rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawartosc form azotu w glebie oraz plony kukurydzy w zaleznosci od pH, zawartosci wegla organicznego oraz form azotu w nawozach

Wyniki badań zamieszczone w niniejszej pracy zebrano na doświadczeniu miokropopletkowym z kukurydzą, założonym w 1999 r. w Skierniewicach. Przebadano wpływ nawożenia siarczanem amonowym i saletrą sodową oraz zróżnicowanego pH i zawartości substancji organicznej w glebie na zmiany zawartości azotu mineralnego (N-NH₄⁺ + N-NO₃⁻) oraz na zawartość azotu całkowitego w glebie.
Największy wpływ na plon i pobranie azotu przez kukurydzę ma zakwaszenie gleby. Plony i pobranie azotu przez kukurydzę w znacznie mniejszym stopniu są uzależnione od formy nawozu azotowego i zawartości substancji organicznej w glebie. Zawartość N całkowitego i N-NH₄⁺ w glebie do 30 cm głębokości zwiększa się wraz ze wzrostem zawartości substancji organicznej, natomiast wraz ze wzrostem wartości pH gleby maleje w niej zawartość N-NH₄⁺. Zawartość N- NO₃⁻ w glebie jest największa po zastosowaniu saletry sodowej i mało uzależniona od pH i zawartości substancji organicznej. Zawartość N-NH₄⁺ w warstwie gleby 30-60 cm nie jest uzależniona od badanych czynników. Natomiast zawartość N-NO₃⁻ w tej warstwie gleby jest wielokrotnie większa przy stosowaniu saletry sodowej niż przy nawożeniu siarczanem amonowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw techniki dokarmiania dolistnego na plon i jakosc ziarna pszenzyta jarego

W latach 1994-1996 przeprowadzono doświadczenie polowe, badając reakcję pszenżyta jarego odmiany Maja na dolistne dokarmianie azotem oraz mikroelementami (Cu, Zn, Mn), wyrażoną plonem ziarna oraz zawartością frakcji azotu w ziarnie. Stwierdzono, że o plonie ziarna w głównej mierze decydowały warunki atmosferyczne w czasie wegetacji pszenżyta. Zwiększenie dawki nawożenia azotem z 80 kg·ha⁻¹ do 120 kg·ha⁻¹ wpłynęło na zawartość azotu ogółem i białkowego w ziarnie, przyczyniając się do zwiększenia nagromadzenia tych składników w latach 1994 i 1995, oraz do zmniejszenia ich zawartości w 1996 roku. Powodowało ono również wzrost zawartości azotu niebiałkowego. W porównaniu z obiektem kontrolnym, dolistne dokarmianie cynkiem oraz manganem w dawce 0,4 kg·ha⁻¹ łącznie z azotem w dawce 80 kg·ha⁻¹ powodowało wzrost azotu ogółem, a dolistne zastosowanie manganu w dawce 0,4 kg·ha⁻¹ spowodowało wzrost azotu białkowego w ziarnie pszenżyta.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kształtowanie się zawartości boru i molibdenu w sianie łąkowym pod wpływem nawożenia mineralnego

Doświadczenie założono na zmeliorowanej łące rolnika indywidualnego, położonej w dolinie Łabuńki, na glebie zabagnionej gruntowo-glejowej. Obejmowało 8 obiektów nawozowych (różne poziomy NPK). Celem badań było określenie zmian zawartości boru i molibdenu w sianie łąkowym pod wpływem wzrastającego nawożenia mineralnego. Nawożenie mineralne powodowało, w miarę zwiększania dawki obniżanie ilości boru w sianie, natomiast nie stwierdzono jednoznacznego wpływu nawożenia na zawartość molibdenu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie srodowiska jako dyscyplina naukowa

W pracy przedstawiono kompleksową charakterystykę dyscypliny naukowej „Kształtowanie środowiska", która obejmuje podstawowe pojęcia i definicje, rozwój historyczny, przedmiot, cel, zakres i metody, główne kierunki badań naukowych oraz korzyści, potrzeby i zagrożenia jej dalszego rozwoju.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zaleznosc oplacalnosci produkcji i przetworstwa ziemniaka od jego jakosci

W pracy przedstawiono na wybranych przykładach powiązania pomiędzy jakością a ekonomiczną efektywnością produkcji ziemniaka. Zasadnicze znaczenie w tym związku mają koszty jakości. Wykazują one bardzo duże zróżnicowanie w zależności od kierunku produkcji i użytkowania ziemniaków. Zdecydowanie najwyższe są w przypadku produkcji nasiennej ziemniaka, najniższe w przypadku ziemniaka skrobiowego. Czynnikiem ograniczającym efektywność działań zwiększających jakość produkowanych ziemniaków jest mała przejrzystość rynku. W konsekwencji powiązanie ceny ziemniaków z ich jakością jest stosunkowo słabe.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia azotem i roznych sposobow odchwaszczania na zachwaszczenie wtorne buraka cukrowego na redzinie

W doświadczeniu polowym, przeprowadzonym w latach 1996-1998 na rędzinie badano wpływ dawek azotu (90 i 120 kg N·ha⁻¹), terminu jego stosowania (dwukrotny i trzykrotny) oraz sposobu odchwaszczania: 1 - Pyramin Turbo 520 SC (6 dm³·ha⁻¹) + zabiegi mechaniczne; 2 - Pyramin Turbo 520 SC (3 dm³·ha⁻¹) oraz Betanal Progress AM 180 EC (6 dm³·ha⁻¹ ) nalistnie; 3 - Betanal Progress AM 180 EC (6 dm³·ha⁻¹) nalistnie metodą dawek dzielonych na zachwaszczenie wtórne buraka cukrowego.
Stwierdzono, że sposoby odchwaszczania nie wpływały istotnie na wtórne zachwaszczenie, choć najbardziej ograniczająco na liczbę chwastów oddziaływała metoda chemiczno-mechaniczna. Najsłabsze zaś działanie chwastobójcze wykazał Betanal Progress AM 180 EC stosowany metodą dawek dzielonych, zwłaszcza nieskuteczny okazał się w stosunku do chwastów wieloletnich. Stosowanie azotu w trzech terminach istotnie ograniczało ogólną liczbę chwastów, natomiast intensyfikacja nawożenia do 120 kg N·ha⁻¹ obniżała jedynie liczbę chwastów krótkotrwałych we wtórnym zachwaszczeniu buraka cukrowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzajemne oddziaływanie metabolitów Cyanoprocaryota i rośliny wodnej Spirodela oligorrhiza KURTZ. HEGELM.

Celem doświadczenia było zbadanie wzajemnej relacji pomiędzy Microcystis aeruginosa i rośliną wodną Spirodela oligorrhiza (rodziny Lemnaceae) i ich wzajemnego wpływu na wzrost i morfologię. Akseniczne kultury Spirodela oligorrhiza i Microcystis aeruginosa rosły na różnorodnych wariantach pożywek [BOLLARD 1966] i medium Z [STAUB 1961], przy stałym oświetleniu (6,8 Wm-2) i temp. 24°C. Wzrost kultur Spirodela był mierzony co 24 godziny w czasie 10 dni hodowli poprzez zliczanie liczby członów pędowych (frondów). Mierzono zawartość chlorofilu a+b. Komórki Microcystis aeruginosa były zliczane pod mikroskopem. Wzrost Spirodela oligorrhiza był zahamowany o ok. 70% w porównaniu do serii kontrolnych oraz zawartość chlorofilu zmniejszyła się. Biomasa członów pędowych uległa redukcji. Po 10 dniach hodowli wzrost Microcystis aeruginosa uległ inhibicji.
Rezultaty potwierdzają wysoki allelopatyczny efekt zakwitów Cyanoprocaryota na rośliny wodne. Spirodela oligorrhiza jest makrofitem konkurującym z Cyanoprocaryota o źródło pożywienia. Badania sugerują nowy sposób naturalnej kontroli procesu eutrofizacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Regeneracja roslin trzech genotypow lubinu waskolistnego z niedojrzalych osi zarodkowych

Przeprowadzono regenerację roślin trzech genotypów łubinu wąskolistnego z wyszczepianych osi zarodkowych niedojrzałych nasion. Zastosowano cztery pożywki zawierające makroelementy z pożywki MS, czterokrotne stężenie mikroelementów z MS, witaminy z pożywki B5, dodatek 1,38 g/L L-proliny, 30 g/L sacharozy i 7 g/L agaru. Każda pożywka zawierała inną kombinację zawartości BA i NAA. Najwięcej pędów tworzył genotyp 410 - średnio 3,2 na eksplantat. Najlepszą pożywką indukującą była pożywka S2 zawierająca 3,0 mg/L BA i 0,4 mg/L NAA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sciolkowania kora sosnowa na wzrost i kwitnienie okrywowych odmian roz

Badania przeprowadzone w latach 2003-2005 objęły krzewy pięciu odmian róż z grupy okrywowych: ‘Nozomi’, ‘Alba Meidiland’, ‘The Fairy’, 'Rote Max Graf’ i ‘Sommerabend’. Po posadzeniu krzewów glebę ściółkowano korą sosnową. 
Grubość warstwy kory wynosiła 5 lub 10 cm.
W pierwszym roku po posadzeniu krzewów ściółkowanie spowodowało niewielkie opóźnienie kwitnienia roślin o kilka dni. W kolejnych dwóch latach ściółkowanie nie miało już wpływu na wczesność kwitnienia roślin. Liczba kwiatów tworzonych przez rośliny była co roku większa. W drugim roku obfitość kwitnienia krzewów nieściółkowanych wzrosła ponad pięciokrotnie a w trzecim roku - bez mała dziewięciokrotnie. Obfitość kwitnienia krzewów ściółkowanych wzrastała odpowiednio siedmiokrotnie i szesnastokrotnie. Ściółkowanie gleby w pierwszym roku po posadzeniu wywarło niekorzystny wpływ na niektóre cechy jakościowe roślin. Krzewy ściółkowane słabiej okrywały powierzchnię gleby a ich pędy były tym krótsze im zastosowano grubszą warstwę kory. Ściółkowanie nie miało wpływu na wysokość krzewów i liczbę wytworzonych pędów.
W następnych latach ściółkowanie korą sosnową wpłynęło korzystnie na wzrost i rozwój roślin. Krzewy w większym stopniu okrywały glebę i wytworzyły dłuższe pędy pod wpływem ściółkowania korą. Różnicę między krzewami ściółkowanymi 5 i 10 cm warstwą kory wykazano jedynie w drugim roku uprawy. Wpływ ściółki na wysokość krzewów i liczbę pędów wykazano dopiero w trzecim roku uprawy. Krzewy ściółkowane były wyższe i wytworzyły więcej pędów. Wraz ze wzrostem grubości warstw kory zwiększała się wysokość roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie techniki filmowej do analizy wspolpracy bebnowego zespolu mlocacego z rotacyjnym separatorem ziarna

Omówiono badania dotyczące współpracy cepowego zespołu młócącego z rotacyjnym separatorem, które przeprowadzano przy wykorzystaniu kamery do szybkich zdjęć. Określono optymalne, wzajemne usytuowanie omawianych zespołów oraz inne wielkości charakteryzujące strugę masy zbożowej wylatującą z zespołu młócącego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koncentracja mikroelementow i pierwiastkow sladowych w odciekach pochodzacych z trzech kwater wysypiska odpadow komunalnych w Sierakowie

W pracy przedstawiono wyniki badań składu chemicznego odcieków pochodzących z trzech kwater wysypiska w Sierakowie, różniących się długością czasu składowania odpadów komunalnych (kwatera II oraz III eksploatowane były w latach 1992-1998, natomiast w kwaterze nr IV składowanie odpadów rozpoczęto 15 stycznia 1999 roku). W miarę wydłużania czasu przebywania odpadów w złożu wzrastała spośród makroelementów ilość wymywanego z nich potasu, sodu oraz magnezu, a malała ilość wymywanego wapnia. Stwierdzono wyraźną zależność pomiędzy koncentracją zanieczyszczeń a wiekiem kwatery. W przypadku manganu oraz żelaza odcieki z młodszej kwatery charakteryzowały się znacznie wyższą ich zawartością niż odcieki z kwater zamkniętych, a w przypadku Cu, Pb oraz Ni zaobserwowano odwrotną zależność. Stężenie w badanych odciekach miedzi, cynku, ołowiu i niklu było znacznie niższe od dopuszczalnych zawartości zanieczyszczeń w ściekach wprowadzanych do wód i ziemi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Prace nad wyhodowaniem nowych odmian kostrzewy czerwonej Festuca rubra L. o wyższych zdolnościach reprodukcyjnych

W opracowaniu przedstawiono wyniki badań nad zdolnością reprodukcyjną nowych odmian pastewnych kostrzewy czerwonej, wyhodowanych w SHR Antoniny. W przeprowadzonych wieloletnich doświadczeniach, we wszystkich seriach i latach zbioru, uzyskano wysokie plony nasion, duże zróżnicowanie między badanymi obiektami oraz wysoką zgodność wyników plonowania nasiennego dla odmian.
Na podstawie wyników przeprowadzonych badań oraz wcześniejszych doświadczeń stwierdzono, że najwyższą zdolnością reprodukcyjną wyróżniały się: AND-492 oraz AND-594, wysoką: Reda, Atra i AND-794, dobrą: AND-694 i Areta. Natomiast odmiana Nakielska uznawana za odmianę o dobrej wydajności nasiennej, ciągle jeszcze uprawiana na dużym obszarze, plonowała zdecydowanie najsłabiej.
Wytworzenie w SHR Antoniny nowych odmian pastewnych kostrzewy czerwonej o dużo wyższych zdolnościach reprodukcyjnych od odmiany Nakielska, a także odmiany Brudzyńska, należy uznać za poważne osiągnięcie hodowlane o wymiernym znaczeniu gospodarczym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koszty i dochodowość produkcji buraka cukrowego w następstwie stosowania 16 systemów uprawy

W pracy wykorzystano badania ankietowe, których celem było przeprowadzenie oceny stosowania wyróżnionych 16 systemów uprawy buraka cukrowego w Polsce. W 2012 roku rozesłano ankietę do służb surowcowych wszystkich koncernów cukrowniczych w Polsce w celu uzyskania podstawowych danych do obliczenia kosztów analizowanych systemów uprawy buraków cukrowych. Zakres badań obejmował określenie rodzaju i liczby wykonywanych zabiegów, analizę nakładów z podziałem na robociznę, paliwo, materiały i surowce oraz eksploatację wytypowanych maszyn w poszczególnych systemach uprawy buraka cukrowego. Po uwzględnieniu wartości plonów określonych w ankietach, dopłat do produkcji i całkowitych kosztów z 2016 roku obliczono dochodowość produkcji buraka cukrowego dla analizowanych systemów uprawy. Wykazano duże zróżnicowanie dochodu brutto z dopłatami dla poszczególnych systemów. Największe dochody stwierdzono dla uprawy pasowej jesienią lub wiosną oraz uprawy konserwującej z międzyplonem ścierniskowym wymieszanym wiosną z glebą lub niewymieszanym. Z kolei największe koszty ogółem generowała uprawa z orką przedzimową lub wiosenną, która miała na celu wymieszanie z glebą obornika i międzyplonu lub samego obornika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddziaływania harwestera na glebę leśną w procesie pozyskiwania drewna

Wykonano analizę sił działających na harwester. Określono naciski jednostkowe kół na postoju i w czasie pracy. Naciski te były stosunkowo niskie i nie przekraczały 90 kPa. Naciski jednostkowe i układ sił w agregacie był najkorzystniejszy przy pracy w pozycji wychylenia żurawia do przodu. Jego pracę filmowano podczas pozyskania na zrębie i w czasie przecinki. Dokonano pomiaru wychylenia żurawia oraz sposobu jego ustawienia w czasie ścinki, okrzesywania i przerzynki drewna. Stwierdzono, że operator nigdy nie wykorzystywał w praktyce pełnego zasięgu żurawia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw dojrzalosci zrazow oraz umiejscowienia oczka na pedzie na wzrost i jakosc uzyskanych krzewow dwoch odmian roz z grupy wielokwiatowych. Czesc I. Parametry wzrostu krzewow

Dwie odmiany róż z grupy wielokwiatowych: ‘Friesia’ i ‘Nina Weibull’ okulizowano na podkładce Rosa multiflora Thunb. typ bezkolcowy. Oczka pobierano ze zrazów w różnej fazie dojrzałości pędów (kwiaty w kwiatostanie zamknięte; środkowy kwiat w kwiatostanie otwarty całkowicie, pozostałe kwiaty w pąkach; wszystkie kwiaty w kwiatostanie otwarte; wszystkie kwiaty w kwiatostanie przekwitłe; 1-2 tygodnie po opadnięciu płatków), pochodzące z różnych miejsc na pędzie (część górna, środkowa i dolna). Krzewy róż wyrastające z oczek pobieranych ze zrazów w różnej fazie dojrzałości charakteryzowały się podobną siłą wzrostu. Okulanty wyrastające z oczek pobieranych z każdego miejsca na pędzie miały podobną masę i wysokość. Największą liczbę pędów I rzędu miały krzewy uzyskane z oczek pochodzących z górnych części zrazów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wartosci pokarmowej mieszanek straczkowo-zbozowych jako surowca do produkcji kiszonek

Doświadczenia połowę przeprowadzono w latach 1994 i 1995 w RZD Sadłowice, a w 1996 w RZD Puławy-Kępa. Czynnikiem Tego rzędu były zboża jare jako komponenty mieszanek - jęczmień jary i owies, czynnikiem II-ego rzędu odmiany grochu - Vatra (w 1994 r. Jaran), Perkoz i Kwestor, a czynnikiem III-ego rzędu był udział grochu w mieszankach - 50 i 75%. Mieszanki grochu z jęczmieniem i grochu z owsem stanowią dobry surowiec do produkcji kiszonki. Pod względem wartości energetycznej i poziomu plonów jednostek paszowych produkcji mleka (JPM) i żywca (JPŻ) mieszanki grochu z jęczmieniem przewyższają mieszanki grochu z owsem. Większą wartość pokarmową białka uzyskuje się z mieszanek zbóż jarych z 75% niż z 50% udziałem grochu, przy czym mieszanki z odmianą Perkoz cechowała nieco większa zawartość białka niż mieszanki z odmianami Vatra i Kwestor. Mieszanki grochu z jęczmieniem wykazują lepszą strawność suchej masy (in vitro) niż mieszanki grochu z owsem, co jest związane z mniejszą zawartością włókna surowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dokumentowanie stanu srodowiska wokol fermy trzody chlewnej i skutki prawne odstapienia od procedury

Emisje zanieczyszczeń z ferm trzody chlewnej mogą spowodować zniszczenie w świecie roślinnym i zwierzęcym w znacznych rozmiarach. W monitoringu środowiska określone są metody pomiaru emisji, częstotliwość, procedury i obowiązki przekazywania danych do kompetentnych organów administracji państwowej. Podlegają one regulacjom prawnym i kontroli. W praktyce jednak zakres monitoringu jest ograniczony poniżej niezbędnego minimum, co uniemożliwia udowodnienie sprawcy, degradacji środowiska oraz egzekwowanie wymaganych standardów.
Dokumentowanie stanu środowiska wokół fermy trzody chlewnej wykonano w oparciu o informacje zawarte w trzech tomach akt procesu karnego oraz dwóch tomach akt śledztwa. Dla oceny poziomu substancji zanieczyszczających w powietrzu, w wodach i w glebie ze względu na ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, a także dla uznawania wartości odniesienia za dotrzymane, stosowano referencyjne metodyki i wymagania prawa ochrony środowiska (stan prawny na 12 kwietnia 2006 r.). W zebranych aktach sprawy zabrakło bezspornych dowodów na to, że podmiotem odpowiedzialnym za przekroczenia wskaźników jakości środowiska jest ferma trzody, ponieważ nie udało się wyeliminowanie wpływu innych potencjalnych emitentów, którzy występowali na badanym terenie. Wskazano na konieczność ustanowienia niezbędnego minimum charakterystycznych wskaźników umożliwiających identyfikację fermy jako sprawcy, dokumentowanie zagrożeń i degradacji środowiska, zwłaszcza w oparciu Poradnik metodyczny dla administracji „Wyznaczania obszarów, na których przekroczone są standardy jakości gleb”.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wieloletniego nawożenia organicznego-mineralnego na poziom żyzności i produkcyjności gleby

W doświadczeniu polowym prowadzonym od roku 1986 określono w trzeciej rotacji zmianowania roślin (lata 1994-1997) zawartość dostępnych dla roślin składników pokarmowych (Р, K, Mg) i plonotwórczy wpływ nawożenia obornikiem i nawozami mineralnymi na uprawiane rośliny.
Stwierdzono ponad 2,5 krotny wzrost zasobów przyswajalnego fosforu i potasu oraz dwukrotny magnezu pod wpływem wieloletniego nawożenia obornikiem. Nawozy mineralne działały na poziom zawartości tych pierwiastków w glebie słabiej. Wzrost żyzności gleby w wyniku stosowanego nawożenia spowodował zwyżkę plonów średnio o 73% w serii z obornikiem i o 45% w serii bez obornika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Procesy innowacyjne w gospodarstwach rozwojowych Euroregionu 'Sprewa-Nysa-Bobr'

Określono uwarunkowania procesów innowacyjnych w gospodarstwach rozwojowych położonych na obszarze funkcjonowania Euroregionu „Sprewa-Nysa- Bóbr”. Poznano możliwości wykorzystania położenia przygranicznego i współpracy transgranicznej gospodarstw rozwojowych na ich aktywizację gospodarczą. Badania przeprowadzono w czwartym kwartale 2002 roku. Objęto nimi 100 gospodarstw rozwojowych i ich właścicieli z obszaru Euroregionu „Sprewa-Nysa- Bóbr”.
Właściciele gospodarstw rozwojowych to ludzie stosunkowo młodzi i dobrze wykształceni. Prezentują oni jednak postawy zachowawcze, co znacznie ogranicza stopień wykorzystania renty położenia ich gospodarstw. Procesy modernizacyjne i innowacyjne w gospodarstwach rozwojowych, ich charakter i forma, zależą głównie od przestrzennego zróżnicowania poziomu rozwoju rolnictwa, możliwości ekonomicznych gospodarstw, predyspozycji innowacyjnych rolników oraz sprawnie funkcjonujących instytucji stymulujących te procesy. Możliwości produkcyjne gospodarstw rozwojowych są szczególnie duże w produkcji roślinnej i chowie trzody chlewnej. Były to gospodarstwa duże (średnio 93 ha), dobrze wyposażone pod względem technicznym, przeznaczające na rynek znaczną część produkcji oraz inwestujące w rozwój gospodarstw.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość metali ciężkich w roślinności łąk nawadnianych ściekami

W pracy przedstawiono wyniki badań zawartości metali ciężkich w roślinności łąkowej z 6 obiektów praktycznego wieloletniego nawadniania ściekami. Badania wykazały wyraźną zależność zawartości niektórych metali ciężkich w roślinności od rodzaju ścieków i obciążenia łąk tymi ściekami. W trawach z łąk przeciążanych ściekami z miast uprzemysłowionych występowało niebezpieczne zwiększenie zawartości niektórych metali, jak np. Zn, Pb a na polach legnickich również Cu i Ni. Zawartości metali w roślinności z łąk nawadnianych ściekami miejskimi były na ogół wyższe niż w roślinności z przyległych łąk nie nawadnianych. Różnice te nie występowały natomiast w roślinności zebranej z łąk nawadnianych ściekami przemysłu rolno-spożywczego, gdyż ścieki te nie są nośnikami znacznych ilości metali ciężkich.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania nad stosowaniem regulatorow wzrostu w uprawie bobiku [Vicia faba ssp.minor Harz.]

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ różnych mieszanin regulatorów wzrostu na plonowanie trzech polskich odmian bobiku Dino, Nadwiślański i Tibo. Oprysk roślin kwasem indolilomasłowym spowodował korzystniejszy niż u roślin kontrolnych rozdział nagromadzonej biomasy na korzyść nasion. Wspólne użycie kwasu giberelinowego i IBA po oprysku roślin retardantami (flurpimidol i etefon) nie przełamało ich hamującego wpływu na plon i nie pozwoliło na uzyskanie wysokich plonów nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wsiewek poplonowych i nawozenia organicznego na plonowanie, zachwaszczenie i zdrowotnosc pszenzyta ozimego w monokulturze. Czesc I. Plon ziarna

Doświadczenie polowe założono w 1988 roku w Gospodarstwie Doświadczalnym Uhrusk należącym do AR w Lublinie, zaś prezentowane wyniki zebrano w latach 1993-1996. Eksperyment przeprowadzono metodą losowanych bloków, w 4 powtórzeniach, na poletkach o powierzchni 37,5 m². Gleba na której prowadzono badania jest rędziną o składzie gliny lekkiej słabo spiaszczonej. Przedmiotem badań były: przyorywana wsiewka życicy westerwoldzkiej (Lolium multiflomm v. westervoldicum Wittm.); przyorywana wsiewka seradeli (Ornithopus sativus L.); obornik w ilości 30 t·ha⁻¹ przyorywany co 4 lata, obornik w ilości 15 t·ha⁻¹ przyorywany corocznie. Obiektem kontrolnym było pszenżyto uprawiane w płodozmianie norfolskim. Wykazano, że uprawa pszenżyta ozimego w monokulturze powodowała istotną obniżkę plonu ziarna w porównaniu z obiektem kontrolnym - płodozmianem norfolskim. Różna jednak była wielkość tej obniżki, gdyż po przyoranej wsiewce życicy westerwoldzkiej wynosiła ona średnio o 43,2%, po seradeli o 33,6%, zaś po oborniku od 25,8 do 27,8%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo