rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zaburzenia jedzenia jako spektrum zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego

W artykule przedstawiono związki między zaburzeniami jedzenia (jadłowstrętem psychicznym i bulimią psychiczną) a zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. Omówiono na podstawie przeglądu piśmiennictwa współchorobowość oraz koncepcję spektrum zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, do którego niektórzy autorzy kwalifikują również zaburzenia odżywiania się. Przedstawiono cechy wspólne dla zaburzeń odżywiania i innych zaburzeń psychicznych zaliczanych do spektrum zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Należą do nich: zbliżony wiek wystąpienia pierwszych objawów, przewlekły przebieg, czasem podobne cechy osobowości, a także niektóre zaburzenia w zakresie neuroprzekaźników, podobne zmiany stwierdzane w badaniach neuroobrazowych, być może również uwarunkowania genetyczne, jak i pozytywna odpowiedź na leki psychotropowe, działające na przykąłd na układ serotoninergiczny. Na podstawie wiedzy, którą dysponujemy aktualnie, nie można jednak z całą pewnością stwierdzić, że najważniejsza cecha, jaką jest wspólna patologia genetyczno-strukturalno-biochemiczna, wskazuje bez wątpliwości, że dane zaburzenia należą do jednego spektrum zaburzeń psychicznych. Problem pozostaje otwarty i oczekiwać można, że dopiero kolejne badania uwarunkowań biologicznych mogą go rozstrzygnąć.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Steroidy anaboliczno-androgenne (anabolic-androgenic steroids, AAS) – społeczna androgenizacja: rozpowszechnienie używania, problemy zdrowotne

W pracy przedstawiono dane epidemiologiczne dotyczące używania i uzależnienia od steroidów anaboliczno-androgennych (ang. anabolic-androgenic steroids, AAS). Zwrócono uwagę na problem używania AAS nie tylko przez sportowców (doping), ale również przez młodzież i młodych dorosłych, w celu kształtowania masy mięśniowej i sylwetki ciała, czyli tzw. społeczną androgenizację. Stosowanie AAS przez młodzież i młodych dorosłych współwystępuje niejednokrotnie z używaniem innych substancji psychoaktywnych (SPA), np. amfetaminy, kokainy, halucynogenów. W przebiegu używania AAS występują: wysokie ryzyko różnych powikłań zdrowotnych, nasilone w przypadku używania innych SPA, oraz możliwość uzależnienia od tych substancji. Na zespół abstynencyjny AAS składa się szereg objawów występujących w różnej konfiguracji i nasileniu; przeważnie ma on charakter dwufazowy. W pierwszej fazie dominują objawy wynikające z zaburzeń układu adrenergicznego, podobne do objawów zespołu abstynencyjnego opiatowego. W fazie drugiej, zwykle w czasie tygodnia, rozwija się depresja posteroidowa z dążeniem do ponownego przyjęcia substancji AAS. W Polsce problem społecznej androgenizacji nie jest rozpoznany, nie ma też oceny rozpowszechnienia współwystępowania zaburzeń psychicznych, które mogą towarzyszyć używaniu AAS. W przebiegu stosowania tych substancji mogą występować zaburzenia afektywne, co stanowi problem również z tego względu, że wiąże się z istotnym ryzykiem podjęcia próby samobójczej. W pracy podkreślono, że doping AAS wśród sportowców kwalifikowanych jest kontrolowany przepisami sportowymi, a nawet karnymi, natomiast tzw. społeczna androgenizacja związana z przyjmowaniem AAS i różnych odżywek zawierających prekursory testosteronu i nandrolonu nie podlega, w naszym kraju, regulacji prawnej.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Współwystępowanie zaburzeń osobowości i zaburzeń odżywiania – opis przypadku pacjentki z bulimią i osobowością nieprawidłową typu borderline

Opis przebiegu choroby u 21-letniej pacjentki z rozpoznaniem bulimia nervosa oraz osobowości nieprawidłowej typu borderline. Pacjentka po 2 latach trwania zaburzeń odżywiania sama zgłosiła się do ambulatoryjnej opieki psychiatrycznej. Do poradni przyklinicznej zgłaszała się regularnie przez cztery kolejne miesiące, po czym przerwała leczenie psychiatryczne bez wcześniejszego powiadomienia. W tym czasie podjęła też psychoterapię indywidualną, nie zaakceptowała natomiast propozycji spotkania rodzinnego. Mimo próśb lekarza prowadzącego, dwukrotnie nie zgłosiła się w umówionym terminie na badanie psychologiczne. W ramach farmakoterapii włączono fluoksetynę, początkowo w dawce 20 mg/dobę, a następnie 40 mg/dobę. W czasie wizyt poradnianych kontrolowano masę ciała (BMI) oraz stężenia elektrolitów w surowicy krwi. Niewielką poprawę pacjentka deklarowała już po miesiącu kompleksowej terapii. Po czterech miesiącach leczenia obserwowano dalszą poprawę samopoczucia i funkcjonowania. Chora miała lepszy i stabilniejszy nastrój, apetyt uległ zmniejszeniu, spadła częstość napadów objadania się i wymiotów. Dziewczyna lepiej wywiązywała się z dotychczasowej pracy, a także postanowiła powrócić na studia.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Właściwości reologiczne wodnych roztworów poliakryloamidu i hydroksyetylocelulozy w przepływie rozciągającym i ścinającym

Porównano właściwości reologiczne, w przepływie rozciągającym i ścinającym, wodnych roztworów polimerów: jonowego poliakryloamidu (WF2) oraz niejonowych — częściowo zhydrolizowanego poliakryloamidu (WF1) i hydroksyetylocelulozy (HEC) — różniących się budową łańcucha polimerowego. Pomiary w przepływie rozciągającym wykonano z wykorzystaniem reometru własnej konstrukcji. Uzyskane wyniki wskazują, że polimery o giętkiej budowie łańcucha polimerowego (WF1, WF2) charakteryzują się większymi wartościami pozornej lepkości wzdłużnej i stosunku Troutona (Tr<sub>B</sub>). W przypadku polimerów o sztywnej budowie łańcucha (HEC), w zakresie pozornej szybkości rozciągania od 1 do 8 s<sup>-1</sup>, liczba Tr<sub>B</sub> przybiera w przybliżeniu wartość stałą z przedziału 3—5. W przypadku większych wartości szybkości rozciągania (&#949;<sub>&#945</sub>;) liczba Tr<sub>B</sub> zwiększa się do ok. 41.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Odpowiedź Arturowi Pacewiczowi

Tekst stanowi odpowiedź Autora na następującą publikację: Artur Pacewicz, „O
Talesie i początku filozofii”, Lectiones & Acroases Philosophicae X, 1 (2017), ss. 129-149.

Czasopismo: Internetowy Magazyn Filozoficzny Hybris
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Stężenie oreksyn A i B (OXA i OXB) oraz greliny (GRE) w osoczu chorych z jadłowstrętem psychicznym – doniesienie wstępne

W powstawaniu jadłowstrętu psychicznego (anorexia nervosa, AN) rozpatruje się udział peptydów oreksygenicznych i anoreksygenicznych. Celem pracy było zbadanie zależności pomiędzy stężeniami: oreksyn A i B (OXA i OXB) oraz greliny (GRE) w osoczu a wskaźnikiem masy ciała (BMI) u chorych z AN. Badaniem objęto 25 dziewcząt z jadłowstrętem psychicznym. Grupę odniesienia stanowiło 20 zdrowych dziewcząt. U wszystkich oznaczano jednorazowo w osoczu stężenie OXA, OXB, GRE i glukozy. U chorych z AN, spośród trzech analizowanych peptydów oreksygenicznych: OXA, OXB i GRE jedynie dwa z nich – OXA i GRE zmieniły istotnie swoje stężenie w osoczu w ostrej fazie choroby. Stężenie OXA w osoczu chorych z AN było statystycznie istotnie niższe, a stężenie GRE – statystycznie istotnie wyższe niż w grupie odniesienia. Jednocześnie wykazano statystycznie istotną dodatnią korelację pomiędzy stężeniem OXA a wartością BMI i statystycznie istotną ujemną korelację pomiędzy stężeniem GRE a BMI.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Zmiany dermatologiczne u osób leczonych neuroleptykami klasycznymi i lekami przeciwpsychotycznymi II generacji

Reakcje skórne zasługują na szczególną uwagę, ponieważ są najpowszechniejsze wśród wszystkich reakcji polekowych. Reakcja skórna może być jedynym objawem niepożądanego odczynu polekowego bądź też tylko jednym z elementów całego zespołu objawów. Z tego powodu uważa się skórę za narząd sygnałowy organizmu. Leki przeciwpsychotyczne stanowią grupę leków dającą stosunkowo dużo objawów ubocznych. Objawy te dotyczą różnych narządów i układów. Od czasu wprowadzenia pierwszego leku przeciwpsychotycznego psychiatrzy obserwowali występowanie zmian skórnych u pacjentów leczonych kolejnymi klasycznymi neuroleptykami. Większość tych zmian jest łagodna, dobrze poddaje się leczeniu i nie stanowi ryzyka dla zdrowia pacjentów. Najczęściej obserwuje się hiperpigmentację, fotowrażliwość, pokrzywkę i świąd skóry. Niewiele jest natomiast danych dotyczących występowania zmian skórnych u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi II generacji. Cele: Ustalenie i porównanie rodzaju zmian dermatologicznych występujących u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, leczonych neuroleptykami klasycznymi i lekami przeciwpsychotycznymi II generacji. Materiały i metody: Analiza dokumentacji medycznej 42 pacjentów hospitalizowanych na oddziałach psychiatrycznych dotyczącej rozpoznania psychiatrycznego według ICD-10, rozpoznania dermatologicznego, aktualnej terapii neuroleptykami. Wyniki i wnioski: W badanej grupie 42,9% pacjentów było leczonych jednym neuroleptykiem klasycznym, a u 57,1% zastosowano monoterapię lekiem przeciwpsychotycznym II generacji. W przypadku monoterapii neuroleptykiem klasycznym dominowały choroby gruczołów łojowych, natomiast u leczonych lekiem II generacji – choroby gruczołów łojowych oraz choroby alergiczne.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Dysmorfia mięśniowa – wariant dysmorfofobii? Badania nad zaburzeniami obrazu ciała u mężczyzn

Zaburzenia obrazu ciała towarzyszą niektórym zaburzeniom psychicznym, takim jak jadłowstręt psychiczny i bulimia, niekiedy też występują samodzielnie jako dysmorfofobia. Dosyć dobrze poznano charakter tej nieprawidłowości u kobiet cierpiących z powodu zaburzeń jedzenia. Dopiero w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku badacze zajęli się problemem obrazu własnego ciała u mężczyzn. Stwierdzono, że już we wczesnych latach szkolnych chłopcy poświęcają dużo uwagi swemu ciału, wprowadzają różne metody celem modyfikacji wyglądu. Chłopcy i mężczyźni częściej stosują ćwiczenia fizyczne w przeciwieństwie do kobiet, które częściej praktykują różnego rodzaju diety. Dziewczynki i kobiety bardziej koncentrują się na dolnych rejonach ciała (biodra, podbrzusze, uda), chłopcy i mężczyźni – na górnych (nadbrzusze, klatka piersiowa, ramiona). W wyniku tych badań zauważono szczególną postać dysmorfofobii charakteryzującą się poczuciem posiadania niskiej masy ciała, niskiej masy mięśniowej, czemu towarzyszyło uczucie silnego dyskomfortu mające istotny wpływ na zachowania badanych: stosowali oni rygorystyczne diety, poddawali się intensywnemu treningowi siłowemu, zaniedbywali codzienne obowiązki, pogarszały się ich relacje społeczne. Wiele czasu poświęcali na sprawdzanie swojego wyglądu w lustrach, dopytywali się znajomych, czy nie wyglądają zbyt wątło, ubierali się w luźne stroje, aby wizualnie powiększyć rozmiary ciała, stosowali sterydy anaboliczne dla szybszego wzrostu masy mięśniowej. Zaobserwowane zaburzenie początkowo nazwano „odwróconą anoreksją” ze względu na podobieństwo niektórych objawów do tych, obserwowanych w jadłowstręcie, przy postrzeganiu swego ciała jako zbyt szczupłego i wątłego. W wyniku późniejszych badań zmieniono nazwę zaburzenia na „dysmorfia mięśniowa” (muscle dysmorphia).

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Nowe modele opisu krzywych lepkości ścinania ustalonego cieczy nienewtonowskich

Przedstawiono wybrane nowe modele oraz metody opisu krzywych lepkości w ustalonych przepływach ścinających cieczy nienewtonowskich. Omówiono modele wynikające z teorii objętości swobodnej, modele będące uogólnieniem równania Carreau oraz tzw. modele wielomodowe, umożliwiające opis lepkości układów reologicznie złożonych. Podano szereg praktycznych przykładów opisu krzywych lepkości różnorodnych kompozycji ciekłych za pomocą omawianych modeli.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania nad niedźwiedziami plioceńskimi

W pracy przedstawiono opis czaszki Ursus wenzensis Stach i porównano ją z czaszkami U. arctos L., U. (Thalarctos) maritimus Phipps i U. etruscus Cuv. Zbadano rozwój żuchw i ich uzębienia u osobników młodocianych i porównano je z żuchwami osobników dorosłych i ich uzębieniem. Przeanalizowano uzębienie U. wenzensis Stach i U. boeckhi Schlosser i porównano je z uzębieniem innych niedźwiedzi kopalnych (U. ruscinensis Deperet, U. arvernensis Cr. & J., U. etruscus Cuv.,
U. (Plionarctos) stehlini Kretzoi) oraz współczesnych (U. (Helarctos) malayanus Raffles i in.). W rezultacie tych badań autor doszedł do wniosku, że U. boeckhi Schlosser i U. ruscinensis Deperet są najpierwotniejszymi przedstawicielami plioceńskich niedźwiedzi rodzaju Ursus. Pochodzą one przypuszczalnie od wspólnego przodka, którym prawdopodobnie był Ursavus brevirhinus Hofmann, wykazują jednak różne kierunki zmienności, mimo że znajdują się na jednakowym szczeblu ewolucyjnym. Potomkiem U. boeckhi Schlosser jest przypuszczalnie U. wenzensis Stach, który
spośród niedźwiedzi współczesnych pod względem uzębienia nawiązuje najbardziej do U. (Helarctos) malayanus Raff1es. U. wenzensis Stach znajduje się na tym samym szczeblu ewolucyjnym, co U. etruscus Cuv. czy U. arvernensis Cr. & J., lecz gatunki te realizują inne kierunki rozwojowe.

Czasopismo: Acta Palaeontologica Polonica
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Charakterystyka struktury materiałów przeznaczonych do wytwarzania piezoelektrycznych kompozytów na osnowie polipropylenu

Potencjalnie piezoelektryczne kompozyty izotaktycznego polipropylenu (i-PP) napełnionego organofilizowanym montmorylonitem (MMT) otrzymano metodą wytłaczania bez dodatku kompatybilizatora. Krystaliczność wytworzonych materiałów badano za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej (XRD), morfologię określano metodą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), a właściwości mechaniczne oceniano na podstawie wytrzymałości na rozciąganie. Stwierdzono, że w kompozytach i-PP tworzy się struktura komórkowa i zwiększa się stopień krystaliczności osnowy polimerowej. Właściwości mechaniczne napełnionego montmorylonitem i-PP pogarszają się, ale zakres naprężeń, w którym jest spełnione prawo Hooke'a w wypadku kompozytów i-PP z dodatkiem 2,5 i 5 % mas. MMT jest podobny do zakresu odpowiadającego nienapełnionemu polipropylenowi.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kompozycje modyfikowanych farb proszkowych. Cz. 1. Hybrydowe kompozycje poliestrowych farb proszkowych

Z wykorzystaniem wytłaczarki dwuślimakowej współbieżnej sporządzono kompozycje poliestrowej farby proszkowej BFP z wytypowanymi nanonapełniaczami: zmodyfikowanym bentonitem oraz krzemionką modyfikowaną metakrylanem 3-(trimetoksysililo)propylu i naniesiono je na płytki metalowe. Stwierdzono, że powłoki wykonane z kompozycji farby proszkowej z nanonapełniaczami i dodatkami wykazują znacznie korzystniejsze właściwości: połysk, twardość względną, udarność, plastyczność, odporność na zarysowania, przyczepność do podłoża oraz wytrzymałość przy ścinaniu niż powłoki z niemodyfikowanej farby proszkowej.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena efektów laserowego znakowania warstwy wierzchniej wyprasek z polipropylenu

Oceniano wpływ zawartości absorbentu i zmiennych parametrów pracy lasera na efektywność znakowania laserowego powierzchni wyprasek zmodyfikowanego polipropylenu. Określano odcień i nasycenie barwy oraz cechy geometryczne powierzchni naniesionych znaków graficznych za pomocą spektrofotometru optycznego i mikroskopu konfokalnego. Stwierdzono, że jakość znakowania w istotnym stopniu zależy od szerokości ścieżki wiązki promieniowania, częstotliwości impulsów i barwy powierzchni poddanej procesowi nanoszenia znaków graficznych oraz, że w zależności od barwy próbki dodatek do polipropylenu absorbentu promieniowania wpływa różnie na proces. Najlepsze efekty znakowania laserowego uzyskano w wypadku próbek białych z dużą zawartością modyfikatora.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ dodatku cieczy jonowych na właściwości wyrobów tkaninowo-gumowych zawierających napełniacze warstwowe

Oceniono wpływ dodatku do mieszanek kauczukowych cieczy jonowych – bromku oraz chlorku 1-butylo-3-metyloimidazoliowego – na właściwości kompozytów tkaninowo-gumowych. Kompozyty otrzymywano na bazie tkaniny poliamidowej, którą pokrywano cienką warstwą wulkanizatu kauczuków butylowego lub butadienowo-akrylonitrylowego, napełnionych talkiem bądź miką. Dodatek napełniaczy modyfikowanych cieczami jonowymi w istotnym stopniu powodował zmniejszenie palności badanych materiałów, z zachowaniem adhezji wulkanizatu do tkaniny poliamidowej oraz ich właściwości mechanicznych, nawet po procesie starzenia termicznego.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacje komputerowe procesu wtryskiwania porującego

Przeprowadzono symulacje procesu wtryskiwania mikroporującego MuCell, w których wykorzystano program komputerowy Moldflow Plastics Insight 5.0. Dokonano analizy wpływu rodzaju tworzywa i grubości ścianki wypraski na jej strukturę porowatą, naprężenie i odkształcenie oraz wartość skurczu objętościowego. Wyniki porównano z zależnościami odnoszącymi się do procesu wtryskiwania z wykorzystaniem chemicznego środka porującego. Stwierdzono, że wysokość gniazda formującego wywiera istotny wpływ na rozkład temperatury i ciśnienia wtryskiwanego tworzywa, atakże na wymiary i rozkład porów w wypraskach. Zastosowanie opisywanej metody wtryskiwania mikroporującego pozwala na znaczne zredukowanie czasu i ciśnienia docisku, a tym samym skrócenie czasu całego cyklu wtryskiwania.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ sposobu przygotowania włókien keratynowych z piór drobiowych na właściwości kompozytów z recyklatów polietylenu dużej gęstości

Badano kompozyty na osnowie recyklatu polietylenu dużej gęstości (PE-HD) z napełniaczem naturalnym w postaci włókien keratynowych, uzyskanych z odpadowych piór drobiowych. Wytworzono kompozyty o zawartości 15, 30 i 50 % mas. tych włókien z piór oczyszczanych trzema metodami. Otrzymane materiały charakteryzowały się niewielką, zależną od sposobu przygotowania napełniacza, chłonnością wody w porównaniu z chłonnością wody materiałów zawierających inne napełniacze naturalne. Kompozyty zakwalifikowano do kategorii palności HB40. Jako materiały średniopalne mogą więc być wykorzystane do produkcji elementów konstrukcyjnych powszechnego użytku o zwiększonej odporności na działanie ognia. Stwierdzono, że zastosowanie różnych metod oczyszczania piór drobiowych w procesie uzyskiwania włókien keratynowych nie ma istotnego wpływu na gęstość i wytrzymałość mechaniczną kompozytów z recyklatu PE-HD z udziałem tego napełniacza.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Polimerowa membrana inkluzyjna z trioctanu celulozy (CTA) plastyfikowanego eterem 2-nitrofenylooktylowym

Przedstawiono budowę polimerowej membrany inkluzyjnej (PIM) z matrycą z trioctanu celulozy (CTA) oraz jej zastosowanie do wydzielania jonów chromu(III) z roztworów wodnych. Efektywność transportu jonów Cr(III) w badanym układzie była uwarunkowana stężeniem w membranie przenośnika jonów kwasu di(2-etyloheksylo)fosforowego (D2EHPA). Badany układ pracujący stabilnie w procesach prowadzonych cyklicznie, może być również wykorzystany do selektywnego wydzielania jonów Cr(III) z mieszaniny jonów Cr(III)/Cr(VI).

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nanocząstki magnetytu powlekane polimerami do zastosowań biomedycznych. Cz. II. Nanocząstki Fe3O4 z powłokami z polimerów syntetycznych

Artykuł jest drugą częścią przeglądu literatury dotyczącej nanocząstek magnetytu stosowanych w biologii i medycynie. Omówiono układy nanocząstek Fe<sub>3</sub>O<sub>4</sub> z powłokami z polimerów syntetycznych, m.in. z poliwinylopirolidonu, poli(glikolu etylenowego), polidopaminy. Przedstawiono przykłady trójskładnikowych układów magnetytu ze związkami krzemu, stabilizowanych polimerami.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjna metoda otrzymywania polioli poliestrowych przeznaczonych do produkcji spodów obuwniczych

Opracowano nową technologię otrzymywania polioli poliestrowych z zastosowaniem surowca stanowiącego nowo wyodrębniony strumień uboczny procesu utleniania cykloheksanu. Innowacja polegała na wprowadzeniu etapu rozdziału strumienia produktów odpadowych, pozwalającego na uzyskanie frakcji o składzie gwarantującym optymalne właściwości zsyntetyzowanego poliolu przeznaczonego do systemów poliuretanowych używanych do produkcji spodów obuwniczych. Otrzymana frakcja prepoliestrowa charakteryzowała się dużą zawartością związków alifatycznych dwufunkcyjnych i niewielkim udziałem małocząsteczkowych monokwasów, przyczyniających się do pogorszenia jakości wyrobu końcowego. Powstająca w wyniku rozdziału frakcja stanowi surowiec alternatywny dla powszechnie stosowanego kwasu adypinowego. Oceniono właściwości spodów obuwniczych wytworzonych z mikroporowatych poliuretanów na bazie uzyskanych poliestrów. Stwierdzono, że otrzymane poliestry wykazują właściwości zbliżone (lub lepsze) do cech poliestrów wytwarzanych dotychczas przez Spółkę Purinova.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Polimerowe materiały separacyjne w magazynach energii do e-mobilności

Magazyny energii są zbudowane z pojedynczych ogniw, w których oprócz katody, anody i elektrolitu znajduje się polimerowy materiał separacyjny. To właśnie cechy separatora decydują m.in. o cykliczności pracy i o pojemności ogniwa oraz technologii produkcji akumulatora. Przedstawiono przegląd materiałów separacyjnych stosowanych w magazynach energii wykorzystywanych w e-mobilności. Omówiono separatory używane w akumulatorach kwasowych, niklowo-wodorkowych oraz najpopularniejszych obecnie litowo-jonowych. Opisano również nowe rozwiązania technologiczne w dziedzinie materiałów separacyjnych do chemicznych źródeł prądu.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Preparowanie, struktura i właściwości membran nanokompozytowych wytwarzanych metodą inwersji faz

Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej wytwarzania, struktury i właściwości membran preparowanych z roztworów polimerowych modyfikowanych nanocząstkami. Dodatek nanomateriałów wpływa na budowę strukturalną i właściwości fizykochemiczne, a także właściwości transportowo-separacyjne wytworzonych membran. Przedstawiono stan najnowszej wiedzy na temat membran nanokompozytowych wytwarzanych za pomocą inwersji faz.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Dendrymery domino jako innowacyjne nośniki substancji leczniczych

Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej układów dendrymerycznych, degradujących pod wpływem różnych czynników chemicznych, fizycznych lub biologicznych. Omówiono budowę dendrymerów domino, na przykładach opisano strukturę, sposób otrzymywania i możliwe aplikacje dendrymerów I, II i III generacji, ze szczególnym uwzględnieniem dendrymerów samorozpadających się (SID).

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa