rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Funkcja ochronna prawa pracy na przykładach wybranych regulacji państw europejskich

Funkcja ochronna prawa pracy jest najważniejszą dla stosunku pracy cechą wynikającą zarówno z norm prawa pracy zakodowanych w przepisach aktów normatywnych, jak i ze specyficznego mechanizmu ich oddziaływania. W Europie funkcję ochronną prawa pracy określa się jako regulacje prawne oraz mechanizmy uprzywilejowania osób pozostających w stosunku pracy, szczególnie ze względu na sytuację faktyczną, w jakiej się znajdują, np. wiek (tzw. protection law) oraz konstrukcje prawne sprowadzające się do zapobiegania nieuzasadnionemu rozwiązywaniu umowy o pracę z pracownikiem przez pracodawcę (tzw. job security). W opracowaniu skupiono się na przedstawieniu trzech płaszczyzn realizowania funkcji ochronnej prawa pracy: prawa pracowników do urlopu wypoczynkowego; ochrony osób w wieku poniżej 18. roku życia świadczących pracę; sytuacji prawnej pracownika, z którym pracodawca zamierza rozwiązać umowę o pracę w drodze wypowiedzenia – ograniczając się do przedstawienia wybranych instytucji: Grecji, Hiszpanii, Łotwy, Niemiec, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Włoch.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Efektywność administracji publicznej w kontekście sprawności instytucjonalnej państwa

Artykuł dotyczy jakości rządzenia i efektywności administracji publicznej. Analizy dokonano przede wszystkim na podstawie dokumentów strategicznych i opublikowanych raportów różnych instytucji, uwzględniając ocenę efektywności i jakości administracji publicznej oraz sprawność instytucji publicznych.Pojęcie dobrego rządzenia wprowadził na początku lat 90. XX w. Bank Światowy. Po jego reorganizacji w 1997 r. opracowano listę sześciu kluczowych wskaźników dobrego rządzenia, które zostały zastosowane do badania jego jakości m.in. w Polsce. Badania dowiodły, że Polska osiąga niskie standardy we wszystkich wymiarach dobrego rządzenia, przede wszystkim w zakresie przejrzystości działania sfery publicznej, jakości regulacji, egzekwowania prawa, efektywności oraz skuteczności realizacji zadań publicznych przez administrację. Mimo tego Polska poradziła sobie zaskakująco dobrze, wypracowując w ciągu 30 lat silny wzrost gospodarczy. W najbliższej przyszłości niezbędne będzie jednak podjęcie zdecydowanych działań, by sprostać takim wyzwaniom, jak starzejące się społeczeństwo czy zmiany na rynkach światowych. Sytuacja wymaga wypracowania strategii opartej na funkcjonowaniu sprawnego państwa i jego efektywnej administracji, by wspierać rozwój gospodarczy i funkcjonowanie instytucji publicznych w Polsce.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Okupacyjna administracja niemiecka na ziemiach Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1939–1945

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Równość i sprawiedliwość w prawie pracy, prawie socjalnym i polityce społecznej

Zadaniem prawa jest zagwarantowanie równości i sprawiedliwości na rynku pracy (rola prawa pracy, indywidualnego i zbiorowego) oraz w szeroko pojętym społeczeństwie (w przypadku prawa zabezpieczenia społecznego i polityki społecznej). Idea równości jest powiązana z koncepcją sprawiedliwości społecznej wszystkich jednostek: pracowników, samozatrudnionych, ubezpieczonych oraz osób będących w potrzebie. Autor jest zdania, że rynek pracy oraz społeczeństwo są w stanie przełamać bariery i umożliwić realizację idei pełnej sprawiedliwości i równości. Podkreśla także, iż poza równością i sprawiedliwością w opracowaniu naukowym oraz w działaniach praktycznych należy uwzględniać także politykę antydyskryminacyjną, przejściowo uprzywilejowane traktowanie wybranych kategorii społecznych w przeszłości dyskryminowanych, czyli dylemat równouprawnienia. Zdecydowanie uważa, że idea równości w prawie pracy, prawie zabezpieczenia społecznego i polityce społecznej powinna być rozszerzona poza granice zasady równego traktowania. Prawny obowiązek działania w dobrej wierze powinien zostać szeroko rozpropagowany i powszechnie stosowany w prawie pracy, prawie socjalnym i polityce społecznej. Jest bowiem jedynym instrumentem pozwalającym na korygowanie norm prawnych i umożliwiającym osiągnięcie stabilizacji i pewności prawnej w stosunkach społecznych regulowanych i kształtowanych przepisami prawa socjalnego i polityki społecznej. Zadaniem prawa jest zagwarantowanie równości i sprawiedliwości na rynku pracy (rola prawa pracy, indywidualnego i zbiorowego) oraz w szeroko pojętym społeczeństwie (w przypadku prawa zabezpieczenia społecznego i polityki społecznej). Idea równości jest powiązana z koncepcją sprawiedliwości społecznej wszystkich jednostek: pracowników, samozatrudnionych, ubezpieczonych oraz osób będących w potrzebie. 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dobre obyczaje i zasady współżycia społecznego w prawie spółek handlowych

W stosunkach spółek handlowych – zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych – znajduje zastosowanie klauzula generalna zasad współżycia społecznego i klauzula dobrych obyczajów. W stosunkach wewnętrznych spółek handlowych klauzule te jednak podlegają uwzględnieniu w takim zakresie, w jakim przepisy kodeksu cywilnego stosuje się z uwagi na naturę stosunku prawnego spółki handlowej (art. 2 k.s.h.). Rozbieżności poglądów dotyczących istoty obu klauzul są konsekwencją występowania w nich zwrotów niedookreślonych. W obu przypadkach wskazuje się na odesłanie przede wszystkim do norm moralnych, obyczajowych, uczciwości, przyzwoitości.Specyficzny zbieg (konkurencja) klauzul generalnych zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów w stosunkach spółek handlowych występuje w przypadkach, gdy ten sam ich aspekt podlega ocenie w różnych spółkach przy wykorzystaniu jednej lub drugiej klauzuli. Stanowi to konsekwencję posługiwania się przez kodeks cywilny przede wszystkim klauzulą zasad współżycia społecznego, a przez kodeks spółek handlowych – klauzulą dobrych obyczajów oraz ujęcia wzajemnej relacji tych kodeksów jako lex generalis – lex specialis (art. 2 k.s.h.). Taka konkurencja obu klauzul jest widoczna przede wszystkim w dwóch płaszczyznach: oceny zakresu swobody umów przy kształtowaniu umowy spółki handlowej (art. 3 k.s.h.) oraz zaskarżania uchwał zgromadzeń w spółkach kapitałowych.Wydaje się, że na gruncie kodeksu spółek handlowych należy przyjąć, że klauzula „dobre obyczaje” jest odpowiednikiem klauzuli „zasady współżycia społecznego”, występującej w kodeksie cywilnym. Ze względu na szeroki zakres stosowania tych klauzul najbardziej uzasadnione wydaje się uznanie, że wyznaczają one pewien model właściwego, uczciwego postępowania w stosunkach międzyludzkich. Można je uznać za pewien konglomerat norm społecznych o zróżnicowanej proweniencji, zarówno mających uzasadnienie moralne, jak i obyczajowe, organizacyjne czy nawet ekonomiczne.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Generalne klauzule odsyłające we współczesnym polskim prawie konstytucyjnym. Zarys problematyki

Celem tego artykułu jest syntetyczna analiza specyficznych norm prawnych: „generalnych klauzul odsyłających” – w świetle współczesnego polskiego prawa konstytucyjnego. Wskazane normy zostały wyrażone w formalnie obowiązujących konstytucyjnych przepisach prawnych, ale ich normatywna treść odnosi się w istocie do pozaprawnych wartości, wynikających z otwartego charakteru tych przepisów. Rozważania w opracowaniu skupiają się głównie wokół wybranych regulacji Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz wybranych orzeczeń polskiego Trybunału Konstytucyjnego.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Doktryna chrześcijańskiego małżeństwa w De bono coniugali na tle metodologii św. Augustyna

W artykule przedstawiono filozoficzną konstrukcję „małżeństwa chrześcijańskiego” opracowaną przez św. Augustyna w rozprawie pt. De bono coniugali, napisanej w latach 400–401, powstałej w polemice z manichejczykami i Iuwinianem. Praca została poddana ocenie w świetle metodologii Augustiańskiej zawartej w traktacie Civitas Dei, napisanym w latach 410–430. Autor dochodzi do przekonania, iż św. Augustyn w De civitate Dei inspirował się metodologią przedstawioną w zarysie we wcześniejszym De bono coniugali.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
W sprawie redefinicji funkcji administracji gospodarczej w warunkach społecznej gospodarki rynkowej (na przykładzie funkcji administracji miar)

W artykule została podjęta próba redefinicji sformułowanych w literaturze przedmiotu funkcji administracji gospodarczej w warunkach społecznej gospodarki rynkowej ustanowionej w art. 20 Konstytucji RP, a przeprowadzono ją na przykładzie administracji miar. Rozważaniami został objęty specyficzny obszar aktywności państwa w gospodarce związany z metrologią prawną i techniczną. Sfera metrologii prawnej i technicznej jest ściśle związana z przemysłem, a jednocześnie odnosi się do szerokiego kręgu podmiotów gospodarczych. Jest dziedziną, w której zadania realizują organy administracji miar. Wybór jest nieprzypadkowy, ponieważ ów dział niezespolonej administracji rządowej stanowi jaskrawy przykład zmieniającej się roli administracji w gospodarce, zachodzącej pod wpływem zmian ustrojowych i gospodarczych po 1989 r., a następnie ugruntowanych w Konstytucji RP z 1997 r.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
O dobrym prawie

W artykule podjęto rozważania na temat dobrego prawa. Autor stawia pytania: Dlaczego dobro? Dlaczego prawo ma być dobre? I daje na nie odpowiedź. W konkluzji stwierdza, że dobre prawo w istocie nakierowane jest (ma być) na człowieka tak w stanowieniu, jak i stosowaniu prawa. To człowiek jest bowiem dobrem godziwym, „dobrem samym w sobie”, jest celem obiektywnym, bezwzględnym. Celem prawa jest człowiek i jego dobro skorelowane z dobrem wspólnym. I prawo o tyle jest dobrym prawem, o tyle ma „moc prawa”, o ile temu celowi służy.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Praca nie jest towarem

Autorka przedstawia dwie przeciwstawne koncepcje pracy ludzkiej – personalistyczną, wyrażoną najpełniej w encyklice Jana Pawła II Laborem exercens, oraz towarową, przyjmowaną przez większość ekonomistów oraz niektórych przedstawicieli nauki prawa pracy. Według pierwszej koncepcji każda praca ma jednakową wartość etyczną wynikającą z tego, że jej podmiotem (sprawcą) jest człowiek, chociaż różne prace mają różną wartość ekonomiczną; praca jest dla człowieka, a nie człowiek dla pracy. Według drugiej koncepcji praca jest towarem, chociaż szczególnym, a ceną tego towaru jest płaca; człowiek powinien jak najlepiej przystosować się do pracy, tj. do wymagań pracodawcy, aby być „towarem” konkurencyjnym. Autorka opowiada się za realizowaniem pierwszej koncepcji.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zasady prawa i generalne klauzule odsyłające w operatywnej wykładni prawa

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Lew Dawidowicz Trocki o wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920

Tekst dotyczy rekonstrukcji poglądów Lwa Dawidowicza Trockiego na wojnę polsko-bolszewicką 1919–1920. Podkreśla się zaledwie incydentalny związek jego teorii rewolucji permanentnej z początkiem, przebiegiem i zakończeniem tej wojny. Wskazana jest elastyczność poglądów Trockiego wynikająca ze zmiennych losów konfliktu zbrojnego. Podkreślone są praktyczne osiągnięcia tego polityka w obszarze budowy Armii Czerwonej, a także jego umiejętność oddzielania celów politycznych od bezpośredniego dowodzenia wojskiem. Wskazuje się, że ta wojna zasadniczo nie leżała w interesie politycznym obu stron konfliktu i żadnej z nich nie przyniosła korzyści. Stąd pacyfistyczne skłonności Trockiego do jej zakończenia. Ze strony Polski nie była to wojna uzasadniona względami ideologicznymi czy narodowościowymi. Chodziło o realizację pewnej wizji granic państwa polskiego. Ze strony Rosji Czerwonej (wbrew pozorom) nie wynikała zaś z założenia koniecznego wniesienia rewolucji na jej bagnetach na teren Europy Zachodniej, lecz miała w znacznej mierze charakter defensywny.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ochrona praw jednostki w administracyjnych postępowaniach wyłączonych

Niniejsze opracowanie dotyczy ochrony praw jednostki w administracyjnych postępowaniach autonomicznych, względem rozwiązań ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, uregulowanych w przepisach szczegółowych w stosunku do ogólnych norm wynikających z tego aktu. Zamiarem autora było wykazanie, że erygowanie przez ustawodawcę administracyjnych postępowań wyłączonych obniża ochronę praw jednostki w porównaniu do standardów gwarantowanych w aktach prawa europejskiego. Weryfikacja tej tezy została przeprowadzona w drodze analizy dwóch przykładowych regulacji administracyjnych postępowań wyłączonych: postępowań w sprawach dofinansowania projektów w ramach programów operacyjnych oraz postępowania sprawdzającego, związanego z ochroną informacji niejawnych. Regulacje k.p.a. w pełni odpowiadają regulacjom przyjętym w prawie europejskim. Instrumentalne traktowanie przepisów procesowych oraz odrębne ich kształtowanie w przepisach ustaw szczegółowych powinno znajdować uzasadnienie i być zgodne przede wszystkim z zasadą proporcjonalności. W przeciwnym wypadku tworzenie odrębnych rozwiązań proceduralnych ad hoc nie sprzyja spójności i zupełności systemu prawnego w demokratycznym państwie prawnym. Równocześnie obniża poziom ochrony praw jednostki w postępowaniu administracyjnym. Sytuacja taka ma miejsce w przykładowych regulacjach poddanych analizie w niniejszym opracowaniu.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Służba publiczna w świetle personalistycznej koncepcji administracji publicznej

Koncepcja administracji publicznej zależy od poglądów tych, którzy je tworzą. Z koncepcji zaś wynika sposób rozwiązywania szczegółowych problemów, w tym sposób budowania norm prawnych i wprowadzania konstrukcji organizacyjnych. Sama koncepcja administracji publicznej uwarunkowana jest założeniami filozoficznymi, często nawet nieuświadomionymi. Najczęściej chodzi tutaj o założenia aksjologiczne, które jednak wynikają z antropologii lub ontologii. Na kształt współcześnie rozwijanych koncepcji administracji publicznej mogą więc mieć wpływ różne poglądy. Nie jest łatwo dokonać pełnej klasyfikacji poglądów mających wpływ na koncepcje administracji publicznej. Często są to bowiem koncepcje sięgające do wielu źródeł. Można jednak próbować wyodrębnić pewne wiodące kierunki. Są wśród nich: koncepcje humanistyczne, koncepcje normatywistyczne, koncepcje pragmatyczne, koncepcje socjalistyczne, koncepcje personalistyczne, koncepcje modernistyczne (ponowoczesne). Jednym z podstawowych założeń personalistycznej koncepcji administracji publicznej jest dobro wspólne, z kolei określenie istoty służby publicznej wymaga rozróżnienia materialnego i organizacyjnego rozumienia tego pojęcia.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ważny interes podatnika i interes publiczny w klauzulach generalnych Ordynacji podatkowej

Użyte w przepisach Ordynacji podatkowej takie zwroty, jak „ważny interes podatnika” i „interes publiczny” nie mają stałego zakresu treści. Organy podatkowe podczas rozpatrywania poszczególnych spraw obowiązane są zatem wypełnić te pojęcia właściwą zawartością według własnego rozeznania. Z tego powodu doniosłą rolę w stosowaniu klauzul generalnych mają kryteria oceny ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, które muszą mieć charakter zobiektywizowany. Klauzule generalne ujęte w Ordynacji podatkowej pozwalają na dokonywanie wyboru określonych w niej konsekwencji prawnych i rozstrzygania konfliktu dóbr. Jest to dokonywane w ramach tzw. uznania administracyjnego. Dyrektywy wyboru tkwią w założeniach ogólnych oficjalnie przyjętego systemu wartości. Ustaleniu właściwego znaczenia norm zawierających tego rodzaju środki techniki prawodawczej musi towarzyszyć przekonanie, że tworzenie prawa nie odbywa się w oderwaniu od wpływów aksjologicznych. Uwzględniają one konstytucyjne wolności gospodarcze, socjalne, kulturalne i inne. Klauzule generalne wykorzystywane w prawie podatkowym, przy zachowaniu stabilności przepisów prawnych, powodują jednocześnie uelastycznienie tekstu aktu prawnego, a co za tym idzie – stosowanie przepisów prawnych. Użycie przez prawodawcę klauzul generalnych nie jest równoznaczne z przyznaniem interpretatorowi absolutnej i pozostającej poza wszelką kontrolą dowolności wykładni przepisów prawnych. Musi on posługiwać się zobiektywizowanymi kryteriami ocen pozaprawnych zdarzeń i zjawisk prawnie istotnych znajdujących uzasadnienie aksjologiczne.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Granice dopuszczalnej krytyki pracodawcy

Opracowanie zawiera analizę związaną z wyznaczeniem dopuszczalnej granicy krytyki pracodawcy. Rozważania zostały oparte na dostępnej literaturze przedmiotu, orzecznictwie sądowym oraz przemyśleniach własnych.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Finansowe aspekty prowadzenia działalności w zakresie zakładów wzajemnych

Niniejsze opracowanie zostało poświęcone analizie warunków urządzania zakładów wzajemnych – regulacji, na podstawie których prowadzona jest działalność w tym zakresie oraz zasad ich opodatkowania podatkiem od gier hazardowych. Niewątpliwie zakłady wzajemne, stanowiąc rodzaj hazardu, muszą podlegać ścisłym regulacjom oraz – w niektórych przypadkach – ograniczeniom. Powodem tych ograniczeń jest fakt, że hazard niesie za sobą zagrożenia, w tym w szczególności uzależnienie od gier. Odpowiedzią na niebezpieczeństwo uzależnienia jest wprowadzanie szeregu barier i restrykcji finansowych dla działalności związanej z organizowaniem zakładów wzajemnych. Jednocześnie należy mieć świadomość, że wprowadzenie reglamentacji jakiejkolwiek sfery działalności gospodarczej musi pozostawać w zgodzie z regulacjami Unii Europejskiej dotyczącymi swobód np. w zakresie przepływu usług. Istotna jest zatem analiza finansowych aspektów związanych z zakładami wzajemnymi oraz poddanie jej ocenie z punktu widzenia orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ograniczenie prawa własności nieruchomości w specustawach na przykładzie specustawy drogowej

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że w postępowaniu w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej, w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, organy administracji nie mogą oceniać niezbędności i celowości rozwiązań dotyczących lokalizacji drogi, przyjętych we wniosku, gdyż postępowanie to toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. W konsekwencji to treść wniosku przesądza, jakie grunty podlegać będą wywłaszczeniu. Stanowisko to budzi jednak wiele wątpliwości w kontekście konstytucyjnych zasad ochrony własności i proporcjonalności, gdyż może prowadzić do zachwiania równowagi pomiędzy koniecznością realizacji celu publicznego, jakim jest budowa drogi publicznej, a obowiązkiem uwzględnienia słusznego interesu właściciela nieruchomości wywłaszczanej.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Godność człowieka jako podstawa sprawiedliwości

W artykule podjęto zagadnienie podstaw sprawiedliwości. Pomimo dominujących narracji o konwencjonalnym charakterze tej kategorii przyjęto, że podstawą sprawiedliwości jest przyrodzona godność człowieka. Sprawiedliwość znajduje swą realną, bytową podstawę w godności człowieka. Tak zatem wiążąca się z samą istotą człowieka przyrodzona (wrodzona), niezbywalna, nieutracalna godność jest podstawą sprawiedliwości i jej wymogów nakazujących „oddać każdemu to, co mu się należy” (suum cuique tribuere), oddać „każdemu, co jest jego”, co jest własne, co jest należne. A chodzi o naturalne uprawnienia, prawa człowieka, z których najbardziej elementarne to prawo do życia i prawo do osobowego rozwoju. Zagwarantowanie/urealnienie tych uprawnień, podstawowych praw człowieka, nie jest kwestią jakiejś konwencji, uzgodnień, umowy, woli prawodawcy czy gier politycznych, lecz kwestią sprawiedliwości – naturalnej sprawiedliwości.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kiedy car był bogiem, a uczony – rymopisem

Artykuł dotyczy zjawiska sakralizacji monarchy w literaturze rosyjskiej w XVII w. Było ono obecne w twórczości Michała Łomonosowa. Ten wybitny uczony, organizator nauki, pionier przemysłu, wśród współczesnych znany był przede wszystkim jako poeta. W jego twórczości przeważają panegiryki skierowane do panujących monarchów. Poeta dokonuje w nich porównań cara do Boga lub wprost przypisuje mu cechy boskie. W barokowej poezji Łomonosowa łączyły się one często z obrazem władcy jako mitologicznego bóstwa. Autorka skoncentrowała się na przedstawieniu sytuacji społecznej, w której powstawała taka literatura, jej funkcjach, a także na motywach, którymi Łomonosow kierował się jako twórca tej literatury. 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Reprezentatywność związków zawodowych a zasada równego traktowania partnerów społecznych.

Zasada równego traktowania partnerów społecznych odnosi się do relacji zachodzących w ramach danej zbiorowości pomiędzy organizacjami pracodawców lub pomiędzy poszczególnymi związkami zawodowymi. Ujmowana jest także jako zasada równouprawnienia czy równorzędnego traktowania pracowników i pracodawców w zakresie wolności koalicji. Komitet Wolności związkowej MOP postrzega zasadę równego traktowania partnerów społecznych jako jeden z aspektów wolności zrzeszania się. Reprezentatywność oznacza uprawnienie organizacji do reprezentowania praw i interesów określonej grupy pracodawców lub pracowników, dające tej organizacji (organizacjom) wyłączność lub pierwszeństwo w wykonywaniu tej funkcji. Kryteria ustalania reprezentatywności powinny mieć charakter obiektywny i wcześniej ustalony tak, aby uniknąć stronniczości czy nadużyć. W odniesieniu do organizacji związkowych brak jest jednolitych kryteriów reprezentatywności dla wszystkich przejawów aktywności organizacji związkowych. Zasada równego traktowania partnerów społecznych i zasada reprezentatywności mają charakter przeciwstawny. Zastosowanie zasady reprezentatywności uniemożliwia równe traktowanie wszystkich organizacji związkowych. Kolizja zasad to ostatecznie zawsze kolizja wartości, a procedura ważenia i ograniczenie zastosowania jednej z nich zgodnie z zasadami proporcjonalności ma służyć znoszeniu niezgodności wartości istotnych dla danego przypadku.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio G (Ius)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne