rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Postawy wobec zdrowia jako jeden z przejawów kompetencji zdrowotnych

Postawy wobec zdrowia prezentowane w zachowaniach zdrowotnych człowieka ujawniają
jego przekonania i nastawienia wobec wielu różnych wartości związanych ze zdrowiem
własnym i innych, a co ważne demaskują braki w kompetencjach zdrowotnych. Celem pracy
jest prezentacja wybranych z literatury przedmiotu postaw wobec zdrowia, ukazująca ich
pozytywne i negatywne strony. Poznanie postaw człowieka wobec zdrowia jest jednym ze
sposobów rozumienia i świadomego wyjaśniania konsekwencji zachowań prozdrowotnych
i antyzdrowotnych wobec siebie, innych i otoczenia.
W pracy przedstawiono różnorodne postawy wobec zdrowia w formie tabelarycznej
i opisowej. Wydaje się, że mogą być one wykorzystane do weryfikacji empirycznej postaw
wobec zdrowa będących przejawem kompetencji zdrowotnych.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Dogoterapia jako metoda wspomagania procesu rehabilitacji dzieci

Wstęp. Autor artykułu przedstawia, na podstawie badań, korzyści z zastosowania dogoterapii we
wspomaganiu rozwoju i rehabilitacji dzieci.
Materiał i metody. W badaniach przeprowadzonych na terenie województwa świętokrzyskiego
zastosowano metodę indywidualnych przypadków, posłużono się techniką wywiadu, którego
udzieliło siedem osób (dwie terapeutki i pięcioro rodziców), które opisały przypadki siedmiorga
dzieci uczestniczących w procesie dogoterapii. Dzieci (Kamila, Karolina, Karol, Bartek, Mateusz,
Sylwia, Miłosz) były w przedziale wiekowym 6-11 lat i każde z nich przejawiało trudności w prawidłowym
rozwoju lub było dotknięte niepełnosprawnością.
Wyniki. Badania ukazały, że głównymi korzyściami z zastosowania dogoterapii jest zdecydowana
poprawa w różnych sferach: sferze społecznej (kontaktów interpersonalnych), sferze samooceny
(rozwinięta śmiałość i odwaga), sferze senso-motorycznej (mówieniu, czytaniu, poruszaniu się,
kontrolowaniu emocji), sferze motywacji do działania czy rozwinięcia poczucia odpowiedzialności.
Wnioski. Z zebranego materiału badawczego wynika, że obecność czworonoga na zajęciach pozwala
dziecku odprężyć się, wyciszyć, obniża poziom lęku oraz kształtuje trwałą więź. Należy
pamiętać, że do zajęć dogoterapeutycznych nie mogą być skierowani pacjenci posiadający otwarte
rany na ciele, alergię na sierść psa, przejawiający paniczny lęk wobec zwierząt, pacjenci agresywni,
z ADHD, pacjenci ze schorzeniami psychicznymi. Z tych powodów wybór dogoterapii jako
metody wspomagającej rehabilitację powinien być wcześniej potwierdzony odpowiednimi informacjami
na temat stanu zdrowia psychicznego pacjenta, poziomu jego agresji oraz występowania
innych cech niepożądanych.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
"Ewangelia dziecka" - kilka refleksji o potencjale religijnym dziecka

Wczesne i średnie dzieciństwo jest optymalnym okresem dla formacji religijności dziecka, bowiem w tym
wieku kształtują się struktury religijne o całościowym charakterze. Dzieciństwo charakteryzuje się szczególną otwartością
i gotowością religijną. Wrażliwość na przeżywanie religii jest u dziecka znacznie silniejsza niż u dorosłego, ponieważ
przeżycie to pozostaje czysto intuicyjne, nie skażone racjonalnym intelektualizmem. Relacja z Bogiem wykracza poza
płaszczyznę intelektualną i zachodzi głęboko w człowieku, na poziomie egzystencjalnym, stąd dziecko, z racji swoich szczególnych
właściwości przejawia wyjątkowe umiejętności doświadczania i przeżywania jej w sposób intuicyjny. Niniejsze
opracowanie ma na celu scharakteryzowanie specyfiki religijności dziecka w kontekście jego naturalnych cech rozwojowych
i wskazanie tych jej aspektów, które stanowią o „wyjątkowości i niepowtarzalności” bezpośredniego kontaktu dziecka
z Bogiem.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Poradnictwo – różnorodne drogi poszukiwania rozwiązań w sytuacjach trudnych

Artykuł stanowi próbę wskazania nowych form działań pomocowych mieszczących się w obszarze
poradnictwa. Szczególną uwagę poświęcono poradnictwu dialogowemu i jego zastosowaniu
we współczesnych działaniach wspierających jednostkę w sytuacjach trudnych. Skoncentrowano
się przy tym na potrzebach i ograniczeniach osób poszukujących pomocy, ale wskazano także
nowe formy pracy, które mogą być odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na pomoc w różnych
zakresach (wzmacniania jednostki, rozwiązywania konfliktów, poszukiwania własnych zasobów).

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ocena wybranych zachowań zdrowotnych młodzieży z terenu Polski Środkowo-Wschodniej

Wstęp. Styl życia to najistotniejszy czynnik wpływający na ludzkie zdrowie. Jego podstawowymi
składowymi są prawidłowy sposób odżywiania i podejmowanie aktywności fizycznej. Celem
badań była analiza podejmowania aktywności fizycznej i ocena sposobu odżywiania populacji
młodzieży z terenu Polski środkowo-wschodniej.
Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 150 uczniów wybranych szkół podstawowych, gimnazjów,
liceów z terenu Polski Środkowo-Wschodniej. Posłużono się metodą sondażu diagnostycznego,
techniką ankietową. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz, oceniający
poziom realizowanych zachowań zdrowotnych. Do analizy materiału badawczego wykorzystano
program STATISTICA 12, Microsoft Office Excel.
Wyniki. Ankietowani stawiali mocno na aktywność fizyczną podejmowanie, której determinował
rodzaj szkoły i sytuacja materialna rodziny. Badani wykazywali przeciętny poziom zachowań
żywieniowych. Jedli nieregularnie i nieracjonalnie, spożywali zbyt mało warzyw, owoców, nabiału,
a za dużo mięsa i dań fast-food.
Wnioski. Należy od najmłodszych lat kształtować w społeczeństwie prozdrowotny styl życia,
którego nieodłącznymi elementami są prawidłowy sposób żywienia i aktywność fizyczna, gdyż
ma on bardzo duży wpływ na zdrowie oraz rozwój dzieci i młodzieży.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zadania nauczyciela w szkole XXI wieku

Świat na początku XXI wieku ,"stanął” wobec wielu złożonych wyzwań cywilizacyjno-kulturowych, które generują
różnorakie problemy społeczne, polityczne, gospodarcze, kulturalne, naukowe, oświatowe. Sytuacja ta domaga się koniecznych
zmian we wszystkich sferach życia, również w edukacji. W artykule podjęto próbę analizy problematyki zadań nauczyciela/
wychowawcy w szkole XXI wieku w świetle wybranej literatury. Na początku zaprezentowano współczesne, główne czynniki
przemian edukacyjnych. W dalszej kolejności analizie poddano priorytety oświatowe Unii Europejskiej, które wpływają na
kształt nauczania i wychowania w szkole XXI wieku, oraz wyznaczają nowe zadania nauczycielom i wychowawcom. Na końcu
zostały przedstawione wnioski i postulaty.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Nauczyciele wychowania fizycznego o edukacji fizycznej dziewcząt

Celem pracy było poznanie opinii nauczycieli wychowania fizycznego na temat realizacji procesu edukacji
fizycznej dziewcząt oraz wprowadzonych reform programowych (1999, 2009). W badaniach uczestniczyło 51 nauczycieli
bialskich szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a
narzędziem badawczym był kwestionariusz wywiadu. Większość nauczycieli systematycznie przygotowywała się do lekcji
i motywowała uczennice do ich współtworzenia. Realizację działu „Rytm-Muzyka-Taniec” najczęściej deklarowali nauczyciele
szkół gimnazjalnych. Niechęć do ich prowadzenia wynikała z niedostatecznej wiedzy i braku umiejętności niektórych
nauczycieli. Większość nauczycieli preferowała pracę zgodnie z założeniami reformy z 1999 roku. Pozytywnie odnieśli się też
do zmian z 2009 roku, dotyczących podziału treści programowych na obligatoryjne oraz do wyboru.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Uwarunkowania prawne współczesnego bioterroryzmu.

Bioterroryzm stanowi jedną z wielu form terroryzmu. Użytą w potencjalnym ataku broń biologiczną
cechuje szereg właściwości, takich jak łatwość i minimalny koszt produkcji, możliwość
ukrycia i transportu, jak również niewidoczność w trakcie przeprowadzania ataku ze względu
na brak zapachu i koloru. Pierwszym aktem prawnym o charakterze międzynarodowym, który
poruszył kwestię użycia broni biologicznej, był Protokół Genewski z dn. 17 czerwca 1925 r.
Konieczność dostosowania Protokołu do aktualnej sytuacji politycznej (ataki terrorystyczne)
wymogła przyjęcie w 1972 r. Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia
zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu. Polskie
prawo w sposób bezpośredni nie obejmuje swoim zakresem działań terrorystycznych. Ustosunkowany
jest do nich głównie Kodeks Karny, który w sposób pośredni opisuje terroryzm
jako przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu stanowiące niebezpieczeństwo
zachwiania podstawami obronności państwa oraz Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego
ustalający podział kompetencji pomiędzy poszczególnymi organami administracji rządowej.
Niewielka liczba krajowych regulacji prawnych wynika z faktu, iż Polska jest uważana za kraj
o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia ataku bioterrorystycznego.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ruchy miejskie: konflikt jako strategia rozwiązywania problemów społecznych miasta

Artykuł przedstawia – w oparciu o socjologiczną teorię konfliktu – znaczenie, role i funkcje
ruchów miejskich w procesie artykułowania i rozwiązywania problemów społecznych, które
pojawiają się w mieście i dotyczą jego mieszkańców. Zastosowanie podejścia konfliktowego
jest podwójnie uzasadnione. Po pierwsze miasto jest traktowane (za D. Harvey’em) jako obszar
konfliktów i napięć, które mają podłoże ekonomiczne i klasowe. Po drugie ruchy miejskie są
rozumiane (za A. Touraine’em) jako przejaw konfliktu społecznego, polegającego na podziale
społeczeństwa na dwie opozycyjne wobec siebie grupy, poróżnione przez obiekt walki, nad
którym próbują przejąć kontrolę. Cechą konstytutywną tego konfliktu jest to, że dotyczy on
realnych (zorganizowanych) aktorów społecznych oraz jest ukierunkowany na artykulację
i realizację interesów zbiorowości miejskiej. Konflikt aktywizuje mieszkańców, jest formą
partycypacji obywatelskiej, narzędziem zmiany i modernizacji, instrumentem przekształceń
w obrębie struktury i kultury miejskiej.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Język esperanto w rozwoju turystyki kulturowej

Esperanto to neutralny język międzynarodowy, który nie należy do żadnego narodu czy kraju.
Pełni on rolę języka łączącego kultury całego świata; sprawia, że możliwa staje się komunikacja
między ludźmi bez dyskryminacji, gdyż żaden z rozmówców nie posiada kulturowej przewagi
w znajomości języka. Turystyka esperancka należy do turystyki kulturowej, a pośrednio do
edukacyjnej, rozumianej jako podróż zorientowana na poszerzenie wiedzy uczestników
w określonej dziedzinie lub temacie. Miłośnicy tego języka mogą podróżować na światowe
i lokalne kongresy, spotkania dla różnych grup zainteresowania oraz indywidualnie do
zaprzyjaźnionych osób. Znając ten język, można korzystać z różnych form turystyki – głównie
kulturowej, ale także pieszej, górskiej, rowerowej i kajakowej. Przede wszystkim jest to
język komunikacji międzyludzkiej. Celem artykułu jest krótkie przedstawienie idei języka
esperanto i jego wykorzystania w turystyce kulturowej. Wbrew pozorom język esperanto
jest używany przez wielu ludzi na świecie (szacuje się, że od kilkudziesięciu tysięcy do kilku
milionów). Ułatwia komunikację międzyludzką oraz turystykę grupową i indywidualną,
krajową i zagraniczną. Poza nielicznymi artykułami dotyczącymi promocji tego języka,
publikacje o turystyce esperanckiej są nader rzadkie. Artykuł ten napisany został w oparciu
o te nieliczne pozycje, z wykorzystaniem stron internetowych w języku esperanto. Autorka
tego artykułu jest esperantystką (poziom znajomości języka B2).

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Medialne formy popularyzacji muzyki poważnej

W kulturze zdominowanej przez muzykę popularną – lekką, rozrywkową – muzyka poważna
musi walczyć o zasłużone miejsce w świadomości społecznej. Do tego celu jej twórcy i propagatorzy
wykorzystują przede wszystkim media audiowizualne – radio, telewizję, Internet.
Z ich pomocą muzyka poważna przenika do naszego codziennego życia, staje się muzyką „na co
dzień”, bardziej dostępna dla szerokiej publiczności. W społeczeństwie istnieje opinia, że główną
różnicą między tymi dwiema dziedzinami jest pełniona przez nie funkcja, mianowicie: użytkowy,
rozrywkowy charakter i prostota formy muzyki popularnej oraz profesjonalność i skomplikowana
forma muzyki poważnej. To przekonanie mija się jednak z prawdą, ponieważ żadna
z powyższych cech nie może charakteryzować wyłącznie jednego rodzaju muzyki. Jednocześnie
widoczne są powiązania między tymi dwoma rodzajami muzyki – strukturalne i funkcjonalne,
a także rosnące zainteresowanie samej kultury popularnej muzyką poważną, które przejawia
się m.in. w takich formach, jak talent show.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zwyczaje, obrzędy i wierzenia związane z narodzinami i wychowaniem dziecka.Studium na podstawie wsi Białobrzegi w województwie lubelskim

Celem artykułu jest ustalenie stanu znajomości i rozumienia zwyczajów, obrzędów oraz wierzeń związanych
z narodzinami i wychowaniem dziecka oraz odpowiedź na pytanie, czy nadal są one upowszechniane i kultywowane we wsi
Białobrzegi, w województwie lubelskim. Po wstępnych rozważaniach terminologicznych przywołujących definicje badanych
problemów, przedstawiono zwyczaje, obrzędy i wierzenia związane z narodzinami dziecka, przygotowaniami do chrztu, obrzędy
przyjęcia dziecka do rodziny oraz wspólnoty wyznaniowej.
W przeprowadzonych badaniach (czerwiec-wrzesień 2013 r.) wykorzystano głównie metodę pogłębionych badań terenowych Bronisława
Malinowskiego, metodę biograficzną, a także elementy metody porównawczej. Podstawę badań terenowych stanowiły wywiady
wśród wszystkich mieszkańców wsi Białobrzegi, dobierając osoby powyżej 65 roku życia oraz obserwacja uczestnicząca.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Głębokie i powierzchniowe strategie uczenia się języka obcego studentów niesłyszących i słabosłyszących

Celem artykułu jest przedstawienie i analiza opinii lektorów języka obcego na temat zakresu
stosowania przez studentów niesłyszących i słabosłyszących powierzchniowych i głębokich
strategii uczenia się języka obcego. W badaniu zastosowano skalę Strategie uczenia się
studentów niesłyszących i słabosłyszących na lekcjach języka angielskiego (SUSNS-JA, za:
N. Aharony 2006), która oceniono strategie stosowane przez 35 studentów z wadą słuchu.
Wnioski z badań wskazują, że ponad 70% studentów zna i często stosuje zarówno głębokie
jak i powierzchniowe strategie uczenia się. Jednocześnie wyniki wskazują na konieczność
udzielenia wsparcia pozostałej grupie osób (30% studentów) i nauczania na lektoracie nie
tylko treści językowych, ale także strategii uczenia się języka obcego.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rola rodziców w profilaktyce logopedycznej

W prezentowanym artykule zostanie przedstawione zagadnienie dotyczące roli środowiska rodzinnego w profilaktyce logopedycznej. Problematyka ta wydaje się bardzo ważna, ponieważ rodzina odgrywa bardzo ważną rolę w kształtowaniu się mowy dziecka. Zostanie omówione zagadnienie związane z profilaktyką logopedyczną oraz znaczenie rodziny w nabywaniu kompetencji językowej przez dziecko. Prezentowane badania pozwolą poznać wiedzę, jaką posiadają rodzice na temat rozwoju mowy dziecka i działań zapobiegających powstawanie wad mowy.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Optymizm a efektywność zawodowa pracowników. Część I. Interpretacja zdarzeń pozytywnych

Wstęp. Niniejszy artykuł stanowi pierwszą c zęść rozważań na temat optymizmu i jego
związku z efektywnością w pracy. Skoncentrowano się na jednym aspekcie optymizmu jakim
jest sposób interpretacji zdarzeń pozytywnych przez pracowników związanych ze sprzedażą.
Celem pracy jest, poza ukazaniem teoretycznych aspektów optymizmu, sprawdzenie czy
istnieje związek pomiędzy różnymi wymiarami optymizmu takimi jak zasięg, stałość i personalizacja
zdarzeń pozytywnych a poziomem efektywności pracowników.
Materiały i metody. Artykuł przygotowano na podstawie wyników badań własnych projektu
badawczego realizowanego w ramach Funduszu Grantów na Badania Własne w Państwowej
Szkole Wyższej im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej. Badania zostały oparte na
koncepcji optymizmu M. Seligmana.
Wyniki badań. Wyniki badań własnych sugerują istnienie zależności pomiędzy poziomem
efektywności a stałością i zasięgiem pierwszego aspektu optymizmu jakim jest interpretacja
zdarzeń pozytywnych. Z kolei nie stwierdzono zależności pomiędzy sposobem personalizacji
pomyślnych zdarzeń a poziomem efektywności pracowników.
Wnioski. Przeprowadzone badania sugerują istnienie zależności pomiędzy poziomem optymizmu
a efektywnością w pracy otwierając pole do dalszych badań w tej dziedzinie. Wyniki
badań mogą mieć zastosowanie praktyczne. Pracodawcy, poprzez trening pracowników
z elementami terapii psychologicznej, mogą wpływać na ich poziom optymizmu i w konsekwencji
na ich efektywność w pracy.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Motywacja do zawarcia małżeństwa w świetle teorii konfliktu motywów Kurta Lewina

W niniejszym opracowaniu poddano analizie zagadnienie motywacji do zawarcia małżeństwa w świetle teorii
konfliktu motywów Kurta Lewina, a szczególnie konfliktu przyciąganie-odpychanie, który wiąże się z oddziaływaniem
dwóch przeciwstawnych motywów o podobnym natężeniu. Podkreślono, że obecnie młodzi ludzie coraz częściej doświadczają
konfliktu między dwoma rodzajami motywów: ukierunkowanych na zawarcie małżeństwa oraz zniechęcających do
jego zawarcia. W opisie rodzaju motywów uwzględniono podział na motywację zewnętrzną i wewnętrzną. Dłuższe oddziaływanie
na jednostkę dwóch przeciwstawnych motywów skutkuje u niej stanami depresji, zniechęcenia, apatii i bezsilności.
Przedstawiono zależności między konfliktem przyciąganie-odpychanie a oporem wobec małżeństwa.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Zachowania zdrowotne studentek pielęgniarstwa w Polsce i na Łotwie

Wstęp. Celem artykułu jest ukazanie stopnia nasilenia zachowań zdrowotnych studentek
pielęgniarstwa w Polsce i na Łotwie.
Materiał i metody. Badaniem objęto 140 studentek, w tym 65 z Polski i 75 z Łotwy. Narzędziem
badawczym był Inwentarz Zachowań Zdrowotnych wg. Juczyńskiego. Dokonano pomiarów
wysokości i masy ciała celem obliczenia wskaźnika BMI.
Wyniki. U większości polskich studentek (49,84%) odnotowano niski poziom nasilenia zachowań
zdrowotnych, natomiast wśród Łotyszek większością (45,33%) były te z wynikiem świadczącym
o przeciętnym stopniu nasilenia zachowań sprzyjających zdrowiu. Studentki z Polski
charakteryzował istotnie statystycznie wyższy poziom nasilenia prawidłowych nawyków żywieniowych
niż studentki z Łotwy (p=0,02). Porównując z wynikami grupy standaryzowanej
wykazano istotne statystycznie różnice w trzech kategoriach zachowań zdrowotnych: w zakresie
prawidłowych nawyków żywieniowych (p=0,001 dla Łotwy i Polski), pozytywnego nastawienia
psychicznego (p=0,01 Łotwa; p=0,04 Polska) oraz praktyk zdrowotnych (p=0,001 Łotwa;
p=0,03 Polska).
Wnioski. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę monitorowania zachowań zdrowotnych celem
zapobiegania rozwojowi chorób cywilizacyjnych.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Współpraca placówek opiekuńczo-wychowawczych z instytucjami edukacyjnymi

Wstęp. Działania wychowawcze podejmowane w rodzinie wpływają w istotny sposób na dalsze
życie i funkcjonowanie dziecka. Rodzice nie muszą sami dźwigać odpowiedzialności za wychowanie
dzieci, powinni być wspomagani przez osoby i grupy społeczne, zaangażowane w działania
edukacyjne. W przypadku kiedy dziecko przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej, to
wychowawcy pełnią te same role co rodzice biologiczni dziecka.
Materiał i metody. Badania dla potrzeb niniejszej publikacji realizowano w Placówkach Opiekuńczo-
Wychowawczych na terenie powiatu bialskiego. Celem badań było ustalenie czy placówki
opiekuńczo-wychowawcze współpracują z instytucjami edukacyjnymi, tj. szkoła, poradnia psychologiczno-
pedagogiczna, terapeuci, logopedzi i inni specjaliści, na czym ta współpraca polega,
jakie przybiera formy.
Wyniki. Wśród form współpracy wymienia się różnego rodzaju kontakty z nauczycielami, tj.:
wywiadówki, kontakt indywidualny, kontakt telefoniczny, mailowy, kontakt przez dziennik elektroniczny.
Ponadto dyrektorzy szkół, wychowawcy klasowi i pedagodzy szkolni uczestniczą w posiedzeniach
zespołu ds. okresowej oceny sytuacji dziecka, odbywających się na terenie placówki
przynajmniej dwa razy w roku.
Wnioski. O współpracy pomiędzy placówką opiekuńczo-wychowawczą a placówkami oświatowymi
decydują głównie: wiek podopiecznych, zachowanie podopiecznych i problemy przez nich
wskazywane oraz usytuowanie placówki przez nich zamieszkiwanej.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w przestrzeni wirtualnej

Artykuł prezentuje kwestie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w przestrzeni wirtualnej. Dorośli są zobowiązani
do zapewnienia młodemu pokoleniu bezpieczeństwa w różnych wymiarach, zarówno w tradycyjnej przestrzeni
społecznej jak i w przestrzeni wirtualnej (cyberprzestrzeni). Współcześnie, młodzi ludzie, dla których media cyfrowe
są nieodłącznym elementem ich codzienności, są narażeni na wiele niebezpieczeństw napływających z cyberprzestrzeni.
W artykule zaprezentowano przykłady działań profilaktycznych i edukacyjnych, które należy podejmować, aby zapewnić
młodemu pokoleniu bezpieczne funkcjonowanie w świecie realnym i wirtualnym. Omawiane kwestie poruszane są w kontekście
interdyscyplinarnym.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Bezpieczeństwo edukacyjne studentów PSW

Na kreowanie bezpieczeństwa edukacyjnego wpływa szereg czynników. Ze strony studenta jest to: podjęcie
decyzji o kontynuacji nauki oraz dokonanie wyboru uczelni i kierunku studiów. Z kolei uczelnia tworzy ofertę edukacyjną,
dystrybuuje informacje do odbiorców. W artykule przedstawiono działania Uczelni, z uwzględnieniem podziału na wydziały,
skierowane na zaspokojenie potrzeb kandydatów na studia, a w konsekwencji studentów. Przedsięwzięcia te stają się
szansą dla studentów na zgłaszanie zapotrzebowania na uzyskanie kompetencji w trakcie studiów czy realizacji oczekiwań
edukacyjnych. Efektem tego jest posiadanie informacji w zakresie budowania oferty edukacyjnej skierowanej do skoncentrowanego
grona odbiorców, z szansą sukcesu w rekrutacji. Badanie zrealizowano na grupie 710 studentów. W wyniku
przeprowadzonych analiz zbudowano wydziałowy profil studenta.

Czasopismo: Rozprawy Społeczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia