rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uzasadnienie przekonań

Autor przedstawia ogólną definicję uzasadnienia przekonania, którą mogliby
zaakceptować zwolennicy wielu różnych koncepcji uzasadnienia. Następnie,
nawiązując do tej definicji, wskazuje główne kwestie sporne dotyczące natury
uzasadnienia i zarysowuje szerokie spektrum stanowisk w tych kwestiach.
Rozróżnia m.in. liczne odmiany internalizmu i eksternalizmu.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Stoicka ontologia Leibniza

Czytelnikowi Leibniza łatwo pomyśleć, że w systemie monadologii przedmioty
materialne są złożone ze składników duchowych. Zamiast ryzykować taki
paradoks, wolę przyjąć, że ontologia Leibniza jest nowożytną wersją ontologii
stoickiej. Proponuję następujący zestaw stoickich odpowiedników monadologii
Leibniza: monada = tò poioũn (element czynny), ciało = tò páschon (element
bierny), ucieleśniona monada = sō̃ma phýsei hēnōménon (ciało stanowiące
jedność z natury), czas i przestrzeń = lektà kat’ epínoian (konstrukty umysłowe),
harmonia przedustawna = prónoia (opatrzność), monada dominująca
= tò hēgemonikón (kierownicza część duszy, tj. umysł), monady plemników
(animalcula) = lógoi spermatikoí (czynniki rozwoju nasienia). Płaszczyznę
porównania wyznaczają dwie koncepcje: (1) materii jako wielkości ciągłej
(synechés, łac. continuum) oraz (2) duszy jako siły działającej zawsze w ciele,
a będącej jego życiowym „napięciem” (tónos). Trzeba pamiętać, że dla Stoi
dusza jest zasadniczo materialna (subtelny duch cielesny, pneũma), podczas
gdy dla Leibniza niematerialna (arystotelesowska „forma”, entelécheia), lecz
być może jest to różnica bardziej werbalna niż rzeczowa. Podobnie jak niegdyś
stoicy, Leibniz musiał bronić swego systemu przed zarzutem nadmiernego
determinizmu, który w starożytności wyrażały dwa sofistyczne argumenty:
(1) „argument przemożny” Diodora Kronosa (ho kyrieúōn lógos, wszystko
dzieje się z konieczności) oraz (2) „wymówka próżniaka” (ho argòs lógos,
skoro istnieje przeznaczenie, nie ma sensu się trudzić). Gra toczy się o ludzką
wolność (tò eph’ hēmĩn), pojmowaną jako wybór (proaíresis) najlepszej
z dostępnych możliwości. Na tak rozumianej wolności indywidualnej opiera
się stoicka i chrześcijańska, a zasadniczo jeszcze platońska, etyka cnoty (troski
o duszę).

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Teatralizacja życia a estetyka codzienności

Celem artykułu jest analiza dwóch filozoficznych metod interpretacji fenomenów
codzienności, jakimi są: (1) estetyzacja życia poprzez jego teatralizację
oraz (2) estetyka codzienności. W wyniku analizy takich pojęć jak performans,
dzieło teatralne oraz codzienność zostaje ukazana natura wyżej wspomnianych
metod. Pomimo iż obie metody dzielą wiele wspólnych wątków, nie można
ich ze sobą utożsamić. Zjawisko teatralizacji życia wymaga z konieczności co
najmniej jednego niezależnego „widza”, natomiast na estetykę codzienności
ów warunek nie jest nałożony.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Sztuka w Wiedniu. Praktyki kultury w przestrzeniach porzuconych i niestandardowych

Wiedeń to miasto słynące ze sztuki, dobrego transportu i uważnych praktyk rozrostu środowiska mieszkaniowego. W Wiedniu, zanim rozpocznie się budowa osiedla na obrzeżach miasta – na przyszłych mieszkańców czeka linia metra, a w budżetach nowych dzielnic przewidziane są fundusze na ośrodek kulturalny, którego obecność jest równie niezbędna jak urzędów pocztowych, sklepów spożywczych i placówek opiekuńczych. Miasto, aktywnie działające na rzecz zmniejszenia emisji CO2, stara się też o odświeżenie wizerunku w obszarze sztuki. Bo Wiedeń to nie tylko Klimt i Mozart, ale i sztuka współczesna w dziesiątkach artystycznych pracowni, art space‘ów i festiwali. Te ostatnie to wydarzenia często realizowane w swoistych post-przestrzeniach, miejscach, które utraciły swoją pierwotną funkcjonalność. Sztuka pełni w ich przypadku rolę aktywizującą i poprawiającą wizerunek danego obszaru miasta, często mając wpływ na otaczające środowisko mieszkaniowe. Autorzy poddają analizie wybrane przykłady festiwali sztuki realizowanych w przestrzeniach nieużywanych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Przestrzeń, architektura, natura w wybranych kwartałach zabudowy mieszkaniowej Krakowa – charakterystyka istotnych tendencji w projektowaniu dzisiejszej architektury mieszkaniowej

Tematem artykułu są wybrane kwartały zabudowy mieszkaniowej zrealizowane w okresie ostatnich dwóch dekad w Krakowie. Celem artykułu jest wskazanie i scharakteryzowanie istotnych tendencji w projektowaniu dzisiejszej zabudowy kwartałowej wielorodzinnej ze szczególnym wskazaniem roli zagadnień przestrzeni, architektury i natury w kształtowaniu współczesnego środowiska mieszkaniowego. Podstawowymi metodami badawczymi są analizy i studia wybranych przypadków. Wyniki badań wskazują na istotne cechy form dzisiejszej zabudowy kwartałowej. Spostrzeżenia i wnioski podsumowujące te tendencje projektowe pozwalają prognozować dalsze kierunki rozwoju idei kwartału zabudowy mieszkaniowej dla Krakowa w niedalekiej przyszłości.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Pojęcie p rawdy w Traktacie logiczno-filozoficznymLudwiga Wittgensteina

Artykuł podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, jakie stanowisko w kwestii
prawdy reprezentował L. Wittgenstein w Traktacie logiczno-filozoficznym. Tezą
jest, że odpowiedź na powyższe pytanie zależy od tego, w jaki sposób rozumiemy
dzieło w całości, jaki sens nadajemy uwagom, z których się składa.
W tekście wyróżniam trzy główne interpretacje Traktatu: (1) metafizyczną,
(2) antymetafizyczną i (3) terapeutyczną. Następnie omawiam odpowiednio
trzy możliwe ujęcia prawdziwości: korespondencyjne, gramatyczne i ujęcie
właściwe interpretacji terapeutycznej, podkreślając ich immanentny związek
z założeniami stanowiącymi punkt wyjścia dla wspomnianych trzech interpretacji.
Na końcu sugeruję, które z opisanych ujęć wydaje się trafnie oddawać
intencje Wittgensteina.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Zabytek dostępny – ograniczenia historyczne i wyzwania projektowe

W Warszawie istnieje wiele zabytkowych budynków o wyjątkowych walorach architektonicznych, kulturowych i historycznych. Każdy obiekt publiczny, powinien ewoluować wraz ze zmieniającym się społeczeństwem, wymaganiami dostępności dla osób z niepełnosprawnościami i aktualizacją przepisów techniczno-budowlanych. Dostępność ma na celu umożliwienie korzystania z otaczającej przestrzeni czy miejsca zamieszkania za pomocą różnych urządzeń technicznych. Dotyczy wszystkich a w szczególności, osób z niepełnosprawnościami. Podczas modernizacji obiektów należy wskazać możliwości realizacji rozwiązań technicznych, które mogą być wyzwaniami projektowymi. Ponadto trzeba uwzględnić ograniczenia historyczne, aby zminimalizować wpływ ingerencji na istniejący obiekt. Artykuł poświęcony jest zdiagnozowaniu obecnego stanu i kierunków przystosowania wybranych warszawskich obiektów historycznych, a w szczególności Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, dla wszystkich użytkowników z uwzględnieniem poszanowania zabytkowej struktury obiektu.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Ekologiczny i społeczny potencjał rewitalizacji cieków wodnych na obszarach miejskich na przykładzie parku linearnego Młynówka Królewska w Krakowie

W artykule omówiono potencjał przestrzenny oraz istniejące ograniczenia parku linearnego Młynówka Królewska w Krakowie, w kontekście rewitalizacji terenów nadrzecznych w miastach. Analizie poddano zagadnienie usług ekosystemowych (UE) oferowanych przez tereny zieleni miejskiej, rozpatrywanych w ujęciu obszarów zielonej infrastruktury (ZI), w których łączone są powierzchnie zieleni i wód powierzchniowych. Omówiono dynamikę oddziaływania obszarów ZI na środowisko miejskie, ze szczególnym uwzględnieniem ograniczenie efektu miejskiej wyspy ciepła (MWC). Dyskusji poddana została społeczna percepcja UE związanych z obszarami ZI w mieście, w kontekście terenów nadwodnych. Analizie poddany został przykład koncepcyjnych projektów rewitalizacji terenu położonego wzdłuż dawnego sztucznego koryta rzecznego Młynówki Królewskiej, którego geneza sięga XIII wieku, opracowanych przez studentów kierunku architektura krajobrazu. W podsumowaniu stwierdzono, iż projektowanie zgodnie z koncepcją zielonej infrastruktury w ujęciu Benedicta i McMahona (2006), umożliwia zwiększenie zakresu świadczonych UE, w tym poprawę dostępności przestrzeni w przeliczeniu na mieszkańca. Wprowadzenie wody w osuszone obecnie koryto rzeczne umożliwi zwiększenie efektywności terenu zieleni w redukcji efektu MWC.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Sztuka masowa z perspektywy narracyjnej koncepcji tożsamości

Celem artykułu jest przedstawienie wpływu sztuki masowej na kształtowanie
się tożsamości jednostki w szerszym kontekście, jakim jest koncepcja tożsamości
narracyjnej. Zagadnienie zostaje zilustrowane na przykładzie wzorców
osobowych zaczerpniętych z reklam emitowanych w Polsce. Rozważania bazują
między innymi na pracach Anthony’ego Giddensa i Richarda Rorty’ego.
Sztuka masowa dostarcza wzorców postępowania oraz opisów rzeczywistości
w prostej, przystępnej dla wszystkich formie. Najbardziej rozpowszechnioną
odmianą sztuki masowej jest współcześnie reklama. Promuje ona idealne style
życia i niedoścignione wzorce zachowań i wyglądu. Narratywiści wskazują, że
ludzie budują swoją tożsamość czerpiąc z modeli dostępnych w ich kulturze.
Człowiek zawsze jest zanurzony w świat społeczny. W związku z tym powstaje
problem braku kompatybilności pomiędzy dostarczanymi przez reklamy narracjami
a możliwościami ich realizacji przez zwykłych ludzi.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Normatywność znaczenia a kryterium poprawnościużycia wyrażeń

Jednym z szeroko omawianych i kontrowersyjnych wątków w dyskusji nad
normatywnością znaczenia jest problem kryterium semantycznej poprawności
użycia wyrażeń. Można wyodrębnić dwa główne składniki tego problemu: kwestię
samego sformułowania takiego kryterium oraz kwestię konsekwencji normatywnych
istnienia takiego kryterium. Przedstawione w artykule rozważania
odnoszą się do pierwszego z wymienionych problemów i koncentrują się wokół
następujących kwestii: analiza trudności, jakie napotyka najczęściej wskazywane
kryterium, utożsamiające poprawność użycia terminu z prawdziwością
orzekania o przedmiocie, a szczególnie wynikającego z niego zobowiązania
do mówienia prawdy; wskazanie potrzeby rozróżnienia poprawności semantycznej
i prawdziwości orzekania o przedmiotach; przedstawienie propozycji
kryterium poprawności semantycznej użycia wyrażenia w kategoriach treści
przypisywanej do wyrażenia w jego konkretnym użyciu; wskazanie i analiza
relacji pomiędzy poprawnością użycia a prawdziwością orzekania o przedmiocie
opartej na funkcji reprezentowania rzeczywistości przez system językowy.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Przyczynowa wizja świata

W artykule próbuję podać argumenty za i przeciw dwóm zasadom przyczynowości:
mocnej, mówiącej że wszystkie zmiany mają przyczyny, i słabej –
że tylko niektóre zmiany je mają. Zakładam, że ostatecznym testem jest ich
spójność z teorią metafizyczną, którą nazywam „przyczynową wizją świata”.
Teorię tę przedstawiam jako złożoną z następujących reguł: jedności świata,
zmienności, powiązania łańcuchów przyczynowych, opisu przyczynowości
przez prawa naukowe, oraz tej zasady przyczynowości, która pasuje do tych
reguł. Twierdzę, że jest nią słaba zasada przyczynowości. Zasada mocna ma
wiele zalet, lecz jest niespójna z regułami zmienności.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Czy ontologia może być podstawą dla kognitywistyki?

W mojej pracy podejmuję problem: czy ontologia może być podstawą dla
kognitywistyki? Zwracam uwagę na multidyscyplinarność kognitywistyki
i wymieniam przykładowe sposoby rozwiązywania problemów w jej obszarze.
Omawiam też specyfikę badań ontologicznych, a na przykładzie pojęcia
woli pokazuję, w jaki sposób można wykorzystać kategorie ontologiczne
do badań nad tym zjawiskiem (odwołując się do ontologii N. Hartmanna).
W końcu uzasadniam wniosek, że narzędzia ontologiczne winny być brane
pod uwagę przy podejmowaniu i rozwiązywaniu wielu zagadnień istotnych
dla kognitywistyki. Multidyscyplinarność badań kognitywistycznych wymaga
jednak, aby uwzględniać podstawowe założenia poszczególnych dziedzin nauki
i wypracowywać filozoficzne tezy, które będą z nimi niesprzeczne.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Mazurski model współczesnego regionalizmu

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących spojrzenia mieszkańców Mazur na współczesny kształt budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego i przeznaczonego na turystykę w ich regionie. Wnioski z badań posłużyły jako punkt wyjścia do przygotowania propozycji projektowych współczesnych założeń krajobrazowo mieszkalnych z wykorzystaniem domów na wynajem, czy gospodarstw agroturystycznych. Dyplomowe prace inżynierskie studentów architektury są odpowiedzią na preferencje formalne mieszkańców. Zakres czasowy części opartej na badaniu ankietowym dotyczy XXI wieku, a części dotyczącej analiz archetypu sięga wieku XVII.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
O poglądach Carnapa, Ajdukiewicza i Quine’a na ontologię

Celem artykułu jest analiza porównawcza poglądów R. Carnapa i W.V. Quine’a
z poglądami K. Ajdukiewicza. Wykazuję, że poglądy Ajdukiewicza na ontologię
można uznać za zbieżne z poglądami Carnapa i Quine’a. Wobec tego
nie tylko stanowisko obydwu filozofów anglosaskich, ale także stanowisko
polskiego filozofa należałoby określić jako deflacyjne.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Filozofia polityczna starożytnego Egiptu w Naukachdla króla Merikare

Celem pracy jest rekonstrukcja antropologii oraz filozofii społecznej i politycznej,
stojących za staroegipskim dziełem pt. Nauki dla króla Merikare, a także
zajęcie stanowiska w kwestii autorstwa dzieła na podstawie tych rekonstrukcji.
Nauki dla króla Merikare to nieznanego autorstwa dzieło, zaliczające się do
gatunku sebayt, zawierające instrukcje dla młodego monarchy (przybliżone daty
panowania: 2075–2040 p.n.e.), pouczające go, w jaki sposób należy rządzić
państwem. W swoim artykule staram się pokazać, że filozofia w Naukach oparta
jest na opozycji pomiędzy życiem a śmiercią oraz hierarchicznym pojmowaniu
społeczeństwa. Całość regulowana jest przez egipskie pojęcie sprawiedliwości
ma’at, które stanowi fundament i rękojmię panującego porządku.

Czasopismo: Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Nowe kierunki rozwoju architektury wież mieszkalnych na wybranych przykładach – Manhattan, Nowy Jork

Historycznie najwyższymi budynkami Nowego Jorku były budynki biurowe. Ich wysokość to jedna z głównych cech zabudowy na Manhattanie, a wypełniona strzelistymi budynkami sylweta miasta jest rozpoznawalna na całym świecie. W XXI wieku tę sylwetę tworzą także wieżowce mieszkalne. Autor poddaje analizie sytuację i ewolucję budynków mieszkalnych na Manhattanie – budowanych często w miejscach dawnych budynków biurowych. Z badań autora wysuwa się wniosek o istnieniu dwóch kierunków w zabudowie mieszkaniowej XXI wieku w Nowym Jorku. Trend funkcjonalny - polegający na pogłębiającej się hybrydyzacji funkcji oraz trend wysokości – ściśle związany z rozwijającymi się możliwościami technologicznymi, a często pogarszający dostęp do naturalnego nasłonecznienia niższych kondygnacji oraz przewietrzania. Autor, poddając analizie wybrane przykłady budynków, rozważa w jakiej relacji wobec siebie pozostają oba wątki architektoniczne oraz jaki mają wpływ na obraz i kompozycję miasta.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zabudowa mieszkaniowa doliny gruvedalen w Longyearbyen na Spitsbergenie jako przykład przestrzeni społecznej na terenie o ekstremalnie zimnym klimacie

W niniejszej pracy jako główny przedmiot badań została wybrana przestrzeń społeczna zabudowań mieszkaniowych doliny Gruvedalen w Longyearbyen na terenie wyspy Spitsbergen w archipelagu Svalbard. Jest to przykład przestrzeni społecznej nietypowej dla europejskich warunków. Jest ona bowiem zlokalizowana na terenie o ekstremalnie zimnym klimacie. Analizując architekturę i urbanistykę Spitsbergenu, a także jego mieszkańców, zwrócono uwagę na rolę i znaczenie przestrzeni społecznych w życiu mieszkańców, ich ogólną charakterystykę, pozytywy, negatywy, sposób wykorzystywania przez różne grupy społeczne oraz jakość i rozwiązania funkcjonalne. W pracy badawczej zastosowano badania teoretyczne, badania terenowe in situ, autorską relację oraz badania ankietowe. Przestrzenie wspomagają prawidłowe funkcjonowanie środowiska mieszkaniowego, pozwalają na poczucie bezpieczeństwa rezydentów i odwiedzających. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na odbiór i kształtowanie przestrzeni społecznych przez mieszkańców północnych krańców świata jest forma architektoniczna, lokalizacja i powiązanie z kontekstem, otoczeniem.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Los Angeles: miasto ruchomych obrazów

Dla Europejczyka fascynacja Ameryką ma charakter zauroczenia dziwacznością. Przejawia się ona w rzeczywistości stanowiącej ponowoczesną mieszaninę fragmentarycznych doznań, które manifestują się w obrazie zarówno wielkich miast amerykańskich jak i architekturze przydrożnej. Autorka poddaje analizie horyzontalnie rozciągnięte Los Angeles jako żywiołowe widowisko ruchu ulicznego. Pomimo powstających wciąż nowych ikonicznych dzieł architektury, bezkształtność, amorficzność i rozproszenie formacji przestrzennych tego miasta nie pozwalają na prawidłowe odczytanie jego struktur. Z badań autorki wysuwa się wniosek, iż nie budynki czy historyczne miejsca, lecz właśnie ruch uliczny i system autostradowy stanowią głównie o charakterze tego miasta, którego wizerunek utrwaliło wielkie kino.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Regeneracja struktury przestrzennej terenów po-kolejowych na przykładzie warszawskiej Pragi

Obserwacja doświadczeń polskich miast posiadających tereny kolejowe pokazuje, że pomimo niewątpliwych zalet kolej przyczyniła się do wzmocnienia podziałów przestrzennych i odseparowania poszczególnych obszarów. W dobie postępu technologicznego, tunelowanie linii kolejowych w centrach miast ułatwia proces inwestowania na tych wcześniej problemowych, ale eksponowanych obszarach w krajobrazie miasta i przyczynia się do ich rewitalizacji. Celem artykułu jest przybliżenie metody pracy nad zdegradowanym terenem po-kolejowym w niespójnej strukturze przestrzennej miasta i wykazanie w jaki sposób skuteczne projektowanie wspiera proces rewitalizacji dopełniając działania społeczne. Na wariantowych, studialnych przykładach przeanalizowano teren linii kolei wileńskiej i terenów okalających zlokalizowanych w warszawskiej dzielnicy Praga Północ. Artykuł wpisuje się w debatę dotyczącą właściwego wyznaczenia obszaru rewitalizacji na podstawie wiarygodnych danych zaczerpniętych z analiz uwarunkowań istniejących i projektowanych przeprowadzonych w kontekście przestrzenno-funkcjonalnym większych jednostek urbanistycznych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
O wybranych przestrzeniach mieszkalnych funkcjonujących współcześnie w miejskim krajobrazie kulturowym

Autorzy artykułu opisują wybrane przykłady przestrzeni mieszkalnych ukształtowanych i zrealizowanych w XX i XXI wieku a funkcjonujących do obecnych czasów w krajobrazie miast. Starają się wyjaśnić i ocenić odniesienia do filozofii ich budowania i etyki projektowania. Szczególnie zwracają uwagę na procesy manipulacji a zachowania szacunku do natury i otwartych przestrzeni. Zostało to przedstawione na przykładach międzywojennych historycznych osiedli w Łodzi im. Mątwiłła Mireckiego i Werkbundu we Wrocławiu oraz miasta ogrodu Zlin firmy Bata. Fabryka butów Baty zmieniła wygląd całego miasta, które stało się sprawnie funkcjonującą przestrzenią, z precyzyjnie zaprojektowaną architekturą warunkującą każdy aspekt życia. Okres powojennej myśli urbanistycznej przedstawiono na wzorze osiedla Sadów Żoliborskich oraz nowatorskiej idei lat 70-tych na przykładzie konkursu na osiedle Ursynów w Warszawie. Odniesiono się do idei miasta ogrodu i jego odsłony w latach 80-tych poprzez tworzenie zielonych, otwartych osiedli w zabudowie niskiej i dywanowej w ramach zleceń rządowych. Wprawdzie te idee nie były zrealizowane ale pozostawała myśl i pragnienie. Poszanowanie terenów zieleni o zasadniczym znaczeniu dla charakteru miejsca zaprezentowano na przykładzie zespołu domów pasywnych w Konstantynowie Łódzkim czy osiedla Aspern w Wiedniu, sposobu ich procedowania i tworzenia. Zwrócono uwagę na rangę poszanowanie wartości krajobrazowych, wyjaśniono zależności pomiędzy przestrzenią, architekturą a naturą. Podjęto próbę znalezienia priorytetowych o kapitalnym znaczeniu elementów gry przestrzennej dla zachowania wartości nadrzędnych dla środowiska naturalnego i architektury.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Aktualne tendencje w projektowaniu żłobków i przedszkoli i ich wpływ na rozwój dzieci. Studium wybranych realizacji z uwzględnieniem dostępu do przyrody

W artykule poruszono problematykę architektury współczesnych żłobków i przedszkoli oraz zwrócono uwagę na ich dostęp do przyrody i zieleni na podstawie analizy istniejących obiektów w Polsce oraz wybranych obiektów europejskich i azjatyckich. Opisano podstawowe założenia teoretyczne dotyczące potrzeb dziecka w aspekcie architektury oraz kontaktu z naturą, które zestawiono z realiami panującymi w tego typu inwestycjach. Przedstawiono najczęstsze i najbardziej istotne cechy dominujące architekturę żłobków i przedszkoli a także jej otoczenie oraz poddano analizie w kontekście rzeczywistych potrzeb dla danej kategorii wiekowej. Podjęto próbę oceny najczęstszych czynników przyrodniczego wyjałowienia terenów przedszkolnych oraz nakreślono zagrożenia jakie niesie ze sobą kontynuowanie takiego podejścia. Przyjęte metody badań obejmowały m.in. analizę opracowań naukowych z zakresu architektury, psychologii i kognitywistyki oraz obserwacje i eksperymenty wśród grupy docelowej (dzieci z przedziału wiekowego 3-5 lat).

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka