rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza zmienności gatunków z rodzaju Lupinus pod wzglądem plonowania

Celem przeprowadzonych badań była wstępna ocena zmienności pod względem cech struktury plonu gatunków z rodzaju Lupinus pochodzących z kolekcji Washington State University - Regional Plant Itroduction Station oraz zgromadzonych w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa - Akademii Rolniczej we Wrocławiu w warunkach Dolnego Śląska. Materiał stanowiło 15 populacji należących do siedmiu gatunków z sekcji: Albus, Angustifolius, Luteus, Pilosus, Atlanticus. Doświadczenie założono metodą losowanych bloków w czterech powtórzeniach. Stwierdzono zróżnicowanie analizowanych obiektów pod względem cech struktury plonu. Najkorzystniejszym indeksem płodności charakteryzowały się wszystkie populacje z sekcji Atlanticus (70%), następnie odmiany Graf i Emir L. angustifolius (64%) oraz rośliny L. palaestinus (40%). Pozostałe obiekty zawiązały strąki od 22 do 35% w stosunku do wykształconych kwiatków. Rośliny z sekcji Atlanticus średnio zawiązywały najwięcej strąków na pędzie głównym, bo od 8 do 11. Największą liczbę odgałęzień pierwszego rzędu wytworzyły rośliny L. hispanicus subsp. hispanicus - 8 sztuk oraz odmiany uprawne L. angustifolius 5-6 sztuk. W pozostałych materiałach nie stwierdzono zróżnicowania pod względem tej cechy, a liczba bocznych rozgałęzień wynosiła od 3 do 4 sztuk. Najwyższą masą tysiąca nasion wyróżniły się gatunki z sekcji Pilosus od 794 do 583 g, podczas gdy w sekcji Atlanticus otrzymano dla masy tysiąca nasion wartości od 190 do 297 g. Odmiany uprawne L. angustifolius miały zbliżone wartości średnich dla masy tysiąca nasion (112-133 g). Masa tysiąca nasion dla L. albus odmiany Butan wyniosła 223 g. Uzyskane wyniki pozwoliły na wytypowanie interesujących materiałów do dalszych badań, wytypowanie form rodzicielskich do programu krzyżowań, mającego na celu określenie możliwości uzyskania mieszańców.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Azot w osadach dennych wybranych rzek zlewni Gornej Narwi

W pracy określono i porównano zawartości azotu i materii organicznej w osadach dennych wybranych rzek zlewni górnej Narwi. Badaniami objęto rzekę Narew w 10 przekrojach pomiarowych oraz rzekę Supraśl, na której wytypowano 6 punktów badawczych. Pobrano także próbki do analiz z 17 mniejszych i większych dopływów Narwi. Azot ogólny oznaczono metodą Kjeldahla, po uprzedniej mineralizacji na mokro w stężonym kwasie siarkowym w obecności 30% H₂O₂. Wyniki badań kształtowały się następująco: azot - od 0,37 do 8,43 g·kg⁻¹ s.m., substancja organiczna - od 0,16% do 27,81%. Zaobserwowano istotną zależność pomiędzy ilością materii organicznej a zawartością azotu w osadach dennych badanych rzek.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ biostymulatorów na jakość nasion i plon owoców pomidora

W latach 1999-2000 badano wpływ stosowania biostymulatorów na jakość nasion pomidorów. Nasiona moczono 2 godz. w wodnych roztworach preparatów Gibrescol, Emistim, Agrispon, BioAlgen, Atonik, SGA, następnie zaprawiano fungicydami i suszono. Zastosowanie biostymulatorów zwiększyło energię i zdolność kiełkowania, wigor i polową energię wschodów w porównaniu z nasionami niemoczonymi, zwiększyło plon owoców i udział w nim plonu handlowego i przemysłowego, bez zmiany zawartości ekstraktu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Specyfika i uwarunkowania funkcjonowania oraz rozwoju gospodarstw rolnych hodowcow strusi

Określono specyfikę i uwarunkowania funkcjonowania i rozwoju gospodarstw rolnych, w których były zlokalizowane fermy strusi. W badaniach szczególną uwagę zwrócono na działalność przedsiębiorczą rolników w zakresie chowu i hodowli strusi, umożliwiającą pozyskiwanie dodatkowych źródeł dochodu. Przedmiotem badań było 51 gospodarstw rolnych, zlokalizowanych na obszarze kraju, których właściciele posiadali fermy strusie. Badania przeprowadzono na przełomie 2004 i 2005 roku. Z badań wynika, że ogółem powierzchnia gospodarstw rolnych hodowców strusi wynosiła średnio 15,6 ha i wahała się od 1,0 ha do 80,0 ha. W gospodarstwach zdecydowanie przeważały gleby zaliczane do klas IVa i b oraz Va i b. Być może dlatego rolnicy byli zmuszeni do poszukiwania dodatkowych lub alternatywnych źródeł dochodu, m.in. zakładając fermy strusi. Stwierdzono, że w 70,6% badanych gospodarstw rolnych dominującym kierunkiem była produkcja zwierzęca oraz hodowla strusi (51,0% gospodarstw). W gospodarstwach oprócz tradycyjnych gatunków zwierząt chowane były również zwierzęta egzotyczne, a mianowicie: lamy, pawie, bażanty, osły, wielbłądy, papugi, węże i ptaki ozdobne. Z badań wynika, że tylko co piąte gospodarstwo rolne osiągnęło ponad 90% dochodów wyłącznie z rolnictwa. Natomiast 11,8% gospodarstw osiągnęło głównie z rolnictwa ponad 50% swoich dochodów. Z kolei 41,2% gospodarstw osiągnęło z rolnictwa tylko 25-30% dochodów. Pozostałe dochody gospodarstwa te czerpały z działalności pozarolniczej, w tym chów i hodowla strusi stanowiła tylko 3,9% dochodów. Badane gospodarstwa rolne wykorzystywały swój potencjał produkcyjny średnio w 54,5% z wahaniami od 5 do 100%.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Regeneracja stanowiska po pszenicy ozimej dla jeczmienia jarego przez rosliny miedzyplonu scierniskowego

Badania, których celem było określenie regenerującego wpływu międzyplonów ścierniskowych na wartość stanowiska po pszenicy ozimej dla jęczmienia jarego, przeprowadzono w latach 1994-1998. Doświadczenie polowe zakładano na glebie kompleksu pszennego dobrego w Przemystce k. Radziejowa Kujawskiego. Czynnikiem doświadczalnym była uprawa międzyplonu ścierniskowego, w którym wysiewano groch pastewny, łubin żółty, gorczycę białą, rzepak ozimy, facelię błękitną, słonecznik pastewny oraz żyto. Oddziaływanie poszczególnych roślin uprawianych w międzyplonie określono na podstawie różnicy plonów jęczmienia jarego, uzyskanych pod ich wpływem a plonem na obiekcie kontrolnym - uprawa jęczmienia jarego po pszenicy ozimej.
Stwierdzono korzystny wpływ międzyplonów ścierniskowych na plonowanie jęczmienia jarego w stanowisku po pszenicy ozimej. Największy (15,7%) przyrost plonu jęczmienia wystąpił pod wpływem grochu pastewnego i był on spowodowany w 5,6% zwiększoną obsadą kłosów, w 9,0% większą liczbą ziaren w kłosie i w 1,1% wzrostem masy tysiąca ziaren. Skutkiem uprawy w międzyplonie ścierniskowym łubinu żółtego i żyta był plon jęczmienia jarego większy o 13,5% w porównaniu do obiektu kontrolnego. Oddziaływanie gorczycy białej i słonecznika pastewnego było niewielkie. Pod wpływem tych roślin plon jęczmienia był o 1,6 dt·ha⁻¹, tj. o 3,1% większy niż na obiekcie bez międzyplonów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie roslin pleustonowych w roslinno-wodnym systemie oczyszczania sciekow komunalnych

Materiałem badawczym do określenia stopnia obniżenia wskaźników mikrobiologicznych podczas oczyszczania ścieku organicznego metodą roślinno-wodną był ściek syntetyczny oczyszczany przez system korzeniowy dwóch przedstawicieli roślin pleustonowych - pisti rozetkowej (Pistia stratiotes) i hiacynta wodnego (Echhomia crassipes). Przeprowadzone badania dowiodły, że w wyniku pięciodniowego oczyszczania ścieków w systemie roślinno-wodnym nastąpiło obniżenie wskaźników mikrobiologicznych w zakresie ogólnej liczby bakterii oraz ogólnej liczby grzybów jak również biochemicznego zapotrzebowania na tlen.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw uzytkowania zlewni na zanieczyszczenie wod rzecznych na przykladzie Narwi i jej doplywow. Czesc III. Fosfor

W latach 1997-2003 prowadzono badania wpływu użytkowania terenu zlewni na zawartość fosforu w wodach Narwi i wybranych jej dopływów. Stwierdzono, iż wzrost stężenia fosforu w wodach rzecznych powodują: intensywne rolnictwo, spływy zanieczyszczeń komunalnych i spływy ścieków burzowych. Odpływ fosforu ogólnego wynosił średnio 1,06 kg rocznie z 1 ha zlewni ze zróżnicowaniem od 0,42-1,29 kg. Stężenie fosforu ogółem w wodach wynosiło 0,42 mg·dm⁻³ z wahaniami od 0,16-0,92 mg·dm⁻³. Fosfor fosforanowy stanowiły średnio 64% ogólnej zawartości fosforu w wodach. Najniższe stężenia fosforu w wodach stwierdzono wiosną (średnio 0,27 mg P·dm⁻³ ), a najwyższe w okresie letnim, gdy odpływ ze zlewni przewyższał bioakumulację. Najwyższe stężenia i odpływy fosforu stwierdzono w zlewniach rolniczych (Rozoga, Ruż, Orz), mniejsze w zlewni leśnej (Omulew) oraz mieszanych (Biebrza i górna Narew), a najniższy w zlewni rolniczo-leśnej z jeziorami (Pisa). Odpływ fosforu z wodami rzecznymi był 3-krotnie wyższy od odpływu z opadami w zlewniach rolniczych, podczas gdy w zlewniach rolniczo-leśnych był 1,5-krotny. Istotny wpływ na odpływ fosforu ze zlewni, obok szaty roślinnej, miały właściwości gleby, w tym skład granulometryczny. Dlatego z piaszczystej zlewni Omulwi, mimo że zaliczono ją do leśnych, odpływ był większy niż ze zlewni rolniczo-leśnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niektore uwarunkowania plonowania bobiku zwiazane z terminem siewu

W latach 1989 - 91 w Krasnem k. Rzeszowa na glebie kompleksu pszennego dobrego prowadzono badania połowę nad reakcją 3 odmian bobiku (Vicia faba L. var. minor) - Dino, Nadwiślański i Tibo (o zdeterminowanym typie wzrostu) na termin siewu. Stosowano 3 terminy siewu - co 10 dni, począwszy od możliwie najwcześniejszego w danym sezonie wegetacyjnym. Analizowano związki między plonowaniem, długotrwałością poszczególnych okresów rozwojowych (a) i sumą opadów (b), liczbą dni z opadem > 0,5 mm (c), średnią dobową temperaturą powietrza (d) oraz wartością wskaźnika hydrotermicznego Sielianinowa (e = b x 10/a x d) w następujących okresach: siew - pełnia wschodów, wschody - początek kwitnienia, kwitnienie, koniec kwitnienia - koniec wiązania strąków, koniec wiązania strąków - dojrzałość, kwitnienie i wiązanie strąków (łącznie), wegetacji. Stwierdzono, że długotrwałość poszczególnych okresów rozwojowych była dodatnio uzależniona od wielkości i częstotliwości opadów. Wielkość plonu nasion była dodatnio skorelowana z liczbą dni z opadem > 0,5 mm w okresie wegetacji bobiku (r = 0,5001) oraz ze średnią dobową temperaturą powietrza w okresie kwitnienia i wiązania strąków (r = 0,7151), a ujemnie z wartością wskaźnika Sielianinowa w okresie kwitnienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost i plonowanie ziemniaka w zaleznosci od jego koncentracji w plodozmianie

Określono wpływ koncentracji ziemniaka w płodozmianie z uwzględnieniem zróżnicowanego nawożenia organiczno-mineralnego na jego wzrost i plonowanie. Badaniami objęto ziemniaki uprawiane w systemach monokulturowych i w zmianowaniach dwupolowych z owsem. Obiekt kontrolny stanowiła uprawa ziemniaka w zmianowaniu typu norfolskiego. W obrębie systemów zróżnicowano nawożenie organiczno-mineralne (NPK, obornik, międzyplon ozimy). Badania przeprowadzono w 12-14 roku monokultury.
W trakcie realizacji doświadczenia określono w dwóch terminach: liczbę roślin, dynamikę wzrostu, udział w plonie bulw o różnej średnicy, liczbę i masę łętów oraz powierzchnię asymilacyjną liści. W odniesieniu do płodozmianu typu norfolskiego uprawa ziemniaka w każdym z systemów monokulturowych wpłynęła na istotne obniżenie suchej masy plonu bulw o 23-36%, a w systemach z płodozmianami dwupolowymi sprzyjała nieznacznemu wzrostowi plonu. Zastosowane w obrębie systemów monokulturowych nawożenie nie ograniczyło negatywnych skutków uprawy ziemniaka po sobie. Jednak zarówno w monokulturach, jak i w zmianowaniach dwupolowych, zastosowanie obornika lub przyoranie go z międzyplonem ozimym przyczyniło się do nieznacznego wzrostu suchej masy plonu bulw. Łączne nawożenie obornikiem i międzyplonem ozimym sprzyjało zwiększeniu liczby łodyg, masy łętów i powierzchni asymilacyjnej 1 rośliny. Uprawa ziemniaka w monokulturze wpłynęła na zmniejszenie udziału bulw dużych w ogólnej liczbie bulw i zwiększenie udziału bulw drobnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Charakterystyka florystyczna pastwiska w Sudeckim Rolniczym Zakladzie Doswiadczalnym - Radomierz k.Jeleniej Gory

W latach 1994-1996 określono skład florystyczny pastwiska w SRZD Radomierz. Na podstawie 128 zdjęć fitosocjologicznych zakwalifikowano zbiorowiska roślinne do rzędu rajgrasu wyniosłego. Wśród traw dominującymi gatunkami były kostrzewa czerwona i mietlica pospolita, które zajmowały ok. 70% powierzchni pastwisk. Głównym czynnikiem wpływającym na występowanie traw wartościowych w runi pastwiskowej jest miąższość profilu glebowego oraz wystawa. Wzrastająca głębokość poziomu darniowego i próchnicznego zwiększa udział traw wartościowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przystosowanie mikroorganizmow do wysokich temperatur

Oporność drobnoustrojów na negatywny wpływ wysokiej temperatury uwarunkowana jest oddziaływaniem szeregu czynników, do których zaliczyć można między innymi warunki środowiskowe, panujące podczas hodowli, takie jak: np. skład chemiczny podłoża czy jego odczyn. Wyniki badań przeprowadzonych przez wielu niezależnych autorów wskazują, że zdolność do wzrostu i rozwoju w warunkach wysokich temperatur drobnoustroje termofilne zawdzięczają przede wszystkim specyficznym właściwościom biochemiczno-fizjologicznym komórek, a w mniejszym stopniu ich budowie morfologicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wspomagana komputerowo analiza pola temperatury w wybranych obiektach

Artykuł dotyczy analizy pola temperatury oraz transportu ciepła w wybranych obiektach spotykanych w rolnictwie. Analiza została wykonana za pomocą oprogramowania do dwuwymiarowej analizy pola CEDRAT FLUX 2D. Przeprowadzono analizę transportu ciepła w przegrodach budowlanych znanych pod nazwą ściany Trombe’a, służących biernemu pozyskiwaniu energii słonecznej dla maksymalnego wykorzystania warunków naturalnych w obiektach budowlanych w warunkach klimatycznych naszego kraju. Zaprezentowano symulacje nieustalonej wymiany ciepła przez przegrodę w postaci map izoterm dla 1100 sekund i po 1 godz.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Desorpcja jonów miedzi w zróżnicowanych warunkach glebowych

Celem podjętych badań było określenie desorpcji jonów miedzi w glebie lessowej, piaszczystej i gliniastej podczas zmiany odczynu w różnym czasie. Badania przeprowadzono w skali laboratoryjnej. Obejmowały one oznaczenie całkowitej zawartości miedzi w glebach oraz ilości uruchomionych jonów miedzi. Desorpcję przeprowadzono przy użyciu wody redestylowanej oraz wodnych roztworów HC1 o stężeniu 0,1, 0,5 i 1 mol·dm⁻³. Okres inkubacji próbek glebowych wynosił 1, 30 i 60 dni. Z przeprowadzonych badań wynika, że desorpcja jonów miedzi w glebach jest procesem powolnym. W ekstremalnych warunkach - podczas traktowania gleb 1 mol HCl·dm⁻³ - desorbuje się ponad 54% całkowitej zawartości miedzi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc pierwiastkow biogennych w lisciach mniszka lekarskiego i babki zwyczajnej w zaleznosci od miejsca zbioru na terenie miasta Szczecina

Badania terenowe przeprowadzono na terenie Szczecina w latach 1996-1998. Obiektami doświadczenia były dwa gatunki roślin: mniszek lekarski i babka zwyczajna. Czynnikiem doświadczenia było miejsce zbioru. Na terenie miasta Szczecina wyznaczono siedem stanowisk monitorowanych przez Państwową Inspekcję Ochrony Środowiska. Za pomocą testu t-Studenta porównano średnią ogólną zawartość pierwiastków biogennych w liściach babki zwyczajnej i mniszka lekarskiego. Stwierdzono, iż organy asymilacyjne roślin babki zwyczajnej charakteryzują się zdecydowanie większą ilością siarki, natomiast mniszka lekarskiego zawierają większe ilości azotu i fosforu. Na podstawie analizy wariancji stwierdzono istotne różnice w zawartości wszystkich analizowanych pierwiastków tylko w 1997 roku. W tymże roku odnotowano największą koncentrację azotu w próbach pochodzących z miejsca przy placu Zgody i Dubois, a najmniejsze przy ul. Krakowskiej i św. Łukasza w przypadku mniszka lekarskiego, natomiast w przypadku babki zwyczajnej największe koncentracje tego pierwiastka stwierdzono przy placu Zgody i Heyki, a najmniejsze przy św. Łukasza i Bramie Portowej. Najmniejsze koncentracje fosforu odnotowano w próbach obu gatunków roślin pochodzących ze stanowiska ubogiego w próchnicę glebową oraz charakteryzującego się małą ilością części spławianych w glebie, czyli przy ul. św. Łukasza. Największe koncentracje fosforu stwierdzono w próbach pochodzących z ul. Wojska Polskiego, u obu gatunków roślin. Warunki siedliska miały wpływ na zwartość siarki, szczególnie w liściach babki zwyczajnej. Największą koncentracją tego pierwiastka charakteryzowały się próby zebrane przy Bramie Portowej, w miejscu o nasilonym natężeniu ruchu komunikacyjnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rozwazania nad mozliwoscia ograniczenia wydatkow energii na produkcje zywca wieprzowego

Podstawą rozważań było wykorzystanie energii cieplnej wytwarzanej przez tuczniki utrzymywane w temperaturach otoczenia zgodnych z zaleceniami CIGR i SFBIU do uzyskania odpowiednich warunków siedliskowych. Wykonane obliczenia wskazują na możliwość uzyskania optymalnych efektów produkcyjnych bez konieczności dogrzewania pomieszczeń.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola i znaczenie mikroelementow w zywieniu roslin

W artykule przedstawiono aktualne zagadnienia roli i znaczenia mikroelementów w żywieniu roślin. W warunkach wieloletniego stosowania dużych dawek azotu, fosforu i potasu, umożliwiających uzyskiwanie wysokich plonów, następujestopniowe wyczerpywanie glebowych zasobów mikroelementów. Z badań nad zawartością mikroelementów w glebie i roślinach w Polsce wynika, że największe niedobory w glebie i w roślinach dotyczą boru, dość znaczne miedzi oraz molibdenu. W artykule omówiono funkcje fizjologiczne mikroelementów w takich procesach jak: fotosynteza, oddychanie, metabolizm azotowy, metabolizm związków organicznych, gospodarka wodna oraz wzrost i rozwój roślin.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmienność nacisków kół ciągnika na podłoże podczas prac uprawowych

Zmienne siły oddziałujące na ciągnik od narzędzia zawieszonego w trzypunktowym układzie (TUZ) powodują, że naciski kół jezdnych na podłoże są również zmienne. Tymczasem większość publikacji dotyczących problemu oddziaływania układu jezdnego ciągnika na podłoże prezentuje założenie, iż naciski przednich i tylnych kół są niezmienne podczas jazdy. Niniejsza praca jest polemiką z tym założeniem - na podstawie wstępnych wyników badania sił mierzonych przy pomocy ramy tensometrycznej podczas orki i pracy agregatem uprawowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność nawożenia trwałych użytków zielonych położonych na glebach pobagiennych w dolinie Kanału Bydgoskiego

Celem badań realizowanych w latach 2005-2013 była ocena wpływu zróżnicowanych poziomów wieloletniego nawożenia na plonowanie odnowionej łąki położonej na glebie pobagiennej w warunkach dużej zmienności opadów. Ustalono, że tereny łąkowe w dolinie Kanału Bydgoskiego charakteryzują się znacznymi niedoborami opadów, leżą w strefie suszy wyraźnie zmierzającej w kierunku dotkliwej suszy. Naturalna ich produkcyjność kształtuje się na poziomie około 2 t s.m.-ha-1. Poziom ten odnowione łąki osiągają już w trzecim roku po zaniechaniu nawożenia. Najbardziej efektywne w stosunku do obiektu kontrolnego okazało się nawożenie fosforem i potasem zwiększające 2,7-krotnie plony. Zdecydowanie mniej skuteczne było nawożenie azotem. Opady w sezonie wegetacyjnym korzystnie wpływały na wzrost poziomu wody gruntowej (r = 0,8951), jak również, chociaż nie potwierdzono tego istotnymi wartościami współczynników korelacji Pearsona, na plonowanie łąk (r od 0,204 na obiekcie bez nawożenia, do 0,503 na nawożonym N1PK). Większe ilości opadów w półroczu zimowym obniżały plony na wszystkich poziomach czynnika nawozowego (r od -0,637 dla obiektu bez nawożenia do -0,742 dla N1PK).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad mineralogiczny frakcji ilu koloidalnego w poziomach luvic i argillic wybranych gleb plowych Ziemi Dobrzynskiej

W przedstawionej pracy określono skład mineralogiczny frakcji ilastej wyodrębnionej z gleb płowych, pochodzących z obszarów Ziemi Dobrzyńskiej (zlodowacenie bałtyckie, stadiał Wisły). Badaniami objęto frakcję ilastą z poziomów diagnostycznych gleb płowych, tj. luvic oraz argillic.
Uzyskane wyniki, na podstawie badań rentgenograficznych i derywatograficznych, składu mineralogicznego pozwalają na zaliczenie rozpatrywanych gleb płowych, do klasy illitowej. Zwraca uwagę znaczny udział minerałów z grupy smektytów, szczególnie w poziomach Bt (argillic). Ponadto, we frakcji występują również minerały mieszanopakietowe (illit-smektyt, illit-chloryt) i domieszki kaolinitu oraz wysokodyspersyjnego kwarcu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Niektóre właściwości chemiczne gleby lekkiej po trzech latach od zastosowania kompostów z komunalnego osadu ściekowego

W pracy przedstawiono wpływ kompostów z komunalnego osadu ściekowego z dodatkiem odpadów zieleni miejskiej, słomy żytniej i popiołu z węgla kamiennego, w trzecim roku od ich zastosowania, na niektóre właściwości chemiczne gleby lekkiej (kompleks 5). Nawożenie kompostami, przy dwóch poziomach nawożenia mineralnego, zastosowano pod rzepak jary w dawkach odpowiadających 200 kg N·ha⁻¹. Pierwszą rośliną następczą była pszenica ozima, a drugą owies nagoziarnisty. Po zbiorze owsa pobrano średnie obiektowe próbki gleby z głębokości 0-25 cm i oznaczono w nich odczyn (pH w 1 mol KCl·dm⁻³), zawartość węgla organicznego, azotu ogólnego oraz fosforu, potasu i magnezu przyswajalnego.
Po trzech latach od zastosowania kompostów nie odnotowano znaczniejszych zmian odczynu gleby ani w stosunku do wartości wyjściowej, ani w stosunku do wartości z obiektu kontrolnego. Wszystkie z zastosowanych kompostów, w porównaniu z obiektem kontrolnym, zwiększyły zawartość С org. (średnio o 6,8%) i N og. w glebie (średnio o 10,8%) oraz dość znacznie fosforu i magnezu przyswajalnego, a w mniejszym stopniu potasu przyswajalnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc wybranych mikroelementow w swiezych nasionach bobu

W pracy określono zawartość suchej masy, popiołu oraz wybranych mikroelementów (Mn, Cu, Zn i Fe) w świeżych nasionach trzech drobnonasiennych odmian bobu - Orlik, Jupiter i Nowo oraz trzech odmian wielkonasiennych - Bachus, Basta i Windsor Biały. Wykazano, że nasiona bobu stanowią bogate źródło mikroelementów, a zwłaszcza żelaza i cynku. Wszystkie badane w doświadczeniu odmiany drobnonasienne bobu charakteryzowały się istotnie większą zawartością cynku, w porównaniu z odmianami wielkonasiennymi. Za wyjątkiem odmiany Nowo, cechowała je także wysoka zawartość suchej masy i popiołu w przeliczeniu na świeżą masę. Jako bogate źródło mikropierwiastków, spośród badanych w doświadczeniu odmian drobnonasiennych bobu, uznano dwie: Orlik i Jupiter.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo