rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zmiany w doktrynie zarządzania kryzysowego w Stanach Zjednoczonych po ataku huraganu Katrina

Cel: Głównym celem artykułu jest omówienie funkcjonowania systemu zarządzania kryzysowego w Stanach Zjednoczonych, jak również wyjaśnienie pojęcia emergency management (zarządzanie w sytuacji zagrożenia) oraz disaster management (zarządzanie kryzysowe).
Wprowadzenie: W artykule omówiono przekształcenia w funkcjonowaniu systemu zarządzania kryzysowego w Stanach Zjednoczonych po atakach terrorystycznych oraz klęskach żywiołowych (w szczególności atak na WTC oraz huragan Katrina). Autorki wskazują zakres potrzeb, jakim musiały sprostać władze USA w obliczu katastrof oraz w jaki sposób podzielone zostały odpowiedzialności za poszczególne etapy niesienia pomocy potrzebującym. Ponadto artykuł obrazuje pięć etapów katastrofy, dzięki którym można zdecydować, jakie kroki należy podjąć po jej wystąpieniu. Zostały one szczegółowo omówione w oparciu o wytyczne określone w standardach dotyczących zarządzania w sytuacjach kryzysowych, takich jak NFPA 1600 i Program Akredytacji Zarządzania Kryzysowego (EMAP). Przedstawiono również ogólne pojęcia zarządzania w sytuacjach zagrożenia oraz zarządzania kryzysowego, uwzględniając zmiany w zwrocie Nine-one-one. What’s your emergency? W związku z faktem, iż kiedyś Amerykanie postrzegali sytuacje kryzysowe jako tzw. katastrofy nieintencjonalnie wywołane siłami natury lub awariami technicznymi (w tym błędami ludzkimi), opisano sytuacje kryzysowe umyślnie spowodowane przez człowieka (czynnik ludzki) – szczególnie terroryzm, które stały się stałym elementem w postrzeganiu świata przez przeciętnego Amerykanina (szczególnie po atakach na WTC). 
Metodologia: W artykule przeanalizowano literaturę przedmiotu. Szczególną uwagę poświęcono publikacjom związanym z tematyką zarządzania kryzysowego w Stanach Zjednoczonych i wpływem katastrof na zmiany w systemie reagowania na sytuacje kryzysowe.
Wnioski: Podsumowując, autorki zwracają uwagę na fakt, iż coraz częściej występujące sytuacje kryzysowe, jak również świadomość zagrożenia wymusza na władzach USA ciągłe rewidowanie doktryny ochrony ludności cywilnej, wynikiem czego plan reagowania kryzysowego ulega ustawicznej modyfikacji. W związku z tym władze amerykańskie stosują środki i metody ratownicze adekwatne do obecnych zagrożeń, co w praktyce oznacza, że opracowywane plany działań czy programy nie są dokumentami zamkniętymi. Władze amerykańskie wyciągają wnioski z zaistniałych sytuacji, braków i niedoskonałości, co prowadzi do ciągłego dostosowywania i doskonalenia zarządzania kryzysowego. Autorki sugerują w podsumowaniu, iż taka praktyka i działania mogą mieć również zastosowanie do doskonalenia i zmian w zakresie rozwiązań narodowych Rzeczypospolitej Polskiej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Trwałość środków gaśniczych

Omówiono zmiany właściwości środków gaśniczych w czasie przechowywania oraz wpływ warunków składowania na trwałość tych produktów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Architektura oraz możliwości funkcjonalne katalogowych baz danych

Artykuł zawiera opis technologii katalogowych baz danych. Omówiony został sposób zapisu informacji oraz podstawowe funkcjonalności katalogowych baz danych. Zawarto również rozważania odnośnie możliwości wykorzystania tej technologii jako rozproszonej bazy danych do gromadzenie dokumentacji generowanej w Państwowej Straży Pożarnej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie modelowych czasów ewakuacji z przeprowadzonymi eksperymentami

Cel: Celem niniejszego artykułu było porównanie otrzymanych czasów ewakuacji z budynków użyteczności publicznej za pomocą wybranych modeli
matematycznych z czasami eksperymentalnie przeprowadzonych ewakuacji.
Wprowadzenie: W artykule przedstawiono wybrane modele matematyczne do szacowania czasu ewakuacji. Należą do nich: model krytycznego czasu
ewakuacji, model Togawy, model Melinek i Booth, model Galbreatha oraz model Paulsa. W celu porównania poprawności obliczania czasów ewakuacji
ludzi z budynków w czasie pożaru za pomocą modeli matematycznych opisanych w dostępnej literaturze przedmiotu przeprowadzono i przeanalizowano
ewakuacje z budynków: Instytutu Chemii Przemysłowej w Warszawie, Telewizji Polskiej SA Oddział w Łodzi, Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi oraz
Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Pabianicach. Uzyskane eksperymentalnie czasy ewakuacji porównano
z czasami obliczonymi za pomocą wybranych modeli matematycznych oraz czasami otrzymanymi dzięki symulacji komputerowej wykonanej
za pomocą programu Pathfinder.
Wnioski: Opisane w dostępnej literaturze równania matematyczne dają możliwość szybkiego szacowania czasu przemieszczania się ewakuujących się
ludzi. Jednak ze względu na prostotę tych równań otrzymane za ich pomocą czasy ewakuacji obarczone są błędem w porównaniu z czasami rzeczywistymi
uzyskanymi podczas przeprowadzonych eksperymentów. Występujące różnice między modelowymi czasami ewakuacji a czasami otrzymanymi
eksperymentalnie mogą wynikać z tego, że autorzy modeli nie wymagali podzielenia drogi ewakuacyjnej na odcinki poziomych i pionowych dróg ewakuacyjnych,
na których ludzie poruszają się z różnymi prędkościami. Wskazane modele nie odnoszą się do konieczności uwzględnienia zagęszczenia ludzi
na drogach ewakuacyjnych, gdzie wraz z jego wzrostem prędkość przemieszczania się osób maleje. Modele te pozwalają swobodnie założyć prędkość,
z jaką mają poruszać się ewakuujące się osoby, co można zrobić na podstawie dostępnej literatury.
Znaczenie dla praktyki: Przeprowadzone eksperymenty umożliwiły porównanie poprawności otrzymanych czasów ewakuacji obliczonych za pomocą
modeli matematycznych, co pozwoliło na określenie wiarygodności tak otrzymanych wyników. Dodatkowo uzyskane czasy ewakuacji porównano z czasami
otrzymanymi za pomocą symulacji komputerowych wykonanych w programie Pathfinder. Z przeprowadzonej analizy porównawczej wynika, że do
czasów ewakuacji uzyskanych eksperymentalnie najbardziej zbliżone były te czasy ewakuacji otrzymane dzięki symulacji komputerowej, które obliczono
przy wykorzystaniu modelu zmienno-sterującego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zjawisko ciągu wstecznego – backdraft

Zjawisko ciągu wstecznego (ang. backdraft) jest zjawiskiem stosunkowo słabo poznanym i nadal badanym przez wiele ośrodków naukowych na świecie. Aby wystąpił backdraft, pożar musi mieć miejsce w pomieszczeniu słabo wentylowanym i być rozciągnięty w czasie. Zjawisko to zachodzi, gdy w powyższych warunkach pożar zużyje większość tlenu, przygaśnie i w pomieszczeniu zostanie utworzony otwór np. poprzez otwarcie drzwi czy wybicie okna. W otworze utworzą się dwa grawitacyjne strumienie o przeciwnych kierunkach ruchu. Pierwszy z nich – górny – to wypływający strumień gorących gazów pożarowych, drugi – dolny – to dopływający strumień świeżego powietrza. Gdy świeże powietrze dotrze do źródła zapłonu (najczęściej jest to początkowe miejsce pożaru), następuje zapłon i spalanie wytworzonej mieszaniny. Gwałtowność i długotrwałość procesu zależy od ilości wytworzonej mieszaniny w granicach palności i może jej towarzyszyć kula ognia. Pierwsza wzmianka o backdraft wraz z próbą wyjaśnienia zjawiska pojawiła się w 1914 r. Backdraft wyjaśniono jako „zapłon dymu lub sadzy”. Do lat 70. praktycznie nie było żadnych badań ukierunkowanych na wyjaśnienie tego zjawiska. Od lat 80. do chwili obecnej obserwowane jest wyraźne zainteresowanie badaniami eksperymentalnymi nad backdraft wraz z próbami określenia warunków granicznych do jego zaistnienia. Niewątpliwie przyczyniły się do tego pożary z backdraft, podczas których niestety zginęli strażacy. Badane są różne materiały palne: ciała stałe, ciecze i gazy. W zależności od badanego materiału minimalne warunki do backdraft zmieniają się od 2,5 do 10% udziału objętościowego paliwa w objętości. W ostatnim 15-leciu poza zainteresowaniem badaniami eksperymentalnymi obserwuje się wyraźny wzrost wykorzystania nowoczesnych narzędzi obliczeniowych do symulacji pożaru i backdraft. Ciągle doskonalone modele obliczeniowe wraz z coraz szybszymi komputerami są wstanie odtworzyć skutki backdraft na ekranie domowego komputera.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bezpieczeństwo pracy na drabinie

Opracowanie poświęcone jest bezpieczeństwu pracy z przenośnymi drabinami pożarniczymi. Na wstępie wymieniono przepisy prawa dotyczące bezpiecznej eksploatacji drabin a następnie podano przykłady prawidłowego i nieprawidłowego stosowania drabin pożarniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie mediów społecznościowych przez komendy powiatowe, miejskie i wojewódzkie Państwowej Straży Pożarnej na przykładzie serwisu Facebook

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań ilościowych oraz analizy treści dotyczących obecności jednostek organizacyjnych Państwowej
Straży Pożarnej w mediach społecznościowych na przykładzie serwisu Facebook. Rozwój mediów (platform) społecznościowych w ogólnoświatowej
sieci Internet sprawił, że są one uznawane za narzędzie powszechnie wykorzystywane przez różnego typu organizacje prywatne, administrację publiczną
oraz służby. Używanie tego medium daje duże możliwości w procesie przekazywania bieżących informacji, sprawnego komunikowania się ze społecznością
lokalną, budowania pozytywnych relacji i kreowania wizerunku organizacji. Media społecznościowe (social media) są także wykorzystywane przez
administrację rządową oraz służby ratownicze wielu krajów w czasie każdej z czterech faz zarządzania kryzysowego (zapobieganie, przygotowanie,
reagowanie, odbudowa).
Projekt i metody: W pierwszej części artykułu dokonano przeglądu istniejącej literatury prezentującej możliwości wykorzystania platform społecznościowych,
zalety i wady korzystania mediów społecznościowych, a także klasyfikację oraz przykłady zastosowania tego typu narzędzi w poszczególnych
fazach zarządzania kryzysowego. W drugiej części przeanalizowano profile komend powiatowych (KP), miejskich (KM) i komend wojewódzkich
(KW) Państwowej Straży Pożarnej (PSP). Zebrane dane empiryczne zagregowano, poddano analizie statystycznej, a następnie przedstawiono w formie
tabelarycznej i wykresowej.
Wyniki: W artykule wskazano, że na najbardziej popularnej wśród polskich internautów platformie Facebook aktywne konta ma jedynie 20% KP i komend
miejskich PSP oraz 31% KW PSP. Dodatkowo przeanalizowano popularność poszczególnych profili, regularność aktualizacji, kompletność danych kontaktowych
i teleadresowych oraz treści publikowane przez badane podmioty.
Wnioski: Jednostki organizacyjne PSP jedynie w części wykorzystują potencjał, jaki mogą dać media społecznościowe. Należy dążyć do tego, by jednostki
te zwiększyły swoje zaangażowanie na platformach społecznościowych, gdyż – jak pokazała dotychczasowa praktyka – ich wykorzystanie w
poszczególnych fazach zarządzania kryzysowego niejednokrotnie przyniosło pozytywny rezultat. Liczba „polubień” poszczególnych profili na Facebooku
powinna być sukcesywnie zwiększana, aby w sytuacji zagrożenia można było w pełni wykorzystać potencjał tego medium.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Praktyczne aspekty ewakuacji ludzi ze szpitali

Cel: Celem artykułu jest przedstawienie modelu ewakuacji ludzi ze szpitali i obiektów o podobnej specyfice opracowanego na podstawie: zebranych danych historycznych, obserwacji procesu ewakuacji oraz wywiadu z personelem medycznym i osobami kierującymi działaniami ratowniczymi Państwowej Straży Pożarnej.
Wprowadzenie: W artykule poruszono tematykę dotyczącą czynników wpływających na przebieg ewakuacji w obiektach szpitalnych. Dokonano podziału użytkowników obiektów szpitalnych oraz przypisanych im ról w procesie ewakuacji. Określono, jakie zadania spoczywają na personelu medycznym, pacjentach, gościach oraz kierującym działaniami ratowniczymi. Określono działania krytyczne wpływające na ewakuację szpitala, a także najczęściej obserwowane zachowania uczestników ewakuacji. Autorzy przedstawili również zachowania mające wpływ na wystąpienie zagrożenia w szpitalach – zwłaszcza na oddziałach psychiatrycznych. Wskazano na konieczność zapoznania się ze specyfiką szpitala oraz możliwymi zrachowaniami mogącymi mieć wpływ na przebieg ewakuacji w przypadku wystąpienia pożaru lub innego zagrożenia. Zwrócono uwagę na czynniki, które mogą utrudniać oraz te, które ułatwiają proces ewakuacji.
Wnioski: Należy zbudować właściwy system bezpieczeństwa w szpitalach poprzez opracowanie jasnych i precyzyjnych procedur ewakuacyjnych, dostosowanych do specyfiki pacjentów oraz charakterystyki obiektu. Należy zwiększyć częstość próbnych alarmów pożarowych i ćwiczeń ewakuacyjnych, które pozwolą nauczyć ludzi odpowiednich nawyków, obsługi urządzeń przeciwpożarowych oraz współdziałania z Państwową Strażą Pożarną. Autorzy podkreślają, że w celu zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa, należy eliminować fałszywe alarmy, które powodują zobojętnienie na pojawiające się prawdziwe komunikaty o zagrożeniu oraz wprowadzić służby interwencyjne w szpitalu, zwiększyć liczbę personelu, a przede wszystkim dążyć do zakończenia ewakuacji pacjentów i pensjonariuszy przed przyjazdem jednostek straży pożarnej. Proponowanym sposobem realizacji tego założenia jest opracowanie modelu postępowania personelu placówki oraz sposobów komunikacji pomiędzy pracownikami i ratownikami przybyłymi na miejsce zdarzenia.
Znaczenie dla praktyki: Zawarte w artykule informacje na temat zadań personelu medycznego, zachowań pacjentów, gości, a także procedur ewakuacyjnych wdrożonych w szpitalach, zostały zebrane w postaci modelu postępowania, którego zastosowanie pomoże osobom funkcyjnym unikać błędów w trakcie opracowania i wdrażania systemu bezpieczeństwa pożarowego w poszczególnych obiektach.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Istotne zmiany w systemie dopuszczania wyrobów wprowadzanych do użytkowania i wykorzystywanych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej - nowelizacja rozporządzenia MSWiA dotyczącego świadectw dopuszczenia

W niniejszym artykule przedstawiono istotne informacje dotyczące nowelizacji rozporządzenia MSWiA dotyczącego świadectw dopuszczenia. Zidentyfikowano ogólnie zmiany treści rozporządzenia oraz zmiany wymagań techniczno-użytkowych. Ponieważ zmiana rozporządzenia niesie ze sobą pewne konsekwencje dla wyrobów i właścicieli świadectw dopuszczenia, autorzy omawiają te konsekwencje w dwóch płaszczyznach - od strony właściciela świadectwa dopuszczenia oraz z punktu widzenia osób wprowadzających wyroby do użytkowania w ochronie przeciwpożarowej m.in. kupujących, odbierających wyroby, obiekty budowlane. Autorzy przedstawiają sposób postępowania CNBOP w zakresie aktualizacji świadectw dopuszczenia wydanych na podstawie pierwotnego brzmienia przedmiotowego rozporządzenia, wskazując na istotne zadania po stronie CNBOP oraz właścicieli świadectw dopuszczenia.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Narodowy program szkolenia dyspozytorów medycznych jako element przygotowania kadry dyspozytorów medycznych do współpracy z lotniczym pogotowiem ratunkowym w zakresie operacji nocnych

Decyzje podejmowane przez dyspozytorów medycznych systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne w zakresie dysponowania właściwych sił i środków ratowniczych do akcji ratunkowej stanowią kluczowy moment w działaniach ratowniczych. Podstawą do podjęcia optymalnej decyzji jest właściwe przeprowadzenie wywiadu dyspozytorskiego, a przez to pozyskanie jak największej wiedzy na temat poszkodowanego/poszkodowanych. Mając świadomość tych uwarunkowań SP ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe (SP ZOZ LPR) podjął działania, które mają na celu przeszkolenie wszystkich dyspozytorów medycznych w Polsce w oparciu o opracowany program szkolenia, który został nazwany Narodowym Programem Szkolenia Dyspozytorów Medycznych (NPSDM). Szkolenie to przewiduje przede wszystkim przygotowanie dyspozytorów medycznych do współpracy z lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego w porze nocnej, ale również przypomnienie zasad współpracy w dzień oraz wskazań do dysponowania lotniczych zespołów ratownictwa medycznego. W celu realizacji NPSDM przyjęto harmonogram szkoleń w każdym województwie, który zostanie zrealizowany do końca 2011 roku.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Niezawodność w wysokich temperaturach klejonego warstwowo drewna sosny pospolitej w zakresie wytrzymałości na zginanie statyczne

Drewno klejone ze względu na swoje właściwości, jest coraz częściej wykorzystywane. Technologia ta umożliwia wytworzenie elementów konstrukcyjnych o dużych przekrojach poprzecznych i znacznych rozpiętościach. Drewno klejone warstwowo, po odpowiedniej obróbce powierzchni i zachowaniu parametrów przekroju jest materiałem słabo rozprzestrzeniającym ogień, a dodatkowo impregnowane jest materiałem nierozprzestrzeniającym ognia. Pomimo to, drewno w wysokich temperaturach traci swoje właściwości, a co za tym idzie najprawdopodobniej spada jego wytrzymałość. W badaniach własnych dokonano analizy wytrzymałości na zginanie statyczne drewna klejonego w wysokich temperaturach, zbliżonych do temperatur pożaru. Na podstawie uzyskanych wyników określono prawdopodobieństwo zniszczenia elementu konstrukcji obciążonego statycznie w kolejnych przedziałach temperaturowych. Wykazano znaczący spadek niezawodności drewna klejonego oraz zaobserwowano zwiększoną dynamikę wzrostu poziomu zagrożenia po przekroczeniu temperatury 150[stopni]C.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Istotne zmiany w systemie oceny zgodności wyrobów

Artykuł jest czwartym z cyklu 4 artykułów poświęconych zmianom w systemie dopuszczeń wyrobów wprowadzanych do użytkowania i wykorzystywanych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej w Polsce. W powyższych artykułach przedstawione zostały nowe podstawy prawne, zasady wydawania dopuszczeń dla wyrobów i problemy ich dotyczące.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Piąty wymiar w edukacji pożarniczej

Cel: W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: w jakim kierunku będą zmierzały przemiany szkoły pod wpływem nowych technologii. Społeczeństwo informacyjne budowane jest na odmiennych − niż społeczeństwo industrialne − paradygmatach, w tym na odmiennym modelu aksjologicznym. Dlatego współczesność wymaga innego systemu edukacji niż dotychczasowy, ukształtowany według wymogów społeczeństwa przemysłowego. W praktyce oznaczać to może konieczność organizowania (tworzenia) szkół opartych na nowych założeniach. Wprowadzenie: Współczesna cywilizacja informacyjna jest oparta na technologiach informacyjnych (TI) będących podstawowymi i niezbędnymi narzędziami do uzyskania, przetwarzania informacji, a w efekcie tworzenia wiedzy. Zakłada się, że kolejna rewolucja technologiczna − zwana kognitywistyczną − otworzy szkoły na intelektualny dorobek człowieka w niespotykanym dotąd stopniu i zakresie. Wymaga to zmiany samej szkoły, gdyż przyswojenie tak dużej ilości wiedzy opiera się na doświadczeniu w stosowaniu reguł i zasad pozyskiwania i przetwarzania informacji, ogromnej wrażliwości intelektualnej, ponieważ uczenie się jest sposobem wchodzenia w kulturę. Metodologia: W artykule oparto się na analizach zachodzących aktualnie kierunków rozwoju technologicznego i przemian społecznych, które ten rozwój wywołuje. Wnioski: Przedstawione zostały możliwości, ale i zagrożenia wynikające z nieograniczonego dostępu do sieci, portali społecznościowych oraz wirtualnych doradców i nauczycieli. Dokonano analizy skuteczności TI z jednoczesnym opisem najważniejszych wskazówek dla racjonalnego włączenia ich do edukacji. Poruszony został także etyczny wymiar wykorzystania TI w edukacji związany z poszukiwaniem odnajdywaniem, przetwarzaniem i przesyłaniem informacji w kontekście poszanowania praw człowieka do prywatności i własności intelektualnej oraz duchowego i emocjonalnego rozwoju. Została tu poruszona równie ważna kwestia dotycząca TI, a związana z wartościami, które powinna wspomagać i rozwijać szkoła niezależnie od czasów, w których funkcjonuje i wykorzystywanych środków. Jako ostatnie są poruszane kwestie dotyczące samych nauczycieli ich postawy oraz podejścia do technologicznej reformy edukacji. W refleksjach końcowych wyraźnie zaznaczona jest niezastąpiona rola nauczyciela w procesie dydaktycznym i fakt, że żadne systemy teleinformatyczne, rozwiązania programowe, czy nawet wirtualni nauczyciele nie są w stanie zastąpić żywego nauczyciela, jego słowa oraz gestu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zachowanie ludzi jako jeden z czynników determinujących przebieg procesu ewakuacji

Cel: Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie zachowania wybranej grupy ludzi w średnim wieku podczas ewakuacji
z reprezentatywnego budynku użyteczności publicznej.
Wprowadzenie: W artykule omówiono czynniki wpływające na przemieszczanie się tłumu podczas zdarzenia ekstremalnego,
którym może być alarm pożarowy lub inne zagrożenie takie jak na przykład alarm bombowy w budynku. Wyjaśniono definicję tłumu,
a także ukazano możliwe zachowania się ludzi podczas ewakuacji reprezentatywnej grupy ludzi w średnim wieku. Dane literaturowe,
a zwłaszcza modele obliczeniowe w głównej mierze wykorzystywane są do określania maksymalnego czasu potrzebnego do
bezpiecznego opuszczenia obiektu tj. wyjścia na zewnątrz budynku lub do wyznaczonego bezpiecznego miejsca lub sąsiedniej strefy
pożarowej. Metody te, z uwagi na wprowadzone uproszczenia, są łatwe i szybkie w kalkulacjach, jednak w większości przypadków nie
uwzględniają wpływu zachowań użytkowników budynku na czas ewakuacji. Po ogłoszeniu alarmu pożarowego zaobserwować można
różne zachowania ludzi takie jak kończenie rozpoczętych czynności, pakowanie i zabieranie rzeczy osobistych, szukanie członków
rodziny, próby gaszenia pożaru, przyglądanie się, co się dzieje, próby kradzieży przy wykorzystaniu panującego zamieszania i wiele
innych czynności, które wydłużają czas ewakuacji, a tym samym mają negatywny wpływ na poziom bezpieczeństwa ludzi.
Wnioski: Stosowane w modelach obliczeniowych uproszczenia i brak odniesienia się do przewidywalnych zachowań podczas
ewakuacji powodują, że otrzymane wyniki mogą odbiegać w znacznym stopniu od czasów rzeczywistych potrzebnych na opuszczenie
budynku.
Znaczenie dla praktyki: Przedstawiony eksperyment wykonany w jednym z łódzkich budynków wysokościowych przedstawia
najczęściej obserwowane zachowania ludzi podczas próbnych ewakuacji. Eksperyment nie obejmował badania zachowań oraz czasu
ewakuacji osób niepełnosprawnych. Został on porównany z wykonaną symulacją komputerową przy użyciu programu Pathfinder
i jest obecnie najczęściej używanym modelem obliczeniowym opisanym w literaturze przedmiotu, dzięki czemu otrzymano pogląd
na szacowane czasy ewakuacji przy użyciu różnych narzędzi inżynierii bezpieczeństwa pożarowego. Eksperyment miał również na
celu sprawdzenie występowania modelu koncepcyjnego wyróżniającego poszczególne fazy: postrzegania, interpretacji, podejmowania
decyzji i akcji w trakcie ewakuacji z budynku.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport