rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Grzybicze wrzodziejące zapalenie rogówki o złożonej etiologii u konia

Opisano przypadek klinicznego grzybicze zapalenie rogówki o złożonej etiologii
u konia. Chorobę rozpoznano u klaczy, maści gniadej, w wieku 7 lat. Badanie okulistyczne
wykazało w dolnym skroniowym kwadrancie rogówki: wrastanie naczyń krwionośnych,
naciek zapalny, obrzęk, wieloogniskowe nacieki podnabłonkowe oraz powierzchowne
owrzodzenie rogówki z oddzieleniem nabłonka. Cytologia impresyjna oraz badania
mikologiczne wykazały w pobranym materiale obecność Aspergillus fumigatus, a także
pojedyncze kolonie Aspergillus flavus. Koń był leczony chirurgiczne oraz przy użyciu kropli
okulistycznych z 0,2% flukonazolu i 30% DMSO. Doustnie podawano kapsułki flukonazolu,
w dawce 500 mg dwa razy dziennie. Po 2 tygodniach od operacji stwierdzono wygojenie się
owrzodzenia rogówki, z obecnością białego koloru blizny. Leczenie farmakologiczne
kontynuowano przez 12 tygodni. Badanie kontrolne wykonane po 1 roku wykazało znaczne
zmniejszenie blizny w porównaniu do stanu po operacji, brak naczyń krwionośnych
i w miejscu wrzodu zwiększenie przejrzystości rogówki.

Czasopismo: Okulistyka Weterynaryjna. e-kwartalnik dla lekarzy i studentów weterynarii
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: weterynaria
Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki u psów - diagnostyka i terapia

Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki (PPZR) - keratitis superficialis chronica jest jedną z najgroźniejszych chorób narządu wzroku psów. Choroba przebiega z objawami nacieku włóknisto-naczyniowej tkanki, wrastania naczyń krwionośnych i pigmentacji, które pojawiają się w dolnych kwadrantach rogówki. Jest to choroba o podłożu immunologicznym ale dokładny czynnik etiologiczny pozostaje nieustalony. Głównym czynnikiem środowiskowym o dużym znaczeniu w etiologii jest promieniowanie ultrafioletowe. Podstawowymi lekami w terapii początkowej są kortykosteroidy stosowane w postaci kropli lub maści okulistycznych. Duże znaczenie w terapii przewlekłego powierzchownego zapalenia rogówki odgrywa cyklosporyna. W ostatnim okresie podjęto próby zastosowania do leczenia dwumetylosulfotlenku (DMSO) i pimakrolimusu. W przypadkach zawansowanych objawów chorobowych niezbędne jest leczenie operacyjne z zastosowaniem keratektomii powierzchownej, naświetlanie promieniami ß lub krichirurgi rogówki. Na przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki pacjenci chorują do końca życia i pomimo zaniku objawów klinicznych w wyniku leczenia, u wielu z nich następuje progresja choroby.

Czasopismo: Okulistyka Weterynaryjna. e-kwartalnik dla lekarzy i studentów weterynarii
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: weterynaria
Choroby powiek - entropium i ektropium

Entropium i Ektropium zaliczają się do powszechnie spotykanych przypadków
okulistycznych u psów i kotów. Są przyczyną wielu poważnych powikłań, a nie leczone
doprowadzić mogą do utraty wzroku. Prawidłowe rozpoznanie jest warunkiem zastosowania
odpowiedniej procedury chirurgicznej, prowadzącej do pełnego wyleczenia.

Czasopismo: Okulistyka Weterynaryjna. e-kwartalnik dla lekarzy i studentów weterynarii
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: weterynaria
Działalność Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych na polu turystyki szkolnej w województwie częstochowskim w latach 1975–1998

Celem pracy jest przedstawienie działalności dwóch organizacji społecznych
na polu turystyki szkolnej w województwie częstochowskim w latach 1975–1998:
Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego (PTTK) i Polskiego Towarzystwa
Schronisk Młodzieżowych (PTSM).

Czasopismo: Aktywność Ruchowa Ludzi w Różnym Wieku
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wplyw nawozenia mikroelementami a zawartosc kationow w ziarnie owsa

Jednoczynnikowe doświadczenie polowe, będące podstawą badań, założono metodą losowanych bloków, w trzech powtórzeniach, na glebie płowej właściwej, klasy bonitacyjnej III b. Czynnikiem doświadczenia, w którym uprawiano owies odmiany Komes, był rodzaj nawożenia mikroelementowego. Stosowano dolistnie pojedyncze mikroelementy (Zn, Mn, Cu, B, Mo) w formie soli nieorganicznych oraz wieloskładnikowy nawóz Mikrochelat Gama, zawierający pierwiastki w formie schelatowanej. Wykazano, że zastosowane nawożenie największy wpływ wywierało na zawartość potasu w ziarnie owsa. W wyniku dolistnego stosowania miedzi, cynku i molibdenu stwierdzono istotny wzrost średniej zawartości tego pierwiastka - w porównaniu z obiektem nienawożonym - odpowiednio o 8,0%, 8,2% i 7,5%. Wykazano, że tylko nawożenie wieloskładnikowym nawozem Gama powodowało istotne zwiększenie zawartości magnezu w ziarnie owsa, średnio o 13,1%. Natomiast nawożenie mikroelementami na ogół nie różnicowało istotnie zawartości sodu i wapnia w ziarnie owsa. Zastosowanie miedzi powodowało - w porównaniu z obiektem kontrolnym - statystycznie potwierdzony wzrost stosunku sumy kationów jedno- do dwuwartościowych, natomiast konsekwencją nawożenia wieloskładnikowym nawozem Gama było zmniejszenie wartości tej relacji.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
'Olowiany diabel'

Prawie każda patologia jest wieloprzyczynowa. W dążeniu do opanowania agresji młodzieży, należy uwzględnić możliwość toksycznego wpływu ołowiu i kadmu na mózg. Wynika to z analizy pierwiastkowej włosów metodą spektroskopii absorpcji atomowej wykonanej w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Udokumentowano, że nadmiar ołowiu i niedobór magnezu, który jest neutralizatorem tej neurotoksyny - jest znamienny i powszechny. Dlatego konieczna jest masowa suplementacja magnezem młodzieży szkolnej.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ wybranych nośników hydrofilowych na proces wchłaniania jonów Mg2plus in vitro ze stałych rozproszeń zawierających związki magnezowe

W pracy przedstawiono badania wpływu modyfikacji struktury Mg (Glicfosf) argininą i glicyną na proces wchłaniania jonów Mg2+. Dokonano oceny wpływu wybranych nośników: poliwinylopirolidonu
(PVP) i fosfatydylocholiny (PC45) na proces wchłaniania jonów Mg2+ in vitro ze
stałych rozproszeń. Wykazano pozytywny wpływ modyfikacji struktury aminokwasami: glicyną i
argininą i nośników dodanych do stałych rozproszeń na proces wchłaniania jonów magnezowych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Oddzialywanie skladu granulometrycznego, odczynu i materii organicznej gleby na zawartosc zelaza i manganu w ziarnie pszenicy

W badaniach potwierdzono zależności między składem granulometrycznym, zawartością materii organicznej oraz odczynem a ogólną ilością żelaza oraz manganu w glebie. Wymienione właściwości wykazywały istotne zależności z zawartością żelaza i manganu w ziarnie pszenicy. Mimo zwiększającej się koncentracji tych składników w glebie, ich nagromadzenie w ziarnie zmniejszało się w roślinach pochodzących zarówno z gleb o wyższym pH, jak i z gleb o większej zawartości materii organicznej. Stwierdzono także istotną zależność między koncentracją manganu w ziarnie pszenicy i składem granulometrycznym, odczynem i materią organiczną gleby.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ warunków siedliska na bioakumulację makroelementów oraz pierwiastków śladowych w wybranych owocach z rejonu Lubelszczyzny

Oznaczono zawartość makroelementów oraz pierwiastków śladowych w owocach porzeczki czarnej, porzeczki czerwonej, maliny, śliwki węgierki i winogrona białego. Materiał do badań pobrano w województwie lubelskim na terenach potencjalnie narażonych i nienarażonych na ekspozycję zanieczyszczeń (ogrody działkowe w Lublinie oraz ogrody działkowe na wsi). W badanych owocach stwierdzono bardzo wysoką zawartość kadmu - od 0,192 mg-kg-1 do 0,545 mg-kg-1 świeżej masy, co wielokrotnie przekraczało wartość dopuszczalną 0,03 mg-kg-1 dla owoców jagodowych oraz 0,02 mg kg-1 dla owoców pestkowych. Zawartość badanych makroelementów (Na, K, Ca, Mg) i pozostałych pierwiastków śladowych (Pb, Cu, Zn, Fe, Mn) była dosyć niska i nie stanowiła zagrożenia dla zdrowia człowieka.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Fluoryzacja wody pitnej - wady i zalety

Fluor jest pierwiastkiem niezbędnym dla wszystkich organizmów żywych. Oprócz normalnych
funkcji metabolicznych, wykazano także liczne skutki patologiczne powodowane
przez ten pierwiastek. Mogą one wystąpić w rezultacie niewystarczających lub nadmiernych
ilości fluoru u ludzi. Fluor działa zarówno jako niezbędny składnik odżywczy, jak i pierwiastek
toksyczny.
Większość ludzi uważa, że fluorek odgrywa ważną rolę w zapobieganiu próchnicy zębów,
zwłaszcza u dzieci, oraz że jest on bezpieczny i skuteczny. Stwierdzono, że może powodować
choroby układu kostnego, raka, zgony niemowląt, uszkodzenie mózgu, przedwczesne starzenie
i wiele innych problemów. Tam, gdzie fluorkuje się wodę, może wystąpić fluoroza nawet u 80%
dzieci, ale nasilenie choroby może mieć miejsce także i w innych okolicach, gdzie zbyt wiele
fluoru dostaje się do organizmu z innych źródeł (pasty do zębów, żywności, zanieczyszczenia
środowiska). Zauważono, że w miarę jak zwiększa się ilość fluorku w wodzie, wzrasta występowanie
fluorozy wśród jej konsumentów. W ilości 1 ppm fluorek zakłóca w organizmie wytwarzanie
kolagenu. (Kolagen, jedno z najważniejszych i najobficiej występujących w organizmie białek, stanowi jeden z głównych składników skóry, ścięgien, mięśni, chrząstki, kości i zębów.)
Powoduje on rozkład kolagenu, osteoporozę, raka kości, łamliwość kości i zębów, a także niszczy
tkanki łączne, które utrzymują organy w odpowiedniej pozycji.
Z badań wynika że w ostatnich latach nie stwierdzono żadnych istotnych różnic, jeśli chodzi
o nasilenie próchnicy zębów, między dziećmi używającymi fluorkowanej pasty do zębów oraz
tymi, które myły zęby pastą bez fluorku. Nie można jeszcze stwierdzić, czy fluoryzacja wody na
dłuższą metę nie jest szkodliwa, chociaż pojawiają się pewne dane, iż fluorowanie szkodzi. Wraz
z napływem nowych informacji rośnie świadomość ludzi odnośnie zagrożeń płynących z działania
ogólnego fluoru i jego związków, i coraz więcej krajów rezygnuje z fluoryzacji wody pitnej.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Rolnicze źródła zanieczyszczenia wód – biogeny

Rolnictwo jest jednym z głównych i najbardziej istotnych źródeł eutrofizacji wód. Eutrofizacja
jest procesem wzbogacenia wód w biogeny, głównie azot i fosfor. Intensywność dopływu N
i P do wód zależy od: warunków pogodowych, ukształtowania powierzchni ternu, właściwości
gleby, charakteru działalności rolniczej oraz zagospodarowania zagrody wiejskiej. Migracja N ze
względu na lepszą rozpuszczalność jego związków zależy, przede wszystkim, od warunków hydrologicznych
i glebowych, i jest związana głównie z wymywaniem, natomiast migracja P jest
powiązana ze zjawiskiem erozji. Rolnicze źródła zanieczyszczeń wód można podzielić na obszarowe
i punktowe. Zanieczyszczenia obszarowe obejmują straty składników (N i P) z nawozów
mineralnych i organicznych stosowanych na użytkach rolnych, spływy powierzchniowe z terenów
wiejskich i w wyniku erozji. Są one związane z rolnictwem, ponieważ w większości obszar
zlewni jest użytkowany rolniczo (blisko 60% powierzchni kraju stanowił UR). Poza tym stanowił one najtrudniejszą do kontrolowania przyczynę degradacji wód. Punktowe źródła zanieczyszczeń
pochodzą, przede wszystkim, z zabudowani gospodarskich, pryzm obornikowych, zbiorników
na gnojowicę oraz z działalności bytowej: rozproszone budynki mieszkalne i szamba.
Zanieczyszczenia te powstają najczęściej w wyniku nieprawidłowego składowania odchodów zwierzęcych.
Ilość biogenów przenikających z obszarów wiejskich do wód może być skutecznie ograniczona
przez: stosowanie odpowiedniej agrotechniki, racjonalne nawożenie, odpowiedni dobór
roślin (płodozmiany przeciwerozyjne), zakładanie stref buforowych i oczyszczalni roślinnych. Podstawowe
akta prawne mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniami ze źródeł rolniczych
to: Dyrektywa Azotanowa, Kodeks Dobrej Praktyki, Ustawa o nawozach i nawożeniu.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ obecności azotanów (III) i (V) w wodzie wodociągowej na poziom zanieczyszczeń naparów ziołowych

Azotany i azotyny są bardzo niebezpiecznymi związkami, które wskutek kumulacji w organizmie
mogą powodować methemoglobinemie, awitaminozę, anemię. Ponadto wykazują mutagenność,
embriotoksyczność i teratogenność oraz odpowiadają za powstawanie rakotwórczych
nitrozoamin. Szczególną wrażliwość na te związki wykazują niemowlęta i małe dzieci. Poziom
azotanów i azotynów w ich codziennej diecie powinien być przedmiotem specjalnego zainteresowania.
Jako ważne źródło pobrania tych zanieczyszczeń należy rozpatrywać herbatki ziołowe
i ziołowo-owocowe, tak chętnie stosowane w diecie i w celach leczniczych u najmłodszych. Jednym
z ważnych źródeł narażenia młodego człowieka na azotany i azotyny jest także woda używana
do sporządzania naparów ziołowych.
Celem pracy było określenie poziomu zawartości azotanów i azotynów w wybranych herbatkach
ziołowych i ziołowo-owocowych, i określenie stopnia przechodzenia tych związków do
roztworów przeznaczonych do bezpośredniego spożycia.
W celu określenia wpływu jakości wody na poziom azotanów i azotynów w herbatkach, do
sporządzenia naparów używano wody redestylowanej oraz wodociągowej. Badania zawartości azotanów i azotynów prowadzono zgodnie z metodyką opisaną w PN-92/A-75112. Wykazano, że
zioła, a właściwie napary, są ważnym źródłem narażenia organizmu na azotany(III) i (V) i mogą
stanowić niebezpieczeństwo dla zdrowia najmłodszych, szczególnie gdy wykonuje się je z użyciem
wody wodociągowej.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wplyw nawadniania kroplowego i nawozenia mineralnego na jakosc owocow truskawki

Truskawkę odmiana Elsanta, Elkat, Senga Sengana uprawiano na glebie lekkiej w zróżnicowanych warunkach wodnych i nawozowych. Oceniane odmiany truskawki gromadziły w owocach podobne ilości azotu, potasu i witaminy C. W owocach odmiany Elsanty więcej było azotanów i fosforu, a u odmiany Senga Sengana - wapnia, magnezu, żelaza i cukrów. Nawadnianie zwiększyło w owocach zawartość fosforu, potasu i witaminy C, natomiast zubożało owoce w azot, azotany, magnez oraz cukry. Zwiększone nawożenie NPK zmniejszyło w owocach truskawki ilość witaminy C i cukrów, ale wydatnie zwiększyło ilość azotu, azotanów, fosforu, potasu, wapnia i żelaza.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Dynamika zawartości kationów alkalicznych w wodach rzeki Dunajec w sezonie wegetacyjnym

Oceniano zawartość Ca, Mg, Na i K w wodach rzeki Dunajec na odcinku od ujęcia do
Wisły do dopływu Popradu. Próbki pobrano z 20 punktów: 8 na zbiornikach zaporowych
i 12 na rzece, 2 razy wiosną i latem oraz 1 raz jesienią 2003 r.
Zawartości Ca, Mg, Na i K w wodach Dunajca nie odbiegały od ich naturalnych stężeń w rzekach Europy. Wczesną wiosną wody zawierały średnio mniej kationów, a w następnych
terminach ich stężenie było wyższe i zbliżone. Stężenie Mg i K zależało w mniejszym
stopniu od pory roku niż poziom Ca i Na. Niższe ich stężenie notowano w wodach
zbiorników zaporowych, ale nie była to radykalna różnica w stosunku do stężenia w Dunajcu
zasilającym Zbiornik Rożnowski. Sposób użytkowania rolniczo-przemysłowej części zlewni
wywołał lokalny wzrost stężenia kationów w wodach Dunajca w wyniku zrzutu zanieczyszczeń
ze źródeł punktowych, bez istotnej zmiany w wodach poniżej nich.
Stężenie Mg, Na i K w wodach Dunajca spełniało kryteria dla wód I klasy o najwyższej jakości, a w 95% próbek także standardy zawartości Ca. Ich zawartość była odpowiednia
dla wód pitnych.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Selen w artykułach spożywczych. Część 2. Produkty cukiernicze i zbożowe

W krajowych wyrobach cukierniczych oraz produktach zbożowych i pieczywie oznaczono śladowe zawartości selenu, wykorzystując 3 niezależne metody spektralne: 1) absorpcyjną spektrometrię atomową (AAS), 2) spektrofotometrię absorpcyjną (UV-VIS), 3) spektrofluorymetrię (SF). W żadnej z badanych próbek napojów nie wykazano zwiększonej ilości selenu. Zawartość selenu w badanych próbkach malała w następującym szeregu: mąka > pieczywo > kasza > ryż > wyroby cukiernicze. Wykazano dużo wyższe zawartości selenu we wszystkich badanych próbkach pochodzenia krajowego w stosunku do zawartości selenu oznaczonych przez innych autorów w produktach żywnościowych z krajów ubogich w selen, takich jak: Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa i Nowa Zelandia.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Charakterystyka osadów dennych dwóch zbiorników małej retencji wodnej

Analizowano skład chemiczny osadów dennych dwóch zbiorników retencyjnych: w Krempnej
na rzece Wisłoce oraz w Zesławicach na rzece Dłubni. Próby osadów dennych pobrano
w sezonie jesiennym 2005 r. z poziomów: 0–15 cm, 15–25 cm, 25–35 cm, 35–45 cm w zbiorniku
Krempna oraz 0–15 cm, 15–25 cm, 25–35 cm w zbiorniku Zesławice. W składzie granulometrycznym
osadów wykazano przewagę cząstek spławialnych w zbiorniku Krempna oraz pyłowych
w zbiorniku Zesławice. Odczyn osadów był obojętny lub zasadowy, a zawartość materii
organicznej wynosiła od 1,16% do 3,52%. Ogólnie obserwowaną tendencją był wzrost pH i spadek
zawartości materii organicznej wraz z głębokością. Osady zawierały: 0,19-1,52 g N, 0,22-
0,44 g P, 3,16-31,51 g Ca, 1,31–4,58 g Mg, 1,23–5,62 g K i 0,14–0,31 g Na⋅kg-1 s.m. W osadach
stwierdzono niską koncentrację metali ciężkich, jedynie zawartości Cd oraz Zn w warstwie
25–35 cm zbiornika Zesławice były wyższe niż wynosi poziom ich tła geochemicznego. Metale
w osadach wykazały znaczną potencjalną rozpuszczalność, mieszczącą się w zakresie 19–23%
zawartości całkowitej w przypadku Zn, 20-24% Ni, 40-60% Cu, 66-92% Pb, 17–70% Cd w zbiorniku
Krempna oraz 28–58% Zn, 20–25% Ni, 34–57% Cu, 80–87% Pb, 49–89% Cd w zbiorniku
Zesławice.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Wpływ leczenia tlenkiem magnezu na ciśnienie tętnicze, stężenie magnezu i cholesterolu u policjantów z nadciśnieniem tętniczym

Spośród 203 policjantów, nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 65 (32%). U 32 z nich, u których
leczenie pojedynczym lekiem (perindopril 4 mg) by³o nieskuteczne, podano dodatkowo tlenek
magnezu (MgO). Wydzielono z grupy chorych: ze stężeniem Mg w surowicy mniejszym od
1,0 mmol⋅dm-3 (NM) i większym lub równym 1,0 mmol⋅dm-3 (WM). Obie grupy nie różniły się
między sobą wiekiem – 41,1±5,8 vs 39,3±6,2 lat, średnim ciśnieniem tętniczym (MAP) – 124,8±8 vs
123,6±7,4 mm Hg, wskaźnikiem masy ciała (BMI) – 28,20±8,2 vs 28,80±8,8 kg⋅m-2 i stężeniem
sodu – 137,5±2,8 vs 136,6 ± 3 mmol⋅dm-3. Różniły się natomiast stężeniem: magnezu odpowiednio
0,790±0,1 vs 1,430±0,22 mmol⋅dm-3 (p<0,001), cholesterolu 7,5±0,4 vs 6,0±0,4 μmol⋅dm-3 (p<0,001),
wapnia 2,340±0,12 vs 2,540±0,16 mmol⋅dm-3 (p<0,001) i potasu 4,380±0,32 vs 4,160±0,32
mmol⋅dm-3 (p=0,036). Po 30 dniach leczenia perindoprilem i MgO w obu grupach uzyskano
znamienne obniżenie ciśnienia tętniczego o ok. 7%. Towarzyszyło mu obniżenie stężenia cholesterolu,
znamienne statystycznie jedynie w grupie NM. W odróżnieniu od grupy NM, gdzie
uzyskano wzrost stężenia magnezu o 21,5% (p<0,05), w grupie WM wystąpiło znamienne obniżenie stężenia tego pierwiastka w surowicy o 16,1% (p<0,05).
Wniosek: Możliwe jest stosowanie u policjantów profilaktycznych dawek magnezu w połączeniu z lekami przeciw nadciśnieniowymi w celu wspomagania leczenia hipotensyjnego, obniżenia
stężenia cholesterolu i wyrównywania zaburzeń gospodarki magnezowej, także u chorych
z prawidłowymi stężeniami magnezu w surowicy.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Selen w artykułach spożywczych. Cześć 1. Napoje

W krajowych naturalnych wodach mineralnych, napojach barwionych i sokach owocowych oznaczono śladowe zawartości selenu, wykorzystując 3 niezależne metody spektralne: 1) metodę absorpcyjnej spektrometrii atomowej (AAS), 2) metodę spektrofotometrii absorpcyjnej (UV-VIS), 3) metodę spektrofluorymetryczną (SF). W żadnej z badanych próbek napojów nie wykazano zwiększonej ilości selenu. Zawartość selenu w badanych próbkach maleje w następującym szeregu: soki owocowe > napoje barwione > naturalne wody mineralne. Zawartość selenu w badanych różnych próbkach wód nie przekracza wartości 10 g⋅l-1, rekomendowanej przez Światową Organizację Zdrowia.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Zawartość makroskładników i beta-glukanów w oplewionych i nagoziarnistych odmianach jęczmienia i owsa w przypadku zróżnicowanej ochrony chemicznej

Badano zmiany zawartości β-glukanów i makro składników w oplewionych i nagoziarnistych odmianach jęczmienia (odmian Antek, Rastik) i owsa (odmian Cwał, Cacko). W doświadczeniu uwzględniono 2 poziomy ochrony chemicznej: minimalną - zaprawa nasienna Oxafun T 75 DS/WS i herbicyd Mustang 306 SE oraz intensywną - zaprawa nasienna, herbicyd, fungicyd Folicur Plus 375 EC i insektycyd Karate Zeon 050 CS. Stwierdzono, że zróżnicowany poziom ochrony chemicznej roślin nie wpłynął istotnie na zmiany zawartości zarówno badanych makroskładników, jak i β-glukanów. W ziarniakach badanych odmian jęczmienia, zarówno oplewionych, jak i nagoziarnistych, wykazano wyższy poziom β-glukanów w porównaniu z ziarniakami owsa.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Zawartość metali ciężkich w osadach dennych rzeki Kłodnicy

Oznaczono zawartość metali ciężkich w osadach dennych rzeki Kłodnicy. Próbki pobrano z 7 stanowisk wzdłuż biegu rzeki - od źródeł do ujścia do Odry w Kędzierzynie-Koźlu. Zaobserwowano wysokie stężenia żelaza i manganu w osadach środkowego biegu rzeki, pochodzących z wód podziemnych odwadnianych kopalni węgla kamiennego. wysoka zawartość ołowiu w tym rejonie była, prawdopodobnie, skutkiem eksploatacji złóż tego metalu prowadzonej w przeszłości w obrębie zlewni rzeki. Wykazano, że zanieczyszczenie osadów dennych Kłodnicy nie odbiega od stanu stwierdzonego w innych rzekach rejonu Górnego Śląska, jednakże są one bardziej zanieczyszczone metalami ciężkimi niż osady z innych rejonów Polski. W przyszłości celowe jest objęcie badaniami monitoringowymi osadów dennych Kłodnicy.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne
Stężenie i ładunek magnezu oraz wapnia w odciekach drenarskich

W pracy przedstawiono wyniki badań zawartości magnezu i wapnia w odciekach drenarskich. Stężenie magnezu zmienia się w niewielkich granicach, natomiast wapnia wykazuje znaczne zróżnicowanie, nawet wartości średnie dla poszczególnych obiektów różnią się 2-3-krotnie. Wraz z odciekami drenarskich z gleby odpływa od 10,7 do 34,4 kg Mg·ha-1-rok-1 oraz od 47,1 do 192,1 kg Ca·ha-1-rok-1, a o wielkości strat tych makroelementów w głównej mierze decyduje ilość wody odprowadzanej siecią drenarską. Gleby intensywnie odwadniane są narażone na duże straty magnezu i wapnia, w związku z tym wymagają wyższego nawożenia tymi składnikami.

Czasopismo: Journal of Elementology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki biologiczne