rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Casus Andersa Breivika. Analiza wyselekcjonowanych wymiarów

Spektakularny casus Andersa Breivika wywołał, i wywołuje daleko idące reperkusje społeczne. W artykule analizowano dochodząc drogą Metody Ugruntowanej (Konecki K.T., 2018, Classic Grounded Theory–The Latest Version: Interpretation of Classic Grounded Theory as a Meta-Theory for Research , „Symbolic Interaction”, 41, s. 547–564), dzięki której z ogromnej ilości materiału i możliwych zmiennych, udało się „wydestylować” cztery podstawowe wymiarów jako konstytutywne i jednocześnie, jak można było stwierdzićpóźniej - wspólne dla wielu innych przypadków, które miały miejsce przed zamachem 22/7 i po nim. Wymiarami tymi są: dysfunkcjonalne relacje społeczne w dzieciństwie, narcyzm,uzależnienie od Internetu i status incela oraz doświadczanie wstydu. Wszystkie te wymiary występują wspólnie i w ekstremalnym nasileniu. Dzięki temu uzyskano rodzaj matrycy konceptualnej pozwalającej na przyjęcie swoistego approach w analizach podobnych przypadków. Matryca ta umożliwia też zrozumienie toksycznych źródeł osadzonych we współczesnej cywilizacji okcydentu.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Charakterystyka pacjentów kończących i przerywających stacjonarną terapię uzależnienia od alkoholu

Wprowadzenie. Osoby uzależnione od alkoholu często nie kończą podejmowanego leczenia psychoterapeutycznego. O ile w leczeniu ambulatoryjnym pacjenci stale narażeni są na działanie czynników mogących utrudnić utrzymanie abstynencji i dokończenie leczenia, o tyle osoby leczące się w ośrodkach stacjonarnych doświadczają powyższych czynników w zredukowanym wymiarze. Pomimo tego znaczny odsetek pacjentów „wypada” z programów terapeutycznych realizowanych w ośrodkach stacjonarnych. Tak więc, celem podjętych badań było dokonanie porównania osób kończących i przerywających stacjonarną terapię uzależnień od alkoholu pod względem cech dostępnych w historiach choroby.
            Metoda. Dane empiryczne uzyskano analizując dokumentację medyczną – historie choroby pacjentów uzależnionych od alkoholu przebywających w ciągu jednego roku w stacjonarnym oddziale odwykowym i podejmujących podstawowy program terapii uzależnień.
Wyniki. Uzyskane wyniki wskazują, że osoby z grupy badawczej w zaczym odsetku (27,6%) nie kończą podejmowanego leczenia stacjonarnego. Mężczyźni statystycznie częściej od kobiet przerywali terapię, ponadto osoby niekończące terapii częściej żyły samotnie (kawalerowie, rozwodnicy i panny) i pozostawały bez stałego dochodu. Nie sprzyja kończeniu terapii obecność zaburzeń i chorób psychicznych (depresji, halucynozy alkoholowej przy przyjęciu do szpitala, schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej).  W mniejszym stopniu różniły badane grupy takie zmienne jak: miejsce zamieszkania, posiadanie dzieci, wykształcenie, stan somatyczny przy przyjęciu, zobowiązanie sądowe do leczenia oraz karalność. Wśród deklarowanych motywów podejmowania terapii najsilniej sprzyjających jej ukończeniu należy wymienić poprawę relacji rodzinnych i motywy zdrowotne.
 Wnioski. Warto poszerzać i uelastyczniać ofertę programów terapeutycznych ośrodków stacjonarnych uwzględniając trudności i deficyty osób niekończących terapii. W psychoterapii należy korzystać z metod i technik podtrzymywania motywacji pacjentów do dokonywania zmian.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Doświadczenia i wyobrażenia osadzonych związane ze skutecznością dozoru elektronicznego

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że odbywanie kary pozbawienia wolności nie jest skutecznym sposobem zapobiegania kolejnym przestępstwom dokonywanym przez byłych osadzonych. Dlatego poszukuje się alternatyw dla kary izolacyjnej, wśród których wskazuje się objęcie sprawcy dozorem elektronicznym. O ile dość jasne są przepisy prawne dotyczące tego rozwiązania, o tyle nadal nie wiele jest danych dotyczących jego skutków. W związku z tym podjęto badania, których celem było poznanie opinii mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności na temat skuteczności dozoru, jakim byli objęci w przeszłości. W badaniu  wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i zastosowano kwestionariusz ankiety własnego autorstwa. Uczestniczyło w nim 229 mężczyzn, którzy objęci byli dozorem elektronicznym, a w czasie badania przebywali w warunkach izolacji penitencjarnej. Uzyskane wyniki badania potwierdzają przewagę pozytywnych opinii skazanych na temat odbytego dozoru. Ta subiektywna ocena nie do końca pokrywa się jednak z obiektywną, dokonywaną w perspektywie powrotności do przestępstwa i stosunkowo niewielkiej uciążliwości SDE traktowanego jako kara. Wyniki badania skłaniają do refleksji nad przeprowadzaniem szczegółowej diagnozy oskarżonych, poprzedzającej decyzję sądu o objęciu ich dozorem elektronicznym.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Działania wspólnotowe organizacji pozarządowych i ich znaczenie dla reintegracji osób zagrożonych wykluczeniem społecznym

Od wielu lat, organizacje pozarządowe w Polsce, przyczyniają się do reintegracji społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, zarówno poprzez świadczenie usług, środowiskową aktywizację społeczną jak i różnego rodzaju działania indywidualne i wspólnotowe. Organizacje pozarządowe, jako rzecznik reprezentują interesy środowiska i szerzej mówiąc społeczeństwa obywatelskiego, a w szczególności określonych grup społecznych, które z różnych przyczyn mogą być marginalizowane. Proponują pożądane rozwiązania legislacyjne. Budują koalicje poparcia określonych rozwiązań. Doceniając rolę i znaczenie oddziaływania organizacji pozarządowych na osoby oraz całe grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, należy podkreślić konieczność wbudowania w proponowany system readaptacji tych osób, elementów tożsamości osobowej, która pozwoli na uruchamianie procesów edukacji, pomocy i integracji oczekiwanych z pozycji samowychowania i samoświadomości.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Edukacja nieformalna jako komponent twórczej  resocjalizacji w MOW

Edukacja nieszkolna zwana nieformalną,  to edukacyjne oddziaływanie na dzieci i młodzież wybiegające poza program nauczania w tradycyjnym trybie pracy szkoły czy placówki opiekuńczej, resocjalizacyjnej. Szczególnie w pracy resocjalizacyjnej poszukuje się twórczych rozwiązań, które sprostałyby wyzwaniom jakie stawia przez wychowawcami praca z osobami niedostosowanymi społecznie. W artykule przedstawiono efekty twórczej resocjalizacji wychowanków w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Trzebieży wykorzystującym walory projektu międzynarodowego ERASMUS+.  Wykorzystanie tego projektu jest innowacyjnym podejściem w resocjalizacji na skalę całej Polski. Ośrodek ten jest bowiem jedynym w Polsce, który realizował międzynarodową wymianę młodzieży do czasu przed pandemią Covid -19, która ograniczyła wyjazdy, średnio aż trzy projekty rocznie.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Funkcjonowanie psychospołeczne podopiecznych młodzieżowych ośrodków wychowawczych w okresie pandemii Covid-19

Pandemia Covid-19 oraz wynikające z niej konsekwencje w znacznym stopniu wpłynęły na funkcjonowanie Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych. Przede wszystkim z uwagi na obowiązujące restrykcje i ograniczenia instytucje te tymczasowo przestały realizować model resocjalizacji otwartej. Jest to sytuacja przypominająca eksperyment naturalny, w której MOW-y stały się ponownie, tak jak to miało miejsce w przeszłości, instytucjami zamkniętymi na wpływy otoczenia społecznego. Artykuł przedstawia wyniki badań ilościowych przeprowadzonych za pomocą kwestionariusza on-line na grupie 202 wychowanków oraz wychowanek Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych. Określono następujący główny problem badawczy: Jak w aspekcie psychospołecznym funkcjonują wychowankowie przebywający w MOW-ach w okresie pandemii Covid-19? Na podstawie wyników badania można sformułować wniosek, że sytuacja izolacji społecznej wychowanków młodzieżowych ośrodków wychowawczych oddziałuje na nich pod wieloma względami niekorzystnie. W badanej grupie wszyscy wskazali przynajmniej jeden objaw gorszego funkcjonowania psychospołecznego, który wiążą z sytuacją pandemii Covid-19. Ponadto zauważono, że sytuacja izolacji społecznej wpływa zdecydowanie bardziej negatywnie na dziewczęta niż na chłopców. Prezentowane badania stanowią wstęp do dalszych analiz i poszukiwań badawczych, a tym samym do budowania modelu efektywnej resocjalizacji nieletnich w środowisku instytucjonalnym.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Metody pracy kuratorów sądowych wykonujących orzeczenia w sprawach karnych w świetle badań

W artykule dokonano podsumowania badań nad działalnością wychowawczą, resocjalizacyjną, profilaktyczną i readaptacyjną prowadzoną przez kuratorów sądowych, wykonujących orzeczenia w sprawach karnych. Powołany przez Instytut Wymiaru Sprawiedliwości zespół badawczy opracował kwestionariusz ankiety badawczej, a następnie przeprowadził badanie empiryczne (aktowe) na próbie ponad 500 zakończonych postępowań wykonawczych w sprawach karnych, w których orzeczono dozór kuratora sądowego oraz analizę dogmatyczną, statystyczną, komparatystyczną i wyniki obserwacji nieuczestniczącej w obszarze wyznaczonym przedmiotem raportu[1]. Artykuł zawiera opis najbardziej doniosłych fragmentów tych badań[2], które dotyczą przygotowania do pracy, diagnozy, a następnie wskazania sposobu planowania, ewaluacji i doboru metod pracy resocjalizacyjnej przez kuratorów dla dorosłych. Z przeprowadzonych badań wynika między innymi, iż metoda indywidualnych przypadków (casework) wskazywana powszechnie przez praktyków jako dominująca, nie jest metodą powszechną projektowania oddziaływań wobec osób pozostających pod dozorem kuratora sądowego. Zdarza się, że postępowanie realizowane jest według jej założeń, mimo iż nie dochodzi do jej scharakteryzowania w prowadzonej dokumentacji dozoru. Niewątpliwie jednak można stwierdzić, że główną metodą oddziaływania indywidualnego przez kuratora na sprawcę przestępstwa są psychotechniki bezpośrednie – najczęściej utożsamiane z motywowaniem, dialogiem, rozmową, perswazją, uświadamianiem, przekonywaniem i wsparciem. Równorzędnie obok nich występują rozbudowane metody kontrolowania zachowania probanta. W artykule zawarto również wnioski, zalecenia, rekomendacje i postulaty de lege ferenda rozwiązań systemowych dotyczących utrzymania trendów wzrostowych w zakresie podnoszenia skuteczności działalności kuratorów sądowych.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O potrzebie wzmacniania relacji interpersonalnych w czasach pandemii koronawirusa  SARS-CoV-2 – doniesienia z badań z udziałem młodzieży akademickiej

Sytuacja pandemii wirusa SARS-CoV-2 oraz wynikające z niej regulacje prawne mające na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby COVID-19, którą wywołuje, nie pozostały bez znaczenia dla jakości życia człowieka. Różnorodne obostrzenia społeczno-gospodarcze, w tym także nakaz przymusowej izolacji społecznej, który swoją najbardziej restrykcją formę w Polsce przyjął od drugiej połowy marca do maja 2020 r., znacząco ograniczyły kontakty międzyludzkie. W konsekwencji, wiele obszarów ludzkiej aktywności zostało przeniesionych do przestrzeni internetowej. Zmiana ta nie ominęła również młodzieży akademickiej, która przeszła na tryb edukacji zdalnej, co stanowiło kolejną trudność na drodze do utrzymywania bezpośrednich relacji z innymi ludźmi. Artykuł prezentuje wyniki badań empirycznych dotyczących jakości relacji interpersonalnych młodzieży studiującej w trybie stacjonarnym w czasie COVID-19. W badaniu, w którym wykorzystano ankietę internetową, wzięło udział 2285 respondentów. Zgromadzony materiał, który został poddany analizie statystycznej, dowodzi, iż w opiniach badanej młodzieży akademickiej nastąpił spadek jakości kontaktów międzyludzkich. W gronie czynników determinujących zadowolenie respondentów z więzi interpersonalnych, można wskazać między innymi: ich znaczenie dla nich, formę ich utrzymywania oraz miejsce pobytu w czasie pandemii. Otrzymane wyniki pozwalają stwierdzić, iż konieczność budowania relacji w sposób zapośredniczony, nie sprzyja ich jakości.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Osobowościowe uwarunkowania skazanych  a proces ich adaptacji do warunków izolacji więziennej

Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie wyników badań dotyczących znaczenia cech osobowości człowieka skazanego w procesie jego adaptacji do warunków izolacji więziennej. Badania przeprowadzono w grupie 60 mężczyzn osadzonych w Zakładzie Karnym w Białymstoku, wykorzystując test psychologiczny NEO-FFI (The NEO Five – Factor Inventory) Paula T. Costy i Roberta R. McCrae w polskiej adaptacji P. Szczepaniaka, M. Śliwińskiej, J. Strelaua, B. Zawadzkiego oraz Kwestionariusz Modele adaptacji skazanych do warunków więziennych D. Kanarek – Lizik. Wyniki badań własnych wskazują na istnienie zależności pomiędzy osobowościowymi uwarunkowaniami skazanych a procesem ich przystosowania do warunków instytucji penitencjarnej. Wrodzone dymensje osobowości, budujące model „Wielkiej Piątki”, takie jak: ekstrawersja, neurotyczność czy ugodowość korelują z poszczególnymi skalami testu adaptacji do warunków więzienia. Oznacza to, że diagnoza nasilenia poszczególnych cech u skazanego, pozwala przewidywać, w jaki sposób będzie on przystosowywał się do izolacji więziennej. Ma to znaczenie zwłaszcza przy projektowaniu odpowiednich oddziaływań penitencjarnych w stosunku do inkarcerowanego i może przyczynić się do zwiększenia efektywności resocjalizacji penitencjarnej.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Poradnictwo zawodowe (poradnictwo kariery) dla adolescentów  - kontekst pracy resocjalizacyjnej

Etap adolescencji wiąże się na normatywnym kryzysem poszukiwania tożsamości. Ważną barierę rozwojową tego okresu stanowi niezdolność do obrania tożsamości zawodowej,  która decyduje o możliwości punktualnego wejścia w krąg zadań i odpowiedzialności, w rozwiniętej fazie dorosłości. Wewnętrzny kryzys tożsamości młodego człowieka, którego komponentem jest wybór orientacji życiowej wraz z projektami kształceniowymi i zawodowymi przebiega w określonych warunkach socjalizacyjnych. W tekście przedstawiono wybrane aspekty kształtowania tożsamości zawodowej i budowania kapitału kariery w okresie dorastania w  ramach socjalizacji do pracy zachodzącej w rodzinie i szkole. Wskazano na konsekwencje zaburzeń socjalizacji do pracy w tych środowiskach, mogące prowadzić między innymi do przypadkowości dokonywanych wyborów zawodowych,  utrwalania się postaw indeferentnych wobec pracy, chronicznej bezdecyzyjności na rynku pracy, w konsekwencji zaś do marginalizacji i wykluczenia społecznego.
Rolę czynnika wspomagającego wobec potencjalnych problemów związanych z kształtowaniem tożsamości zawodowej i budowaniem kapitału kariery na etapie adolescencji stanowić może poradnictwo zawodowe, którego obecność jest istotna w ramach pomyślnie przebiegającej socjalizacji, a szczególnego znaczenia nabiera w ramach procesów resocjalizacyjnych. Zaprezentowano nowy paradygmat tego poradnictwa obecny w literaturze pod nazwą poradnictwa kariery. Odnosi się on do dynamicznego procesu wielokrotnie w ciągu życia dokonywanych i zmienianych wyborów karierowych, bazujących na pogłębionej autodiagnozie własnych zasobów, znajomości rynku pracy, do konfrontowania człowieka z wieloma pożądanymi rolami społecznymi, budowania jego odpowiedzialności za własne życie i aktywnego pomnażania swojego kapitału kariery. Szczególnie trudna sytuacja życiowa adolescentów ze środowisk defaworyzowanych wymaga aby poradnictwo zawodowe (poradnictwo kariery)  nie miało charakteru izolowanych działań, ale było elastycznie łączone ze zróżnicowanymi oddziaływaniami psychopedagogicznymi, w tym interwencją kryzysową,  pracą terapeutyczną i pracą socjalną.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Sławomir Zatwardnicki, Księgi natchnione i ich interpretacja. Inspirujące przesłanie Josepha Ratzingera – Benedykta XVI (Lublin: Academicon 2021)

Recenzja książki: Sławomir Zatwardnicki, Księgi natchnione i ich interpretacja. Inspirujące przesłanie Josepha Ratzingera – Benedykta XVI (Lublin: Academicon 2021). Ss. 240. 36 PLN. ISBN 978-83-62475-56-8 (oprawa miękka), 978-83-62475-59-9 (ebook)

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Znaczenie rzeczownika φθόνος w Mdr 2,24

Interpretacja rzeczownika φθόνος w Mdr 2,24 może rodzić pewne trudności. We egzegezie φθόνος jest generalnie odnoszony do postawy diabła, który, zazdrosny o człowieka, buntuje się przeciw Bogu. Takie znaczenie pojawia się już w literaturze apokryficznej i patrystycznej. Ten artykuł ukazuje kontekst analizowanego wersetu, kwestie związane z jego tłumaczeniem oraz możliwe interpretacje. Bada najpierw naturę śmierci, stara się ukazać, jaka rzeczywistość kryje się za terminem διάβολος i dlaczego autor opisuje jego działanie jako motywowane zawiścią. Opierając się na tekstach Filona z Aleksandrii argumentuje, że zawiść rozumiana jako smutek związany z brakiem różnych dóbr, które posiadają inni, to tylko określenie istoty tego uczucia. Wydaje się, że autor natchniony chciał przede wszystkim ukazać zawiść jako postawę negatywną, radykalnie przeciwstawną idei mądrości, cnoty i bliskości Boga. W takiej interpretacji zawiść objawia stan moralnego zła, absolutnego braku mądrości, który skutkuje oddzieleniem od Boga, wprowadza niezgodę między ludźmi i ostatecznie doprowadza do duchowej śmierci.

Czasopismo: The Biblical Annals
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Praca jako środek resocjalizacji osób w izolacji więziennej – przegląd badań

Praca jest wiodącą aktywnością w życiu człowieka. Pozwala mu nie tylko zaspokoić podstawowe potrzeby egzystencjalne, lecz także stanowi przestrzeń dla rozwoju swoich pasji, zainteresowań, stwarza możliwość komunikowania się z innymi ludźmi. Artykuł ma na celu pokazanie znaczenia podejmowania pracy oraz jej roli w procesie kształtowania prawidłowych postaw u osób osadzonych w zakładzie karnym. Przedstawiono w nim analizy i wyniki badań, zarówno polskich, jak i międzynarodowych, na temat znaczenia wykonywania pracy przez jednostki skazane na karę pozbawienia wolności. W artykule zaprezentowano komunikat z przeprowadzonych badań w jednym z zakładów karnych typu półotwartego na terenie Opolszczyzny.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przegląd zagadnień związanych ze sprawcami przemocy seksualnej wobec dzieci

Przestępstwa seksualne wobec dzieci stanowią szczególny obszar zainteresowania społecznego, nadużycie dziecka jest przekroczeniem norm obyczajowych, prawnych oraz biologicznych. Akt przemocy seksualnej wobec dziecka wywołuje niezmiennie silne oburzenie społeczne. Sami sprawcy przestępstw stanowią grupę niehomogeniczną o różnych historiach życia, co wpływa na trudność używania miarodajnych narzędzi szacujących ryzyko ponownego popełnienia czynu. W poniższym artykule opisano diagnostykę pedofilii według wydania DSM-5 oraz przedstawiono najbardziej popularne modele wyjaśniające złożoną etiopatogenezę zaburzeń preferencji seksualnych pod postacią pedofilii.  Poddano także analizie stosowane i rekomendowane programy terapeutyczne oraz ich ograniczenia.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Przejawy i uwarunkowania tożsamości negatywnej u młodzieży w okresie wczesnej adolescencji z lekką niepełnosprawnością intelektualną

W artykule podjęto problem tożsamości negatywnej, wyrażającej się w zachowaniach ryzykownych u młodzieży w okresie wczesnej adolescencji. Tożsamość negatywna może mieć u dorastających charakter przejściowy, ale może też zostać utrwalona na skutek różnych czynników, co w dalszej perspektywie prowadzi do negacji norm kulturowych i prawnych oraz przyswajania kultury przestępczej. Kontekst teoretycznych rozważań stanowi koncepcja, socjalizacji w opracowaniu Klausa Hurelmana, ujęcie psychospołecznego rozwoju ego według Erica H. Eriksona, koncepcja społecznego środowiska rozwoju Urie Bronfenbrennera,  a także rozważania na temat ponowoczesności Zygmunta Baumana i społeczeństwa ryzyka Urlicha Becka. Analiza i interpretacja wyników badań jakościowych pozwoliła potwierdzić występowanie zachowań trudnych u adolescentów z niepełnosprawnością intelektualną oraz zidentyfikować cztery grupy czynników ryzyka tożsamości negatywnej: 1) dotyczących dysfunkcjonalności środowiska rodzinnego, (2) związanych ze szkołą oraz nieadekwatną  ofertą edukacyjną, (3) odnoszących się do niepełnosprawności i reakcji na nią otoczenia społecznego, (4) uwzględniających przemiany społeczno-kulturowe.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Przestępcze kontakty krakowskiej młodzieży a style adaptacji realizowane w sporcie – na przykładzie piłki nożnej.

Artykuł dotyczy zróżnicowanych powiązań charakteryzujących młodzież, formy podejmowanej przez nią aktywności sportowej oraz preferowane przez nią style adaptacji w sporcie. W badaniach wzięli udział młodzi piłkarze (N=112) i uczniowie gimnazjum (N=120). Do zmierzenia zróżnicowanych powiązań wykorzystano Kwestionariusz Poczucia Napięcia i Czynników Ograniczających E. Czerwińskiej-Jakimiuk. Kwestionariusz Stylów Adaptacji Sportowca pozwolił uzyskać u badanych dane określające preferowane style adaptacji. Otrzymane rezultaty dowodzą, że realizowanie nonkonformistycznego stylu adaptacji przez młodych sportowców nie może wynikać z większej ilości przestępczych kontaktów bądź też problemów w najbliższym środowisku. Czynniki te pełniły rolę predykatora nonkonformistycznego sposobu funkcjonowania wyłącznie u osób uprawiających sport rekreacyjnie.  

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Resocjalizacyjny potencjał środowiska szkolnego w postępowaniu z nieletnimi

Proces socjalizacji, niezależnie od przyjętej wizji resocjalizacji, zawsze osadzony jest w kontekście społecznym i środowiskowym, pełni on bowiem funkcję uczestnictwa człowieka w życiu społecznym, zwłaszcza w lokalnej społeczności. Analiza systemu postępowania z nieletnim wskazuje, że realizacja procedur przewidzianych w u.p.n. uwzględniająca społeczny kontekst jego funkcjonowania prowadzi do modyfikacji dominującego aktualnie modelu opiekuńczego na rzecz modelu odpowiedzialnego. Jego cechą jest angażowanie sił społecznych i ukierunkowanie działań na wychowywanie nieletniego do odpowiedzialności. Ma to miejsce nie tyle w strukturach wymiaru sprawiedliwości, ile w lokalnych sieciach uczestnictwa społecznego, gdzie obserwacja zachowań nieletniego i wczesna diagnoza wskazująca na zagrożenie niedostosowaniem społecznym, jak i symptomy zaburzeń zachowania pozwalają na odpowiednio wczesnym etapie uruchomić działania prewencyjne. Jednym z podmiotów, ustawowo legitymowanym do wdrażania pracy wychowawczo-profilaktycznej są placówki oświatowe. Zarówno w obszarze diagnostyki, jak i wdrażania środków oddziaływania na osoby nieletnie dysponują one merytorycznie przygotowanym personelem, jak i prawnymi narzędziami do implikowania rozmaitych form wychowawczych i  terapeutycznych, nie tylko tych orzeczonych przez sąd rodzinny.

Czasopismo: Resocjalizacja Polska
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne