rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Fenomen procesu chorobowego w filozofii medycyny Adama Wrzoska

Artykuł podejmuje próbę odtworzenia definicji pojęcia choroby w ujęciu Adama Wrzoska, myśliciela i lekarza praktyka, żyjącego i aktywnie działającego na przełomie XIX i XX wieku, członka Poznańskiej Szkoły Historii Medycyny, jednego z fundatorów Wydziału Lekarskiego na Uniwersytecie Poznańskim. W artykule, autorka analizuje definicję choroby sformułowaną przez Wrzoska w artykule „Określenie pojęcia choroby”. Choć definicja zaproponowana przez Wrzoska w tymże artykule nie jest definicją wprost, to trafnie oddaje podejście do problemu definiowania choroby w polskiej szkole filozofii medycyny.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Próba określenia potrzeb osób zwiedzających Warszawski Ogród Zoologiczny

W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w Miejskim Ogrodzie Zoologicznym w Warszawie. Celem badań było określenie zachowań i reakcji osób zwiedzających Ogród Zoologiczny. Do badań zostały wybrane cztery ekspozycje. Trzy nowo pobudowane: dla jaguarów, goryli i słoni oraz jedną tradycyjną ekspozycję dla osła i kóz. Do obserwacji zachowań i reakcji zwiedzających – według 25 oddzielnych kategorii – wybrano pięć grup osób: K (kobieta), K+D (kobieta z dzieckiem), M (mężczyzna), M+D (mężczyzna z dzieckiem), D (dziecko). Zachowania i reakcje oceniano w skali porządkowej 0-1, a łączna liczba punktów ujmowała najczęstsze zachowania i reakcje. Wyniki tych badań wskazują, że istnieje korelacja między aranżacją miejsc widokowych a długością czasu spędzonego przy ekspozycji. Ponadto rozmieszczenie i obsługa ma wielkie znaczenie dla zwiększenia atrakcyjności, jak również wartości edukacyjnej ekspozycji. Najciekawszym odkryciem było to, że zwiedzający fotografowali nowoczesne naturalistyczne ekspozycje nawet jeśli zwierzęta były ukryte przed ich wzrokiem. Wydaje się, że dla zwiedzających współczesne naturalistyczne ekspozycje są atrakcyjniejsze niż tradycyjne ekspozycje.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Niezamierzony transport propaguli grzybów pleśniowych do biomu Antarktyki a zdolność rozwoju w niskich temperaturach

Obecność człowieka w Antarktyce to przede wszystkim działalność naukowa, ale również w ostatnim czasie wzmożony ruch turystyczny. Sprzyja to inwazji obcych gatunków flory i fauny, a także mikroorganizmów, mogących zagrażać gatunkom rodzimym. Grzyby pleśniowe będące przedmiotem badań zaliczane są do organizmów kosmopolitycznych, łatwo rozprzestrzeniających się i zasiedlających różnorodne środowiska, w tym również ekstremalnie zimne, takie jak rejony polarne. Organizmy te, by skutecznie skolonizować nowe środowisko oprócz żywotnych propagul i skutecznych mechanizmów transportu muszą być zdolne do wzrostu i reprodukcji w ekstremalnych warunkach. Celem badań było określenie czy propagule grzybów pleśniowych zawleczone (przypadkowo przetransportowane) do biomu Antarktyki przez turystów i członków wypraw naukowych są zdolne do rozwoju w niskich temperaturach. Stwierdzono, że Penicillium sp., Alternaria alternata, Cladosporium cladosporioides, Trichoderma viride, Geotrichum candidum i Botrytis cinerea były zdolne do rozwoju w niskich temperaturach (5 i 10oC oraz po jednym cyklu zamrożenia do -15oC i odmrożenia do +10oC). Nie wytwarzały one makroskopowo widocznej grzybni w temp. 0oC, lecz nie była to dla nich temperatura letalna, ponieważ po przeniesieniu do wyższych temperatur podejmowały wzrost nawet po dosyć długim czasie od rozpoczęcia eksperymentu. Najbardziej wrażliwy okazał się Aspergillus flavus. Przy niższych temperaturach (od 0 do 5oC) nie rozwijał się, natomiast zamrożenie i odmrożenie było dla tego gatunku letalne. Niektóre gatunki (G. candidum, T. viride i B. cinerea) mimo rozwoju grzybni, w niższych temperaturach nie produkowały zarodników.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Ekofilozoficzne przesłanie encykliki Laudato si’

W encyklice Laudato si’ papież Franciszek podsumowuje bogaty dorobek swoich poprzedników zawarty w wypowiedziach na temat kwestii ekologicznej. Począwszy od Pawła VI kolejni papieże wielokrotnie odnosili się do tej kwestii, podnosząc ją w różnych kontekstach i aspektach. Stanowisko papieża Franciszka aktywnie włącza wspólnotę Kościoła katolickiego w główny nurt współczesnej debaty ekologicznej, wykazując pełną gotowość do najszerzej rozumianej współpracy w badaniach i działaniach inspirowanych troską o Ziemię – nasz wspólny dom. Możliwość takiej współpracy dostrzega papież w porozumieniu ze wszystkimi ludźmi dobrej woli, którzy podzielają znaczenie wskazanych w niniejszym opracowaniu zagadnień: idea zrównoważonego rozwoju, idea ekologii integralnej, problematyka bioetyczna, kwestia klimatyczna i kwestia eko-sprawiedliwości.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Spór o naukowość eugeniki

Jak zakwalifikować eugenikę? Czy jest ona ideologią, światopoglądem czy może nauką? To pytania, które od dawna zadają sobie filozofowie i historycy. Wciąż nie ma na nie odpowiedzi. Nawet ludzie, który stworzyli tę ideę nie potrafili jednoznacznie określić czym ona jest. Zależało im na tym, żeby eugenikę zaliczyć do grona nauk. Mieli jednak duże problemy z metodologią oraz logiką. Popełniali błędy formalne i zbyt mocno zawierzyli indukcji. Problemem był również brak wiedzy na temat dziedziczności. Mimo wszystko próbowali stworzyć teorię naukową oparta na eugenice. Współcześnie większość historyków twierdzi, że próba ta się nie powiodła, jednak niektórzy są innego zdania. Wydaje się, że ta kwestia zależy od indywidualnej, emocjonalnej i subiektywnej oceny badaczy.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Powinności rolników w świetle encykliki papieża Franciszka Laudato si’

Artykuł jest efektem analizy tekstu encykliki Ojca Świętego Franciszka, zatytułowanej Laudato si’. Analizę przeprowadzono pod kątem uwzględnienia, w tym papieskim dokumencie zapisów dotyczących rolniczej aksjologii i deontologii. Dążąc do obiektywnego przedstawienia myśli papieża, w artykule zamieszczono wiele cytatów zaczerpniętych z encykliki. Interpretując myśli trudno bowiem ustrzec się subiektywnego spojrzenia, wynikającego chociażby z zainteresowań badaczy, sposobu rozumienia i interpretacji tekstu, emocji towarzyszących lekturze. W artykule zwrócono uwagę przede wszystkim na te fragmenty papieskiej encykliki, które wskazują na złożoną genezę kryzysu ekologicznego, mającego główne przyczyny w moralnym upadku człowieka, zniszczeniu interpersonalnych relacji i zerwaniu jego więzi z Bogiem. W artykule zamieszczono wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród rolników, aby wskazać na stan świadomości ekologicznej tej grupy zawodowej, co jest istotne we wdrażaniu do praktyki rolniczej myśli zawartych w encyklice. W podsumowaniu stwierdzono, że jest jeszcze nadzieja i są szanse na zażegnanie kryzysu ekologicznego, ale wymaga to zmiany filozofii postępowania i ograniczenia w życiu ludzi technokratycznego myślenia, konsumpcyjnego nastawienia i zastąpienia konformizmu aktywnym życiem, prowadzonym zgodnie z Ewangelią.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Atrakcyjność obszarów zielonych w dzielnicy Wola dla potrzeb wypoczynku

Dążenie do prowadzenia zdrowego trybu życia uzależnione jest od nawyków. Te (nawyki) dzięki rodzinie i szkole będą dziedziczone przez kolejne pokolenia. Artykuł przedstawia wkład nauczycieli w kształtowanie postaw sprzyjających podejmowaniu ruchu na świeżym powietrzu. Na Woli tereny zielone wykorzystywane są podczas prowadzonych zajęć szkolnych w ciągu całego roku szkolnego. Niestety częstotliwość korzystania z pobliskich parków jest bardzo umiarkowana, jeśli chodzi o zajęcia prowadzone podczas różnych przedmiotów, natomiast w celu uprawiania aktywnych form rekreacji nauczyciele i dzieci korzystają kilka razy w tygodniu z zielonych terenów dzielnicy Wola. Pokaźne tereny zieleni stanowią istotne płuca dzielnicy i miasta. Obszary te można wykorzystywać także do prowadzenia wycieczek szkolnych, by poznawać otaczającą naturę. Przy okazji należy stwierdzić, że wolskie tereny zielone są otoczone staranną troską. Obok funkcji przyrodniczej (biologicznej, klimatycznej i hydrologicznej) pełnią – istotne z punktu widzenia społecznego, w tym wychowawczego – funkcje pozaprzyrodnicze, m.in. rekreacyjną, wypoczynkową i estetyczną. Dzielnica Wola, mając na względzie znaczącą rolę jaką, spełnia zieleń, uwzględnia zadania inwestycyjne związane z terenami zielonymi w planowaniu wieloletnim, na bieżąco dokonuje się modernizacji parków, powstają nowe miejsca rekreacyjne i place zabaw, co podkreśla funkcję wypoczynkową tych trenów, ale także walory edukacyjne ze względu na swoją ogromną wagę historyczną.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Teoretyczne i praktyczne zaangażowanie różnych tradycji religijnych w kwestię klimatyczną

Artykuł ten stawia sobie za cel ukazanie różnorodnych aktywności religii na rzecz ochrony klimatu. Przyjęto w nim założenie, które – jak się zdaje – udało się potwierdzić, że encyklika Laudato si’ stanowiła swego rodzaju katalizator, który zmobilizował i zaktywizował różne środowiska religijne na całym świecie, by czynnie włączyły się ochronę klimatu w perspektywie zbliżającej się konferencji klimatycznej COP21 w Paryżu. Obecne w myśli zachodniej rozróżnienie na teoretyczną i praktyczną aktywność człowieka stanowi punkt odniesienia dla ukazania różnych inicjatyw klimatycznych religii, jakie miały miejsce w okresie od ukazania się encykliki Laudato si’ do szczytu klimatycznego w Paryżu. W opracowaniu wyróżnia się trzy zasadnicze punkty: 1. Doświadczenie kryzysu ekologicznego. 2. Refleksja na kryzysem ekologicznym i jego diagnoza. 3. Próby przezwyciężenia kryzysu. Autor skupia się głównie na punkcie trzecim, wskazując na wielorakie praktyczne inicjatywy różnych tradycji religijnych, szczególnie zaś chrześcijaństwa, buddyzmu, hinduizmu, islamu, religii pierwotnych, bahaizmu oraz wspólnych, międzyreligijnych inicjatyw klimatycznych.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Dwie etyki, podwójna moralność

U podstaw dominujących w etyce środowiskowej, jej biocentrycznych odmian leży deklaracja dokonania moralnej ekstensji, czyli rozszerzenia zakresu obowiązywalności norm i nakazów etycznych na istoty żywe inne niż ludzkie. Jeśli miałoby to oznaczać objęcie biosfery identycznymi powinnościami etycznymi jak obowiązujące w antroposferze, to deklaracja ta nie przez wszystkie biocentryczne odmiany etyki środowiskowej jest realizowana konsekwentnie. W ich obrębie wytworzyły się bowiem odmienne, rozbieżne, a często przeciwstawne etyce humanistycznej systemy aksjonormatywne. Stawia to podmiot moralny, którym we wszystkich tych systemach jest istota ludzka, wobec sprzecznych wymagań i zobowiązań etycznych. Kwestią problematyczną pozostaje możliwość kształtowania dwoistego czy wręcz rozdwojonego sumienia moralnego, mogącego sprostać tak rozbieżnym postulatom i powinnościom.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Kodeks Norymberski a autonomia jednostki

Artykuł przedstawia, jak ważne i potrzebne okazały się zasady sformułowane w jednym z wyroków kończących tzw. procesy norymberskie. Ukazuje też emanację tych zasad w dwóch sferach normatywnych: prawnej oraz etycznej. Tekst ujawnia również, jak bliskie sobie są te sfery w przypadku kwestii regulowanych przez tzw. prawo medyczne. Praca skupia się na autonomii pacjenta/probanta oraz przesłankach stanowiących o ważności zgody na eksperyment medyczny.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Zrównoważony rozwój w działalności UE – na przykładzie realizacji i monitorowania środowiskowych priorytetów Strategii Zrównoważonego Rozwoju

Koncepcja zrównoważonego rozwoju może być definiowana i interpretowana na wiele różnych sposobów. Jednak w swej istocie polega ona na rozwoju, który równoważy różne – i często sprzeczne – wymagania środowiskowe, społeczne i gospodarcze. Podstawowym celem artykułu jest przedstawienie istoty koncepcji zrównoważonego rozwoju ze szczególnym uwzględnieniem jej wymiaru środowiskowego, zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i na przykładzie Strategii Zrównoważonego Rozwoju Unii Europejskiej. Analizie poddane zostały dwa wskaźniki wiodące Strategii Zrównoważonego Rozwoju, czyli emisja gazów cieplarnianych oraz zużycie energii pierwotnej.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Wybrane zagadnienia poprawy składu spalin emitowanych przez pojazdy samochodowe poprzez dobór struktury chemicznej paliw silnikowych

Artykuł przedstawia wybrane zagadnienia poprawy składu spalin emitowanych przez pojazdy samochodowe poprzez dobór struktury chemicznej paliw silnikowych. Skupiono się na najistotniejszych z punktu widzenia jakości powietrza w aglomeracjach miejskich zagadnieniach redukcji emisji NOx i PM przez środki transportu. Przybliżono mechanizm spalania, wprowadzając nowe teorie energetycznego opisu reakcji chemicznych, uwzględniające wpływ środowiska reakcji na jej przebieg. Sformułowano tezę, że określone cechy struktury chemicznej paliwa mają wpływ na dystrybucję energii w objętości komory spalania silników tłokowych i w konsekwencji na powstawanie niekorzystnych dla środowiska naturalnego składników spalin. Opierając się na tej teorii zinterpretowano wybrane wyniki badań spalania paliw mikroemulsyjnych oraz oleju roślinnego weryfikując wstępnie sformułowaną tezę.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Biopaliwa w zrównoważonej biogospodarce

Biopaliwa transportowe uzyskały wsparcie polityczne i początkowo miały pozytywny odbiór społeczny. Z czasem negatywne skutki uboczne stały się źródłem kwestionowania roli biopaliw w zrównoważonym rozwoju gospodarczym. Biopaliwa zaawansowane wytworzone z zasobów biomasy, które nie powodują konkurencji z produkcją żywności i pasz, mają istotną rolę w biogospodarce. Powinny być wytwarzane głównie w oparciu o odpady i pozostałości. Biorafinerie jako miejsce wytwarzania bioproduktów i biopaliw będą odgrywały kluczową rolę w produkcji przemysłowej w zrównoważonej biogospodarce.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Wpływ jakości olejów silnikowych na zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego składnikami spalin emitowanymi przez pojazdy samochodowe

Artykuł porusza zagadnienia wpływu oleju silnikowego na wielkość emisji CO2 przez pojazdy samochodowe. Przedstawiono związki między smarowaniem silników, a zużyciem paliwa i emisją CO2. Skupiono się na analizie wpływu własności reologicznych oleju silnikowego w szerokim zakresie temperatury i ciśnienia na opory tarcia elementów silnika. Przedstawiono możliwość zastosowania opracowanej wcześniej dla tarcia granicznego zależności do ilościowego opisu zmian lepkości oleju na skutek zmian temperatury i ciśnienia. Wskazano, że zastosowanie tej zależności umożliwi lepsze sterowanie własnościami reologicznymi olejów silnikowych, tak aby uzyskać w możliwie szerokim zakresie warunków pracy silników najmniejsze straty energii na pokonywanie oporów tarcia elementów silnika, a w konsekwencji zredukować zużycie paliwa i idącą za tym emisję CO2 do powietrza atmosferycznego.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Pedofilia w Holandii: przyczyny, konsekwencje, ocena moralna

Głównym celem artykułu jest analiza zjawiska pedofilii w Holandii oraz prezentacja najważniejszych aspektów etycznych i prawnych wykorzystywania seksualnego dzieci. Wydaje się, że w kraju tulipanów pojawiło się swego rodzaju sprzężenie zwrotne: z jednej strony rewolucja seksualna lat sześćdziesiątych XX wieku, proces głębokiej sekularyzacji społeczeństwa holenderskiego i narodziny nowej moralności stworzyły podatny grunt dla rozwoju zjawiska pedofilii, z drugiej – dramat seksualnego wykorzystywania nieletnich przyczynił się do jeszcze głębszego kryzysu tradycyjnego rozumienia moralności i religii, powodując stopniowy rozpad Kościoła katolickiego i innych wyznań chrześcijańskich. Bardzo wiele cennych informacji na temat pedofilii w Holandii zawiera specjalny raport, opublikowany w 2011 r. przez komisję śledczą Wima Deetmana. Dramat seksualnego wykorzystywania dzieci w tym kraju jest niewielką częścią wielkiego zjawiska w skali globalnej. Kluczową kwestią w sporze dotyczącym wykorzystywania seksualnego dzieci jest rzetelna argumentacja filozoficzna, która zwraca uwagę na zło moralne relacji seksualnych między osobami dorosłymi i dziećmi.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Preskryptywny charakter internalizacji aksjologicznej jako podstawa stosunku człowieka do lasu jako ekowartości

Internalizacja, czyli uwewnętrznianie treści o charakterze aksjologicznym, jest zbieżna z zyskiwaniem umiejętności o wyższym standardzie moralnym. Źródłem odpowiedzialności staje się wówczas po prostu obiektywna wartość. Uwewnętrznienie aksjologicznych wymagań płynących od ekowartości jest najskuteczniejszym rodzajem zobowiązania, ponieważ ma ono charakter preskryptywny: obietnicy danej sobie nie można nie dotrzymać bez poczucia straty danego słowa. W tym kontekście zinternalizowana ekowartość preskryptywnie oddziałuje na człowieka, którego odpowiedzialność jest tym głębsza, im silniej sama wartość jest uwewnętrzniona. Stąd też las, jako przykład ekowartości, przyjmuje dla człowieka charakter bezwzględny tylko w przypadku internalizacji preskryptywnej, gdy źródłem powinności jest nie tyle konieczność ekologiczna, ile wartość autoteliczna.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Edukacja na rzecz etyki środowiskowej na terenach leśnych – idea Leave No Trace

Artykuł charakteryzuje jedną z popularnych na świecie koncepcji edukacji na rzecz etyki środowiskowej (etyka outdorowa) – Leave No Trace. Początkowo program był skierowany głównie do środowisk związanych z górami – przewodników, wspinaczy, turystów górskich – jako odpowiedź na dewastację i zaśmiecanie gór. Obecnie został on rozszerzony na inne obszary przyrodnicze, w tym środowisko leśne. Model etyki środowiskowej (outdoorowej) Leave No Trace promuje odpowiedzialne postawy (zwiększanie świadomości społecznej). Rdzeń koncepcji oparty jest na siedmiu uniwersalnych zasadach, które w połączeniu z przekazywaną wiedzą oraz nabywanymi umiejętnościami mają za zadanie minimalizować wpływ człowieka na środowisko przyrodnicze, w którym przebywa.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Podmiotowość lasu

Autorka znajduje uzasadnienie dla „praw lasu” w podmiotowym istnieniu ekosystemów. Pojęcie życia pomaga jej zrozumieć, na czym polega podmiotowość ekosystemów. Zauważa, że specyfiką życia jest twórcze trwanie, które łączy trzy wymiary czasu: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Myślenie o zależnościach w schemacie relacji ekosystemowej pomaga zrozumieć, jak możliwe jest takie twórcze trwanie. Autorka korzysta z pojęcia podmiotu odpowiedzialności, które znajduje u Romana Ingardena w pracy O odpowiedzialności i jej podstawach ontycznych. Bycie podmiotem odpowiedzialności uzasadnia posiadanie praw, które pozwalają przyczyniać się do realizowania prawdy, dobra i piękna. Dzięki aktywności ekosystemu, jakim jest las, mogą być realizowane te trzy wartości uniwersalne.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Zagrożenia ekologiczne społeczności lokalnych. Straty w województwie pomorskim, po nawałnicy z dnia 11/12 sierpnia 2017 r.

W artykule przedstawiono skutki nawałnicy z dnia 11/12 sierpnia 2017 roku w kontekście zagrożeń ekologicznych społeczności lokalnych na obszarze dotkniętym nawałnicą w województwie pomorskim. Zaprezentowano szacunkową wycenę strat materialnych z podziałem na: straty w lasach, w infrastrukturze sieciowej, rolnictwie, budynkach mieszkalnych, mieniu publicznym i przedsiębiorstwach. Dane o stratach zostały opublikowane przez Pomorski Urząd Marszałkowski w 2017 r. w dokumencie Raport w sprawie szacunków strat bezpośrednich po nawałnicy w dniach 11-12 sierpnia 2017 roku w województwie pomorskim. Autor odnosi się również do zagadnienia usług ekosystemów i odporności środowiska w aspekcie bezpieczeństwa ekologicznego, którego celem jest zachowanie równowagi środowiska przyrodniczego oraz jego struktur i procesów niezbędnych do przetrwania i sprawnego funkcjonowania człowieka (Michałowski 2015: 14), oraz do kwestii zrównoważonego rozwoju w kontekście jakości życia lokalnych społeczności. Przyjęto hipotezę, że bezpieczeństwo ekologiczne w skali lokalnej jest uzależnione od stanu głównych typów ekosystemów występujących na analizowanym obszarze, w tym przypadku lasów, a szczególnie od usług generowanych przez te ekosystemy, co bezpośrednio przekładać się będzie na jakość życia lokalnych społeczności.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
Применения базальтовой фибры в портландцементных системах

W badaniach źródeł literatury przedmiotu autorzy artykułu ujawnili szereg kontrowersyjnych zagadnień związanych z procesami fizykochemicznymi zachodzącymi w systemie cementu portlandzkiego z dodatkiem włókna bazaltowego. W związku z tym przeprowadzono serię eksperymentów w celu zbadania właściwości włókna bazaltowego potraktowanego koloidalnym wodorotlenkiem glinu. Zaproponowano technologię wprowadzania włókna bazaltowego do mieszanki betonowej i przedstawiono analizę wyników eksperymentalnych.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku
„Zielone pisanie”, „zielone czytanie”. Humanistyka ekologiczna jako projekt badań literaturoznawczych

Artykuł omawia jedną z nowych metodologii w badaniach literaturoznawczych, ktorą jest humanistyka ekologiczna. Odwołując się do tekstow teoretycznych, autorka polemicznie analizuje ich głowne idee. W tym duchu komentuje interpretację dzieł literackich, prowadzonych zgodnie z metodologią proponowaną przez humanistykę ekologiczną, skupiając się na szkicu o powieści Antoniego Sygietyńskiego Na skałach Calvados (1884). Wskazuje na „zielone pisanie” jako na stałą praktykę tworcow dzieł literackich, stawiając tezę, że literaturze można przypisać rownież cechę prekursorstwa w dziedzinie ekologii.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: filozofia, nauki o ziemi i środowisku