rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wstępna ocena możliwości zastosowania odpadowego pyłu perlitowego w budowlanych kompozytach polimerowych

W artykule przedstawiono wyniki badań nad możliwością racjonalnego wykorzystania odpadu powstającego przy produkcji perlitu ekspandowanego, jako mikrowypełniacza w budowlanych kompozytach żywicznych. Obecność pyłu perlitowego wpływa na cechy technologiczne mieszanek żywicznych, w tym czasy żelowania i wiązania spoiwa poliestrowego. Nie stwierdzono natomiast znaczącego wpływu tego składnika na cechy wytrzymałościowe kompozytu. Uzyskane wyniki wskazują na możliwość racjonalnego zagospodarowania uciążliwego odpadu, co dobrze wpisuje się w strategię zrównoważonego rozwoju w budownictwie. Jak dotąd, osiągnięto powodzenie przy substytucji prowadzonej na poziomie do 5 % masowych mikrowypełniacza – co wszakże, ze względu na bardzo małą gęstość nasypową pyłu perlitowego (< 100 kg/m3), oznacza redukcję dużej objętości składowanego odpadu. Autorzy planują próbę wprowadzenia do mieszanek żywicznych większych ilości pyłu perlitowego, co będzie wymagało rozwiązania problemów technologicznych związanych z dużą lotnością pyłu i jego niekorzystnym wpływem na urabialność mieszanek żywicznych.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Pomiar, inwentaryzacja i diagnostyka drewnianej architektury wernakularnej - wybrane zagadnienia zastosowania technologii skanowania naziemnego

Ochrona, konserwacja i utrzymanie zabytkowej architektury drewnianej wymaga szeregu działań, pośród których znaczącą role odgrywają zagadnienia pomiaru i diagnostyki obiektów. Współczesne technologie, w tym pojawiające się narzędzia fotogrametryczne - skanujące, oferują nowe rozwiązania w tym zakresie, stanowiąc zarazem potencjał, który warto wykorzystać w działaniach na rzecz drewnianej architektury wernakularnej. Celem artykułu jest omówienie podstawowych zagadnień związanych z zastosowaniem technologii skanowania, zwłaszcza skanowania laserowego, w pomiarze, inwentaryzacji i diagnostyce drewnianej architektury wernakularnej. Problematyka jest prezentowana na wybranych przykładach obiektów zabytkowych, celem zilustrowania i przedyskutowania zagadnień metodycznych, z ukierunkowaniem na wskazanie potencjalnych rozwiązań inwentaryzacyjno-analitycznych. Artykuł skupia się wokół następujących zagadnień: (1) skanowanie zabytkowej architektury drewnianej jako element procesów digitalizacyjnych (mikroskopia 3D, ramiona skanujące, skanowanie strukturalne, skanowanie geodezyjne); (2) wyzwania i problemy; (3) zalecenia i wskazania w zakresie działań inwentaryzacyjnych z zastosowaniem nowoczesnych technologii pomiarowych. W końcowej części artykułu prezentowane są wnioski oraz postulaty badawcze na przyszłość w zakresie stosowania technik skanowania w odniesieniu do zabytkowej architektury drewnianej.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ objętości zaczynu cementowego na konsystencję mieszanek do wysokowartościowych betonów samozagęszczalnych i masywnych

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu objętości zaczynu cementowego i stosunku w/c na konsystencję mieszanek betonowych stosowanych do wykonywania wysokowartościowych betonów samozagęszczalnych i masywnych. Badaniom poddano sześć mieszanek zawierających zaczyn cementowy w ilości od 220 do 420 dm3/m3, z których trzy projektowane były jako betony wysokowartościowe oraz dla porównania trzy betony zwykłe. Badania konsystencji mieszanek betonowych przeprowadzono metodą stolika rozpływowego oraz opadu stożka, a także przeprowadzono dodatkowe testy samozagęszczalności. Wykonano także badania wytrzymałości na ściskanie, aby wykazać, że betony są wysokowartościowe. Stwierdzono silny wpływ objętości zaczynu na urabialność i konsystencję mieszanki betonowej, natomiast wpływ stosunku w/c jest zdecydowanie mniejszy dzięki zastosowaniu superplastyfikatora wysokiej sprawności.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Mieszanki mineralno-cementowo-emulsyjne (MMCE) modyfikowane miałem gumowym

Mieszanki MMCE z dodatkiem miału gumowego były przedmiotem rozpoznawczych badań laboratoryjnych przeprowadzonych w Politechnice Lubelskiej. Ustalono wstępnie na podstawie przeglądu literatury, dotyczącej stosowania miału gumowego do mieszanek związanych cementem, jego dodatek w ilości 2%, 4% i 6% w stosunku do kruszywa. Zaprojektowano mieszanki a następnie wykonano próbki i przebadano je pod kątem spełnienia wymagań w zawartych w Instrukcji [9]. Analiza uzyskanych wyników pozwala stwierdzić przydatność miału gumowego w mieszankach MCE i stanowi postawę do opracowana dalszych szczegółowych prac w celu ustalenia nowych wymagań ilościowych wykraczających poza wymagania zawarte w Instrukcji.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wnioskowanie w systemach z wiedzą niepełną w przedsięwzięciach inżynieryjnych

Rozwiązanie sytuacji problemowej w obszarze przedsięwzięć inżynieryjnych wymaga często wykorzystania metod heurystycznych. W procesie wnioskowania zazwyczaj wykorzystuje się typowe, charakteryzujące się znaczną dostępnością, narzędzia reprezentacji i przetwarzania wiedzy – regułowe systemy ekspertowe. Do istotnych ograniczeń tego typu systemów należy jednak zaliczyć możliwość wnioskowania jedynie w tych przypadkach, dla których wiedza o sytuacji problemowej jest kompletna. Warunek ten nie zawsze udaje się spełnić, a szczególnie trudne staje się to w sytuacjach kryzysowych, często nietypowych i obarczonych dodatkowymi ograniczeniami. Choć wypracowano wiele różnorodnych rozwiązań pozwalających na skuteczne wnioskowanie w warunkach niepełnej wiedzy, to dotychczasowe przypadki ich wykorzystania w procesach wnioskowania inżynierskiego należy uznać za nieliczne. Zasadną wydaje się próba oceny możliwości zastosowania tego typu rozwiązań w przedsięwzięciach inżynieryjnych, w kontekście specyfiki tych przedsięwzięć.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wzmocnienie stropu Kleina w świetle aktualnych norm

Przedstawiono możliwość zastosowania stropów stalowo-betonowych w istniejących budynkach. Zespolenie to polega na wykorzystaniu istniejących belek stalowych, które są głównymi elementami konstrukcyjnymi stropu i nowej płyty żelbetowej. Belki i płyty żelbetowe zespala się za pomocą łączników. W pracy przedstawiono przykład obliczenia stropu zespolonego stalowo-betonowego z wykorzystaniem aktualnych norm.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Światło i kolor jako kluczowy element ‘odczuwania architektury’

Niniejszy artykuł w szczególny sposób zwraca uwagę, na rolę jaką pełni światło w odbiorze współczesnej architektury. Światło stanowi zasadniczy element kreujący i uwidaczniający piękno architektury, podkreśla jej walory estetyczne i pozwala odczuwać nieograniczoną przestrzeń „całym sobą”. Od zarania dziejów światło w połączeniu z kolorem odgrywało istotną rolę już na etapie projektomania a później jej odbioru. Współcześnie postęp technologiczny i cywilizacyjny przyczynił się do zwiększenia roli światła i koloru umożliwiając zastosowania ich już momentu projektowania. Wzrastające oczekiwania wobec architektów spowodowały intensyfikację zjawiska, która coraz częściej wyrażana jest realizacjami przepełnionymi światłem i kolorem.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przyjazne dla środowiska naturalnego rozwiązania materiałowo-technologiczne nawierzchni drogowych

Budownictwo drogowe podlega w ostatnich latach dynamicznym zmianom. Podstawowym dążeniem projektantów i technologów jest opracowanie trwałych i przyjaznych środowisku technologii drogowych, które z powodzeniem mogą być stosowane na obszarach przyrodniczo cennych. W artykule przedstawiono wybrane nowoczesne rozwiązania materiałowo-technologiczne stosowane do budowy nawierzchni na obszarach podlegających szczególnej ochronie (np. Natura 2000). Przykładem nowoczesnych proekologicznych rozwiązań technologicznych w budownictwie drogowym są: nawierzchnie asfaltowe z dodatkiem gumy ze zużytych opon samochodowych, nawierzchnie asfaltowe z mieszanek o obniżonej emisji substancji lotnych, „ciche” nawierzchnie, nawierzchnie z wykorzystaniem materiałów z recyklingu, nawierzchnie z materiałów lokalnych, nawierzchnie „biologicznie czynne” (przepuszczalne warstwy mineralne). W Politechnice Warszawskiej, od wielu lat realizowane są projekty badawcze dotyczące tematyki nowoczesnych i ekologicznych nawierzchni drogowych. Jednym z nich jest projekt mający na celu zidentyfikowanie głównych kierunków w jakich rozwijać się będzie technologia budowy dróg w perspektywie 30 lat, ze szczególnym uwzględnieniem zasad zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska. W ramach realizowanych obecnie dwóch projektów, zostały wykonane odcinki doświadczalne nawierzchni z dodatkiem gumy oraz odcinki doświadczalne w technologiach ograniczających hałas, które poddawane będą wieloletniemu monitoringowi. Właściwy dobór materiałów i technologii drogowych na obszarach przyrodniczo cennych nie pogorszy trwałości nawierzchni, komfortu użytkowania i bezpieczeństwa na drogach a jednocześnie poprawi bezpieczeństwo ekologiczne, nie zakłócając funkcjonowania cennych ekosystemów.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zmienna przestrzeń teatralna a synergia

Poszukiwanie rozwiązania sceno-widowni dającego możliwie szerokie możliwości aranżacyjne, było domeną lat 60 i 70-tych XX wieku. W owym czasie powstało najwięcej projektów i realizacji scenicznych, w których możliwe były do zaaranżowania podstawowe relacje terenów gry i obserwacji, zatem barokowy włoski, otwarty i arenowy. Tendencja ta na przełomie wieków zanikła, nastąpił natomiast renesans sceny włoskiej w różnych odmianach, z zasady o niezmiennej formie, czasem z niewielkimi możliwościami transformacji na linii opera – koncert - teatr dramatyczny. Wszystkie te rozwiązania generowały ogromne koszty poprzez konieczność zastosowania niestandardowych urządzeń technicznych, również znacząco podrażających eksploatację. W 1996/1997 roku w Londynie otwarto zrekonstruowany szekspirowski teatr „Globe”. Obiekt ten niewątpliwie dał początek odrodzonej wizji współczesnego teatru dramatycznego. Forma przestrzenna, nawiązująca do starożytności, z pozoru nie wydaje się mobilna inscenizacyjnie. Jednakże z punktu widzenia szczególnej relacji widza i aktora, stosując odpowiednie kryteria reżyserskie, układ zyskuje „wewnętrzną” zmienność przy praktycznie niezmienionym układzie przestrzennym. Idea teatru renesansowej Anglii w pierwszym rzędzie ma zastosowanie w obiektach masowych, otwartych. Dyskusyjne są rozwiązania, w których stosuje się otwierany dach, czy rozbudowaną w tle „języka” scenicznego namiastkę sceny pudełkowej. W końcu wznoszenie obiektu w ciężkiej, żelbetowej konstrukcji, a nie w lekkiej, drewnianej, powoduje zaniżenie „efektywności” inscenizacyjnej, koszty natomiast rosną. Surowość formalna teatru elżbietańskiego przy wymaganiach technicznych odnoszących się głównie do bazy oświetleniowej, jest akceptowalna w szerokim zakresie repertuarowym. Przy niewielkich nakładach finansowych i zgodnym współdziałaniu architektów i inscenizatorów z przypisanymi im branżami, całkowicie spełnia się zasada synergii.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Nośność na przebicie krępych płyt żelbetowych – badania i analiza metodą S-T

W pracy przedstawiono próbę analizy nośności na przebicie płyt krępych za pomocą metody kratownicowej (strut-and-tie, S-T). Procedura obliczeniowa została porównana z wynikami własnych badań eksperymentalnych. Zakres analizy obejmuje wyłącznie elementy bez zbrojenia poprzecznego obciążone osiowo symetrycznie.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania uszkodzonych elementów ram rusztowań systemu fasadowego

W pracy przedstawiono sposób przygotowania oraz przeprowadzenia badań laboratoryjnych służących do analizy wpływu uszkodzeń eksploatacyjnych głównego elementu konstrukcyjnego ram nośnych systemu fasadowego rusztowań. Obecność w zasadzie nieunikniona defektów powoduje zmniejszenie wytrzymałości w stosunku do wytrzymałości teoretycznej. Analiza numeryczna poprzedzona własnymi badaniami laboratoryjnymi pozwala dokładnie opisać zachowanie elementu.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Analiza porównawcza wybranych metod badawczych odporności na działanie wody i mrozu mieszanek mineralno-asfaltowych

Odporność na działanie wody i mrozu jest jedną z najważniejszych właściwości charakteryzujących parametry techniczne mieszanek mineralno-asfaltowych. Czynniki środowiskowe oddziaływujące na nawierzchnie drogową znacząco niekorzystnie wpływają na trwałość poszczególnych warstw konstrukcyjnych drogi. W strefie klimatycznej, w której znajduje się Polska, nawierzchnia jezdni drogowej poddawana jest w ciągu roku między innymi wielokrotnemu nasączaniu wodą, zamrażaniu i odmrażaniu. Bardzo często procesom tym towarzyszy również sól stosowana podczas zimowego utrzymania dróg. Zasadnym staje się więc kontrolowanie MMA pod względem wrażliwości na wspomniane niszczące oddziaływania. Oznaczenie wodo- oraz mrozoodporności MMA według obowiązujących procedur polega na określeniu zmniejszenia średniej wytrzymałości na rozciąganie pośrednie próbek nasyconych wodą do próbek suchych. Dużym problem metody stosowanej w Polsce jest powtarzalność i odtwarzalność uzyskiwanych rezultatów badań. W referacie zaprezentowane zostały wyniki badań i analiz odporności na działanie wody i mrozu według wymagań WT-2 2010, AASHTO T 283-89 oraz „metody skandynawskiej”. Badaniom poddano mieszanki mineralno-asfaltowe typu AC 11S oraz AC 16P. Wodoodporność i mrozoodporność mieszanek mineralno-asfaltowych określono za pomocą badań wytrzymałości na rozciąganie pośrednie (ITS) oraz modułów sztywności (IT-CY).

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Rewaloryzacja zabudowy drewnianej jako element urządzania szlaku Kultury Wołoskiej

Szlak kultury wołoskiej to szlak turystyki kulturowej, który prezentuje wartości naturalne Karpat oraz dziedzictwo kulturowe osadników wołoskich. Głównym celem stworzenia szlaku jest budowanie i promowanie zrównoważonej turystyki w Karpatach. Szlak to także droga do wzbogacenia i urozmaicenia oferty usług turystycznych w gminach karpackich, w oparciu o ich własny, często mało wykorzystany kapitał ludzki i krajobrazowy. Idea szlaku odzwierciedla wspólnotę górali łuku Karpat, w nazewnictwa, muzyce, która w krajobrazie przejawia się w systemie osiedleńczym wsi, rozłogach pól, polanach wraz z szałasami, a także w realizowaniu współcześnie działalności spółdzielczej, wspólnotowej, nawiązującej do organizacji wołoskiego sałasza – wspólnego gospodarowania. Przynależność do „Szlaku Kultury Wołoskiej” uczy szacunku dla pracy, dokonań poprzednich pokoleń, zwraca uwagę na dziedzictwo kulturowe łuku Karpat.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Współczesna architektura wieżowców w stolicy Kataru – Dausze

W artykule przedstawiono elementy analizy architektonicznej i konstrukcyjnej wybranych wieżowców ze stolicy Kataru Dohy zlokalizowanych w dzielnicy biznesowej West Bay oraz w kompleksie sportowym Aspire Zone. Analizując architekturę Dohy można stwierdzić, że obecnie jest to bardzo szybko rozwijająca się metropolia, która jest uznawana wraz z Dubajem za najbardziej zaawansowane technologicznie miasto świata w kategorii budynków inteligentnych. Koniunktura budowlana i rozwój konstrukcyjny spowodowały wznoszenie ikonicznych wieżowców, obiektów widowiskowo-sportowych oraz muzeów. W pierwszej części artykułu zwrócono uwagę na to jak w ciągu kilkunastu lat Doha dołączyła do najciekawszych architektonicznie miast świata ze względu na gwałtowny rozwój gospodarczy wynikający ze znalezienia ogromnych złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Punktem zwrotnym była organizacja XV Igrzysk Azjatyckich w 2006 roku. W wyniku sukcesu ekonomicznego tych igrzysk ponad 100 budynków wysokich i wysokościowych było planowanych do budowy w dzielnicy biznesowej West Bay i przyległych dzielnicach. Oczywiście rozwój architektoniczny miasta nie mógłby się odbyć bez uczestnictwa w nim wybitnych zagranicznych architektów takich, jak na przykład Jean Nouvell, Ieoh Pei, czy Arata Isozaki. W drugiej części artykułu omówiono wieżowce w dzielnicy West Bay: Doha Tower, Al Bidda Tower, Tornado Tower oraz znajdującą się w kompleksie sportowym Aspire Tower. Budynki te stanowią obecnie znak rozpoznawczy Kataru na całym świecie.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Współczesna architektura niemiecka w kontekście wybranych pism filozoficznych

Architektura znajduje się współcześnie pod wyraźnym wpływem filozofii. Niektóre wzory myślenia stały się inspiracją dla projektantów, inne posłużyły za usankcjonowanie już zrealizowanych obiektów architektonicznych. Tekst przedstawia zatem architektoniczny wyraz różnych nurtów widocznych w literaturze poświęconej estetyce i filozofii w ogóle. Dyskusji poddano motywy, które odnoszą się do ciągłości i tradycji oraz kwestie złożoności i różnicy. Te dwa różne ujęcia zdają się odnajdywać wspólny mianownik w pismach Martina Heideggera.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ laboratoryjnych metod zagęszczania na właściwości fizykomechaniczne recyklowanych mieszanek mineralno-asfaltowych z asfaltem spienionym

W referacie przedstawiono wyniki badań oceny wpływu laboratoryjnych metod zagęszczania na właściwości recyklowanych mieszanek z asfaltem spienionym (MCAS) oraz z emulsją asfaltową (MCE). Obecne wymagania opracowane i stosowane w naszym kraju przy realizacji zadań drogowych na etapie projektowania składu mieszanek oraz kontroli właściwości wykonywanej warstwy podbudowy w technologii recyklingu na zimno dopuszczają dwie metody formowania prób w warunkach laboratoryjnych: zagęszczanie statyczne prasą hydrauliczną oraz udarowe w ubijaku Marshalla. Na podstawie badań stwierdzono, iż rodzaj metody zagęszczania ma wpływ na cechy fizyczne i mechaniczne recyklowanych mieszanek. Zaobserwowano również, że sposób formowania prób wpływa na strukturę uzyskanego materiału, gdzie znaczny udział ziaren materiału mineralnego uległ rozkruszeniu podczas zagęszczania udarowego. Próbki zagęszczane w sposób statyczny uzyskały lepsze parametry wytrzymałościowe oraz charakteryzowały się wyższą odpornością na działanie wody, co ma związek z niższą zawartością wolnych przestrzeni uzyskiwaną w próbkach zagęszczanych tą metodą.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Miejsca piesze w przestrzeni miasta

Niniejszy artykuł został poświęcony zagadnieniom związanym z kształtowaniem miejsc pieszych w przestrzeniach miasta. Autor próbuje określić cechy jakie powinny posiadać miejsca piesze kształtujące miejską przestrzeń na podstawie przeprowadzonej analizy trzech zrealizowanych zespołów architektoniczno-urbanistycznych w miastach Słowenii, w drugiej dekadzie dwudziestego pierwszego wieku. Zaprezentowane przykłady o zróżnicowanym programie i funkcji zlokalizowane w różnych uwarunkowaniach potwierdziły tezę, że miejsca piesze stanowią miejsca węzłowe w mieście. Atrakcyjnie kształtowane miejsca piesze harmonijnie powiązane z otaczającą architekturą oraz kontekstem przestrzennym mają wpływ na integrację przestrzeni w mieście. Miejsca piesze jako miejsca węzłowe w mieście odgrywają w przestrzeniach miast istotną rolę bowiem stanowią wielofunkcyjne płaszczyzny skupiające podstawowy ruch pieszy zapewniając wszelkie kontakty międzyludzkie intelektualne oraz zawodowe, towarzyskie, edukacyjne etc. bardzo charakterystyczne dla przestrzeni publicznych. Mają też wpływ na scalanie zintegrowanych przestrzeni w mieście.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Twierdza Kłodzko – jako integralny element struktury miasta

W niniejszym artykule przedstawione zostało znaczenie historycznego elementu w strukturze miasta jakim jest Twierdza Kłodzko. Ten górujący nad miastem obiekt militarny stanowi ważną dominantę znajdującą się w centrum Kłodzka. Autor powołując się na analizy oraz badania przeprowadzane przez niego na terenie samej Twierdzy przybliżając możliwości wykorzystania potencjału adaptacyjnego tego miejsca. Obiekt ten pełniący niegdyś znaczącą funkcje militarną powinien w dzisiejszych czasach mieć zupełnie nowe zastosowanie. Prezentując również przykłady adaptacji tego typu obiektów z kraju oraz ze świata przedstawiony został potencjał kulturowy oraz ekonomiczny dla regionu. Obiekty niespełniające swojej docelowej funkcji popadają w ruinę zatracając wartości oraz potencjał w nich ukryty. Możliwości adaptacyjne jakie posiada Twierdza Kłodzko pozwalają na wprowadzenie do niej różnego rodzaju funkcji co skutkować może wzbogaceniem jej wartości. Nadanie współczesnej funkcji w obiekcie zlokalizowanym w centrum kotliny Kłodzkiej stanowić ma element dodany, czyli efekt synergii dla miasta oraz obszaru w którym się ona znajduję. Bazując na opracowanych przez autora materiałach przedstawiony jest potencjał miejsca jako obiektu atrakcyjnego komercyjnie oraz kulturowo. Prezentując sposoby adaptacyjne zwraca się równocześnie uwagę na zagrożenia wiążące się z pozostawieniem Twierdzy działaniom niszczącym.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wodoodporność recyklowanej podbudowy z asfaltem spienionym w aspekcie składu spoiwa drogowego

W referacie przedstawiono rezultaty badań recyklowanej podbudowy wykonanej w technologii recyklingu głębokiego na zimno z asfaltem spienionym oraz spoiwem mieszanym. W badaniach szczególną uwagę zwrócono na jej wodoodporność. Indywidualne projektowanie składu spoiwa pozwala na precyzyjne dostosowanie jego oddziaływania do warunków terenowych oraz wymaganych parametrów recyklowanej podbudowy. Projekt recyklowanej podbudowy z asfaltem spienionym symulował proces recyklingu głębokiego na zimno. Zastosowane składniki mineralne tj. destrukt asfaltowy, kruszywo 0/31,5 mm oraz kruszywo doziarniające 0/4 stanowiły materiał odpadowy z istniejącej konstrukcji. W składzie recyklowanej podbudowy zastosowano spoiwa drogowe, które wytworzono w warunkach laboratoryjnych z wymieszania trzech bazowych składników. Udział procentowy poszczególnych spoiw drogowych określono zgodnych z planem eksperymentu sympleksowo-centroidowego. Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono różnorodny wpływ analizowanych składników spoiw drogowych na właściwości mechaniczne oraz wodoodporność recyklowanej podbudowy. W oparciu o zastosowany plan eksperymentu możliwe było określenie składu spoiwa drogowego, które zapewni uzyskanie recyklowanej podbudowy odpornej na działanie wody.

Czasopismo: Budownictwo i Architektura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka