rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Infrastruktura wolnoczasowa, preferencje, możliwości i oczekiwania, dotyczące sposobu spędzania czasu wolnego przez młodzież ze środowiska małomiasteczkowego

Celem pracy jest analiza możliwości i ograniczeń w zakresie atrakcyjnego spędzania czasu wolnego w małym mieście w województwie lubuskim, w Sulechowie. Badaniami objęto grupę młodzieży w wieku od 16 do 18 roku życia. W pracy zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety. Przedstawiono dane liczbowe i procentowe oraz poziom istotności różnic uzyskanych odpowiedzi –w odniesieniu do płci i typu szkoły. Z analizy danych wynika, że uczniowie szkół ponadgimnazjalnych nie są zadowoleni z możliwości spędzania czasu wolnego w Sulechowie. Wielu z nich korzysta z infrastruktury wolnoczasowej innych miast.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wychowankowie Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce w igrzyskach olimpijskich 1924–1936

Celem artykułu jest ukazanie dorobku sportowego i udziału sportowców wywodzących się ze Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce, w letnich i zimowych igrzyskach olimpijskich w okresie międzywojennym. Olimpijczycy reprezentowali gimnastykę, lekkoatletykę, boks, zapasy i narciarstwo biegowe – sporty, które zostały zapoczątkowane na ziemiach polskich jeszcze w okresie zaborów i były powszechnie uprawiane w gniazdach „Sokoła” w okresie międzywojennym. W artykule znajdziemy tło polityczne i społeczne towarzyszące rozwojowi sportu wyczynowego w „Sokole”, a zamieszczone biogramy olimpijczyków wymieniają obok sukcesów sportowych ich przynależność do „Sokoła” oraz aktywność społeczną i zawodową po zakończeniu kariery sportowej. Artykuł prezentuje sportowców, których życiorysy, zawarte w opublikowanych biogramach, wspomnieniach czy pamiętnikach, jednoznacznie potwierdzają, że ich przynależność do „Sokoła” nie była incydentalna, a ich tożsamość społeczna została ukształtowana w procesie wychowania Towarzystwa. Ten obszar badawczy zaczyna od pewnego czasu interesować historyków sportu, ale nadal publikacji jest niewiele i raczej dotyczą dorobku „Sokoła” w upowszechnieniu sportu w wybranych regionach kraju niż sukcesów w sporcie wyczynowym. W pracy wykorzystano analizę opracowań historycznych, prasy „Sokolej” i sportowej, pamiętników i wspomnień oraz zwartych opracowań biograficznych.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Zarys rozwoju szermierki sportowej w regionie wschodniej Słowacji w XIX - XX wieku

Celem artykułu było przedstawienie rozwoju sportu szermierczego we wschodniej Słowacji. Szermierka swym pochodzeniem sięga zamierzchłych czasów, określano ją jako rycerską sztukę władania białą bronią. W czasie, kiedy wiele dyscyplin sportu było w stadium początkowego rozwoju, europejska szermierka miała już rozwinięty system metodycznego nauczania, który był wzbogacony obszerną literaturą. Dzieje szermierki wschodniej Słowacji nie doczekały się dotychczas pełnego i synte-tycznego opracowania, chociaż ta dyscyplina odegrała w rozwoju słowiańskiej kultury fizycznej do-niosłą rolę. Artykuł przedstawia fakty historyczne szermierki sportowej we wschodniej Słowacji – w Koszycach. Metodę badawczą oparto o bezpośrednie i pośrednie ustalenie faktów, wykorzystując wyjaśnienia deskrypcyjne i kauzalne. Dokonano analizy dostępnych źródeł drukowanych, ikonogra-ficznych i innych materiałów źródłowych. Rozwój szermierki na Słowacji nastąpił w pierwszej po-łowie XIX wieku w drugim co do wielkości mieście monarchii austro-węgierskiej w Bratysławie. W 1844 roku fechmistrz Ferdynand Martinengo nauczał szermierki w prywatnej Bratysławskiej Akademii Szermierczej. Sport szermierczy w regionie wschodniej Słowacji swoje istnienie i usta-wiczny rozwój zawdzięczał zaangażowaniu i ofiarności prof. Pačenovskiego oraz fechmistrzów, któ-rzy potrafili podnieść poziom sportowy swoich zawodników w kraju i w skali międzynarodowej.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Historia rejsów wykorzystywanych jako środek rehabilitacji ruchowej i resocjalizacji osób niepełnosprawnych i nieprzystosowanych społecznie

W artykule przedstawiono historię rejsów żeglarskich jako środka wspomagającego rehabilitację i resocjalizację osób niepełnosprawnych. Przedmiotem zainteresowań oraz celem rozważań w głównej mierze było oddziaływanie żeglarstwa na organizm człowieka, jego wpływ na podniesienie samooceny i relacje międzyludzkie osób z niepełnosprawnością. Uczestnikami rejsów były osoby z rożnego rodzaju niepełnosprawnościami, m.in. z wadami wzroku, słuchu, z dysfunkcją aparatu ruchowego, jak i upośledzeni umysłowo. Ponadto uczestnikami rejsów były osoby ze specyficznych grup społecznych – młodzież uzależniona od leków psychotropowych, ze środowisk zagrożonych ekologicznie, nieprzystosowani społecznie, a także wychowankowie domów dziecka. W artykule zastosowano analizę materiałów źródłowych, stanowiącą podstawowy zasób informacji podlegającej procesowi badawczemu.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Nauki o kulturze fizycznej w wymiarze historycznym a nowa klasyfikacja dziedzin i dyscyplin naukowych w Polsce

Wprowadzenie. Zmiany w organizacji szkoły wyższej, narzucone ustawą z 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, ograniczają możliwości uwzględniania w dorobku uczelni prac naukowych pracowników z innych dziedzin czy dyscyplin naukowych niż ta wiodąca dla danej szkoły. W naszym przypadku jest to dyscyplina nauki o kulturze fizycznej, w ramach dziedziny nauki medyczne. Uniemożliwia to holistyczne spojrzenie na kulturę fizyczną, bo gubi się cały dorobek nauk humanistyczno-społecznych. Materiał i metody. Udowodnienie tezy o konieczności systemowego podejścia do nauk o kulturze fizycznej poprowadzono poprzez analizę literatury i materiałów źródłowych traktujących o znaczeniu samego terminu kultura fizyczna, przedstawiających historię powstania tego pojęcia, opisujących strukturę systemu nauk o kulturze fizycznej oraz rozważających korzyści z całościowego spojrzenia na różnorodne problemy tej dyscypliny. Wyniki. Zestawiono i porównano kilka ważnych, w tym ustawowych, a także międzynarodowych definicji interesującego nas tu pojęcia. Przedstawiono postacie i dorobek autorów, którzy jako pierwsi zaczęli wykorzystywać ten termin. Wreszcie odniesiono się do schematów odzwierciedlających strukturę systemu nauk o kulturze fizycznej. Wnioski. Ze względu na złożoność problematyki kultury fizycznej oraz fakt, że celem uczelni jest głównie przygotowywanie kadr pedagogicznych (nauczycieli wf., instruktorów, trenerów itp.), nie można do oceny jakości uczelni tego typu wykorzystywać dorobku naukowego tylko tych pracowników, którzy podejmują tematy korespondujące wyłącznie z naukami medycznymi, bo wyrugowanie tematyki społeczno-humanistycznej wypacza idee i sens kształcenia kadr dla całej branży.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Tenis stołowy w Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej (Akademickie Mistrzostwa Świata)

Tenis stołowy w środowisku akademickim w Polsce ma ponad dziewięćdziesięcioletnią historię. Polscy studenci uczestniczą w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym od pięciu dekad. Swoje światowe kariery sportowe w barwach Akademickiego Związku Sportowego rozpoczynali Andrzej Grubba i Leszek Kucharski, późniejsi medaliści mistrzostw świata i Europy, olimpijczycy. Polska organizowała dwukrotnie akademickie mistrzostwa świata. Gdańskie akademickie mistrzostwa świata w 1984 r. były zabezpieczone operacyjnie przez tamtejszy Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Aktywność fizyczna i sport w życiu carskiej dynastii Romanowów (od dworskiej zabawy do uczestnictwa w igrzyskach)

300-letnie panowanie dynastii Romanowów pozwoliło Rosji zbudować imperium o znaczeniu międzynarodowym. Fenomen ich autorytarnej władzy, wywodzącej się z samodzierżawia, jest przedmiotem gruntownych badań naukowych na całym świecie. Ich częścią jest także kwestia organizacji czasu wolnego, różnorodnych form wypoczynku, rozrywek i aktywności fizycznej rodziny Romanowów. Nie ulega wątpliwości, że w tym zakresie rosyjscy monarchowie nie różnili się od innych europejskich rodzin panujących. W wielu przypadkach Romanowowie, najczęściej wywodzący się z niemieckich rodów książęcych, pod względem dbałości o swoją sprawność fizyczną nawet znacząco przewyższali przedstawicieli innych panujących dynastii. Jednakowoż, ze względu na archaiczną strukturę państwa i istniejące stosunki społeczne, ich wzorce zachowań i pozytywne oddziaływanie na poddanych ograniczało się do wąskich kręgów arystokracji rosyjskiej. Zmiany w tym zakresie, zachodzące pod koniec XIX i na początku XX w., zostały przerwane przez wir rewolucyjnych przemian i upadek dynastii Romanowów wraz z carską Rosją.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Rola piłki nożnej w niewoli niemieckich obozów koncentracyjnych na podstawie wspomnień Polaków

Celem artykułu jest scharakteryzowanie roli, jaką odegrała piłka nożna w nazistowskich niemieckich obozach koncentracyjnych Trzeciej Rzeszy z perspektywy więźniów narodowości polskiej. Piłka nożna, jako jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych, była istotnym tematem rozmów i sferą aktywności Polaków – więźniów obozów koncentracyjnych, mimo ogromnego tragizmu, jakiego tam doświadczali. Przede wszystkim wspomnienia byłych więźniów dowodzą, że szeroko pojęta piłka nożna pomagała przetrwać w nieludzkim środowisku obozów koncentracyjnych – chwile, kiedy rozgrywano mecze piłkarskie, były powrotem do czasów sprzed wojny, dawały poczucie nadziei, wolności i sprawiedliwości przez równe, zgodne z regułami gry, traktowanie wszystkich. Ponadto piłka nożna w obozach koncentracyjnych Trzeciej Rzeszy była narzędziem rozrywki i propagandy obozowego kierownictwa.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Piłka nożna w Częstochowie w latach 1919–1927

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Częstochowa była jednym z największych pod względem liczby ludności miast. W odniesieniu do piłki nożnej była traktowana jako prowincja, a sama dyscyplina sportowa dopiero się rozwijała. Powstanie kilku boisk oraz I Miejskiego Stadionu przeznaczonego do piłki nożnej, wpłynęło na jej upowszechnienie. Liczba klubów z sekcją piłki nożnej zwiększała się w kolejnych latach. W 1923 r. dwa kluby z Częstochowy i jeden z Rakowa utworzyły częstochowską klasę „C”, występując pod egidą Krakowskiego Okręgo-wego Związku Sportowego. Cztery lata później istniały już dwie grupy liczące w sumie czternaście zespołów. Drużyny z Częstochowy brały udział w rozgrywkach kierowanych przez Podokręg Sosnowiec. W latach 1919–1927, żaden z klubów nie awansował do „A” klasy. W 1927 r. powstał Częstochowski Podokręgowy Związek Piłki Nożnej, którego funkcjonowanie wpłynęło znacząco na dalszy rozwój piłki nożnej w Częstochowie. Najlepszymi drużynami tego okresu były Częstochowski Klub Sportowy, Klub Ogólno-Sportowy „Victoria 1922” Częstochowa, Klub Sportowy Częstochowa oraz Klub Sportowy „Warta” Częstochowa”.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sport masowy na Ziemi Gdańskiej w latach 1945–1989

Po drugiej wojnie światowej kultura fizyczna w Polsce stała się instrumentem służącym umacnianiu pozycji władzy komunistów w społeczeństwie. Jednak pomimo niekorzystnych aspektów politycznych uczestnictwo w sporcie masowym przyczyniało się do integracji lokalnej społeczności, a w następstwie podejmowania wspólnych inicjatyw społecznych. Odbudowa struktur kultury fizycznej na Pomorzu przebiegała inaczej niż na pozostałych terenach naszego kraju. Przyczyniło się do tego kilka czynników, m.in. przemiany związane z procesem zasiedlenia i zagospodarowania Ziem Odzyskanych. Pierwszoplanową rolę w upowszechnianiu kultury fizycznej na Ziemi Gdańskiej odegrało Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej, w następnej kolejności spełniały tę rolę: Ośrodki Wychowania Fizycznego w Gdańsku, Gdyni i Sopocie, Wojewódzki Ośrodek Sportu, Turystyki i Wypoczynku pod nazwą Balt-Tourist, mający swe odpowiedniki na niższym szczeblu organizacyjnym, Miejskie Ośrodki Sportu, Turystyki i Wypoczynku w Gdańsku, Gdyni i Sopocie, które najczęściej organizowały wypoczynek sobotnio-niedzielny oraz Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, natomiast wśród organizacji młodzieżowych Związek Harcerstwa Polskiego.Termin „sport masowy” był wytworem okresu PRL, w znacznym stopniu jego istnienie było fikcją, wraz z postępującą ideologizacją kultury fizycznej, opartą na wzorcu radzieckim. Jednocześnie proponowane aktywności były formą spędzania czasu wolnego oraz możliwością wspólnych działań rodzinnych, integracji społeczności lokalnej.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Przynależność organizacyjna, wiek oraz staż treningowy osób trenujących karate Kyokushin a ranga najważniejszych czynności zawodowych trenera

Wprowadzenie: Celem badania było poznanie opinii osób trenujących karate kyokushin dotyczących znaczenia (hierarchii) poszczególnych czynności zawodowych trenera. Materiał i metody badań: Badaniami objęto 54 praktyków z 25 klubów karate kyokushin w Polsce. Wiek badanych wynosił 35,0 ±12,0 lat, doświadczenie treningowe 15,9 ±8,7 lat. Wszyscy respondenci posiadali poziom wyszkolenia technicznego co najmniej 1 dan. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a narzędziem był kwestionariusz ankiety Tumaniana w polskiej wersji Januszewskiego i Sterkowicza. Wyniki: Do najważniejszych czynności zawodowych trenera karate kyokushin należą trzy rodzaje kierowania zawodnikiem: kierowanie przygotowaniem fizycznym, technicznym i taktycznym. Bez względu na podziały organizacyjne oraz wiekowe, opinie dotyczące znaczenia poszczególnych czynności zawodowych trenera były zbieżne (rsp = 0,79–0,92; p < 0,001). Wnioski: Ranga czynności zawodowych trenera karate kyokushin zbliża tę odmianę walki bardziej do sportu niż sztuki walki czy systemu samoobrony. Rangi podstawowych czynności zawodowych trenera karate kyokushin, zapasów, boksu, MMA, taekwondo ITF i sportowego jiu-jitsu są zbieżne.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Niezrealizowane elementy projektu Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego. Przyczynek do dziejów uczelni w 90. rocznicę jej powstania

W 1929 r. oddano do użytku wyższą szkołę zawodową wychowania fizycznego. Centralny Instytut Wychowania Fizycznego, projektu Edgara Norwertha, stał się jedną z najlepiej rozpoznawalnych warszawskich inwestycji okresu międzywojennego. Jego historia była przedmiotem wielu opracowań, rzadko jednak odnosiły się one do tej części inwestycji, której nie udało się zrealizować. W niniejszym tekście, na podstawie źródeł archiwalnych oraz materiałów prasowych, poddane analizie zostają nieurzeczywistnione, a przez to niemal zupełnie zapomniane elementy bielańskiej inwestycji – stadion reprezentacyjny, tor wioślarski, otwarta pływalnia, fontanna, kolorowe elewacje. Tłem porównawczym rozważań będą inne reprezentacyjne inwestycje sportowe Warszawy międzywojennej – Stadion Wojska Polskiego oraz tor wyścigów konnych na Służewcu.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Funkcjonowanie dziewcząt i chłopców chorych na cukrzycę typu 1 na tle rówieśników w środowisku szkolnym

Celem niniejszych badań była ocena różnic w funkcjonowaniu w szkole i w grupie rówie-śniczej uczniów z cukrzycą typu 1 w porównaniu ze zdrowymi rówieśnikami. Badaniami ob-jęto 218 osób w wieku od 7 do 19 lat, (104 dziewczęta i 114 chłopców), w tym 52 dziew-czynki i 57 chłopców z poradni diabetologicznej w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym w Olszty-nie. Byli to chorzy z rozpoznaną klinicznie cukrzycą insulinozależną typu 1. Pozostali badani to dzieci i młodzież ze szkół olsztyńskich. Wszystkich podzielono na grupy wiekowe odpo-wiadające etapom edukacyjnym. Tworząc kwestionariusz ankiety, posłużono się polską wer-sją kwestionariusza do badań jakości życia związanej ze zdrowiem dzieci i młodzieży KIDSCREEN. Pod uwagę wzięto obszar dotyczący środowiska szkolnego (zdolności poznaw-cze badanych grup, umiejętność koncentracji podczas nauki i odczucia wobec szkoły oraz re-lacje uczniów z nauczycielami). Z badań wynika, że nie odnotowano różnic statystycznie istotnych w odniesieniu do czyn-ników związanych z funkcjonowaniem w środowisku szkolnym i grupie rówieśniczej pomię-dzy dziećmi chorymi na cukrzycę typu 1 a ich zdrowymi rówieśnikami na wszystkich etapach edukacyjnych, z wyjątkiem IV etapu edukacyjnego, gdzie odnotowano istotne różnice u chłopców. Ucznio-wie zdrowi byli bardziej negatywnie nastawieni do szkoły niż ich rówieśnicy z cukrzycą. Cho-roba nie wpłynęła na zdolność koncentracji i skupienia uwagi, zarówno u dziewcząt, jak i u chłopców. Jedynie chłopcy z cukrzycą ze szkoły podstawowej częściej odczuwali problem z koncentracją i skupieniem uwagi. Wyniki badań osób zdrowych i chorych były porównywal-ne również w relacjach z nauczycielami. Dziewczęta i chłopcy zdrowi lub z cukrzycą nie mie-li problemów w nawiązaniu dobrych relacji ze swoimi nauczycielami. Jedynie w liceum wy-stąpiły różnice statystycznie istotne na korzyść uczniów chorych na cukrzycę. Mieli oni lepsze relacje z nauczycielami niż ich rówieśnicy zdrowi.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Charakterystyka oferty wakeboardingowej przedsiębiorstwa Summer Wake Park Chełm w Żółtańcach - studium przypadku

Artykuł prezentuje wyniki badań opartych o analizę działalności przedsiębiorstwa Summer Wake Park Chełm w Żółtańcach, specjalizującego się w świadczeniu usług wakeboardingowych, w których szczególną uwagę zwrócono na aspekty wykorzystania tego zakresu oferty przez klien-tów. Materiał badawczy zgromadzono przy wykorzystaniu wywiadu skategoryzowanego, przeprowadzonego z właścicielami firmy, oraz ankiety konsumenckiej (N = 64) w sezonie turystycznym (2017). Respondenci, którzy korzystali z usług wyciągu wakeboardowego, byli także od-biorcami innej oferty dostępnej w kompleksie w Żółtańcach. Częstotliwość tej aktywności wskazuje, że jest to dyscyplina silnie angażująca emocjonalnie i jednocześnie atrakcyjna. Funkcjono-wanie przedsiębiorstw świadczących usługi sportów podwyższonego ryzyka jest ukierunkowane na ludzi młodych, poszukujących wrażeń, dysponujących ograniczonym funduszem konsumpcji swobodnej i podatnych na multimedialną agitację marketingową. Firmy turystyczne i sportowo-rekreacyjne powinny podążać za rynkowymi zmianami, pamiętając, że ich struktura rodzajowa będzie multiplikować zgodnie ze zmieniającymi się potrzebami rynkowymi.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Lokalna prasa a początki turystyki i sportu w Zakopanem

Przełom XIX i XX wieku to okres silnego rozwoju turystyki tatrzańskiej, a także lata, w których Zakopane jako ośrodek tego ruchu staje się konkurencją dla Krynicy, Rabki, Szczawnicy, czy też licznych kurortów w Karpatach Wschodnich. Dokonania pionierów turystyki tatrzańskiej stanowiły temat zainteresowania lokalnej prasy, której dynamiczny rozwój następował wraz ze zwiększającą się frekwencją odwiedzających Zakopane. W latach 1891–1914 w Zakopanem ukazało się ogółem dwanaście czasopism, w których oprócz spraw związanych z rozwojem społeczno-gospodarczym Zakopanego wiele miejsca zajmowało propagowanie turystki, sprawozdania z odbytych wycieczek górskich, działalność Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Na łamach zakopiańskiej prasy odbywała się dyskusja na budzący kontrowersje temat dotyczący budowy kolejki na Świnicę. Początkiem XX w. w lokalnej prasie publikują swoje artykuły propagatorzy sportu i rekreacji: Leopold Świerz, Stanisław Będzikiewicz, Eugeniusz Piasecki, Stanisław Barabasz i Mariusz Zaruski.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Program aktywności fizycznej dla seniorów

Brak ruchu powoduje redukcję niezbędnych bodźców dla optymalnego spowolnienia procesów inwolucyjnych, dlatego też duża część społeczeństwa ma potrzebę udziału w zorganizowanych i planowanych ćwiczeniach fizycznych. Wskazane jest, aby oferować takie podejście do ru-chu, które by objęło równocześnie sferę fizyczną, psychiczną i socjalną człowieka. Celem pracy jest przedstawienie oferty programu aktywności fizycznej dla kobiet w star-szym wieku. Skupiamy się głównie na praktycznych zaleceniach dotyczących aktywności fizycznej seniorów, kładąc nacisk na zdrowie, a tym samym na ich jakość życia. Każdego roku wprowadza się szereg nowych metod terapeutycznych oraz nowoczesnych form leczenia, które wpływają na przedłużenie życia oraz zmniejszenie śmiertelności u osób w starszym wieku. Korzystanie z coraz nowszych metod diagnostycznych pozwala na skuteczniejszą diagnozę osób starszych, co pozostaje w ścisłym związku z wyznaczaniem odpowiednich kierunków pracy z tą grupą. Nowe strategie działania związane z ćwiczeniami fizycznymi przedstawiają związek z ro-snącym potencjałem zdrowotnym. Aktywność fizyczna jako część stylu życia jest wzbogaceniem jakości życia, wyrazem kultury człowieka i kultury społeczeństwa. VEGA nr. 1/0825/17 pod tytułem: Zalecenia dotyczące aktywności fizycznej dla ryzyko-wych grup i ich realizacji we wschodniej Słowacji.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wybrane uwarunkowania oceny nauczyciela wychowania fizycznego przez absolwentów szkoły średniej

Celem badań była ocena nauczyciela wychowania fizycznego w szkole średniej w zakresie kompetencji, stosunku do ucznia i efektów edukacyjnych oraz weryfikacja hipotezy, że na ocenę nauczyciela wpływa płeć, zainteresowania oraz sprawność fizyczna uczniów. Badania przeprowadzono w 2017 roku wśród studentów dwóch śląskich uczelni. Objęto nimi 739 osób (402 kobiety i 337 mężczyzn), które dokonały oceny swoich nauczycieli wychowania fizycznego w szkole średniej. Zastosowano sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem zweryfikowanego metodologicznie kwestionariusza. Wyniki porównano w grupach według płci, kierunku studiów oraz samooceny sprawności fizycznej ankietowanych. Do analizy danych zastosowano metody opisu i wnioskowania statystycznego. Stwierdzono, że studenci kierunku wychowanie fizyczne wyżej oceniają nauczyciela, niż studenci innych kierunków studiów, we wszystkich badanych aspektach, niezależnie od płci. Istnieje związek między sprawnością fizyczną a oceną kompetencji nauczyciela i jego stosunku do ucznia u studentów, natomiast nie występuje u studentek.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej