rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Onkologiczna praca socjalna wsparciem dla rodziny w obliczu choroby

Celem artykułu jest spojrzenie na wybrane jednostkowe i rodzinne doświadczenie w konfrontacji z chorobą onkologiczną, ukazujące wysoki stopień złożoności i skomplikowania psychospołecznego funkcjonowania wyznaczanego chorobą. Wiedza na temat fizycznych, społecznych, emocjonalnych, egzystencjalno-duchowych konsekwencji choroby jest podstawą umiejętności oceny, do jakiego stopnia zakłócenia w tych sferach wpływają na dobrostan pacjenta i jego rodziny. Stanowi jedną z przesłanek pobudzających do pogłębiania teoretycznych podstaw działań służących podejmowaniu praktycznych rozstrzygnięć nad kształtem oferty pomocowej, jaka powinna być dostępna w formach systemu wsparcia dla chorych i ich rodzin w chorobie onkologicznej w ramach pracy socjalnej. Wśród działań dotyczących sprawowania opieki nad osobami chorymi, jakie są rekomendowane w zadaniach onkologicznych pracowników socjalnych, podkreśla się potrzebę towarzyszenia jednostkom oraz rodzinom w obliczu choroby w odzyskiwaniu możliwości jak najbardziej satysfakcjonującego funkcjonowania w rolach społecznych: małżeńskich/partnerskich, rodzicielskich i zawodowych. To onkologiczni pracownicy socjalni podejmują skuteczne interwencje umożliwiające uporanie się z konsekwencjami kryzysu wywołanego chorobą i wzmacnianie zasobów tkwiących w relacjach interpersonalnych i w środowisku osoby chorej. Profesjonalna praca socjalna, zorientowana na wzmacnianie rodzin osób chorych onkologicznie, stanowi szczególny obszar, który może rozszerzać zawodową tożsamość pracownika socjalnego o aktywność na polu, które jakkolwiek jest wpisanym ustawowo zadaniem pracy socjalnej, to jego stosowanie w praktyce nie jest zjawiskiem powszechnym.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Dom przemyślany na nowo. przestrzeń domowa z perspektywy opinii i praktyk osób bezdomnych

Mieszkanie rozumiane jako przestrzeń posiadająca swoje materialne i niematerialne znaczniki definiowane jest m.in. przez społeczne i kulturowo uznawane standardy użytkowania i aranżacji przestrzeni, które zwykle są powielane, mediowane i redefiniowane w codziennych praktykach mieszkaniowych osób bezdomnych. Zatem, mimo że mieszkanie postrzegane jest jako dobro rzadkie, przywilej, z dostępu do którego osoby bezdomne są wyłączone, to stanowiąc istotny element ludzkiego życia, także w sytuacji bezdomności, jest ono pozyskiwane przez przestrzenne umiejscowienie, urządzenie zaadaptowanej – pierwotnie nie mieszkaniowej – przestrzeni czy sposoby praktykowania sąsiedztwa. W artykule omówiono czynniki czy też okoliczności, które w warunkach bezdomności konstytuują „dom – pomieszczenie”, „dom – przestrzeń aktywności mieszkaniowych”, „dom – przestrzeń relacji i sąsiadowania”, a które zostały ustalone przez odwołanie się do opinii i praktyk osób bezdomnych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wartości preferowane przez asystentów rodzin a cechy społeczno-demograficzne

nalnie pomagających. Podjęcie tematu wynika z coraz częstszego uczestniczenia profesjonalistów w sieci wsparcia. Osoby te w większym stopniu narażone są na wypalenie zawodowe. Spójny system wartości pomaga efektywniej wypełniać codzienne obowiązki. Celem badań uczyniono poznanie związku między hierarchią wartości badanej grupy a cechami społeczno-demograficznymi. W tym celu przebadano 40 asystentów rodzin przy użyciu Skali Wartości M. Rokeacha. Nie wykazano związku pomiędzy preferowaniem określonych wartości a cechami społeczno-demograficznymi.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Postawy pracowników ośrodka pomocy społecznej wyznacznikiem skłonności do innowacyjnych zmian w pracy socjalnej

Praktyka pracy socjalnej pokazuje, ze innowacje w pracy socjalnej wprowadzane są powoli i często spotykają się z oporem pracowników socjalnych w ich stosowaniu. W artykule zostały przedstawione rezultaty badania przeprowadzonego w sierpniu 2015 r. wśród pracowników warszawskiego ośrodka pomocy społecznej. Badanie miało w głównej mierze charakter eksploracyjny (poznawczy) mający na celu zidentyfikowanie obaw pracowników związanych z oddzieleniem pracy socjalnej od działań administracyjnych związanych z udzielaniem świadczeń. Zadaniem badania było również rozpoznanie zainteresowania innowacjami w pracy socjalnej oraz sprawdzenie, na ile pracownicy OPS wyposażeni są w wiedzę na ten temat.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Postawy Polaków wobec działań prospołecznych w latach 1988–2016

Celem artykułu jest ukazanie specyfiki postaw Polaków wobec działań prospołecznych na początku transformacji oraz w okresie potransformacyjnym. W tekście rozwija się tezę o wzrastającym zróżnicowaniu działań prospołecznych oraz o złożoności motywów im towarzyszących. Pytania szczegółowe skupiają się na kilku kwestiach: jak Polacy rozumieją pomoc, czy chętnie pomagają osobom potrzebującym, komu pomagają, jakie preferują sposoby działań prospołecznych i czym się kierują, jak zmieniają swoje nastawienie w sferze pomocy. W wyniku przeprowadzonej metaanalizy dostępnych reprezentatywnych badań sondażowych stwierdzono ambiwalentny charakter postaw Polaków wobec działań prospołecznych. Słowa kluczowe: socjologia moralności, działania prospołeczne, Polska, postawy, wartości, emocje

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Zintegrowany model opieki na przykładzie wybranych działów opieki społecznej w Anglii

W artykule jest przedstawiona opieka społeczna dla osób starszych zorganizowana na podstawie zintegrowanego modelu działań opiekuńczych różnych podmiotów świadczących usługi na rzecz seniora. Interdyscyplinarna współpraca jest prezentowana na przykładzie dwóch działów środowiskowej opieki społecznej w Anglii: Reablement Team oraz EMI – Staying at Home Scheme. Omawiane działy w swoim funkcjonowaniu kierują się podejściem skoncentrowanym na osobie oraz dążeniem do maksymalizowania niezależności i samodzielności osoby starszej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
(Nie)podmiotowy wymiar relacji pomagania w pracy socjalnej

Refleksja nad ideą upodmiotowienia uczestników pomocy społecznej jest w ostatnich latach akcentowana w różnych opracowaniach. Z prac tych wyłaniają się liczne walory wspomnianej koncepcji, jednak trudności pojawiają się wraz z momentem przechodzenia z perspektywy teoretycznej do praktycznej. Jest wiele sytuacji, w których podejście podmiotowe przeplata się z przedmiotowym. Celem artykułu jest próba przyjrzenia się (nie)podmiotowej relacji pomocowej w odniesieniu do mikropraktyki pracy socjalnej (jednostek, rodzin i pracowników socjalnych) jako nieoczywistej, ograniczonej barierami oraz nie zawsze możliwej do zastosowania w praktyce. Analizy zagadnienia dokonano w kontekście poszukiwania uwarunkowań wynikających z funkcjonowania klientów pomocy społecznej, pracy profesjonalistów oraz systemu pomocy społecznej i wpływu tych czynników na sposób tworzenia relacji pomocowej. Odpowiedź na pytanie, czy relacja pomocowa w pracy socjalnej może stać się podmiotową, nie jest obecnie łatwa. Jak podkreślono we wnioskach końcowych, podmiotowość jako element konstruowania wzajemnej relacji w procesie pomagania ma szansę pojawić się w pracy socjalnej opartej na zasobach, przy zastosowaniu idei empowermentu, pracy socjalnej opartej na zasobach (w tym Podejściu Skoncentrowanym na Rozwiązaniach), Konferencji Grupy Rodzinnej, Wideotreningu Komunikacji czy Dialogu Motywującego. W artykule wskazano również zarówno możliwości, jak i dylematy zastosowania tych podejść w praktyce pracy socjalnej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Psychologia nadziei w działalności społecznej Ireny Sendlerowej (1910–2008)

Nadzieja to istotny składnik życia człowieka. Trudno budować codzienność bez nadziei na lepsze jutro. Niniejszy artykuł prezentujący psychologię nadziei w działalności społecznej Ireny Sendlerowej, która razem z innymi w czasie drugiej wojny światowej (1939–1945) uratowała ok. 2500 dzieci żydowskich, składa się ze wstępu, dwóch punktów, w których zostały omówione następujące zagadnienia: 1) na podstawie struktury nadziei Józefa Kozieleckiego zaprezentowano składniki tworzące nadzieję aktywną: poznawczy, emocjonalny, temporalny, afiliatywny, sprawczy. Składniki te skonfrontowane zostały z życiem i działalnością Ireny Sendlerowej; 2) zostały opisane źródła nadziei Ireny Sendlerowej, a więc: 1 – doświadczenia z dzieciństwa, a zwłaszcza piękno atmosfery rodzinnego domu w którym była ogromna otwartość na drugiego człowieka, a zwłaszcza na człowieka w potrzebie; 2 – pewność w sobie, a nie pewność siebie Ireny Sendlerowej, co miało istotny wpływ i przełożenie na powodzenie podejmowanych działań; 3 – wiara, która nigdy nie była manifestowaną stroną Sendlerowej, a jednak możemy przypuszczać, że była dla niej siłą, milczącym oparciem w działaniu, o czym świadczą chociażby jej słowa: „Kiedyś znalazłam w sienniku mały zniszczony obrazek z napisem Jezu ufam Tobie! Ukryłam go i miałam cały czas przy sobie” (Mieszkowska, 2005, s. 200). Nie ulega wątpliwości, że Irena Sendlerowa może być wyjątkowym przykładem tego, jak ważną rolę w życiu człowieka pełni nadzieją i jak wiele człowiek może zdziałać, kiedy nią żyje na co dzień.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Obowiązek alimentacyjny dzieci wobec rodziców a prawo do świadczeń z pomocy społecznej

Rodzice są uprawnieni do dochodzenia świadczeń alimentacyjnych od swoich dzieci, jeżeli znajdują się w niedostatku, a więc są niezdolni do samodzielnego zaspokojenia podstawowych potrzeb. Trudna sytuacja życiowa wywołana niedostatkiem, połączona z brakiem samowystarczalności, stanowi przesłankę do udzielenia świadczeń z pomocy społecznej. Te same okoliczności leżą zatem u podstaw uruchamiania wsparcia w ramach powinności rodzinnych i systemu świadczeń publicznych. Ponieważ przepisy prawa nie określają jednoznacznie kolejności realizacji obowiązków wynikających z różnych źródeł, w artykule podjęto próbę ustalenia relacji pomiędzy obowiązkiem alimentacyjnym dzieci na rzecz rodziców a prawem tych ostatnich do korzystania z pomocy społecznej. Na podstawie metody dogmatyczno-prawnej i analitycznej w artykule przedstawiono: istotę prawa do alimentacji oraz formy jego realizacji w świetle przepisów ustawy o pomocy społecznej, obowiązki organów administrujących w zakresie wytaczania powództw o roszczenia alimentacyjne oraz skutki niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego i bezpodstawnej rezygnacji z dochodzenia świadczeń od członków rodziny. W konkluzjach podkreślono prymat obowiązków rodzinnych względem obowiązków władz publicznych oraz sformułowano rekomendacje dla organów pomocy społecznej dotyczące egzekwowania powinności wynikających z więzów pokrewieństwa.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Horyzonty pracy socjalnej w XXI wieku

W artykule ukazano wybrane problemy społeczne i zadania, w które angażują się pracownicy socjalni na świecie. Ich role nie ograniczają się do przyznawania zasiłków – czynności najczęściej przypisywanej pracownikom socjalnym w Polsce. Polegają na edukowaniu, przełamywaniu tabu, inicjowaniu działań mających na celu poprawę funkcjonowania jednostek, grup i społeczności oraz ich budowaniu i integrowaniu. Tekst powstał na podstawie przeglądu wybranych prezentacji i plakatów pokazanych podczas światowej konferencji naukowej Social Work, Education and Social Development zorganizowanej w Dublinie w lipcu bieżącego roku.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Lokalne Grupy Działania jako organizacje i społeczności uczące się

Celem opracowania jest analiza Lokalnych Grup Działania jako organizacji zdolnych do tworzenia przestrzeni dla edukacji środowiskowej. W pierwszej części opisano różne podejścia do edukacji dorosłych i formy uczenia się. W tym kontekście Lokalne Grupy Działania są analizowane jako społeczności i organizacje uczące się. Specyfika funkcjonowania Lokalnych Grup Działania opiera się na połączeniu partnerstw formalnych, trójsektorowych i partnerstw z mieszkańcami. Partnerstwa te służą z jednej strony do zarządzania środkami publicznymi na rozwój obszarów wiejskich, jednak sens ich powoływania jest głębszy. Członkowie oraz organy zarządzające LGD same wywodzą się ze społeczności lokalnej i powinny szeroko reprezentować jej interes, ale również aktywizować, angażować i tworzyć przestrzeń do rozwoju idei, pomysłów i projektów. Metodologia pracy opiera się na badaniach przeprowadzonych w ramach ekspertyzy zleconej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zwłaszcza na informacjach uzyskanych z indywidualnych wywiadów pogłębionych (IDI), na podstawie których opisano szczegółowe studia przypadków wybranych LGD. Analizowano także dane zastane – sprawozdania, raporty, dokumenty programowe PROW, oraz dane ilościowe uzyskane w wyniku ankiety CAWI. Wnioski z analizy pozwalają stwierdzić, że Lokalne Grupy Działania posiadają potencjał do tworzenia środowisk uczących się i transferu założeń podejścia Leader, zwłaszcza oddolności i promowania partycypacji w podejmowaniu decyzji o kierunkach rozwoju lokalnego, jednak nie w pełni go wykorzystują.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kultura organizacyjna instytucji pomocy społecznej

Jak wynika z dostępnych badań, przygotowanie pracowników socjalnych do współpracy z władzami samorządowymi i podmiotami polityki społecznej w skali mikro jest zdecydowanie niewielkie. Stwierdzony obraz funkcjonowania służb społecznych stał się przyczynkiem do poszukiwania czynników wewnątrzorganizacyjnych, które mogą kształtować poziom jakości udzielanej pomocy oraz przyczyniać się do kreowania kultury wspomagania w środowisku lokalnym. Celem fragmentarycznie podjętej analizy było opisanie relacji między typem kultury organizacyjnej instytucji pomocy społecznej a sposobami postępowania pracowników socjalnych w ramach realizacji zadań zawodowych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wnioski płynące z I Międzynarodowej Konferencji Pracy Socjalnej

W artykule została omówiona I Międzynarodowa Konferencja Pracy Socjalnej, która odbyła się w Paryżu w 1928 roku. Oprócz nakreślenia rysu historycznego wydarzenia, autor poddaje analizie pięć zagadnień podejmowanych w trakcie konferencji, tj.: współpracę interdyscyplinarną, działalność międzynarodową z poszanowaniem tożsamości narodowej, podnoszenie poziomu profesjonalizmu w zakresie kształcenia wykwalifikowanej kadry pracowników socjalnych, nawiązywanie kontaktów, jak również dostrzegalną potrzebę pilnego podjęcia działań oraz optymizm, z jakim uczestnicy wydarzenia spoglądali w przyszłość. Artykuł zawiera również krótką analizę współcześnie podejmowanych międzynarodowych wysiłków w obszarze pracy socjalnej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Pomoc, opieka i ratownictwo w Polsce w latach wojny i okupacji (1939–1945). Szkic zagadnienia

W artykule została podjęta próba naszkicowania obrazu pomocy, opieki i ratowania dzieci w Polsce w czasie wojny i okupacji lat 1939–1945. Cel ten skupia się na takich czterech głównych obszarach tematycznych, jak: indywidualna trauma, straty ludnościowe Polski, sytuacja zagrożenia, solidarność społeczna i akcje pomocy dzieciom. Zostały ukazane główne obszary wojennych zagrożeń i zbrodni na dzieciach, a także zakres i formy pomocy dzieciom, w tym pomocy instytucjonalnej oraz osobowej. Obok celów informacyjno-porządkowych i interpretacyjnych, tekst ten sygnalizuje potrzebę pedagogiczno-historycznych badań nad historią dzieciństwa, widzianą przez pryzmat II wojny światowej i okupacji lat 1939–1945.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
„Każdy ma prawo do godnego życia i szacunku bez przemocy” – Przemoc wobec osób starszych

Przemoc jest jednym z najbardziej dojmujących problemów w Polsce. W związku z zachodzącymi zmianami demograficznymi następuje szybki wzrost populacji osób w wieku 60 lat i starszych, co niesie ze sobą stopniowy wzrost liczby przypadków znęcania się nad seniorami. W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na grupie 343 osób starszych. Analiza ankiet jednoznacznie potwierdza obecność tego zjawiska wśród seniorów. W związku z wielowymiarowym charakterem zagadnienia ważne jest dalsze wprowadzanie rozwiązań systemowych, celem ograniczenia zjawiska przemocy wobec osób starszych oraz skuteczniejszego wykrywania i rozwiązywania problemu, stanowiącego nadal, zwłaszcza w naszym kraju, temat tabu. Artykuł opisuje, jakie osiągnięto rezultaty dzięki kompleksowym, lokalnym działaniom mających na celu poprawę sytuacji osób starszych zagrożonych zjawiskiem przemocy w rodzinie.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
O (nie)bezpieczeństwie pracy w pomocy społecznej

Praca socjalna to profesja, która z jednej strony jest wyjątkowa, bo osoby ją wykonujące starają się pomagać ludziom uwikłanym w różne sytuacje trudne. Z drugiej zaś strony jest to zawód podwyższonego ryzyka, gdyż pracownicy narażeni są na wiele niebezpieczeństw. Celem artykułu jest zaprezentowanie potencjalnych zagrożeń w pracy pracowników socjalnych oraz propozycji rozwiązań, które podniosły by ich bezpieczeństwo.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Dyrektywność i niedyrektywność czynności zawodowych pracowników socjalnych – raport z badań

W artykule zaprezentowano jedynie fragment obszernych badań, przeprowadzonych wśród pracowników socjalnych, pracujących w ośrodkach pomocy społecznej w województwach: pomorskim, kujawsko-pomorskim oraz warmińsko-mazurskim (badaniami objęto 1362 pracowników socjalnych). W niniejszym tekście wybrano do prezentacji codzienne czynności zawodowe, których wykonywanie deklarują badani. W interpretacji badań czynności te zostały przez Badaczki podzielone na dyrektywne oraz niedyrektywne. Za dyrektywne uznano te, które pracownik socjalny narzuca klientowi czy jego rodzinie, jako właściwe, a o ich właściwości czy poprawności decyduje pracownik bez współdziałania z klientem. Za niedyrektywne uznaje się takie, w których obszar decyzji co do ostatecznego kształtu podjętego działania, pozostawia się klientowi. Metodyczne czynności zawodowe o charakterze niedyrektywnym dają klientowi możliwość decydowania o wyborze kierunku zmiany, dają mu, niezbędną w pracy socjalnej, przestrzeń samostanowienia.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Praca socjalna z rodziną – kontekst współpracy służb społecznych w środowisku lokalnym na rzecz dobra dziecka. Perspektywa asystentów rodziny

Celem artykułu jest przybliżenie wyników badań własnych dotyczących współpracy służb społecznych na rzecz dobra dziecka w środowisku lokalnym w perspektywie asystentów rodziny. Z wypowiedzi badanych asystentów rodziny wyłania się spójny obraz tego, czym jest dobro dziecka, zaspokojenie potrzeb nie tylko podstawowych, ale także psychicznych, społecznych i emocjonalnych. Badani wskazują także na konieczność współpracy asystenta z przedstawicielami innych służb, tak aby działania na rzecz rodziny były efektywne i komplementarne.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Ocena jakości życia osób w wieku podeszłym ze schorzeniami przewlekłymi

Wstęp: Celem pracy było porównanie wybranych aspektów jakości życia u osób starszych przewlekle chorych, przebywających w opiece instytucjonalnej i pozostających we własnych domach. Badaniami objęto łącznie 100 seniorów, w wieku od 65 do 92 lat, w tym 50 podopiecznych Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Nowym Targu i 50 chorych mieszkających we własnych domach, korzystających z rehabilitacji domowej. Przebadano 50 kobiet i 50 mężczyzn. Metoda: Do przeprowadzenia badań wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Jakość życia badano kwestionariuszem WHOQOL-BREF. W badaniach wykorzystano również: Geriatryczną Skalę Depresji (GDS), test chodu i równowagi Tinetti (POMA) oraz skalę Lawtona (IADL). Wyniki: Podopieczni ZOL-u oceniali niżej zadowolenie z jakości życia i swojego zdrowia w porównaniu do seniorów pozostających w domach pod opieką swoich rodzin. W badanych grupach istotnie lepszą jakość życia w czterech dziedzinach stwierdzono w grupie seniorów przebywających we własnych domach w porównaniu do podopiecznych z ZOL-u. Wnioski: Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że środowisko, w jakim przebywają osoby starsze i schorowane ma decydujące znaczenie na to, w jaki sposób oceniają one swoją jakość życia.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Zajęcia praktyczne realizowane na kierunku praca socjalna UAM w opiniach absolwentów roku 2011 i 2015. Refleksja nad kształceniem kadry pomocy społecznej

Prezentowany artykuł składa się z czterech części. W pierwszej wskazuję teoretyczne ujęcie rozwoju polskiej pracy socjalnej jako dyscypliny akademickiej począwszy od lat 60. do czasów nam obecnych. Skupiam się na zmianach, jakie następowały w kształceniu kadry pomocy społecznej oraz w jaki sposób kształtowała się autonomia pracy socjalnej na polskich uczelniach. Druga część poświęcona jest metodologii badań, skonstruowanym celom, zaproponowanym metodom, technikom oraz przebiegowi i organizacji badań. W trzeciej częściej analizuję zgromadzone wyniki badań, poświęcone ogólnym opiniom na temat kierunku praca socjalna oraz szczegółowym, poświęconym konkretnym przedmiotom praktycznym, takim jak: zajęcia praktyczne w placówkach, projekt socjalny, praktyka zawodowa, praktyka specjalizacyjna, obszary pracy socjalnej. Ostatnią część stanowią wnioski z badań oraz wskazanie głównych dylematów związanych z akademickim kształceniem przyszłej kadry pomocy społecznej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika