rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Homoseksualność według starożytnych Greków

Artykuł przedstawia problem homoseksualności w starożytnej Grecji. Paiderastia jako relacja między dorosłym mężczyzną i chłopcem to szczególny element wychowania. Niekiedy wiąże się z opresją seksualną i natarczywością właściwą społeczeństwu patriarchalnemu. Relacje homoseks alne między rówieśnikami i dorosłymi były znane i akceptowane, o ile nie przekraczały ustalonych przez polis zasad. Nie mogły naruszać cnoty umiaru oraz sprowadzać mężczyzn do roli przypisywanej kobietom, a partner bierny nie mógł odczuwać przyjemności z seksualnej relacji. Kobiety nie mogły przejmować roli męskiej, gdyż oznaczałoby to osiąganie przyjemności właściwej mężczyznom. Przyczyn homoseksualizmu doszukiwano się w pozytywnej woli boga, tłumacząc ją jako pragnienie zjednoczenia się także z tym, co podobne, a także w naturze i wychowaniu, a później w fizjologii człowieka.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Maryja jako grecko-rzymski ideał kobiety

Artykuł stanowi omówienie moralnego, religijnego i literackiego podłoża kultury grecko-rzymskiej, na którym przejawiał się i rozwijał kult Maryi. Tekst zawiera przegląd tytułów Maryi, takich jak: Matka Boża, Dziewica, Wspomożycielka, Matka Bolesna, Madonna z Dzieciątkiem, rozpatruje związek tych nazw z pewnymi aspektami grecko-rzymskiej kultury, analizuje reakcję pogan na ujawnienie się licznych godności Maryi, wskazuje, że miały one precedensy w kulturze Greków i Rzymian, którzy cechowali się swoistym przygotowaniem na przyjęcie kultu Maryi. Artykuł przedstawia najwcześniejszy etap rozwoju kultu maryjnego, ze szczególnym uwzględnieniem kontekstu kultury grecko-rzymskiej.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kim są „psy” w Ap 22,15? Lektura terminu οἱ κύνες w greckim antycznym kontekście kulturowym

Prezentowany artykuł zajmuje się analizą motywu psa w Ap 22,15 w kontekście kulturowym starożytnej Grecji. Analiza stanu badań pokazała, że egzegeci w interpretacji terminu οἱ κύνες odwołują się przede wszystkim do tekstów paralelnych znajdujących się w samej Biblii (oraz literaturze pozabiblijnej). Taka interpretacja nie wyczerpuje jednak bogactwa znaczeniowego metafory psa. Ten sam tekst czytany przez chrześcijan, którzy mieli za sobą doświadczenie kultury hellenistycznej otwiera się na nowe znaczenia. Zdaniem autora artykułu chrześcijanie wywodzący się z kultury hellenistycznej mogli widzieć motyw psa w powiązaniu z zalotami o charakterze pederastycznym, gdzie stanowił on uosobienie starszego partnera w tej relacji – tzw. erastesa. Takie rozumienie metafory psa ma u swoich fundamentów odwołanie się do polowania, które stanowiło ważny element życia antycznych Greków. W literaturze greckiej oraz w malarstwie wazowym, przedstawiając homoseksualne zaloty starszych – erastesów względem młodszych – eromenosów odwoływano się do idei polowania. Widoczne jest to w ikonografii, gdzie sceny ukazujące pederastię często zawierają motyw psa, oraz literaturze, gdzie wysiłki erastesa ukazane są na podobieństwo polowania. Autor Apokalipsy umieszczając „psy” pośród kategorii ludzi wykluczonych z udziału w Mieście Świętym pokazał, że praktyki pederastyczne zamykają dostęp do wspólnoty nowego ludu Bożego. 

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Judas Maccabeus and the Roman Republic: Greek Political Vocabulary in 1 Macc 8:1

Między wielu swymi znamionami, literacki geniusz autora 1 Mch ujawnia się w umiejętności zastosowania dyplomatycznych realiów polityki w opisie działań Judy Machabeusza dążącego do zwarcia przymierza z republiką rzymską. Terminy z zakresu polityki mają własną, długą historię, wykutą kilka wieków wcześniej, w świecie greckim, zanim jeszcze Rzym osiągnął szczyty swej potęgi. Użycie ich do przedstawienia poczynań Rzymu w 1 Mch 8,1 nie było sztuczną inwencją literacką autora, lecz zapożyczeniem celowym. Wykorzystując owe pojęcia z dziedziny polityki i dyplomacji potrafił je doskonale wpasować w nieprzemijającą wartość orędzia swego dzieła na poziomie tekstu natchnionego, którego przekaz był dla niego zdecydowanie najważniejszy. W ten sposób potrafił zestroić ze sobą elementy światowej polityki z działaniem Boga, posługującego się wszystkim, co tworzą ludzie w celu przeprowadzenia swej woli wobec własnego ludu.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Symbolizm złotego pasa Chrystusa zmartwychwstałego (Ap 1,13) w świetle literatury greckiej

Artykuł podejmuje zagadnienie symbolicznego znaczenia złotego pasa Jezusa (Ap 1,13) w inauguracyjnej wizji Apokalipsy (1,12-20). Źródłem tego symbolizmu chromatycznego jest najpierw Stary Testament, w którego świetle złoty kolor wskazuje na Jezusa jako Boga, Króla i Arcykapłana. W zaproponowanej refleksji poszukuje się także możliwych źródeł (inspiracji) w antycznej literaturze greckiej, zwłaszcza w opisach bóstw mitologicznych: Zeusa, Posejdona, Artemidy, Apollona, Kirke. Analiza wybranych fragmentów, zaczerpniętych z Iliady i Odysei Homera oraz Hymnów Kallimacha, pozwala stwierdzić, że złoto jest ich dominującym kolorem, a wiele elementów stroju, ekwipunku i sprzętów, którymi posługują się greccy bogowie, zostało wykonanych z tego szlachetnego i cennego materiału. Można zatem powiedzieć, że barwa złota jest „kolorem bogów”, a sam kruszec kojarzy się w sposób naturalny w bóstwem. Autor Apokalipsy mógł zatem wykorzystać obrazy i motywy zapożyczone z mitologii i symboliki greckiej, traktując je jako materiał literacki, wyrażający symbolicznie prawdę o transcendencji Jezusa.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Bóg stworzył wszystko dla człowieka”?  Zderzenie kosmocentryzmu z antropocentryzmem w późnoantycznej wizji świata stworzonego

Spojrzenie na chrześcijańskie podejście do przyrody wymaga zanalizowania wzajemnych relacji pomiędzy koncepcjami antropocentryzmu i kosmocentryzmu. Obie te wizje rzeczywistości wydają się być kluczem do całościowego ujęcia relacji człowiek – natura. Chrześcijański antropocentryzm często jest obwiniany o to, że stał się przyczyną obecnego kryzysu ekologicznego. Wyznawcy Chrystusa są oskarżeni o niszczenie harmonii świata i jego zasobów. Jednak chrześcijański antropocentryzm nie był najwyższą i niezależną zasadą. Chrześcijaństwo musiało skonfrontować się z wizją natury i człowieka propagowaną przez filozofię grecką i rzymski realizm. Pisarzom Kościoła nasza cywilizacja zawdzięcza niezwykle cenne rozważania o dobroci i pięknie stworzenia. Według perspektywy patrystycznej człowiek zajmuje najważniejsze miejsce w świecie przyrody, lecz nie jest to pozycja despoty, który ma nieograniczone prawo do eksploatowania zasobów naturalnych. Istota ludzka, należąca do porządku stworzenia, ma specyficzną misję i obowiązki wobec widzialnego świata. Człowiek stanowi jakby pomost pomiędzy stworzeniami a Bogiem, jest jakby kapłanem liturgii kosmicznej. U Ojców Kościoła można było zauważyć odnośniki biblijne, przede wszystkim do Rdz i Rz 8,18-22. W przypadku perykopy pawłowej ma się do czynienia z podwójną tendencją interpretacyjną: antropologiczną i kosmologiczną. Ojcowie Wschodu, nawiązując do podziwu okazywanego siłom natury w cywilizacji greckiej, preferowali interpretację kosmologiczną. Z kolei na łacińskim Zachodzie na plan pierwszy wysuwała się kwestia podporządkowania ziemskiego istnienia wyższym zasadom, jakimi były teocentryzm i chrystocentryzm. W ten sposób cała rzeczywistość widzialna została przez chrześcijaństwo przemyślana i głęboko ubogacona.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nicholas Thomas Wright, Dobra Nowina. Wiadomość, która zmieniła świat  (Kraków: Wydawnictwo WAM 2016)

Recenzja książki:Nicholas Thomas Wright, Dobra Nowina. Wiadomość, która zmieniła świat (Kraków: Wydawnictwo WAM 2016). Ss. 205. PLN 34,90. ISBN 978-83-277-1076-5

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Transformacja kosmosu w literaturze międzytestamentalnej

W literaturze międzytestamentalnej, zwłaszcza w pismach o charakterze apokaliptycznym, pojawia się motyw transformacji kosmosu, który stanowi ostatni etap wydarzeń eschatologicznych. Świat skażony grzechem i zdominowany przez siły zła zostanie w czasach ostatecznych przemieniony i odnowiony przez Boga w rzeczywistość doskonałą, gdzie na wieki panować będzie sprawiedliwość i dobro. W niniejszym opracowaniu zostanie omówiona koncepcja transformacji kosmosu, która pojawia się w różnych dokumentach należących do literatury międzytestamentalnej, mianowicie w dziełach egzegetycznych, gdzie pojawiają się również elementy apokaliptyczne (Księga Jubileuszów: Jub 1,29; 4,26; Księdze starożytności biblijnych Pseudo-Filona: LAB 3,10), w zwojach z Qumran (Reguła zrzeszenia: 1QS 4,25) oraz w apokalipsach (Księga astronomiczna: 1 Hen 72,1; Apokalipsa tygodni: 1 Hen 91,14-17; Apokalipsa zwierząt: 1 Hen 90,37-38; Księga przypowieści: 1 Hen 45,4-5; Czwarta Księga Ezdrasza: 4 Ezd 7,28-31.75.113-114; Apokalipsa Barucha syryjska: 2 Bar 32,1-6; 57,1-3).

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tomasz Twardziłowski, Ekologiczna hermeneutyka Biblii: cele, rezultaty, zastosowania (Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego 2015)

Recenzja książki:Tomasz Twardziłowski, Ekologiczna hermeneutyka Biblii: cele, rezultaty, zastosowania (Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego 2015). Ss. 224. PLN 28. ISBN 978-83-65224-51-4 (wersja drukowana). ISBN 978-83-65224-52-1 (wersja elektroniczna).

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Mesjański ekosystem (Iz 11,6-8)

Charakterystyka każdego ekosystemu zawiera nie tylko opis gatunków roślin i zwierząt w nim występujących, ale także analizę relacji pomiędzy gatunkami i pomiędzy nimi a ich środowiskiem. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie o naturę mesjańskiego pokoju przedstawionego w Iz 11,6-8, głównie w oparciu o opis czynności i zachowań, które charakteryzują zwierzęta i postaci ludzkie w nim występujące. Takie podejście do tematu uzupełnia liczne i szczegółowe analizy gatunków zwierząt z Iz 11,6-8 oraz próby odczytania ich znaczenia. Według Izajasza, pokój nie jest zwykłym brakiem wojny, ale obok harmonijnej koegzystencji i wspólnego zamieszkiwania ludzi zawiera także ideę życia w obfitości pod rządami sprawiedliwego władcy. Takie rozumienie pokoju można dostrzec także w innych częściach Proto-Izajasza, spośród których na szczególną uwagę zasługuje rozdz. 32.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Antoni Tronina, Drzewo życia w rajskim ogrodzie. Biblijne korzenie mistyki krzyża (Częstochowa: Edycja Świętego Pawła 2017)

Recenzja książki: Ks. Antoni Tronina, Drzewo życia w rajskim ogrodzie. Biblijne korzenie mistyki krzyża (Częstochowa: Edycja Świętego Pawła 2017). Ss.155. PLN 19,95. ISBN 978-83-7797-804-7

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
W trosce o Matkę Ziemię. Zarys biblijnego tła encykliki „Laudato si’”

W artykule przedstawiono zarys biblijnego tła encykliki Laudato si’. Papież Franciszek koncentruje się zasadniczo w swoich rozważaniach na temat zagadnień biblijno-ekologicznych w drugim rozdziale niniejszej encykliki, zatytułowanym „Ewangelia stworzenia”. Według papieża teksty z Księgi Rodzaju odnoszące się do ludzkiej dominacji nad światem stworzonym nie mogą być rozumiane jako uzasadnienie dla nieokiełznanej eksploatacji natury. W prawdzie encyklika nie stara się oferować wyczerpującej prezentacji biblijnej teologii stworzenia, to jednak podkreśla ona znaczenie misji ludzi w świecie stworzonym przez Boga. Człowiek powinien być dobrym administratorem, gospodarzem, ogrodnikiem Ziemi, który troszczy się o jej dobrostan, aby ocalić przyrodę i planetę dla przyszłych pokoleń.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Harmonia makrokosmosu w Syrachowym opisie ciał niebieskich (Syr 43,1-10)

Syr 42,15 – 43,33 jest hymnem na cześć Stwórcy i Jego dzieła. Mędrzec wyraża w nim zachwyt nad stworzonym światem, który jest świadectwem wielkości, wszechmocy i piękna Boga. W 43,1-10 Syrach opisuje nieboskłon i ciała niebieskie (słońce, księżyc i gwiazdy). Tekst ten wyraża przede wszystkim ich niezwykłą wielkość i piękno. Jednak gdy wczytamy się dokładnie i wnikniemy głębiej w jego grecką wersję, to odkryjemy, że mówi on również o harmonii i ładzie w makrokosmosie, które z kolei świadczą o mądrości Stwórcy. Prezentacja księżyca (43,6-8) i gwiazd (43,9-10) wyraża wprost (explicite) powyższe prawdy. Natomiast w poetyckiej prezentacji firmamentu (43,1) i słońca (43,2-5) zawarte są one implicite, tzn. w znaczeniu słów takich, jak np. stereōma, oraz w zadaniach (funkcjach w świecie) przypisanych im przez Boga.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Perspektywy rozwoju ekologicznej hermeneutyki Biblii

Celem niniejszego artykułu jest dostarczenie biblistom szerokiego spojrzenia na perspektywy rozwoju ekologicznej hermeneutyki Biblii, która obecnie cieszy się ogromną popularnością. Artykuł zbada, czy jest to jedynie zjawisko krótkotrwałe, czy też stanowi ważny trent w aktualnych badaniach. Współcześnie wyróżniamy trzy główne nurty tego podejścia interpretacyjnego. Ich teoretyczne i metodologiczne założenia różnią się punktem wyjścia i proponowanymi rezultatami w biblijnej interpretacji. Najbardziej rozpowszechniona forma apologetyczna często upraszcza i deformuje znaczenie tekstu nie dając przez to wiarygodnej odpowiedzi na pytania współczesnego czytelnika. Forma radykalna odchodzi od hermeneutyki w stronę dekonstrukcji Biblii i rekonstrukcji nowego, hipotetycznego tekstu. Forma neoortodoksyjna rokuje najlepsze nadzieję na dalszy rozwój tego podejścia. Pozwala odkrywać bogactwo samego tekstu i tradycji jego interpretacji oraz poszukiwać w tekście podstaw lepszego rozumienia właściwej relacji człowieka ze stworzonym światem w którym żyje i ma zostać zbawiony. Pozostaje mieć nadzieję, że proponowane studium poszerzy horyzonty badawcze w polskiej egzegezie.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Inspiracje encykliki "Laudato si'" dla duszpasterstwa

Encyklika pt. "Laudato si'. W trosce o wspólny dom" jest pierwszym tak wysokiej rangi dokumentem Kościoła katolickiego poświęconym problematyce ochrony środowiska. Wpisuje się w ona posoborowe nauczanie Kościoła dotyczące szeroko pojętej kwestii ekologicznej, którą uznaje się za „znak czasu”. Papież Franciszek nie tylko wykorzystuje dorobek swoich poprzedników, ale także wnosi charakterystyczne elementy znamionujące jego pontyfikat. Zagadnienie ochrony środowiska, będące częścią nauczania społecznego Kościoła, jest również ważnym wyzwanie dla duszpasterskiej działalności Kościoła. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie jakie inspiracje dla współczesnego duszpasterstwa Kościoła przynosi nauczanie encykliki pt. "Laudato si'?" Poszukując odpowiedzi na tak postawiony problem wybrano i omówiono cztery inspiracje dla duszpasterstwa: teologiczny wymiar środowiska naturalnego, który w rozważaniach o problemach ekologicznych jest często pomijany, a tymczasem dopiero w świetle Objawienia środowisko naturalne ukazuje się w nowych i pełniejszych wymiarach; nawrócenie ekologiczne, które umieszcza kryzys ekologiczny w perspektywie moralnej; zagrożenia konsumpcjonizmu, który należy traktować jako postawę antyekologiczną, szkodliwą dla człowieka i środowiska naturalnego; kształtowanie postawy szacunku dla świata, wyrażającą się w przywróceniu należnego miejsca Bogu w życiu człowieka oraz umiarem i pokorą wobec środowiska naturalnego. 

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Magdalena Jóźwiak, „Komentarz do historii Hioba” Filipa Prezbitera (Bibliotheca Biblica: Wrocław: Wydawnictwo „Tum” 2015)

Recenzja książki: Magdalena Jóźwiak, „Komentarz do historii Hioba” Filipa Prezbitera (Bibliotheca Biblica: Wrocław: Wydawnictwo „Tum” 2015). Ss. 264. PLN 49. ISBN 978-83-7454-325-5.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Bóg objawiający się w przyrodzie według Psalmów

Objawienie Boże, które dokonało się w historii ludu wybranego wysuwa się na pierwszy plan nie tylko w Biblii Hebrajskiej, lecz także w egzegezie biblijnej. Nie należy jednak zapominać, że Bóg objawia się także poprzez zjawiska natury, co wielokrotnie podkreślane jest w Psałterzu. Niniejszy artykuł poddaje analizie te psalmy, które opisują aktywność objawiania się Twórcy w przyrodzie oraz dopuszczają możliwość poznania Jego przymiotów poprzez kontemplowanie jej. Sam fakt, że Bóg stworzył wszechświat i wszystko co go wypełnia pozwala domniemywać, że odcisnął w nim pewne swoje cechy, podobnie jak rzemieślnik lub artysta zostawia cząstkę siebie w wykonywanych przedmiotach. Według psalmisty natura nie jest ani bierna ani niema, lecz jest aktywnie zaangażowana w oddawanie chwały Bogu, współpracująca z Nim w ocalaniu człowieka i odzwierciedlająca w pewien sposób niektóre z przymiotów Boskich.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Obraz świata po potopie według Rdz 8,22

Wobec rozmachu majestatycznego opisu zakończenia potopu zawartego w 9,1-17, uznawane tradycyjnie za dzieło redaktora jahwistycznego zakończenie kataklizmu opisane w Rdz 8,20-22 bywa niekiedy traktowane jedynie zdawkowo w literaturze biblijnej, jako mające znaczenie drugorzędne. W niniejszym opracowaniu, koncentrując się zapowiedzi Boga dotyczącej świata po potopie pragniemy ukazać głębię teologicznej refleksji autora biblijnego. W jego ujęciu obietnica Boga zawarta w Rdz 8,22 nie ogranicza się do czysto temporalnej reorganizacji kosmosu po wydarzeniu potopu, ale przywołuje zasady pierwotnej organizacji świata, określone przez Boga w dziele stworzenia.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Stanisław Hałas, Biblijne słownictwo miłości i miłosierdzia na zderzeniu kultur. Określenia hebrajskie i ich greckie odpowiedniki (Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II 2011)

Recenzja książki:Ks. Stanisław Hałas SCJ, Biblijne słownictwo miłości i miłosierdzia na zderzeniu kultur. Określenia hebrajskie i ich greckie odpowiedniki (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie. Wydział Teologiczny. Studia 18; Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II 2011). Ss. 296. PLN 40. ISBN 978-83-7438-279-3

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kamienie w fundamentach Nowego Jeruzalem  – analiza obrazu Ap 21,19-20

Księga Apokalipsy św. Jana posługuje się licznymi terminami, przynależącymi do puli semantycznej świata stworzonego. Uwagę wśród nich przyciągają kamienie, z racji największego bogactwa rodzajowego. Włączone w obraz fundamentów Nowego Jeruzalem – Oblubienicy Baranka oddają bogactwo i różnorodność przejawów relacji Boga z człowiekiem. Ich lokacja wydaje się oddawać refleks intymności, ukrycia, głębi duchowej. Paleta barw, dostępna ludzkiej percepcji jedynie przy świetle, w konwencji Apokalipsy odsyła do Stwórcy, opisanego w porównaniu do złota, blasku, jaspisu, przejrzystości kryształu. Stopień bliskości z Nim warunkuje obszar odkrytego piękna. Aspekt wspólnotowy, oddany został wzmianką o imionach Apostołów na poszczególnych warstwach kamieni. Sekwencja wyakcentowana liczebnikami porządkowymi uwypukla harmonię i ład obecne w tej przestrzeni relacji. Co znamienne autor natchniony nie odsuwa tej ostatniej w przyszłość eschatologiczną, lecz zaprasza do odkrywania dziś, w rzeczywistości osobistego życia duchowego.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Czyńcie sobie ziemię poddaną” (Rdz 1,28). Cywilizacyjny postęp ludzkości w świetle Rdz 1-11

Celem artykułu jest analiza tekstów Rdz 1-11 pod katem zawartego w nich orędzia o postępie cywilizacyjnym ludzkosci. W pierwszej części autor analizuje tekst Rdz 1,26-28 w jego kontekscie literackim i teologicznym: człowiek jako "imago Dei" jest reprezentantem Boga na ziemi i panuje nad ziemia i zwierzetami. W kolejnym punkcie autor analizuje teksty obrazujace progresywny rozwój gospodarczy i kulturowy ludzdkości (zob. Rdz 4,2-4.17-22; 9,1-7.20-27; 11,1-9). Pytanie o granice i uwarunkowania władzy człowieka nad swiatem stworzonym zamyka refleksję nad twórczymi mozliwościami człowieka jako reprezentanta Boga na ziemi.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Świat stworzony drogą do poznania Boga (Rz 1,19-20)

W analizowanym tekście Rz 1,19-20 św. Paweł stwierdza, że ludzie są zdolni do poznania prawdziwego Boga i taką wiedzę faktycznie posiadają. Zdobywają tę wiedzę dzięki posiadanym naturalnym zdolnościom poznawczym oraz dostrzegalnym w świecie przyrody skutkom stwórczego działania Bożego. Poznanie to nie dokonuje się nie tylko na drodze logicznego wnioskowania przyczynowego, lecz także na drodze intuicji, czyli wewnętrznego doświadczenia, płynącego z refleksji nad różnorodnością istniejących bytów, potęgą sił przyrody, harmonią dostrzegalną w naturze, budzącą podziw mądrością, widoczną w konstrukcji otaczającego świata. 

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Odpowiedzialność człowieka za świat stworzony według Maksyma Wyznawcy

Maksym Wyznawca łączy szeroko rozumianą tradycję filozoficzną z dziedzictwem teologicznym, ale także zawiera własne, oryginalne tezy dotyczące roli człowieka we wszechświecie. Spójna wizja kosmologiczna i antropologiczna stają się podstawą najgłębszej, wpisanej w ekonomię zbawienia, odpowiedzialności człowieka za wszechświat. Maksym rozpoznaje w człowieku nie tylko mikrokosmos, ale także pośrednika między stworzeniem i Stwórcą. Analiza dział Wyznawcy pozwala nam stwierdzić, że skoro ostatecznym przeznaczeniem wszechświata jest przebóstwienia, to zadaniem powierzonym człowiekowi jest rozpoznanie tego najgłębszego celu istnienia wszechświata i współuczestnictwo w jego urzeczywistnieniu. 

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kalina Wojciechowska – Mariusz Rosik, Oczekując miłosierdzia. Komentarz strukturalny do Listu św. Judy (Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej  2020)

Recenzja książki: Kalina Wojciechowska – Mariusz Rosik, Oczekując miłosierdzia. Komentarz strukturalny do Listu św. Judy (Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej  2020). Ss. 458. PLN 92,40. ISBN 978-83-60273-53-1.

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Krzysztof Siwek, Powstał prorok jak ogień. Droga Eliasza (Biblijni Bohaterowie Wiary 1; Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Collegium Bobolanum 2020)

Recenzja książki: Krzysztof Siwek, Powstał prorok jak ogień. Droga Eliasza (Biblijni bohaterowie wiary 1; Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Collegium Bobolanum 2020). Ss. 384. PLN 45. ISBN 978-83-952410-8-6

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Marcin Moj, Kompozycje warstwowe w Ewangelii Marka (Attende Lectioni. Series Nova 1; Tarnów: Biblos 2018)

Recenzja książki: Marcin Moj, Kompozycje warstwowe w Ewangelii Marka (Attende Lectioni. Series Nova 1; Tarnów: Biblos 2018). Ss. 367. PLN 39,00. ISBN 978-83-7793-607-8

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Scott Hahn, Czwarty Kielich. Odkrywanie tajemnicy Ostatniej Wieczerzy i krzyża (Kraków: Esprit 2019)

Recenzja książki: Scott Hahn, Czwarty Kielich. Odkrywanie tajemnicy Ostatniej Wieczerzy i krzyża (Kraków: Esprit 2019). Ss. 191. PLN 21,90. ISBN 978-83-66061-68-2

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Brant Pitre, Jezus i żydowskie korzenie Eucharystii (Kraków: WAM 2018)

Recenzja książki: Brant Pitre, Jezus i żydowskie korzenie Eucharystii (Kraków: WAM 2018). Ss. 240. PLN 40,40. ISBN 978-83-277-1583-8

Czasopismo: Verbum Vitae
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne