rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena ekonomiczna gospodarstw ekologicznych badanych w latach 2004-2008, z uwzględnieniem subwencji UE

Badania przeprowadzono metodą ankietową w 45 ekologicznych gospodarstwach rolnych w latach 2004-2008. Celem pracy była ocena różnych kierunków działalności rolniczej badanych gospodarstw za pomocą nadwyżki bezpośredniej, przyjętej jako główne kryterium oceny ekonomicznej gospodarstwa. Wartość nadwyżki bezpośredniej wykazuje tendencją zwyżkową, zarówno na ha UR, jak i na osobę stale zatrudnioną w gospodarstwie. Jedynie susza 2006 r. spowodowała załamanie tego trendu w gospodarstwach kilku województw. Przykładowo w 2008 r. nadwyżka bezpośrednia wyniosła średnio 2985 zł/ha UR i 43688 zł/osobę stale pracującą w gospodarstwie i wahała się od 1846 zł/ha w woj. warmińsko-mazurskim do 3500 zł/ha UR w woj. pomorskim i od 16415 zł w woj. małopolskim do 87318 zł/osobę w wielkopolskim. Z badanych gospodarstw wydzielono wg klasyfikacji UE rolnicze typy ogólne, podstawowe i szczegółowe. Określono również klasy wielkości ekonomicznej gospodarstw mierzone sumą standardowych nadwyżek bezpośrednich (SGM) wszystkich działalności występujących w gospodarstwie. Z typów ogólnych gospodarstw 40% zakwalifikowano do typu 4 (specjalizujące się w chowie zwierząt żywionych w systemie opasowym) i zaliczono do VII klasy wielkości ekonomicznej (16,0-40,0 ESU, czyli średnio duże). Z typów podstawowych ok. 40% gospodarstw zaliczono do typu 41 (bydło mleczne), także zaliczone do ekonomicznej klasy średnio dużych. Z typów szczegółowych najwięcej gospodarstw zaliczono do typu 411 (krowy mleczne), klasa średnio duże. Dopłaty w badanych latach stanowiły średnio 40% nadwyżki bezpośredniej i wahały się w poszczególnych grupach gospodarstw od 33,6% do 58,3%

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rolnictwo ekologiczne w opinii konwencjonalnych producentów rolnych

Celem opracowania jest prezentacja i analiza porównawcza opinii wielkopolskich producentów rolnych na temat pozytywnych oraz negatywnych aspektów zwieranych z prowadzeniem ekologicznych gospodarstw, a także motywów podjęcia produkcji ekologicznej żywności, opinii wyrażonych w ramach badań ankietowych powtórzonych dwukrotnie - w 2005 i 2007 roku. Z przeprowadzonych badań wynika, że: 1) rolnictwo ekologiczne było terminem najbardziej znanym ankietowanym producentom rolnym spośród różnych pojęć określających metody produkcji rolnej przyjazne środowisku, 2) za najważniejszy czynnik decydujący o podejmowaniu gospodarowania metodami ekologicznymi respondenci uznali w dwóch kolejnych badaniach troskę o zdrowie rodziny, 3) połowa badanej populacji rolników uznała produkcję żywności ekologicznej za atrakcyjną 4) zdecydowana większość badanych producentów rolnych chciałaby poszerzyć swoją wiedzę na temat rolnictwa ekologicznego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Optymalizacja ceny zbioru zbóż z punktu widzenia usługodawcy

Przedstawiono matematyczny model  wyjaśniający wpływ ceny usług   świadczonych w zakresie  zmechanizowanych prac w rolnictwie  na zysk przedsiębiorstwa  usługowego. Model ten dotyczy  kombajnowego zbioru zbóż, ponieważ ten rodzaj usług wykonywany jest najczęściej przez przedsiębiorstwa usługowe.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany wartości siewnej ziarna wybranych gatunków zbóż zaprawionych biopreparatami Bioczos BR i Biochikol 020 Pc po rocznym okresie ich przechowywania

Celem badań było wykazanie zmian wartości siewnej wybranych gatunków zbóż w zależności od zastosowanych zapraw j, chodzenia naturalnego oraz wpływu rocznego okresu przechowywania zaprawionego wcześniej ziarna. W doświadczeniu oceniano zdolność kiełkowania oraz wigor ziarna zaprawionego biopreparatami Bioczos BR i Biochikol 020 PC, a kontrolę stanowiło ziarno nie zaprawione, moczone w wodzie. Porównywane w doświadczeniu zaprawy pochodzenia naturalne, wpływały na zróżnicowaną reakcję ocenianych gatunków zbóż. Zastosowanie zaprawy Bioczos BR powodowało popraw zdolności kiełkowania jedynie u jęczmienia ozimego, a preparatu Biochikol 020 PC u pszenżyta jarego, jęczmienia ozimego pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego i żyta. Przechowywanie zaprawionego ziarna przez 365 dni spowodowało tendencję i gorszenia analizowanych parametrów wartości siewnej ziarna u badanych gatunków zbóż.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ stosowania preparatu bakteryjno-mineralno-witaminowego w procesie kiszenia runi łąkowej na jakość mleka w gospodarstwach ekologicznych

Badano wpływ stosowania preparatu bakteryjno-mineralno-witaminowego na zawartość składników pokarmowych i jako kiszonek z runi łąkowej oraz hamowanie rozwoju pleśni w procesie kiszenia. W skład  kultury starterowej preparatu  wchodziły wyselekcjonowane szczepy bakterii z gatunków: Lactobacillus plantarum, Lactobacillus buchneri i Lactobacillus brevis, w  skład części mineralno-witaminowej wchodziły związki wapnia, fosforu, manganu, magnezu i cynku oraz beta- karoten (dopuszczone do stosowania  w produkcji ekologicznej). Kiszonki doświadczalne z  runi łąkowej,  wykonane z dodatkiem  badanego  preparatu, charakteryzowały się   bardzo dobrą jakością, wyższą   zawartością białka, wydłużoną   stabilnością tlenową (do 11 dni) oraz sto razy niższą liczb j.t.k ple ni/g kiszonki w stosunku do kiszonek wykonanych bez jego dodatku.   Żywienie krów mlecznych kiszonkami  kontrolnymi i doświadczalnymi  prowadzono w okresie jesienno- zimowym. W skład dawki pokarmowej oprócz kiszonek, stanowiących 62,5%, wchodziły następujące pasze: siano,  słoma jęczmienna i mieszanka śrut  zbożowych. Mleko pochodzące od  krów żywionych kiszonkami z  dodatkiem preparatu charakteryzowało się wyższą  zawartością białka o 0,3 jednostki procentowej, wyższą zawartością   tłuszczu o 0,6 jednostki procentowej  oraz niższą dwukrotnie liczbą   drobnoustrojów ogółem i komórek  somatycznych, w stosunku do mleka  pochodzącego od krów żywionych kiszonkami kontrolnymi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Skutki zaniechania nawożenia azotem w uprawie pszenicy ozimej w zależności od warunków wodnych

Celem pracy była ocena biologicznych skutków zaniechania nawożenia azotem w uprawie pszenicy ozimej w zależności od zróżnicowanych warunków wodnych. Doświadczenia przeprowadzono w Katedrze Uprawy Roli i Roślin, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, w latach 2000-2007, na glebie płowej w Stacji Dydaktyczno-Doświadczalnej Złotniki k. Poznania. Obiekty doświadczalne stanowiły wariant wodny (deszczowany, niedeszczowany) oraz dwa poziomy nawożenia azotem (0 i 100 kg N-ha-1). Wykazano, że wszystkie lata badań przewyższały wartości średnie dla dzielnicy klimatycznej pod względem temperatury, a szczególnie w okresie maj-lipiec. Względem opadów odnotowano 4 lata o wyższej i 4 lata o niższej sumie niż średnia z wielolecia. Zaniechanie nawożenia azotem spowodowało spadek plonu ziarna pszenicy ozimej, odmiany Roma, uprawianej w warunkach naturalnych o 1,5 t-ha-1 (41%), a w warunkach deszczowanych o 2,03 t-ha-1 (52%). Deszczowanie pszenicy ozimej, nie nawożonej azotem powodowało średni wzrost plonu ziarna o 0,23 t-ha , tj. 6,3%, a nawożonej tym składnikiem o 0,76 t-ha-1, tj. 14,7%.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ zaprawiania biostymulatorem Biochikol 020 PC na rozwój i plonowanie dwóch odmian pszenicy jarej

W badaniach polowych określano przydatność zaprawiania nasion pszenicy jarej chitozanem (25% roztwór Biochikolu 020 PC), w porównaniu do kontroli bez zaprawiania i standardowej zaprawy fungicydowej. Doświadczenia prowadzono w latach 2006-2008, w Stacji Doświadczalnej Swadzim, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Nie stwierdzono fitotoksycz-nego działania Biochikolu zastosowanego jako zaprawa nasienna w stężeniu 20 i 33% na rośliny pszenicy jarej. Wykazano, że rozwój pszenicy zaprawionej chitozanem nie odbiegał od roślin traktowanych zaprawą standardową oraz kontrolnych. Różnice były nieistotne, ale wschody roślin zaprawionych Biochikolem 020 PC były o 6% wyższe, zaś rośliny pszenicy wykazywały mniejszą skłonność do krzewienia, co wyrażało się zmniejszeniem współczynników krzewienia produkcyjnego średnio o 10%. Nie stwierdzono istotnego wpływu zaprawiania Biochikolem 020 PC, a także porównawczymi zaprawami na poziom plonowania pszenicy jarej. W warunkach słabszych gleb Swadzimia, lepszą odmianą była Zadra, wytwarzająca mniejsza liczbą źdźbeł i kłosów, ale o większej produktywności z 1 kłosa.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Występowanie drożdży i grzybów strzępkowych na ziarnie pszenicy ozimej uprawianej w systemie konwencjonalnym i ekologicznym

W latach 2006-2008 badano wpływ systemu uprawy (konwencjonalnego i ekologicznego) na liczebność drożdży i grzybów strzępkowych występujących na ziarnach pszenicy ozimej odmian: Roma i Żyta w roku 2006 i 2007 oraz Legenda i Bogatka w roku 2008. Pod względem ilościowym badane grupy grzybów występujących na ziarnach pszenicy ozimej uprawianej w porównywanych systemach na ogół nie różniły się istotnie. Wśród grzybów strzępkowych dominowały rodzaje: Cladosporium, Fusarium i Altemaria. Analizy jakościowe grzybów strzępkowych wykazały ponadto, że ziarno pszenicy ozimej uprawianej w systemie ekologicznym było w słabszym stopniu zasiedlane przez grzyby z rodzaju Fusarium, niż ziarno pszenicy ozimej pochodzące z pola systemu konwencjonalnego. Najczęściej wyodrębnianym z analizowanego ziarna gatunkiem rodzaju Fusarium okazał się F. poe, rzadziej występowały F. sporotrichioides i F. tricinctum.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza nawożenia azotem w gminie Kobylin z uwzględnieniem aspektów oddziaływania a środowisko

W pracy przedstawiono bilans azotu w 97 wybranych gospodarstwach rolnych gminy Kobylin. Badania obejmowały określenie: obsady zwierząt, produkcją azotu w nawozach naturalnych i bilans azotu dla gospodarstw. Stwierdzono, że w badanych gospodarstwach obsada zwierząt była wysoka (w 63% gospodarstw wynosiła ona od 1 do 2 DJP) Tylko w 5 gospodarstwach różnica bilansowa azotu była ujemna, w 27% gospodarstw nie przekraczała ona 30 kg, a w 25 % gospodarstw wynosiła ona od 60 do 100 kg N/ha. W dwóch gospodarstwach nadwyżka azotu w nawozach naturalnych była bardzo duża i wynosiła aż 387,4 i 415,8 kg N/ha. Nawożenie azotem w nawozach naturalnych wzrastało wraz z obsadą zwierząt. Wzrastające nawożenie azotem w nawozach naturalnych w niewielkim stopniu wpływało na ograniczenie nawożenia azotem w nawozach mineralnych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ deszczowania i nawożenia azotem na plonowanie oraz bilans makroelementów w uprawie pszenżyta ozimego

W pięcioletnim doświadczeniu przeprowadzonym w latach 2008-2012, wykazano, że zastosowanie dawki 120 kg N*ha-1, niezależnie
od wariantu wodnego, było bezpieczne dla środowiska i nie przekraczało 30 kg N*ha-1. Niezależnie od poziomu uzyskiwanych
plonów, zastosowane dawki fosforu i potasu powodowały powstawanie nadwyżki bilansowej tych składników,
a zwłaszcza potasu.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania symulacyjne zachowań kinematycznych wirtualnego modelu zabudowy do opróżniania i dezynfekcji pojemników na odpady komunalne

Przedstawiono wykorzystanie nowoczesnych metod symulacji kinematycznej podczas projektowania zabudowy do opróżniania i dezynfekcji pojemników na odpady komunalne uwzględniających jego rzeczywiste warunki pracy. Wymiernym rezultatem prowadzonych prac jest wdrożenie do produkcji wyrobu wypełniającego lukę na rynku produkowanych w Polsce, w którym wykonywane są dwie czynności jednocześnie w czasie jednego przyjazdu po odbiór nieczystości, opróżnianie pojemniki o różnej pojemności i ich dezynfekcja.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena zachwaszczenia mieszanek grochu z pszenicą jarą uprawianych w systemie ekologicznym

Celem badań była ocena zachwaszczenia mieszanek grochu z pszenicą o zróżnicowanym udziale nasion komponentów przy
wysiewie, w ekologicznym systemie gospodarowania. Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2011-2012 w układzie
split-plot, w 4 powtórzeniach, na glebie kompleksu pszennego dobrego. Porównywano mieszanki dwóch odmian grochu
z pszenicą jarą o zróżnicowanym udziale rośliny strączkowej (40, 60 i 80%). Przeprowadzono ocenę składu gatunkowego,
liczebności poszczególnych gatunków, oznaczono świeżą i powietrznie suchą masę chwastów oraz wykonano ocenę struktury
zbiorowisk chwastów w badanych uprawach za pomocą dwóch wskaźników ekologicznych: indeksu różnorodności Shannona
(H’) oraz indeksu dominacji Simpsona (SI). Badania wykazały, że najbardziej konkurencyjna w stosunku do chwastów
była mieszanka z 40% udziałem grochu, w której zanotowano najmniejszą świeżą i suchą masę chwastów. W obu latach badań,
większą masę chwastów zanotowano w drugim terminie oznaczeń. Największą różnorodnością flory segetalnej
w pierwszym roku badań, wykazała się mieszanka pszenicy z 60% udziałem grochu odmiany Wiato, zaś w drugim roku mieszanka
z 80% udziałem grochu odmiany Wiato oraz 60% odmiany Tarchalska. Najmniejsze bogactwo flory zachwaszczającej,
w roku 2011, zanotowano w mieszankach z 80% udziałem grochu odmiany Wiato, natomiast w roku 2012, w zasiewie
mieszanki z 40% udziałem grochu odmiany Tarchalska.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania symulacyjne zachowań kinematycznych zespołu zawieszenia narzędzi melioracyjnych

W artykule przedstawiono analizę badań kinematyki zespołu zawieszenia narzędzi melioracyjnych. Uwzględniono różne przypadki symulacyjne służące do określenia problemów związanych z funkcjonowaniem zaprojektowanego zespołu roboczego podczas pracy w rowie melioracyjnym. Omówiono przebiegi funkcji analiz kinematycznych oraz dokonano dyskusji uzyskanych wyników.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zawartość bioaktywnych składników mleka w zależności od modelu żywienia krów w certyfikowanych gospodarstwach ekologicznych

Żywienie krów odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu produkcyjności i jakości mleka. Celem badań było ustalenie wpływu różnych modeli żywienia krów utrzymywanych w certyfikowanych gospodarstwach ekologicznych województwa mazowieckiego na zawartość bioaktywnych składników mleka (BSM). Przeanalizowano żywienie oraz produkcyjność krów w dwóch sezonach żywienia: letnim i zimowym w 2010 roku w dwóch gospodarstwach specjalistycznych. W badanych gospodarstwach dawki żywieniowe w okresie letnim i zimowym różniły się rodzajem stosowanych pasz. Badania przeprowadzono na 20 krowach. W mleku oznaczono LKS, witaminy A, D3, E i K2, profil kwasów tłuszczowych, białka serwatkowe, Ca, P i Mg. Najlepsze efekty produkcyjne w gospodarstwach ekologicznych wykazano w sezonie żywienia letniego u krów wypasanych na pastwisku, dokarmianych sianokiszonką i paszą treściwą w gospodarstwie G1. Mleko krów pochodzące z sezonu żywienia letniego z gospodarstwa G2 wyróżniało się statystycznie wyższą zawartością składników o właściwościach antyoksydacyjnych, głównie ?-karotenu i witaminy D3 oraz CLA w porównaniu z mlekiem z sezonu żywienia zimowego, odpowiednio o 78% i 14% oraz 437%. Najwyższą koncentrację BSM w sezonie żywienia zimowego wykazano w mleku krów żywionych dawką z udziałem dyni pastewnej (G2).W trakcie trwania żywienia zimowego w mleku z gospodarstwa G2 vs. G1 wykazano większą zawartość ?-karotenu (0,355 vs. 0,195mg/l)i TAS-u (1,759 vs. 1,721 mmol/l), oraz bioaktywnych kwasów tłuszczowych takich, jak:CLA, TVA i LNA odpowiednio(0,946 vs. 0,381, 2,20 vs. 0,89 i 0,956 vs. 0,734 g/100g tłuszczu. Zawartość wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (PUFA) w sezonie żywienia zimowego również była statystycznie wyższa w mleku w gospodarstwie G2 niż w G1 o 24,2%. Uzyskane wyniki wskazują na korzystniejszą jakość prozdrowotną mleka, które pochodzi od krów mających w dawce zimowej dynię pastewną, a w dawce letniej - od krów żywionych zielonką pastwiskową do woli.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Struktura planowanych przeglądów technicznych ciągników rolniczych na podstawie badań porównawczych

Planowane przeglądy techniczne odgrywają znaczącą rolę w utrzymaniu zdatności ciągnika do użytkowania. Dlatego też wykonywanie ich zgodnie z zaplanowanym harmonogramem umożliwia utrzymanie parametrów pracy ciągnika na wymaganym poziomie. Przedstawiono wyniki badań porównawczych struktury planowanych przeglądów technicznych ciągników rolniczych, które pozwalają na ekonomiczną kalkulację kosztów ich eksploatacji.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Aktualne zagrożenia związane ze stosowaniem chemicznych środków ochrony roślin w polskim rolnictwie

Zatrucia ostre środkami ochrony roślin w ostatnich latach są w Polsce stosunkowo rzadkie i z reguły stanowią rezultat rażącego
naruszenia zasad bezpieczeństwa. Dokładna liczba zatruć przewlekłych środkami ochrony roślin w Polsce nie jest
znana. Zmiany przepisów, które wyeliminowały część zagrożeń w chemicznej ochronie roślin, przyniosły nowe zagrożenia
takie jak: stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z rejestracją, rosnąca sprzedaż preparatów fałszywych, zagrożenia
związane ze stosowaniem mieszanin zbiornikowych i obniżonych dawek, zbędna chemizacja środowiska wskutek rejestrowania
dawek wyższych niż to potrzebne i lekceważenie zasad BHP przez rolników. Coraz bardziej realne stają się także zagrożenie
gromadzeniem składowisk środków przeterminowanych oraz możliwe problemy ze zbiorem opakowań po środkach
ochrony roślin.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena konkurencyjności w stosunku do chwastów 13 odmian pszenicy jarej uprawianych w systemie ekologicznym w różnych rejonach Polski

W pracy porównano zachwaszczenie 13 odmian pszenicy jarej uprawianej w systemie ekologicznym: Bombona, Brawura,
Hewilla, Kandela, Katoda, Łagwa, Monsun, Ostka Smolicka, Parabola, Tybalt, Werbena, Żura i Trappe. Badania przeprowadzono
w latach 2011 – 2012 w 3 lokalizacjach: Osiny (woj. lubelskie), Chwałowice (woj. mazowieckie) i Chomentowo
(woj. podlaskie). W Chwałowicach i Chomentowie pszenicę uprawiano w siewie czystym, a w Osinach z wsiewką koniczyn
w trawami. Oznaczono liczebność oraz powietrznie suchą masę chwastów w dwóch terminach: w fazie krzewienia oraz dojrzałości
woskowej pszenicy. W obu latach i terminach badań najmniejszą liczbę i masę chwastów stwierdzano w odmianach
pszenicy jarej uprawianych w Chomentowie. W fazie dojrzałości woskowej sucha masa chwastów w Chomentowie wynosiła
średnio 12 g/m2 w 2011 roku i 24 g/m2 w 2012 roku. Największe zachwaszczenie obserwowano w 2011 roku w Chwałowicach
(średnio 76 g/m2), a w 2012 r. w Osinach (53 g/m2). W wyniku przeprowadzonej analizy wariancji nie wykazano statystycznie
istotnych różnic w konkurencyjności w stosunku do chwastów między badanymi odmianami pszenicy jarej. Na podstawie
wyników analizy skupień wyróżniono odmiany cechujące się większą (Bombona, Hewilla, Łagwa, Żura) i mniejszą
konkurencyjnością w stosunku do chwastów (Monsun, Parabola, Trappe, Tybalt), które powinny być przedmiotem dalszych
badań.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ekologiczny chów kur jako czynnik kształtujący jakościowe cechy żółtka jaja

Celem badań przeprowadzonych w Instytucie Zootechniki PIB była ocena jakości żółtek jaj konsumpcyjnych pochodzących
od krajowych kur stad zachowawczych, utrzymywanych zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego. Materiał badawczy
stanowiły jaja pochodzące od kur czterech ras zachowawczych: sussex, rhode island red (RIR), żółtonóżka kuropatwiana i
zielononóżka kuropatwiana. Przeprowadzone badania wykazały, iż jaja niosek utrzymywanych systemem ekologicznym
charakteryzowały się żółtkami o cechach odpowiadających preferencjom konsumentów (intensywne i równomierne
wybarwienie, mniejszy udział tłuszczu – żółtonóżka kuropatwiana). Parametry te są ważnym czynnikiem kształtującym popyt
na jaja.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Antagonistyczne oddziaływanie Trichoderma viride na patogeny z rodzaju Fusarium w obecności biopreparatów

Powszechnie występujące w przyrodzie grzyby z rodzaju Trichoderma wykazują silne działanie antagonistyczne wobec grzybów powodujących choroby roślin. Mogą hamować a nawet zwalczać, powodowane przez grzyby, infekcje roślin. Grzyby rodzaju Fusarium stanowią poważny problem w rolnictwie, szczególnie dotkliwy dla upraw zbożowych. Fusarium spp. Są sprawcami wielu chorób powodując m.in. fuzaryjną zgorzel podstawy źdźbła i korzeni, fuzariozę liści i kłosów. W celu porównania skuteczności antagonistycznego oddziaływania Trichoderma viride na patogeniczne grzyby rodzaju Fusarium przeprowadzono badania in vitro wykorzystując pięć gatunków Fusarium (F. avenaceum, F. culmorum, F. graminearum, F. oxysporum, F. poae) wyizolowanych z pszenicy. Dodatkowo wprowadzono do doświadczenia trzy biopreparaty: Biochikol 020 PC, Bioczos BR i Biosept 33 SL oraz fungicyd Amistar 250 SC. Testowane grzyby wyszczepiano parami (Trichoderma viride/Fusarium spp.) na sterylną pożywkę PDA, na płytkach Petriego. W trakcie trwania doświadczenia stwierdzono antagonistyczny wpływ T. viride na kultury Fusarium spp. oraz zróżnicowane oddziaływanie biopreparatów na testowane grzyby.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport