rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dobór ekwiwalentnych rozwiązań prawnych w procesie transplantacji prawa

Przedmiotem artykułu jest przedstawienie zagadnienia, w jaki sposób badania prawnoporównawcze mogą przyczynić się do skutecznej transplantacji rozwiązań prawnych. W pierwszych trzech punktach opracowania dokonano wyjaśnienia pojęć: ‘transplantacja prawa’, ‘analiza prawnoporównawcza’, ‘funkcjonalny ekwiwalent prawny’. Wskazano też na wzajemne zależności występujące między nimi.
        W szczególności artykuł koncentruje się na wstępnym etapie badania komparatystycznego, w którym prawnik komparatysta dokonuje wyboru ekwiwalentnych rozwiązań prawnych. W badania komparatystycznych duże znaczenia mają tłumaczenia. Sposób tłumaczenia komparatystycznego ma swoją specyfikę. Te odrębności są badane przez prawników komparatystów, którzy w tej kwestii formułują różne teorie. Koncepcje te zostały przedstawione w punkcie IV.2. Natomiast w ostatnim punkcie przedmiotem rozważań jest szczególna sytuacja, gdy brakuje ekwiwalentu funkcjonalnego i nie ma obiektywnej możliwości przetłumaczenia takiego terminu. W podsumowaniu sformułowano wniosek, że tłumaczenie prawnooporównawcze powinno uwzględniać kontekst i cel badania prawnoporównawczego, a więc pośrednio wpływać na kształt nowej instytucji (transplantu prawnego).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Antropoarchiczna krytyka prywatyzacji konfliktów zbrojnych – aspekty prawne

Celem artykułu jest dokonanie oceny zjawiska prywatyzacji konfliktów zbrojnych z punktu widzenia teorii nowego prawa globalnego Rafaela Dominga, opartego na założeniach personalistycznych. Od lat dziewięćdziesiątych XX w. ujawniają się tendencje do decentralizacji i delegacji uprawnień państwa do użycia przemocy, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i międzynarodowym. Na przełomie wieków typowe najemnictwo stało się formułą przestarzałą, niewygodną z punktu widzenia istniejących zakazów w prawie międzynarodowym. Najemnictwo przyjęło postać zinstytucjonalizowaną. Prywatne firmy wojskowe wprowadziły na rynek usług wojskowych standardy korporacyjne. Wielki kapitał pozwolił im poszerzyć zakres świadczonych usług. Artykuł wskazuje, że jednym z głównych zadań teorii konstytucyjnej w XXI w. jest uogólnienie i przeformułowanie pojęcia konstytucji państwa narodowego na potrzeby wypracowania modelu uniwersalnej konstytucji światowej. Autora interesuje odpowiedź na pytanie: Jak przebiega proces globalizacji prawa?, ale także: Czemu globalizacja prawa ma służyć?. W tym celu odwołuje się do antropoarchicznej koncepcji formy rządu dla ludzkości Rafaela Dominga. Wyjątkowość tej koncepcji, przy jednocześnie jej niedookreśloności, polega na nowatorskim pomyśle stworzeniu ładu, który pozwoliłby ogółowi stać się prawdziwym gospodarzem i posiadaczem Ziemi. Prywatne firmy wojskowe przyczyniają się do powstania nowego sektora globalnego bezpieczeństwa, który ulega jurydyzacji. W ocenie autora prawo tworzące się wokół prywatnych firm wojskowych może być uznane za transnarodową lex corrupta, czego głównym powodem jest zredukowanie osobowego wymiaru kontraktorów wojskowych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Charakter prawny relacji rodzice – dorosłe dzieci w kontekście zobowiązań alimentacyjnych rodziców

Artykuł prezentuje relację dorosłych dzieci z rodzicami zobowiązanymi do alimentacji. Przedmiotem rozważań jest kwestia obowiązku wzajemnego szacunku między dorosłymi dziećmi a rodzicami, następnie problem kontaktów realizowanych niezależnie od władzy rodzicielskiej, w szczególności w sytuacji, w której dorosłe dziecko domaga się alimentów dla zaspokojenia kosztów edukacji w ramach studiów wyższych. Autorka podejmuje problem naruszenia zasad współżycia społecznego przez dorosłe dziecko w stosunku do rodziców zobowiązanych do alimentacji. Analizie poddano także możliwość uchylenia się od alimentacji wówczas, gdy dziecko nie dopełnia obowiązków rodzinnych. Szczególne miejsce w rozważaniach zajmuje problem obowiązku informacyjnego dziecka w stosunku do rodziców oraz możliwość dochodzenia do uzyskania informacji przez rodziców w sytuacji dążenia do uchylenia obowiązku świadczeń alimentacyjnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rewitalizacja a rynek nieruchomości mieszkaniowych. Przypadek poznańskiej Śródki

W artykule podjęto aktualnie nośną społecznie i gospodarczo problematykę rewitalizacji miast. W wielu polskich miastach pojawiają się coraz to nowsze inicjatywy w zakresie przemian przestrzennych, wywołujących skomplikowane następstwa, nierzadko determinujące odmienioną jakość i modyfikujące dotychczasowe modele życia mieszkańców czy innych interesariuszy. Spośród rozmaitych skutków rewitalizacji wyłoniono te manifestujące się na rynku nieruchomości. Zasygnalizowano istnienie powiązań pomiędzy rewitalizacją obszarów miejskich a zjawiskami spekulacji na rynku nieruchomości mieszkaniowych. Przykład poznańskiej Śródki potraktowano jako przestrzeń umożliwiającą naświetlenie przebiegu i charakteru analizowanych zjawisk. Przyjęta 5-letnia retrospekcja czasowa wskazuje na znaczną dynamikę notowanych wydarzeń. Zarysowano także specyfikę obszaru, dla którego prowadzono rozważania. We wnioskach wskazano na postępujące przemiany rynkowe, sugerujące początki zjawisk gentryfikacyjnych, co należy raczej traktować w kategoriach negatywnych, jako przejaw swoistego systemowego niedowładu skuteczności planowanych i wdrażanych procesów rewitalizacyjnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Niezrealizowana rewitalizacja jako niedoskonała gentryfikacja. Analiza procesu ożywiania poznańskiej Śródki

Przedmiotem artykułu jest zagadnienie rewitalizacji zdegradowanego fragmentu centrum miasta. Tekst stanowi rekapitulację społecznego i przestrzennego eksperymentu, którym był pilotażowy proces rewitalizacji wdrożony w 2005 r. na terenie poznańskiej Śródki. Istotą zamysłu animatorów procesu była odbudowa przeprawy przez odnogę rzeki Warty, co miało stanowić asumpt do zmian komunikacji i w rezultacie wzmocnić potencjał turystyczny i społeczno-ekonomiczny wschodniej części Poznania. Teoretyczną podstawę analizy stanowiły opracowania Andreasa Billerta – niemieckiego badacza i praktyka rewitalizacji specjalizującego się w procesach odnowy miast wschodnich Niemiec. Tekst stanowi rekonstrukcję głównych tez socjologicznej części publikacji monograficznej będącej formą oceny efektywności rewitalizacji w konkretnych poznańskich warunkach (por. „Oceny rewitalizacji. Studium zmian na poznańskiej Śródce”). Bazę empiryczną stanowiły badania socjologiczne (sondaż i wywiady pogłębione) zrealizowane w 2010 r. na próbie mieszkańców rewitalizowanego obszaru miasta. Zaproponowane wnioski są próbą wskazania, jakie bariery napotyka proces i jakie były zdaniem autora nieprzewidziane skutki podjętych działań.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Przestrzeń więzi. Badania projektu „Remiks Śródki”

Artykuł jest próbą socjologicznej analizy projektu artystycznego „Remiks Śródki” autorstwa Marty Żakowskiej, który został zrealizowany podczas Festiwalu Malta w 2011 r. (jedno z cyklu wydarzeń Nowe Sytuacje, ktorych kuratorką była Joanna Erbel). W ramach podjętych wówczas działań artystka oraz mieszkańcy poznańskiej dzielnicy Śródka zaprojektowali, wykonali i umieścili w przestrzeni miejskiej elementy tzw. małej architektury, powstałej w efekcie recyklingu domowych mebli. Koncepcja uczestnictwa w kulturze zaproponowana przez Marka Krajewskiego i kontekst rewitalizacji poznańskiej dzielnicy były podstawą analizy mechanizmów tworzenia i przeobrażeń relacji między ludźmi oraz przedmiotami w ramach realizowanego projektu. Choć artystyczna interwencja wpisywała się w oczekiwania mieszkańców Śródki odnośnie do przestrzeni publicznej i przyciągnęła ich uwagę, ujawniła również istniejące pośród nich podziały społeczne.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Przestrzeń miasta czy przestrzeń mieszkańców? Teoretyczne aspekty rewitalizacji poznańskiej Śródki

Tekst stara się przybliżyć tematykę rewitalizacji polskich miast w aspekcie teoretycznym (definicyjnym, pojęciowym) w świetle projektu badawczego „Bilans 5-letnich doświadczeń w zakresie pilotażu rewitalizacji na poznańskiej Śródce”, realizowanego jako grant międzyuczelniany (Politechnika Poznańska, Uniwersytet Ekonomiczny i Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) w 2010 r. Punkt wyjścia stanowią pytania o status przestrzeni we współczesnych „grach o miasto” (prowadzonych przez aktantów jego współwytwarzania) oraz o znaczenie perspektywy temporalnej, jako łącznika pomiędzy potocznymi a badawczymi perspektywami rozumienia działań rewitalizacyjnych. Z kolei wyeksponowanie roli ładu psychospołecznego pozwala na ukazanie napięcia pomiędzy wielowymiarowym charakterem doświadczania przestrzeni przez jej użytkowników a oczekiwaniem jednoznacznych wyznaczników prowadzenia działań rewitalizacyjnych ze strony ich nawigatorów. Postulowana w artykule konieczność zwrócenia uwagi na te odmienne sposoby „myślenia o rewitalizacji” stanowi nie tylko bezpośrednie odwołanie do tytułowego pytania, lecz także zaczyn formułowania rozwiązań licznych kwestii problemowych, m.in. związanych z ewaluacją działań rewitalizacyjnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kryzys euro a handel zagraniczny krajów Unii Europejskiej

Kryzys gospodarczy w strefie euro nie miał jak dotąd istotnego wpływu na handel UE: pozycja UE w handlu globalnym nie uległa zmianie. Unaocznił on jednak wyraźne różnice w wynikach handlu zagranicznego poszczególnych krajów członkowskich. Bardziej zdezagregowana analiza wskazuje na wyłonienie się trzech grup w ramach UE: znajdujących się w stagnacji ekonomii krajów Południa; dynamicznej Nowej Europy; oraz stabilnej Północy. Wahania w handlu światowym wywołane kryzysem globalnym nie były ani mniejsze, ani większe od zmian w wartości handlu UE. Kryzys nie odwrócił również tendencji rosnącej otwartości gospodarek państw członkowskich obserwowanej po 2000 r. Wzrost gospodarczy w tym okresie nie był ciągniony przez popyt krajowy, ale przez popyt zewnętrzny, tj. zapotrzebowanie w innych krajach UE oraz reszty świata. Nie znaleziono również danych empirycznych, które wsparłyby często wypowiadany komentarz, że tanie pożyczki w euro finansowały eksport Niemiec do południowych krajów UE. Wręcz przeciwnie, udział tych krajów w całkowitym eksporcie Niemiec kształtował się w pierwszej dekadzie XXI w. poniżej 15% i wykazywał tendencję spadkową. Wreszcie, wbrew oczekiwaniom, członkostwo w unii monetarnej nie było katalizatorem wzrostu handlu. Dynamika handlu krajów, które wstąpiły do UE w pierwszej dekadzie XXI w., była nieporównywalnie wyższa od dynamiki „starych” członków UE. Niebezpieczne jest jednak to, że w miarę jak efekt jednolitego rynku będzie wygasał, przejęcie antywzrostowego modelu charakterystycznego dla wielu krajów UE może doprowadzić do „equilibrium wolnego wzrostu”, jeśli nie stagnacji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Przejrzystość polityki pieniężnej w teorii i praktyce

Celem artykułu jest przegląd światowego dorobku naukowego z ostatnich kilkunastu lat w zakresie przejrzystości oraz polityki komunikacyjnej banków centralnych zarówno w zakresie zagadnień teoretycznych, jak i prowadzonych badań empirycznych. Praca składa się ze wstępu, trzech części oraz podsumowania. Na wstępie przedstawiono wybrane definicje przejrzystości polityki pieniężnej zawarte w najważniejszych pracach naukowych poświęconych tej tematyce. Następnie wskazany został zestaw instrumentów poprawiających politykę komunikacyjną. W ostatniej części przedstawiono najważniejsze badania prowadzone w ciągu ostatnich kilkunastu lat w kraju i na świecie, których głównym celem było określenie związku pomiędzy przejrzystością polityki pieniężnej a kształtowaniem się cen i oczekiwań na rynku finansowym. Szczególną uwagę zwrócono także na badania, których zadaniem było porównywanie gospodarek światowych w obszarze transparentności polityki monetarnej za pomocą specjalnie do tego stworzonych indeksów.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Własność komunalna a własność wspólna z perspektywy socjologicznej

Przedstawiona w artykule socjologiczna perspektywa spojrzenia na własność nie jest jedyną możliwą ani dominującą w socjologii. Odwołuje się ona do teorii własności zaproponowanej przez Stanisława Kozyra-Kowalskiego, która przez własność rozumie stosunek gratisowego korzystania z obiektu, niezależnie od prawnego statusu własnościowego korzystającego. Własność komunalna jest jedną z form własności wspólnej, której dwie socjologicznie doniosłe teorie przedstawiono w artykule. Pierwsza z nich, znana jako teoria praw własności, dokonuje wartościowego socjologicznie rozróżnienia własności wspólnotowej i własności publicznej (państwowej), jako własności zasobów, z których każdy członek grupy może korzystać w dowolnym zakresie, oraz własności zasobów ograniczonych, z których korzystanie regulowane jest przez specjalnie do tego powołane ciała. Drugą prezentowaną teorią jest teoria własności komunalnej Floriana Znanieckiego. Jej zasługą jest uwypuklenie faktu, że własność wspólna charakteryzuje się gratisowym udostępnianiem wartości grupy jej członkom. Na przykładzie własności miejskiej pokazuje on, że opłaty pobierane na rzecz miasta przez jego urzędników lub zarządzane przez miasto instytucje nie mają na celu powiększania zysku miasta, lecz jedynie pokrycie kosztów świadczonych mieszkańcom usług. Za główną słabość obu teorii autor artykułu uznaje zakończenie analizy na poziomie własności publicznej (ogólnej lub grupowej) i nieuwzględnienie 1) procesów faktycznej prywatyzacji elementów tej własności przez prywatne podmioty ekonomiczne, 2) monopolizacji elementów tej własności przez mniejsze grupy obywateli miasta. Oba te procesy są przedmiotem analizy w ostatniej części artykułu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Metoda nauki o porównywaniu systemów prawnych

Przedmiotem artykułu są rozważania nad metodą (bądź metodami) nauki o porównywaniu systemów prawnych. Aby jednak pisać o metodzie, trzeba było odnieść się do stanowiska doktryny na temat status prawa komparatystycznego. Zaprezentowano więc poglądy doktryny, która jest w tej sprawie podzielona; wstępują w niej zarówno zwolennicy uznania „prawa porównawczego” za naukę, jak i przedstawiciele nauki traktujący je jako narzędzie badawcze. Przyczyną tego sporu jest nieprecyzyjność terminologiczna, o której jest mowa w punkcie drugim artykułu. Kolejno w opracowaniu dokonano pogłębionej analizy argumentów prezentowanych przez obie strony tego sporu oraz przedstawiono własną propozycję nowego terminu w postaci „nauki o porównywaniu systemów prawnych”.
        Dalsza część artykułu zawiera badania nad samą metodą komparatystyczną. W opracowaniu starano się zwrócić uwagę na jej cechy szczególne, wśród których podstawowe znaczenie ma dobór porównywanego obiektu i związane z tym właściwe wskazanie systemów referencyjnych. Cechy te powinien uwzględnić każdy z badaczy rozpoczynający pracę nad opracowaniem z zastosowaniem metody prawnoporównawczej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wpływ orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego na trwałość instytucji materialnego prawa podatkowego

Tekst poświęcony został problematyce wpływu orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego na trwałość instytucji materialnego prawa podatkowego. Poza sporem jest, że konstytucyjność regulacji podatkowych winna stać na straży efektywności systemu podatkowego. Standardy konstytucyjne stanowią bowiem stabilny fundament legislacji podatkowej. Warto zadać sobie jednak pytanie, czy dbałość o zgodność z Konstytucją ustawowych rozwiązań podatkowych może w pewnych sytuacjach przynieść negatywny skutek w postaci ograniczenia efektywności systemu podatkowego. Problem pojawia się w momencie, gdy konsekwencją orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego jest nie tylko utrata mocy obowiązującej przez konkretne przepisy ustaw podatkowych, lecz także wyeliminowanie z systemu podatkowego ważnych instytucji zapewniających lub przynamniej wspierających stabilność systemu podatkowego. Celem artykułu jest zbadanie, w jakim stopniu niekwestionowane co do zasadności orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego w sprawach podatkowych powoduje niestabilności systemu podatkowego i w konsekwencji ogranicza jego efektywność.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Katafatyczny kod prawa

„Zrozumiałość” czy „prostota” prawa nie są w pełni przydatnymi kategoriami naukowej oceny jakości prawa. Są one bowiem określeniami intuicyjnymi. Lepiej jest w tym zakresie używać innej kategorii: badać, czy prawo jest „katafatyczne”.
        Katafatyczność jest osiągana poprzez takie metody legislacji (kodowania tekstów prawnych), które skutecznie obniżają transakcyjny koszt dekodowania z nich norm prawnych przez bezpośrednich adresatów właśnie tych norm. Prawidłowe techniki w tym zakresie powinny zapewnić dostosowanie poziomu katafatyczności (innymi słowy, wyznaczenia jej progu) do kognicyjnych kompetencji pierwszorzędnych użytkowników danej regulacji prawnej. Takie podejście implikuje konieczność uprzedniej identyfikacji właściwego modelu pragmatycznego, w ramach którego dane normy prawne zawarte w regulacji mają funkcję interwencyjną.
        Katafatyczność jest zmienną stopniowalną, zależną od poziomu aspiracji prawodawcy oraz od jego własnego osądu dotyczącego odnoszących się do prawa kompetencji kognicyjnych tych podmiotów, których owo prawo dotyczy. Wysoki próg katafatyczności (czyli niski jej poziom) stwarza poważne bariery kognicyjne. Ich obniżenie następuje wtedy, gdy prawo posługuje się konstrukcjami prostymi, nieskomplikowanymi, formułowanymi prostym językiem.
        Niski próg katafatyczności nie powinien być zawsze traktowany jako wyznacznik dobrej regulacji prawnej. Skomplikowanie samej materii regulacyjnej, jak również modelu pragmatycznego, który miałby być jej kanwą, może wręcz wykluczać prostotę regulacji. Poziom skomplikowania kodu prawnego zawyża także to, że nowe regulacje muszą zachowywać takie reguły składniowe i semantyczne, które pozwalają na zachowanie ich kompatybilności z regulacjami zastanymi w systemie prawa. Okoliczności regulacji mogą także decydować o tym, że wręcz celowe będzie wykorzystanie przez prawodawcę autorytatywnej natury języka prawnego, który ma zdolność indukowania określonego poziomu katafatycznośći (tj. wymuszenia określonego poziomu kompetencji kognicyjnej adresatów). Tego rodzaju uwarunkowania i działania redukują wpływ naturalnych reguł komunikacji w procesie stosowania prawa.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

Głównym celem niniejszego opracowania jest przedstawienie zastawu mierników wykorzystywanych w polityce gospodarczej do oceny sytuacji gospodarczej z dwóch punktów widzenia – zarówno w krótko-, jak i długookresowej perspektywie. Należy przy tym zaznaczyć, że w odniesieniu do mierników w pierwszym ujęciu przedstawione tu uwagi mają raczej charakter porządkujący, własne propozycje autorów zaś sformułowane zostały głównie w odniesieniu do drugiego ujęcia. W konsekwencji artykuł składa się z dwóch głównych części. Pierwsza ma przede wszystkim charakter teoretyczny i dotyczy makroekonomicznych podstaw oceny gospodarki i jej wykorzystania zarówno przez decydentów gospodarczych, jak i podmioty sektora prywatnego (punkty II i III). W drugiej części prezentowane są cząstkowe wyznaczniki bieżącej makroekonomicznej polityki gospodarczej. Można do nich zaliczyć m.in.: dynamikę PKB i ogólnego poziomu cen, stopę bezrobocia i bilans sektora finansów publicznych. Dodatkowo przedstawiona została również metodyka WMMOG (punkty IV i V).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Komisja Budowania Pokoju Organizacji Narodów Zjednoczonych – sukces czy porażka?

Rozwiązywanie konfliktów i dążenie do ustanowienia trwałego pokoju jest jednym z nadrzędnych celów Organizacji Narodów Zjednoczonych. Przez lata angażowała się ona w działalność na rzecz budowania pokoju. Do chwili powstania Komisji Budowania Pokoju w 2006 r. żadna część systemu ONZ nie była bezpośrednio odpowiedzialna za pomoc krajom w okresie pokonfliktowym i w dążeniach do budowania trwałego pokoju. Komisja Budowania Pokoju pozwoliła wypełnić tę lukę przez zapewnienie instytucjonalnego i systematycznego połączenia między utrzymywaniem pokoju, operacjami pokonfliktowymi oraz międzynarodową siecią pomocy i działaniami darczyńców, w tym Banku Światowego. Celem artykułu jest przedstawienie funkcjonowania Komisji Budowania Pokoju: zasady jej działania, skład oraz zadania jej postawione. Po przedstawieniu strony normatywnej pokrótce opisano konkretne przypadki zaangażowania Komisji. Podjęto też próbę odpowiedzi na tytułowe pytanie – czy działalność Komisji to sukces czy porażka oraz jakie czynniki mają wpływ na sprawne i skuteczne działanie Komisji Budowania Pokoju.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Ramy prawne współpracy Unii Europejskiej z Organizacją Narodów Zjednoczonych w dziedzinie ochrony praw człowieka

Duża liczba funkcjonujących współcześnie rządowych organizacji międzynarodowych oraz szerokie spektrum stawianych przed nimi przez państwa zadań powodują, że coraz częściej zakresy celów ustanowionych w statutach poszczególnych organizacji powielają się lub krzyżują. Ów fenomen dublowania się celów organizacji stał się przyczynkiem do rozwoju jednej z nowych sfer działalności organizacji określanej mianem interorganizacjonalizmu (inter-organizationalism), jaką jest wzajemna współpraca pomiędzy organizacjami międzynarodowymi o zbliżonych obszarach zainteresowań. Jedną z bardziej eksponowanych sfer wspomnianej współpracy jest kooperacja w dziedzinie ochrony praw człowieka, w której to sferze niewątpliwie godną uwagi jest współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Stanowi ona próbę efektywnego wykorzystania potencjału potężnej organizacji globalnej, borykającej się jednak z ciągłymi trudnościami finansowymi, z potencjałem organizacji regionalnej, która co oczywiste nie ma struktur instytucjonalnych rozsianych po całym świecie, dysponuje jednak znacznie większymi środkami pieniężnymi. Celem opracowania jest zwięzła analiza istniejących oraz potencjalnych form prawnych współdziałania ONZ z UE w dziedzinie praw człowieka, a także wskazanie jego efektów, jak również wskazanie możliwych płaszczyzn kolizji systemów prawnych obu organizacji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne