rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kliniczne testy oceny stabilności równowagi i chodu – testy przyłóżkowe

Ocena równowagi i  chodu jest ważnym elementem badania otoneurologicznego. W  artykule przedstawiono najważniejsze kliniczne „testy przyłóżkowe” stosowane u pacjentów w diagnostyce zaburzeń układu równowagi. Problemy ze stabilnością mogą pojawiać się zarówno w uszkodzeniu błędnika, jak i w dysfunkcji układu nerwowego, mięśniowego i wzrokowego. Badanie ruchomości gałek ocznych, w tym: zakres ruchów, stabilność fiksacji, obecności oczopląsu, test sakkadowy i śledzenia, wskazują na zaburzenia motoryki. Omówiono testy oceniające stabilność pacjenta podczas stania i funkcję móżdżku. Przedstawiono kryteria interpretacji zaburzeń w ocenie klinicznej. Opisano testy potrząsania głową oraz pchnięcia głowy, oceniające niestabilność układu przedsionkowego. Autorzy zwrócili uwagę na powiązanie wyników badania z uszkodzeniem błędnika i zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Przeanalizowano testy stosowane w diagnostyce łagodnych położeniowych zawrotów głowy oraz stosowane w ocenie chodu i zdolności pacjentów do samodzielnego poruszania się. W bardziej rozbudowanych i czasochłonnych testach – dynamicznym indeksie chodu i skali równowagi Berga – ocena dotyczy ilościowych aspektów sprawności chodu, a wyniki uzyskuje się na podstawie przyznawanych punktów w  różnych zadaniach, na przykład wykonywanie obrotu, przechodzenie nad przeszkodami i wokół nich. Wszystkie przedstawione testy są ważnym elementem badania klinicznego, dają pierwsze informacje o stanie pacjenta i pozwalają ukierunkować dalsze postępowanie diagnostyczne.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wlasciwosci powierzchniowe frakcji kwasow prochniczych wybranych gleb

Specyficzna struktura chemiczna związków humusowych, zawartość grup funkcyjnych pełniących rolę centrów ad sorpcyjnych oraz niestałość składu pierwiastkowego sprawiają, że materiał organiczny jest uważany za bardzo skomplikowany i trudny do pomiarów, zwłaszcza badań powierzchniowych. W niniejszej pracy przeprowadzono pomiary powierzchni właściwej kwasów humusowych (kwasu huminowego i frakcji fulwokwasów ß-humusu) metodami opartymi na podstawach ad sorpcyjnych. Stosowano w tym celu adsorbat polarny - parę wodną oraz apolarny - azot. Przy zastosowaniu niskotemperaturowej adsorpcji azotu (metodą chromatograficzną) oznaczano powierzchnię właściwą zewnętrzną. Na podstawie zaś izoterm adsorpcji pary wodnej w 20 i 40°C wyznaczono powierzchnię właściwą całkowitą i molową energię adsorpcji dla monowarstwy badanego adsorbenta. Powierzchnia właściwa całkowita kwasów huminowych mieściła się w przedziale od 201 do 238 m2/g, zaś ß-humusu od 319 do 385 m2/g. Powierzchnia zaś zewnętrzna kwasów huminowych wyniosła ok. 1 m2/g, zaś dla ß-humusu ok. 34,5 m2/g. Duże różnice sorpcji azotu i pary wodnej na preparatach kwasów próchnicznych są efektem skomplikowanego mechanizmu adsorpcji adsorbatem polarnym i apolarnym na tym preparacie. Uzyskane duże wielkości powierzchni właściwej mierzonej parą wodną na preparatach kwasów humusowych oraz kształt izoterm adsorpcji wskazują, że pod wpływem działania pary wodnej następuje ruch cząsteczek pary wodnej wewnątrz i ich adsorpcja na centrach aktywnych 7, powyższego wynika, że wytworzona w stanie uwilgotnionym mikrostruktura kwasu humusowego jest nietrwała, zaś po wysuszeniu tego kwasu (niezależnie od metody suszenia), ta mikrostruktura zanika, następuje załamanie się struktury (collapse) i występuje ona w formie zbitej, nieporowatej, niedostępnej zarówno dla rtęci jak też dla adsorbatów apolarnych, co wykazały pomiary adsorpcji i desorpcji azotu na tym preparacie.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zawartosci utlenialnej frakcji wegla w glebach torfowo-murszowych o roznym stopniu wtornych przeobrazen

Badania przeprowadzono na 14 murszach o różnym stopniu wtórnych przeobrażeń. Dla każdej gleby określono ilość węgla ulegającego w ciągu 2 godzin utlenieniu 0,005 M roztworem KMnO4 o PH= 2,5. Generalnie obserwuje się wpływ stopnia wtórnego przeobrażenia na zawartość podatnej na utlenianie substancji organicznej, zwłaszcza dla utworów silnie i bardzo silnie wtórnie przeobrażonych. Ponadto otrzymane wyniki przeanalizowano uwzględniając zawartości kwasów fulwowych i huminowych w badanych murszach. Dla gleb o współczynniku W1>0.60 wraz ze wzrostem udziału w glebie kwasów fulwowych rośnie zawartość frakcji węgla utlenialnej KMnO4.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Obraz epidemiologiczno-kliniczny raka wargi w regionie świętokrzyskim

Wstęp: Rak wargi, będący według kryteriów TNM jedną z  lokalizacji raka jamy ustnej, posiada szereg cech odróżniających go od innych nowotworów głowy i szyi, zarówno epidemiologicznie, jak i w obrazie klinicznym. Materiał: Grupa 342 chorych z rozpoznanym rakiem wargi, zebrana w latach 2001–2012, pochodziła w większości z jednego regionu Polski – województwa świętokrzyskiego. Wśród 312 pacjentów z tej grupy przeprowadzono leczenie chirurgicznie, bądź w skojarzeniu z terapią rentgenowską. Metoda: Analiza retrospektywna uwzględniała: wiek, płeć chorych, umiejscowienie guza w obrębie wargi, a w grupie poddanej leczeniu chirurgicznemu – stopień zaawansowania miejscowego, klinicznego, typ histopatologiczny oraz wybrane cechy patomorfologiczne guza. Wyniki: W  analizowanym materiale (n =342) przeważali mężczyźni w  stosunku 6:1, przy średniej wieku 69,5 lat. Najczęstszym umiejscowieniem raka (93,4%) była warga dolna. Większość leczonych chorych (n=312) rozpoczynała terapię we wczesnym (T1+T2) zaawansowaniu miejscowym (93,9%), a w 97,4% ustalono rozpoznanie Carcinoma planoepitheliale. Dyskusja: Charakterystyka epidemiologiczno-kliniczna przedstawionego materiału jest podobna do doniesień w literaturze. Wymaga podkreślenia, że wyniki można odnosić jedynie do publikacji, gdzie ścisłe kryteria lokalizacyjne TNM raka wargi były zachowane.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Analiza statystyczna wplywu czynnikow meteorologicznych i glebowych na wartosc temperatury radiacyjnej powierzchni roslin

W pracy dokonano analizy statystycznej metodą regresji wielokrotnej wpływu czynników meteorologicznych i glebowych na wartości temperatury radiacyjnej pokrywy roślinnej. Stwierdzono, iż wprowadzenie do modelu regresji wielokrotnej potencjału wody glebowej jako zmiennej niezależnej poprawia dokładność predykcyjną modelu w przypadku, gdy zmienną zależną jest różnica temperatury pokrywy roślinnej w sytuacji stresu wodnego i przy nieograniczonej dostępności wody glebowej. Przedstawiono zależność temperatury powierzchni roślin od temperatury powietrza, prędkości wiatru, radiacji słonecznej i potencjału wody glebowej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uwagi dotyczące kwalifikacji pacjentów do implantacji ślimakowej

Obserwowany od ponad 30 lat postęp w  rozwoju technik chirurgicznych oraz technologii implantów ślimakowych doprowadził do zmiany podejścia i  poszerzenia wskazań do kwalifikacji chorych do leczenia ubytków słuchu typu odbiorczego. Podstawowe wskazania do implantacji ślimakowej stanowią: obustronna głuchota, obustronne resztki słuchowe lub obustronny głęboki niedosłuch typu odbiorczego oraz brak zysku akustycznego z zastosowania klasycznych aparatów słuchowych na przewodnictwo powietrzne po minimum 5–6-miesiącach użytkowania. Przy ocenie wskazań do implantacji wykorzystywane są metody subiektywne oraz obiektywne słuchu. Opinia psychologiczna ma na celu ocenę oczekiwań pacjenta/rodziców dziecka, ich motywacji oraz poziomu intelektualnego pod kątem obecności deficytów mogących powodować trudności zarówno w  późniejszej rehabilitacji, jak i  akceptacji nowego rodzaju stymulacji. W ocenie logopodycznej uwzględniany jest aktualny stopień rozwoju mowy, zaburzenia artykulacyjne związane z  upośledzeniem słuchu, sposób komunikowania się z  otoczeniem. Do ostatecznej kwalifikacji konieczne jest wykonanie badania obrazowego głowy/uszu (TK i/lub MRI). Nabywane doświadczenie chirurgiczne pozwoliło na stopniowe implantowanie dzieci z  różnymi wadami rozwojowymi w  zakresie ucha wewnętrznego. Obecność stanu zapalnego w  obrębie jamy bębenkowej i  przestrzeni pneumatycznych wyrostka sutkowatego może wymagać wcześniejszego usunięcia zmian zapalnych albo wyboru innego dojścia chirurgicznego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Przewlekły kaszel: nowe koncepcje i możliwości terapeutyczne

Kaszel jest najczęstszym objawem ze strony tak górnych, jak i dolnych dróg oddechowych. Należy go traktować przede wszystkim jako odruch obronny, którego celem jest oczyszczenie układu oddechowego z  nadmiaru wydzieliny lub ciał obcych. Przewlekły kaszel definiujemy jako ten trwający powyżej 8 tygodni. Ocenia się, że problem dotyczy 3–40% populacji, będąc istotnym czynnikiem pogarszającym jakość życia pacjentów. Powoduje niepokój, fizyczny dyskomfort, socjalną izolację, uczucie zakłopotania czy wręcz wstydu. Jest jedną z częstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów do lekarzy. Zespół kaszlu związany z górnymi drogami oddechowymi (UACS), astma, eozynofilowe zapalenie oskrzeli i choroba refluksowa są odpowiedzialne za większość przyczyn kaszlu (po wykluczeniu palenia tytoniu, leczenia inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę czy przewlekłego zapalenia oskrzeli). U wielu pacjentów stwierdza się więcej niż jedną przyczynę kaszlu. Złożone postępowanie diagnostyczne jest w takich przypadkach niezbędne, aby rozpoznać etiologię tego objawu i zwiększyć szansę na skuteczne leczenie. Pomimo takiego podejścia u części pacjentów efektywność leczenia przewlekłego kaszlu pozostaje wątpliwa, a odpowiedź na terapię – niesatysfakcjonująca. W takich przypadkach stwierdza się rodzaj oporności, występującej pomimo szczegółowej diagnostyki i podjętych prób leczenia. W związku z powyższym zrodziła się koncepcja nadmiernej odpowiedzi odruchu kaszlowego. Definiuje ona pacjentów z zespołem nadwrażliwości kaszlowej – Cough Hypersensitivity Syndrome – i może wyjaśniać mechanizmy kaszlu w grupie chorych, którzy wcześniej byli diagnozowani albo jako pacjenci z kaszlem idiopatycznym, albo kaszlem o  nieznanej przyczynie. Koncepcja zespołu nadwrażliwości kaszlowej pozwala także zaproponować nowe opcje terapeutyczne dla tych pacjentów, a także leki o działaniu neuromodulacyjnym oraz rehabilitację foniatryczną.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Leczenie głuchot z zastosowaniem implantów na przewodnictwo kostne

Osoby z  niedosłuchem – lub głuchotą w  przebiegu przewlekłych chorób ucha środkowego, zewnętrznego czy wad wrodzonych – które nie mogą nosić klasycznych aparatów słuchowych, czy też nie poddają się leczeniu chirurgicznemu są kandydatami do wszczepienia implantu na przewodnictwo kostne. Druga kategoria kandydatów to chorzy z głuchotą „jednostronną”. Obecnie pacjenci i lekarze mają do dyspozycji wiele rozwiązań technicznych, które z powodzeniem mogą być zastosowane u  większości leczonych, dając im możliwość satysfakcjonującego słyszenia. Szczególną grupą chorych są dzieci, u których zastosowanie aparatów zakotwiczonych w kości możliwe jest już od 4–5 roku życia. Wprowadzenie implantów zakotwiczonych w kości z akcesoriami bezprzewodowymi pozwala pacjentom dodatkowo na bezprzewodowe korzystanie i łączenie się z innymi urządzeniami. Rozwiązania z magnetycznym wspornikiem umożliwiają schowanie implantu pod skórę, pozbawiają leczonych stygmatyzacji i są wygodne w codziennym użytkowaniu.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Leczenie objawowego liszaja płaskiego jamy ustnej: przegląd literatury

Liszaj płaski (ang. lichen planus, LP) jest stosunkowo częstą, przewlekłą chorobą zapalną skóry i błon śluzowych. Jego etiologia pozostaje nieznana, ale może mieć związek z funkcjonowaniem układu immunologicznego. Czynniki emocjonalne, takie jak stres i niepokój, odgrywają rolę w liszaju płaskim jamy ustnej (ang. oral lichen planus, OLP) i wpływają na większy odsetek występowania tej choroby wśród kobiet w wieku średnim. Zmianom erozyjnym/wrzodziejącym towarzyszą objawy silnego bólu i pieczenia, które różnią się w zależności od stopnia nasilenia stanu zapalnego. Stosowanie kortykosteroidów miejscowych jest podstawowym leczeniem objawowego OLP. Alternatywne metody stanowią leki immunosupresyjne, retinoidy, laseroterapia, terapia fotodynamiczna, preparaty aloesu i zielona herbata. Celem niniejszego przeglądu literatury było określenie skutecznych metod leczenia objawowego OLP. Stwierdzono, że najpowszechniejszym sposobem postępowania w objawowym OLP jest leczenie miejscowe. Najczęściej stosowanym leczeniem przeciwzapalnym jest płukanie jamy ustnej propionianem klobetazolu, mimo takiej samej skuteczności innych leków. Czas leczenia miejscowego propionianem klobetazolu nie jest określony i powinien trwać aż do całkowitego ustąpienia objawów.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Tympanometria szerokopasmowa – nowa metoda oceny ucha środkowego

Tympanometria szerokopasmowa (WBT) jest stosunkowo nową metodą oceny ucha środkowego. W przeciwieństwie do klasycznej audiometrii impedancyjnej (AI) zamiast tonu próbnego o  częstotliwości 226 Hz, (a w przypadku niemowląt 1000 Hz) w WBT stosuje się trzask szerokopasmowy obejmujący częstotliwości w zakresie 226–8000 Hz. Umożliwia to ocenę: absorbcji dźwięku przez ucho środkowe, uśrednionego tympanogramu szerokopasmowego oraz tympanogramu dla kilku częstotliwości osobno, a w szczególności na częstotliwości rezonansowej ucha środkowego. Te dodatkowe możliwości pomiarów sprawiają, że WBT może być badaniem znacznie czulszym i  bardziej specyficznym w  diagnostyce schorzeń wpływających na komponentę przewodzeniową niedosłuchu. Patologie ucha środkowego o  udokumentowanym wpływie na powyższe parametry to: ujemne ciśnienie w  jamie bębenkowej, wysięk w  jamie bębenkowej, otoskleroza, przerwanie ciągłości łańcucha kosteczek słuchowych, perforacja błony bębenkowej, przetoka na kanale półkolistym górnym. Duże nadzieje wiąże się z wykorzystaniem WBT jako badania pomocniczego w  badaniach przesiewowych słuchu u  noworodków, gdzie nawet niewielkie nieprawidłowości ucha środkowego mogą zaburzać rejestrację otoemisji akustycznych. Zastosowanie WBT pozwala – bardziej precyzyjnie niż klasyczna audiometria impedancyjna z użyciem tonu 1000 Hz – określić niewielkie nieprawidłowości w jamie bębenkowej. Pomiary absorbcji mogą być wykonywane bez zmian ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym, co stwarza możliwości oceny stanu ucha środkowego nawet krótko po operacjach otologicznych. Słabą stroną WBT jest natomiast fakt występowania dużych zmienności osobniczych w  wykresach absorbcji oraz częstotliwości rezonansowej. Utrudnia to określenie zakresów norm dla uszu prawidłowo słyszących, i tych dotkniętych poszczególnymi jednostkami chorobowymi. Z tego powodu WBT wymaga jeszcze wielu badań. Nie zmienia to jednak faktu, że jest cenną metodą, która w przyszłości może stać się nieodzownym elementem diagnostyki stanu ucha środkowego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Czy postępowanie zachowawcze odgrywa jeszcze rolę w leczeniu szkliwiaka?

Cele: Szkliwiak jest agresywnym nowotworem łagodnym pochodzenia nabłonkowego. Wywodzi się z narządu szkliwnego, pozostałości listewki zębowej, wyściółki torbieli zębopochodnej lub (prawdopodobnie) z komórek podstawnych błony śluzowej jamy ustnej. Może się umiejscowić zarówno w szczęce, jak i żuchwie, mogąc powodować istotne deformacje twarzy. Leczenie polega na operacji radykalnej z zachowaniem marginesu zdrowych tkanek. Głównym celem niniejszej pracy było dokonanie przeglądu najbardziej znaczących, dostępnych w piśmiennictwie, opisów przypadków chorobowych, oraz określenie, jaki rodzaj leczenia pozwala na uzyskanie najlepszych wyników w zakresie kontroli choroby i częstości jej nawrotów. Metody: Dokonano analitycznego przeglądu literatury, korzystając z baz danych: Medline oraz Scielo. Dyskusja: Leczenie za pomocą łyżeczkowania jest niewystarczające i może być związane z pozostawieniem wysepek guza w obrębie kości. Resekcja guza z marginesem zdrowych tkanek lub resekcja en bloc jest najpowszechniej stosowaną formą leczenia, a wielu chirurgów opowiada się za zachowaniem marginesu 15 mm klinicznie prawidłowej tkanki kostnej. Wnioski: Z uwagi na wysoką częstość nawrotów, leczenie zachowawcze jest błędem w sztuce lekarskiej.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Zespół Ushera jako najczęstsza przyczyna współistnienia zaburzeń wzroku i słuchu uwarunkowanych genetycznie

Zespół Ushera jest najczęstszą przyczyną współistnienia zaburzeń wzroku i słuchu uwarunkowanych genetycznie. W zależności od w zależności od objawów klinicznych, wyróżniamy jego trzy typy, wśród których najbardziej zaawansowane zmiany opisywane są w typie I. W stadium końcowym prowadzą do głuchoty oraz ślepoty, z ewentualnie towarzyszącymi zaburzeniami równowagi. Zespół Ushera dziedziczony jest w sposób autosomalny recesywny, przy czym zwraca się tu uwagę na występowanie heterogenności genetycznej. Wiąże się z tym duże zróżnicowanie nasilenia objawów wśród pacjentów. Postawienie prawidłowego rozpoznania jest istotne zarówno z punktu widzenia udzielenia porady genetyczne, jak i ewentualnego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.

Czasopismo: Polski Przegląd Otorynolaryngologiczny
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Wplyw temperatury na parametry kinetyczne Michaelisa-Mentena ureazy glebowej

Celem badań było zbadanie wpływu różnego zakresu temperatur na parametry kinetyczne Michaelisa-Mentena ureazy glebowej. Badaniom poddano próby zawierające czysty enzym (E), glebę nie nawadnianą ściekami wzbogacona enzymem (E + G) i glebę wielokrotnie nawadniana ściekami (G). Aktywność ureazową przy różnych stężeniach mocznika 0,01-3% i w różnych temperaturach: 0, 20, 37, 60°C oznaczano metodą Bonmanti i współ [I], Stałą Michaelisa (Km) i szybkość maksymalną (Vmax) wyznaczono metodą Liweavera-Burka.
Aktywność ureazowa (AU) najniższa była w temperaturze 0°C, i wynosiła: 0,02 (µN-NH4 kg-1 h-1 w próbie z enzymem, 0,013 µN-NH4 kg-1 h-1 w kombinacji enzym + gleba, 0,05 (µN-NH4 kg -1h-1 w glebie irygowanej ściekami.
Wraz ze wzrostem temperatury obserwowano wzrost aktywności enzymu. W temperaturze 20°C AU przedstawiała się następująco dla: E = 0,10 µN-NH4 kg-1 h-1 E + G = 0,08µN-NH4 kg-1 h -1G = 0,03 µN-NH4 kg-1 h-l. Najwyższe wartości aktywności ureazowej zanotowano w temperaturze 37°C : 0,35 µN-NH4, kg-1 h-1 dla próby zawierającej preparat handlowy, 0,16 µN-NH4 kg-1 h-l w kombinacji gleba wzbogacona enzymem, 0,125 µN-NH4 kg-1 h-1 dla gleby irygowanej ściekami miejskimi Wzrost temperatury do 60°C powodował spadek aktywności enzymatycznej. W zakresie temperatur 0-37°C zanotowano spadek wartości stałej Michaelisa i wzrost szybkości maksymalnej zachodzącej reakcji we wszystkich analizowanych wariantach, natomiast w 60°C twierdzono wzrost Km i spadek wartości Vmax.
W oparciu o analizę otrzymanych wyników można stwierdzić że ureaza wykazuje największe powinowactwo względem substratu w temperaturze 37°C, natomiast wzrost temperatury jak również jej spadek zmniejsza dostępność mocznika dla enzymu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Podatnosc magnetyczna gleby plowej

W pracy podjęto próbę oceny wpływu systemu uprawy gleby na jej podatność magnetyczną. Badania prowadzono na próbkach pobranych z poziomu ornego, z wieloletnich, statycznych doświadczeń polowych uwzględniających dwa systemy uprawowe - nawożenie organiczne (uprawa ekologiczna) i nawożenie mineralne (uprawa konwencjonalna) Próbki glebowe pobierano z poletek obsianych pszenicą i jęczmieniem przez okres 3 lat (1996-98). Podatność magnetyczna próbek glebowych zmieniała się w niewielkim stopniu w zależności od sposobu uprawy gleby. Dla gleby uprawianej ekologicznie wynosiła ona średnio 9.72 x 10-6 SI i była nieznacznie wyższa od χ otrzymanych dla gleby uprawianej konwencjonalnie 8,03 x 10-6 SI. Czas trwania doświadczenia polowego i terminy pobierania próbek glebowych praktycznie nie różnicowały podatności magnetycznej badanych próbek. Podatność magnetyczna gleby ulegała większym zmianom w zależności od rodzaju uprawianych na niej roślin. Zarówno odczyn jak i zawartość substancji organicznej badanych próbek glebowych nie wykazywały związku z podatnością magnetyczną gleby. Natomiast bardziej wyraźny związek zauważono pomiędzy χ a składem granulometrycznym badanych próbek.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka powierzchni wlasciwej gleb ornych Polski

Przeprowadzono badania powierzchni właściwej gleb ornych z trenu całej Polski. Analizie poddano dwa poziomy glebowe orny i podorny Powierzchnię właściwą wyznaczano w oparciu o adsorpcję pary wodnej i niskotemperaturową adsorpcję azotu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Udzial mieszanki traw w procesie respiracji gleby [Eutric Histosol] nawadnianej sciekami miejskimi po II stopniu oczyszczenia

Badania prowadzono w warunkach polowych na glebie torfowo-murszowej (Eutric Histosol) nawadnianej ściekami po drugim stopniu oczyszczania. Pole doświadczalne porośnięte było mieszanką traw odpowiednio dobranych gatunków gdzie w okresie wegetacji stosowano dwie dawki ścieków odpowiednio 600 i 1200 mm rocznie. Ścieki wprowadzano na pole w jednorazowej dawce odpowiednio: 60 i 120 mm.
Badania obejmowały analizę C02 emitowanego z powierzchni gleby bez udziału i z udziałem wybranych roślin. Celem zaś pracy było prześledzenie procesu respiracji gleb w zastosowanych obiektach doświadczenia.
Do pomiarów emisji wykorzystano zestawy metalowych podstaw i przezroczystych komór instalowanych po rozpoczęciu nawodnień. Skład powietrza pobranego z punktów pomiarowych do odpowietrzonych fiolek oznaczano chromatograficznie. Równocześnie oznaczano w glebie na głębokościach od 10-100 cm potencjał oksydoredukcyjny (Eh) elektrodami platynowymi na stałe umieszczonymi w profilu glebowym wobec elektrody kalomelowej. Stan oksydoredukcyjny podczas trwania cyklu zalewowego, od momentu wprowadzenia ścieków do ich przemieszczenia w głąb profilu, był cechą charakteryzującą dobrze stan natlenienia gleby. Obecność traw na polu irygowanym ściekami miejskimi spowodowała zmniejszenie emisji C02 z powierzchni o ok. 25% w porównaniu z glebą bez udziału roślin.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozpoznanie emisji metanu z naturalnych siedlisk Pojezierza Leczynsko-Wlodawskiego

Celem pracy było wstępne określenie emisji metanu na Pojezierzu ł.ęczyńsko-Włodawskim z terenów naturalnych, osuszonych i poddanych renaturalizacji, przez powtórne nawodnienie. Zakres badań obejmował pomiary dynamiki potencjału oksydoredukcyjnego (Eh), i natężenia dyfuzji tlenu (ODR), wody i gleb oraz pomiary emisji gazów z powierzchni wody i gleb. Emisję metanu oszacowano w zakresie: od 0.02 do 9,30 g m-2 d-1 przy czym najwyższą emisje odnotowano z powierzchni wód.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo