rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Charakterystyka materiałów zawierających azbest - opinie na temat oddziaływania rur azbestowo-cementowych

W artykule scharakteryzowano materiały zawierające azbest oraz przedstawiono oszacowanie ilości tych materiałów na terytorium Polski, ze szczególnym uwzględnieniem rur azbestowo-cementowych, których dotychczas nie brano pod uwagę, a które są nadal użytkowane. Zwiększające się ryzyko wystąpienia chorób azbestozależnych, także przewidywane w ciągu najbliższych dziesięcioleci, będzie wynikało z nagromadzenia przez lata ogromnych ilości materiałów zawierających azbest, w szczególności wyrobów budowlanych. Wyroby te podlegają z czasem znacznej degradacji, stanowiąc źródło postępującej emisji włókien do środowiska. Ze względu na dużą trwałość raz wprowadzonych włókien azbestu do środowiska należy pamiętać, że "przenosząc się" zachowują one swoje właściwości chorobotwórcze (Szeszenia-Dąbrowska 2008). W związku z powyższym zajęcie się problemem materiałów zawierających azbest jest ważne z kilku powodów. Najważniejszy z nich, to uznanie azbestu za substancję rakotwórczą, czego konsekwencją jest zaliczenie odpadów zawierających azbest do odpadów niebezpiecznych, kolejnym natomiast jest jego ilość. Azbest był importowany do Polski w okresie ostatnich stu lat i występuje w wielu wyrobach, których ilość szacuje się na około 15 min Mg (Dyczek 2006, 2007). Wynika stąd, że problemu dotyczącego odpadów azbestowych nie należy wyolbrzymiać, ale oczywiście nie można go też ignorować i lekceważąco podchodzić do jego unieszkodliwiania.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmienność obciążenia sekcji obudowy w ścianie zawałowej

Przedstawiono wyniki pomiarów ciśnienia w przestrzeni podtłokowej stojaków obudowy zmechanizowanej, prowadzonych podczas eksploatacji pokładu w dwóch ścianach zawałowych. Opisano system pomiarowy, jego modyfikacje oraz sposób rejestracji i gromadzenia danych. Pomiary wykonywano w czasie eksploatacji ścianami zlokalizowanymi na głębokościach średnio około 750 i 900 m, które miały wysokość od 2,15 do 3,20 m. Wyniki pomiarów przedstawiono w postaci wykresów zmian ciśnienia oraz podporności obudowy, pokazanych na tle pola ściany, na którym zostały zaznaczone również wpływy wcześniejszych eksploatacji w sąsiadujących pokładach. Do obliczeń podporności obudów zmechanizowanych wykorzystano autorski program, w którym uwzględniono zarówno wysokość eksploatacji, ciśnienie w stojakach obudowy, jak i szerokość ścieżki kombajnowej i zmniejszające się z wysokością obciążenie osłony odzawałowej.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Siły wewnętrzne i reakcje podporowe w elementach obudowy prostokątnej

W artykule przedstawiono metody obliczania podziałki obudowy prostokątnej. Uwzględniono obudowę prostokątną dwu-, trój- i czterostojakową. Wszystkie ostateczne wzory zostały sprowadzone do najprostszej postaci, co wpływa na skrócenie czasu obliczeń. Przy znanej wartości ciśnienia górotworu, dobór odpowiedniego rozstawu odrzwi zajmuje zaledwie kilka minut.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Model numeryczny strefy zniszczenia górotworu wokół chodnika przyścianowego

W artykule przedstawiono próby odwzorowania, za pomocą modelowania numerycznego, strefy zniszczenia górotworu wokół chodnika przyścianowego znajdującego się w rejonie oddziaływania przesuwającego się frontu eksploatacyjnego. Próby te zostały przeprowadzone na podstawie uzyskanych wyników badań strefy spękań wokół chodnika przyścianowego z wykorzystaniem endoskopu otworowego, w jednej z kopalń węgla kamiennego GZW. Wykorzystując do obliczeń program Phase2, którego podstawę stanowi metoda elementów skończonych, wykazano możliwość rozwiązania problemu modelowania strefy spękań dwoma odrębnymi metodami, uzyskując przy tym bardzo zbliżone wyniki. W pierwszej z nich założono zmniejszenie wartości wybranych parametrów mechanicznych skał w kryterium Hoeka-Browna wraz ze zbliżającym się frontem ściany, natomiast druga polega na zwiększaniu naprężeń wokół chodnika wskutek oddziaływania frontu eksploatacji.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badanie możliwości i likwidacji punktowych źródeł zanieczyszczeń wód podziemnych węglowodorami chlorowanymi

W publikacji została poruszona tematyka likwidacji wtórnych źródeł zanieczyszczeń wód podziemnych węglowodorami chlorowanymi, przy wykorzystaniu metody bioremediacji w warunkach beztlenowych. Przedstawiono model matematyczny procesu bioremediacji z wykorzystaniem kinetyki Michaeli-sa-Menten, Monoda oraz kinetyki drugiego rzędu. Dokonano identyfikacji parametrów występujących w równaniach na podstawie zgromadzonych danych doświadczalnych. Wykonano symulacje dla różnych warunków procesu bioremediacji i przeanalizowano uzyskane wyniki.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Geoinżynieryjne i ekonomiczne kryteria eksploatacji węgla kamiennego z resztkowych parcel pokładów

W artykule opisano sposób postępowania, prowadzący do racjonalizacji podejmowania decyzji o eksploatacji węgla z resztkowej parceli pokładu bądź o jej zaniechaniu. Przedstawiono algorytm do oceny możliwości wybrania resztkowej parceli pokładu węgla. Zaprezentowano wyniki badań nad wyznaczaniem geoinżynieryjnych kryteriów oceny możliwości oraz doboru technologii eksploatacji. Opisano sposób przeprowadzania analizy ekonomicznej projektu wybierania węgla z parceli resztkowej oraz podano przykład praktyczny. W badaniach zastosowano sondaż opinii (ankietę), metody taksonomiczne, analizę czynnikową oraz analizę ekonomiczną.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda prognozowania metanowości bezwzględnej wyrobisk korytarzowych drążonych kombajnami w kopalniach węgla kamiennego

W artykule przedstawiono nową metodę prognozowania metanowości bezwzględnej wyrobisk korytarzowych drążonych kombajnami w kopalniach węgla kamiennego, opracowaną na podstawie wyników badań wykonanych w Głównym Instytucie Górnictwa i będącą tematem pracy doktorskiej autora. Omówiono wyniki weryfikacji stosowanych metod prognozowania w zakresie ich zgodności ze stanem faktycznym, z wykorzystaniem zbioru danych dotyczących wytypowanych losowo 60 wyrobisk korytarzowych drążonych w różnych warunkach geologiczno-górniczych w wybranych kopalniach Kompanii Węglowej SA i Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA. Ponadto, przedstawiono wyniki analizy czynników, które mogą mieć zasadniczy wpływ na wielkość wydzielania się metanu z wykorzystaniem metody heurystycznej oraz wyniki statystycznej zależności zweryfikowanego zbioru wytypowanych czynników pod kątem ich wpływu na wydzielanie się metanu podczas drążenia wyrobisk korytarzowych, z uwzględnieniem warunków geologiczno-górniczych, organizacyjno-technicznych,  własności fizykochemicznych węgla oraz z uwzględnieniem mechanizmu wydzielania się metanu, jak i rozkładu naprężeń wokół wyrobiska korytarzowego. Model matematyczny prognozy metanowości bezwzględnej wyrobisk korytarzowych drążonych kombajnami został sporządzony na podstawie analiz uzyskanych metodami matematyczno-fizycznymi i empirycznymi. Model ten został zweryfikowany w odniesieniu do rzeczywistego wydzielania się metanu do wytypowanych wyrobisk korytarzowych drążonych w różnych warunkach gazowych.  W opracowanej  nowej  metodzie prognozowania, w stosunku do stosowanych metod, uwzględniono mechanizm kinetyki wydzielania się metanu oraz kształt i zasięg, tzw. strefy desorpcji dla wyrobiska korytarzowego. Nowa metoda prognozowania metanowości bezwzględnej umożliwia bardziej dokładne określenie ilości metanu wydzielającego się do drążonego wyrobiska korytarzowego (ze szczególnym uwzględnieniem strefy przyprzodkowej), co stanowi podstawę do właściwego doboru środków profilaktyki metanowej, a zatem ma znaczący wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia robót.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ struktury i składu górniczych materiałów wybuchowych na zawartość toksycznych składników w gazach postrzałowych

W publikacji przedstawiono badania wpływu struktury i składu górniczych materiałów wybuchowych (MW) na zawartość toksycznych składników w gazach postrzałowych powstających po ich detonacji. Badaniom poddano MW krajowych oraz zagranicznych producentów działających na terytorium Polski. Ich podstawę stanowiły metody bazujące na polskich oraz europejskich normach. Badania gazów postrzałowych MW wykonano zarówno metodą dotychczas obowiązującą w Polsce, jak i opracowaną przez autorkę w ramach realizacji pracy doktorskiej, zgodną z wymaganiami Dyrektywy 93/15/EEC oraz Normy Europejskiej EN 13631-16:2004. Konsekwencją jej wdrożenia było przedstawienie propozycji nowych krajowych wymagań do dopuszczania MW w górnictwie podziemnym w odniesieniu do badania gazów postrzałowych. Określono sposób szacowania toksyczności ogólnej oraz jej granicznej wartości, na podstawie której mogłoby odbywać się klasyfikowanie MW do użytku podziemnego.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcje użytkowe szaty roślinnej na terenach likwidowanych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim i ich wykorzystanie w procesie rekultywacji

Badania zaprezentowane w niniejszym artykule zostały wykonane w celu określenia możliwości wykorzystania naturalnego procesu sukcesji wtórnej, jaka występuje na terenach zdegradowanych (w tym pogórniczych), w działaniach prowadzących do przywrócenia im wartości użytkowych. Połączenie i odpowiednie wykorzystanie sukcesji roślinnej z zaplanowanymi pracami projektowymi i ich praktyczną realizacją może przynieść korzyści ekonomiczne, społeczne, a także przyrodnicze. Elementami zjawiska sukcesji są przede wszystkim gatunki flory naczyniowej i ich specyficzne ugrupowania (zespoły i zbiorowiska) „wkraczające", między innymi na siedliska antropogeniczne zmienione i zniszczone. Zjawisko sukcesji na terenach poprzemysłowych, chociaż często opisywane, nie zostało przełożone na konkretne możliwości wykorzystania charakterystycznych dla terenów zdegradowanych ugrupowań i gatunków, zwłaszcza na terenach Zagłębia Dąbrowskiego i bliskich jego okolic. Proces sukcesji może stać się jednym z podstawowych narzędzi przy projektowaniu i rekultywacji nie tylko zdegradowanych terenów pogórniczych, ale również innych obszarów poprzemysłowych, ponieważ gatunki roślin i ich zbiorowiska przedstawione w artykule „wkraczają" też na inne podłoża i zostały opisane w wielu wcześniejszych pracach badawczych. Niniejszy artykuł jest podsumowaniem nieopublikowanej pracy doktorskiej, w której podjęto próbę wskazania pozytywnych i negatywnych aspektów procesu sukcesji wtórnej na terenach poprzemysłowych, a zwłaszcza pogórniczych. Praca zawiera wyniki szczegółowych badań florystycznych i fitosocjo-logicznych, przeprowadzonych na terenach dziesięciu likwidowanych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim i jego okolicach. Wyniki te wykazały bioróżnorodność oraz potencjał szaty roślinnej, który można wykorzystać praktycznie. Sukcesja roślinna jest zjawiskiem, które można wykorzystać wówczas, gdy gatunki i ugrupowania zaczynają pełnić specyficzne funkcje, tj.: bioindykacyjną, przeciwerozyjną, glebotwórczą, ozdobną ekologiczną (w tym przyrodniczą) i edukacyjną. Autor ma nadzieję, że publikacja ta nie tylko przybliży zjawisko sukcesji, ale również będzie przydatna w planowaniu przestrzennym oraz w procesie podejmowania decyzji dotyczących kierunków rekultywacji, a także sposobu ich realizacji. Wyniki badań i przykłady konkretnego zastosowania gatunków i ich ugrupowań powinny być przydatne jednostkom projektowym, zajmującym się rekultywacją i rewitalizacją wszystkich terenów poprzemysłowych.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kompleksowa metoda interpretacji wyników nieniszczących badań wytrzymałości betonu obudowy szybowej

W badaniach jakości obudowy szybów, będących głównymi drogami komunikacyjnymi w kopalniach podziemnych, określenie parametrów mechanicznych i fizykochemicznych obmurza, a przede wszystkim wielkości ich zmian w stosunku do wartości początkowych, ma decydujące znaczenie dla prawidłowej oceny stanu technicznego całej konstrukcji. W artykule, który został opracowany na podstawie pracy doktorskiej, przedstawiono metodę pozwalającą na zminimalizowanie błędu oszacowania wytrzymałości na ściskanie betonu, powszechnie stosowanego jako materiał obudowy w czynnych szybach GZW. Efektem przeprowadzonych badań laboratoryjnych i dołowych było opracowanie wzorów oraz programu do obliczania wytrzymałości na ściskanie w zależności od liczby odbicia i prędkości fal ultradźwiękowych metodą łącznej interpretacji wyników. Opracowane wzory mogą być wykorzystane zarówno w przypadkach obudów betonowych, z których pobrano próbki rdzeniowe, jak i obudów, z których pobranie próbek było niemożliwe. W procesie weryfikacji wzorów wykazano, że ich zastosowanie do interpretacji wyników nieniszczących badań obudowy szybowej w zasadniczy sposób poprawiło wiarygodność oceny wytrzymałości betonu na ściskanie.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Klasyfikacja pojazdów samochodowych w ruchu na podstawie generowanych przez nie sygnałów drganiowych

W artykule omówiono zagadnienie klasyfikacji pojazdów samochodowych, mające znaczenie dla automatyzacji pomiaru struktury i natężenia ruchu drogowego. Są to istotne parametry, które, oprócz parametrów wielkości akustycznych, wyznacza się podczas badań wibroakustycznych czynników obciążeni środowiska. Podstawę działania algorytmów systemów pomiarowych stanowią pomiary liczby osi, odległość między osiami, rozmiarów liniowych przejeżdżającego pojazdu. Stosowane w badaniach przetwornik pomiarowe są kosztowne, a niejednokrotnie muszą być umieszczane w konstrukcji jezdni. Stanowi te istotne utrudnienie w wykorzystaniu ich w przenośnych systemach pomiarowych, instalowanych doraźnie w wybranych miejscach. W związku z powyższym, zaproponowano klasyfikowanie pojazdów samochodowych na podstawie pomiarów drgań podłoża, przy wykorzystaniu wysoko czułych przetworników drgań, instalowanycl w gruncie poza obszarem drogi. Spodziewanym efektem takiego rozwiązania powinna być mobilnośi systemu pomiarowego i relatywnie małe jego koszty. W badaniach zastosowano klasyczny model procesu rozpoznawania obrazów, składający się z eks traktora cech i klasyfikatora. Przyjęto w nich klasyfikację pojazdów w trzech kategoriach związanycł z ich konstrukcją mechaniczną i pośrednio z masą. Przedmiotem badań były drgania gruntu generowane przez przejeżdżające samochody; prowadzono cyfrową rejestrację sygnałów drganiowych. Utworzona baza danych pomiarowych zawierała 223 rejestracje. W wyniku tych badań została opracowana metoda ekstrakcji cech charakterystycznych z sygnałów drganiowych. Podstawę tworzenia wektora cech charakterystycznych stanowiło rozwinięcie dyskretne reprezentacji sygnału drganiowego w szereg funkcyjny z zastosowaniem metody analizy falkowej. W artykule przedstawiono także wyniki badań związanych z poszczególnymi etapami opracowywa nia algorytmu ekstrakcji cech dotyczących wyboru rodzaju falki, określania liczby poziomów dekompo zycji sygnałów drganiowych, określania sposobu obliczania wartości danej cechy itp. Wyboru algorytmu klasyfikatora dokonano na drodze eksperymentalnej. Przebadano trzy algorytmy z wykorzystaniem metod minimalnoodległościowych, tj. algorytmów NN, kNN i MN. Algorytmy testo wano w trybie offline. Porównując ich właściwości, dokonano wyboru najskuteczniejszego w przypadki omawianego zastosowania. Prace programistyczne zrealizowano, wykorzystując platformę programową MATLAB. Wszystkie analizy i eksperymenty przeprowadzono za pomocą napisanych przez autora skryptów (m-plików).

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Laminaty z modernizowanych zbiorników paliwowych - odpadem przyszłości

W artykule przedstawiono hipotezę o zagrożeniach wynikających z likwidacji zbiorników paliwowych wyposażonych w wewnętrzny płaszcz wykonany z laminatu. Jedną z najczęściej stosowanych metod modernizacji zbiorników paliwowych jest wytwarzanie wielowarstwowej powłoki z kompozytów żywicznych i mat szklanych, nazywanych zwyczajowo laminatami. Wytworzenie drugiego płaszcza wewnątrz zbiornika stalowego zwiększa wytrzymałość jego ścianek i przyczynia się do ograniczenia korozji wewnętrznej. Powłoka z laminatu umożliwia również uzyskanie wymaganej przestrzeni do monitorowania szczelności, co zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 18 września 2001 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 1211) jest koniecznym warunkiem do dalszej eksploatacji zbiornika paliwowego. Można założyć, że intensywny wzrost liczby zbiorników jednopłaszczowych modernizowanych z wykorzystaniem technologii laminowania, wynikający z konieczności dostosowania ich do obowiązujących przepisów, a także specyfika stosowanych w tych technologiach materiałów i technika wytwarzania kolejnych warstw laminatu przyczyni się do powstania w przyszłości nowego odpadu. W związku z powyższym, zaistniała konieczność opracowania bezpiecznego i ekologicznego sposobu oddzielania laminatów od powłok stalowych nieeksploatowanych już zbiorników oraz odpowiednich metod skutecznej utylizacji tych powłok przesiąkniętych paliwem.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metod klasyfikacji i systematyzacji zbiorów do oceny zagrożeń metanowego i pożarowego w kopalniach w perspektywie do 2020 roku

W artykule przedstawiono metodę klasyfikacji i systematyzacji zbiorów, która umożliwia dokonanie perspektywicznej oceny poziomu współwystępujących zagrożeń metanowego oraz pożarami endogenicz-nymi w kopalniach węgla kamiennego. Pogrupowanie kopalń na podzbiory statystycznie jednorodne oraz obliczenie dla każdej z nich wartości syntetycznego miernika poziomu zagrożeń metanowego oraz pożarami endogenicznymi, pozwala na wskazanie podobieństwa utworzonych podzbiorów oraz różnic w poziomach zagrożeń w kopalniach. Syntetyczny miernik zagrożenia metanowo-pożarowego służy do wartościowania poziomu kształtowania się zagrożeń i stwarza możliwość ingerencji, z dużym wyprzedzeniem, w dobór i zakres stosowanych metod profilaktycznych do zwalczania tych zagrożeń w kopalniach.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybór sposobu zdalnego zasilania urządzeń telemetrycznych i telekomunikacyjnych funkcjonujących w strefach zagrożonych wybuchem

Urządzenia telemetryczne i telekomunikacyjne mogą być zasilane prądem stałym następującymi sposobami: - przy równoległym podłączeniu odbiorników energii elektrycznej do obwodu zdalnego zasilania (tzw. konfiguracja "drabinkowa"), - przy szeregowym połączeniu odbiorników energii elektrycznej do obwodu zdalnego zasilama, - z wykorzystaniem kaskadowo połączonych konwerterów napięcia, - z wykorzystaniem odrębnych kanałów energii elektrycznej. Porównania sposobów przesyłania energii elektrycznej dokonano na podstawie porównania smna-rycznej wartości użytecznej mocy Pu dostarczonej do odbiorników energii elektrycznej i współczynnika sprawności eta. Wartość mocy elektrycznej, którą można przesyłać na odległość do kopalnianych urządzeń telekomunikacyjnych, jest ograniczona wymaganiami iskrobezpieczeństwa oraz warunkami prowadzenia robót pod napięciem, przy czym czynnikiem dominującym w takim przypadku jest wartość mocy użytecziiej dostarczonej do tych urządzeń. Największą wartość mocy użytecznej dostarczonej do odbiorników energii elektrycznej z wykorzystaniem toru naturalnego lub pochodnego kabla telekomunikacyjnego osiąga się, stosując przelotowe konwertery napięcia zasilania. Przy stosowaniu przelotowych konwerterów napięcia, w porównaniu z wariantami zasilania bez konwerterów (układ drabinkowy i szeregowy), można osiągnąć kilkakrotnie większą wartość mocy elektrycznej dostarczonej na odległość l, przy porównywalnych wartościach prądu na wejściu obwodu zdalnego zasilania. Stosowanie odrębnych kanałów przesyłania energii do poszczególnych odbiorników zdalnego zasilania pozwala na dostarczenie nieco większej mocy użytecznej w porównaniu ze sposobem konwencjonalnym. Jednak realizacja techniczna odrębnych kanałów zarówno o podziale częstotliwościowym, jak i czasowym jest bardziej skomplikowana, i związana z istotnymi problemami zapewnienia iskrobezpieczeństwa i kompatybilności elektromagnetycznej. Najbardziej korzystny, pod względem realizacji teclinicznej, jest sposób zdalnego zasilania z stosowaniem przelotowych konwerterów napięcia. Pozwala on w dogodniejszy sposób zapewnić iskrobezpieczeństwo obwodu zdalnego zasilania drogą podziału tego obwodu na iskrobezpieczne energetyczne izolowane między sobą odcinki, wykorzystanie jednakowych przelotowych  konwerterów napięcia, funkcjonujących w trybie dopasowania impedancji wejściowych, zapewnić kompatybilność clektromagnetyczną w jednym wieloparowym kablu telekomunikacyjnym.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozpad betonów o szczególnie dużej wytrzymałości pod wpływem oddziaływań elektrohydraulicznych

Restrukturyzacja przemysłu obejmująca coraz to nowe jego gałęzie wymaga między innymi unowocześniania jego infrastruktury technicznej. Często proces ten, wiążący się z wymianą maszyn i urządzeń, wymaga likwidacji starych podłoży i fundamentów, na których są one zainstalowane. Są to najczęściej konstrukcje betonowe o dużej wytrzymałości. W artykule zaprezentowano niekonwencjonalną technikę niszczenia ich struktury z wykorzystaniem oddziaływań elektrohydraulicznych. Istota metody polega na generowaniu wyładowań elektrycznych o wysokim napięciu, przy użyciu specjalnego generatora prądów udarowych (GPU). Impulsy te przez ciecz roboczą (najczęściej wodę), znajdującą się w otworze odwierconym w niszczonym fundamencie betonowym, powodują jego pękanie i odspajanie od monolitu. Opracowana została seria instalacji elektrohydrauhcznych typu "Impuls'", przeznaczona dla rozwiązywania wielu zadań technologicznych związanych z niszczeniem struktury wysokowytrzymałych ośrodków. Na podstawie kilku przykładów przedstawionych w artykule można ocenić efektywność stosowania technologii i urządzeń w praktyce.

Czasopismo: Prace Naukowe GIG. Górnictwo i Środowisko / Główny Instytut Górnictwa
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka