rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Administracyjnoprawne aspekty ograniczania emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzących z eksploatacji instalacji spalania paliw stałych w budynkach mieszkalnych

Podstawowym obecnie problemem w zakresie jakości powietrza w Polsce są przekroczenia dopuszczalnych poziomów pyłu zawieszonego PM10 i PM2,5 oraz przekroczenia poziomu docelowego benzo(a)pirenu wynikające przede wszystkim z emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzących z eksploatacji instalacji spalania paliw stałych w budynkach mieszkalnych. W prawie unijnym główne kierunki działań związanych z ochroną powietrza sprowadzają się do kształtowania systemu ochrony jakości powietrza, standardów jakości produktów oraz standardów emisyjnych. Działania związane z ochroną powietrza na poziomie unijnym regulowane są znaczną ilością zróżnicowanych unijnych aktów normatywnych takich jak rozporządzenia, dyrektywy oraz rozporządzenia wykonawcze. Aktualnie na gruncie prawa polskiego możliwość ograniczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza pochodzących z eksploatacji instalacji spalania paliw stałych w budynkach mieszkalnych wynika z art. 96 ustawy Prawo ochrony środowiska. Na podstawie tego przepisu istnieje możliwość przyjęcia przez sejmik województwa tzw. „uchwały antysmogowej”, w ramach której mogą być określone ograniczenia lub zakazy w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Na gruncie obecnie obowiązującego prawodawstwa polskiego zauważalny jest brak obowiązujących powszechnie na całym terytorium Polski przepisów określających ograniczenia emisji tych zanieczyszczeń. Dlatego też niezbędne są zmiany normatywne w tym zakresie. Sporządzone już projekty zmian normatywnych w prawie krajowym zmierzają niewątpliwie w dobrym kierunku. Niemniej jednak działania te są przede wszystkim niewątpliwie sporo spóźnione oraz wydają się niewystarczające. Zmiany muszą mieć charakter dalej idący niż jest to aktualnie proponowane w ramach sporządzonych już projektów aktów normatywnych.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Udostępnianie informacji publicznej przez partie polityczne

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej oraz Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej gwarantują prawo dostępu do informacji dotyczącej działalności organów władzy publicznej oraz podmiotów wykonujących zadania publiczne. Partie polityczne są zobowiązane ustawą do udostępniania informacji dotyczących ich finansowania. Co więcej, jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny, nie ma wątpliwości, że każda partia polityczna spełnia funkcje publiczne (OSK 513/13). Rezultatem tego stanowiska jest zobowiązanie partii do udostępniania informacji dotyczących ich aktywności oraz finansów. Judykatura uzupełnia regulacje ustawowe o wiele dodatkowych reguł, m. in. definicja dokumentu urzędowego z Kodeksu Postępowania Cywilnego nie ma zastosowania na gruncie omawianej ustawy; sfera informacji publicznych obejmuje wszelkiego rodzaju dane dotyczących wydatkowania przez partię środków finansowych, w tym opłaconych przez nią faktur i zawartych umów cywilnoprawnych jak również informacje dotyczące sposobu ustalania wysokości składek członkowskich oraz dokumentów, na podstawie których ta składka jest ustalana. Partie są także zobowiązane do ujawniania uchwał zarządu oraz innych dokumentów wytworzonych przez struktury partyjne, chyba, że mają one charakter ogólny i nie zawierają żadnych dodatkowych informacji. Nie posiadają  natomiast takiego statusu informacje i dokumenty dotyczące spotkania liderów partii politycznych, jak również inne informacje o metodach i środkach działania danej partii.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Złagodzić ból niepełnosprawności. O sytuacji zawodowej osób niepełnosprawnych ruchowo w Polsce latach 1944-1970

W artykule omówiona została sytuacja prawna i zawodowa osób niepełnosprawnych ruchowo w powojennej Polsce do roku 1970. Wzrost liczby inwalidów – w tym również inwalidów cywilnych – sprawił, że władza państwowa stanęła w tamtym okresie przed problemem zapewnienia tak dużej liczbie obywateli odpowiednich warunków rehabilitacji. Konieczne okazało się wprowadzanie bądź nowelizowanie (na przestrzeni lat) ustawodawstwa dotyczącego osób niepełnosprawnych, a w konsekwencji zapewnienie im odpowiedniego miejsca w społeczeństwie. Jak wskazują dostępne źródła, władza państwowa dążyła do tego, by przez tak zwaną produktywizację umożliwić inwalidom podjęcie pracy. Pojęcie produktywizacji odnoszące się do osób niepełnosprawnych ruchowo zostało bardzo szybko zastąpione terminem rehabilitacji zawodowej. Rehabilitacja ta obejmowała proces przebiegający od udzielenia porady zawodowej, aż po zatrudnienie i ochronę zdrowia w czasie wykonywanej pracy. Wszystkie te elementy były nadzorowane przez władzę komunistyczną i na przestrzeni opisywanego okresu ewoluowały. Obok zakładów pracy w opisywanym czasie istniały także spółdzielnie inwalidów. Powstawały one z inicjatywy społecznej i były zrzeszone w ogólnopolskiej organizacji, której nazwa ulegała zmianie na przestrzeni lat. Spółdzielnie inwalidów organizowano w taki sposób, by zapewniać ich pracownikom odpowiednią formę i warunki pracy oraz specjalne zaplecze socjalno-bytowe. Umożliwiały im one również korzystanie z poradni lekarskich oraz rehabilitacji. W artykule wspomniano także o utworzeniu w roku 1960 Towarzystwa ds. Walki z Kalectwem. Wszystkie te elementy przyczyniły się do powstania tak zwanego polskiego modelu rehabilitacji, który w roku 1970 został uznany przez Światową Organizację Zdrowia za godny polecenia innym krajom.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Śmierć jako spełnienie Miłości. Dialektyka śmierci i miłości w Rozważaniu o śmierci Karola Wojtyły

Tekst przynosi próbę odczytania jednego z najtrudniejszych do interpretacji poematów Karola Wojtyły zatytułowanego Rozważanie o śmierci. Śmierć jest tu rozpatrywana zarówno jako kategoria biologiczna, określająca kres ludzkiego życia, jak i jako kategoria teologiczna, w świetle której biologiczny koniec oznacza początek egzystencji innego rodzaju. Analiza obejmuje też ścisły związek śmierci oraz miłości, w którym uwidocznia się specyfika Wojtyłowego rozumienia śmierci. W refleksję włączono także rozważania dotyczące koncepcji dojrzałości i jej powiązania z kategorią śmierci – rozumianej w tym wypadku jako śmierć „ego”.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Łączenie pracy z opieką i wychowaniem dziecka w świetle przepisów prawa pracy

Artykuł przedstawia możliwości łączenia urlopów związanych z rodzicielstwem z wykonywaniem pracy. Zasadniczym celem urlopów związanych z rodzicielstwem jest sprawowanie opieki i wychowanie dzieci. Jednak mając na uwadze m.in. polski rynek pracy oraz sytuację finansową rodziców ustawodawca przewidział dla pracowników – rodziców możliwość łączenia sprawowanej opieki z pracą. Pracownik przebywający na urlopie rodzicielskim i urlopie wychowawczym ma prawo podjąć pracę zarówno u pracodawcy, który udzielił mu takiego urlopu, jak i u innego pracodawcy oraz inną działalność, a także naukę lub szkolenie. Ważne aby podjęta praca lub inna działalność nie wykluczała możliwości realizacji celu udzielonego urlopu, tj. sprawowania opieki nad dzieckiem.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Podmioty przestępstw korupcyjnych w świetle dokumentów międzynarodowych i aktów prawa polskiego

Określenie kręgu podmiotów zdolnych do ponoszenia odpowiedzialności karnej za czyny korupcyjne ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia korupcji w obu sektorach: publicznym i prywatnym. W opracowaniu poddano analizie dokumenty odnoszące się do zjawiska korupcji przyjmowane pod auspicjami międzynarodowych organizacji rządowych o charakterze powszechnym i regionalnym oraz przepisy prawa krajowego. Głównym zamierzeniem było określenie zakresu znaczeniowego poszczególnych kategorii podmiotów krajowych w sektorze publicznym, tj.: „funkcjonariusza publicznego” oraz „osoby pełniącej funkcję publiczną”, jak również „podmiotów zagranicznych” funkcjonujących w wymiarze międzynarodowym, całość dopełnia określenie podmiotów sektora prywatnego.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Tribunal locuta – causa finita? Kontrowersyjne orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w okresie tzw. „kryzysu konstytucyjnego”

Artykuł przedstawia opinie Europejskiej Komisji na rzecz demokracji przez prawo (Komisji Weneckiej)  oraz orzecznictwo polskiego Trybunału Konstytucyjnego w czasie kryzysu  konstytucyjnego; następnie przedstawione zostały poglądy doktryny polskiego prawa konstytucyjnego na temat  art. 197 i art. 195 ust. 1 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997r. Zdaniem autora mamy do czynienia z różnicą stanowisk  pomiędzy stanowiskiem TK, w szczególności zajętym w wyrokach w sprawach K 34/15, K 35/15, K 47/15, K 39/16   a poglądami doktryny. W związku z powyższym na tytułowe pytanie można odpowiedzieć: formalnie - tak, praktycznie - niekoniecznie.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Diecezjalny urząd katechetyczny

Celem artykułu jest ukazanie diecezjalnego urzędu katechetycznego i jego zadań. W jego pierwszej części przedstawiono historię powstania diecezjalnego urzędu katechetycznego. W drugiej części wskazano na obowiązek powołania diecezjalnego wydziału katechetycznego, natomiast część trzecia została poświęcona zadaniom wspomnianej instytucji.

Czasopismo: Studia Prawnicze KUL
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
„Cierpienie jest drogą świadomości”. O metafizyce cierpienia w późnej filozofii Miguela de Unamuno

Artykuł zawiera analizę zjawiska cierpienia w późnej filozofii Miguela de Unamuno. Dojrzała postać poglądów filozoficznych tego hiszpańskiego intelektualisty słusznie umieszczana jest w nurcie filozofii egzystencjalnej. Ich punkt centralny stanowi refleksja nad jednostką ludzką – bytem obdarzonym świadomością siebie i świata. Tekst pokazuje, w jaki sposób, zdaniem Unamuno, wraz ze świadomością rodzi się cierpienie, jakie są jego źródła i dlaczego związane jest ono w sposób konieczny z kondycją istoty ludzkiej. Autor stara się też odpowiedzieć na pytanie, czy filozofię cierpienia Miguela de Unamuno można zaliczyć do nurtów filozofii chrześcijańskiej.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wiedza, władza, niepewność. Koncepcja nauki postnormalnej Silvia Funtowicza i Jerome’a R. Ravetza

Celem artykułu jest analiza koncepcji nauki postnormalnej Silvia Funtowicza i Jerome’a Ravetza. W pierwszej części tekstu autorka opisuje jej genezę oraz podstawowe założenia metodologiczne i teoretyczne. W drugiej części dokonuje analizy nauki postnormalnej z perspektywy socjologii wiedzy. Według autorki koncepcja nauki postnormalnej, forsowana przez jej twórców jako nowa metoda uprawiania nauki, jest propozycją politycznego, a być może – z uwagi na pluralizm reprezentowanych stanowisk – publicznego procesu decyzyjnego i stanowi przykład opisanego przez Pierre’a Bourdieu procesu budowania autorytetu uczonego poprzez narzucenie własnej definicji nauki.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Przeżywanie i rozumienie śmierci z perspektywy prymatologicznej

Tanatologia porównawcza zajmuje się tematyką przeżywania śmierci u gatunków zwierząt innych niż człowiek. Obserwacje i badania eksperymentalne prowadzone w środowisku naturalnym pozwalają na uchwycenie ewolucyjnych homologii w zakresie odczuwania silnych negatywnych emocji oraz utrzymującego się przez jakiś czas podwyższonego poziomu stresu.
W przypadku naczelnych najwięcej doniesień dotyczy kontynuowania opieki nad martwym potomstwem przez matki lub inne samice. Zjawisko to jest bardzo zróżnicowane i zależy od wielu czynników środowiskowych. Inne doniesienia opisują dwustopniową reakcję na śmierć matki osieroconych młodych. Faza gwałtownego strachu ustępuje apatii interpretowanej jako depresja prowadząca do rychłej śmierci, i to nawet wówczas, gdy młode znajdą nową opiekunkę.
Udało się także zaobserwować reakcje dorosłych osobników na śmierć członków grupy. Intensywność reakcji ma związek z rodzajem śmierci. Bardziej dramatyczny przebieg ma reakcja na niespodziewaną nagłą śmierć niż na zgon z powodu długiej choroby.
Bezpośredni kontakt ze zwłokami zależy od płci i statusu zmarłego. Najczęściej odnotowuje się dotyk, iskanie, głaskanie, potrząsanie lub uderzanie. Czasem także przeciąganie zwłok.
W przypadku większości naczelnych reakcja na śmierć ma podłoże emocjonalno-popędowe, niemniej jeśli chodzi o człowiekowate, można przypuszczać, że mają one pewien poznawczy konstrukt śmierci, jej nieodwracalności oraz funkcjonalnego stanu zmarłego. Nie ma dowodów, że jakiekolwiek naczelne poza człowiekiem rozumieją nieuchronność śmierci oraz jej bezpośrednie biologiczne przyczyny.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Model rekursywny instytucjonalizacji w badaniu zjawiska bezgotówkowości – możliwości zastosowania

Niniejszy artykuł porusza problem wyzwań metodologicznych, przed jakimi stają badacze, którzy stawiają sobie za cel uchwycenie procesu instytucjonalizacji zjawiska ekonomicznego w dynamicznie zmieniającym się środowisku. Odnosząc się do wyników badań empirycznych nad stosunkiem małych i średnich przedsiębiorców w Polsce do płatności bezgotówkowych, artykuł omawia problem wyzwań metodologicznych badania instytucjonalizacji skryptu społecznego, według którego działa wielu aktorów społecznych z różnych pól organizacyjnych. Artykuł wpisuje się w neoinstytucjonalny program badań nad instytucjami w sferze gospodarki i przedstawia koncepcję wykorzystania modelu rekursywnego instytucjonalizacji autorstwa Barleya i Tolbert [1997] do projektu badania procesu kształtowania się zjawiska bezgotówkowości w gospodarce.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Problem smogu w świetle socjologii translacji. Studium przypadku zanieczyszczeń powietrza w Krakowskim Obszarze Metropolitalnym

Celem niniejszego artykułu jest bliższe przyjrzenie się procesom konstytuowania wiedzy na temat zanieczyszczenia powietrza w Krakowskim Obszarze Metropolitalnym. Opierając się na założeniach teoretyczno-metodologicznych teorii aktora-sieci oraz na prowadzonych w latach 2018–2019 badaniach własnych, autor stara się prześledzić, w jaki sposób jakość powietrza stała się problemem społecznie istotnym – początkowo w Krakowie, a następnie w otaczających go gminach. Szczególną uwagę poświęcono działalności ruchów antysmogowych, zrzeszonych pod szyldem Polskiego Alarmu Smogowego, a także technologicznym aspektom związanym ze zmianami społecznej percepcji problemu.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Socjologiczna teoria inteligencji Józefa Chałasińskiego

Celem tego artykułu jest omówienie stanowiska Józefa Chałasińskiego na temat polskiej inteligencji. Autor artykułu argumentuje, że było ono konsekwencją jego poglądów na pokrewne tematy, jakimi się zajmował: demokratyzację kultury, awans społeczny, napięcia między kulturą szlachecką a (wypartą z polskiego imaginarium) kulturą chłopską, problematykę narodu. W pierwszej części tekstu autor śledzi najważniejsze i obecne w dziele socjologa inspiracje, które ukształtowały jego przekonania. W drugiej części podkreśla, że chociaż Józef Chałasiński nie zostawił na temat inteligencji jednorodnego dzieła, to z rozproszonych pism można wydobyć stosunkowo spójne oraz formowane przez lata stanowisko teoretyczne. Autor artykułu stawia ponadto tezę, że w ujęciu inteligencji przez Chałasińskiego najważniejszą rolę pełniła kultura, zaś krytyka inteligencji miała na celu walkę o demokratyzację kultury. W podsumowującej części tekstu autor podkreśla trwałość podstawowych wątków dotyczących inteligencji u Chałasińskiego oraz towarzyszącą mu przez całą intelektualną biografię nadzieję na zmianę wzoru osobowego reprezentowanego przez inteligencję i zastąpienie go demokratycznym wzorem człowieka kulturalnego, który niezależnie od zawodu czy wykształcenia czynnie uczestniczy w życiu kulturalnym własnego narodu.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Beginka we współczesnej Europie. O filmie Hadewijch Brunona Dumonta

Artykuł został poświęcony filmowi Hadewijch francuskiego twórcy Brunona Dumonta i jest spojrzeniem na ten obraz z perspektywy współczesnego doświadczenia religijnego. Bruno Dumont jako jeden z najciekawszych francuskich twórców nawiązuje w swoim filmie do tradycji reprezentowanej przez Roberta Bressona. Bohaterka filmu, współczesna dziewczyna zafascynowana postacią średniowiecznej mistyczki Hadewijch, przeżywa swoją religijność w świecie całkowicie wyjałowionym z jakiegokolwiek metafizycznego kontekstu. Jej osamotnienie prowadzi ją do środowiska islamskich terrorystów. Wieloznaczny obraz Dumonta prowokuje wiele pytań i choć nie podsuwa jednoznacznej odpowiedzi, to przenikliwie diagnozuje pewne elementy kondycji współczesnej zachodniej Europy.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
System edukacji w dyskursie władzy – krytyczna analiza dyskursu władz oświatowych wokół reformy edukacji w Polsce z 2017 roku

W niniejszym artykule przedstawiono analizę dyskursu tworzonego przez władze dotyczącego reformy edukacji w Polsce z 2017 roku z zastosowaniem krytycznej analizy dyskursu jako metody badawczej. W pierwszej części przywołano kilka socjologicznych koncepcji edukacji, które posłużyły do stworzenia kategorii analitycznych. W kolejnej części przedstawiono założenia teoretyczne KA D oraz konceptualizację analizy, a także pytania i hipotezy badawcze. W trzeciej części przeprowadzono właściwą analizę wybranych fragmentów dyskursu, po której opisano wnioski z analizy.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Być osobą. O antropomorficznym wymiarze świata

Natura–szczęście–osoba to trzy wierzchołki wyznaczające pole filozoficznych zainteresowań Roberta Spaemanna. Znajdują one odbicie w trzech głównych dziełach tego myśliciela: Cele naturalne, Szczęście i życzliwość oraz Osoby. O różnicy między czymś a kimś. Spaemann twierdzi, że teleologiczne ujęcie konkretnego życia w jego ukierunkowaniu na naturalny i autonomiczny cel otwiera również jego normatywny wymiar, w którym człowiek jako osoba staje się współodpowiedzialny za celowość innych bytów. Ta Spaemannowska ontologia procesualnego świata prowadzi do etyki, która niejako łączy antyk z chrześcijaństwem, gdyż nie rezygnując z koncepcji ludzkiego szczęścia jako celu życia, rozszerza ją o chrześcijańską koncepcję miłości czy też życzliwości jako źródła głębokiego szczęścia. Życzliwość i współodpowiedzialność są możliwe po przekroczeniu przez osobę naturalnego egocentrycznego ześrodkowania na sobie. Dzięki temu ruchowi człowiek w sposób naturalny wychodzi poza granice swej natury, stając się osobą.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Młodzież wiejska na polskich uniwersytetach – dynamika zmian w latach 2006–2018

Niniejszy artykuł skupia się na analizach dostępu młodzieży wiejskiej do studiów uniwersyteckich w Polsce. Podstawą źródłową analiz są dane z lat 2006–2018, które obejmują pełne populacje studentów z trzech uniwersytetów o różnym prestiżu naukowym usytuowanych w ośrodkach różnej wielkości. Z zebranych informacji wyłaniają się następujące tendencje. Po pierwsze, obserwujemy zwiększenie wskaźników obecności młodzieży wiejskiej w strukturze badanych uniwersytetów. Po drugie, zwiększyła się obecność młodzieży wiejskiej na uniwersytetach niezależnie od ich prestiżu naukowego i wielkości ośrodka, w którym funkcjonują; dotyczy to wszystkich typów i stopni powadzonych studiów (I stopnia, II stopnia, III stopnia oraz studiów jednolitych magisterskich). Po trzecie, pomimo zwiększających się wskaźników obecności młodzieży wiejskiej na uniwersytetach dystanse – mierzone typem miejsca zamieszkania studentów – pomiędzy uczelniami o różnej pozycji naukowej pozostały bez zmian.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Doktoranci w procesie (ciągłych) zmian – prawnych, społecznych, tożsamościowych. Analiza form i celów kształcenia doktorantów w Polsce w latach 2005–2020

W artykule zaprezentowano główne założenia form kształcenia doktorantów, realizowanych w Polsce na przestrzeni ostatnich piętnastu lat, w tym najnowszych, czyli szkół/kolegiów doktorskich, które, zgodnie z Ustawą 2.0, mogą być kreowane przez uczelnie w sposób autonomiczny. Różnorodność form nakłada się na proces różnicowania modeli uczelni w Polsce, a także odrębność tożsamościową i wzrastającą mobilność doktorantów, tworzących świat młodej nauki, oparty na, być może, innych zasadach i wartościach. Tekst jest próbą opisu zarówno modeli kształcenia, jak i specyfiki tej kategorii społecznej. W artykule znajdują się odwołania do wniosków z badań dotyczących doktorantów studiujących w Polsce i za granicą oraz dyskursu na temat jakości kształcenia doktorantów.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Co liczyć i z kim się liczyć? Produktowa i nieproduktowa aktywność naukowa w kontekście uczelni badawczej – perspektywa kluczowych grantobiorców

Pod wpływem zmian społeczno-gospodarczych uniwersytety w coraz mniejszym stopniu działają jak wspólnoty uczonych, a w coraz większym jak aktorzy organizacyjni, których charakteryzuje przede wszystkim rozliczalność z efektów zaplanowanych działań i wpisana w to walka o pozycję i prestiż. W kierunku transformacji uniwersytetów w racjonalną organizację zmierzają również reformy szkolnictwa wyższego w Polsce. Wymagają one zwiększenia jakości prowadzonych badań, mierzonej publikacjami w czasopismach indeksowanych przez międzynarodowe bazy periodyków naukowych, wymuszają konkurencję, na przykład poprzez wprowadzenie konkursu na wyłonienie tzw. uczelni badawczych. Dla akademików oznacza to zmianę akcentów w ocenie pracy naukowej: normy środowiskowe zastępowane są formalnymi regulacjami o charakterze audytu. Celem artykułu jest, ugruntowana w badaniach empirycznych, odpowiedź na pytanie o to, jak odbierane są zachodzące zmiany. Materiał empiryczny zbierany był w toku badania jakościowego (17 indywidualnych wywiadów pogłębionych). Respondentami byli ponadprzeciętnie aktywni badacze regularnie pozyskujący granty na badania naukowe ze środków zewnętrznych, czyli osoby, na których coraz częściej koncentruje się polityka kadrowa uniwersytetu jako organizacji. Wyniki badania pokazują, że transformacja uniwersytetu w aktora organizacyjnego oznacza, że jest on postrzegany przede wszystkim jako pracodawca. W tej perspektywie rozliczalność jest dwustronna: uniwersytet egzekwuje efekty od pracowników, ale pracownicy oczekują od pracodawcy organizacyjnych i kulturowych ram do ich osiągania.

Czasopismo: Przegląd Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne