rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kształtowanie dokładne implantów tytanowych o wysokiej porowatości metalurgią proszków

Tytan o wysokiej porowatości jest obiecującym materiałem dla zastosowania w biomedycynie, szczególnie przy produkcji sztucznych stawów oraz implantów biodra czy kręgosłupa. Wspaniała biozgodność tytanu jest dobrze znana w środowisku chirurgicznym. Otwarte i wzajemnie połączone pory pozwalają na wrastanie tkanki kostnej na powierzchnię implantu, formowanie naczyń krwionośnych oraz naturalne wiązanie implantu w szkielecie ludzkim. Elastyczny moduł porowatego tytanu może zostać z łatwością związany z elastycznym modułem kostnym poprzez kontrolę porowatości. W wyniku tego można zredukować lub wyeliminować efekt ochrony implantu przed obciążeniami i degradacją kości. Implanty medyczne posiadają z natury skomplikowaną geometrię. Jednym z głównych problemów w produkcji implantów o wysokiej porowatości jest kształtowanie precyzyjne. Innym problemem jest utrzymanie zawartości nieczystości poniżej poziomu ograniczonego przez normę ASTM dla implantów medycznych. Niniejsza praca stanowi przegląd dokonań autorów w zakresie kształtowania precyzyjnego implantów tytanowych o wysokiej porowatości, wykonanych z użyciem, technologii metalurgii proszków oraz metod wypełniania przestrzeni. Porównane zostało kształtowanie implantów poprzez prasowanie izostatyczne na zimno oraz formowanie wtryskowe metalu. Omówiono także problemy z obróbką porowatych wyprasek tytanowych przed i po spiekaniu. Opisano zalety, problematykę i perspektywy formowania wtryskowego metali przy produkcji porowatych implantów tytanowych. Omówione zostało kształtowanie precyzyjne implantów tytanowych o wysokiej porowatości.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania kształtowania wyrobów symetrycznych metodą wyoblania wsparte symulacjami MES

Do metod kształtowania obrotowego wyrobów z blach zaliczamy m.in.: wywijanie rolkami krawędzi blachy, cięcie na nożycach krążkowych, żłobienie, zgniatanie obrotowe czy wyoblanie. Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Obróbki Plastycznej od wielu lat zajmuje się badaniami wyoblania. W ostatnich latach w ramach prac statutowych Instytut  zaprojektował  i  wybudował  unikalną,  sterowaną  numerycznie  wyoblarkę MWS-200 do kształtowania wyrobów o skomplikowanym kształcie. Maszyna MWS-200 umożliwia kształtowanie wyrobów o przekroju eliptycznym, kwadratowym, trójkątnym, a także wyrobów osiowosymetrycznych. W artykule zaprezentowano wyniki badań analizy odwrotnej kształtowania wyrobu typu stożek z zastosowaniem technologii wyoblania. Badania laboratoryjne prowadzono na maszynie MWS-200. Do badań numerycznych zastosowano program Simufact Forming. Sposób projektowania procesu  technologicznego  wytłoczek  wyoblanych  opracowywany  jest  na  podstawie doświadczenia oraz badań empirycznych, co w przypadku wyrobów o skomplikowanym kształcie sprawia dużo problemów i jest czasochłonne. W artykule zamieszczono wyniki badań wyoblania, w którym kształtowano krążek blachy w jednym oraz trzech ruchach rolki wyoblającej. Przedstawiono wyniki badań obrazujące różnice kształtu wykonanego  wyrobu  stożkowego  pomiędzy  badaniami  laboratoryjnymi  a  symulacjami numerycznymi. Przedstawiono proces obliczeniowy, który pozwolił na uzyskanie zbieżności wyników. Zaplanowane badania z zastosowaniem metody analizy odwrotnej mają na celu skrócenie czasu opracowania procesu technologicznego wytłoczek osiowosymetrycznych na podstawie badań numerycznych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kowarka o napędzie hydraulicznym i jej zastosowanie

Przedstawiono budowę i zastosowanie kowarki RUMX (Radialumformmaschine mit X Anordnung) z napędem hydraulicznym firmy SMS group. W 1989 roku zbudowano w SMS Hasenclever pierwszą kowarkę o napędzie hydraulicznym, która posiada zalety prasy hydraulicznej i kowarki mechanicznej. Kowarka o napędzie hydraulicznym pracuje ciszej niż kowarki o napędzie mechanicznym i jest  bardziej wydajna. Układ cztero-kowadełkowy kowarki umożliwia realizowanie odkształcania z dużymi gniotami i posuwami. Jest to możliwe ze względu na zastosowany napęd hydrauliczny kowarki, który umożliwia realizację kucia ze stałymi naciskami. Kowarka o sile nacisku kowadła 10 MN przeznaczona jest do przekucia wsadu o średnicy 800 mm. Nagrzany wsad przekuwany jest na wyrób gotowy bez konieczności dogrzewania. Kowarka do kucia profili pełnych wyposażona jest w manipulator podający i odbierający, a do kucia rur grubościenny dodatkowo w manipulator utrzymujący i poruszający trzpień. Kowarki hydrauliczne zainstalowane są w zakładach o rocznej produkcji około 50 000 Mg i dużym asortymencie przetwarzanych gatunków materiałów takich, jak stale, stopy tytanu, stopy niklu lub w produkcji masowej określonego rodzaju odkuwek, np. osi kolejowych. Sterowanie procesem kucia znacząco zmniejsza pracochłonność wytwarzania wyrobów oraz zużycie materiału potrzebnego do ich wytwarzania. Odkuwki wykonane z zastosowaniem kowarki hydraulicznej mają korzystną mikrostrukturę o drobnym ziarnie na przekroju oraz charakteryzują się powtarzalnymi i zawężonymi tolerancjami wymiarów.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ proporcji składników atmosfery azotującej na strukturę warstwy azotowanej jonowo

Badano skład fazowy i strukturę warstwy azotowanej jonowo w atmosferze H2 - N2, o zawartości azotu wynoszącej: 3; 5; 9 lub 26%. Próbki były wykonane ze stali do azotowania 38HMJ i stali narzędziowej do pracy na gorąco WCL. Przedstawiono wyniki badań warstwy wierzchniej azotowanych próbek za pomocą dyfraktometru rentgenowskiego i świetlnego mikroskopu metalograficznego. Stwierdzono, że wzajemne proporcje azotu i wodoru w atmosferze azotującej mają istotny wpływ na budowę warstwy azotowanej jonowo. Badania rentgenowskie  ograniczone były do warstwy o grubości 0,1 mm.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie korpusów cylindrycznych ze stopów aluminiowych metodą zgniatania obrotowego

W pracy przedstawiony został sposób uzyskiwania wyrobów cylindrycznych ze specjalnych stopów aluminiowych metodą obróbki plastycznej na zimno, za pomocą zgniatania obrotowego. Omówiono stosowane rozwiązania konstrukcyjne, narzędzia oraz dokładność uzyskiwanych wyrobów. Program przeprowadzonych badań przewidywał dobór parametrów kinematycznych przy zgniataniu, wprowadzenie obróbki cieplnej, zastosowanie odpowiedniego smaru oraz przeprowadzenie oceny jakości otrzymanej powierzchni.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Walcowanie poprzeczno-klinowe odkuwek o przekroju poprzecznym różnym od kołowego

W artykule przedstawiono rezultaty analizy numerycznej procesów walcowania poprzeczno-klinowego (WPK) części o przekroju poprzecznym różnym od kołowego. Analizowano dwa przypadki kształtowania przebiegające przy różnych parametrach procesu. W obliczeniach zastosowano oprogramowanie MSC.SuperForm 2005, bazujące na MES. Szczegółowo omówiono zagadnienia związane z projektowaniem kształtu narzędzi klinowych. Podano obliczoną progresję kształtu wyrobów podczas walcowania, stan odkształcenia, rozkłady sił oraz mapy temperatur.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza naprężeń i deformacji w cienkich blachach tytanowych podczas spawania wiązką elektronów

W pracy przedstawiono termiczno-mechaniczną analizę procesu spawania wiązką elektronów. W procesie spawania połączono dwie cienkie blachy wykonane z różnych gatunków tytanu, Grade 2 i Grade 5. W wyniku spawania powstały znaczne deformacje blach. Model numeryczny został opracowany na podstawie Metody Elementów Skończonych, MES. Model oblicza wpływ obciążenia termicznego na pole naprężeń i przemieszczeń. Wyniki uzyskane za pomocą modelu numerycznego zostały porównane z wynikami badań eksperymentalnych. Obliczone pole naprężeń zweryfikowano poprzez porównanie obliczonych naprężeń własnych z naprężeniami zmierzonymi na powierzchni blach za pomocą metody dyfrakcji rentgenowskiej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Impregnacja smarami stałymi i zastosowanie wysokotemperaturowych części proszkowych

Nowoczesne układy tribologiczne są bardzo często poddawane trudnym warunkom pracy. Najbardziej skomplikowany proces tribologiczny występuje w układach współpracujących związanych ze smarowaniem mieszanym i granicznym. Dotyczy to zwłaszcza jednostek eksploatowanych w podwyższonych temperaturach. W takich warunkach konwencjonalne metody smarowania działają znacznie mniej efektywnie i poszukiwane są nowe rozwiązania. Od niedawna alternatywną koncepcją okazał się kierunek adaptacji na środki smarujące nanocząstek smarów stałych o strukturze płytkowej [1, 2, 3]. W pracy zostały przedstawione wyniki badań tribologicznych i strukturalnych smarów stałych. Praca obejmuje także prezentację wyników badań smarów stałych poddanych innowacyjnej metodzie mechanicznego rozwarstwiania materiałów. Efektem procesu rozwarstwiania jest obecność płatków o strukturze nanometrycznej. Tego typu materiały cechują się znacznie lepszymi właściwościami tribologicznymi [2, 4]. Testy tribologiczne zostały przeprowadzone na testerach T-10 i T-21 (Instytut Technologii Eksploatacji - Państwowy Instytut Badawczy ITeE-PIB w Radomiu). Badaniu poddano MoS2, WS2, h-BN, BaF2, CaF2 oraz mieszaniny MoS2 z dodatkiem grafitu i WS2 z do-datkiem grafitu. Proces mikromechanicznego rozwarstwiania smarów realizowano na nagniatarce proszkowej (NP-1). Badania SEM wykonano za pomocą mikroskopu FEI-INSPECT-S z przystawką EDSEDAX, znajdującego się w Instytucie Obróbki Plastycznej (INOP) w Poznaniu. Uzyskane wynik wykazały, że nanocząstki smarów stałych: MoS2, WS2, MoS2 z dodatkiem grafitu, WS2 z dodatkiem grafitu, są materiałami, które znajdą zastosowanie w modyfikacji warstwy wierzchniej części stosowanych na elementy pracujące w trudnych warunkach eksploatacyjnych. Zastosowanie tego typu smarów pozwala na zmniejszenie i uzyskanie współczynnika tarcia poniżej 0,1, co bezpośrednio wpływa na 2-3-krotne zwiększenie trwałości elementów współpracujących jako pary trące. Otrzymane siarczkowe nanocząstki grafenopodobne smarów stałych oraz mieszaniny z grafitem, charakteryzują się małym współczynnikiem tarcia, dobrą wytrzymałością na wysokie obciążenia i dużą stabilnością mechaniczną i chemiczną oraz wysoką odpornością na zużycie [3, 4].

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Modelowanie numeryczne wielooperacyjnego procesu kucia matrycowego

Przedstawiono analizę obliczeń numerycznych procesu kucia matrycowego okuwki wydłużonej kutej w matrycach otwartych na zespole agregatów z zastosowaniem walcowania przedkuwki i kucia na prasie. Obliczenia numeryczne wykonano dla kilku alternatywnych technologii przy założeniu różnych kształtów i masy wsadu. Analizę przeprowadzono uwzględniając rozkład odkształceń, temperatury i parametrów energetycznych procesu kucia oraz wielkości uzysku kuźniczego dla przyjętych technologii.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Współpraca Instytutu Obróbki Plastycznej i Politechniki Poznańskiej z gospodarką Wielkopolski w ramach projektu pt. "Sieć współpracy sektora badawczo-rozwojowego i przedsiębiorstw w dziedzinie obróbki plastycznej"

W artykule przedstawiono założenia oraz przebieg realizacji projektu pt. "Sieć współpracy sektora badawczo-rozwojowego i przedsiębiorstw w dziedzinie obróbki plastycznej" w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego lata 2004 - 2006, Priorytet 2 - "Wzmocnienie zasobów ludzkich w regionach", Działanie 2.6 - "Regionalne Strategie Innowacyjne i transfer wiedzy". Projekt realizowany jest przez Instytut Obróbki Plastycznej i Politechnikę Poznańską, a finansowany w 75% z Europejskiego Funduszu Społecznego i w 25% z krajowych środków publicznych. W przedsięwzięciach projektu uczestniczą przedsiębiorstwa regionu Wielkopolski stosujące technologie obróbki plastycznej lub eksploatujące, produkujące oraz zajmujące się dystrybucją maszyn, urządzeń i narzędzi do obróbki plastycznej. Przedstawiono pierwsze doświadczenia ze współpracy Instytutu i Politechniki z przedsiębiorstwami w ramach sieci oraz wnioski dotyczące dalszego ich współdziałania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Porównanie parametrów wytwarzania oraz właściwości mechanicznych i fizycznych próbek na bazie proszków Astaloy Mo oraz ATOMET 4901

W artykule przedstawione zostały wyniki badań porównawczych przeprowadzonych dla dwóch wyjściowych materiałów proszkowych: Astaloy Mo firmy Hoganas S.A. oraz ATOMET 4901 firmy QMP Metal Powders GmBH. Badania miały na celu wskazanie różnic właściwości mechanicznych oraz fizycznych wytworzonych próbek, przy zastosowaniu takich samych parametrów wytwarzania: prasowania, spiekania wstępnego, dokuwania, spiekania wysokiego oraz azotonawęglania. Przeprowadzone badania dotyczyły pomiarów gęstości, wyznaczenia porowatości oraz pomiarów twardości po operacjach spiekania wysokiego oraz azotonawęglania. przeprowadzone zostały także badania wytrzymałości na ściskanie po operacjach spiekania wysokiego oraz azotonawęglania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie metody prądów wirowych w badaniach struktury obrobionej cieplnie stali NC11LV

W artykule przedstawiono wyniki oceny zmian struktury stali NC11LV, obrobionej cieplnie w różnych warunkach tzn. hartowanej z temperatury 1020 i 1150  C oraz odpuszczonej po hartowaniu w zakresie temperatury 180÷575  C, na podstawie badań metodą prądów wirowych przy częstotliwości prądu magnesującego 0,5 kHz (przyrząd Wirotest 03) i 50 kHz (przyrząd Wirotest 301). Strukturę próbek dokumentowano za pomocą mikroskopu świetlnego ECLIPSE L150 oraz mikroskopu skaningowego VEGA TC - dla wybranych próbek. Zawartość austenitu szczątkowego określono metodą rentgenowską. Wskazania przyrządów wiroprądowych odniesiono do zmian twardości HRC próbek hartowanych z obu temperatur i odpuszczonych oraz zmian zawartości austenitu szczątkowego próbek hartowanych z wyższej temperatury i odpuszczonych. W badaniach stwierdzono liniowy charakter zmian wskazań przyrządu wiroprądowego (przy częstotliwości 50 kHz) od zawartości austenitu szczątkowego w próbkach hartowanych z temperatury 1150  C i odpuszczonych w zakresie temperatury 180÷575  C. Pozwala to rekomendować metodę prądów wirowych do określania zawartości austenitu szczątkowego w stalach narzędziowych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Martenzytyczne stale opdorne na korozję poddane obróbce plastycznej na ciepło

Zależność wielkości naprężeń uplastyczniających od temperatury odkształcania stali X20Cr13 i X40Cr13 wyznaczono podczas spęczania próbek Rastiegajeva. Stwierdzono wyraźne obniżenie oporu plastycznego w temperaturze 800  20 C. W badanych materiałach obserwowano zachodzące podczas odkształcania plastycznego procesy dynamicznej odbudowy struktury. Otrzymane wyniki pozwalają skutecznie przewidywać końcową strukturę i właściwości wyrobów ze stali odpornych na korozję po obróbce plastycznej na ciepło.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wybrane aspekty prognozowania trwałości łożysk tocznych

Jednym z najważniejszych kryteriów oceny jakości wyrobów przez użytkowników jest ich niezawodność, a więc zdolność do spełniania swych funkcji w określonym czasie. Poziom niezawodności można zwiększać poprzez skrócenie tego czasu (np. resursu międzyobsługowego), przewymiarowanie węzła lub zmniejszenie rozrzutu trwałości wyrobów. Problem rozrzutu trwałości w szczególny sposób dotyczy elementów maszyn, w przypadku których zdatność do dalszej eksploatacji zależy w dużym stopniu od zmęczenia powierzchniowego. Do elementów takich należą przede wszystkim łożyska toczne, koła zębate i prowadnice. Analiza wyników badań trwałości łożysk tocznych, a także informacje zamieszczane w publikacjach naukowych skłaniają do wniosku, że mimo iż łożyska toczne znajdują bardzo szerokie zastosowanie w budowie maszyn, ich potencjał jest tylko w niewielkim stopniu wykorzystywany, co wynika z ogromnego rozrzutu powierzchniowej trwałości zmęczeniowej. W artykule omówiono zjawisko zmęczenia powierzchniowego i stwierdzono, że rozrzut powierzchniowej trwałości zmęczeniowej jest w dużym stopniu zdeterminowany uchwytnymi (mierzalnymi) czynnikami konstrukcyjnymi, technologicznymi i eksploatacyjnymi. Następnie opisano procedury obliczania trwałości łożysk tocznych proponowane przez normę ISO 281 oraz przez producentów łożysk, wskazano na związek procedur obliczeniowych z rozrzutem trwałości oraz wykazano niedoskonałości tych metod. Zwrócono uwagę, iż mimo rozwoju technologii wytwarzania łożysk tocznych, przyjęta w obliczeniach wartość rozrzutu trwałości łożysk nie zmieniła się od kilkudziesięciu lat (B = 1,5).

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Rozpoznawcze badania możliwości kształtowania metodami obróbki plastycznej elementów ze stopu niklu Inconel 625

W artykule przedstawiono wstępne badania procesów obróbki plastycznej przeprowadzone na stopie niklu (Inconel 625) bez obróbki cieplnej. Materiał wyjściowy w postaci krążka wycięty z blachy o grubości 2 i 3 mm, poddano próbom wytłaczania bez dociskacza oraz z dociskaczem. Badawczy proces tłoczenia przeprowadzono na prasach hydraulicznych o nacisku 630 kN i 2500 kN. Uzyskane w procesie wytłaczania cylindryczne wytłoczki poddane zostały próbom zgniatania obrotowego wydłużającego, polegającym na pocienieniu i wydłużeniu ścianki pobocznicy  półwyrobów. Proces zgniatania wydłużającego przeprowadzono na maszynie MZH-400 konstrukcji Instytutu. W publikacji zamieszczono niektóre wyniki badań oraz wnioski podsumowujące badania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie procesu zgniatania obrotowego na zimno wyrobów z trudnoodkształcalnych stopów aluminiowych objętych normą PN-EN 573-3/AK

W artykule przedstawiono sposób kształtowania wydłużonych wyrobów cylindrycznych, ze stopu aluminium 7075, metodą zgniatania obrotowego na zimno. Program przeprowadzonych badań przewidywał dobór parametrów kinematycznych przy zgniataniu, wprowadzenie obróbki cieplnej, oraz przeprowadzenie oceny jakości otrzymanej powierzchni wyrobu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wytwarzanie drutu spawalniczego do spawania kształtowników ze stopów aluminium o podwyższonej zawartości magnezu za pomocą wyciskania na zimno metodą KOBO

Do spawania stopów aluminium serii 5xxx dostępne są na rynku jedynie druty spawalnicze wykonane ze stopów Al-Mg o zawartości magnezu do maksymalnie 5%. W artykule przedstawiono technologię wytwarzania drutu spawalniczego do spawania kształtowników ze stopów aluminium o podwyższonej zawartości magnezu za pomocą wyciskania metodą KOBO oraz wstępne wyniki badań drutu o 7% zawartości magnezu. Materiałem przeznaczonym do wyciskania były odlewy uzyskane w procesie odlewania grawitacyjnego z materiału wsadowego w postaci pociętych profili ze stopu AlMg7. Uzyskane odlewy, w kształcie walca o średnicy 40,0 mm, poddano wyciskaniu na zimno metodą KOBO z wykorzystaniem zmodernizowanej prasy Sack&Kiesselbach o sile 25000 kN. W zestawie narzędziowym zastosowano pojemnik (recypient) o średnicy 40,5 mm i otwór w obrotowym stemplu o średnicy 2,0 mm, co odpowiada stopniowi przerobu plastycznego materiału λ = 410. Celem uzyskania lepszej jakości powierzchni i dokładnej średnicy drutu, wynoszącej 1,2 mm, zastosowano proces przeciągania. Przeciąganie drutu od średnicy 2,0 mm do średnicy 1,2 mm (λ = 3) spowodowało wzrost twardości o 65%, wytrzymałości na rozciąganie o 63%, w porównaniu do drutu wyciskanego. Wykazano, że zastosowanie metody KOBO do wytwarzania drutu spawalniczego ze stopu AlMg7 jest możliwe. Wytworzony w ten sposób drut charakteryzuje się wymaganym składem chemicznym i właściwościami mechanicznymi umożliwiającymi stosowanie go w zrobotyzowanym procesie spawania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Gniazdo produkcyjne obciskania rur. Określenie dopuszczalnego stopnia przeformowania rury gorąco walcowanej przy obciskaniu

W artykule opisano gniazdo do obciskania rur oraz proces technologiczny obciskania rury o średnicy  ? 38,1 mm i grubości ścianki 3,2 mm oraz rury o średnicy  ? 48,3 mm i grubości ścianki 5 mm. Omówiono problemy występujące przy kształtowaniu rur gorącowalcowanych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Odkształcenia sprężyste w wytłoczkach z blach spawanych laserem

Przeprowadzono badania doświadczalne w celu zaobserwowania wpływu spoiny w materiale wyjściowym na odkształcenia sprężyste w wytłoczkach cylindrycznych bez kołnierza i z kołnierzem, w wytłoczkach o kształcie L i elementach giętych o kształcie V. Badania przeprowadzono z blachami stalowymi ocynkowanymi E220BH, spawanymi laserem. Wpływ spoiny zaobserwowano w wytłoczkach cylindrycznych bez kołnierza i elementach giętych, natomiast w wytłoczkach cylindrycznych z kołnierzem   i o kształcie L, czyli o większej sztywności, wpływ ten był niewielki i w praktyce możliwy do pominięcia. Badania przedstawione w tym opracowaniu są wycinkiem badań prowadzonych w ramach projektu INETFORSMEP.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Warunki graniczne w procesach rozpęczania hydromechanicznego

Procesyrozpęczania hydromechanicznego są stosunkowo nowymi w technologii obróbki plastycznej w porównaniu z kuciem, prasowaniem czy wyciskaniem. Ich szerokie stosowanie utrudnia niska wydajność produkcji, problemy z uszczelnianiem narzędzi, konieczność użycia zaawansowanych systemów kontrolnych, itp. Skrócenie czasu projektowania procesów i ograniczenie kosztownych prób technologicznych umożliwiają obecnie metody modelowania komputerowego. Otrzymanie dokładnych wyników obliczeń wymaga znajomości odpowiednich właściwości odkształcanych materiałów, parametrów procesów i kryteriów pękania. W artykule przedyskutowano problematykę takich kryteriów i sposób przewidywania wykresu odkształceń granicznych. Przedstawiono także ich zastosowanie w symulacjach komputerowych dwóch procesów wybrzuszania czasy i rozpęczania trójnika.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa