rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wielość. Architektura w erze postfordyzmu

Artykuł podejmuje temat formowania się nowych cech architektury w erze postfordyzmu. Od czasów pierwszej rewolucji przemysłowej krajobrazy miast oraz ówczesne formy architektoniczne zaczęły reagować na gwałtowne zmiany w nauce i technologii. W okresie modernizmu symbolem współczesnej aglomeracji stał się samochód i rozbudowana infrastruktura motoryzacyjna.
Wiodące metropolie z Europy, Azji i Stanów Zjednoczonych zaczęły prześcigać się w przekraczaniu kolejnych limitów konstrukcyjnych, dążąc do coraz większy rozpiętości i wysokości. W latach 90. i rozpowszechnienie się nowych technologii kompueterowych i komunikacyjnych doprowadził do wysokiego stopnia usieciowienia przestrzeni fizycznej. Do nomenklatury architektonicznej na stałe weszły takie pojęcia jak internet przedmiotu, inteligentne budynki, interaktywne obiekty, projektowanie parametryczne czy spersonalizowane. Rozpowszechnienie się internetu w skali światowej przyspieszyło proces globalizacji i przemieszczanie się lokalnego kapitału na rynek międzynarodowy. To z kolei wywołało kryzysy w licznych miastach przemysłowych, których infrastruktura architektoniczna okazała się niewystarczająca do zatrzymania inwestorów w olibczu konkurencyjności rynków zagranicznych i możliwości obniżenia płac. Struktury ekonomiczne miast uległy przeobrażeniu. W dużej części
przemysłowych algomeracji rozpoczął się proces dezindustrializacji i depopulacji, zwiększyły się zarobkowe ruchy migracyjne. W dziedzinach naukowych i projektowych nastąpił proces przenikania się i redefinicji pojęć. Zapoczątkowane na początku lat 80-tych ewolucje terminologiczne w filozofii czy socjologii (ACT) zaczęły wpływać na inne dziedziny. W architekturze rozpoczęło się nakreślanie nowego rozumienia urbanistyki, bardziej sieciowego, z punktowymi, miastotwórczymi, oddolnym działaniami,
dopełniającymi całościowe plany. W skali budynku zaczęto przeredagowywać znaczenie poszczególnych elementów budowlanych
i konstrukcyjnych, niejednokrotnie nadając im nowe znaczenie, tworząc hybrydy funkcjonalne. Artykuł zamyka projekt wystawy dla Muzeum Architektury we Wrocławiu, będącym eksperymentem naukowo-projektowym na temat architektury w czasach postfordowskich i próbą definiowania nowych form architektonicznych za pomocą odmiennego procesu pracy.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Architektura ogrodów zimowych otwarta na światło słoneczne

Artykuł prezentuje rolę i znaczenie ogrodów zimowych w kształtowaniu współczesnej zabudowy mieszkaniowej, a także współczesne ich koncepcje towarzyszące zabudowie mieszkaniowej wraz z ich estetyką i rozwiązaniami technologicznymi na tle ewolucji ich formy architektonicznej na przestrzeni wieków. Renesans ogrodów zimowych zaznaczył się szczególnie w ostatnich dekadach wraz z rozwojem idei architektury proekologicznej i zrównoważonej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Niezapomniane domy ekstrawaganckie

Artykuł porusza kwestię niekonwencjonalnych domów jednorodzinnych, skupiając się na realizacji
Wall House 2
, zaprojektowanego przez
amerykańskiego architekta Johna Hejduka i zrealizowanego w Holandii w Groningen w 2001 roku już po jego śmierci. Autor projektu był
znany przede wszystkim z prac teoretycznych, w których wykazywał głębokie zainteresowanie podstawowymi kwestiami kształtu, organizacji,
reprezentacji i wzajemnych oddziaływań na siebie podstawowych brył geometrii euklidesowej. Istotne dla niego były poszukiwania relacji
pomiędzy elementami pełnymi i powstałymi pomiędzy nimi pustkami. Owe pustki nabierają nowych znaczeń, odcieni i niuansów w każdej
lokalizacji, gdzie architekt bada materię, ruch i bezruch brył, a przede wszystkim relację pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem. Po przeszło 10
latach od realizacji, a czterdzieści lat od projektu dom w Groningen stale jest awangardowy i można go nazwać DOMEM PRZYSZŁOŚCI,
bowiem przedstawia filozofię niezwykle oryginalnego i charyzmatycznego twórcy.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Kamienica Waliców 14. Suma pamięci miasta

Kamienica Waliców 14 w swojej obecnej formie, jest zobrazowaniem sumy faktów, które były udziałem Warszawy w XX wieku. Miniony wiek odcisnął swoje piętno na wielu innych miastach Europy, ale w tu działo się to w sposób bardzo widoczny. Kamienica Waliców 14 jest reliktem Miasta, które dziś już nie istnieje w swojej poprzedniej strukturze. Jest materialnym elementem tamtej idei. Jednocześnie należy do dzisiejszej rzeczywistości. Poprzez umiejscowienie w przestrzeni czasu, jest nośnikiem pamięci, rodzajem kodu egzystencjalnego i przestrzennego Miasta.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Architektura obiektów rekreacyjnego zamieszkiwania pasa nadmorskiego Pomorza Zachodniego na przełomie XX i XXI w. Urbanizacja i komercjalizacja przestrzeni oraz ich wpływ na środowisko kulturowe i naturalne

Zmiany polityczne i gospodarcze, które rozpoczęły się w Polsce w 1989 r., wpłynęły także na rozwój architektury dedykowanej wypoczynkowi. Jednym z przykładów takich procesów mogą być przemiany architektury obiektów rekreacyjnego zamieszkiwania pasa nadmorskiego Pomorza Zachodniego. Od blisko trzydziestu lat obserwować można coraz szersze procesy urbanizacji tych obszarów, które w niedalekiej jeszcze przeszłości pełniły funkcję leśne lub rolnicze. Zjawiska te wpisują się w szerszą perspektywę zmian cywilizacyjnych wpływających w konsekwencji na relację człowieka z krajobrazem nadmorskim. W pierwszej części artykułu przedstawiono rys historyczny dotyczący rozwoju miejscowości nadmorskich dzisiejszego Województwa Zachodniopomorskiego. Druga część artykułu poświęcona jest próbie wprowadzenia typologii w zakresie realizowanych po 1989 r. obiektów rekreacyjnego zamieszkiwania, oraz oceny ich współczesnego wpływu na zmiany w środowisku kulturowym i naturalnym. Część trzecia to podsumowanie i próba określenia przyszłych kierunków rozwoju tego typu architektury na badanym obszarze.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Zielona przestrzeń społeczna

Artykuł dotyczy problematyki związanej z kształtowaniem zielonych przestrzeni społecznych w zespołach mieszkaniowych, które stanowią tereny rekreacyjne wspólnie użytkowane przez mieszkańców w ich miejscach zamieszkania. Autor podaje jako przykład indywidualnego kształtowania tych przestrzeni wynikającego m.in. z uwarunkowań lokalizacyjnych, istniejącego kontekstu urbanistycznego, a także twórczej kreacji funkcjonalno-przestrzennej, projekt zespołu mieszkaniowego związany z jego własną twórczością architektoniczno-urbanistyczną. Prezentuje zieloną przestrzeń społeczną w zrealizowanym zespole mieszkaniowym w Tarnowie przy ul. Abp. Jerzego Ablewicza i Marii Dąbrowskiej w latach 2003-2011.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Osiedle przyszłości wobec prognozowanych zmian demograficznych

Europa staje przed problemem zmniejszającej się liczby mieszkańców. Mniej atrakcyjne ekonomicznie regiony już dzisiaj muszą mierzyć się z problemem opustoszałych dzielnic, osiedli. W tej sytuacji projektowanie osiedla przyszłości może oznaczać wyłącznie rekompozycję starych zespołów. Ciężar pracy architekta przeniesiony zostaje na proces ewaluacji i późniejszego recyklingu zarówno budynków, jak i przestrzeni. Nowym strategiom urbanistycznym, szczególnie jeśli oparte są na rozgęszczaniu zabudowy i wyburzeniach, musi towarzyszyć społeczna dyskusja. Pustki wypełnią przestrzenie publiczne i zielone. Złe prognozy przyczyniają się do spadku zainteresowania prywatnych przedsiębiorców inwestowaniem w miasta, co wymaga znalezienia nowych uczestników procesu, bazujących na lokalnej społeczności. Skuteczność działań zależy od stopnia partycypacji społecznej lokalnej wspólnoty w procesie. Przykładem działań modelowych dla obszarów o malejącej populacji mogą być projekty wdrożone w ramach IBA w Saxonii-Anhalt 2002–2010.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Mieć czy... wynajmować o formułach budowy i zamieszkiwania domów jutra

Od czasów transformacji ustrojowej, zaspokajaniem podstawowej potrzeby mieszkańców miast, jaką jest zamieszkiwanie, zajmują się w Polsce przede wszystkim firmy deweloperskie, budujące mieszkania na sprzedaż. Zjawisko to ma wielorakie konsekwencje, m.in. społeczne, funkcjonalne i przestrzenne. Tymczasem w wielu rozwiniętych krajach ważnymi organizatorami rynku mieszkaniowego są, poza firmami deweloperskimi, także spółdzielnie (kooperatywy) oraz lokalne samorządy, a powszechną formą zamieszkiwania jest najem długookresowy. Kryzys ekonomiczny końca pierwszej dekady XXI wieku, związany z kredytami na zakup domów i mieszkań, skłania do refleksji na temat alternatywnych form finansowania i realizowania domów mieszkalnych jutra.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
W stronę architektury współdzielonej z naturą

Przestrzeń natury może być odbierana w dychotomiczny sposób. Tradycyjnie odczytywano ją jako przestrzeń „zewnętrzną”, zarówno w stosunku do istoty ludzkiej, jak i do przestrzeni miasta. W epoce Oświecenia staje się przestrzeń natury instrumentem integracji więzi społecznych i niwelacji nierówności jako swego rodzaju „przestrzeń wewnętrzna”. Proces internalizacji natury odzwierciedla się w projektach miast utopijnych. Dewastacja środowiska naturalnego w XX wieku wpłynęła na rozwój zainteresowania problemami natury. Z drugiej strony przyczyniła się do powstania swego rodzaju postawy defensywnej, wynikającej z konieczności bieżącej walki z zagrożeniami ekologicznymi. Można było zaobserwować brak wielkich idei i narracji dotyczących zieleni i natury. Przełomem stał się rozwój koncepcji bioróżnorodności. Koncepcja ta powstała jako reakcja na procesy wzmożonego wymierania gatunków niektórych roślin i zwierząt. Postulatowi rozszerzaniu spektrum różnorodności biologicznej może odpowiadać postulat poszerzania spektrum różnorodności form architektonicznych. Powstaje w ten sposób architektura współdzielona z naturą.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
„Smart project & building” – projektowanie budyków energooszczędnych w standardzie BIM

Aktualnie powszechnie stosowane tradycyjne standardy projektowania architektoniczno-budowlanego powinny być radykalnie zmodyfikowane i dostosowane do współczesnych potrzeb.
• SMART PROJECT – we współczesnym warsztacie architekta dokonuje się rewolucja informatyczna, związana z wprowadzaniem do powszechnego użytku nowych narzędzi wspomagających projektowanie w standardzie BIM, które umożliwiają budowę wirtualnego modelu budynku, połączonego z olbrzymią bazą danych, która parametryzuje wszystkie zastosowane materiały budowlane, technologie i wyposażenie techniczne budynku. Z wirtualnym projektem można powiązać parametry klimatyczne dla konkretnej lokalizacji geograficznej, a z drugiej strony parametry użytkowe dla poszczególnych pomieszczeń.
• SMART BUILDING – w całym sektorze budownictwa radykalnie zwiększane są wymagania związane z energooszczędnością. W najbliższych latach ma to doprowadzić do osiągnięcia standardu tzw. „budynków nieomal zero-energetycznych”. Budynki o tak wysokiej efektywności energetycznej będą musiały być wyposażone w cały szereg innowacyjnych rozwiązań architektoniczno-budowlano-instalacyjnych, które znacznie się różnią od dotychczas stosowanych rozwiązań typowych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Środowisko mieszkaniowe XXI w. na tle doświadczeń przeszłości

Z okazji potrójnego jubileuszu w Politechnice Krakowskiej związanego z kształtowaniem środowiska mieszkaniowego, autor przedstawił wyniki własnych i zespołowych badań nt. historycznych uwarunkowań kształtowania środowiska mieszkaniowego w miastach europejskich. Przedstawiono obszerną podbudowę humanistyczną zjawiska ludzkiego zamieszkiwania, na podstawie analizy poglądów czołowych filozofów i przedstawicieli badań społecznych od antyku do współczesności. Na tej podstawie opracowano chronologiczną prezentację najważniejszych tendencji projektowania planistycznego, urbanistycznego i architektonicznego w dziedzinie środowiska mieszkaniowego, w aspekcie jego wzajemnego oddziaływania i sprzężenia zwrotnego z układem funkcjonalnym i strukturalnym miasta, a także z jego estetyką. Ten rys historyczny wykorzystano do krytycznej analizy i oceny sytuacji obecnej oraz do ostrożnej ekstrapolacji tendencji pozytywnych jako prognozy na bliską przyszłość, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji w Polsce.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Geneza i ewolucja struktury przestrzennej osiedla mieszkaniowego Nowe Miasto w Rzeszowie

Proces rozwoju przestrzennego Rzeszowa następujący od końca lat 30. XX w. charakteryzuje się intensywną dynamiką.
Głównym celem urbanizacji rozległych terenów było zaspokojenie głodu mieszkaniowego dla stale zwiększającej się liczby
mieszkańców miasta. Planowanie struktury przestrzennej terenów mieszkaniowych następowało z uwzględnieniem aktualnych
w urbanistyce tendencji. Ostateczny kształt osiedli mieszkaniowych jest wynikiem kompromisu idei oraz stale zmieniających
się czynników społecznych, politycznych i gospodarczych. Struktura zabudowy osiedla mieszkaniowego Nowe Miasto
w Rzeszowie jest odzwierciedla dynamikę czynników kształtujących współczesne polskie miasta.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Współczesne znaczenia wody i zieleni w biurowcu wizytówce – na przykładzie Business Tower Norymberga

Norymberga - drugie po Monachium miasto Bawarii - jest lokalizacją również drugiego co do wysokości budynku biurowego tego landu - Business Tower Nürnberg. Obiekt ten jest zarazem główną siedzibą towarzystwa ubezpieczeniowego, jak i stanowi współczesną wizytówkę miasta. Na prezentowany kompleks biurowy składa się cylindryczna wieża oraz siedmiopiętrowy blok obwodowy w kształcie czworoboku, na którego dziedzińcu wewnętrznym znajduje się spektakularny basen wodny oraz przestrzeń do rekreacji wśród zieleni. W artykule autor podejmuje próbę określenia współczesnych znaczeń wprowadzenia atrakcyjnej zielonej przestrzeni rekreacji do biurowego kompleksu o charakterze reprezentacyjnym zarówno dla firmy, jak i dla miasta. Autor zwraca uwagę na wielość znaczeń i złożoność wartości, często nieoczywistych, wynikających z tworzenia obiektów typu wizytówka dla szeregu różnorodnych odbiorców.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Przestrzenie piesze w małych zespołach mieszkaniowych

Artykuł dotyczy problemów związanych z kształtowaniem miejskich przestrzeni pieszych w małych zespołach mieszkaniowych. Autor przedstawia założenia ideowe związane z kształtowaniem zrównoważonych zespołów mieszkaniowych z punktu widzenia pieszego poruszającego się w przestrzeni miejskiej. "Pieszy w przestrzeni miasta" - taki temat otrzymali studenci Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego. Celem było między innymi uzyskanie nowych interesujących wizji i optymalnych rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych na miarę drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku. Artykuł prezentuje dziesięć najlepszych nagrodzonych studenckich projektów oraz dwa projekty dyplomowe inżynierskie, które potwierdzają tezę, że małe zrównoważone zespoły mieszkaniowe rozwiązane funkcjonalno-przestrzennie w oparciu o ruch pieszy wspomagany rowerowym oraz piesze wnętrza urbanistyczne są zespołami przyjaznymi środowisku mieszkaniowemu pod względem zdrowia mieszkańców oraz związków z naturą. W zakresie kształtowania przestrzeni pieszych pojawiły się tendencje zmierzające w kierunku zapewnienia dominacji ruchu pieszego w miejskich przestrzeniach oraz podniesienia rangi pieszych przestrzeni społecznych i publicznych w funkcjonowaniu oraz kompozycji miasta.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rola światła słonecznego we wnętrzu współczesnego kościoła

Przedmiotem analiz, zawartych w artykule jest rola światła dziennego, jego wpływ na kształtowanie i odbiór architektury oraz wnętrza świątyni. Od najdawniejszych lat w szczególności dla obiektów sakralnych religii chrześcijańskiej element światła słonecznego stanowił niezbędny wyznacznik dla powstających kościołów. Światło słoneczne decyduje o odbiorze przestrzeni, podkreśla i uwidacznia architekturę, wpływa na jej estetyczną formę, jednocześnie staje się wyznacznikiem emocji związanych z postrzeganiem. Człowiek angażuje zmysł wzroku, mózg przetwarza zarejestrowane obrazy, obraz, jaki powstaje w mózgu jest efektem odbitego światła, które obite od widzianego obrazu wpada do oka. Każdy z nas widzi inaczej. Jednocześnie istnieją wspólne powtarzalne zbiory wrażeń, które decydują o walorach estetycznych. To, jak i jakie światło wpływa na kształtowanie plastyki wnętrza obiektów sakralnych, staje się wyznacznikiem postrzegania przestrzeni sacrum.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Dom i osiedle jutra Szanowni Państwo, Drodzy Czytelnicy

Dwunasty numer wydawnictwa został poświęcony zagadnieniom związanym z poszukiwaniem wizji domu i osiedla jutra w zrównoważonym środowisku mieszkaniowym. Zawiera kilkadziesiąt artykułów oraz interesujące 32 prezentacje studenckich projektów nt. „Dom jutra – dom marzeń” wykonanych w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rewitalizacja bulwarów Wiślanych – próba stworzenia nowej przestrzeni publicznej w mieście

Rewitalizacja nadbrzeży mająca na celu regenerację miejskiej przestrzeni publicznej to działania, które ukierunkowane są na poprawę jakości, intensyfikację zabudowy i zagospodarowanie w obszarach naturalnych cieków rzecznych. Są to czynności obejmujące modernizację terenów o różnym charakterze: śródmiejskich, poprzemysłowych, poportowych, znajdujących się w sąsiedztwie obszarów mieszkaniowych, bulwarów i zajmują się także infrastrukturą rekreacyjną, komunikacyjną oraz hydrotechniczną. W Krakowie wschodni odcinek Wisły stanowi wyzwanie projektowe dla planistów i urbanistów, ze względu na funkcję terenów do niego przylegających, jakimi są obszary przemysłowe, zdegradowane oraz nieużytki. W artykule autorka stara się wyznaczyć kierunki działań regeneracji bulwarów oraz frontu wodnego w okolicy zdominowanej przez funkcję industrialną - Elektrociepłownię Łęg, opierając się przy tym na przykładzie jakim jest zagospodarowanie ciągu bulwarów wiślanych w Warszawie.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Architektura cienia

O ile w przeszłości światłu w architekturze nieodłącznie towarzyszył cień, zadaniem współczesnego architekta jest zwykle jedynie dbałość o doświetlenie budynku. Brak zacienionych przestrzeni przez stosowanie rozległych przeszkleń i równomiernego, sztucznego oświetlenia to brak tajemnicy – pola dla wyobraźni. Pozbawienie architektury cienia oznacza zatarcie granic pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem, dniem i nocą, światem rzeczywistym i wirtualnym oraz nadzór społeczny. Budynki, których twórcy oprócz światła operują także „materią” cienia jako elementem narracji architektonicznej nie są częstymi przykładami. Można do nich zaliczyć realizacje Daniela Libeskinda, Fumihiko Maki, Eduardo Menisa, Stevena Holla. Tworząc odpowiedni nastrój przekazują symboliczne treści.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Współczesna architektura znaczeniowa – poszukiwanie twórczej inspiracji w dorobku architektonicznym Romualda Gutta

Współczesna architektura znaczeniowa odwołuje się do różnorodnych wzorców kulturowych. Tematem artykułu jest ukazanie ścisłego powiązania twórczości Romualda Gutta i jej wpływu na ideę projektową Pawilonu w Warszawie – Izby Pamięci Powstańców Warszawy. Badanie naukowe miało na celu ukazanie powiązania ścieżki projektowej w odniesieniu do studium przypadku tzn. (Study by design). W tym przypadku analiza dorobku, języka architektonicznego, stylu, metodologii i filozofii projektowej architekta Romualda Gutta staje się bazą – podstawą do twórczej inspiracji dla projektowania współczesnej architektury XXI wieku. Metodologia badań dotyczy kilku aspektów analizy twórczości architekta i jej wpływ na ideę projektową Pawilonu. W tej konkretnej analizie przypadku tzn.: studium przypadku, ukazana została uniwersalna metoda projektowania poprzez analizę istniejących obiektów jednego twórcy. Architektoniczne dziedzictwo, translacja metodyki, języka i narracji twórczości Gutta pozwala w rezultacie na nową jakość w pełnym procesie projektowym realizowanego obiektu – Izby Pamięci Powstańców Warszawy przy Cmentarzu Powstańców Warszawy na Woli.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Adaptowalność w architekturze reagującej na czynniki środowiskowe

Adaptacja jest procesem w trakcie którego obiekt zmienia swoje właściwości aby dostosować się do zmian zachodzących w środowisku zewnętrznym. Organizmy żywe w celu przetrwania adaptują się w procesie ewolucji – zmiany przystosowawcze dotyczą jednak nie tylko organizmów żywych ale również ich środowiska. Budynki adaptowalne mają za zadanie reagować na zmiany czynników zewnętrznych, są one budynkami raczej przekształcalnymi niż statecznymi. Jakkolwiek idea może wydawać się nowoczesna, to taką nie jest. Zdolność adaptacji za pomocą technologii i materiałów jest znana człowiekowi od dawna. Technologia pozwalająca na adaptację ewoluowała wraz ze zmianami technologicznymi, ekonomicznymi oraz socjologicznymi. Niniejszy artykuł skupia się na przedstawieniu współczesnych domów mieszkalnych adaptowalnych w odniesieniu do czynników środowiskowych, przedstawieniu prototypów oraz omówieniu wybranych komponentów wspomagających tę adaptację.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka