rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ rodzaju złoża filtracyjnego na skuteczność uzdatniania wód podziemnych na przykładzie ujęć w Tczewie

W pracy scharakteryzowano ujęcia wód podziemnych zaopatrujących Tczew w wodę do picia oraz przedstawiono wyniki badań nad wpływem rodzaju złoża filtracyjnego na skuteczność uzdatniania wód. Porównano efekty uzdatniania wód podziemnych przed i po modernizacji stacji filtrów pospiesznych, w których zastosowano złoża filtracyjne firmy Culligan. Omówiono trudności eksploatacyjne, jakie wystąpiły po uruchomieniu nowych złóż filtracyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem jakości bakteriologicznej wody. W badaniach wykazano, że możliwe jest skuteczne uzdatnianie wody podziemnej na odpowiednio wpracowanych złożach piaskowo-antracytowych, które były równie skuteczne jak piroluzytowe złoża katalityczne.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie faz niepolarnych do zwiększenia efektywności procesu ozonowania w technologii uzdatniania wody

Zaawansowane metody utleniania (ang. AOPs), takie jak O3/H2O2, UV/O3 i UV/H2O2, oparte są na reakcji wytwarzania wolnych rodników hydroksylowych, które są silniejszymi utleniaczami niż ozon cząsteczkowy, jednak nie działają selektywnie. Ozon jest wysoce selektywnym utleniaczem, niestety jego rozpuszczalność w wodzie jest niska (ok. 20 gO3/m3). Ponadto ulega szybkiemu rozpadowi w wyniku reakcji ze związkami obecnymi w wodzie. W artykule przedstawiono rezultaty uzyskane dla systemów ozonowania dwufazowego typu ciecz-ciecz oraz ciecz-ciało stałe w obecności faz perfluorowanych, takich jak preparat Fluorinert (FC 40) i tlenek glinu modyfikowany kwasem perfluoroheptanokarboksylowym (PFOA). Te fazy niepolarne mają zdolność do rozpuszczania ozonu, a tym samym do podwyższania jego stabilności, co w rezultacie daje wysoki stopień degradacji organicznych zanieczyszczeń wody. W badaniach określono efektywność systemu dwufazowego ciecz-ciecz w obecności ciekłych perfluorowanych węglowodorów dla atrazyny i kwasu 2,4-dichlorofenoksyoctowego (2,4-D). Podczas badań nad usuwaniem tych związków z wody uzyskano skuteczność 87% dla atrazyny i 65% dla 2,4-D w układzie dwufazowym, natomiast podczas ozonowania klasycznego stopień eliminacji tych związków wynosił odpowiednio 56% i 12%. Zastosowanie ozonowania dwufazowego ciecz-ciało stałe w obecności PFOA w procesie usuwania węglowodorów aromatycznych (toluen, chlorobenzen, kumen) z wody spowodowało wzrost stopnia rozkładu tych związków o 24÷43%, w porównaniu z ozonowaniem klasycznym. Ozonowanie dwufazowe ciecz-ciało stałe pozwoliło także na znaczny wzrost destrukcji eterów w wodzie. W wyniku ozonowania w systemie PFOA/O3 uzyskano 114%, 57%, 60% i 151% wzrost efektywności utleniania odpowiednio dla MTBE (eter tert-butylometylowy), DIPE (eter diizopropylowy), ETBE (eter tert-butyloetylowy) i TAME (eter tert-amylometylowy), w porównaniu z ozonowaniem metodą klasyczną.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zasiedlanie granulowanych węgli aktywnych przez mikroorganizmy w procesie uzdatniania wody

W pracy dokonano analizy przebiegu i efektywności zasiedlania złoża modelowego filtru sorpcyjnego wypełnionego granulowanym węglem aktywnym przez mikroorganizmy. Określono liczebności bakterii w wodzie dopływającej i odpływającej ze złoża węglowego, na tle skuteczności oczyszczania wody, oraz znajdujących się w błonie biologicznej na węglu aktywnym. Wykazano, że usuwaniu związków organicznych około 0,95 gC/m3 (jako OWO) towarzyszyło usunięcie 8 mgC/m3 jako biocenoza bakterii, co stanowiło 0,8% usuniętego węgla organicznego. Zaproponowano, aby ze względu na wypłukiwanie pyłu węgla i bakterii z filtru stosować filtr piaskowy po procesie sorpcji lub filtr dwuwarstwowy, węglowo-piaskowy, zamiast złoża węglowego.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena obecności estrogenów - steroidowych hormonów płciowych - w wybranych wodach rzecznych w Polsce

Steroidowe hormony płciowe, takie jak estron (E1), estradiol (E2) i etinylestradiol (EE2) są związkami, których obecność została w ostatnich latach stwierdzona w wodach naturalnych wielu krajów Europy. W środowisku wodnym pojawiają się one na bardzo niskim poziomie stężeń, ale na tyle dostatecznym, aby negatywnie wpływać na prawidłowe funkcjonowanie układu wydzielania wewnętrznego organizmów narażonych na ich obecność, powodując poważne zakłócenia procesów rozrodczych i rozwoju organizmów. W pracy przedstawiono wyniki wstępnej oceny obecności estrogenów w wybranych wodach rzecznych w Polsce. Jako metodę jakościowo-ilościowego oznaczenia estrogenów wykorzystano chromatografię gazową ze spektrometrią mas (GC-MS). We wszystkich badanych próbkach wód rzecznych stwierdzono obecność oznaczanych estrogenów, tj. estronu, estradiolu oraz etinylestradiolu.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wpływu pylistego węgla aktywnego na właściwości sedymentacyjne i adsorpcyjne osadu pokoagulacyjnego

Przeprowadzono badania wpływu pylistego węgla aktywnego stosowanego podczas koagulacji objętościowej na właściwości sedymentacyjne i adsorpcyjne osadu pokoagulacyjnego. Określono ilość zsedymentowanych zawiesin kłaczkowatych w zależności od dawki pylistego węgla aktywnego, a także zdolność adsorpcyjną osadu powstałego w procesie koagulacji i koagulacji wspomaganej PWA w stosunku do rozpuszczonych substancji organicznych w wodzie naturalnej. Wykazano, że wspomaganie koagulacji pylistym węglem aktywnym w istotny sposób przyczyniło się do poprawy właściwości sedymentacyjnych zawiesin pokoagulacyjnych, co pozwoliło na osiągnięcie porównywalnej skuteczności w czasie krótszym o około 50÷75% niż przyjęty w badaniach dwugodzinny czas sedymentacji. Analiza kinetyki sedymentacji PWA wykazała, że po 2 h sedymentacji w wodzie pozostało średnio około 18% adsorbentu. Z tego względu w optymalizacji procesu koagulacji wspomaganej PWA szczególną uwagę należy poświęcić właściwemu doborowi kolejności dawkowania koagulantu i adsorbentu w celu zmniejszenia ryzyka przechodzenia ziaren PWA do oczyszczonej wody. Osad powstały w procesach koagulacji oraz koagulacji-adsorpcji z udziałem PWA miał zdolność do adsorbowania rozpuszczonych substancji organicznych (mierzonych jako RWO i absorbancja w UV) z oczyszczonej wody. Jednakże wydajność adsorpcji na osadzie pokoagulacyjnym była niewielka w porównaniu z osadem powstałym w procesie koagulacji-adsorpcji z udziałem PWA.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie koagulantów wstępnie zhydrolizowanych do intensyfikacji oczyszczania wody w wodociągu Czaniec

Przedstawiono uwarunkowania techniczno-technologiczne eksploatacji jednej z największych stacji oczyszczania wody "Czaniec" w Kobiernicach, zarządzanej przez Górnośląskie Przedsiębiorstwa Wodociągów SA w Katowicach, zaopatrującej w wodę aglomerację śląską. Omówiono wyniki badań laboratoryjnych nad zastosowaniem grupy koagulantów (PAX XL 19F, PAX XL 1905, PAX XL 69, Flokor 1A, Flokor 1ASW, Flokor 1,2A) do oczyszczania wody w układzie koagulacji kontaktowej. Na podstawie uzyskanych wyników badań dokonano oceny skuteczności tych koagulantów w jednakowych warunkach temperatury oraz przy takiej samej mętności i barwie wody surowej, jak również przy jednakowych parametrach technologicznych procesu koagulacji i sedymentacji. Wykazano, że istotnym wskaźnikiem jakości wody w ocenie skuteczności jej oczyszczania jest absorbancja w UV (254 nm i 272 nm), która umożliwia monitorowanie ilości związków organicznych pozostałych po zastosowaniu różnych koagulantów. Ponadto przeprowadzono ocenę skuteczności procesu oczyszczania wody w zależności od jej pH, mętności, barwy i przewodności właściwej.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Tworzenie szeregów czasowych natężenia dopływu i parametrów jakości ścieków na potrzeby symulacji pracy oczyszczalni komunalnych

Możliwość tworzenia szeregów czasowych wejść oczyszczalni komunalnych, opisujących z godzinowym krokiem wartości natężenia przepływu i stężeń zanieczyszczeń dopływających ścieków, jest istotna w zagadnieniach projektowania i eksploatacji procesów oczyszczania ścieków. W pracy przedstawiono propozycje metody tworzenia takich wejść. Jej istotą jest wyodrębnienie z surowych przebiegów czasowych odpowiednich składowych deterministycznych (uśrednionych dobowych i rocznych "szkieletów" natężenia dopływu i stężenia zanieczyszczeń) i losowych, których modele są budowane osobno, a ich połączenie daje model generatora wejść. Wykazano, że generator dobrze naśladuje charakterystyczną zmienność sezonową, dobową i godzinową wejść oczyszczalni. Pozwala to na jego zastosowanie w analizach symulacyjnych, służących optymalizacji procesów technologicznych i strategii ich sterowania. Obecnie w większości oczyszczalni brak jest odpowiednio bogatych, kilkuletnich zbiorów danych źródłowych, obejmujących charakterystykę jakości ścieków surowych, niezbędnych do opracowania odpowiedniego generatora wejść. Na potrzeby takich przypadków zaproponowano metodologię alternatywną, wykorzystującą stwierdzone zależności korelacyjne pomiędzy średnim dobowym natężeniem dopływu ścieków i średnimi dobowymi wartościami wskaźników zanieczyszczeń ścieków surowych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena chemicznej stabilności osadów ściekowych składowanych w naturalnych warunkach środowiskowych

Obecne uregulowania prawne nakazują monitorowanie obiektów służących do składowania odpadów. Wody opadowe (często tzw. kwaśne deszcze) ługują z odpadów różnorodne substancje rozpuszczalne. Zagraniczne normy badań poziomu wymywania składników z odpadów, np. procedury EP (USA), TCLP (USA) oraz opracowane przez Urząd Ochrony Środowiska Szwajcarii, rozszerzają zakres badań o pozyskanie wyciągów z odpadów w środowisku kwasowym. W pracy omówiono wyniki badań osadów z oczyszczalni ścieków w miejscowości Sitkówka-Nowiny koło Kielc, których celem była analiza wpływu czynników klimatycznych i upływu czasu na przebieg procesów erozyjnych. Zakres badań obejmował ekspozycję osadów na ujemne temperatury (zamrażanie), ekspozycję na promienie UV oraz równoczesne oddziaływanie ujemnych temperatur i promieni UV. W pracy przeanalizowano wyniki badań wyciągów wodnych otrzymanych z osadów w oparciu o następujące wskaźniki: pH, przewodność właściwa, zasadowość oraz zawartość siarczanów i chlorków, a także metali ciężkich po 10 i 20 cyklach ekspozycji.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza skuteczności odzyskiwania energii cieplnej z powietrza wywiewanego

W pracy wykazano celowość odzyskiwania ciepła z powietrza wywiewanego w systemach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych w aspekcie oszczędności energii oraz omówiono wynikające z tego korzyści. Przedstawiono podstawy teoretyczne związane z odzyskiwaniem ciepła. Opisano przemiany zachodzące w trakcie procesów wymiany ciepła i masy w wymiennikach do odzyskiwania ciepła. Na podstawie rzeczywistych parametrów z wieloletnich pomiarów powietrza zewnętrznego badanych we Wrocławiu porównano pracę takich urządzeń, jak regeneracyjny obrotowy wymiennik ciepła, krzyżowo-płytowy wymiennik ciepła, regeneracyjny nieobrotowy wymiennik ciepła oraz rurka ciepła. Pracę urządzeń porównano z recyrkulacją powietrza oraz pracą układu bez odzyskiwania ciepła. Przeanalizowano te urządzenia pod kątem różnych trybów pracy w trakcie całorocznej eksploatacji oraz pod kątem wybranych typów paliw, wykorzystanych do wytworzenia ciepła do zasilania układu. Porównując koszt zużycia energii pierwotnej i koszty inwestycyjne urządzeń w różnych układach wentylacyjnych/klimatyzacyjnych wykazano, że w każdym z rozpatrywanych przypadków zastosowanie urządzeń odzyskujących energię z powietrza wywiewanego należy ocenić jako korzystne z punktu widzenia całkowitych kosztów eksploatacji instalacji wentylacyjnych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modernizacja technologii oczyszczania wody z rzeki górskiej na przykładzie wodociągu Wadowice

Na przykładzie wodociągu w Wadowicach przedstawiono przykład tradycyjnego układu oczyszczania wody ujmowanej z rzeki górskiej (Skawa). Wykazano, że takie rozwiązania technologiczne i techniczne nie spełniają obecnie obowiązujących standardów w zakresie jakości wody przeznaczonej do spożycia. Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych i pilotowych zmierzających do usprawnienia procesu oczyszczania wody w wodociągu Wadowice, obejmujących dobór reagentów do koagulacji (koagulanty, polielektrolity) wspomaganej pylistym węglem aktywnym. Wyniki prac badawczych porównywano ze skutecznością oczyszczania wody w skali technicznej (uzyskiwaną w tym samym czasie). Na tej podstawie ustalono najkorzystniejsze rozwiązanie technologiczne procesu oczyszczania wody polegające na koagulacji objętościowej z użyciem nowoczesnych koagulantów, wspomaganej polielektrolitem oraz pylistym węglem aktywnym. Usprawnione zostaną wirowe komory flokulacji, a osadnik będzie wyposażony w zgarniacz osadu. Ponadto wybudowane będą filtry o dużej sprawności klarowania wody z możliwością prowadzenia drugiego stopnia koagulacji w złożach filtracyjnych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stopnia zanieczyszczenia wód deszczowych odprowadzanych z zabudowanych obszarów wiejskich

W pracy omówiono wyniki trzyletnich badań chemizmu wód deszczowych odprowadzanych z dwóch zlewni obejmujących zabudowane wiejskie tereny. Przeprowadzono pomiary natężenia przepływu i jakości wód w przekrojach kontrolnych cieków, przed i za obszarem zabudowanym (pH, ChZT, azot amonowy, azotany, azotyny, fosforany, chlorki, potas, wapń, magnez). Wyniki aproksymowano z równań regresji łączących stężenie i przepływ w fazach wznoszenia i opadania fali wezbraniowej. Na ich podstawie obliczono dobowe i okresowe ładunki zanieczyszczeń odpływających ze zlewni. Stwierdzono, że na skutek przepływu wód deszczowych przez zabudowane obszary wiejskie zwiększa się zwłaszcza wartość ChZT i zawartość azotu amonowego. Jednostkowe ładunki azotu w odpływie z badanych zlewni były znacznie większe od wartości średnich dla zlewni rolniczych w Polsce, a ładunek w spływach powierzchniowym i podpokrywowym stanowił odpowiednio 99% i 30% ładunku całkowitego.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ kosztów produkcji i dystrybucji wody na cenę jej sprzedaży dla miast zaopatrywanych przez wodociąg grupowy GPW w Katowicach

Na przykładzie wodociągu grupowego Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów (GPW) w Katowicach dokonano analizy ceny sprzedaży wody dla miast zaopatrywanych przez to przedsiębiorstwo. Podano charakterystykę GPW w Katowicach i poddano ocenie wszystkie rodzaje kosztów zarejestrowane przez służby ekonomiczne przedsiębiorstwa w 2000 r. oraz ich strukturę. Wykazano, że o cenie wody decydują przede wszystkim koszty jej produkcji i dystrybucji. Omówiono zróżnicowanie kosztów produkcji wody w poszczególnych zakładach produkcji wody i ich udział w całkowitej produkcji wody. Określono także udział kosztów produkcji i dystrybucji wody w kosztach całkowitych i omówiono ich wpływ na cenę sprzedaży wody.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Usuwanie anionowych substancji powierzchniowo czynnych w procesie wymiany jonowej

Określono skuteczność usuwania anionowej substancji powierzchniowo czynnej (ASPC) z grupy alkilobenzenosulfonianów (SDBS) na wybranych makroporowatych żywicach anionowymiennych. Oceniono skuteczność wymiany jonowej w zależności od początkowego stężenia ASPC w zakresie poniżej i powyżej krytycznego stężenia micelizacji, dawki żywicy jonowymiennej oraz jej czasu kontaktu z oczyszczanym roztworem. Na podstawie testów kinetycznych wyznaczono izotermy wymiany jonowej ASPC. Badania kinetyczne wykazały, że wymiana jonowa może być skutecznie stosowana do usuwania ASPC z roztworów wodnych. Skuteczność procesu rosła wraz z wydłużeniem czasu kontaktu żywicy z anionami SDBS oraz wraz ze wzrostem dawki zastosowanej żywicy. O skuteczności usuwania SDBS w procesie wymiany jonowej decydował rodzaj zastosowanej żywicy (stopień zdysocjowania grup funkcyjnych jonitu, wielkość ziaren jonitu oraz stopień usieciowania polimeru). Wykazano, że istotnym parametrem decydującym o skuteczności eliminacji ASPC w procesie wymiany jonowej była struktura polimeru decydująca o dostępności makrocząsteczek organicznych do miejsc aktywnych. Analiza modelu izotermy Langmuira pozwoliła następująco uszeregować testowane anionity wg zdolności wymiennej w stosunku do SDBS: MIEXŽ>SBW>A400>A200>A100.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena i strojenie modelu procesu filtracji wody w złożu filtru pospiesznego

W pracy przedstawiono ocenę jakości modelu filtracji wody w złożu filtru pospiesznego dokonaną na podstawie trzech funkcji - c(t, L), (t, L), h(t, L), wyrażających zależność zawartości zanieczyszczeń w filtrowanej wodzie, zawartości zanieczyszczeń w złożu i ciśnienia w złożu, od czasu i głębokości w złożu, przez ich porównanie pod względem jakościowym i ilościowym z analogicznymi funkcjami zarejestrowanymi w przypadku danych rzeczywistych. Jakość modelu filtracji oceniono pośrednio, poprzez ocenę wykonanych na jego podstawie symulacji numerycznych. W zakresie strojenia modelu procesu filtracji wypracowano i sprawdzono metody dopasowania modelu do danych pomiarowych. Zaproponowana metoda strojenia parametrów modelu, oparta na procedurze minimalizacji względem strojonych parametrów, była testowana na symulowanych danych pomiarowych, a następnie zastosowana do danych pomiarowych uzyskanych z zakładu produkcji wody. Stanowiły je cogodzinne pomiary ciśnienia w górnej i dolnej powierzchni złoża, strata ciśnienia na złożu oraz zawartość zanieczyszczeń w wodzie dopływającej do filtru. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że możliwa jest realizacja procesu strojenia modelu, czyli wyznaczenia takich wartości jego parametrów, że wyniki symulacji są bardzo bliskie zarejestrowanym wartościom pomiarowym.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania możliwości wykorzystania bakterii naturalnego cyklu siarki do usuwania kadmu ze ścieków

Omówiono możliwości wykorzystania wybranych bakterii naturalnego obiegu siarki do usuwania kadmu i siarczków ze ścieków oraz redukcji siarczanów. Badania zrealizowano w dwóch etapach, wykorzystując ścieki syntetyczne. Pierwszy etap przebiegał w warunkach beztlenowych, natomiast drugi w warunkach tlenowych. Podczas desulfurykacji użyto bakterie z rodzaju Desulfovibrio, natomiast w procesie tlenowym bakterie Acidithiobacillus ferrooxidans. Wykazano, że pierwszy etap spowodował całkowite usunięcie kadmu ze ścieków oraz obniżenie zawartości siarczanów o 53÷86%, w zależności od warunków procesu. Procesy tlenowe umożliwiły prawie 100% usunięcie siarczków.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ wstępnego i pośredniego ozonowania wody na jej zapotrzebowanie na chlor

Omówiono wyniki badań, których celem było określenie wpływu ozonowania na przebieg procesów uzdatniania wody oraz na końcowe zapotrzebowanie wody uzdatnionej na chlor. W badaniach przeprowadzonych w skali ułamkowo-technicznej określono wpływ ozonowania wstępnego na przebieg procesów koagulacji i filtracji pospiesznej oraz ozonowania pośredniego na przebieg procesu filtracji pospiesznej. Wykazano, że zastosowanie procesów wstępnego i pośredniego ozonowania umożliwiło poprawę jakości wody w zakresie zawartości ogólnego węgla organicznego i absorbancji w UV, przy czym uzyskane efekty zależały od miejsca stosowania procesu ozonowania. Stwierdzono, że niewielkie dawki ozonu pozwoliły na uzyskanie wysokiej jakości wody, jednakże zastosowanie wstępnego ozonowania niewielkimi dawkami prowadziło do niskiego wykorzystania ozonu w tym procesie. W procesie ozonowania, niezależnie od miejsca wprowadzenia ozonu do wody, bardzo istotnym zagadnieniem jest określenie optymalnej dawki ozonu, która podnosi efektywność usuwania zanieczyszczeń, obniża niezbędną końcową dawkę dezynfekcyjną chloru i jednocześnie minimalizuje powstawanie produktów ubocznych.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena teoretycznych i praktycznych możliwości usuwania substancji organicznych z wody w procesie magnetycznej wymiany anionowej

W pracy zaproponowano rozwinięcie typowej procedury badań laboratoryjnych procesu magnetycznej wymiany anionowej o powtarzane testy kinetyczne i testy wielokrotne. Pozwoliło to na uwzględnienie w wynikach badań laboratoryjnych zmiennej charakterystyki wody surowej i jej wpływu na praktyczne możliwości oczyszczania wody metodą magnetycznej wymiany anionowej. Nowa procedura może spełniać część funkcji badań pilotowych, lecz ich w pełni nie zastępuje. Testom kinetycznym i wielokrotnym poddano wodę powierzchniową (Oława i Nysa Kłodzka) ujmowaną na potrzeby zaopatrzenia Wrocławia. W pierwszym przypadku określono teoretyczny zakres możliwości magnetycznej wymiany anionowej, a w drugim skuteczność tego procesu możliwą do uzyskania w praktyce. Otrzymane wyniki wskazują na potencjalnie duże możliwości usuwania substancji organicznych z badanej wody w procesie magnetycznej wymiany anionowej, osiągające 56÷71% w wypadku usuwania RWO oraz odpowiednio 73÷85% i 75÷82% w wypadku zmniejszenia intensywności barwy i absorbancji w UV254. Zmniejszeniu uległa również wartość absorbancji właściwej w UV (14÷51%). Praktyczna skuteczność metody była mniejsza, z uwagi na częściowe wysycenie (wyczerpanie) zdolności wymiennej żywicy wykorzystywanej w instalacjach technicznych. Wynosiła ona (w zakresie krotności wymiany żywicy 1000÷2000) odpowiednio 23÷50% (RWO), 33÷58% (barwa), 40÷57% (absorbancja w UV254) oraz 6÷33% (absorbancja właściwa w UV). Analiza wyników powtarzanych testów wielokrotnych może być także wykorzystana do wstępnego doboru parametrów procesu magnetycznej wymiany anionowej, a w szczególności zakresu preferowanych wartości krotności wymiany objętości żywicy, a ponadto informuje o możliwej reakcji układu oczyszczania na zmiany jakości wody surowej oraz możliwości ich buforowania poprzez regulację parametrów procesu.

Czasopismo: Ochrona Środowiska
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka