rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
EDUKACJA ZDROWOTNA W OPINII UCZNIÓW X LO WE WROCŁAWIU

W prezentowanej pracy autorzy przedstawiają opinię 176 uczniów (91 chłopców i 85 dziewcząt) klas pierwszych szkoły ponadgimnazjalnej na temat proponowanego wprowadzenia edukacji zdrowotnej do podstawy programowej z wychowania fizycznego. Pracownicy Katedry Podstaw Humanistycznych i Promocji Zdrowia Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu skonstruowali ankietę oraz testu zdań niedokończonych będących projekcyjną techniką badania postaw. Dzięki analizie zebranego materiału odpowiedziano na pytania dotyczące opinii badanych stanowiących jednocześnie grupą docelową zmian rozwoju programu wychowania fizycznego. Wyniki poddano analizie statystycznej, różnicując grupę badanych ze względu na płeć. Zdecydowana większość chłopców wyraża negatywny pogląd co do wprowadzenia edukacji zdrowotnej w systemie klasowo-lekcyjnym. Pomysł ten nie jest też akceptowany przez około połowę badanych dziewcząt. Uzyskane szczegółowe dane wskazują na szanse i zagrożenia przewidywanych zmian w programie wychowania fizycznego dotyczące edukacji zdrowotnej.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
PROGRAM ERASMUS JAKO ŹRÓDŁO DOSKONALENIA KOMPETENCJI ZAWODOWYCH PRZYSZŁYCH NAUCZYCIELI WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

Celem pracy było zebranie informacji dotyczących wpływu realizacji Programu Erasmus w Uniwersytecie Lizbońskim na doskonalenie kompetencji zawodowych przyszłych nauczycieli wychowania fizycznego. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z zastosowaniem techniki kwestionariusza ankiety oraz wywiad, którą objęto 20 uczestników Programu Erasmus pochodzących z Polski, Niemiec, Finlandii, Francji i Hiszpanii. Programie Erasmus wykazuje korzyści przez wielopłaszczyznowe doskonalenie z zakresu: wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, a tym samym idealnie wpisuje się w nowoczesny sposób kształcenia przyszłych nauczycieli wychowania fizycznego.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
MOTYWACJA I SAMOOCENA OSÓB UCZESTNICZĄCYCH W SZKOLENIU NA STOPIEŃ ŻEGLARZA JACHTOWEGO

Współczesny stan wiedzy psychologicznej pozwala przyjąć, że zachowanie człowieka jest powodowane oddziaływaniem określonych czynników. Wiąże się zawsze z jakimś celem, a realizacja tego celu zależy od rodzaju i siły motywów oraz od przekonania człowieka o własnych możliwościach jego osiągnięcia. Opanowanie umiejętności żeglowania jest trudnym zadaniem dlatego motywacja i ocena swoich możliwości ma tu niebagatelne znaczenie. 
W badaniach podjęto próbę określenia samooceny i motywacji osób uczestniczących w szkoleniu na stopień żeglarza jachtowego oraz stwierdzenie czy poziom samooceny globalnej determinuje percepcję stopnia trudności oraz stanu przyswojenia wiedzy i umiejętności żeglarskich. W badaniach wzięło udział 116 osób w wieku od 15 do 46 lat, wśród których wyodrębniono trzy grupy: uczniów, studentów, osoby pracujące. Do badań wykorzystano polską adaptację Skali Samooceny SES M. Rosenberga oraz kwestionariusz ankiety skonstruowany przez autorów opracowania. 
Na podstawie otrzymanych wyników stwierdzono, że średnia arytmetyczna w zakresie samooceny przyjmuje poziom wysoki w każdej grupie wiekowej w odniesieniu do badań normalizacyjnych. Kobiety wykazują wyższy poziom samooceny w porównaniu do grupy mężczyzn. Rozkład uzyskanych wyników nie jest zgodny z rozkładem normalnym, bowiem zdecydowanie dominują rezultaty wysokie przy całkowitym braku rezultatów niskich w grupach uczniów i studentów oraz w grupie kobiet. Zauważono, że istnieje związek pomiędzy poziomem samooceny a percepcją stopnia trudności i poziomem opanowania umiejętności żeglarskich. Wysoka samoocena i towarzysząca jej pozytywna motywacja mają wpływ na percepcję trudności nowych zadań oraz zwiększają efektywność uczenia się i działania.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
ZMIANY WIELKOŚCI I STRUKTURY TURYSTYCZNEJ BAZY NOCLEGOWEJ W WIĘKSZYCH MIASTACH WOJEWÓDZTWA KUJAWSKO-POMORSKIEGO

Polskie miasta wkroczyły w okres transformacji systemowej zasobami w zakresie turystycznej bazy noclegowej odziedziczonymi po poprzednim systemie. Była ona wówczas na ogół niedoinwestowana, niskiej jakości i słabo rozwinięta pod względem ilościowym. Późniejsze zmiany wiązały się z dostosowywaniem tej bazy do potrzeb korzystających z noclegów. Zmiany jakościowe i ilościowe były regulowane przez mechanizmy rynkowe. W tym kontekście można rozpatrywać określone kierunki zmian oraz osiągnięty w danym czasie stan bazy noclegowej, który jest swego rodzaju wskaźnikiem atrakcyjności miasta, a także odzwierciedla stan przemian gospodarczych i funkcjonalnych. W pracy analizowane są zmiany w turystycznej bazie noclegowej największych miast województwa kujawsko-pomorskiego oraz ich stan od 1995 r. Podjęto też próbę zidentyfikowania i zweryfikowania charakteryzowanych w literaturze zagranicznej czynników warunkujących rozwój turystycznej bazy noclegowej na określonych przykładach. Uwzględniono zarówno czynniki ogólnogospodarcze, wynikające z sytuacji gospodarczej państwa i określonych wahań koniunktury (czynniki zewnętrzne - egzogeniczne) oraz wynikające z sytuacji danego miasta, m. in. charakteru i pełnionych przez nie funkcji (czynniki wewnętrzne - endogeniczne). Część tych czynników określono jako stymulanty, inne natomiast mają charakter destymulant, które zakłócają lub hamują rozwój bazy noclegowej, prowadząc do zatrzymania inwestycji, a niekiedy nawet do likwidacji obiektów.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
AKTYWNOŚĆ TURYSTYCZNA MIESZKAŃCÓW WĘGROWA W LATACH 2014-2016 - MOTYWY WYJAZDÓW I CZAS ICH TRWANIA

W artykule przedstawiono zróżnicowanie aktywności turystycznej mieszkańców Węgrowa w latach 2014-2016. W pracy skupiono się na analizach dotyczących ogólnego poziomu uczestnictwa w turystyce tak krajowej, jak i zagranicznej, dokonując analiz jego zróżnicowania w najważniejszych przekrojach społeczno-demograficznych. Do analiz wykorzystano badania przeprowadzone w styczniu 2017 r., na 100-osobowej próbie mieszkańców Węgrowa. W pracy zidentyfikowano: średnią liczbę krajowych i zagranicznych wyjazdów turystycznych w podziale na krótkoterminowe i długoterminowe, główne cele podróży oraz kierunki. Uzyskane wyniki badań jednoznacznie wskazują, iż mieszkańcy Węgrowa preferują aktywny wypoczynek realizowany na obszarze Polski. Stwarza to szansę na wzmocnienie i wykorzystanie potencjału turystycznego kraju w przyszłości i jednocześnie stanowi czynnik ożywienia polskiej gospodarki turystycznej.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
POSTAWA ZDROWOTNA STUDENTÓW BIALSKICH UCZELNI WYŻSZYCH Z UWZGLĘDNIENIEM OSÓB TRENUJĄCYCH I NIETRENUJĄCYCH

W warunkach współczesnej cywilizacji szczególnego znaczenia nabiera zdrowy styl życia. Jest to problem ważny z punktu widzenia społecznego i wciąż aktualny, podejmowany w badaniach naukowych w Polsce i za granicą. Stąd celem badań była analiza porównawcza postawy prozdrowotnej studentów wyczynowo uprawiających sport i studentów nietrenujących. 
W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego wykorzystując technikę ankiety. Ogółem przebadano 112 studentów dwóch bialskich uczelni. Bardziej pozytywne i silniejsze postawy prozdrowotne prezentują studenci systematycznie trenujący. Należałoby zintensyfikować oddziaływania uczelni wyższych zmierzające do wdrażania programów edukacyjnych oraz kształtowania zachowań zdrowotnych studentów a także badania naukowe w zakresie odżywiania, aktywności fizycznej i unikania używek.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
DIAGNOZA AKTYWNOŚCI REKREACYJNEJ RODZIN ZASTĘPCZYCH. RAPORT Z BADAŃ W POWIECIE SZAMOTULSKIM

Zajęcia rekreacyjne podejmowane w środowisku rodzinnym przyczyniają się do wychowawczego oddziaływania, kształtowania postaw dziecka oraz kultury czasu wolnego. Z uwagi na rozwój alternatywnych form opieki nad dzieckiem osieroconym analizę zachowań rekreacyjnych warto przeprowadzić w środowisku rodzin zastępczych. Celem pracy jest przedstawienie, w jakich formach rekreacji fizycznej oraz kulturalno- rozrywkowej i twórczej uczestniczą członkowie rodzin zastępczych. Równie ważnym stało się poznanie motywacji dzieci do podejmowania aktywności fizycznej oraz barier, jakie utrudniają efektywną organizację czasu wolnego wśród badanych. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, wykorzystując technikę ankietowania. Narzędzia badawcze stanowiły ankiety: autorska przeznaczona dla rodziców zastępczych oraz skonstruowana na bazie kwestionariusza HBSC skierowana do ich wychowanków. Wyniki badań pokazują, iż wśród form rekreacji fizycznej uprawianych przez rodziny zastępcze z największą częstotliwością podejmowane są najbardziej dostępne, tj. zabawy na podwórku, spacery oraz jazda na rowerze. Zespołowe gry sportowe częściej praktykowane są w szkole, niż w środowisku rodzinnym. Taka sama sytuacja dotyczy form rekreacji kulturalno- rozrywkowej, jakimi są wyjścia do galerii i muzeów. Prowadzone badania mają charakter pilotażowy. W celu potwierdzenie słuszności zaobserwowanych tendencji, a także tworzenia programów naprawczych służących integracji środowisk rodzin zastępczych poprzez uczestnictwo w rekreacji i sporcie istnieje potrzeba prowadzenia tego typu badań w skali regionalnej i krajowej

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
KSZTAŁCENIE I DOSKONALENIE NAUCZYCIELI W SYSTEMIE STUDIÓW DLA PRACUJĄCYCH W PRL W LATACH 70. XX WIEKU

Celem prezentowanego artykułu jest ukazanie założeń systemowych oraz realiów dotyczących kształcenia i doskonalenia nauczycieli w PRL w latach 70. 20 wieku. Autor zwraca uwagę, że system studiów dla pracujących zawierał w sobie wiele trudnych rozwiązań i ujawniał szereg niedoskonałości. Odnosi się to zwłaszcza do studiów zaocznych, które władze oświatowe w PRL-u uważały za formę kształcenia, nie zaś nauczania. Zasady ustrojowe PRL wywodzące się z teorii marksistowskiej uznającej potrzebę wszechstronnego rozwoju człowieka, również za ideał nauczyciela uważały takiego pedagoga, który potrafi zrealizować zadania wszechstronnego wychowania i wykształcenia ucznia, a więc nauczyciela mającego pełne wyższe wykształcenie. Dlatego też, w przeddzień zasadniczej reformy całego systemu kształcenia nauczycieli w Polsce z 1973 roku, za pilne zadanie uważano: rozwijanie umiejętności samodzielnej pracy umysłowej, wdrażanie do samodzielnych działań o charakterze badawczym, rozwijanie naukowego myślenia studiujących i umiejętności prezentowania wyników na piśmie. Organizacja i przebieg studiów zaocznych dla nauczycieli, odegrały ważną rolę w procesie kształcenia i doskonalenia kadr pedagogicznych w PRL-u.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
POZIOM WYBRANYCH ZDOLNOŚCI MOTORYCZNYCH MŁODYCH BADMINTONISTÓW W ASPEKCIE ALOMETRII ICH ROZWOJU FIZYCZNEGO

Wprowadzenie: Ocena efektów działalności ruchowej osobnika musi uwzględniać łączny wymiar obejmujący aspekty strukturalne, rozwojowe oraz funkcjonalne. Zjawisko to z największą siłą akcentuje się w okresie progresywnego rozwoju i wydaje się szczególnie istotne w sporcie dzieci i młodzieży.
Cel: Zadaniem niniejszego doniesienia jest roztryśnięcie czy i w jakim stopniu czynnik zaawansowania rozwoju, określony wiekiem wysokości ciała, różnicuje wyselekcjonowane zdolności motoryczne o podłożu energetycznym i informacyjnym badmintonistów w wieku 11-19 lat. Materiał i metody: Badaniom poddano 96 badmintonistów, w trzech grupach wieku kalendarzowego: 11-13 lat (młodzicy), 14-16 lat (juniorzy młodsi), 17-19 lat (juniorzy). Wszyscy rekrutowali się z czołowych ośrodków szkolenia sportowego w Polsce. Analizie poddano ich wiek morfologiczny, oszacowany na podstawie tabel i wzorów zaproponowanych przez Pilicza oraz 10 cech somatycznych, 10 zdolności motorycznych o podłożu energetycznym i 16 zdolności koordynacyjnych. Szukano zależności przyczynowo-skutkowych pomiędzy poszczególnymi cechami i zdolnościami motorycznymi, a zaawansowaniem w rozwoju fizycznym obserwowanych badmintonistów - przy zastosowaniu modelu regresji liniowej. Wprowadzone do analizy zmienne zostały unormowane na średnie i odchylenia standardowe rezultatów uzyskanych przez ww. grupy sportowe. Wyniki. Wysokość ciała jest najbardziej reprezentatywną cechą, określającą zaawansowanie rozwoju biologicznego osobnika, ale równocześnie ma ograniczony zasięg diagnostyczny, zwłaszcza po okresie pokwitania. Wyższy poziom wieku wysokości ciała wpływa dodatnio na wyniki prób określających zdolność do użycia mocy i siły statycznej badmintonistów, a zależność ta sukcesywnie zanika w starszych grupach szkoleniowych. Analiza wyników potwierdza odrębność badanych zdolności i ich podział na sferę efektywności opartą na podłożu energetycznym oraz sensomotorycznym (są one uwarunkowane odrębnymi właściwościami organizmu zawodnika). Wnioski: Na użytek wyjaśniania zjawisk obserwowanych w sporcie należy opracować bardziej złożoną formułę określania wieku rozwojowego, z wykorzystaniem również składnika wieku kalendarzowego. Zmniejszanie się siły związków między wiekiem morfologicznym a wynikami prób zdolności koordynacyjnych może sugerować, że po okresie pokwitania czynnik zaawansowania rozwoju fizycznego stopniowo ustępuje miejsca czynnikom genetycznym i środowiskowym.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
EFEKTYWNOŚĆ TRENINGU KOORDYNACJI RUCHOWEJ BRAMKARZY PIŁKI NOŻNEJ

Celem pracy była analiza efektywności treningu koordynacji ruchowej, a także ocena poziomu koordynacyjnych zdolności motorycznych bramkarzy piłki nożnej. Badania wykonano dwukrotnie na grupie 5 zawodników. Byli to bramkarze klubu MKS Podlasie Biała Podlaska. Pierwszą turę badań (testów) wykonano w lutym 2013 roku, natomiast drugą po okresie czterech miesięcy, w czerwcu tego samego roku. 
Między kolejnymi badaniami, do treningu bramkarskiego zostały wprowadzone ćwiczenia wpływające na kształtowanie i doskonalenie koordynacyjnych zdolności motorycznych. Ogółem przeprowadzono 55 jednostek treningowych, na których realizowano ukierunkowany trening koordynacyjny. Łączny czas tych ćwiczeń wyniósł około 1100 minut. Na podstawie analizy wyników badań wykazano, iż bramkarski trening koordynacyjny w okresie przygotowawczym ma wpływ na poziom KZM bramkarzy w okresie startowym. Stwierdzono także, że zastosowany trening w okresie przygotowawczym miał największy wpływ na takie KZM jak: zdolność czucia rytmu ruchów oraz zdolność równowagi statycznej i dynamicznej, które wykazały największe zróżnicowania o charakterze istotnym pomiędzy badaniami.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
REEDUKACJA POSTURALNA W HIPOTONII PRZEPONY - OPIS PRZYPADKU

Zaburzenia posturalne obserwowane w pracy fizjoterapeutów głównie kojarzone są z dysfunkcjami narządu ruchu. Niejednokrotnie prowadzona terapia nie przynosi oczekiwanych efektów dotyczących wyeliminowania wszystkich objawów zgłaszanych przez pacjentów. Okoliczność ta zmusza terapeutów do poszukiwania innej przyczyny dolegliwości chorego. Praca z pacjentem z dysfunkcją przepony objawiającą się jej hipotonią oraz towarzyszącymi objawami niejednokrotnie może wydawać się niezwykle trudna. Związane jest to z problematyczną diagnostyką nakładających się dolegliwości. Cel pracy: Celem niniejszej pracy jest ukazanie możliwości postępowania fizjoterapeutycznego polegającego na skojarzeniu wielu metod stosowanych w rehabilitacji, mających za zadanie usprawnienie terapii pacjenta z hipotonią przepony. Opis przypadku: 28-letni mężczyzna skarżący się na dolegliwości układu pokarmowego i oddechowego z dodatkowymi objawami takimi jak: brak regularnego snu, przyspieszony oddech oraz ból w okolicy karku i odcinka piersiowego kręgosłupa promieniujący w stronę żeber, został poddany diagnostyce fizjoterapeutycznej. W opisywanym przypadku zastosowano elementy reedukacji wzorca oddechowego, terapii manualnej, terapii punktów spustowych, masażu powięziowego, poizometrycznej relaksacji mięśni, kinesiologytapingu oraz treningu funkcjonalnego w celu normalizacji napięcia oraz uwolnienia pracy przepony i żeber, zmniejszenia zgłaszanych dolegliwości bólowych kręgosłupa, reedukacji posturalnej, stabilizacji obręczy brakowej i odtworzenia prawidłowych wzorców ruchowych łopatki i kończyny górnej oraz utrwalenia osiągniętych efektów i zapobiegania nawracaniu dolegliwości. Wnioski: Wykorzystanie wielu metod fizjoterapeutycznych przyniosło wymierny efekt oraz spowodowało znaczne ograniczenie zgłaszanych dolegliwości. Odnotowano znaczącą poprawę stanu zdrowia i wydolności fizycznej pacjenta.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
WYKORZYSTANIE TECHNIK INFORMATYCZNYCH W PROMOCJI DZIAŁALNOŚCI TURYSTYCZNEJ

Pod koniec ubiegłego wieku techniki informatyczne upowszechniły się w działalności turystycznej. Ponad 20 lat temu informatyczna sfera branży turystycznej skupiała się głównie na tworzeniu systemów organizacyjno-biurowych, kierując się zasadą, że informacja turystyczna to niezbędny składnik promocji turystycznej. Dokonując analizy rozwoju informatycznego gospodarstw domowych i przedsiębiorców w Polsce i UE, rozważono perspektywy promocji działalności turystycznej, wskazując konkretnych odbiorców informacji turystycznej. Ukazano wybrane działania ICT i możliwy ich wpływ na tworzenie się nowych aplikacji turystycznych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
ROZWÓJ AGROTURYSTYKI W WOJEWÓDZTWIE KUJAWSKO-POMORSKIM JAKO EFEKT ABSORPCJI ŚRODKÓW UNIJNYCH PRZEZNACZONYCH NA RÓŻNICOWANIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NA OBSZARACH WIEJSKICH

Artykuł podejmuje problem absorpcji środków pochodzących z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach działania 311. „Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej”, rozdysponowanych w latach 2007 - 2013 na terenie województwa kujawsko-pomorskiego. Pod uwagę wzięto tę część środków, które przeznaczono na rozwój działalności agroturystycznej. Podjęto także próbę określenia czynników lokalizacji gospodarstw świadczących usługi turystyczne. Wykorzystano dane pozyskane z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wg stanu na 31.03.2017 r., dotyczące kosztów kwalifikowanych poszczególnych projektów, jak również ich szczegółowych opisów. Przeanalizowano 34 inwestycje, pod względem zrealizowanych przedsięwzięć, wysokości kosztów i rozmieszczenia przestrzennego dotowanych gospodarstw. Wykazano, że w badanych latach powstało 15 nowych gospodarstw agroturystycznych, a 19 zostało zmodernizowanych. Dotowane gospodarstwa były w większości usytuowane w sąsiedztwie obszarów chronionych oraz w strefach podmiejskich.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
OSOBOWOŚĆ A MASA CIAŁA I POZIOM TKANKI TŁUSZCZOWEJ NA PRZYKŁADZIE ZAWODNICZEK PIŁKI SIATKOWEJ

Cel badań. Celem badań było sprawdzenie związku między poszczególnymi cechami osobowości a masą ciała i poziomem tkanki tłuszczowej na przykładzie zawodniczek piłki siatkowej. Materiał i metody. Dokonano oceny osobowości za pomocą kwestionariusza NEO-FFI oraz pomiar masy i analizę składu ciała za pomocą analizatora TANITA BC-418. W badaniach uczestniczyło 15 zawodniczek piłki siatkowej w wieku 15,93 ± 1,38 lata i wysokości ciała 181,13 ± 4,62 cm. Wyniki Przeprowadzone badanie wykazało brak związku między poziomem neurotyczności, ekstrawersji, otwartości na doświadczenie i ugodowości a masą ciała na przykładzie zawodniczek piłki siatkowej. Jednocześnie wykazało ujemną, umiarkowaną korelację między poziomem sumienności a masą ciała zawodniczek piłki siatkowej. Przeprowadzone badanie wykazało brak związku między osobowością a poziomem tkanki tłuszczowej na przykładzie zawodniczek piłki siatkowej. Wnioski Zawodniczki piłki siatkowej o wyższym poziomie sumienności cechuje niższa masa ciała.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
STUDENCI SPORTOWCY WYŻSZEJ SZKOŁY WYCHOWANIA FIZYCZNEGO I TURYSTYKI W BIAŁYMSTOKU W ŚWIATOWYM RUCHU UNIWERSJADOWYM W LATACH 2005-2015

Zastanawiającym jest fakt, że w dotychczasowej historii uczelnia nie doczekała się pracy poświęconej zagadnieniu tytułowemu. Stąd celem niniejszego tekstu jest ukazanie studentów-sportowców Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku wobec wyzwań światowego sportu studenckiego, liczby startujących sportowców uczelni w kategorii kobiet i mężczyzn, ich uczestnictwa i lokat w rywalizacji w poszczególnych dyscyplinach sportu w wybranych sportach i konkurencjach obowiązującego programu światowego ruchu uniwersjadowego. Prezentowany tekst w zamiarze autorki obejmuje uniwersjadowe współzawodnictwo zarówno w sportach letnich, jak i w sportach zimowych od 2005 do 2015 roku.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
REKREACJA KONNA - MOTYWY UCZESTNICTWA I WPŁYW NA ŻYCIE JEŹDŹCÓW

Celem badań przeprowadzonych wśród osób uprawiających rekreację konną było uzyskanie informacji na temat jeździectwa jako formy rekreacji ruchowej i jej wpływu na życie osób, które w niej uczestniczą. W badaniu wzięło udział 352. respondentów korzystających z usług ośrodków jeździeckich funkcjonujących na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Posłużono się metodą sondażu diagnostycznego oraz techniką ankiety. Do zebrania danych posłużył autorski kwestionariusz ankiety. Na podstawie uzyskanego materiału empirycznego można stwierdzić, że głównym motywem uprawiania jeździectwa jest zamiłowanie do koni, które uzupełniane jest potrzebą aktywnego wypoczynku w środowisku przyrodniczym. Poza tym regularne uprawianie rekreacji konnej w istotny sposób wpływa na życie jeźdźców, kształtując ich charakter, szeroko rozumiane zdrowie i kontakty społeczne. Natomiast główną barierą utrudniającą regularne uprawianie jeździectwa są wysokie koszty tej formy rekreacji fizycznej.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
STRUKTURA OSOBOWOŚCI STUDENTÓW A ICH PREFERENCJE I ZACHOWANIA TURYSTYCZNE

Celem pracy było ukazanie możliwych powiązań pomiędzy strukturą osobowości respondentów a ich preferencjami turystycznymi. W tym celu przebadano studentów Turystyki i Rekreacji z Uniwersytetu Rzeszowskiego. Badania zostały poddane analizie i ukazane w formie tabel. W niniejszej pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z zastosowaniem dwóch kwestionariuszy ankietowych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej