rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
OCENA PROBLEMÓW BIOPSYCHOSPOŁECZNYCH LUDZI STARSZYCH CHORYCH NA CUKRZYCĘ TYPU 2

StreszczenieWstępCukrzyca jest bardzo rozpowszechnioną chorobą Na całym świecie obserwuje się wzrost liczby zachorowań na tę chorobę. Jestniebezpieczna, ponieważ postęp choroby jest zazwyczaj powolny, jednak powikłania bardzo groźne, prowadzą do koniecznościprowadzenia restrykcyjnego stylu życia, inwalidztwa i wcześniejszej umieralności. Choroba ta jest nie tylko bardzo ważnym problememindywidualnego chorego, ale także jednym z głównych problemów zdrowotnych współczesnych społeczeństw i państw.Zwalczanie objawów tej choroby, to nie tylko cel dla każdego chorego, ale także istotny cel społeczny i państwowy. Cukrzycy niemożna wyleczyć, można natomiast podjąć działania, które zminimalizują jej wpływ na życie codzienne. Jest określona mianemchoroby społecznej. W Polsce na jej leczenie rocznie wydaje się ponad miliard złotych, w związku, z czym aktywnie dąży się dozwiększenia skuteczności zapobiegania cukrzycy.CelCelem pracy była ocena problemów biopsychospołecznych, ludzi starszych dotkniętych cukrzycą typu 2.Materiał i metodyBadaniem ankietowym objęto osoby w przedziale wiekowym 40 lat i powyżej z rozpoznaną cukrzycą typu 2.WynikiPraca dotyczyła analizy problemów biopsychospołecznych, ludzi starszych dotkniętych cukrzycą typu 2.WnioskiZ przeprowadzonych badań wynika, że ludzie starsi dotknięci cukrzycą typu 2 pomimo postępu w rozwoju nauk medycznychi ogólnego postępu cywilizacyjnego, w zakresie doświadczania swojej choroby w dalszym ciągu potrzebują wszechstronnegowsparcia.Słowa kluczowe: cukrzyca typu 2, przewlekłe powikłania cukrzycy, edukacja

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
WSKAŹNIKI Z ZAKRESU OCHRONY ZDROWIA PRZYDATNE DO OCENY JAKOŚCI USŁUG MEDYCZNYCH W SZPITALACH (NA PRZYKŁADZIE MONITOROWANIA ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH JAKO WYMAGANIA ZARÓWNO NORMY MIĘDZYNARODOWEJ ISO 9001:2015, JAK I STANDARDÓW AKREDYTACYJNYCH CMJ)

StreszczenieWstępW opiece zdrowotnej coraz częściej odnotowuje się przydatność wskaźników oceny funkcjonowania placówek medycznych. Działaniausprawniające powinny zmierzać w kierunku opracowania narzędzi uniwersalnych – zestawów wskaźników, oceniającychkompleksowo różnorodne aspekty funkcjonowania placówek medycznych. Narzędzie do pomiaru i oceny dokonań (efektów) szpitali(np. model PATH lub rozwiązania autorskie szpitali) może z powodzeniem być stosowane przez menadżerów szpitali do ocenyi doskonalenia świadczonych usług medycznych oraz do zarządzania jakością w szpitalu. Pomiar wyników działań bezpośredniowskazuje na poziom jakości świadczonych usług.PrzeglądWśród pojęć z zakresu jakości w opiece zdrowotnej znajdują się m.in. zagadnienia, takie jak: standard i wskaźnik. W ProgramieStandardów Akredytacyjnych Centrum Monitorowania Jakości (CMJ) wyróżnia się między innymi standard „Kontrola Zakażeń”.WnioskiW ramach wymagań normy międzynarodowej ISO 9001:2015 i/lub Programu Standardów Akredytacyjnych CMJ szpitale powinnywypracować skuteczne procedury w zakresie systematycznego, szczegółowego gromadzenia oraz przetwarzania danych, a takżewprowadzenia aktywnej rejestracji zakażeń i ich monitorowania.Słowa kluczowe: kontrola zakażeń, standardy akredytacyjne, norma ISO 9001

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
PIELĘGNACJA PACJENTA ZE STWARDNIENIEM ROZSIANYM, NIEDOCZYNNOŚCIĄ TARCZYCY - STUDIUM PRZYPADKU W OPARCIU O ICNP®

WstępStwardnienie rozsiane to jedna z chorób zapalno-demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego. Zmiany, którezachodzą przeważnie oddziałują na osłonki mielinowe komórek nerwowych. Choroba atakuje młodych ludzi pomiędzy 20a 40 rokiem życia. Niedoczynność tarczycy to zespół symptomów wywołany zbyt małą ilością hormonów tarczycy. Chorobadotyka ludzi między 40 a 60 rokiem życia. Utrzymujące się długotrwale dolegliwości związane z niedoczynnością tarczycyoraz stwardnieniem rozsianym niekorzystnie wpływają na zdrowie chorego. Dlatego też niezbędne jest zbudowanie planupielęgniarskiej opieki, która zmniejszy ryzyko wszelakich powikłań i poprawi stan chorego.Cel pracyCelem pracy jest przedstawienie planu opieki nad pacjentem z niedoczynnością tarczycy i stwardnieniem rozsianym wrazz odwołaniem się do terminów zaczerpniętych z ICNP®.Prezentacja przypadkuPacjent przyjęty do szpitala z symptomami charakterystycznymi dla niedoczynności tarczycy. Oprócz choroby gruczołuwspółistnieje u pacjenta stwardnienie rozsiane, które również utrudnia pacjentowi codzienne życie jak i dbanie o swoje zdrowie.DyskusjaStwardnienie rozsiane oraz niedoczynność tarczycy mogą znacznie obniżać jakość życia. Opieka pielęgniarska ma zazadanie przystosowanie pacjenta do osiągnięcia maksymalnej sprawność i samodzielności w środowisku domowym i pracy.Zmniejszanie ryzyka powikłań stanowi ważny cel w budowaniu opieki pielęgniarskiej długoterminowej.WnioskiZastosowanie ICNP® w projektowaniu planu opieki pielęgniarskiej wobec pacjenta z stwardnieniem rozsianymi niedoczynnością gruczołu tarczowego umożliwi monitorowanie jakości udzielanych świadczeń. Zastosowanieodpowiedniego planu opieki pozwoli pacjentowi powrócić do stanu sprzed zaostrzeń choroby.Słowa kluczowe: stwardnienie rozsiane, niedoczynność tarczycy, ICNP®

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
ZESPÓŁ TERAPEUTYCZNY W STACJONARNYM ZAKŁADZIE OPIEKI DŁUGOTERMINOWEJ

StreszczenieWstępW sektorze opieki długoterminowej obserwuje się funkcjonowanie zespołów terapeutycznych znacznie częściej, niż w innychdziedzinach medycyny.Cel pracyAnaliza funkcjonowania zespołu terapeutycznego w codziennej pracy w zakładzie opiekuńczo–leczniczym.Materiał i metodyBadanie przeprowadzono w czterech stacjonarnych zakładach opieki długoterminowej na terenie woj. mazowieckiego. Badaniemobjęto pracowników zatrudnionych w tych placówkach. Uzyskano 100 wypełnionych kwestionariuszy. W badaniu wykorzystanoautorski kwestionariusz ankiety, który zawierał 28 pytań zamkniętych.WynikiSkład zespołu terapeutycznego: pielęgniarka (43%), opiekunka medyczna (19%), rehabilitant, terapeuta zajęciowy (po 11%), lekarz(7%), pracownik socjalny (4%) inni przedstawiciele, np. psycholog, ksiądz, logopeda, dietetyk stanowią 5%. Członkowiezespołu w 69% spotykają się codziennie. Najczęstsze formy współpracy to wspólna realizacja zadań (35%) oraz konsultowanieproblemów (33%). Członkowie rodziny w 40% należą do zespołu terapeutycznego opieki długoterminowej.WnioskiWspółpraca pomiędzy członkami zespołu terapeutycznego najczęściej oceniana jest dobrze; rodzina najczęściej nie przynależy dozespołu terapeutycznego.Słowa kluczowe: opieka długoterminowa, pacjent, zespół terapeutyczny

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
JAKOŚĆ ŻYCIA A UWARUNKOWANIA DIETETYCZNE CHORYCH Z CUKRZYCĄ LECZONYCH AMBULATORYJNIE

WstępCukrzyca to postępujące, ogólnoustrojowe zaburzenia metabolizmu węglowodanów, lipidów oraz białek. Niebagatelnywpływ na możliwość zachorowania, przebieg choroby, sposób leczenia i ewentualność wystąpienia powikłań ma styl życia:sposób odżywiania, aktywność fizyczna, abstynencja od picia alkoholu i palenia tytoniu. W każdym z kilku typów cukrzycycechą charakterystyczną jest występowanie hiperglikemii, spowodowane niedoborem insuliny o charakterze względnymlub bezwzględnym. Znaczące w procesie leczenia są aktywna postawa pacjenta, umiejętność samoopieki, samopielęgnacjii samokontroli oraz modyfikacji stylu życia na prozdrowotny.Cel pracyZapoznanie się z wiedzą i umiejętnościami ankietowanych zarówno z interpretowaniem przez nich wyników otrzymywanychpomiarów glikemii w ramach samokontroli, trybem życia, aktywnością fizyczną, znajomością zasad diety i ich przestrzeganiem.Materiały i metodyBadania ankietowe przeprowadzono wśród pacjentów Zespołu Przychodni „Sanitas” w Bydgoszczy korzystając z ankietywłasnej konstrukcji badającej stan wiedzy na temat diety, stylu życia, samokontroli, występowania chorób współistniejących,stosowanych rodzajach insuliny, oraz BMI badanych. Jako drugiego narzędzia użyto wystandaryzowanej ankiety WHOQOLBREFbadającej jakość życia w dziedzinach: fizycznej, psychologicznej, socjalnej i środowiskowej.WynikiUzyskane wyniki pokazują w jakim zakresie proces edukacji może być niekompletny i jakie informacje są niezbędne, abypoprawić współpracę pacjenta z zespołem leczącym. Zasady dietoterapii mają kluczowe znaczenie w procesie leczeniacukrzycy i są znane pacjentom w stopniu bardzo dobrym- 92,5% zna zasady prawidłowej diety, z czego 62,3% w stopniudoskonałym. Natomiast zastosowanie ich w codziennym życiu nastręcza ankietowanym wyraźne trudności, co skutkujewystępowaniem powikłań aż w 88%. Istotne też są niedostatki edukacyjne na temat znaczenia wysiłku fizycznego, ponieważosoby otyłe w grupie ankietowanej stanowią 52,85%. Dostosowania zakresu wysiłku fizycznego do indywidualnej wydolnościchorych jest kluczowe, aby zmaksymalizować ich zaangażowanie. 64% respondentów oceniło jakość swego życia dobrze,natomiast zadowolenie ze swego zdrowia negatywnie oceniło 43% badanych.Wnioski1. Wzrost wskaźnika BMI powoduję spadek oceny jakości życia.2. Znajomość zasad diety przez pacjentów nie daje gwarancji ich przestrzegania.3. Występowanie powikłań cukrzycy powoduje negatywną ocenę stanu swego zdrowia przez badanych.4. Wiek, płeć, wykształcenie i miejsce zamieszkania nie wpływają znacząco na ocenę jakości życia przez ankietowanych.Słowa kluczowe: Cukrzyca, samoopieka, dietoterapia, aktywność fizyczna, styl życia.

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
OCENA RYZYKA ROZWOJU ODLEŻYN U PACJENTÓW DŁUGOTRWALE UNIERUCHOMIONYCH W ZALEŻNOŚCI OD METODY I RODZAJU ŻYWIENIA

StreszczenieWstępOdleżyny są najczęstszym powikłaniem wśród pacjentów długotrwale unieruchomionych. Są one poważnym i trudnym problememzdrowotnym, ponieważ mogą prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Leczenie żywieniowe, a głównie wybór drogi podażyi rodzaju diety mogą stanowić ważny element w terapii chorego z odleżynami.CelCelem badań było określenie wpływu metody i rodzaju żywienia na ryzyko rozwoju odleżyn u pacjentów długotrwale unieruchomionych.Materiał i metodyBadania wykonano w 2015 roku metodą analizy dokumentacji medycznej 50 pacjentów przebywających w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym.WynikiAnaliza wyników badań dotyczyła zbadania związku drogi podawania pokarmów i rodzaju diety na występowanie rodzaju i miejscaodleżyn u pacjentów długotrwale unieruchomionych.Wnioski1. Droga podawania pokarmów ma wpływ na rodzaj odleżyn, ale nie ma wpływu na miejsce odleżyn u pacjentów długotrwaleunieruchomionych.2. Droga podawania pokarmów nie ma wpływu na miejsce występowania odleżyn u pacjentów długotrwale unieruchomionych.Słowa kluczowe: pacjent, unieruchomienie, żywienie, odleżyny

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
OCENA WYSTĘPOWANIA BÓLU U PACJENTÓW PRZEBYWAJĄCYCH W ODDZIALE ORTOPEDII

StreszczenieWstępBól stanowi najczęstszą ze wszystkich dolegliwości człowieka już od początków jego istnienia na ziemi. Ból, jak i innerodzaje czucia stanowi podstawę prawidłowego funkcjonowania każdej istoty żywej.CelCelem pracy jest ukazanie w jakim stopniu, ból wpływa na prawidłowe funkcjonowanie pacjentów.Materiał i metodaPrzeprowadzone badania, pozwolą ocenić występowanie bólu u pacjentów ze schorzeniami ortopedycznymi, umożliwi to,podniesie jakości życia jednostki oraz prawidłowego zaspokajania indywidualnych potrzeb danego pacjenta. Badania zostałyprzeprowadzone na podstawie przygotowanej ankiety oraz skali VAS.WynikiKażdy ból wymaga odpowiedniego postępowania, chociaż istnieją ogólne zasady w tej dziedzinie. Ból leczy się przedewszystkim farmakologicznie. Każdy rodzaj bólu wywołuje charakterystyczne obawy. Znając podstawową charakterystykęnegatywnym bodźców możemy bez problemu określić rodzaj występującego bólu u pacjenta. Ból oraz jego przeczekiwanieczęsto powodują konsekwencje, które nie są przyjemne ani dla nas, ani dla naszych bliskich. Wśród nich wyróżnić możemykonsekwencje fizyczne, psychofizjologiczne oraz społeczne.WnioskiZ przeprowadzonych badań wynika iż ból w dużym stopniu zaburza codzienne funkcjonowanie. Jest to przede wszystkimból ostry który zaburza także wypoczynek nocny. Najbardziej skuteczną metoda leczenia bólu jest leczenie farmakologiczne.Jedynie środki przeciwbólowe są skuteczne z walka z bólem.Słowa kluczowe: ortopedia, ból, złamania

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
OPINIA STUDENTÓW WARSZAWSKIEGO UNIWERSYTETU MEDYCZNEGO NA TEMAT ZAPOTRZEBOWANIA NA DODATKOWE PRYWATNE UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE W KONTEKŚCIE STARZEJĄCEGO SIĘ SPOŁECZEŃSTWA

StreszczenieWstępDługi czas oczekiwania na świadczenia medyczne finansowane w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia to główna przyczynawybierania przez społeczeństwo dodatkowych prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych.Cel pracyAnaliza opinii studentów Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na temat zapotrzebowania na dodatkowe prywatne ubezpieczeniazdrowotne w kontekście starzejącego się społeczeństwa.Materiał i metodyW badaniu wzięło udział 141 studentów Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (będących na różnych latach studiów) z pięciukierunków: lekarski, pielęgniarstwo, położnictwo, ratownictwo medyczne i zdrowie publiczne. W badaniu wykorzystano autorskikwestionariusz ankiety składający się z 21 pytań. Udział w badaniu był dobrowolny i anonimowy.WynikiMożliwość wyboru usług oferowanych przez ubezpieczyciela popiera zdecydowana większość ankietowanych, 54,61% badanychwybrałaby połączony system dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych oraz powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych, 28% studentówwybrałaby taką formę ze względu na zadowalającą dostępność a 27% podkreśliło zakres oferowanych usług.WnioskiWiedza studentów Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na temat dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych nie wpływa nadecyzje o ubezpieczeniu. Studenci Zdrowia Publicznego posiadają większą wiedzę na temat ubezpieczeń zdrowotnych.Słowa kluczowe: studenci, ubezpieczenia zdrowotne

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
STYL ŻYCIA OSÓB CHORYCH NA CUKRZYCĘ A WYSTĘPOWANIE U NICH ZESPOŁU STOPY CUKRZYCOWEJ

WstępCukrzyca jako zespół zaburzeń metabolicznych jest bardzo powszechną chorobą w dzisiejszych czasach. Wpływ stylu życiaosób chorych na tą chorobę może mieć istotny wpływ na wystąpienie powikłań. Jednym z częstszych powikłań cukrzycyjest zespół stopy cukrzycowej.Cel pracyOcena wpływu stylu życia osób chorych na cukrzycę na powstanie zespołu stopy cukrzycowej.Materiały i metodyBadania zostały przeprowadzone w Klinice Chirurgii Ogólnej i Endokrynologicznej, Klinice Endokrynologii i Diabetologiioraz Klinice Nefrologii, Nadciśnienia Tętniczego i Chorób Wewnętrznych Szpitala Uniwersyteckiego nr 1 im. dr. A. Juraszaw Bydgoszczy w okresie od lutego do czerwca 2012 roku. W badaniu wzięło udział 55 pacjentów. Do analizy wpływu stylużyciu na rozwój zespołu stopy cukrzycowej u osób chorych na cukrzycę wykorzystano ankietę własnej konstrukcji orazstandaryzowany kwestionariusz IZZ Zygfryda Juczyńskiego.WynikiZaobserwowano istotną statystycznie korelację pomiędzy występowaniem zespołu stopy cukrzycowej, a wysokimwskaźnikiem masy ciała. Zauważono istotną statystycznie korelację pomiędzy występowaniem zespołu stopy cukrzycowej,a nieprawidłowym odżywianiem się i brakiem zachowań profilaktycznych. Zaobserwowano istotną statystycznie korelacjępomiędzy występowaniem zespołu stopy cukrzycowej, a negatywnym nastawieniem psychicznym i brakiem praktykzdrowotnych. Zaobserwowano istotną statystycznie korelację pomiędzy występowaniem zespołu stopy cukrzycowej,a niskim wynikiem stenu w kwestionariuszu IZZ. Nie sprawdzono zależności między powstaniem zespołu stopy cukrzycowej,a aktywnością fizyczną z powodu zbyt małej grupy osób aktywnych.WnioskiWysoki wskaźnik masy ciała sprzyja występowaniu zespołu stopy cukrzycowej. Można wnioskować, iż nieprawidłowenawyki żywieniowe wpływają na występowanie zespołu stopy cukrzycowej tak samo jak brak zachowań profilaktycznych,negatywne nastawienie psychiczne oraz praktyki zdrowotne. Niski sten w kwestionariuszu IZZ prawie zawsze oznaczawystąpienie zespołu stopy cukrzycowej u cukrzyków.Słowa kluczowe: diabetologia, cukrzyca, zespół stopy cukrzycowej, styl życia.

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
ZESPÓŁ WYPALENIA OPIEKUNA WŚRÓD RODZIN PACJENTÓW PRZEBYWAJĄCYCH W OŚRODKU OPIEKI DŁUGOTERMINOWEJ LUB PALIATYWNEJ

StreszczenieWstępZauważalny przyrost populacji osób starszych w Polsce oraz w Europie i związane z tym następstwa zwiększają zapotrzebowanie nausługi pielęgnacyjno-opiekuńcze. Często rodziny są zmuszone godzić się przez wiele lat z opieką nad seniorami. Przynosi to satysfakcję,ale równie często prowadzi do wyczerpania fizycznego i psychicznego.Cel pracyCelem pracy było wskazanie występowania zespołu wypalenia opiekuna wśród rodzin pacjentów, którzy przebywają w ośrodkach opiekidługoterminowej lub paliatywnej.Materiał i metodyDo przeprowadzenia badania wykorzystano ankietę własnej konstrukcji. Zbadano 40 osób, których bliscy przebywali w ośrodku opiekipaliatywnej lub długoterminowej w Bydgoszczy.WynikiWypalenie dotyczyło 30% badanej populacji. Zespół wypalenia częściej dotyczył osób w wieku powyżej 30 lat oraz kobiet. W większościprzypadków osoby z oznakami wypalenia miały wykształcenie podstawowe. Miejsce zamieszkania nie miało wpływu na skalę problemu.Najbardziej wypalone okazywały się być osoby, których członek rodziny miał powyżej 70 lat i odwiedzały ośrodek kilka razy w tygodniu.WnioskiProblem wypalenia występuje w stopniu średnim. Ważne jest, żeby pomagać osobom dotkniętym zespołem, poprzez tworzenie grupwsparcia, wspomaganie stowarzyszeń oraz programów wspierających opiekunów.Słowa kluczowe: zespół wypalenia, opiekun, ośrodki opieki długoterminowej, ośrodki opieki paliatywnej.

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
JAKOŚĆ ŻYCIA A SPRAWNOŚĆ FUNKCJONALNA WŚRÓD PACJENTÓW Z PRZEWLEKŁĄ OBTURACYJNĄ CHOROBĄ PŁUC

StreszczenieWstępWedług najnowszej definicji Światowej Organizacji Zdrowia, wyznacznikiem dobrego stanu zdrowia nie jest brak choroby, ale dobrefunkcjonowanie w sferze fizycznej, społecznej i psychologicznej. Wszystkie te aspekty składają się na jakość życia chorych. Przewlekłaobturacyjna choroba płuc od dawna stanowi poważny problem medyczny, społeczny i etyczny nie tylko Polsce, ale również na całymświecie. Do tej pory przeprowadzono wiele badań mających głównie na celu poznanie czynnika powodującego rozwój choroby. W POChPpostępujący charakter choroby i związane z nim dysfunkcje mogą prowadzić do spadku jakości życia tych chorych.CelGłównym celem niniejszej pracy było poznanie poziomu sprawności funkcjonalnej i jakości życia chorych z przewlekłą obturacyjnąchorobą płuc w Kujawsko–Pomorskim Centrum Pulmonologii w Bydgoszczy.Materiał i metodyW tym celu wykorzystano kwestionariusz WHOQOL-BREF oceniający poziom jakości życia, zadowolenia z własnego zdrowia orazpoziom funkcjonowania w dziedzinie fizycznej, psychologicznej, społecznej oraz środowiskowej. Do zbadania poziomu sprawnościfunkcjonalnej wykorzystano skalę ADL.WynikiBadania własne dowiodły, że większość ankietowanych była zadowolona z jakości swojego życia. Takiej odpowiedzi udzieliło 68%respondentów. Wykazano również zależność jakości życia pacjentów z POChP od poziomu sprawności funkcjonalnej. Największy wpływna poziom sprawności funkcjonalnej wśród badanych ma wiek.WnioskiStwierdzono, że poziom jakości życia pacjentów z POChP w większości jest na zadowalającym poziomie. Wykazano istotnie statystycznie,że na jakość życia chorych z POChP wpływa poziom sprawności funkcjonalnej. Pacjenci młodsi są bardziej zadowoleni z jakości swojegoniż pacjenci starsi.Słowa kluczowe: pneumonologia, obturacyjna choroba płuc, jakość życia, sprawność funkcjonalna.

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
JAKOŚĆ ŻYCIA OSÓB STARSZYCH ZE ŚRODOWISKA WIEJSKIEGO OBJĘTYCH OPIEKĄ PIELĘGNIARKI POZ

DOI: 10.19251/pwod/2018.2(2)StreszczenieWstępPraca jest teoretyczno-badawczą analizą koncentrującą się na roli pielęgniarki rodzinnej w zakresie wielowymiarowegopodnoszenia jakości życia osób starszych.CelCelem niniejszej pracy było rozpatrzenie, jakich problemów pielęgnacyjnych doświadczają objęte badaniem osoby starszebędące pod opieką pielęgniarki, w tym poznanie ich subiektywnej oceny na temat własnej jakości życia, uwzględniwszydwa kryteria: wpływ wieku i wykształcenia oraz rolę opieki długoterminowej.Materiał i metodyW części teoretycznej skupiono się na analizie teoretycznego ujęcia jakości życia osób starszych oraz roli i zadańpielęgniarki rodzinnej przygotowanej do realizacji tychże potrzeb. Pracę przygotowano w oparciu o analizę literaturyprzedmiotu z dziedziny psychologii, socjologii, geriatrii, związanych z tematyką artykułów z czasopism medycznychoraz stron internetowych. W części badawczej wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, w postaci narzędziabadawczego, jakim jest kwestionariusz ankiety, oraz czterech skal: Barthel, ADL, IADL i WHOQOL-BREF.WynikiW toku podjętych badań ustalono, iż respondenci ocenili swoją sprawność fizyczną jako dobrą, jak również niepotwierdzili związku pomiędzy wzrostem jakości ich życia a korzystaniem z opieki pielęgniarki POZ.WnioskiUzyskane wyniki pozwoliły również na potwierdzenie zależności pomiędzy wykształceniem a odczuwaną jakościążycia, to znaczy: im wyższe wykształcenie tym wyższa deklarowana jakość życia, a tym samym sprawność fizyczna.Kryterium wieku natomiast dowiodło sytuacji odwrotnej: wraz z wiekiem zimniejsza się ogólna jakość życia badanych.Również czynniki rodzinne potwierdziły zdecydowany wpływ na komfort życia respondentów.Słowa kluczowe: starość, osoby starsze, jakość życia, opieka medyczna, opieka pielęgniarska, pielęgniarka rodzinna

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
OCENA STANU ODŻYWIENIA SENIORÓW WEDŁUG SKALI SGA NA PRZYKŁADZIE PACJENTÓW ZAKŁADU PIELĘGNACYJNO-OPIEKUŃCZEGO

DOI: 10.19251/pwod/2018.2(1)WstępWażnym czynnikiem mającym wpływ na komfort życia seniorów jest ich stan odżywienia. Zgodnie z zaleceniami ocenastanu odżywienia powinna być prowadzona co 6 miesięcy u pacjentów umiarkowanie niedożywionych i co 3 miesiąceu znacznie niedożywionych. Ocena pozwoliłaby na wczesną reakcję terapeutyczną mającą na celu redukcję czynnikówryzyka, interwencję żywieniową, poradnictwo dietetyczne.CelCelem przeprowadzonego badania było określenie stanu odżywienia seniorów przebywających w zakładzie pielęgnacyjnoopiekuńczym.Materiał i metodyBadaniem objęto 94 pacjentów. Średnia wieku seniorów wynosiła 78 lat, a wiek maksymalny-98 lat. Zastosowano metodęsondażu diagnostycznego i metodę szacowania, technikę ankietową z wykorzystaniem skali Subiektywnej GlobalnejOceny Stanu Odżywienia (SGA).WynikiPrawidłowy stan odżywienia stwierdzono u 76 (80,9%) pacjentów, podejrzenie niedożywienia lub niedożywienieśredniego stopnia odnotowano w przypadku 15 (16%) osób, a wyniszczenie u 3 (3,2%) chorych.WnioskiSubiektywna globalna ocena stanu odżywienia i wyniki z nią związane sugerują, że pielęgniarka opiekująca się pacjentemopieki długoterminowej – seniorem wykonuje świadczenia związane z diagnostyką, leczeniem niedowagi i nadwagi orazmusi dysponować wiedzą związaną z leczeniem dietą przemysłową.Słowa kluczowe: opieka długoterminowa, pacjent, pielęgniarka.

Czasopismo: Pielęgniarstwo w Opiece Długoterminowej
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu