rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Lęk przed dysharmonią w polskiej kulturze ludowej w XIX i na początku XX wieku na przykładzie wierzeń o podmienionych dzieciach

Artykuł dotyczy kategorii dysharmonii definiującej wyobrażenia na temat zaświatów, funkcjonujące w obrębie kultury ludowej w XIX i na początku XX wieku. Pojęcie dysharmonii w niniejszym artykule obejmować będzie odstępstwa od przyjętej i usankcjonowanej normy, w tym wypadku odnoszącej się do ciała i ekspresji psychosomatycznych. Punktem odniesienia do rozważań będą wierzenia dotyczące podmienionych dzieci, które posłużą do zdefiniowania lęku przed odmiennością postrzeganą jako ekspresje nie-rzeczywistości/zaświatów.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Dziadowskie pieśni o Sądzie Ostatecznym i końcu świata wobec tradycji biblijnej i apokryficznej

Artykuł jest filologicznym, źródłowym studium trzech pieśni dziadowskich o końcu świata. W eksplikacji zwrócono uwagę na intertekstualność utworów, które sięgają w warstwie inwencji i obrazowania poetyckiego do tradycji biblijnej i apokryficznej. Rozważania zostały także skoncentrowane wokół funkcji przekazu.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Od przyszłości / ku przyszłości – fantazmaty tytułowej bohaterki powieści "Ania z Zielonego Wzgórza" Lucy Maud Montgomery

Mimo że o znaczeniu fantazmatów w życiu Anne Shirley nie trzeba chyba nikogo przekonywać, rzadko mówi się o tym, jakie dokładnie przybierały one postaci. Podejmując próbę zebrania oraz klasyfikacji efektów pracy bujnej wyobraźni bohaterki powieści Montgomery, można zastanowić się również nad ich odniesieniem do czasu. Bowiem, choć owe fantazje w dużej mierze dotyczą przyszłości, w interesujący sposób splatają się także z przeszłością dziewczynki. Jej sytuacja, początkowo trudna, skłaniająca do ucieczki w świat wyobraźni, stopniowo zaczyna rysować się w coraz jaśniejszych barwach. Jednak Anne nadal tworzy wizje dotyczące tego, co będzie/co chciałaby, żeby było, a kiedy je werbalizuje, okazuje się, że w jej wypowiedziach słychać zapowiedź mających wkrótce nastąpić przemian społecznych dotyczących m.in. emancypacji kobiet, edukacji, religii... Ta nieustannie popularna powieść już od ponad stu lat zdaje się więc pokazywać, że „wszystko przed nami” – nawet tymi na różne sposoby wykluczanymi, pomijanymi, marginalizowanymi. Jednak czy te marzenia rzeczywiście się spełnią?

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Romantyczne science fiction. Przyszłość według Teodora Tripplina

Celem niniejszego artykułu będzie zaprezentowanie XIX-wiecznej wizji przyszłości, ukazanej w jednej z pierwszych polskich powieści fantastycznonaukowych – Podróży po Księżycu (1858) autorstwa Teodora Tripplina (1812–1881). W pierwszej, teoretycznej części artykułu przedstawiony zostanie gatunek science fiction, ze szczególnym uwzględnieniem dystynktywnej roli wynalazku technologicznego, metody naukowej oraz osadzenia fabuły w realiach przyszłościowych. Skrótowe omówienie początków polskiej fantastyki naukowej pozwoli na osadzenie Podróż po Księżycu w szerszym kontekście, a co za tym idzie uznanie jej za ewenement w literaturze krajowej. W drugiej części artykułu skupiono się na ukazaniu wizji przyszłości, wykreowanej przez Teodora Tripplina w Podróży po Księżycu w podziale na trzy kategorie obecne w utworze 1) przyszłość wynalazków technologicznych, 2) przyszłość w rozwoju medycyny, 3) przyszłość społeczeństwa.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Literacka tanatologia dla początkujących

Review:Śmierć w literaturze dziecięcej i młodzieżowej, red. Katarzyna Slany, Wydawnictwo Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, Warszawa 2018, ss. 352.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Wokół estetyki i stylistyki, czyli o współczesnych problemach przekładu literatury dziecięcej

Review:Między manipulacją a autonomicznością este-tyczną – przekład literatury dla dzieci., red. E. Pieciul-Karmińska, B. Sommerfeld, A. Fi-miak-Chwiłkowska, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2017, ss. 122.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Literatura miejsca czy miejsce literatury? O tożsamości Rabki-Zdrój

Review of book:Rabka w literaturze, literaci w Rabce, red. Z. Budrewicz, J. Ceklarz, Stowarzyszenie Kulturowy Gościniec, Rabka-Zdrój 2018.

Czasopismo: Literatura Ludowa
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Stanisław Pigoń wobec dyskursu regionalności

Autor podejmuje problem obecności wiejskich, chłopskich wątków we współczesnym dyskursieregionalności (tzw. małych ojczyzn). Osoba profesora Stanisława Pigonia, wybitnegouczonego i myśliciela, jest doskonałym łącznikiem z tradycją i aksjologią wsi, która nadalwpływa na poczucie tożsamości i zakorzenienia oraz stan świadomości wspólnot lokalnych.Tekst sytuuje tę problematykę na tle historycznym, wiąże ją z kształtowaniem się w XIXwieku na wsi nowej świadomości narodowej i społecznej, z ożywieniem politycznym i kulturalnym.Omawia w związku z tym zarówno rolę wielkich wydarzeń historycznych (np.powstanie wiejskiej legendy Tadeusza Kościuszki jako chłopskiego przywódcy), jak i wielkichprzywódców ruchu ludowego (np. Wincentego Witosa i Macieja Rataja) w szerzeniu postawobywatelskich i patriotycznych. Dzięki temu polski chłop stał się Polakiem. Autor śledzi teżwielkie zmiany w kulturze i świadomości wsi w okresie dwudziestolecia międzywojennegoi w czasach powojennych. Zwraca uwagę na aktualność przesłania Stanisława Pigonia, żepochodzenie wiejskie, lokalna kultura, gwara i tradycja jest wielką wartością, ważnym elementempoczucia tożsamości lokalnej i narodowej.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Kilka uwag na temat znaczenia Chrztu Polski w historii języka polskiego

Autor – jako językoznawca i historyk języka stara się przedstawić rozmaite konsekwencjeprzyjęcia chrześcijaństwa przez młode państwo Mieszka I w 966 roku. Skupia się na kwestiachjęzykowo-kulturowej i europejskiej tożsamości Polaków, podkreślając, że uniwersalistycznawizja państw Europy nie byłaby możliwa bez integrującego oddziaływania wspólnoty wiaryi wartości. Trudne pytania współczesności (np. o przyszłość Polski i Europy) znajdują w jegoocenie aktualną odpowiedź w dziedzictwie przeszłości, a zwłaszcza w utrwalonych w językupokładach wiedzy i tradycji.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Edyta Stein – Teresa Benedykta od Krzyża w życiu i pismach Karola Wojtyły – Jana Pawła II

Autor stara się porównać życie i twórczość Edyty Stein i Karola Wojtyły, oraz ukazać postaćśw. Benedykty od Krzyża w nauczaniu Jana Pawła II . Najpierw podejmuje kwestię aspektubiograficznego. Następnie zostaje porównane podejście do badań filozoficznych. Wreszcieartykuł ukazuje nauczanie papieża na temat Edyty Stein jako filozofa, męczennicy, mistyczkii wzoru dla kobiet. Następuje to przy okazji jej beatyfikacji, kanonizacji i ogłoszenia jejpatronką Europy.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Tradycja kolędy w języku i kulturze polskiej. Między uniwersalnością a swojskością

Artykuł jest próbą syntetycznego spojrzenia na zjawisko kolędy jako jeden z polskich fenomenówreligijno-kulturowych, mający wielowiekową tradycję oraz niezwykle bogate świadectwatekstowe oraz formy obrzędowe. W pierwszej części autor skupił uwagę na genetycznychuwarunkowaniach tej tradycji, poczynając od etymologii nazwy kolęda, jej rodzimychlosów i nazw pokrewnych oraz zróżnicowania gatunkowego szerzej postrzeganej polskiejpieśni bożonarodzeniowej. Osobną część opracowania zajmuje zarysowe ujęcie głównychetapów rozwoju i przemian polskiej tradycji kolędowej, kształtowania się jej osobnych nurtów,a także dokonań związanych z edycją kolęd i pastorałek. W artykule znalazły się takżeodrębne uwagi przybliżające główne tematy i toposy polskiego gatunku kolędowego orazcharakterystyczne cechy jego języka i stylu. Jednym z przewodnich motywów opracowaniabyła próba ukazania kolędy jako zjawiska usytuowanego pomiędzy jego wymiarem uniwersalnym,a tymi cechami, które są typowe dla tradycji polskiej (kolęda ludowa, aktualizacjai polonizacja biblijnych scen i motywów bożonarodzeniowych).

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Pożytki z czytania nekrologów. Sprawa Pika Mirandoli

Twórczość autorska Franciszka Pika Mirandoli popadła w zapomnienie, do czego przysłużyłasię przyklejona mu etykieta młodopolskiego estety, która pomija jego utwory prozą orazwyrazy społecznego zaangażowania. Jednocześnie nieciesząca się w jego własnych oczachuznaniem praca przekładowa urasta do rangi rzeczywistej zasługi dla jego współczesnychi późniejszych pokoleń. Szczególnej wartości nabierają spolszczenia klasyków literatury światowejdokonywane przez Pika dla serii Biblioteka Laureatów Nobla, które odegrały ważną rolęw procesie integracji kultury odradzającego się państwa polskiego z wielkimi nurtami literaturyeuropejskiej. Jednocześnie praca tłumacza wplątała Mirandolę w kapitalistyczne stosunkirynku literackiego, a ostatecznie w nędzę. Obserwatorzy upadku jego talentu pod wpływemprzeciążenia pracą zarobkową po śmierci Pika nadali temu zdarzeniu wymiar symboliczny,dostrzegając w ubóstwie i zgonie pisarza znaki czasu i symbole losu inteligencji polskiej.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
O krwawniku w pierwszym polskim przekładzie "Mistrza i Małgorzaty" Michaiła Bułhakowa

Autorzy pierwszego polskiego przekładu powieści Michaiła Bułhakowa Mistrz i Małgorzata,Irena Lewandowska i Witold Dąbrowski, w kilku miejscach swojego tłumaczenia opisująpłaszcz Poncjusza Piłata jako biały o podbiciu koloru krwawnika. Dalej w ich interpretacjipodbicie staje się purpurowe. Zarówno jednak autor drugiego przekładu, Andrzej Drawicz,jak i autorzy trzeciego Leokadia, Grzegorz i Igor Przebindowie określają podbicie białego,Poncjuszowego płaszcza jako szkarłatne jak krew lub czerwone, dokładnie tak jak chciałMichaił Bułhakow, który napisał: В белом плаще с кровавым подбоем.... Krwawniki występującew Polsce mają zwykle kolor kwiatów biały, a tylko u form uprawnych pojawiasię żółty lub purpurowy, więc jest mało prawdopodobne, że Irena Lewandowska i WitoldDąbrowski w pełni świadomie posłużyli się takim określeniem. Wśród polskich gatunkówdziko występujących roślin podobne nazwy mają jeszcze krwawnica Lythrum i krwiściągSanguisorba. Nazwy tych gatunków, podobnie jak w przypadku krwawnika, mają związekz ich przeciwkrwotocznymi właściwościami. Pierwszy z nich ma jednak kwiaty zbyt jasne− opisywane są jako różowe lub fiołkowopurpurowe. Kwiaty drugiego natomiast przez większośćautorów określane są jako ciemnobrunatnoczerwone, co zapewne odnosi się do kwiatostanówniedojrzałych. W pełni otwarte kwiaty krwiściągu mają barwę ciemnoczerwoną,ciemną, czerwonopurpurową albo wręcz karmazynową. Może to właśnie kwiaty krwiściągulekarskiego w pełni kwitnienia mogły zmylić tłumaczy, którzy uznali, że podbicie płaszczaPoncjusza Piłata było koloru krwawnika, choć myśleli w istocie o kwiatach innego gatunku.Nazwa krwawnik, odnosi się również do półszlachetnego kamienia, odmiany hematytu.Minerał ten jest mało znany, a jego nazwa nierozpoznawana przez większość potencjalnychczytelników. Jeśli autorzy przekładu posłużyli się tym znaczeniem, to wybrali niezbyt dobrze.Bardziej oczywisty byłby rubin, z jego krwistą barwą i nazwą wywodzącą się od czerwieni.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Nazwy potraw w południowo-wschodniej Małopolsce jako przejaw kontaktów językowych ( bandurzak, lewasz, proziak )

Przedmiotem omówienia są trzy nazwy potraw: bandurzak ‘placek z ziemniaków’, lewasz‘rodzaj zupy ziemniaczanej’, proziak ‘placek z mąki i wody z dodatkiem sody pieczony nablasze’ występujące w leksyce regionalnej Małopolski południowo-wschodniej – obszarzePolski, gdzie zaznaczyły się różne wpływy językowe, kulturowe i etniczne. Analiza tych nazwpozwala unaocznić trudności stojące przed etymologiem czy leksykografem gwarowym, którymiałby ukazać drogę wędrówki wyrazu z języka źródłowego do docelowego. Jednocześniepokazują bardzo wyraźnie, jak mocno zazębiają się wpływy językowe polskie, niemieckie,słowackie, ukraińskie i węgierskie na południowym wschodzie Polski.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Natalia Dmitrijewna Sołżenicyn. Zarys biograficzny

Celem niniejszego artykułu jest opis życia Natalii Sołżenicyn, wdowy po pisarzu AleksandrzeSołżenicynie. Szkic przybliża jej pochodzenie, młodość, czasy studenckie, przełomowy momentpoznania przyszłego noblisty, lata spędzone na emigracji w Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych,powrót do Rosji oraz bieżącą działalność jako kustoszki pamięci po zmarłym mężu.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Początki i rozwój chrześcijaństwa w Czechach za pierwszych Przemyślidów (do końca X wieku)

Do Czech chrześcijaństwo dotarło poprzez sąsiednie Morawy oraz Bawarię, która już od końcaIX w. zaczęła odgrywać coraz znaczniejszą rolę. Jak ukazują rezultaty badań historycznychi archeologicznych aż do połowy X w. jego zasięg ograniczał się do domeny Przemyślidów(Kotlina Praska). Szerzenie się nowej religii było rezultatem działań podjętych przez WacławaI i Bolesława I. Jednak prowadzenie systematycznej i zorganizowanej pracy misyjnej byłoutrudnione przez brak wystarczającej liczby duchownych, szkół oraz własnego biskupstwa(973). Znacznie wolniej natomiast przebiegała zmiana mentalności i kształtowanie się kulturyreligijnej ludności pod wpływem oddziaływania nowej religii. W Czechach proces tenwidoczny był aż do lat czterdziestych XI w. i analogicznie jak w pozostałych krajach regionu,także zależny był od postępów w zakresie budowy organizacji państwowej. W badaniach historycznychi filologicznych zwraca się uwagę na bilingwialny charakter kultury w państwie Przemyślidów, jakkolwiek brak przekonujących dowodów potwierdzających występowanie ciągłości kulturowej i religijnej dziedzictwa cyrylometodiańskiego w Czechach. Pozycja księstwa czeskiego w realiach politycznych i kulturowych Europy wczesnego średniowiecza oraz posiadanie aż dwóch kanonizowanych członków dynastii zapewniło Przemyślidom wysoką pozycję wśród rodów panujących, które kształtowały dzieje i kulturę Europy Środkowej.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Polskie oryginały angielskich pism. Tłumaczenia utworów Josepha Conrada na język polski w perspektywie historii przekładu

Twórczość Josepha Conrada należy do kanonu polskiej literatury XX wieku i zajmuje w nimmiejsce tak ważne, że można przeoczyć fakt, iż mamy do czynienia z przekładami. Tymczasemto właśnie przekłady i ich odczytania kształtowały recepcję brytyjskiego modernisty w Polsce.Jego dzieła były przez tłumaczy oraz interpretatorów i komentatorów jego twórczościumieszczane w wielorakich kontekstach historycznych, społecznych i politycznych, budzącróżnego rodzaju rezonanse i wpisując twórczość Conrada w określone dyskursy ideologiczne.Niniejszy artykuł proponuje przegląd niektórych z tych odczytań dokonany z perspektywyhistorii przekładu.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Język i liturgia słowiańska u zarania chrystianizacji Polski – dawne i nowsze fakty, hipotezy, dyskusje

Artykuł przynosi próbę syntetycznego spojrzenia na dotychczasowy stan badań wokół spornejkwestii obecności języka i liturgii słowiańskiej we wczesnej dobie chrystianizacji ziempolskich. Główna uwaga poświęcona została przybliżeniu filologicznych oraz historycznychargumentów, jakie zgłoszono dotychczas w toku tej dyskusji. Ogół wyrażonych na ten tematdawnych i nowszych opinii oraz hipotez autor artykułu usytuował w trzech kategoriachstanowisk: potwierdzających, negujących lub odnoszących się w sposób kompromisowy doniniejszego zagadnienia. Część końcowa opracowania wskazuje na te stanowiska, które zmierzajądo przeniesienia dyskusji na temat obecności oraz zasięgu języka i liturgii słowiańskiejw Polsce w szerszy kontekst religijnego i kulturowego dziedzictwa misji Apostołów Słowian– świętych Cyryla i Metodego.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Contra spem spero. Spotkania Herlinga z Szałamowem

Artykuł stanowi próbę całościowego, syntetycznego opisu stosunku Gustawa Herlinga-Grudzińskiego(1919–2000) – wielkiego polskiego pisarza na emigracji, w przeszłości (1940–1942) więźnia stalinowskich łagrów, a potem autora Innego Świata (1951) – do twórczościWarłama Szałamowa (1907–1982), wybitnego pisarza rosyjskiego, tworzącego w ZSRR, wcześniej(1929–1931; 1937–1951) długoletniego więźnia sowieckich łagrów. Szałamow jest przedewszystkim znany jako autor genialnych, acz niezwykle mrocznych Opowiadań kołymskich(pisane w 1954–1962, publikowane od 1966–1967), autobiograficznych, ale głównie opisującychkondycję człowieka pierwszej połowy XX wieku w warunkach skrajnie nieludzkich. Czytającgorliwie Szałamowa od początku lat 70. aż do końca życia, Herling poszukiwał u tegorosyjskiego pobratymca (którego znał oczywiście jedynie z lektury), odpowiedzi zarównona pytania o znaczeniu historycznym, jak i te o wymiarze metafizycznym. Z jednej strony,postawa i twórczość ludzi jak Szałamow była dlań dowodem na istnienie „innej Rosji”,niejako „źródła podziemnego” w procesie nieuchronnego, jak wierzył Herling, wyzwalaniaEuropy Wschodniej i Środkowej z jarzma komunizmu. Z drugiej wszak strony, polski pisarznie przyjmował skrajnie pesymistycznego obrazu świata i człowieka Szałamowa, wierzącgorąco, iż w każdej istocie ludzkiej istnieje – mówiąc językiem Franza Kafki – „twarde jądro”,którego nie jest w stanie wykorzenić najbardziej nieludzki ustrój. Nie potrafiły tegodokonać ani nazizm, ani komunizm, określane przez Herlinga mianem „braci-bliźniaków”.Polski pisarz uznawał ostatecznie Szałamowa – dodajmy, iż przekonanego ateistę – za osobęświętą, obok notabene takich arcyważnych dla Europy postaci, jak ojciec Maksymilan Kolbe,Janusz Korczak, Albert Camus czy Franz Kafka.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Tęsknota, smutek, żal w dwóch rosyjskich przekładach Pana Tadeusza. Z dziejów recepcji poematu Mickiewicza w Rosji

Celem artykułu było porównanie sposobów wyrażania smutku, żalu i tęsknoty w dwóch rosyjskichtłumaczeniach Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, autorstwa Zuzanny Mar i ŚwiatosławaŚwiackiego. Szczególną uwagę zwraca się na dwa spośród licznych ekwiwalentów rosyjskich –ТОСКА i УМИЛЕНИЕ. Mają one bowiem rangę specyficznych konceptów lingwokulturowychi są uznawane za nieprzekładalne. Dzięki tabelarycznym zestawieniom cytatów można byłopokazać wariantywność rozwiązań tłumaczy w omawianych kontekstach, a także uchwycićpewne stałe cechy mówienia o smutku i tęsknocie w obrębie rosyjskiego językowego obrazuświata. Poruszone zostały również wybrane zagadnienia recepcji Mickiewicza dawniej i dziśoraz kwestia emancypacji przekładów jako pełnoprawnych i samodzielnych tekstów literatury,w obieg której wchodzą.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Polska roku 1989 na łamach tygodnika „Russkaja Mysl'”

Tekst jest analizą obrazu zamian zachodzących w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w symbolicznym1989 roku zawartym na łamach czasopisma rosyjskiej emigracji „Russkaja Mysl’”.Szczególnie aktywną rolę w opisie i komentowaniu wydarzeń zachodzących w Polsce nałamach tego czasopisma przyjęła tłumaczka i dysydentka Natalia Gorbaniewska. Jej szerokiekontakty w Polsce oraz doskonała znajomość języka otworzyły jej drogę do specjalizacjiw sprawach polskich, co było szczególnie wartościowe w czasie społecznej i politycznej rewolucjiczasu przełom. Obraz, który wyłonił się z tekstów Natalii Gorbaniewskiej był rzeczjasna subiektywny i wypełniony jej osobistymi politycznymi fascynacjami oraz wyraźnymipolitycznymi sympatiami m.in. wobec Kornela Morawieckiego i Zbigniewa Romaszewskiego.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Dziesięciolecie Polski odrodzonej w publikacjach książkowych – analiza edytorska na wybranych przykładach

Celem artykułu była analiza publikacji (zwartych) wydanych z okazji 10 rocznicy odzyskaniaprzez Polskę niepodległości, w 1928 i 1929 roku. Źródłem informacji o ponad 100 pozycjacho takim charakterze był Wykaz Druków wydawanych w Rzeczpospolitej Polskiej i drukówpolskich lub Polski dotyczących wydawanych za granicą, który ukazywał się od 1928 roku.Analizowane książki pogrupowano według ich tematyki: opracowania historyczne, publikacjepoświęcone Józefowi Piłsudskiemu, wiersze i pieśni, pozycje dotyczące problematykigospodarczej itp. Szczegółowej analizie edytorskiej poddano wybrane edycje: DziesięcioleciePolski Odrodzonej Księga Pamiątkowa, Złota księga Polski oraz Przemysł i handel, omawiajączagadnienia dotyczące koncepcji redakcyjnej, projektu graficznego, układu i doboru ilustracjii celu wydania.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach
Rosyjskie podróże po Wielkim Księstwie Finlandzkim w interpretacji imagologicznej

Artykuł poświęcony jest omówieniu książki Adama Nowakowskiego W Kraju Tysiąca Jezior.Obraz Finlandii w rosyjskiej literaturze podróżniczej (1809–1917). Monografia rozpatruje z perspektywyimagologicznej relacje rosyjskich podróżników odwiedzających Wielkie KsięstwoFinlandzkie. Chronologiczne uporządkowanie i prezentacja badanych tekstów pozwoliła ukazaćproces powstawania i ewolucji heteroobrazu Finlandii i jej mieszkańców w rosyjskiej literaturzepodróżniczej na przestrzeni stu lat. Wizerunek ów ewoluował od imperialnego protekcjonizmudo idealizacji Finlandii jako najbardziej rozwiniętej i zeuropeizowanej prowincji Rosji Romanowów.Zgromadzony i skrupulatnie przeanalizowany przez autora monografii materiał pozwalauznać omówioną pracę naukową jako mającą istotny wkład w polskie badania imagologiczne.

Czasopismo: Studia Pigoniana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o komunikacji społecznej i mediach