rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Bezpieczeństwo energetyczne Polski w świetle standardów Unii Europejskiej

We współczesnych stosunkach międzynarodowych dostęp do surowców energetycznych stanowi egzystencjalną potrzebę każdego państwa, warunkującą jego rozwój gospodarczy i społeczny. Polska jest chłonnym rynkiem zbytu dla surowców energetycznych, a jej położenie geograficzne umożliwia odgrywanie roli państwa tranzytowego dla ropy naftowej i gazu ziemnego na rynki europejskie. Założenia strategii energetycznej Polski wynikają z wielu uwarunkowań wynikających zarówno ze złożoności i dynamiki współczesnego rynku energetycznego, jak i interesów wewnętrznych państwa. Kluczowym wyznacznikiem strategii bezpieczeństwa energetycznego Polski są standardy Unii Europejskiej w tym wymiarze. Unia Europejska, jako jeden z najbardziej dynamicznych rynków energetycznych w skali światowej, jest głównym uczestnikiem oddziałującym na międzynarodowe bezpieczeństwo energetyczne. Szacuje się, iż uzależnienie od importu surowców w UE będzie postępować i w związku z tym priorytetem polityki bezpieczeństwa energetycznego państw członkowskich jest utworzenie jednolitego rynku energii oraz solidarność w relacjach z dostawcami. Jak na razie działania Unii Europejskiej w tym wymiarze są niewystarczające. Celem niniejszego opracowania jest tym samym ukazanie specyfiki polityki bezpieczeństwa energetycznego RP w kontekście wymogów UE oraz analiza głównych wyzwań i scenariuszy dla strategii bezpieczeństwa energetycznego państwa.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Przestępczość graniczna cudzoziemców w Polsce — dynamika i struktura na podstawie danych statystycznych Komendy Głównej Policji

Celem artykułu jest ukazanie dynamiki i struktury przestępczości granicznej cudzoziemców w Polsce ujawnionej przez Policję w latach 2014–2013. Obraz przestępczości został ukazany w odniesieniu do kwalifikacji prawnej czynów, obywatelstw sprawców oraz z uwzględnieniem podziału administracyjnego państwa na województwa. Podjęte w artykule analizy pozwoliły na stwierdzenie, iż udział liczby cudzoziemców podejrzanych o przestępstwa graniczne w ogólnej liczbie podejrzanych cudzoziemców w Polsce jest niewielki. Najwięcej cudzoziemców podejrzanych przez Policję o popełnienie przestępstw granicznych ujawniono w województwa graniczących z państwami trzecimi UE, głównie w województwie podkarpackim oraz lubelskim. Analizując strukturę przestępczości pod względem obywatelstwa, stwierdzono, iż największą grupę podejrzanych stanowią obywatele Ukrainy, zarówno w przypadku przestępstwa przekroczenia granicy państwa wbrew przepisom, jak i w przypadku przestępstw przemytniczych.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Determinanty kształtujące podstawowe ustawowe pojęcia, istotę i znaczenie dowodów procesowych w postępowaniu karnym i jurysdykcyjnym. Eliminacyjne dowodowe badanie (przesiewowe) osób podejrzanych wytypowanych w ramach realizacji czynności określonych regulacją prawną art. 192a kodeksu postępowania karnego

Istotą publikacji jest wykazanie roli i znaczenia dowodów procesowych zbieranych i weryfikowanych przez organy ochrony prawnej (ścigania i sądu) dla udowodnienia sprawstwa zarzucanego czynu oskarżonemu (skazanemu) oraz determinantów kształtujących ustawowe regulacje prawne tej istotnej i skomplikowanej materii. Prawo dowodowe pełni niezwykle istotną funkcję gwarancyjną i ochronną praw i wolności obywatelskich w demokratycznym państwie prawnym. Określa prawne formy działania organów i instytucji w stosowaniu prawa i wzmacnia kontrolną oraz odszkodowawczą funkcję w toku instancji odwoławczej za naruszenie zasad tego prawa i jego standardów

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Nowoczesne narzędzia techniki kryminalistycznej a niewykryte przestępstwa sprzed lat — czy sprawcy powinni się bać?

Kryminalistyk Hans Gross twierdził, iż przestępstwo nie jest bytem abstrakcyjnym i teoretycznym oderwanym od rzeczywistości, ale stanowi realne społeczne zjawisko, które możliwe jest do zbadania i rozpoznania. Trzeba przyznać mu rację, jednakże to zbadanie i rozpoznanie przestępstwa wymaga niejednokrotnie czasu, na efekty przychodzi niejednokrotnie czekać wiele lat. Przestępcy nie ustają w doskonaleniu metod swoich działań. Dlatego na organach ścigania ciąży obowiązek ciągłego podnoszenia na wyższy poziom metod technicznych i taktycznych wykrywania przestępstw. Kryminalistyka sięga po nowoczesne technologie oraz narzędzia do zapobiegania i zwalczania nowych rodzajów przestępstw, ale nie tylko. Na archiwalnych półkach, mówiąc obrazowo, znajdują się bowiem akta niewykrytych przestępstw sprzed lat (o różnym ciężarze gatunkowym). Takie potknięcia organów procesowych narażają — zdaniem Józefa Gurgula — na szwank dobro wymiaru sprawiedliwości. Dlatego funkcjonariusze z Zespołu ds. Przestępstw Niewykrytych (nazywanego policyjnym Archiwum X) wracają do spraw sprzed kilkunastu lub kilkudziesięciu lat, podejmują lub wznawiają (często skutecznie) postępowania, które umorzono z powodu niewykrycia sprawców, bądź z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. W modelu ich postępowania znaczącą rolę odgrywają właśnie rozwiązania i narzędzia, jakimi aktualnie dysponuje technika kryminalistyczna. Potencjał tkwiący we współczesnej wiedzy pomostowej odgrywa znaczącą rolę, by mimo upływu lat cel postępowania karnego został osiągnięty, tj. aby sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Zasady stosowania kryptonimów i szyfrów w korespondencji służbowej Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK (1943/1944 r.)

Armia Krajowa posiadała złożoną strukturę wymagającą zapewnienia sprawnej i bezpiecznej łączności tak, aby przekazywane informacje nie wpadły w ręce nieprzyjaciół. W celu ochrony tajemnicy służbowej w korespondencji stosowane były zmieniane okresowo kryptonimy i szyfry. Do chwili obecnej przetrwały dziesiątki meldunków i raportów zapisanych z ich wykorzystaniem. Wielokrotnie ich pełne odczytanie uniemożliwiał brak klucza do wykorzystanych słów maskujących właściwą treść. Publikowane materiały zawierają niezwykle rzadką instrukcję kancelaryjną, zasady stosowania szyfrów i kryptonimów w dokumentacji organizacyjnej oraz kompletne tabele kodowe. Prezentowane źródła wypełniają istniejącą dotychczas lukę w badaniach, umożliwiając jednocześnie pełne korzystanie z zachowanych pism AK.

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, historia
Śledztwo Biura Rejestracyjnego w sprawie gen. dyw. Kazimierza Ładosia w latach 1939–1940

Po wybuchu II wojny światowej życie polityczne państwa polskiego przeniosło się na emigrację. Tam zaczęto rozliczać osoby powiązane z dawnym sanacyjnym systemem lub podejrzewane o nieuczciwe praktyki szkodzące interesom II Rzeczypospolitej. Spotkało to również gen. Kazimierza Ładosia, który przed wojną był członkiem rady nadzorczej jednego z niemieckich browarów działających w Polsce. W niniejszym artykule zaprezentowano postępowanie Biura Rejestracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych wobec gen. Ładosia, które przeprowadzono na przełomie 1939 i 1940 r.

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, historia
Rejestr pospolitego ruszenia powiatu poznańskiego z 28 sierpnia 1649 r.

W 1649 r. w obliczu ataku połączonych sił hetmana kozackiego Bohdana Chmielnickiego i chana Islama Gireja III na fortecę księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, Zbaraż, król za zgodą sejmu postanowił zwołać wyprawę pospolitego ruszenia. Odpowiednie uniwersały zostały rozesłane po wszystkich sejmikach ziemskich, by rozpoczęły przygotowania do wyprawy. W lipcu dokumenty te dotarły do województw wielkopolskich: poznańskiego i kaliskiego. Odpowiedni dokument wystawił też wojewoda poznański Krzysztof Opaliński, który wzywał szlachtę na pospolite ruszenie. Termin popisu generalnego wyznaczył na dni 25–29 sierpnia 1649 r. pod Poznaniem. Na popis przybyły powiaty z województwa. Rejestry dotyczą składu osobowego dwóch grup z powiatu poznańskiego. Niestety, wyprawa nie zdołała opuścić terytorium województw wielkopolskich ze względu na opieszałość organizacji. Podczas gdy w województwach trwały przygotowania do wyprawy, król zawarł rozejm kończący działania zbrojne, co zostało obwieszczone stosownym uniwersałem, który przerywał wyprawę pospolitego ruszenia.

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Fundusz operacyjny Policji — wybrane zagadnienia teoretyczne i dogmatyczne

Artykuł rozważa kwestie funduszu operacyjnego Policji. Podkreślono, jak ważna jest to instytucja w działalności operacyjnej Policji. Wśród celów jego ustanowienia można wyróżnić materialny i niematerialny. Z funduszu operacyjnego pokrywane są koszty czynności operacyjno- -rozpoznawczych oraz wynagrodzenia tajnych współpracowników Policji. W trakcie rozważań ustalono, że fundusz operacyjny Policji ma charakter administracyjnoprawny, a co za tym idzie, wypłacane z niego wynagrodzenie ma taki sam charakter.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Skazanie bez rozprawy w znowelizowanym kodeksie postępowania karnego

Celem pracy jest omówienie instytucji skazania bez rozprawy, nazywanej często przez praktyków postępowaniem skróconym, w brzmieniu określonym ustawą z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy — Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Skazanie bez rozprawy należy do grona porozumień karnoprocesowych przyjętych w polskim kodeksie postępowania karnego, definiowanych w doktrynie jako umowa między oskarżonym a oskarżycielem publicznym, pokrzywdzonym, a nawet organem procesowym, przedmiotem której jest zachowanie oskarżonego w zamian za określoną decyzję bardziej dla niego korzystną w porównaniu z tą, jakiej mógłby się spodziewać bez takiego zachowania. Uregulowane ono zostało w art. 335 i art. 343 k.p.k. Artykuł 335 k.p.k. określa dwa rodzaje wniosku o skazanie bez rozprawy, tj. wniosek samoistny, kierowany do sądu przez prokuratora zamiast aktu oskarżenia (art. 335 § 1 k.p.k.), oraz wniosek niesamoistny, dołączany przez niego do wnoszonego do sądu aktu oskarżenia (art. 335 § 2 k.p.k.). Na gruncie omawianej instytucji istnieje wiele zagadnień budzących wątpliwość zarówno teoretyków, jak i praktyków prawa. Należy do nich zaliczyć w szczególności kwestię zasadności formułowania przez ustawodawcę wymogu przyznania się do winy jako przesłanki determinującej zastosowanie skazania bez rozprawy, znaczenie braku zgody pokrzywdzonego na wystąpienie z wnioskiem o skazanie bez rozprawy dla zaistnienia przesłanki pozytywnej prognozy, możliwość skorzystania przez recydywistę z omawianego postępowania oraz określenie terminu wycofania się przez oskarżonego z zawartego porozumienia. W pracy podkreślono także konieczność stosowania postępowania skróconego w sposób zgodny z rzetelnie rozumianym wymogiem koncentracji procesowej.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Konceptualizacja pojęcia kontroli Zakres przedmiotowo-podmiotowy kontroli w ruchu drogowym

Celem artykułu jest wnikliwy przegląd definicyjny pojęcia kontroli w zarządzaniu i naukach pokrewnych (prakseologii, administracji, finansach itp.). Na bazie wyżej wymienionego przeglądu stworzyłem własną definicję terminu kontroli w ruchu drogowym, określając go jako badanie polegające na ustaleniu stanu faktycznego, porównanie go ze stanem wymaganym (prawnym), aby dokonać wiążącej oceny przez funkcjonariusza w celu zastosowania/ niezastosowania środków prawnych. Następnie określiłem zakres przedmiotowo- -podmiotowy kontroli w ruchu drogowym wykonywany przez funkcjonariuszy Policji w świetle aktualnego stanu prawnego.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Kilka uwag o zasadach wynagradzania szkód wyrządzonych użyciem policyjnych psów służbowych

W artykule poruszony został problem wyboru reżimu odpowiedzialności, według którego ma miejsce wynagradzanie szkód wyrządzonych użyciem przez policjanta psa służbowego. Teoretycznie może w tym wypadku wchodzić w grę odpowiedzialność zarówno z tytułu nadzoru nad zwierzęciem (art. 431 k.c.), jak i z tytułu wykonywania władzy publicznej (art. 417 § 1 oraz art. 4172 k.c.). W obu wypadkach odpowiedzialność tę ponosi Skarb Państwa, którego jednostkami organizacyjnymi (stationes fisci) są m.in. jednostki Policji. Specyfika powyższych szkód przemawia za wyborem drugiej ewentualności, czyli poddaniem ich reżimowi odpowiedzialności z tytułu wykonywania władzy publicznej

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Z problematyki ustawowych wskazań wymiaru kary dyscyplinarnej wobec policjantów. Rozważania na tle poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych

W niniejszym artykule podjęto próbę omówienia reguł, rządzących dyscyplinarnym wymiarem kary wobec policjantów. Skupiając uwagę na determinantach, zawężających tzw. swobodę orzeczniczą, starano się określić ich rolę w procesie kształtowania konsekwencji prawnych, które w sposób nieuchronny wiążą się z reżimem odpowiedzialności dyscyplinarnej. Przyjmując tradycyjny podział ustawowych wskazań wymiaru kary, aprobowany na płaszczyźnie odpowiedzialności represyjnej, odrębnie przeanalizowano zasady, dyrektywy oraz okoliczności wpływające na rodzaj zastosowanej reakcji dyscyplinarnej wobec funkcjonariuszy Policji.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Zastosowanie planowania scenariuszowego w naukach o bezpieczeństwie

Planowanie scenariuszowe stanowi jedną z metod analizy strategicznej, która jest niezwykle przydatna w formułowaniu strategii w dynamicznym otoczeniu. Polega ona na opracowywaniu scenariuszy otoczenia, opisujących możliwy przebieg wydarzeń na danym obszarze i w określonej perspektywie czasowej. Scenariusze mogą mieć różną formę, zakres i sposób konstrukcji. Umożliwiają analizę wpływu różnorodnych czynników i wydarzeń na takie podmioty, jak przedsiębiorstwo, branża, państwo czy struktura międzynarodowa. Celem artykułu jest przedstawienie metod scenariuszowych oraz ich zastosowania w naukach o bezpieczeństwie. Scenariusze te mogą być wykorzystywane do sformułowania wariantów strategii bezpieczeństwa lub stanowić punkt odniesienia do monitorowania środowiska bezpieczeństwa w celu podjęcia działań ochronnych lub wykorzystania pojawiających się szans.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Europejski nakaz aresztowania jako instytucja prawa wspólnotowego — wybrane problemy implementacji i zastosowania w Niemczech

Artykuł przedstawia rzetelną analizę przepisów ustawy o międzynarodowej pomocy prawnej w sprawach karnych, a także przyczyn i skutków jej dwóch nowelizacji dokonanych w wyniku konieczności implementacji decyzji ramowej o ENA. Autor przedstawia również uzasadnienie i konsekwencje wyroku Federalnego Trybunału Konstytucyjnego, dotyczącego wydawania obywateli niemieckich do innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Autor spogląda praktycznie na przyczyny odmowy wykonania ENA od strony niemieckich przepisów i ich interpretacji w praktyce, wyjaśniając np., że przyczyną odmowy realizacji zwrotnego warunku przekazania osoby ściganej ENA przez niemieckie organy ścigania był fakt, iż w większości przypadków osoby te posiadały podwójne obywatelstwo.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Charakter i zakres ustawy o grach hazardowych

Artykuł przedstawia propozycje zmian w ustawie hazardowej. Analizuje obecne rozwiązania i próbuje zaktualizować społeczne skutki hazardu oraz wyniki dla dochodu państwa. Próbuje zaprezentować skutki całkowitego zakazu legalnego hazardu jak i prawna stronę poszczególnych faz legalizacji hazardu w Polsce.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
O bitwie o Hue z 1968 r. na kanwie najnowszej książki Patryka Masnego

Przemysław Benken dokonał recenzji publikacji: P. Masny, Bitwa o Hue 31 I – 24 II 1968, Zabrze – Tarnowskie Góry 2016

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, historia
Zarys ewolucji aksjologicznej procesu integracji europejskiej

Unia Europejska (dalej jako UE) posiada ugruntowany system norm aksjologicznych określających standardy tożsamości europejskiej. Traktaty przyznają wspólnym wartościom rolę wiodącą i nadrzędną nad zasadami prawa UE. Państwa członkowskie, jak również kraje aspirujące do członkostwa w Unii, muszą — niejako z definicji — spełniać wynikające z nich kryteria i dbać o ich przestrzeganie. Ewentualne naruszenie przez państwo członkowskie wartości, na których opiera się Unia, może skutkować sankcjami w postaci zawieszenia uprawnień traktatowych, z zawieszeniem prawa głosu w Radzie włącznie. W tym kontekście pryncypialność przestrzegania norm aksjologicznych stanowi gwarancję homogeniczności UE, stanowiącej — pozbawioną granic wewnętrznych — przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Czynnikiem mającym zasadniczy wpływ na wykrystalizowanie się i ewolucję systemu aksjologicznego był proces postępującej integracji europejskiej, która w początkowym okresie skupiała się głównie na kwestiach ekonomicznych, zaś z biegiem lat — wraz z powstawaniem kolejnych wspólnot i jednolitego rynku — przekształcała się w integrację polityczną. Artykuł przedstawia zarys tego procesu z uwzględnieniem najistotniejszych momentów na przestrzeni kilkudziesięciu lat integracji europejskiej — począwszy od momentu utworzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali aż do wejścia w życie Traktatu z Lizbony.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Psychologiczne aspekty przesłuchania osób starszych a wartościowanie dowodów

Istotna rola przesłuchania w postępowaniu karnym zazwyczaj nie staje się przyczynkiem do polemik, choć praktyczne aspekty przeprowadzania tej czynności są bardzo zróżnicowane. Efektywność w przeprowadzaniu przesłuchania zależna jest od wielu czynników psychologiczno-osobowościowych występujących zarówno u przesłuchującego, jak i przesłuchiwanego. Ustawowe wskazania odnośnie sposobu dokonania tej czynności (art. 171 k.p.k.) weryfikowane są przez odpowiednie metody oraz kryteria, które należy uwzględnić przy przesłuchiwaniu poszczególnych świadków. Istotne znaczenie w obrębie wskazanej problematyki zajmują przesłuchania osób starszych. Przedmiotem i celem niniejszego opracowania jest wskazanie wybranych aspektów przesłuchania osób w podeszłym wieku oraz wyszczególnienie korelacji takich zeznań z wartościowaniem pozostałych dowodów. Teoretyczne refleksje zostaną wsparte wnioskami z przeprowadzonych badań własnych.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Jedni nieśli buławy, drudzy – buzdygany... Rzecz o książce Jacka Gutowskiego

Waldemar Grabowski dokonał recenzji publikacji: J. Gutowski, Buławy i buzdygany w Polsce od XVI do XVIII wieku, Warszawa 2015.

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, historia
Motywy zabójstw homoseksualnych. Część II — motywy racjonalne

Niniejsze opracowanie prezentuje motywy racjonalne zabójstw homoseksualnych. W ogólnej strukturze tych motywów, tylko 35 wykrytych sprawców, tj. 42,2 % (z tego 15 uprawiało prostytucję homoseksualną) popełniło 23 (tj. 30,7 %) zabójstwa z motywów racjonalnych na tle ekonomicznym. Ofiarami tych zabójstw padło 25 osób, w tym 23 mężczyzn o homo- lub biseksualnej orientacji płciowej oraz jeden heteroseksualista i jedna kobieta. Ponad połowa tych zabójstw (tj. 13) była uprzednio zaplanowana przez sprawców. Pozostałe zostały popełnione pod wpływem nagłych impulsów po zorientowaniu się sprawcy w sytuacji materialnej ofiary. W badanych sprawach zabójstw homoseksualnych z motywów racjonalnych zanotowano 8 (tj. 10,7 %) zabójstw popełnionych na tle seksualno-ekonomicznym (w tym jedno usiłowanie). Żaden ze sprawców nie uprawiał prostytucji homoseksualnej. Ofiarami dwóch sprawców padło 8 osób płci męskiej. Na podstawie analizy ekonomicznych motywów racjonalnych można wyodrębnić czynniki sprzyjające popełnianiu zabójstw homoseksualnych, takich jak: — sprowadzanie przez homoseksualistów do swych mieszkań nieznanych sobie mężczyzn, często o przeszłości kryminalnej, — utrzymywanie kontaktów z elementem kryminalnym, — korzystanie z usług prostytutek homoseksualnych, — chwalenie się swoją zamożnością, — pozostawanie pod działaniem alkoholu i narkotyków, — prowadzenie tzw. „otwartego domu”, urządzanie gay party z niesprawdzonymi partnerami. Te czynniki pozwalają potencjalnym sprawcom rozpoznać się w zamożności poszczególnych homoseksualistów, a następnie zaplanować napad lub zabójstwo w celu przywłaszczenia mienia. Z przeprowadzonych badań wynika też, że odnotowano 4 (tj. 5,3 %) zabójstwa homoseksualne popełnione z motywów seksualnych, tj. na tle seksualnym. Zabójstw tych dopuściło się trzech sprawców, w tym jeden zabójca seryjny dokonujący mordów z lubieżności na małoletnich chłopcach w wieku 11 do 13 lat. Ofiary to 5 młodych chłopców i jeden dorosły heteroseksualny mężczyzna. Żaden ze sprawców nie uprawiał prostytucji homoseksualnej.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Odwrócona zasada kontradyktoryjności w prawie dowodowym po nowelizacji prawa karnego formalnego

Artykuł porusza niezwykle istotną problematykę stosowania w procedurze karnej desygnatów prawdy materialnej w celu ustalenia prawdziwych faktów będących podstawą gromadzenia i weryfikacji materiału dowodowego zarówno na etapie wstępnego postępowania przygotowawczego jak i jurysdykcyjnego przed sądem w podstawie orzekania o winie i karze względnie niewinności oskarżonego. Filozofia procesu karnego nie może być oparta na dogmatach prawdy formalnej (sądowej), które doprowadzają do zawężenia pola dowodowego i eskalacji pomyłek sądowych oraz braku zaufania do prawa.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Problematyka środków przymusu bezpośredniego w świetle konstytucyjnego wymogu regulacji ustawowej (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP 2). cz.

Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego nieodzownie wiąże się z ograniczeniem praw i wolności człowieka i obywatela. Zgodnie z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, znajdującym oparcie w art. 17 MPPOiP oraz art. 8 EKPC, a także art. 52 KPP UE, wspomniane ograniczenia mogą być wprowadzone tylko w drodze ustawy. Nie wystarczy przy tym, aby materia środków przymusu bezpośredniego znajdowała się w akcie odpowiedniej rangi, uchwalonym przez ustawodawcę. Przesłanka ta zawiera w sobie również wymóg konkretyzacji oraz kompletności ustawowej regulacji. Rozważania na gruncie obecnego stanu prawnego dokonane w pierwszej części niniejszego artykułu mają na celu ustalenie, czy ustawa o środkach przymusu bezpośredniego stanowi w świetle art. 31 ust. 3 Konstytucji RP wystarczającą podstawę do zastosowania środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy Policji, ABW, AW oraz ŻW przy wykonywaniu czynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w postępowaniu egzekucyjnym w sprawach cywilnych oraz w procesie karnym.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne