rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
ROLA „OMBUDSMANÓW POLICYJNYCH” W REALIZACJI ZASADY DEMOCRATIC POLICING

Jednym z elementów składających się na obraz demokratycznego społeczeństwa jest Policja, która podlegając regułom i zasadom prawa urzeczywistniającym poszanowanie godności ludzkiej, może ingerować w życie obywateli w określonych i ściśle kontrolowanych warunkach, w związku z czym ponosi publiczną odpowiedzialność. Wyjątkowe
uprawnienia Policji związane z zatrzymaniem, aresztowaniem, przesłuchaniem, przeszukaniem czy użyciem siły czynią z formacji, jaką jest Policja (co dotyczy również wojska), potencjalne zagrożenie dla systemów demokratycznych – znacznie większe niż w przypadku pozostałych agencji państwowych. Dlatego też w celu rzetelnego, efektywnego i sprawiedliwego
wykonywania przyznanych przez suwerena kompetencji powołuje się instytucje nadzoru
nad organami ścigania. Instytucje te stają się tym samym jednym z atrybutów demokratycznego państwa prawa, w powołaniu których suweren ma prawo brać udział.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
ALEKSANDRA KROŃSKIEGO TEORIA SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO

Głównym celem artykułu jest przedstawienie oryginalnej koncepcji samorządu
terytorialnego, ukutej przez polskiego prawnika Aleksandra Krońskiego. Autor dokonał analizy tez zawartych w książce pt. Teorja samorządu terytorialnego, wpisując je w szerszy kontekst
filozoficznoprawnej debaty prowadzonej wokół ustroju państwa polskiego w okresie międzywojennym. Ponadto w artykule rozwinięto myśl Krońskiego dotyczącą historii samorządu terytorialnego o wątki politologiczne, wskazując, iż idea samorządności może łączyć się z przeciwstawnymi politycznymi doktrynami. Autor tekstu stanął również na stanowisku, iż teoria
Aleksandra Krońskiego, godząc indywidualne uprawnienia ze wspólnotową naturą człowieka,
może stanowić inspirację dla współczesnej idei samorządnego państwa.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Karta Praw Społecznych Rady Europy jako szansa ustanowienia jednolitej koncepcji obywatelstwa Unii Europejskiej

Artykuł analizuje możliwość potraktowania postanowień Karty Praw Społecznych
Rady Europy jako standardu określającego minimalny poziom ochrony uprawnień socjalnych
w skali kontynentu europejskiego. Uprawnienia te są analizowane jako element obywatelstwa
europejskiego. Brak jednolitej koncepcji obywatelstwa UE sprawia, że poszczególne
państwa członkowskie EU nie realizują wspólnego modelu przestrzegania praw socjalnych.
Taka sytuacja sprzyja interwencji unijnych i krajowych organów wymiaru sprawiedliwości,
albowiem stosowanie w praktyce trzech różnych standardów ochrony praw społecznych a limine
uzasadnia wątpliwość równego traktowania i nasuwa podejrzenie o naruszeniu przepisu
o zakazie dyskryminacji obywateli Unii Europejskiej ze względu na przynależność państwową.
W artykule przeanalizowano następujące prawa regulowane postanowieniami Europejskiej
karty społecznej: prawo do ochrony zdrowia, pomocy społecznej, mieszkania i edukacji.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
REALIZACJA ZASADY RÓWNOŚCI WOBEC PRAWA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM

W  tekście wyłoniono z  ogólnych zasad postępowania administracyjnego
najistotniejsze reguły stanowiące dobre praktyki administracyjne. Skonfrontowano je z postanowieniami wynikającymi z Europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej,
a następnie zestawiono z konstytucyjną regułą równości. W następstwie przeprowadzonych
analiz wyodrębnione zostały ramy zastosowania zasady równości wobec prawa przy rozstrzyganiu spraw indywidualnych w postępowaniu administracyjnym.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Charakter prawny odpowiedzialności dyscyplinarnej członka korpusu służby cywilnej.

Artykuł obejmuje syntetyczne przedstawienie przepisów prawnych i zasad stosowania odpowiedzialności dyscyplinarnej członka korpusu służby cywilnej, jego prawa i obowiązki, kary oraz zasady postępowania dyscyplinarnego przed organami I i II instancji oraz postępowania odwoławczego.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Ochrona prawa własności, czyli roszczenia przysługujące właścicielowi na podstawie przepisów kodeksu cywilnego

Własność to &lar, na którym opiera się konstrukcja systemu prawa cywilnego i z tego
powodu niezmiernie istotne jest właściwe ukształtowanie ochrony tego prawa. Chociaż ochronę
własności przewidują przepisy Konstytucji, w  zasadzie stanowią one jedynie punkt wyjścia dla
regulacji zawartych w kodeksie cywilnym. Kodeksowa ochrona prawa własności realizowana jest
poprzez: roszczenia windykacyjne, roszczenia negatoryjne, roszczenia uzupełniające, a także roszczenia
posesoryjne i  pomoc własną. W  przypadku współwłasności możemy mieć do czynienia
z roszczeniem podobnym do roszczenia windykacyjnego lub podobnym do roszczenia negatoryjnego.
Zasady ochrony prawa własności na mocy szczególnych przepisów są wykorzystywane przy
ochronie innych praw, przy czym chodzi o odpowiednie ich stosowanie i specyfikę uwzględniające
specy&kę tych praw.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Charakterystyka poszczególnych (innych niż strajk) akcji protestacyjnych

Celem artykułu jest omówienie akcji protestacyjnych. Poszczególne jego części opisują akcję okupacyjną, blokadę, bojkot, czarny PR, dzień bez wokandy, motocyklowe patrole pracownicze, obstrukcjonizm, odmowę przeprowadzania przez personel medyczny planowanych świadczeń medycznych, pikietę, strajk biały/włoski, strajk chorobowy/tajny, strajk czarny, strajk głodowy, strajk japoński, urlop na żądanie, zbiorowe rozwiązanie indywidualnych stosunków pracy. Każda z części formułuje definicję protestu, wskazuje unormowania prawne i w sposób ogólny przedstawia zagadnienie legalności akcji protestacyjnej. Artykuł wskazuje, że ze względu na znaczną różnorodność akcji protestacyjnych jedynym racjonalnym rozwiązaniem legislacyjnym jest ich regulacja w różnych aktach normatywnych.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI SPRZEDAWCY PRZY SPRZEDAŻY FAŁSZYWEGO DOBRA KULTURY

W  niniejszym opracowaniu przeprowadzono analizę zasad odpowiedzialności
sprzedawcy z tytułu zbycia fałszywego dzieła sztuki lub zabytku. W części wprowadzającej zwrócono uwagę na zjawisko fałszowania dóbr kultury w celu wprowadzenia falsyfikatów do obrotu, co w odniesieniu do zabytków stanowi przestępstwo fałszerstwa, zagrożone grzywną, karą
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 (art. 109a ustawy z dnia 23.07.2003
r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, Dz.U. nr 162, poz. 1568, z późn. zm.). W dalszej
części opracowania zwrócono uwagę, że dla ustalenia zasad cywilnoprawnej odpowiedzialności
sprzedawcy – w tym również sprzedawcy sfałszowanego dobra kultury – kluczowe znaczenie
posiada rozgraniczenie pomiędzy świadczeniem wadliwym, uruchamiającym odpowiedzialność z tytułu rękojmi, a świadczeniem innego przedmiotu, które nie stanowi w ogóle wykonania
zobowiązania. Podzielono pogląd, zgodnie z  którym dla ustalenia reżimu odpowiedzialności
sprzedawcy – w przypadku świadczenia przedmiotu innego niż uzgodniony – decydujące znaczenie ma akt przyjęcia świadczenia. Rozważania przeprowadzono z punktu widzenia interesów
nabywcy sfałszowanego dobra kultury. W związku z tym wskazano, że dla kupującego optymalnym rozwiązaniem jest skorzystanie w pierwszej kolejności z uprawnienia do odstąpienia od
umowy sprzedaży na podstawie przepisów o rękojmi, a dopiero w sytuacji gdy nie jest to możliwe, sięgnięcie do instytucji błędu uregulowanej w art. 84 Kodeksu cywilnego.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
ODRZUCENIE UCHWAŁY O UDZIELENIU ABSOLUTORIUM ZARZĄDOWI POWIATU I WOJEWÓDZTWA – GŁOS W WIELOLETNIEJ DYSKUSJI

Instytucja absolutorium w samorządzie terytorialnym od lat wywołuje wątpliwości. Przepisy wszystkich trzech ustaw ustrojowych regulujące kwestie dotyczące podejmowania uchwał w tej sprawie zostały tak skonstruowane, że istnieje możliwość interpretowania ich w różny sposób. Dodatkowo od roku 2002 wprowadzono w gminnej procedurze
absolutoryjnej zmiany, co spowodowało, że w stosunku do powiatów i województw zachodzą
odtąd znaczące różnice. W tych dwóch bowiem jednostkach nadal obowiązuje konstrukcja
tzw. formuły odwróconej, zgodnie z którą odrzucenie w głosowaniu uchwały o udzieleniu
absolutorium jest równoznaczne z przyjęciem uchwały o nieudzieleniu zarządowi absolutorium. To właśnie ta konstrukcja wywołuje najwięcej problemów w praktyce. Dlatego też
autorka mimo wielu opracowań, jakie do tej pory ukazały się w tym zakresie, podjęła kolejną próbę analizy tego zagadnienia w celu udzielenia odpowiedzi, w jakich okolicznościach
(przy spełnieniu jakich warunków) dochodzi do odrzucenia uchwały o  udzieleniu absolutorium. Skłoniła ją do tego przede wszystkim niedawno wprowadzona do samorządów
instytucja wotum zaufania, która uregulowana jest na wzór istniejącego od lat absolutorium,
i w procedurze której również przewidziano formułę odwróconą.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zagadnienie państwowości białoruskiej w latach 1917-1920. W setną rocznicę rewolucji 1917

Rewolucja 1917 roku w Imperium Rosyjskim zaczęła się w lutym (według kalendarza
juliańskiego), czyli w marcu (według używanego w Europie Zachodniej kalendarza gregoriańskiego).
Skutkowała w pierwszej fazie abdykacją cara Mikołaja II i w konsekwencji w ogóle
zakończyła się era dynastii Romanowych. Władzę w Rosji objął Rząd Tymczasowy. Trwała
pierwsza wojna światowa. Rosja ponosiła ciężkie klęski na frontach. Kraj pogrążał się w chaosie.
Walczyły ze sobą rozmaite ugrupowania polityczne. Liczne narody podjęły także walkę o oswobodzenie
się spod panowania rosyjskiego. Ruch narodowy na Białorusi był stosunkowo słaby.
Miał mniejszą siłę aniżeli w sąsiedniej Ukrainie. Jednak znaczenie Białorusi było duże z uwagi
na położenie geograficzne – to duży kraj w Europie. Działacze narodowi na Białorusi utworzyli
Wielką Radę Białoruską. Wysunęli idee autonomii Białorusi. Trwały też walki wewnętrzne rozmaitych
sił. W październiku/listopadzie 1917 r. w stolicy – Piotrogrodzie (poprzednia nazwa: Petersburg)
– zamach stanu przeprowadzili bolszewicy i pokonali siły Rządu Tymczasowego. Bolszewicy
objęli rządy w Rosji. Rozpoczęła się nowa faza wojny, w tym bolszewickiej Rosji z Polską.
W jej rezultacie Białoruś weszła w skład bolszewickiej Rosji jako republika autonomiczna.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Prawo karne w okresie PKWN – wahania i decyzje

W  1944 roku Armia Czerwona Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich
wkroczyła na ziemie polskie. Wówczas (lipiec 1944) w Moskwie, na Kremlu, pod dyktando Stalina
grupa „polskich” komunistów powołała Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego (PKWN).
PKWN faktycznie uzurpował sobie rolę rządu polskiego. Legalny rząd polski znajdował się przez
całą wojnę na uchodźstwie w Londynie. PKWN między innymi tworzył nowe prawo karne. Prawu
karnemu wyznaczono w Polsce Ludowej nowe zadania: wspieranie ustroju i walkę z opozycją polityczną.
Faktycznie wymiar sprawiedliwości przekształcano w zdyscyplinowany aparat państwowy,
by przy jego pomocy unieszkodliwić osoby niebezpieczne dla nowego reżimu. Nowe prawo karne
w wielu aspektach wzorowane było na prawie ZSRR.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
BUDŻET OBYWATELSKI A BUDŻET PARTYCYPACYJNY. DWA ROZWIĄZANIA DLA JEDNEGO MIASTA W KONSEKWENCJI NOWELIZACJI PRAWA SAMORZĄDOWEGO

Od początku 2018 roku budżet obywatelski stanowi jedną z form konsultacji
społecznych, szczególnie ważną, gdyż zgodnie z wolą ustawodawcy wyniki są dla władz wiążące. Za jego pośrednictwem członkowie wspólnoty samorządowej samodzielnie decydują
o alokacji – co prawda niewielkiej, ale jednak – części środków finansowych, wydzielonych
w tym celu z puli budżetowej danej jednostki na konkretny rok budżetowy. Instytucja ta
uzupełnia katalog środków prawnych służących realizowaniu władczych uprawnień mieszkańców, a  co więcej, odgrywa ważną rolę w  kształtowaniu ich poczucia wpływu i  odpowiedzialności za sprawy publiczne. W  niniejszym opracowaniu zaprezentowany zostanie
przykład regulacji lokalnego budżetu obywatelskiego oraz budżetu partycypacyjnego
funkcjonujących w mieście na prawach powiatu – Dąbrowie Górniczej. Autorka omówi je
z uwzględnieniem kontekstu przyjętej z początkiem 2018 roku nowelizacji m.in. ustrojowych ustaw samorządowych z dnia 11 stycznia 2018 roku.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Zakładowa organizacja związkowa jako strona zakładowego układu zbiorowego pracy.

Instytucja układów zbiorowych ma w naszym kraju długoletnią tradycję. W historii polskiego prawa pracy odegrała znaczną rolę w kształtowaniu treści stosunków pracy i wzajemnych zobowiązań pracodawców i organizacji związkowych. Znaczenie tej instytucji było różne w zależności od okresu, w którym ona występowała. Dnia 29 września 1994 r. Sejm RP uchwalił ustawę o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw, która w sposób znaczący zmieniła regulację dotyczącą instytucji układów zbiorowych pracy. Najistotniejsze zmiany dotyczą problematyki stron układu zbiorowego pracy. Wprowadzone zmiany spowodowały przekształcenie istoty układów zbiorowych pracy w naszym kraju. Do czasu nowelizacji w bardzo ograniczonym zakresie stanowiły one wyraz swobodnej woli stron. Strony układu były bowiem narzucane przez ustawodawcę w sposób zapewniający znaczną jednolitość rozwiązań układowych. To powodowało, że stawały się one mało autentyczne. Szczególnie widoczne to było okresie poprzedzającym wprowadzone zmiany. W niniejszym opracowaniu skupiono się na roli jednej ze stron zakładowego układu zbiorowego pracy, tj. zakładowej organizacji związkowej, z uwzględnieniem zmianach wprowadzonych przez ww. ustawę. Zdolność do zawierania układów jest konsekwencją pozycji społecznej, jaką zdobyły sobie związki zawodowe. Przesłanką tej zdolności nie jest posiadanie osobowości prawnej. W opracowaniu starano się wskazać kluczowe elementy związane z zakładową organizacją związkową jako stroną uprawnioną do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy. Wśród zagadnień tych znalazły się zagadnienia dotyczące związku zawodowego, zakładowej organizacji związkowej, reprezentatywności zakładowej organizacji związkowej, zdolności układowej zakładowej organizacji związkowej do zawierania układów zbiorowych pracy i zmian organizacyjnych po stronie zakładowej organizacji związkowej.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Kilka uwag na temat praktycznego stosowania zasady obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Artykuł wskazuje, dlaczego pracownik musi sobie zdawać sprawę z tego, że od chęci własnego rozwoju i zwiększania kompetencji zawodowych uzależniona jest jego pozycja na rynku pracy. Jednym z warunków utrzymywania firmy na dodatnim poziomie wydajności jest inwestowanie w kapitał pracowniczy, dlatego opisano podstawowe zasady podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników w oparciu o przepisy kodeksu pracy, a także korzyści, jakie są związane z ich realizacją. Ma to ogromne znaczenie ze względu na kształtującą się więź porozumienia i lojalność pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. W artykule omówiono rodzaje świadczeń, z jakich może skorzystać pracownik, jeżeli pracodawca zainicjuje lub wyrazi zgodę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Dodatkowo zwrócono uwagę, że dla pracodawców, którzy utworzą w swoim zakładzie pracy fundusz szkoleniowy, ustawodawca przewidział kilka możliwości refundacji poniesionych kosztów związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych przez pracowników.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Strona w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej

Artykuł poświęcony został tematyce strony postępowania w sprawie stwierdzenia
nieważności decyzji administracyjnej, które to postępowanie zalicza się do nadzwyczajnych trybów
postępowania administracyjnego i odgrywa znaczącą rolę z punktu widzenia gwarancji procesowych
strony z uwagi na to, iż ma ono na celu eliminację ze skutkiem ex tunc decyzji administracyjnych
dotkniętych najcięższymi kwali'kowanymi wadami prawnymi określonymi w art. 156
§ 1 KPA, których pozostanie w obrocie prawnym nie może mieć miejsca w państwie praworządnym.
Prawna de'nicja pojęcia strony zawarta jest w art. 28 KPA, który stanowi, iż stroną jest każdy,
czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu
ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stroną w postępowaniu w sprawie stwierdzenia
nieważności decyzji będzie zaś każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy decyzja
administracyjna, której żąda wery'kacji lub która jest przedmiotem wery'kacji w postępowaniu
wszczętym z urzędu. Charakterystyczne pozostaje przy tym, iż nie zawsze musi zaistnieć tożsamość
między podmiotami w  postępowaniu zwykłym i  w postępowaniu, którego przedmiotem jest
stwierdzenie nieważności decyzji, niemniej jednak to przedmiot decyzji badanej w postępowaniu nieważnościowym określa krąg podmiotów będących stroną postępowania zarówno zwykłego,
jak i prowadzonego w tzw. trybie nieważnościowym. Dodać należy, iż w postępowaniu w sprawie
stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej legitymację do występowania w postępowaniu
jako strona będzie miała też osoba, do której skierowana została decyzja administracyjna, mimo że
nie była ona stroną w sprawie (przesłanka określona w art. 156 § 1 pkt 4 KPA).

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Środki ochrony tajemnicy pracodawcy i tajemnicy przedsiębiorstwa w stosunkach pracowniczych a sposoby zabezpieczenia tajemnicy przez pracodawcę

Artykuł opisuje problematykę związaną z ochroną tajemnicy pracodawcy i przedsię-
biorstwa w stosunkach pracowniczych. Analizie poddane zostały stosowane przez pracodawców
środki ochrony 'zycznej i prawnej, służące do zabezpieczenia tajemnicy, w szczególności w celu
zapobiegnięcia jej ujawnieniu bądź wykorzystaniu w późniejszej własnej działalności przez osoby
będące w posiadaniu najważniejszych informacji w 'rmie. Omówiono również kwestie związane
z  wykorzystaniem zastosowanych przez pracodawcę sposobów zabezpieczenia tajemnicy na
potrzeby ewentualnego dochodzenia przez pracodawcę roszczeń z  tytułu naruszenia tajemnicy
w postępowaniu cywilnym i karnym.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Statut publicznej uczelni wyższej jako źródło prawa pracy.

Niniejsze rozważania koncentrują się na ogólnych zagadnieniach dotyczących statutu jako źródła prawa pracy. Mają one potwierdzić tezę, zgodnie z którą statut publicznej szkoły wyższej może być źródłem prawa pracy. Autonomiczne źródła prawa pracy są specyficzną kategorią aktów, którym ustawodawca nadał charakter normatywny. Jednocześnie zakończony został spór, koncentrujący się na problemie ich konstytucyjności. Statuty uczelni publicznych stanowią podkategorię, w której obok postanowień o charakterze organizacyjnym i ustrojowym można odnaleźć elementy charakterystyczne dla źródeł prawa pracy. W artykule została przedstawiona problematyka rozumienia znaczenia terminu „statut” oraz natury tego aktu i jego znaczenia dla funkcjonowania uczelni. Przede wszystkim jednak zaprezentowano argumenty wskazujące na spełnienie przez statut szkoły wyższej przesłanek bycia źródłem prawa pracy.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Konwencja nr 95 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca ochrony płacy oraz jej stosowanie w Rzeczypospolitej Polskiej – wybrane zagadnienia

Celem niniejszej pracy jest przybliżenie postanowień konwencji nr 95 Międzynarodowej
Organizacji Pracy dotyczącej ochrony płacy. Artykuł wzbogacony został ponadto o szereg odniesień do zalecenia nr 85 Międzynarodowej Organizacji Pracy, które w sposób istotny uzupełnia badaną materię. Autorzy oprócz analizy jurydycznej przedstawionych aktów normatywnych
dokonują również ich porównania z rozwiązaniami krajowymi w celu ustalenia istnienia lub nieistnienia
ich wzajemnej koherencji. Przedstawiona tematyka – w świetle ogólnego spowolnienia
gospodarczego oraz coraz częstszego naruszania praw pracowniczych – zachowuje swoją aktualność i istotność. Służyć może ona również informacją szerokiej grupie pracowników niemających
przygotowania prawniczego.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
GLOSA DO WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 14 GRUDNIA 2010 R., SYGN. AKT I OSK 1155/10

Niniejsza glosa porusza problematykę formy połączenia spraw przez organ
administracji publicznej w  toku procedowania. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie określają, w jakiej formie organ ma zdecydować o połączeniu spraw. Autorka podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego przyjąć można,
iż dopuszczalne jest, aby organ zrobił to w formie niezaskarżalnego postanowienia, ale takiego obowiązku nie ma. Brak postanowienia o połączeniu spraw wszczętych z wniosków
skarżącego nie stanowi więc naruszenia prawa.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Wybrane zagadnienia dotyczące charakteru prawnego gwarancji bankowej na tle doktryny i nauki prawa

Ustawa z  dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe zawiera przepisy definiujące i  regulujące pojęcie gwarancji bankowej jako jednej z  czynności bankowych.
Niemniej jednak w doktrynie i nauce prawa polskiego istnieje spór dotyczący interpretacji niektórych przepisów regulujących zagadnienie przedmiotowej instytucji m.in. w zakresie ustalenia, jaki
jest charakter prawny gwarancji bankowej, np. czy gwarancja jest umową, czy też jednostronną
czynnością prawną banku. Niniejszy artykuł stanowi próbę przedstawienia odpowiedzi na powyż-
sze dyskusyjne zagadnienia związane z charakterem gwarancji bankowej.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne
LOJALNOŚĆ A PRAWORZĄDNOŚĆ W STOSUNKU PRACY

Artykuł poświęcony jest relacjom, jakie występują pomiędzy lojalnością a praworządnością w ramach stosunku pracy, uprzednio terminami zdefiniowanymi. Niezbędne wydaje się bowiem udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy lojalna strona tego stosunku
prawnego to zawsze strona postępująca zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym,
a jeśli nie, to czy wówczas można mówić o lojalności jednej ze stron stosunku pracy w stosunku do drugiej strony stosunku pracy. Opracowanie poświęcone jest lojalności pracowniczej ale mowa w nim również o lojalności pracodawcy w stosunku do pracownika i skutkach
wzajemnych tych relacji.

Czasopismo: Roczniki Administracji i Prawa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki prawne