rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
EMANCYPACJA RELIGIJNA A PERCEPCJA ROLI KOBIETY W SYTUACJI MIGRACYJNEJ NA PRZYKŁADZIE POLSKICH MIGRANTEK W ISLANDII

W niniejszym artykule autorka poszukuje odpowiedzi na pytanie o relację pomiędzy religijnością a percepcją roli kobiety w sytuacji migracyjnej. Punktem wyjścia do rozważań jest założenie, że w sytuacji migracyjnej zmianom podlega nie tylko sposób rozumienia religijności w ogóle, ale i własnej roli w procesie jej tworzenia. Migrantki pozycjonują się wobec religijności w roli sprawczego podmiotu i definiują na nowo znaczenia z nią związane. Tym samym, w ich ujęciu, religijność zyskuje wymiar indywidualny, zostaje odłączona od instytucji i przeniesiona do sfery prywatnej. W tym procesie swoistej emancypacji religijnej, doświadczenie migracji odgrywa istotną rolę. Autorkę interesuje to, czy zmiana kultury religijnej, która jest impulsem do negocjacji znaczeń związanych z religijnością, stanowi również źródło negocjowania znaczeń przypisywanych społecznej roli kobiety. Odpowiada na pytanie, opierając się na badaniach jakościowych przeprowadzonych w latach 2012–2015 wśród polskich migrantek w Islandii. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
KIERUNKI AKTYWNOŚCI MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH W WARUNKACH DEMOKRACJI NA PRZYKŁADZIE MNIEJSZOŚCI UKRAIŃSKIEJ W WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM

W artykule zamierzam skrótowo przedstawić podstawowe kierunki działań mniejszości narodowej w warun- kach demokracji, odnosząc się do badań własnych nad mniejszością ukraińską w województwie podlaskim. Podobnie jak w warunkach ustrojów autokratycznych także w warunkach demokratycznych nie jest oczywiste antycypowanie dalszych przeobrażeń mniejszości narodowych. Zakładam, że podstawowe kierunki aktywności zbiorowości jako całości dotyczą przede wszystkim jej kontaktów z większością narodową i wywodzących się stąd trzech dróg. Zawsze, gdy jest mowa o mniejszości, automatycznie bierzemy pod uwagę większość, która ją otacza i niejako jest niezbędna przy określaniu świadomości i tożsamości mniejszościowej. W tej sytuacji rzeczą równie naturalną i występującą powszechnie jest kontakt kulturowy między mniejszością i większością, rozumiany jako następstwo spotkania się przedstawicieli grup czy zbiorowości reprezentujących odmienne kultury. Generalnie podejmowane kontakty powodują, że mniejszość narodowa może ulegać procesom asy- milacji, integracji lub dalszej autonomizacji, a nawet separacji od większości. W ramach tych trzech procesów mniejszość podejmuje wiele działań, aby te procesy stały się możliwe lub jak w przypadku asymilacji przez większość podejmuje działania mające na celu zapobieganie im.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
HAKTYWIZM – SPOŁECZNA KORZYŚĆ CZY ZAGROŻENIE?

Artykuł koncentruje się na tematyce haktywizmu, który od lat 80. XX wieku łączy świat technologii ze światem polityki. Haktywizm jest bowiem połączeniem aktywizmu społeczno-politycznego z hakerstwem. Celem badania jest ocena haktywizmu pod kątem szans i zagrożeń, jakie niesie ze sobą to zjawisko. Problem badawczy niniej- szego artykułu sprowadza się do pytania, czy haktywizm jest społeczną korzyścią, czy zagrożeniem? Głównątezą jest stwierdzenie, że haktywizm nie stanowi poważnego zagrożenia dla ogółu społeczeństwa i struktur państwa. W artykule został przedstawiony przegląd najważniejszych definicji haktywizmu oraz metody działańhaktywistów wraz z przykładami z XXI wieku. Podjęto się również próby oceny tego zjawiska pod kątem szans i zagrożeń, jakie niesie dla obywateli i instytucji państwowych, a także zaprezentowano prognozowany kierunek rozwoju haktywizmu.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
KATEGORIA MĘSKOŚCI W DYSKURSIE KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO WE WSPÓŁCZESNEJ POLSCE

Celem artykułu było przeanalizowanie głównych strategii dyskursywnych wykorzystywanych w latach 1994–2015 w kreowaniu kategorii męskości przez duchownych. Ze względu na intertekstualność dyskursu kościelnego materiał badawczy oprócz wypowiedzi polskich biskupów i księży zawierał także oficjalne doku- menty wydane przez Watykan oraz wypowiedzi papieży. Zebrany materiał badawczy obejmował 100 tekstów. Dodatkowo uwzględniłem dyskurs dotyczący męskości w katolickich wspólnotach świeckich mężczyzn. W tekście wykorzystałem postulaty podejścia dyskursywno-historycznego w krytycznej analizie dyskursu. Większość strategii dyskursywnych nosi wyraźny rys patriarchalny. Polscy hierarchowie i księża opowiadają się za równością mężczyzn i kobiet, ale jednocześnie w wielu wypowiedziach uwidacznia się topos asymetrii ról płciowych, a także strategia wyższości mężczyzny nad kobietą. W dyskursie kościelnym wyraźnie widoczne są homofobiczne opinie na temat związków homoseksualnych. Zaostrzony atak Kościoła katolickiego na nowe, postępowe idee dotyczące ról męskich oraz relacji między kobietami i mężczyznami, który przybrał na sile w obecnej dekadzie, należy postrzegać jako próbę obrony chwiejącego się tradycyjnego porządku genderowego i utrzymania przez hierarchów władzy normatywnej i symbolicznej. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
POWIEŚĆ AUTOBIOGRAFICZNA JAKO DOKUMENT OSOBISTY I PODOBNY DO PAMIĘTNIKÓW KONKURSOWYCH MATERIAŁ BADAŃ SOCJOLOGICZNYCH

Artykuł przedstawia wybrane argumenty na rzecz traktowania w socjologii powieści autobiograficznych jako dokumentów osobistych. W pierwszej kolejności omawia założenia metody (perspektywy) biograficznej. Mogą one mieć zastosowanie w analizach socjologicznych wykorzystujących zarówno treść pamiętników (autobiografii, wspomnień) pisanych w ramach konkursów organizowanych przez socjologów, jak i powieści autobiograficznych publikowanych na rynku książki. Tradycja badań opierających się na pamiętnikach konkur- sowych związana jest w dużej mierze z socjologią polską i takimi badaczami jak F. Znaniecki, J. Chałasiński, W. Grabski, L. Krzywicki, J. Szczepański czy Z. Dulczewski. W drugiej części artykułu autor nawiązuje do wcześniejszych ustaleń i stara się powiedzieć, dlaczego powieści autobiograficzne mogą być wykorzystywane jako materiał badań społecznych. W kilku punktach prezentuje podobieństwa między wskazanymi w tytule dwoma rodzajami narracji. Stwierdza, że podstawową cechą dokumentów osobistych jest spełnianie kryterium prawdopodobieństwa (respektowane zarówno w przypadku pamiętników konkursowych, jak i powieści autobio- graficznych). Pozwala to badaczowi m.in. na wnioskowanie o postawach i wartościach kategorii społecznych, do których należy autor dokumentu i które jednocześnie opisane są w dokumencie. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Mowa nienawiści w internetowym dyskursie katolickim

W artykule omawiam zjawisko hejterstwa wobec Kościoła katolickiego w kontekście współczesnej krytyki tej instytucji w Polsce. Analizuję komentarze internautów na popularnym portalu internetowym onet.pl pod kątem cech mowy nienawiści. Wymieniam jej adresatów oraz formy, jakie dają się wyróżnić w toku dogłębnej analizy. Interpretuję również język, jakiego używają internauci. Próbuję wskazać przyczyny internetowej mowy nienawiści i dokonać częściowej charakterystyki przeciętnego hejtera. Zwracam uwagę na istotność problemu badawczego i staram się udowodnić, dlaczego warto prowadzić badania naukowe w specyficznym środowisku, jakim jest internet.  In the article, I discuss the phenomenon of hate speech towards Catholic Church in the context of the contemporary criticism of this institution in Poland. I analyze the comments of the Internet users on popular portal onet.pl for the characteristics of the hate speech. I enumerate its recipients and forms which we can specify during the deep analysis. I interpret also the language of the Internet users. I try to point the causes of hate speech online and partly characterize an average hater. I point out the salience of my research problem and I try to prove why we should research the Internet which is a specific environment.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
MNIEJSZOŚCI NARODOWE I ETNICZNE RP W PERSPEKTYWIE SPOŁECZEŃSTWA PLURALISTYCZNEGO

W artykule autor próbuje odpowiedzieć na pytanie, w jakiej perspektywie teoretycznej należałoby prowadzić badania w Polsce nad przeobrażeniami mniejszości narodowych i etnicznych w warunkach demokratycznych. W tym celu wprowadza dwa nowe pojęcia: społeczeństwo zróżnicowane kulturowo i społeczeństwo plurali- styczne oraz proponuje, aby badać przemiany mniejszości narodowych w warunkach tworzenia się w Polsce społeczeństwa pluralistycznego, między innymi jako: inkluzyjnego, otwartego na innych członków, w per- spektywie wieloetnicznego, wielojęzycznego i wieloreligijnego. Zdaniem autora dalsze jakościowe przemiany mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce zależeć będą głównie od przemian polityki państwa i postaw dominującej większości względem mniejszości narodowych, od przeobrażeń obecnie istniejącego typu państwa i społeczeństwa. Nadto przeobrażenia mniejszości narodowych i etnicznych w RP warunkowane są i będą nie tylko czynnikami wewnętrznymi, ale także stanem stosunków z krajami sąsiednimi, przeto konieczne staje się rozpatrywanie poszczególnych mniejszości narodowych w kontekście przynajmniej większości narodowej w państwie zamieszkania oraz większości narodowej w państwie macierzystym.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
O TOŻSAMOŚCI I POLITYCE

Ostatnie dekady przyniosły znaczące zmiany w sferze stosunków etnicznych w Polsce. Można było zaob- serwować wzrastającą aktywność społeczności mniejszościowych, które stają się w coraz większym stopniu aktywnymi, coraz lepiej zorganizowanymi aktorami na scenie publicznej. W bardziej otwarty sposób komunikują swoje potrzeby, cele i wizje świata. Chcąc uchwycić istotę tych przemian postanowiłam zaaplikować, do ich analizy, koncepcję polityki tożsamości. Moim celem jest ukazanie swoistej „logiki” działania politycznego grup tożsamościowych, ze szczególnym uwzględnieniem jego wymiaru etnicznego z jednoczesnym wskazaniem na pożytek z zastosowania tego pojęcia do analizy zjawisk etnicznych w Polsce. Jako empiryczną egzemplifikację potraktowałam społeczność kaszubską.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
EPISTEMOLOGIA W AṢṬASĀHASRIKĀPRAJÑĀPĀRAMITĀ I W FILOZOFII NAGARDŻUNY

„Środkowa droga” (madhyamaka) Nagardżuny spotkała się z zarzutem, że jest wyłącznie atakiem (vitaṇḍā) na inne stanowiska filozoficzne. Jak stwierdził jeden z krytyków madhjamaki, ponieważ Nagardżuna nie posiada własnego stanowiska, to nie jest w stanie uzasadnić krytyki istoty (svabhāva). Artykuł stanowi odpowiedź na pytanie, czy w kontekście filozofii indyjskiej możliwe jest poznanie niezwiązane z istotą. Teorię poznania tego typu odnajdujemy w sutrze Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitā, dokładniej w przedstawionej tam koncepcji wszechwiedzy (sarvajña). Związki Nagardżuny z tym tekstem pozwalają przypuszczać, że wszechwiedza mogła stanowić epistemologiczne podłoże dla filozofii „środkowej drogi”.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
DIABEŁ GARDZIENICKI: DIABEŁ OPOWIEŚCI. PROCES OPOWIADANIA JAKO FIGURA DYSKURSU SPOŁECZNEGO

20 maja 2012 roku w Gardzienicach koło Lublina, w trakcie badań terenowych, przeprowadziłam wywiad, którego częścią jest analizowana opowieść o „Diable XXI wieku”. Opowieść, indywidualna narracja, koduje symbolicznie lokalny konflikt społeczny pomiędzy „Teatrem »Gardzienice«” a mieszkańcami Gardzienic oraz nawiązuje do tradycji demonologii Lubelszczyzny. Opowieść (mit personalny) jest w tej perspektywie wskaźnikiem empirycznym społecznego statusu Opowiadacza. „Diabeł” to centralny, symboliczny mediator opowieści, wizualizuje on bowiem narracyjny sygnał konfliktu społecznego, który komunikuje opowieścią Opowiadacz. Artykuł prezentuje studium społecznej poetyki praktykowania opowieści i przedstawia hipotezę, że proces opowiadania jest figurą dyskursu lokalnego konfliktu. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
Kontrowersje wokół utworzenia żeńskiej wspólnoty monastycznej we wczesnym buddyzmie

Jak wynika z opisów, które znajdziemy w kanonie palijskim, przyjęcie kobiet do wspólnoty monastycznej we wczesnym buddyzmie było wydarzeniem kontrowersyjnym. Początkowo Budda odrzucił prośbę kobiet, jednak później, pod pewnymi warunkami wyraził zgodę na utworzenie zakonu mniszek (bhikkhunī sangha). Dla wielu z nich stanowiło to możliwość przyjęcia alternatywnego sposobu życia (w stosunku do wówczas obowiązujących norm społecznych) oraz realizacji potrzeb religijnych poza obrębem rodziny. Artykuł analizuje przyczyny kontrowersji, które wzbudziło utworzenie zakonu mniszek, ich źródła w światopoglądzie braminizmu, uwzględniając kontekst religijny i społeczny starożytnych Indii.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
STRATEGIE ADAPTACYJNE PRZEDSTAWICIELI MŁODEGO POKOLENIA MNIEJSZOŚCI LITEWSKIEJ W POLSCE PO MIGRACJi EDUKACYJNEJ NA LITWĘ

Celem artykułu jest analiza strategii adaptacyjnych przedstawicieli młodego pokolenia mniejszości litewskiej w Polsce przyjmowanych po migracji edukacyjnej na studia do litwy. Podstawą analizy jest 55 wywiadów pogłębionych z elementami biogra cznymi, przeprowadzonych w latach 2012–2014 wśród przedstawicieli badanej grupy. W pierwszej części tekstu pokazuję specy kę tego typu mobilności oraz związane z tym wyzwania. Następnie wyróżniam dwie strategie adaptacyjne – zorientowaną na grupę mniejszościową oraz zorientowaną na zagranicz- ną ojczyznę. Kryterium ich wyodrębnienia jest stosunek do społeczności pochodzenia (grupy mniejszościowej na Sejneńszczyźnie) oraz społeczności przyjmującej (społeczeństwa litewskiego). Pierwsza strategia ma na celu odtworzenie w nowych warunkach znanego dotąd świata społecznego i wzmocnienie jego granic. Jej głównymi elementami są: podtrzymywanie więzi w ramach własnej grupy oraz aktywne funkcjonowanie w życiu lokalnej społeczności litewskiej na Sejneńszczyźnie. druga strategia nakierowana jest na wejście w nową społeczno- -kulturową rzeczywistość, przy zachowaniu więzi ze społecznością pochodzenia. Jej lary stanowią rozszerzanie sieci interakcji oraz zmiana sposobu uczestnictwa w społeczności pochodzenia. W tekście omawiam także uwarunkowania przyjmowanych strategii, takie jak czas wyjazdu, etap biogra i oraz miejsce pochodzenia. Pokazuję również transnarodowy potencjał obu strategii i związane z tym możliwości odmiennego niż dotąd spojrzenia na mniejszość litewską w Polsce – nie jako grupę ściśle sterytorializowaną, ale wspólnotę transgraniczną. 

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
DIGITALIZACJA DZIEDZICTWA KULTUROWEGO W POLSCE. REPOZYTORIA CYFROWE JAKO POTENCJALNE ŹRÓDŁO DOSTĘPU DO ZASOBÓW KULTUROWYCH

Digitalizacja dziedzictwa kulturowego staje się obecnie ważnym elementem działań instytucji krajowych i re- gionalnych, a także osób prywatnych i grup nieformalnych. Ułatwia ona zachowanie pamięci o przeszłości danej zbiorowości, przez co umacnia jej tożsamość. W swoim artykule przedstawiamy niektóre aspekty tych działań. Koncentrujemy się na uwarunkowaniach prawnych digitalizacji, zarówno na poziomie Unii Europejskiej, jak i Polski, a także na analizie repozytoriów zawierających zdigitalizowane obiekty. Z naszych badań wynika, iżdigitalizacja jest przez prawodawców uważana za istotny element polityki kulturalnej. Badania dowodzą, że ważne staje się otwarcie centralnie zinstytucjonalizowanego procesu digitalizacji na inicjatywy oddolne (archiwa społeczne), chociaż obecnie dominującą rolę odgrywają w nim instytucje publiczne.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
POTRZEBY CZY ZASOBY? NURTY DIAGNOZOWANIA KULTURY NA POZIOMIE GMIN

W artykule omawiamy wybrane wyniki badań poświęconych praktykom diagnozowania kultury na poziomie gmin. Rozróżniamy dwie ogólne perspektywy, z których bada się i opisuje uczestników kultury oraz ich relacjez instytucjami kulturalnymi. Perspektywa potrzeb uczestników oznacza w praktyce badanie ich preferencji kul-turalnych i oczekiwań odnośnie do działalności instytucji. Implikuje to „jednowymiarowe” ujęcie kulturalnych potrzeb i sprowadza uczestników do roli odbiorców oferty instytucjonalnej. Perspektywa zasobów uczestnikówkładzie nacisk na ich indywidualne cechy i zbiorowe formy kapitału, które sprzyjają aktywności kulturalnej. Takie podejście przekłada się na bardziej podmiotowe ujęcie uczestników, których postrzega się w większym stopniu jako potencjalnych partnerów instytucji i współtwórców lokalnej kultury.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
PSYCHOLOGICZNA CHARAKTERYSTYKA OSóB PRACUJĄCYCH NADMIERNIE. RÓŻNE POSTACI ZAANGAŻOWANIA W PRACĘ

Artykuł omawia zjawisko nadmiernej pracy, które należy do ważnych społecznych problemów współczesnego świata. Jego celem jest uporządkowanie wiedzy na temat typów osób wykazujących takie zachowania i wskazanie dalszych kierunków badań i analiz w tym zakresie. W pierwszej części artykułu zaprezentowano definicje pra-coholizmu oraz przedstawiono typologie osób pracujących nadmiernie. W części drugiej przedstawiono wyniki badań na temat funkcjonowania osobistego, społecznego i zawodowego różnych typów osób tego rodzaju. Część trzecia zawiera rozważania dotyczące tego, w jaki sposób można wykorzystać wiedzę o osobach pracujących nadmiernie, wskazano również na ograniczenia wynikające z przyjmowania typologicznego podejścia do opisu analizowanego zjawiska. W artykule zaprezentowano wiedzę na temat zjawiska nadmiernej pracy, która wykracza poza wąską perspektywę ujmowania pracoholizmu jako negatywnego w skutkach uzależnienia.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
NOWOCZESNE TECHNOLOGIE I INTERNET W SŁUŻBIE ORGANIZACJI TERRORYSTYCZNYCH. PRÓBA ANALIZY SOCJOLOGICZNEJ

Artykuł dotyczy sposobów używania nowoczesnych technologii i Internetu przez organizacje terrorystyczne. Empirycznymi układami odniesienia są organizacje AQAP oraz ISIS. W artykule poruszono następujące wątki tematyczne: filmowanie działań zbrojnych przez czeczeńskie oddziały i funkcje takich filmów, przedstawiono typologię filmów produkowanych przez organizacje dzihadystyczne. Ponadto opisano najbardziej znaczące i aktywne działania medialne organizacji terrorystycznych, scharakteryzowano media ISIS oraz przedstawiono typologię tych mediów. W artykule przedstawiono szereg powodów, dlaczego Internet stał się tak ważnym narzędziem dla terrorystów, oraz w jakich celach jest przez nich używany. Podsumowaniem są fragmenty oficjalnych publikacji trzech znaczących organizacji terrorystycznych.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
TOŻSAMOŚĆ KASZUBSKA – DZIŚ (I JUTRO?)

Kaszubi są mniejszością zamieszkującą północne rejony Polski. Ich tożsamość wyznaczana jest przez język, przestrzeń i pochodzenie. Podejmowane są liczne działania mające na celu kształtowanie tożsamości grupy. Działania te inicjowane są obecnie przez dwóch głównych aktorów: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie oraz Kaszëbskô Jednota. Pierwsza z organizacji podkreśla polsko-kaszubski charakter tożsamości, zaś druga dąży do uznania Kaszubów za naród i podejmuje działania skupione na kreowaniu narodowej – kaszubskiej tożsamości grupy. W artykule opisane są liczne przedsięwzięcia podejmowane przez te organizacje, które mają podtrzymy- wać, kreować kaszubskość (odmiennie przez nie pojmowaną). Tymczasem współczesna tożsamość kaszubska nie jest zero-jedynkowa, jest hybrydową tożsamością pogranicza, w której widoczne są elementy różnych kultur.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne
O dyskursie archeologiczno-socjologicznym

Artykuł jest próbą przedstawienia zasadniczych problemów teoretycznych i poznawczych, które wydają sięwspólne dla archeologii i socjologii. Istnienie łączących te dyscypliny zagadnień umożliwia nie tylko prowadzeniewspólnego dyskursu naukowego, ale też może inspirować rozwój każdej z tych dyscyplin. W naszymprzekonaniu szczególnie inspirująca poznawczo jest wspólna refleksja nad znaczeniem „rzeczy” dla istnieniaspołecznego świata, w tym rozpoznania mechanizmów tworzenia życia codziennego. Ponadto obydwie dyscyplinymają podobne doświadczenia z wielością paradygmatów teoretyczno-metodologicznych, zmagają sięteż – stosując bardzo odmienne perspektywy czasowe – z problemem zmiany i trwania kultury.

Czasopismo: Studia Humanistyczne AGH
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, językoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki socjologiczne