rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wdrażanie regionalnego systemu zarządzania środowiskowego w powiecie tarnogórskim

Zasada zrównoważonego rozwoju jest jedną z podstawowych zasad zapisanych w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Przez zrównoważony rozwój rozumie się kompleksowe działania powodujące wzrost gospodarczy, przy jednoczesnym uwzględnieniu wymagań z zakresu ochrony środowiska. Istnieje wiele niesformalizowanych (np. Czystsza Produkcja), jak i sformalizowanych (ISO 14001, EMAS) systemów zarządzania środowiskowego, które służą do realizacji zasady zrównoważonego rozwoju. Wdrażanie systemów zarządzania środowiskowego w pojedynczych organizacjach stanowi bardzo ważny krok na drodze do zachowania lub poprawy stanu środowiska. Jednak dopiero wdrożenie zarządzania środowiskowego w skali regionalnej pozwala na pełne wykorzystanie atutów systemowego podejścia do zagadnień ochrony środowiska. W artykule przedstawiono, opracowany w Krajowym Centrum Wdrożeń Czystszej Produkcji GIG, model regionalnego systemu zarządzania środowiskowego. Podstawę modelu systemu stanowią dwie sprzężone ze sobą procedury operacyjne. Procedury opracowano wykorzystując podstawowe zasady Czystszej Produkcji oraz wymagania i zalecenia wybranych norm ISO, dotyczących zarządzania środowiskowego (ISO 14001, ISO 14031). Na podstawie opracowanego modelu, w ramach działalności statutowej GIG, wdrożono regionalny systemu zarządzania środowiskowego w powiecie oraz miastach i gminach powiatu tarnogórskiego w województwie śląskim. Proces wdrażania systemu obejmował serię interaktywnych modułów szkoleniowych, w których brali udział przedstawiciele powiatu oraz miast i gmin wchodzących w skład powiatu tarnogórskiego. Pomiędzy kolejnymi modułami szkoleniowymi, przedstawiciele powiatu oraz miast i gmin opracowywali sukcesywnie dokumenty systemu zarządzania środowiskowego. Opracowano, miedzy innymi, takie elementy systemu, jak: wstępny przegląd środowiskowy, rejestr aspektów środowiskowych, polityka środowiskowa, zestawienie wskaźników środowiskowych, rejestr celów i zadań środowiskowych oraz program zarządzania środowiskowego. Funkcjonowanie regionalnego systemu zarządzania środowiskowego, zainicjowanego w powiecie tarnogórskim wiąże się z realizacją konkretnych zadań, ujętych w programie zarządzania środowiskowego. Efekty działalności środowiskowej w powiecie oraz miastach i gminach powiatu tarnogórskiego będą monitorowane przez Krajowe Centrum Wdrożeń Czystszej Produkcji GIG po roku, od chwili wdrożenia regionalnego sytemu zarządzania środowiskowego.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wyniki badań parametrów aerodynamicznych elastycznych lutniociągów o małych średnicach

W artykule przedstawiono wyniki badań wykonanych na stanowiskach pomiarowych producenta zbrojonych lutni elastycznych DUFLEX s.r.o. (Republika Czeska). Badano lutnie elastyczne o małych średnicach, to znaczy: 0,2, 0,3 oraz 0,5 m. Wykazano, że lutnie charakteryzowały się bardzo dobrą jakością uszczelnienia.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Estymacja energii emisji sejsmoakustycznej w ścianie na podstawie "energii umownej" rejestrowanej aparaturą ARES

Energia emisji sejsmoakustycznej - wyrażona w tych samych fizycznych jednostkach (dżulach, J), w których wyrażana jest energia wstrząsów sejsmicznych - stanowi ważną część informacji wejściowej niezbędnej w metodach prognozy zagrożenia sejsmicznego w górnictwie. Stosowane aparatury sejsmoakustyczne zwykle umożliwiają tylko ocenę gęstości pola energii w otoczeniu czujnika (czyli tak zwanej "energii umownej"). W pracy przedstawiono kilka wariantów metody szacowania (czyli estymatorów), wyrażonej w dżulach (J) fizycznej energii zdarzeń sejsmoakustycznych o źródłach w rejonie czoła eksploatowanej ściany, na podstawie "energii umownej", na przykład rejestrowanej przez popularną w polskim górnictwie sejsmoakustyczną aparaturę ARES - i zarekomendowano aktualnie najlepszy z tych sposobów. Opisane estymatory zależne są od przyjętych założeń (idealizujących górotwór i układ pomiarowy): dostarczając więcej i lepszej informacji wejściowej, oczekiwać można bardziej wiarygodnych wyników, lecz zdobycie tej dodatkowej lub lepszej informacji obarczone jest kosztami. Celowe jest więc zapewnienie użytkownikowi możliwości wyboru. Różnice między wynikami, które otrzymuje się stosując różne estymatory, mogą jednak być bardzo duże, warto więc i należy stosować te sposoby, które są najlepiej uzasadnione. Wprowadzono też podstawowe w sejsmoakustyce górniczej pojęcie pola (intensywności) emisji i pokazano, w jaki sposób zagadnienie estymacji energii emitowanej ze ściany wiąże się z zagadnieniem estymacji parametrów tego pola.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próba określenia dynamicznej mocy stojaka zmechanizowanej obudowy ścianowej przeznaczonego do pracy w warunkach zagrożenia wstrząsami górotworu – artykuł dyskusyjny

W artykule podjęto próbę określenia dynamicznej mocy stojaka pracującego w warunkach zagrożenia wstrząsami górotworu. Na podstawie badań eksperymentalnych dynamicznych zjawisk ciśnienia górotworu, mającego bezpośredni wpływ na obudowę zmechanizowaną, jak również pomiarów drgań występujących blisko ognisk wstrząsów górotworu, opracowano prezentowaną metodę. Opisano zakres analityczny metody oceny obciążenia i prób zabezpieczenia zmechanizowanej obudowy ścianowej, pracującej w warunkach dynamicznych obciążeń górotworu, z zastosowaniem pojęcia mocy.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kontrola napowietrzania komór biologicznych pracujących w technologii sekwencyjno-przepływowej

W artykule zawarto wyniki optymalizacji systemu napowietrzania dostarczającego powietrze do komór biologicznych pracujących w technologii BioDenipho. Opisano wyniki uzyskane przy zmniejszeniu stężenia tlenu, z zachowaniem długości czasu trwania fazy nitryfikacji oraz wyniki uzyskane przy zmianie czasu trwania fazy nitryfikacji i denitryfikacji. Przedstawiono wyniki wprowadzenia w oczyszczalni ścieków sterowania stężeniem tlenu rozpuszczonego w oparciu o pomiary on line bezpośrednio w komorze biologicznej. Wprowadzenie tego systemu przyniosło oszczędności w zużyciu energii.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Problematyka oceny efektywności ekonomicznej wybranych technologii energetycznych w aspekcie zrównoważonego rozwoju

Zrównoważony rozwój i ekoefektywność to pojęcia, które coraz częściej wkraczają w nasze życie. Wzrastające wymagania dotyczące ochrony środowiska powodują, że coraz bardziej istotna staje się kwestia oceny ekoefektywności technologii zarówno już istniejących, jak i przyszłościowych. W niniejszym artykule przedstawiono obliczenia efektywności ekonomicznej wybranych technologii energetycznych – a więc jednego z podstawowych parametrów w procesie wyznaczania wskaźnika ekoefektywności.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości wykorzystania pomiarów 14C w badaniach nad czystymi technologiami węglowymi

Radiowęgiel 14C, to promieniotwórczy izotop węgla, rozpadający się przez emisję promieniowania beta, a jego czas połowicznego rozpadu wynosi 5730 š 40 lat. Radiowęgiel 14C jest rozproszony równomiernie w atmosferze. Pod postacią dwutlenku węgla przedostaje się, w wyniku fotosyntezy, do organicznego obiegu węgla w przyrodzie. Tak długo jak żyje organizm, wymienia materię z materią z otoczenia. W związku z tym proporcje węgla radioaktywnego do stabilnego w materii żywej są podobne jak w atmosferze. Zawartość izotopu 14C w pozostałościach zawierających węgiel jest wykorzystywana do szacowania wieku przedmiotów metodą datowania radiowęglowego. Obecnie jego aktywność wynosi w przybliżeniu 0,225 Bq 14C/g węgla. Paliwa kopalne, ze względu na wiek, nie zawierają zupełnie radiowęgla 14C. Tym samym powstający podczas ich spalania dwutlenek węgla także nie zawiera tego izotopu. Tak więc zarówno gaz, jaki ma być składowany w utworach geologicznych, jak i gaz powstający w czasie podziemnego zgazowania, nie będą również zawierać 14C. Gaz glebowy, w którym dwutlenek węgla jest efektem procesów biologicznych (oddychanie organizmów żywych czy procesy rozkładu, czy fermentacji), będzie jednak zawierał ten izotop. W przypadku zarówno sekwestracji dwutlenku węgla w utworach geologicznych, jak i podczas prowadzenia podziemnego zgazowania węgla, pewne niebezpieczeństwo stanowi możliwość ucieczki tego gazu i jego niekontrolowany wypływ na powierzchnię, co może stanowić zagrożenie dla ludzi i środowiska. Dlatego ważnym elementem tego typu badań jest monitoring zawartości dwutlenku węgla w skałach i glebie w rejonie zbiornika dwutlenku węgla czy reaktora, w którym zachodzi zgazowanie. Mierząc stężenie 14C w gazie glebowym można stwierdzić, czy jest on pochodzenia biologicznego czy geologicznego (w tym także czy pochodzi ze spalania paliw kopalnych). Problemem, który podjęto się rozwiązać, było opracowanie metody wykonywania pomiarów stężenia 14C w gazach kopalnianych i powietrzu glebowym, bazując na możliwościach aparaturowych Laboratorium Radiometrii GIG.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda wyznaczania wypadkowej wartości siły skrawania na głowicy struga węglowego na podstawie pomiarów parametrów mechanicznych węgla

W artykule przedstawiono metodę obliczania wartości wypadkowej siły tnącej na głowicy struga węglowego, niezbędnej do urabiania węgla. Podstawą wyznaczania tej siły są wyniki pomiarów parametrów mechanicznych węgla, wykonywanych specjalnie do tego celu zaprojektowanym przyrządem. Metoda składa się z dwóch etapów: obliczeń teoretycznych oraz określania współczynników dopasowania przybliżających wyniki tych obliczeń do wyników eksploatacji.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza wrażliwości sektora górnictwa w Polsce w kontekście opracowania strategii adaptacji do zmian klimatu

W artykule podjęto próbę określenia wrażliwości sektora górnictwa na czynniki i zjawiska klimatyczne. W ostatnich latach zagadnienie to stało się częścią polityki europejskiej i krajowej. W Białej Księdze, opublikowanej 1 kwietnia 2009 roku przez Komisję Europejską, określono zakres zmniejszania wrażliwości krajów UE na oddziaływanie zmian klimatu. Sektorem gospodarki w Polsce, który powinien podjąć działania adaptacyjne, jest górnictwo węgla kamiennego i brunatnego. Zakłady górnicze, ze względu na zróżnicowaną infrastrukturę, są szczególnie narażone na działanie niekorzystnych zjawisk klimatycznych. Wpływ czynników i zjawisk klimatycznych określono na podstawie badań ankietowych przeprowadzonych w 36 zakładach górniczych (32 kopalnie węgla kamiennego i 4 kopalnie węgla brunatnego). Przeanalizowano oddziaływanie: marznących i nawalnych deszczów, powodzi, dużej rocznej wielkości opadów, stanów niskich i wysokich wód, grubej pokrywy śnieżnej, huraganów, długotrwałego zalegania pokrywy lodowej, porywistych wiatrów, długotrwałych okresów upalnych, dużej wilgotności powietrza i nasłonecznienia oraz wilgotności gleby. Analizę przeprowadzono, biorąc pod uwagę etapy działania zakładów górniczych, do których zaliczono: wydobycie węgla, przeróbkę, transport i magazynowanie, a także składowanie odpadów.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka mechanizmu ognisk wstrząsów górotworu związanych z eksploatacją pokładu 510 ścianą 502 w Kopalni Węgla Kamiennego „Bielszowice”

W artykule przedstawiono wyniki analizy mechanizmu ognisk wstrząsow o energii E . 1,0E + 05 J i o energii mniejszej od 1,0E + 05 J, powstałych w wyniku eksploatacji ściany 502 w pokładzie 510 w kopalni w Bielszowicach. Przeprowadzona analiza wykazała możliwość udokładnienia informacji dotyczących pionowej lokalizacji ognisk wstrząsow. Stwierdzono występowanie dwóch grup wstrząsów: pierwsza grupę stanowiły wstrząsy wystepujące w warstwach piaskowcowych zalegających nad pokładem 510, które charakteryzowały się mechanizmami poślizgowymi o azymutach płaszczyzn pękania zbliżonych do rozciągłości frontu eksploatacyjnego. Druga grupa to wstrząsy związane z eksploatowanym pokładem lub bezpośrednim jego otoczeniem. Zjawiska te charakteryzoway się mechanizmem zarówno poślizgowym, jak i mechanizmem z dużym udziałem składowej eksplozyjnej. Informacje o procesach pękania zachodzących w ogniskach wstrząsow pozwalają na odtworzenie sposobu destrukcji gorotworu, co umożliwia lepsza ocenę zagrożenia tąpaniami w danym polu eksploatacyjnym.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Technologiczne i środowiskowe aspekty wykorzystywania wody w procesie wydobycia gazu łupkowego

W artykule omówiono wykorzystanie wody w procesie wydobycia gazu łupkowego, przedstawiając dane bilansowe oraz zmiany jej parametrów chemicznych, wynikające z przebiegu procesu szczelinowania. W procesie szczelinowania hydraulicznego, który jest podstawowym etapem rozpoczynającym eksploatację gazu łupkowego, zużywa się znaczne ilości wody. Po jego zakończeniu pozostaje około 15-25% płynnego odpadu, który wymaga unieszkodliwienia. W artykule przeanalizowano stosowane kierunki zagospodarowania ścieków przemysłowych (ciekłych odpadów), z uwzględnieniem polskich uwarunkowań. Autorzy oparli się głównie na informacjach dotyczących szczelinowań przeprowadzonych w USA, jak również na pierwszych krajowych doświadczeniach związanych z udostępnianiem i eksploatacją gazu łupkowego. Zaawansowana technologia szczelinowania, służąca eksploatacji gazu z głębokich struktur skalnych (ponad 1000 m p.p.t.) ma potencjalny wpływ na środowisko wodne. Niezmiernie istotne jest rozpoznanie zagrożeń oraz identyfikacja elementów środowiska podlegających presji. Ze względu na planowaną skalę udostępnienia zasobów gazu łupkowego w Polsce, ważne jest opracowanie i stosowanie technologii eksploatacji bezpiecznych dla środowiska.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Gospodarka zasolonymi wodami kopalnianymi

Eksploatacja pokładów węgla kamiennego wiąże się z wytłaczaniem na powierzchnię wód kopalnianych, których ilość i skład są uzależnione od specyfiki danego basenu węglowego. Rodzaj podłoża oraz głębokość eksploatacji wpływają na stopień mineralizacji tych wód i zawartość pierwiastków promieniotwórczych uranu i radu. Głównymi zlewiskami wód kopalnianych w Polsce są rzeki Wisła i Odra. Zasolone wody kopalniane stanowią zagrożenie dla środowiska naturalnego i życia człowieka oraz wpływają ujemnie na wyniki jego działalności gospodarczej. W związku z powyższym, priorytetem polskiej polityki ekologicznej jest rozwiązanie problemu zanieczyszczenia wód, zwłaszcza problemu wód kopalnianych, co jest zgodne z kierunkiem polityki ekologicznej Unii Europejskiej. Podstawą prawną działań Unii Europejskiej w dziedzinie polityki wodnej jest Dyrektywa 2000/60/EC, określająca zakres ochrony wód gruntowych, śródlądowych i przybrzeżnych. Aktywność Unii Europejskiej w zakresie ochrony wód koncentruje się na ochronie i redukcji zanieczyszczeń, promowaniu zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi, ochronie środowisk wodnych i poprawie stanu ekosystemów wodnych. W celu minimalizacji negatywnego wpływu wód kopalnianych na środowisko i gospodarkę są zarówno stosowane działania techniczno-organizacyjne, ograniczające wielkość zrzutu wód zasolonych po ich wypompowaniu na powierzchnię, jak i rozwiązania technologiczne oczyszczania tych wód. Nadal jednak są prowadzone prace nad nowymi, bardziej efektywnymi metodami rozwiązywania problemu wód zasolonych.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przeprowadzenie klasyfikacji i systematyzacji ścian eksploatowanych w pokładach metanowych w kopalniach węgla kamiennego w roku 2011

Eksploatacja pokładów metanowych w polskich kopalniach węgla kamiennego jest przyczyną występowania niebezpiecznych zdarzeń, takich jak: zapalenia, wybuchy oraz pożary metanu. Zjawiska te powstają zazwyczaj w eksploatowanych ścianach, w pokładach średnio- i wysokometanowych. Na poziom zagrożenia metanowego w rejonie ściany wpływa szereg parametrów i czynników decydujących o wielkości wydzielania się metanu do jej środowiska. W artykule omówiono zestaw wyjściowych czynników i parametrów opisujących kształtowanie się zagrożenia metanowego w rejonie ściany. W oparciu o zestaw zmiennych charakteryzujących zagrożenie metanowe w środowisku ścian zebrano dane z 75 ścian eksploatowanych w kopalniach metanowych w roku 2011. Przeprowadzono statystyczną weryfikację przyjętego zestawu czynników i parametrów. Następnie, w oparciu o metodę taksonomiczną, dokonano podziału na podzbiory statystycznie jednorodne, w ramach których wnioskowanie jest bardziej słuszne niż w całych zbiorach ścian objętych analizą. Usystematyzowania ścian pod względem poziomu zagrożenia dokonano, opracowując syntetyczny miernik oceny zagrożenia metanowego. Obliczona wartość miernika dla każdej ściany, pozwala na identyfikację zagrożenia w utworzonych podzbiorach oraz porównywanie ścian między sobą.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Górniczy kombajn ścianowy - maszyna przeznaczona do pracy w przestrzeni zagrożonej wybuchem

W niniejszym artykule omówiono zagadnienia związane z bezpieczeństwem przeciwwybuchowym kombajnu ścianowego. Przedstawiono wymagania dotyczące podzespołów elektrycznych oraz nieelektrycznych. Omówiono także metody oceny ryzyka oraz możliwość wykorzystania systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem, w celu spełnienia wymagań niezbędnych do bezpiecznego stosowania kombajnu w przestrzeni zagrożonej wybuchem.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwość ograniczania arsenu i chromu w wodach z odpadów przemysłu chemicznego

Na podstawie wyników analiz odcinków wodnych omówiono wpływ odpadów arsenowych i błota pochromowego, a głównie wypłukujących się z nich jonów arsenu i chromu sześciowartościowego, na środowisko wodne. Odcieki uzyskano w wyniku namaczania zestalonych mieszanin w wodzie kopalnianej, które składały się z odpadów przemysłu chemicznego w odpowiednich proporcjach wagowych, a także odpadów poflotacyjnych, produktów odsiarczania z kotła fluidalnego oraz wapna pokarbidowego. Badania wykazały, że ilości jonów arsenu i chromu (VI) przedostających się do wody można ograniczyć przez zestalenie odpadów przemysłu chemicznego z wapnem pokarbidowym i produktami odsiarczania z kotłów fluidalnych. Jony arsenu uwalniały się w ograniczonym zakresie z mieszaniny zawierającej wapno pokarbidowe, w ilości trzykrotnie większej od masy odpadów arsenowych i produkty odsiarczania o takiej samej masie jak odpady zawierające arsen. Z błota pochromowego najmniej chromu rozpuszczało się w wodzie, gdy mieszaniny zawierały wapno pokarbidowe. Najlepsza mieszanina zawierała czterokrotnie więcej wapna pokarbidowego niż masy błota pochromowego.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ rodzaju paliwa stałego na skład oraz ilość substancji smolistych powstających w procesie zgazowania

Ilość oraz skład substancji smolistych powstających podczas zgazowania paliw stałych jest z punktu widzenia ochrony środowiska bardzo istotnym zagadnieniem. Ze względu na zawartość wielu węglowodorów aromatycznych, substancje smoliste zostały uznane za odpad szkodliwy dla zdrowia człowieka, a także niebezpieczny dla środowiska. Wyróżniono wiele czynników mających wpływ na ilość smół powstających w procesie zgazowania, jak i zawartość pojedynczych, obecnych w nich związków. W niniejszym artykule przedstawiono obecny stan wiedzy z zakresu wpływu rodzaju poszczególnych paliw (węgiel kamienny i brunatny, biomasa roślinna) na skład oraz ilość substancji smolistych powstających w procesach ich zgazowania i współzgazowania. Podsumowano także wyniki światowych badań dotyczących wpływu struktur węglowych oraz katalitycznego działania substancji mineralnych zawartych w paliwach na reakcje krakingu i reformingu związków obecnych w smole.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Procedury wyznaczania i rozliczania ubytków naturalnych węgla kamiennego powstających podczas składowania oraz transportu

Polskie normy nie regulują spraw związanych z powstawaniem naturalnych ubytków w czasie składowania i przemieszczania paliwa. Traktują jedynie o sposobie prawidłowego składowania węgla, co może w pewien sposób zmniejszyć ryzyko powstawania ubytków. Program związany z handlem uprawnieniami do emisji oraz opodatkowanie akcyzą węgla kamiennego zmusza zakłady energetyczne do dokładnej ewidencji ilościowo-jakościowej węgla na składowiskach oraz węgla spalonego w danym okresie rozliczeniowym. Przeważnie jedyną możliwą metodą wyznaczenia ilości spalonego paliwa jest obliczenie różnicy między ilością zakupionego węgla a masą węgla, który pozostał na składowisku, czyli tzw. inwentaryzacja paliwa na składowisku. Wymaga to stworzenia zasad wyznaczania ubytków naturalnych, które powstają podczas transportu paliwa od producenta, jego składowania, przetwarzania, załadunku i wywozu ze składowiska. Dopuszczalne ubytki naturalne paliw stałych oblicza się jako sumę jednostkowych ubytków obliczonych według metod podanych w rozdziałach 5 i 6 niniejszego artykułu.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka