rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Propozycje wykorzystania zdjęć panoramicznych w GIS i geodezji

Artykuł zawiera rozważania na temat roli geolokalizowanych zdjęć panoramicznych w systemach informacji przestrzennej. Stały rozwój w dziedzinie informatyki sprawia, że wciąż pojawiają się nowe możliwości i pomysły na realizację wizualizacji danych przestrzennych. Jednym z tych trendów jest wykorzystanie zdjęć panoramicznych, które dzięki swej specyfice bardzo szczegółowo obrazują rzeczywisty wygląd otoczenia i co za tym idzie stanowią zbiór cennych informacji. W niniejszym artykule autorzy, odnosząc się do istniejących trendów, rozważają możliwości rozszerzenia spektrum zastosowań tej technologii w dziedzinie GIS i geodezji. W pracy skupiono się między innymi na problemie prezentacji zdjęć panoramicznych w stacjonarnym systemie GIS, którego interfejs, z uwagi na odmienną funkcjonalność, nie jest do tego przystosowany. Zaproponowano własne rozwiązanie, będące kompromisem dającym możliwość wygodnej prezentacji geolokalizowanych panoram w projektach opracowywanych z wykorzystaniem stacjonarnego oprogramowania GIS. W proponowanym rozwiązaniu postawiono na nieskomplikowany sposób wykonania projektu oraz możliwość wykorzystywania opracowanych danych zarówno lokalnie jak i w Internecie. Dodatkowym założeniem było oparcie projektu w jak największym stopniu na oprogramowaniu open source, co znacznie redukuje koszty. Kolejne szerzej rozpatrywane zagadnienie to zastosowanie zdjęć panoramicznych podczas zakładania i dokumentacji osnów geodezyjnych. Autorzy, rozważając taką możliwość, proponują własne rozwiązanie, bazujące na technologiach internetowych. Poza tym, artykuł stanowi próbę przeglądu współczesnych zastosowań zdjęć panoramicznych jako technologii, która mimo, że znana jest już od bardzo dawna, nadal stanowi źródło inspiracji w wielu dziedzinach. W ten sposób autorzy próbują odnieść się i wskazać pewne kierunki rozwoju w domenie ich zainteresowań jaką jest geodezja oraz systemy GIS.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kontekstowa generalizacja konturów zabudowy z wykorzystaniem narzędzi morfologii matematycznej

Celem pracy jest próba formalizacji i implementacji zasad generalizacji osadnictwa oraz sieci dróg bazy danych obiektów topograficznych w skali 1:10 000 do skali 1:50 000 zgodnie z obowiązującymi przepisami. Implementację opracowanej kartograficznej bazy wiedzy przeprowadzono w środowisku QGIS, rozszerzając jego funkcjonalność poprzez autorską wtyczkę, w której zaimplementowano narzędzia morfologii matematycznej oraz zmodyfikowano do bieżących potrzeb inne istniejące narzędzia. Do wybranych czynności wykorzystano również środowisko ArcGIS firmy Esri. Proponowany sposób implementacji zasad generalizacji zakłada półautomatyczny tryb pracy, w celu umożliwienia kartografowi stałej kontroli nad przebiegiem procesu. Na podstawie przeprowadzonych prób generalizacji można stwierdzić, że implementacja opracowanych zasad w programie QGIS nie jest w pełni możliwa. Ponadto automatyzacja tego procesu jest bardzo czasochłonna i nie daje wystarczająco dobrych efektów. Konieczna jest manualna interwencja kartografa. Uzyskane rezultaty generalizacji są jednak w znacznym stopniu zadowalające.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kształcenie w zakresie geoinformacji w Akademii Morskiej w Szczecinie

W artykule przedstawiono zakres kształcenia w zakresie geoinformacji realizowany w Akademii Morskiej w Szczecinie. Kształcenie realizowane jest na specjalności „Geoinformatyka” z podziałem na dwa bloki specjalistyczne. Podano zakres tematyczny 8 przedmiotów specjalistycznych zawierających treści zapewniających uzyskanie wiedzy na jeszcze wyższym poziomie specjalistycznym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena przekazu kartograficznego mobilnej nawigacji śródlądowej MOBINAV

Obecnie prawie codziennie, każdy kto posiada urządzenie typu smartphone, wspomaga się aplikacjami mapowymi, które we współpracy z wbudowanym modułem GPS umożliwiają łatwą lokalizację obiektów, wytyczenie trasy bądź nawigowanie do celu. Aplikacja MOBINAV jest jedną z tego typu aplikacji, dedykowaną prowadzeniu nawigacji na wodach śródlądowych, w głównej mierze przez użytkowników rekreacyjnych. Przekaz kartograficzny aplikacji mobilnych jest dynamiczny i bardziej skomplikowany w porównaniu do tradycyjnego. Sama mapa zmienia się pod wpływem czynników zależnych od użytkownika i jego wymagań lub/oraz pod wpływem zdarzeń generowanych w trakcie realizacji nawigacji. Autorzy systemu MOBINAV opracowali model kartograficzny opierając się na dostępnych rozwiązaniach wprowadzonych w nawigacjach samochodowych lub pieszych oraz biorąc pod uwagę wymagania użytkowników, otrzymane na podstawie stosownej ankiety. Model ten zakłada 2 prezentacje kartograficzne ze względu na rodzaj urządzenia: smartphone/tablet oraz HUD. Na pierwszych prezentowana jest mapa wraz z wszystkimi jej komponentami, natomiast wizualizacja dla HUD zawiera elementy trasy, jako główną treść przekazu kartograficznego. Pod pojęciem przekazu kartograficznego systemu MOBINAV należy rozumieć logikę treści, czyli dobór elementów składających się na treść mapy (geokompozycja) dla konkretnego przypadku użycia i w odpowiedniej skali oraz logika systemu znaków i symboli, czyli stylizacja mapy – doborem kolorów poszczególnych obiektów, projektem systemu znaków i symboli reprezentujących obiekty punktowe, przy zachowaniu zasady izomorfizmu treści i postaci. Efektywność, funkcjonalność i użyteczność przekazu kartograficznego systemu MOBINAV poddana została weryfikacji przez potencjalnych użytkowników aplikacji za pomocą ankiety internetowej. Wyniki ankiety pozwoliły na dokonanie pełnej oceny, wyciągnięcie wniosków oraz zaplanowanie dalszych prac nad rozwojem i udoskonaleniem aspektów aplikacji związanych z przekazem kartograficznym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Weryfikacja funkcjonalności demonstratora technologii systemu mobilnej nawigacji śródlądowej

System Mobilnej nawigacji śródlądowej MOBINAV powstał w ramach projektu badawczego finansowanego przez NCBiR w programie LIDER IV. W swoich założeniach jest on produktem dedykowanym turystycznym użytkownikom śródlądowych dróg wodnych, w którym wykorzystano nowoczesne metody przetwarzania i prezentacji informacji przestrzennej. Wymiernym efektem projektu, oprócz wypracowanych metod i modeli, jest demonstrator technologii MOBINAV. Główna część demonstratora została opracowana w postaci aplikacji na urządzenie mobilne, która obejmuje wybrany zakres funkcjonalności systemu. Wśród nich przede wszystkim obsługę modelu danych opracowanego w systemie oraz jego wizualizację, zgodnie z przyjętym modelem prezentacji kartograficznej, a także zestaw wybranych analiz przestrzennych. Analizy obejmują przede wszystkim pomiary zależności przestrzennych oraz asystenta nawigacji. Końcowym etapem projektu było przeprowadzenie testów opracowanej technologii na bazie zbudowanego demonstratora. Testy zostały przeprowadzone w następujących grupach: testy prezentacji kartograficznej, testy funkcjonalności związanych z obsługą mapy, testy analiz przestrzennych, testy funkcjonalności nawigacyjnych na podstawie sensorów symulowanych, kompleksowe testy w warunkach rzeczywistych. W artykule przedstawiono koncepcję procesu testowania oraz sprawozdanie z jego realizacji. Wyniki badań zilustrowano przykładowymi zdjęciami. Wnioski obejmują analizę realizacji zakładanych funkcjonalności oraz szereg potencjalnych kierunków rozwoju systemu, które wyniknęły w czasie testów. Przeprowadzone badania pozwoliły na weryfikację postawionych założeń oraz poprawność implementacji poszczególnych funkcji. W tym sensie noszą one znamiona zarówno weryfikacji, jak i walidacji.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja i prototyp wielofunkcyjnego systemu informacji przestrzennej wspomagającego zarządzanie i użytkowanie nieruchomości Politechniki Warszawskiej

Efektywne zarządzanie dużym majątkiem, w szczególności o znaczącym i rozproszonym zasięgu przestrzennym, wymaga obecnie wspomagania przez nowoczesne rozwiązania informatyczne. Rosną też potrzeby użytkowników nieruchomości, na przykład w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i poruszania się wewnątrz dużych obiektów, takich jak: kampusy akademickie, centra handlowe i komunikacyjne. Zaspokojenie tych potrzeb wymaga dostępu do różnorakich danych przestrzennych: map ewidencji gruntów i budynków, map zasadniczych, planów zagospodarowania przestrzennego, modeli 3D budynków i map wnętrz budynków. Obecnie dostępne technologie i koncepcje z zakresu GIS umożliwiają znaczące usprawnienie wielu procesów związanych z użytkowaniem i zarządzaniem nieruchomościami. Dlatego na Politechnice Warszawskiej podjęto próbę opracowania koncepcji, a następnie wykonania prototypu wielofunkcyjnego systemu informacji o nieruchomościach Politechniki Warszawskiej. W artykule przedstawiono podstawowe założenia koncepcyjne systemu oraz omówiono wybrane cechy wykonanego prototypu. Kluczową rolę w systemie odgrywa autorski, zintegrowany model danych wykorzystujący elementy modeli CityGML, EGiB oraz IndoorGML, rozszerzony o dodatkowe elementy zaproponowane przez autorów. System wykorzystuje zarówno dane pozyskane z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jak i specjalnie wykonane modele wnętrza wybranych budynków. Funkcjonalnie system został podzielony na następujące składowe: moduł zarządzania, moduł bezpieczeństwa i moduł informacji. Realizują one między innymi takie zadania jak: wspomaganie ewidencji majątku, raportowanie stanu majątku do systemu POLON, archiwizacja i zautomatyzowane udostępnianie dokumentacji budowlanej oraz geodezyjnej i kartograficznej, wspomaganie wynajmu pomieszczeń na cele wewnętrzne i zewnętrzne, wspomaganie straży akademickiej i służb ratunkowych, znajdowanie obiektów i orientacja w przestrzeni (w tym nawigacja). Koncepcja zakłada integrację z kilkoma systemami, między innymi: systemem ERP, systemem rezerwacji sal, systemem USOS. Pod względem kompleksowości rozwiązania, wielofunkcyjności i integracji źródeł danych oraz systemów, omawiane rozwiązanie jest pierwszym tego typu rozwiązaniem w Polsce.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Relacje przestrzenne prawa i ich zapis w postaci formalnej

Prawo własności posiada relacje do przestrzeni realnej, ale poza tym prawem jest wiele innych relacji prawnych do tej przestrzeni, znacznie wykraczających poza tematykę katastralną. Coś jest zabronione na danym obszarze, coś jest nakazane, są podane parametry geometryczne dla pewnych czynności zakazanych, dozwolonych lub obowiązujących. Prawie wszystkie te relacje są zapisane tradycyjnym językiem prawnym, w postaci tekstowej. Relacje prawne do przestrzeni mają związki topologiczne – przylegania obszarów, przecinania się oraz tworzenia układów wielospójnych. Relacje prawne mogą być też zmienne w czasie, na skutek uzupełniania, aktualizacji i przystosowywania prawa do bieżących potrzeb. Zmienność relacji prawnych może być także periodyczna i może wynikać z racjonalności działania w lokalnej przestrzeni. Współczesny tekstowy zapis prawa nie jest poglądowy, nie stwarza równych szans dla wszystkich obywateli, prawo nie jest dostępne powszechnie, w lokalnej przestrzeni, bariery językowe uniemożliwiają szeroki odbiór norm prawnych w krajach Unii Europejskiej. W niniejszej pracy została zaproponowana formalna postać zapisu prawa posiadającego relacje do przestrzeni – w trzech wersjach: w postaci algorytmicznej (regułowej), za pomocą narzędzi GIS oraz w postaci macierzy przejścia. Zaletą takich zapisów jest jego systemowy charakter. W takiej postaci może być interpretowane nie tylko przez czynnik ludzki, lecz także przetwarzane przez komputer. Inną zaletą takiego zapisu jest możliwość jego wizualizacji przestrzennej, możliwość przenoszenia przez środki multimedialne oraz powiązanie z systemem GPS.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie systemowych analiz przestrzennych do rozpoznawania i charakterystyki właściwości gleb ornych w aspekcie melioracji w Polsce

Zawarty w publikacji materiał ma na celu przedstawienie w jaki sposób można stworzyć systemowe rozwiązania udzielające odpowiedzi na konkretne pytania wynikające z zapotrzebowania praktyki na przykładzie wodnych melioracji. W tym celu w IA PAN Lublin i IMUZ Falenty zbudowano system badań i prezentacji wyników składający się z trzech kompatybilnych członów: 1) przygotowania ogólnej koncepcji, zebrania materiału badawczego i przygotowania geodanych, 2) opracowania metody badań stacjonarnych (laboratoryjnych) w celu uzyskania parametrów niezbędnych do obliczeń modelowych identyfikujących badane zjawisko, 3) skonstruowania systemu informatycznego łączącego przetwarzanie danych jednostkowych (atrybutów) z geodanymi oraz generującego mapy wynikowe. Postępowanie przedstawiono na przykładzie doskonalenia na naukowych podstawach oceny potrzeb wodnych melioracji gleb ornych w Polsce. W tym celu zebrano próbki gleb z 1000 reprezentacyjnych profili gleb ornych, wykonano w tych próbkach niezbędne analizy, wyliczono wartości parametrów do jednostkowej ewaluacji gleb, skonstruowano bazę danych glebowo-kartograficznych z cyfrową mapą gleb i oprogramowaniem agregującym gleby według modeli ich waloryzacji oraz generującym mapy wynikowe.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Infrastruktura informacji przestrzennej w świetle doświadczeń wdrożeniowych w Polsce

W Polsce infrastruktura informacji przestrzennej (IIP) ma charakter ponadresortowy i jest rozwijana zgodnie z ustawą o IIP stanowiącą transpozycję dyrektywy INSPIRE. W międzyresortowej koordynacji prac istotną rolę spełnia Rada IIP jako opiniodawcze ciało kolegialne przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji, które szeroko korzysta z uprawnienia do występowania z własnymi inicjatywami. Artykuł naświetla niektóre z problemów wiążących się z aktualnymi pracami Rady IIP. Szerzej omówiono potrzebę wsparcia rozwoju w jednostkach samorządu terytorialnego (JST). Według opinii autora skuteczną formą pomocy w tym zakresie byłoby utworzenie Punktu Konsultacyjnego IIP, ukierunkowanego przede wszystkim na potrzeby JST, którego zadania polegałyby na:  udzielaniu konsultacji w sprawach dotyczących projektowania, tworzenia, modernizacji i utrzymania regionalnych i lokalnych systemów informacji przestrzennej współdziałających w ramach IIP,  udostępnianiu standardowych pakietów oprogramowania i know-how w zakresie IIP,  upowszechnianiu informacji naukowo-technicznej na temat IIP,  promowaniu dobrych praktyk JST i wzorcowych rozwiązań w zakresie IIP oraz INSPIRE,  organizowaniu szkoleń i staży dla pracowników JST. Podniesiony został również problem analiz kosztów i korzyści. Biorąc pod uwagę przedstawione w artykule przepisy prawne, doświadczenia i opinie uznano, że w zakresie IIP analizy te i inne opracowania ekonomiczne powinny być ograniczone do wyodrębnionych projektów i innych przedsięwzięć dających się dostatecznie dokładnie określić pod względem wykonalności, kosztów i korzyści, zarządzania oraz odpowiedzialności za wyniki i ich praktyczne wykorzystywanie.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie SyMaP do tworzenia bazy danych przestrzennych fortyfikacji

Celem pracy było opracowanie bazy danych przestrzennych pozostałości fortyfikacji na polach uprawnych i jej zaimplementowanie z wykorzystaniem m.in. języka XML oraz technologii LINQ. Przyjęto, że w ramach pracy zinwentaryzowane i wykorzystane do przetestowania wytworzonej aplikacji zostaną pozostałości fortyfikacji Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego (MRU). Opracowana baza danych wykorzystuje wektorowy model danych obejmujący część geometryczną i opisową obiektów (pozostałości fortyfikacji i działek). Aplikacja SyMaP umożliwia: przechowywanie danych o zinwentaryzowanych przeszkodach w bazie danych (w plikach XML), wyświetlanie przeszkód oraz działek rolniczych, na których występują w postaci wektorowej, wyświetlanie atrybutów przeszkód, wyszukiwanie przeszkód wg atrybutów, przeprowadzanie prostych analiz, dodawanie, modyfikowanie, usuwanie danych o działkach, przeszkodach, mapach podkładowych i in. oraz wczytywanie map innych rejonów. W wyniku działania aplikacji SyMaP otrzymuje się mapy i zestawienia opisowe prezentujące lokalizację oraz typ przeszkód na poszczególnych działkach. Aplikacja SyMaP została wytworzona w Visual Studnio 2008 korzystającym z .Net Framework 3.5. Jako język implementacji wykorzystano C#. Informacje tworzące bazy danych programu zostały zapisane w plikach XML. Zarządzanie plikami XML odbywa się przy pomocy technologii LINQ. Określone zostały wymagania funkcjonalne i niefunkcjonalne oraz przygotowane diagramy UML prezentujące statyczne i dynamiczne aspekty działania aplikacji. Aplikacja została przetestowana za pomocą danych zebranych w czasie inwentaryzacji pozostałości fortyfikacji pasa umocnień MRU. Wprowadzenie danych o pozostałościach MRU do opracowanej bazy danych oraz zarządzanie nimi w wytworzonej aplikacji SyMaP pozwala stwierdzić, że opracowany model bazy danych i jego implementacja spełniają przyjęte założenia.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Uzyskiwanie bezpłatnych danych z serwisu pogodowego www.ogimet.com

W artykule autorzy zaprezentowali metodę pobierania, dekodowania oraz konwersji informacji meteorologicznych z raportów SYNOP. Praca pokazuje możliwość bezpłatnego zdobycia danych oraz ich przetworzenia do wybranego formatu, tak aby możliwe były dalsze analizy przestrzenne na zbiorze danych. Omawianą metodę zademonstrowano na przykładzie estymacji temperatury powietrza na wysokości pomiarowej 2m na terenie Polski. Dane zostały pozyskane z serwisu pogodowego www.OGIMET.com. Dekodowanie raportów SYNOP oraz konwersja została wykonana autorskim skryptem, natomiast do reprezentacji przestrzennej danych oraz ich analizy zostały wykorzystane bezpłatne programy SAGA GIS oraz Quantum GIS.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Algorytm upraszczania linii z wykorzystaniem interpolacji

W publikacji autor przedstawia nowy algorytm upraszczania, dokonujący zamiany łamanej pierwotnej na krzywą poprzez proces interpolacji. W wyniku działania algorytmu punkty na krzywej rozmieszczane są zależnie od skali mapy tworząc łamaną uogólnioną. Dodatkowo w rozmieszczaniu uwzględnia się: punkty ekstremalne krzywej zgodne z normą rozpoznawalności rysunku oraz punkty charakterystyczne. Nowy algorytm porównano z najczęściej stosowanymi algorytmami upraszczania: Douglasa - Peukera, Visvalinghama i Whyatta, Wanga oraz Chrobaka. W porównaniach badano: liczbę wierzchołków łamanych po uproszczeniu, strzałki jako najkrótsze odległości od wierzchołków usuniętych łamanej pierwotnej do boków łamanej uproszczonej oraz różnicę pomiędzy długością łamanej pierwotnej z długościami po uproszczeniu łamanych. Porównanie wykazało, że wyniki nowego algorytmu cechują się: najmniejszą liczbą usuwanych wierzchołków, najkrótszymi strzałkami, najmniejszą różnicą długości pierwotnej do długości uproszczonych, najmniejszymi średnimi błędami strzałek łamanej po upraszczaniu oraz największymi rozstępami skali pierwotnej do uogólnianej. Cechy nowego algorytmu zwiększają procent automatyzacji procesu upraszczania, a zwiększenie rozstępu skal ma szczególne znaczenie w Wielorozdzielczych/ Wieloreprezentacyjnych Bazach Danych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza porównawcza i interpretacyjna uogólnionej wizualizacji widoku podwodnego uzyskanego za pomocą echosondy jedno- i wielowiązkowej

Współczesne hydrograficzne technologie pomiarowe umożliwiają pozyskanie danych przestrzennych wysokiej rozdzielczości z błędem pomiaru rzędu kilku centymetrów. Systemy echosond wielowiązkowych o szerokości kątowej wiązek rzędu 240 st. pozwalają uzyskać informację o dużej głębokości, zapewniając przy tym 100% pokrycie dna badanego akwenu. Parametry te pozwalają na wierne odtworzenie numerycznego modelu dna. Powierzchnia powstała dzięki takim technologiom pomiaru składa się z niezwykle dużej liczby danych, co stwarza, że sam proces jej budowy jest czasochłonny i pracochłonny oraz wymaga wielu pośrednich procedur związanych z samym opracowaniem danych, czyli ich oczyszczaniem z błędów oraz ich redukcją. Nie zawsze istnieje potrzeba odwzorowania powierzchni w tak dokładny sposób i problemem staje się zatem nie niedobór danych lecz ich nadmiar. Oczywistym jest, iż echosonda wielowiązkowa dają znacznie lepsze dokładności i większe pokrycie badanego akwenu, jednakże dla celów pozyskania uogólnionej wizualizacji dna, uważa się iż widok z echosondy jednowiązkowej będzie wystarczający. Odpowiednio zaplanowana siatka profili pomiarowych pozwoli na pozyskanie wystarczającej liczby danych oraz zbudowanie powierzchni pozwalającej na pełną, acz uogólnioną interpretację rozkładu głębokości na badanym akwenie. W artykule zaprezentowana została analiza porównawcza dwóch numerycznych modeli dna zbudowanych na podstawie danych zarejestrowanych dwoma różnymi systemami hydrograficznymi: systemem wielowiązkowym oraz echosondą jednowiązkową (pionową). Analizie podlegało pokrycie dna danymi batymetrycznymi oraz jego wpływ na model całej powierzchni.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza zależności pomiędzy ceną a lokalizacją nieruchomości na przykładzie Krakowa

W publikacji został zaprezentowany jeden aspekt szerokiego zagadnienia jakim jest analiza rynku nieruchomości, tj. zależność pomiędzy ceną nieruchomości a jej lokalizacją. W analizie posłużono się metodą regresji ważonej geograficznie, w której parametry mogą zostać oszacowane w dowolnym miejscu obszaru badań, a lokalizacja zmiennych zależnych i niezależnych jest znana. Dane brane pod uwagę w analizach dotyczyły charakterystyk nieruchomości oraz ich lokalizacji w stosunku do wybranych obiektów użyteczności publicznej i odległości od centrum miasta. Uzyskane wyniki zostały poddane wagowaniu. Przy oszacowywaniu parametrów utworzonego modelu dla danej lokalizacji założono, że obiekty, które znajdują się bliżej tej lokalizacji powinny przyjąć większą wagę w obliczeniach aniżeli te, które znajdują się w dalszej odległości. Wyniki analizy zestawiono z regresją liniową, która pomijała wspomniane zależności regresji ważonej geograficznie. Potwierdziły one założenie o występowaniu wpływu czynników przestrzennych na kształtowanie cen nieruchomości oraz określiły, które z nich są najważniejsze.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka