rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Cyberprzestępczość – międzynarodowe standardy zwalczania zjawiska a polskie regulacje karne

Przedmiotem niniejszego opracowania są zagadnienia dotyczące cyberprzestępczości. Punktem wyjścia uczyniono w nim próbę wyjaśnienia samego pojęcia cyberprzestępczości, które nasuwa wiele wątpliwości. Zaprezentowano w nim również zagadnienia związane z etiologią zjawiska oraz pewne aspekty wiktymologiczne. Takie podejście umożliwia przeprowadzenie w następnej kolejności analizy dogmatycznej regulacji prawnokarnych odnoszących się do zasadniczej problematyki poruszanej w tym opracowaniu. Jak sygnalizuje to jego tytuł, przedstawiono w nim regulacje międzynarodowe, które, jak zwykło się współcześnie uznawać, wyznaczają standardy w zakresie ochrony systemów informatycznych. Tym samym zagadnienia omawiane w artykule naukowym zostały ukazane przez pryzmat prawnoporównawczy. Celem takiego podejścia było przede wszystkim wykazanie stanu dostosowania polskich regulacji karnych do aktów prawa międzynarodowego i jego końcowa ocena.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Adaptacja prawa polskiego do wymogów unijnego rozporządzenia spadkowego (Nr 650/2012)

Tematem pracy jest adaptacja prawa polskiego do wymogów unijnego rozporządzania spadkowego (Nr 650/2012). Autor przedstawia źródła polskiej ustawy o adaptacji rozporządzania i wykazuje tok legislacji. Niniejsza praca ma na celu wykazywanie ważnych zmian w polskim prawie z powodu wyżej wspomnianego rozporządzania.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Umowa o dzieło jako zobowiązanie rezultatu

Umowa o dzieło uregulowana w art. 627-646 k.c. należy do umów rezultatu. Podział zobowiązań na zobowiązania rezultatu i starannego działania bywa kwestionowany w piśmiennictwie z zakresu prawa cywilnego. W ocenie autora artykułu jest on jednak uprawniony. Każda umowa o dzieło jest umową rezultatu, jednak nie każda umowa rezultatu musi być umową o dzieło. Dziełem nie można nazwać jakiegokolwiek rezultatu pracy. W artykule omówiona zostanie ogólnie, z uwzględnieniem wybranych orzeczeń Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych, problematyka charakteru prawnego umowy o dzieło, w tym pojęcie dzieła. Właściwe rozumienie pojęcia dzieła niewątpliwie powinno ułatwić zakwalifi kowanie określonego stosunku cywilnoprawnego jako umowy o dzieło, bądź innej umowy, np. umowy o świadczenie usług. Ocena charakteru prawnego umów zawartych przez podmioty prawa cywilnego może niekiedy nastręczać trudności. Ilustrują to podane w artykule orzeczenia sądowe.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Główne modele orzecznictwa sądów administracyjnych

W artykule zanalizowano i poddano ocenie dwa główne modele orzecznicze, które przyjmowane są w systemach sądownictwa administracyjnego: model merytoryczny i model kasatoryjny. Skupiono się na próbie wyjaśnienia, czym są omawiane systemy, oraz uchwycenia ich istoty w celu wskazania ich mocnych i słabych stron. Następnie analizie poddane zostały dwie konstrukcje prawne, które w ostatnim czasie zyskują popularność w Polsce i całej Europie: „pętla administracyjna” oraz nakaz sądowy. Są one ujmowane jako rozwiązania problemów sądownictwa na granicy systemu merytorycznego i kasacyjnego. Na koniec autor zastanawia się, w jakim kierunku podąży system sądownictwa administracyjnego w kwestii jego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zakres stosowania nowej dyrektywy w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych z perspektywy prawa polskiego

Niniejsza praca ma na celu analizowanie zakresu stosowania nowej dyrektywy w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych. Celem dyrektywy jest modernizacja przepisów dotyczących imprez turystycznych w dyrektywie 90/314/EEC przez zwiększenie ochrony konsumentów, kupujących podróży przez Internet. Obejmowanie zakresem dyrektywy opracowanych usług turystycznych, zwłaszcza tych kupowanych przez Internet, znacznie zmieni zakres ochrony zapewnianej podróżnikom. Szacuje się, że nowa dyrektywa zwiększy udział umów chronionych z 23% do 46% rynku podróży w Unii Europejskiej. Nowa dyrektywa zwiększy poziom pewności i przejrzystości dla podróżników, jak i przedsiębiorstw, zredukuje problemy konsumentów i zapewni bardziej uczciwą konkurencję między przedsiębiorstwami turystycznymi. Nowa dyrektywa będzie polegała na całkowitej harmonizacji, z kilkoma ograniczonymi wyjątkami, gdzie państwa członkowskie będą miały możliwość dostosowania innych rozwiązań z powodu innych systemów prawnych. Implementacja nowej dyrektywy będzie niełatwa z powodu złożoności tekstu prawnego i skutków prawnych dla całego rynku turystycznego w Polsce.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Subiektywizm w badaniach poligraﬁcznych

Przez element subiektywizmu w badaniach poligraficznych rozumiemy występujący przy ocenie dokonywanej przez eksperta margines swobody interpretacji, niepodlegający żadnym obiektywnym kryteriom. O istnieniu tego marginesu przekonuje rozbieżność ocen dokonywanych przez różnych ekspertów. Oceniając te same zapisy reakcji, eksperci różnili się w ich ocenie, przy czym rozbieżność poprawnych ocen tych samych reakcji wynosiła od 3 do 31%. Zgodność ocen ekspertów może być mierzona współczynnikiem rzetelności (np. Spearmana-Browna), współczynnikiem korelacji (np. Kappa, Kappa Fleissa). Wykazywana w literaturze zgodność ocen różnych ekspertów (liczona współczynnikiem Kappa) jest relatywnie wysoka (0,77). W wykonanym przez autorów eksperymencie, eksperci oceniali zapisy reakcji metodą jakościową („globalną”) oraz metodami ilościowymi (numerycznymi). Współczynnik zgodności (rzetelności) liczony współczynnikiem alfa-Krippendorff a był zdecydowanie wyższy przy zastosowaniu metod ilościowych (numerycznych) – 0,43 do 0,82 niż przy ocenie jakościowej – jedynie 0,43. Potwierdza to hipotezę autorów, że numeryczne oceny zapisów poligraficznych są obciążone mniejszym marginesem subiektywizmu niż metoda jakościowa („globalna”).

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nowe zasady dochodzenia roszczeń w postępowaniu grupowym

W artykule zostały omówione nowe zasady dochodzenia roszczeń w postępowaniu grupowym przez pryzmat zmian dokonanych w tym postępowaniu w następującym zakresie: 1) katalogu spraw, w których zastosowanie ma ustawa o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, 2) wymagań związanych z ujednoliceniem wysokości roszczenia każdego członka grupy, 3) powództwa, które ogranicza się do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanego, 4) kaucji na zabezpieczenie kosztów procesu, 5) postępowania w przedmiocie dopuszczalności postępowania grupowego, 6) ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego, 7) czynności dokonywanych po wydaniu i  uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie składu grupy, 8) zastosowania przepisów k.p.c. w postępowaniu grupowym.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Dochodzenie roszczeń cywilnych przez pokrzywdzonego przestępstwem od świadka koronnego

Celem artykułu jest przybliżenie problematyki instytucji świadka koronnego, a w szczególności przedstawienie zagadnień cywilnoprawnych związanych z dochodzeniem roszczeń cywilnych przez pokrzywdzonego przestępstwem. W związku z gwałtownym rozwojem przestępczości, który można zaobserwować w ciągu ostatnich lat, należało znaleźć rozwiązanie, które umożliwiałoby skuteczną walkę z tym zjawiskiem. Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym wprowadziła rozwiązanie polegające na przyznaniu nagrody w postaci niepodlegania karze za popełnione przestępstwa w zamian za pomoc w ujawnieniu okoliczności przestępstw, o których sprawca posiadał wiedzę. Ustawodawca, przyznając świadkowi koronnemu immunitet niepodlegania karze, zapomniał o zabezpieczeniu interesu pokrzywdzonego w zakresie dochodzenia przez niego roszczeń cywilnych wynikających z popełnionego przestępstwa. Pokrzywdzony w zasadzie pozbawiony jest realnej możliwości dochodzenia roszczeń cywilnych od świadka koronnego. Za pozytywne rozwiązanie, które wyrównuje szanse pokrzywdzonego, należy uznać obowiązek określony w art. 3 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o świadku koronnym, wprowadzony ustawą z dnia 22 lipca 2006 r. Przepis ten warunkuje przyznanie sprawcy statusu świadka koronnego od obligatoryjnego ujawnienia przez niego jego majątku oraz znanego mu majątku pozostałych sprawców przestępstw, o których mowa w art. 1 ustawy o świadku koronnym. Artykuł przedstawia pozycję pokrzywdzonego oraz jego realne szanse na odzyskanie wyrządzonej przez grupę przestępczą szkody. Dochodzenie roszczeń cywilnych bezpośrednio od świadka koronnego jest w zasadzie niemożliwe z uwagi na ochronę jego danych osobowych, które stanowią tajemnicą państwową. Pokrzywdzony może również dochodzić swoich roszczeń cywilnych od innych współsprawców przestępstwa, którym w przypadku zasądzenia obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody przysługuje roszczenie regresowe w stosunku do świadka koronnego.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Upadek zabezpieczenia roszczeń pieniężnych w świetle zmian mających na celu ułatwienie dochodzenia wierzytelności

Artykuł poświęcony został problematyce upadku zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. Analiza dokonywana jest w świetle zmian wprowadzonych w regulacji postępowania zabezpieczającego na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności. Modyfikacje te zmierzają w szczególności do zwiększenia efektywności postępowania zabezpieczającego poprzez próbę wyeliminowania problemów, jakie ujawniły się w związku ze skorzystaniem z zabezpieczenia po uwzględnieniu powództwa. Tak zdefiniowanym celom służyć mają przede wszystkim zmiany dokonane w treści art. 7541 k.p.c., polegające na wydłużeniu okresu upadku zabezpieczenia po wygraniu sprawy przez powoda oraz zmianie zasad obliczania terminu upadku zabezpieczenia po wydaniu orzeczenia. Na koniec rozważań zasygnalizowano również dalszy kierunek zmian, jakim poddany zostanie art. 7541 k.p.c. w związku z uznaniem przepisu art. 7541 § 1 k.p.c. – w zakresie, w jakim odnosi się do zabezpieczenia przez obciążenie nieruchomości obowiązanego hipoteką przymusową – za niezgodny z Konstytucją.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Problematyka odpowiedzialności partnerów za zobowiązania w spółce partnerskiej

Założeniem artykułu jest analiza zasad odpowiedzialności partnera za zobowiązania w spółce partnerskiej w polskim systemie prawnym, w odniesieniu do amerykańskich i niemieckich unormowań. Nadto niniejszy artykuł stanowi próbę usystematyzowania najważniejszych praktycznych kwestii związanych z odpowiedzialnością partnera za zobowiązania w spółce partnerskiej na podstawie art. 95 Kodeksu spółek handlowych. Uzasadnieniem podjęcia problematyki jest hybrydalny charakter omawianej konstrukcji prawnej oraz wiele nieścisłości w ramach jego kodyfikacji.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Nieważność czynności prawnych obowiązanego dokonanych wbrew sądowemu zakazowi zbycia nieruchomości lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu

Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności dokonała m.in. ułatwień w zabezpieczeniu roszczeń. Wprowadzona w tym zakresie nowelizacja dotyczy w szczególności przesądzenia przez ustawodawcę skutku nieważności czynności prawnej dokonanej wbrew udzielonemu zabezpieczeniu (dodany art. 7523a i 7564 k.p.c.). Artykuł przedstawia stan prawny istniejący przed i po wejściu w życie powołanej ustawy. W poprzednim stanie prawnym brak było przepisu regulującego tę kwestię, co powodowało liczne spory w doktrynie i orzecznictwie co do charakteru sankcji. W obecnym stanie prawnym spór ten został rozwiązany poprzez unormowanie expressis verbis w kodeksie postępowania cywilnego skutków naruszenia zakazu zbywania lub obciążenia nieruchomości lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Ewolucja funkcji znaków towarowych w prawie europejskim

W prawie własności przemysłowej tradycyjnie wyróżniano dotychczas trzy funkcje znaków towarowych, a mianowicie funkcj ę wyróżniającą (pochodzenia), funkcj ę gwarancyjną i funkcję reklamową. Przyjmowano też, że podstawową i jedyną chronioną prawnie funkcją jest funkcja wyróżniająca. Ewolucja wspólnotowego prawa znaków towarowych, dokonująca się głównie poprzez orzecznictwo sądowe i infiltracyjne oddziaływanie unormowań dotyczących innych obszarów regulacyjnych, w szczególności prawa konsumenckiego, prawa ochrony środowiska i prawa konkurencji, spowodowały objęcie ochroną prawną także funkcji gwarancyjnej i funkcji reklamowej, a także wykreowanie zupełnie nowych funkcji znaku towarowego, tj. funkcji informacyjnej i funkcji wywoławczej.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Jakość zmian prawa o szkolnictwie wyższym a orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

Na gruncie polskiego prawa o szkolnictwie wyższym (Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2011 r., nr 84, poz. 455; Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2014 r., poz. 1198.), które obowiązywało do czasu wprowadzenia obecnej ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce (Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz.U. z 2018 r. poz. 1668) wyraźnie widać tendencje i przyzwyczajenia ustawodawcy w zakresie sposobu i jakości tworzenia prawa. Artykuł stanowi swoisty wstęp do analizy nowych przepisów – bez odniesienia się do poprzedniego stanu prawnego regulacje wprowadzone w nowej ustawie (zwanej „Ustawą 2.0”) mogą wydawać się jedynie niekonstytucyjne. Jest to tym bardziej alarmujące, że zestawienie sposobu wprowadzania zmian w poprzednim stanie prawnym i obecnym jednoznacznie pokazuje, że ustawodawca nie ma na celu tworzenia prawa zgodnie z obowiązującymi standardami, a także w ogóle nie uczy się na swoich błędach. Ciągłe zmiany prawa o szkolnictwie wyższym, wpływające na status tych podmiotów i sposób ich funkcjonowania na gruncie prawa publicznego, nie przyczyniły się do otwarcia na szerszą skalę dyskusji na temat statusu szkół wyższych jako podmiotów administracji publicznej ani o jakości tworzonego prawa. Do chwili uchwalenia obecnie obowiązującej ustawy o szkolnictwie wyższym, poprzednia była nowelizowana ponad 30 razy. Celem opracowania jest wskazanie mechanizmów działania ustawodawcy, który w sposób niezgodny z techniką legislacyjną i sugestiami Trybunału Konstytucyjnego dokonywał zmian w prawie w poprzednim stanie prawnym, co rzutuje bezpośrednio na obecnie obowiązujące przepisy. Powstały chaos legislacyjny, wprowadzanie i usuwanie instytucji i rozwiązań prawnych w oderwaniu od ich funkcjonowania na gruncie prawa administracyjnego i sensu uzasadnień TK, brak stabilności i konsekwencji w przyjmowaniu nowych rozwiązań, wpływają niekorzystnie nie tylko na kondycję nauki i szkolnictwa wyższego, ale i na trudności w rewizji dotychczasowych poglądów doktryny i orzecznictwa na ten temat.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Niestabilność prawa podatkowego jako czynnik ograniczający zaufanie podatników do systemu prawa

W polskiej rzeczywistości zmiany przepisów prawa występują często, a w przypadku przepisów prawa podatkowego zjawisko to jest już niemal nagminne. Sytuacja ta sprawia, że przedsiębiorcy i pozostali podatnicy nie potrafią tych regulacji stosować w praktyce w sposób poprawny. Zmiany prawa przeprowadzane w formie częstych nowelizacji istniejących przepisów powodują, że czytanie i rozumienie treści ustaw i rozporządzeń staje się trudne. Wyrywkowy sposób wprowadzania zmian powoduje spadek jakości prawa, a czasami nawet jego wewnętrzną sprzeczność. Sytuacja ta skutkuje wydawaniem przez organy skarbowe interpretacji prawa podatkowego, które w podobnych stanach faktycznych podają ich diametralnie różną interpretację. To z kolei powoduje wzrost liczby skarg wpływających do sadów administracyjnych. W artykule przedstawiono wyżej wymienione czynniki jako przyczynę ograniczonego zaufania podatników zarówno do systemu prawa, jak i organów skarbowych. Przeanalizowano zmiany, jakie miały miejsce w ostatnim okresie, które powinny doprowadzić do większej stabilności przepisów, a co za tym idzie – do wzrostu zaufania do nich.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wykorzystanie badań poligraficznych wobec przestępców seksualnych w Wielkiej Brytanii

Jest to przekład artykułu „The Use of the Polygraph with Sex Offenders in the UK” autorstwa Daniela T. Wilcoxa i Rosie Gray’a, który ukazał się w „European Polygraph” numer 1 w 2012 roku. Artykuł dotyczy problematyki badań poligraficznych stosowanych wobec przestępców seksualnych w Wielkiej Brytanii. Publikacja ta jest ważna dla rozwoju polskiej polityki karnej, możliwych rozwiązań nowych regulacji w polskim prawodawstwie, a na skutek wykorzystania możliwości badawczych ekspertyz poligraficznych PCSOT, stosowanych wobec skazanych za przestępstwa popełnione na tle seksualnym, oferuje znaczne szanse monitorowania przestępców seksualnych.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Rekompensata publiczna jako środek usunięcia skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów: wątpliwości systemowo-kompetencyjne

Tak zwana rekompensata publiczna to stosowany od kilku lat przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów środek mający usunąć skutki naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Polega ona na nałożeniu na przedsiębiorcę (naruszyciela) nakazu zapłaty na rzecz konsumentów określonej kwoty pieniężnej lub dokonania innego świadczenia o wartości majątkowej. Rekompensata publiczna (nie mając w mojej ocenie wystarczającej podstawy normatywnej) jest środkiem, którego dopuszczalność stosowania rodzi wątpliwości w szczególności w kontekście zgodności z zasadami konstytucyjnymi, jak i spójności z publicznoprawną konstrukcją ochrony zbiorowych interesów konsumentów.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Podmioty uprawnione do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich – przegląd instytucji wpisanych do rejestru UOKiK (część I)

W artykule przedstawiono przegląd podmiotów uprawnionych do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich – wraz z opisem prowadzonych przez nie postępowań – wpisanych do rejestru podmiotów uprawnionych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), przekazywanego Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 20 ust. 2 zd. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich. Obecnie (stan na 1 marca 2018 r.) do rejestru zostało wpisanych dziewięć podmiotów, w tym sześć podmiotów publicznych – tj. podmioty o charakterze sektorowym: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Praw Pasażera Kolei przy Prezesie Urzędu Transportu Kolejowego, Sąd Polubowny przy Komisji Nadzoru Finansowego, Koordynator do spraw negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki oraz podmiot o charakterze horyzontalnym – Inspekcja Handlowa, którego zakres działania obejmuje spory, dla których nie został utworzony właściwy sektorowy podmiot ADR, i trzy podmioty niepubliczne: Bankowy Arbitraż Konsumencki przy Związku Banków Polskich i Izba Gospodarki Elektronicznej (będące organizacją przedsiębiorców) oraz Stowarzyszenie Praw Pasażerów „Przyjazne Latanie” (będące organizacją konsumentów). Opracowanie zostało podzielone na dwie części, a podmioty uprawnione uszeregowane wedle kolejności wpisu.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Bloger jako przedsiębiorca w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

Celem artykułu jest omówienie problematyki związanej z możliwością oraz zasadnością zakwalifikowania blogerów (twórców dzienników internetowych) jako przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jak i skutków płynących z takiej kwalifikacji. Rozważania poprzedzono analizą udziału blogerów w obrocie gospodarczym. Wykorzystując oraz analizując aktualną literaturę oraz judykaturę, omówiono ustawowe przesłanki pozwalające na klasyfikację blogera jako przedsiębiorcę w rozumieniu tejże ustawy; w ramach opracowania wskazano również przesłanki bazujące na regulacji ustawy o prawie przedsiębiorców. Opracowanie obejmuje także możliwości przyznania legitymacji biernej oraz czynnej blogerowi w ramach przedmiotowej ustawy. Całość opracowania została podsumowana prognozą co do znaczenia tematyki blogów w kontekście ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Czasopismo: Studia Prawnicze: rozprawy i materiały
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Poznański czerwiec 1956 roku w prasie polonijnej w Stanach Zjednoczonych

Artykuł przedstawia reakcje polonijnych dzienników i tygodników na wydarzenia poznańskiego czerwca 1956 roku. Analizą objęto czternaście tytułów prasowych, wydawanych w różnych ośrodkach polonijnych. W roku 1956 prasa polonijna stała u progu głębokiego kryzysu. To niemal ostatni moment dostępności tak obfitego zasobu źródeł prasowych. Pokazały one ogromne zainteresowanie polonijnych wydawców wydarzeniami w Polsce i ich głód informacji, zaspokajany w nie zawsze wiarygodnych źródłach. Wychodząc od prasowego obrazu samych wydarzeń, artykuł przytacza też uwiecznione reakcje Polonii amerykańskiej oraz emigracji polskiej w Londynie i w innych ośrodkach, a także wystąpienia amerykańskich i zagranicznych polityków oraz komentarze amerykańskiej prasy – nie zawsze pozytywnie przez dziennikarzy polonijnych oceniane. Widać, że wydarzenia w Poznaniu wywołały duże zainteresowanie amerykańskiej opinii publicznej sprawami polskimi i że przywódcy polonijni starali się wykorzystać to zainteresowanie, aby nakłonić władze amerykańskie do zaostrzenia polityki wobec bloku radzieckiego, a przy okazji wzmocnić własną pozycję – jak się jednak okazało, bezskutecznie.

Czasopismo: Pamięć i Sprawiedliwość
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo