rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Propozycja systemu zarządzającego informacjami o nieruchomościach

Realizacja przedsięwzięć o zasięgu krajowym (taksacja powszechna, kataster nieruchomości) oraz zamierzeń lokalnych związanych z zarządzaniem i opracowywaniem strategii rozwoju miasta gminy wymaga posiadania usystematyzowanych informacji o nieruchomościach. W pracy przedstawiono koncepcję integracji rozproszonych baz danych gromadzących informacje o nieruchomościach. Opracowano propozycję organizacji geoinformacyjnej bazy danych oraz zasady jej funkcjonowania przy wykorzystaniu niedrogich narzędzi informatycznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Interaktywne mapy w internecie – przykłady wykorzystania GIS do generowania rozwiązań opartych o SVG

Mapa jest podstawowym sposobem prezentacji informacji z wielu dziedzin stąd internetowe serwisy informacyjne oparte o mapy to obecnie często stosowane rozwiązanie. W pracy przedstawiono dwa przykłady takich serwisów. Pierwszy projekt to rozwiązanie pokazujące możliwości wykorzystania mapy jako źródła informacji o krajowej sieci pomiarowej z zakresu hydrologii i meteorologii. Drugi przykład zorientowany jest na wspomaganie lokalnych specjalistów odpowiedzialnych za operacyjne działania w ochronie przeciwpowodziowej. Ww. rozwiązania zostały wygenerowane w dużej mierze automatycznie na podstawie danych GIS zaś do prezentacji map w internecie wykorzystano Scalable Vector Graphics; stosunkowo nowy język z rodziny XML, zorientowany na opis dwuwymiarowej grafiki w sieci www.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Status fotogrametrii w ustawie prawo geodezyjne i kartograficzne i przepisach powiązanych

Przedmiotem artykułu jest analiza przepisów dotyczących fotogrametrii, jakie obowiązują po ostatnich zmianach w Prawie geodezyjnym i kartograficznym. Przeanalizowano cztery najważniejsze dla fotogrametrii spośród szeregu nowych przepisów, jakie powstały w ostatnich latach. Najwięcej miejsca poświęcono tzw. standardom technicznym. W artykule wskazano, które przepisy są niedostateczne jasne i mogą być różnie interpretowane. W konkluzji stwierdzono, że przepisy, pomimo usterek i niepełnej harmonizacji, umożliwiają stosowanie fotogrametrii w pracach geodezyjnych i rysuje się perspektywa nadania fotogrametrii rangi metody operacyjnej, zwłaszcza w dużych projektach.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wyznaczanie imperfekcji kształtu wysmukłych budowli w oparciu o znane elementy orientacji kątowej kamery

Artykuł prezentuje opracowaną na potrzeby projektu badawczego MNiSzW metodykę analizy obrazów cyfrowych i przetwarzania wyników pomiaru, umożliwiającą wyznaczanie imperfekcji kształtu wysmukłych budowli w oparciu o znane elementy orientacji kątowej kamery. Do obliczeń zastosowano zmodyfikowane procedury stosowane w przypadku pomiarów wychyleń od pionu wysmukłych budowli typu wieżowego. Skonstruowano i przetestowano autorski system mający spełniać funkcję „fototeodolitu cyfrowego”. Aparat metryczny Rollei 6008 z przystawką cyfrową P20 z zainstalowanymi 4 libellami jest mocowany na teodolicie Theo 010B. Urządzenie umożliwia wykonywanie zdjęć poziomych, oraz nachylonych pod kątem 23°. Do testów użyto obiektywu o ogniskowej 80 mm, którego kalibrację wykonano fabrycznie, przy ustawieniu ogniskowania na nieskończoność. Autorzy opracowali procedury pozwalające na wykonywanie automatycznych pomiarów na obrazie cyfrowym. Do wykrywania krawędzi obiektu i pomiaru na obrazie cyfrowym wykorzystano algorytmy podpikselowej analizy obrazu. Bazują one na detekcji pojedynczych punktów przekroi krawędziowych, a następnie na wpasowaniu odpowiedniej funkcji reprezentującej badany kształt obiektu. Algorytmy zostały oprogramowanie w języku C++ i zaimplementowane do systemu. Zastosowane algorytmy pozwalają również na zbadanie dokładności lokalizacji krawędzi testowanych obiektów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Integracja danych lidarowych i fotogrametrycznych w procesie automatycznego wykrywania obiektów

Artykuł przedstawia metodę integracji danych lidarowych i fotogrametrycznych w procesie automatycznego wykrywania obiektów. Zdjęcia lotnicze stanowią klasyczną metodę pozyskiwania informacji o przestrzeni. Ostatnie lata to coraz powszechniejsze stosowanie lidaru jako źródła informacji. Zdjęcia lotnicze cechują się możliwością wykrywania granic obiektów, ale w procesie ekstrakcji cech, często dochodzi do nadmiernego oszacowania lub zaniżenia liczby obiektów. Dane lidarowe dostarczają bezpośredniej informacji o wysokości obiektów, ale posiadają ograniczenia związane z dokładnym wyznaczeniem krawędzi obiektów. Można zatem powiedzieć, że techniki przetwarzania danych: fotogrametryczna i laserowa dostarczają danych komplementarnych, a ich integracja może przyczynić się do poprawy jakości uzyskiwanych wyników. W artykule przedstawiono badania nad integracją fotogrametrii i danych laserowych w procesie wykrywania obiektów 3D – budynków i drzew. W procesie automatycznej segmentacji zostały wykorzystane cechy teksturalne pochodzące ze zdjęć lotniczych. Obiekty 3D zostały wyodrębnione na podstawie danych lidarowych, jako różnica NMPT i NMT. Przeprowadzone badania ujawniły duży potencjał danych zintegrowanych w procesie automatycznego wykrywania obiektów

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Określanie wysokości drzewostanów Nadleśnictwa Chojna w oparciu o lotniczy skaning laserowy (ALS)

Praca omawia nowe możliwości określania wysokości drzew i drzewostanów
w oparciu o techniki lotniczego skaningu laserowego (LiDAR) porównując uzyskane wyniki
do tradycyjnych metod inwentaryzacji lasu. Obiekt badawczy stanowił Obręb Piasek
(Nadleśnictwo Chojna) o powierzchni 6.380,26 ha. Zestaw danych referencyjnych stanowiło 276
powierzchni próbnych (zwane TEREN) założone w 2006 roku oraz zaktualizowana baza danych
opisowych (SILP) z roku 2005. Do analiz wysokości drzew na powierzchniach kołowych oraz
całych wydzieleń wykonywanych w oparciu o ALS, posłużył zNMPT (nDSM; 90 percentyl).
Badania wykazały, iż na podstawie ALS uzyskano wyższe wartości wysokości drzewostanów
w porównaniu do wyników urządzania lasu (SILP 2005). Największą zgodność wyników
z danymi referencyjnymi zaobserwowano w przypadku całych drzewostanów liściastych, dla
których średnie różnice wynosiły: +1.07 m (LIDAR - SILP) ÷ -1.72 m (TEREN – LIDAR).
Inaczej było w przypadku drzewostanów iglastych +3.58 m (LIDAR - SILP)÷ -3.01 m (TEREN –
LIDAR). W przypadku niektórych powierzchni kołowych stwierdzono tendencję zaniżania
wysokości określanej na podstawie ALS (drzewostany iglaste: -0.02m (LIDAR - SILP) ÷ +0.76 m
(TEREN – LIDAR); d-stany liściaste -0.41 m (LIDAR - SILP), co potwierdzają w zasadzie wyniki
innych prac naukowych. Otrzymane wyniki pozwalają wnioskować, iż technologia ALS
wspomagana ortofotomapami doskonale nadaje się do obiektywnego i precyzyjnego określania
wysokości całych drzewostanów i rewizji wektora LMN.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Porównanie jakości radiometrycznej zdjęć lotniczych wykonanych kamerą analogową i cyfrową

Dla potrzeb badań zebrano materiał składający się z par zdjęć zarejestrowanych
kamerą analogową (LMK1000) i cyfrową (DMC). Było to zdjęcia wyselekcjonowane
z wykonanych uprzednio prac fotolotniczych, przy czym materiał dobierano tak, aby w miarę
możliwości porównywać zdjęcia wykonane w podobnym okresie wegetacyjnym i posiadające
zbliżoną rozdzielczość geometryczną. Na zdjęciach wybierano fragmenty o jednolitym
użytkowaniu terenu, np. budynki, parkingi, pola, lasy. W ten sposób zgromadzono materiał
badawczy liczący 25 par obrazów o rozmiarach 1024 x 1024 pikseli. Jako metodę badań jakości
radiometrycznej obrazów wybrano analizę ich transformat falkowych. Na podstawie analizy
równania zachowania wariancji względnej stwierdzono następujące prawidłowości: (1)
w obrazach z kamery cyfrowej względna wariancja detali sukcesywnie rośnie wraz ze wzrostem
poziomu dekompozycji, (2) w obrazach z kamery analogowej względna wariancja maleje
pomiędzy 1. i 2. poziomem rozdzielczości a potem powoli rośnie lub jest stabilna. Sukcesywny
wzrost wariancji detali, obserwowany dla obrazów z kamery cyfrowej, świadczy o bardzo niskim
poziomie szumów przypadkowych. Z kolei niestabilne zmiany wariancji dla obrazów z kamery
analogowej dowodzą wysokiej zawartości szumów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Pomiary GNSS w przestrzeni leśnej przy wykorzystaniu różnej klasy odbiorników oraz wybranych trybów pomiaru

Głównym przedmiotem badań było określenie możliwości stosowania technologii GNSS w leśnictwie, w zakresie realizacji pomiarów obiektów przestrzeni leśnej o charakterze: punktowym (np. pnie drzew, graniczniki, pomniki przyrody), liniowym (np. drogi, ścieżki, wizury) oraz powierzchniowym (np. wydzielenia, oddziały, zbiorowiska roślinne, obszary pożarów). Lokalizację przestrzenną wyznaczano przy wykorzystaniu różnej klasy odbiorników GNSS, pracujących w różnych trybach pomiaru. Wykorzystano odbiorniki klasy: turystycznej, kartograficzne oraz nowoczesne wieloczęstotliwościowe, wielokanałowe (NAVSTAR-GPS + GLONASS) odbiorniki, współpracujące z siecią stacji referencyjnych ASG-EUPOS w trybie RTK oraz postprocessingu. Ocenie pod kątem możliwości wyznaczania pozycji podlegały sesje pomiarowe złożone z: 100, 300, 600 epok a nawet prowadzone ponad godzinę. Testy wykonano losowo w różnych porach dnia, miesiąca, w różnych warunkach atmosferycznych, w przestrzeni otwartej (drogi leśne, zręby, luki) jak i pod okapem drzewostanu oraz w rożnych fazach fenologicznych drzewostanu (okres bez liści – spoczynku oraz z liśćmi – w pełni sezonu wegetacji). Wyznaczone metodami GNSS pozycje obiektów, zostały odniesione do wyników referencyjnych, uzyskanych na podstawie pomiarów RTK (wielogodzinne obserwacje w terenie otwartym) oraz pomiarów tachimetrycznych, a także przetworzonych chmur punktów, pochodzących z naziemnego skanowania laserowego (precyzyjnie wyznaczone pozycje pni drzew oraz przebieg rowu melioracyjnego).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ korekcji geometrycznej na wyniki klasyfikacji zdjęć wielospektralnych

W niniejszym opracowaniu przedstawiono wyniki pierwszego etapu badań przeprowadzonych w celu określenia jak duży wpływ na wynik klasyfikacji cyfrowej zdjęć satelitarnych ma moment wykonywania transformacji geometrycznej oraz algorytmy wykorzystane w trakcie tego procesu. Jak wykazały prowadzone do tej pory prace badawcze , zarówno korekcja atmosferyczna, jak i transformacja geometryczna wpływają na rezultat końcowy różnych przetworzeń cyfrowych. Wpływ taki został udowodniony m.in. przy obliczaniu temperatury powierzchni oraz wskaźników roślinności.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena stanu zdrowotnego świerka na podstawie analizy zdjęć wielospektralnych wykonanych fotograficznymi aparatami cyfrowymi przenoszonymi przez bezzałogowy statek latający

W pracy oceniono przydatność zdjęć w zakresie bliskiej podczerwieni. Zdjęcia wykonano zmodyfikowanymi aparatami cyfrowymi (Sigma DP2) zamontowanymi na bezzałogowym statku latającym AVI-1. Dla wybranego obiektu badawczego o pow. 284 ha, wykonano 930 zdjęć o rozdzielczości terenowej 0,15 m. Zdjęcia zostały przetworzone do postaci ortomozaik w barwach naturalnych oraz zbliżonych do spektrostrefowych. W terenie wykonano obserwacje koron świerków rosnących w ok. 40-letnim, jednogatunkowym drzewostanie. Określono gęstość igliwia, jego kolor oraz inne symptomy świadczące o kondycji drzew. Te same drzewa zidentyfikowano na ortomozaikach i poddano klasyfikacji, której wyniki porównano z danymi uzyskanymi w terenie. Ocenę stanu zdrowotnego świerka (Picea bies) na ortomozaikach wykonano analizując udział barwy czerwonej związanej z różnymi objawami chorobowymi i uszkodzeń koron. Obserwacje wykonało niezależnie od siebie dwóch obserwatorów, każdy w dwóch seriach. Ocenę jednolitości rozpoznawania barw przez obserwatorów oparto na porównaniu uzyskanych wartości. Stwierdzono, że jest możliwe podzielenie obserwowanych drzew na kilka klas zdrowotności.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Modelowanie linii krawędziowych powierzchni na podstawie danych skaningu laserowego

W wielu zastosowaniach istotnym elementem jest informacja o położeniu linii krawędziowych powierzchni. Skanowanie laserowe, zarówno z pokładu samolotu jak i naziemne, jest źródłem szczegółowej informacji o skanowanej powierzchni. Źródłowa informacja ma postać zbioru punktów {x, y, z} o nieregularnym rozkładzie w płaszczyźnie xy i dużym zagęszczeniu, od kilku punktów, w przypadku lotniczego skaningu laserowego do tysiąca punktów na metr kwadratowy w przypadku skanowania naziemnego. Duże zagęszczenie informacji punktowej pozwala na modelowanie (w postaci wektorowej) linii krawędziowych powierzchni. W pracy przedstawiono algorytm modelowania linii krawędziowej, jako linii przecięcia dwóch powierzchni. Zakładając aproksymacje danych skaningu laserowego po prawej i lewej stronie modelowanej linii krawędziowej funkcja postaci z1 = f1(x,y) i z2 = f2(x,y) odpowiednio, zadanie wyznaczenia w postaci wektorowej krzywej przecięcia [x(s), y(s), z(s)]T, gdzie s jest bieżącym parametrem długości krzywej, powierzchni z1 i z2 sprowadza sie do wyznaczenie rzutu tej krzywej na płaszczyznę xy. Wysokość z zostanie wyznaczona po wstawieniu współrzędnych {x,y} zrzutowanej krawędzi do któregoś z równań powierzchni. W prezentowanym algorytmie przebieg linii krawędziowej w płaszczyźnie xy wyznacza sie z wykorzystaniem metody aktywnych konturów (snakes), przy czym energia zewnętrzna w modelu snakes zdefiniowana jest jako proporcjonalna do odległości pomiędzy obydwoma powierzchniami w aktualnym położeniu aktywnego konturu. Jako funkcje aproksymująca, fi(x,y), i=1,2, wykorzystano w pracy funkcje sklejana o minimalnej krzywiznie (thin plate spline). Prezentowany algorytm zastosowano do danych rzeczywistych. Dokładność modelowania linii krawędziowych oszacowano na podstawie bezpośrednich pomiarów terenowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wymagania wobec danych źródłowych dla generowania true-ortho

Ortofotomapa jest obecnie najbardziej popularnym produktem kartograficznym. W obszarze zabudowanym obrazy budynków są jednak przesunięte zgodnie z rzutem środkowym, a część terenu jest zakryta (tzw. „martwe pola”). Tej wady nie ma „prawdziwe” orto (true-ortho). Do jego wykonania konieczny jest jednak numeryczny model pokrycia terenu (NMPT) z przestrzennymi modelami budynków. W artykule podjęto dyskusję uwarunkowań technicznych generowania trueortho. Rozważane są szczególne wymagania do wykonawstwa zdjęć lotniczych, generowania brył budynków z ręcznej stereodigitalizacji modelu zbudowanego ze zdjęć, z automatycznego dopasowania obrazów, oraz danych skaningu laserowego (LIDAR). Badany jest wpływ danych źródłowych na jakość wynikowego true-ortho, oraz koszt jego wytworzenia. Prezentowane są wstępne wyniki. Prace są kontynuowane.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wyznaczenie punktów osnowy pomiarowej w procesie aerotriangulacji

Przedmiotem artykułu jest określenie jaki wpływ na wyniki aerotriangulacji ma wprowadzenie punktów wiążących w postaci narożników dachów lub kalenic. W badaniach wykorzystano blok złożony z 40 zdjęć o GSD=10 cm, który wyrównano w kilku wariantach różniących się doborem punktów wiążących. Uzyskane wyniki dowodzą, że wybór narożników dachów lub kalenic jako punktów wiążących nie obniża dokładności wyrównania. Wniosek jest co prawda neutralny dla samej aerotriangulacji, ale ma ogromne znaczenia praktyczne. Pozwala bowiem uznać narożniki dachów, mierzone podczas aerotriangulacji, jako punkty geodezyjnej osnowy pomiarowej. Konsekwencją takiego założenia jest możliwość odniesienia terenowego pomiaru tachimetrycznego do narożników dachów, co znacznie przyspiesza pomiary konturów budynków.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Gęstość chmury punktów pochodzącej z mobilnego skanowania laserowego

Dzięki intensywnemu rozwojowi technologia LiDAR (Light Detection And Ranging) jest w ostatnim czasie co raz bardziej popularną metodą pozyskiwania informacji przestrzennej. Rejestrowanie przestrzeni za pomocą skanerów laserowych zamontowanych na mobilnej platformie łączy w sobie szybkość pozyskiwania gęstej chmury punktów z dokładnościami centymetrowymi. Jest to więc bardzo skuteczne rozwiązanie do pozyskiwania informacji o obiektach wydłużonych (liniowych), a także ich otoczeniu. Wynikowa chmura punktów, aby mogła być wykorzystywana do poszczególnych zastosowań, musi spełniać określone parametry, zarówno dokładnościowe jak i jakościowe. Zwykle zamawiający określa wartości parametrów, które w projekcie należy uzyskać. O ile w kwestii parametrów dokładnościowych nie pojawiają się rozbieżności co do metodyki, o tyle w przypadku gęstości chmury punktów sytuacja nie jest jednoznaczna. Ze względu na specyfikę danych MLS (Mobile Laser Scanning), nie można tu zastosować bezpośrednio rozwiązań z ALS (Airborne Laser Scanning). Podawanie również gęstości chmury punktów jako ilorazu liczby punktów przez „płaskie” pole powierzchni powstające z rzutu granicy projektu na płaszczyznę, powoduje mylne wrażenie o gęstości chmury punktów na zeskanowanych obiektach. A właśnie gęstość chmury punktów na obiektach jest kluczowym kryterium w kwestii jej przydatności do dalszego przetwarzania i wykorzystania (np. możliwość rozpoznania obiektów na chmurze). W niniejszym artykule, na trzech polach testowych, zbadano trzy różne metody obliczania gęstości zbioru danych LiDAR dzieląc liczbę punktów: najpierw przez „płaskie” pole powierzchni, następnie przez „trójwymiarowe”, a kończąc na metodzie voxelowej. Najbardziej wiarygodną wydaje się być metoda voxelowa, która oprócz samych lokalnych wartości gęstości, przedstawia ich przestrzenny rozkład.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Automatyzacja procesu wyznaczania elementów orientacji zewnętrznej

Istniejące zasoby map cyfrowych w postaci wektorowej wymagają na ogół dość częstej aktualizacji lub korekty. Szczególnie ma to znaczenie dla obszarów mocno zurbanizowanych. Jednym ze sposobów jest wykonanie poprawek i naniesienie nowych elementów na podstawie zdjęć lotniczych. Ich orientację zewnętrzną można wykonać korzystając z posiadanych baz danych wektorowych. W pracy przedstawiono problematykę automatyzacji wyznaczania elementów tej orientacji na podstawie pary zdjęć i zbioru danych wektorowych dla tego samego terenu. Wykorzystano w niej materiały testu OEEPE, dotyczącego tego problemu, a zakończonego w 1999.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie przydatności zdjęć lotniczych z programu PHARE PL 9206 do aktualizacji map w skali 1:10 000 i 1:5 000 z zastosowaniem systemu VSD

Praca zawiera opisy badania dokładności sytuacyjnej aktualizowanych map obszarów użytkowanych rolniczo. Pierwszy obszar obejmuje część zbiornika „Jeziorsko” na rzece Warcie - aktualizowane były mapy w skali 1:10 000. Drugi obszar obejmuje wieś Bystrzyca Oławska - aktualizowana była mapa 1:5 000.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Stan obrazowania lotniczego i satelitarnego w świetle XX Kongresu MTFIT W Istambule – 2004 r.

Referat prezentuje ocenę stanu obecnego i perspektywy rozwoju obrazowania lotniczego i satelitarnego, sformułowaną na podstawie przebiegu XX Kongresu Międzynarodowego Towarzystwa  Fotogrametrii i Teledetekcji (MTFiT), który odbył się w lipcu 2004 r w Istambule. Ta problematyka jest w centrum zainteresowania I Komisji Technicznej MTFiT: „Systemy obrazowania, platformy i obrazy."

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dopasowanie radiometryczne ortoobrazów z wykorzystaniem modelu barw LAB

Przedmiotem pracy jest analiza możliwości dopasowania radiometrycznego ort obrazów w oparciu o model barw LAB zamiast modelu RGB. W pierwszej części podkreślono aktualność problemu dopasowania radiometrycznego w kontekście wykonywania projektów fotogrametrycznych na podstawie kilkuset a nawet tysięcy zdjęć. Następnie przedstawiono model przestrzeni barw LAB na tle innych modeli. W kolejnym rozdziale porównano model LAB z modelem RGB wskazując na zalety tego pierwszego. Ponieważ z rozważań teoretycznych wysnuto wniosek o zaletach aplikowania modelu LAB w dopasowaniu radiometrycznym obrazów, w kolejnej części sformułowano zarys koncepcji mozaikowania ortoobrazów na bazie modelu LAB. Następnie omówiono eksperyment badawczy, w którym wykorzystano ortoobrazy pochodzące z dwóch różnych projektów fotogrametrycznych, z których w jednym zastosowano kamerę analogową a w drugim – cyfrową. Ortoobrazy charakteryzowały się bardzo mocnym zróżnicowaniem radiometrii, w barwie jednego przeważają ciepłe tony z nadmierną dominantą żółtego podczas gdy drugi ma tonację zimną, za dużo w nim zszarzałej barwy zielonej. Kolejna różnica to stopień zawartości szumów – w jednym jest wysoki, a w drugim niski. Takie zróżnicowanie radiometrii stanowi duży problem przy mozaikowaniu. Ortoobrazy zmozaikowano osobno w modelu RGB i w modelu LAB. W obu przypadkach nie uzyskano pełnej jednolitości tonalnej, ale obraz zmontowany w modelu LAB jest znacznie lepszy. Wyniki eksperymentu uznano za potwierdzenie przydatności przestrzeni LAB w dopasowaniu radiometrycznym ortoobrazów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rozwój systemu katastralnego w Polsce

W referacie przedstawiono: 1) rys historyczny systemów katastralnych na ziemiach polskich, 2) aktualny system prawny dotycząch ewidencji gruntów i budynków, 3) zakres informacji gromadzonych te ewidencji gruntów i budynków. 4) ocenę aktualnego stanu ewidencji gruntów i budynków o Polsce. 5) program modernizacji ewidencji gruntów i budynków. 6) program budowy zintegrowanego systemu ewidencjonowania informacji o nieruchomościach (ZSEIN). 7) prace pilotażowe i wdrożeniowe związane z ZSEIN

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna