rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uniwersalne i aktualne dylematy i paradoksy w życiu nauczyciela twórczego

Artykuł ma na celu ukazanie tradycyjnych i współczesnych dylematów i paradoksów obecnych w zawodzie nauczyciela oraz zwrócenie uwagi na znaczenie rozwoju twórczego potencjału uczniów. Rola zawodowa i status nauczycieli ulega ciągłym przeobrażeniom, m.in. na skutek zmieniających się nieustannie realiów życia. Nauczyciel powinien nie tylko przekazywać gotową wiedzę, lecz uczyć jej zdobywania, wskazywać różne strategie uczenia się, rozwiązywania problemów, kierować wszechstronnym rozwojem uczniów, zwracać szczególną uwagę na rozwój osobowości i społecznych wartości wychowanków. Obecnie potrzebujemy zwłaszcza skutecznych działań edukacyjno-wychowawczych, mających na celu kształtowanie człowieczeństwa uczniów. Chodzi o ideę wyrażoną w greckiej paidei, a następnie w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 1948 r., polegającą na tym, że w nauczaniu i wychowaniu chodzi o wszechstronny rozwój człowieka, możliwie pełne urzeczywistnianie jego potencjału osobowego, wyposażanie go w niezbędną całościową wiedzę o świecie i o nim samym. Chodzi zatem zarówno o kształtowanie kultury osobistej ucznia i wychowanka, jak i o skuteczne wprowadzenie go w historycznie ukształtowaną kulturę oraz w świat uniwersalnych wartości, w tym wartości humanistycznych. I wreszcie – o udane przysposobienie go do życia indywidualnego i społecznego. Innymi słowy w tej idei chodzi o ukształtowanie człowieka o bogatej duchowości i rozbudowanej kreatywności, samodzielnej i krytycznej umysłowości oraz rozbudzonej wrażliwości moralnej i humanistycznej. Obecnie potrzeba nowoczesnej myśli pedagogicznej na miarę wielkich konstrukcji teoretycznych czołowych twórców „nowej pedagogii” ubiegłego stulecia, takich jak myśl pedagogiczna Johna Deweya, Stefana Szumana, Zygmunta Mysłakowskiego czy koncepcji edukacji permanentnej Bogdana Suchodolskiego.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Między misją a profesjonalizmem – wybrane konteksty odpowiedzialności współczesnego nauczyciela

Artykuł przedstawia wybrane konteksty odpowiedzialności w pracy zawodowej nauczyciela we współczesnej rzeczywistości społeczno-edukacyjnej. Omawiana jest w nim sylwetka nauczyciela w kontekście nieustannych zmian w przestrzeni szkolnej i społecznej, a wraz z nimi oczekiwań wobec nauczycieli, ich kompetencji i rozwoju zawodowego. Autorka na podstawie wybranych ujęć teoretycznych ukazuje nauczyciela jako lidera społecznego, analizuje zawód nauczycielski i jego rozwój na przestrzeni lat, przedstawia etyczny wymiar jego pracy oraz związek między osobowością i wartościami a oddziaływaniem wychowawczym w przestrzeni szkolnej. Celem tekstu jest ukazanie wielości i różnorodności ról społecznych, jakie podejmuje nauczyciel w praktyce edukacyjnej i wychowawczej. W artykule został zaprezentowany przekrój różnych teorii przedstawiających wielowymiarowość sylwetki pedagoga, zarówno w wymiarze edukacyjnym, jak również społecznym i kulturowym. Działania pedagogiczne podejmowane w kontekście szybkich przemian ekonomicznych, społeczno-kulturowych i technologicznych wymagają bowiem ciągłego poszerzania zakresu zadań pracy zawodowej. Bycie nauczycielem nie jest jedynie profesją, ale całożyciową misją, która niesie za sobą dużą odpowiedzialność za wychowanka oraz za sposób oddziaływania wychowawczego, zarówno podejmowanego intencjonalnie, jak również będącego pochodną osobowości nauczyciela.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne
Wrażliwość jako przedmiot refleksji pedagogicznej

Celem artykułu jest namysł nad wrażliwością człowieka i jej rozumieniem, jak również nad znaczeniem kształtowania wrażliwości dla jakości codziennego funkcjonowania. Problemem badawczym jest pytanie: Jakie jest oblicze wrażliwości człowieka? Struktura artykułu składa się z trzech części: teoretycznej i empirycznej charakterystyki wrażliwości oraz praktycznego wymiaru jej kształtowania w procesie wychowania.
Teoria wrażliwości ma charakter interdyscyplinarny. W rozumieniu wrażliwości wyróżniono cztery komponenty: poznawczy, emocjonalny, działaniowy i moralny. Funkcję zintegrowania poszczególnych aspektów rozumienia wrażliwości przypisano teorii pedagogicznej. Badania empiryczne dotyczące wrażliwości ukierunkowane są na jej zdiagnozowanie oraz szukanie związków z innymi zjawiskami. Konstruowane są skale do pomiaru wrażliwości dzieci, młodzieży i człowieka dorosłego. Wskazano przykłady prac badawczych polskich i zagranicznych uczonych. Empiryczna charakterystyka wrażliwości wskazuje ją jako fenomen, który może być traktowany jako zasób służący sprawnemu funkcjonowaniu człowieka w życiu codziennym. Wnioski z teoretycznej i empirycznej charakterystyki wrażliwości potraktowano jako istotną przesłankę kształtowania wrażliwości w procesie edukacji i wychowania. Stanowią one część trzecią artykułu i mogą być wykorzystane do kreowania i korygowania praktyki wychowania.
W tekście potraktowano wrażliwość jako silną stronę człowieka (cnotę), którą można i należy kształtować w procesie wychowania. Jest ona niezbędna do kształtowania pozytywnych relacji intrapersonalnych i interpersonalnych. Dewaluowanie wrażliwości można uznać za wskaźnik swoistego regresu człowieczeństwa.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Inteligencja emocjonalna i kompetencje społeczne nauczycieli szkół specjalnych

Artykuł podejmuje tematykę inteligencji emocjonalnej i kompetencji społecznych nauczycieli. Po wprowadzeniu teoretycznym zostały przedstawione założenia metodologiczne oraz wyniki badań własnych. Przedmiotem badań była inteligencja emocjonalna i kompetencje społeczne nauczycieli szkół specjalnych dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną. Celem badań było określenie poziomu oraz ocena poszczególnych aspektów inteligencji emocjonalnej i kompetencji społecznych badanych nauczycieli. Podstawowym problemem badawczym było zatem pytanie: Jak kształtuje się poziom inteligencji emocjonalnej i kompetencji społecznych badanych nauczycieli? Badania zostały przeprowadzone za pomocą dwóch wystandaryzowanych narzędzi badawczych: Popularnego Kwestionariusza Inteligencji Emocjonalnej (PKIE) oraz Profilu Kompetencji Społecznych PROPOS. W badaniu wzięło udział 100 nauczycieli pracujących w szkołach specjalnych lub ośrodkach szkolno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną (90% kobiet, 10% mężczyzn; średnia wieku 45 lat). Wyniki badań wskazują, że ogólny poziom inteligencji emocjonalnej oraz kompetencji społecznych badanych nauczycieli jest na średnim poziomie (6,61 stena; 6,19). Jeśli zaś chodzi o poszczególne aspekty inteligencji emocjonalnej, to badani wysokie wyniki uzyskali w skali kontroli własnych stanów emocjonalnych (7,15 stena). Biorąc pod uwagę, że poziom kompetencji emocjonalno-społecznych nauczycieli jest związany z poziomem tych kompetencji uczniów, zaleca się promowanie rozwoju tych kompetencji u nauczycieli już na poziomie kształcenia akademickiego.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Język w procesie kształtowania wrażliwości emocjonalnej dziecka – studium empiryczne

Wrażliwość emocjonalna to pojęcie złożone i nieostre, wielowymiarowe, uwikłane w relacje interpersonalne, czynniki językowe i kontekstualne. W prezentowanym artykule przedmiotem analizy są poznawcze i językowe aspekty wrażliwości emocjonalnej, rozumianej jako zdolność do decentracji afektywnej, tj. przyjęcia perspektywy partnera rozmowy, wyobrażenia sobie, jak on postrzega i rozumie konkretną sytuację porozumiewania się, jak interpretuje jej zawartość emocjonalną, jakie wyprowadza wnioski. Kluczem do tak rozumianej wrażliwości emocjonalnej jest nie tylko znajomość środków językowych służących ekspresji emocji, ale także – a może przede wszystkim – zdolność do metapoznawczego monitorowania przebiegu interakcji, podejmowania refleksji nad skutecznością własnych zachowań ekspresywnych w zakresie „dostrojenia się” do emocji rozmówcy.

Głównym celem artykułu jest ukazanie metodologicznych konsekwencji przyjęcia takiej perspektywy badawczej. W teoretycznej części przedstawiono psychologiczne i językoznawcze ujęcie wrażliwości emocjonalnej jako ważnego obszaru kompetencji komunikacyjnych dziecka. W części badawczej ukazano dziecięcą zdolność do formułowania wypowiedzi wrażliwej emocjonalnie w sytuacji konfliktu poznawczego, tj. zderzenia odmiennych sposobów przeżywania tej samej sytuacji komunikacyjnej/doświadczenia życiowego przez partnerów dialogu. Wykorzystano w tym celu test Branta R. Burlesona wraz z opracowaną przez niego skalą oceny poziomu wrażliwości wypowiedzi wspierającej. W podsumowaniu zwrócono uwagę na konsekwencje zaniedbywania wrażliwości emocjonalnej dziecka przez współczesną edukację.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Wpływ turystyki na gospodarki krajów Andyjskiego Wspólnego Rynku (CAN)

Celem artykułu jest ocena wpływu sektora turystycznego na gospodarki krajów członkowskich Andyjskiego Wspólnego Rynku – CAN (Kolumbia, Peru, Ekwador, Boliwia) w latach 2011–2019. W pracy wykorzystano metody badawcze w postaci analizy danych empirycznych udostępnionych przez krajowe i międzynarodowe jednostki badawcze, oraz analizy zależności – współczynnik korelacji liniowej Pearsona, współczynnik korelacji rang Spearmana.
Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że kraje CAN cechują się dynamicznym wzrostem wielkości ruchu turystycznego. Świadczy to o coraz większej atrakcyjności rynków CAN w skali międzynarodowej. Analiza zależności wskazuje jednak na to, iż wyłącznie w Ekwadorze i Boliwii zmiana wolumenu ruchu turystycznego jest silnie skorelowana z bezpośrednim zatrudnieniem w turystyce i bezpośrednim udziałem w krajowym PKB, przy czym najpopularniejsze destynacje turystyczne w CAN – Peru i Kolumbia nie wykazują silnego skorelowania z wybranymi zmiennymi, co potwierdzają estymowane współczynniki korelacji liniowej Pearsona i korelacji rang Spearmana.

Czasopismo: Ekonomia Międzynarodowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Strategie rozwoju i modele biznesowe największych grup stoczniowych produkujących okręty w Unii Europejskiej

Celem artykułu jest analiza strategii rozwoju i przyjętych modeli biznesowych w największych grupach kapitałowych zajmujących się budową i wyposażeniem okrętów w krajach Unii Europejskiej. Stwierdzono, że budowane okręty wojenne i ich wyposażenie stanowią największą część europejskiego przemysłu okrętowego. Przedmiotem oceny były brytyjska BAE Systems, francuska Naval Group, niemiecka TKMS, hiszpańska Navantia, SAAB Kockums w Szwecji, włoska Fincantieri oraz holenderski Damen.
Z analizy wynika, że jednym z podstawowych czynników kształtujących strategie rozwoju stoczni wojennych krajów UE jest polityka obronna i stworzone w ramach UE fundusze obronne. Zewnętrznymi czynnikami rozwoju jest także koniunktura na rynku statków wojennych. Czynniki te oraz przyjęte modele biznesowe znalazły swoje odzwierciedlenie w wielkości przychodów największych grup kapitałowych i marż zysku. Uzyskane dane wykazują na to, że kondycja finansowa tych firm nie jest stabilna. Modele biznesowe analizowanych przedsiębiorstw istotnie różnią się typami budowanych okrętów, strukturą własnościową i kapitałową. Wspólną cechą działania tych grup jest podejmowanie współpracy w realizacji projektów budowy okrętów w ramach UE oraz dążenie do konsolidowania tej produkcji w ramach dużych grup kapitałowych. Dynamika procesów konsolidacyjnych jest jednak stosunkowo niska i istnieje zagrożenie, że konkurencyjność stoczni wojennych może być niewystarczająca wobec agresywnych działań stoczni azjatyckich.

Czasopismo: Ekonomia Międzynarodowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Prawo podatnika do czynnego udziału w postępowaniu dowodowym

Podatnik jako uczestnik postępowania podatkowego zmierzającego do wydania decyzji w sprawie podatkowej ma zdecydowanie słabszą pozycję od organu podatkowego. Niemiej jednak jest wyposażony w szereg uprawnień, w tym uprawnień wynikających z zasady zapewnienia podatnikowi czynnego udziału w postępowaniu. Autorka podejmuje rozważania na temat prawa podatnika do wpływania na przebieg postępowania w związku ze zgłoszoną inicjatywą dowodową czy oceną kompletności zebranego przez organ materiału dowodowego, która może się wyrażać w wypowiedzeniu się w tej materii przed wydaniem decyzji. Artykuł jest próbą na udzielenia odpowiedzi na pytanie – biorąc pod uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych zapadłych na gruncie art. 200, 187 § 1 i 188 Ordynacji – czy istniejące unormowania prawne stanowią gwarancję respektowania przez organy podatkowe zasady czynnego udziału podatnika w postępowaniu podatkowym.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Prywatyzacja a outsourcing zadań państwa. Rozważania teoretycznoprawne

W klasycznym podziale prywatyzacji zadań państwa przyjętym w polskiej nauce prawa wyróżniono jej dwa rodzaje: 1) prywatyzację sensu stricto i 2) prywatyzację sensu largo. Pierwsza oznacza całkowite wycofanie się z danej dziedziny aktywności przez państwo, druga – zlecenie realizacji zadań państwa podmiotom niepublicznym, przy zachowaniu roli państwa jako organizatora oraz odpowiedzialności państwa za działania podmiotów prywatnych i realizację zadań. Można jednak w praktyce obrotu odnotować przypadki, w których państwo zasadniczo wykonuje swoje zadania, a jedynie określone funkcje są przekazywane podmiotom prywatnym. Możliwe jest postawienie pytania, czy w takim przypadku mamy do czynienia z prywatyzacją zadań państwa, a jeśli tak, czy przyjmowana aktualnie typologia rodzajów prywatyzacji jest wystarczająca do opisania form, jakie przyjmuje prywatyzacja w chwili obecnej. Zdaniem autora typologię należy uzupełnić o kategorię outsourcingu, która również mieści się w zbiorze działań państwa, a którą można określić jako prywatyzację, a jednocześnie nie jest ani prywatyzacją sensu stricto, ani też sensu largo.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2015 r. (sygn. akt K 34/15)

Glosowane orzeczenie dotyczy głośnego problemu wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego na stanowiska opróżniane w okresie przypadającym na zakończenie dotychczasowej kadencji parlamentu i rozpoczęcia nowej jego kadencji. Autor dokonuje krytycznej oceny wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Idea „dobra wspólnego” w kontekście filozofii Platona a jej interpretacje

Artykuł stanowi próbę przedstawienia podstawowych elementów związanych z platońską wizją dobra wspólnego poprzez odniesienie się do zasadniczych sposobów rozumienia koncepcji dobra wspólnego na przestrzeni wieków. Określono także charakterystykę odrębności teorii, która została zaproponowana przez Platona. Ta odmienność polegała na przesunięciu „punktu ciężkości” z człowieka (jednostki ludzkiej) na ogół społeczeństwa (państwo). W ten sposób koncepcja dobra wspólnego akcentuje troskę o dobro ogółu jako koszt swobody jednostki ludzkiej. Dla Platona osoba musi się podporządkować społeczności, to jest jedyna droga do zbudowania trwałego społeczeństwa.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wnioski wielowariantowe o wydanie urzędowej interpretacji prawa podatkowego – zakazane czy konieczne?

Artykuł dotyczy problemów związanych ze stosowaniem regulacji dotyczących urzędowych interpretacji prawa podatkowego. Autor nie zgadza się z poglądem sądów administracyjnych, że nie jest możliwe składanie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej, które zawierałyby wariantywny opis przewidywanej operacji gospodarczej.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kontrola i programowanie państwowego długu publicznego z perspektywy kompetencji ministra właściwego do spraw finansów publicznych

Niniejszy artykuł dotyczy problematyki z zakresu prawa finansów publicznych. Przedmiotem analizy są wybrane kompetencje ministra właściwego do spraw finansów publicznych odnoszące się do państwowego długu publicznego. W pierwszej części opracowania autorka dąży do ustalenia zakresu przedmiotowego i podmiotowego oraz znaczenia realizowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych kompetencji kontrolnych w obszarze państwowego długu publicznego. Druga część pracy poświęcona została analizie kompetencji programistyczno-strategiczych. Autorka nie tylko dokonuje prezentacji i oceny Strategii zarządzania długiem publicznym w ostatnich latach, ale też podejmuje próbę ustalenia relacji między tym dokumentem a innymi dokumentami o charakterze programistycznym dotyczącymi finansów publicznych w Polsce. W konkluzji autorka potwierdza tezę o szerokich wręcz dyskrecjonalnych uprawnieniach ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Prawne instrumenty urzeczywistniania stabilności finansowej na rynku finansowym UE w świetle rozporządzenia 806/2014 i dyrektywy 2014/59/UE

W opracowaniu dokonano analizy prawnych instrumentów urzeczywistnienia stabilności finansowej w UE w dyrektywie 2014/59/UE oraz rozporządzeniu 806/2014 wprowadzających jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stanowiący II filar Europejskiej Unii Bankowej, a zarazem element konstrukcyjny poszerzający Europejską Sieć Stabilności Finansowej.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Solidarność w prawie podatkowym w nowej kodyfikacji ogólnego prawa podatkowego

Aktualnie trwają zaawansowane prace Komisji Kodyfikacyjnej Ogólnego Prawa Podatkowego nad projektem nowej ordynacji podatkowej. Jednym z obszarów, który wymaga uregulowania przy tworzeniu nowej kodyfikacji, jest kwestia solidarności w prawie podatkowym. Obowiązujące przepisy ogólnego prawa podatkowego odnoszą się do tego zagadnienia w bardzo niewielkim zakresie, a znaczenie przede wszystkim odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe wzrasta. Dzieje się tak m.in. dlatego, że ukształtowanie zobowiązania w sposób solidarny istotnie uprzywilejowuje wierzyciela podatkowego. Skoro jednak tak się dzieje, to konieczne są mechanizmy zabezpieczające dłużników przed nadużywaniem tego instrumentu. Stosowane w prawie podatkowym w sposób odpowiedni regulacje prawa cywilnego są niewystarczające, gdyż nie uwzględniają specyfiki tej gałęzi prawa. Celem opracowania jest przedstawienie tej problematyki z punktu widzenia prac wskazanej wyżej Komisji.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O błędach popełnianych przez dzieci czteroletnie podczas oceny ich zasobu leksykalnego

Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań oraz analiza zasobu leksykalnego dzieci czteroletnich, bez zaburzeń neurologicznych, w normie intelektualnej. Do badania wybrano dzieci czteroletnie, ponieważ w tym wieku mają już one wiedzę o sobie, rodzinie, środowisku przedszkolnym i pozaprzedszkolnym. Wtedy też nawiązują nowe znajomości, co wpływa na rozwój mowy biernej i czynnej. Jest to wiek, w którym obserwuje się szczególny wzrost zasobu słownictwa. Celem badań jest ukazanie typów błędów (tematycznych, fonetycznych, semantycznych) oraz wskazanie części mowy, ze zrozumieniem których dzieci te miały najwięcej lub najmniej problemów.

Czasopismo: Logopaedica Lodziensia
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki medyczne, językoznawstwo
Zakres semantyczny pojęcia „rodzina” w prawie polskim

Ostatnie zmiany zarówno obyczajowe, jak i wpływ innych kultur spowodowały, że tradycyjny zakres pojęcia „rodzina” jako osób powiązanych węzłem małżeńskim bądź więzami krwi nie jest już tak oczywisty. W polskim ustawodawstwie brak jest jednej mającej normatywny charakter legalnej definicji pojęcia „rodziny”. Status tej instytucji i jej skład jest jednak wyznaczany zarówno przez przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i inne ustawy szczegółowe, przy czym zakres tego pojęcia różni się zasadniczo w zależności od obszaru ustawodawstwa, który rozpatrujemy. Powstaje zatem pytanie, czy istnieje potrzeba, a jeśli tak, to czy możliwe jest stworzenie takiej definicji, która byłaby wspólna dla różnych dziedzin prawa. Artykuł zawiera analizę semantyczną pojęcia „rodzina” w polskim ustawodawstwie ze względu na jego zakres strukturalny.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Strategiczna odporność kraju i rola w niej podmiotów niepaństwowych

Artykuł traktuje o możliwości wzmocnienia bezpieczeństwa Polski przez ustanowienie systemu strategicznej odporności kraju na agresję. Omawia takie przedsięwzięcia, jak: działania nieregularne na terytorium zajętym przez przeciwnika; wsparcie wojsk operacyjnych przez obronę terytorialną; przygotowywanie rezerw mobilizacyjnych; operacyjne przygotowanie terytorium kraju i ochrona obiektów infrastruktury krytycznej; bezpieczeństwo obywateli i struktur państwa, w tym powszechna ochrona ludności; powszechna edukacja dla bezpieczeństwa, w tym obronne przygotowanie społeczeństwa. Podkreśla się rolę udziału organizacji po zarządowych i podmiotów prywatnych w zapewnianiu strategicznej odporności kraju, wskazując na uwarunkowania prawne, finansowe, organizacyjne i historyczne.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Z refleksji nad krytyką prawa

W artykule autor zajmuje się związkiem krytyki prawa i krytyki teorii prawa. Analizuje problem stylu teorii prawa i wpływu kultury na ten styl. Proponuje poddać badaniu typy polemik prawnych. Twierdzi, że rola polemik konkretnych i abstrakcyjnych w krytyce prawa jest duża i dotąd niedostatecznie zbadana.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność za ochronę infrastruktury krytycznej – wybrane aspekty

W artykule zarysowano problematykę ochrony infrastruktury krytycznej na tle wybranych aspektów odpowiedzialności prawnej. Infrastruktura krytyczna stanowi istotny element ciągłości funkcjonowania państwa w wymiarze gospodarczym, społecznym i politycznym. Podstawę odpowiedzialności prawnej za jej ochronę stanowią normy prawa administracyjnego, cywilnego i karnego. Odpowiedzialność ta pozostaje rozproszona pomiędzy podmioty prywatne i publiczne, co stanowi skutek procesów liberalizacji i internacjonalizacji rynków sektorowych (np. tworzenie sieci transeuropejskich). Wyznaczenie jej granic w przypadku pojawienia się lub eskalacji zagrożeń dla funkcjonowania infrastruktury krytycznej na etapie zapobiegania, reagowania i odbudowy może stwarzać problemy natury prawnej. Ochrona infrastruktury krytycznej staje się trudnym do ustalenia mariażem dwóch sfer: imperium i dominium.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Polecenie a świadczenie na rzecz osoby trzeciej w umowie darowizny

Artykuł dotyczy możliwości zastosowania w umowie darowizny dwóch konstrukcji prawnych: polecenia (art. 893 k.c.) oraz zobowiązania na rzecz osoby trzeciej (art. 393 k.c.). Autorka analizuje różnice pomiędzy tymi dwiema konstrukcjami prawnymi i rozważa zasady prawidłowej subsumpcji. Przedmiotem rozważań jest także kwestia możliwości skutecznego dochodzenia realizacji polecenia na drodze sądowe.

Czasopismo: Krytyka Prawa. Niezależne Studia nad Prawem
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne