rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Mikotoksykologiczna ocena ziarna jęczmienia i jego produktów

Celem badań była analiza zawartości trichotecenów oraz zearalenonu w ziarnie jęczmienia oraz jego produktach pochodzących
z ekologicznych i konwencjonalnych systemów uprawy, z województwa kujawsko-pomorskiego. Materiał badawczy
stanowiły 53 próbki: 31 z ekologicznego i 22 z konwencjonalnego systemu gospodarowania. Badany materiał pochodził z
lat 2009-2011. Przy użyciu metody HPLC-MS/MS oznaczono osiem mikotoksyn: niwalenol (NIV), deoksyniwalenol (DON),
3-acetylodeoksyniwalenol (3ADON), monoacetoksyscirpenol (MAS), diacetoksyscirpenol (DAS), toksyny T-2, HT-2 oraz
zearalenon (ZEN). Wszystkie oznaczenia powtórzono trzykrotnie. Próby przygotowano wykorzystując kolumienki Bond
Elut® Mycotoxin (Varian) oraz wzorce wewnętrzne (IS) 13C- DON, 13C-T-2, 13C-HT-2, ZAN. W badanym ziarnie oraz produktach
spożywczych dominowała toksyna HT-2 (30% próbek badanych) oraz NIV (28% próbek badanych). Natomiast w
żadnej z próbek nie stwierdzono obecności 3ADON. Spośród ośmiu oznaczanych mikotoksyn w najwyższym stężeniu występował
NIV. Jego maksymalną zawartość 85.6 ppb odnotowano dla surowca ekologicznego. Najwięcej mikotoksyn stwierdzono
w ziarnie pochodzącym z konwencjonalnego systemu upraw. Dominowała tutaj toksyna HT-2, oznaczona aż w 80%
próbek oraz toksyna T-2, której obecność stwierdzono w 70% próbek. W grupie tej odnotowano również najwyższe stężenia
tych mikotoksyn, wynoszące odpowiednio 13.8 ppb (HT-2) i 23.8 ppb (T-2) oraz największe stężenie DON (65.1 ppb). ZEN
był najczęściej oznaczaną mikotoksyną w produktach konwencjonalnych, gdzie wystąpił w 42% próbek. Zanieczyszczenie
produktów ekologicznych i konwencjonalnych było porównywalne. Średnie stężenia oznaczonych mikotoksyn w produktach
spożywczych były wielokrotnie niższe niż w przypadku surowców. W żadnej z badanych próbek zawartość mikotoksyn nie
przekroczyła dopuszczalnych wartości (Rozporządzenie 1881/2006 WE).

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zautomatyzowne stanowisko do badań nierównomierności poprzecznej oprysku

Sformułowano założenia konstrukcyjne i funkcjonalne zautomatyzowanego stanowiska do badań jakości oprysku, według których je zbudowano. Stanowisko wraz z odpowiednim wyposażeniem pomiarowym, kontrolnym i sterującym charakteryzuje się dużymi możliwościami badawczymi, w których większość wykonywanych czynności została w pełni zautomatyzowana. Zastosowanie automatyzacji oraz własnych rozwiązań informatycznych umożliwiło znaczne skrócenie czasochłonności badań oraz zwiększenie dokładności uzyskiwanych wyników pomiarów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ zastosowania preparatów probiotycznych na zdrowotność, jakość oraz plon wybranych roślin

Celem badania była ocena skuteczności biologizacji rolnictwa przez stosowanie probiotycznych preparatów wspomagających
uprawę roślin. Dla celów badania przyjętą miarą skuteczności tych środków był ich wpływ na zdrowotność roślin zbożowych,
w porównaniu do zdrowotności roślin zbożowych uprawianych z wykorzystaniem środków chemicznych. Badania
polowe przeprowadzono w latach 2006-2012 na łącznej powierzchni 200 ha, w gospodarstwie rolnym Urszuli i Kazimierza
Kosakowskich w Raduszynie k. Murowanej Gośliny. Badano wpływ preparatów probiotycznych na różnych odmianach (zarówno
jarych jak i ozimych) żyta (Secale L.), pszenicy (Triticum L.), jęczmienia (Hordeum L.) oraz owsa (Avena L.). Badanie
wykazało wysoką skuteczność biologizacji w ochronie zdrowotności roślin zbożowych przy zastosowaniu preparatów
biologicznych EmFarma oraz Ema5. W trakcie badań stwierdzono również efektywniejsze działanie tych preparatów przy
jednoczesnym stosowaniu preparatu EmFarma Plus na glebę.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ pielęgnacji mechanicznej na zachwaszczenie plantacji wikliny

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2005-2007 w uprawie wikliny na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. Badano w nich skuteczność zwalczania chwastów po zastosowaniu mechanicznej pielęgnacji międzyrzędzi. Skuteczność zwalczania chwastów wynosiła od 34,6% do 82,2%. Plon prętów wikliny po zastosowaniu pielęgnacji mechanicznej wzrastał od 100% do 142,1%.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie mikrobiotestu phytotoxkit w wykrywaniu potencjału allelopatycznego mozgi trzcinowatej (phalaris arundinacea)

W badaniach własnych oceniano wpływ wodnych wyciągów z gleby okołoryzosferowej, korzeni oraz liści mozgi trzcinowatej (Phalaris arundinacea) na zdolność kiełkowania i wzrost korzeni gorczycy białej (Sinapis alba). Doświadczenie przeprowadzono z użyciem testu kiełkowania i wczesnego wzrostu roślin - Phytotoxkit. Testy obejmowały 3 niezależne serie doświadczeń laboratoryjnych w odstępach miesięcznych po 3 powtórzenia. Wodne wyciągi sporządzono z 12,5 g i 25 g gleby, świeżej masy korzeni oraz liści mózgi trzcinowatej (P. arundinacea) na 100 ml wody destylowanej. Obiekt kontrolny stanowiły płytki, na które nanoszono jedynie wodą destylowaną. Najsilniejszy efekt inhibicyjny na zdolność kiełkowania oraz długość korzeni gorczycy białej (S. alba), stwierdzono dla wyciągu sporządzonego z liści mózgi trzcinowatej (P. arundinacea). Podczas gdy, potencjał allelopatyczny wyciągów wodnych otrzymanych z korzeni oraz z gleby okołoryzosferowej był istotnie mniejszy.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Aspekt fitopatologiczny uprawy cebuli nasiennej w gospodarstwie ekologicznym

Celem przeprowadzonych badań, było określenie skuteczności stosowania biopreparatów (Biosept 33 SL, Biochikol 020 PC, i Bioczos BR) w zapobieganiu występowania mączniaka rzekomego cebuli (Peronospora destructor) i zdrowotności zebranych nasion. Doświadczenie polowe, w 4 powtórzeniach, przeprowadzono w gospodarstwie ekologicznym w Kiełpinie k/Tucholi. Stosowanie Bioseptu i Bochikolu istotnie zmniejszyło nasilenie choroby, zarówno na liściach cebuli w pierwszym roku uprawy jak i pędach przy uprawie na nasiona, podczas gdy Bioczos okazał się zupełnie nieskuteczny. Lepszy efekt uzyskano na poletkach opryskiwanych Bioseptem. Z nasion izolowano głównie Botrytis allii, Botrytis cinerea, Penicillium spp., j Alternaria alternata, Cladosporium herbarum. Z przeprowadzonych trzyletnich obserwacji wynika, że istnieje możliwość uprawy cebuli nasiennej w systemie ekologicznym.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ wybranych szczepów z rodzaju Lactobacillus na ograniczenie skażenia pleśniami iochratoksyną a kiszonek z runi łąkowej

Celem badań prowadzonych w gospodarstwach ekologicznych i konwencjonalnych był wpływ stosowania preparatu bakteryjnego, złożonego z wyselekcjonowanych szczepów bakterii z rodzaju Lactobacillus na poprawę wartości pokarmowej i jakości kiszonek wykonanych z runi łąkowej, na hamowanie rozwoju pleśni oraz obniżanie zawartości ochratoksyny A w procesie kiszenia. W skład kultury starterowej preparatu wchodziły wyselekcjonowane w tym kierunku szczepy bakterii fermentacji mlekowej z gatunków: Lactobacillus plantarum K KKP 593/p, Lactobacillus plantarum C KKP 788/p i Lactobacillus buchneri KKP 907. Kiszonki doświadczalne z runi łąkowej, wykonane w warunkach produkcyjnych z dodatkiem badanego preparatu, charakteryzowały się bardzo dobrąjakością ocenioną według Fliega-Zimmera, o wyższej o ponad 50 % zawartości kwasu mlekowego i brakiem kwasu masłowego, jak również poprawą czystości mikrobiologicznej wyrażoną niższą od-stu- do tysiąckrotnie liczbą j.t.k pleśni/g kiszonki. Pod wpływem synergicznego działania wyselekcjonowanych szczepów bakterii fermentacji mlekowej, nastąpiło w kiszonkach obniżenie poziomu ochratoksyny A o 62-72 %, w stosunku do jej zawartości w runi łąkowej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena efektów stosowania użyźniacza glebowego UGmax w uprawie kukurydzy na ziarno i kiszonkę

Doświadczenia ścisłe nad oceną efektów stosowania Użyźniacza Glebowego UGmax w uprawie kukurydzy na ziarno i kiszonkę przeprowadzono w latach 2007-2008 na polach Zakładu Doświadczałno-Dydaktycznego Gorzyń filia w Swadzimiu należącego do Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Badania prowadzono na polu po 6-cio letniej monokulturze kukurydzy. Użyźniacz Glebowy UGmax firmy Bogdan zastosowano wiosną w dawce 0,3 l ha-1. Zastosowanie Użyźniacza Glebowego UGmax w uprawie kukurydzy na ziarno, przy której na polu pozostaje duża ilość resztek pożniwnych, prowadziło do istotnego statystycznie wzrostu plonu, a średni przyrost wyniósł 7,1 dt ha'', stanowiąc wzrost o 9,4% względem plonu zebranego na obiekcie kontrolnym. Wyższemu plonowi towarzyszyła wyższa wilgotność ziarna przy zbiorze, średnio o 1,1% w porównaniu z kontrolą. W uprawie na kiszonką uzyskano wzrost plonu świeżej masy o 55,9 dt ha-1, co stanowiło 15,1% plonu zebranego na kontroli a suchej masy o 36,5 dtha-1, co stanowiło 32,3% zbiorów s.m na kontroli. Przyrostowi plonu świeżej i suchej masy towarzyszył spadek jakości surowca do zakiszania, który wyrażał się tendencją do mniejszego udziału kolb w świeżej i suchej masie surowca.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Plonowanie, stan odżywienia oraz efektywność wykorzystania składników nawozowych przez dawne i współczesne odmiany pszenicy ozimej w ekologicznym systemie produkcji roślinnej

Celem przeprowadzonych badań była ocena plonowania, stanu odżywienia podstawowymi makroelementami oraz efektywność wykorzystania składników nawozowych (NPK) przez dawne i współczesne odmiany pszenicy ozimej uprawiane w ekologicznym systemie produkcji roślinnej. Do przeprowadzenia badań wykorzystano doświadczenie polowe założone w 1994 r. w Stacji Doświadczalnej IUNG w Osinach, którego celem jest porównywanie różnych systemów produkcji roślinnej. Badania prowadzono w latach 2005-2007 na polu pszenicy ozimej w systemie ekologicznym. W doświadczeniu testowano sześć współczesnych odmian pszenicy ozimej (Kobra, Roma, Korweta, Sukces, Zyta, Mewa), trzy dawne odmiany: Ostkę Kazimierska Kujawianka Więcławicka i Wysokolitewka Sztywnosłoma, a także odmianą Schwabenkorn ozimej formy pszenicy orkisz. Największe i najbardziej stabilne plony spośród testowanych odmian pszenicy ozimej średnio w całym okresie badań uzyskiwała odmiana Żyta - 4,36 t/ha oraz Roma i Sukces - 4,05 t/ha. Odmiany współczesne pszenicy ozimej uzyskały plony średnio o około 1,5 t/ha większe, niż tzw. odmiany dawne. Uzyskane wyniki badań wskazują, iż odmianami pszenicy ozimej bardziej przydatnymi do uprawy w rolnictwie ekologicznym są jakościowe odmiany Żyta i Sukces, a także oścista odmiana Mewa. Dawne odmiany pszenicy ozime mają ograniczoną przydatność do uprawy w rolnictwie ekologicznym ze względu na wyraźnie niższą wydajność oraz większe porażenie aparatu asymilacyjnego przez patogeny grzybowe. Istotnym kryterium oceny przydatności odmian do systemu ekologicznego wydaje się być zdolność do efektywnego pobrania składników nawozowych z gleby oraz ich skuteczna redystrybucja do części generatywnych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Energetyczna ocena ekologicznej i konwencjonalnej technologii uprawy ziemniaka

Badania zostały zrealizowane w latach 2002-2004. Przeprowadzono je na terenie województwa zachodniopomorskiego, w konwencjonalnym i ekologicznym gospodarstwie rolnym. Określono wartość energetyczną plonu, wielkość i strukturę nakładów materiałowo-energetycznych uprzedmiotowionych w ciągnikach, maszynach, środkach transportu, częściach do napraw, paliwie, materiałach i pracy ludzkiej, udział energii skumulowanej w wykonanych zabiegach agrotechnicznych oraz wielkość wskaźnika efektywności energetycznej. W gospodarstwie ekologicznym poniesiono wyższe nakłady energii skumulowanej wydatkowanej w pracy agregatów oraz bezpośrednim nośniku - paliwie zaś w konwencjonalnym w materiałach użytych do produkcji (sadzeniakach, nasionach gorczycy, nawozach, środkach ochrony roślin). Łączne nakłady energii skumulowanej poniesione na uprawę ziemniaka jadalnego wyniosły w gospodarstwie konwencjonalnym 39442,3 MJ-ha-1 zaś w ekologicznym były o 30,8% niższe. Spośród wykonanych zabiegów agrotechnicznych najbardziej energochłonnym w obu gospodarstwach okazał się zbiór plonu. Wskaźnik efektywności energetycznej wyrażający stosunek wartości energetycznej uzyskanego plonu do wielkości energii wydatkowanej na jego uzyskanie wyniósł w gospodarstwie konwencjonalnym 2,2, a w ekologicznym 1,9.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Api Life Var - ekologiczny preparat do zwalczania inwazji roztocza varroa destructor i jego skuteczność

Roztocz Varroa destructor od ponad 20 lat jest obecny w polskich pasiekach, powodując w nich znaczne straty, osłabienie rodzin pszczelich, a co za tym idzie zmniejszenie produkcji pszczelarskiej. Corocznie należy zwalczać tego pasożyta, co w pewien sposób może zmniejszyć nasilenie jego inwazji. Do zwalczania warrozy stosuje się różne preparaty, które oparte są o bazę chemicznych środków owadobójczych. Tego typu preparaty nie mogą być używane w pasiekach ekologicznych, w których dopuszcza się jedynie stosowanie metod biotechnicznych oraz wykorzystanie kwasów organicznych i substancji roślinnych. W roku 2007 Skubida i Sem-kiw stwierdzili wysoką skuteczność warroabójczą kwasu szczawiowego. Jednakże jego stosowanie możliwe jest jedynie w okresie, kiedy w rodzinach nie ma już czerwiu, z reguły na przełomie października i listopada. Tak późne stosowanie kwasu powoduje, że do momentu jego użycia, w rodzinach następuje intensywny rozwój pasożyta, dlatego też celowe jest stosowanie środków warroabójczych wcześniej, już po ostatnim miodobraniu, czyli na przełomie lipca i sierpnia. Dla większości pasiek jest to termin optymalny, gdyż w zasadzie o tej porze kończą się pożytki dla pszczół w większości rejonów w kraju. W ostatnich latach jako nowy środek do walki z warrozą został zarejestrowany w Polsce Api Life Var, który z uwagi na jego skład może być stosowany w pasiekach ekologicznych. Preparat ten został użyty w roku 2008 w pasiece ekologicznej Zakładu Technologii Pasiecznych Oddziału Pszczelnictwa, gdzie oceniono go pozytywnie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza zachwaszczenia wierzby energetycznej po zastosowaniu pielęgnacji mechanicznej

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2007-2008 w uprawie wierzby na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. Badano w nich skuteczność zwalczania chwastów po zastosowaniu mechanicznej pielęgnacji międzyrzędzi. Skuteczność zwalczania chwastów wynosiła od 0,0 do 93,5%. Plon prętów wierzby wynosił średnio 16,1 t ha/-1.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena zastosowania przenośnego urządzenia dosuszającego do kondycjonowania ziarna zbóż na przyczepie

Ważnym aspektem po zbiorze zbóż jest prawidłowe przechowywanie ziarna, a w szczególności ziarna siewnego. Aby zapobiec
stratom i utracie właściwości powinno ono być w miejscach magazynowania odpowiednio wietrzone. W pracy zwarto
wyniki badań eksploatacyjnych określających efektywność dosuszania (spadku wilgotności) na pryzmie ziarna oraz wyniki
badań funkcjonalnych sprawdzające poprawność montażu zarówno elementów mechanicznych jak i układu elektrycznego
dla przenośnego urządzenia dosuszającego. Przeprowadzona analiza rezultatów wykonanych badań będzie pomocna dla
potencjalnego użytkownika.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Charakterystyka i pochodzenie materiału siewnego w gospodarstwach ekologicznych województwa mazowieckiego

Na przełomie lat 2006-2007 przeprowadzono badanie ankietowe wśród właścicieli gospodarstw ekologicznych województwa mazowieckiego, dotyczące pochodzenia i jakości stosowanego przez nich materiału siewnego oraz ewentualnych trudności z zakupem. Przeprowadzone badania wskazały, że wymóg zakupu certyfikowanych nasion jest przestrzegany tylko , przez połowę rolników. Dla ponad 69% rolników warunek ten jest trudny do spełnienia, ponieważ „brak odpowiednich gatunków lub odmian", „nie ma dostatecznej podaży nasion", „nasiona są drogie". 23% kupujących nie wyraziło zadowolenia z jakości tych nasion. Główne zarzuty dotyczyły zanieczyszczenia nasionami chwastów oraz niskich wschodów roślin. Wszyscy rolnicy reprodukują nasiona we własnych gospodarstwach, lecz tylko 30% skorzystało z pozwolenia na zakup konwencjonalnego materiału siewnego. Respondenci wykonują we własnym gospodarstwie zabiegi uszlachetniające. Jednocześnie blisko 40% respondentów oczekuje pomocy (np. wskazania metod i skutecznych środków) w samodzielnym, niechemicznym zaprawianiu nasion pochodzących z ich gospodarstwa.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nawadnianie czynnikiem modyfikującym opłacalność uprawy ziemniaka w systemie ekologicznym

W opracowaniu przeanalizowano wpływ nawadniania plantacji odmian ziemniaka jadalnego na wzrost poziomu plonu ogólnego oraz zmianą udziału plonu handlowego w plonie ogólnym. Skalkulowano także opłacalność stosowania nawadniania uwzględniając przy tym poniesione koszty bezpośrednie oraz wartość uzyskanego plonu. Stwierdzono, że w przypadku wystąpienia suszy w okresie wegetacji przyrost plonu ziemniaków pod wpływem nawadniania w ekologicznym systemie gospodarowania może dochodzić do 25%. Poprawie ulega także jakość plonu, co wyraża się zwiększonym plonem handlowym. Względnie wysokie koszty prowadzenia nawadniania systemem linii kroplujących są w pełni rekompensowane przyrostem wartości plonu. Stosowanie nawadniania można również wykorzystać do zwiększenia produkcji biomasy pozyskiwanej z uprawy międzyplonów, a służącej na przyoranie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ efektywnych mikroorganizmów na kształtowanie struktury gleb w doświadczeniu inkubacyjnym

Do badań wytypowano materiał glebowy pobrany z poziomów orno-próchnicznych trzech gleb (dwie gleby płowe i czarna ziemia). Doświadczenie inkubacyjne przeprowadzono w warunkach laboratoryjnych w miskach o pojemności 7 dm3, w których umieszczono próbki glebowe o masie 4 kg, po uprzednim ich wymieszaniu z trzema dawkami efektywnych mikroorganizmów (preparat EM-A w ilości 0,4 cm3, 0,8 cm3 i 1,6 cm3). Po sześciotygodniowej inkubacji w ściśle kontrolowanych warunkach temperatury gleby oraz temperatury i wilgotności powietrza wycięto z każdej kombinacji po 50 agregatów o objętości 1 cm . Dla tych agregatów oznaczono podstawowe właściwości fizyczne (gęstość, porowatość) oraz parametry strukturotwórcze (wodoodporność, wytrzymałość na ściskanie, pojemność wodną). Dowiedziono, że wartości wymienionych wyżej parametrów zależą przede wszystkim od zastosowanej dawki efektywnych mikroorganizmów, w mniejszym stopniu od uziarnienia i zagęszczenia gleby. Dla większości fizykomechanicznych właściwości gleby najbardziej efektywną, tak z ekonomicznego, jak i z praktycznego punktu widzenia, okazała się druga dawka efektywnych mikroorganizmów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowanie naturalnych substancji roślinnych jako zapraw nasiennych dla upraw ekologicznych

Celem przedstawionych badań była ocena przydatności dopuszczonych do stosowania w gospodarstwach ekologicznych] ziół: czosnku, tymianku i bazylii do zaprawiania nasion roślin rolniczych: pszenicy i buraka cukrowego oraz warzyw: rzodkiewki, marchwi i pietruszki. Badane gatunki roślin uprawnych odmiennie reagowały na zaprawy nasienne. W przypadku] buraka cukrowego najlepszą ochronę siewek i rozwijających się roślin uzyskano stosując zaprawę chemiczną Funaben T, natomiast marchew i pietruszka lepiej reagowały na zaprawy ziołowe. Najwyższą obsadę wykazały rośliny wyrosłe z nasion  zaprawianych mieszaniną czosnku i bazylii. Uzyskane wyniki były odpowiednio o 19% (marchew), 79% (pietruszka) i 49% I (rzodkiewka) wyższe od kontroli. Nieco gorsze, ale także wyższe od kontroli wyniki uzyskano po zastosowaniu mieszaniny czosnku i tymianku. Natomiast sam czosnek podwyższał obsadę roślin w stosunku do kontroli jedynie w przypadku rzodkiewki. Podobnie najwyższy plon korzeni wydały rośliny wyrosłe z nasion zaprawianych mieszaniną czosnku i bazylii. Był j on odpowiednio o 117% (marchew), 35% (pietruszka) i 69% (rzodkiewka) wyższy od plonu roślin wyrosłych z nasion zaprawianych chemicznie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ deszczowania i systemu uprawy na plon, wielkość i zdrowotność bulw ziemniaków

W doświadczeniach przeprowadzonych w latach 2006-2007 badano wpływ deszczowania i systemu uprawy (ekologicznego, integrowanego i konwencjonalnego) na plony oraz wielkość i zdrowotność bulw ziemniaków. Stwierdzono, że systemy o wyższej intensywności uprawy zwiększały plony bulw, ale wykazane różnice były większe w warunkach deszczowania. Deszczowanie, średnio dla systemów uprawy, zwiększyło plon bulw o 5,3 t/ha (30,6%). Produktywność jednostkowa wody z deszczowania wzrastała w miarę zwiększania intensywności uprawy w systemach. Deszczowanie i konwencjonalny system uprawy zwiększały w plonie udział frakcji bulw o średnicy powyżej 6 cm i obniżyły udział frakcji bulw od 4 do 6 cm oraz od 3 do 4 cm. Deszczowanie zwiększyło tylko, spośród badanych chorób, występowanie na bulwach alternariozy ziemniaka. Systemy uprawy, wraz zwiększaniem ich intensywności, zmniejszały występowanie parcha zwykłego i allternariozy ziemniaka. Ponadto system integrowany zwiększał występowanie zarazy ziemniaka w porównaniu do systemu konwencjonalnego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza jakości pracy agregatów do uprawy przedsiewnej

Agregatom do przedsiewnej uprawy roli stawiane są liczne wymagania agrotechniczne, które rzadko są spełnione. Przeprowadzono badania porównawcze dwóch agregatów wyposażonych w różne elementy robocze sekcji spulchniającej. Da konano oceny jakości pracy na podstawie wyników pomiaru głębokości roboczej, miąższości uprawianej warstwy, wyrównania powierzchni pola, zbrylenia gleby i zwięzłości gleby. Obliczono obsadę roślin po wschodach pszenicy ozimej, buraków cukrowych i rzepaku ozimego. Stwierdzono, że agregat uprawowy U654, wyposażony w sekcję spulchniającą z zębami sprężynowymi zakończonymi wąską redliczką, lepiej przygotowuje rolę do siewu, niż agregat Kompaktor, wyposażony w zęby sztywne z gęsiostopką.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport