rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Strzały serią z pistoletu samopowtarzalnego

W artykule przedstawione zostały przypadki zagrożeń, jakie dla osób strzelających oraz znajdujących się w pobliżu miejsca oddawania strzałów stwarza zużycie części składowych broni oraz możliwość nieprawidłowego ich zamontowania. Analizie poddano przykłady uszkodzeń pistoletów P-83 i P-64. Możliwość oddania strzałów serią z pistoletu P-83 spowodowana została nieprawidłowym zamontowaniem iglicy w jego zamku, natomiast możliwość oddania strzałów serią z pistoletu P-64 – zużyciem eksploatacyjnym iglicy oraz korpusu bezpiecznika.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Uwagi do opracowania L. Marks, A. Karabanov (red.) – „Mapa geologiczna północnej części obszaru przygranicznego Polski i Białorusi 1 : 250 000” PIG-PIB,Warszawa 2011

Celem omawianej publikacji (Marks & Karabanov, 2011) jest przestrzenna korelacja osadów czwartorzędowych w strefie przygranicznej Polski i Białorusi. Po stronie polskiej opracowanie, które wykonali głównie pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego - Państwowego Instytutu Badawczego, obejmuje dużą część Wzgórz Sokólskich z „wyspami” morenowymi Sztabina, Jastrzębnej i Lipska oraz część Wysoczyzny Białostockiej i Równiny Augustowskiej. Przygotowano mapy geologiczne odkrytą i zakrytą w skali 1 : 250 000 i tekst objaśniający (74 str.) z pięcioma przekrojami geologicznymi. Uwagi dotyczą mapy zakrytej i zagadnień związanych ze zlodowaceniami Odry i Wisły. Sformułowano je, ponieważ mapy stanowią według Autorów pracy „nową jakość w geologicznych opracowaniach kartograficznych” i zwiastują nową generację map geologicznych w krajach Unii Europejskiej.

Czasopismo: Przegląd Geologiczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Koncepcja rozwoju cyfrowego modelowania budowy geologicznej Polski

[...]prezentacja zaawansowania i metod konstrukcji oraz ocena efektywnooeci (stopieñ wykorzystania i koszty) wytworzenia cyfrowych modeli budowy geologicznej. Przyczyniło się to do głębszego, praktycznego wglądu w tę dziedzinę działań europejskich służb geologicznych na etapie, kiedy w Polsce jesteśmy jeszcze przed zasadniczymi decyzjami dotyczącymi inwestycji w rozwój takich modeli w skali kraju. Po dwóch latach od tego spotkania zainicjowane zostały istotne działania w celu realizacji programu cyfryzacji budowy geologicznej Polski. Rozwój cyfrowej kartografii wgłębnej, sformułowany w strategii Głębokich Badań Geologicznych na lata 2008–2015, ogłoszonej przez Ministerstwo Środowiska (Jarosiński & Warias, 2008) przewiduje, że „Poziom rozwoju technologii komputerowej oraz rynek odbiorców, uzasadnia konieczność rozwinięcia tych działań modeli cyfrowych] na dużą skalę.[...]

Czasopismo: Przegląd Geologiczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Możliwości edukacji geologii na podstawie wrocławskiego kamienia architektonicznego

Bogactwo skał wykorzystanych w architekturze Wrocławia stwarza szerokie możliwośi w zakresie edukacji geologii oraz zagadnień pokrewnych – związanych z eksploatacją i obróbką Autorzy są przekonani, że misją geologów powinno stać się aktywne przybliżanie, popularyzowanie naszej gałęzi wiedzy w oparciu o kamień wykorzystywany w architekturze miast. kamienia.

Czasopismo: Przegląd Geologiczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Szczególne przypadki odbicia pocisków od kulochwytu

Zjawisko odbicia pocisków od kulochwytu nie było jeszcze opisywane ani badane w praktyce kryminalistycznej. Artykuł przedstawia metodę przeprowadzenia takich badań i ich wyniki. W celu ich wykonania użyto kamery szybkiej i programu do analizy nagranych filmów oraz radaru Dopplera. W wyniku badań określono prędkości pocisków, dla których następuje zjawisko odbicia od kulochwytu.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
System AFIS w polskiej Policji – wczoraj, dzisiaj, jutro

Automatyczny System Identyfikacji Daktyloskopijnej (AFIS) funkcjonuje w Polsce już 18 lat. W ciągu tego okresu uległ on wielu modernizacjom i transformacjom. W artykule przedstawiono jego ewolucję w kontekście zmian zachodzących w Unii Europejskiej. Dotyczy to zarówno przeobrażeń legislacyjnych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, jak i wdrażanych rozwiązań technicznych. Podjęto także próbę prognozy możliwości dalszego rozwoju AFIS z perspektywy systemów wielkoskalowych wykorzystujących najnowsze mechanizmy biometryczne dostępne na rynku informatycznym.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
O usprawnianiu czynności oględzin i zmniejszaniu deficytu poznawczego, czyli o potrzebie implementacji nowej techniki obrazowania i wymiarowania miejsca zdarzenia

Udział kryminalistyki w skutecznej walce z przestępczością musi być znaczący. Od początku swojego istnienia czerpie ona inspirację z osiągnięć naukowych, a to z kolei pociąga za sobą systematyczny rozwój badań kryminalistycznych, których efekty usprawniają czynności na miejscu zdarzenia będącym najbogatszym źródłem informacji o przestępstwie i przestępcy. Bardzo ważna jest rola oględzin miejsca. Ich przebieg i wyniki dokumentowane są w protokole oględzin, w miarę potrzeby sporządzana jest dokumentacja techniczna. To właśnie ona stanowi dla organu procesowego nieodzowny materiał poglądowy. Stale rozrasta się katalog rozwiązań technicznych oraz urządzeń służących utrwalaniu czynności oględzin. Dowiedziono już, że wykorzystanie techniki skanowania 3D do utrwalania wyglądu miejsca zdarzenia niesie liczne korzyści.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Badania policjantów oraz pojazdów służbowych w kierunku możliwej kontaminacji pozostałościami powystrzałowymi

W artykule przedstawiono analizę danych literaturowych oraz wyniki badań mikrośladów zabezpieczonych na stoliki mikroskopowe z dłoni 59 policjantów, a także mikrośladów pobranych z 38 kanap radiowozów na ładunki ELAVAK. Stoliki przebadano pod kątem obecności cząstek GSR, natomiast filtry ładunków analizowano pod kątem obecności O-GSR oraz innych substancji chemicznych. Mikroślady zabezpieczono w siedmiu rejonowych komendach Policji garnizonu stołecznego. Badania przeprowadzono dwoma technikami analitycznymi: SEM/EDX i GC/MS. Na dłoniach 18% funkcjonariuszy stwierdzono charakterystyczne cząstki GSR w liczbie od 1 do 27 sztuk, a na powierzchniach 24% kanap ujawniono od 1 do 11 takich cząstek. W przypadku 13 pojazdów na kanapach ujawniono ślady difenyloaminy – substancji chemicznej wykorzystywanej jako stabilizator w prochach bezdymnych, w trzech ślady kokainy, a w jednym THC.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki chemiczne
Czy występowanie okrzemek w organach wewnętrznych zawsze świadczy o utonięciu?

Okrzemki (Bacillariophyta) to jednokomórkowe organizmy zasiedlające ekosystemy wodne i siedliska wilgotne na całej Ziemi. Wśród tej zróżnicowanej gatunkowo grupy glonów są takie, które występują kosmopolitycznie, lecz są również gatunki, których występowanie jest ograniczone do specyficznych warunków środowiska – gatunki stenotopowe. Okrzemki wyróżniają się unikatową ścianą komórkową, tworzącą tzw. skorupkę, której struktura stanowi podstawę do ich rozróżnienia gatunkowego i jest odporna na działanie większości czynników środowiskowych niszczących inne glony. Ze względu na powyższe cechy okrzemki zostały włączone do postępowań kryminalistycznych i mogą być rozstrzygającą składową postępowania, wskazującą utonięcie jako przyczynę śmierci. W tych przypadkach istotne staje się udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy występowanie okrzemek w narządach wewnętrznych zwłok osób znalezionych w wodzie zawsze świadczy o utonięciu. W niniejszej publikacji wykorzystano protokoły sądowo-lekarskich oględzin zwłok oraz protokoły badania na obecność okrzemek w organach wewnętrznych, sporządzone w latach 2013–2017 w Zakładzie Medycyny Sądowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, który jest obecnie jedynym ośrodkiem w Polsce przeprowadzającym rutynowo test okrzemkowy. Wykazano, że pozytywny wynik testu okrzemkowego pokrywa się ze wskazaniami przyczyny śmierci z sądowo-lekarskich protokołów oględzin zwłok. Jedynie w pojedynczych, dających się wytłumaczyć przypadkach wyniki testu okrzemkowego nie potwierdzają opinii z sekcji sądowo-lekarskiej, wykluczającej utonięcie jako przyczynę zgonu.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki biologiczne
Samobójstwo rozszerzone i poagresyjne – próba uporządkowania pojęć

Wydaje się, że mimo upływu czasu fala zabójstw zakończonych samobójstwem sprawcy nie maleje i do tej pory jest to problem niedostatecznie wyjaśniony i poznany. Z punktu widzenia organów ścigania każdy taki przypadek przed dokonaniem oceny prawnokarnej musi być poddany kryminalistycznemu badaniu miejsca zdarzenia prowadzonemu przez biegłych różnych specjalności. W literaturze polskiej zdarzenia tego typu opisywane są jako samobójstwo rozszerzone lub poagresyjne. Artykuł podejmuje próbę uporządkowania terminologii w tym zakresie, wskazując na podstawowe różnice między tymi pojęciami, które nie są synonimami. Samobójstwo poagresyjne jest terminem szerszym, opisowym i neutralnym, gdyż wskazuje na nieokreślony akt agresji poprzedzający targnięcie się na życie. Natomiast samobójstwo rozszerzone, choć sugeruje, iż jednocześnie mogło dojść do samobójstwa kilku osób, faktycznie opisuje czyn sprawcy (zabójcy) uwarunkowany jego stanem psychicznym, który ten rzutuje na swoich bliskich. Przypisuje im on własne cierpienie, a dokonując zabójstwa, niejako ich od niego uwalnia. Z tego powodu ofiarami samobójstwa rozszerzonego są dzieci, rzadziej współmałżonek, a generalnie osoby, wobec których zabójca-samobójca żywi pozytywne uczucia. Motywem jego działania jest chęć uchronienia bliskich przed cierpieniem, nieszczęściem czy trudną sytuacją życiową, którą on sam przeżywa. Wyraźne odróżnienie samobójstwa rozszerzonego od samobójstwa poagresyjnego ma doniosłe znaczenie praktyczne, gdyż determinuje, co podkreślają autorzy, tok prowadzonych postępowań, podejmowanych decyzji procesowych, a także zakres badań kryminalistycznych zlecanych biegłym różnych specjalności.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zakres obowiązywania zakazu dowodowego określonego w art. 199 Kodeksu postępowania karnego

Problematyka zakazów dowodowych, prób ich obchodzenia, dowodów pośrednio nielegalnych wywołuje zażarte spory. W ciągu ostatnich lat obserwowana jest praktyka coraz częstszego sięgania po instytucję procesową zwalniania przez sądy określonych grup zawodowych od obowiązujących ich tajemnic, a w razie niemożności uzyskania owego zwolnienia – podejmowania prób substytuowania ich innymi dowodami, z reguły pośrednimi. Tym też zagadnieniom poświęcona została niniejsza publikacja. Omawia ona bezwzględny zakaz dowodowy sprecyzowany w art. 199 Kodeksu postępowania karnego. Analizowany przepis wskazuje na niemożność przesłuchania jako świadka biegłego bądź lekarza w odniesieniu do okoliczności, o których uzyskał wiedzę od oskarżonego podczas wydawania opinii oraz udzielania pomocy medycznej. Rozważa procesowe możliwości ominięcia tego zakazu w drodze przesłuchania pod tym kątem osób współdziałających z biegłym lub lekarzem, a także innych uczestniczących w akcji ratowniczej, w tym postronnych świadków mogących mieć wiedzę na temat oświadczeń oskarżonego. Podejmuje też rozważania na temat możliwości przesłuchania w charakterze świadków funkcjonariuszy Policji, którzy dokonali rozpytania uczestników zdarzenia na miejscu jego zaistnienia, w tym również przeprowadzonych nieformalnych rozmów. Autor zdecydowanie opowiada się za kodeksowym zakazem pozyskiwania tego rodzaju dowodów, traktując je jako nielegalne. Zaznacza jednak, że reprezentowane były również i inne zapatrywania. Stąd kwestię powyższą należy uznać za kontrowersyjną. Dlatego też artykuł można traktować jako dyskusyjny, co nie eliminuje tezy, że ustawodawca powinien jednoznacznie przesądzić ten problem, warto zatem rozważyć zawarty w publikacji postulat de lege ferenda.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zastosowanie okrzemek w kryminalistyce

Okrzemki ze względu na powszechność występowania w środowiskach wodnych mogą być wykorzystywane w kryminalistyce w wielu aspektach. Te jednokomórkowe organizmy są przydatne nie tylko do wsparcia diagnozy, że przyczyną śmierci było utonięcie, lecz także do potwierdzenia, czy zbiornik wodny, w którym ujawniono zwłoki, jest tym samym, w którym doszło do utonięcia. Analiza składu ilościowego i jakościowego okrzemek na odzieży oraz na obuwiu może posłużyć do potwierdzenia lub obalenia wersji kryminalistycznych oraz ustalenia, czy konkretna osoba mogła mieć kontakt z określonym środowiskiem wodnym. Cechą predysponującą okrzemki do wykorzystania w kryminalistyce jest trwała i odporna na większość związków chemicznych oraz na wysoką temperaturę ściana komórkowa nazywana pancerzykiem. Pancerzyk ten można izolować z wielu podłoży, poddając je ekstrakcji różnymi metodami, a ze względu na jego specyficzne cechy morfologiczne – wielkość, kształt, ornamentację – ustalić, z jakimi gatunkami okrzemek mamy do czynienia

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Zrównoważone zarządzanie zasobami wodnymi na Ukrainie w obwodach Charkowskim i Donieckim w kontekście rozwoju przemysłu naftowego i gazowniczego regionu do 2040 r.

Intensyfikacja produkcji gazu jest jednym z najważniejszych wyzwań, jakie stoją przed przemysłem naftowym. Zasoby niektórych złóż gazu są niewielkie, ale w sumie dają potężna ilość i będą wymagać specjalnych technologii wydobywczych. Wielkoskalowa przemysłowa produkcja gazu jest prowadzona z użyciem szczelinowania hydraulicznego. Praca prezentuje wyniki projektu badawczego dotyczącego optymalizacji zarządzania zasobami wodnymi w kontekście rozwoju przemysłu naftowego i gazowniczego w obwodach Charkowskim i Donieckim na Ukrainie oraz minimalizacji zagrożeń wobec środowiska naturalnego. Głównymi rozpatrywanymi w badaniach zagadnieniami było rozpoznanie, analiza i systematyzowanie faktów na temat obszarów perspektywicznych, w celu dalszych interpretacji w odniesieniu do warunków hydrogeologicznych i potencjału zasobów wodnych, w związku z prognozowaną wielkością wydobycia z odwiertów w obwodach Charkowskim i Donieckim. Szczególną wagę przywiązywano do obliczeń zasobów wodnych niezbędnych dla szczelinowania hydraulicznego, z uwzględnieniem wszystkich możliwych kosztów. Jako wynik tego projektu, zaproponowano wybór źródeł zasobów wodnych do ewentualnego zabezpieczenia koniecznych ilości wód dla prac wiertniczych i realizacji szczelinowania hydraulicznego.

Czasopismo: Przegląd Geologiczny
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Wybrane zagadnienia związane z użyciem broni palnej do przestępczego uśmiercania zwierząt

Zagadnienie badania pośmiertnego zwierząt, których śmierć nastąpiła wskutek doznanych ran postrzałowych, jest w literaturze podejmowane bardzo rzadko, najczęściej przy okazji badania i opisywania innych problemów. Niniejszy artykuł jest próbą zebrania dotychczasowych osiągnięć weterynarii sądowej w tym zakresie. Jako punkt wyjścia omawianych zagadnień przyjęto aktualną regulację prawną, wskazując na sankcje karne wynikające z nielegalnego użycia broni w stosunku do zwierząt. Następnie przedstawiono możliwości wykorzystania nowoczesnych technik obrazowych w badaniach pośmiertnych prowadzonych przez lekarzy weterynarii na zlecenie organów ścigania. Omawiane doniesienia naukowe wzbogacone zostały przykładami badań sekcyjnych wykonywanych na zlecenie organów ścigania w polskich placówkach naukowych. W artykule wskazano, że wyniki badania ran postrzałowych doznanych przez ludzi w różnych okolicznościach mogą być wykorzystywane w opiniowaniu sądowo-weterynaryjnym, podobnie jak wyniki badań ran postrzałowych dużych ssaków mogą być pomocne przy badaniu skutków obrażeń postrzałowych u ludzi.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Znaczenie analizy mechanizmu powstawania śladów daktyloskopijnych, ich wielkości oraz usytuowania – przykłady

Celem artykułu jest zaprezentowanie roli badań w zakresie mechanizmu powstania śladów daktyloskopijnych dla prowadzonych postępowań. Badania te bazują na analizie usytuowania śladów na badanym podłożu, czego efektem jest dostarczenie zleceniodawcy dodatkowych informacji na temat okoliczności analizowanego zdarzenia. W treści przywołano dwie nietypowe sprawy, w których w Laboratorium Kryminalistycznym Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi wydano opinie z zakresu badań daktyloskopijnych. W pierwszym przypadku we wstępnym etapie postępowania okoliczności sprawy oraz zabezpieczony materiał dowodowy w postaci śladów daktyloskopijnych wskazywały na śmiertelny nieszczęśliwy wypadek bądź zabójstwo przy użyciu broni palnej. W drugim przypadku zabezpieczony materiał dowodowy we wstępnym etapie badań nie pozwalał na zidentyfikowanie sprawcy zabójstwa z uwagi na źle wytypowany materiał badawczy. Przypadki te nie byłyby interesujące, gdyby nie wskazano na znaczącą rolę prawidłowego zabezpieczenia śladów daktyloskopijnych oraz ich analizę w szerszym kontekście aniżeli tylko badania identyfikacyjne.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki chemiczne
Procedura identyfikacji ofiar katastrof masowych w Rosji

Rosyjska procedura identyfikacji ofiar katastrof masowych oparta jest na aktualnie obowiązującym stanie wiedzy z wykorzystaniem najnowszej aparatury badawczej. Autorzy analizują obowiązujące w Rosji przepisy prawne dotyczące identyfikacji nieznanych zwłok, opisują opracowane w doktrynie zalecenia co do metodyki przeprowadzenia poszczególnych czynności identyfikacyjnych oraz form i metod organizacji pracy zespołu śledczego w części dotyczącej identyfikacji ofiar śmiertelnych.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o bezpieczeństwie
Samodziałowa broń palna w materiale Laboratorium Kryminalistycznego KWP w Krakowie i Zakładu Medycyny Sądowej UJ CM w Krakowie – próba systematyki

Pomimo bardzo dużej różnorodności samodziałowej broni palnej można dostrzec powtarzalność działań jej wytwórców – uwarunkowaną celem, w jakim ją wytwarzają (np. kłusownictwo), i dostępnością do odpowiednich technologii. Celem pracy jest próba usystematyzowania rodzajów broni palnej wyrabianej samodziałowo – na podstawie opinii opracowanych w Pracowni Badań Broni i Balistyki Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie (LK KWP) oraz w oparciu o przeprowadzone badania egzemplarzy broni znajdujących się w zbiorach krakowskiego Zakładu Medycyny Sądowej (ZMS). W analizowanym materiale znalazły się zarówno prymitywne urządzenia wykonane prostymi metodami, bez dbałości o precyzję czy estetykę wykończenia, jak i egzemplarze starannie dopracowane, w których wykorzystano indywidualne rozwiązania konstrukcyjne, lub kopiujące fabryczną broń. Broń wytwarzaną samodziałowo najogólniej można podzielić na przeróbki i konstrukcje samodzielne. Przerabianie dotyczy najczęściej broni alarmowej, gazowej oraz pneumatycznej. Polega ono na usunięciu fabrycznych zabezpieczeń, a w przypadku urządzeń pneumatycznych – na modyfikacjach technicznych, mających umożliwić odstrzelenie naboju i miotanie pocisków przy wykorzystaniu ciśnienia gazów powstających w trakcie spalania się materiału miotającego. W samodzielnych konstrukcjach w części egzemplarzy zastosowano elementy broni fabrycznej, najczęściej lufy; jednak w większości przypadków wytwarzane są one od podstaw. Broń samodziałowa, nawet ta bez oryginalnych części, wykorzystuje zazwyczaj amunicję do broni palnej posiadającej w swojej konstrukcji pociski lub w niektórych przypadkach amunicję tzw. ślepą, tj. nieposiadającą pocisków w swojej konstrukcji, przerobioną na amunicję tzw. ostrą, tj. z dołączonymi pociskami.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Funkcjonowanie bazy danych DNA w Polsce

Kryminalistyczne bazy danych DNA, znajdujące się na pograniczu nauki i prawa, przeznaczone są do gromadzenia i przetwarzania profili DNA na użytek organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, których zadaniem jest zapobieganie i zwalczanie przestępczości. Dlatego niezwykle ważne jest ich prawidłowe funkcjonowanie, które z jednej strony ma na celu usprawnienie pracy Policji, z drugiej natomiast – musi przyczyniać się do odpowiedniej ochrony danych obywateli i ich praw. Krajowa baza danych DNA funkcjonuje w Polsce od 2007 r. Jej efektywność skorelowana jest z liczbą profili, które zostały w niej zarejestrowane. Pomimo niewielkich zasobów krajowa baza danych DNA wielokrotnie przyczyniła się do rozwiązania różnych spraw kryminalnych i identyfikacyjnych. Automatyczna wymiana danych DNA z partnerami zagranicznymi, a także prowadzone prace legislacyjne i organizacyjne na rzecz poprawy funkcjonowania bazy stopniowo owocują coraz większym potencjałem wykrywczym tego narzędzia.

Czasopismo: Problemy Kryminalistyki
Dziedziny: nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki biologiczne
Nośność na wyciąganie fundamentów stopowych z nakładkami płytowymi

Omówiono wybrane zagadnienia nośności na wyciąganie fundamentów stopowych z nakładkami płytowymi. Fundamenty dedykowane są dla słupów napowietrznych linii elektroenergetycznych 400 kV. Przedstawiono badania poligonowe fundamentów w skali 1:1 przeprowadzone zgodnie z normą PN-EN 61773:2000. Rezultaty badań porównano z wynikami uzyskanymi za pomocą metody elementów skończonych oraz metodami analitycznymi zgodnie z procedurami określonymi normami PN-EN 50341-1:2013 i PN-B-03322:1980.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Politechniki Częstochowskiej. Budownictwo
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ kierunku i prędkości wiatru na parametry pracy wywietrzaka grawitacyjnego S-160

W prezentowanym opracowaniu przedstawiono rezultaty badań parametrów pracy wywietrzaka typu S-160, kolejnej konstrukcji spośród dotychczas przebadanych. Pomiary zostały przeprowadzone dla nawiewu strugi powietrza w płaszczyźnie poziomej. Zmianie podlegały takie parametry fizyczne, jak: prędkość nawiewu strugi powietrza w obrębie badanego wywietrzaka oraz stopień rozszczelnienia modelu pomieszczenia. Przedstawiono schematy rysunkowe wywietrzaka, zakres przeprowadzonych testów, a także schemat stanowiska do badań nasad kominowych. Opisano metodologię pomiarów. Rezultaty badań zaprezentowano w postaci wykresów i podsumowano wnioskami.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Politechniki Częstochowskiej. Budownictwo
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie modalne zamodelowanego elementu metalowego o strukturze kratownicowej

Współczesne konstrukcje kratownicowe są projektowane, aby sprostały wymogom wytrzymałościowym niezagrażającym bezpieczeństwu ich użytkowania. Może to spowodować fakt, że wpływ drgań na konstrukcję kratownicową narażoną na działanie sił poziomych, jak też sił poprzecznych spowodowanych działaniem wiatru może być niebezpieczny dla bezpiecznego użytkowania (np.: konstrukcje mostowe). Uznając potrzebę doskonalenia oceny ich stanu, jak również współczynników bezpieczeństwa, wykonano badania destrukcji zamodelowanego elementu przęsła mostowego za pomocą metody teoretycznej analizy modalnej.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Politechniki Częstochowskiej. Budownictwo
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport