rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Perspektywy rozwoju integracji karaibskiej w ramach Zmodyfikowanego Traktatu z Chaguaramas

Zmodifikowany Traktat z Chaguaramas (RTC), który wszedł w życie w styczniu 2006 r., przekształcił Wspólny Rynek (stworzony w 1973 przez Wspȯlnotę Karaibska (CARICOM) na bazie Traktatu z Chaguaramas) we Wspólny Rynek i Gospodarkę CARICOM (CARICOM Single Market and Economy – CSME). Ten artykuł analizuje trzy główne przeszkody w osiągnięciu postępu w procesie pogłębienia integracji karaibskiej w ramach RTC. Są one następujące: przywiązanie państw członkowskich do dualizmu, podejmowania decyzji przez organy CSME oparte na metodzie międzyrządowej i brak sankcji w stosunku do państwa członkowskiego, które nie stosuje się do orzeczenia Karibskiego Trybunału Sprawiedliowści (Caribbean Court of Justice – CCJ), stwierdzającego naruszenia prawa wspólnotowego. CCJ ma obligatoryjną i ekskluzywną jurysdykcję dotyczącą wykładni i stosowania RTC i podobnie jak Europejski Trybunał Sprawiedliwości w stosunku do prawa Unii Europejskiej, jest głównym motorem integracji w ramach RTC. Ten artykuł rozważa możliwe opcje w świetle doświadczeń Unii Europejskiej i orzeczeń CCJ, pozwalające na przezwyciężeniu trudności wynikających z istnienia wyżej wspomnianych przeszkód, mające na względzie osiągnięcie postępu w realizacji działań integracyjnych w rejonie karaibskim.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Reglamentacja działalności gospodarczej w świetle ustawy Prawo przedsiębiorców na tle unormowań wcześniejszych

Przedmiotem artykułu jest regulacja reglamentacji działalności gospodarczej (koncesji, zezwoleń, rejestrów działalności regulowanej) w nowej ustawie Prawo przedsiębiorców na tle wcześniejszych ustaw z 1988, 1999 i 2004 r. Autor stara się udzielić odpowiedzi na podstawowe, z perspektywy systemowej, pytania: czy nowy kształt regulacji reglamentacji działalności gospodarczej koresponduje z celami oraz zakresem ustawy Prawo przedsiębiorców oraz czy jego skutkiem będzie wzmocnienie, czy może osłabienie, poziomu prawnej ochrony wolności działalności gospodarczej przedsiębiorców prowadzących reglamentowaną działalność gospodarczą? Poszukując odpowiedzi na te pytania, przed dokonaniem oceny nowych przepisów, autor dokonuje przeglądu prawnej regulacji reglamentacji działalności gospodarczej we wcześniej obowiązujących ustawach oraz porównuje je z unormowaniem aktualnie obowiązującym. Porównanie to prowadzi do wniosku, że ustawodawca przesunął ciężar regulacji reglamentacji działalności gospodarczej z ustawy ogólnej, jaką jest Prawo przedsiębiorców, do ustaw szczególnych, poświęconych poszczególnym działalnościom reglamentowanym. Jakkolwiek nie spowodowało to istotnych zmian w treści samych przepisów, to jednak w ocenie autora zmiana ich umiejscowienia w systemie prawnym może mieć wpływ na ich wykładnię, a w konsekwencji na pozycję prawną przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na rynkach objętych reglamentacją.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Autonomia, neutralność i indyferentność moralna prawa a jego uspołecznienie

Zgodnie z koncepcją neutralności/autonomii moralnej prawa zakazane jest tworzenie prawa motywowane przekonaniem, że jedne sposoby życia są lepsze od innych. Ponadto koncepcja ta zakłada konieczność takich uzasadnień prawa, by nie można go było uznać za przejaw preferencji jednej moralności nad inne. Artykuł jest próbą spojrzenia na neutralność/autonomię moralną prawa z perspektywy socjologiczno-prawnej, akcentuje ideał prawa uspołecznionego, czyli prawa faktycznie, dobrowolnie (bez konieczności „zewnętrznego” przymusowego egzekwowania) przestrzeganego przez jego adresatów. Pojęcie indyferentności moralnej prawa (oznaczające sytuację, w której prawo reguluje postępowanie niebędące równocześnie uregulowane przez moralność) jest pomocne w argumentacji. W artykule pokazuje się, że neutralność/autonomia moralna prawa jest wysoce problematyczna, np. nie jest dokładnie określone, wobec czyjej i jakiej moralności ustawodawca powinien być neutralny, a także czy w ogóle może on charakteryzować się taką postawą. Uwagę skupia się na tym, że neutralne motywy nie zawsze skutkują w neutralnym prawie. Usprawiedliwia to opinię, że neutralność/autonomia moralna prawa zdaje się jedynie stwarzać pozory rozwiązania problemu, a tak naprawdę generuje kolejne problemy. Próby realizacji tej koncepcji prowadzić mogą bowiem do manipulacji w procesie ustawodawczym i wykształcenia się łatwych do zakwestionowania nieoficjalnych norm dotyczących tworzenia i uzasadniania prawa. Przyjmując, że każde prawo może być traktowane przez swoich adresatów jako opresyjne, najlepszym sposobem przeciwdziałania takim złym opiniom na temat prawa (i ich możliwym negatywnym konsekwencjom) jest dążenie do uspołecznionego prawa, choć realizacja tego postulatu także napotyka szereg trudności.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej w świetle nowych przepisów prawnych

Autorka poddaje analizie rozwiązania dotyczące Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) uregulowane w ustawie z 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Za punkt wyjścia przyjmuje założenia określone w uzasadnieniu projektu ustawy i ocenia zmiany, jakie wprowadza nowa ustawa pod kątem tych założeń, w szczególności w zakresie uporządkowania przepisów, podziału danych zawartych w CEIDG, ich wymiany oraz ułatwień dla przedsiębiorców. Autorka analizuj także tzw. działalność niepodlegającą wpisowi do CEIDG (tzw. nieewidencjonowaną) wprowadzoną przepisami ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Teorie języka a pluralizm wartości w kontekście teorii wykładni prawa

Artykuł analizuje relacje między filozoficznymi teoriami języka a stosunkiem do faktu pluralizmu wartości w kontekście interpretacji prawa. W opracowaniu argumentuje się, że przy założeniu postulatu intersubiektywności wyników wykładni prawa wizja języka proponowana przez nominalizm lingwistyczny łatwiej daje się pogodzić z negatywnym stosunkiem do pluralizmu wartości, wizja strukturalistyczna zaś – z pozytywnym stosunkiem do pluralizmu wartości. Intersubiektywność wykładni może opierać się na systemie językowym lub jednym systemie wartości. Jeżeli chcemy wyeliminować pojęcie systemu językowego (jak chcą tego nominaliści), to potrzebować będziemy jednego dostatecznie określonego systemu wartości. Jeżeli natomiast chcemy wyeliminować pojęcie jednego systemu wartości, to potrzebować będziemy systemu językowego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Definicje cząstkowe w prawie

Celem publikacji było określenie form, w jakich definicje cząstkowe występują w tekstach aktów prawnych, oraz szukanie innych jeszcze możliwych form ich stosowania. Analizie poddano koncepcję Rudolfa Carnapa dotyczącą nieadekwatności definicji równościowych przy próbach definiowania pojęć dyspozycyjnych. Przedstawiono rozważania dotyczące współczesnych poglądów na kwestię definiowania w tekstach aktów prawnych oraz mające zastosowanie do przedmiotu opracowania reguły zawarte w zasadach techniki prawodawczej. W pracy wykazano możliwość stosowania definicji cząstkowych jako definicji legalnych oraz sformułowano postulat wzbudzenia dyskusji dotyczącej możliwości wprowadzania do tekstów aktów prawnych definicji innych niż równościowe.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Próba interpretacji koncepcji prawa globalnego

Autorzy rekonstruują podstawowe elementy koncepcji prawa globalnego zaproponowanej przez Rafaela Dominga, światowej sławy hiszpańskiego romanistę, oraz proponują jej interpretację i wykorzystanie do stworzenia koncepcji materialnych źródeł prawa. Punktem wyjścia tej koncepcji jest krytyka faktu, że w dominującym nurcie nauki prawa międzynarodowego publicznego zagadnienia dotyczące podmiotowości zredukowane są niemal wyłącznie do państw. Ten redukcjonizm wspiera się w szczególności na zasadach terytorialności i suwerenności. Autorzy twierdzą, że przezwyciężenie aktualnego kryzysu regulacyjnego, związanego z procesami globalizacji oraz zaradzenie niedostatkom nauki prawa międzynarodowego publicznego nie jest możliwe bez zmiany dotychczasowego paradygmatu. Konstytutywnym elementem nowego paradygmatu powinna być antropoarchiczność, czyli postawienie osoby z jej wrodzoną i równą godnością w miejsce suwerenności państwa. Autorzy dokonują typologii cech osoby, relewantnych jako aksjologiczne uwarunkowania systemu prawnego. Wprowadzają tym samym do rozważań prawnych ujęcie interdyscyplinarne z zakresu antropologii filozoficznej. Przedstawiona koncepcja sytuuje się w kręgu non-pozytywizmu, a jej szczególna wartość wyjaśniająca odnosi się do zagadnienia celowości prawa oraz jego autonomii względem państwa.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Prakseologia prawa w pracach Lona L. Fullera i Johna Finnisa

W artykule opisano prace Lona L. Fullera i Johna Finnisa jako próbę zmodernizowania doktryny prawa natury w oparciu o uniwersalne zasady racjonalizmu. Dorobek autorów nie tylko pozwolił na zasypanie podziału między pozytywizmem a jusnaturalizmem, lecz także wyznaczył nową celowościową perspektywę w stanowieniu i stosowaniu prawa. Porównanie podstawowych poglądów obu teoretyków na wewnętrzne wartości prawa pozwala doszukiwać się podobieństw w sposobie traktowania rozumu jako fundamentu prawa natury i uniwersalnej wytycznej dla zasad prawa stanowionego. Istotną wartością staje się zagadnienie celowości prawa oraz paradygmat racjonalnego prawodawcy. Ich użycie pozwala na analizę teorii prawa przez pryzmat zasad klasycznej prakseologii. Pragmatyczne rozumienie zasad racjonalnego prawa oraz dopuszczenie różnorodności źródeł etycznych leżących u podstaw prawa łączą obu autorów, pozwalając jednocześnie traktować niemetafizyczne postulaty prawa natury jako główne gwaranty efektywności systemu prawa we współczesnym społeczeństwie.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
ZBRODNIE W SREBRENICY I SARAJEWIE PRZED MIĘDZYNARODOWYM TRYBUNAŁEM KARNYM DS. ZBRODNI W B. JUGOSŁAWII. CASUS RATKO MLADICIA

Celem artykułu jest przedstawienie prognozy wyroku Międzynarodowego Trybunału Karnego ds. Zbrodni w b. Jugosławii (MTKJ) w sprawie Ratko Mladicia, generała armii bośniackich Serbów odpowiedzialnego za zbrodnie popełnione w Srebrenicy oraz Sarajewie. Po wskazaniu stawianych mu zarzutów autorka próbuje wykazać, że – biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo MTKJ – Mladić zostanie uznany winnym zbrodni ludobójstwa w Srebrenicy oraz bezprawnych ataków i terroryzowania ludności cywilnej (te ostatnie jako zbrodnie wojenne). Mladić jako szef sztabu głównego armii bośniackich Serbów wydawał rozkazy swoim podwładnym (m.in. generałom Krsticiowi i Galiciowi). W artykule zostały przeanalizowane ich sprawy w takim zakresie, w jakim mają znaczenie dla sprawy Mladicia. Ten ostatni jako ich przełożony wydający im rozkazy powinien zostać uznany winnym takich samych zbrodni jak oni, to jest tych wymienionych wyżej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
EUROPEJSKI NAKAZ DOCHODZENIOWY – PRZEŁOM W DZIEDZINIE EUROPEJSKIEGO ŚCIGANIA KARNEGO?

Artykuł charakteryzuje propozycję decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego. Opisana została istota nowego instrumentu, dokładna procedura wystąpienia z nakazem oraz jego wykonanie. Autorka porównuje nowy nakaz z poprzednimi instrumentami współpracy w Unii Europejskiej w sprawach karnych, tłumacząc jego przełomowość w dziedzinie transgranicznego ścigania karnego. W artykule zawarto również opis zagrożeń związanych z nakazem oraz propozycji ulepszenia niektórych rozwiązań decyzji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
PRAWNA DOPUSZCZALNOŚĆ I ŚRODKI RELATYWIZACJI ZAKAZU NADUŻYCIA POZYCJI DOMINUJĄCEJ W POLSCE

Na wstępie artykuł przedstawia dwa zasadnicze modele regulacji ochrony konkurencji: system oparty na zakazie i oraz system oparty na tak zwanej kontroli nadużywania, wraz z prezentacją rozwoju historycznego obu modeli na świecie. Zasadniczo model oparty na zakazie stosowania praktyk ograniczających konkurencję polega na wprowadzeniu zakazu o charakterze bezwzględnym (per se). Drugi model opiera się na państwowym nadzorze działalności przedsiębiorców, z państwową ingerencją w tę działalność w razie zaistnienia ograniczenia czy zagrożenia dla konkurencji na rynku. W systemie opartym na zakazie niezbędne jest wprowadzenie określonych mechanizmów relatywizujących zakazy. Wskazana konieczność podyktowana jest tak zarówno względami ekonomicznymi, jak i społeczno-politycznymi. Mechanizmy relatywizacji można podzielić na środki stosowane uprzednio (ex ante) oraz środki stosowane następczo (ex post). Polskie oraz europejskie prawo konkurencji nie zawiera przepisów wprowadzających możliwość relatywizacji zakazu nadużycia pozycji dominującej ex ante, dlatego relatywizacja taka możliwa jest jedynie w drodze aktów stosowania prawa przez organy ochrony konkurencji oraz przez właściwe sądy. Artykuł przedstawia aksjologiczne podstawy relatywizacji, jak również opisuje poszczególne środki wymienionej relatywizacji. Do środków tych należą przede wszystkim doktryny orzecznicze, wypracowane przez judykaturę. Niektóre doktryny mają podstawy w historii stosowania zakazu nadużywania pozycji dominującej, wprowadzenie innych wydaje się wymagać odpowiedniej interwencji ustawodawcy. W tym zakresie artykuł prezentuje wnioski de lege ferenda.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
70 lat Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka – pomnik czy żywy dokument?

Artykuł stawia pytanie o obecne znaczenie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Punktem wyjścia jest analiza legitymizacji Deklaracji, która prowadzi do wniosku, że poparcie dla niej nie tylko nie uległo erozji związanej z upływem czasu, a wręcz istotnie zyskało na sile. Przesłanie Deklaracji dotyczące uniwersalności praw człowieka jest ujęte z perspektywy kontrowersji wokół tej zasady podczas redagowania jej tekstu i w świetle późniejszych debat związanych z II Światową Konferencją Praw Człowieka w Wiedniu w 1993 r. Ta ostatnia nie tylko podkreśliła, że uniwersalny charakter praw człowieka jest poza dyskusją, ale również wskazała na znaczenie specyfiki narodowej i regionalnej oraz różnych uwarunkowań historycznych, kulturowych i religijnych, które jednak nie zwalniają państw – niezależnie od ich systemów politycznych, gospodarczych i kulturowych – z obowiązku promowania i ochrony wszystkich praw człowieka. Inicjatywa InterAction Council zmierzająca do opracowania Powszechnej Deklaracji Odpowiedzialności Człowieka jest przedstawiona jako próba pogodzenia różnych stanowisk doktrynalnych i politycznych w odniesieniu do uniwersalności praw człowieka. Konkluzją tych rozważań jest oczekiwanie, że już widoczna tendencja do absorbowania rozmaitych źródeł filozoficznych, doktrynalnych, a także tradycji kulturowych dla wzbogacania uzasadnień praw człowieka będzie przeważać nad próbami kwestionowania uniwersalności praw w imię regionalnych lub innych odrębności. Powszechna Deklaracja była również świadectwem holistycznego podejścia do praw człowieka, obejmującego prawa gospodarcze, socjalne i kulturalne oraz prawa osobiste i polityczne. Późniejsze meandry stosunku do obu głównych kategorii praw na arenie międzynarodowej doprowadziły ostatecznie do powrotu ducha i litery Deklaracji oraz do uznania równości wszystkich praw w wymiarze prawnym i instytucjonalno-proceduralnym. Rozmaite aspekty mocy wiążącej Deklaracji i odnoszące się do nich kontrowersje zostały przedstawione w kontekście jej statusu jako rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, jako interpretacji Karty ONZ, jako prawa zwyczajowego i ius cogens oraz koncepcji tzw. prawa ONZ. W ostatniej części podjęto próbę uzasadnienia, dlaczego Deklaracja powinna być postrzegana jako dokument żywy.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rozwój rynku NewConnect w świetle założeń jego organizatora

Celem niniejszego artykułu jest weryfikacja wybranych początkowych założeń organizatora rynku NewConnect, tj. założeń w zakresie rozmiaru debiutujących emitentów i rodzaju prowadzonej przez nich działalności. W pierwszej z części zasadniczych zaprezentowano podstawy teorii wpływu rozwoju rynku finansowego na wzrost gospodarczy, przesłanki utworzenia rynku NewConnect oraz aktualne kryteria wprowadzenia do obrotu. W drugiej z części zasadniczych zawarto wyniki badań nad wielkością emitentów, którzy zdecydowali się wprowadzić swoje akcje na rynek NewConnect, a także ich charakterystykę. W podsumowaniu zaprezentowano ostateczną weryfikację hipotez towarzyszących badaniu i ogólne wnioski płynące z badania, wskazując jednocześnie obszary wymagające dalszej dogłębnej analizy.
        Przeprowadzone badania pozwoliły na pełną realizację zakładanego celu artykułu. Wyniki potwierdzają hipotezę główną, mówiącą o tym, że rynek NewConnect jest rynkiem dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw. Hipoteza ta została potwierdzona uzyskanymi wynikami badań, które świadczą o tym, iż 98,7% emitentów w momencie debiutu kwalifikowało się do grupy mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw. Pozytywnie zweryfikowana została także hipoteza cząstkowa. Wykazała ona, że rynek NewConnect jest rynkiem nie tylko dla spółek kwalifikowanych do innowacyjnych branż, które opierają swoją działalność na wartościach niematerialnych i prawnych. Uzyskane wyniki wykazały, że spółki zaliczane do sektorów innowacyjnych odpowiadały za 34,75% debiutantów na rynku NewConnect oraz że tylko w przypadku 7,21% spółek wartości niematerialne i prawne stanowiły ponad 50% ich sumy bilansowej. Uzyskane wyniki wskazują, że rynek NewConnect w latach 2007-2015 tylko częściowo rozwijał się zgodnie z założeniami jego organizatora – większą grupę od małych i średnich przedsiębiorstw stanowiły przedsiębiorstwa mikro, natomiast przedsiębiorstwa zaliczane do sektorów innych niż innowacyjne przewyższały swoją liczebnością te, które oparły swoją działalność na wartościach niematerialnych i prawnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
ZAŻYŁOŚĆ W OPARACH NIEZROZUMIENIA. O HIPOTEZIE MIĘDZYGENERACYJNEJ SOLIDARNOŚCI TOLERANCYJNEJ

Studium jest próbą sformułowania hipotezy na temat obecnych stosunków międzygeneracyjnych w rodzinach z wyznaczeniem pewnego obszaru badawczego, pozostającego dotąd jedynie w sferze domysłów socjologów młodzieży i obserwatorów przemian w zakresie życia rodzinnego w Polsce. Tekst opiera się na założeniu, że rodzice i dzieci, zwłaszcza młodzi dorośli, ze względu na specyfikę zmian technologicznych, przemian w strukturze społecznej i charakterystykę środowiska ekonomicznego, pozostają ze sobą w zażyłości, nie mając jednocześnie szans na wzajemne zrozumienie, ponieważ funkcjonują w dwóch odrębnych rzeczywistościach psychospołecznych. To sytuacja odrębności w bliskości, międzygeneracyjna rozpadlina nieutrudniająca domowej intymności, znaczący dystans między pokoleniami i zasadnicza odmienność potrzeb między młodszymi a starszymi bez konieczności i możliwości buntu. Wśród dzisiejszych ludzi młodych obserwujemy wysoki stopień solidarności międzygeneracyjnej z ich rodzicami, to znaczy solidarności asocjacyjnej, ekonomicznej, strukturalnej i emocjonalnej, w paradoksalnym połączeniu z niskim stopniem międzygeneracyjnej solidarności aksjologicznej.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Dług samorządu – bodziec czy bariera absorpcji środków europejskich?

Zadłużenie, a więc najogólniej rzecz biorąc, zobowiązania podlegające zwrotowi, nierzadko w doniesieniach medialnych traktowane jest jako pojęcie o pejoratywnej konotacji i negatywny aspekt funkcjonowania samorządów, zarówno regionalnych, jak i lokalnych, to jednak ze względu na przeznaczenie, przede wszystkim na finansowanie przedsięwzięć inwestycyjnych, w literaturze z zakresu prawa finansowego oraz ekonomii jest przedstawiane w zdecydowanie lepszym świetle. Jego występowanie w gospodarce finansowej jednostek samorządu terytorialnego (JST) nie stanowi przejawu nieprawidłowości występujących w procesie gospodarowania, a jest wręcz wyrazem prorozwojowej polityki władz lokalnych oraz regionalnych. Ograniczone zasoby finansowe samorządu spowodowały, że realizacja inwestycji, będących niezwykle ważnym stymulatorem rozwoju lokalnego, wymaga sięgania po zwrotne źródła finansowania. Obowiązujące regulacje prawne oraz możliwości pozyskiwania środków z funduszy Unii Europejskiej (UE) spowodowały, że dynamicznie rosnący w ostatnich latach dług JST służył przede wszystkim realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, które przynajmniej w zamierzeniach mają służyć rozwojowi wspólnot lokalnych. Włączenie Polski w struktury zjednoczonej Europy spowodowało, że to właśnie samorządy stały się największym inwestorem publicznym, przyczyniając się tym samym do rozwoju nie tylko poszczególnych regionów, ale również całej gospodarki krajowej. Realizacja poszczególnych przedsięwzięć inwestycyjnych budzi czasem zastrzeżenia i obawy, niemniej z samego założenia mają one służyć zarówno rozwojowi danych samorządów, jak również poprawie jakości życia ich mieszkańców. Mając na względzie te argumenty, zawarty w literaturze przedmiotu pozytywny obraz zadłużenia samorządowego jest uzasadniony. Istnieje jednak dość pokaźna luka w zakresie analizy aspektów negatywnych, jakie bez wątpienia występują.
         

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne