rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Funkcja naukowa archiwów – próba definicji i systematyzacji

W dotychczasowych pracach dotyczących nauki w archiwach, archiwiści koncentrowali się na zagadnieniu działalności naukowej placówek archiwalnych. Rozważania te dotyczyły szczególnie tego, co należy zaliczyć w skład działań naukowych podejmowanych przez archiwa oraz jakie jest ich znaczenie dla pozostałych obszarów działania instytucji. Nie podejmowano natomiast w zasadzie prób spojrzenia na funkcję naukową w kontekście szerszym, nie ograniczonym tylko do działań podejmowanych przez archiwa państwowe, jak również mających odkryć jej istotę. Celem niniejszego artykuły jest zatem podjęcie próby wypełnienia tej luki poprzez dokonanie pewnej ogólnej charakterystyki funkcji naukowej archiwów, która obejmowałaby wszystkie archiwa, niezależnie od ich przynależności do sieci, organizacji, własności czy wielkości. W związku z tym rozważania zaprezentowane w artykule mają charakter czysto teoretyczny, stwarzający pole do szerszej dyskusji nad znaczeniem funkcji naukowej archiwów. Artykuł przygotowany został w oparciu o literaturę przedmiotu, uzupełnioną o elementy myśli socjologicznej oraz rozważania nad znaczeniem terminów mających podstawowe znaczenie przy analizie tego zagadnienia, jak nauka, badanie, funkcja i rola. Rezultatem rozważań zaprezentowanych w artykule jest definicja funkcji naukowej, przez którą autor rozumie: każdą aktywność archiwum zmierzającą do umożliwienia powiększenia i/lub powiększenia zasobu wiedzy zgromadzonej przy wykorzystaniu metody naukowej. Jednocześnie autor zaproponował systematykę działań podejmowanych przez archiwum w ramach funkcji naukowej, które podzielił na realizowane przez archiwum na zewnątrz instytucji, wewnątrz niej oraz na działania mieszane.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Archiwizacja Webu w Europie – narodowe archiwa Sieci

Archiwizacja Webu, czyli działania mające na celu gromadzenie i zachowanie zasobów Sieci, prowadzona jest już od prawie 25 lat. Przez ten czas powstało wiele projektów realizujących to zadanie, a także parę organizacji, takich jak np. International Internet Preservation Consortium, które wspierają jego realizowanie. W artykule zaprezentowano rozwój działań w tym zakresie, a następnie omówiono wnioski z analizy funkcjonowania wybranych europejskich archiwów Sieci o charakterze narodowym, przeprowadzonej w oparciu o publicznie dostępne materiały ich dotyczące. Analiza ta miała na celu zbadanie, w jaki sposób obecnie archiwizowany jest Web w tej części świata. Rozpatrzone zostały trzy główne zagadnienia: gromadzenie, opisywanie i udostępnianie zasobów dawnego WWW. Pierwsze z nich obejmuje zakres archiwizacji, a więc określenie tego, jakie materiały jej podlegają, a także wykorzystywanych w tym celu strategii, z których wynika ukształtowanie zbiorów. Drugie dotyczy stosowanych metadanych i innych elementów służących przekazaniu informacji na temat tego, co zostało w jej trakcie zgromadzone. Ostatni element analizy obejmuje zakres udostępniania zasobów archiwalnego WWW, występujące ograniczenia i ich przyczyny, a także wykorzystywane do tego narzędzia. W trakcie badań zainteresowano się również używanym przez poszczególne projekty oprogramowaniem. Uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, że model archiwum Sieci został wypracowany, a działalność analizowanych inicjatyw w Europie jest do siebie bardzo zbliżona.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Więziennictwo w Polsce i Ukrainie: od dziedzictwa totalitarnego do współczesnego europejskiego systemu penitencjarnego

Badanie reformy więziennictwa w Polsce jest doskonałą ilustracją przemian ustrojowych, jakie przechodzili Polacy od systemu naznaczonego radzieckim totalitaryzmem do społeczeństwa spełniającego kryteria demokratyczności . Dążenia Ukrainy w kierunku adaptacji rozwiązań Unii Europejskiej w dziedzinie reformy penitencjarnej zachęcają do poznania doświadczeń Polski ze względu na postęp tego kraju w eliminowaniu spuścizny komunistycznej w działalności więziennictwa i nadzorującej go Służby Więziennej. Zadanie to staje się również aktualne dla współczesnej Ukrainy i z uwagi na łączące oba kraje głębokie więzi kulturowe i mentalne, polskie doświadczenia wydają się być niezwykle inspirujące. Korzystając z doświadczenia sąsiadów nie należy zapominać o różnicach. Przede wszystkim należy zauważyć, że okres komunizmu w Polsce był wyraźnie krótszy, w porównaniu z 70-letnim doświadczeniem Ukrainy, Białorusi i innych Republik Radzieckich które w odróżnieniu od Polski nie zaznały pełnej suwerenności.Kluczowe dla powodzenia reform w Polsce było to, że realizowali je nowi, często młodzi ludzie, przygotowani do pracy w oparciu o współczesną wiedzy, nie związaną z poprzednim systemem. Polacy potępili zbrodnie komunizmu i jego dziedzictwo. Na Ukrainie do tej pory tak zdecydowanie tego nie zrobiono i to jest jeden z powodów niepowodzenia reform.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Dialog dla rozwoju, czyli o budżetach obywatelskich

W kontekście kryzysu, jaki w świecie i w Europie przeżywa demokracja przedstawicielska, a zwłaszcza neoliberalne koncepcje funkcjonowania władz samorządowych, narzędzia demokracji partycypacyjnej jawią się jako alternatywa pozwalająca urzeczywistnić zyskujące coraz większą popularność idee tzw. prawa do miasta. Chęć uczestniczenia w odpowiedzialności za współrządzenie i organizację przestrzeni, w której żyjemy, zgłaszają coraz silniejsze nieformalne organizacje mieszkańców nazywane ruchami miejskimi. Stają się one inicjatorami nowych sposobów zarządzania miastami. Jedną z takich idei jest tzw. budżet partycypacyjny, po raz pierwszy zastosowany w brazylijskim mieście Porto Alegre. Niewątpliwy sukces tych działań spowodował ogromną popularność tego narzędzia w świecie. Najpierw jako ciekawostka, a następnie swoista moda pojawił się także w Polsce. Niestety, wdrażając go w naszym kraju, zapomina się o najistotniejszym elemencie partycypacji, jakim jest dialog obywatelski. Prowadzi to często do negatywnych zjawisk społecznych. Mimo tego od początku 2018 r. budżet partycypacyjny został wprowadzony do porządku prawnego, jako obligatoryjny sposób działania największych polskich miast.

Czasopismo: Studia Bobolanum
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Czasopismo „Archival Science” w latach 2011–2020 – analiza treści artykułów naukowych

„Archival Science” to najważniejsze obecnie czasopismo archiwistyczne, publikowane w języku angielskim od 2001 r. Celem artykułu jest analiza treści tekstów opublikowanych na jego łamach w latach 2011–2020. Analizie poddano cztery grupy zagadnień: afiliacje autorów, geograficzną charakterystykę artykułów, stosowane metody badawcze oraz tematykę publikowanych tekstów. W efekcie badań zauważono, iż autorzy artykułów pochodzą głównie z kręgu krajów anglosaskich (co potwierdza stan dla lat 2001–2010, poddany badaniu przez Erica Ketelaara w 2010 r.), a tematyka artykułów, o ile koncentruje się na jakimś obszarze geograficznym, powiela tę samą koncentrację na obszarach kręgu anglosaskiego. Zaobserwowano, że znaczna część publikacji naukowych nie przedstawia konkretnych metod badawczych, natomiast te, które to robią, wskazują zarówno na tradycyjne metody, takie jak badania archiwalne i analiza literatury, jak również na metody charakterystyczne dla nauk społecznych (np. wywiad, obserwacja, ankieta). Dziesięć najpopularniejszych tematów opisywanych w analizowanych tekstach to: zagadnienia cyfrowe, the underprivileged, państwowe archiwa i dokumentacja, historia archiwów, prawa człowieka, dekolonizacja, etyka, opracowanie archiwaliów, archiwa społeczne, zawód archiwisty i zarządcy dokumentacją.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Najnowsze trendy w archiwistyce światowej. Na marginesie obrad Międzynarodowej Rady Archiwów w Adelajdzie „Designing the Archive 2019”

Celem artykułu jest przedstawienie „najnowszych” osiągnięć archiwistyki światowej, zwrócenie uwagi na osiągnięcia naukowe, projekty, problemy i wyzwania, które były przedmiotem dyskusji międzynarodowego środowiska archiwalnego podczas konferencji Międzynarodowej Rady Archiwów pt. „Designing the Archive 2019” („Projektowanie archiwum 2019”). Spotkanie odbyło się w październiku 2019 r. w Adelajdzie, stolicy Australii Zachodniej. Projektowanie archiwum to nie tylko temat przewodni konferencji, ale również pewien trend, który staje się widoczny w bezpośrednich działaniach placówek archiwalnych. Generuje on pewne problemy i wyzwania stojące przed archiwami, ale zarazem stwarza możliwości rozwoju. Biorąc to pod uwagę, artykuł w szczególności odnosi się do innowacji w archiwach, omawiając rozwiązania przyjęte m.in. w Norwegii, Holandii, Nowej Zelandii, Stanach Zjednoczonych, Australii, a także Kostaryce i Chinach. Szczególną uwagę zwrócono na nowatorskie metody pracy w archiwach, takie jak wykorzystywanie eksperymentów przy tworzeniu narzędzi teleinformatycznych, szukanie kreatywności u pracowników i tworzenie narzędzi informatycznych w zgodzie z potrzebami i oczekiwaniami ich użytkowników, co w praktyce przekłada się na powstawanie specjalnych, tematycznych aplikacji. Artykuł odnosi się również do najnowszych badań naukowych m.in. w zakresie kreowania i wykorzystywania przestrzeni gmachów archiwalnych, projektowania pracowni naukowej i tzw. przestrzeni publicznej w taki sposób, by zaspokoić potrzeby użytkownika XXI w. i przyciągnąć nowego. W tym kontekście omówiono także rolę marketingu oraz ekonomii cyfrowej. Nowe trendy archiwistyki światowej to również tzw. „archiwa milczące” oraz badanie tzw. traumy w archiwach. Ich fundamentem jest, popularne w Stanach Zjednoczonych, nowe podejście do wartościowania dokumentacji oparte na feministycznym punkcie widzenia. Tematy skoncentrowane na archiwach milczących są trudne, ale – jak pokazują badania międzynarodowe – archiwiści wychodzą naprzeciw potrzebom uciśnionych.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Jakość życia kuratorów sądowych

Artykuł koncentruje się na tematyce jakości życia kuratorów sądowych ze szczególnym uwzględnieniem analizy znaczenia wybranych czynników ją kształtujących. Obok analizy literatury związanej z satysfakcją z życia jako podstawowym warunkiem dobrostanu i charakterystyki pracy kuratora sądowego, przedstawione zostały również wyniki badań własnych. Badania przeprowadzono w zespołach kuratorskiej służby sądowej przy sądach rejonowych w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Gdańsku. Wybór okręgu sądowego był celowy i wzięło w nich udział 73 funkcjonariuszy KSS. Przedmiotem badań było zdiagnozowanie jakości życia funkcjonariuszy Kuratorskiej Służby Sądowej a także zweryfikowanie zależności pomiędzy zmiennymi socjodemograficznymi i organizacyjnymi a poziomem satysfakcji życiowej. Badania wskazały, że na jakość życia kuratorów sądowych wpływają przede wszystkim relacje społeczne i ich jakość, poczucie bezpieczeństwa, charakter wykonywanej pracy a także styl życia i poziom aspiracji życiowych. Kuratorzy sądowi są szczęśliwsi od ogółu Polaków, pomimo wykonywania przez nich specyficznych obowiązków zawodowych. Poziomu satysfakcji z życia nie różnicują w istotny sposób predyktory socjodemograficzne i organizacyjne. Wyniki badań pokazują między innymi, że kuratorzy sądowi, którzy częściej pracują w środowisku podopiecznych, są de facto bardziej usatysfakcjonowani, niż ci którzy wykonują swoje obowiązki głównie w siedzibie sądu.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Materiały jednostek wojewódzkiej administracji wyznaniowej w Archiwum Państwowym w Szczecinie jako źródło do dziejów stosunków państwo-Kościół rzymskokatolicki w latach 1945–1989

Celem artykułu jest analiza materiałów archiwalnych wytworzonych przez jednostki administracji wojewódzkiej odpowiedzialne za sprawy wyznaniowe, znajdujących się w zasobie Archiwum Państwowego w Szczecinie, jako źródła do dziejów stosunków państwo-Kościół rzymskokatolicki w latach 1945–1989. Określono grupę podmiotów realizujących zadania z zakresu polityki wyznaniowej na poziomie centralnym i wojewódzkim, ze szczególnym uwzględnieniem administracji. Przeanalizowano zawartość zespołów archiwalnych, w składzie których znajdują się materiały wytworzone przez jednostki organizacyjne odpowiedzialne za zagadnienia wyznaniowe. Dla rozwiązania problemu badawczego zastosowano metody: historyczną, instytucjonalno-prawną, systemową i case study. Akta jednostek wojewódzkiej administracji wyznaniowej odnajdziemy w szczecińskim archiwum w zespołach: Urząd Wojewódzki Szczeciński, Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie, Urząd Wojewódzki w Szczecinie. Materiały z wymienionych zespołów pozwalają na odtworzenie różnych aspektów wyznaniowej polityki państwa: utrudniania pracy duszpasterskiej oraz katechizacji dzieci i młodzieży, ograniczania kościelnego stanu posiadania, dokonywania prób rozłamu wśród duchowieństwa. Dokumentacja zawiera ponadto istotne informacje o postawach społeczno-politycznych księży.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Archiwalia Państwowego Banku Rolnego jako źródło do badań nad historią gospodarczą polskiej wsi i rolnictwa w I poł. XX w.

Dorobek historyków na temat polskiej wsi i rolnictwa polskiego w pierwszej poł. XX w. jest stosunkowo obszerny. Większość opracowań problematyki rolniczej dotyczy przede wszystkim okresu powojennego, w mniejszym stopniu dwudziestolecia międzywojennego, a w znikomym okupacji niemieckiej. Podobnie przedstawia się sytuacja w odniesieniu do publikacji odnoszących się do poszczególnych działów rolnictwa i środków produkcji. Niestety cechą wspólną tych publikacji jest brak wykorzystania materiałów związanych z bankowością rolniczą. Celem artykułu jest zachęcenie osób zajmujących się – lub zamierzających się zajmować – historią gospodarczą polskiej wsi i rolnictwa polskiego w pierwszej poł. XX w. do zainteresowania się dokumentacją Państwowego Banku Rolnego (1919–1949) znajdującą się zasobach archiwów państwowych. Z analizy publikacji dotyczących Państwowego Banku Rolnego (dalej: PBR) oraz materiałów archiwalnych związanych z jego działalnością, które znajdują się w archiwach państwowych wynika, że: 1. PBR odegrał kluczową rolę w realizacji polityki rolnej władz państwowych oraz miał istotne znaczenie dla rozwoju rolnictwa i wsi; 2. spuścizna po PBR znajdująca się w archiwach państwowych jest wyjątkowo obszerna (kilkadziesiąt tys. jednostek archiwalnych) i charakteryzuje się bardzo szerokim spektrum poruszanych kwestii dotyczących zarówno bankowości, jak i również rozwoju rolnictwa i sytuacji wsi w pierwszej poł. XX w.; 3. bogata dokumentacja kredytowa PBR zgromadzona w archiwach państwowych stwarza szerokie możliwości wykorzystania przez badaczy zajmujących się historią gospodarczą polskiej wsi i polskiego rolnictwa, gdyż dostarcza wiele istotnych informacji na temat sytuacji rolnictwa i położenia rolników w latach 1919–1949.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Ewaluacja programu rozwijania kompetencji komunikacyjnych w resocjalizacji nieletnich

Kompetencje komunikacyjne należą do jednych z kluczowych umiejętności społecznych, które umożliwiają ludziom realizację własnych potrzeb w zgodzie z obowiązującymi normami. Badania dowodzą, że ich rozwój stanowi ważny czynnik zabezpieczający przed angażowaniem się w przestępczość rówieśniczą w okresie adolescencji i odgrywa istotną rolę w prawidłowej adaptacji społecznej. W związku z tym uzasadnione wydaje się prowadzenie na podstawie diagnozy i ewaluacji oddziaływań rozwijających kompetencje komunikacyjne nieletnich, tym bardziej, że większość z nich posiada w tym zakresie duże deficyty. Prezentowany artykuł zawiera wyniki badań ewaluacyjnych, które potwierdzają możliwość skutecznego rozwijania kompetencji komunikacyjnych wychowanków w warunkach resocjalizacji instytucjonalnej.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Rodzina w percepcji i ocenie osób odbywających karę pozbawienia wolności

Definiując rodzinę jako system powiązanych elementów, pozostających ze sobą we wzajemnych relacjach, zakłada się, iż zrozumienie poszczególnych jej części nie jest możliwe w odseparowaniu od całości. Rozerwanie więzi przez izolację jednego z jej członków, doprowadza do zaburzeń systemu i konieczności przeorganizowania go. Jeśli jednostka zostaje umieszczona w instytucji penitencjarnej, skazana jest na długotrwałe wykluczenie ze swojej rodziny, co w konsekwencji prowadzi do rozregulowania systemu, a nawet - w sytuacji nieumiejętności poradzenia sobie ze zmianą - rozpadu rodziny.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Bronisław Gorczak – historyk i wołyński archiwista (1854–1918)

Bronisław Gorczak (1854–1918) był lwowianinem i uczniem Ksawerego Liskego (1838–1891), który we Lwowie stworzył szkołę historyczną typu „dydaktycznego”. Ten uzdolniony absolwent Uniwersytetu Franciszkańskiego został na początku lat 80. XIX w. zatrudniony przez księcia Romana Damiana Sanguszkę na stanowisku konserwatora archiwum w Sławucie na Wołyniu. Nie tylko porządkował i inwentaryzował bogate zbiory archiwalne, ale i przygotowywał finansowane przez księcia wydawnictwa źródłowe oraz monografie rodu Sanguszków. Na początku lat 90. XIX w. objął także kierownictwo sławuckiej biblioteki. Niewykorzystywana dotąd korespondencja Gorczaka z lwowskim przyjacielem i profesorem Uniwersytetu Lwowskiego Ludwikiem Finklem (1858–1930) pozwala postawić pytania nie tylko o indywidualne losy wołyńskiego historyka i archiwisty, jego ambicje, troski i dramaty, ale i potraktować go jako reprezentanta generacji kierującej się w pełnieniu zawodowych obowiązków określoną etyką. Miały na nią wpływ uwarunkowania polityczne, społeczno-gospodarcze oraz prądy ideowe na ziemiach polskich po 1864 r. Gorczak usiłował realizować wartości zaszczepione mu podczas lwowskich studiów. Krytyczny wobec otaczającej rzeczywistości, zdołał zachować wiele z młodzieńczego idealizmu i wiary w sens pracy historyka i archiwisty.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
System prawny archiwów hiszpańskich

W artykule przedstawiono system prawny archiwów hiszpańskich. Ze względu na specyfikę hiszpańskiego ustawodawstwa, tekst rozpoczyna krótkie wprowadzenie charakteryzujące rodzaje występujących w Hiszpanii źródeł prawa, które regulują działalność placówek archiwalnych. Z racji, że niektóre z wprowadzonych jeszcze w XIX w. aktów prawnych miały wpływ na dzisiejszy kształt ustaw i dekretów, część zasadniczą tekstu poprzedza krótka analiza historyczna omawiająca te z nich, które poświęcono tematyce archiwalnej. W dalszej części artykułu analizie poddano obowiązujące ustawodawstwo o charakterze ogólnopaństwowym, począwszy od Konstytucji z 1978 r., która wyodrębniła 17 regionów autonomicznych i rozdzieliła kompetencje dotyczące zarządzania archiwami między władze centralne i regionalne. Ze względu na decentralizację hiszpańskiej sieci archiwalnej, osobno scharakteryzowano sieć archiwów centralnych administracji państwowej oraz sieci autonomiczne. Tekst opiera się na uchwalanych przez hiszpańskie władze centralne i autonomiczne aktach prawnych oraz dostępnej literaturze przedmiotu.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
(Nie)wykorzystywanie mediacji w sprawach nieletnich

Obecnie można zaobserwować zjawisko nadmiernego formalizowania reakcji kontroli społecznej wobec dzieci i młodzieży z przejawami demoralizacji – zwłaszcza dopiero zagrożonych procesem wykolejenia oraz nadto arbitralną rolę sędziego w sprawach z udziałem nieletnich. Mimo możliwości prawnej, sądy rodzinne niezbyt często kierują sprawy do postępowania mediacyjnego. W latach 2004 – 2016 najwięcej skierowano spraw do mediacji w 2006 roku - 366, a najmniej w 2014 roku – 198. W 2016 roku – 285 spraw, w tym łódzkie sądy – 13.Celem artykułu jest prezentacja badań dotycząca analizy spraw nieletnich skierowanych przez łódzkie sądy do postępowania mediacyjnego w latach 2011-2016.Przedmiot badań stanowi treść akt spraw oraz treść sprawozdania z postępowania mediacyjnego dotycząca wyniku zakończenia mediacji i warunków ugody, jeżeli taka została zawarta.Na podstawie analizy badań można wnioskować, że sędziowie kierują do postępowania mediacyjnego jedynie te sprawy, gdzie poszkodowanym i sprawcą są osoby małoletnie, a czyny karalne dotyczyły m.in. wymuszenia, naruszenia nietykalności, nękania. Z liczby spraw skierowanych do mediacji wynika, że sędziowie nadal nie są przekonani co do słuszności rozstrzygania spraw z wykorzystaniem sprawiedliwości naprawczej.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Ustawowe podstawy działania archiwów niemieckich. Federalne i krajowe ustawy archiwalne

Ustawy archiwalne definiują cele i zadania archiwów. Nowoczesne ustawodawstwo w tej dziedzinie zaczęło kształtować się od czasów rewolucji francuskiej. Według Elanie Goh prawo archiwalne i archiwa w poszczególnych państwach były tworzone w dwóch nurtach: rewolucyjnym i ewolucyjnym. Federalny ustrój państwa niemieckiego posiada odbicie również w prawie archiwalnym, organizacji archiwów, zarządzaniu dokumentacją i zasobem archiwalnym. Wpływ na jego kształt ma m.in. różnorodność tradycji archiwalnych i przeszłość ustrojowa Niemiec, dlatego też prawo archiwalne stanowi wypadkową obu nurtów jego tworzenia. W Republice Federalnej Niemiec aż do lat 80. XX w. zagadnień zasobu archiwalnego i archiwów nie regulowały ustawy archiwalne (Archivgesetze), lecz inne przepisy, najczęściej zarządzenia administracyjne. Zmiany nastąpiły po uchwaleniu aktu prawnego o ochronie danych osobowych i tajemnicy. Pierwszą ustawę archiwalną krajową przyjęła Badenia-Wirtembergia w 1987 r., a ustawę federalną (Bundesarchivgesetz) podpisano w styczniu 1988 r. Do 1997 r. wszystkie kraje związkowe otrzymały legislacje regulujące omawiane kwestie. W ciągu kolejnych dwóch dziesięcioleci były one nowelizowane lub zastępowane przez nowe. Wśród tych ostatnich na szczególną uwagę zasługuje ogłoszona w 2017 r. związkowa ustawa archiwalna. Ustawy archiwalne w Niemczech stanowią zwięzłe dokumenty, które definiują główne problemy zasobu archiwalnego, zarządzania dokumentacją (też elektroniczną) i organizacji archiwów. Lakoniczność tych legislacji powoduje, że w trakcie tworzenia ustaw wpływających na archiwa (np. o ochronie danych osobowych), te pierwsze nie wymagają obszernych nowelizacji.

Czasopismo: Archeion
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Postawy rodzicielskie matek i ojców odbywających karę pozbawienia wolności

W artykule dokonano analizy postaw rodzicielskich matek i ojców odbywających karę pozbawienia wolności. Porównano postawy 50 kobiet i 50 mężczyzn, będących rodzicami małoletnich dzieci do 18 roku życia, którzy wychowywali je przed osadzeniem i utrzymują z nimi systematyczny kontakt również w trakcie pobytu w zakładzie karnym. W Kwestionariuszu Postaw Rodzicielskich M. Plopy skazani ojcowie osiągnęli wyniki na poziomie wysokim w podskali wymagania, natomiast wyniki niskie w zakresie postawy autonomii i ochraniania. Z kolei skazane matki wykazują wyraźną tendencję do przyjmowania względem dzieci postawy nadmiernie ochraniającej i niekonsekwentnej. Nasilenie poszczególnych postaw rodzicielskich zależy od rodzaju popełnionego przestępstwa. Sprawcy przestępstw przeciwko rodzinie w porównaniu z pozostałymi rodzicami w istotnie mniejszym stopniu akceptują swoje dzieci oraz są wobec nich istotnie bardziej wymagający. Wyniki badań wyraźnie wskazują, że respondenci niewłaściwie pełnią role rodzicielskie, co prawdopodobnie zaburza wzajemne relacje w ich rodzinach. Zasugerowano, że w pracy penitencjarnej ze skazanymi rodzicami powinno się prowadzić kompleksową i systematyczną diagnozę postaw rodzicielskich oraz podnosić ich świadomość pedagogiczną m.in. poprzez kształtowanie umiejętności komunikacji z dzieckiem, właściwego doboru kar i nagród, okazywania uczuć.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne