rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Galeria im. Andrzeja Pierzgalskiego. Dokumenty Artystów 5. Założenia programowe 5

Założenia programowe piątej edycji Galerii w czasopiśmie Sztuka i Dokumentacja, dotyczą książki artysty. W odróżnieniu od książek artystycznych, których podstawowym założeniem jest stworzenie unikalnej formy estetycznej, a które często są drogimi, dużymi produkcjami znanych wydawców publikacji o sztuce, książka artysty jest produkcją własną, opartą na własnych możliwościach i koncepcji wynikającej z warunków społecznych, w jakich dana publikacja jest wytwarzana. Przykładem poddanym analizie i opracowaniu w tym wydaniu Galerii jest działalność artystyczna Polskiego artysty sztuki konceptualnej i mail art - Paweł Petasz. Był on twórcą prac-kolaży, a także licznych self-published swoich własnych książek artysty, oraz instigatorem magazynu Commonpress, który stał się zbiorowym dziełem artystów mail art działających na całym świecie.   Celem piątej edycji Galerii jest przybliżenie dokonań artystycznych Petasza, tak aby na tej podstawie dokonać prób nowych interpretacji tego rodzaju aktywności artystycznej, reewaluacji tej formy twórczości w kontekście współczesnego świata sztuki.

Czasopismo: Sztuka i Dokumentacja
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Rozumienie humoru przez osoby starsze i jego poznawcze uwarunkowania

W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie zdolnością rozumienia humoru przez osoby z różnych grup wiekowych. Wciąż niewiele jest danych dotyczących tego, w jaki sposób starzenie się wpływa na percepcję treści humorystycznych. Literatura wskazuje, że osoby starsze wykazują wzrastające trudności w rozumieniu żartów. Celem podjętych badań była analiza porównawcza poziomu rozumienia treści humorystycznych przez osoby w okresie wczesnej i późnej starości oraz ustalenie jego uwarunkowań. W badaniach uczestniczyło 109 osób z fizjologicznym starzeniem, podzielonych na dwie grupy wiekowe: grupa < 70 roku życia oraz grupa ≥ 71. Zastosowano wywiad, Krótką Skalę Oceny Stanu Umysłowego oraz Baterię Testów do Badania Funkcji Językowych i Komunikacyjnych Prawej Półkuli Mózgu. W Teście Humoru starsi seniorzy udzielili istotnie mniej poprawnych odpowiedzi niż młodsi. Kobiety wskazywały więcej prawidłowych odpowiedzi i mniej odpowiedzi absurdalnych niż mężczyźni. Istotnymi predyktorami umiejętności tworzenia humoru w starości są ogólny stan funkcji umysłowych i wyższe wykształcenie. Wyniki Testu Humoru korelowały z wynikami Krótkiej Skali Oceny Stanu Umysłowego, a także z rezultatami większości testów baterii. Zdolność rozumienia treści humorystycznych wydaje się uzależniona od wieku, płci, a także od poziomu funkcji językowych, myślenia pojęciowego, wrażliwości na elementy prozodyczne czy zdolności dyskursywnych. Wyniki potwierdzają pogarszanie się wraz z wiekiem procesów istotnie angażujących obszary prawej półkuli mózgu.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
W te gry więźniowie nie grają. Instytucje rzeczywistej subkultury więziennej łagodzące konflikt i przemoc w kontraście do eksperymentu Zimbardo

W subkulturze więziennej wyewoluowały spontanicznie nieformalne instytucje łagodzące poziom przemocy i potencjalne konfrontacje pomiędzy osadzonymi. Najpierw świeżacy (nowi więźniowie) poddawani są testom inicjacyjnym, które starają się zmierzyć ich sztywność (dzielność) i cwancyk (inteligencję) oraz przypisać do odpowiedniej grupy subkulturowej. Członkostwo w grupie grypsujących sygnalizuje sztywność więźniów i zniechęca do walki między grypsującymi lub stawiania oporu przez członków niższych grup. Doświadczeni więźniowie doskonalą erystykę w ramach więziennej bajery (slangu), która pozwala zamieniać rzeczywiste konflikty na pojedynki słowne, korzystają z nieformalnego arbitrażu i uczą się pozorowania agresji wobec świeżaków. Wszyscy więźniowie starają się dołączyć do koalicji obronnych. Osadzeni dokonują też spektakularnych samouszkodzeń zgodnie z tajnymi procedurami, pozorując desperację, a w rzeczywistości minimalizując uszczerbek na zdrowiu i starając się uzyskać pewne korzyści od prokuratora lub władz więziennych. Zebrany materiał empiryczny pochodzi z aresztów śledczych na Rakowieckiej i w Białołęce, gdzie autor spędził pięć miesięcy w 1985 roku jako więzień polityczny.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, nauki socjologiczne
Lokalizacja zaburzeń osobowości w Kołowym Modelu Metacech Osobowości

Celem pracy było scharakteryzowanie zaburzeń osobowości poprzez wymiary Kołowego Modelu Metacech Osobowości (KMMO) Strusa, Cieciucha i Rowińskiego. Oczekiwano, że zaburzenia osobowości charakteryzowane przez profile cech Pięcioczynnikowego Modelu Osobowości (PMO) będą ulokowane w sektorze ograniczonym przez bieguny Gamma- oraz Delta-, obejmującym też Alfa-. Analizie poddano dane zebrane w grupie 2284 osób, badanych NEO-FFI i trzema narzędziami: Kwestionariuszem Przekonań (Personality Beliefs Questionnaire), Kwestionariuszem do Ustrukturalizowanego Wywiadu Klinicznego do Badania Zaburzeń Osobowości z Osi II DSM-IV (SCID-II) i kwestionariuszem TALEIA-400A (Test for AxiaL Evaluation and Interview for Clinical, Personnel, and Guidance Applications) do badania zaburzeń osobowości oraz odniesiono do danych z metaanalizy Saulsman i Page’a (2004) dotyczącej związku między zaburzeniami osobowości a cechami PMO. Uzyskane korelacje potwierdziły oczekiwania badawcze. W dyskusji wskazano na wartość heurystyczną modelu KMMO dla różnicowania normy i patologii, w tym także diagnostyki różnicowej zaburzeń osobowości.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Patologiczna Wielka Piątka: próba zbudowania pomostu pomiędzy psychiatryczną klasyfikacją zaburzeń a cechowym modelem osobowości zdrowej

W piątej edycji podręcznika diagnostycznego DSM został zaprezentowany hybrydowy system diagnozy zaburzeń osobowości, który integruje kategorialne i dymensjonalne podejście do diagnozy, budując swoisty pomost pomiędzy psychiatrycznymi klasyfikacjami zaburzeń a psychologicznymi badaniami nad strukturą osobowości zdrowej. Kluczowym elementem tego systemu jest nowy, dymensjonalny model patologicznych cech osobowości. Artykuł prezentuje wyniki empirycznej weryfikacji tego modelu w Polsce. W badaniu wzięła udział grupa 754 osób z populacji nieklinicznej w wieku 16-86 lat (M = 36,45; SD = 16,65), w tym 52% kobiet. Cechy osobowości zdrowej zostały zmierzone za pomocą Inwentarza Osobowości NEO-PI-R, patologiczne cechy osobowości – za pomocą Inwentarza Osobowości PID-5, a ryzyko zaburzeń osobowości określono na podstawie wyników uzyskanych w Kwestionariuszu Osobowości SCID-II. Otrzymane wyniki okazały się zgodne z oczekiwaniami: (1) na poziomie pięciu ogólnych cech patologiczny model DSM-5 silnie koresponduje z Pięcioczynnikowym Modelem Osobowości zdrowej; (2) model DSM-5 lepiej przewiduje kategorie zaburzeń osobowości od Pięcioczynnikowego Modelu Osobowości.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Strzał w stopę. Niezamierzone konsekwencje polityczne manipulacji wyborczej w tureckich wyborach parlamentarnych w 2018 roku

Turecka partia rządząca, AKP (Partia Sprawiedliwości i Rozwoju), popełniła błąd ex post, zmieniając ordynację wyborczą przed wyborami parlamentarnymi w 2018 roku. Motywacją do przeprowadzenia wyborów była obawa AKP, że jej koalicjant – MHP (Partia Narodowego Działania) – nie przekroczy  progu 10%. Nowe zasady dotyczące blokowania list wyborczych (apparentement) pozwoliły partiom na zawieranie bloków wyborczych, a całkowita liczba głosów oddanych na blok była wykorzystana do sprawdzenia, czy partia osiągnęła próg wyborczy. Niespodziewanie MHP udało się osiągnąć ten próg, podczas gdy partii opozycyjnej İP (Dobrej Partii) – już nie. Głosy na İP jednak nie przepadły, jak stałoby się w przypadku poprzedniej ordynacji. W efekcie AKP utraciła większość parlamentarną, ponieważ liczba przyznanych jej mandatów spadła poniżej 50%. Natomiast dawna ordynacja zagwarantowałaby AKP większość. Oszacowania liczby mandatów dokonano przy pomocy czterech alternatywnych scenariuszy; ponadto wskazano wszystkie partie, które popełniły błędy ex post w głosowaniu nad reformą wyborczą, oraz oceniono polityczne konsekwencje tej reformy.

Czasopismo: Decyzje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia, nauki socjologiczne
Diagnoza zaburzeń osobowości: wybrane metody i modele diagnostyczne

Problemy osób cierpiących na zaburzenia osobowości skupiają zainteresowanie badaczy zarówno od strony klinicznej, jak i teoretycznej. Próba modyfikacji obowiązujących systemów klasyfikacyjnych konfrontuje badaczy z problemami niepewnego statusu empirycznego kryteriów rozpo-znawania tej grupy zaburzeń oraz niedoskonałością narzędzi diagnostycznych. Tekst jest wpro-wadzeniem do numeru 2 Roczników Psychologicznych poświęconego zaburzeniom osobowości, a w szczególności koncepcjom historycznym i teoretycznym zaburzeń osobowości, narzędziom pozwalającym na diagnozę zaburzeń osobowości oraz na ocenę schematów poznawczych specyficznych dla zaburzeń osobowości (zarówno w świetle teorii poznawczej Becka, jak i teorii schematów Younga).

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Opracowanie i walidacja eksperymentalnej polskiej wersji skróconej Kwestionariusza Schematów Younga (YSQ-ES-PL) do badania wczesnych schematów dezadaptacyjnych

Kwestionariusz Schematów Younga (YSQ) służy do pomiaru nasilenia wczesnych schematów dezadaptacyjnych wiązanych z przejawami zaburzeń psychicznych, szczególnie zaburzeń osobowości. Przeprowadzono, analogiczną do oryginalnej, procedurę skrócenia polskiej wersji YSQ oraz określono właściwości psychometryczne opracowanego narzędzia poprzez analizę rzetelności i trafności (N = 1073). W drugiej części badania zweryfikowano strukturę czynnikową metodą konfirmacyjnej analizy czynnikowej w grupie z Badania 1 oraz w niezależnej grupie (N = 898). Zmniejszono liczbę pozycji w kwestionariuszu z 232 do 90 – po 5 w każdej z 18 skal odpowiadających poszczególnym schematom. Uzyskano adekwatne i wysokie współczynniki spójności wewnętrznej skal oraz skali ogólnej. Ogólna miara schematów była pozytywnie związana z przekonaniami charakterystycznymi dla wszystkich zaburzeń osobowości, badanych Kwestionariuszem Przekonań PBQ. Nasilenie schematów (poza skalą „Samopoświęcenie”) istotnie różnicowało osoby z grupy klinicznej (N = 31) i nieklinicznej (N = 1042). Potwierdzono również teoretyczną strukturę czynnikową narzędzia, chociaż słabość niektórych miar dopasowania sugeruje konieczność dalszych badań. Uzyskane wyniki dostarczają podstaw do wykorzystania eksperymentalnej polskiej wersji skróconej Kwestionariusza Schematów Younga jako miary nasilenia wczesnych schematów dezadaptacyjnych.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Specyfika dezadaptacyjnych przekonań w zaburzeniach osobowości: charakterystyka psychometryczna polskiej translacji i trawestacji Kwestionariusza Przekonań (Personality Beliefs Questionnaire, PBQ)

Celem podjętych w tym artykule analiz było dokonanie adaptacji Personality Beliefs Question-naire (PBQ) – narzędzia do badania przekonań specyficznych dla poszczególnych zaburzeń osobowości. Zostały opracowane dwie wersje PBQ: translacja wersji oryginalnej, składająca się ze 126 pozycji, oraz jej psychometryczna trawestacja, obejmująca 124 pozycje (skala osobowości z pogranicza została uniezależniona diagnostycznie, dodano skalę osobowości schizotypowej, zaś pozycje do skal zostały przyporządkowane na podstawie nie tylko treściowej, lecz także wyników analizy czynnikowej). Dla obu wersji uzyskano wskaźniki ilustrujące rzetelność i trafność pomiaru na podstawie wyników badania w grupach liczących ponad 1600 osób badanych. Uzyskane dane wskazały, że obie wersje charakteryzuje akceptowalna rzetelność pomiaru zarówno w aspekcie zgodności wewnętrznej, jak i stabilności czasowej. Przy porównywalnej trafności zbieżnej pomiaru (korelacje ze skalami Kwestionariusza do Ustrukturalizowanego Wywiadu Klinicznego do Badania Zaburzeń Osobowości z Osi II DSM-IV – SCID-II, a także inwentarza TALEIA-400A – Test for AxiaL Evaluation and Interview for Clinical, Personnel, and Guidance Applications, badającymi zaburzenia osobowości) skale trawestacji wykazały lepszą trafność różnicową (jej struktura wewnętrzna również została jednoznacznie potwierdzona przez wyniki konfirmacyjnej analizy czynnikowej). Stwierdzono jednak także niezbyt wysoką trafność zbieżną pomiaru oraz zbyt wysokie skorelowanie skal obu wersji PBQ. W dyskusji podkreślono zatem, że chociaż PBQ umożliwia określenie specyfiki przekonań w zaburzeniach osobowości, to jednak nie stanowi ekwiwalentu diagnostycznego dla narzędzi badających – obok przekonań – także emocjonalne i behawioralne wskaźniki zaburzeń.

Czasopismo: Roczniki Psychologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Ordoliberalizm a dynamika społeczno-gospodarcza

Cel – Celem artykułu jest polemika z poglądami o rzekomym statycznym charakterze ordoliberalizmu, na którego gruncie – zdaniem krytyków – nie podejmuje się kwestii związanych z dynamiką ładu społeczno-gospodarczego. Rozważania zmierzają do weryfikacji hipotezy, iż ordoliberalni myśliciele uwzględniali tę problematykę implicite w swych programach badawczych.
Metoda badań – polega na krytycznej analizie prac najbardziej reprezentatywnego przedstawiciela myśli ordoliberalnej – W. Euckena – z perspektywy wyżej wymienionego celu opracowania. Wymaga to studiowania niemiecko- polsko- oraz anglojęzycznych publikacji autorów zaliczanych do głównego nurtu ordoliberalizmu.
Wyniki uzyskane z przeprowadzonych badań literaturowych pozwoliły pozytywnie zweryfikować hipotezę o występowaniu w ordoliberalnej teorii konkurencyjnego ładu gospodarczego elementów dynamiki gospodarczej. Badania tego rodzaju implikują powrót myślenia w kategoriach ładu do ekonomii, a tym samym stanowią wkład do teorii, w ramach których poszukiwane są możliwości przezwyciężenia kryzysu zarówno w realnej sferze gospodarki, jak i teorii ekonomii.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Ścieżka rozwoju inwestycji zagranicznych Polski – próba syntezy

Cel – Celem artykułu jest dokonanie podsumowania badań prowadzonych przez zespół autorski w odniesieniu do inwestycji zagranicznych napływających do Polski i wypływających z Polski.
Metoda badań – Badania te nawiązują do koncepcji Investment Development Path (ścieżki rozwoju inwestycji zagranicznych – ŚRIZ), wprowadzonej do literatury z zakresu biznesu międzynarodowego przez J.H. Dunninga. W artykule przedstawiono wyniki cyklu wcześniejszych badań, opartych o analizę polskiej pozycji inwestycji wychodzących netto (PIWN), obliczonej w oparciu o dostępne dane wtórne w porównaniu do innych krajów, jak również w przekrojach geograficznych i branżowych.
Wyniki – Artykuł przedstawia koncepcję ŚRIZ Dunninga, a następnie podsumowuje wyniki wcześniejszych badań empirycznych wykorzystujących to podejście w różnych krajach. W dalszej kolejności artykuł skupia się na wynikach trzech analiz autorów. Pierwszy poświęcony jest PIWN całej gospodarki polskiej w porównaniu z innymi krajami. Drugi dotyczy struktury geograficznej ŚRIZ, trzeci odnosi się do struktury branżowej polskiej ŚRIZ.
Oryginalność/wartość – Niniejszy artykuł jest pierwszym w Polsce kompleksowym podejściem do ścieżki rozwoju inwestycji zagranicznych Polski, uwzględniającym szereg analiz przekrojowych. Na końcu artykułu przedstawiono również zbiór rekomendacji dla polityki gospodarczej oraz propozycji dla przyszłych badań naukowych.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Nierówności ekonomiczne a pułapka średniego poziomu rozwoju. Wnioski dla Polski

Cel – W pracy scharakteryzowano kontrowersje definicyjne związane z empirycznym ujęciem zjawiska pułapki średniego poziomu rozwoju, zbadano relacje zachodzące między nierównościami ekonomicznymi a pułapką średniego poziomu rozwoju oraz oceniono znaczenie nierówności jako potencjalnej bariery dla wzrostu gospodarczego w Polsce w długookresowej perspektywie.
Metoda badań – Do oceny wpływu nierówności na wzrost gospodarczy i ich znaczenia jako czynnika ryzyka dla trwałości wzrostu gospodarczego w Polsce wykorzystano metodę analizy i krytyki piśmiennictwa oraz posłużono się danymi statystycznymi publikowanymi przez OECD.
Wyniki – Ograniczenia empirycznych ujęć zjawiska pułapki są związane z arbitralnością założeń dotyczących okresu oraz poziomu dochodu wyznaczających uwięzienie kraju w pułapce średniego poziomu dochodu. Analiza wykazała, że większość spowolnienia wzrostu gospodarczego w przypadku krajów „złapanych” w pułapkę wynika z obniżenia wzrostu łącznej produktywności czynników wytwórczych oraz że duże nierówności ekonomiczne negatywnie oddziałują na determinanty produktywności, w konsekwencji na wzrost gospodarczy. Ze względu na umiarkowany poziom nierówności dochodowych wydaje się jednakże, że w przypadku Polski większe znaczenie mogą mieć inne wewnętrzne bariery wzrostu niż nierówności.
Oryginalność/wartość – Świadomość roli, jaką nierówności ekonomiczne pełnią w procesie wzrostu łącznej produktywności czynników wytwórczych, ma kluczowe znaczenie dla wypracowania odpowiednich rozwiązań w zakresie polityki publicznej, służących uniknięciu pułapki.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Czy Polska wpadła w pułapkę średniego dochodu?

Cel – Celem artykułu jest określenie, czy Polska wpadła w pułapkę średniego dochodu.
Metoda badań – Praca wykorzystuje metodę analizy i krytyki piśmiennictwa oraz wnioskowanie.
Wyniki – Przeprowadzone analizy wskazują, że pułapka średniego dochodu nie ma potwierdzenia ani w teorii, ani w empirii – zwłaszcza w odniesieniu do Polski. Według większości kryteriów, Polska z PKB per capita powyżej 28 tys. USD nie wpadła w pułapkę średniego dochodu. Koncept ten nie powinien zatem wpływać na politykę gospodarczą. Rekomendacje dla polityki gospodarczej wysuwane na podstawie hipotezy pułapki średniego dochodu nie będą bowiem właściwe, a mogą nawet przynosić przeciwny skutek.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Rozwiązania instytucjonalne w gospodarowaniu nieruchomościami zabytkowymi na Dolnym Śląsku od 1945 r. do 2018 r.

Cel – W artykule przedstawiono analizę rozwiązań instytucjonalnych dotyczących przejmowania, zabezpieczenia i obrotu nieruchomościami zabytkowymi na Dolnym Śląsku w latach 1945-2018.
Metoda badań – Wykorzystano analizę źródeł archiwalnych i literatury przedmiotu oraz danych statystycznych.
Wyniki – W powojennej historii Polski nie podjęto żadnych kompleksowych i długofalowych działań na rzecz ochrony i zabezpieczenia obiektów zabytkowych. Do 1989 r. odpowiedzialność za ich zachowanie spoczywała przede wszystkim na instytucjach państwowych i administracji. Natomiast od lat 90. XX w. struktura własnościowa zabytków uległa zmianie. Większość obiektów nadal należało do instytucji państwowych – Agencji Nieruchomości Rolnych (ANR) oraz Agencji Mienia Wojskowego (AMW), ale stopniowo zwiększał się udział Kościoła i związków wyznaniowych, gmin i prywatnych właścicieli w ich zagospodarowaniu.
Oryginalność – Analiza działań poszczególnych instytucji ukazuje, że problem zachowania i użytkowania zabytków architektury nadal pozostaje aktualny.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Ubezpieczenia brackie i ich funkcjonowanie na Górnym Śląsku w okresie międzywojennym

Cel – W górnośląskiej części województwa śląskiego w latach 1922-1939 działała Spółka Bracka w Tarnowskich Górach i Pszczyńskie Bractwo Górnicze. Obie instytucje brackie oferowały świadczenia chorobowe oraz emerytalno-rentowe, przy czym poziom otrzymywanych świadczeń i płaconych składek zależał od stanu koniunktury. Celem artykułu jest ukazanie zależności między sytuacją
gospodarczo-społeczną a warunkami funkcjonowania zawodowego ubezpieczenia brackiego na Górnym Śląsku w latach 1922-1939.
Metoda badań – Skorzystano z metody analizy materiałów źródłowych i przeglądu literatury przedmiotu, metody opisu.
Wyniki – Unikatowość Górnego Śląska pod względem polityczno-ustrojowym i społeczno-gospodarczym zaważyła na wyjątkowości systemu zabezpieczeń społecznych. Dobrowolne zawodowe ubezpieczenia brackie żywo reagowały na zmiany w stanie koniunktury.
Oryginalność/wartość – Poruszany w pracy problem dostarcza wiedzy o mechanizmach funkcjonowania dobrowolnych instytucji ubezpieczeniowych, zwłaszcza emerytalnych.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Ewolucja działań publicznych służb zatrudnienia w latach 1918-1939 i 1944-1949. Zarys problematyki

Cel – Celem rozważań jest pokazanie (w ujęciu syntetycznym) w jakim kierunku dokonały się zmiany w sferze polityki zatrudnienia po II wojnie światowej, ze szczególnym uwzględnieniem działalności publicznych służb zatrudnienia. Ze względu na szeroką problematykę badawczą rozważania są ograniczone do aspektów prawnych, przeobrażeń organizacyjnych, celów i kierunków działania tych służb – pomija się ich efektywność.
Metoda badań – W artykule wykorzystano naukowe metody historyczne: filologiczną i statystyczną. Dokonano analizy tekstów źródłowych proweniencji państwowej: aktów prawnych, źródeł drukowanych (głównie statystycznych), źródeł archiwalnych.
Wyniki – Publiczne służby zatrudnienia w Polsce ewoluowały w latach 1918-1949. Zmiany dotyczyły struktury organizacyjnej, podstaw prawnych funkcjonowania oraz zadań. W latach 1918-1939 podstawowymi instytucjami rynku pracy były urzędy pracy. Ich działalność ukierunkowana była na łagodzenie skutków bezrobocia. W latach 1944-1949 politykę zatrudnienia realizowały na szczeblu lokalnym urzędy zatrudnienia. Ich zadaniem było uzyskanie pełnego stanu zatrudnienia i „racjonalne” wykorzystanie siły roboczej.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Elementy kapitału intelektualnego w raportach rocznych spółek giełdowych

Cel – Ocena zakresu i stopnia dobrowolnego raportowania elementów kapitału intelektualnego w raportach rocznych największych spółek akcyjnych w Polsce.
Metodologia badania – Badanie oparto na połączeniu metody analizy treści i metody analizy morfologicznej raportu rocznego, a w szczególności sprawozdania z działalności zarządu spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie – indeks WIG 20.
Wynik – Na podstawie analizy treści raportów rocznych spółek z indeksu WIG 20 potwierdzono założoną tezę, że pomimo braku rozwiązań legislacyjnych spółki raportują informacje o kapitale intelektualnym przedsiębiorstwa. W największym stopniu i zakresie raportowane są elementy kapitału relacyjnego oraz kapitału ludzkiego. Kapitał strukturalny natomiast dominuje wśród informacji niefinansowych podawanych przez spółki energetyczne i paliwowe. Opisowy charakter podawanych informacji potwierdza dostrzeganie istoty raportowania kapitału intelektualnego pomimo utrudnień związanych z jego identyfikacją i pomiarem.
Oryginalność/wartość –Podjęta próba prezentacji kapitału intelektualnego za pomocą jego elementów jest sposobem, który może zostać zaadoptowany do opracowania standardów raportowania kapitału intelektualnego czytelnych dla potencjalnych interesariuszy.

Czasopismo: Optimum. Economic Studies
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse