Wpływ pory roku na niezawodność technologiczną wielostopniowej, gruntowo-roślinnej, przydomowej oczyszczalni ścieków

Tereny wiejskie, ze względu na specyfikę zabudowy wciąż w niewystarczającym
stopniu mają uregulowaną gospodarkę ściekową. Ze
względu na znaczne odległości między zabudowaniami oraz występujące
często niedogodne warunki do budowy zbiorczej kanalizacji coraz powszechniej
propagowane są niekonwencjonalne metody oczyszczania
ścieków z tych terenów. Rozwiązania te powinny charakteryzować się
znaczną skutecznością działania, niezawodnością i być atrakcyjne cenowo.
Stosując takie systemy można w realiach polskiej wsi osiągnąć
znacznie szybciej pożądane, równie dobre dla środowiska skutki ekologiczne,
jak w przypadku planowanej budowy kanalizacji zbiorczej i lokalnej
oczyszczalni ścieków. Coraz popularniejsze w naszym kraju stają
się oczyszczalnie hydrofitowe, charakteryzujące się dużą sprawnością
zmniejszania stężeń nie tylko zanieczyszczeń organicznych oraz zawiesin,
ale również substancji biogennych, umożliwiające przy tym deponowanie
i mineralizację osadów wtórnych powstających po procesie
biologicznego oczyszczania.
Jednym z czynników, który może w istotny sposób wpływać na
procesy redukcji zanieczyszczeń w seminaturalnych technologiach
oczyszczania jest temperatura ścieków i przebiegu procesu ich oczyszczania
w złożu. W literaturze naukowej przedmiotu brakuje doniesień
z badań terenowych na temat wpływu warunków zimowych na kinetykę
przemian zanieczyszczeń organicznych i biogennych oraz uzyskane
efekty pracy tego typu oczyszczalni. Wychodząc temu naprzeciw autorzy
postawili sobie za cel w niniejszej pracy przeprowadzenie oceny wpływu
okresu pozawegetacyjnego na efektywność redukcji zanieczyszczeń  organicznych, biogennych i zawiesiny ogólnej na urządzeniach ciągu
technologicznego wybranej oczyszczalni przydomowej wykorzystując
elementy teorii niezawodności.
Wpływ pory roku na redukcję analizowanych wskaźników zanieczyszczeń
określono metodami statystycznymi wykorzystując, ze względu
na liczebność próby poniżej 30 elementów, test t-Studenta istotności
różnic pomiędzy średnimi na poziomie istotności α=0,05 oraz elementy
teorii niezawodności.
Analiza wykazała brak statystycznie istotnych różnic pomiędzy
rozpatrywanymi okresami odnośnie zanieczyszczeń organicznych, zawiesiny
ogólnej i fosforanów na poziomie istotności =0,05. Jedynie
w przypadku średnich stężeń azotu ogólnego w odpływie ze złoża poziomego
obserwuje się statystycznie istotne różnice. Wynika to z faktu,
iż procesy przemian azotu (nitryfikacja i denitryfikacja) uzależnione są,
między innymi, od temperatury ścieków w złożu, której niskie wartości
spowalniają szybkość i intensywność przemian biochemicznych. Można
zauważyć, iż na złożu pionowym obserwuje się większy poziom niezawodności
w okresie pozawegetacyjny w stosunku do wegetacyjnego dla
analizowanych wskaźników za wyjątkiem zawiesiny ogólnej, dla której
poziom ten wynosi >99,9% w obu okresach. Nie zmienia to faktu, iż
w przypadku złoża pionowego obserwuje się wysokie efekty oczyszczania
w odniesieniu od zanieczyszczeń organicznych i zawiesiny ogólnej.
Również na złożu poziomym dla tych wskaźników obserwuje się bardzo
wysoki poziom niezawodności w okresie pozawegetacyjnym. Jedynie w
przypadku stężeń azotu ogólnego w okresie wegetacyjnym uzyskano
wyższy poziom niezawodności, równy 94,4% w porównaniu do pozawegetacyjnego
(89,55%).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna