rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ zabudowy cieku w małej zlewni leśnej na jej zdolności retencyjne

Badania terenowe prowadzono w małej zlewni leśnej znajdującej się na
Pojezierzu Krajeńskim, na terenie Nadleśnictwa Lipka w leśnictwie Biskupice.
Powierzchnia zlewni wynosi 182 ha, z czego 95% to tereny leśne, pozostałe 5%
stanowią grunty orne i łąki. Pomiary terenowe obejmowały ciągłą rejestrację stanów
wody w cieku na przelewie Thomsona i cotygodniowe pomiary stanów wody
gruntowej w dziesięciu studzienkach. W trakcie badań dokonano zabudowy cieku
poprzez wybudowanie na nim sześciu urządzeń piętrzących – zastawek stałych.
Współczynnik odpływu rocznego z badanej zlewni wynosi 0,330. Potwierdza to
zasadność zabudowy badanego cieku w celu utworzenia tzw. małej retencji. Nie
stwierdzono jednak wyraźnego wpływu zabudowy cieku na składniki bilansu
wodnego zlewni. Najwyraźniej wpływ zabudowy cieku można wykazać, analizując
odpływy wezbraniowe. Poddano więc analizie 14 zaobserwowanych fal wezbraniowych,
6 „przed” i 8 „po” zabudowie cieku. Każdą falę wezbraniową opisano
konceptualnym modelem Nasha. Przyjęto stałą liczbę zbiorników w kaskadzie
równą 2. Średnie wartości stałych czasowych dla fal wezbraniowych „po” zabudowie
cieku były o około 50% większe niż dla fal „przed” zabudową cieku.
W konsekwencji można postawić hipotezę, iż czas przebywania wód wezbraniowych
w zlewni na skutek zabudowy cieku zastawkami został istotnie wydłużony.
Wydaje się zatem zasadne zastosowanie w programach małej retencji w lasach
wykonywania zabudowy cieków systemami małych, prostych zastawek.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Poeksploatacyjny recykling tworzyw sztucznych złomowanych środków technicznych

Rozwój recyklingu, tj. wtórnego wykorzystania materiałów stosowanych
do budowy pojazdów, maszyn i urządzeń jest aktualnie wymuszony
coraz bardziej rygorystycznymi wymaganiami w zakresie ochrony
środowiska przyrodniczego. Recykling staje się nową dziedziną gospodarki
chroniącej środowisko naturalne, ale mogącą również przynosić wymierne
zyski ekonomiczne, rozwijać infrastrukturę techniczną powiatów
i gmin, a za razem tworzyć nowe miejsca pracy.
Rozwój recyklingu prowadzi do powstania szeregu nowych złożonych
problemów natury technicznej, ekonomicznej, społecznej i prawnej,
wymuszających przedsiębiorczości i kreatywności w podejmowaniu decyzji.
Problemy te mają istotne znaczenie w zakresie recyklingu pojazdów
samochodowych oraz sprzętu elektro-AGD, jako wyrobów (obiektów)
najbardziej masowo wytwarzanych i eksploatowanych przez ludzi.
W artykule przedstawiono zagadnienia recyklingu pojazdów,
maszyn i urządzeń w Polsce, ze szczególnym zwróceniem uwagi na
problem recyklingu tworzyw sztucznych. Problem ten w Polsce jest
znaczący ze względu na duże ilości złomu tworzyw sztucznych, ich
długiego okresu naturalnego procesu neutralizacji oraz braku świadomości
obywateli w tym zakresie (tworzenie dzikich wysypisk
w lasach i rzekach, spalanie tworzyw sztucznych w piecach przydomowych
wydzielających szkodliwe i toksyczne substancje itp.).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gospodarowanie gminnym zasobem nieruchomości z zastosowaniem GIS na przykładzie gminy Michałowice

Posiadanie pełnej informacji dotyczącej nieruchomości, oraz istniejących
warunków przestrzennych, stanowi podstawę poprawnego gospodarowania.
Z uwagi na przestrzenny charakter danych dotyczących nieruchomości należących
do zasobu gminnego – podstawowym narzędziem wykorzystywanym do tego zadania
są systemy informacji geograficznej. Budowa dedykowanego systemu GIS
jest bardzo kosztowna i długotrwała, natomiast na potrzeby małej jednostki jaką
jest gmina jest ekonomicznie nieopłacalna. W pracy zastosowano połączenie programu
komputerowego przetwarzającego dane o działkach należących do zasobu
gminnego, z mapą cyfrową stworzoną z materiałów dostępnych w Urzędzie Gminy.
Tak skonstruowany zespół danych prezentuje w pełny i kompleksowy sposób
dane o przeznaczeniu i sposobie użytkowania gruntów.
Dane opisowe zgromadzone w bazie danych zostały zlokalizowane na mapie
cyfrowej i wyodrębnione na osobnej warstwie spośród wszystkich działek
w miejscowości. Ponadto stworzona została warstwa przedstawiająca klasy glebowe
zgodnie z mapą ewidencji gruntów. Warstwa wynikowa powstała z wygenerowania
części wspólnych obiektów warstwy działek i klas gleb. To pozwoliło na
umieszczenie oczekiwanych obiektów na jednej warstwie tematycznej i dokonanie
analizy w zakresie użytkowania gruntów gminnych w sposób automatyczny. Wyraźnym
pozytywnym skutkiem opracowania takiej metody analizy jest możliwość
wielokrotnego przetwarzania zgromadzonych danych w ujęciu przestrzennym,
praktycznie bezkosztowe opracowanie systemu GIS z funkcjonujących elementów
składowych i otwartość projektu na dalsze udoskonalenia i modyfikacje, co pozytywnie
rokuje dla rozwoju systemu i metody.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ mikronawodnień na zawartość skrobi i cukrów w bulwach wybranych odmian ziemniaków po zbiorach i przechowywaniu

Celem badań było określenie wpływu nawadniania kroplowego i mikrozraszania na zawartość skrobi, cukrów ogółem, w tym redukujących, w bulwach ziemniaków wybranych odmian po zbiorach i po 6-miesięcznym przechowywaniu. Doświadczenia przeprowadzono w latach 2001–2003 w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy, na glebie zaliczanej do VI klasy bonitacyjnej i 7 kompleksu przydatności rolniczej (żytniego, bardzo słabego). Miała ona bardzo małą zawartość części spławialnych w warstwie ornej (7%) i podornej (3–5%). Odczyn pH oznaczony w 1n KCl był lekko kwaśny, a zasobność w podstawowe makroelementy kształtowała się na poziomie średnim. Eksperyment uwzględniał trzy czynniki: A – nawadnianie (bez nawadniania – poletka kontrolne, nawadnianie kroplowe, mikrozraszanie), B – odmiana uprawna (‘Barycz’, ‘Mors’, ‘Triada’), C – przechowywanie (po zbiorach – kontrola, po przechowywaniu przez 6 miesięcy). Zastosowano trzy powtórzenia. Do nawadniania kroplowego użyto linii kro-plującej ‘T-Tape’ z emiterami kropel rozmieszczonymi co 20 cm. Jeden przewód kroplujący ułożony pośrodku, nawadniał dwa sąsiednie rzędy ziemniaków. Wydatek pojedynczego kroplownika wynosił przeciętnie 0,6 l h-1. Do mikrozraszania zastosowano mikrozraszacze ‘Hadar’ o średnicy dyszy 1,3 mm i wydajności 30 l.h-1. Terminy wykonywania nawodnień ustalano na podstawie potencjału wodnego gleby określanego przy użyciu tensjometrów. Nawadnianie rozpoczynano w momencie, gdy potencjał wodny gleby wynosił -0,03 MPa. Zawartość skrobi w bulwach ziemniaka po zbiorach, uprawianego na poletkach nie nawadnianych, kształtowała się średnio dla lat i odmian, na poziomie 16,1%. Badane systemy interwencyjnego nawadniania, nie miały wpływu na ilość omawianego składnika w bulwach badanych odmian, tak po zbiorach jak i po 6 miesiącach przechowywania. Po okresie 6-miesięcznego przechowywania bulw ziemniaków, nastąpiło obniżenie zawartości skrobi i wzrost cukrów prostych oraz ogółem.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Scalenie i podział nieruchomości jako proces wspomagający planowanie przestrzenne na przykładzie wybranych obszarów

Proces eksurbanizacji zwiększył się w latach 90 i trwa do dziś. Jest to jedna
z najważniejszych zmian w przeobrażeniach struktury przestrzennej współczesnych
obszarów metropolitalnych. Celem pracy była analiza możliwości wprowadzenia
procedury scalania i podziału nieruchomości dla potrzeb racjonalnego zagospodarowania
przestrzennego nieruchomości przeznaczonych na cele
budownictwa mieszkaniowego w wybranych podwarszawskich miejscowościach.
Uznano, że procedura scalenia i podziału nieruchomości wszczęta z urzędu (granice
obszaru scalenia i podziału nieruchomości zostały określone w miejscowym
planie zagospodarowania przestrzennego) znacznie poprawi możliwości rozwoju
tego terenu oraz wpłynie pozytywnie na jakość życia mieszkańców. Przeprowadzone
analizy dowiodły, że na badanych obszarach występują konflikty przestrzenne,
które można niwelować kompleksowym planowaniem przestrzennym,
przy wykorzystaniu procedury scalenia i podziału nieruchomości dla obszarów
przeznaczonych pod zabudowę jak również procedury scalenia i wymiany gruntów,
która jest niezbędna dla rozwoju obszarów przeznaczonych na potrzeby produkcji
rolnej. Możliwość przeprowadzenia scalenia i podziału jest uzależniona od
obowiązywania na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zatem procedurę scaleniowo-podziałową traktować należy jako kolejny
etap, po uchwaleniu planu miejscowego, na drodze płynnego i planowego
przejścia od rolniczego użytkowania gruntów do wykorzystywania ich jako tereny
mieszkaniowe.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykorzystanie ręcznych odbiorników GPS w Systemie Jednolitej Płatności Obszarowej dla wyznaczenia pól powierzchni działek

Publikacja składa się z kilku części. W pierwszej z nich przedstawiono
aspekt techniczno- prawny pomiaru powierzchni działki w Systemie Jednolitej
Płatności Obszarowej (SJPO). Wymieniono w niej sposoby pomiaru pola powierzchni
oraz obwodu działki, wykonywane w celu kontroli zgodności deklaracji
rolnika ze stanem faktycznym. Następnie porównano odbiorniki ręczne GPS Garmin
według kryteriów przydatności w pracach SJPO. Najważniejsze
z nich to: funkcja pomiaru pola powierzchni, zapis śladu składający się z dziesięciu
tysięcy punktów oraz korekcja WASS/EGNOS. Na końcu dokonano analizy
statystycznej 240 powierzchni działki pomierzonych odbiornikiem GPSmap76.
Przeprowadzone badania potwierdziły tezę: zwiększenie liczby pomiarów wpływa
na poprawę dokładności wyznaczenia powierzchni działki.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Możliwości zagospodarowania terenu nieczynnej linii kolejowej relacji Wołów-Lubiąż

Praca ma na celu ukazanie problematyki zagospodarowania terenów
nieczynnych linii kolejowych na przykładzie linii „O” relacji Wołów
– Lubiąż. Badaniami objęto: rozpoznanie stanu istniejącego zagospodarowania
trasy nieczynnej linii kolejowej, określenie projektowanego przeznaczeniem
terenów w obowiązujących dokumentach planistycznych oraz
wskazanie możliwości realizacji projektowanych inwestycji.
Dolny Śląsk jest obszarem najbardziej zagęszczonym przez sieci
kolejowe w kraju. Początki kolei dolnośląskich datuje się na połowę XIX
w. Prawdziwy rozwój kolei nastąpił na początku XX w., niestety w wyniku
działań II wojen światowej wiele połączeń zlikwidowano. Większość z rozebranych
linii kolejowych nigdy nie została odbudowana, a o ich istnieniu
świadczą jedynie nasypy, budynki i obiekty inżynieryjne. Linia kolejowa
relacji Wołów – Lubiąż także zniszczona w czasie wojny, uruchomiona została
ponownie w 1950 r., a po 11 latach wstrzymano ruch pociągów pasażerskich
na tej trasie. Do tej pory tereny linii pozostają niezagospodarowane.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena jakości wód podziemnych w rejonie elektrowni i kopalni "Turów" na podstawie badań zawartości metali

W pracy przedstawiono wyniki badań jakości wód podziemnych przeprowadzone
w dwóch rejonach badawczych. Pierwszy zlokalizowany był w pobliżu
Elektrowni i Kopalni „Turów” (Bogatynia, Działoszyn, Wolanów, Bratków). Drugi,
stanowiący grupę kontrolną, usytuowany był na terenie gmin położonych
w centralnej i północnej części powiatu zgorzeleckiego (Jerzmanki, Sławnikowice,
Łagów, Gronów, Jagodzin). W próbkach wód, pobranych do analizy, oznaczano
zawartość żelaza, manganu, ołowiu, kadmu, glinu, arsenu, cynku, miedzi i chromu
oraz wskaźniki fizyko-chemiczne jakości wód tj. odczyn, przewodność, amoniak,
azotany, azotyny, siarczany, fosforany, chlorki, twardość ogólną. Nie stwierdzono
istotnych różnic w zawartości wymienionych składników w próbkach wód
z obu rejonów badawczych. Kryterium zawartości metali ciężkich pozwala zaliczyć
próbki wód podziemnych do I lub II klasy jakości. Wyjątek stanowi zawartość
glinu (III lub IV klasa). Przy uwzględnieniu pozostałych parametrów fizykochemicznych,
ogólna ocena jakości wód podziemnych wypada znacznie słabiej.
Próbki wód znajdują się w klasie II, III, a nawet V (Jagodzin). Spowodowane jest
to zwiększoną zawartością azotanów, amoniaku, manganu, glinu i arsenu. Z tego
powodu próbki wód nie spełniają normy jakości wody do picia.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Pierzchnicka Góra Piwniczna w strukturze przestrzennej i krajobrazie

Pierzchnica leży w powiecie kieleckim. Znajduje się na wschód od drogi
nr 73 na odcinku Kielce-Chmielnik-Busko Zdrój. Jest lokalnym ośrodkiem administracyjnym
o statusie gminy wiejskiej. Miejscowość ta, mimo utraty w XIX w.
praw miejskich, zachowała cechy małego miasteczka. Przedmiotem opracowania
jest strefa magazynowa zwana Górą Piwniczną. Na jej obszarze znajduje się zespół
ponad osiemdziesięciu piwnic prawdopodobnie z przełomu XVIII/XIX w.
Te bliźniaczopodobne obiekty budowano sukcesywnie, w miarę powiększania się
liczby mieszkańców miasta. Zwyczajowo jedna piwnica przypadała każdemu
z właścicieli posesji. Do dziś zachował się ten unikalny, zabytkowy zespół, którego
właścicielami i użytkownikami są mieszkańcy Pierzchnicy. Niewielka część
obiektów jest wykorzystywana gospodarczo, pozostałe niszczeją.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zawartość tlenu rozpuszczonego w wodzie stawów rybnych zasilanych biologicznie oczyszczonymi ściekami komunalnymi

Artykuł zawiera wyniki badań nad zawartością tlenu rozpuszczonego w wodzie stawów rybnych zasilanych biologicznie oczyszczonymi ściekami komunalnymi. Dodatkowo, podczas poboru próbek wody ze stawów badano także jej odczyn pH i temperaturę. Badania prowadzono w sezonie wegetacyjnym 2006 roku. Obiektem badań były stawy rybne kompleksu Komorowice, zlokalizowane w północnej części miasta Bielsko-Biała. Wybrane stawy: Zielony i Kamienny charakteryzują się indywidualnym doprowadzeniem i odprowadzeniem wody. Wybrane stawy charakteryzowały się różnymi parametrami technicznymi. Staw Zielony jest stawem płytkim – średnia głębokość wynosi około 1 m, a powierzchnia jest równa 4,2 ha, co daje pojemność wodną stawu równą 42 000 m3. Staw Kamienny jest stawem o mniejszej powierzchni – 3,3 ha, ale jest prawie dwukrotnie głębszy od Zielonego; średnia głębokość wynosi około 1,7 m, co daje również większą pojemność stawu: 59 200 m3. W pracy określono zmiany zawartości tlenu rozpuszczonego, temperaturę oraz odczynu pH wody stawowej. Dodatkowo określono podstawowe charakterystyki statystyczne analizowanych wskaźników, tj.: wartość średnią, minimalną, maksymalną, odchylenie standardowe i rozstęp. Przeprowadzone analizy wody w stawach Zielony i Kamienny wykazały, że w sezonie wegetacyjnym 2006 wartości tlenu rozpuszczonego w stawie Zielony zawierała się w przedziale 2,0–7,4 mgO2∙dm-3, natomiast w stawie Kamienny 2,2–11,47 mgO2∙dm-3. Zaobserwowano, że mniejsze stężenia tlenu rozpuszczonego występowały w okresach, gdy miał miejsce intensywny rozwój rzęsy wodnej. Z kolei, mniejszej ilości rzęsy towarzyszył wzrost zawartości tlenu rozpuszczonego. W obu stawach od końca lipca obserwowano zachwianie warunków tlenowych. W tym czasie obserwowano także zwiększoną śmiertelność ryb związaną z rozwijającą się na obszarze kotliny oświęcimskiej chorobą karpia (Koi Herpes Virus). Odczyn wody pH w obu badanych stawach był zbliżony. Do połowy sezonu obserwowano nieco wyższe wartości pH w stawie Zielony, natomiast pod koniec sezonu była sytuacja odwrotna: wyższe pH obserwowano w stawie Kamienny w stosunku do stawu Zielony. Również warunki termiczne w obu stawach przebiegały bardzo podobnie w trakcie całego sezonu badawczego. Od początku czerwca do końca sierpnia temperatura wody w badanych stawach przekraczała 20ºC i była związana z ob serwowanymi wysokimi temperaturami powietrza w tym okresie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uzdatnianie wód infiltracyjnych

W zdecydowanej większości wypadków wody infiltracyjne są uzdatniane
w układzie technologicznym obejmującym procesy napowietrzania, filtracji pospiesznej
i dezynfekcji. Znaczny poziom zanieczyszczenia ujmowanych wód powoduje
problemy podczas uzdatniana metodami klasycznymi wobec powyższego
wysunięto tezę o możliwym zastosowaniu układu hybrydowego do jej oczyszczania.
Jednym z proponowanych rozwiązań jest połączenie procesów: ozonowania
wstępnego i odwróconej osmozy (RO) do uzdatniania wody infiltracyjnej. Ideą zastosowanego
połączenia było osiągnięcie większej efektywności w porównaniu
z procesami składowymi. Wodę infiltracyjną po ozonowaniu pobierano ze stacji
uzdatniania, a następnie poddawano procesowi odwróconej osmozy. Ochrona
systemu membranowego przed foulingiem zostało dokonana przez ozonowanie
wstępne. Układ do odwróconej osmozy pracował w układzie ciągłym z częściową
recyrkulacją koncentratu. Prowadzone badania pozwoliły stwierdzić, iż połączenie
filtracji w gruncie, wstępnego ozonowania i odwróconej osmozy daje możliwość
uzyskania wody o stałej jakości bez względu na poziom zanieczyszczeń. Pozwala
uniknąć produktów rozpadu substancji humusowych i ochrony membrany przed
foulingiem.
Zasadniczym celem prezentowanej pracy było wykazanie skuteczności
oczyszczania wody infiltracyjnej do celów komunalnych przy zastosowaniu układu
hybrydowego, określenie wpływu ozonowania wstępnego na pracę membrany,
wielkość objętościowego strumienia permeatu i skuteczność usuwania zanieczyszczeń.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zasięg oddziaływania zawiesin wnoszonych do Nysy Łużyckiej przez Miedziankę

Dla oceny wpływu zrzutu zawiesin kopalnianych na obciążenie wód rzeki Nysy Łużyckiej przeprowadzono eksperyment polegający na sterowanym zrzucie wód kopalnianych do Miedzianki, z zachowaniem w wodach Nysy Łużyckiej zawartości zawiesin ogólnych nieprzekraczających wartości progowej 30 mg/l. Przebadano zmienność ilościowo-jakościową wprowadzonego ładunku zawiesin na odcinku ok. 110 km, w 15 przekrojach Nysy Łużyckiej od Sieniawki do Łęknicy. Podstawę do określenia czasu przepływu analizowanej strugi wody Nysy Łużyckiej, wyznaczającego czas poboru kolejnych próbek wód rzecznych, stanowiły nomogramy czasu przepływu opracowane dla danych z wielolecia 1991-2008. Badania przeprowadzono w strefach przepływów niskich i średnich. Ustalono, że wprowadzane do wód Nysy Łużyckiej wody kopalniane po ich oczyszczeniu na wysokosprawnych oczyszczalniach wnoszą zawiesiny o małej zdolności sedymentacyjnej, których zmiany ilościowe w odbiorniku warunkowane są wyłącznie procesem rozcieńczania. Koncentracja zawiesin, jaką Nysa Łużycka prowadzi przy przepływach niskich i średnich, powyżej i poniżej obszaru oddziaływania kopalni, utrzymuje się w granicach klasy I, tj. poniżej 25 mg/l.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Charakterystyka warunków termiczno-pluwialnych w Puszczy Zielonka w latach 1987-2007

Stabilność leśnych siedlisk wilgotnych i bagiennych zależy w głównej
mierze od warunków atmosferycznych. Decydujący wpływ ma tutaj zmienność
opadów atmosferycznych i temperatury powietrza. W niniejszej pracy analizie
poddano szereg charakterystyk meteorologicznych związanych z opadami i temperaturami
powietrza takimi jak: roczne i półroczne sumy opadów atmosferycznych;
zmienność sum rocznych i półrocznych opadów atmosferycznych (z wykorzystaniem
podziału lat i półroczy hydrologicznych na skrajnie suche, bardzo suche, suche, przeciętne,
mokre, bardzo mokre i skrajnie mokre); liczbę dni z opadami atmosferycznymi
(w przedziałach <0,9 mm, 1,0–9,9 mm, 10,0–19,9 mm oraz powyżej 19,9 mm);
występowanie okresów bezdeszczowych; średnie roczne temperatury powietrza;
liczbę dni sklasyfikowanych na podstawie średniej temperatury powietrza (w kategoriach
bardzo mroźne, dość mroźne, umiarkowanie mroźne, chłodne, umiarkowanie
ciepłe, bardzo ciepłe, gorące); czas trwania i termin występowania meteorologicznego
okresu wegetacyjnego.
W wyniku przeprowadzonych analiz zauważono następujące zjawiska mogące
zagrozić trwałości zwłaszcza siedlisk wilgotnych i bagiennych: tendencję
zmniejszania się sum opadów atmosferycznych półrocza letniego oraz miesiąca
kwietnia, czerwca i lipca; występowanie okresów bezdeszczowych, których liczba
jak i czas trwania dodatkowo wykazują niewielką tendencję wzrostową; zmniejszanie
się liczby dni z opadami największymi; wzrost średniej rocznej temperatury
powietrza spowodowany głównie cieplejszymi półroczami letnimi, ale również,
chociaż w mniejszym zakresie, zimowymi; zmiany w strukturze dni ze skrajnymi
temperaturami powietrza – zmniejszanie się liczby dni z temperaturami niskimi i umiarkowanymi na korzyść wzrostu liczby dni z temperaturami najwyższymi;
wyższa temperatura miesięcy zimowych sprzyjająca przyspieszaniu terminu rozpoczęcia
meteorologicznego okresu wegetacyjnego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Potrzeba ochrony środowiska w województwie warmińsko-mazurskim związana z rozwojem działalności turystycznej

Turystyka jest jedną z dynamicznie rozwijających się gałęzi gospodarki
w województwie warmińsko-mazurskim. Jednak niezrównoważony
ruch turystyczny nie jest dla środowiska obojętny. Nasilająca się tendencja
pozyskania przez przemysł turystyczny jak największych dochodów z turystyki
prowadzi do walki o każdy obszar interesujący turystycznie. Bardzo
rzadko pamięta się o obowiązku troski o zachowanie środowiska naturalnego.
Powodowane są szkody, które często mają nieodwracalne skutki.
Dbałość o zachowanie wysokich walorów środowiska wymaga
spójnej i konsekwentnej polityki ochrony środowiska. Istotne znaczenie
ma również zapewnienie dostępu do informacji o środowisku oraz edukacja
ekologiczna. Degradacja powodowana nasilającym się ruchem turystycznym,
powinna być bodźcem do działań w zakresie prognozowania
i planowania ochrony środowiska oraz ustalania narzędzi wymuszających
realizowanie zrównoważonego rozwoju turystyki. Kontrola oddziaływań
turystyki na środowisko, powinna uwzględniać zachowanie niewielkiej
skali ruchu turystycznego, zwłaszcza w obrębie obszarów cennych
przyrodniczo.
Opracowanie zawiera determinanty rozwoju funkcji turystycznej
obszaru oraz zagrożenia dla środowiska przyrodniczego
płynące z realizowania turystyki i nieprzestrzegania zasad zrównoważonego
rozwoju. Na podstawie analizy dostępnych źródeł literaturowych podjęto próbę wskazania celów strategicznych, w ramach
których ustalono zadania do realizacji, służące ochronie
środowiska naturalnego w województwie warmińsko-mazurskim.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna