rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Upadki chorych hospitalizowanych na oddziale geriatrycznym

W S T Ę P Upadki stanowiące główną przyczynę urazów osób starszych były przedmiotem licznych badań w środowisku mieszkalnym i komunalnym. Nieliczne analizy poświęcono upadkom u chorych hospitalizowanych. Celem pracy była ocena czynników ryzyka upadków u chorych na oddziale geriatrycznym oraz analiza skuteczności programu profilaktyki upadków. M A T E R I A Ł I M E T O D Y Badaniem objęto 100 kolejnych chorych przyjętych do Oddziału Geriatrii, o średniej wieku 80,2 ± 7,65 roku ( x ± SD), w tym 69 kobiet i 31 mężczyzn. Zastosowano skale Barthel oraz IADL (ocena samodzielności i zdolności poruszania się), VAS (ocena natężenia bólu), MMSE (ocena stanu umysłowego). Zachowanie równowagi oceniono za pomocą platformy stabilometrycznej, ryzyko upadku za pomocą skali Tinetti. Metodą bioimpedancji analizowano strukturę ciała. Wszyscy chorzy kwalifikowani byli do jednej z trzech kategorii programu profilaktyki upadków. WYNIKI Do najczęstszych czynników ryzyka upadku należały: osłabienie – 78%, wiek ≥ 80 lat – 61%, ból kończyn dolnych – 53%, ból kręgosłupa – 50%, zawroty głowy – 49%, upośledzenie wzroku – 47%, upadki w przeszłości – 45%, choroba zwyrodnieniowa stawów – 44%. U 9% badanych stwierdzono 1–3 czynniki ryzyka upadku, u 27% – 4–6, u 44% – 7–9, zaś u 20% ≥ 10 czynników ryzyka upadku. Upadku doznało 4 chorych z zaburzeniami równowagi, którzy nie zastosowali się do zaleceń profilaktyki upadków; w 3 przypadkach byli to pacjenci bez istotnych zaburzeń poznawczych, w 1 – z zespołem majaczeniowym. Jeden upadek był powikłany lekkim urazem twarzy, pozostałe były niepowikłane. WNIOSKI Pacjenci oddziału geriatrycznego stanowią grupę obarczoną dużym ryzykiem upadków. Do najważniejszych czynników ryzyka upadku na oddziale geriatrycznym należą majaczenie i nieprzestrzeganie przez chorych zaleceń personelu.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Polimorfizm 575C/T genu RANK i jego związek z osteoporozą u kobiet po menopauzie

W S T Ę P Osteoporoza jest szkieletowym zaburzeniem charakteryzującym się obniżeniem wytrzymałości kości, zwiększającym ryzyko złamania. Wykazano, że genetyczne wariacje w RANK mają związek z chorobami szkieletu kostnego. Celem pracy było zbadanie częstości występowania polimorfizmu genu RANK oraz ocena jego związku z parametrami klinicznymi dotyczącymi obrotu kostnego i stopnia zaawansowania osteoporozy pomenopauzalnej. M A T E R I A Ł Y I M E T O D Y Badania przeprowadzono w grupie 570 kobiet w wieku postmenopauzalnym (404) i rozrodczym (166). Grupa w wieku postmenopauzalnym obejmowała kobiety z osteoporozą, osteopenią i zdrowe. Kobiety w wieku rozrodczym były zdrowe. Zbadano częstość występowania polimorfizmu badanego genu w grupie pacjentek z oznaczoną gęstością mineralną kości (bone mineral density – BMD) oraz w grupie kontrolnej. Badanie przeprowadzono metodą RFLP-PCR. WYNIKI Uzyskane wyniki badań nie wykazały korelacji polimorfizmu RANK C575T ze zmniejszoną gęstością kości oraz zwiększonym ryzykiem występowania osteoporozy pomenopauzalnej. WNIOSKI Homozygota TT polimorfizmu genu receptora RANK nie jest czynnikiem zwiększonego ryzyka wystąpienia osteoporozy i jest powiązana z niższymi wartościami opisującymi BMD u kobiet z osteoporozą i osteopenią.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Rola osteoprotegeryny w patogenezie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej i metabolizmu kostnego w przewlekłej chorobie nerek

Zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej i metabolizmu kostnego należą do najczęstszych patologii u chorych na przewlekłą chorobę nerek (PChN), powodujących przyspieszony rozwój miażdżycy. W związku z tym są zaliczane do nieklasycznych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego będących przyczyną zwiększonej chorobowości i śmiertelności, zwłaszcza u chorych leczonych nerkozastępczo. Osteoprotegeryna (OPG) jest ważnym fizjologicznym regulatorem różnicowania osteoklastów. Jako fałszywy receptor wiąże ligand receptora aktywującego czynnik jądrowy κB (RANKL), uniemożliwiając jego wiązanie z receptorem RANK i dojrzewanie komórek prekursorowych osteoklastów. Fizjologiczna rola OPG wykracza jednak poza funkcję czynnika regulującego metabolizm kostny, ponieważ jest ona również inhibitorem procesu apoptozy indukowanego przez proces zapalny. Podwyższone stężenia krążącej OPG stwierdza się u chorych z nasilonymi zmianami miażdżycowymi. Wyniki badań eksperymentalnych wskazują, że OPG nie stymuluje, a wręcz hamuje proces aterogenezy. Niniejsza praca stanowi przegląd dostępnego piśmiennictwa przedstawiającego udział OPG w patogenezie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej i metabolizmu kostnego oraz zwapnień naczyniowych w PChN. Wyniki tych badań wskazują na akumulację OPG w krążeniu chorych na PChN. Osteoprotegeryna nie jest czynnikiem uczestniczącym w patogenezie zwapnień naczyniowych, a jedynie ich wskaźnikiem.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Polimorfizm rs7903146 genu TCF7L2 a występowanie nadwagi i otyłości u osób zgłaszających się do poradni ogólnej podstawowej opieki zdrowotnej

W S T Ę P: TCF7L2 uczestniczy w patogenezie cukrzycy typu 2. Udział polimorfizmu genu kodującego TCF7L2 w rozwoju nadwagi i otyłości pozostaje nadal kontrowersyjny. Celem pracy była ocena potencjalnego związku między wybranym polimorfizmem genu TCF7L2 a występowaniem nadwagi i otyłości w populacji pacjentów zgłaszających się do poradni ogólnej podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). M A T E R I A Ł I M E T O D Y K A Badaniem objęto łącznie 476 dorosłych pacjentów (208 mężczyzn i 268 kobiet) z rejonu Polski Południowej, którzy kolejno zgłaszali się po poradę do poradni ogólnej POZ. Badanych podzielono na 3 grupy na podstawie wartości obwodu pasa (grupa kontrolna, grupa z otyłością, grupa z nadwagą). Genotypowanie polimorfizmu TCF7L2 (rs7903146) prowadzono z wykorzystaniem znakowanych fluorescencyjnie sond, używając gotowych zestawów do oznaczania polimorfizmu pojedynczego nukleotydu-TaqMan Pre-designed SNP Genotypie Assai (Applied Biosystems). WYNIKI Częstość występowania nadwagi ocenianej na podstawie obwodu talii wynosiła w badanej grupie 23,9%, zaś u 47,1% osób stwierdzono występowanie otyłości brzusznej. Nasze badania nie wykazały znamiennej zależności między badanym polimorfizmem a częstością występowania nadwagi lub otyłości u pacjentów zarówno w całej grupie badawczej, jak i oddzielnie u kobiet i mężczyzn. WNIOSKI Częstość występowania nadwagi i otyłości wśród pacjentów zgłaszających się do poradni POZ wynosi aż 72,3%, z czego 23,9% to osoby z nadwagą, a 48,4% z otyłością. Nie stwierdzono związku między badanym polimorfizmem TCF7L2 a obwodem talii i występowaniem otyłości brzusznej.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Diagnostyka przesiewowa zaburzeń oddychania podczas snu u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową

W S T Ę P Wyniki wielu badań nad zespołem obturacyjnych bezdechów sennych wskazują na związek między tym schorzeniem a chorobami układu krążenia. Celem pracy była przesiewowa ocena ryzyka występowania zaburzeń oddychania podczas snu u chorych ze zdiagnozowaną kardiomiopatią rozstrzeniową. M A T E R I A Ł I M E T O D Y Zbadano grupę 51 chorych z rozpoznaną kardiomiopatią rozstrzeniową. Badania przesiewowe obejmowały dane zebrane z wywiadu (chrapanie, nadmierna senność w ciągu dnia), ocenę narządów laryngologicznych, ocenę senności dziennej skalą Epworth, wskaźnik BMI. WYNIKI Stałe lub okresowo pojawiające się chrapanie w czasie snu, które w istotny sposób zakłócało ciszę nocną występowało u 30 chorych. Objawy nadmiernej senności w ciągu dnia zgłaszało 3 chorych. W badaniu laryngologicznym u 22 chorych stwierdzono zaburzenia drożności w obrębie górnych dróg oddechowych. Badanie stopnia senności dziennej wykazało, iż wskaźnik Epworth wynosił od 0 do 12, średnio dla całej grupy 2,9 ± 2,5. Wskaźnik BMI dla całej grupy chorych wynosił 26,59 ± 4,48. WNIOSKI Mimo występowania u 22 chorych zaburzeń anatomicznych w obrębie górnych dróg oddechowych oraz objawów sugerujących zespół bezdechów sennych (chrapanie), nie stwierdziliśmy w badanej grupie patologicznej senności dziennej ocenianej skalą Epworth.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zbiorniki wodne jako teren wzmożonego występowania stanów zagrożenia życia i zdrowia w okresie letnim oraz ich zabezpieczenie medyczne na przykładzie jednego z najbardziej atrakcyjnych turystycznie w województwie śląskim zbiorników – Pogoria III w Dąbrowie Górniczej

W S T Ę P W miesiącach letnich tereny wokół zbiorników wodnych lub plaży są wielokrotnie oblegane przez tysiące ludzi. Skupiska takie predysponują do wzmożonego występowania stanów nagłego pogorszenia zdrowia i stanów nagłych. Ryzyko to wzrasta proporcjonalnie do liczby uczestników i czasu trwania zdarzenia. Analizę przeprowadzono na przykładzie jednego z najbardziej atrakcyjnych zbiorników wodnych w województwie śląskim, jakim jest Pogoria III w Dąbrowie Górniczej, gdzie liczba odwiedzających może sięgać dziennie kilkunastu tysięcy. M A T E R I A Ł I M E T O D Y Analizie retrospektywnej poddano 168 kart udzielania pierwszej pomocy. Zanalizowano dokumentację z dni weekendowych i wolnych od pracy, ze względu na największą liczbę osób odwiedzających zbiornik, a przez to największe zagrożenie wystąpieniem stanów nagłego pogorszenia zdrowia. WYNIKI Ponad 80% stanów nagłych było wywołanych przyczyną zewnętrzną. Głównie były to stany niewymagające przekazania poszkodowanego do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (SOR). W 29% przypadków (50 osób) należało wdrożyć natychmiastowo medyczne czynności ratunkowe. Zaniechanie wdrożenia tych czynności mogłoby spowodować nagłe pogorszenie stanu przed przybyciem Zespołu Ratownictwa Medycznego (ZRM). Zasadniczą zaletą obecności ratowników medycznych jest ograniczenie konieczności wzywania ZRM, np. podczas użądleń przez owady. Dzięki szybkiej interwencji ratowników medycznych zmniejszono zadysponowanie ZRM o 55%. WNIOSKI W momencie braku zabezpieczenia medycznego ratownicy WOPR nie byliby w stanie odpowiednio skupić się na obserwowaniu ludzi kąpiących się na kąpielisku oraz ratowaniu osób podczas nieszczęśliwych zdarzeń na terenie zbiornika wodnego. Przez zabezpieczenie medyczne zbiorników w wielu przypadkach można szybciej wdrożyć pełny zakres medycznych czynności ratunkowych, których WOPR nie świadczy, co zwiększy przeżywalność poszkodowanych.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Struktura, funkcja i znaczenie biomedyczne kolagenów

Kolageny to rodzina białek fibrylarnych, będąca głównym składnikiem macierzy zewnątrzkomórkowej organizmów zwierzęcych. Białka te występują w większości tkanek i narządów, m.in. w kościach, chrząstkach, skórze, więzadłach, ścięgnach, rogówce. Podstawowym ich zadaniem jest utrzymanie integralności strukturalnej i sprężystości tkanki łącznej oraz jej wytrzymałości na rozciąganie. Kolageny charakteryzują się unikatową strukturą bogatą w aminokwasy, takie jak glicyna i prolina oraz hydroksyprolina. Głównym elementem struktury kolagenów są 3 lewoskrętne polipeptydowe łańcuchy, nawijające się wokół siebie i tworzące prawoskrętną konformację liny superhelisowej, która utrzymywana jest dzięki obecności wiązań wodorowych. Dotychczas udało się wyizolować i opisać 29 typów kolagenów charakteryzujących się odmienną strukturą, funkcją oraz występowaniem w organizmie. Rozwój technik badawczych umożliwił poznanie struktury i właściwości naturalnych białek kolagenowych, co z kolei zaowocowało produkcją syntetycznych włókien kolagenowych, wykorzystywanych w nanotechnologii czy biomedycynie. Materiały kolagenowe zaliczane są do najbardziej użytecznych biomateriałów ze względu na takie właściwości, jak minimalna toksyczność, niska antygenowość, wysoka biozgodność oraz biodegradowalność.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych – ocena 16-miesięcznej działalności

W S T Ę P Na podstawie nowelizacji ustawy z dnia z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta powołano wojewódzkie komisje ds. orzekania o zdarzeniach medycznych. Celem niniejszego opracowania była analiza danych opisujących działania komisji od początku ich działalności, tj. od 01.01.2012 r. do 30.04.2013 r. M A T E R I A Ł I M E T O D Y Projekt przeprowadzono w modelu epidemiologicznego badania przekrojowego, na podstawie danych zebranych i udostępnionych przez Rzecznika Praw Pacjenta. Otrzymane informacje obejmowały: liczbę złożonych wniosków (bez wniosków o ponowne rozpoznanie sprawy), liczbę zwróconych wniosków, powody zwrotów wniosków, liczbę wniosków będących aktualnie przedmiotem prac komisji, liczbę postępowań zakończonych, liczbę wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, liczbę zakończonych postępowań z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz liczbę posiedzeń komisji, w tym posiedzeń organizacyjnych. WYNIKI W okresie od 01.01.2012 r. do 30.04.2013 r. do komisji wpłynęło łącznie 791 wniosków. Spośród zakończonych postępowań ustaleniem zaistnienia zdarzenia medycznego zakończyło się 60 spraw, natomiast wskutek rozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy za zdarzenie medyczne uznano łącznie 23 sprawy. Z tego w całym 2012 r. do komisji wpłynęły łącznie 404 wnioski. Spośród zakończonych postępowań ustaleniem zaistnienia zdarzenia medycznego zakończyły się 22 sprawy, natomiast wskutek rozpoznania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy za zdarzenie medyczne uznano łącznie 11 spraw. WNIOSKI Obserwuje się wzrost liczby składanych wniosków, co potwierdza fakt, iż idea powołania komisji zaczyna przynosić zakładane przez ustawodawcę efekty. Daje to korzyści zarówno pacjentom, jak i środowisku medycznemu. Współpraca w ramach komisji personelu medycznego z prawnikami jest niezwykle istotna dla kształtowania świadomości prawnej lekarzy.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zdrowie jako wartość w ocenie studentów z województwa podkarpackiego

W S T Ę P Zdrowie jest podstawową wartością każdego człowieka. Zindywidualizowane zachowania zdrowotne, nabywane w okresie socjalizacji, z czasem stają się świadomymi wyborami. Dlatego analiza wartościowania zdrowia jest ważnym elementem oceny świadomości prozdrowotnej młodzieży studiującej. Celem pracy była analiza zdrowia jako wartości w ocenie studentów z województwa podkarpackiego MATERI A Ł I M E T O D Y Badaniami objęto 690 studentów z województwa podkarpackiego. Badania przeprowadzono z zastosowaniem ankiety własnego autorstwa oraz standaryzowanego narzędzia badawczego – Listy Kryteriów Zdrowia (LKZ). Uzyskane wyniki badań poddano analizie statystycznej. WYNIKI Przeprowadzone badania wykazały, że badani studenci najwyższą wagę przypisują zdrowiu rozumianemu jako „właściwość”, „proces” i „cel”, zaś zdrowie jako „stan” i „wynik” zajmuje nieco dalsze miejsce. Być zdrowym, w opinii badanych, to przede wszystkim „nie odczuwać żadnych dolegliwości fizycznych”, „mieć sprawne wszystkie części ciała”, „potrafić dobrze współżyć z innymi ludźmi”, „akceptować siebie, znać swoje możliwości i braki” oraz „czuć się dobrze” i „dożyć późnej starości”. Natomiast mniej ważne są „czuć się szczęśliwym przez większość czasu”, „umieć się cieszyć z życia” oraz „nie palić tytoniu” i „należycie się odżywiać”. WNIOSKI Ocena znaczenia i wartościowania zdrowia jest ważnym elementem oceny świadomości prozdrowotnej studentów. Ustalenie deficytów zachowań zdrowotnych młodzieży studiującej umożliwia wyodrębnienie studentów, którzy powinni być objęci edukacją w zakresie promocji zdrowia.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Preferencje żywieniowe dzieci w wieku 7–10 lat

W S T Ę P Na prawidłowe żywienie wpływają nawyki i upodobania żywieniowe, które kształtują się od najmłodszych lat życia. Ważną rolę w tym procesie odgrywają rodzice, od których dziecko uczy się tego, co jest zdrowe, a co nie. Celem głównym pracy jest ocena preferencji żywieniowych dzieci w wieku 7–10 lat, z uwzględnieniem opinii dzieci i ich rodziców. Celem dodatkowym jest wykazanie zależności między częstością spożycia wybranych produktów a deklarowanym poziomem ich akceptacji. M A T E R I A Ł I M E T O D Y Badaniem objęto grupę 220 osób, w tym 110 uczniów w wieku 7–10 lat mieszkających w Zabrzu i Rudzie Śląskiej oraz grupę 110 rodziców dzieci, wykorzystując dwa autorskie kwestionariusze ankiety. Dokonano analizy statystycznej używając testu χ2 Pearsona, przyjmując poziom istotności α = 0,05. WYNIKI Większość produktów spożywczych z analizowanych grup żywności była akceptowana przez dzieci. W badaniach wykazano, że najbardziej preferowanymi owocami były jabłka, które 92% dzieci bardzo lubiło. Spośród warzyw, najchętniej uczniowie spożywali ogórki (67%), a z grupy produktów mlecznych mleko (62%) i jogurt owocowy (56%). Do szczególnie nielubianych produktów zaliczano fermentowane przetwory mleczne, takie jak maślanka, której nie lubiło 55% dzieci, kefir (35%) i ciemne pieczywo (20%). WNIOSKI Zdecydowana większość badanych rodziców dobrze zna upodobania żywieniowe swoich dzieci, nie wykazano jednak w badaniach zależności między poziomem akceptacji produktów a częstością ich spożycia. Wyniki badań wskazują na potrzebę edukacji żywieniowej zarówno dzieci, jak i ich rodziców z zakresu zasad prawidłowego żywienia i jego wpływu na rozwój dorastających dzieci.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Dyspraksja w zespole Downa – aspekt neurorozwojowy

Występowanie objawów zaburzeń przetwarzania sensorycznego, w tym deficytu w postaci zaburzenia planowania motorycznego u dzieci z zespołem Downa, jest przypisywane przede wszystkim niepełnosprawności intelektualnej. Artykuł stanowi próbę analizy uwarunkowań neurorozwojowych dziecka z zespołem Downa w aspekcie kształtowania się podstaw przetwarzania sensorycznego oraz zrozumienia celowości stosowania terapii neurorozwojowej, zarówno koncepcji NDT-Bobath, jak i Integracji Sensorycznej.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zanik guza o cechach osłoniaka nerwu przedsionkowo-ślimakowego – opis przypadku

Osłoniaki nerwu przedsionkowo-ślimakowego (n. VIII) to grupa łagodnych nowotworów, zwykle wyrastających z przewodu słuchowego wewnętrznego (PSW) i penetrujących wtórnie do okolicy kąta mostowo-móżdżkowego (KMM). Guzy rosną zazwyczaj powoli, jednak ze względu na otaczające je struktury nerwowo-naczyniowe stanowią duży problem operacyjny w neurochirurgii. W piśmiennictwie częstość występowania osłoniaka z torbielą wynosiła 19,4%. Najczęstszymi objawami są: utrata słuchu, szumy w uszach i zawroty głowy. Kobieta 66-letnia kobieta zgłosiła się z objawami znacznego niedosłuchu ucha lewego, odczuwaniem pisków i trzasków w uchu lewym, zaburzeniami równo-wagi. U chorej wykonano pełną diagnostykę obrazową w postaci tomografii komputerowej (TK) głowy i rezonansu magnetycznego (RM) głowy. Początko-wo wysunięto podejrzenie zmiany w okolicy lewego KMM o charakterze he-mangioblastomy. Angio-MR głowy nie potwierdziło rozpoznania. Wysunięto podejrzenie osłoniaka n. VIII z torbielą. Pacjentka była poddana 12-letniej obserwacji. W tym czasie doszło do całkowitego wycofania się objawów neurologicznych i znacznej regresji guza.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wertebroplastyka w złamaniach kompresyjnych trzonów kręgów – przegląd piśmiennictwa

Złamania kompresyjne trzonów kręgów są najczęstszym powikłaniem osteroporozy (1,45 na 1000 kobiet rocznie). Głównym objawem jest ograniczający pacjenta przewlekły ból kręgosłupa. Wertebroplastyka jest nowoczesną, minimalnie inwazyjną metodą operacyjną, pozwalającą znacząco zredukować ból i poprawić komfort życia pacjenta ze złamaniem kompresyjnym trzonu kręgu.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Analiza skuteczności działania systemu Vertetrac ze względu na współczynnik masy ciała BMI

WSTĘP Wykonanie trakcji symetrycznej lub asymetrycznej kręgosłupa lędźwiowego za pomocą systemu Vertetrac umożliwia odciążenie uciśniętego więzadła i korzenia nerwu w przypadku przepukliny jądra miażdżystego. Celem pracy była analiza skuteczności działania systemu Vertetrac w dyskopatii lędźwiowej ze względu na wagę pacjenta. M E T O D Y Leczeniu za pomocą systemu trakcji celowanej Vertetrac poddano 68 pacjentów z bólem odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Ze względu na wskaźnik masy ciała BMI (body mass index), badanych podzielono na trzy grupy: M1, M2, M3. Badany po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu i przeprowadzonych testach – zapinany był w urządzeniu Vertetrac, gdzie zwiększano lub zmniejszano trakcję, w zależności od odczuć bólowych badanego. Rehabilitację prowadzono dwa razy w tygodniu do czasu zniwelowania bólu. W Y N I K I Wyniki badań własnych zostały przedstawione zgodnie z trzema podziałami grupowymi, zależnie od wskaźnika masy ciała BMI (body mass index) , przean a- lizowano redukcję bólu po pierwszej sesji terapeutycznej i po zakończeniu serii terapeutycznej, liczbę sesji terapeutycznych koniecznych do zredukowania bólu, powrót dolegliwości bólowych. Analizując różnicę między wszystkimi testami, badaniami i objawami, najwy ż- szą średnią poprawy reakcji dodatnich odnotowano w grupie M2 – osób z nadwagą 14,83, przy odchyleniu standardowym 8,75. Najsłabszą średnią osiągnęła grupa osób z otyłością M3 – 9,17, przy odchyleniu standardowym 5,15. W N I O S K I 1. BMI ma wpływ na obniżenie stopnia bólu po pierwszej sesji terapeutycznej. 2. U osób z poprawną wagą odnotowuje się największy spadek odczuć bólowych, natomiast grupę osób otyłych cechuje najsłabsza poprawa odczuć bólowych. 3. W okresie do 3 lat od zakończenia terapii u znacznej większości osób leczonych trakcją celowaną Vertetrac dolegliwości bólowe nie powracają.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne