rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ pandemii COVID-19 na zasoby i działalność jednostek podstawowych służby medycyny pracy w Polsce

Wstęp: W roku 2020 – pierwszym trwania pandemii COVID-19 – doszło do wielu zjawisk wpływających na pracowników oraz pracodawców, a w konsekwencji zarówno pośrednio, jak i bezpośrednio, na służbę medycyny pracy (SMP). Celem artykułu była analiza działalności lekarzy i jednostek SMP w Polsce w tym okresie. Materiał i metody: Analizę liczby lekarzy i jednostek SMP oraz realizowanej przez nich działalności profilaktyczno-orzeczniczej wykonano na podstawie formularzy statystycznych MZ-35 i MZ-35A stanowiących obowiązkową sprawozdawczość medyczną. Wyniki: W 2020 r. w Polsce było zarejestrowanych 6349 lekarzy uprawnionych do wykonywania badań profilaktycznych pracowników i sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej niezbędnej z uwagi na warunki pracy [mniej o 248 (3,8%) w porównaniu z 2019 r.]. Jednocześnie do 5784 (o 3,2%) zmniejszyła się liczba jednostek podstawowych SMP. W 2020 r. lekarze medycyny pracy zgłosili wykonanie 4 314 520 badań profilaktycznych pracowników i kandydatów do pracy, to jest o ponad 1 mln 231 tys. (22,2%) mniej niż w roku poprzedzającym pandemię. Ponadto sprawozdali wykonanie 255 887 badań profilaktycznych w związku z praktyczną nauką zawodu uczniów, studentów, słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych oraz uczestników studiów doktoranckich [mniej o 157 220 (38,1%) niż w 2019 r.]. W 2020 r. przeprowadzili 1 933 355 badań wstępnych (mniej o 23,9% niż w 2019 r.), 1 924 929 badań okresowych (mniej o 25,1%) oraz 456 236 badań kontrolnych (więcej o 5,1%). Odnotowano także znaczny spadek realizowanych przez jednostki SMP liczby wizytacji zarówno całych zakładów pracy (z 6437 do 3625), jak i pojedynczych stanowisk (z 46 197 do 26 389). W pierwszym roku trwania pandemii COVID-19 lekarze SMP zgłosili natomiast niemal trzykrotnie więcej (2183) podejrzeń chorób zawodowych. W 2019 r. corocznego obowiązku sporządzania sprawozdań z działalności profilaktycznej na druku MZ-35A dopełniło zaledwie 3607 (56,8%) zobligowanych do tego lekarzy. Wnioski: Pandemia COVID-19 znacząco wpłynęła na działalność profilaktyczną sprawowaną przez lekarzy medycyny pracy.

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Transpozycja dyrektywy 2019/1831/UE z dnia 24 października 2019 r. ustanawiającej piąty wykaz wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego do prawa krajowego

Wydanie rozporządzeń zmieniających rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy wynikało z konieczności wdrożenia do prawa krajowego postanowień dyrektywy Komisji (UE) 2019/1831 z dnia 24 października 2019 r. ustanawiającej piąty wykaz wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego zgodnie z dyrektywą Rady 98/24/WE oraz zmieniającej dyrektywę Komisji 2000/39/WE, której postanowienia państwa członkowskie musiały wprowadzić do 20 maja 2021 r. Rozporządzenia uwzględniają 3 wnioski skierowane przez Międzyresortową Komisję do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy do ministra właściwego do spraw pracy w latach 2017–2020. Komisja ta została powołana rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. (DzU z 2015 r., poz. 1772 z późn. zm.), a do jej zadań należy m.in. przedkładanie ministrowi właściwemu do spraw pracy wniosków dotyczących wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o zdrowiu
Oznaczanie stężeń fenylo(2-naftylo)aminy w powietrzu środowiska pracy techniką HPLC-FLD

Wstęp: Fenylo(2-naftylo)amina (FNA) to palne ciało stałe o charakterystycznym zapachu. Stosuje się ją m.in. w produkcji farb i barwników, a także jako przeciwutleniacz w przetwórstwie gumy, środek smarny do silników samochodowych oraz w płynach hamulcowych, olejach itp. W Unii Europejskiej FNA sklasyfikowano jako substancję rakotwórczą kat. 2. W Polsce wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia (NDS) dla FNA wynosi 0,02 mg/m<sup>3</sup>. Celem tej pracy było opracowanie nowej metody oznaczania FNA, która umożliwi jej oznaczanie w środowisku pracy w zakresie stężeń 0,1–2 wartości NDS. Materiał i metody: Metoda polega na zatrzymaniu FNA na filtrze celulozowym, odzysku substancji za pomocą metanolu i analizie otrzymanego roztworu z zastosowaniem wysokosprawnego chromatografu cieczowego z detektorem fluorescencyjnym. Wyniki: Opracowana metoda umożliwia oznaczanie FNA w zakresie stężeń 2–40 μg/m<sup>3</sup>. Granica wykrywalności (limit of detection – LOD) wynosi 0,23 ng/l, a granica oznaczalności (limit of quantification – LOQ) – 0,69 ng/l. Wnioski: Metoda spełnia wymagania zawarte w normie europejskiej PN-EN 482 i może być stosowana do oznaczania stężeń FNA w powietrzu na stanowiskach pracy.

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Zagrożenia zdrowotne wynikające z narażenia zawodowego na enfluran – przegląd badań i próba analizy wartości dopuszczalnych stężeń

Ponieważ przeprowadzono niewiele badań dotyczących wpływu zawodowego narażenia na enfluran na stan zdrowia, celem pracy była analiza zagrożeń zdrowotnych wynikających z narażenia na tę substancję oraz analiza jej dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy. Zastosowano metodę zbierania dowodów na podstawie przeglądu internetowych baz danych czasopism naukowych. Enfluran należy do wziewnych środków ogólnie znieczulających. Obserwowano, że u pacjentów powodował on złośliwą hipertermię, napady padaczkowe, zaburzenia rytmu serca, depresję ośrodka oddechowego i niedociśnienie tętnicze. Nieliczne dane wskazują na możliwość uszkodzenia wątroby czy niewydolności nerek na skutek narkozy. Narażenie zawodowe na enfluran może występować u pracowników opieki medycznej. Narządem docelowym dla enfluranu jest ośrodkowy układ nerwowy, a skutkiem krytycznym pogorszenie sprawności psychomotorycznej. W badaniach z udziałem ochotników rekrutowanych spośród personelu medycznego sal operacyjnych narażonego na enfluran wykazano istotne pogorszenie wyników w Teście czasu reakcji prostej. Grupy eksperckie na świecie za najniższy poziom działania szkodliwego (lowest observed adverse effect concentration – LOAEC) dla pogorszenia wyników testów psychomotorycznych przyjmują stężenie na poziomie 5–10% minimalnego stężenia w powietrzu pęcherzyków płucnych w trakcie znieczulania (minimal anesthetic concentration – MAC), tj. 6342–12 684 mg/m3. Ocena potencjalnego działania nefrotoksycznego enfluranu wykazała, że jest ono mało prawdopodobne, gdyż biotransformacja enfluranu u ludzi skutkuje niskim szczytowym stężeniem fluorku w surowicy, średnio 15 μmol/l. Wczesne doniesienia przypisujące uszkodzenie wątroby u pacjentów nie zostały potwierdzone. Badania epidemiologiczne dotyczące narażenia zawodowego wzbudziły obawy co do wpływu mieszanin gazów znieczulających na częstość poronień, rozwój płodu i wady wrodzone u dzieci, jednak w żadnym z tych badań nie określono szczegółowo rodzaju i stężenia stosowanych gazów znieczulających. W badaniu rakotwórczości i mutagenności uzyskano wyniki negatywne. W Polsce nie monitoruje się narażenia zawodowego na enfluran, ponieważ nie ustalono dla niego wartości normatywnej w powietrzu środowiska pracy. Konieczne jest szybkie wprowadzenie tego anestetyku wraz z obowiązującą wartością dopuszczalną do wykazu NDS (najwyższe dopuszczalne stężenie).

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Kultura pracy. Pomiędzy niezależnością i powinnością

Kultura pracy stanowi cechę osobową człowieka będącą wypadkową jego indywidualnych dyspozycji osobowościowych i kompetencji zawodowych. Praca zawodowa przeszła liczne i radykalne przemiany i wciąż znajduje się w procesie przemian. Współcześnie, w warunkach gospodarki rynkowej jej wpływ na ludzi i ich życie jest znaczące. Umożliwia realizację potrzeb, jednakże wiążą się z tym znaczne koszty, m.in. związane z koniecznością podporządkowania się wymaganiom pracodawców i środowiska pracy. Ogranicza to poczucie niezależności, tym bardziej, że z pracą wiążą się liczne powinności. Wysoki poziom kultury pracy reprezentowany przez pracownika może znacząco je minimalizować i przyczyniać się do aktywowania mocy sprawczych pracownika wzmacniających jego samodzielność i niezależność. Dotyczy to dyspozycji instrumentalnych, w szczególności jednak dyspozycji kierunkowej. Ich doskonalenie oraz wyposażanie pracowników w sposoby doskonalenia własnej osobowości mogą prowadzić do poczucia niezależności pracownika, a powinności będą przezeń traktowane jako rezultaty ich własnych wyborów i decyzji.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rola Komisji Bioetycznej w ocenie rzetelności eksperymentów medycznych na ludziach

W Polsce działa 69 komisji bioetycznych opiniujących naukowe badania (eksperymenty) medyczne na ludziach. Po wyjaśnieniu niezbędnych kwestii terminologicznych, dotyczących klasyﬁkacji badań naukowych w medycynie, podstaw prawnych i etycznych działania komisji, zasad oceniania i kontrolowania badań medycznych, autorka wskazuje na zakres niezależności i rzetelność komisji bioetycznej. W końcowej części artykułu wskazano zastrzeżenia zgłaszane wobec komisji – szczególnie te, dotyczące ich niezależności, obiektywizmu, rzetelności w ocenie wniosków badawczych. Ocena działań komisji pod względem jej niezależności i rzetelności jest pozytywna – komisja bioetyczna jest instytucją kontroli społecznej badań (szczególnie eksperymentów) medycznych na ludziach. Ta kontrola nie jest zupełna, jednak przyczynia się do utrzymania odpowiedniego poziomu badań naukowych i ochrony uczestników badań.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Wpływ warunków przechowywania i czasu użytkowania na jakość gumy ołowianej

Wstęp: Fartuchy ołowiane – jako jeden z typów indywidualnych osłon radiologicznych – mają za zadanie chronić ciało przed szkodliwym działaniem promieniowania jonizującego. Aby osłony indywidualne spełniały swoje zadanie, wartość osłabienia wiązki promieniowania rentgenowskiego (RTG) powinna być jak najwyższa. Dotychczasowe doniesienia wskazują na możliwość występowania istotnych defektów nawet w nowo zakupionych fartuchach. Celem tej pracy była analiza wpływu warunków przechowywania i czasu użytkowania fartuchów ołowianych na wartość osłabienia przez nie wiązki promieniowania RTG. Materiał i metody: Analizie poddano 11 fartuchów ołowianych wykorzystywanych przez personel i pacjentów Zakładu Radiodiagnostyki i Radiologii Zabiegowej Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego im. prof. K. Gibińskiego w Katowicach. Zmienną zależną była średnia wartość piksela, a za zmienne grupujące przyjęto sposób przechowywania fartucha, jego wiek i grubość oraz typ jego użytkownika. Wyniki: Wykazano istotne statystycznie różnice pomiędzy wartością osłabienia wiązki promieniowania RTG poszczególnych fartuchów a ich warunkami przechowywania i wiekiem. Wnioski: Fartuchy przechowywane w pozycji wiszącej wykazują większy stopień osłabienia wiązki promieniowania RTG, a tym samym lepszą ochronę pracownika, w stosunku do fartuchów składowanych w inny sposób. Wiek fartucha wpływa na jego właściwości ochronne.

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Sumienie naukowe i kryzys niezależności uczonych

Artykuł analizuje aktualność i sens terminu „sumienie naukowe” w kontekście etosu pracowników nauki. Powołując się na podstawie literatury przedmiotu na tradycje etosowe, etyki zawodowej, ﬁlozoﬁi moralnej próbuje ustalić, czy instancja sumienia jako forma samooceny i samokontroli w podejmowaniu decyzji i wartościowaniu działań odgrywa istotną rolę jako składnik kompetencji zawodowej i moralnej naukowca. Konfrontuje teoretyczne ustalenia z treścią trzech dokumentów regulujących zasady etyki pracownika naukowego, które w polskiej nauce pojawiły się w ciągu ostatniego ćwierćwiecza. Artykuł odnotowuje zjawisko odchodzenia od tradycji kierowania się własnym niepodzielnym i niezależnym sumieniem człowieka, który pełni role zawodowe. Zjawisko „znikającego sumienia” w praktyce naukowej ujmuje jako wyraz rezygnacji z niezależności przedstawicieli nauki na rzecz poddania się mechanizmom pozanaukowym.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Tancerka, groomerka, twórczyni ludowa i altowiolistka – opisy przypadków chorób zawodowych układu ruchu i obwodowego układu nerwowego

Choroby układu ruchu i obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy są zaliczane do przeciążeniowych chorób skumulowanych mikrourazów, wynikających z chronicznego przeciążenia i/lub uszkodzenia określonych struktur układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego. Sposób wykonywania pracy, który predysponuje do ich rozwoju, cechuje się monotypią, tj. powtarzalnością ruchów przez istotną część zmiany roboczej. W pracy opisano 4 przypadki odwoławczego postępowania diagnostyczno-orzeczniczego kobiet z chorobami układu ruchu i obwodowego układu nerwowego, u których wykazano związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rozwojem schorzeń a sposobem wykonywania pracy. Ponowna szczegółowa analiza narażenia zawodowego oraz pogłębienie wywiadu zawodowego pozwoliły na ustalenie zawodowej etiologii schorzeń z uwzględnieniem istnienia czynników pozazawodowych czy też w związku z wykonywaniem pracy na rzadko spotykanych stanowiskach. Trudności orzecznicze w ocenie możliwości wystąpienia procesu chorobowego w związku z ekspozycją zawodową powoduje częste współistnienie czynników pozazawodowych predysponujących do powstania choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych, które powinny podlegać szczegółowej ocenie w toku postepowania prowadzonego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej. Dwustopniowy system orzeczniczy dający możliwość ponownego badania pozwala na powtórną niezależną ocenę medyczną i dotyczącą narażenia zawodowego oraz na zweryfikowanie przedstawionych wcześniej wniosków.

Czasopismo: Medycyna Pracy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
O wykorzystaniu koncepcji rezerwatu Ervinga Goffmana jako narzędzia interpretacji znaczenia przestrzeni w procesach edukacji uczniów z niepełnosprawnością

Artykuł stanowi próbę zastosowania koncepcji rezerwatu autorstwa Ervinga Goﬀmana jako narzędzia służącego do opisu, wyjaśnienia i zrozumienia roli przestrzeni w procesach edukacyjnych studentów niepełnosprawnych – szczególnie w przestrzeni opartej na braku segregacji. W artykule przestawiono analizę roli jaką odgrywa przestrzeń, miejsca i obszary w procesach kształcenia niepełnosprawnych uczniów. Autor charakteryzuje problem tworzenia przestrzeni uczniów niepełnosprawnych w edukacji włączającej i integracyjnej jako formę tworzenia rezerwatów. W artykule zilustrowano koncepcję dokonując opisu dwóch założeń kształcenia włączającego przy pomocy kategorii zaproponowanych przez Goﬀmana, tj. dobra, roszczenia, interesant, przeszkoda, autor, agent.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dyrektor szkoły – między opiekunem a kompetentnym zarządcą

Niniejszy tekst jest sprawozdaniem z badań pilotażowych przeprowadzonych na małej próbie (N =57) nad jakością pracy szkoły, z ukierunkowaniem na opinie dyrektorów placówek w zakresie ich samooceny w zakresie preferowanych strategii zarządzania i opiekuńczego typu funkcjonowania szkoły. Wyniki wskazują na wybory formalno-prawne w zakresie strategii i formalno-fragmentaryczne w zakresie typu opiekuńczego, co może wskazywać na niższą jakość pracy w szkołach. Aby potwierdzić tę tezę warto rozszerzyć pole eksploracji na większej grupie badawczej, z uwzględnieniem osobowościowych cech badanych, potencjału kadry czy zasobności materialnej placówek.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zachowania etyczne nauczycieli

W artykule opisano uwarunkowania etyczne powszechnej w szkołach praktyki obdarowywania nauczycieli. Praktyka ta nie jest uregulowana prawem, lecz pewnymi zwyczajami i tradycją. Czynni zawodowo i przyszli nauczycie, tj. studenci ostatnich lat studiów, mają inny stosunek do norm etycznych. Autor przedstawia wgląd w etyczne uwarunkowania obdarowywania prezentami w instytucjach.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wróć do szkoły sześciolatku – czyli o kompetencjach społecznych i emocjonalnych dzieci w świetle badań

Ustawa z 14 listopada 2013 roku wprowadziła obowiązkową edukację dla dzieci sześcioletnich. Dwa lata później, 29 grudnia 2015 roku, zniesiono ten obowiązek. Jednym z powodów był, powszechnie głoszony, brak wystarczających kompetencji emocjonalnych dzieci. Weryﬁkacją dobrego przygotowania przedszkolnego jest osiągnięcie przez dzieci dojrzałości szkolnej -przejawiającej się w dobrym i adekwatnym do wieku przygotowaniu społecznym i emocjonalnym. Prezentowany artykuł stanowi doniesienie z badań, które są porównaniem umiejętności społecznych i emocjonalnych dzieci kończących edukację przedszkolną (na podstawie emocji i uczuć), a będących w różnym wieku metrykalnym.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O potrzebie zmian w zakresie kształtowania kompetencji społecznych studentów pedagogiki

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących kompetencji społecznej studentów pedagogiki Uniwersytetu Zielonogórskiego ze specjalizacji doradztwa szkolnego oraz rehabilitacji i proﬁlaktyki społecznej. W badaniu au-tor wykorzystał kwestionariusz kompetencji społecznej KK-A(M), będący podstawowym narzędziem badawczym opracowanym przez Annę Matchak, oraz kwestionariusz opracowany przez autora w celu analizy efektów kompetencji społecznej osiągniętych przez nauczycieli podczas prowadzonych przez nich lekcji. Analiza i interpretacja wyników badania potwierdza średni poziom kompetencji społecznej studentów w sytuacjach intymnych, społecznych i wymagających asertywności. Analiza korelacji umożliwiła ustalenie związków między działalnością edukacyjną zmierzającą do kształtowania kompetencji społecznej studentów określoną w efektach kształcenia i rzeczywistym poziomem kompetencji społecznej studentów w sytuacjach intymnych, społecznych i wymagających asertywności. Korelacje pokazują niską i słabą zależność między wyodrębnionymi zmiennymi.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kompetencje kluczowe w edukacji dzieci: od deklaracji do realizacji

Tekst poświęcony jest zagadnieniu kompetencji kluczowych. Nie ma on postaci analizy tego, czym są kompetencje kluczowe, lecz raczej jest tym, jak są one rozumiane i interpretowane w kontekście odmiennej perspektywy paradygmatycznej. Jako tło rozważań przyjęto mapę paradygmatów skonstruowaną przez Dorotę Klus-Stańską ze zwróceniem uwagi, na tzw. wieloparadygmatyczność dydaktyki. Celem tekstu nie jest wyeksponowanie wyższości jednych paradygmatów nad innymi, lecz ukazanie jak odmienny kontekst teoretyczny rzutuje na rozumienie pojęcia i jego realizację w praktyce. Zróżnicowanie podejścia obiektywistycznego

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zmiany w edukacji włączającej a sytuacja ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Edukacja włączająca pomimo wieloletniej obecności w przestrzeni edukacyjnej stanowi ciągle wyzwanie dla polityki oświatowej. Celem wprowadzanych zmian jest jak najlepsze dostosowanie procesu nauczania do potrzeb wszystkich uczniów. Projektowanie i wprowadzanie zmian jest zadaniem długofalowym, wymagającym wdrożenia określonych strategii i rozwiązań dydaktycznych. W trosce o jakość kształcenia Ministerstwo Edukacji Narodowej podjęło szereg działań ukierunkowanych na opracowanie nowych rozwiązań, promujących edukację włączającą wysokiej jakości dla wszystkich. Dzięki wprowadzanym zmianom uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi powinien otrzymać wszechstronną, adekwatną do swoich możliwości i stanu zdrowia pomoc. Niniejszy artykuł stanowi próbę ukazania zmian w przestrzeni edukacyjnej wprowadzanych w celu podnoszenia jakości edukacji włączającej oraz ich implikacji dla kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Czasopismo: Rocznik Lubuski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Polityka makroostrożnościowa w Unii Europejskiej wobec instytucji ważnych systemowo

Polityka makroostrożnościowa wprowadzona regulacjami bazylejskimi po globalnym
kryzysie finansowym ma charakter prewencyjny, chociaż obejmuje swym zakresem szereg
rozwiązań instytucjonalnych i instrumentalnych, służących zapobieganiu materializacji ryzyka
systemowego. Analiza tych rozwiązań została powiązana w opracowaniu z ich ukierunkowaniem
na finansowe instytucje ważne systemowo (SIFIs), działające w Unii Europejskiej. Wskazuje się
w nim, że wprowadzone do polityki makroostrożnościowej rozwiązania instytucjonalne
i instrumentalne zwiększają znacznie dyscyplinę regulacyjną w systemie finansowym współczesnej
gospodarki, nie zawsze natomiast są przejrzyste, a ich skuteczność ograniczona, z uwagi na
właściwości ryzyka systemowego. Rozproszenie regulacyjne obserwuje sie również w Unii
Europejskiej w odniesieniu do finansowych instytucji ważnych systemowo. Wzmacnia ono
argumenty na rzecz tezy o niskiej skuteczności polityki makroostrożnościowej w dyscyplinowaniu
stabilizującej roli SIFIs w systemie finansowym gospodarki globalnej.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Polityki Europejskie, Finanse i Marketing
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Potencjał produkcyjny sektora usług w krajach członkowskich Unii Europejskiej

Zaprezentowane w artykule wynik badań własnych bazują na danych wtórnych pozyskanych
z europejskiej bazy – Eurostat. Treści przedstawione w opracowaniu dotyczą problematyki szeroko
rozumianej produktywności sektora usług, stanowiącej część badań, które w pełnym podejściu
badawczym poszerzone są jeszcze o aspekt innowacyjności ww. sektora. W nawiązaniu
do poruszanej w badaniach tematyki, za problem badawczy przyjęto rolę i znaczenie sektora usług
w gospodarkach państw Unii Europejskiej w XXI w. W tej perspektywie jednym z celów
prowadzonych badań była m.in. identyfikacja potencjału produkcyjnego charakteryzującego
sektor usług państw członkowskich Unii Europejskiej. Do realizacji ww. celu wykorzystano
wspomnianą metodę analizy danych wtórnych, przegląd literatury krajowej i zagranicznej
z zakresu omawianej tematyki, a także metody statystyczne w postaci statystyki podstawowej
(średnia arytmetyczna, odchylenie standardowe), które szczególne zastosowanie miały podczas
agregowania państw do grup o określonym potencjale produkcyjnym sektorów usług.
Rozpatrując wszystkie wskaźniki potencjału produkcyjnego analizowane w artykule (liczba
przedsiębiorstw, liczba zatrudnionych, wartość produkcji) wśród krajów UE, sektorem usług
o najwyższym potencjale produkcyjnym charakteryzowały się: Francja, Wielka Brytania, Niemcy,
Włochy, Niemcy oraz Hiszpania – z wyjątkiem wartości produkcji. Polska zaklasyfikowana została
do państw o średnim potencjale z wyjątkiem wskaźnika określającego wartość produkcji – poziom
niski.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Polityki Europejskie, Finanse i Marketing
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o polityce i administracji