rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Model stabilizacji złamania kręgu kręgosłupa odcinka szyjnego

Złamanie trzonu kręgu kręgosłupa stanowi poważny problem natury ortopedycznej ze względu na bliskie sąsiedztwo struktur nerwowych oraz krytyczną rolę w łańcuchu kinematycznym. Z tego powodu
jednym ze sposobów odtwarzania uszkodzonej
struktury są inwazyjne metody polegające na operacyjnym dojściu do miejsca urazu i wprowadzeniu implantu. Jego dostarczenie powinno pomóc
w odtworzeniu anatomicznego ukształtowania
struktury kostnej i możliwie wiernie odwzorowaniu
utraconej stabilności. Zapewnienie tych biomechanicznych warunków jest krytyczne dla prawidłowego funkcjonowania kręgosłupa i eliminacji
ryzyka uszkodzenia struktur nerwowych. Obecnie
stosowane metody i techniki operacyjne umożliwiają szeroki dostęp do miejsca przyszłej implantacji
i sprzyjają przeprowadzeniu wielu działań dodatkowych, celem których będzie zapewnienie możliwie
dobrych warunków pracy zastosowanego systemu
stabilizacji. Jedną z metod stabilizacji złamania kręgów w odcinku szyjnym jest tzw. stabilizacja płytkowa. Implantom tego typu, podobnie jak wszystkim
innym, stawia się określone wymagania dotyczące
ich właściwości fizyko-chemicznych czy biomechanicznych. Z tego względu jednym z decydujących
kryteriów jest materiał, z jakiego wykonane są implanty. Jego właściwości będą bezpośrednio rzutowały na możliwości zastosowania oraz bezpieczeństwo i czas eksploatacji.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Poprawa jakości obrazu rentgenowskiego w oparciu o grubość ludzkiego ciała i rozpoznawanie struktury

Kompatybilność „wyższego kontrastu” oraz „pełnej
wizualizacji struktury anatomicznej” jest
trudna do osiągnięcia w konwencjonalnym przetwarzaniu.
Dynamic Visualization II (DV II) jest nową metodą
przetwarzania obrazu i pozwala na rozwiązanie
tego problemu. Metoda ta oparta jest na nowej technologii,
która szacuje grubość i strukturę na podstawie
informacji z obrazu RTG, gdzie promienie X penetrują
ciało pacjenta. Przedstawiona w tym artykule
technika przetwarzania może poprawić wizualizację
całej części ciała i może zminimalizować potrzebę
dodatkowej korekty gęstości i kontrastu obrazu RTG.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Złamanie kości żuchwy : porównanie numeryczne wariantów stabilizacyjnych

Kość żuchwy jest jedną z najczęściej łamanych kości ludzkiego organizmu, a w obrębie twarzoczaszki co trzecie złamanie dotyczy właśnie tej kości. Jej wyeksponowanie i  brak naturalnych osłon sprawia, że w momencie urazu twarzoczaszki to właśnie żuchwa stanowi pierwszą linię obrony, która kumuluje dużą część energii. Efektem takich urazów może być dekohezja materiału kostnego żuchwy lub destabilizacja jej położenia. Efekty te mogą występować zarówno łącznie, jak i  rozdzielnie. Ze względu na udział żuchwy w  procesach komunikacji, odżywiania i  oddychania jest niezmiernie istotnym przeprowadzenie korekcji w  taki sposób, aby utracone funkcje zostały odzyskane w możliwie największym stopniu. Nie bez znaczenia jest również efekt kosmetyczny, który w dużej mierze rzutuje na późniejsze życie pacjenta [1-3]. Obecny rozwój techniki pozwala na prowadzenie zabiegów w  obrębie twarzoczaszki z  wykorzystaniem chirurgii małoinwazyjnej w oparciu o zastosowanie implantów w postaci płytek stabilizacyjnych. Zróżnicowanie kształtów i  rozmiarów pozwala na właściwy dobór implantu do indywidualnych potrzeb pacjenta. W zakresie przeprowadzonej analizy opracowano modele numeryczne kości żuchwy wraz ze złamaniem oraz dwa warianty stabilizacji: jedno- i dwupłytkowy.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Badanie elektrofizjologiczne gałki ocznej – elektrookulografia

W latach 20. XX wieku odkryto, że umieszczając elektrody na skórze w  okolicy oczu, można rejestrować aktywność elektryczną, która zmienia się synchronicznie wraz z  ruchami gałki ocznej. Początkowo sądzono, że potencjały te odzwierciedlają potencjał czynnościowy w mięśniach, które są odpowiedzialne za poruszanie gałką oczną. Jednak obecnie przyjmuje się, że te potencjały elektryczne są generowane przez stałą różnicę potencjałów, jaka istnieje między rogówką a tylną częścią oka. Na tej podstawie opracowano obiektywny test elektrofizjologiczny służący ocenie funkcji zewnętrznych warstw siatkówki i nabłonka barwnikowego (RPE) – badanie EOG, czyli elektrookulografia. Ze względu na właściwości badanych warstw siatkówki potencjał spoczynkowy oka zmienia się w zależności od oświetlenia, dlatego mierzony jest w warunkach adaptacji do ciemności i jasności [1-4]. Tak jak wszystkie badania elektrofizjologiczne, EOG wykonywane jest według standardów Międzynarodowego Towarzystwa Elektrofizjologii ISCEV (International Society for Clincal Electrophysiology of Vision). Obecnie stosowany protokół wydano w 2017 roku, który jest uaktualnieniem wersji z 2011 roku. Dokument ISCEV opisuje metody rejestrowania zapisu i szczegółowe wytyczne dotyczące wymagań technicznych tak, aby otrzymywany wynik w  formie współczynnika Ardena pozyskiwany był w różnych ośrodkach w taki sam sposób.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Sprawność elastycznych protez stóp w kontekście współczesnych materiałów

Klasyfikacja protez stóp opiera się głównie na ich zachowaniu
w momencie kontaktu z podłożem. Pod tym względem
wyróżniamy stopy sztywne oraz sprężyste, charakteryzujące się
możliwością tłumienia drgań i  magazynowania oraz uwalniania
energii. Współczesne elastyczne protezy stóp przeznaczone dla
osób wykazujących wysoką i  bardzo wysoką aktywność wytwarzane
są z  materiałów kompozytowych zawierających włókna
węglowe. W zależności od modyfikacji kompozytów stopa może
uzyskać różną sprawność – stosunek energii uwolnionej do zmagazynowanej.
Im większa aktywność pacjentów, tym wyższy stopień
mobilności (K) i możliwość zastosowania protezy o wyższej
sprawności. Nieujednolicone metody pomiarowe charakterystyki
energetycznej protez powodują nieścisłości w określaniu sprawności,
powodując tym samym trudności w optymalnym doborze
stopy do aktywności pacjenta. W niniejszym artykule omówiono
pojęcie sprawności w kontekście elastycznych protez stóp. Przedstawiono
zagadnienia związane z  transferem energii w  trakcie
chodu, a także dokonano klasyfikacji rodzaju protez stóp dostępnych
na rynku z uwzględnieniem ich sprawności.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Radioterapia sterowana obrazem powierzchni pacjenta AlignRT : pierwsze doświadczenia

Współczesna radioterapia, a zwłaszcza radiochirurgia,
wymaga między innymi bardzo
precyzyjnego i powtarzalnego ułożenia pacjenta.
W przypadku podawania wysokich dawek bardzo
istotne jest również to, aby pacjent nie zmienił pozycji
w czasie seansu radioterapeutycznego. Jedną
z metod sprawdzania ułożenia pacjenta w czasie napromieniania
jest monitorowanie jego powierzchni
w czasie rzeczywistym za pomocą specjalnych systemów,
takich jak AlignRT (Vision RT, London, UK).
System ten opiera się na zestawie odpowiednio ułożonych
w przestrzeni sześciu kamer, które w połączeniu
z oprogramowaniem i trzema projektorami
pozwala na bardzo precyzyjną weryfikację ułożenia
pacjenta w czasie seansu radioterapeutycznego.
W pracy opisane zostały procedury kalibracyjne
systemu optycznego oraz dodatkowe testy sprawdzające
współdziałanie z systemem planowania
leczenia i napromieniania chorych. Weryfikacja potwierdziła
submilimetrową dokładność ułożenia za
pomocą obrazowania AlignRT.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Częstość występowania zmian urazowych w badaniu TK – politrauma

Badanie TK w protokole politrauma jest podstawowym
działaniem diagnostycznym w przypadku
urazu wielonarządowego. Celem pracy była
analiza częstości występowania zmian urazowych
u pacjentów poddanych badaniu TK-politrauma.
Retrospektywnie przeanalizowano grupę 520 pacjentów.
Stwierdzono, że jedynie w 67% przypadków
wystąpiły zmiany urazowe. Zmiany te częściej
dotyczyły mężczyzn (73%) i najczęściej obejmowały
kręgosłup, klatkę piersiową i głowę.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Procedury fizyczne przed wykonaniem terapii Gamma Knife

Współczesna medycyna oraz wysokie wymagania pacjentów
stawiają duże wyzwanie nie tylko przed lekarzami,
ale również przed fizykami medycznymi, którzy odpowiedzialni
są m.in. za sprawne działanie urządzeń terapeutycznych oraz
diagnostycznych. W celu weryfikacji poprawności działania urządzeń
terapeutycznych wykonywane są testy kontrolne.
W przypadku urządzenia Gamma Knife przeprowadza się testy
dzienne, miesięczne oraz roczne. Istotnym testem jest test precyzji
ogniska (geometryczny test QA oraz test Pin Point), a także
dozymetria. Weryfikacja planów leczenia odbywa się przy użyciu
niezależnego oprogramowania GammaKnifeCheck MuCheck
v.9.2.0.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
VERITON System SPECT nowej generacji do badań całego ciała

Spectrum Dynamics, lider kardiologii nuklearnej, kontynuuje innowacje technologiczne i  wprowadza na rynek nowatorską technologię w konstrukcji gamma kamer. System VERITON do badań SPECT całego ciała zrywa z kilkudziesięcioletnią historią gamma kamer z  płaskimi detektorami o dużym polu widzenia.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Utlenianie anodowe biostopu Ti6Al4V w aspekcie jego zastosowań w implantacji

Stop tytanu z aluminium i wanadem jest jednym z najczęściej
używanych stopów tytanu w implantologii. Ti6Al4V charakteryzuje
się dobrymi właściwościami i  jest względnie tani. Na
stopie wytworzono warstwy metodą anodowania, przy zastosowaniu
trzech różnych elektrolitów i różnych parametrów procesu.
Na wszystkich próbkach otrzymano nanorurki.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Obrazowanie gruczołu piersiowego ze stymulatorami serca

Początki implantacji stymulatorów serca sięgają
późnych lat 50. XX wieku. Od tamtej pory odnotowano
ogromny postęp w tej dziedzinie, a z roku
na rok rośnie liczba osób z wszczepioną aparaturą
do elektrostymulacji serca. Choć urządzenia te nie
ograniczają znacząco życia pacjenta, mogą pojawić
się trudności podczas badań diagnostycznych. Uwagę
zwracają badania obrazowe gruczołu piersiowego
u kobiet z wszczepionym stymulatorem serca.
Rozważając bezpieczeństwo wykonywania badań
u takich pacjentek, należy wziąć pod uwagę umiejscowienie
stymulatora, źródła energii w poszczególnych
badaniach oraz technikę ich wykonania.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Wyznaczenie lokalnych poziomów referencyjnych dla kończyny górnej i dolnej na podstawie operacji ortopedycznych u dzieci z użyciem ramienia C

