rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena skuteczności procesów oczyszczania wód powierzchniowych ujmowanych w województwie podkarpackim na podstawie występowania pierwotniaków z rodzaju Cryptosporidium i Giardia oraz klostridiów redukujących siarczyny

Pierwotniaki pasożytnicze z rodzaju Cryptosporidium i Giardia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powinny być elementem kontroli jakości wody pochodzącej z ujęć powierzchniowych lub mieszanych, w przypadku gdy w wodzie oczyszczonej zostanie wykryta obecność bakterii Clostridium perfringens. W pracy dokonano oceny skuteczności usuwania cyst i oocyst pierwotniaków pasożytniczych oraz klostridiów redukujących siarczyny w procesach oczyszczania wody powierzchniowej w wodociągach woj. podkarpackiego. Obecność oocyst Cryptosporidium sp. wykryto w 83% pobranych próbek ujmowanej wody powierzchniowej, przy czym jej zanieczyszczenie było nieznaczne. Liczba tych pierwotniaków wynosiła średnio 0,06 oocyst w 1 dm<sup>3</sup> wody. Giardia sp. były wykrywane we wszystkich próbkach ujmowanej wody, średnio 0,18 cyst w 1 dm<sup>3</sup>. Również we wszystkich próbkach wody wykryto obecność przetrwalników klostridiów redukujących siarczyny (>10<sup>2</sup> jtk/100 cm<sup>3</sup>). W próbkach wody oczyszczonej (po koagulacji/filtracji) oraz po dezynfekcji nie wykryto obecności pierwotniaków pasożytniczych. Badania wykazały, że technologie oczyszczania wody zastosowane w zakładach wodociągowych województwa podkarpackiego stanowią skuteczną barierę zabezpieczającą wodę przeznaczoną do spożycia przed pierwotniakami pasożytniczymi, ale nie zawsze wystarczającą wobec obecnych w ujmowanej wodzie przetrwalników beztlenowców z rodzaju Clostridium.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ jakości wody i parametrów jej uzdatniania na efektywność usuwania toksyn sinicowych na przykładzie wodociągu "Sulejów-Łódź"

Sinice (Cyanophyta), wchodzące w skład fitoplanktonu, należą do grupy gram ujemnych prokariotycznych organizmów fotosyntezujących. W normalnych warunkach liczebność komórek sinicowych w 1 cm3 wody waha się od kilkuset do kilku tysięcy, przy czym w okresach intensywnego zakwitu może dochodzić do kilkuset tysięcy komórek w 1 cm3 wody. Intensywne zakwity nadają wodzie barwę i nieprzyjemny zapach, uwalniają też duże ilości neurotoksyn alkaloidowych i hepatotoksyn o charakterze oligopeptydów o wysokiej toksyczności. W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące efektywności uzdatniania wody ujmowanej ze zbiornika sulejowskiego, przy obecności komórek sinicowych i hepatotoksyn, w systemie wodociągowym Sulejów-Łódź. W badaniach przeprowadzonych w 2002 r. stwierdzono, że końcowe stężenia mikrocystyny LR były dużo niższe niż wartość dopuszczalna (1,0 mg/m3), świadcząc o prawidłowym przebiegu procesu uzdatniania wody. Czynnikiem mającym negatywny wpływ na efektywność uzdatniania wody była całkowita biomasa mikroorganizmów oraz pośrednio wysoka temperatura wody powierzchniowej, wpływająca korzystnie na zakwity oraz przyrost całkowitej biomasy, jak też ilość produkowanych toksyn. Zastosowane w procesie uzdatniania dawki dwutlenku chloru i ozonu były dostateczne do usunięcia mikrocystyny LR w granicach 85÷100%, a innych izoform w granicach 70÷100%. Dokładniejsze zbadanie wpływu tych czynników na efektywność usuwania toksyn sinicowych będzie przedmiotem dalszych badań, w celu potwierdzenia wcześniej uzyskanych wyników.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania wpływu wstępnego uzdatniania wody z zastosowaniem flotacji ciśnieniowej na dawkę ozonu

Omówiono wyniki badań nad wpływem wstępnego uzdatniania wody z zastosowaniem flotacji ciśnieniowej (DAF) na dawkę ozonu w procesie ozonowania wstępnego. Badania przeprowadzono na stacji pilotowej Zakładu Wodociągu Północnego w Wieliszewie, który ujmuje wodę z Zalewu Zegrzyńskiego. Z przeprowadzonych badań wynika, że zastosowanie wstępnego uzdatniania wody z zastosowaniem flotacji ciśnieniowej po pierwszym stopniu koagulacji pozwoliło na 4-krotne zmniejszenie dawki ozonu wyrażonej w gO3/m3 lub prawie 2-krotne zmniejszenie dawki ozonu odniesionej do zawartości ogólnego węgla organicznego w wodzie, wyrażonej w gO3/gC. Zastosowana metoda uzdatniania wody pozwala na istotne zmniejszenie dawki ozonu, a zatem przyczyni się do ograniczenia ilości powstających ubocznych produktów utleniania zanieczyszczeń organicznych obecnych w ujmowanej wodzie, jak również pozwoli na obniżenie kosztów uzdatniania wody.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie entropii informacji do oceny sieci monitoringu jakości wód podziemnych

W pracy przedstawiono metodę oceny sieci monitoringu jakości wód podziemnych pod kątem ilości informacji, jaką sieć monitoringu jest w stanie dostarczyć do systemu kontroli. Traktując sieć monitoringu jako sygnałowy system komunikacyjny, mający zdolność przekazu informacji hydrologicznej, można do tego systemu zastosować kryteria oceny wykorzystujące pojęcia z teorii informacji Shannona. Podstawowym kryterium jest wartość marginalnej entropii informacyjnej, obliczona dla każdej lokalizacji punktu pomiarowego, która stanowi narzędzie pomiaru ilości informacji zawartych w danych. Na podstawie wartości tego kryterium zaproponowano warianty zmniejszenia liczby punktów pomiarowych w analizowanej sieci monitoringu wód podziemnych zbiornika odpadów poflotacyjnych "Żelazny Most", gromadzącego odpady powstałe w procesie przeróbki rudy miedzi. Zaprezentowano wyniki badań dotyczące pomiarów właściwości fizyczno-chemicznych wody ze 132 piezometrów przedpola wschodniego zbiornika. Badania zostały oparte o kampanię pomiarową wykonaną w 2000 r. W ocenie wzięto pod uwagę zagęszczenie sieci monitoringu wokół składowiska, przy czym analizowany obszar podzielono na trzy strefy, w zależności od odległości od zapory. Przeanalizowano sposób rozmieszczenia punktów pomiarowych, uwzględniając wartość entropii w poszczególnych strefach. Porównano entropię informacyjną na różnych etapach zmniejszania sieci kontrolnej. Wykazano, że prawidłowa ocena funkcjonalności sieci monitoringu wód podziemnych w rejonie składowiska odpadów poflotacyjnych "Żelazny Most" może w przyszłości pomóc w podejmowaniu decyzji związanych z ograniczeniem jego wpływu na środowisko.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania powtarzalności syntezy uporządkowanych materiałów krzemionkowych MCM-41

W pracy omówiono właściwości dobrze uporządkowanych, mezoporowatych materiałów MCM-41, otrzymanych przez zastosowanie procedury pięciodobowej hydrotermicznej obróbki oraz metodę kalcynacji lub ekstrakcji w celu usunięcia cząsteczek substancji powierzchniowo czynnej z wnętrza porów. Właściwości adsorpcyjne tych materiałów scharakteryzowano na podstawie pomiarów niskotemperaturowej adsorpcji azotu. Wyznaczono powierzchnię właściwą BET, objętość pierwotnych mezoporów, powierzchnię zewnętrzną, całkowitą powierzchnię i objętość porów, wymiar porów odpowiadający maksimum funkcji rozkładu porów oraz grubość ścianek porów. Wartości tych parametrów dla badanych materiałów wskazują, że są one bardzo dobrej jakości, a sposób usuwania substancji powierzchniowo czynnej z wnętrza porów miał tylko minimalny wpływ na zmiany w strukturze mezoporowatej materiałów. Wykazano, że pięciodobowa synteza materiałów MCM-41 w temperaturze 100 oC umożliwiła uzyskanie próbek o wysokiej jakości.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zależność współczynnika strat miejscowych od liczby Reynoldsa podczas przepływu wody przez nagłe zwężenie rury

Projektowanie układów hydraulicznych w głównej mierze opiera się na znajomości współczynnika strat miejscowych (?) na elementach stanowiących układ przepływowy. Wartości tego współczynnika, wyznaczone najczęściej na drodze doświadczalnej, podawane są w postaci stabelaryzowanej. W tabelach tych, w odniesieniu do oporu miejscowego w postaci nagłego zwężenia rury, podawana jest jedna wartość współczynnika dotycząca zadanego stopnia zwężenia, zatem zakłada się jego niezależność od liczby Reynoldsa. W pracy przeanalizowano wpływ liczby Reynoldsa (Red (10000;120000)) i stopnia zwężenia (D/d (1,58;2,87)) na wartość doświadczalnie wyznaczonego współczynnika strat miejscowych. Określono strefy przepływów, w których wartości współczynnika ? zależą od Red, sporządzono krzywą graniczną oddzielającą strefy zależności ? od Red, porównano wyniki uzyskane doświadczalnie i obliczone ze wzoru podawanego  literaturze. Stwierdzono, że wartość współczynnika strat miejscowych zależy od liczby Reynoldsa w zakresie Red<Redgr oraz że obliczenia przeprowadzone w oparciu o powszechnie stosowaną teoretyczną zależność dają jego zawyżone wartości. Stwierdzono także konieczność dalszej weryfikacji wartości współczynnika strat miejscowych spowodowanych nagłą zmianą pola przekroju rury, a przede wszystkim doświadczalne wyznaczenie rzeczywistych rozkładów prędkości w otoczeniu tego oporu miejscowego.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie ekstrakcji w stanie nadkrytycznym do analizy fenoli

Omówiono główne techniki ekstrakcyjne stosowane do izolacji i wzbogacania analitów, ekstrakcję w stanie nadkrytycznym (SFE) oraz przedstawiono dane dotyczące oznaczania fenoli zawartych w próbkach ciekłych, stałych i gazowych przy użyciu ekstrakcji SFE. Tego typu analiza jest procesem skomplikowanym ze względu na rodzaj analitów, niskie stężenie oznaczanych fenoli oraz skład matrycy. Zastosowanie wstępnego zatężania pozwala na zwiększenie stężenia badanych substancji. W tym celu stosuje się m.in. ekstrakcję w stanie nadkrytycznym, na której efektywność wpływają parametry prowadzenia procesu, parametry charakteryzujące matrycę próbki oraz pH analizowanego roztworu. Dotychczas w celu oznaczenia fenoli w stosowano głównie metody zatężania z wykorzystaniem ekstrakcji ciecz-ciecz połączonej z chromatografią gazową (GC) lub cieczową (HPLC). Przedstawione dane doświadczalne dotyczące oznaczania fenoli, w których stosuje się połączenie ekstrakcji płynem w stanie nadkrytycznym z chromatografią gazową (SFE-GC) lub cieczową (SFE-HPLC) pozwalają sądzić, że metoda ta będzie coraz częściej stosowana do oznaczeń związków z grupy fenoli.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania skuteczności fotokatalitycznego oczyszczania ścieków farbiarskich

W artykule przedstawiono wyniki badań nad fotokatalitycznym rozkładem barwników i ścieków farbiarskich, wykorzystując do tego celu dwutlenek tytanu jako sensybilizator. Barwniki wykazują niewielką podatność na fotolizę, a ubytek OWO rośnie wraz ze wzrostem stężenia roztworu. Stwierdzono, że rozkład barwników farbiarskich (czerń bezpośrednia, żółć tytanowa, indygocarmin) pod wpływem promieniowania UV zachodził z małą wydajnością, a ubytek OWO nie przekroczył 30%. Naświetlanie roztworów barwników promieniami UV w obecności dwutlenku tytanu i nadtlenku wodoru zwiększyło skuteczność rozkładu barwników. Obniżenie OWO wynosiło około 80%, przy czym szybkość jego ubytku rosła wraz ze wzrostem stężenia początkowego barwnika i zależała od jego rodzaju. Wykazano, że ścieki farbiarskie były podatne na fotokatalityczny rozkład. Po dwugodzinnym naświetlaniu promieniami UV uzyskano 60-90% ubytek OWO.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie azotanów z wody podziemnej na przykładzie ujęcia „Wierzchowisko” eksploatowanego przez Wodociągi Częstochowskie

Przedstawiono doświadczenia z siedmioletniej eksploatacji instalacji do usuwania azotanów z wody podziemnej metodą denitryfikacji biologicznej. Proces usuwania azotanów wdrożono w stacji wodociągowej „Wierzchowisko” (gm. Mykanów, woj. śląskie) ujmującej wodę z górnojurajskich utworów węglanowych. Ujmowana woda podziemna spełnia wymagania jakościowe wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi z wyjątkiem azotanów (NO<sub>4</sub><sup>–</sup>), które osiągają zawartość około 80 gNO<sub>3</sub><sup>–</sup>/m<sup>3</sup> (wart. dop. 50 gNO<sub>3</sub><sup>–</sup>/m<sup>3</sup>). Oddana do użytku w 2006 r. stacja usuwania azotanów ma wydajność 500m<sup>3</sup>/h i składa się z następujących urządzeń technologicznych: biofiltry (keramzyt; dawkowanie C<sub>2</sub>H<sub>5</sub>OH i H<sub>3</sub>PO<sub>4</sub>), aeratory (dawkowanie FeCl<sub>3</sub>), filtry pospieszne (keramzyt) oraz filtry sorpcyjne (węgiel aktywny WG-12). Układ procesów realizowanych w tych urządzeniach pozwala na uzyskanie 80% skuteczności usuwania azotanów z wody. Z uwagi na końcową dezynfekcję wody ozonem, zwrócono uwagę na możliwość utleniania bromków obecnych w wodzie (ok. 35 mgBr<sup>–</sup>/m<sup>3</sup>) do bromianów. W celu ograniczenia tego niekorzystnego zjawiska zmniejszono dawkę ozonu uzyskując ograniczenie zawartości bromianów w wodzie oczyszczonej do <3 mgBrO<sub>3</sub><sup>–</sup>/m<sup>3</sup> (wart. dop. 10 mgBrO<sub>3</sub><sup>-</sup>/m<sup>3</sup>).

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ dawki żywicy i czasu kontaktu na skuteczność usuwania zanieczyszczeń organicznych z wody w procesie MIEX®DOC

Żywica anionowymienna MIEX® jest materiałem służącym między innymi do usuwania związków organicznych z roztworów wodnych. Kinetyka reakcji wymiany anionowych form RWO na jony chlorkowe z żywicy, opisana parametrami dawki żywicy i czasu kontaktu, jest podstawą działania procesu MIEX DOC. W pracy wykazano ścisły związek pomiędzy skutecznością usuwania zanieczyszczeń organicznych z wody a parametrami kinetyki procesu, w postaci zależności skuteczności procesu od iloczynu dawki żywicy i czasu jej kontaktu z oczyszczaną wodą. Zaobserwowana prawidłowość pozwala na zdefiniowanie obszaru stosowalności procesu MIEX DOC, co ma istotne znaczenie praktyczne, zarówno w aspekcie projektowania jak i eksploatacji tego procesu. W odniesieniu do badanej wody racjonalne stosowanie metody anionowymiennej wymaga użycia takich wartości dawki żywicy i czasu kontaktu, aby ich iloczyn mieścił się w przedziale 75 ÷ 200 min cm3/dm3.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania skuteczności usuwania związków fosforu ze ścieków z ubojni drobiu

Ścieki z zakładów przetwórstwa drobiu zawierają duży ładunek zanieczyszczeń organicznych, głównie białek i tłuszczów. Charakteryzuje je także duża zmienność składu substancji organicznych w formie rozpuszczonej i zawieszonej oraz obecność substancji biogennych i chlorków. Proces technologiczny przetwórstwa drobiu wymaga użycia dużych ilości wody, co powoduje, że ścieki te są znacznie rozcieńczone i charakteryzują się niską zawartością fosforu ogólnego. W badaniach laboratoryjnych określono wpływ pH, zawartości fosforu oraz stosunku molowego Ca/P na skuteczność strącania fosforanu wapnia ze ścieków z ubojni drobiu. Stwierdzono, że skuteczność strącania fosforu rosła wraz ze wzrostem jego zawartości w ściekach. Do uzyskania wystarczającej skuteczności usuwania ze ścieków fosforu w postaci fosforanu wapnia, minimalne stężenie fosforu ogólnego w ściekach surowych powinno wynosić 10 gP/m3. Uzyskane wyniki badań potwierdziły wpływ pH na skuteczność strącania fosforanu wapnia. Nadmiar jonów wapnia w stosunku do fosforu wpływał na wzrost tej skuteczności, której maksimum (ok. 70%) wystąpiło przy stosunku molowym Ca/P=9,3. Obecność związków organicznych w ściekach w postaci cukru trzcinowego wykazała niewielki wpływ na skuteczność strącania fosforanu wapnia. Z uwagi na obecność w ściekach dużej ilości zawiesin organicznych, konieczne jest poprzedzenie procesu strącania fosforu fermentacją ścieków, w której ma miejsce znaczne obniżenie zawartości zanieczyszczeń (BZT5).

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka hydrochemiczna rzeki Kłodnicy

Przedstawiono wyniki badań jakości wody z rzeki Kłodnicy przeprowadzone od kwietnia do września 2004 r. Jakość wody scharakteryzowano w oparciu o analizę zmian wybranych wskaźników fizyczno-chemicznych (pH, tlen rozpuszczony, ChZT, ogólny węgiel organiczny, azot amonowy, azotyny, azotany, ortofosforany, przewodność właściwa). W górnym odcinku rzeki stwierdzono bardzo niską zawartość tlenu rozpuszczonego, która zwiększała się wraz biegiem rzeki. Zawartość związków biogennych, w szczególności azotu amonowego i ortofosforanów, potwierdziła silne zanieczyszczenie rzeki ściekami bytowo-gospodarczymi. Mimo podejmowania działań mających na celu poprawę stanu czystości wód, rzeka Kłodnica należy do najsilniej zanieczyszczonych cieków naszego kraju. Wykazano, że znaczący udział w zanieczyszczeniu wód rzeki mają zakłady przemysłowe zlokalizowane w jej zlewni, zarówno odprowadzające ścieki bezpośrednio do Kłodnicy, jak i zanieczyszczające jej dopływy. Badania wykazały, że dużym problemem jest zanieczyszczenie wód Kłodnicy pyłem węglowym, którego ładunek wprowadzany do Kłodnicy ocieniany jest na ponad 100 tys. t/a. W celu poprawy stanu czystości wód Kłodnicy konieczna jest koordynacja działań gmin leżących w zlewni rzeki w celu uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej i ograniczenia ładunków zanieczyszczeń wprowadzanych wraz ze ściekami przemysłowymi i bytowo-gospodarczymi.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ procesu ozonowania na rozkład i toksyczność niejonowych substancji powierzchniowo czynnych w roztworach wodnych

Roztwory wodne niejonowych środków powierzchniowo czynnych (NSPC), należących do czterech różnych grup, poddano procesowi ozonowania celem ich rozkładu. Przeanalizowano zmianę toksyczności roztworu przy pomocy testu ToxAlertŽ 10 oraz spadek chemicznego zapotrzebowania na tlen (ChZT), będącego miarą rozkładu związku. Badając roztwory takich NSPC, jak Triton, Synperonic, Brij oraz Tergitol stwierdzono, że wraz ze wzrostem postępującego rozkładu detergentu pod wpływem ozonu malała bioluminescencja szczepu testowego Vibrio fischeri, co oznaczało wzrost toksyczności roztworu. W wyniku ozonowania następował wyraźny rozkład wszystkich badanych surfaktantów, co przejawiało się znacznym spadkiem ChZT, dochodzącym do 60%, oraz obniżeniem tłumienia fali tlenowej w metodzie polarograficznej, wynikającym ze wzrostu napięcia powierzchniowego roztworu. Stwierdzono, że podatność roztworów badanych substancji powierzchniowo czynnych na rozkład biologiczny, mierzona stosunkiem BZT5/ChZT, pod wpływem ozonowania uległa niewielkiej poprawie.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Algorytm poszukiwania przyczyn pogorszenia jakości wody w systemach wodociągowych

Proponowany algorytm poszukiwania przyczyn pogorszenia jakości wody w systemach wodociągowych składa się z dwóch współdziałających i uzupełniających się ciągów, tj. ciągu badań i analiz oraz ciągu działań eksploatacyjnych. Brak kompleksowych opracowań teoretyczno-praktycznych, obejmujących wszystkie podsystemy i niektóre wybrane elementy podatne na zanieczyszczenie wody, podkreśla ważność problemu, jakim jest pogarszanie się jakości wody w systemach wodociągowych. Zaprezentowany model ma wymiar społeczny i ekonomiczny. Zbudowanie konstrukcji obejmującej zbiór czynności uporządkowanych w dwóch ciągach umożliwia skrócenie czasu poszukiwania przyczyn pogorszenia się jakości wody i szybkie przywrócenie stanu normalnej pracy systemu zaopatrzenia w wodę, czyli dostawę wody zgodnie z wymogami w tym zakresie. Wdrożenie proponowanego modelu do praktyki eksploatacyjnej przedsiębiorstw wodociągowych powinno zapewnić z jednej strony sprawne podejmowanie usystematyzowanych czynności w celu ustalenia przyczyn i ich usunięcia, a z drugiej strony zapewnia przekazywanie na bieżąco rzetelnej informacji dla odbiorców.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie substancji organicznych z wody na makroporowatych namagnetyzowanych żywicach anionowych MIEXŽ

Nowym rozwiązaniem, pozwalającym na usuwanie z wody związków węgla organicznego (OWO, RWO), jest zastosowanie silnie zasadowych żywic anionowych, do których należy żywica MIEXŽ. Namagnetyzowane cząstki tej żywicy dodane w postaci suspensji do wody zawierającej ujemnie naładowane jony RWO wymieniają je na jony chlorkowe, znajdujące się w miejscach aktywnych, w wyniku czego obniżeniu ulega poziom RWO w wodzie i następuje nieznaczny przyrost stężenia chlorków. Wyczerpaną żywię poddaje się procesowi regeneracji roztworem solanki. Żywica preferencyjnie usuwa związki organiczne o masach cząsteczkowych do 10000 Da, zaś koagulacja siarczanem glinu usuwa cząstki o masach powyżej 3000 Da. Proces MIEXŽDOC może być stosowany do oczyszczania wody surowej przed innymi procesami uzdatniania, bądź też jako proces doczyszczający po nich. W pracy przedstawiono porównanie wyników badań procesu MIEXŽDOC z konwencjonalną koagulacją siarczanem glinu. Wykazano, że proces MIEXŽDOC wymagał o 45% koagulantu mniej, obniżał RWO o ponad 24%, zapotrzebowanie wody na chlor o 18%, a także zawartość THM o 56% skuteczniej niż klasyczna koagulacja. Gdy proces ten stosuje się po koagulacji, wówczas przedłuża cykle filtracyjne, zmniejsza blokowanie powierzchni membran (fouling) oraz ogranicza zawartość ubocznych produktów dezynfekcji. Zastosowany do uzdatniania wód miękkich o wysokiej intensywności barwy i dużej zawartości OWO powoduje obniżenie tych wskaźników o 80÷90%, bez konieczności kłopotliwej w tych warunkach konieczności podwyższania zasadowości i koagulacji. Na niskie koszty eksploatacyjne procesu składają się koszty ubytku żywicy, chemikaliów do jej regeneracji, zagospodarowania ścieków poregeneracyjnych oraz koszty energii.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zrekultywowanego składowiska odpadów komunalnych na jakość wód podziemnych i powierzchniowych na przykładzie składowiska w Kurowicach koło Głogowa

Nieczynne, zrekultywowane, składowiska odpadów komunalnych mogą być negatywnym czynnikiem antropogenicznym wpływającym na środowisko naturalne. Wyniki przeprowadzonych w latach 1994-2003 badań hydrochemicznych w rejonie zrekultywowanego składowiska w Kurowicach koło Głogowa wskazują na niewielkie przenikanie zanieczyszczeń do wód podziemnych w północno-wschodniej części składowiska, przy czym strumień zanieczyszczonych wód obejmował jedynie otwór obserwacyjny zlokalizowany około 100 m na północ od składowiska. Nie stwierdzono kontaktu hydraulicznego silnie zanieczyszczonych wód podziemnych z wodami powierzchniowymi (Brzegnicka Struga i zbiornik w dawnej żwirowni). Nie stwierdzono też korelacji pomiędzy zawartością jonów metali ciężkich w wodach podziemnych a wysokością opadów atmosferycznych i deponowanego wraz z nimi ładunku tych substancji, chociaż wystąpiły okresowe podobieństwa w trendach.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka