rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zagadnienie unifikacji przepisów regulujących stosunek służbowy funkcjonariuszy służb mundurowych

Obecnie w Polsce działa dziesięć służb mundurowych: Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Policja, Straż Graniczna, Państwowa Straż Pożarna, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Służba Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro
Antykorupcyjne, Służba Ochrony Państwa oraz Straż Więzienna. Stosunek prawny łączący funkcjonariuszy z poszczególnymi służbami, regulujący zasady przyjmowania kandydatów do tych służb, prawa i obowiązki funkcjonariuszy oraz zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej jest nazywany stosunkiem służbowym. Polski ustawodawca zdecydował się – mimo wielu podobieństw – uregulować przepisy dotyczące stosunków służbowych dla każdej ze służb oddzielnie. Powoduje to problemy w interpretacji tych przepisów zarówno przez organy administracji, jak i sądy. Dlatego też lepszym rozwiązaniem byłoby zawarcie przepisów, o których mowa, dotyczących wszystkich służb mundurowych, w jednym akcie prawnym.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Werbalne i niewerbalne symptomy kłamstwa w oczach policjantów oraz psychologów

W artykule omówiono badania, których celem było sprawdzenie, jak wybrani
respondenci – psycholodzy i policjanci – oceniają diagnostyczność symptomów kłamstwa.
Ocenie poddano 16 symptomów werbalnych i niewerbalnych (behawioralnych),
wymienianych w literaturze jako najbardziej typowe i najczęściej towarzyszące kłamstwu.
W badaniu uczestniczyło 100 policjantów i 101 psychologów. Mieli oni za zadanie pogrupować
symptomy wedle skali częstotliwości: „występują często”, „występują rzadko”, „nie
występują nigdy”. Badani twierdzili, że w swojej pracy muszą zazwyczaj rozpoznawać, czy
ich rozmówca mówi prawdę, byli też przekonani, że potrafią trafnie rozpoznawać kłamstwo,
posługując się oceną symptomów werbalnych i niewerbalnych. Temu ostatniemu przeczą
wszystkie dotychczasowe badania eksperymentalne, których wyniki opublikowano.
W większości przypadków policjanci i psycholodzy biorący udział w badaniu
byli zgodni, że symptomem, na którego podstawie najpewniej można zdiagnozować,
czy dana osoba kłamie, jest unikanie wzroku (134 odpowiedzi „występuje często”). Za
najmniej diagnostyczny symptom uznano dużą częstotliwość mrugania (47 badanych
twierdziło, że występuje on często) oraz drapanie się po głowie 46 respondentów udzieliło
odpowiedzi „często”). Zbieżność opinii badanych była znaczna. Nie stwierdzono
istotnych różnic w grupach zawodowych, wiekowych ani określonych przynależnością
do płci. Wyniki badań pozostają w zgodności z wynikami badań innych autorów,
że umiejętność rozpoznawania kłamstwa rozmówcy nie jest zdeterminowana ani
wykształceniem, ani zawodem, ani płcią, ani wiekiem rozpoznającego.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Służby specjalne w Republice Federalnej Niemiec

W artykule opisano zadania, kompetencje, usytuowanie w systemie administracji, podległość i zakres kontroli zewnętrznej służb specjalnych w Republikce Federalnej Niemiec. Struktura niemieckich służb specjalnych uformowała się w pierwszej połowie lat 50. Obecnie w ich skład wchodzą: Federalna Służba Wywiadu (BND), Federalny Urząd Ochrony Konstytucji (BfV), Krajowe Urzędy Ochrony Konstytucji (LfV) oraz Służba Ochrony Sił Zbrojnych (MAD). Jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania niemieckich służb jest ich separacja od organów ścigania. W przypadku konieczności podjęcia czynności procesowych w sprawach pozostających w ich kompetencji, prowadzą je specjalne jednostki, funkcjonujące w ramach Federalnego Urzędu Kryminalnego (BKA) oraz Krajowych Urzędów
Kryminalnych (LKA), a nadzór nad nimi sprawuje Federalna Prokuratura Generalna. Około 80 proc. informacji będących przedmiotem analizy ze strony służb specjalnych pochodzi ze źródeł otwartych. Kompetencje służb w zakresie dostępu do różnego typu baz danych zostały poszerzone w 2001 r., kiedy weszły w życie specjalne ustawy antyterrorystyczne, których przepisy będą obowiązywać do 2015 r. Wśród priorytetów działań cywilnych i wojskowych służb specjalnych należy wymienić zwalczanie międzynarodowego terroryzmu, rozpoznawanie aktywności obcych służb specjalnych, zwalczanie ekstremizmów politycznych, przeciwdziałanie

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Od skrytobójstwa do myatezhevoyny. Ewolucja terroryzmu politycznego w Europie - aspekty ideologiczne, taktyczne i organizacyjne.

W artykule zaproponowano dynamiczne ujęcie zjawiska terroryzmu. Przeanalizowano jego historyczną ewolucję w zakresie struktur, taktyki i ideologii.  Ukazano przemiany terroryzmu od żywiołowego, indywidualnego skrytobójstwa przez tajne organizacje paramilitarne, po opór  niekierowany i fenomen „samotnych wilków”. Przedstawiono także perspektywy rozwoju terroryzmu jako elementu wojen asymetrycznych i konfliktów społecznych (tzw. soft-terroryzm).

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zintegrowane zwalczanie przestępczości zorganizowanej w regionie Morza Bałtyckiego (BALTCOM) – geneza, główne aspekty działania oraz perspektywy rozwoju

Artykuł przedstawia genezę, główne aspekty działania oraz perspektywy rozwoju
współpracy w ramach formuły BALTCOM, której celem jest zwalczanie przestępczości
transgranicznej w regionie Morza Bałtyckiego. W 2016 r. przypada 20. rocznica nawiązania
operacyjnej współpracy w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej
przez państwa tego regionu. Problematyka omawiana w artykule jest bardzo skomplikowana
z powodu specyfiki działań kontrprzestępczych prowadzonych w ramach BALTCOM-
u oraz jego umiejscowienia w systemie współpracy międzynarodowej. W artykule
zwrócono uwagę na korzyści wynikające z metod i form międzynarodowego współdziałania
Polski w BALTCOM.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Ewolucja taktyki terrorystów po roku 2001.

Artykuł jest próbą analizy ewolucji taktyki stosowanej przez sprawców zamachów
terrorystycznych w kontekście funkcjonowania systemu jednostek specjalnych (szczególnie
jednostek antyterrorystycznych) w polskich służbach mundurowych.
Przypadki zamachów terrorystycznych, do których doszło w latach 2004– 2013
w warunkach zbliżonych do warunków panujących w Polsce, nakazują wyciągnięcie
dogłębnych wniosków w zakresie pożądanych zdolności reagowania, zwłaszcza poprzez
wykorzystanie jednostek specjalnych (zwanych w polskiej policyjnej terminologii
antyterrorystycznymi).

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Atak terrorystyczny na kompleks gazowy Tiguentourine w In Amenas w Algierii w styczniu 2013 r. jako przykład nowych zagrożeń dla energetycznej infrastruktury krytycznej i bezpieczeństwa wewnętrznego państwa

Celem artykułu jest przedstawienie kwestii wzrastającego znaczenia nowych obszarów
zagrożeń dla energetycznej infrastruktury krytycznej i bezpieczeństwa współczesnego
państwa. Próba ta została podjęta na podstawie przypadku ataku terrorystycznego na
międzynarodową instalację gazową Tiguentourine w algierskim In Amenas, który miał
miejsce w styczniu 2013 r. Incydent ten wydaje się trafnie obrazować współzależność
szeregu czynników i wieloaspektową złożoność tego typu sytuacji. Splotły się tu kwestie
przeciwdziałania aktywności terrorystycznej, ale i bezpieczeństwa energetycznego oraz
uwarunkowania polityczne i dyplomatyczne. Funkcjonowanie energetycznej infrastruktury
krytycznej współczesnego państwa jest narażone na wiele zagrożeń, włącznie z zagrożeniem
terrorystycznym. Zaniedbania w wyżej wymienionym zakresie mogą skutkować
poważnymi konsekwencjami nie tylko dla systemu energetycznego i gospodarczego państwa,
ale – pośrednio – także dla jego bezpieczeństwa wewnętrznego. Nowe rodzaje obszarów
ryzyka dla obiektów energetycznej infrastruktury krytycznej (ataki fizyczne, sieciowe/
cybernetyczne) wymagają pogłębienia bilateralnej i wielostronnej kooperacji między państwami
euroatlantyckiej strefy bezpieczeństwa oraz ich sojusznikami.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Analiza SEM czarnego tonera na wydrukach. Część I

W publikacji przedstawiono wyniki analizy struktury powierzchni czarnych tonerów na wydrukach, dokonanej za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego. Przeprowadzono testy tonerów z kilku wydruków pochodzących z 18-laserowych
urządzeń drukujących czterech firm: Canon, Dell, Epson i Ricoh. Wdrożenie skaningowej mikroskopii elektronowej do kryminalistycznych badań dokumentów stworzyło nowe możliwości identyfikacji laserowych urządzeń drukujących. Uzyskane obrazy mikroskopowe pozwoliły na przyporządkowanie charakterystycznych cech tonerów do poszczególnych grup urządzeń.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Niemiecka strategia ochrony cyberprzestrzeni

Artykuł przedstawia przyjętą w dniu 23 lutego 2011 r. przez rząd RFN Strategię
Cyberbezpieczeństwa dla Niemiec.
Sprawne funkcjonowanie organów administracji, elementów infrastruktury
krytycznej, niezakłócony rozwój gospodarki, a także dobrostan obywateli wymagają
niezawodności infrastruktury teleinformatycznej państwa, a tym samym skutecznej
ochrony przed wymierzonymi w nią potencjalnymi atakami. W konsekwencji opracowano
strategię, która ma na celu zapewnienie akceptowalnego poziomu bezpieczeństwa
zasobów informacyjnych państwa.
Opracowanie prezentuje ważniejsze elementy strategii, charakteryzuje jej cele
strategiczne, opisuje powołane do realizacji jej postanowień jednostki i definiuje adresatów
strategii.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Ilościowa i jakościowa analiza mieszanin pirotechnicznych – SEM/EDS

Rozwój techniki pozwala na tworzenie nowszych i doskonalszych sposobów identyfikacji śladów przestępstw. Przez samą naturę różnych przestępstw objętych dochodzeniem kryminalistycznym mikroskop elektronowy SEM/EDS musi zapewnić najwyższą wszechstronność i wydajność. Metoda ta pozwala jednocześnie na obserwację badanego obiektu przy dużych powiększeniach oraz oznaczenie jego składu pierwiastkowego.
W publikacji zaprezentowano analizę powierzchni ziaren mieszanin pirotechnicznych za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego SEM. Na podstawie map rozkładu stężenia pierwiastków w wybranych obszarach skanowania podjęto próbę identyfikacji konkretnych związków chemicznych, które były użyte do sporządzenia mieszanin pirotechnicznych. Było to możliwe dzięki określeniu pewnych cech wspólnych widocznych na mapach, takich jak rozkład i intensywność zabarwienia. Metoda ta w pewnych przypadkach nie zawsze jednak dawała jednoznaczne wyniki. Wyraźne zróżnicowanie ilościowego udziału danego pierwiastka w mieszaninie w istotny sposób wpływało na wynik analizy EDS.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Służba Bezpieczeństwa Państwa Belgii – wybrane aspekty działań w ramach profilaktyki kontrwywiadowczej

Region Stołeczny Brukseli, w związku ze znajdującymi się na jego terenie siedzibami
instytucji europejskich oraz Kwaterą Główną Sojuszu Północnoatlantyckiego, bez
wątpienia stanowi obszar działania służb wywiadowczych wielu państw. Ocenia się, że
liczba agentów wywiadu operujących na terenie Brukseli dochodzi do kilkuset agentów
działających pod przykryciem dyplomatycznym oraz do trudnej do określenia liczby
oficerów wywiadu mogących operować pod tzw. przykryciem niestandardowym, czyli
jako dziennikarze, przedstawiciele handlowi itp.
Organem powołanym do rozpoznawania szpiegostwa, wykrywania go i zapobiegania
mu na terenie Królestwa Belgii jest Służba Bezpieczeństwa Państwa Belgii –
de Veiligheid van de Staat/La Sûreté de l’État (VSSE). VSSE jest jedyną służbą specjalną
w Europie działającą nieprzerwanie od 1830 r., tj. od czasu uzyskania przez Belgię niepodległości.
Służba ta jest typową wewnętrzną służbą bezpieczeństwa – nie może działać poza
granicami Belgii i nie ma uprawnień śledczych. Realizuje natomiast zadania operacyjno
-rozpoznawcze i profilaktyczne. VSSE, nie mogąc prowadzić działań poza granicami kraju,
aktywnie współpracuje ze służbami partnerskimi oraz, w związku z eksterytorialnością
siedzib europejskich i NATO, z organami bezpieczeństwa tych organizacji.
Przedmiotem artykułu jest omówienie działań VSSE z zakresu profilaktyki kontrwywiadowczej,
polegających na uwrażliwianiu społeczeństwa na zagrożenia związane z obecnością obcych służb specjalnych. W swoich działaniach VSSE stara się docierać
do środowisk szczególnie narażonych (w ocenie służby) na penetrację wywiadowczą.
Jest to przede wszystkim administracja państwowa, głównie Ministerstwo Spraw Zagranicznych,
ale także administracje lokalne, środowiska biznesowe i środwiska akademickie.
Powyższe działania są realizowane poprzez organizowanie spotkań, konferencji
i szkoleń, drukowanie materiałów informacyjnych oraz współpracę z organizacjami
branżowymi.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Pozorowana sytuacja zakładnicza i jej konsekwencje. Zamach w Orlando (USA, Floryda)

Artykuł składa się z dwóch części. W pierwszej omówiono pozorowaną sytuację zakładniczą,
czyli jedną z taktyk przeprowadzania zamachu, jaka została opisana w publikowanych
przez ISIS magazynach informacyjno-instruktażowych przeznaczonych
dla zwolenników tej organizacji mieszkających w UE i USA. Salafickie organizacje
terrorystyczne od lat nawołują do dokonywania ataków na terytoriach zamieszkałych
przez niewiernych, kierują apele do zradykalizowanych zwolenników, którzy
często nie mają doświadczenia bojowego, ale są zdeterminowani i pełni entuzjazmu.
Dla nich, oprócz materiałów o charakterze ideologicznym i motywacyjnym, przygotowuje
się anglojęzyczne publikacje instruktażowe zawierające porady dotyczące zorganizowania
ataku o charakterze terrorystycznym, którego celem mają być cywile,
najczęściej zgromadzeni w ogólnodostępnym, niechronionym miejscu (cel „miękki”).
Autorzy tych opracowań sugerują zastosowanie taktyki „aktywnego strzelca”, a następnie
upozorowanie wzięcia zakładników. Pozorowana sytuacja zakładnicza służy
przedłużeniu aktu terrorystycznego, negocjacje zaś nie mają na celu wypracowania
ustępstw bądź uzyskania konkretnych korzyści dla napastnika, lecz tylko zyskanie dodatkowego
czasu na skupienie uwagi mediów, opóźnienie pomocy rannym i przygotowanie
się napastnika do dalszego etapu – zwykle szturmu i konfrontacji z oddziałami
antyterrorystycznymi. Przykładem zastosowania tej taktyki jest zamach zorganizowany
12 czerwca 2016 r. w Orlando. Uzbrojony napastnik, który deklarował wierność ISIS,
wszedł nad ranem do klubu i zaczął strzelać do uczestników imprezy. Celem jego działań
było zabicie jak największej liczby osób, metodycznie realizował plan do momentu
wkroczenia służb. Gdy wywiązała się strzelanina, upozorował sytuację zakładniczą,
kilkakrotnie nawiązywał rozmowę z negocjatorami, chociaż jego działania nie miały
na celu porozumienia ze służbami, ale zyskanie dodatkowego czasu i przeciągnięcie
ataku. W artykule przeanalizowano taktykę zamachowca i sposób działania służb.
Po zdarzeniu AQAP opublikowała analizę taktyki zamachowca i porady dla naśladowców,
które także zostały omówione w artykule.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
FinTech/RegTech. Ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu wynikające z nowych technologii w obszarze płatności elektronicznych

Badania pokazują, że najpopularniejszymi instrumentami płatniczymi są: karta płatnicza, rachunek bankowy z dostępem internetowym oraz konto w serwisie PayPal. Szybki rozwój techniki i digitalizacji płatności elektronicznych powodują, że już w momencie wydania aktów prawnych regulujących funkcjonowanie rynku finansowego w tym sektorze są one nieadekwatne do zmieniającej się rzeczywistości. Powoduje to podatność tego saktora na ryzyko wynikające z działalności przestępczej, w tym terrorystycznej. Wyzwania dla rynku płatności elektronicznych oraz organów nadzorczych w najbliższych latach będą się koncentrowały wokół przystosowania działalności do nowych trendów cyfrowych, implikacji związanych z rozwojem FinTech oraz RegTech, śledzeniu trendów i wyzwań w obszarze walut wirtualnych, wspieraniu wymiany informacji oraz współpracy pomiędzy 
instytucjami finansowymi a organami nadzorczymi, a także przeciwdziałaniu praktykom de-riskingu.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Placówka wywiadowcza Oddziału II Sztabu Głównego (Generalnego) w Szczecinie

Z chwilą otwarcia placówki konsularnej w Szczecinie w 1925 r. stało się rzeczą
oczywistą, że oprócz prac konsularnych wynikających z zadań dyplomatycznych placówka
ta powinna prowadzić także działania ukryte – wywiadowczo-obserwacyjne
i agenturalne.
Szczecin był najważniejszym miastem w pruskiej prowincji Pommeren,
z największym niemieckim portem na Bałtyku. Swoją siedzibę miały tutaj
II Okręg Wojskowy Reichswehry (II Wehrkreis) i placówka Abwehry. To jedno z miast
we wschodnich Niemczech (oprócz Wrocławia, Królewca i Frankfurtu nad Odrą),
w których Abwehra organizowała swój płytki wywiad i działalność dywersyjną.
Do szczecińskiego konsulatu docierali kolejni rezydenci, którzy mieli kierować
działaniami wywiadowczymi: Witold Kolankowski (pełnił funkcję konsula), Adam
Biedrzyński, Jan Chmarzyński (Stefan Chrystian), Franciszek Brzeziński, Wacław
Gilewicz (organizator placówki wywiadowczej „Bombaj”), Kazimierz Ziembiewicz
(organizator placówki wywiadowczej „Port”), Feliks Albiński i Marian Józef Kadulski.
W pierwszym okresie rezydenci zajmowali się głównie obserwacją szczecińskiego
portu, przez który drogą morską z Leningradu do Szczecina (jako portu przeładunkowego)
odbywał się transport sowieckiej amunicji dla niemieckiej Reichswery.
Niewątpliwie najważniejszy okres związany z działalnością wywiadowczą łączy
się z istnieniem placówek „Bombaj” i „Port”, które osiągnęły znaczne sukcesy w pozyskiwaniu
informacji o działalności Niemców, przygotowaniach militarnych i wzroście
zagrożenia wojennego ze strony naszych zachodnich sąsiadów.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zastosowanie kamery termowizyjnej jako uzupełnienie psychofizjologicznych badań poligraficznych – możliwości czy daleka przyszłość?

Artykuł dotyczy badań poligraficznych rozpatrywanych w kontekście zwiększenia
ich wiarygodności dzięki zastosowaniu dodatkowych urządzeń służących wykrywaniu
kłamstwa. Do najmniej inwazyjnych zaliczyć można analizator mowy zapisujący
niesłyszalne dla ludzkiego ucha drgania głosu, które są wynikiem emocji związanych
z kłamstwem. Innym urządzeniem umożliwiającym wykrywanie kłamstwa jest kamera
termowizyjna. Użyta w połączeniu z tradycyjnym pomiarem reakcji fizjologicznych
człowieka podczas badań poligraficznych, niewątpliwie podnosi wskaźnik wykrycia
oszustwa.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Analiza funkcjonalności systemu kontroli i nadzoru nad służbami specjalnymi w Polsce.

W artykule poruszono zagadnienia dotyczące systemu cywilnej i demokratycznej
kontroli i nadzoru nad służbami specjalnymi w Polsce. Model tego systemu jest oparty
na nadzorze sprawowanym przez przedstawicieli władzy wykonawczej, który z kolei
jest poddany kontroli parlamentarnej w zakresie kreowania oraz wdrażania prawa regulującego
działalność tajnych służb. Istotna rola przypada również władzy sądowniczej,
której przedstawiciele nadzorują stosowanie dyskrecjonalnych metod wykorzystywanych
przez służby oraz sądzą ewentualne nadużycia popełniane przez ich funkcjonariuszy.
Dopełnieniem systemu jest kontrola społeczna sprawowana za pośrednictwem
mediów, które przez nagłaśnianie faktów wskazujących na jego braki i niedoskonałości
wyrażają presję opinii publicznej na ośrodek władzy w celu wprowadzenia rozwiązań
naprawczych. Autor wskazuje na obszary zagrożeń związane z funkcjonowaniem służb
specjalnych w warunkach demokratycznego państwa prawnego i w nawiązaniu do nich
podejmuje próbę oceny funkcjonalności i efektywności rozwiązań zastosowanych w organizacji
systemu nadzorczo-kontrolnego.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wpływ zabezpieczeń antyterrorystycznych na architekturę współczesnych ambasad amerykańskich

Artykuł jest poświęcony przekształceniom, jakim w czasie ostatnich kilkudziesięciu
lat ulegała architektura amerykańskich ambasad. Po zakończeniu II wojny światowej
były one budowane jako symbole amerykańskiej demokracji – przeszklone i transparentne
„witryny dyplomacji”. Z czasem, pod wpływem zagrożenia terrorystycznego, placówki
te uległy ufortyfikowaniu i wzmocnieniu, przez co upodobniły się do bunkrów,
„dyplomatycznych fortec”. Nic nie zwiastuje, aby w najbliższej przyszłości trend ten
miał się odwrócić. Podejmuje się jedynie kompleksowe działania, aby odpowiednio
kształtując formy architektoniczne i zręcznie wykorzystując zasady „niewidzialnego
bezpieczeństwa”, uczynić te obiekty nieco bardziej otwartymi, dostępnymi, zmienić ich
negatywny wizerunek medialny i ograniczyć ich niekorzystne oddziaływanie na środowisko.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Prawne, organizacyjne i techniczne uwarunkowania udziału Polski we współpracy międzynarodowej w ramach Interpolu.

Artykuł przedstawia zasadnicze uwarunkowania prawne, organizacyjne i techniczne
współpracy Polski w ramach Interpolu. Scharakteryzowano tu krajowe ramy
prawne wymiany informacji kryminalnych, poszukiwań osób oraz sprawdzeń zasobów
informacyjnych w ramach tej organizacji. Poruszona problematyka jest zagadnieniem
skomplikowanym z powodu specyfiki działań prowadzonych przez Interpol oraz jego
umiejscowienia w systemie instytucjonalnym społeczności międzynarodowej. W artykule
zwrócono uwagę na korzyści wynikające z metod i form międzynarodowego współdziałania
Polski w tym zakresie.

Czasopismo: Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, nauki prawne