Uzasadnienie. Ważnym aspektem w  ochronie radiologicznej
jest zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom w  czasie operacji
ortopedycznych z użyciem fluoroskopii. Ze względu na wysoką
promieniowrażliwość dzieci, bardzo ważna jest kontrola dawek
oraz zapewnienie im odpowiedniej ochrony radiologicznej.
Cel. Celem tej pracy było oszacowanie dawki powierzchniowej
oraz czasu ekspozycji z fluoroskopii wykonywanych w czasie operacji
ortopedycznych dzieci oraz wyznaczenie lokalnych diagnostycznych
poziomów referencyjnych na podstawie tych parametrów.
Materiał i  metody. W  badaniu uwzględniono 501 pacjentów
(mediana 11 lat), którzy przeszli operacje ortopedyczne z  użyciem
fluoroskopii. Pomiaru dawek dokonano w czasie zabiegów
ortopedycznych celowanych na kończyny dolne i  górne z  użyciem
mobilnego ramienia C  (Ziehm-8000) pomiędzy marcem
a  sierpniem 2017 roku. Dawki zebrano na podstawie wskazań
miernika kompatybilnego z aparatem.
Wyniki. Średnia dawka powierzchniowa przypadająca na obszar
kończyny górnej (73,65%) w badanej populacji wynosi 25,82 ±
58,10 cGycm2, dawka dla obszaru kończyn dolnych (26,35%) jest
równa 91,07 ± 217,27 cGycm2. Lokalne poziomy referencyjne
dawki w przedziałach wiekowych: 1-5, 5 ≥ 10 oraz 10 ≥ 15 i powyżej
15. roku życia wynoszą odpowiednio: 22,15, 24,76, 40,08,
55,04 cGycm2. Poziomy referencyjne czasów naświetlania w odniesieniu
do podanej kolejności przedziałów są następujące:
60,75, 82,75, 124,50, 108,00 s.
Wnioski. Wyniki pokazują, iż kończyny dolne otrzymują znacznie
wyższe dawki niż kończyny górne w  czasie operacji. Wynika
to głównie z tego, że kończyny dolne mają większą objętość
względem górnych. Otrzymane poziomy referencyjne układają
się w tendencji wzrostowej zarówno dla DAP, jak i czasu ekspozycji.
Wyjątkiem jest przedział wiekowy > 15 lat, gdzie DRL czasów
ekspozycji jest niższy niż u młodszych dzieci.
Podsumowanie. Na podstawie pomiaru rzeczywistych dawek powierzchniowych
możliwe jest zdefiniowanie lokalnych poziomów
referencyjnych. Ich określenie pozwala na kontrolowanie warunków
ekspozycji w czasie operacji ortopedycznych. Ma to znaczenie
zarówno dla ochrony radiologicznej pacjentów, jak i dla usystematyzowania
pracy operatorów fluoroskopii, którzy mogą świadomie
dobierać odpowiednie dla wieku pacjenta warunki ekspozycji.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Diagnostyka patologii uszkodzeń stawu kolanowego w badaniu rezonansu magnetycznego przy wykorzystaniu różnych sekwencji

Wstęp: Staw kolanowy to największy staw w ludzkim ciele poddany
różnym obciążeniom powiązanym z  uprawianiem sportu
i wykonywaniem zawodu. W obrębie tego stawu często dochodzi
do urazów, które nie zostają w odpowiednio szybkim czasie
zdiagnozowane. Metodą, z wyboru, mającą zastosowanie w obrazowaniu
patologii stawu kolanowego jest badanie rezonansu
magnetycznego (MRI). Celem pracy jest ocena skuteczności,
znaczenia i  przydatności sekwencji MR wykorzystywanych
w ocenie patologii stawu kolanowego.
Materiał i metody: Wyniki zebrano i opracowano na podstawie
uzyskanych obrazów rezonansu magnetycznego w  grupie pacjentów
z urazem stawu kolanowego. Badano grupę liczącą 60
osób z podziałem na płeć, wiek, patologie i wskazanie kliniczne.
Badania wykonano aparatem rezonansu magnetycznego Magnetom
Essenza 1,5 T  (Siemens, Niemcy), używając sekwencji
koniecznych do oceny stawu kolanowego: T1-, T2-, PD-zależnych
oraz sekwencji PD-zależnej połączonej z techniką saturacji tłuszczu
(FAT SAT).
Wyniki: Wszystkie sekwencje były jednakowo skuteczne w ocenie
złamania rzepki. Wszystkie za wyjątkiem sekwencji T1-zależnej
były jednakowo skuteczne w wykrywaniu torbieli Bakera
i  patologicznego płynu, a  za wyjątkiem sekwencji T2-zależnej
w wykrywaniu zwapnień. W ocenie patologii w zakresie więzadeł,
łąkotki, chrząstki stawowej oraz występowania obrzęku tkanek
miękkich i  stanów zapalnych najskuteczniejsze okazały się
sekwencja PD- i PD-zależna z FAT SAT.
Wnioski: W  ocenie patologii w  zakresie stawu kolanowego za
pomocą MR najskuteczniejsze okazały się sekwencje PD-zależna
bez i z saturacją tłuszczu.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Porównanie systemów tomograficznych na podstawie danych podanych przez przedstawicieli firm do zapytania ofertowego. Cz. 5, Parametry dozymetryczne i bezpieczeństwa pacjenta, QA i fantomy, parametry stacji komputerowych/monitorów, parametry techniczne i warunki instalacji, urządzenia dodatkowe

W artykule zostało przedstawione porównanie onkologicznych
systemów tomograficznych czterech producentów,
które przeprowadzono w ramach realizacji zakupu na rzecz
zakładu radioterapii. W tabeli zachowano zapisy/dane podane
przez dostawców w oryginalnej formie. Jest to część piąta,
poświęcona parametrom dozymetrycznym i bezpieczeństwa
pacjenta, QA i fantomom, parametrom stacji komputerowych/
monitorów, parametrom technicznym i warunkom instalacji,
jak również urządzeniom dostarczanym opcjonalnie, np. systemy
bramkowania, systemy unieruchamiające. Zestawienie tych
danych pokazało, jak różnie rozumiane/zdefiniowane przez poszczególnych
producentów mogą być zapisy/pytania o detale
techniczne/parametry oraz jak różna jest metodologia prezentacji/
wyrażania tych parametrów. Ostatecznie porównanie dla
wielu parametrów z punktu widzenia oceny systemów TK na
potrzeby zapytania ofertowego okazało się bardzo trudne. Porównanie
przeprowadzono w 2014 roku.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Ujęcie ilościowe, zarządzanie i redukcja dawek w obrazowaniu w radioterapii IGRT

Wprowadzenie nowoczesnych technik i  technologii w  radioterapii
znacznie poprawiło zdolność do dostarczania
wysoce konformalnej dawki do obszarów targetów przy jednoczesnym
zminimalizowaniu dawki dla narządów krytycznych
i tkanek zdrowych. Pomimo wprowadzenia metod i technik, zapewniających
wysoką precyzję realizacji procedur radioterapeutycznych,
zaistniała obawa dotycząca dawek w  prawidłowych
tkankach, niebędących celem procesu terapeutycznego. Każdy
obszar, niebędący obszarem wyznaczonym do napromieniania,
powinien mieć zminimalizowane, jak jest to tylko praktycznie
możliwe, wielkości dostarczanych dawek, gdyż nie przynosi to
korzyści terapeutycznych, a może wnosić ryzyko niepożądanych
efektów. Dawki pochodzące z procedur obrazowania, wykonywanych
na rzecz radioterapii, nie są ogólnie uważane za część
dawki wynikającej z  realizacji procedur radioterapeutycznych.
Niemniej przy współczesnej eskalacji obrazowania, jako wspierającego
precyzyjną radioterapię, uwzględnienie obecności
tych dawek, zwłaszcza dla obszarów poza obszarem terapeutycznym,
jest bardzo istotna.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Dose area product podczas radiografii stawu łokciowego : doświadczenia własne

Ocena narażenia w radiografii ogólnej może
być prowadzona przez pomiar dose area product (DAP).
DAP to parametr charakteryzujący wiązkę, który może posłużyć
do szacowania ryzyka działania promieniowania rentgenowskiego
na organizm ludzki.
Cel: Celem badania jest retrospektywna ocena wartości dose
area product podczas radiografii stawu łokciowego w dwóch
projekcjach oraz ustalenie wartości DAP przy polu kolimacji
mniejszym od wartości referencyjnej.
Materiały i metody: Analizie retrospektywnej poddano 338 kolejnych
radiogramów stawu łokciowego wykonanych w Zakładzie
Radiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku.
Wykonana analiza obejmowała wartości dose area product, napięcia
anodowego oraz obciążenia prądowo-czasowego radiografii w projekcji
przednio-tylnej i bocznej. Przeprowadzono pomiar długości
i szerokości radiogramów na stacji przeglądowej. Na podstawie uzyskanych
danych z pomiarów wyliczono pola powierzchni zdjęć rentgenowskich.
Wartości uzyskanych pól kolimacji porównano z wartością
referencyjną 234 cm2 (13 x 18 cm). O bliczenia s tatystyczne
wykonano przy użyciu programu MS Excel 2013 oraz Statistica 12,5.
Wyniki: W analizowanym materiale było 170 (50,30%) radiogramów
wykonanych mężczyznom oraz 168 (49,70%) kobietom.
Wiek pacjentów mieścił się w przedziale od 19 do 92 lat. Średnia
wielkość pola kolimacji radiogramu wynosiła 382,88 cm2. Statystycznie
najczęściej wybieranymi parametrami przy wykonywaniu
radiogramów stawu łokciowego było 57 kV i 2,93 mAs. Dose
area product w badanym materiale wyniósł średnio 0,031 Gy·cm2.
Dominanta współczynnika DAP to 0,017 Gy·cm2, a jej liczebność
42 (12,43%). Największa odnotowana wartość to 0,073 Gy·cm2,
a najniższa 0,016 Gy·cm2. Średnia wartość DAP radiografii, których
wielkość pola kolimacji przekraczała wartość referencyjna,
wyniosła 0,033 Gy·cm2, natomiast radiografii, których pole nie
przekraczało wartości uznanej za graniczną: 0,018 Gy·cm2.
Wnioski: Średnie wartości dose area product w projekcji przednio-
-tylnej i bocznej stawu łokciowego są podobne. Średnia wartość
dose area product w grupie radiogramów o polu powyżej wartości
referencyjnej jest prawie dwukrotnie wyższa.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
PET/CT w diagnostyce guzów mózgu

Wczesna diagnostyka zmian guzów zlokalizowanych
w ośrodkowym układzie nerwowym jest bardzo istotna.
Podstawowymi badaniami obrazowymi w  diagnostyce guzów
mózgu są tomografia komputerowa (TK) oraz rezonans magnetyczny
(MR). Pomimo wykorzystania tych metod wykrywanie
wznowy miejscowej oraz odróżnienie jej od zmian wywołanych
zastosowanym leczeniem jest bardzo trudne. Obrazowanie
z wykorzystaniem technik medycyny nuklearnej stanowi uzupełnienie
do podstawowych metod obrazowania guzów ośrodkowego
układu nerwowego (OUN). Po wprowadzeniu 18F-fluorodeoxyglukozy
(18F-FDG) do diagnostyki i  wykazaniu wartości
diagnostycznej z użyciem tego znacznika, obrazowanie w neurologii
stało się jednym z ważniejszych obszarów jego wykorzystania.
Ze względu na wysoki fizjologiczny metabolizm glukozy
w tkance mózgowej i związany z tym wysoki wychwyt FDG w obrębie
mózgowia, wykrycie i  zróżnicowanie zmian nowotworowych
w ośrodkowym układzie nerwowym jest utrudnione. Wykorzystanie
innych radiofarmaceutyków i obrazowania techniką
pozytonowej tomografii emisyjnej PET (Positron Emission Tomography)
pozwala na wykrycie hipoksji, dostarcza informacji na
temat przemian biochemicznych aminokwasów lub proliferacji
komórkowej. Dzięki temu zwiększa się czułość w  diagnostyce
guzów mózgu oraz poprawia ocena odpowiedzi na leczenie czy
wczesnym wykrywaniu wznowy.
W niniejszej pracy przedstawiono metody obrazowania guzów
ośrodkowego układu nerwowego z użyciem techniki PET/CT.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna
Dostosowanie środków ochronnych w placówkach diagnostyki rezonansu magnetycznego do wymagań prawa pracy dotyczących zagrożeń elektromagnetycznych. Cz. 2

Najpóźniej 1 lipca 2018 roku upływa okres przejściowy,
w którym środki ochronne, stosowane
w celu zapewnienia bezpiecznych i higienicznych
warunków pracy w placówkach użytkujących
źródła pola elektromagnetycznego powinny być
dostosowane do aktualnych wymagań prawa pracy.
W artykule scharakteryzowano te wymagania,
w kontekście typowych warunków narażenia na
pole elektromagnetyczne pracujących w medycznych
placówkach diagnostyki rezonansu magnetycznego,
omówionych w pierwszej części opracowania.
Szczególną uwagę zwrócono na zmiany
wprowadzone w 2016 roku w stosunku do wymagań
obowiązujących w latach 1995-2016. Wymagania te
nie dotyczą pacjentów.

Czasopismo: Inżynier i Fizyk Medyczny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna