rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ dodatku suszonego wywaru pszennego (DDGS) zastosowanego w dawce dla krów w pierwszej fazie laktacji na wydajność i skład mleka, jego wybrane parametry technologiczne oraz wskaźniki biochemiczne krwi

Celem badań było stwierdzenie czy zastąpienie DDGS (dried distillers grain with solubles)
z pszenicy 10% suchej masy dawki podstawowej pasz objętościowych wpłynie korzystnie
na wydajność i skład chemiczny mleka krów w 1. fazie laktacji. Doświadczenie przeprowadzono
na 50 krowach rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej o średniej wydajności w laktacji
poprzedzającej doświadczenie 8200 kg mleka. Krowy podzielono na dwie grupy po 25 sztuk
w grupie. Obie grupy krów żywiono taką samą dawką podstawową pasz objętościowych,
która składała się z kiszonki z kukurydzy, kiszonki z traw, kiszonki z wysłodków buraczanych,
kiszonego ziarna kukurydzy i pszenicy oraz dodatku słomy. W grupie doświadczalnej
10% suchej masy dawki podstawowej zastąpiono taką samą ilością DDGS z pszenicy. W
obu grupach stosowano również taką samą mieszankę treściwą, złożoną ze śruty pszennej,
śruty poekstrakcyjnej sojowej, makuchu lnianego i koncentratu białkowego, która stanowiła
50% s.m. dawki pokarmowej. Przed rozpoczęciem doświadczenia, a następnie po 30 i
90 dniach jego trwania badano wydajność krów, pobierano próbki mleka i oznaczano jego
skład, a także frakcje kazeiny, LKS, liczbę bakterii oraz wybrane parametry fizykochemiczne
i technologiczne mleka. Po 30 i 90 dniach prowadzenia doświadczania od badanych
krów pobrano krew i oznaczono w niej wybrane wskaźniki biochemiczne – glukozę, białko
całkowite, albuminy i mocznik. W żadnym z badanych parametrów nie stwierdzono różnic
istotnych statystycznie zarówno po miesiącu trwania doświadczenia, jak i po trzech miesiącach
badań.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Zawartość kazeiny w mleku krowim z regionu wschodniej Polski i jej zmiany w okresie 5 lat

Badaniami objęto 8850 próbek mleka pobranych w okresie 5 lat (rok 2006 – 1688, 2007 – 1512,
2008 – 2942, 2009 – 1984 i 2010 – 724) od około 900 krów utrzymywanych w 50 gospodarstwach
wschodniej Polski. Przy ocenie zmienności zawartości kazeiny wyznaczono pięć przedziałów: I –
≤2,00; II – 2,01-2,40; III – 2,41-2,80; IV – 2,81-3,20 i V – powyżej 3,20%. Zawartość kazeiny w
ocenianych próbkach mleka zawierała się w przedziale od 1,57 do 4%. Najniższą średnią zawartość,
wynoszącą 2,51% (P≤0,01), uzyskano w pierwszym roku badań, a najwyższą (2,68%)
w trzecim. Przeciętny udział kazeiny w białku ogólnym dla całego ocenianego materiału wynosił
74,78%, z wahaniami w poszczególnych latach od 74,33 do 75,41% (P≤0,01). W okresie
5 analizowanych lat zmniejszał się systematycznie udział próbek mleka o zawartości kazeiny
poniżej 2%, a od drugiego roku badań także próbek o najwyższej zawartości (powyżej 3,20%).

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ poziomu zinbredowania na wyniki odchowu prosiąt w obrębie ras objętych programem ochrony

W Polsce szczególnie zagrożone obniżeniem produkcji na skutek wzrostu inbredu są rasy świń objęte programem ochrony (złotnicka biała, złotnicka pstra oraz puławska). W rasach tych, mimo hodowli ukierunkowanej na minimalizację inbredu, stwierdza się w ostatnich latach stopniowy wzrost tego parametru. W związku z powyższym podjęto badania, których celem była ocena wpływu zinbredowania loch ras objętych hodowlą zachowawczą i inbredu prosiąt na wyniki ich odchowu. Badaniami objęto 6025 loch ras rodzimych (2971 loch rasy puławskiej, 1323 loch rasy złotnickiej białej i 1731 loch rasy złotnickiej pstrej), urodzonych w latach 2003-2011. Zebrano dane dotyczące ich miotów, tj. liczbę prosiąt urodzonych i odchowanych. Łącznie zebrano informacje o 23 829 miotach. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że w rasach złotnickich wzrost zinbredowania matek do wartości 6,25% wpływa na poprawę wyników ich użytkowości rozpłodowej, zwiększając liczbę urodzonych prosiąt w czwartych i kolejnych miotach rasy złotnickiej pstrej (P≤0,05) oraz liczbę odchowanych prosiąt w miotach drugich i trzecich rasy złotnickiej białej (P≤0,05). Lochy o inbredzie przekraczającym 12,5% rodziły i odchowywały nieco mniej prosiąt w miotach drugich i kolejnych, jednak różnice nie były statystycznie istotne. Zinbredowanie potomstwa o wartości powyżej 12,5% miało istotny wpływ na zmniejszenie liczby urodzonych i odchowywanych prosiąt, przede wszystkim w pierwszych miotach ras złotnickich (P≤0,05). W rasie puławskiej nie stwierdzono powyższych zależności.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Jakość i przydatność technologiczna mięsa świń rasy złotnickiej pstrej i jej mieszańców z rasą duroc lub wielką białą polską

Badaniami objęto ogonówkę surowo dojrzewającą i boczek wędzony, wykonane z mięsa świni złotnickiej pstrej i jej mieszańców z rasą duroc i wbp. Określono przyrosty masy mięsa po peklowaniu i ubytki podczas wędzenia. Ponadto oceniono sensorycznie badane wyroby, oznaczono ich pH, jasność barwy (L*a*b*) i zawartość NaCl. Krzyżowanie świni złotnickiej pstrej przy użyciu ras duroc i wbp przyczyniło się do wzrostu mięsności tusz, odpowiednio o ok. 1 i 4 p.p., i zmniejszenia grubości słoniny o 3 do 9 mm. We wszystkich grupach genetycznych uzyskano mięso bardzo dobrej jakości, nie wykazujące odchyleń jakościowych. W mięśniach ogonówki świni złotnickiej notowano mniejsze przetłuszczenie śródmięśniowe (2,25%) w porównaniu z mieszańcami (ok. 2,9%). Jakość wyrobów sporządzonych z mięsa badanych grup tuczników nie różniła się istotnie pod względem większości badanych parametrów technologicznych oraz cech fizykochemicznych i organoleptycznych. Zarówno ogonówka surowo dojrzewająca, jak i boczek wędzony uzyskały wysoką ocenę za wyróżniki sensoryczne, średnio powyżej 4,5 pkt. w 5-punktowej skali. Stwierdzono, że krzyżowanie rasy złotnickiej pstrej z rasami wbp i duroc nie powoduje pogorszenia jakości badanych wyrobów, ale przyczynia się do poprawy wartości rzeźnej tuczników, co jest szczególnie widoczne u mieszańców z rasą wbp.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Analiza wzrostu gołębi różnych ras

Celem badań była analiza wzrostu masy ciała i związanych z nią dwóch wymiarów gołębi w
okresie od 7. dnia po wykluciu do 24. miesiąca życia. Badaniami objęto gołębie ras mięsnych:
king, strasser i wrocławski mięsny oraz gołębie pocztowe. Łącznie zbadano 200 osobników (po
50 z każdej rasy). W celu przeanalizowania wzrostu ptaków ważono i mierzono je w wieku:
7, 14, 28 dni oraz 3, 6, 12 i 24 miesięcy. W wyniku badań stwierdzono, że w okresie od 7. dnia
do 24. miesiąca życia największą masą ciała charakteryzowały się gołębie rasy king, a najmniejszą
gołębie pocztowe, co wynika z różnych celów hodowlanych. Największą szerokość
klatki piersiowej w całym okresie badań miały gołębie rasy king, a długość mostka – gołębie
rasy strasser.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Skład chemiczny i jakość mikrobiologiczna mleka towarowego dostarczanego do 5 mleczarni z regionu lubelskiego, z uwzględnieniem sezonu skupu

Badaniami objęto 233 próby mleka towarowego (115 – sezon letni, 108 – sezon zimowy) pobrane w jednym roku bezpośrednio z cystern na terenie 5 zakładów mleczarskich (A, B, C, D i E) z regionu lubelskiego. W mleku oznaczono zawartość tłuszczu, białka, laktozy i suchej masy oraz ogólną liczbę drobnoustrojów, ogólną liczbę drobnoustrojów psychrotrofowych i miano coli. Wykazano, że surowiec skupowany w miesiącach zimowych miał istotnie (α=0,01) korzystniejszy skład chemiczny. Oceniane mleko towarowe spełniało aktualnie obowiązujące wymagania unijne pod względem jakości mikrobiologicznej, gdyż ogólna liczba drobnoustrojów wynosiła przeciętnie 73,87 tys./ml, w tym 46,9 tys./ml bakterii psychrotrofowych. Surowiec dostarczany do zakładów w okresie zimy charakteryzował się jednak nieco gorszą jakością mikrobiologiczną w odniesieniu do OLB (77,89 tys./ml vs 69,60 tys./ml). W próbach mleka pobranych w miesiącach letnich stwierdzono natomiast większą zawartość bakterii psychrotrofowych (50,32 tys./ml vs 43,29 tys./ml). Miano coli w badanym surowcu wahało się od 0 do 10-6. W lecie wyższy był udział prób, w których nie stwierdzono skażenia pałeczką okrężnicy (40,9%), ale jednocześnie wyższy był również udział (5,2%) prób o najwyższym skażeniu, tzn. rzędu 10-6 (w zimie odpowiednio: 32,4% i 2,8%).

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Długość użytkowania i przyczyny wycofywania ze służby psów policyjnych

Celem pracy było określenie długości użytkowania policyjnych psów służbowych oraz powodów brakowania ich ze służby. Analizie poddano wiek przyjmowania do służby, długość użytkowania, wiek oraz przyczyny wycofania ze służby 71 psów w jednej z krakowskich komend Policji Państwowej, brakowanych w latach 2001-2006. Oszacowano średni wiek przyjęcia do służby, brakowania oraz długość użytkowania każdego psa i ustalono frekwencję różnych powodów usuwania psów ze służby. Psy przyjmowane były do służby w policji głównie w wieku 1-2 lat. Ponad połowę psów użytkowano od 7 do 10 lat, przy czym najwięcej było psów pełniących służbę 7-8 lat. Średni wiek psów przy brakowaniu wynosił 8 lat. Spośród wycofanych ze służby, 55% stanowiły psy przekazane przewodnikom. Poddano eutanazji lub padło z przyczyn naturalnych łącznie 45% psów. Najczęstszą przyczyną eutanazji i zgonu z przyczyn naturalnych zwierząt był ogólny zły stan zdrowia.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Efektywność chowu bydła i produkcji mleka w gospodarstwach utrzymujących rasy lokalne i wysokoprodukcyjne z uwzględnieniem systemu utrzymania

Celem podjętych badań była ocena efektywności chowu i produkcji mleka pięciu ras bydła,
z uwzględnieniem systemu produkcji. Badaniami objęto 69 gospodarstw rodzinnych z terenu
wschodniej Polski utrzymujących krowy mleczne, które podzielono na 6 grup w zależności
od rasy krów (polska holsztyńsko-fryzyjska, simentalska, polska czerwona, białogrzbieta,
polska czarno-biała) i stosowanego systemu produkcji mleka (intensywny, półintensywny,
ekstensywny). Wyliczono strukturę kosztów i przychodów oraz dochód z chowu bydła. Koszty
jednostkowe oraz dochodowość określono w przeliczeniu na jedną krowę i jeden kg mleka.
Rachunek kosztów jednostkowych wykonano według metodyki stosowanej w systemie
FADN. Wykazano, że oba analizowane czynniki, tzn. rasa i system produkcji, miały znaczący
wpływ na efektywność chowu bydła. W przypadku ras międzynarodowych podstawowym
czynnikiem wpływającym na dochodowość była skala produkcji mleka oraz jej koszt, natomiast
przy utrzymywaniu ras lokalnych o dochodzie decydowało maksymalne wykorzystanie
pomocy unijnej.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Poziom i zmienność szkód powodowanych przez wilki wśród zwierząt gospodarskich w województwie podkarpackim w latach 2004-2013

W ciągu dziesięcioletniego (2004-2013) okresu oceny wielkość szkód w pogłowiu zwierząt gospodarskich powodowanych przez wilki na terenie województwa podkarpackiego wykazywała tendencję wzrostową, zarówno w ujęciu ilościowym, jak i kwot wypłacanych odszkodowań. Najwięcej szkód wystąpiło na terenie trzech powiatów: bieszczadzkiego, sanockiego i leskiego, obejmujących swym zasięgiem rejon Bieszczad, co uwarunkowane jest wysokimi zagęszczeniami wilków, jak również tradycją wolnego wypasu zwierząt na tych terenach. Przy tak dużym obciążeniu finansowym Skarbu Państwa kwotami wypłacanych odszkodowań, należy podjąć radykalne działania prewencyjne w zakresie możliwości ograniczenia szkód lub ewentualnej redukcji populacji drapieżników wyrządzających szkody w pogłowiu zwierząt gospodarskich.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Profil kwasów tłuszczowych i zawartość cholesterolu w mleku krów użytkowanych w systemie niskonakładowym z uwzględnieniem sezonu produkcji

Określono profil kwasów tłuszczowych oraz zawartość cholesterolu w 127 próbkach mleka pobranych od krów 3 ras (polskiej czerwonej, białogrzbietej i simentalskiej), użytkowanych w 13 gospodarstwach w systemie niskonakładowym. Grupę odniesienia stanowiły 53 próbki mleka pobrane od krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej, użytkowanych w intensywnych technologiach chowu. Wykazano, że surowiec produkowany w gospodarstwach niskonakładowych charakteryzował się wyższym udziałem kwasów nienasyconych, w tym jedno- i wielonienasyconych, przy niższej zawartości cholesterolu w porównaniu do mleka pozyskiwanego od krów użytkowanych w systemie intensywnym. Należy podkreślić, że mleko pozyskiwane w gospodarstwach niskonakładowych, stosujących tradycyjny system żywienia, zawierało w sezonie wiosenno-letnim prawie trzykrotnie więcej kwasu CLA – średnio 0,73% (z wahaniami od 0,54% u rasy białogrzbietej do 1,17% u polskiej czerwonej), w porównaniu do surowca z systemu intensywnego. W sezonie jesienno-zimowym (przy żywieniu krów paszami konserwowanymi) różnice w zawartości kwasu CLA na korzyść systemu niskonakładowego wynosiły już tylko 0,16 p.p. Sezon produkcji różnicował profil kwasów tłuszczowych i zawartość cholesterolu w mleku krów użytkowanych w systemie niskonakładowym. Mleko pozyskiwane w sezonie wiosenno-letnim zawierało istotnie więcej kwasów z grupy PUFA i prawie 2 razy więcej CLA.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ dodatków probiotycznych i ziołowych na produkcyjność i jakość mięsa indyków

Celem pracy było określenie wpływu zastosowania preparatu probiotycznego lub preparatu
ziołowego w mieszankach dla indyków rzeźnych na wyniki produkcyjne i jakość mięsa.
Badaniami objęto 240 indyczek rasy BIG 6, podzielonych losowo na trzy grupy, po cztery
powtórzenia w każdej. W żywieniu indyków z grupy kontrolnej (I) stosowano mieszanki
pełnoporcjowe bez udziału dodatków paszowych. W grupie doświadczalnej II zastosowano
preparat probiotyczny (Lactobacillus lactis 2×108 jtk/g). Preparat wprowadzono do mieszanki
w ilości 0,5 kg/t. W grupie doświadczalnej III zastosowano preparat ziołowy o działaniu
antybakteryjnym (mieszanina olejków eterycznych z oregano, chili i cynamonu), który wprowadzono
do mieszanki w ilości 1,0 kg/t. W czasie doświadczenia kontrolowano masę ciała
oraz wykorzystanie paszy. Efektywność tuczu określono na podstawie europejskiego wskaźnika
wydajności (EWW). Ocenę poubojową przeprowadzono w 15. tygodniu życia. Po uboju
w mięśniu piersiowym oznaczono skład chemiczny mięsa. Stwierdzono, że zastosowanie w
mieszankach dla indyków rzeźnych preparatu probiotycznego wpłynęło na poprawę wyników
produkcyjnych wyrażonych masą ciała, nie miało natomiast wpływu na wykorzystanie
paszy i zdrowotność ptaków. Wprowadzenie do mieszanek dla indyków preparatu ziołowego
nie miało wpływu na wyniki tuczu. Mięso badanych indyków charakteryzowało się zbliżoną
zawartością suchej masy, popiołu surowego, białka ogólnego i tłuszczu surowego.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Polimorfizm genu kodującego brązowe umaszczenie TYRP-1 w pozycji 215 u krajowych owiec i muflona europejskiego (Ovis aries musimon)

Badania przeprowadzono na 1805 zwierzętach (1165 ♀ i 640 ♂): muflonie europejskim (Ovis aries musimon), jego mieszańcach z wrzosówką, owcach czterech ras charakteryzujących się okrywą wełnistą mieszaną (wrzosówka, świniarka, polska owca górska odmiany białej i odmiany barwnej) i merynosie polskim. Wszystkie zwierzęta poddane były identyfikacji genu brązowego umaszczenia (TYRP1), w zakresie oceny występowania alleli C i T. Podsumowując badania stwierdzono, że rozkład genów i genotypów genu kodującego brązowe umaszczenie wyraźnie odróżnia muflona europejskiego (dominacja w częstotliwości występowania allelu T i genotypu TT) od pozostałych grup owiec udomowionych. Każda z ras owiec wykazała natomiast specyficzny układ rozkładu alleli i genotypów, co może być dowodem na ich odrębność genetyczną. Na podstawie częstotliwości występowania tego uwarunkowania u europejskich ras owiec można przypuszczać, że są inne drogi ich pochodzenia w porównaniu do owiec hodowanych np. w Azji. Potwierdzenie tej tezy wymaga dalszych prac z tego zakresu, z uwzględnieniem różnych uwarunkowań determinujących umaszczenie u owiec.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Ocena zróżnicowania szkód łowieckich powodowanych przez dzika europejskiego (Sus scrofa L.) na terenie dwóch obwodów łowieckich o charakterze leśnym w sezonach 2005/2006 i 2012/2013

Na obszarze obwodów leśnych dzierżawionych przez Koło Łowieckie A (woj. mazowieckie) i Koło Łowieckie B (woj. zachodniopomorskie) określono w sezonach 2005/2006 i 2012/2013 liczebność populacji dzika, jego zagęszczenie oraz planowane i faktyczne pozyskanie łowieckie, a także poziom i charakter szkód łowieckich. Koła A i B dzierżawiły obwody łowieckie o powierzchni odpowiednio 10 250 ha i 12 000 ha, w których powierzchnia leśna stanowiła 42% i 70%, a wskaźnik fragmentacji 2,82 km/km2 i 0,48 km/km2. W analizowanym okresie stwierdzono wzrost liczby dzików o 192% i 89% oraz ich zagęszczenia o 200% i 91%, odpowiednio w Kole A i B. Niższy niż planowano odstrzał w badanych obwodach pozwala prognozować dalszy wzrost liczebności gatunku oraz progresję szkód łowieckich w uprawach rolnych. W porównywanych sezonach (2012/2013 vs 2005/2006) w rejonie Koła A liczba uszkodzeń zwiększyła się, a w rejonie Koła B zmniejszyła, przy zwiększonej powierzchni uszkodzeń w obu rejonach. Struktura zniszczeń była zróżnicowana w porównywanych sezonach i rejonach. Występowanie szkód łowieckich w poszczególnych rodzajach upraw wiązało się z okresem sezonu wegetacyjnego oraz z siewami. W Kołach A i B wystąpiły różnice w czasie wystąpienia uszkodzeń w uprawach rolnych oraz na łąkach i pastwiskach. Na podstawie dokonanej analizy i kompleksowej oceny badanych wskaźników można przewidywać zwiększenie liczby i skali szkód łowieckich, szczególnie w Kole Łowieckim A ze względu na blisko 6-krotnie większy współczynnik fragmentacji kompleksów leśnych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Ocena wartości rzeźnej kaczek Pekin STAR 53 HY

Celem badań była ocena wzrostu i wartości rzeźnej kaczek odchowywanych do wieku 7 tygodni.
Materiałem badawczym były kaczki Pekin STAR 53 HY (120 samic i 120 samców). W
okresie odchowu kontrolowano masę ciała ptaków, a po zakończeniu odchowu przeprowadzono
ubój 15 kaczorów i 15 kaczek. Następnie przeprowadzono analizę rzeźną i dysekcyjną
ptaków. Między 1. a 49. dniem życia kaczory zwiększyły swoją średnią masę ciała z 55,5 do
2996,2 g, a kaczki z 51,7 do 2397,5 g. Między 2. a 7. tygodniem odchowu kaczek następowały
korzystne zmiany w składzie tkankowym ich tuszek. W analizowanym okresie wyraźnie
wzrastało umięśnienie tuszki z 17,8 do 26,8%, natomiast dość wyraźnie zmniejszała się zawartość
kości (pozostałości tuszki) z 54,2 do 48,9% oraz nieznacznie otłuszczenie tuszki z 28,0
do 24,3%. Odchowując kaczki Pekin STAR 53 HY do wieku 7 tygodni uzyskuje się ptaki o
średniej masie ciała 2697,0 g, tuszki o średniej masie 2073,9 g, w których skóra z tłuszczem
podskórnym i sadełkowym stanowi 24,3%, mięśnie piersiowe, ud i podudzi – 26,8%, a kości
(pozostałość tuszki) – 48,9%.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Ocena efektywności chowu bydła w gospodarstwach utrzymujących rodzime rasy objęte programem ochrony zasobów genowych

Celem pracy była ocena efektywności chowu bydła w gospodarstwach utrzymujących dwie
polskie rodzime rasy objęte programem ochrony zasobów genetycznych, tzn. polską czerwoną
(15 gospodarstw) i białogrzbietą (20 gospodarstw). Grupę kontrolną stanowiło 15 gospodarstw
utrzymujących krowy rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej w intensywnych technologiach.
Informacje zbierano bezpośrednio w gospodarstwach, wykorzystując ankietę przeprowadzoną
z rolnikami w roku 2011 oraz własne obserwacje. Wyliczono strukturę kosztów
i przychodów oraz dochód z chowu bydła. Koszty jednostkowe oraz dochodowość określono
w przeliczeniu na jedną krowę i jeden kg mleka. Rachunek kosztów jednostkowych wykonano
według metodyki stosowanej w systemie FADN. Wykazano, że obecny poziom dopłat z
programów rolnośrodowiskowych do krów ras rodzimych (uwzględniając ich istotnie niższą
wydajność) jest znaczącym wsparciem, decydującym w dużej mierze o ich utrzymywaniu
przez rolników. Dopłaty te nie rekompensują jednak w pełni utraconego dochodu, w porównaniu
do gospodarstw prowadzących intensywną produkcję mleka.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Stan zdrowotny knurków hodowlanych utrzymywanych systemem wybiegowym i bezwybiegowym

Celem badań była ocena stanu zdrowotnego knurków hodowlanych utrzymywanych systemem
wybiegowym i bezwybiegowym. Materiał badawczy stanowiło 88 zwierząt. Badania
prowadzono w siedmiu chlewniach zarodowych w województwie podkarpackim, produkujących
knurki hodowlane. Rejestrowano pojawianie się schorzeń i urazów ciała oraz schorzeń
i urazów kończyn. Badania wykazały wyższy udział zwierząt ze schorzeniami i urazami ciała
oraz schorzeniami i urazami kończyn w bezwybiegowym systemie wychowu. Problemem alkierzowego
systemu utrzymania okazały się schorzenia i urazy kończyn, a przede wszystkim
kulawizna i zniekształcenia kończyn. Ocena stanu zdrowotnego jest ważnym składnikiem
oceny dobrostanu świń.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Poziom surowiczego białka C-reaktywnego (CRP) i wskaźników hematologicznych u prosiąt

Celem badań było sprawdzenie czy zmienność stężenia surowiczego CRP ma udział w modyfikowaniu
wartości wskaźników hematologicznych u ssących prosiąt będących potomstwem
matek wykazujących zróżnicowany poziom tego białka. Prosięta (n=359) w wieku 21 ±3 dni
(młodsze) i 35 ±3 dni (starsze) pochodziły od matek wielka biała polska x polska biała zwisłoucha
i po ojcach duroc x pietrain. Krew od prosiąt i matek pobierano z żyły czczej przedniej.
Badania morfologii krwi obwodowej wykonano u prosiąt, natomiast oznaczenia CRP w surowicy
krwi prosiąt i ich matek. Lochy podzielono na wykazujące: niski poziom surowiczego
CRP (mediana = 13 mg/l), średni (me=25 mg/l) i wysoki (me=36,8 mg/l). Do porównań wartości
badanych wskaźników między prosiętami, uwzględniając ich pochodzenie, użyto testu
Kruskala Wallisa z testem Dunna. Stwierdzono, że potomstwo matek wykazujących niski i
średni poziom CRP nie różniło się stężeniem tego białka we krwi. Jego koncentracja była
mniejsza od stwierdzonej we krwi potomstwa pochodzącego od matek o wysokim poziomie
CRP. U młodszych prosiąt podwyższony poziom CRP wiązał się ze zwiększoną liczbą monocytów
i obniżoną granulocytów. Wpływał też niekorzystnie na układ czerwonokrwinkowy,
sygnalizując występowanie anemii. U starszych prosiąt podwyższony poziom CRP, oprócz
zwiększonej liczby monocytów, wskazywał na nasilenie trombocytopoezy.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo