rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Efekt placebo: fakt czy artefakt?

Od momentu opublikowania w 1955 r. artykułu H. K. Bccchcra pt. The powetful placebo przez ponad 40 lat powszechne było przekonanie o istnieniu i ogromnej sile efektu placebo. Przełom XX i XXI wieku przyniósł jednak publikacje kwestionujące nic tylko siłę efektu placebo, ale nawet jego istnienie. Zapoczątkowały one ożywioną dyskusję na temat realności i siły efektu placebo. Celem niniejszego artykułu jest próba podsumowania toczącej się przez 10 lat debaty wśród badaczy placebo, a w rezultacie znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy efekt placebo istnieje, a jeśli tak, to czy jest on wystarczająco silny, by mieć jakiekolwiek znaczenie kliniczne.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Poczucie wyobcowania u rodziców osób chorych na schizofrenię paranoidalną

Za pomocą projekcyjnego testu Hermanna Rorschacha przebadano 31 par rodziców mających dziecko chore na schizofrenię paranoidalną oraz 21 par rodziców mających tylko zdrowe dzieci. Obie grupy porównano pod kątem wysokości wskaźnika izolacji oraz wskaźnika egocentryczności. Wybrano te aspekty uzyskanych wyników, ponieważ odnoszą się one do postaw i odczuć związanych z relacjami społecznymi. Rodziny, w których pojawia się schizofrenia, nierzadko bowiem charakteryzują się zakłóceniami w procesie komunikowania się, wyizolowaniem społecznym i mniej wyraźnymi postawami prospołecznymi. Stwierdzono wyższe wartości indeksu izolacji w grupie rodziców mających chore dziecko (różnica zbliżała się do istotności). Przeanalizowano poszczególne składniki treści należące do indeksu izolacji. Okazało się, żc rodzice chorych dzieci, a zwłaszcza ojcowie, istotnie częściej mówili o widzianych w plamach chmurach oraz istotnie rzadziej w swoich wypowiedziach wykorzystywali kategorię treściową „człowiek”. Fakt ten może świadczyć o osobowościowym, a nic sytuacyjnym uwarunkowaniu poczucia izolacji. Wysokość wskaźnika egocentryczności nic różnicowała obu badanych grup. Poruszono także problem psychologicznej interpretacji różnej treści i cech wypowiedzi. Wskazano na potrzebę humanistycznych badań nad znaczeniami.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Stosunek do śmierci osób uprawiających ekstremalne sporty

Celem przeprowadzonych badań było poznanie stosunku do śmierci osób uprawiających ekstremalnie ryzykowne sporty. W badaniach własnych wzięło udział 83 sportowców ekstremalnych: wspinaczy wysokogórskich, spadochroniarzy, wind- i kitesurferów, nurków. Grupa kontrolna składała się ze 134 osób, które nic angażowały się w uprawianie ryzykownej aktywności. Badane osoby wypełniły Kwestionariusz Stosunku do Śmierci, który zawierał następujące wymiary: lęk przed śmiercią, preferowanie rodzaju śmierci, przekonanie o kontroli śmierci, kontemplacja śmierci, wiara w życic po śmierci i paranormalne przekonania o śmierci. Cztery wymiary stosunku do śmierci odróżniają badane grupy: preferowanie rodzaju śmierci, przekonanie o kontroli śmierci, kontemplacja śmierci i paranormalne przekonania na temat śmierci.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Wybrane determinanty stylów zachowań komunikacyjnych przedstawicieli handlowych

Autorka artykułu, wykorzystując z jednej strony koncepcję D. W. Merrilla i R. Reida, która została przygotowana z myślą o przedstawicielach handlowych, doradcach ubezpieczeniowych i menedżerach, z drugiej zaś odwołując się do teorii osobowości H. G. Gougha, H. J. Eysencka, J. B. Rottera oraz klimatu organizacyjnego D. A. Kolba, szuka odpowiedzi na pytanie, co wyznacza style komunikowania przedstawicieli handlowych. Badania przeprowadzono z udziałem 188 osób (70 kobiet i 118 mężczyzn). Otrzymane rezultaty potwierdziły przydatność zastosowanego modelu i wskazały na szereg zmiennych szczególnie ważnych dla określonego sposobu komunikowania. Najbardziej preferowanym przez przedstawicieli handlowych stylem komunikowania okazał się styl ekspresyjny, najmniej - styl analityczny. Natomiast listę najważniejszych wyznaczników komunikowania przedstawicieli handlowych otwiera ekstrawersja-introwersja, wydajność umysłowa, wspierający lub pośredni klimat organizacyjny oraz poziom dominacji.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Wielka Piątka - stare problemy, nowe wątpliwości

Artykuł dotyczy obecnego statusu pięcioczynnikowego modelu osobowości, zwanego Wielką Piątką. Nakreślona została krótka historia podejścia oraz przybliżone niektóre z pojawiających się w literaturze psychologicznej zarzutów i wątpliwości, m.in. problem kulturowej uniwersalności modelu, kwestia optymalnej liczby czynników i wykorzystania modelu w diagnostyce psychologicznej.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Różnorodność wielości Ja

Wiele współczesnych teorii postrzega Ja nie jako strukturę monolityczną, lecz wieloraką, składającą się z aspektów, podsystemów, subosobowości. Istnieją różnice indywidualne w poziomie rozproszenia i złożoności struktury Ja. Artykuł przedstawia teorie, które biorą pod uwagę pluralizm zarówno Ja przedmiotowego, jak i Ja podmiotowego. Teorie te pochodzą głównie od psychologów społecznych, psychologów osobowości i psychoterapeutów. Wymienione zostały najczęściej proponowane rodzaje podsystemów Ja. Omówiono podmiotowe i przedmiotowe mechanizmy biorące udział w podtrzymywaniu integracji tożsamości.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Współwystępowanie zaburzenia po stresie traumatycznym i zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych

W artykule omówiono zagadnienie współwystępowania zaburzenia po stresie traumatycznym (PTSD) i zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych. Przedstawiono przegląd badań epidemiologicznych oraz modeli teoretycznych wyjaśniających mechanizmy związku między PTSD a uzależnieniem od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych. Zaprezentowano również badania, które poszukują odpowiedzi na pytanie o naturę relacji między tymi dwoma rodzajami zaburzeń.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Symulowanie zaburzeń pamięci: natura, geneza i wykrywanie za pomocą testów neuropsychologicznych

Głównym tematem artykułu jest problematyka symulowania zaburzeń funkcjonowania pamięci. DSM-IV (APA, 1994) definiuje symulowanie jako zamierzone tworzenie pozornych lub znacznie wyolbrzymionych objawów somatycznych i/lub psychicznych, motywowane czynnikami zewnętrznymi, takimi jak chęć uniknięcia służby wojskowej lub pracy, uzyskania rekompensaty finansowej, uniknięcia odpowiedzialności karnej lub zdobycia narkotyków. W pierwszej części artykułu przedstawiono trzy główne modele wyjaśniające zjawisko symulowania, które opierają się na analizie motywacji leżącej u podłoża zjawiska. Druga część została poświęcona problematyce wykrywania symulowania zaburzeń pamięci. Opisano tu podstawowe plany badawcze oraz metody wykrywania symulowania, oparte na analizach sposobu reagowania i wyników uzyskanych w standardowych testach neuropsychologicznych.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Wiedza i wyobraźnia a zjawisko fałszywej pamięci

Wiele współczesnych badań koncentruje się wokół problematyki fałszywej pamięci. Badania dotyczące pamięci epizodycznej pokazują wyraźny wpływ wyobraźni na implementacje niezaistniałych nigdy zdarzeń w ludzką pamięć (Pezdek, Hodge, 1999; Pentland, Hyman, 1996). W badaniu przeprowadzono dwa eksperymenty, których celem było ukazanie wpływu wcześniejszej wiedzy na pamięć bieżących informacji. Eksperyment 1 dotyczył przypominania informacji, natomiast eksperyment 2 – rozpoznawania. Zastosowano również dwa rodzaje instrukcji: wyobrażeniową oraz pojęciową na etapie przyswajania i odtwarzania informacji bieżących. W badaniu wcześniejsza wiedza została nabyta poprzez Tekst 1, którego badani uczyli się przez 1 tydzień. Wiedza bieżąca dostarczona była w postaci tekstu 2, który był uszczegółowioną wersją tekstu 1, ale nie zawierał wszystkich informacji wprost i został podany osobom badanym do przeczytania jeden raz. Wyniki potwierdziły wpływ wcześniejszej wiedzy oraz wpływ rodzaju instrukcji na pamięć bieżących informacji. Ponadto wykazano różnice w sposobie odzyskiwania informacji, jakim było przypominanie i rozpoznawanie. Przeprowadzone badania są próbą odpowiedzi na pytanie, czy wyobrażeniowe i pojęciowe warunki mają znaczenie dla powstawania fałszywych wspomnień w sytuacji, w której próbujemy oddzielić wiedzę bieżącą od wiedzy utrwalonej w schematach.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Powodzenie w kształceniu integracyjnym a wybrane zmienne psychospołeczne – weryfikacja modelu teoretycznego

Kształcenie integracyjne wciąż stanowi zbyt mało zgłębioną dziedzinę edukacji. Wśród wielu jego charakterystyk, powodzenie tej formy kształcenia jest ważną cechą, której zbadanie pozwala na ulepszanie organizacji i prowadzenia kształcenia integracyjnego. W artykule zaprezentowana została weryfikacja teoretycznego modelu korelatów powodzenia w kształceniu integracyjnym. W modelu teoretycznym znalazło zastosowanie systemowe podejście w badaniu powodzenia oraz trzy wyodrębnione obszary jego potencjalnych korelatów – środowisko klasy szkolnej, środowisko rodzinne oraz osoba ucznia. W badaniach służących weryfikacji modelu, którymi objęto 13 klas integracyjnych, wzięli udział uczniowie pełnosprawni i niepełnosprawni, nauczyciele oraz rodzice. Wyniki wykazują zasadność systemowego podejścia do pomiaru powodzenia w kształceniu integracyjnym oraz jego uwarunkowań – uzyskano empiryczny model, który uwzględnia wszystkie elementy powodzenia i obszary uwarunkowań, choć nie wszystkie zakładane zmienne okazały się istotnie związane z powodzeniem kształcenia integracyjnego.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Inteligencja emocjonalna a temperament studentów oraz postawy rodzicielskie ich matek i ojców

Punktem wyjścia w prezentowanym artykule jest założenie, że inteligencja emocjonalna rozwija się w wyniku aktywności własnej jednostki. Aktywność ta jest wyznaczana m.in. poprzez cechy temperamentu oraz oddziaływania środowiska rodzinnego, którego ważnym aspektem są postawy rodzicielskie. W badaniach wzięło udział 201 studentów w wieku 20-26 lat. Wykorzystano w nich dwa testy autorstwa A. Matczak, J. Piekarskiej i E. Studniarek, kwestionariusz DOTS-R M. Windle’a i R. M. Lernera, w polskiej adaptacji M. Śliwińskiej, B. Zawadzkiego i J. Strelaua, oraz kwestionariusz PCR A. Roe i M. Siegelmana, w polskiej adaptacji W. S. Kowalskiego. Wyniki wykazały dodatnią zależność pomiędzy inteligencją emocjonalną a pozytywnym nastrojem, elastycznością oraz rytmicznością w zakresie snu. Ponadto w grupie kobiet istotne związki dodatnie zanotowano w odniesieniu do zbliżania się oraz rytmiczności w zakresie codziennych nawyków. U mężczyzn inteligencja emocjonalna ujemnie korelowała z ogólnym poziomem aktywności. Stwierdzono też korelacje między inteligencją emocjonalną osób badanych a niektórymi postawami rodzicielskimi ich matek i ojców (głównie postawą kochającą i odrzucającą). W grupie kobiet zaobserwowano ponadto ujemny związek inteligencji emocjonalnej z dużym nasileniem postawy liberalnej matek, zaś w przypadku mężczyzn – postawy ochraniającej ojców.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Konsekwencje nadmiernego spożycia płynów – przewodnienie

Woda jest najobfciej występującą cząsteczką w organizmie człowieka – stanowi jego główny składnik. Niedostateczne spożycie wody w stosunku do zapotrzebowania staje się w niedługim czasie odczuwalne i widoczne, a także może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Z drugiej strony nie określono maksymalnej dawki wody jaką może spożyć człowiek, która wywoływałaby szkodliwe działanie na organizm ludzki. Uważa się zatem, że woda jest płynem bezpiecznym nawet przy wysokim spożyciu, jednakże na przestrzeni kilkunastu lat odnotowano sytuacje zagrażające życiu lub zgony z powodu przewodnienia. Przewodnienie jest to zjawisko zwiększenia objętości płynu zewnątrzkomórkowego związane ze zwiększeniem całkowitej objętości osocza krwi krążącej i powstaniem tzw. hiperwolemii. Przewodnienie najczęściej prowadzi do powstania zmian stężenia sodu w osoczu i rozwoju hiponatremii. Przewodnienie i hiponatremia to zjawiska bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające ludzkiemu życiu, szczególnie przy jednoczesnym występowaniu chorób o podłożu somatycznym lub psychicznym. W niniejszej pracy, mimo nielicznych publikacji na ten temat i niewielką ilość badań, podjęto próbę zebrania dostępnych danych dotyczących nadmiernego spożycia płynów prowadzącego do przewodnienia.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Temperament a reakcje na reklamy stymulujące

Utwory literackie, muzyczne, plastyczne, a także reklama mogą być badane ze względu na ich wartość stymulacyjną. Zarówno formalne, jak i treściowe cechy tych dzieł mogą wywoływać pobudzenie. W niniejszym artykule badano wpływ ekstrawersji, neurotyzmu i psychotyzmu na reakcje na reklamę o zabarwieniu erotycznym, rozumianą jako stymulującą. Badani studenci (N = 95) oglądali trzy reklamy prasowe różniące się natężeniem bodźców stymulujących. Za pomocą poligrafu Lafayette LX-3000W mierzono natężenie reakcji psychofizjologicznych (tętno, amplituda EDA, amplituda oddechu) i oceny emocjonalno-poznawcze (na skalach dyferencjału semantycznego). Prezentowane reklamy wywoływały silniejsze pobudzenie fizjologiczne u introwertyków i neurotyków niż u ekstrawertyków i u osób zrównoważonych emocjonalnie. Zrównoważeni introwerty- cy, neurotyczni ekstrawertycy i nisko psychotyczni introwertycy wysoko oceniali reklamy silnie stymulujące.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Popyt na polski produkt turystyka zdrowotna: Zainteresowanie turystyką zdrowotną turystów z wybranych krajów europejskich

Polska postrzegana jest jako ważny ośrodek dla światowej turystyki zdrowotnej. Określa się ją nawet mianem kliniki Europy. Podtrzymanie tej opinii oraz dalszy rozwój wymaga jednak długofalowej strategii, w tym promocji i budowania współpracy między podmiotami wysyłającymi i przyjmującymi turystów. Celem pracy jest ocena działalności touroperatorów z wybranych krajów europejskich w zakresie organizacji turystyki zdrowotnej do Polski. Analizie poddano zainteresowania tego rodzaju ofertą odbiorców z Niemiec, Austrii, Wielkiej Brytanii, Francji, Rosji, Ukrainy i Czech oraz możliwości szerszej promocji polskiej oferty w w/w krajach. Badanie przeprowadzono na podstawie krytycznej analizy piśmiennictwa o charakterze naukowym i konsultingowym. Dalszy rozwój polskiej turystyki zdrowotnej na rynku europejskim wymaga wsparcia prywatnych i publicznych świadczeniodawców w nawiązaniu kontaktów z płatnikami, ubezpieczycielami i pośrednikami z poszczególnych krajów. Konieczne jest budowanie kontaktów i sieci partnerskich. Istotne jest tworzenie platform − jako najbardziej wiarygodnego źródła wymiany informacji i bazy danych dla zagranicznych pacjentów. Wielonarzędziowe kampanie promocyjne (podkreślające jakość, bezpieczeństwo, podmiotowe traktowanie turysty, specjalizację w niszowych produktach i przystępność cenową) należy kierować zarówno do klientów indywidualnych, jak i decydujących o wyjazdach grupowych.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Wpływ kąpieli w zimnej wodzie na powysiłkową aktywność a1-antytrypsyny i wybranych enzymów lizosomalnych we krwi zdrowych mężczyzn – doniesienia wstępne

Wstęp. Celem pracy było określenie wpływu kąpieli w zimnej wodzie zastosowanej po wysiłku fizycznym na aktywność α1-antytrypsyny (AAT) oraz wybranych enzymów lizosomalnych: arylosulfatazy (ASA), kwaśnej fosfatazy (AcP) i katepsyny D (CTS D) we krwi zdrowych mężczyzn. Materiał i metody. 22 mężczyzn poddano dwóm sesjom 30-min. aerobowego wysiłku fizycznego. Po jednym z nich mężczyźni odpoczywali w temperaturze pokojowej, podczas gdy po drugim poddano ich kąpieli w zimnej wodzie (3 min, 8ºC; doświadczenie 2). W każdym z etapów krew pobrano trzykrotnie z żyły odłokciowej: przed wysiłkiem fizycznym oraz 2 i 20 min. po zakończeniu wysiłku. W surowicy krwi oznaczono aktywności AAT, ASA, AcP i CTS D. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej za pomocą testu ANOVA. Zmiany na poziomie p<0,05 uznano za istotne statystycznie. Wyniki. Wykazano istotny statystycznie wzrost aktywności AcP i CTS D oraz obniżenie aktywności AAT po wysiłku fizycznym i odpoczynku w temperaturze pokojowej w porównaniu do aktywności oznaczanych parametrów przed wysiłkiem fizycznym. Nie odnotowano natomiast istotnych statystycznie różnic aktywności inhibitora proteaz (AAT) oraz oznaczanych enzymów lizosomalnych po wysiłku fizycznym i kąpieli w zimnej wodzie w porównaniu z ich aktywnością przed 30-minutowym wysiłkiem. Wnioski. Kąpiel w zimnej wodzie zastosowana po wysiłku fizycznym zwiększa stabilność błon lizosomalnych i może skutkować zmniejszeniem powysiłkowych uszkodzeń mięśni.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Wpływ autorozluźniania mięśniowo-powięziowego przy użyciu foam rollera na bioelektryczną aktywność mięśniową

Wstęp. Autorozluźnianie mięśniowo-powięziowe (self-myofascial release – SMR) jest to rodzaj terapii rozluźniania mięśniowo-powięziowego, która jest stosowana przy użyciu foam rollera. Celem pracy jest ocena wpływu autorozluźniania mięśniowo-powięziowego przy użyciu foam rollera na bioelektryczną aktywność mięśniową w czasie skurczu izometrycznego. Materiał i metody. W badaniu wzięło udział dwadzieścia dorosłych osób (17 mężczyzn i 3 kobiety, średni wiek: 23 ± 2 lata). Do badań wykorzystano 16-kanałowy, bezprzewodowy aparat do elektromiografii powierzchniowej Wi-Fi myon EMG współpracujący z oprogramowaniem ProEMG. Elektrody powierzchniowe (Ag/AgCl) umieszczono na skórze pokrywającej mięśnie obszerne przyśrodkowe (VMO) prawej i lewej kończyny dolnej. Badanie elektromiograficzne odbywało się w pozycji półprzysiadu przez 60 sekund. Terapia SMR została przeprowadzona na prawej kończynie dolnej przy użyciu Grid Foam Rollera w pozycji leżenia przodem. Po zastosowaniu SMR ponownie zostało wykonane badanie elektromiograficzne w pozycji półprzysiadu. Wyniki. Istotne różnice w medianie częstotliwości sygnału (median frequency – MF) po zastosowaniu SMR były widoczne tylko w lewym mięśniu VMO. W obrębie prawego mięśnia VMO analiza statystyczna nie wykazała istotnych różnic w aktywności mięśniowej po zastosowaniu terapii SMR. Wnioski. Zastosowanie terapii SMR zmniejsza zmęczenie mięśniowe objawiające się zmniejszeniem mediany częstotliwości sygnału sEMG. Terapia SMR może być skuteczną metodą stosowaną w celu przyspieszenia mięśniowej regeneracji powysiłkowej.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Wpływ wysiłku fizycznego na sztywność mięśnia czworobocznego grzbietu u młodych pływaków

Wstęp. Celem pracy było określenie wpływu wysiłku fizycznego na sztywność górnej części mięśnia czworobocznego grzbietu. Żadne z dotychczasowych badań nie obejmowało pomiarów sztywności mięśnia metodą miotonometrii w pływaniu. Założyliśmy, że w odpowiedzi na wysiłek fizyczny podczas rozgrzewki pływackiej sztywność mięśnia czworobocznego grzbietu zmniejszy się. Celem pracy było również określenie zmian sztywności mięśnia czworobocznego grzbietu związanych ze startem na zawodach pływackich. Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 16 pływaków. Badanie obejmowało trzy pomiary sztywności mięśnia czworobocznego grzbietu: przed i po rozgrzewce oraz po wyścigu pływackim. Pomiarów dokonano za pomocą urządzenia MyotonPro. Wyniki. Sztywność górnej części mięśnia czworobocznego grzbietu zmniejszyła się istotnie statystycznie w wybranych punktach pomiędzy pomiarami dokonanymi przed i po pływackiej rozgrzewce. Nie zanotowano istotnych statystycznie zmian sztywności po wyścigu pływackim. Wnioski. Zastosowany protokół rozgrzewki spowodował zmniejszenie sztywności mięśnia czworobocznego grzbietu. Powyższe wyniki mogą być ważną podpowiedzią dla trenerów i badaczy obserwujących zmiany sztywności mięśni u pływaków.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sport osób niepełnosprawnych w oczach samych zainteresowanych oraz w opinii fizjoterapeutów

Wstęp. Celem pracy była próba zbadania podejścia osób niepełnosprawnych do uprawiania sportu i porównania z poglądem na ten temat studentów pierwszego roku fizjoterapii. Zakładano, że mogą wystąpić różnice w podejściu do tematu. Przyszli fizjoterapeuci będą bardziej ostrożni w poglądach propagowania sportu w grupie osób niepełnosprawnych. Świadomość konsekwencji kontuzji i obciążeń z tym związanych będzie miała wpływ na zajmowane stanowisko w tej kwestii. Zakładano również, że studenci niepełnosprawni będą preferować sporty grupowe, co pozwoli im na lepszą integrację ze środowiskiem. Materiał i metody. Badaniem ankietowym objęto 89 osób (40 osób niepełnosprawnych oraz 49 studentów fizjoterapii). Zebrano dane dotyczące zarówno częstotliwości uprawiania sportu przez osoby niepełnosprawne, grupy osób, z którą najchętniej go uprawiają, dyscyplin przez nie uprawianych, jak i o tym co motywuje osoby niepełnosprawne do uprawiania sportu, czym jest dla nich sport, co się zmieniło od czasu uprawiania sportu oraz na temat barier dla uprawiania sportu przez osoby niepełnosprawne. Wyniki. Na podstawie przeprowadzonych badań oraz analizy uzyskanych wyników można stwierdzić, że studenci fizjoterapii postrzegają sport osób niepełnosprawnych inaczej niż sami zainteresowani. Studenci fizjoterapii inaczej oceniają motywy działań sportowych osób niepełnosprawnych. Boją się ich dążenia do osiągnięć jako mogących szkodzić, a nie poprawiać kondycję fizyczną. Osoby niepełnosprawne traktują poczynania sportowe jako możliwość sprawdzenia własnych możliwości, chęć bycia ze znajomymi oraz chęć zmiany stylu życia. Wnioski. 1. Badania postaw studentów fizjoterapii wobec określonych zjawisk dotyczących niepełnosprawności w sporcie może przedstawić ich deklaratywne postawy. 2. Zbadanie równoległe samych zainteresowanych (niepełnosprawnych) daje nie tylko możliwości porównania, ale przede wszystkim sprawdzenia co dla nich jest najistotniejsze i stanowi predyktor podejmowania działalności sportowej.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej, nauki o zdrowiu
Aktywna terapia kręgosłupa metodą Documentation Based Care – studium przypadku

Zespoły bólowe dolnego odcinka kręgosłupa są częstą przyczyną ograniczeń aktywności zawodowej i fizycznej. Współczesna medycyna wciąż poszukuje najlepszych sposobów rehabilitacji pacjentów ze schorzeniami kręgosłupa. W pracy zaprezentowano szczegółowy opis pacjenta cierpiącego na przewlekły zespół bólowy lędźwiowo-krzyżowej części kręgosłupa oraz dokładnie omówiono przebieg jego rehabilitacji za pomocą pochodzącej z Finlandii metody Documentation Based Care (DBC). Jest to nowoczesny system aktywnej terapii kręgosłupa. Metoda oparta jest na zasadach EBM (Evidence Based Medicine), a wykorzystuje się w niej specjalistyczne urządzenia do badania i ćwiczenia kręgosłupa z progresywnie wzrastającym oporem. W metodzie tej stosuje się również kinezyterapię funkcjonalną oraz edukację pacjenta w zakresie ergonomii pracy zawodowej i życia codziennego. Przytoczone piśmiennictwo wykazuje, że korzystne, długotrwałe efekty rehabilitacji można osiągnąć dzięki połączeniu opartych na faktach naukowych metod leczniczych oraz mulitidyscyplinarnego podejścia do pacjenta.

Czasopismo: Polish Journal of Sports Medicine
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu