬nego, jak wykrywanie dodatków w tworzywach sztucznych i gumie, lotnych związków organicznych(VOC / SVOC), analizę defektów, ciekłe nastrzyki / ekstrakty / płukanki.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Przewidywanie okresu trwałości elastomerów. Cz. I. Degradacja elastomerów i przewidywanie czasu życia

Opisano czynniki wpływające na zmiany właściwości fizycznych elastomerów podczas ich przechowywania i eksploatacji. Zdefiniowano okres trwałości elastomerów i pojęcia z nim związane – czas życia, czas przechowywania, czas serwisowania, podano również szacunkowy czas i zalecane warunki przechowywania produktów elastomerowych. Opisano metody przewidywania czasu życia elastomerów przy użyciu przyspieszonego starzenia cieplnego: metodę Arrheniusa, metodę superpozycji czas–temperatura i metodę Williamsa–Landela–Ferry’ego (WLF).

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Modyfikacja kompozytów elastomerowych NR za pomocą ligniny i glicerolizatu

Przedmiotem opisanych w niniejszym artykule badań są wulkanizaty kauczuku naturalnego. Celem pracy było zbadanie wpływu ligniny oraz glicerolizatu na wybrane właściwości kompozytów zawierających kauczuk naturalny. Strukturę chemiczną przygotowanych materiałów potwierdzono, wykorzystując analizę spektroskopową w podczerwieni (FTIR). Zbadano również właściwości mechaniczne przy statycznym rozciąganiu, twardość, ścieralność oraz odbojność przygotowanych wulkanizatów. Metodą dynamicznej analizy mechaniczno-termicznej (DMTA) wyznaczono wartości modułu zachowawczego, modułu stratności oraz współczynnika stratności. Udowodniono, że dodatek ligniny powoduje poprawę właściwości mechanicznych przygotowanych wulkanizatów, natomiast dodanie glicerolizatu powoduje zwiększenie plastyczności materiałów.

Czasopismo: Elastomery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa