rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartość składników mineralnych w zielu nawłoci pospolitej w zależności od rodzaju podłoża oraz zróżnicowanego nawożenia azotem

W doświadczeniu wazonowym porównywano wzrost oraz skład chemiczny ziela nawłoci pospolitej (Solidago virga-aurea L.) w zależności od rodzaju podłoża (organiczne - torfowo-murszowe, pyłowe i piaszczyste) oraz zróżnicowanego nawożenia azotowego.
Niezależnie od nawożenia najwyższe zbiory ziela uzyskano na organicznym materiale glebowym zaś najniższe na materiale piaszczystym. Największą efektywność nawożenia azotowego stwierdzono na materiale piaszczystym, zaś najmniejszą na organicznym. Niezależnie od poziomu nawożenia azotowego, na materiale pyłowym ziele nawłoci gromadziło znacznie większe ilości fosforu, potasu, żelaza i miedzi niż na piaszczystym i organicznym. Ziele uzyskane na materiale piaszczystym charakteryzowało się natomiast najwyższą zawartością wapnia, cynku i manganu.
Wraz ze zwiększaniem nawożenia azotowego notowano wzrost zawartości w zielu magnezu, cynku, żelaza i miedzi, a spadek fosforu i potasu. Charakterystyczne jest, że wyższe dawki nawożenia azotowego powodowały zmniejszanie zawartości wapnia i manganu w surowcu. Ogólnie, ziele nawłoci uzyskane na materiale organicznym wykazywało znacznie mniejszą zawartość składników mineralnych (z wyjątkiem magnezu) w porównaniu z pozostałymi materiałami glebowymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc metali ciezkich jako kryterium oceny jakosci ziarna zyta ozimego

W badaniach środowiskowych przeprowadzonych na Lubelszczyźnie pobierano do analiz chemicznych próby ziarna żyta ozimego i gleby.
Oceniono jakość ziarna żyta ozimego na podstawie zawartości metali ciężkich (Pb, Cd, Ni, Zn, Cu, As, Hg) oraz określono związki występujące pomiędzy nimi a niektórymi właściwościami gleby i rośliny.
Gleba nie wpływała istotnie na zawartość metali ciężkich w ziarnie żyta ozimego. Żadna z wielu oznaczanych jej cech nie wykazywała istotnych związków z zawartością tych metali w ziarnie. Natomiast zawartość metali ciężkich w ziarnie żyta wykazywała istotne i dodatnie zależności z niektórymi pierwiastkami występującymi w tej części rośliny. Ich charakter można określić wielkością współczynników determinacji mieszczących się w przedziale 5,5-40,4%. Równania regresji wielokrotnej pozwalają prognozować kierunki zmian zawartości poszczególnych metali w ziarnie pod wpływem występowania w tej części rośliny pozostałych, oznaczanych pierwiastków. Ocena zawartości metali ciężkich w ziarnie żyta ozimego (0,156 mg Pb, 0,035 mg Cd, 0,503 mg Ni, 30,3 mg Zn, 3,168 mg Cu, 0,011 mg As, 0,00029 mg Hg·kg⁻¹ św.m.) wskazuje, że była ona bezpieczna i nie przekraczała dopuszczalnych ilości przewidzianych dla tego typu produktów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Odmianowe zroznicowanie zawartosci glikoalkaloidow w zaleznosci od przecietnej masy bulw ziemniaka

Materiał eksperymentalny stanowiły próby bulw ziemniaka pochodzące z 95 odmian jadalnych i 50 skrobiowych uprawianych w cyklu kilkuletnim na polu doświadczalnym w Jadwisinie w latach 1988-2005. Oznaczono w nich zawartość glikoalkaloidów (cTGA) kolorymetryczną metodą Bergersa oraz przeciętną masę bulw (m). Zależność między masą bulw a cTGA przeanalizowano zarówno dla wszystkich przebadanych prób, jak i dla 12 klas o zróżnicowanych, przeciętnych masach.
Największą średnią zawartość TGA (powyżej 100 mg·kg⁻¹ św.m.) stwierdzono w dwóch klasach o najmniejszej masie bulw 20-30 i 30-40 g. Dwie klasy o największych masach bulw (120-130 i 130-154) zawierały najmniej TGA, odpowiednio: 29 i 39 mg·kg⁻¹ św.m. Zróżnicowanie cTGA było nieznaczne (od 48 do 60 mg·kg⁻¹ św.m.) w pozostałych 8 klasach (40-120 g) obejmujących 90% wszystkich przebadanych prób bulw. Zależność między średnimi wartościami masy i cTGA w poszczególnych klasach bulw najlepiej opisuje następujące równanie regresji: cTGA = 18,3 + 2754,3/masa bulw; r = 0,900; poziom istotności = 0,01, n = 12. Analiza regresji otrzymanych wyników, bez podziału na klasy, wykazała tylko tendencję do zmniejszania się ilości TGA wraz ze wzrostem masy bulw.
W 52% przebadanych prób wykryto niewielką zawartość TGA, poniżej 50 mg·kg⁻¹ św.m., a tylko 2% prób zawierało niebezpieczny poziom, powyżej 200 mg·kg⁻¹ św.m.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie własności fizykochemicznych skrobi utlenionych chloranem(III) sodu i nadtlenkiem wodoru

Skrobie natywne: ziemniaczaną, pszenną i kukurydzianą poddano reakcji utleniania chloranem(III) sodu w obecności formaldehydu oraz nadtlenkiem wodoru. Skrobie wyjściowe oraz preparaty modyfikowane przebadano odnośnie zawartości grup aldehydowych i karboksylowych, zawartości fosforu całkowitego, redukcyjności, zdolności wiązania wody i rozpuszczalności w wodzie oraz charakterystyki kleikowania. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że proces utlenienia skrobi spowodował zmiany w wybranych właściwościach fizykochemicznych uzyskanych preparatów modyfikowanych. Skrobie utlenione odznaczały się niższą zawartością fosforu całkowitego i wyższą redukcyjnością, a także niższą lepkością maksymalną w odniesieniu do skrobi wyjściowych. Nadtlenek wodoru okazał się efektywniejszym utleniaczem niż chloran(III) sodu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zanieczyszczen chromem na niektore drobnoustroje i wlasciwosci fizykochemiczne gleby

Celem przeprowadzonych badań było określenie współzależności między występowaniem mikroorganizmów w glebie, właściwościami fizykochemicznymi a stopniem jej zanieczyszczenia chromem sześciowartościowym (od 10 do 150 mg‧kg⁻¹ gleby). Ponadto sprawdzono przydatność szczepionki zawierającej Bradyrhizobium sp. (lupini) w ograniczaniu niekorzystnego wpływu chromu. Doświadczenie przeprowadzono na glebie brunatnej wyługowanej wytworzonej z piasku gliniastego lekkiego pylastego o pH w 1 mol KCl‧dm⁻³ - 5,80.
W wyniku badań stwierdzono, że zanieczyszczenie gleby Cr (VI) zarówno w obiektach szczepionych jak i nieszczepionych Bradyrhizobium sp. (lupini) naruszyło częściowo równowagę mikrobiologiczną gleby. Działało bowiem z reguły hamująco na namnażanie się bakterii oligotroficznych, Azotobacter sp., promieniowców i grzybów oraz stymulująco na rozwój bakterii kopiotroficznych. Szczepionka złożona z Bradyrhizobium sp. (lupini) okazała się nieskuteczna w detoksykacji gleby zanieczyszczonej chromem. Występujący w glebie w nadmiernej ilości chrom sześciowartościowy w niewielkim stopniu modyfikował jej podstawowe właściwości fizykochemiczne. Kwasowość wymienna była ujemnie skorelowana z zawartością chromu w glebie, a kwasowość hydrolityczna i całkowita pojemność wymienna dodatnio.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja ekstrudowanych odżywek dla dzieci

W niniejszej pracy omówiono podział żywności dla dzieci, przedstawiono surowce, dodatki oraz metody produkcji kaszek i kleików zbożowych. Obecne trendy pokazują większe zainteresowanie żywnością funkcjonalną, która nie wymaga długiego czasu przygotowania oraz daje określone korzyści zdrowotne. Kaszki i kleiki zbożowe są to produkty w postaci sypkiej, otrzymywane z mąki ryżowej, pszennej, kukurydzianej, owsianej lub gryczanej. W celu zwiększenia wartości odżywczej stosuje się do nich dodatki, między innymi takie jak: witaminy, susz owocowy, mleko w proszku. Szybkie do przygotowania kaszki zbożowe mogą być wytwarzane przy zastosowaniu instantyzacji lub techniki ekstruzji. Instantyzacja jest procesem długotrwałym, kosztownym, dlatego coraz więcej uwagi poświęca się ekstruzji, która jest wykorzystywana do wytwarzania szerokiego asortymentu produktów zbożowych. Ekstrudowane odżywki dla dzieci charakteryzują się odpowiednimi walorami organoleptycznymi i wysoką wartością odżywczą. Zawierają w pełni skleikowaną skrobię, dzięki czemu nie wymagają gotowania i mogą być podawane bezpośrednio po dodaniu mleka lub wody.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc mikroelementow w lisciach i korzeniach mniszka pospolitego (Taraxacum officinale F.H.Wigg.)

Badania połowę prowadzono w latach 2000 - 2002 na glebie płowej o składzie granulometrycznym piasku gliniastego mocnego, metodą split-plot, w czterech powtórzeniach, na poletkach o powierzchni 10 m². Czynnikiem pierwszego rzędu był sposób zakładania plantacji (siew nasion wprost do gruntu i wysadzanie rozsady). Czynnikiem drugiego rzędu było dokarmianie dolistne dwoma nawozami (Ekolist S i Rolvit-B). Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że mniszek uprawiany z rozsady daje istotnie większy plon korzeni i liści. Dokarmianie dolistne wpłynęło korzystnie na plonowanie oraz modyfikowało zawartość Cu i Zn w korzeniach i liściach mniszka pospolitego. Liście w porównaniu z korzeniami charakteryzowały się wyraźnie wyższą zawartością badanych mikroelementów (Cu, Zn, Mn i Fe).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich w glebie jako efekt nawożenia osadami pochodzenia garbarskiego i ich kompostami

Badania, których celem było określenie wpływu nawożenia osadami organicznymi pochodzenia garbarskiego oraz kompostami tych osadów z dodatkiem różnych komponentów organicznych (słoma, trociny drzewne, torf) na zawartość metali ciężkich w glebach, prowadzono w oparciu o dwa doświadczenia połowę (3 i 4-letnie). W wyniku tych eksperymentów stwierdzono, że nawożenie osadami garbarskimi w różnej postaci działa korzystnie na odczyn gleby, podwyższając wartość pH. Stosowane osady w formie nieprzetworzonej i kompostowane nie spowodowały wzrostu zawartości form ogólnych Cu, Zn, Ni, Cd i Pb. Stwierdzono natomiast zwiększenie zawartości form ogólnych chromu. Zastosowane osady garbarskie wpłynęły na wzrost udziału form rozpuszczalnych w roztworze HCl o stężeniu 1 mol·dm⁻³ w ogólnej zawartości niektórych metali ciężkich, zwłaszcza chromu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Problemy w ocenie podatności traw gazonowych na choroby w warunkach trawnikowych

W latach 1993-1996 oceniano podatność odmian i rodów traw gazonowych na choroby. Ocena polegała na wizualnym szacowaniu powierzchni objętej symptomami choroby lub na określaniu zagęszczenia i wielkości plam na liściach spowodowanych przez patogena, w skali 1-9. Celem pracy było zbadanie na ile wyniki wizualnej oceny wykonanej w kolejnych latach i różnych lokalizacjach doświadczeń trawnikowych są powtarzalne. Analizę przeprowadzono obliczając współczynniki korelacji pomiędzy wynikami uzyskanymi w doświadczeniach. Stwierdzono, że istnieje duża zmienność wyników w latach i doświadczeniach. Brak powtarzalności wyników uzyskano przy ocenie podatności odmian na pleśń śniegową (Microdochium nivale i Typhula incarnata). Zgodność wyników otrzymano przy ocenie podatności na mączniaka prawdziwego (Eiysiphe graminis). Wyniki dla brunatnej plamistości liści (Drechslera poae) były bardziej powtarzalne przy ocenie wykonanej wiosną niż w jesieni. Stwierdzono, że diagnoza choroby i identyfikacja pierwotnego patogena w warunkach trawnikowych jest trudna. Symptomy choroby są często rezultatem kompleksu czynników abiotycznych i działania więcej niż jednego patogena.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Pobieranie miedzi przez rozne gatunki roslin uprawnych z gleby lekkiej uzyznionej osadem sciekowym

Badania prowadzono na glebie lekkiej użyźnionej osadem ściekowym o zróżnicowanych dawkach. Przez 6 lat uprawiano następujące rośliny: kukurydzę, jęczmień jary, rzepak ozimy, bulwy ziemniak, mieszankę zbożową i pszenżyto. Analizowano zawartość miedzi w glebie i w roślinach pobranych w fazie pełnej dojrzałości. Na zawartość miedzi w większości badanych roślin istotny wpływ wywarła wysokość dawki osadu, a także badana część rośliny. Zawartość badanego pierwiastka nie przekroczyła dopuszczalnych norm w tych roślinach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Możliwości wykorzystania populacji dżdżownic Eisenia fetida (Sav.) przy biodegradacji zanieczyszczeń ropopochodnych

W prezentowanych badaniach dżdżownice Eisenia fetida (Sav.) hodowano na różnych podłożach zmieszanych z uciążliwymi dla środowiska popłuczynami z mycia tankowców w Stoczni Gdańskiej. Badania prowadzono na skalę laboratoryjną. Zawiesinę popłuczyn zmieszano w różnych kombinacjach z celulozą, obornikiem bydlęcym i osadami ściekowymi. Aby określić najkorzystniejsze dla przyrostów populacji dżdżownic podłoże, obserwowano zmiany ich liczebności i biomasy, a także ilość składanych kokonów. Porównywano także tempo pojawiania się struktury gruzełkowatej i zaniku niekorzystnego zapachu przygotowanych mieszanek. Najwyższy przyrost biomasy i kokonów stwierdzono na podłożu utworzonym z popłuczyn z mycia tankowców składowanych z trocinami w połączeniu z celulozą z kartonu, obornikiem bydlęcym i osadami ściekowymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wartosc nawozowa osadow sciekowych z wybranych oczyszczalni sciekow regionu siedleckiego

Osady ściekowe z sześciu oczyszczalni ścieków regionu siedleckiego wykazywały istotnie wyższą wartość nawozową niż obornik bydlęcy w I i II roku po ich zastosowaniu oraz w serii zarówno bez, jak i z dodatkowym nawożeniem NPK. Efektywność osadów była istotnie wyższa niż efektywność NPK stosowanego na tle osadów. Zależność efektywności osadów i NPK na tle osadów opisano równaniem w I roku Y = 80,9 - l,14x przy r = -0,81* (istotna). W II roku doświadczenia Y = 56,6 - l,33x przy r = -0,92* (wysoce istotna), a dla sumy dwóch lat Y = 140,7 - l,25x, r = -0,85* (istotna). Wartość współczynnika wykorzystania azotu z osadów wahała się w granicach 60 - 80%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawadniania i nawożenia azotem na zdrowotność dwóch odmian ziemniaka

W trzyletnim doświadczeniu (2001-2003) badano wpływ nawożenia azotem i nawadniania na zdrowotność dwóch odmian ziemniaka. Stwierdzono, że deszczowanie może sprzyjać rozwojowi zarazy ziemniaka, szczególnie u odmian podatnych. Zróżnicowane dawki nawożenia nie miały najczęściej wpływu na zdrowotność roślin. Stopień porażenia bulw przez Streptomyces scabies i Rhizoctonia solani zależał od cech genetycznych odmian, a na jego poziom może mieć wpływ nawadnianie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc uprawy bezpluznej oraz miedzyplonow i slomy w produkcji ziemniaka

W latach 1997-1999 przeprowadzono doświadczenie polowe na glebie kompleksu żytniego dobrego, w którym porównywano wpływ dwóch systemów uprawy roli: A - uprawa płużna, B - uprawa bezpłużna oraz pięciu rodzajów nawozów organicznych: 1 - międzyplon ścierniskowy (gorczyca biała), 2 - międzyplon ścierniskowy (rzepak jary), 3 - międzyplon ozimy (rzepak ozimy), 4 - słoma + azot, 5 - słoma + międzyplon ścierniskowy (gorczyca biała) na plon, strukturę plonu, zawartość skrobi i efektywność energetyczną uprawy ziemniaka odmiany Lotos. Stwierdzono, że średnie plony przy uprawie bezpłużnej (B) były o 14% wyższe w stosunku do uprawy płużnej (A). Nawożenie międzyplonami czy słomą nie różnicowało istotnie plonu bulw ziemniaka. Analiza statystyczna wpływu uprawy wykazała istotne zróżnicowanie masy części nadziemnej z rośliny. Nawożenie organiczne spowodowało istotne zróżnicowanie liczby bulw z rośliny oraz zawartości skrobi w bulwach. Również interakcja badanych czynników istotnie modyfikowała zawartość skrobi w bulwach. Współdziałanie systemów uprawy i nawożenia organicznego nie różnicowało istotnie wielkości bulw. Efektywność energetyczna uprawy bezpłużnej (B) była o 17% wyższa w odniesieniu do uprawy płużnej (A). Większą efektywnością energetyczną odznaczały się międzyplony, szczególnie międzyplon ścierniskowy rzepaku jarego. Nawożenie słomą, a zwłaszcza słomą z azotem mineralnym, było mniej efektywne w nawożeniu ziemniaka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Elektryczny model pojedynczej warstwy ziarna zboz

W oparciu o wyniki badań laboratoryjnych zaproponowano pięć modeli elektrycznych pojedynczej warstwy ziarna pszenżyta. Podane wartości elementów modelu pozwalają na analizę zależności między przenikalnością dielektryczną i współczynnikiem stratności a wilgotnością materiału, w szerokim zakresie częstotliwości pola elektromagnetycznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Jakosc wody gruntowej w mikrozlewni rolniczej na Pojezierzu Gnieznienskim

W pracy analizowano zmiany wartości odczynu oraz stężeń wapnia, magnezu, chlorków, azotanów, azotynów, jonu amonowego i fosforanów w wodzie gruntowej. W latach 1992 - 2003 pobierano próby wody ze studzienek usytuowanych u podnóża zbocza, w jego środkowej partii oraz na wierzchołku zbocza. W okresie badawczym w mikrozlewni, w której znajduje się zbocze dominowały uprawy zbożowe, w szczególności pszenicy ozimej. Stężenia prawie wszystkich analizowanych substancji były wyższe w półroczach letnich niż w okresie miesięcy zimowych. Stwierdzono również, że stężenia jonów Ca²⁺, Cl⁻, N₃⁻ i NO₂⁻ wzrastają wraz z odległością od najniżej położonej studzienki pomiarowej, aby najwyższe wartości osiągnąć w próbkach pobieranych na wierzchołku zbocza. Natomiast stężenia jonów Mg²⁺ i PO₄³⁻ najniższe wartości wykazywały w próbkach pobranych w środkowej części zbocza.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Opory przeplywu powietrza przez warstwe mieszaniny kul inertu i ziarna w cylindrycznej komorze suszenia

W pracy przedstawiono wpływ: wielkości średnicy zastępczej ziarna surowca dz, wielkości średnicy cząstek kul inertu Di, prędkości przepływu powietrza U oraz wysokości złoża S na opory przepływu ∆P przez warstwę mieszaniny inertu i ziarna. Pomiary przeprowadzono na suchym ziarnie rzepaku, pszenicy, kukurydzy i bobiku. Jako inertu użyto kul porcelanowych o średnicach 0,025 m i 0,030 m oraz polipropylenowych o średnicach 0,035 m i 0,0375 m. Zależność ∆P od dz, Di, U oraz S opisano równaniem kryterialnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstepna ocena mozliwosci zastosowania fitoekstrakcji do rekultywacji gleb stref ochronnych hut miedzi

Przeprowadzono badania efektów indukowanej fitoekstrakcji miedzi z zastosowaniem kwasu cytrynowego i EDTA jako metody rekultywacji gleb zanieczyszczonych emisjami hut miedzi w warunkach doświadczenia wazonowego. Doświadczenie prowadzono na 2 różnych glebach wytworzonych z piasku gliniastego lekkiego i pyłu ilastego, z zastosowaniem 3 gatunków roślin: gorczycy sarepskiej, wyki siewnej oraz kukurydzy. Roztwór 0,05 mol·dm⁻³ EDTA w dawce 66 cm³·kg⁻¹ gleby spowodował wzrost rozpuszczalności i fitoprzyswajalności Cu w obu glebach. Pobranie Cu przez rośliny wzrosło od 2 do 14-krotnie w porównaniu z próbami kontrolnymi, ale maksymalna zawartość Cu w biomasie wyniosła tylko 338 mg·kg⁻¹ (dla kukurydzy) i była daleka od zawartości odpowiadających hiperakumulacji. Jednocześnie wprowadzenie EDTA spowodowało intensywne wymywanie Cu z gleb, a koncentracje Cu w przesączach z wazonów, do których zastosowano ten odczynnik, mieściły się w zakresie: 40-540 mg·dm⁻³. Wyniki potwierdzają celowość kontynuowania prac nad zastosowaniem indukowanej hiperakumulacji do oczyszczania gleb z Cu. Uwagę należy zwrócić na optymalizację dawki i rodzaju substancji kompleksujących oraz efekty uboczne wzrostu rozpuszczalności metali w glebie i ich wymywania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Aproksymacja krzywych kinetycznych suszenia mikrofalowo-konwekcyjnego liści oregano wybranymi równaniami

Celem pracy był wybór odpowiedniego modelu matematycznego najlepiej
opisującego kinetykę suszenia mikrofalowo-konwekcyjnego liści oregano oraz wyznaczenie
efektywnego współczynnika dyfuzji wody tego procesu. Proces realizowano przy
zastosowaniu mocy mikrofal 150–300 W oraz temperatury powietrza 20–40°C. W celu
matematycznego opisu otrzymanych wyników zastosowano 9 często spotykanych
w literaturze modeli. Efektywny współczynnik dyfuzji wody wyznaczono, korzystając
z II prawa Ficka. Stwierdzono, że wzrost zarówno mocy mikrofal, jak i temperatury
powietrza skracał czas trwania procesu. Podobną zależność, w większości eksperymentów,
zaobserwowano w przypadku efektywnego współczynnika dyfuzji wody. Spośród
zastosowanych modeli przebieg krzywych suszenia oregano najlepiej opisywał model
Midilliego i innych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie manganu i żelaza stosowanych dolistnie przez jęczmień jary i buraki cukrowe

W doświadczeniu lizymetrycznym badano wykorzystanie przez jęczmień i buraki cukrowe manganu i żelaza znakowanych izotopami Mn-54 i Fe-59, stosowanych dolistnie.
Procentowe wykorzystanie manganu i żelaza z dawek stosowanych dolistnie przez jęczmień było bardzo wysokie (Mn - 33,9%, Fe - 37,8%). W ziarnie jęczmienia było ono niewielkie (Mn - 0,96%, Fe - 0,50%) w porównaniu z wykorzystaniem tych składników w słomie (Mn - 32,9%, Fe - 7,8%). Wykorzystanie manganu przez buraki cukrowe było podobne jak przez jęczmień (30,0%), odpowiednio w korzeniach - 4,81%, w liściach - 25,3%. Wykorzystanie żelaza było znacząco niższe niż przez jęczmień i wynosiło 9,83% (korzenie - 5,67%, liście - 4,16%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie wahan podcisnienia w aparacie udojowym do doju koz

W pracy przedstawiliśmy zakresy wahań podciśnienia w komorze podstrzykowej aparatu udojowego dojarki rurociągowej do doju kóz firmy Fullwood.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc kompozycji fungicydow o roznym zakresie i mechanizmach dzialania na patogeny. 1.Sprawcy zgorzeli siewek roznych roslin

W badaniach in vitro testowano efektywność działania fungicydów APRON 35 DS, PREVICUR N, RONILAN 50 WP, KAPTAN zaw. 50, ROVRAL 50 WP, EUPAREN 50 WP, TECTO 450 FW, TRIFMINE 30 WP i ich mieszanin na grzyby Aphanomyces cochlioides, Pythium debaryanum, Rhizoctonia solani, Fusarium culmorum, F. oxysporum.
Stwierdzono, że efekt skojarzonego działania kompozycji fungicydów na patogeny był w większości przypadków wyższy niż aktywność pojedynczych składników. Jedynie skuteczność działania TECTO w mieszaninie z innymi fungicydami była wyraźnie obniżona.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo