rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
W trosce o dobrą jakość życia w ośrodkach pobytu stałego dla osób starszych

Zapewnienie opieki oraz odpowiedniego poziomu życia osobom w podeszłym wieku to niezwykle istotne aspekty polityki społecznej zarówno państwa, jak i lokalnej. Jednak praktyka wyraźnie pokazuje, że kwestia starości nigdy nie była i nadal nie jest mocną stroną polityki społecznej w naszym kraju. Odnosi się również wrażenie, że nadal funkcjonuje stereotypowe przeświadczenie, iż na starość nie trzeba zwiększać komfortu życia, a nawet może on ulec zmniejszeniu. Takie podejście do kwestii starości musi budzić zdecydowany sprzeciw. Starość to ostatni etap życia, żeby żyć godnie i jednocześnie z zachowaniem poczucia bezpieczeństwa. Szczególna troska i uwaga powinna być zwrócona na osoby samotne, przewlekle chore, mające złą sytuację materialną. Miejscem, które mogłoby uchronić seniora przed wykluczeniem społecznym, a jednocześnie, gdzie miałby zapewnioną profesjonalną opiekę i dobrą jakość życia, jest odpowiednio zarządzany dom pomocy społecznej. Problem jest o tyle ważny, że w Polsce publiczne usługi opiekuńcze są jeszcze słabo rozwinięte, a ich jakość często budzi wiele zastrzeżeń, także natury moralnej. W opracowaniu podjęto dyskurs dotyczący potrzeby instytucjonalnego wsparcia seniorów oraz zwrócono uwagę na jakość życia mieszkańców domu pomocy społecznej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Hospicjum – „Ostatnia przystań” nieuleczalnie chorych dzieci. Założenia modelowe a praktyka w Polsce i na Ukrainie

Hospicjum dla dzieci jest traktowane nie tylko jako specyficzne miejsce, lecz również jako wieloaspektowy program opieki nad nieuleczalnie chorymi dziećmi i ich rodzinami. Hospicjum obejmuje pomocą potrzebujących, uwzględniając nie tylko fizyczne, emocjonalne i społeczne, lecz także i duchowe ich potrzeby. W ramach pracy hospicjum są podejmowane: leczenie bolesnych objawów choroby, niesienie ulgi i wytchnienia rodzinom oraz wsparcie w czasie umierania i w okresie żałoby. Najważniejszym celem pracy takich placówek jest poprawa jakości ostatnich dni życia podopiecznych poprzez otoczenie ich specjalistyczną i troskliwą opieką: medyczną, psychologiczną, pedagogiczną, duchową i socjalną. W artykule przedstawiono założenia pracy hospicyjnej i porównano sytuację w tym zakresie w Polsce i na Ukrainie.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Pracownicy socjalni w sytuacji epidemii koronawirusa SARS-CoV-2. Pierwsze polskie doświadczenia

Rozprzestrzenianie się w Polsce koronawirusa SARS-CoV-2 i ogłoszenie stanu epidemii warunkowało konieczność zmian w funkcjonowaniu jednostek organizacyjnych pomocy społecznej. W artykule dokonano analizy literatury przedmiotu dotyczącego funkcjonowania pracowników socjalnych w sytuacji m.in. klęsk żywiołowych i na tej podstawie formułowano wnioski. Dodatkowo przeprowadzono pilotażowo 12 wywiadów z osobami zatrudnionymi w jednostkach pomocy społecznej. Przed wystąpieniem wirusa ośrodki nie były przygotowane na tego rodzaju zagrożenia, nie posiadały opracowanych procedur postępowania i środków ochrony osobistej. W trakcie trwania epidemii feminizacja zawodu pracownika socjalnego i możliwość sprawowania opieki nad dziećmi do lat 8, które nie uczęszczają do placówki edukacyjnej spowodowała ograniczenia w funkcjonowaniu jednostek – braki kadrowe. Nowa sytuacja wymusiła konieczność przeorganizowania pracy jednostek szczególnie w obszarach związanych z zabezpieczeniem własnego zdrowia i życia, w tym telepraca, praca rotacyjna, zmianowa, ograniczania przyjęć klientów i wyjścia w teren, realizacja wywiadów środowiskowych przez telefon. Szczególnego znaczenia nabrała specyfika pracy w domach pomocy społecznej, które zostały zamknięte na kontakt zewnętrzny, aby uchronić pensjonariuszy z możliwością zarażenia. Sytuacja epidemii powoduje, że ciągle zmieniane są akty normatywne dotyczące świadczeń dla osób w sytuacji zagrożenia zarażenia wirusem SARS-CoV-2, realizacji pomocy dla osób doświadczających przemocy czy wsparcia osób w kryzysie bezdomności. W tekście omówiono szczegółowo 5 czynników utrudniających wykonywanie czynności zawodowych dla pracowników jednostek pomocy społecznej: organizacyjno-prawne, fizyczne, interpersonalne, etyczne i psychologiczne. Ostatnim elementem, na który należy zwrócić uwagę jest to, aby zacząć pracować metodą organizowania społeczności lokalnych (i wykorzystywać kapitał społeczny), gdyż jej brak będzie stanowił barierę dla rozwoju polskich gmin po epidemii.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Pomoc społeczna (nie)mile widziana. Kilka słów o NIMBY dla pracowników socjalnych

W artykule omówiono zagadnienie przyzwolenia społecznego na prowadzenie działań insty-tucjonalnych pomocy społecznej w obszarze funkcjonalnym społeczności lokalnej. Planując rozwój infrastruktury socjalnej do celów pomocowych, zdarza się, że nie są brane pod uwagę takie elementy jako zgoda mieszkańców miejscowości (sąsiadów) na lokalizację instytucji pomocowej. Plany utworzenia placówki socjalnej napotykają na opór mieszkańców, którzy obawiają się o własne bezpieczeństwo. Źródłem takiego niepokoju stają się klienci instytucji, wobec których mieszkańcy żywią negatywne uczucia wynikające ze stereotypów. Doświad-czamy wówczas sytuacji konfliktu, protestów społecznych, określanych w literaturze nauko-wej mianem syndromu NIMBY. O protestach lokalnych dowiadujemy się najczęściej z me-diów – o przyczynach protestów, aktorach NIMBY. W artykule podano przykłady takich pro-testów, dotyczących lokalizacji instytucji socjalnej. Przykłady pochodzą z ogólnodostępnych źródeł: lokalnych i ogólnopolskich gazet oraz ze źródeł internetowych. Rozwój wypadków jest śledzony przez media do pewnego momentu, na przykład do osiągnięcia zgody lub odej-ścia od zamiaru lokalizacji instytucji. Dla organizatorów pomocy społecznej jest to wystar-czający pakiet informacji, żeby brać pod uwagę potencjalny opór mieszkańców. W tym świetle można przewidzieć brak zgody lokalnej społeczności na sąsiedztwo z określoną kategorią klientów pomocy społecznej. Dlatego odpowiednia akcja informacyjna, wyprzedzająca reali-zację przedsięwzięcia, może uchronić inwestorów przez konfrontacją z mieszkańcami miej-scowości, czasochłonnymi i kosztownymi procedurami, a przede wszystkim przed negatyw-nymi emocjami. Dzięki czemu – być może – uniknie się przejawów niechęci, agresji wobec pracowników instytucji, klientów instytucji i obiektów tejże instytucji.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Działania pracowników socjalnych wobec klientów „zaburzonych psychicznie”

Przedmiotem tego artykułu są interakcyjne taktyki pracowników socjalnych wykorzystywane w pracy z „osobami zaburzonymi psychicznie”. Podstawą do formułowania wniosków są badania przeprowadzone w ośrodku pomocy społecznej, których zasadniczym celem była rekonstrukcja działań pracowników socjalnych z osobami kategoryzowanymi jako „zaburzone psychicznie”. Materiał badawczy był gromadzony i analizowany na podstawie metodologii teorii ugruntowanej; składały się na to: notatki z obserwacji, rozmowy z pracownikami socjalnymi, rozmowy pracowników z klientami oraz ze współpracownikami. Przez sześć miesięcy obserwowałam pracowników socjalnych w trakcie wykonywania codziennej pracy ze szczególnym uwzględnieniem tej, która dotyczyła osób „zaburzonych psychicznie”.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Konflikt i przemoc z udziałem seniorów w domach pomocy społecznej – uregulowania prawne i rekomendacje działań naprawczych. Przykład Podlasia

Prezentowany artykuł podejmuje tematykę konfliktu i przemocy z udziałem seniorów w domach pomocy społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych. W pierwszej kolejności omówione zostały uregulowania prawne dotyczące konfliktu i przemocy w domach pomocy społecznej, aby w dalszej części, na podstawie zrealizowanych badań jakościowych w trzech podlaskich domach pomocy społecznej oraz odwołania się do konkretnych przykładów i wniosków z badań, ocenić obowiązujące regulacje prawne i zaproponować rekomendacje działań naprawczych. W sposób szczególny uwaga zwrócona została na: zmianę przepisów dotyczących kierowania podopiecznych do DPS, ustawowe zwiększenie uprawnień personelu w przeciwdziałaniu agresji mieszkańców, uzupełnienie braków kadrowych w DPS, inwestowanie w podnoszenie kwalifikacji personelu, usprawnienie komunikacji oraz sposobów informowania mieszkańców o warunkach odpłatności za DPS, budowanie wizerunku instytucji i wzajemnego szacunku oraz przemyślane rozmieszczenie podopiecznych w pokojach.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Dylematy wspierania rodzin zastępczych na podstawie badań z Czech

czy zastępczej w Czechach. Owa sytuacja przyczynia się do powstania dylematów, których podłożem są zupełnie nowe zagadnienia zawodowe w systemie wspierania rodzin oraz dzieci żyjących poza domem rodzinnym. Dzieci powinny mieć okazję do kształtowania i rozwijania swojej osobowości, jednak proces ten może zostać zaburzony w ich domu rodzinnym. Przedstawione dylematy mogą być dla dzieci zagrożeniem lub szansą na dobry start w dorosłym życiu.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Wybrane instytucjonalne oraz prawno-administracyjne instrumenty wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie w Polsce

Artykuł ma charakter przeglądowy i dotyczy problematyki wybranych form wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie w Polsce. Celem artykułu jest prezentacja i ocena zasadności oraz funkcjonalności podstawowych instrumentów wsparcia osób niepełnosprawnych intelektualnie w wymiarze prawnym oraz społecznym, a także określenie pozycji tej kategorii mieszkańców naszego kraju w ramach systemu edukacji, zatrudnienia oraz prowadzonej wobec nich polityki aktywizacji zawodowej. Kwestie związane z sytuacją osób niepełnosprawnych intelektualnie traktuję w sposób holistyczny, pokazując tendencje dotyczące uwarunkowań systemowych nadających kształt idei normalizacji oraz stanowiących fundament dla prowadzonej wobec nich polityki integracji społecznej. Współcześnie o wartości

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Asystenci rodzin wobec proponowanych zasad etycznych ich zawodu. Próba rozpoznania problemu

W artykule podjęto próbę analizy podejścia asystentów rodzin do wybranych zasad etycznych. Celem przeprowadzonych badań była również diagnoza zakresu inspiracji pojawiających się w toku kształcenia. Przyjęto, że wartości stanowią ważne narzędzie pracy osób profesjonalnie pomagających rodzinom, wpływając na poziom efektywności wykonywanych zadań. Okazało się, że najważniejszą zasadą dla badanych był szacunek do drugiej osoby, a jednocześnie zdecydowana większość z nich zetknęła się z nią w trakcie edukacji. Badani wysoko cenili także takie zasady, jak: „traktowanie klienta jak partnera i eksperta od własnego życia”, „praca z rodziną, a nie kontrola” oraz „wysłuchanie osoby”. Wydaje się, że zasady uznawane przez badanych za najważniejsze w ich pracy znajdują się na najwyższych pozycjach w hierarchii także wśród teoretyków podejmujących problematykę profesjonalizacji asystentów rodzin. W opracowaniu zostały przedstawione jedynie ramy aksjologiczne praktykowania asystentury rodziny, które niewątpliwie wymagają dalszych pogłębionych badań. Celem tego artykułu było zwrócenie uwagi środowisk związanych z pomocą rodzinie na kwestie profesjonalizacji asystentów rodziny i wskazanie na etykę zawodową jako element nieodzowny w ich pracy i decydujący o jej powodzeniu.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Współczesne wyzwania pracy socjalnej w Ohio, USA

Pracownicy socjalni zajmują się problemami poszczególnych ludzi, ich rodzin, organizacji i społeczności. Jednakże wyzwania współczesności wymuszają zmiany w założeniach teoretycznych, charakterze badań i praktyce zawodu. Praca socjalna w Stanach Zjednoczonych jest skodyfikowaną profesją z określonym na poziomie federalnym zestawem standardów i zasad etycznych, z licencją uzyskiwaną na poziomie stanowym i polityką zawodową definiowaną na poziomie krajowym i lokalnym. Dzięki temu pracownicy socjalni mogą być przygotowani do myślenia systemowego i do pracy z „człowiekiem w jego środowisku” na poziomie jednostki i zbiorowości. W artykule prześledzimy, jak wyzwania XXI wieku wpływają na nauczanie zawodu i na praktykę pracy socjalnej. Zarówno ekonomia, jak i globalizacja stwarzają nowe wyzwania wyrażające się w nowych problemach społecznych. Nowe technologie cyfrowe przyczyniają się do tworzenia nowych edukacyjnych i klinicznych możliwości kontaktu z człowiekiem, chociaż ze względu na swoją cenę technologie wykluczyły grupę ludzi o niskich dochodach („podział cyfrowy”). Nauczanie pracy socjalnej musi poradzić sobie zarówno z presją ekonomicznych uwarunkowań na rynku edukacji, jak i z osiągnięciami badań empirycznych w takich dziedzinach, jak leczenie zorientowane na traumę, zdrowienie psychiczne, zapobieganie znęcaniu się, troska o osoby starsze oraz z wszelkimi innymi zmianami, będącymi skutkiem nowoczesności i globalizacji. W artykule przedstawiono współczesne wyzwania, jakie stoją przed pracą socjalną i ich znaczenie w życiu zawodowym studentów i praktyków.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Kompleksowa i systemowa praca z rodziną – „Dobre praktyki” Stowarzyszenia Pomocy Rodzinie DROGA

Stowarzyszenie Pomocy Rodzinie DROGA w Białymstoku realizuje działania adresowane do dzieci, młodzieży i rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym, wymagających wsparcia, pomocy, oddziaływań terapeutycznych bądź profilaktycznych. Podstawową ideą jest praca z całą rodziną, gdyż sytuacja dziecka jest konsekwencją funkcjonowania środowiska rodzinnego. Celem opracowania jest prezentacja kompleksowej i systemowej pracy z rodziną. W artykule przedstawiono placówki prowadzone przez Stowarzyszenie i podejmujące pracę z dziećmi i rodzinami (Ośrodek Wspierania Dziecka i Rodziny NASZ DOM, Punkt Przedszkolny „Aniołkowo”, „Dom Powrotu”, Ośrodek Profilaktyki i Terapii dla Młodzieży i Dorosłych „ETAP”) oraz formy działalności niezbędne w optymalizowaniu zakładanych celów (asysta rodzinna, zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka i rodziny, kolonie terapeutyczno-rekreacyjne, Akademia Rodziców, Klub Integracji Społecznej). W opracowaniu wyróżniono też współpracę z innymi instytucjami pomocowymi funkcjonującymi w środowisku lokalnym oraz rolę wolontariatu w działaniach Stowarzyszenia. Zaprezentowane działania mogą być rekomendowane jako „dobra praktyka” oraz głos w dyskusji nad kształtem pracy z rodziną z wieloma problemami.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
"Nowe nowe media" w pracy socjalnej

Artykuł omawia zagadnienia wykorzystania narzędzi informatycznych w pomocy społecznej, zarówno w obszarze pracy socjalnej, przygotowania do zawodu pracownika socjalnego, jak i kreowania polityki społecznej. W oparciu o studia literaturowe, publikowane wyniki badań, opisane zostały zasadnicze kwestie związane z wdrażaniem nowych mediów do praktyki pracy socjalnej – analiza przypadków, a także scharakteryzowany został potencjał cyfryzacji w procesie modelowania pomocy społecznej, innowacji działań interwencyjnych oraz podnoszenia kwalifikacji służb społecznych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Praca socjalna ze starszymi kobietami i mężczyznami – podobieństwa i różnice

Wstęp: Społeczeństwo polskie starzeje się, co oznacza, że populacja osób w wieku podeszłym stanowi i będzie stanowić coraz większy odsetek ludności. Sytuacja ta implikuje wiele konsekwencji i problemów wymagających rozwiązania. Prezentowana praca omawia jedno z istotnych zagadnień związanych ze starzeniem się społeczeństwa polskiego, jakim jest praca socjalna z kobietami i mężczyznami w podeszłym wieku. Metoda: Artykuł powstał na podstawie badań jakościowych (ustrukturyzowany wywiad pogłębiony) przeprowadzonych w 2011 r. wśród pracowników instytucji pomocy społecznej (pracowników socjalnych i psychologów) w województwie podlaskim. Badaniem zostały objęte wszystkie ośrodki pomocy społecznej działające na terenie województwa. Przeprowadzono 145 wywiadów, w tym 133 z pracownikami socjalnymi i 12 z psychologami. Wyniki i wnioski: Przedkładany tekst omawia podobieństwa i różnice w pracy z seniorami i seniorkami, zilustrowane wypowiedziami pracowników systemu pomocy. Osoby badane wskazywały, że praca z seniorami jest trudniejsza niż z ludźmi młodymi, bo wymaga więcej czasu i cierpliwości. Niemniej jednak ma też wiele zalet w postaci wdzięczności seniorów i ich kulturalnego podejścia wobec pracownika. Płeć seniorów też ma znaczenie. Mężczyźni rzadziej zgłaszają się do ośrodków, ale jeśli już zdecydują się na taki krok, działają bardziej zdecydowanie niż kobiety i nie wycofują się z podjętych aktywności. W podsumowaniu zasugerowano kierunki przyszłych działań w zakresie pracy socjalnej z osobami w podeszłym wieku.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Katolicka Szkoła Społeczna w Poznaniu (1927–1939)

Katolicka Szkoła Społeczna w Poznaniu była jednym z czołowych polskich ośrodków dydaktycznych dla służb społecznych w okresie międzywojennym. Prowadziła w latach 1927–1939 kursy oraz studia dla kadr zakładów opiekuńczych i instytucji społecznych, przede wszystkim tych o proweniencji kościelnej. Priorytetem w działalności szkoły było organizowanie, od momentu erygowania placówki w 1927 r., dwuletniego kursu pracy społecznej, z czasem funkcjonującego pod nazwą Wyższego Katolickiego Studium Społecznego. Z kolei w czerwcu 1937 r. szkoła uzyskała prawa państwowe szkoły wyższej i nazwę Wyższego Katolickiego Studium Społecznego. Celem artykułu jest ukazanie wybranych aspektów funkcjonowania placówki, związanych z jej powstaniem oraz działalnością edukacyjno-wychowawczą do 1939 r. Do tego celu dokonano analizy zachowanych materiałów źródłowych w postaci archiwaliów, artykułów zamieszczanych w czasopismach II RP oraz sięgnięto do nielicznych opracowań powstałych po 1945 roku.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Studenckie doświadczenia w rozwijaniu demokratycznego społeczeństwa – udział w projekcie międzynarodowym jako nowa metoda nauczania w pracy socjalnej

Jednym z podstawowych założeń artykułu jest podjęcie refleksji nad problematyką nowoczesnego systemu kształcenia studentów kierunków społecznych, który odpowiadał będzie na oczekiwania i potrzeby studentów, nauczycieli akademickich, badaczy, praktyków i społeczeństwa z jednej strony oraz liczne i coraz bardziej niejednoznaczne wyzwania współczesności z drugiej. Szczególną uwagę poświęcamy pracy socjalnej jako aktywności i profesji, w obszarze której podejmujemy naukowe, badawcze i praktyczne działania. Formy edukacji, na których skupiamy się w artykule, to wymiany międzynarodowe oparte na realizacji przez studentów wspólnych projektów edukacyjnych i społecznych. Ich wykorzystanie pozwala osiągnąć najbardziej dziś pożądane efekty, wśród których wyróżnić należy przede wszystkim wzrost świadomości i refleksyjności, dążenie do krytycznego (samo)rozwoju młodych ludzi oraz zwiększenie otwartości na wiedzę, doświadczenia, innowacje i zmiany. Za ilustrację posłużyła nam analiza międzynarodowego projektu pt. Praca socjalna z osobami chorującymi psychicznie i ich rodzinami w Niemczech, Francji i Polsce zrealizowanego w kooperacji z uczelniami partnerskimi w Instytucie Socjologii UJ.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Praktyka realizacji założonych funkcji środowiskowych domów samopomocy w zakresie wsparcia osób z zaburzeniami psychicznymi na przykładzie programu pracy SDS nr 2 w Stalowej Woli

Środowiskowe domy samopomocy to ośrodki wsparcia dziennego dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Świadczą one różnorodne usługi na rzecz osób z chorobami psychicznymi oraz z niepełnosprawnością intelektualną. Celem artykułu jest ukazanie roli i zakresu działania tego typu placówek w tworzeniu sieci wsparcia społecznego dla osób z zaburzeniami psychicznymi, na przykładzie Środowiskowego Domu Samopomocy nr 2 w Stalowej Woli. Analiza przeprowadzona na podstawie dokumentacji wewnętrznej placówki wykazała, że ośrodek zapewnia swoim podopiecznym różnorodne formy wsparcia i aktywizacji, w tym zajęcia praktyczne obejmujące: treningi funkcjonowania w życiu codziennym (np. trening higieny osobistej, trening porządkowy, kulinarny, gospodarowania środkami finansowymi), treningi umiejętności interpersonalnych i rozwiązywania problemów, treningi umiejętności spędzania czasu wolnego, a także różne formy terapii (np. terapia zajęciowa, arteterapia) oraz treningi relaksacyjne (np. zajęcia w ogrodzie). Ośrodek realizuje też działania mające na celu przygotowanie podopiecznych do udziału w innych programach wsparcia środowiskowego, w tym także do aktywności zawodowej. Celem tego rodzaju działań jest kształtowanie i wzmacnianie umiejętności życiowych i społecznych osób z zaburzeniami psychicznymi, wspieranie ich zaradności i samodzielności, a także przełamywanie barier izolacji oraz tworzenie warunków integracji społecznej osób niepełnosprawnych w ich środowisku lokalnym.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Podnoszenie jakości życia seniorów na Słowacji za pomocą środowiskowych usług opiekuńczych w świetle doświadczeń obywatelskiego stowarzyszenia „Familiaris”

Artykuł analizuje jakość życia seniorów w środowisku naturalnym oraz w placówce na przykładzie doświadczeń słowackiego obywatelskiego stowarzyszenia „Familiaris”. Przedstawiono w nim rodzaje usług opiekuńcze/pielęgniarskich, wsparcie i opiekę nad seniorami. Omówione zostały standardy i kontrola jakości świadczenia usług społecznych, udział rodziny w świadczeniu usług pielęgniarskich w formie terenowej, finansowanie usług społecznych (modele finansowania), kwalifikacje opiekunów czy nadzór i ustawiczne kształcenie w ramach usług opiekuńczych.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika