rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Eko-filozofia a perspektywa ekologicznego konserwatyzmu

Niniejszy artykuł przedstawia stanowiska ekofilozoficzne prezentowane przez Henryka Skolimowskiego, Rogera Scrutona i papieża Franciszka w ich zapatrywaniach na kwestie problematyki ekologicznej. Dotyczy to zarówno diagnozowanych przyczyn współczesnego kryzysu ekologicznego, jak i konstruktywnych propozycji przeciwdziałania jemu poprzez zmianę naszego sposobu myślenia i postawy względem świata. Artykuł rozpoczyna się od zarysowania początków filozofii ekologicznej i jej definiowania jako refleksji światopoglądowej nad relacją człowieka wobec środowiska. Uwagę autora skupia ideowy profil koncepcji ekofilozoficznych, który wyznacza progresywny lub konserwatywny światopogląd stojący u podstaw danej ekofilozofii. Zdaniem autora zieloną filozofię R. Scrutona i koncepcję ekologii integralnej papieża Franciszka można zakwalifikować do ekologicznego konserwatyzmu. Ekofilozofia H. Skolimowskiego pozwala natomiast koncepcyjnie zapośredniczyć zarówno progresywne, jak i konserwatywne propozycje ekofilozoficzne.  Zdaniem autora ważna jest świadomość zarówno różnic, jak i podobieństw różnych ekofilozofii. Wspólnym elementem analizowanych w artykule koncepcji jest znaczenie proekologicznego, przyjaznego środowisku stylu życia dla przeciwdziałania kryzysowi ekologicznemu.

Czasopismo: Studia Ecologiae et Bioethicae
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku
Mięsakorak trzonu macicy jako trzeci nowotwór pacjentki – opis przypadku i omówienie aktualnych zaleceń postępowania

Mięsakorak trzonu macicy należy do nabłonkowych nowotworów macicy. Ma on agresywny przebieg i niekorzystne rokowanie. Zastosowanie leczenia uzupełniającego może poprawić rokowanie. Obecnie zalecanym schematem chemioterapii jest protokół zawierający paklitaksel i ifosfamid. Trwają liczne badania mające wskazać najskuteczniejszą opcję leczenia. Badania II fazy udokumentowały skuteczność schematu opartego na taksanach i pochodnych platyny przy stosunkowo małej jego toksyczności. Współistnienie kilku niezależnych nowotworów jest rzadkie. U opisanej pacjentki stwierdzono zachorowanie na trzy niezależne nowotwory: raka nerki, raka piersi i mięsakoraka trzonu macicy.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Wysięk opłucnowy u pacjentki z przewlekłą białaczką szpikową leczonej dazatynibem – opis przypadku

Przewlekła białaczka szpikowa (CML, chronic myeloid leukemia) to nowotwór mieloproliferacyjny z obecnością zaburzeń cytogenetycznych pod postacią translokacji genu ABL z chromosomu 9 na chromosom 22: t(9;22)(q34;q11). Aktualnym standardem postępowania terapeutycznego w CML jest zastosowanie leków z grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych: imatynibu, dazatynibu czy nilotynibu. Użycie inhibitorów kinaz tyrozynowych ma dużą skuteczność terapeutyczną, ale niesie za sobą ryzyko wystąpienia różnych działań niepożądanych. Jednym z istotnych pozahematologicznych powikłań po dazatynibie jest retencja płynów, objawiająca się m.in. wysiękiem opłucnowym. W pracy przedstawiono przypadek pacjentki z przewlekłą białaczką szpikową leczonej początkowo imatynibem, a następnie z uwagi na nietolerancję (toksyczność skórną) – dazatynibem. W trakcie terapii nim wystąpił wysięk opłucnowy, co było powodem czasowego jego przerwania i leczenia tego powikłania.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Trudna stabilizacja…

rec. książki: Krzysztof Królczyk, Rzymskie prowincje nad Renem i Dunajem w okresie flawijskim (69 – 96 po Chr.) – res militares et externae

Czasopismo: Studia Europaea Gnesnensia
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, historia
Spotkanie z człowiekiem. Co ja mogę z tego mieć?

Coraz częściej na konferencjach onkologicznych pojawiają się osoby reprezentujące głos pacjentów. Pragną one zwrócić naszą uwagę na inne niż medyczne aspekty choroby nowotworowej. Powinniśmy pamiętać, jak ważne jest w naszym zawodzie zwrócenie się ku wartościom humanistycznym. Pomaga to lepiej zrozumieć naszych chorych i czerpać głęboką satysfakcję z wykonywania naszego zawodu.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Zaawansowany mięsak maziówkowy o długotrwałym przebiegu – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa

W pracy opisano przypadek 18-letniego mężczyzny, który zgłosił się do Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie w 2007 r. po nieradykalnej operacji wycięcia mięsaka maziówkowego w okolicy prawego dołu pachowego. Po przeprowadzeniu diagnostyki określającej zaawansowanie miejscowe i wykluczeniu rozsiewu procesu nowotworowego pacjenta zakwalifikowano do leczenia skojarzonego pod postacią chemioterapii neoadiuwantowej, radioterapii, leczenia chirurgicznego i uzupełniającej chemioterapii. W 2009 r. doszło do wznowy miejscowej, a w kolejnych latach do rozsiewu choroby do płuc oraz do następnej wznowy miejscowej. Pacjent otrzymał łącznie 8 linii chemioterapii i został poddany kilku metastazektomiom z powodu nawrotowych przerzutów do płuc. Obecnie z powodu progresji choroby, pod postacią przerzutów do kości i nawrotu przerzutów do płuc, pacjent jest leczony nowo zarejestrowanym lekiem w terapii mięsaków – pazopanibem, w ramach chemioterapii niestandardowej, w której wyniku uzyskano trwającą już 13 miesięcy stabilizację choroby.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Dylematy w leczeniu raka nerki – pazopanib

Postęp w leczeniu systemowym przerzutowego raka nerki związany jest z rejestracją nowych leków. Przyniosło to poprawę wyników leczenia, ale zmusza również do dokonywania wyboru leku. Decyzja ta jest szczególnie istotna w terapii wstępnej, w której dysponujemy największą liczbą leków o zbliżonej charakterystyce. Wybór leku w pierwszej linii uzależniony jest od obecności czynników rokowniczych zawartych w tzw. skali Motzera, profilu klinicznym leku oraz chorego. Ważne są także oczekiwania chorego wobec prowadzonej terapii. Wyniki badania COMPARZ przedstawiają efekty bezpośredniego porównania sunitinibu z pazopanibem, leków stosowanych w pierwszej linii leczenia przerzutowego raka nerki (mRCC). Na ich podstawie wybór odpowiedniego leku dla konkretnego pacjenta powinien być łatwiejszy.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Ewerolimus w codziennej praktyce klinicznej. Omówienie niemieckiego nieinterwencyjnego badania ewerolimusu w terapii przerzutowego raka nerki po niepowodzeniu leczenia inhibitorami kinaz tyrozynowych

Leczenie przerzutowego raka nerki ewerolimusem po niepowodzeniu terapii anty-VEGF jest obecnie standardem. Badacze niemieccy zebrali dane z 79 ośrodków w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leku. Otrzymane wyniki były lepsze niż w badaniu rejestracyjnym – średni czas do progresji wyniósł 7 miesięcy, a w badaniu rejestracyjnym RECORD-1 wynosił on 4,9 miesiąca, jednak ze względu na nieinterwencyjny charakter badania trzeba je przyjąć z pewną rezerwą. Ocena bezpieczeństwa potwierdziła dobrą tolerancję leku. Zaskakująco niski okazał się odsetek pacjentów z zapaleniem płuc: jedynie 3% działań niepożądanych w stosunku do 14% w badaniu RECORD-1. W dyskusji omówiono wyniki badania oraz strategie leczenia sekwencyjnego na podstawie uzyskanych wyników badań temsirolimusu (INTORSECT), sorafenibu (INTORSECT, AXIS), aksitinibu (AXIS), ewerolimusu (RECORD-3).

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Leczenie celowane przewlekłej białaczki szpikowej a układ sercowo-naczyniowy

Zachorowania na przewlekłą białaczkę szpikową dotykają głównie osób starszych, u których występują istotne czynniki ryzyka miażdżycy, a często również organiczne choroby serca. Leki ukierunkowane molekularnie, takie jak imatynib, dazatynib i nilotynib, bardzo istotnie poprawiają rokowanie tej grupy chorych. Jednak podobne cele molekularne w postaci kinaz tyrozynowych są także istotne dla prawidłowej funkcji układu sercowo-naczyniowego i ich blokowanie może mieć niekorzystne skutki w tym układzie. Efektami klinicznymi są skurczowa niewydolność serca związana z terapią imatynibem, tętnicze nadciśnienie płucne związane z terapią dazatynibem oraz niedokrwienie kończyn związane z miażdżycą tętnic obwodowych obserwowane podczas terapii nilotynibem. Podkreśla się rolę odpowiedniego monitoringu kardiologicznego, zwłaszcza w podgrupach ze zdefiniowanymi czynnikami ryzyka powikłań.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Lexical and syntactic aspects of narrative discourse in individuals with dementia with Lewy bodies and Alzheimer’s disease

Zmiany w zakresie mowy i komunikacji obserwuje się zarówno w otępieniu z ciałami Lewy’ego (DLB), jak i w chorobie Alzheimera (AD). Badanie miało na celu wyodrębnienie różnic międzygrupowych i ich aspektów leksykalnych i syntaktycznych w mowie wiązanej. W badaniu uczestniczyło 12 pacjentów z DLB oraz 13 osób z AD. Analizie poddano przetranskrybowane wypowiedzi będące opisem obrazka sytuacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszej minuty narracji. W wypowiedziach pacjentów z DLB odnotowano mniejszą liczbę słów i zaimków określonych niż w wypowiedziach osób z AD. Chorzy z AD tworzyli natomiast dłuższe wypowiedzi i w ciągu minuty wypowiadali więcej słów. Wyniki zinterpretowano w odniesieniu do profilu poznawczego typowego dla DLB oraz AD. Zaburzenia dyskursu w AD są związane z deficytami leksykalno-semantycznymi, które zubożają zawartość informacyjną tworzonej wypowiedzi.

Czasopismo: Logopedia Silesiana
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki medyczne, językoznawstwo
Recenzja Zbigniew Tarkowski, Ewa Humeniuk: Shyness, logophobia, mutism. Diagnosis and therapy [Nieśmiałość, logofobia, mutyzm. Diagnoza i terapia]. New York, Nova Science Publishers, 2020, 221 stron

Zbigniew Tarkowski, Ewa Humeniuk: Shyness, logophobia, mutism. Diagnosis and therapy [Nieśmiałość, logofobia, mutyzm. Diagnoza i terapia]. New York, Nova Science Publishers, 2020, 221 stron - recenzja publikacji.

Czasopismo: Logopedia Silesiana
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: psychologia, językoznawstwo
Leczenie nadpłytkowości samoistnej w ciąży – doświadczenia własne ośrodka

Nadpłytkowość samoistna (ET) jest przewlekłym nowotworem mieloproliferacyjnym dotyczącym głównie linii megakariocytów, przebiegającym ze zwiększoną ponad 450 000/ul liczbą płytek krwi. Nadpłytkowość występuje przede wszystkim u ludzi starszych, dwukrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Jest jednym z najczęstszych nowotworów mieloproliferacyjnych występujących u młodych kobiet, będących w okresie rozrodczym. U pacjentek ciężarnych z ET stwierdza się zwiększone ryzyko powikłań w postaci wad płodu oraz powikłań u ciężarnej. Najczęściej powikłania występują w pierwszym trymestrze ciąży i są to samoistne poronienia. W pracy przedstawiono przebieg czterech ciąż u trzech pacjentek z ET leczonych w jednym ośrodku, zakończonych urodzeniem zdrowych dzieci. W leczeniu stosowano interferon α, heparynę drobnocząsteczkową oraz kwas acetylosalicylowy.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Wczesna odpowiedź molekularna jako kryterium optymalnej odpowiedzi na leczenie przewlekłej białaczki szpikowej inhibitorami kinaz tyrozynowych

Obecnym celem leczenia przewlekłej białaczki szpikowej jest maksymalna redukcja liczby komórek białaczkowych z genem BCR/ABL i umożliwienie jak największej liczbie chorych osiągnięcia długotrwałej, głębokiej odpowiedzi molekularnej stwarzającej szansę uzyskania i utrzymania długotrwałego przeżycia wolnego od terapii. Od wielu lat trwa poszukiwanie czynników rokowniczych użytecznych w codziennej praktyce klinicznej. Szybka i głęboka odpowiedź na leczenie oceniana po pierwszych 3 miesiącach terapii TKI koreluje z lepszymi wynikami dalszej terapii. Redukcja poziomu BCR/ABL w badaniu RQ-PCR do ≤ 10% po 3 miesiącach leczenia TKI zwiększa szansę na uzyskanie głębokiej remisji molekularnej (MR4,5), odsetka 3-letniego przeżycia wolnego od progresji i przeżycia całkowitego oraz zmniejsza ryzyko transformacji do fazy akceleracji lub kryzy blastycznej niezależnie od użytego leku. Osiągnięcie CCyR lub PCyR w 3. miesiącu terapii także poprawia odsetek uzyskiwanych przeżyć wolnych od progresji. Większą szansę na osiągnięcie znacznej redukcji (≤ 10%) poziomu BCR/ABL w pierwszych 3 miesiącach terapii mają pacjenci otrzymujący inhibitory 2. generacji w leczeniu pierwszego rzutu. Zapobiegają one transformacji choroby i zgonom lepiej niż imatynib. Dane z omówionych w artykule badań wspierają użycie wyniku badania RQ-PCR ≤ 10% po pierwszych 3 miesiącach terapii TKI jako czynnika rokowniczego identyfikującego grupę chorych wysokiego ryzyka o gorszym rokowaniu i stały się powodem uznania go za kryterium niepowodzenia leczenia w najnowszych zaleceniach PALG dotyczących leczenia CML.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Postępy w leczeniu szpiczaka mnogiego w roku 2012

Szpiczak mnogi (MM, multiple myeloma) nadal jest uznawany za rozrostową nieuleczalną chorobę nowotworową. W roku 2012 opublikowano ok. 100 artykułów pokazujących postępy w jego leczeniu. W badaniach podstawowych zwrócono uwagę na znaczenie istnienia cereblonu – białka, którego wrażliwość na leki immunomodulujące decyduje o skuteczności terapii. Do leczenia w Stanach Zjednoczonych zatwierdzono dwa leki: karfilzomib oraz pomalidomid. Powodują one mniej działań ubocznych oraz wydłużają czas przeżycia w porównaniu z lekami pierwszej generacji. W USA zostały zarejestrowane jako leki drugiej i trzeciej linii u pacjentów z opornym/nawrotowym MM.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) w stadium zaawansowania miejscowego lub rozsiewu w kontekście programu lekowego

W artykule przedstawiono aktualne zalecenia leczenia niedrobnokomórkowego raka płuca wobec ustaleń aktualnie obowiązującego programu lekowego.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Rola lapatynibu w leczeniu HER2-dodatniego raka piersi

Rak piersi z nadekspresją receptora HER2 lub amplifikacją jego genu stanowi ok. 25–30% zachorowań i wiąże się z bardziej agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem. Wprowadzenie trastuzumabu – pierwszego leku celowanego ukierunkowanego na zewnątrzkomórkową domenę receptora HER2 – poprawiło skuteczność leczenia. Mimo pierwotnej odpowiedzi na leczenie dochodzi do wytworzenia oporności i progresji choroby. Drugim lekiem wpływającym na receptor HER2 jest lapatynib. Nie stwierdzono krzyżowej oporności między obydwoma lekami. Lapatynib to odwracalny inhibitor kinazy tyrozynowej dwóch receptorów EGFR i HER2. Na podstawie badań klinicznych udowodniono jego skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu HER2-dodatniego raka piersi.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Heterogenność raka piersi – sprawozdanie z IMPAKT Breast Cancer Conference

W dniach 2–4 maja 2013 r. w Brukseli odbyła się 5. konferencja IMPAKT poświęcona tematyce badań podstawowych nad rakiem piersi. Najważniejszym zagadnieniem poruszanym podczas konferencji było zjawisko heterogenności raka piersi, występujące zarówno między guzami, jak i w obrębie jednego guza. Potwierdzono heterogenność raka piersi na poziomie molekularnym, wykazując różnice w częstości aberracji genetycznych (najczęściej w obrębie PIK3CA, TP53 i ARID1A) w guzach u chorych na hormonozależnego, zaawansowanego raka piersi (badanie BOLERO-2). Przedstawiono również wyniki badań genetycznych, które wykazały, że aby ograniczyć wpływ heterogenności w obrębie guza, należy wykonywać 3 biopsje z każdego raka piersi. Zbadano najczęstsze zaburzenia szlaku PI3K/mTOR w zależności od typu molekularnego raka piersi. Natomiast próba określenia za pomocą immunohistochemii biomarkerów odpowiedzi na terapię skojarzoną ewerolimusem z trastuzumabem nie powiodła się. Zaprezentowano wyniki dwóch prac naukowych, w których analizowano wartość testów molekularnych w predykcji późnego nawrotu raka piersi (5–10 lat od rozpoznania) – najlepsze wyniki osiągnięto w przypadku PAM50 i Breast Cancer Index. Poza tym przedstawiono najnowsze doniesienia w zakresie obrazowania molekularnego pozwalającego na wczesną ocenę skuteczności stosowanej terapii.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Zaburzenia psychiczne u chorych na nowotwory – podejście kliniczne

Pacjent z chorobą nowotworową nie tylko mierzy się z chorobą pierwotną, ale także narażony jest na stany emocjonalne, które przy niesprzyjających warunkach i dużym obciążeniu mogą prowadzić do depresji, zwiększonego lęku i w konsekwencji do różnych zaburzeń psychicznych. Dobra współpraca lekarza onkologa z pacjentem, a także lekarza onkologa z psychiatrą i/lub psychoterapeutą może pomóc we właściwej diagnozie tych zaburzeń i wdrożeniu leczenia dopasowanego do stanu chorego i nasilenia tych objawów. Praca przedstawia ogólne informacje nt. depresji i lęku w chorobie nowotworowej, jak również możliwości terapii.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Spotkanie z Człowiekiem. Nadzieja

W kolejnym artykule poruszamy zagadnienie nadziei. Na przykładzie naszej pacjentki analizujemy, czym dla naszych chorych w schyłkowej fazie choroby nowotworowej jest nadzieja. Czy jest to nadzieja na wyleczenie, a może po prostu na życie? Nadzieja na kolejny dzień spędzony z rodziną czy tak jak w przypadku naszej pacjentki – nadzieja na zachowanie kontroli nad swoim życiem oraz poczucia autonomii i godności?

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Recenzja Metody terapii logopedycznej. Red. Aneta Domagała, Urszula Mirecka. Lublin, Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej, 2018, 1094 stron

Metody terapii logopedycznej. Red. Aneta Domagała, Urszula Mirecka. Lublin, Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej, 2018, 1094 stron - recenzja publikacji

Czasopismo: Logopedia Silesiana
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Communication of children and adolescents with cerebral palsy and intellectual disability in the context of quality of life assessment

Badania prezentowane w artykule objęły grupę 33 uczniów Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Kielcach (23 chłopców, 10 dziewcząt), w wieku od 3 do 19 lat. U wszystkich badanych zdiagnozowano mózgowe porażenie dziecięce oraz niepełnosprawność intelektualną. Cel badań stanowiło określenie poziomu komunikacyjnego osób z niepełnosprawnością intelektualną i motoryczną, a także wpływ tych niepełnosprawności na ich jakość życia. Wyniki pokazały, że głównym czynnikiem zakłócającym proces komunikacji jest niepełnosprawność intelektualna. Dysfunkcje motoryczne będące bazowym objawem mózgowego porażenia dziecięcego, wpływają przede wszystkim na sposób komunikacji, ale nie na jej jakość. Diagnoza komunikacyjna (CFCS) zorientowana na realizację funkcji pragmatycznych w komunikacji osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi umożliwia takie zaplanowanie terapii osób z mózgowym porażeniem dziecięcym, aby równocześnie poprawić i kontrolować jakość ich życia.

Czasopismo: Logopedia Silesiana
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki medyczne, językoznawstwo
Spotkanie z człowiekiem

W pracy onkologa szczególnie często mamy do czynienia z problemami zmuszającymi nas do trudnych wyborów i podejmowania decyzji, które mają nie tylko wymiar kliniczny, ale może przede wszystkim etyczny. Niestety, zbyt mało miejsca w dostępnej literaturze medycznej poświęcono dylematom, z jakimi spotyka się w swojej pracy lekarz onkolog. Chcielibyśmy zachęcić Państwa do dzielenia się swoimi wątpliwościami i prezentowania w „OncoReview” opisów sytuacji, które były dla Państwa trudne. Na przykładzie pacjentki leczonej w naszym szpitalu przedstawiamy rozterki, które zrodziły się podczas naszych wzajemnych kontaktów i stały się inspiracją do dalszych rozważań. Omawiamy takie zagadnienia jak stosunek lekarza do pacjenta umierającego, problem ograniczania procedur medycznych, relacje pacjent–lekarz.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Leczenie okołooperacyjne gruczolakoraka przełyku, połączenia przełykowo-żołądkowego oraz żołądka: nowe standardy postępowania i kontrowersje

Rak przełyku, połączenia przełykowo-żołądkowego oraz żołądka to duży problem diagnostyczny i terapeutyczny. Nawet po zabiegach chirurgicznych (R0) odsetek przeżyć 5-letnich jest niezadowalający. Chemioterapia okołooperacyjna czy chemioradioterapia uzupełniająca umożliwiają znamienną poprawę rokowania chorych, gdyż zmniejszają ryzyko nawrotu regionalnego oraz uogólnienia. W roku 2012 w St. Gallen odbyła się pierwsza konferencja uzgodnieniowa dotycząca leczenia okołooperacyjnego raka przełyku i żołądka. Pomimo znacznego postępu w tej dziedzinie z niecierpliwością oczekuje się na wyniki kolejnych badań klinicznych, które pozwolą na dalsze zoptymalizowanie dotychczasowych strategii terapeutycznych w tym rozpoznaniu.

Czasopismo: OncoReview
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Kryteria oceny ważności kary umownej określonej za pomocą mierników wartości innych niż oznaczona suma — glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 3.10.2019 r. (I CSK 280/18)

Glosa dotyczy istotnego wyroku Sądu Najwyższego, określającego kryteria oceny ważności kar umownych, których wysokość została wyrażona za pomocą mierników wartości innych niż oznaczona suma. Poglądy SN zarówno co do określenia wspomnianych kryteriów, jak i niedopuszczalności zastrzegania w polskim systemie prawnym kar umownych w postaci niepieniężnej, zasługują na pełną aprobatę. W glosie przedstawiono dodatkową argumentację wynikającą z wykładni funkcjonalnej, systemowej i prawnoporównawczej, przemawiającą za zapatrywaniami wyrażonymi przez SN oraz wpływ komentowanego wyroku na praktykę kontraktową.

Czasopismo: Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne