rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Efekty cieplne w procesie dynamicznego niszczenia kompozytów polimerowych

Przedstawiono wyniki doświadczalnych badań wpływu prędkości uderzenia na przyrost temperatury na powierzchni próbki. Podczas badań energochłonnych elementów kompozytowych następuje wzrost temperatury próbki, który jest zależny od prędkości uderzenia. Wzrost temperatury jest spowodowany tarciem cząsteczek niszczonej próbki i tarciem próbki o podporę maszyny wytrzymałościowej. W pracy [1] przeprowadzono badania dotyczące rozpraszania energii poprzez tarcie, podczas progresywnego niszczenia kompozytowych rurek, pomiędzy płytami o różnej chropowatości, natomiast nie dokonywano pomiaru temperatury próbek. W pracy podjęto próbę określenia wpływu prędkości obciążenia na temperaturę powierzchni niszczonej próbki. Przeprowadzono badania termowizyjne elementów energochłonnych, które wykonano z kompozytów polimerowych o różnym rodzaju wzmocnienia i o różnej strukturze. Badaniom dynamicznym z pomiarem temperatury poddano próbki wykonane z kompozytów epoksydowych wzmocnionych matą szklaną, które mają wysokie właściwości lepkosprężyste, a także kompozyty wzmocnione włóknami szklanymi i węglowymi o strukturze [(0/90)T]n, w których dominują właściwości sprężyste. Przy dużych prędkościach obciążenia, wzrost temperatury na powierzchni próbek był znacznie większy od temperatury mięknięcia żywicy epoksydowej.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badania elementów żelbetowych wzmocnionych laminatami obciążonych wybuchowo. Cz. 1, Opis programu badań i badania materiałów konstrukcyjnych

W pracy przedstawiono motywację podjęcia oraz koncepcję realizacji zamierzenia badawczego. W pierwszej części pracy przedstawiono opis programu badań doświadczalnych elementów żelbetowych. Badania przeprowadzono dla trzech rodzajów elementów żelbetowych zwykłych bez dodatkowego wzmocnienia oraz dla elementów wzmocnionych wysokowytrzymałościowymi powłokowymi laminatami z włókien aramidowych, szklanych i węglowych. Opisano stanowiska do badania elementów obciążonych wybuchowo. Przedstawiono charakterystykę oddziaływania wybuchu na badane elementy wraz z metodą szacowania obciążenia wybuchowego. Zaprezentowano wyniki badań materiałów konstrukcyjnych: betonu, stali zbrojeniowej i laminatów wykorzystanych do wykonania belek, słupów i płyt żelbetowych będących przedmiotem badań w pracy.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wnioskowanie diagnostyczne o stanie obiektu technicznego w logice k-wartościowej

W prezentowanym artykule przedstawiono problematykę opisującą teoretyczne podstawy wnioskowania (podejmowania decyzji) w logice wielowartościowej. Znaczna część artykułu dotyczy opisu podstaw opracowania logik k-wartościowych, gdzie: k = 2, 3, 4. W pracy przyjęto za podstawę przy opracowaniu logik wielowartościowych przedział zdatności dla logiki dwuwartościowej. W rozdziale trzecim przedstawiono przykład diagnozowania obiektu technicznego w logice czterowartościowej.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Weryfikacja metody sztywności zastępczej na przykładzie badań modelu dwuprzęsłowej belki składanej opartej na podporach stałych

Artykuł obejmuje analizę metody sztywności zastępczej w dwuprzęsłowej belce składanej opartej na podporach stałych, przeprowadzoną na podstawie badań modelowych. Istotą tej analizy było sprawdzenie odkształcenia całej belki dla stałej sztywności zastępczej. W tym celu wykonano szczegółowe pomiary ugięć w każdym połączeniu belki dla różnych: wielkości luzów montażowych, wartości obciążeń oraz długości przęseł. Następnie wyniki pomiarów porównano z wynikami teoretycznymi. Analizę teoretyczną przeprowadzono metodą ścisłą oraz metodą różnic skończonych. Analiza potwierdziła możliwość przyjmowania stałej sztywności zastępczej w dwuprzęsłowych belkach
składanych. Jest to kontynuacja rozważań na temat pracy wieloprzęsłowych belek składanych.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Nowy algorytm estymacji pozycji źródła emisji elektromagnetycznej

Lokalizacja, czyli określenie miejsca położenia źródła emisji, jest istotnym, a często najważniejszym, elementem łańcucha czynności (zadań) systemu rozpoznania radioelektronicznego, takich jak: wykrywanie (przechwyt) emisji sygnałów elektromagnetycznych, namierzanie, czyli określanie kierunku na źródło emisji, analiza sygnałów w celu klasyfikacji różnych typów (ocena zagrożenia) i identyfikacji egzemplarzy źródeł emisji tego samego typu. W złożonych sytuacjach pomiarowych estymacja miejsca położenia źródła emisji, wykorzystująca dotychczasowe klasyczne metody rozwiązywania równań liniowych, oparte na metodzie najmniejszej sumy kwadratów, często prowadzi do powstania bardzo dużych błędów w ocenie pozycji źródła emisji. W artykule omówiono nowy beziteracyjny algorytm lokalizacji źródeł emisji, będący szczególną implementacją metody najmniejszej sumy kwadratów. Algorytm ten umożliwia estymację pozycji źródeł emisji w przestrzeni. W pracy przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań dla nowego algorytmu oraz porównano uzyskane rezultaty z rozwiązaniami obecnie wykorzystywanymi w urządzeniach rozpoznania radioelektronicznego. W przypadkach złego uwarunkowania zagadnienia, regularyzacja Tichonova umożliwia osiągnięcie poprawnego wyniku estymacji oraz zapewnia stabilność numeryczną algorytmu. Dla nowego algorytmu stosowanie regularyzacji Tichonowa nie jest wymagane. Poprawia to jego efektywność.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie regularyzowanej metody najmniejszych kwadratów w algorytmach lokalizacji źródeł emisji

Stosowane dotychczas algorytmy estymacji położenia obiektu w systemach rozpoznania radioelektronicznego wymagają wprowadzania określonych ograniczeń, które wynikają z tzw. zagadnień niepoprawnie postawionych. Prowadzi to do powstawania znacznych błędów w określaniu pozycji emitera lub wręcz uniemożliwia jego wyznaczenie. Metody rozwiązywania zagadnień niepoprawnie postawionych w fizyce matematycznej polegają na stosowaniu regularyzacji, z których najbardziej znana jest regularyzacja Tichonova. W tym zakresie bardzo aktualne są poszukiwania algorytmów w rozwiązywaniu istniejących problemów związanych z obliczeniami numerycznymi określania pozycji emitera na podstawie danych pomiarowych. W artykule przedstawiono zmodyfikowaną wersję algorytmu lokalizacji źródeł emisji dla metody wcięcia w przód, zbudowanego w oparciu o metodę najmniejszych kwadratów otrzymywania estymatorów. Modyfikacja algorytmu polegała na rozwiązaniu zadania przy wykorzystaniu rozkładu macierzy według wartości szczególnych (ang. Singular Value Decomposition) oraz zastosowaniu regularyzacji Tichonowa. Dla tego algorytmu przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Określenie wpływu jakości atrybutu RGB powiązanego z danymi naziemnego skaningu laserowego na proces segmentacji

W artykule zostały przedstawione wyniki badań wpływu jakości radiometrycznej atrybutu RGB chmury punktów z naziemnego skaningu laserowego na proces jej segmentacji. W badaniach wykorzystano chmurę punktów ze skanera FARO Photon 120 o rozdzielczości 5 mm, opisującą fragment pomieszczenia biurowego, oraz cyfrowe zdjęcia barwne wykonane różnymi aparatami cyfrowymi. Zdjęcia zrobiono lustrzanką cyfrową Nikon D3X, lustrzanką Canon D200 zintegrowaną ze skanerem laserowym, aparatem kompaktowym Panasonic TZ-30 oraz aparatem cyfrowym w telefonie komórkowym Samsung. Informację barwną ze zdjęć cyfrowych powiązano z chmurą punktów w oprogramowaniu Faro SCENE. Segmentację danych testowych po atrybucie RGB wykonano w opracowanej autorskiej aplikacji „RGB Segmentation”. Aplikacja bazowała na ogólnodostępnych bibliotekach Point Cloud Library (PCL). Umożliwiała wyodrębnienie ze źródłowej chmury punktów podzbiorów spełniających założone kryteria segmentacji z wykorzystaniem metody rosnących regionów. Wykorzystując opracowaną aplikację, wykonano segmentację czterech testowych chmur punktów zawierających atrybuty RGB z różnych źródeł. Ocena procesu segmentacji została przeprowadzona na podstawie porównania podzbiorów uzyskanych przy wykorzystaniu wspomnianej aplikacji i pogrupowanych manualnie przez operatora. Porównaniu podlegały: liczba uzyskanych segmentów, liczba poprawnie zidentyfikowanych obiektów oraz procent właściwie posegmentowanych punktów. Największy procent poprawnie posegmentowanych punktów i największą liczbę zidentyfikowanych obiektów uzyskano przy zastosowaniu danych skanerowych z atrybutem RGB ze zdjęć wykonanych Nikonem D3X. Na podstawie badań stwierdzono również, że jakość atrybutu RGB chmury punktów wpływa tylko na liczbę zidentyfikowanych obiektów. Wynik procesu segmentacji zbioru punktów skaningu laserowego nie jest funkcją obrazu RGB powiązanego z tym zbiorem.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metody estymacji sygnałów jednoczesnych w układach natychmiastowego pomiaru częstotliwości

W artykule przedstawione zostały dwie metody estymacji częstotliwości sygnałów jednoczesnych w układach natychmiastowego pomiaru częstotliwości NPCz. W przeanalizowanych metodach Prony' a i Pisarenki estymacja częstotliwości w odbiorniku NPCz odbywa się w oparciu o wartości funkcji autokorelacji, które mogą być uzyskiwane poprzez odpowiednią transformację sygnału wejściowego w strukturze mikrofalowej odbiornika, a następnie przez jego detekcję na elementach nieliniowych. W artykule przeanalizowano te metody, zwracając szczególną uwagę na warunki ich stosowalności oraz wynikające z nich ograniczenia. Analiza ta poparta została odpowiednimi badaniami eksperymentalnymi dla wybranego układu rzeczywistego NPCz, co pozwoli w toku dalszych badań na wyodrębnienie najbardziej efektywnej metody estymacji częstotliwości.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Teoretyczna analiza właściwości heterozłącza pP⁺ w temperaturze pokojowej za pomocą zaawansowanej symulacji komputerowej

Artykuł przedstawia wyniki obliczeń teoretycznych parametrów heterozłącza pP⁺ w temperaturze pokojowej wykonanych za pomocą zaawansowanej symulacji komputerowej. Dla porównania przedstawiono także wyniki obliczeń parametrów heterozłącza N⁺p. Wszystkie obliczenia wykonane są dla temperatury 300 K przy oświetlaniu złącza od strony obszaru silnie domieszkowanego promieniowaniem o długości fali 10,6 µm. Wykorzystano oryginalne metody i programy komputerowe opracowane w Zakładzie Fizyki Ciała Stałego.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
O pewnej metodzie wyznaczania czułości sensora gazuz AFP pracującego z akustycznie grubą warstwą chemioczułego polimeru

Opublikowane dotąd analizy czułości detektorów gazu z akustyczną falą powierzchniową (AFP) zakładają, że warstwa chemoczułego polimeru leżąca na powierzchni detektora jest akustycznie cienka, tzn. charakteryzuje się grubością znacznie mniejszą od długości sondującej ją fali akustycznej [1]. Takie założenie umożliwia bowiem przyjęcie dogodnych uproszczeń rachunkowych i jest uzasadnione przy stosunkowo niskich częstotliwościach pracy detektorów z AFP, kiedy to długość fali jest rzędu kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu um. Przestaje ono jednak obowiązywać, jeśli częstotliwość pracy czujnika ulegnie radykalnemu zwiększeniu (uzasadnionemu potrzebą poprawy czułości). Już bowiem przy częstotliwościach rzędu setek MHz AFP charakteryzują się długościami rzędu pojedynczych um. Oznacza to, że konieczne jest opracowanie technik nakładania cieńszych warstw bądź rozszerzenie istniejących analiz na przypadek warstw akustycznie grubych. Niniejsza praca prezentuje pewien sposób takiego rozszerzenia.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie możliwości zastosowania kserożelu węglowego jako nośnika żelazowego katalizatora spaleniowej syntezy nanorurek węglowych

Przedstawiono analizę mikroskopową produktów spalania mieszanin węglika wapnia, azydku sodu i heksachloroetanu z dodatkiem kserożelu węglowego impregnowanego żelazem. Kserożel węglowy otrzymywano w wyniku karbonizacji kserożelu rezorcynowo-furfuralowego zawierającego skompleksowane z rezorcyną żelazo. Karbonizację realizowano w temperaturach 600-1050°C. Spalanie mieszanin prowadzono w stalowym reaktorze w atmosferze argonu pod ciśnieniem początkowym 1 MPa. Nanorurki węglowe znajdowano jedynie w produktach spalania obecnych w tyglu, w którym umieszczano spalane próbki, nie obserwowano ich w produktach zebranych ze ścian reaktora. Na podstawie obserwacji SEM wywnioskowano, że wzrost nanorurek przebiega najprawdopodobniej według mechanizmu końcówkowego w wyniku heterogenicznej katalizy za pomocą osadzonych na kserożelu ziaren Fe. Nie zaobserwowano wyraźnego związku między temperaturą karbonizacji kserożelu a wydajnością i morfologią powstających na drodze syntezy spaleniowej nanorurek węglowych.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
O propagacji fal Stoneleya wzdłuż statystycznie nierównej międzypowierzchni materialnej

Przedstawiono model propagacji fal typu Stoneleya (SW) wzdłuż statystycznie nierównej płaszczyzny łączącej dwa izotropowe ośrodki sprężyste. Skorzystano z metody funkcji Greena. Powierzchnię zamodelowano normalnym, izotropowym w szerszym sensie polem losowym. Uzyskano charakterystyki statystyczne zaburzonego pola dynamicznego. Praca stanowi fragment szerszej teorii badań nieniszczących międzypowierzchni materialnych.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ dyskretyzacji na parametry sygnału radarowego po kompresji

W artykule przedstawiono istotę zjawiska wywołanego dyskretyzacją radarowego sygnału złożonego. Dokonano próby jakościowej oraz ilościowej oceny wpływu tego zjawiska na parametry sygnału radarowego po kompresji. Do rozważań przyjęto sygnał z liniową modulacją częstotliwości (LMCz). Badanymi parametrami sygnału były: względny poziom maksymalnego listka bocznego (PSL) oraz straty sygnału użytecznego wywołane niedopasowaniem (LPG). Rozważania zilustrowano przykładowymi wynikami badań symulacyjnych. Na podstawie uzyskanych wyników dokonano próby sformułowania wniosków praktycznych.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza możliwości dostosowania konstrukcji DMS-65 do wymogów współczesnego budownictwa komunikacyjnego

Artykuł przedstawia możliwości zastosowania konstrukcji DMS-65 do odbudowy doraźnej mostowych obiektów inżynierskich. Konstrukcje te mogą znaleźć szerokie zastosowanie w odbudowie lub remontach infrastruktury komunikacyjnej zniszczonej w wyniku klęsk żywiołowych lub innych kataklizmów. Prezentowane zagadnienia obejmują problemy zastosowania tej konstrukcji w różnych układach montażowych. Autorzy podejmują próbę oceny drogowego mostu składanego DMS-65 pod kątem możliwości zastosowania go we współczesnych warunkach użytkowania z uwzględnieniem przeprowadzonych już modernizacji.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie podzespołów z akustyczną falą powierzchniową do przetwarzania sygnałów

W pracy przedstawiono wybrane zastosowania podzespołów z akustyczną falą powierzchniową dla przetwarzania sygnałów. W rozważaniach opierających się na teorii widmowej uwzględniono współczynnik metalizacji elektrod, wpływający na zmianę prędkości fali powierzchniowej dla elektrod zwartych i rozwartych elektrycznie oraz na efektywność wzbudzania fali dla wyższych overtonow. W teorii widmowej uwzględniono pełną zespoloną efektywną przenikalność powierzchniową, której część urojona opisuje wzbudzanie akustycznych fal objętościowych przez przetwornik międzypalczasty. Podano przykład realizacji eksperymentalnej filtru, którego zniekształcenia charakterystyki częstotliwościowej odpowiadąjąurojonej części efektywnej przenikalności powierzchniowej. Uwzględniając wyniki otrzymane z analizy teoretycznej, dokonano syntezy linii dyspersyjnej oraz zaprezentowano charakterystyki eksperymentalne tych linii na podłożu kwarcowym, stosowane dla przetwarzania radiolokacyjnych sygnałów złożonych. Praca zawiera również analizę generatorów bazujących na linii opóźniającej z akustyczną falą powierzchniową dla potrzeb pomiarowych wielkości fizycznych, takich jak siła i przyspieszenie. Przedstawiono występujące problemy technologiczne i wyniki badań generatora z linią opóźniającą, zawierającą dwa współpracujące przetworniki międzypalczaste, oraz wyniki badań praktycznie wykonanego czujnika siły w technologii akustycznej fali powierzchniowej.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Specyficzna identyfikacja emiterów radarowych bazująca na analizie składowych głównych

W artykule została przedstawiona problematyka związana z identyfikacją emiterów radarowych należących do tego samego typu i klasy. Jest to specyficzny rodzaj identyfikacji (SEI, ang. Specific Emitter Identification), polegający na rozróżnianiu poszczególnych egzemplarzy tego samego typu radaru. Klasyczna identyfikacja sygnałów bazująca na analizie statystycznej podstawowych parametrów mierzalnych sygnału nie spełnia wymagań stawianych przed SEI. Przedstawiona w artykule metoda identyfikacji opiera się na przekształceniu Karhunena-Loeve'a (KL), która należy do metod analizy składowych głównych (PCA, ang. Principal Component Analysis).

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie metod fuzji danych w zarządzaniu zasobami radaru wielofunkcyjnego

W referacie poruszono tematykę związaną z zarządzaniem zasobami radaru wielofunkcyjnego. Jako jeden z elementów tego procesu wyróżniono priorytetyzację (rangowanie) zadań realizowanych przez radar. Rangowanie jest wymuszone przez potencjalnie niedostateczne zasoby wymagane do realizacji wszystkich zadań radaru, stąd konieczność szeregowania obsługiwanych przezeń obiektów zgodnie z ich istotnością. W referacie scharakteryzowano dane źródłowe zasilające proces rangowania oraz przedstawiono algorytmy przetwarzania tych danych. Zaprezentowane algorytmy oparto na wybranych metodach fuzji danych. Przedstawiono przebieg i wyniki badań procesu rangowania oraz wyniki badań wpływu zastosowania rangowania na niektóre parametry zarządzania zasobami radaru wielofunkcyjnego.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Projektowanie baz danych z pełną historią zmian danych : model bitemporalnej bazy danych i operacje zapisu

Znane i sprawdzone są dobre praktyki projektowania baz danych. Jednak w przypadku gdy baza danych musi gromadzić pełną historię zmian danych, wykonanie projektu bazy danych staje się zdecydowanie trudniejsze. Uwzględnienie aspektów temporalnych ze swej natury zamienia związki pomiędzy powiązanymi obiektami na związki pomiędzy stanami tych obiektów. Dodatkowo, możliwość różnej interpretacji zależności czasowych powoduje, że nie wypracowano jeszcze ogólnie przyjętej metodyki projektowania temporalnych baz danych. Artykuł jest pierwszym z serii artykułów podsumowujących doświadczenia Autora zdobyte w ramach prac nad systemem Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK). W artykule przedstawiono sposób podejścia do projektowania relacyjnej bazy danych przechowującej pełną historię zmian stanów obiektów. Opisano model bazy danych, szczegółowo wyjaśniono wpływ zmian stanów obiektów na historię życia obiektów oraz zaprezentowano algorytmy operacji zapisu zmieniających stan bazy. Przedstawione podejście zostało praktycznie wykorzystane do budowy jednej z baz danych CEPiK.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie wpływu sformułowania elementu skończonego oraz schematu rozwiązywania równania ruchu na wyniki analizy MES na przykładzie niesymetrycznie obciążonej płyty

Komputerowe metody symulacji zjawisk fizycznych obecnie są powszechne zarówno w obszarze nauki, jak i przemysłu. Możliwość przybliżonego rozwiązywania skomplikowanych układów równań różniczkowych, opisujących zagadnienia z dziedziny mechaniki, fizyki czy chemii, pozwala na znaczne skrócenie czasu projektowania i wdrażania nowych projektów. Często dzieje się to przy jednoczesnym zmniejszeniu zapotrzebowania na kosztowne badania eksperymentalne lub wytwarzanie prototypów. Jednak wspomniana powszechność tych metod, w szczególności metody elementów skończonych, spowodowała, że symulacje oraz analizy przeprowadzane z ich wykorzystaniem są często z góry za dokładne. Celem tego artykułu jest przedstawienie na przykładzie prostej analizy wytrzymałościowej, jak duży wpływ na wyniki symulacji mają takie parametry jak gęstość siatki elementów skończonych, sformułowanie elementu skończonego czy schemat całkowania równania ruchu. Dodatkowo autorzy zdecydowali się pokazać, jak łatwo jest uzyskać wyniki, które nie przedstawiają sensu fizycznego, pomimo tego, że wszystkie podstawowe założenia poprawnej analizy (odpowiednie warunki brzegowe, zachowana energia układu etc.) zostały spełnione. Wyniki przeprowadzonych badań mogą być przestrogą przed pochopnym wyciąganiem wniosków z obliczeń przeprowadzonych za pomocą MES.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ścieżki wytężenia stalowego dźwigara kratowego

W pracy przedstawiono analizę reakcji jednokrotnie statycznie niewyznaczalnego, stalowego dźwigara kratowego na quasi-statyczny proces obciążania siłą węzłową narastającą proporcjonalnie. Sztywność sześcioprętowego dźwigara kształtowano poprzez losowe ustalanie profili prętów spośród założonego zbioru rur walcowanych na gorąco. Wyróżniono dwa stadia wytężenia dźwigara, sprężyste i pozasprężyste. Stadium sprężyste kończy się wystąpieniem idealnego płynięcia plastycznego jednego z prętów rozciąganych albo wyboczeniem giętnym jednego z prętów ściskanych. Wprowadzając pewne założenia upraszczające, wskazano na możliwość ukształtowania się w stadium pozasprężystym trzyprętowego ustroju nośnego statycznie wyznaczalnego i segmentu dźwigara, który jest bierny w dalszym procesie obciążania podczas tego stadium. Zarówno ustrój nośny, jak również segment bierny, mogą mieć dwie różne postaci, w zależności od przyjętych profili na pręty dźwigara. Każda z tych dwóch postaci ustroju nośnego ma własną ścieżkę wytężania prowadzącą do osiągnięcia stanu granicznego jednego z trzech jego czynnych prętów. Podano algorytm poszukiwania ścieżki wyczerpania nośności kratownicy w przypadku ogólnym. Na każdej ścieżce znaleziono rozwiązanie wewnętrznie spójne, tzn. że wartości sił w prętach i osiągane stany graniczne są adekwatne do wyników analiz statycznych, w tym przypadku analiz sprężystych w obydwu stadiach. Przedstawiono przykłady rozwiązań numerycznych.

Czasopismo: Biuletyn Wojskowej Akademii Technicznej
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna