rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ nawożenia słomą i biomasą międzyplonu ścierniskowego na plonowanie zbóż i wybrane wskaźniki żyzności gleby

W pracy wykorzystano wyniki trzech doświadczeń, dwa zlokalizowano na glebie kompleksu żytniego bardzo dobrego, trzecie na glebie kompleksu pszennego dobrego. Pierwsze doświadczenie przeprowadzono w 1972-1990 г., w zmianowaniu: jęczmień jary - pszenica ozima - jęczmień jary - żyto, nawożenie słomą (5 t·ha⁻¹) i międzyplonem ścierniskowym (gorczyca biała lub rzodkiew oleista) stosowano pod jęczmień jary uprawiany co drugi rok. Drugie doświadczenie przeprowadzono w latach 1987-1997 г., w zmianowaniu: rzepak ozimy - pszenica ozima - jęczmień jary, słomę (5 t·ha⁻¹) przyorywano jeden raz, dwa razy i trzy razy w 3-letniej rotacji. Trzecie doświadczenie realizowano w latach 1987-1990 г., w monokulturze pszenicy ozimej słomę stosowano co roku (3 i 6 t·ha⁻¹).
Nawożenie zwiększało w ornej warstwie gleby zawartość materii organicznej i przyswajalnego potasu. Odczyn gleby i zawartość magnezu przyswajalnego nie uległy zmianom, natomiast zawartość fosforu nieznacznie zmniejszyła się. Wpływ międzyplonu na zawartość materii organicznej był mniejszy niż słomy. Nawożenie słomą powodowało wzrost plonu jęczmienia jarego lub pszenicy ozimej o 3-6%. Natomiast słoma i międzyplon stosowane łącznie pod jęczmień jary zwiększyły jego plon o 10%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw substancji ropopochodnych na aktywnosc dehydrogenaz i ilosc ATP w glebie

W pracy określono stopień wpływu różnych dawek 3 frakcji substancji ropopochodnych (frakcji lekkiej - benzyny, średniej - oleju napędowego i ciężkiej - oleju smarowego) na aktywność dehydrogenaz i poziom adenozynotrifosforanu (ATP) w glebie.
Wszystkie wprowadzone do gleby frakcje substancji ropopochodnych wpłynęły na zmiany aktywności dehydrogenaz i zawartość ATP w glebie. Najwyraźniejsze różnice w aktywności (zarówno wzrost i spadek) względem gleby kontrolnej odnotowano w glebie z najwyższą zawartością poszczególnych frakcji. Zdecydowany wzrost aktywności dehydrogenaz obserwowano w glebie z dodatkiem najwyższych dawek oleju napędowego i oleju smarowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ dojrzałości ziemniaka na zmiany zawartości polisacharydów nieskrobiowych i ligniny w bulwach

Materiał do badań stanowiły próby bulw sześciu polskich odmian ziemniaka: Aster, Orlik, Mila, Irga, Bryza, Arkadia. Doświadczenie polowe założono w latach 1998-2000. Ziemniaki do badań laboratoryjnych pobierano z poletek w trzech terminach, w ilości po około 20 kg z każdego terminu sprzętu. Zaraz po zbiorze ziemniaków z pola oznaczono w nich zawartość suchej masy i skrobi. Pozostałe ziemniaki zliofilizowano. Suchy surowiec stanowił materiał do oznaczeń zawartości polisacharydów nieskrobiowych i ligniny, w tym pektyn ogółem, celulozy, hemiceluloz i ligniny. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że badane odmiany ziemniaków różniły się między sobą istotnie zawartością suchej masy i skrobi oraz ilością substancji pektynowych i celulozy. W miarę dojrzewania bulw (trzy terminy zbioru) wzrastała w nich zawartość zarówno skrobi jak i polisacharydów nieskrobiowych. W ramach NSP i ligniny największe zmiany stwierdzono w zawartości frakcji pektyn, celulozy i ligniny. W badanych ziemniakach największy udział w sumie polisacharydów nieskrobiowych i ligniny stanowiła frakcja hemiceluloz (29%), następnie celulozy (24%) i protopektyn (24%). Znacznie mniej było ligniny (14%) i pektyn rozpuszczalnych (7%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw uzytkowania zlewni na ladunek fosforu doplywajacy do jezior z wodami powierzchniowymi

Badania nad wpływem użytkowania zlewni na ładunek fosforu dopływającymi wraz z wodami powierzchniowymi do jezior prowadzono w okresie od marca 2004 do lutego 2005. Do badań wytypowano trzy jeziora: Sunia, Bukwałd oraz Ardung położone w mezoregionie Pojezierze Olsztyńskie. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że dopływ fosforu z obszarów badanych zlewni do jezior był odzwierciedleniem sposobu ich zagospodarowania. Wykonane analizy wykazały, że najwyższe roczne obciążenie powierzchni jezior ładunkiem fosforu stwierdzono w zlewni jeziora Ardung, najniższe zaś w zlewni rolniczej jeziora Sunia. Badane zbiorniki Ardung oraz Bukwałd w których ładunki niebezpieczne zostały przekroczone ponad 12-krotnie są jeziorami o wysoce zaawansowanych procesach degradacji. Z badanych jezior jedynie dopływ fosforu do jeziora Sunia mieścił się w granicach obciążenia dopuszczalnego nie powodujących przyśpieszenia procesów lądowienia zbiornika.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wieloletniego nawozenia obornikiem i gnojowica na zawartosc wegla organicznego w glebach

W dwóch wieloletnich doświadczeniach polowych porównano działanie obornika i gnojowicy na zawartość węgla organicznego w glebach. Doświadczenie z obornikiem i gnojowicą bydlęcą założono w 1972 r. a doświadczenie z obornikiem i gnojowicą trzody chlewnej w 1973 r. Próbki gleby z warstwy ornej (0-20 cm) pobrano jesienią 1992 r. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że w działaniu próchnicotwórczym gnojowica ustępuje obornikowi o 8-14%, mimo wniesienia do gleby równych ilości węgla. Znacznie mniejsze jej działanie (o 20-35%) stwierdzono gdy stosowano dawki zrównoważone z obornikiem zawartością azotu.
W doświadczeniu ze stosowaniem obornika na tle nawożenia NPK pod rośliny uprawiane w 4-polowym zmianowaniu przyrost próchnicy wynosił: po zastosowaniu obornika raz na cztery lata 7 - 23%, a po corocznym – 36%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw cytokinin stosowanych podczas mikrorozmnazania Gypsophila paniculata L. na plon pedow w uprawie polowej

Badano następczy wpływ cytokinin stosowanych podczas mikrorozmnażania Gypsophila paniculata cv. ‘Perfecta Extra’ na plon w uprawie polowej. Wykorzystano pędy rozmnażane na pożywce MS bez cytokinin (0) oraz z dodatkiem 2,0 mg/1 kinetyny (K) i 0,5 mg/1 benzyloaminopuryny (BA). Pędy ukorzeniono na pożywce MS z dodatkiem 0,15 mg/l IAA + 0,34 mg/l IBA + 0,01 mg/l NAA. Rośliny posadzono w polu 2 kwietnia. Od 3 sierpnia do 28 października zbierano kwitnące pędy. Wyodrębniono 4 okresy zbioru kwiatów: wczesny, pełnia kwitnienia, późny i bardzo późny. Oceniano świeżą masę pędów, średnią długość pędów i średnią liczbę pędów z poletka. Wykazano, że cytokininy użyte podczas mikrorozmnażania nie miały wpływu na masę roślin i liczbę pędów kwiatostanowych. Kinetyna stosowana podczas mikrorozmnażania miała wpływ na długość kwitnących pędów. Na długość i liczbę ścinanych pędów znacząco wpływał okres ich zbioru. Najdłuższe pędy ścinano w okresie najwcześniejszym, zaś największą ich liczbę uzyskano w pełni kwitnienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena przydatności kilku odmian słonecznika zwyczajnego (Helianthus annuus L.) do uprawy w pojemnikach

Tematem badań przeprowadzonych w latach 2001-2003 była ocena przydatności czterech odmian słonecznika zwyczajnego: ‘Big Smile', ‘Pacino’, Teddy Bear’ oraz ‘Zwerg Sonnengold’ do uprawy w pojemnikach. W celu ograniczenia wzrostu roślin w okresie wegetacji wykonywano dwa opryski dolistne retardantem daminozydem w trzech stężeniach: 1275 , 2550 i 3825 mg·dm⁻³. Kontrolę stanowiły rośliny nieopryskane preparatem. Pierwszy oprysk wykonano w fazie wykształconych pięciu par liści, kolejny po 21 dniach. Określono cechy morfologiczne: wysokość i średnicę roślin, liczbę liści i pąków kwiatostanowych oraz średnicę kwiatostanów, termin oraz długość ich kwitnienia.
Najwcześniej zakwitły rośliny odm. ‘Big Smile’. Jednak odmiana ta, a także odmiana Pacino charakteryzowała się krótszym okresem kwitnienia w porównaniu do pozostałych. Zastosowanie oprysku daminozydem wpłynęło na ograniczenie wzrostu roślin słonecznika szczególnie przy stężeniu 3825 mg·dm⁻³ w porównaniu z kombinacją, gdzie preparat nie został zastosowany. Jednocześnie nie spowodował on istotnego zmniejszenia liczby liści na roślinie, co wpłynęło korzystnie na pokrój i wartość dekoracyjną wszystkich badanych odmian. Rośliny odm. Pacino przy największym wzroście, miały stosunkowo najmniej liści, najmniejszą średnicę rośliny, za to największą liczbę pąków bocznych. Cechy te sprawiały, że odmiana ta była najbardziej smukła. Najbardziej krępe i zwarte były rośliny odmian pełnych - Zwerg Sonnengold i Teddy Bear, które miały też ciemniejsze liście, co dodatkowo zwiększało ich walory dekoracyjne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Strategie zarzadzania kapitalem obrotowym w wybranych przedsiebiorstwach branzy rolno-spozywczej na terenie Dolnego Slaska

Badania przeprowadzono na terenie Dolnego Śląska i obejmują analizę za lata 2002-2004. Główną przyczyną upadłości małych i średnich przedsiębiorstw jest utrata płynności finansowej, nie zaś ponoszenie przez nie strat. Przedsiębiorstwa w celu utrzymania płynności finansowej stosują określoną politykę finansową, czyli strategię zarządzania kapitałem obrotowym. Strategia ta może być agresywna, konserwatywna lub umiarkowana. W badanych przedsiębiorstwach mikro i małych stosowano strategię konserwatywną, natomiast podmioty średnie stosowały zarządzanie umiarkowane (konserwatywno-agresywne).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Lipidy nasion czarnuszki siewnej (Nigella sativa L.)

W pracy przeprowadzono fizyko-chemiczną charakterystykę oleju czarnuszki siewnej.
Materiał badawczy stanowiły nasiona pochodzące z plantacji usytuowanej w Ogrodzie Doświadczalnym ART w Olsztynie. W nasionach oznaczono podstawowe składniki chemiczne: tłuszcz, białko, błonnik, popiół, węglowodany. W oleju określono skład procentowy frakcji acylogliceroli, skład kwasów tłuszczowych oraz substancje biologicznie aktywne rozpuszczalne w tłuszczach. Ponad 40% zawartości oleju w nasionach czarnuszki siewnej upoważnia do zaliczania tej rośliny do grupy roślin oleistych alternatywnych. Natomiast kompozycja ilościowa i jakościowa oleju tłoczonego, a przede wszystkim skład kwasów tłuszczowych i poziom ilościowy tokoferoli i karotenoidów pozwala zaliczyć olej z nasion czarnuszki siewnej do olejów dietetycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Test laboratoryjny - mozliwosc szybkiej oceny odpornosci grochu na porazenie przez Fusarium spp.

Opracowano test laboratoryjny umożliwiający określenie odporności grochu (Pisum sativum L.) na porażenie przez grzyby z rodzaju Fusarium. Test ten polega na obserwacji kiełkowania nasion grochu w obecności płynnego inokulum otrzymanego z wybranych szczepów grzyba. Opracowana metoda może być przydatna do selekcjonowania materiału hodowlanego lub do oceny stopnia odporności odmian grochu na fuzariozę.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Emisja do atmosfery zanieczyszczen gazowych powstalych ze spalania roznych paliw

W gazach odlotowych oznaczono SO₂, NO₂ i CO emitowane do atmosfeiy w wyniku spalania węgla kamiennego oleju opałowego i gazu ziemnego. Spalanie tych paliw w kotłowniach lokalnych charakteryzują odpowiednie wartości stężenia i emisji zanieczyszczeń. Największa emisja SO₂ występuje w spalaniu węgla kamiennego i odpowiednio mniejsza o ok. 14-krotnie - oleju opałowego i ok. 160- krotnie - gazu ziemnego. Spalanie węgla cechuje również największa emisja CO. Przemodernizowanie zaś kotłowni miejskiej ze spalania węgla kamiennego na olej opałowy obniżyło emisję SO₂ o ok. 28-krotnie. Zamieszczone w pracy wyniki dokumentują także znaczne ograniczenia emisji NO₂ i CO w wyniku spalania paliw ciekłych i gazowych, w porównaniu do stałych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność technologii produkcji kiszonek z traw łąkowych w formie sprasowanych bel

Analizie i ocenie poddano 2 technologie zbioru i konserwacji zielonek niskołodygowych na kiszonkę z udziałem prasy zwijającej ze stałą komorą prasowania oraz prasy formującej wielkogabarytowe bele prostopadłościenne. Uwzględniono przy tym różne sposoby składowania surowca roślinnego przeznaczonego do zakiszania: owijanie pojedynczych bel cylindrycznych lub ładowanie ich do worków foliowych, układanie bel prostopadłościennych w pryzmę lub ładowanie do worków foliowych. W oparciu o wyniki badań symulacyjnych warianty technologiczne ze składowaniem bel w workach foliowych okazały się droższe niż z owijaniem pojedynczych bel folią lub składowaniem bel w pryzmie. Analiza struktury kosztów jednostkowych wykazała, że w najwyższym stopniu decydują o tym koszty składowania bel.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie toksyczności i przyswajalności niklu u roślin jęczmienia jarego (Hordeum vulgare L.) pobranego z formy nieorganicznej i z kompleksów organicznych

W doświadczeniach wazonowych porównano toksyczność oraz przyswajalność niklu z formy nieorganicznej (siarczanowej) i trzech kompleksów organicznych (Ni(II)-cytrynian, Ni(II)-Glu i Ni(II)-EDTA) przez rośliny jęczmienia jarego odmiany Poldek. Nikiel w tych formach wprowadzono do gleby kwaśnej (pH 4,5), o składzie granulometrycznym piasku słabo gliniastego lekkiego w koncentracjach odpowiadających 0, I, II, III i IV-temu stopniowi zanieczyszczenia gleby lekkiej tym metalem. Według stopnia fitotoksyczności i fitoprzyswajalności Ni badane formy tego metalu można uszeregować następująco: NiSO₄・7 H₂O > Ni(II)-cytrynian > Ni(II)-Glu > > Ni(II)-EDTA.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dostępność mikroelementów w doświadczeniach wieloletnich w zależności od nawożenia i odczynu gleby

W latach 1998 i 1999 pobierano próbki gleb z 3 poziomów genetycznych gleby (Ap, Eet i Bt) z pól, na których od 1923 r. (na polu doświadczalnym SGGW w Skierniewicach) stosuje się bardzo zróżnicowane nawożenie. W próbkach tych oznaczono mikroelementy (B, Mo, Mn, Cu, Zn) w wyciągu kwasu etylenodwuaminoczterooctowego (EDTA) i w 1 mol HCl·dm⁻³.
Zawartości najłatwiej rozpuszczalnych form mikroelementów w warstwie 0-70 cm (w wyciągu EDTA) pod wpływem wapnowania wzrastały (Mo), zmniejszały się (Mn) lub nie były zróżnicowane (B, Cu, Zn). Coroczne stosowanie obornika w porównaniu z nawozami mineralnymi zwiększyło ilość rozpuszczalnych w 1 mol HCl·dm⁻³ form boru, molibdenu, miedzi i cynku, natomiast zmniejszyło zawartość manganu. Związki boru i manganu są słabo rozpuszczalne w wyciągu EDTA w porównaniu z HCl (11%) natomiast rozpuszczalność cynku, miedzi i molibdenu jest znacznie większa (odpowiednio 43, 54 i 69%). Mimo bardzo zróżnicowanego nawożenia gleby na wszystkich kombinacjach, przeważnie należą one do tej samej klasy zasobności; bor do klasy o niskiej zawartości, mangan i miedź do klasy o średniej zawartości a cynk i molibden do klasy o zawartości wysokiej. W głębszych warstwach gleby występuje mniej niż w warstwie ornej manganu, cynku i boru, a podobne ilości miedzi i molibdenu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Paszowe wykorzystanie lak srodlesnych na przykladzie wybranych obiektow lakowych

W pracy przedstawiono wyniki badań nad składem florystycznym i chemicznym runi oraz plonowaniem łąk śródleśnych. Obiekty były w przeszłości poddane szczegółowej ocenie w odniesieniu do siedliska glebowego i roślinności. Okazuje się, że ruń tych łąk, pod względem wartości pokarmowej nie odbiega od runi trwałych łąk dolinowych. Zróżnicowana żyzność gleb sprawia, że plonowanie tych łąk wykazuje dużą zmienność. Toteż szczególnego znaczenia nabiera problem ich racjonalnego użytkowania. Łąki śródleśne, interesujące pod względem florystycznym i paszowym, muszą być zachowane z uwagi na ich korzystną rolę w kształtowaniu środowiska i krajobrazu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc stosowanej w gospodarstwach pstragowych technologii oczyszczania wod odprowadzanych do srodowiska

W pracy omówiono badania wód poprodukcyjnych odprowadzanych przez gospodarstwo pstrągowe oraz powstających w toku produkcji osadów.
Z zaprezentowanych rezultatów wynika, że wzrost zawartości zanieczyszczeń w wodach poprodukcyjnych jest stosunkowo niewielki. Jednak, ze względu na znaczne ilości wody jakie gospodarstwo wykorzystuje w toku produkcji, ładunki odprowadzanych zanieczyszczeń mogą być znaczne, na co ma wpływ szczególnie wysokie stężenie zanieczyszczeń w odpływie z odstojnika, gdzie gromadzone są osady.
Oznacza to, że usunięte wcześniej razem z osadami zanieczyszczenia, podczas przechowywania ich w stawie osadowym zostają uwolnione do przepływającej wody i odprowadzone do środowiska.
Efektywność technologii oczyszczania wód poprodukcyjnych, ze względu na niewłaściwy sposób eksploatacji jest bardzo niski, jednak przedstawione wyniki wskazują na znaczny potencjał omawianej metody oczyszczania, która wymaga jednak modernizacji i zmiany sposobu eksploatacji.
W celu poprawy jakości odprowadzanej wody z gospodarstw wskazane jest częstsze usuwanie osadów z wydzielonych części basenów oraz szybkie ich odwodnienie. Takie postępowanie pozwoli na bardzo znaczne zmniejszenie ilości odprowadzanych do środowiska zanieczyszczeń.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja niektórych gatunków traw pastewnych na nawadnianie oczyszczonymi ściekami miejskimi w roku siewu

Doświadczenie założono w wazonach napełnionych glebą mineralno-murszową pobraną z doświadczenia łąkowego. W badaniach testowano: Alopecurus pratensis odm. Polanowicki, Dactylis glomerata odm. Berta, Festuca arundinacea odm Rahela, Festuca pratensis odm. Skawa, Lolium perenne odm. Maja i Phleum pratense odm. Kaba. Od wysiewu nasion do pierwszego ścięcia traw wszystkie obiekty nawadniano wodą destylowaną. Odrost drugi nawadniano oczyszczonymi ściekami w dawkach: „1” - 100% oczyszczonych ścieków, „1/2” - 50% dawki oczyszczonych ścieków + 50% dawki wody destylowanej. Kontrolę („0”) stanowiły obiekty nawadniane wodą destylowaną (100%). Ocenę dynamiki wzrostu i rozwoju badanych gatunków traw prowadzono w odstępach 7. dniowych. Badania wykazały, że trawy pastewne już w fazie siewek były tolerancyjne na zanieczyszczenie środowiska biogenami. Reakcja gatunków była jednak zróżnicowana. Na podstawie dynamiki wzrostu i rozwoju wyróżniono gatunki bardziej i mniej odporne na stres spowodowany zanieczyszczeniem środowiska biogenami. Ta cecha może przesądzić o ich przydatności do gruntowo-roślinnego oczyszczania ścieków miejskich, uprzednio oczyszczonych mechaniczno-biologicznie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Właściwości przeciwutleniające wybranych herbat jaśminowych

W pracy określano właściwości przeciwutleniające wybranych herbat jaśminowych oraz jaśminu. Herbaty zróżnicowane były m.in. pod względem stopnia fermentacji i formy handlowej. W otrzymanych naparach oznaczono aktywność przeciwutleniającą oraz ogólną zawartość polifenoli.

Najwyżej oceniono herbatę „Bio Jaśmin", która zawierała najwięcej polifenoli oraz wykazywała najwyższą średnią aktywność przeciwutleniającą. Napar z jaśminu odznaczał się najniższą aktywnością przeciwutleniającą, ale stosunkowo wysoką zawartością polifenoli, zwłaszcza w naparze 3-minutowym. Czas parzenia wpływał na właściwości badanych naparów. W większości przypadków w naparach najwyższą aktywność przeciwutleniającą stwierdzono w wyniku 10-minutowego parzenia, a najwyższą średnią zawartość polifenoli po 5 minutach parzenia. Zaobserwowano wpływ rodzaju herbaty na aktywność przeciwutleniającą - herbaty zielone charakteryzowały się większą zdolnością redukcji wolnych rodników aniżeli herbaty czarne. Nie stwierdzono istotnej korelacji między aktywnością przeciwutleniającą a zawartością związków polifenolowych w badanych produktach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ wybranych parametrów na wielkość minimalnej prędkości fontannowania złoża kostki ziemniaczanej

Badano wpływ wielkości średnicy zastępczej cząstek kostki ziemniaczanej dp, gęstości powietrza Pg oraz wysokości złoża nieruchomego Hₒ w komorze suszarki - na minimalną prędkość fontannowania Vmf surowej i wysuszonej kostki ziemniaczanej. Do badań użyto świeżej kostki z ziemniaków odmiany „Bryza" o wilgotności ≈ 82% i wymiarach 0,01 X 0,01 X 0,01 m, dp = 0,0124 m oraz wysuszonej do wilgotności ≈10% - o średnicy zastępczej dp = 0,0069 m. Wyniki przedstawiono w postaci wykresów oraz równań korelacyjnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane zagadnienia z zakresu biologii, hodowli i reprodukcji chryzantemy wielkokwiatowej

Chryzantema wielkokwiatowa zaliczana jest do najbardziej popularnych roślin ozdobnych na rynku ogrodniczym. Światowa produkcja tego gatunku rośnie z każdym rokiem. Skomplikowana biologia chryzantemy (wysoki poziom ploidalności, heterozygotyczność, poligeniczna kontrola kwitnienia, samoniezgodność oraz ograniczona żywotność pyłku) ogranicza jednak skuteczność tradycyjnych metod hodowlanych (krzyżowanie i selekcję). Dzisiaj, aby zaspokoić rosnące wymogi rynku w hodowli i rozmnażaniu tego gatunku, stosuje się nowoczesne osiągnięcia biotechnologii. W celu pozyskiwania nowych odmian wykorzystuje się hodowlę mutacyjną. W jej efekcie często uzyskuje się jednak chimery. Organizmy takie wymagają opracowania szczególnych warunków rozmnażania i przechowywania. Ostatnie dekady przyniosły jednak znaczący postęp w zakresie wykorzystania kultur tkankowych w reprodukcji chryzantemy. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie wybranych zagadnień z zakresu biologii oraz nowoczesnych metod hodowli i reprodukcji chryzantemy wielkokwiatowej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
System operatywnego planowania prac transportowych zwiazanych ze skupem zboz - optymalizacja doboru srodkow transportowych

Przedstawiono wyniki badań optymalizacji doboru środków transportu zbóż z punktów skupu do magazynów. Badania przeprowadzono na podstawie danych zebranych w 1989 r w Państwowych Zakładach Zbożowych w Zamościu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nastepczy wplyw nawozow organicznych i dawek azotu na plon i jakosc ziarna pszenzyta ozimego

W doświadczeniu polowym przeprowadzonym na glebie lekkiej (kompleks żytni dobry) oceniono następczy wpływ obornika oraz obornika z dodatkiem kory sosnowej, przy trzech poziomach nawożenia azotem (0, 50, 100 kg N·ha⁻¹) na plonowanie oraz jakość ziarna pszenżyta ozimego (odm. Bogo). W drugim roku od zastosowania obornika, jak również obornika z dodatkiem kory, nie stwierdzono następczego wpływu na plonowanie i cechy jakościowe, za wyjątkiem zawartości białka w ziarnie i plonu białka. Najwyższą zawartość białka stwierdzono po zastosowaniu obornika z korą (wariant C), a najwyższy plon białka - obornika i obornika z korą (warianty B i C). Zasadniczy wpływ na wysokość i jakość plonu ziarna miało bezpośrednie nawożenie azotem. Najwyższy plon ziarna i białka oraz poprawę większości wskaźników jakości ziarna i mąki uzyskano przy 100 kg N·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo