rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zawieszenie biegu przedawnienia w prawie cywilnym w świetle noweli z grudnia 2021 r.

Celem niniejszego artykułu było przeprowadzenie analizy oraz oceny trafności i kompletnościrozwiązań wprowadzonych do przepisów Kodeksu cywilnego na mocy noweli z dnia2 grudnia 2021 r. w zakresie dotyczącym skutków wszczęcia mediacji oraz złożenia wnioskuo zawezwanie do próby ugodowej dla biegu terminu przedawnienia roszczeń. W tekściezaprezentowano wiodące przed zmianą ustawy poglądy nauki i judykatury w odniesieniudo omawianych zagadnień, które stanowiły podstawę dla dalszych rozważań dotyczącychzmienionego prawa. Przeprowadzona z wykorzystaniem metody formalno-dogmatycznej analizapozwoliła na potwierdzenie hipotezy o trafności i kompletności rozwiązania zagadnieniaskutku zawezwania do próby ugodowej w postaci zawieszenia biegu przedawnienia.Wprowadzona do przepisów Kodeksu cywilnego norma prawna jest wyczerpująca i pozwalana precyzyjne ustalenie okresu, o jaki zawieszeniu ulega bieg terminu przedawnienia. Przeciwnywniosek płynie z analizy rozwiązania zagadnienia skutków złożenia wniosku o mediację. W tymwypadku przewidziana przez ustawodawcę regulacja nie daje dostatecznej odpowiedzi na pytanie,w jakiej chwili rozpoczyna, a w jakiej kończy się okres zawieszenia biegu przedawnienia. Tymsamym brak jest precyzyjnej regulacji, która rozwiewałaby wątpliwości co to tego, jakie konkretneokoliczności stanowią wyznacznik granicznych momentów zawieszenia biegu przedawnienia.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ekonomiczna regulacja przewozów lotniczych w świetle zmieniającego się otoczenia prawnego

Liberalizacja usług przewozu lotniczego i zmiany w zewnętrznej polityce transportowej UEspowodowały, że zmienia się również ekonomiczna regulacja rynku. W konsekwencji przełamywanesą standardy obowiązujące na podstawie bilateralnych porozumień, przewidującerestryktywne podejście w zakresie dostępu do rynku usług przewozów lotniczych. Zakresregulacji objętej międzynarodowymi umowami lotniczymi poszerza się również o zagadnienia,które, jeśli już, to w bardzo ograniczonym zakresie poruszane były w tych umowach. Niniejszy artykuł dokonuje analizy tych zmian i oceny pod kątem regulowania dostępu do usług lotniczych pomiędzy różnymi gospodarkami państw.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Między originalism a living constitution – Jacka M. Balkina koncepcja wykładni Konstytucji

Przedmiotem artykułu jest problem interpretacji konstytucji na gruncie amerykańskiej doktryny.Punktem wyjścia jest rozróżnienie koncepcji oryginalizmu oraz living constitution.Autorka skrótowo przedstawia założenia tych głównych nurtów. Na ich tle analizuje koncepcjęautorstwa Jacka M. Balkina, który określił ją jako living originalism. Balkin w swej konstrukcjiłączy to, co najlepsze w tradycyjnym oryginalizmie i w koncepcji living constitution: moralnąwykładnię konstytucji w ujęciu Ronalda Dworkina z tradycyjnym oryginalizmem. Dla niegooryginalizm to wstępne ramy zarządzania. Od Dworkina przyjął rozróżnienie norm na regułyi zasady oraz tezę, że zasady wyrażają wartości. Balkin określił swoje ujęcie oryginalizmu jako„method of text and principle”.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Podporządkowanie Trybunału Konstytucyjnego organom władzy politycznej w Polsce po 2015 roku – przyczynek do rozważań

W artykule poruszono problematykę wpływu polskiej władzy ustawodawczej na funkcjonowanieTrybunału Konstytucyjnego, zapoczątkowane jesienią 2015 roku. Analizie poddanowszystkie ustawy uchwalone na przestrzeni lat 2015–2017, wprowadzające zmiany w ustrojui funkcjonowaniu Trybunału Konstytucyjnego oraz modyfikujące status sędziów tego organu.Przy prowadzeniu badań posłużono się nowatorską metodą opracowaną przez prof. PawłaChmielnickiego, polegającą na badaniu materialnych źródeł prawa, tj. faktycznych przyczynuchwalenia danej ustawy. Analizie poddano między innymi materiały opracowane przyudziale specjalistów zatrudnionych w Centrum Badań Procesu Legislacyjnego w UczelniŁazarskiego, w gronie których jest również autor tekstu.W tekście wykazano, że zmiany w obrębie Trybunału Konstytucyjnego nie służą realizacjipraw obywatelskich. Ich celem jest wzmocnienie władzy politycznej (parlamentu i – stanowiącegojego emanację – rządu) kosztem władzy sądowniczej. Wpisuje się to w ogólną tendencjęwidoczną po wyborach parlamentarnych w 2015 roku, nakierowaną na osłabienie pozycjiwładzy sądowniczej oraz personalny wpływ legislatywy na tę władzę. Działania te nie mieszcząsię w konstytucyjnej regule podziału władzy oraz pozostają sprzeczne z zagwarantowanąkonstytucyjnie zasadą odrębności i niezależności sądów i trybunałów. Mając na względzie, żew warunkach ustroju demokratycznego władza ulega zmianie, jedynym panaceum na przywróceniedawnego kształtu i autorytetu Trybunału Konstytucyjnego jest zmiana władzy. Takamożliwość zaistnieje jesienią 2023 roku.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2021 r., I OPS 2/21

Przedmiotem glosy jest uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której Sąd odniósłsię do zasad ustalania dochodu w postępowaniach z zakresu pomocy społecznej. Uznającmożliwość pomniejszenia przychodu jedynie o alimenty świadczone osobie uprawnionej napodstawie przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, NSA stwierdził jednoznacznie, żez uprzywilejowanego sposobu ustalania dochodu nie mogą korzystać dłużnicy alimentacyjnispłacający zobowiązania na rzecz funduszu alimentacyjnego. Glosa przedstawia argumentyaprobujące tezy zawarte w uchwale oraz ich aksjologiczne uzasadnienie. Ponadto zawierarozwinięcie zagadnień pośrednio poruszanych przez skład orzekający, dotyczących alimentówzaległych oraz kwot faktycznie przekazywanych w ramach alimentacji. Problematyka ta maistotne znaczenie dla ustalania sytuacji dochodowej osoby ubiegającej się o wsparcie w ramachsystemu pomocy społecznej oraz ponoszącej odpłatność za świadczenia.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Lecznicze środki zabezpieczające w Kodeksie karnym skarbowym

Artykuł ma charakter przeglądowy i został poświęcony problematyce leczniczych środkówzabezpieczających w Kodeksie karnym skarbowym, czyli terapii, terapii uzależnień oraz pobytowi w zakładzie psychiatrycznym. Omawiane środki uregulowane są w całości w przepisachKodeksu karnego, w art. 93b–93g, recypowanych na mocy art. 20 § 2 Kodeksu karnego skarbowego na grunt prawa karnego skarbowego. Powyższe przepisy dotyczą przesłanek ogólnych i zasad orzekania, podmiotowych kryteriów orzekania, czasu orzekania i stosowania leczniczych środków zabezpieczających oraz obowiązków sprawcy wobec którego orzeczono terapię, terapię uzależnień czy pobyt w zakładzie psychiatrycznym, co odpowiada strukturze publikacji.W związku z brakiem autonomicznej regulacji w przepisach Kodeksu karnego skarbowego odnośnie do omawianych środków zabezpieczających, powstaje problem odpowiedniego stosowania wskazanych wyżej przepisów Kodeksu karnego w prawie karnym skarbowym oraz faktycznej przydatności leczniczych środków zabezpieczających w tej gałęzi prawa.Celami artykułu są zatem: analiza przepisów art. 93b–93g Kodeksu karnego i próba oceny, czy recepcja tych przepisów na grunt prawa karnego skarbowego powiodła się, oraz weryfikacja hipotezy badawczej, że terapia, terapia uzależnień oraz pobyt w zakładzie psychiatrycznymodgrywają w prawie karnym skarbowym znaczącą rolę. Przedmiot analizy stanowią unormowania prawne oraz wypowiedzi doktryny. Artykuł zawiera rozważania dotyczącesfery normatywnej i dogmatycznej, a nie sfery sądowego stosowania prawa. Opracowanie nie jest jednak pozbawione odniesień do praktyki, lecz ograniczają się one tylko do wypowiedzi judykatury. Badania mają charakter krajowy. Prezentując temat, posługiwano się analizą tekstów prawnych, analizą dogmatyczną oraz analizą rozstrzygnięć Sądu Najwyższego oraz sądów apelacyjnych. W związku z tym tytułowe zagadnienie zostało przedstawione w aspekcie normatywnym, dogmatycznym i częściowo praktycznym.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Proponowanie dokonania czynu nierządnego w celu uzyskania korzyści materialnej

Przedmiotem artykułu jest problematyka stypizowanego w art. 142 k.w. wykroczenia proponowania dokonania czynu nierządnego w celu uzyskania korzyści materialnej. Dla pełnej charakterystyki omawianego typu wykroczenia przyjęto klasyczny układ oparty na tradycyjnym podziale ustawowych znamion typu czynu zabronionego. Odniesiono się także do takich zagadnień, jak zagrożenie karne oraz zbieg art. 142 k.w. z innymi przepisami. W opracowaniu zwrócono szczególną uwagę na kwestie wywołujące rozbieżności doktrynalne, w tym dotyczące ujęcia przedmiotu ochrony, wykładni znamion „czyn nierządny”, „korzyść materialna”,czy „inny naruszający porządek publiczny” sposób zachowania. Analizie poddano także szereg kwestii szczegółowych, w tym odpowiedzialności z art. 142 k.w. osób świadczących przydrożne usługi seksualne.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Nowelizacja Kodeksu wykroczeń w zakresie wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji

Na mocy nowelizacji, która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., w sposób bardzo istotny zmieniono wiele przepisów w rozdziale XI Kodeksu wykroczeń, dotyczącym bezpieczeństwa i porządku w komunikacji. Ustawodawca zdecydował się wprowadzić nowe typy czynówzabronionych oraz w sposób znaczący podwyższyć wysokość grzywny za niektóre wykroczenia.Zmiany te mają wręcz rewolucyjny charakter, co wiąże się także z kontrowersjami. Część bowiem z dokonanych zmian budzi wątpliwości ze względu na wyższy stopień represji tychprzepisów, co czyni karalność niektórych wykroczeń nieproporcjonalną w stosunku do analogicznych przestępstw z Kodeksu karnego. Zagadnienie to zostanie przedstawione w dalszejczęści artykułu.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Przesłuchanie świadka na podstawie art. 185c k.p.k. a zapewnienie oskarżonemu prawa do obrony. Uwagi na kanwie wyroku Sądu Najwyższego z 29.06.2022 r., III KK 202/21

Celem artykułu jest ukazanie problemów związanych ze stosowaniem instytucji przesłuchania dorosłego pokrzywdzonego w sprawach o przestępstwa godzące w jego wolność seksualną, która to czynność dowodowa uregulowana jest w art. 185c k.p.k. Przepis ten godzić ma dwie przeciwstawne racje – ochronę pokrzywdzonego i uniknięcie podwójnej wiktymizacji oraz zapewnienie oskarżonemu gwarancji jego interesów, w tym zwłaszcza prawa udziału obrońcy w przesłuchaniu. Znakomitym przyczynkiem do czynienia rozważań nad sensem komentowanej regulacji jest wyrok Sądu Najwyższego z 29.06.2022 r., w sprawie III KK 202/21,który zapadł po rozpoznaniu kasacji obrońcy oskarżonego. W sprawie Sąd Najwyższy, ważąc zarzuty kasacyjne, uznał, że nieuwzględnienie przez sąd odwoławczy wniosku o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej, w sytuacji gdy jej przesłuchanie w toku postępowania przygotowawczego odbyło się nie tylko pod nieobecność oskarżonego, ale także pod nieobecność jego obrońcy, stanowi istotne naruszenie prawa oskarżonego do obrony. Dzieje się tak dlatego, ponieważ oskarżony nie ma jakiejkolwiek możliwości, aby złożone w tym trybie zeznania poddać weryfikacji z punktu widzenia ich wiarygodności. Orzeczenie Sądu Najwyższego uznać należy za trafne, tym bardziej że doszło w nim do rozszerzenia prawa do korzystaniaz pomocy obrońcy również względem osoby, co do której nie wydano jeszcze postanowieniao przedstawieniu zarzutów, ale istnieją natomiast wobec niej uzasadnione przesłanki, że naskutek przesłuchania stanie się ona podejrzanym.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Przegląd uchwał izby Karnej Sądu Najwyższego w zakresie prawa karnego  procesowego za 2021 rok

Artykuł ma charakter naukowo-badawczy, a jego przedmiotem jest analiza uchwał i postanowień Izby Karnej Sądu Najwyższego w zakresie prawa karnego procesowego wydanych w 2021 r., w wyniku rozpatrzenia tzw. pytań prawnych. Przedmiotem rozważań są takie zagadnienia jak: nieobecność prokuratora na rozprawie głównej a skazanie na niej bez przeprowadzenia postępowania dowodowego (art. 387 § 2 k.p.k.), zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego o uchyleniu środka zapobiegawczego (art. 426 § 2 k.p.k.), przesłanki rozstrzygania przez sąd najwyższy zagadnień prawnych (art. 441 § 1 k.p.k.), odszkodowanie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie (art. 552 § 4 k.p.k.),zwrot kosztów ustanowienia obrońcy (art. 632 pkt 2 k.p.k.), środki na rachunku bankowym jako dowód rzeczowy (art. 86 ust. 13 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, art. 106a ustawy prawo bankowe), toczenie się postępowania według przepisów dotychczasowych (art. 25 ust. 3 Ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy –Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw), przedstawienie Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnień prawnych (art. 82 § 1 i art. 83 § 1 ustawy o SądzieNajwyższym). Podstawowym celem naukowym była ocena zasadności dokonanych przez ten organ interpretacji przepisów regulujących zagadnienia prawne poddane Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia. Główną tezą badawczą było wykazanie, że tzw. instytucja pytań prawnych kierowanychdo Sądu Najwyższego spełnia ważną rolę w zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych, gdyż argumentacja stanowiska tego organu jest pogłębiona.Wyniki badania mają oryginalny charakter, ponieważ rozwijają twórczo interpretację zawartą w analizowanych rozstrzygnięciach. Badania mają przede wszystkim zasięg krajowy. Artykuł ma istotne znaczenie dla nauki – zawiera pogłębioną analizę dogmatyczną oraz duży ładunekmyśli teoretycznej, a także jest przydatny dla praktyki, wzbogacając argumentację Sądu Najwyższego lub przytaczając okoliczności uzasadniające poglądy odmienne.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zakres licencji Creative Commons na udostępnianie i wykorzystywanie danych badawczych w ramach repozytorium  instytucjonalnego

Celem niniejszego artykułu jest cywilistyczna analiza zakresów upoważnień zawartych w licencjach creative commons w kontekście ich potencjalnego wykorzystania w działalności repozytorium instytucjonalnego. Rozważania odnoszą się są przy tym do warunków udostępnianiai przekazywania informacji sektora publicznego w celu ponownego wykorzystania określonych w ustawie o otwartych danych z 2021 r. Odrębnie przedstawiono zakres rzeczowy, czasowy i terytorialny licencji Creative Commons. Analizie poddano w szczególności standardy licencji otwartych w świetle przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Wydaje się to istotne w kontekście problemów związanych z funkcjonowaniem licencji Creative Commons na gruncie prawa polskiego. Tego typu analiza wydaje się tym bardziej zasadna, że w przypadku danych badawczych przedmiotem upoważnienia może być nie tylko utwór, ale także baza danych lub przedmiot praw pokrewnych. W trakcie badań wykorzystano głównie metodę dogmatyczno-prawną i prawno-porównawczą.Należy stwierdzić, że odwołanie się do standardowych otwartych licencji Creative Commons umożliwia podmiotowi zobowiązanemu należyte wywiązanie się z jego obowiązkóww zakresie określenia treści warunków ponownego wykorzystywania danych określonychw szczególności w art. 15 ustawy o otwartych danych z 2021 r. Przedstawione zasady uznawania autorstwa spełniają obowiązek informowania o źródle, czy czasie pozyskiwania informacji sektora publicznego od podmiotu zobowiązanego. Z kolei obowiązki związane z eksploatacją utworów zależnych określają warunki obowiązku informowania o przetwarzaniu ponownie wykorzystanych danych sektora publicznego. W konsekwencji uznano, że odwoływanie się do licencji Creative Commons w ramach instytucjonalnych repozytoriów może być właściwe, mając na uwadze wskazane w artykule niedociągnięcia, rozbieżności oraz brak pełnej synchronizacji wypracowanych standardów międzynarodowych licencji Creative Commons z polskim porządkiem prawnym.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Witold Kieżun – człowiek niezwykły

Artykuł zdaje sprawę z niemal stuletniego życia wybitnego uczonego prof. Witolda Kieżuna. Opisano jego aktywność powstańczą, uwięzienie w łagrze za czasów stalinowskich, powrót na studia i do pracy w banku, w Polskiej Akademii Nauk, na Uniwersytecie Warszawskim, na Quebeck University w Kanadzie, w Akademii Leona Koźmińskiego oraz działalność ekspercką ONZ w krajach afrykańskich.

Czasopismo: Myśl Ekonomiczna i Polityczna
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Oktawa liturgiczna. Rys historyczny i obowiązujące unormowania

Sprawowanie i  uczestniczenie w  liturgii jest wyrazem wiary ludu Bożego. Liturgia tworzy wspólnotę Kościoła. Kościół hierarchiczny troszczy się o to, by przeżywanie liturgii było jak najbardziej owocne dla wszystkich ochrzczonych, stanowiących kapłański lud Boży. Normy liturgiczne, w tym kalendarze, zmieniały się na przestrzeni wieków. Tym samym zmieniały się akcenty podkreślające wagę poszczególnych wydarzeń religijnych w przełożeniu na obchody liturgiczne. Na ustanawiane prawo nakładał się również zmysł wiary ludu Bożego, który przejawiał się w zwyczajach i tradycji mającej wyraz w obrzędowości ludowej. Przykładem nakładania się przepisów liturgicznych Kościoła i oddolnych inicjatyw zakorzenionych w pobożności ludowej jest m.in. pielęgnowana w Polsce tradycja oktawy uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. XX w. to czas podejmowanych przez Pasterzy Kościoła powszechnego działań reformujących liturgię. Wiele znaków nagromadzonych w niej, które nie były przez uczestników nabożeństw należycie odczytywane, zostały zredukowane. Przyjęto zasadę upraszczania liturgii i  redukowania obrzędowości do poziomu czytelności jej znaczenia. Oktawy liturgiczne mają w  sobie bardzo mocne przesłanie  - wzmocnienie w  intensywności i  czasie przeżywania treści zawartych w uroczystościach. Często powtarza się, że oktawa to jakby świętowanie samej uroczystości przez następujących osiem dni. O ile to twierdzenie można implikować w przypadku oktawy Paschy, to trudno odnieść je do oktawy Bożego Narodzenia. Mimo że aktualnie w kalendarzu liturgicznym pozostawiono jedynie dwie oktawy, różnią się one od siebie pod bardzo wieloma względami. Pojawiają się pytania: czy to jest dobre rozwiązanie dla wiernych Kościoła katolickiego? Czy nie należałoby wrócić do innych oktaw, np. uroczystości Zesłania Ducha Świętego? Czy aktualnie obowiązujące tabele pierwszeństwa dni liturgicznych nie wymagają przeredagowania? Rodzi się wiele wątpliwości, a za nimi pytań dotyczących unormowań liturgicznych. Niniejsze opracowanie miało za zadanie ukazać rozwój i obecny kształt oktaw liturgicznych. Dokonano tego, przybliżając decyzje papieży i organów działających w ich imieniu (kongregacji) na przestrzeni wieków. W  końcowym akordzie przedstawiono aktualne unormowania i  naświetlono źródło ich ukształtowania.

Czasopismo: Studia Paradyskie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Boecjusza idea duszy i poznania Boga na podstawie dzieła De consolatione filosofiae

Tematem artykułu jest idea duszy, jej poznanie i  droga do Boga rozpatrywana w  dziele De consolatione philosophiae autorstwa Boecjusza - myśliciela późnej starożytności. Rozważania nad duszą łączą się z koncepcją Logosu, opatrzności Boga i wieczności. Boecjusz zakłada, że połączenie duszy i ciała jest dla duszy zniewoleniem, stanowi swoistą jej degradację. Dusza bowiem odwiecznie związana jest ze Źródłem, czyli Bogiem, i do niego pragnie wrócić, gdyż tylko Bóg stanowi jej szczęście. Dusza pierwotnie, „przed” wcieleniem w ciało, była czystym duchem, lecz w  świecie materialnym musi zmagać się z  namiętnościami ciała, stąd istotne jest, by w  procesie wznoszenia się do Boga ujarzmiać zmysłowość. Dusza, żyjąc w fizykalnym ciele, niejako „zapomniała”, kim naprawdę jest. By wznieść się ku Bogu, musi ponieść znaczny wysiłek i przejść przez proces anamnezy, o którym pisał Platon. Proces ten polega na tym, że dusza „przypomina” sobie wiedzę, którą od zawsze ma w sobie. Dusza zakorzeniona jest w Logosie, Boskiej Racjonalności, i z niej czerpie swoją wiedzę. Stąd też zawsze odczuwa pragnienie zjednoczenia z Bogiem, chociaż w świecie materialnym wzrok duszy został przytłumiony, a ułomne władze poznawcze, jakimi dysponuje człowiek, nie pozwalają na pełne poznawanie rzeczywistości. Indywidualna świadomość istoty stworzonej żyje tak naprawdę tylko w  swojej teraźniejszości, a  rzeczywistość poznaje sekwencyjnie z  momentu na moment. Żadne stworzenie nie ogarnia rzeczywistości całej naraz, tak jak Byt absolutny, który jako opatrzność wszystkim rozporządza i wszystkim bytom przydziela określone miejsce w hierarchii Wszechświata. Boecjusz porusza problem opatrzności, która jest przeznaczeniem, rozporządzeniem stworzonego świata. Według myśliciela opatrzność jednak nie odrzuca wolnej woli istot świadomych, które mają swobodę działania. Opatrzność to rozumny plan Boga, zasada kreacji, czyli Logos - Racjonalność, Świadomość Boga.

Czasopismo: Studia Paradyskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Działalność religijno-społeczna Kościoła gorzowskiego w latach 1966-1972

Okres pomiędzy Milenium Chrztu Polski (1966) a bullą papieża Pawła VI Episcoporum Poloniae coetus (1972) obejmował rządy bp. Wilhelma Pluty i jego sufraganów: Jerzego Stroby i Ignacego Jeża. To w tym czasie widać szczególnie intensywne działania na rzecz normalizacji organizacji kościelnej na tych ziemiach. Zaś działalność religijno-społeczna Kościoła gorzowskiego, tak ważna w tym procesie normalizacji, skupiona była na: duszpasterstwie sakramentalnym i specjalnym; dwóch stowarzyszeniach katolickich – Bractwie Różańcowymi i Towarzystwie Przyjaciół KUL; instytucjach oświatowych – Wyższym Seminarium Duchownym, Studium Wiedzy Religijnym, ośrodku kształcenia katechetów oraz referacie miłosierdzia Bożego. Omawiana działalność opierała się głównie na parafiach. Wielką pomocą było posiadanie jednego wielkiego obiektu – Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu. Stąd też zrozumiałym było wołanie bp. Wilhelma Pluty we Wrocławiu w 1970 r. o nowe diecezje, aby dostęp wiernych do swoich duszpasterzy był łatwiejszy.

Czasopismo: Studia Paradyskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, nauki o kulturze i religii
Teologiczno-patriotyczny charakter jasnogórskich aktów zawierzenia św. Jana Pawła II

W niniejszym artykule omówiono akty zawierzenia, które Jan Paweł II kierował do Pani Jasnogórskiej, Królowej Polski, „Matki mojego narodu” i „mojej Ojczyzny” w czasie pielgrzymek do Polski. Papież dziękuje w nich za błogosławioną obecność Pani Jasnogórskiej na polskiej ziemi; wyraża swą bliskość z cierpiącymi rodakami, zwłaszcza z  tymi, których dotknęły represje reżimu komunistycznego. W  aktach tych zawarty jest ogromny skarb teologiczny i patriotyczny, dlatego warto prowadzić nad nimi refleksję teologiczną.

Czasopismo: Studia Paradyskie
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne