rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Milczenie i słowo w dialogu ekumenicznym

Analiza dokumentów dialogowych wskazuje na to, że istnieją ważne obszary tematyczne, które nie są w nich poruszane lub też, dość często, są poruszane w sposób fragmentaryczny, tak aby bardziej zaakcentować istniejące zbieżności niż skalę i konsekwencje rozbieżności. Dotyczy to zarówno pewnych kontrowersji dogmatycznych, jak też zagadnień etycznych. Milczenie w dialogu ekumenicznym jest zatem ambiwalentne: może być wyrazem oczekiwania na dalszy postęp tego dialogu i przezwyciężenie trudności, ale może również być próbą uchylenia się od kwestii najtrudniejszych i ich oceny. Tak zarysowany kontekst wyznacza cel tej krótkiej refleksji teologicznoekumenicznej, podejmującej kwestie milczenia i słowa w dialogu ekumenicznym. Najpierw warto przyjrzeć się milczeniu – temu, o czym i w jaki sposób milczy się w dialogu ekumenicznym. Następnie można przypatrzeć się charakterystyce ekumenicznego słowa.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Jedność chrześcijan w oficjalnych wypowiedziach Kościoła prawosławnego

W swoim wystąpieniu postaram się bardzo skrótowo przedstawić, jak na przestrzeni dwudziestego wieku Kościół prawosławny odnosił się do ekumenizmu. Ze względu na rozległość tego zagadnienia, ograniczę się tylko do kilku najważniejszych encyklik i oficjalnych stanowisk prawosławia wyrażonych w odniesieniu do Światowej Rady Kościołów. Nie będę się odwoływał do wypracowanych w ramach dialogów uzgodnień przedstawicieli Kościoła prawosławnego z innymi Kościołami. W formie syntezy ukażę istotne rysy świadectwa prawosławia w ruchu ekumenicznym. Rozpocznę od postawienia fundamentalnego pytania, czym dla prawosławnych jest ekumenizm.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Aspekt prawny posługi przełożonego zakonnego i jego odpowiedzialność w prowadzeniu wspólnoty

Autor w swoim opracowaniu podejmuje temat posługi przełożonego zakonnego we współczesnych warunkach życia zakonnego. Zwraca szczególną uwagę na kwestię jego odpowiedzialności względem wspólnoty. W związku z tym najpierw omawia pojęcie władzy w Kościele, bowiem władza związana z urzędem przełożonego jest częścią władzy kościelnej. Następnie na podstawie analizy dokumentów Zgromadzenia Księży Sercanów omawia pozycję prawną przełożonego w tymże Zgromadzeniu. Z kolei poddaje analizie prawnej naturę wspólnoty zakonnej, gdyż posługa przełożonego ściśle jest związana ze wspólnotą. Autor podkreśla, że jakość posługi przełożonego wpływa na jakość wspólnoty i odwrotnie jakość wspólnoty wpływa na jakość posługi przełożonego. W związku z tym w końcowym fragmencie opracowania autor omawia zagadnienie odpowiedzialności przełożonego w prowadzeniu wspólnoty zakonnej, zwracając uwagę na współczesne okoliczności życia Kościoła i społeczeństwa, które stanowią nowe wyzwania dla życia zakonnego i posługi przełożonego.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Misje intronizacyjne w służbie cywilizacji miłości

Autor artykułu omawia zagadnienie misji intronizacyjnych Najświętszego Serca Jezusowego w aspekcie cywilizacji miłości.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Wymiana pomiędzy "młodymi" i "starymi" krajami chrześcijańskimi w dziedzinie duszpasterstwa

Wymiana pomiędzy "młodymi" i "starymi" krajami chrześcijańskimi w dziedzinie duszpasterstwa

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
O granicach kaznodziejskiej wyobraźni w Mszach z udziałem dzieci

Niniejszy artykuł stara się odpowiedzieć na pytanie o granice kaznodziejskiej wyobraźni w Mszach z udziałem dzieci. Z jednej bowiem strony mamy do czynienia z sacrum w odniesieniu do zarówno miejsca (świątynia), jak i celebrowanych najważniejszych tajemnic wiary (męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa), z drugiej zaś są najmłodsi uczestnicy Mszy Świętej, niewiele jeszcze rozumiejący ze sprawowanych obrzędów kultycznych. Zderzenie „dwóch światów” może niekiedy wywoływać u kaznodziejów pokusę używania nazbyt zeświecczonych metod i środków przybliżania Dobrej Nowiny najmłodszym. Granicę, która przed tym zabezpiecza, autor upatruje w postępowaniu kaznodziejów w zgodności z nauczaniem Kościoła (a więc potrzebna jest jego znajomość) oraz w mądrej jego aktualizacji w praktyce głoszenia Dobrej Nowiny dzieciom.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Słowo wstępne

Słowo wstępne do Sympozjum 1(1) (1997) zawierającego materiały z sympozjum z okazji 25-lecia pracy polskich sercanów w Zairze.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Pismo św. w duchowości sługi Bożego o. Leona Dehona

Chcielibyśmy przyjrzeć się duchowości sługi Bożego o. Leona Dehona pod kątem jej biblijnych inspiracji. Chodzi o to, na ile i w jaki sposób opiera się ona i czerpie ze skarbca słowa Bożego zapisanego w kanonicznych księgach Pisma św. Odpowiedź na to pytanie jest dla nas ważna, ponieważ jest równocześnie odpowiedzią na temat jego teologii: w jakim stopniu i na ile o. Dehon jest teologiem we właściwym tego słowa znaczeniu. Teologia jest bowiem nauką opierającą się na objawieniu i usiłującą w jego świetle zgłębiać problematykę Boga i człowieka w odniesieniu do Niego. Objawienie Boże zaś jest nam dostępne przede wszystkim w Piśmie Świętym.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Słowo wstępne

Słowo wstępne do numeru 1(4) (1999) Sympozjum poświęconego tematowi: "Kościół katolicki na Litwie i Białorusi w XIX i XX wieku"

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Piękno miłości małżeńskiej w świetle Amoris laetitia

Niniejsze opracowanie prezentuje temat piękna miłości małżeńskiej na podstawie adhortacji apostolskiej papieża Franciszka Amoris laetitia. Na wstępie zauważamy, że współczesny zsekularyzowany świat wypacza pojęcie miłości, co prowadzi do poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu małżeństwa i rodziny. Ojciec święty Franciszek w swoim nauczaniu stara się przede wszystkim ukazać pozytywną stronę miłości małżeńskiej tak, aby sami małżonkowie zaangażowali się w odkrywanie jej głębi i różnorakich aspektów, które nie są widoczne na pierwszy rzut oka.  Małżonkowie w codziennych prostych i zwyczajnych gestach uwidaczniają miłość, jaką Chrystus miłuje swój Kościół. Miłość rodzi się ze spojrzenia na drugą osobę, które wywołuje podziw i zasmakowanie w cennej wartości drugiego człowieka. Miłość pozwala dostrzec kochanego człowieka jako osobę. Radość miłości odnawia się i dojrzewa po wspólnym doświadczeniu cierpienia, trudu i zmagania. Wspólna droga małżeńska oznacza przejście przez różne etapy rozwoju miłości, które wymagają „wielkodusznego daru z siebie” (AL 220). Papież Franciszek przypomina, że miłość potrzebuje czasu, który małżonkowie muszą wygospodarować do własnej dyspozycji. Miłość bowiem dojrzewa pomimo ograniczeń i niedoskonałości poprzez ofiarny wysiłek i poświęcenie. Młodzi ludzie powinni się odważyć zawrzeć nierozerwalny związek małżeński, który stanowi ochronę i narzędzie do dojrzewania do miłości. Miłość małżeńska charakteryzuje się również uczuciem przyjemności i namiętnością seksualną. Ojciec święty Franciszek w nauczaniu o znaczeniu płciowości człowieka idzie za św. Janem Pawłem II, swoim poprzednikiem. Kościół odrzuca wypaczenia seksualne i erotyczne, ale nie lekceważy samej seksualności ani nią nie pogardza. Kryzysy małżeńskie są częścią dramatycznego piękna miłości małżeńskiej. Kościół poprzez kapłanów i odpowiednio przygotowane osoby może towarzyszyć duchowo małżonkom w kryzysie, tak aby odnaleźli oni i odnowili pierwotną miłość, która ich połączyła w jeden związek.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Zarys rozwoju teologii duchowości w odrodzonej Polsce. Sprawozdanie z sympozjum naukowego zorganizowanego przez Polskie Stowarzyszenie Teologów Duchowości nt. Życie duchowe w odrodzonej Polsce, Częstochowa, 2 grudnia 2017 roku

Artykuł jest relacją z sympozjum naukowego zorganizowanego przez Polskie Stowarzyszenie Teologów Duchowości nt. Życie duchowe w odrodzonej Polsce. Obchodzone w 2018 roku stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę stanowi okazję do spojrzenia na ten okres historii Ojczyzny przez pryzmat teologii duchowości. Liczne postacie świętych i błogosławionych tego okresu, jak również bogactwo publikacji na temat teologii duchowości, ze szczególnym podkreśleniem tematów charakterystycznych dla duchowości polskiej, w pełni uzasadniają używanie nazwy: polska teologia duchowości.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Idea wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa we współczesnym świecie

Idea wynagrodzenia jest ściśle związana z kultem Najświętszego Serca Jezusowego. Jej najważniejszym elementem jest odpowiedź na miłość Boga. Celem artykułu jest omówienie zagadnienia wynagrodzenia oraz jego aktualności w dzisiejszym świecie w kontekście pojawiających się wobec niego zarzutów.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
„Odpowiednia dla niego pomoc”? Kobieta w Rdz 1-2

Dwie tradycje dotyczące aktu stworzenia zawarte w Rdz 1-2 przynoszą dwa wyraźnie różniące się od siebie obrazy stworzenia kobiety. O ile obraz zawarty w kapłańskim opowiadaniu o stworzeniu wydaje się w sposób jednoznaczny podkreślać równość kobiety i mężczyzny, stworzonych „na obraz i podobieństwo Boże”, o tyle portret kobiety odmalowany przez Jahwistę w Rdz 2 przedstawiany bywa, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, jako reprezentujący raczej „męski punkt widzenia”, w którym kobiecie przypada rola podrzędna w stosunku do mężczyzny. Jak pokazuje nieco bardziej uważna lektura Rdz 2, taka interpretacja nie znajduje solidnego oparcia w tekście biblijnym. Tekst ten wydaje się bowiem jednoznacznie wskazywać na kluczową rolę aktu stworzenia kobiety, uczynionej jako „pomoc odpowiednia” dla mężczyzny.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Wiarygodność posłannictwa Jezusa Chrystusa

Na początku pragnę wyrazić moje uznanie dla P. T. Organizatorów tego sympozjum poświęconego kluczowym zagadnieniom chrystologicznym. Jest to koncentrowanie się na centralnych wydarzeniach chrześcijaństwa. Jezus Chrystus jest podstawą, centrum i osnową życia chrześcijańskiego, całego chrześcijaństwa, a chrystologia – kluczowym działem teologii. Wobec atomizującej się niekiedy teologii trzeba wracać do centrum, korzeni, źródeł. To jest celem sympozjum organizowanego przez Księży Sercanów. Ze swej strony wyrażam radość i zarazem wdzięczność za zaproszenie mnie na nie, bym się podzielił moimi przemyśleniami w zakresie współczesnego uzasadniania wiarygodności Boskiego posłannictwa Jezusa Chrystusa. Rozważania na ten temat zawrę w następujących punktach: najpierw ukażę współczesne zainteresowanie osobą Jezusa Chrystusa, w którym uwidoczni się aktualność chrystologii; następnie zarysuje się cele teologii fundamentalnej i sposoby uzasadniania wiarygodności nadprzyrodzonego charakteru chrześcijaństwa, po czym zarysuje się przeobrażenia zachodzące w dzisiejszej teologii fundamentalnej, zwłaszcza w zakresie metodologicznej, co będzie stanowiło dobrą podstawę do kluczowych rozważań. Wreszcie zaprezentuje się typy uzasadnień Boskiego posłannictwa Jezusa Chrystusa.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Zaangażowanie Polskiej Prowincji Księży Sercanów na Białorusi, Ukrainie i w Mołdawii

Problem zaangażowania Prowincji Polskiej Księży Sercanów na Białorusi, Ukrainie i w Mołdawii ma już swoje pierwsze opracowania, jak choćby artykuł ks. Tadeusza Kałużnego, zamieszczony w księdze jubileuszowej Uwierzyliśmy Miłości, czy w postaci sprawozdań przełożonych dystryktów BIA i MUK, ks. Zenona Romejki SCJ i ks. Piotra Kuszmana SCJ, przygotowanych na XXI Kapitułę Generalną w 2003 roku. Niezastąpionym źródłem wiedzy o początkach naszej obecności na terenach zwanych Europą Wschodnią są, pisane niemal z kronikarską dokładnością, wspomnienia ks. Czesława Kundy SCJ, troskliwie odnotowujące szczegóły kolejnych wypraw duszpasterskich na tereny Białorusi. Wszystkich zainteresowanych początkami naszej obecności, zwłaszcza na Białorusi, odsyłam do tego właśnie źródła, które – mimo swych skromnych rozmiarów – zawiera mnóstwo szczegółów, drobnych wydarzeń, nazwisk i nazw miejscowości, które z pewnością brzmią bardzo swojsko – zwłaszcza dla tych, którzy obecnie tam pracują. Należałoby wyrazić nadzieję, że nasi pionierzy, aktualnie tam pracujący, zechcą również wnieść swoje przyczynki do historii tego dzieła, które Opatrzność powierzyła naszej trosce.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
"Mowa serca" odpowiedzią na problemy współczesnej posługi Słowa

Zawarte w tytule referatu określenie „mowa serca” jest odwołaniem się do metafory serca. Jest to także wyraz uznania, jakie mam dla księży sercanów jako gorliwych głosicieli słowa Bożego, zwłaszcza w formie misji i rekolekcji parafialnych. Ów niewątpliwie nieco kurtuazyjny zabieg posiada również głębsze, retoryczno-homiletyczne uzasadnienie. Dlatego też temat referatu wymaga obszerniejszego wyjaśnienia.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Filozoficzno-teologiczny i eklezjalny kontekst poszukiwań bioetyków katolickich

Refleksja bioetyczna stara się zrozumieć naturę biomedycznych praktyk oraz dokonać ich oceny etycznej. Ostatecznym celem tej refleksji jest dobro człowieka i społeczności ludzkiej. W analizach aksjologicznych można się spotkać z różnymi założeniami filozoficznymi i modelami ocen bioetycznych. W bioetyce dążącej do uwolnienia się od niezmiennych zasad najczęściej można się spotkać z pragmatyczno-utylitarystyczną kazuistyką lub z modelem kontraktualistycznym, a w kręgu znaczonym wpływami T. L. Beauchampa i J. F. Childressa z bioetyką czterech zasad (autonomii, nieszkodzenia, dobroczynności i sprawiedliwości). Bioetyka inspiracji katolickiej odwołuje się do historycznie zweryfikowanych wartości uniwersalnych, dla którym filarem jest świętość życia ludzkiego i godność osobowa każdego człowieka. Konsekwentnie niniejsze opracowanie omawia mądrościowe inspiracje refleksji nad praktykami medycznymi oraz kontekst filozoficzny, etyczny i teologiczny refleksji bioetycznej eklezjalnej.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Święta Małgorzata Maria Alacoque i święta Faustyna. Duchowość i posłannictwo

Święta Małgorzata Maria Alacoque i święta Faustyna. Duchowość i posłannictwo

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Maryja jako ikona sakramentalnego stylu życia w Duchu Świętym

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie Maryi jako ikony sakramentalnego stylu życia w Duchu Świętym. Ikoniczność życia Maryi polega przede wszystkim na manifestacji nie swojego, lecz otrzymanego w dniu Zwiastowania, nowego życia – Jezusa Chrystusa. Maryja nie naucza doktryny, nie opisuje Boga, nie tworzy o Nim abstrakcyjnych pojęć, lecz pozwala doświadczyć Jego realnej obecności. Od samego początku, również wspólnota Kościoła uczestniczy w ikonicznym stylu życia Maryi, ukazując światu przyjętą nowość. Tego sakramentalnego stylu życia chrześcijanie ani nie pożyczyli, ani nie skopiowali od nikogo. To jest coś na wskroś oryginalnego, coś, czego świat im nie może dać, ale za to oni mogą dać to światu.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Milczenie wobec tajemnicy Boga i teologia

Tradycja chrześcijańska, czerpiąc inspirację z Biblii, podkreśla, że milczenie stanowi jeden z kluczowych elementów duchowości oraz procesu poznawczego w teologii. Zarówno więc tradycja, jak i dzisiejsze zmaganie się z „dyktaturą hałasu”, domagają się, aby na nowo uzasadnić potrzebę milczenia. W artykule zwracamy uwagę przede wszystkim na potrzebę powrotu do milczenia w teologii, ponieważ pozwala ona uchwycić wymiar tajemnicy zawarty w objawieniu Bożym oraz otworzyć się na mówienie Boga i na jego właściwe rozumienie, aby mogło dojrzeć do miłości, kontemplacji i adoracji. Chodzi więc o najbardziej właściwe postawy człowieka w stosunku do Boga.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Ewangelizacja w Europie Wschodniej w perspektywie ekumenicznej - problemy i wyzwania

Nie trzeba być znawcą problemu, aby stwierdzić istnienie ścisłej więzi między ewangelizacją lub nową ewangelizacją a ekumenizmem. Obie formy działalności Kościoła odnajdują swoje najgłębsze podstawy motywacyjne w modlitwie arcykapłańskiej Chrystusa: „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17,21). Nie trudno też zauważyć, iż owa ścisła więź między ewangelizacją i ekumenizmem staje się szczególnie ważna w życiu Kościoła katolickiego w krajach Europy Wschodniej. Sytuacja religijna w Europie Wschodniej jest bardzo złożona i zróżnicowana w poszczególnych krajach. Nie sposób w tej krótkiej prezentacji uwzględnić wszystkich jej aspektów. Będziemy zatem zmuszeni do pewnych uogólnień, do odniesienia się jedynie do najważniejszych czynników bogatej rzeczywistości oraz do wybranych krajów tego obszaru geograficznego. Na wstępie ukażemy wybrane aspekty specyficznej sytuacji wyznaniowej i ekumenicznej w krajach Europy Wschodniej, gdzie prowadzona jest nowa ewangelizacja. Następnie – w świetle dokumentów Kościoła katolickiego – wskażemy na nieodzowność świadomości ekumenicznej w pracy ewangelizacyjnej. W części trzeciej przedstawimy wnioski praktyczne i propozycje, które mogą stanowić pomoc w urzeczywistnianiu w tych krajach pracy duszpasterskiej, podejmowanej w duchu ekumenicznym.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Krótka panorama ekumeniczna

W bulli inaugurującej Rok Jubileuszowy Jan Paweł II pisze: „Ekumeniczny charakter Jubileuszu winien stać się konkretnym znakiem drogi, którą podążają wierni różnych chrześcijańskich Kościołów i Wspólnot kościelnych, zwłaszcza w ostatnich dziesięcioleciach. Musimy wsłuchiwać się w głos Ducha Świętego, abyśmy wszyscy umieli kiedyś ukazać w sposób widzialny i w pełnej wzajemnej komunii łaskę Bożego synostwa, biorącego początek z chrztu: wszyscy jesteśmy dziećmi jednego Ojca” (Incarnationis mysterium, 4). Obecne sympozjum pragnie być w swoim zamyśle owocem tego zasłuchania się w głos Ducha Świętego i zaznaczyć się jako skromny, aczkolwiek czytelny znak podążania wspólną chrześcijańską drogą ku przezwyciężeniu podziałów powstałych w drugim tysiącleciu.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Ochrzczeni – posłani. Nakaz misyjny Jezusa we współczesnym świecie

Ogłoszony przez papieża Franciszka Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny (październik 2019) stał się okazją do nowego spojrzenia na zadanie misyjne chrześcijan. To właśnie chrzest ma być na nowo rozumiany jako wezwanie do podjęcia zadania głoszenia Ewangelii. Wydarzenie Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego może stać się szansą na nowe odczytanie zadań ewangelizacyjnych Kościoła we współczesnym świecie.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Niepłodność i możliwości jej przezwyciężenia z perspektywy bioetyki katolickiej

Niepłodność staje się coraz większym problemem związków małżeńskich. W jednakowym stopniu dotyczy ona mężczyzn i kobiet. Mając na uwadze wartość płodności i rodzicielstwa (w wymiarze indywidualnym, społecznym i eklezjalnym), z pomocą bezdzietnym małżeństwom stara się przyjść medycyna. Korzysta ona z dwóch skrajnie różnych metod. Z jednej strony są to metody sztucznej prokreacji. Z drugiej strony są to metody naturalne. W licznych dokumentach Magisterium Kościoła odrzuca metody sztuczne jako godzące w godność dziecka i jego rodziców, a nierzadko także niosące ze sobą duże zagrożenie dla zdrowia dziecka i jego matki. Jednocześnie bioetyka katolicka odnosi się z szacunkiem do metod medycznych leczących stany chorobowe utrudniające poczęcie i urodzenie dziecka. Warunkiem jest uszanowanie naturalnego aktu prokreacyjnego w łonie małżeństwa.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Zagadnienie tolerancji w Biblii. Analiza ewangelicznych tekstów dotyczących postawy Jezusa względem nietolerowanych

Zagadnienie tolerancji w Biblii. Analiza ewangelicznych tekstów dotyczących postawy Jezusa względem nietolerowanych

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Ogólna charakterystyka postmodernizmu (aspekt filozoficzny)

Czym jest postmodernizm? Zadrukowano wiele już o nim papieru, poświęcono też wiele czasu w dyskusjach na jego temat. Sam wyraz „postmodernizm” zrobił zawrotną karierę i na stałe zadomowił się w języku kulturowym na Zachodzie, w mniejszym stopniu na gruncie polskim. Najogólniej mówiąc, „postmodernizm” służy na oznaczenie popularnego, silnie oddziaływującego nurtu w zachodnioeuropejskiej kulturze.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Orędzie o miłosierdziu przekazane przez świętą Faustynę

„Kto ufa miłosierdziu Mojemu, nie zginie” Ta niezwykła obietnica Zbawiciela, stanowiąca kwintesencję orędzia Miłosierdzia Bożego, które Ojciec Święty Jan Paweł II nazwał najlepszym antybiotykiem na chorobę współczesnego świata, została przekazana nam przez Apostołkę Bożego Miłosierdzia – św. Faustynę Kowalską ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Właśnie tę prostą i niewykształconą kobietę wybrał Pan, by przypomnieć całemu światu zapomnianą prawdę o Bożym Miłosierdziu i przekazać nowe formy kultu. Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, według św. Faustyny, oparte na objawieniu prywatnym i związane z wieloma nadzwyczajnymi obietnicami, wskutek różnorakich trudności było zakazane w latach 1958-1978. Dopiero Notyfikacja Kongregacji Doktryny Wiary z 1978 roku zezwoliła na jego przywrócenie według form podanych przez świętą. Teologiczna analiza pism s. Faustyny, opublikowana przez Kongregację do Spraw Świętych, wykazała, że w orędziu przekazanym przez Apostołkę Bożego Miłosierdzia nie ma nic niezgodnego z nauką Kościoła. Dlatego teraz Nabożeństwo rozwija się niezwykle żywiołowo za przyzwoleniem i pod kontrolą Kościoła, a wierni bez obaw mogą je praktykować.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne