rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw koniczyny bialej na stezenie azotanow[V] w wodach gruntowych i w odciekach

W doświadczeniu założonym w 1994 roku na stacji lizymetrycznej we Władysławowie k. Elbląga badano wpływ różnego udziału koniczyny białej w runi łąkowej na zawartość azotu azotanowego w wodzie odciekającej i wodzie gruntowej przy zróżnicowanym jej poziomie. W badaniach uwzględniono: mieszankę traw, mieszankę traw z koniczyną białą i koniczynę białą w siewie czystym. Stosowano jednakowe nawożenie fosforowo-potasowe. Mieszanki traw i traw z koniczyną nawożono 180 kg N·ha⁻¹, koniczyna biała w siewie czystym nie była nawożona azotem. W lizymetrach utrzymywano dwa poziomy wody gruntowej: 40 i 80 cm. Najniższe stężenia N-NO₃ zaobserwowano w wodzie gruntowej i w odciekach spod traw, najwyższe - spod koniczyny białej w siewie czystym. Trawy także najlepiej wykorzystały azot - ilość wymytego azotu azotanowego wynosiła 2-3 kg N-NO₃·ha⁻¹, podczas gdy spod uprawy koniczyny w siewie czystym w odciekach było 19,7-25,7 kg N-NO₃·ha⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc fosforu inozytolowego w glebie nawozonej gnojowica

Przeprowadzono oznaczenia zawartości estrów fosforanowych inozytolu w glebie płowej nawożonej przez 15 lat na terenie ZD IUNG w Baborówku, różnymi dawkami gnojowicy bydlęcej i trzody chlewnej. Stwierdzono istotne zróżnicowanie zawartości fosforu inozytolowego oraz jego niższych i wyższych estrów w zależności od typu gleby i dawek stosowanych gnojowic.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przeksztalcenia malych zbiornikow od poczatku XX w. na wybranym obszarze Pojezierza Olsztynskiego

W pracy dokonano porównania zmian liczby i powierzchni małych zbiorników wodnych (o powierzchni < 1 ha) w krajobrazie rolniczym. Badania prowadzono na obszarze o powierzchni 17 km², obejmującym otoczenie 6 wsi w środkowej części Pojezierza Olsztyńskiego (współrzędne geograficzne: 20° 25 ÷36' N, 53° 50÷55' E). Do analizy wykorzystano materiały kartograficzne z różnych okresów XX w. Były to mapy topograficzne z lat 1914 i 1980 oraz zdjęcia lotnicze wykonane w 1998 roku.
W wyniku przeprowadzonych analiz stwierdzono, że na badanym obszarze liczba małych zbiorników wodnych uległa znacznemu zmniejszeniu - z 362 przed 100 laty do 202 szt. współcześnie. Najsilniejsze zmiany odnotowano w ostatnich dziesięcioleciach. W porównaniu do stanu z początków XX w. do roku 1980 liczba małych zbiorników zmniejszyła się o 17%, oraz o 27% w ciągu następnych 20 lat.
Oprócz likwidacji i zanikania oczek wodnych, na terenie badań obserwowano efekty tworzenia się nowych zbiorników. Dzięki zwykle znacznej powierzchni zbiorniki te niemal rekompensowały ubytek areału wód, przez co zmiany sumarycznej powierzchni małych zbiorników były znacznie mniejsze niż ubytek ich liczebności. Trwałym elementem krajobrazu były 103 zbiorniki (28,5% początkowej liczebności), występujące na badanym obszarze przez cały rozpatrywany okres.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Odmiany roz w polskiej produkcji szkolkarskiej w drugiej polowie XX wieku

Inwentaryzacja odmian róż znajdujących się w produkcji szkółkarskiej w Polsce po II wojnie światowej i wskazanie kreacji wyróżniających się wydaje się istotne w związku z rozproszonymi, powszechnie niedostępnymi i zanikającymi archiwalnymi egzemplarzami ofert handlowych szkółek, zmianą doboru odmian róż w kolejnych latach, a w niektórych przypadkach także zmianą profilu produkcji szkółkarskiej lub likwidacją niektórych zakładów ogrodniczych.
Ankiety przeprowadzone w wybranych szkółkach róż oraz archiwalia stały się podstawą do analizy asortymentu róż znajdujących się w produkcji szkółkarskiej na terenie Polski w latach 1950-1999.
W wyniku przeprowadzonych badań można stwierdzić, że w latach 1950-1999 w Polsce produkowano 26 odmian róż rodzimej hodowli oraz 859 odmian zagranicznych, w tym: 519 odmian róż wielkokwiatowych, 228 odmian róż wielokwiatowych, 26 odmian róż parkowych, 65 odmian róż pnących oraz 21 odmian róż miniaturowych. W kolejnych dekadach udział odmian w poszczególnych grupach wykazywał duże różnice, najniższy asortyment odnotowano w latach pięćdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Część odmian produkowano tylko w jednej, konkretnej dekadzie, niektóre zachowały ciągłość produkcji przez pięćdziesiąt lat.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Prognoza rozwoju konstrukcji kombajnow zbozowych na podstawie badan ankietowych

W pracy przedstawione zostały tendencje rozwojowe w konstrukcji kombajnów zbożowych. Tendencje te zostały wyznaczone na podstawie badań opinii ekspertów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ 6-benzyloadeniny na krzewienie goździka doniczkowego

Doświadczenie prowadzono w celu uzyskania poprawy krzewienia goździka doniczkowego ‘Snowmass’. Ukorzenione sadzonki posadzono pojedynczo do doniczek o średnicy 10 cm na początku kwietnia. BA (ABG-3062) stosowano dolistnie, jednokrotnie lub dwukrotnie, w stężeniach 50, 150 i 300 mg·dm⁻³. Pierwszy zabieg wykonano, gdy pędy boczne goździka po uszczykiwaniu miały 3-5 cm długości, a drugi 3 tygodnie później. Cytokinina stymulowała rozwój pędów bocznych u wszystkich traktowanych roślin. Najlepsze krzewienie goździka 'Snowmass’ zaobserwowano, gdy rośliny traktowano BA dwukrotnie w stężeniu 300 mg·dm⁻³. Dodatkową korzyścią stosowania BA było uzyskanie goździka o krótszych pędach głównych, dzięki czemu rośliny były niższe i bardziej zwarte. Goździki o najkrótszych pędach otrzymano stosując BA w stężeniu 300 mg·dm⁻³. BA nie wpływała na liczbę dni do kwitnienia roślin, średnicę kwiatów oraz liczbę pędów pierwszego rzędu goździka doniczkowego 'Snowmass'.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena oddziaływania na glebę mechanizmów jezdnych różnymi metodami pomiaru

Podstawą uzyskiwania wiarygodnych wyników pomiarów, pozwalającyd równocześnie na dokonywanie oceny porównawczej z wynikami badań prowadzonych w innych ośrodkach naukowych, jest stosowanie ujednoliconych metod badawczych, zgodnych z wymaganiami stosownych norm, bądź zapewniających możliwie najdokładniejsze odtworzenie rzeczywistego stanu gleby. W pracy poddano ocenie metody bezpośrednie i pośrednie opisu oddziaływania mechanizmów jezdnych na glebę, podkreślając aspekt dokładności uzyskiwanych wyników pomiarów oraz powstających błędów, które utrudniają porównywanie badań ze sobą i prawidłowe wnioskowanie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc produkcji mleka przy zroznicowanych poziomach technologicznych chowu krow

Analizowano efektywność naldadów energetycznych przy zróżnicowanych poziomach i systemach technologicznych chowu bydła mlecznego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka stanu srodowiska glebowego w strefie oddzialywania wysypiska odpadow komunalnych w Zgnilym Blocie

Badania przeprowadzono w okolicach wsi Zgniłe Błoto w gminie Aleksandrów Łódzki na zrekultywowanym wysypisku odpadów komunalnych i terenach przyległych. Najwyższą wartość N-NO₃ , N-NH₄, P, Mg, K i pH stwierdzono w próbkach glebowych warstwy piasku pokrywającego pryzmę składowiska odpadów. W świetle oznaczonych wskaźników nie stwierdzono negatywnego wpływu składowiska odpadów komunalnych na gleby leśne terenów otaczających w zakresie oznaczonych wskaźników.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Próba wykorzystania składu chemicznego roztworu glebowego w diagnostyce nawożenia mikroelementami

W trwałych doświadczeniach nawozowych oszacowano stopień ilościowego pokrycia wymagań pokarmowych roślin przez jony (B, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn) zawarte w roztworze glebowym. W celu zilustrowania tej zależności wyliczono „współczynnik odnowienia roztworu” (WOR) dla poszczególnych składników:
WOR = pobranie składników w plonie roślin (kg·ha⁻¹)/ilość składnika w roztworze warstwy ornej (kg·ha⁻¹)
Wartości „współczynnika odnowienia roztworu” dla badanych mikroelementów wskazują, że wymagania pokarmowe są zbliżone, a często mniejsze niż ilości tych składników w roztworze warstwy ornej gleby. Dlatego też znajomość stężenia mikroelementów w roztworze glebowym może dostarczać informacji, które potencjalnie mogą być przydatne do oceny potrzeb nawożenia roślin tymi składnikami.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyznaczanie typoszeregow maszyn do przygotowania pasz

Przedstawiono weryfikację metody wyznaczania typoszeregów maszyn w produkcji zwierzęcej na przykładzie przygotowywania pasz. Konkretne analizy dotyczyły produkcji bydła mlecznego i opasowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wstepna ocena odpornosci odmian kolekcyjnych tytoniu na czarna zgnilizne korzeni [Thielaviopsis basicola Ferr.] w warunkach testu szklarniowego

Jedną z najgroźniejszych chorób atakujących rośliny tytoniu w stadium rozsady i na polu jest w ostatnich latach czarna zgnilizna korzeni, której sprawcą jest grzyb Thielaviopsis basicola Ferr. Obecnie brak jest użytkowanych gospodarczo polskich odmian w pełni odpornych na tę chorobę.
Celem badań było poszukiwanie źródeł odporności na Thielaviopsis basicola wśród odmian należących do puławskiej kolekcji tytoniu.
Doświadczenie prowadzono w latach 1996-1998 w formie testu szklarniowego, przy wysokim stężeniu inokulum Thielaviopsis basicola, w obecności odmian kontrolnych.
Żadna z ocenianych starych odmian kolekcyjnych nie była w pełni odporna na Thielaviopsis basicola. Z odmian zagranicznych ostatnio sprowadzonych do kolekcji - AC Gayed wykazała się odpornością w ciągu 2 lat badań, a TN 90 w jednym roku i wynik ten wymaga potwierdzenia. Z 24 odmian porażonych w bardzo słabym stopniu najmniejszym zahamowaniem wzrostu pędu w środowisku zakażonym charakteryzowały się odmiany: PTU 896 i PTU 996 z grupy tytoni papierosowych jasnych oraz tytoń ciemny odmiany Puławski 66, i jako posiadające tzw. gospodarczą odporność na Thielaviopsis basicola mogą być cenne dla hodowli.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawozenia potasowego na jakosc bulw ziemniaka z uprawy ekologicznej

Określono wpływ zróżnicowanego nawożenia potasem na jakość bulw ziemniaka uprawianego w systemie ekologicznym w sezonach wegetacyjnych 2002-2004.
Stwierdzono, że analizowane podstawowe składniki bulw ziemniaka oraz ciemnienie miąższu bulw surowych były uzależnione od rodzaju zastosowanych nawozów potasowych. Największą zawartością suchej substancji i skrobi oraz niższą podatnością na ciemnienie bulw surowych charakteryzowały się ziemniaki pochodzące z poletek nawożonych siarczanem potasu (N₀P₀K₉₀) i magnezji potasowej (N₀P₀K₁₅₀).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw uprawy zboz w monokulturze i zmianowaniu na niektore wlasciwosci materii organicznej

Zawartość węgla organicznego i azotu ogółem oraz podatność materii organicznej na utlenianie badano w próbkach gleb pod uprawą żyta ozimego i pszenicy ozimej w monokulturze i zmianowaniu. Badano również zawartość lekkiej frakcji materii organicznej i udział w niej frakcji labilnej, węgla organicznego i popielność. Wyższą podatnością na utlenianie charakteryzowała się materia organiczna gleb pobranych z monokultury zbóż. Zawartość wyizolowanej z gleby lekkiej frakcji materii organicznej determinowana była sposobem uprawy, strukturą zmianowania i wysokością plonów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja zwierzęca w gospodarstwach rodzinnych na Pomorzu Zachodnim

Integracja Polski z Unią Europejską stwarza nowe uwarunkowania dla funkcjonowania i rozwoju gospodarki żywnościowej. W opracowaniu przedstawiono tendencję zmian i główne kierunki w produkcji zwierzęcej. Omówiono ekonomiczne aspekty chowu bydła, zmiany w produkcji zwierzęcej, skalę chowu zwierząt w gospodarstwach rodzinnych, kierunki zmian w chowie bydła, efektywność produkcji bydła mięsnego, skalę i kierunki zmian w chowie trzody chlewnej. Skala produkcji w rolnictwie polskim w porównaniu do krajów Unii Europejskiej jest niska. Dotyczy to koncentracji ziemi, a szczególnie skali chowu zwierząt. Wynika to z rozproszenia gospodarstw w Polsce i wielokierunkowego w nich charakteru produkcji zwierzęcej. Znaczny odsetek gospodarstw utrzymuje 2 do 3, a nierzadko 4 gatunki zwierząt. Z tego wynikają określone konsekwencje dla stosowanych technologii produkcji zwierzęcej, jakości produktów zwierzęcych, nakładów robocizny oraz efektywności wytworzonych artykułów zwierzęcych. Gospodarstwa Pomorza Zachodniego są dowodem na to, że istnieją możliwości wzrostu skali produkcji zwierzęcej, a w efekcie szanse jej racjonalizacji produkcyjnej i ekonomicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie kupkowki pospolitej uprawianej na glebie bardzo lekkiej w warunkach nawadniania

W latach 1988 - 1992 w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy przeprowadzono ścisłe doświadczenie polowe nad plonowaniem kupkówki pospolitej uprawianej na glebie bardzo lekkiej w warunkach nawadniania. Stwierdzono, że uprawa kupkówki na glebie bardzo lekkiej bez nawadniania jest możliwa, ale należy liczyć się z dużymi spadkami plonów w latach i okresach posusznych. Nawadnianie kupkówki stabilizowało plony w poszczególnych latach na zbliżonym poziomie, zapewniało rytmiczną podaż paszy, przedłużyło trwałość uprawy, a przede wszystkim spowodowało podwojenie plonów. Elekty produkcyjne nawadniania były odwrotnie proporcjonalne do wysokości opadów atmosferycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc odpadow organicznych skladowanych na wysypisku smieci do produkcji nawozu koprolitowego

Budowane zakłady odzysku i składowania odpadów komunalnych mają głównie za zadanie odzyskanie surowców wtórnych oraz przetwarzanie wysegregowanych odpadów organicznych na kompost. Część lub cały kompost, w zależności od warunków terenowych oraz ekonomicznych właścicieli zakładów, mógłby być przerabiany przy użyciu dżdżownic (Eisenia fetida) na nawóz organiczny zwany nawozem koprolitowym (humusem). Celem niniejszej pracy była wstępna ocena przydatności odpadów organicznych, składowanych w Zakładach Odzysku i Składowania Odpadów Komunalnych w Leśnie Górnym gmina Police, do produkcji nawozu koprolitowego. W odpadach organicznych oraz uzyskanym nawozie koprolitowym oznaczono azot ogólny, fosfor i potas oraz wybrane metale ciężkie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw kompostow keratynowo-korowych i keratynowo- koro-slomowych na wlasciwosci wybranych gleb. Czesc I.Wlasciwosci biochemiczne

Niniejsza praca jest częścią szerszego opracowania dotyczącego oddziaływania (w warunkach laboratoryjnych) kwaśnych i zwapnowanych kompostów keratynowo-ligninocelulozowych na przemiany mikrobiologiczne, biochemiczne i chemiczne gleb pobranych z różnych systemów uprawy roślin (monokultura, płodozmian). W tej części przedstawiono wyniki dotyczące wpływu tych kompostów na aktywność biochemiczną badanych gleb.
Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono, że komposty keratynowo-korowe i keratynowo-koro-słomowe wprowadzone do gleby uprawianej w monokulturze zbożowych i w systemie płodozmiennym oddziaływają stymulująco na zachodzące w tym środowisku procesy biochemiczne związane z krążeniem węgla i azotu. Wyrażało się to pobudzeniem aktywności oddechowej, aktywności celulaz i intensywności mineralizacji celulozy oraz siły nitryfikacyjnej badanych gleb. Silniej na aktywność tych parametrów wpływały zwapnowane komposty niż komposty niewapnowane. Natomiast aktywność dehydrogenaz w glebie była zróżnicowana i zależna od użytego kompostu, rodzaju gleby a także czasu trwania doświadczenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci ograniczania zabiegow uprawowych u kapusty glowiastej bialej przez zastosowanie zielonych sciolek

Badania nad wpływem uprawy kapusty głowiastej białej w zielonych ściółkach przeprowadzono w 1998 roku w Garlicy Murowanej (k/Krakowa) na glebie pochodzenia lessowego. Zastosowano 5 kombinacji: kontrola plewiona, kontrola nieplewiona, koniczyna biała, wyka siewna, kostrzewa łąkowa. Stwierdzono 30% obniżenie plonu w stosunku do kontroli plewionej w obiektach z wysianą kostrzewą i wyką. Plon na poletku z koniczyną wynosił 55,29 t/ha i nie różnił się statystycznie od kontroli plewionej. Ściółki z kostrzewy i koniczyny nie spowodowały obniżenia średniej masy główki kapusty, natomiast kapusta uprawiana w wyce była lżejsza o 0,7 kg od kontroli. Stwierdzono istotny wpływ ściółek na obniżenie zachwaszczenia, przy czym najlepsze działanie chwastobójcze wykazała koniczyna i kostrzewa. Zastosowane ściółki korzystnie wpłynęły na wybrane właściwości gleby. Zawartość próchnicy w glebie na poletkach z kostrzewą utrzymała się na poziomie wyjściowym, a wzrosła w stosunku do tego poziomu w obiektach z koniczyną i wyką. Zaobserwowano także ochronne działanie zielonych ściółek na strukturę gruzełkowatą gleby. Rozpatrując zarówno wysokość plonu, jak i korzystny wpływ na właściwości gleby, najlepszą rośliną okrywową okazała się koniczyna biała. Uzyskane wyniki wskazują na celowość prowadzenia dalszych badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie technologii zbioru burakow cukrowych w aspekcie sposobu wykorzystania lisci

W pracy przedstawiono porównanie technologii zbioru buraków cukrowych z uwzględnieniem wykorzystania liści na paszę i przeznaczeniem ich na nawóz zielony. Wartość paszowa netto kiszonki porównano z zyskiem energetycznym z przyorania liści buraków i uprawy rośliny następczej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw zroznicowanych technik uprawowych i gospodarki sloma na wilgotnosc gleby

Stwierdzono, że występujące przemiennie istotne różnice w zawartości wody w analizowanych glebach pod testowanymi uprawami mają charakter doraźny, związany z chronologią występowania procesów wysychania i nawilżania gleby. Pozostawieienie słomy po zbiorze roślin wpływa korzystnie na zatrzymywanie wody glebie w okresach niedoboru opadów. Natomiast w okresie występowania opadów część wody pochłaniana jest przez jeszcze nie rozłożoną słomę, co w pewnym stopniu zmniejsza ilość wody nawilżającej materiał glebowy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci powietrzno-wodne i retencyjne gleb obnizen srodmorenowych Pojezierza Olsztynskiego

Badania przeprowadzono w katenie glebowej moreny dennej falistej Pojezierza Olsztyńskiego. W obniżeniu stwierdzono występowanie gleb deluwialnych, namurszowych i torfowo-murszowych, a na otaczających stokach - gleb brunatnych. W badanych glebach oznaczono: skład granulometryczny, gęstość objętościową i właściwą, porowatość ogólną, popielność i zawartość węgla organicznego oraz krzywe sorpcji gleby.
W badanych glebach stwierdzono przemieszczanie materiału glebowego w dół stoku. W glebie deluwialnej stwierdzono 1,5-krotnie wyższą zawartość frakcji ilastej niż w poziomie powierzchniowym gleby brunatnej. Postępujące procesy denudacji antropogenicznej doprowadziły do przykrycia murszy i torfów namułami deluwialnymi o miąższości 10-30 cm (gleby namurszowe) i powyżej 30 cm (gleby deluwialne). Namuły deluwialne wykazują 4-8-krotne większe zagęszczenie, a znacznie niższą porowatość (1,5-krotnie) w odniesieniu do głębiej zalegających torfów szuwarowych i olesowych. Objętość makro- i mezoporów w powierzchniowych utworach mineralnych i mineralno-organicznych badanych gleb jest 2-krotnie niższa niż w torfach olesowych i szuwarowych. Wraz z obniżaniem się terenu wzrasta objętość mikroporów w powierzchniowych poziomach gleb badanej kateny. W glebach namurszowych i torfowo-murszowych jest ona 3-krotnie wyższa niż w analogicznych poziomach gleb brunatnych i deluwialnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci preparatow skrobi ziemniaczanej kleikowanej z dodatkiem zelaza

Zbadano właściwości uzyskanych preparatów skrobi kleikowanej z różnym dodatkiem soli żelaza(III). Metodykę sporządzania preparatów dobrano w taki sposób, aby zastosować jednoczesne działanie na skrobię czynników chemicznych i fizycznych. Skrobię ziemniaczaną kleikowano dodając odpowiednio 0,1, 1,0 i 4,2 g żelaza na 100 g skrobi. Kleikowano także skrobię wysycaną cytrynianem żelaza. Uzyskane kleiki poddano działaniu czynników fizycznych - miksowaniu, mrożeniu lub kombinacji tych metod, a następnie suszono i rozdrabniano. W otrzymanych preparatach oznaczano wodochłonność i rozpuszczalność, lepkość 1% kleiku, ciepło przemiany fazowej oraz efekt scukrzenia uzyskany w wyniku działania enzymów amylolitycznych. Preparaty skrobi wysycanej żelazem, następnie kleikowanej, charakteryzowały się wyższą wodochłonnością, rozpuszczalnością i lepkością 1% kleiku, a preparaty skrobi kleikowanej z dodatkiem żelaza charakteryzowały się wyższą rozpuszczalnością i wodochłonnością oraz niższą lepkością 1% kleiku, w stosunku do preparatów skrobi naturalnej kleikowanej. Mrożenie spowodowało obniżenie rozpuszczalności w 80°C oraz wzrost ciepła przemiany fazowej. Preparaty skrobi kleikowanej z dodatkiem 1 g i 4,2 g żelaza na 100 g skrobi, charakteryzowały się obniżoną podatnością na działanie enzymów amylolitycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość głównych składników pokarmowych dla roślin i metali ciężkich w nadkładach i podkładach modelu rekultywacyjnego składającego się z popiołu z węgla kamiennego oraz komunalnych osadów ściekowych. Część II. Zawartość form ogólnych ołowiu, kadmu, niklu, miedzi i cynku

Do tej pory nie opracowano kompleksowej i bezpiecznej dla środowiska metody utylizacji, bądź zagospodarowania popiołów z węgla kamiennego oraz komunalnych osadów ściekowych. Przeprowadzone badania miały na celu sporządzenie modelu rekultywacyjnego (wiosna 2003) składającego się z nadkładów (miąższość 0-40 cm) i podkładów (miąższość 40-200 cm). Głównymi komponentami nadkładów (6) były popioły z węgla kamiennego oraz komunalne osady ściekowe i wytworzone z nich komposty. Podkłady (3) składały się głównie z popiołów z węgla kamiennego i piasku. Jesienią 2003 r. pobrano próbki z nadkładów i podkładów. W próbkach oznaczono zawartość form ogólnych ołowiu, kadmu, niklu, miedzi i cynku. Rezultaty badań wskazują, że zawartość form ogólnych oznaczonych metali ciężkich w nadkładach i podkładach mieściły się w granicach dopuszczających do uprawy roślin energetycznych i większości roślin rolniczych. Z reguły więcej metali ciężkich zawierały nadkłady w porównaniu z podkładami. Wynika to z dodawania do nadkładów komunalnych osadów ściekowych i wytwarzanych z nich kompostów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo