rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nielegalne pośrednictwo adopcyjne – kontrowersje związane z warunkami odpowiedzialności karnej z artykułu 211a kodeksu karnego

Nielegalne pośrednictwo adopcyjne zostało spenalizowana w Polsce w 1997 roku. Od momentu wprowadzenia przedmiotowego przepisu do końca 2012 roku doszło zaledwie do kilku prawomocnych skazań z tego artykułu1. Interpretacja przepisu wciąż budzi jednak wiele kontrowersji, w szczególności zaś interpretacja znamienia polegającego na naruszeniu prawa. Przepis nie precyzuje bowiem, jakie ma być przedmiotowe naruszenie i których przepisów. W niniejszej publikacji spróbuję naświetlić trudności, które pojawiają się przy ocenie warunków odpowiedzialności karnej z art. 211a kk oraz wątpliwości dotyczące tego, czy przepis ten nie narusza konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności normy prawa karnego.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Nieletni przed sądem rodzinnym według ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich. Stadia postępowania i praktyka orzecznicza w zakresie przeciwdziałania demoralizacji oraz w sprawach o czyny karalne

Nieletni sprawcy czynów zabronionych ponoszą odpowiedzialność sensu largo przede wszystkim na podstawie przepisów Kodeksu karnego bądź ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. Jednak młode osoby do ukończenia 15 lat, które dopuszczą się czynu zabronionego, odpowiadają jedynie z przepisów ustawy. Ich zachowanie może być przejawem demoralizacji lub stanowić czyn karalny.
Postępowanie w sprawach nieletnich prowadzi sąd rodzinny.
Autor w niniejszym artykule prezentuje model postępowania ujęty w ustawie, jego stadia, właściwość sądową, prawa i obowiązki nieletniego jako strony oraz praktykę orzeczniczą w zakresie stosowania środków służących przeciwdziałaniu demoralizacji i przestępczości nieletnich. Trafność ich doboru ma wszakże prowadzić do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego w celu zapobieżenia wkroczenia przezeń na drogę przestępstwa i ponoszenia odpowiedzialności już na gruncie Kodeksu karnego.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Przywiązanie w okresie niemowlęcym i stres rodzicielski a problemy emocjonalne i zaburzenia zachowania u dzieci w wieku 3 lat

Cel. Analiza wpływu typu przywiązania w okresie niemowlęcym oraz stresu rodzicielskiego na problemy emocjonalne i zaburzenia zachowania u małych dzieci. Plan badania. Badana próba obejmowała 606 diad niemowlę–matka, które wzięły udział w populacyjnym badaniu kohortowym, przeprowadzonym w Holandii. Przywiązanie (więź dziecko–matka) oceniano przy użyciu procedury sytuacji obcej (Strange Situation), gdy dzieci miały 14 miesięcy. Kiedy dzieci osiągnęły wiek 18 miesięcy, zmierzono poziom stresu rodzicielskiego przy użyciu holenderskiej wersji Skali stresu rodzicielskiego (Parenting Stress Index). Wreszcie, gdy dzieci miały 3 lata, ich matki i ojcowie wypełniali Listę zachowań dziecięcych (Child Behavior Checklist). Wyniki. Przywiązanie w okresie niemowlęcym osłabiało wpływ stresu rodzicielskiego na problemy emocjonalne i zaburzenia zachowania u dzieci. Stres rodzicielski był powiązany z wyższym poziomem zachowań agresywnych i zaburzeń uwagi u dzieci z pozabezpiecznym stylem przywiązania, ale nie u tych z bezpiecznym stylem. Ponadto wyższy poziom stresu rodzicielskiego wiązał się z większą liczbą problematycznych zachowań wycofanych u dzieci z pozabezpiecznym stylem przywiązania, zwłaszcza tych z ambiwalentnym stylem i przywiązaniem zdezorganizowanym. Wnioski. U dzieci z pozabezpiecznym stylem wyższy poziom stresu rodzicielskiego jest powiązany z większą częstością występowania problematycznych zachowań wycofanych (zaburzeń internalizacyjnych) oraz zachowań agresywnych i zaburzeń uwagi (zaburzeń eksternalizacyjnych). Bezpieczny styl przywiązania w okresie niemowlęcym jest buforem osłabiającym wpływ stresu rodzicielskiego na problemy emocjonalne i zaburzenia zachowania u dzieci.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Sytuacja prawna dziecka jako pacjenta

Artykuł obejmuje problematykę sytuacji prawnej dziecka jako pacjenta. Dziecko ze względu na to, że nie ma faktycznych i formalnych możliwości samodzielnego podejmowania decyzji i wyrażania zgody w zakresie dopuszczalności stosowania procedur medycznych, znajduje się w centrum uwagi ustawodawcy. System prawny wypracował instrumenty ochrony zdrowotnego interesu małoletniego i jego dobrostanu w sytuacji, w której rodzice (przedstawiciele ustawowi) zagrażają dobru dziecka. Celem pracy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o zakres dopuszczalnych ingerencji zdrowotnych w stosunku do małoletniego oraz określenie podmiotów uprawnionych i zobowiązanych do poszanowania zdrowotnego dobrostanu dziecka.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Jak małe dzieci korzystają z urządzeń mobilnych? Raport na podstawie danych zebranych od rodziców

W artykule przedstawiono wyniki badania zrealizowanego w 2015 roku przez Fundację Dzieci Niczyje na temat korzystania przez małe dzieci z urządzeń mobilnych w Polsce. W badaniu wykazano, że 64% dzieci w wieku 6 miesięcy – 6,5 roku korzystało z urządzeń mobilnych, a im starsze były dzieci, tym większy był odsetek korzystających. Są to wyniki zbliżone do uzyskanych w badaniach zagranicznych. Najczęściej dzieci wykorzystywały nowe media do oglądania filmów, a bardzo często grały czy po prostu bawiły się bez specjalnego celu. Stosunkowo duża była grupa codziennych użytkowników, także wśród najmłodszych dzieci. Jako przyczynę udostępniania dzieciom urządzeń mobilnych, rodzice najczęściej wskazywali konieczność zajęcia się własnymi sprawami lub chęć nagrodzenia dziecka. Zarówno wyniki niniejszego badania, jak i rezultaty z innych krajów wskazują na konieczność zmobilizowania rodziców do monitorowania użytkowania przez dzieci urządzeń mobilnych. Rodzice powinni nie tylko kontrolować czas i treści przekazu medialnego, ale również uczyć dzieci, jak krytycznie i bezpiecznie korzystać z nowoczesnych technologii.
Zwiększy to szansę na uniknięcie w przyszłości negatywnych konsekwencji nadmiernego lub niewłaściwego korzystania z urządzeń mobilnych.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Duchowny-pedofil, czyli kto?

W artykule przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat wykorzystywania seksualnego nieletnich przez księży katolickich, ze szczególnym zwróceniem uwagi na badania empiryczne dotyczące profilu sprawcy i wpływu czynników kontekstualnych
przemocy. Podkreślono, że jest to grupa atypowych przestępców seksualnych, do której nie pasuje popularne w mediach wyrażenie ksiądz-pedofil, a także wskazano na konieczność uwzględnienia czynników kontekstualnych przy ocenie tego zjawiska w instytucji o globalnym charakterze, ale działającej w zróżnicowanych warunkach geograficznych i kulturowych.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Ukryta trauma – zaniedbywanie i emocjonalne krzywdzenie dzieci

Obecna wiedza psychologiczna jasno wskazuje, że doświadczenie przez dziecko zaniedbania i krzywdzenia emocjonalnego ma destrukcyjny wpływ na jego dalsze funkcjonowanie społeczno-emocjonalne. Skutki tego rodzaju krzywdzenia są równie poważne jak konsekwencje przemocy fizycznej czy seksualnej i są tym większe, im wcześniej ma ono miejsce w życiu dziecka. Niestety te rodzaje krzywdzenia często pozostają niezauważane przez otoczenie lub są jedynie powodem do krytyki, ale nie podjęcia interwencji i terapii. W artykule przedstawiono podstawowe informacje dotyczące problemu krzywdzenia emocjonalnego, jego przejawów i konsekwencji, a także szczegółowo opisano oznaki krzywdzenia emocjonalnego służące do rozpoznawanie tego zjawiska i podejmowania decyzji o interwencji. Coraz szerzej prowadzone w tym obszarze badania wskazują, że jednym z bardzo częstych następstw traumatycznych doświadczeń w obszarze relacji z innymi są – ciągle jeszcze rzadko rozpoznawane i opisywane – zaburzenia dysocjacyjne. Dlatego też szczególny nacisk położono w artykule na przybliżenie tego zjawiska – definicję, opis rodzajów dysocjacji oraz objawów w zachowaniu dziecka świadczących o jej występowaniu.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Matka Polka chce uciec z getta, czyli rodzic w wielkim mieście

W artykule nakreślono problem dyskryminacji opiekunów, a szczególnie matek małych dzieci w dostępie do przestrzeni publicznej. Opisano nowoczesne wielkomiejskie rodzicielstwo i zdefiniowano termin rodzic wystarczająco dobry, wywodząc go, w perspektywie historycznej, ze skryptu Matki Polki. Nakreślono potrzeby rodziców małego dziecka w kontekście życia w środowisku wielkomiejskim w XXI wieku, przede wszystkim potrzebę mobilności i stopień ich spełnienia. Opisano także, jak zmienia się postrzeganie przestrzeni publicznej i egzystowanie w niej w momencie stania się
opiekunem małego dziecka. Zwrócono uwagę na problem rozwarstwienia społecznego i większych możliwościach ominięcia tych barier przez osoby o wyższym statusie społeczno-ekonomicznym. Artykuł jest próbą odpowiedzi na następujące pytania: czy w społeczeństwie polskim istnieje równowaga i pozwolenie na bezkonfliktowe współistnienie rodzin z dziećmi oraz tych, którzy dzieci nie posiadają? Czy transformację polskiej przestrzeni publicznej można uznać za przykład rozwoju zrównoważonego, a jej kształt za korzystny dla tej grupy społecznej i niekolidujący z potrzebami innych mieszkańców, czy też może nosi on znamiona gettoizacji, gdzie zgodne i pokojowe współistnienie rodzin z dziećmi i osób ich nieposiadających jest możliwe jedynie w wyłączonych – czasowo lub terytorialnie enklawach? Opracowanie oparte jest na badaniach jakościowych – wywiadzie swobodnym oraz obserwacji uczestniczącej, przeprowadzonej wśród matek małych dzieci. Otrzymany materiał został zinterpretowany w paradygmacie interpretatywnym, w odwołaniu do teorii ugruntowanej (grounded theory) autorstwa Glasera, Straussa i Corbin.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Sprawcy medycznego krzywdzenia dzieci (przeniesionego zespołu Munchausena) – przegląd systematyczny 796 przypadków

Wprowadzenie. Niewiele wiadomo o sprawcach medycznego krzywdzenia dzieci (MKD, medical child abuse), często nazywanego także przeniesionym zespołem Munchausena lub udzielonym zaburzeniem pozorowanym. Do tej pory na podstawie danych pochodzących z wystarczająco dużej próby nie opisano demograficznej ani klinicznej charakterystyki sprawców. Postanowiliśmy zająć się tym zagadnieniem i przeprowadzić przegląd systematyczny opisów przypadków oraz serii przypadków dostępnych w piśmiennictwie. Metoda. Systematyczne wyszukiwanie opisów i serii przypadków opublikowanych od 1965 r. przeprowadzono przy użyciu baz danych MEDLINE, Web of Science i EMBASE. Przejrzano 4100 pozycji, a następnie przeprowadzono wyszukiwanie uzupełniające przy użyciu Google Scholar i bibliografii podanych w zakwalifikowanych artykułach. Wyszukiwanie wygenerowało próbę złożoną z 796 sprawców – 309 z opisów przypadków i 487 z serii przypadków. Uzyskane informacje obejmowały cechy demograficzne i charakterystykę kliniczną sprawców, a także metody krzywdzenia i następstwa każdego przypadku. Wyniki. Prawie wszyscy sprawcy byli płci żeńskiej (97,6%), przy czym niemal zawsze sprawczynią była matka ofiary (95,6%). Większość żyła w związku małżeńskim (75,8%). Średni wiek opiekunów w chwili kontaktu dziecka z ochroną zdrowia wynosił 27,6 roku. Osoby dopuszczające się MKD w wielu wypadkach wykonywały zawody związane z opieką zdrowotną (45,6%), doświadczyły powikłań położniczych (23,5%) lub padły ofiarą krzywdzenia w dzieciństwie (30%). Najczęstszymi www.dzieckokrzywdzone.fdds.pl SPRAWCY MEDYCZNEGO KRZYWDZENIA DZIECI (PRZENIESIONEGO ZESPOŁU… 94 zdiagnozowanymi u nich zaburzeniami psychicznymi były zespół Munchausena, czyli pozorowane zaburzenie wywołane u siebie (30,9%), zaburzenie osobowości (18,6%) i depresja (14,2%). Wnioski. Na podstawie największej przeprowadzonej dotąd analizy sprawców MKD można sformułować kilka zaleceń klinicznych. W szczególności apelujemy do klinicystów, aby traktowali matki, które w dzieciństwie doświadczyły krzywdzenia, u których wystąpiły komplikacje położnicze lub u których rozpoznano zespół Munchausena, jako osoby o podwyższonym ryzyku MKD. Niezbędne są badania podłużne, aby ustalić rzeczywistą wartość prognostyczną tych czynników, ponieważ nasza metoda mogła być podatna na wpływ tendencyjności publikacyjnej.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Przemoc rówieśnicza

Celem rozdziału jest przedstawienie przeglądu statystyk na temat przemocy rówieśniczej w Polsce. W rozdziale zaprezentowano dostępne dane zbierane przez policję, wyniki badań ilościowych dotyczących rozpowszechnienia wiktymizacji i sprawstwa przemocy rówieśniczej, a także opinie o problemie. Znaczna część badań omówionych w rozdziale koncentruje się na przemocy szkolnej. Z powodu różnic metodologicznych i definicyjnych między badaniami trudno określić skalę problemu. Z badań wynika, że nastolatki częściej doświadczają tradycyjnej przemocy niż przemocy elektronicznej. Sprawcami i ofiarami przemocy fizycznej są częściej chłopcy. Dziewczyny częściej angażują się w przemoc relacyjną. Z prezentowanych badań wynika, że zarówno uczniowie, jak i nauczyciele nadają problemowi przemocy rówieśniczej małą wagę, w dodatku niewielu nauczycieli dostrzega przemoc wśród uczniów.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Formy pomocy niewidzialnym dzieciom, czyli tym, które doświadczyły odwrócenia ról w rodzinie

Artykuł ma charakter teoretyczny, chociaż odwołuje się także do wyników badań empirycznych i przykładów klinicznych. Przedstawiono w nim problematykę odwrócenia ról w rodzinie (parentyfikacji), klasyfikując ją jako zaniedbanie i ukrytą formę krzywdzenia dzieci. Dziecko, aby zagwarantować sobie opiekę rodzica, musi zrezygnować z realizacji własnych potrzeb i podjąć opiekę nad rodzicem lub rodzicami. Te zadania przerastają jego możliwości radzenia sobie. Dziecko staje się dzielne, dorosłe, nad wyraz dojrzałe Charakter tego zjawiska może być instrumentalny (działaniowy) lub emocjonalny. Problem parentyfikacji poddano analizie z trzech perspektyw: intrapsychicznej, interpersonalnej i kulturowej. Odwołując się do wyników własnych badań, opisano konsekwencje parentyfikacji w dzieciństwie dla funkcjonowania w dorosłości, przede wszystkim w aspekcie relacji psychika–ciało. Wymieniono także grupy ryzyka. W kontekście koncepcji transgeneracyjnego przekazu traumy poszukiwano odpowiedzi na pytanie, jacy rodzice oczekują opieki od własnych dzieci. Zaproponowano formy diagnozy parentifikacji w odniesieniu do dzieci i młodzieży, wykorzystując przykład kliniczny – analizę narracji. Artykuł kończą rozważania na temat form pomocy sparentyfikowanym dzieciom i ich rodzinom, także w kontekście szerszych oddziaływań społecznych oraz sposobów prewencji.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Multiwiktymizacja. Wyniki Ogólnopolskiej diagnozy problemu przemocy wobec dzieci

Artykuł prezentuje wyniki Ogólnopolskiej diagnozy problemu przemocy wobec dzieci ze szczególnym uwzględnieniem zjawiska multiwiktymizacji. Połowa badanych nastolatków w ciągu całego swojego życia doznała więcej niż jednej spośród 22 badanych form przemocy. Osoby, które doświadczyły w całym swoim życiu co najmniej sześciu form wiktymizacji (10%) oraz ci, którzy doświadczyli w ciągu 12 miesięcy poprzedzających badanie co najmniej czterech form wiktymizacji (8%) to multiofiary. Najczęściej doświadczane formy krzywdzenia przez multiofiary to przemoc fizyczna ze strony rówieśników (91%), przemocy psychiczna ze strony dorosłych (76%) oraz przemocy fizyczna ze strony dorosłych (71%). Multiwiktymizacja nieco częściej dotykała chłopców niż dziewczyny. Starsze nastolatki częściej doświadczały multiwiktymizacji w ciągu całego życia, co wynika z faktu gromadzenia z każdym rokiem nowych doświadczeń wiktymizacyjnych.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Sytuacja w polskiej psychiatrii dziecięcej na przełomie lat 2018 i 2019 na podstawie danych zebranych w trybie dostępu do informacji publicznej

Na początku 2019 r. w mediach pojawiły się liczne doniesienia na temat katastrofalnej sytuacji polskiej psychiatrii dziecięcej. Sieć Obywatelska Watchdog Polska, chcąc dostarczyć opinii publicznej danych na temat rzeczywistego stanu opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży w Polsce, wysłała wnioski o informację publiczną do wszystkich szpitali z oddziałami psychiatrycznymi dla dzieci i młodzieży, a także do wszystkich oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Ministerstwa Zdrowia. Stowarzyszenie, korzystając z prawa do informacji, uzyskało dane za 2018 r. oraz pierwszy kwartał 2019 r. dotyczące psychiatrii dzieci i młodzieży w zakresie opieki ambulatoryjnej oraz leczenia szpitalnego całodobowego i na oddziałach dziennych. Wartykule przedstawiono uzyskane przez Sieć Watchdog dane, wskazując na największe problemy, z jakimi zmaga się system opieki psychiatrycznej nad dziećmi i młodzieżą w Polsce.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Metodologia badania EU NET ADB

Pięć kolejnych artykułów publikowanych w tym numerze kwartalnika prezentuje ustalenia badawcze dotyczące różnych aspektów korzystania z internetu przez młodzież. Ustalenia te są efektem programu badawczego EU NET ADB, którego metodologię przedstawiamy poniżej.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wykorzystywanie seksualne dzieci

W tym rozdziale zaprezentowano definicje pojęcia wykorzystanie seksualne dziecka, które mają znaczący wpływ na ocenę skali zjawiska. Przedstawiono także charakterystykę problemu wykorzystania seksualnego dzieci – jego skalę i dynamikę. Podstawą tych analiz są statystyki urzędowe polskiego wymiaru sprawiedliwości oraz ustalenia badawcze Ogólnopolskiej diagnozy problemu przemocy wobec dzieci dotyczące doświadczeń wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie. Retrospektywne deklaracje nastolatków w wieku 11–17 lat ujawniły, że 12,4% z nich padło ofiarą przynajmniej jednej formy wykorzystywania seksualnego. Zdecydowanie częściej wykorzystywanie było doświadczeniem dziewczyn (15,7%) niż chłopców (9,2%). Wykorzystywania seksualnego z kontaktem fizycznym doświadczyło 6,4%
młodych ludzi, a bez kontaktu fizycznego — 8,9%. Wyniki badań postaw społecznych wskazują na radykalizowanie się postaw wobec sprawców wykorzystywanie seksualnego dzieci oraz na ograniczoną gotowość rodziców do edukaowania dzieci na temat zagrożeń wykorzystywaniem.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Udział małoletniego pokrzywdzonego w kontradyktoryjnym procesie karnym

Wchodzące w życie 1 lipca 2015 r. zmiany przepisów Kodeksu postępowania karnego, oznaczające silniejsze zaakcentowanie kontradyktoryjności procesu, rodzą poważne obawy o praktyczną ochronę praw i interesów jego uczestników, w szczególności osób małoletnich działających w charakterze stron postępowania. Wątpliwości dotyczą także wpływu nowelizacji na tryb i sposób przesłuchania tej kategorii świadków. W artykule podjęto próbę przeanalizowania w sposób kompleksowy sytuacji prawnej dziecka w nowym modelu postępowania, który zakłada zwiększenie aktywności stron przy jednoczesnym ograniczeniu aktywności sądu w procesie dowodzenia. Za zasadne uznano zwięzłe wskazanie zmian najbardziej istotnych z punktu widzenia dziecka zarówno jako strony postępowania, jak i świadka, a także próbę oceny tych zmian przez pryzmat minimalnych wymagań, które wynikają z Dyrektywy Parlamentu Europejskiej i Rady 2012/29/UE z 25 października 2012 r. Z uwagi na charakter
zmian, w tekście zasygnalizowano jedynie kwestie związane z pozycją dziecka przy konsensualnych trybach zakończenia postępowania. Zagadnienie to wymaga odrębnego opracowania z uwagi na bardzo poważne zmiany dotyczące zarówno instytucji skazania bez rozprawy, jak i skazania oskarżonego i wymierzenia mu określonej sankcji bez przeprowadzania postępowania dowodowego wskutek uwzględniania przez sąd wniosku tego uczestnika postępowania.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Rozpoznanie sytuacji matek małych dzieci w temacie depresji poporodowej i zaburzeń nastroju

W niniejszym artykule przedstawiono problematykę związaną z depresją poporodową i innymi zaburzeniami nastroju okresu poporodowego. Scharakteryzowano rodzaje zmian emocjonalnych po porodzie, takich jak: przygnębienie poporodowe, depresja poporodowa, psychoza poporodowa i hipomania poporodowa. Przedstawiono również czynniki ryzyka wystąpienia depresji poporodowej oraz wpływ depresji matki na rozwój dziecka oraz prawdopodobieństwo krzywdzenia. Opisano także wyniki badania matek małych dzieci dotyczące ich sytuacji w kontekście depresji poporodowej. Zwrócono uwagę na ważne elementy w profilaktyce zaburzeń depresyjnych po porodzie.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Wykorzystanie seksualne w dzieciństwie a zaburzenia odżywiania

Kobiety zdecydowanie częściej niż mężczyźni chorują na zaburzenia odżywiania, a równocześnie dziewczyny są obarczone większym ryzykiem stania się ofiarą molestowania seksualnego. W związku z tym, jak wskazują Makara-Studzińska, Żoga i Grzywa, już w latach 80. XX wieku w piśmiennictwie zaczęły pojawiać się doniesienia łączące rozwój zaburzeń odżywiania z doświadczeniem wykorzystania seksualnego w dzieciństwie. Przeprowadzono wiele badań w tym obszarze, których wyniki nie przyniosły jednak jednoznacznych rozstrzygnięć. Ujęcia teoretyczne, które miałyby wyjaśnić proponowaną hipotezę, skupiają się na postrzeganiu zaburzeń odżywiania jako formy autoagresji umożliwiającej ofierze przepracowanie przeżytej traumy i powrót do równowagi. W obliczu dostępnej dziś wiedzy zasadne wydaje się zwracanie szczególnej uwagi na przeszłe doświadczenia przemocowe pacjentów z anoreksją tak, by terapia wśród ofiar wykorzystania mogła zostać odpowiednio zmodyfikowana i dostosowana do ich potrzeb.

Czasopismo: Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia