rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie zautomatyzowanego systemu pozyskiwania danych (RFID) do analizy wpływu genotypów rodzicielskich świń na wskaźniki tuczne i rzeźne potomstwa

Dobór zwierząt do kojarzeń jest czynnikiem poprawy wskaźników produkcyjnych i ekonomiki gospodarstw, jednak aby był odpowiedni konieczne jest posiadanie precyzyjnych informacji na temat potencjału stosowanych genotypów i efektów ich krzyżowania. Celem przeprowadzonych badań była ocena potencjału produkcyjnego tuczników, w zależności od genotypu ojca, genotypu matki oraz schematu krzyżowania towarowego, poprzez analizę z zastosowaniem nowoczesnej technologii automatycznej identyfikacji i kontroli świń (RFID UHF). Badaniem objęto 394 świnie pochodzące z krzyżowania towarowego loch czterech linii genetycznych landrace (L0, L6, L7, L8) z knurami reprezentującymi trzy genotypy czystorasowe (duroc, pietrain, pbz) i jeden komercyjny genotyp hybrydowy. Wykazano wyraźne zróżnicowanie wybranych wskaźników użytkowości tucznej i rzeźnej pomiędzy genotypami ojcowskimi, jak i matecznymi. Najlepsze przyrosty dobowe (598,5 ±43,1 g) uzyskały tuczniki po ojcach rasy duroc, zaś najsłabsze (555,6 ±40,4 g) po ojcach rasy pbz. Najlepsze wskaźniki użytkowości rzeźnej osiągnęły tuczniki po ojcach rasy pietrain (59,8 ±1,6% mięsności), zaś najgorsze po ojcach linii hybrydowej (57,6 ±2,6% mięsności), która jednak nie różniła się istotnie od tuczników po ojcach duroc i pbz. Największą efektywność kojarzenia pod względem cech tucznych uzyskano z kojarzenia najlepszego genotypu ojcowskiego – duroc, z najlepszym genotypem matecznym – L6, po których tuczniki uzyskały średnią wartość dobowego przyrostu masy ciała 613,9 ±47,9 g. Z kolei w zakresie cech użytkowości rzeźnej najlepsze wyniki uzyskały tuczniki pochodzące po najlepszym genotypie ojcowskim – pietrain i gorszym genotypie matecznym – L7 (61,7 ±0,8% mięsności). Technologia automatycznej identyfikacji i kontroli świń okazała się efektywnym narzędziem pozyskiwania i analizy danych produkcyjnych. Konieczna jest kontynuacja badań i weryfikacja uzyskanych wyników na większej populacji zwierząt i przy większym zróżnicowaniu genetycznym.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ wariantów beta-laktoglobuliny na skład chemiczny i profil kwasów tłuszczowych mleka maciorek rasy wrzosówka

Celem badań było określenie związku polimorfizmu β-laktoglobuliny (β-LG) ze składem mleka i profilem kwasów tłuszczowych. Badania prowadzono na 30 maciorkach rasy wrzosówka w wieku 3-4 lat, od których w 4. tygodniu laktacji pobrano próby mleka. Szczegółowa analiza białek mleka pozwoliła określić warianty β-LG. Stwierdzono obecność trzech genotypów β-LG (AA, AB, BB). Frekwencja allelu B była dwukrotnie większa niż allelu A. Maciorki o genotypie BB produkowały mleko o większej zawartości kazeiny (P≤0,05) i laktozy (P≤0,01). Mleko maciorek o genotypie BB i AB charakteryzowało się większą (P≤0,05) zawartością kwasów jednonienasyconych (MUFA). Genotyp AB β-LG był związany z największym udziałem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych ogółem i PUFA n-3, chociaż największą zawartość kwasów długołańcuchowych (LCFA), w tym C18:0 i C18:1 cis9 stwierdzono w mleku maciorek o genotypie BB. Nie określono jednoznacznego związku badanych kwasów tłuszczowych z wariantem genetycznym β-laktoglobuliny.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Porównanie koncentracji kadmu, cynku, manganu i niklu w filetach wybranych gatunków ryb konsumpcyjnych

Celem pracy było porównanie koncentracji kadmu, cynku, manganu i niklu w filetach popularnych gatunków ryb konsumpcyjnych dostępnych na rynku polskim: sprowadzanych z hodowli prowadzonych w Azji – tilapii nilowej i pangi, jednego z gatunków ryb morskich – dziko żyjącego mintaja, oraz pochodzącego z rodzimej hodowli pstrąga tęczowego. Uzyskane wyniki wskazują, że najwyższe poziomy kadmu występują w mięśniach pangi i tilapii nilowej. Najwyższe poziomy cynku, manganu i niklu obserwowano w tkance mięśniowej mintaja, co potwierdza pogląd, że ryby morskie są cennym źródłem mikroelementów w diecie człowieka. Jednak najkorzystniejsze proporcje koncentracji badanych metali odnotowano u pstrąga, gdzie wykazano najniższe poziomy kadmu i niklu – metali należących do szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, a jednocześnie istotnie wyższe niż u pangi i tilapii poziomy cynku i manganu. Uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, że spośród badanych gatunków pstrąg potokowy jest najbezpieczniejszym dla konsumenta źródłem mikroelementów.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ podawania lochom preparatu ziołowego na wyniki odchowu prosiąt

Celem pracy było określenie wpływu podawania lochom preparatu ziołowego na jakość produkowanego
mleka i wyniki odchowu potomstwa. Badaniami objęto 16 loch, w tym 8 w grupie
doświadczalnej (D) i 8 w grupie kontrolnej (K), oraz 165 pochodzących od nich prosiąt.
Na dwa dni przed porodem lochom D podano ekstrakt ziołowy Payapro w dawce 15 g/sztukę/
dzień. Jego stosowanie utrzymano w kolejnych dniach; łącznie preparat podawano przez 14
dni. Lochy K nie otrzymywały preparatu. Kontrolowano liczebność miotu, tempo wzrostu i
upadki prosiąt. Od loch pobrano próby mleka, w celu określenia jego jakości i stanu gruczołu
sutkowego. Nie potwierdzono wpływu dodatku Payapro na wzrost i zdrowie prosiąt. Skład
chemiczny mleka loch różnił się nieznacznie; w grupie D, w porównaniu do K, zawartość
białka, tłuszczu i laktozy była większa, odpowiednio o: 0,41%, 0,36% i 0,38%. W mleku loch
K, w porównaniu do D, stwierdzono o 50,7% większą liczbę komórek somatycznych (LKS),
co wskazuje na pozytywną tendencję w zakresie oddziaływania dodatku ekstraktu ziołowego
na zdrowotność gruczołu sutkowego samic.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Możliwości wykorzystania polimorfizmu genu laktoferyny w selekcji krów odpornych na zapalenie wymienia

Poszukując markerów mastitis zbadano możliwości wykorzystania polimorfizmu genu laktoferyny w selekcji krów odpornych na zapalenie wymienia. W tym celu przeanalizowano próby krwi pobrane od 698 krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej odmiany czarno-białej. Z leukocytów krwi badanych zwierząt wyizolowano DNA, które posłużyło następnie do badania polimorfizmu genu laktoferyny. Badanie polimorfizmu prowadzono metodą PCR – RFLP. Obliczenia wykonano za pomocą programu SAS z wykorzystaniem procedury GLM. W modelu badającym wpływ genotypu na liczbę komórek somatycznych uwzględniono także wpływ laktacji, dnia laktacji, wydajności mleka w dniu badania, stada i sezonu badania. Wyniki badań wskazują, że krowy nosicielki allelu B laktoferyny są bardziej odporne na zapalenie wymienia niż pozostałe zwierzęta i charakteryzują się niższą liczbą komórek somatycznych w mleku. Zastosowanie polimorfizmu genu laktoferyny jako markera mastitis mogłoby pozwolić na wybieranie do hodowli zwierząt rzadziej chorujących na zapalenie wymienia.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Charakterystyka jakości mięsa kurcząt rzeźnych odchowywanych ekologicznie i intensywnie

Celem podjętych badań była ocena wybranych cech fizycznych i chemicznych mięśni piersiowych kurcząt rzeźnych z chowu ekologicznego i intensywnego. Oceniano te parametry, które mają istotne znaczenie dla konsumentów przy szacowaniu jakości mięsa. Materiał doświadczalny stanowiły mieszańce pochodzące z krzyżowania koguta mięsnego biało opierzonego stada rodzicielskiego Ross 308 i kury ogólnoużytkowej o brązowym upierzeniu rhode island red R-66 (grupa E) oraz mieszańce towarowe kur mięsnych Ross 308 (grupa K). Kurczęta grupy E odchowywano 84 dni zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego, a grupy K – konwencjonalnie w okresie 42 dni. Uzyskane wyniki świadczą o odmiennym przebiegu zmian post mortem w mięśniach piersiowych kurcząt rzeźnych z chowu ekologicznego i intensywnego. Przeprowadzone badania wskazują, że mięśnie kurcząt rzeźnych z chowu ekologicznego cechują się dobrą wartością odżywczą (więcej białka o 1,73 p.p., mniej tłuszczu o 0,46 p.p.) i są ciemniejszej barwy (L* 49,65), co może być cechą pożądaną przez wielu konsumentów. Jednak wysokie pH24 mięśni piersiowych kurcząt z chowu ekologicznego wskazuje, że mięso to może być podatne na zakażenia mikrobiologiczne i może być tylko krótko przechowywane. Ponadto wymaga ono większej siły niezbędnej do przecięcia (54,12 N – surowe i 46,66 N – gotowane), co może wskazywać, że mięso to należy poddawać dłuższej obróbce termicznej.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Związek wycieku naturalnego z właściwościami fizykochemicznymi mięśnia longissimus lumborum tuczników

Celem pracy było oszacowanie zależności pomiędzy wielkością wycieku naturalnego z mięśnia longissimus lumborum (LL – część lędźwiowa mięśnia najdłuższego grzbietu) tuczników a zbiorami właściwości fizykochemicznych, oznaczonych w 1 i 24 h po uboju. Badania przeprowadzono na mięśniu LL 250 tuczników z czterech grup rasowych. Uzyskane wyniki wskazują na znaczną zmienność wielkości wycieku naturalnego z mięśnia LL badanej grupy tuczników. Stwierdzono istotne korelacje pomiędzy wielkością wycieku naturalnego w poszczególnych terminach pomiaru i zdolnością utrzymywania wody własnej a stopniem zakwaszenia tkanki mięśniowej (pH1 i pH24), zawartością kwasu mlekowego i glikogenu, przewodnością elektryczną tkanki mięśniowej (EC24) oraz jasnością mięsa. Na podstawie przeprowadzonej analizy kanonicznej stwierdzono, iż badane parametry fizykochemiczne mięsa w niewielkim stopniu (31-36%) wyjaśniają zmienność wycieku naturalnego z mięśnia LL, co wskazuje na potrzebę dalszych badań biochemicznych mechanizmów tego zjawiska.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ preparatu probiotycznego na przyrosty masy ciała, przeżywalność i skład mikroflory kałowej prosiąt

Celem eksperymentu było określenie przydatności preparatu probiotycznego w odchowie
prosiąt oraz jego wpływu na skład mikroflory kałowej. Badanie przeprowadzono na 46 prosiętach
mieszańcach z 6 miotów. Prosięta w miotach oznakowano, a następnie przyporządkowano
do grup metodą analogów: kontrolnej (K) i doświadczalnej (D), po 23 sztuki w grupie.
Prosiętom z grupy K podano Suibiofer Se i mieszaninę witamin AD3E (0,5 ml/szt.) w iniekcji,
a prosiętom z grupy D jedną dawkę pasty probiotycznej Lactiferm AD3EFe++ per os. Doświadczenie
prowadzono od 6. do 48. dnia życia prosiąt; kontrolowano ich masę ciała (ważenia w
1., 14., 28. i 42. dniu obserwacji) i tempo wzrostu. Trzeciego dnia po odsadzeniu od 18 prosiąt
pobrano kał i dokonano oceny mikroflory (metodą płytek lanych na podłożach mikrobiologicznych:
agar odżywczy, MacConkey’a, Sabouraud’a, Eijkmana). Masa ciała i przyrosty (1.-
-42. dzień badań) były istotnie mniejsze w grupie D niż K (P≤0,01). Wyniki badań ilościowych
bakterii z rodziny Lactobacillaceae i Streptococcaceae oraz współczynnik coli/lacto wydają się
wskazywać na korzystne działanie preparatu probiotycznego. Biegunki dwukrotnie częściej
występowały u prosiąt z grupy K niż D; upadki w grupach wynosiły odpowiednio 13% i 0%,
co wskazuje na pozytywny wpływ Lactifermu na stan mikroflory jelit i zdrowie prosiąt.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Charakterystyka cech rozrodczych loch ras pbz i wbp w zależności od genotypu RYR1 i ESR

Celem przeprowadzonych badań było określenie polimorfizmu w locus RYR1 i ESR, a także
określenie jego związku z cechami reprodukcyjnymi loch. Identyfikowano mutacje wykorzystując
metodę PCR-RFLP. Materiał badawczy stanowiło 160 loch rasy pbz i 173 lochy rasy
wbp, utrzymywane w stadach zarodowych regionu kujawsko-pomorskiego. W badanych
grupach rasowych loch stwierdzono występowanie dwóch genotypów RYR1CC i RYR1CT oraz
trzech genotypów w locus ESR, a mianowicie ESRAA, ESRAB oraz ESRBB. Lochy o genotypie
RYR1CC/ESRAB wykazywały krótsze cykle rozpłodowe w porównaniu z pozostałymi grupami
genotypowymi w obrębie grup rasowych. Większą liczbę urodzonych prosiąt w kolejnych
czterech miotach otrzymano od loch rasy pbz o genotypie ESRBB, niezależnie od genotypu
w locus RYR1. Natomiast wśród loch rasy wbp liczniejsze mioty obserwowano u loch o genotypie
RYR1CC/ESRAA. Na podstawie uzyskanych danych można ocenić, że wykorzystanie
polimorfizmu badanych genów jest niewystarczające do oceny cech rozrodczych świń.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ dostępu do wybiegów na wyniki produkcyjne oraz wartość rzeźną kurcząt wolno rosnących Hubbard JA 957

Celem przeprowadzonego doświadczenia było określenie wyników produkcyjnych oraz
przydatności kurcząt wolno rosnących Hubbard JA 957 do chowu wolnowybiegowego. Badania
przeprowadzono na 935 kurczętach wolno rosnących Hubbard JA 957, podzielonych
na dwie grupy: grupa kontrolna (K) nie miała dostępu do wybiegu, grupa doświadczalna (E)
od 4. tygodnia korzystała z trawiastych wybiegów. Przedłużony odchów do 63. dnia życia
i dostęp do wybiegów nie wpłynął istotnie na wyniki produkcyjne i wartość rzeźną kurcząt
JA 957. Stwierdzono jedynie istotne (P≤0,01) zwiększenie objętości mięśnia sercowego w
grupie ptaków korzystających z wybiegów.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ preparatu enzymatycznego na wyniki użytkowania kur nieśnych ISA Brown

Celem doświadczenia było określenie wpływu dodatku do paszy preparatu enzymatycznego
zawierającego ksylanazę i β-glukanazę na wyniki produkcyjne kur nieśnych. Sto osiemdziesiąt
kur ISA Brown w wieku 20 tygodni przez 26 tygodni żywiono mieszanką pszenno-jęczmienną
z dodatkiem preparatu enzymatycznego Roxazyme G2 (0, 80 lub 100 mg/kg paszy).
Przez cały okres trwania doświadczenia nieśność we wszystkich grupach wynosiła powyżej
95%. Początkowa i końcowa masa ciała ptaków we wszystkich grupach była zbliżona. Najlepsze
wyniki odnośnie do średniej masy jaja (P<0,05), średniej masy jaja na dzień (ns) i
wykorzystania paszy (ns) uzyskano w grupie kur otrzymujących preparat enzymatyczny w
ilości 80 mg/kg, a najgorsze – w grupie kontrolnej. Preparat Roxazyme G2 miał wpływ na
wyniki produkcyjne kur nieśnych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ wieku lisów pospolitych (Vulpes vulpes) na cechy fizyczne włosów pokrywowych oraz gęstość okrywy włosowej

Celem badań było określenie, jaki wpływ na cechy fizyczne włosów pokrywowych oraz gęstość okrywy ma wiek lisa i sezon roku (okrywa letnia i zimowa). Materiał do badań stanowiły próbki włosów pobrane od 35 samic i 35 samców lisa pospolitego srebrzystego. Od 30 zwierząt pobrano wszystkie próby z sześciu kolejnych okryw włosowych, natomiast od pozostałych zwierząt, wcześniej wybrakowanych, pobrano od 1 do 5 próbek włosów. Próbki włosów z okrywy letniej i zimowej pobierano przyżyciowo z partii grzbietowej. W każdej próbce policzono wszystkie włosy pokrywowe i podszyciowe oraz określono stosunek między nimi. Na włosach pokrywowych wykonano pomiary ich długości, wytrzymałości i wydłużenia. Termin pobrania prób w istotny sposób zróżnicował liczbę włosów puchowych oraz stosunek włosów puchowych do pokrywowych. Okrywy zimowe charakteryzowały się istotnie większą liczbą włosów puchowych oraz większym stosunkiem włosów puchowych do pokrywowych w porównaniu do okryw letnich.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Analiza zaburzeń behawioralnych u koni rekreacyjnych w wybranych ośrodkach jeździeckich województwa pomorskiego i warmińsko-mazurskiego

Badania wykonano na podstawie ankiety przeprowadzonej w trzech ośrodkach jeździeckich, znajdujących się na terenie woj. pomorskiego i warmińsko-mazurskiego. Celem podjętych badań była próba zilustrowania problemu, jakim są występujące u koni rekreacyjnych zaburzenia behawioralne, w tym groźne dla człowieka narowy. Stwierdzono, że u znacznej części koni występują negatywne zachowania związane z wejściem człowieka do boksu oraz czynnościami pielęgnacyjnymi poprzedzającymi jazdę konną. W badanej populacji koni 42% wykazywało zachowania pozytywne w stosunku do człowieka wchodzącego do boksu, a 19% wykazywało obojętność. Negatywnymi reakcjami na wejście człowieka do boksu było: tulenie uszu (30% koni), odwracanie się zadem (27%), próba ugryzienia (13%). W trakcie czyszczenia niezadowolenie, poprzez tulenie uszu, okazywało 39% koni, 33% kręciło się, 23% grzebało nogą i próbowało ugryźć, 22% próbowało kopnąć, 17% przyciskało do ściany. Negatywnych reakcji w trakcie czyszczenia nie wykazywało 37% koni. Tylko 27% koni prawidłowo reagowało na wsiadanie; 30% grupy badawczej stanowiły konie posłuszne i karne podczas jazdy pod siodłem. W trakcie wsiadania wystąpiły negatywne zachowania, takie jak: kręcenie się (49%), ruszanie po włożeniu nogi w strzemię (26%), ruszanie po opadnięciu w siodło (23%). Podczas jazdy 35% koni ciągnęło do przodu, 25% próbowało ponosić, 23% wyciągało głowę, a 19% rzucało głową. Urazy doznane przez osoby korzystające z usług ośrodków jeździeckich, zarówno podczas zabiegów pielęgnacyjnych, jak i jazdy konnej, dotyczyły przede wszystkim kończyn górnych i dolnych.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wpływ dodatku oleju rzepakowego i rybnego do dawek pokarmowych na zawartość poszczególnych kwasów tłuszczowych w tłuszczu combra i stopień otłuszczenia tuszek króliczych

Celem badań była modyfikacja składu kwasów tłuszczowych tłuszczu króliczego poprzez skarmianie pełnoporcjowych mieszanek granulowanych z 2% udziałem oleju rzepakowego lub rybnego. Badania przeprowadzono na grupie 60 samców królików rasy nowozelandzkiej białej, podzielonych na trzy grupy otrzymujące pełnoporcjową mieszankę paszową: standardową, natłuszczaną olejem rzepakowym lub olejem rybnym. Zastosowanie olejów rzepakowego i rybnego w żywieniu królików wpłynęło korzystnie na końcową masę ciała zwierząt (90. dzień życia). Tuszki królików żywionych mieszankami natłuszczanymi olejem rzepakowym charakteryzowały się najmniejszym udziałem tłuszczu łopatkowego oraz okołonerkowego i żołądkowego, a różnice te okazały się istotne (P≤0,01) w stosunku do pozostałych grup. Ukierunkowana suplementacja dawki pokarmowej, poprzez dodatek oleju rzepakowego i rybnego, nie miała wpływu na poziom białka i tłuszczu śródmięśniowego w badanym mięśniu najdłuższym grzbietu. W wyniku skarmiania oleju rybnego w tkankach tłuszczowych królików uzyskano istotne, korzystne dla konsumentów tego mięsa, obniżenie stosunku kwasów PUFA n-6/n-3 (P≤0,01). Zastosowanie oleju rzepakowego w żywieniu królików obniżyło w ich tkankach tłuszczowych udział kwasu laurynowego (C12:0), mirystynowego (C14:0) i palmitynowego (C16:0) oraz wpłynęło na poprawę wartości indeksu aterogennego tłuszczu oraz nasycenia. Istotną poprawę wartości indeksu trombogennego uzyskano po zastosowaniu w mieszankach paszowych dla królików oleju rybnego.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wady mięsa i miopatie pojawiające się u kurcząt brojlerów: implikacje dla współczesnego przemysłu drobiarskiego

W wyniku intensywnej selekcji kurczęta brojlery stały się zwierzętami najwydajniej produkującymi mięso, osiągając wyjątkowo szybkie tempo wzrostu. Jednak niektóre badania wskazują, że szybko rosnące odmiany ptaków wykazują różnorodne wady tkanki mięśniowej, czyli miopatie, które niekorzystnie wpływają na przemysł drobiarski. W szczególności, w ciągu ostatnich dziesięcioleci wzrastała częstotliwość występowania zaburzeń w obrębie mięśni piersiowych, takich jak miopatia mięśni piersiowych mniejszych (głębokich) oraz mięso z wadą PSE (blade, miękkie, wodniste), a od niedawna także tzw. białe włókna (white striping), stwardnienie mięśnia piersiowego (wooden breast) i wewnątrzmięśniowe wady tkanki łącznej (tzw. mięso spaghetti). Zaburzenia te zwiększają częstość występowania obniżonej jakości świeżego mięsa przeznaczonego na rynek detaliczny oraz do pewnego stopnia zmniejszają właściwości odżywcze, sensoryczne i technologiczne surowca mięsnego wykorzystywanego do dalszego przerobu. Występowanie tych zaburzeń wskazuje, że dalsze usprawnienia w wydajności przemysłu i produkcji mięsa mogą zostać ograniczone przez możliwości fizjologiczne brojlerów, ponieważ ich narządy wewnętrzne, system naczyniowy i szkielet wydają się być bliskie granic funkcjonalnych. Z tego względu jest kwestią problematyczną, czy lepiej dalej wyznaczać nowe cele w użytkowości zwierząt, czy też rozważyć krok wstecz w procesie selekcji i próbować zmniejszyć zakres pojawiających się problemów z jakością.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo
Wartość użytkowa i jakość mięsa pstrągów tęczowych (Oncorhynchus mykiss Walb.) z chowu ekstensywnego i intensywnego

Celem pracy było porównanie wartości użytkowej i właściwości fizykochemicznych mięsa
pstrągów tęczowych z chowu ekstensywnego i intensywnego. Badaniami objęto łącznie 40
ryb pozyskanych w wybranym gospodarstwie rybackim na Lubelszczyźnie. Ryby odłowiono
ze stawów betonowych (chów intensywny, n=20) oraz ze stawów ziemnych (chów ekstensywny,
n=20). Pomimo istotnych różnic w masie oraz długości i wysokości ciała, ryby z chowu
ekstensywnego (o masie 342,7 g) i z chowu intensywnego (o masie 516,2 g) miały zbliżony
udział filetu (odpowiednio 43,1% i 44,5%). Mięso pstrągów utrzymywanych intensywnie zawierało
istotnie więcej tłuszczu (o 2,26 punkty procentowe) i kalorii (o 67,4 kJ.100 g-1), a jego
barwa charakteryzowała się większą jasnością (wyższe L*) i istotnie mniejszą intensywnością
(niższy udział barwy czerwonej i żółtej, mniejsze nasycenie i odcień) w porównaniu do mięsa
ryb z chowu ekstensywnego.

Czasopismo: Roczniki Naukowe Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: zootechnika i rybactwo