rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Tożsamość pedagogicznej przestrzeni. Pomiędzy etosem a grą: Refleksje na kanwie wybranych elementów myśli Józefa Tischnera

Artykuł przedstawia analizy dotyczące przestrzeni pedagogicznej. Punktem wyjścia podjętych badań czyni teksty filozoficzne Józefa Tischnera. Przestrzeń rozumiana jest jako etos, czyli miejsce duchowego wzrastania człowieka. W etosie człowiek odnajduje najpierw samego siebie, potem innych ludzi. Uczy się poznawać i rozumieć świat, który go otacza. W pewnych sytuacjach etos staje się jednak miejscem gry prowadzonej przez innych ludzi. Gra wprowadza zasady obce dla tożsamości człowieka rozumianego jako osoba i podmiot swoich działań moralnych. Odwołując się do filozoficznej refleksji Józefa Tischnera, autor poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące kształtu współczesnej przestrzeni pedagogicznej. Przestrzeń ta jest zawsze zakorzeniona w jakimś etosie aksjologicznym. Dlatego też bardzo istotne jest odkrywanie tego, jakie wartości rządzą tą przestrzenią, czy jest to obszar dialogu, racjonalnej analizy własnego, a zarazem odkrywanego na zewnątrz siebie świata, czy też jest to obszar przyjmujący postać zdeformowaną, znaczoną lękami, uprzedzeniami, stereotypami bądź emocjami. Czy tą przestrzenią kieruje chęć odkrywania prawdy, czy też umiejętność dopasowania się do bezkrytycznie przyjmowanych reguł gry przez „mieszkańców” tej przestrzeni? Co należy czynić, aby pedagogiczna przestrzeń nie nabierała tylko cech totalności, systemowości, standaryzacji, parametryzacji, a pedagog był w dalszym ciągu „akuszerem prawdy”? Na niektóre z tych pytań autor usiłuje znaleźć odpowiedź, inspirując się przemyśleniami Józefa Tischnera.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Pierwsi po Bogu. Papieże w przekazie ikonograficznym obrazka religijnego

Utrwalona w przekazie dogmatu o nieomylności papieża pozycja biskupa Rzymu w świecie chrześcijańskim możliwa jest do zobaczenia na obrazku religijnym. Jego ikonografia nie tylko informuje o atrybutach papiestwa, ale również symbolicznie pokazuje władzę i autorytet następcy św. Piotra. Jednak współcześnie w coraz większym stopniu postępuje profanizacja urzędu nauczycielskiego Kościoła, który przejmuje świeckie formy rytuału i odwołuje się w przekazie bardziej do aspektów emocjonalnych niż do dogmatyki wiary. Tym samym głowa Kościoła katolickiego w coraz większym stopniu staje się idolem, a nie prze- wodnikiem religijnym; celebrytą, a nie duchowym autorytetem. Postępuje kreacja nowego wzoru papiestwa: przywództwa jednego z nas, kierownictwa mianowanego, niewybieranego bezterminowo. Stawia to przyszłość obrazków religijnych z watykańskim imprimatur pod znakiem zapytania, gdy ich dewocyjne przeznaczenie i sakralna wymowa ostatecznie zanikną.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Socjalizacja w rodzinie i kultura konsumpcyjna

Celem artykułu jest ukazanie procesów socjalizacyjnych we współczesnej rodzinie ze szczególnym uwzględnieniem kontekstów przestrzeni życia codziennego, jakim jest kultura konsumpcyjna. Przedmiot analiz stanowi środowisko wychowawcze, jakim jest rodzina wraz z uwarunkowaniami socjalizacji związanymi z dominującą we współczesnym świecie kulturą konsumpcyjną. Wobec tak zarysowanej problematyki cel ten zostanie zrealizowany poprzez krytyczną analizę opracowań dotyczących przemian socjalizacyjnych ponowoczesnej rodziny i kultury konsumpcyjnej. Analiza przeprowadzona w artykule koncentruje się wokół trzech zagadnień. Nakreślony został jeden z kontekstów socjalizacji w rodzinie, jakim jest kultura konsumpcyjna. Następnie ukazano główne aspekty socjalizacji w rodzinie jako mechanizmu poznawania systemu znaczeń i wdrażania do uczestnictwa osoby w danym układzie społecznym. W wyniku przeprowadzonych analiz wyłoniono kilka wniosków. W nakreślonych kontekstach wskazano wyzwania, jakie stają przed procesem socjalizacji w rodzinie w odniesieniu do kultury konsumpcyjnej. Niewątpliwie socjalizacja konsumencka pozwala młodemu pokoleniu na odnalezienie się we współczesnym świecie. Ważne jest, aby socjalizacja nie tylko na tym się skupiała, ale także kształtowała umiejętność dokonywania codziennych wyborów.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Profesor Stanisław Litak (1932–2010) – przyczynek do biografii naukowo-dydaktycznej

Sylwetka naukowo-dydaktyczna prof. Stanisława Litaka obejmuje znaczący obszar badań nad historią społeczno-religijną epoki nowożytnej, realizowaną w trakcie wieloletniej pracy zawodowej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w latach 1961–2005. W trakcie aktywności zawodowej prof. Litak współtworzył lubelskie środowisko badaczy struktur Kościoła nowożytnego i geografii historycznej oraz reprezentował je na forum międzynarodowym. Równorzędną rolę w Jego naukowych zainteresowaniach pełniła historia oświaty epoki przedrozbiorowej, która zaowocowała autorstwem popularnego podręcznika akademickiego o historii wychowania, wykorzystywanego do dziś przez studentów zainteresowanych zagadnieniami historii edukacji. Dualizm pracy naukowej odzwierciedlają również okoliczności zatrudnienia prof. Litaka zarówno w Instytucie Historii oraz w Instytucie Pedagogiki KUL. Pokłosiem lat pracy są liczne publikacje naukowe, utrzymane w konwencji przyjętych kierunków badawczych. Nieoceniona pozostaje też spuścizna Profesora w postaci kapitału ludzkiego – seminarzystów, uczniów naukowych, współpracowników, którzy podejmują trud kontynuacji obranych przez Niego kierunków badawczych. Profesor Litak wyznaczył standardy w pracy naukowej, które pozostają godne naśladowania, dał się również poznać jako ciepły, skromny, ale wymagający nauczyciel akademicki i kierownik zespołów pracowniczych. Warto podkreślić i docenić Jego zasługi dla humanistyki polskiej, ze względu na wartość merytoryczną prac, które na stałe weszły do historiografii. Pamięć o Nim, jako o człowieku nauki, który niósł ze sobą wartości badawcze i utrzymywał dobre relacje międzyludzkie, zasługuje również na propagowanie w środowiskach akademickich.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Biurokratyzacja i ideologizacja w polskiej szkole – wyniki badań własnych

Zagadnienia poruszone w artykule oscylują wokół środowiska, aktualnych trendów i problemów w edukacji, które kształtują rzeczywistość polskiej szkoły. Na podstawie dostępnej literatury autor stara się przedstawić problem biurokratyzacji i ideologizacji w polskiej szkole. W artykule sformułowano dwie tezy: 1) edukacja w polskich szkołach na poziomie podstawowym nosi znamiona ideologizacji; 2) nadmierna formalizacja i biurokratyzacja szkoły paraliżuje zdrową dynamikę edukacji nieodłącznie związaną ze szkolną społecznością uczniów i nauczycieli. Niniejszy artykuł ma charakter badawczy. W badaniach jakościowych wykorzystano technikę wywiadu pół-ustrukturyzowanego. Do badań wykorzystano kwestionariusz wywiadu pogłębionego przeprowadzonego z 8 nauczycielami klas 4–6 szkoły podstawowej z woj. śląskiego. Celem badań własnych było zgłębianie zjawiska biurokratyzacji i ideologizacji w szkole. Najważniejsze wnioski: a) paradoksalnie, biurokratyzacja w szkole może przynieść pozytywne efekty w sytuacji, gdy dyrekcja i nauczyciele mają do czynienia z rodzicami roszczeniowymi; b) praktyczne przeakcentowanie zapisów prawnych oraz rozwiązań biurokratycznych kosztem zdrowego rozsądku i zasad niepisanego dobrego wychowania może potęgować w nauczycielach postawę wycofania i rezygnacji z wychowania obejmującego sferę ogólnoludzką; c) obserwuje się duży napór ideologiczny na szkołę, gdyż nie są brane pod uwagę realne możliwości szkoły, ale jedynie ślepe posłuszeństwo propagandzie i ideologii lansującej ideę tolerancji jako wartości nadrzędnej; d) zdaniem respondentów treści zawarte w podręcznikach poruszają realne problemy dzieci (akceptacja niepełnosprawnych, tolerancja wobec ludzi o odmiennej kulturze); e) respondenci nie dostrzegają jawnych sprzeczności pomiędzy osiągnięciami poszczególnych nauk, np. psychologii czy pedagogiki, a treściami lansowanymi w podręcznikach; f) ważne miejsce w życiu szkoły z punktu widzenia wielokulturowości zajmują działania i zwyczaje, które są dowodem na to, że placówka jest wyczulona na sprawy uczniów innych wyznań i kultur.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Nauczyciel wobec otwartości uczniów w przestrzeni edukacyjnej

Szkoła stanowi ważną przestrzeń oddziaływującą na nabywanie doświadczeń przez uczniów. Przestrzeń ta jest kształtowana przez nauczycieli-profesjonalistów. Podejmują oni działania mające na celu stworzenie przyjaznego miejsca, w którym znaczącą rolę odgrywają relacje interpersonalne. W prawidłowych kontaktach nauczyciela z uczniami ważna jest otwartość. Polega ona na naturalnej wymianie informacji pomiędzy rozmówcami w codziennych relacjach. Umożliwia lepsze wzajemne poznanie poprzez odkrywanie nowych obszarów komunikowania się. Cechami otwartości są dwustronność i wzajemność. Dostrzegając znaczenie otwartości w kształtowaniu przestrzeni edukacyjnej, podjęto badania nad postrzeganiem przez przyszłych nauczycieli problematyki otwartości w stosunku do ucznia. Badania przeprowadzono wśród studentów studiów stacjonarnych UMCS w Lublinie z dwóch kierunków: anglistyki i matematyki. Wyniki badań zamieszczone w artykule wskazują, że przyszli nauczyciele w większości prawidłowo rozumieją istotę otwartości. Zauważają jej wartość w relacjach z innymi nauczycielami, uczniem i klasą. Mają problemy z powstrzymywaniem się od oceniania i dawania rad podczas przekazywania informacji. Zwłaszcza koncentrowanie się na treściach dotyczących konkretnych zachowań sprawia im trudność. Pozytywny aspekt jest taki, że studenci zwracają uwagę na rolę komunikatów niewerbalnych. Przyszli matematycy znacznie częściej podkreślali, że właściwe postępowanie nauczyciela może się przyczyniać do kształtowania otwartości uczniów, gdyż w przeciwnym razie uczniowie mogą doświadczać blokady przed nawiązaniem kontaktu. Studenci są świadomi, że poszerzanie własnej otwartości sprzyja ich rozwojowi i wzbogaca relacje z uczniami.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Wartościowanie – tożsamość – wychowanie. Aksjologiczne aspekty przekonań w pluralistycznym społeczeństwie w ujęciu Paula Ricoeura

Artykuł podejmuje problem aksjologicznego uwikłania przekonań w kontekście społeczeństw pluralistycznych. W tym celu zagadnienie przekonań zostaje usytuowane w ramach dynamicznej koncepcji tożsamości jednostek i wspólnot, zwanej tożsamością narracyjną. Opiera się ona na tożsamości postaci, skorelowanej z fabularyzacją jej działań. Na płaszczyźnie społecznej współistnienie silnych identyfikacji wyrosłych z przekonań wymaga przyjęcia właściwego modelu. Niniejsze studium stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy czysto formalny charakter reguły uniwersalizacji oraz procedur argumentacyjnych okazuje się wystarczający w tym względzie. Zachodzi bowiem ryzyko unicestwienia w tej optyce aksjologicznego tła, decydującego o stopniu ludzkiego zaangażowania w budowanie odpowiedzialności za kształt życia społecznego. Aby ustrzec prowadzone dociekania od nadmiernej abstrakcyjności, zostają one przeniesione w obszar fenomenologii motywacji ludzkiej woli, której wybrane aspekty poddaje się analizie. Ma ona wszakże do czynienia z konkretnymi pobudkami działania, a w szczególności z kwestiami dotyczącymi konfliktów aksjologicznych. Tytułem uzupełnienia poczynionych na tym polu obserwacji materialne czynniki motywacyjne (wartości) konfrontuje się z formalną zasadą uniwersalizacji o Kantowskiej proweniencji. W rezultacie uzasadnione okazuje się mówienie o komplementarności obydwu perspektyw. Podane jako podsumowanie całości refleksji przykłady mądrościowej deliberacji oraz uprawiania polityki historycznej z jednej strony obrazuje operatywność reguł, uwydatnionych w toku wywodu. Z drugiej strony stanowią one modele poddające się ekstrapolacji na inne dziedziny, w których koegzystencja silnych przekonań przedstawia wyzwanie.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Szkoła przestrzenią wdrażania ucznia do samowychowania

W procesie samowychowania wychowanek, stając się dla siebie wychowawcą, podejmuje wysiłek stawania się sobą poprzez wybór konkretnej, własnej drogi życiowej, podejmowanie samodzielnych decyzji i przyjmowanie za nią odpowiedzialności oraz poprzez kształtowanie poczucia własnej wartości, poznania siebie, akceptowania, formowania ideału własnej osoby i jego realizowania. Działania te nie pojawiają się w aktywności wychowanka samoczynnie. Etap wdrażania do samowychowania przypada na średni wiek szkolny, co oznacza, że szkoła jest tą przestrzenią, w której należy poszukiwać działań wdrażających do procesu samowychowania. Ciągle niedostatecznie opisane czynniki środowiskowe podjęcia pracy nad sobą stały się podstawą do dokonania analizy obszarów wychowawczych szkoły i wskazania na drzemiące w nich możliwości. Celem artykułu jest ukazanie roli wychowawcy/nauczyciela jako inspiratora i organizatora działalności samowychowawczej ucznia, rolę działalności organizacyjnej szkoły, ze szczególnym wskazaniem na udział w niej uczniów, wyrażającej się w samorządności, na znaczącą rolę grupy oraz czasu godzin wychowawczych. Podstawą do napisania artykułu stała się analiza literatury pedagogicznej dotyczącej samowychowania oraz pedeutologii. Analizowana problematyka wskazująca powyższe obszary oddziaływań ukazuje aspekty zarówno teoretyczne jak i praktyczne tychże oddziaływań.

Czasopismo: Studia Paedagogica Ignatiana
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, nauki socjologiczne, pedagogika
Decyzje konsumentów a założenia ekonomii behawioralnej

Motywacja: Kluczowym elementem wyborów dokonywanych przez konsumentów są aspekty psychologiczne. Ekonomia behawioralna staje się przez to jednym z najszybciej rozwijających się nurtów współczesnej ekonomii. Cel: Celem artykułu przeglądowego jest wskazanie na najważniejsze związki, jakie istnieją między ekonomią a psychologią oraz przedstawienie założeń, które są kluczowe dla zrozumienia wyborów dokonywanych przez konsumentów na rynku. Materiały i metody: Zastosowano metodę krytycznej analizy literatury przedmiotu oraz obserwację zachowań konsumentów. Wyniki: Przeprowadzona analiza wskazuje na istnienie wieloaspektowych czynników, które mogą wpływać na decyzje podejmowane przez konsumentów i mieć konsekwencje dla gospodarstw domowych i ich członków.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Zróżnicowanie metod zarządzania projektami informatycznymi jako źródło przewag konkurencyjnych

Motywacja: Motywacją do podjęcia tematu była chęć zwrócenie uwagi na mankamenty oraz walory poszczególnych koncepcji, w szczególności grupy metodyk zwinnych oraz tradycyjnych dla projektów informatycznych. Cel: Głównym celem jest wykazanie statystycznej opłacalności migracji do metodyk lepiej dopasowanych w przypadku branży adaptacyjnej, w jakiej operują przedsiębiorstwa wytwarzające oprogramowanie. Celem szczegółowym jest wykazanie pozytywnych zależności, w przypadku prawidłowego doboru koncepcji zarządzania do oczekiwań klienta oraz zespołu projektowego. Materiały i metody: Wnioski opracowano na podstawie analizy porównawczej grupy metodyk, a także przez weryfikację badań przeprowadzonych przez przedsiębiorstwo Scott Ambler + Associates. Wyniki: W konkluzji stwierdzono przede wszystkim, że nie ujmując tradycyjnemu podejściu do zarządzania, nie wpisuje się ono do kanonu nowoczesnych i adaptacyjnych technik, które sprostałyby wymaganiom stawianym w dobie globalizacji przez elastyczne projekty informatyczne. Ponadto, na podstawie analizy odpowiedzi respondentów, można dostrzec, jak drastycznie zmiana podejścia do całego cyklu projektowego wpływa na prawdopodobieństwo sukcesu oraz niweluje nieporozumienia na linii klient-wykonawca.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Rosnące znaczenie przemysłu kreatywnego w Polsce na przykładzie rynku gier wideo

Motywacja: Obecnie powstające gry wideo są coraz bardziej zaawansowane technologicznie, co przyczynia się do intensywnego rozwoju rynku gier wideo. Uzupełnienie specyfiki tego rynku i jego rozwoju oraz przedstawienie sytuacji finansowej przedsiębiorstwa CD Projekt działającego na tym rynku było głównym motywem wyboru tematu niniejszego artykułu. Cel: Celem artykułu jest scharakteryzowanie rynku gier wideo w Polsce jako przykładu przemysłu kreatywnego, a także przedstawienie wyników finansowych CD Projekt na tle tego rynku. Materiały i metody: W części teoretycznej wykorzystano analizę opisową, natomiast w części empirycznej analizę porównawczą. Materiał empiryczny stanowią raporty KPT, Newzoo oraz CD Projekt. Wyniki: Na podstawie przeprowadzonych analiz wykazano nieznaczną zależność między sytuacją finansową CD Projekt a kształtowaniem się przychodów na rynku gier wideo w Polsce w 2015 roku. Charakterystyka rynku gier wideo w Polsce ukazała dużą popularność e-sportu oraz wysoki potencjał technologii rzeczywistości wirtualnej (virtual reality, VR) i rozszerzonej (augmented reality, AR).

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Wspólnoty nierówności: cechy społeczeństw z wysokim zróżnicowaniem dochodowym

Motywacja: Kwestia nierówności dochodowych znajduje się obecnie w centrum debaty publicznej. W ostatnich latach można dostrzec nasilenie się zjawiska dysproporcji dochodowych, choć nie we wszystkich państwach. Jego następstwem jest pogarszająca się kondycja społeczna, rozumiana jako zachowania społecznie niepożądane. Cel: Celem jest próba ujęcia cech, które pojawiają się wraz ze wzrostem nierówności dochodowych w społeczeństwie. Materiały i metody: Wykorzystano dane pochodzące z różnych źródeł: Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD), Banku Światowego (World Bank) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization, WHO). Zakres czadowy obejmuje lata 1960–2017. Posłużono się metodą opisową, jak również wybranymi metodami ilościowymi: wskaźnikiem korelacji, metodą dendrogramu Warda oraz analizą spektralną, wykorzystywaną do oceny cykliczności zjawisk ekonomicznych. Wyniki: Na podstawie przeprowadzonej analizy można dostrzec podwyższony i bardziej niestabilny poziomu bezrobocia w państwach o wyższym zróżnicowaniu dochodowym.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Dobrobyt społeczny w świetle ekonomii szczęścia na przykładzie wybranych państw Unii Europejskiej

Motywacja: Jednym z podstawowych problemów makroekonomii jest kwestia dobrobytu społeczeństw. W przeszłości, znacząca część ekonomistów zwykła utożsamiać wielkość gospodarki, bądź dynamikę jej wzrostu, ze stopą życiową. Obecnie, ocena dobrobytu społeczeństwa sprowadza się do oceny jakości życia w danym państwie. W głównym nurcie rozważań makroekonomicznych przyjęło się posługiwanie miarą jaką jest Produkt Krajowy Brutto (PKB) wraz z jej pochodnymi. Niestety wskaźniki te nie obejmują wielu kluczowych czynników wpływających na poziom dobrobytu. Z tego powodu na przestrzeni lat zastosowano nowe, szersze podejście i opracowano nowe mierniki takie, jak np. Wskaźnik Rozwoju Społecznego (Human Development Index, HDI). Koniecznym wydaje się rozważenie ich wartości poznawczej w kontekście współczesnego dorobku ekonomii szczęścia. W tym celu dokonano przeglądu najpopularniejszych wskaźników dobrobytu i jakości życia oraz skonfrontowano je z pozaekonomicznymi danymi opisującymi procesy zachodzące w społeczeństwach, zwracając szczególną uwagę na różnice interpretacyjne i możliwe odmienne oceny. Cel: Celem jest ocena pomiaru jakości stopy życiowej, przez przegląd dostępnych rozwiązań i metod oraz konfrontacja wyników z danymi publicznych statystyk wybranych państw Unii Europejskiej (UE). Materiały i metody: Wykorzystano przegląd systematyczny i analizę krytyczną literatury, analiza zagregowanych danych makroekonomicznych oraz statystyki publicznej. Materiał empiryczny stanowią dane publikowane przez Eurostat, Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD), Światową Organizację Zdrowia (World Health Organization, WHO) oraz Bank Światowy (World Bank). Wyniki: Istnieją istotne różnice w ocenie jakości życia między wskaźnikami przyjętymi w głównym dyskursie ekonomicznym a empirycznymi danymi z innych nauk, tj. społecznych czy medycznych.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Wskaźniki handlu międzynarodowego a wybrane aspekty działalności Indykpol SA w latach 2011–2016

Motywacja: Wzrost spożycia mięsa drobiowego oraz większa dbałość konsumentów o zdrowie, wpłynęły pośrednio na rozwój branży drobiarskiej w Polsce. Specyfika tej branży oraz interpretacja postępujących w niej zmian, której brakuje w literaturze przedmiotu, były głównym motywem wyboru tematu niniejszego artykułu. Cel: Celem artykułu jest wykazanie związku między wskaźnikami handlu międzynarodowego branży drobiarskiej a wybranymi wynikami działalności Indykpol. Wyniki: Na podstawie przeprowadzonej analizy wykazano, że istotny wpływ na wybrane zmienne dotyczące działalności Indykpol ma współczynnik konkurencyjności. W przypadku współczynnika przewagi komparatywnej nie wykazano zależności między zmiennymi.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Indie w globalnym systemie pomocy rozwojowej

Motywacja: W literaturze przedmiotu brakuje oceny efektywności pomocy rozwojowej otrzymywanej i świadczonej przez Indie. Korzyści wynikające z uzupełnienia istniejącej luki poznawczej były głównym motywem podjęcia tematu. Cel: Celem artykułu jest ocena pomocy rozwojowej, kierowanej do Indii, jako jednego z wschodzących donatorów. Uwzględniono różne aspekty rozwoju, zwłaszcza w perspektywie najmniej zamożnych mieszkańców państwa. Materiały i metody: Wykorzystano analizę literatury przedmiotu, analizę danych wtórnych, obserwację uczestniczącą oraz analizę wizualną. Wyniki: Na podstawie przeglądu literatury oraz wniosków z obserwacji można wyciągnąć wniosek o braku skuteczności oraz efektywności pomocy rozwojowej zarówno otrzymywanej, jak i świadczonej przez Indie. Ponadto stwierdzono, że przypadek Indii wskazuje na niezgodność definicji pomocy rozwojowej jako instrumentu prowadzącego do rozwoju państw-beneficjentów, a raczej jako środka tworzenia relacji politycznych i ekonomicznych służących w głównej mierze państwom donatorom.

Czasopismo: Catallaxy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse