rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przemilczane i zapomniane. O zjawisku Matyldy, czyli systemowym umniejszaniu roli kobiet w nauce

W późnych latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku słynny socjolog Robert Merton zauważył, że system nauki i instytucje naukowe funkcjonują w przedziwny sposób. Przyznają zasługi znanym już naukowcom; znacznie też częściej cytuje się ich prace, a ich badania uznaje się za wybitne i wyjątkowe. Opisywane zjawisko nazwał on „efektem Mateusza” i opisał jego dobroczynne działanie dla systemu nauki. Ponad dwadzieścia lat później amerykańska socjolożka i historyczka nauki Margaret Rossiter zauważyła komplementarny wobec opisywanego proces odmiennej dystrybucji uznania za osiągnięcia naukowe ze względu na płeć. Jak zauważyła, kobiety naukowczynie są często ignorowane, odmawia się im uznania, ich badania są przemilczane, a czasami zupełnie zapomniane. Nazwała to „zjawiskiem Matyldy” na cześć sufrażystki i krytyczki feministycznej Matyldy Joslyn Gage.
W artykule omawiam zjawisko swoistego systemowego wymazywania kobiet z historii nauki, umniejszania ich zasług w nauce, kulturowego przemilczania i osłabiania ich roli dla rozwoju poszczególnych dziedzin, wreszcie, pomijania zmiennej płci jako istotnej dla krytycznego badania nauki. W tym celu zestawiam ze sobą rozważania Mertona nad tak zwanym „efektem Mateusza” z analizami Margaret Rossiter dotyczącymi „zjawiska Matyldy”. By zilustrować mechanizmy działania tego ostatniego, przypominam historię działalności naukowej dwóch wybitnych badaczek, chemiczki i krystalografki Rosalind Franklin i biolożki Ruth Hubbard.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Odpowiedzialność za bliźnich w potrzebie w kontekście kategorii ordo caritatis (z uwzględnieniem problemu migracji)

Artykuł analizuje, obecną w tradycji chrześcijańskiej od św. Augustyna, kategorię ordo caritatis. Przedstawia ją z perspektywy historycznej i podejmuje próbę wykazania jej aktualności, a także możliwości odniesienia jej do współczesnych problemów migracyjnych. W artykule zauważa się bowiem, że kategorię ordo caritatis przywoływało się zawsze wtedy, gdy trzeba było znaleźć odpowiedź na pytanie: Jak i komu pomóc w sytuacji, kiedy nie można pomóc wszystkim? Autor przekonuje, że kategoria ordo caritatis jest stale aktualna (także w duchu soborowej odnowy) i może być odnoszona do współczesnych problemów migracyjnych. Kategoria ta zabezpiecza przed kierowaniem się w procesie pomagania jedynie emocjami i przypomina o konieczności racjonalności działań i konieczności zachowania w nich logiki oraz porządku.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Istotne aspekty teologii migracji

Artykuł prezentuje istotne elementy teologii migracji. Przypomina ona układanie mozaiki, która dopiero w całości może stać się normatywnym fundamentem dla chrześcijańskiej etyki migracji. Elementy do mozaiki czerpać należy przede wszystkim z Pisma Świętego, tradycji, dorobku myśli teologicznej, nauczania Magisterium, katolickiej myśli społecznej czy personalizmu chrześcijańskiego. Każde z tych źródeł wnosi nowe aspekty.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Reszta jest milczeniem

Tematem artykułu jest milczenie omawiane przede wszystkim w kontekście zachodniego modelu teatru dramatycznego, dla którego podstawowym środkiem wyrazu jest mowa. Pierwszą sferą i formą, w jakiej w tym „teatrze mówionym” pojawia się milczenie, jest „gra niema” – przede wszystkim mimika i gest, które w trakcie ewolucji sztuki aktorskiej stawały się stopniowo dziedziną uznawaną za szczególne pole twórczej aktywności aktorów i dowód ich kreacyjnej samodzielności. „Gra niema”, rozwijana przez mistrzów aktorstwa w dziewiętnastym wieku (w Polsce na przykład przez Alojzego Żółkowskiego syna), zyskała szczególne znaczenie w dramacie modernistycznym, gdzie stosowano ją świadomie jako sposób na ukazanie wieloznacznych reakcji postaci lub sygnał znaczeń niemożliwych do jednoznacznej werbalizacji.
Druga sfera teatralnego milczenia związana jest ze śmiercią i pojawiającymi się na scenie jej reprezentantami: duchami, zjawami i innymi figurami umarłych. Niektóre z tych postaci (na przykład Widmo w Dziadach Adama Mickiewicza) wprowadzają na scenę teatralną milczenie, które ją otacza i które stanowi tajemnicę ze względu na to, że jego znaczenie jest niewysławialne. Nie jest już ono „ciszą śmierci”, ale możliwą do doświadczenia dzięki teatrowi całością, obejmującą także milczenie widzów. I to właśnie dzięki wprowadzeniu takiego milczenia na scenę stać się ona może „miejscem filozoficznym”.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Integracja w kontekście różnorodności kulturowej i religijnej

Pluralizm kulturowy i religijny na Zachodzie stał się faktem. Zresztą stare europejskie państwa od samego początku istnienia skupiały na swoich terytoriach nie tylko „swoich”, ale również „obcych”. Z biegiem czasu „obcy” – przedstawiciele odmiennych kultur, wyznawcy innych religii – stawali się w pewnym sensie „swoimi”. Doświadczenie pluralizmu w życiu publicznym wiąże się ze wzajemnym poznawaniem się, co prowadzi do wyzwolenia się z wszelkich uprzedzeń.Chrześcijanie oraz ci, którzy nimi kiedyś byli, żyją w otoczeniu kultur oraz niechrześcijańskich tradycji religijnych. Przez wieki kultury i religie niechrześcijańskie zajmowały określone terytoria geograficzne o ściśle wyznaczonych granicach. Współcześnie obecne są one „w rozproszeniu” na wszystkich kontynentach świata. Integralną częścią kultur niechrześcijańskich są religie. Każda z nich wyróżnia się oryginalną doktryną, specyficznym kultem i moralnością, nadto specyficzną organizacją z określoną władzą na czele. Wyznawcy różnych religii oraz zwolennicy określonych ideologii żyją w tych samych środowiskach – multikulturowych kręgach.Fenomen „inności” wpisany jest w dzieje ludzkości oraz cywilizacji i kultury. Już opisy antropogenezy, podawane przez różne tradycje religijne ludzkości, wypowiadają się o tym, co „inne”, a co tworzy jakąś bardziej lub mniej zwartą całość. Człowiek nigdy nie byłby sobą, gdyby wokół niego zabrakło „innych”. Dzięki nim jesteśmy sobą.Wiek XX był czasem eskalacji nienawiści do „innego”. Wygenerowana została ona przez utopijne systemy gloryfikujące jednych ludzi, a unicestwiające drugich. Utopie, fikcje filozoficzne, mitologie XX stulecia były wykwitem wcześniejszych aberracji myśli ludzkiej. Druga połowa tego stulecia była czasem otrząsania się ze skutków wojen zawsze będących apoteozą przemocy, okrucieństwa, bezwzględności.Droga integracji wyznaczona może być wśród „innych” przez: odkrywanie zapoznanego braterstwa, „oczyszczanie pamięci”, afirmację tożsamości własnej i cudzej, tolerancję. Sposobem pokonywania obcości i metodą integracji jest dialog, w jego różnych wyrazach i formach.Księgą dialogu oraz „integracji” starożytnych kultur oraz człowieka z Bogiem była Biblia. Dzieło to ogniskowało przez wieki wiele różnych kultur. Pismo Święte stanowi księgę dialogu człowieka z Bogiem oraz dzieło „integracji” kultur. Wzorem dialogu oraz integracji jest Jezus Chrystus. Ewangelie doskonale ilustrują sposób dialogu Jezusa. Jego spotkania z „innymi” ludźmi nie były nigdy obojętne. Jezus nigdy nikogo nie odrzucał. Zawsze otwarty był na dialog, również najtrudniejszy. Jezus Chrystus objawia się tu bardzo wyraźnie jako Ten, który „integruje” człowieka z samym sobą, z drugim człowiekiem, z mniejszą czy większą społecznością ludzką – od rodziny poczynając, na narodzie i Kościele kończąc. Jest wzorem integracji w jej różnych wzorcach, odniesieniach czy ucieleśnieniach.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Współczesny kryzys migracyjny. Wyzwania dla Kościoła

Celem niniejszego artykułu jest próba zwrócenia uwagi na wyzwania, jakie stawia przed Kościołem obecny kryzys migracyjny w Europie, w kontekście debaty na temat przyjmowania nielegalnych imigrantów i uchodźców przybywających do Europy oraz związanego z tym bezpieczeństwa społecznego i kulturowego. Artykuł składa się z trzech części. W pierwszej omówione są migracje oraz uchodźstwo w świecie i w Europie w wymiarze historycznym. Część druga prezentuje stosunek społeczeństw Europy do imigrantów i uchodźców. Część trzecia zajmuje się obecnymi migracjami i uchodźstwem jako wyzwaniami dla Kościoła.Wnioski: W debacie o współczesnym napływie imigrantów do Europy nie można zapominać o masowych emigracjach z Europy w XIX w., pierwszej połowie XX w. oraz o uchodźstwie w związku z I i II wojną światową. Kościół powinna zająć się ponadto brakiem solidarności państw tworzących UE we wspólnym rozwiązywaniu problemów kryzysu migracyjnego; dalekim od postaw chrześcijańskich stosunkiem do osób starających się dotrzeć do Europy z rejonów biednych czy objętych konfliktami oraz sprzecznym z nauką Soboru Watykańskiego II podejściem do muzułmanów. 

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Szkoła urastała do rangi sanktuarium”. Księdza Mieczysława Brzozowskiego wspomnienia z lat młodzieńczych w perspektywie doświadczeń jego rówieśników. Szkic w oparciu o relacje historii mówionej

Ks. Mieczysław Brzozowski był postacią znaną i cenioną w lubelskim środowisku naukowym i duszpasterskim, o czym świadczą żywe i serdeczne wspomnienia na jego temat, które ukazały się w licznych publikacjach. Niniejszy tekst jest niejako dopełnieniem ostatniej drukowanej refleksji księdza Brzozowskiego opublikowanej na łamach „Ethosu” w roku 1991.
Na podstawie świadectw rówieśników kapłana zarejestrowanych metodą historii mówionej autor rekonstruuje rzeczywistości: szkoły, do której uczęszczał przyszły kapłan (Liceum im. Stefana Żeromskiego), Jeleniej Góry późnych lat czterdziestych ubiegłego wieku oraz autorytetów – osób, które wpłynęły na wybór jego drogi duchowej.
Dzięki tak zarysowanej, szerszej perspektywie w głębszy sposób można zrozumieć późniejsze zaangażowanie księdza Brzozowskiego na rzecz ojczyzny i jego wrażliwość ujawniającą się w podejściu do drugiego człowieka. Ujęcie to jest wartościowe tym bardziej, że atmosferę wydarzeń sprzed niespełna siedmiu dekad coraz trudniej jest zrekonstruować na podstawie wspomnień świadków historii.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Szlachetne milczenie” we wczesnym buddyzmie

Zgodnie z informacjami zawartymi w kanonie palijskim zachowywanie milczenia było codzienną praktyką mnichów ze zgromadzenia założonego i kierowanego przez Buddę. W artykule przywołuje się zdarzenia i sytuacje, w których Budda i jego uczniowie powstrzymują się od mówienia. Szczególną uwagę zwraca się na dwa rodzaje kultywowania ciszy nazwane „szlachetnym milczeniem” (palij. ariya tuṇhibhāva). Pierwszy to niezabieranie głosu przez mnichów podczas ich przebywania w grupie, drugi to element skupienia, warunkujący postęp w medytacji i osiągnięcie wyzwolenia od cierpienia.

Czasopismo: Ethos
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konsekwencje zmiany terminu głosowania w wyborach samorządowych w 2018 roku

Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza konsekwencji zmiany terminu głosowania w wyborach samorządowych, dokonanej ustawą z dnia 11 stycznia 2018 roku o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych. W części wstępnej opracowania omówiono przesłanki, które stanowiły bezpośrednią przyczynę zmiany brzmienia art. 371 § 1 Kodeksu wyborczego w 2018 roku. W dalszej kolejności przedstawiono ewolucję konstrukcji terminu głosowania w wyborach samorządowych w kolejnych ustawach wyborczych, począwszy od 1990 roku. W części trzeciej i czwartej artykułu zostały omówione skutki, jakie wywołała zmiana terminu głosowania wprowadzona w 2018 roku. Szczególną uwagę zwrócono na brak systemowego podejścia ustawodawcy do nowelizacji art. 371 § 1 Kodeksu wyborczego.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rozwój węgierskiego prawa wyborczego po 2010 roku

Po krótkim wprowadzeniu historycznym, studium dotyczy aktualnego ustawodawstwa węgierskiego. Prawo wyborcze na Węgrzech zawsze było skomplikowane, a obecne przepisy pod-trzymują tę tradycję. Nowe ordynacje wyborcze z 2011 i 2013 roku zrestrukturyzowały cały mieszany system wyborczy, który jest teraz bardziej otwarty dla członków węgierskiej diaspory, mieszkającej na całym świecie. Wybór metody jest szczególnie problematyczny. Obywatele węgierscy mieszkający za granicą, którzy nie mają oficjalnego adresu zamieszkania, mogą głosować na partyjne listy kandydatów jedynie drogą korespondencyjną. Obywatele, którzy nadal zachowali adres na Węgrzech, mogą głosować tylko w ambasadach. Członkowie mniejszości narodowych i etnicznych mieszkający na Węgrzech mogą po rejestracji korzystać ze specjalnego systemu reprezentacji. Lista kandydatów do samorządu mniejszości narodowych potrzebuje tylko 25% głosów potrzebnych do uzyskania mandatu przez partie polityczne. Jeśli nie osiągną takiej liczby głosów, mogą wysłać do parlamentu rzecznika bez prawa głosu. Obecnie tylko mniejszość niemiecka ma pełnoprawnego przedstawiciela w parlamencie. Inne mniejszości mają tylko rzeczników. Jednak każdy sofistyczny i skomplikowany system wyborczy jest wrażliwy. Tak jest również w przypadku Węgier.

Czasopismo: Studia Wyborcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Odpowiedzialność rodziny za dar życia ludzkiego

Życie ludzkie jest zagrożone. We współczesnym świecie dochodzi do konfrontacji pomiędzy „kulturą życia” i „kulturą śmierci”.  Jak w tym kontekście powinien zachować się człowiek?Winien on opowiedzieć się po stronie życia. Taka postawa wynika z prawdy, że twórcą życia ludzkiego i jego natury jest sam Bóg. Człowiek jako mężczyzna i kobieta otrzymał szczególne powołanie do życia w małżeństwie i rodzinie.  To w nim ma dokonywać się tworzenie wspólnoty życia i miłości. Małżeństwo bowiem jest fundamentem dla rodziny. Rodzicielstwo z kolei winno być owocem wzajemnego osobowego obdarowania małżonków oraz  ich współdziałania z Bogiem Stwórcą. Decyzja rodzicielska natomiast winna być wewnętrznym elementem małżeńskiego dialogu.Realizacja Bożego zamysłu wobec małżeństwa i rodziny prowadzi do szacunku dla ludzkiego życia oraz odpowiedzialności za nie.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Udział księży katolickich i laikatu w profilaktyce presuicydalnej i postsuicydalnej jako wyraz zaangażowania w ochronę życia ludzkiego

Skala zjawiska samobójstw prowadzi do stale zadawanych pytań o skuteczność kroków profilaktycznych, które mają ratować zagrożone życie ludzkie. Religia, a dokładniej zaangażowanie religijne chroni ludzi przed popełnieniem samobójstwa. Wydaje się, że ta efektywność mogłaby być nawet większa, gdyby księża katoliccy i silnie zaangażowani w życie świeckich parafii byli zaangażowani w tę działalność. Badania księży katolickich w Polsce, które badały ich pomysły uczestniczenia w ratowaniu niedoszłego samobójcy, nie przynoszą optymistycznych rezultatów. Brak zainteresowania problemem samobójstwa grozi grzechem porzucenia, w tym przypadku porzuceniem niedoszłego samobójcy, który potrzebuje pomocy. Celem tego artykułu jest pokazanie możliwości podjęcia istotnych działań w sytuacjach przed i po syzydobójczych przez duchownych i świeckich w społeczności parafialnej. Ten cel został osiągnięty.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Obywatelski projekt „Stop Aborcji” ─ prawne i doktrynalne uzasadnienie inicjatywy oraz ocena jej przebiegu

Tekst przybliża prace nad projektem ustawy będącym przedmiotem obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej Stop Aborcji w 2016 r. jak również jej przebieg. Prezentuje jednocześnie prawne i etyczne racje, dla których projektowi nadano taki a nie inny kształt. Nie bez znaczenia w tym kontekście był fakt, że w świetle encykliki Evangelium vitae (pkt 73), aborcja jest zbrodnią, której żadna ludzka ustawa nie może uznać za dopuszczalną. Jako bezpośrednie zabójstwo niewinnych istot (Evangelium vitae pkt 72), aborcja nie ogranicza się do relacji między Bogiem a grzesznikiem. Mając daleko idące, dramatyczne skutki społeczne, pozostaje zawsze czynem zewnętrznym domagającym się stosownej reakcji ze strony państwa. Jan Paweł II ubolewał, że w świadomości zbiorowej aborcyjne zamachy na życie tracą stopniowo charakter „przestępstwa” i w paradoksalny sposób zyskują status „prawa”, do tego stopnia, że żąda się uznania ich pełnej legalności przez państwo, a następnie wykonywania ich bezpłatnie przez pracowników służby zdrowia (Evangelium vitae pkt 11). Chociaż więc aborcja często jest dla matki przeżyciem dramatycznym i bolesnym bo może być uwikłana w chęć ratowania innych ważnych dóbr, to Jan Paweł II podkreślał, że wszystkie te i tym podobne racje, jakkolwiek poważne i dramatyczne, nigdy nie mogą usprawiedliwić umyślnego pozbawienia życia niewinnej istoty ludzkiej (Evangelium vitae pkt 58). Dlatego też Kongregacja Nauki Wiary podkreśla, że w przypadku przerywania ciąży sama rezygnacja z karania wydaje się przynajmniej oznaczać, że prawodawca nie uważa już przerywania ciąży za przestępstwo przeciw życiu ludzkiemu, gdyż zabójstwo zawsze spotyka się z karą. Realizacja tych oczywistych zasad ogólnych ma miejsce w porządku prawnym około 150 państw świata, w tym w prawie karnym Państwa Watykańskiego, które (niezależnie od ekskomuniki latae sententiae w porządku duchowym) przewiduje odpowiedzialność karną każdego umyślnego sprawcy aborcyjnego zabicia dziecka. Chociaż ustawodawstwo większości innych państw traktuje matki na równi z innymi współsprawcami aborcji, autorzy obywatelskiego projektu „Stop Aborcji” przewidzieli niczym nieograniczoną możliwość odstąpienia przez sąd od kary wobec matki, bez konieczności wykazywania szczególnych okoliczności.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Praktyka eutanazji w belgii jako owoc przemian społeczno-obyczajowych

Artykuł podejmuje analizę etycznych aspektów eutanazji w Belgii. Ustawa z 28 maja 2002 roku dopuszczająca eutanazje w Belgii uległa 28 lutego 2014 nowelizacji, umożliwiając dokonywanie eutanazji na osobach nieletnich bez ograniczeń wiekowych. Otwarcie się na zabijanie niewinnych może stać się początkiem samozagłady społeczeństwa. Bardzo niebezpieczną kwestią jest to, iż osoby nieletnie, które są pozbawione wielu praw z powodu niedojrzałości, mogą decydować o zniszczeniu największego daru, jakim jest życie.Szybko rosnąca ilość składanych wniosków o dokonanie eutanazji w przyszłości, w przypadku utraty świadomości połączonej z określoną kondycją zdrowotną, niesie w sobie pytanie o przyszłość i bezpieczeństwo. Dokonujący eutanazji lekarz jest zobowiązany do przestrzegania procedur, ale często procedury są łamane, a życie człowieka jest zagrożone.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Naprotechnologia  ̶  dobra diagnostyka i skuteczne leczenie

NaProTECHNOLOGY (ang. Natural Procreative Technology), nowa dziedziny wiedzy medycznej poświęcona zdrowiu prokreacyjnemu kobiety opracowana została w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku przez doktora Thomasa Hilgersa z Omaha w stanie Nebraska (USA) w Thomas Hilgers jest praktykującym lekarzem ginekologiem-położnikiem, obecnie dyrektorem Instytutu Papieża Pawła VI. NaProTechnology powstała jako odpowiedź na przesłanie encykliki papieża Pawła VI Humanae Vitae do ludzi nauki , aby udowodnili metodę naturalnego planowania rodziny, która odpowiadałaby wymogom etycznym w aspekcie nauki Kościoła.Kilkanaście lat badań naukowych weryfikowanych metodami statystycznymi i praktyką kliniczną pozwoliły na opracowanie nowej metody naturalnego planowania rodziny: Creighton Model Fertility Care System będącej podstawą do wdrożenia profesjonalnego postępowania medycznego w zaburzeniach płodności i innych zaburzeniach cyklu kobiecego o opatentowanej nazwie NaProTechnology.Aktualnie NaProTechnology jest jednym z głównych nurtów naprawczej medycyny prokreacji gdzie kładzie się nacisk na kształtowanie nowej kultury życia ludzkiego oraz na poszanowanie dla praw dziecka, które poczyna się droga naturalną. W artykule autor przedstawia proces diagnostyczno-leczniczy stosowany w nowej metodzie oraz zalety możliwości i ograniczenia powyższej metody wybranych sytuacjach klinicznych w oparciu o aktualna wiedze medyczną.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Głosić Ewangelię życia

Celem artykułu jest wskazanie głównych elementów „Ewangelii życia” wedle wskazań św. Jana Pawła II. Papież budował koncepcję Ewangelii życia jako konsekwentną odpowiedź na eskalację kultury śmierci. Wyraża się ona w najgłębszej swej warstwie w anty-teizmie, który prowadzi do anty-humanizmu. Oznacza też błąd antropologiczny, rozrywający twórczą relację wolności i prawdy. Konsekwencją tych poglądów jest walka z życiem. W odpowiedzi na ten program dewastacji ludzkiego życia św. Jan Paweł II proponował w miejsce anty-teizmu proklamację „Ewangelii miłości Boga do człowieka”, która pozwala z kolei na proklamację „Ewangelii godności (osoby ludzkiej), wskazującej nie na popularną dzisiaj zróżnicowaną kategorię jakości życia ludzkiego, ale na niepodważalną wartość życia. W ten sposób można budować „Ewangelię życia”, której głoszenie jest priorytetowym zadaniem misji Kościoła.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Artur Hącia, Psychiatra i jego misja w nauczaniu Kościoła, Poligrafi a Salezjańska, Lublin 2017, s. 449.

Artur Hącia, Psychiatra i jego misja w nauczaniu Kościoła, Poligrafi a Salezjańska, Lublin 2017, s. 449.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Andrzej Derdziuk, Na drogach formacji do służby Bogu i człowiekowi, TN KUL, Lublin 2017, ss. 163.

Andrzej Derdziuk, Na drogach formacji do służby Bogu i człowiekowi, TN KUL, Lublin 2017, ss. 163.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Przyjaźń narzeczonych gwarancją trwałości małżeństwa

Współcześnie obserwujemy kryzys instytucji małżeństwa i rodziny, a jego najgroźniejszym symptomem jest ciągle wzrastająca liczba rozwodów, dotycząca nie tylko związków cywilnych, ale również małżeństw sakramentalnych. Podejmując środki zmierzające do uzdrowienia tego bolesnego zjawiska, Kościół coraz większą wagę przywiązuje do właściwego przygotowania narzeczonych do zawarcia sakramentalnego małżeństwa. W dotychczasowej praktyce niedostatecznie, być może, zwracano uwagę na potrzebę promowania ideału przyjaźni między narzeczonymi jako rękojmi trwałości zawieranych związków małżeńskich. Należy większą uwagę zwrócić na ukazanie właściwej koncepcji chrześcijańskiej przyjaźni. Pomocą w osiągnięciu tego celu może być wykorzystanie założeń metody wykresograficznej w kontekście katechezy przedmałżeńskiej.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Teologalna cnota miłości w kształtowaniu rodzin

Zaprezentowane w artykule treści ukazują rolę i znaczenie rodziny w kształtowaniu teologalnej cnoty miłości. W pierwszej części artykułu przedstawiono krótką analizę współczesnego świata i jego wpływ na rodzinę. Następnie podjęto problematykę rozumienia cnoty miłości i jej rolę w konstruowaniu poszczególnych postaw w rodzinie.  W pozostałych częściach pracy przedstawiono integralną wizję człowieka rozumianego jako struktura cielesno-psychiczno-duchowa. To pozwoliło na przestawienie modelu wychowania rodzinnego opartego na teologalnej cnocie miłości. Artykuł nie wyczerpuje całości zagadnienia, ale może stanowić punkt wyjścia do bardziej szczegółowych opracowań w zakresie roli teologalnej cnoty miłości w kształtowaniu zasad wychowania ku miłości w środowisku rodzinnym.

Czasopismo: Teologia i moralność
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne