rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kształtowanie systemu ruchu rowerowego na przykładzie Wrocławia

Rozwój systemu rowerowego we Wrocławiu. Prędkość chwilowa w ruchu rowerowym.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metoda oceny dostępności i atrakcyjności przystanków miejskiego transportu zbiorowego

Mieszkańcy chętniej podejmą decyzję o odbyciu podróży
transportem zbiorowym jeśli dojście do przystanków nie będzie zbyt
uciążliwe. W mieście należy zatem stworzyć dobre warunki dla osób poruszających
się pieszo, poprzez odpowiednie kształtowanie sieci ciągów
pieszych i poprawianie standardu wyposażenia przestrzeni publicznej.
Ponieważ kluczowe znaczenie ma tutaj dostępność przystanków, należy
skoncentrować się na opracowaniu metody oceny ich atrakcyjności
dla potencjalnych pasażerów oraz na ustaleniu zasad waloryzacji warunków
występujących na prowadzących do przystanków ciągach pieszych.
Środowisko miejskie przyjazne pieszym ułatwia podjęcie często
trudnej decyzji o ograniczeniu korzystania z samochodu w podróżach
wewnątrzmiejskich. Przedstawiona metoda pozwala na zwymiarowanie
stopnia zaspokojenia potrzeb użytkowników środków transportu zbiorowego
oraz pieszej dostępności przystanków. Metoda stanowi ważne
narzędzie do wykorzystania przy ustalaniu warunków życia na terenach
zurbanizowanych. Pozwala na tworzenie miejskich standardów zaspokajania
potrzeb komunikacyjnych i porównywanie stopnia ich realizacji
w poszczególnych jednostkach urbanistycznych. Proponowana metoda
jest również użyteczna w przypadku prowadzenia analiz rynku nieruchomości
miejskich. Obecnie, gdy ulice miast blokują stojące w korkach
pojazdy, dobra dostępność środków transportu zbiorowego może powodować
wzrost wartości nieruchomości nawet o ponad 10%.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wyposażenie i wizerunek przystanków Tramwaju Plus we Wrocławiu

Artykuł stanowi drugą część analizy przystanków związanych z liniami Tramwaju Plus. W poprzedniej części (2012/9) zajmowano się głównie funkcjonalnością i dostępnością przystanków, natomiast w niniejszej pracy skupiono się na wizerunku, jaki tworzy wyposażenie miejsc zatrzymań nowej oferty przewozowej Wrocławia. Wygląd poszcze-gólnych przystanków nie jest jednolity, a często nie jest nawet zbliżony do siebie. Największe różnice zauważalne są pomiędzy poszczególnymi typami przystanków. Te nowo wybudowane posiadają futurystyczne wiaty, duże tablice z nazwami przystanków i elektroniczne tablice informacji pasażerskiej, co upodabnia je do stacji metra. Istniejące wcześniej, a przebudowane przystanki, otrzymały zróżnicowaną stylistykę, w jednym przypadku podobną do miejsc zatrzymań z pierwszej grupy, w innych odmienną, przy czym nie stosowaną dotychczas w mieście, a w innych typową dla zwykłych linii tramwajowych. Całości mozaiki dopełniają przystanki w ogóle niezmieniane o dwojakiej stylistyce. Można było liczyć, że znaczące inwestycje związane z projektem Tramwaju Plus pozwolą na stworzenie nowego wizerunku miejskiego transportu zbiorowego. Temu celowi mogła służyć jednolita i unikalna stylistyka miejsc zatrzymań. Niestety liczne niekonsekwencje i nieprawidłowości, będące często efektem pozornych oszczędności, pozwalają dojść do wniosku, że pod względem krajobrazowym nie udało się nadać projektowi Tramwaju Plus cech jednolitego produktu rynkowego, który byłby w stanie poprawić wizerunek wrocławskiej komunikacji zbiorowej. Przystanki analizowanych linii nie stały się miejscami jednolitymi znaczeniowo, które można by zawsze bezpośrednio utożsamiać z nową ofertą transportu publicznego we Wrocławiu. W artykule poruszono również kwestie przystosowania infrastruktury do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz nie zawsze trafnych nazw przystanków.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Integracja taryfowo-biletowa transportu zbiorowego w aglomeracji łódzkiej

Władze lokalne i regionalne posiadają narzędzia, przy pomocy których mogą wspomagać integrację transportu miejskiego. Można wymienić tu: finansowanie transportu zbiorowego, ustanawianie taryfy oraz biletów w transporcie miejskim, rozwiązania instytucjonalne oraz inwestycje w infrastrukturę. W artykule przybliżono problem integracji taryfowo-biletowej. Integracja taryfowo-biletowa umożliwia pasażerom zakup jednego biletu, który obowiązuje w środkach transportu dwóch lub większej liczby przewoźników (organizatorów). Dodatkową korzyścią jest możliwość przemieszczania się na podstawie wspólnego biletu różnymi rodzajami środków transportu zbiorowego, np. autobusem regionalnym, koleją podmiejską, miejskim tramwajem czy metrem. Dzięki temu pasażerowie korzystający z usług komunikacji miejskiej nie muszą martwić się o znajomość taryf poszczególnych przewoźników, zakupu poszczególnych biletów czy też ich skasowanie. Działania w kierunku integracji mają za zadanie wzmocnić rolę transportu publicznego poprzez poprawę jakości przewozów oraz zwiększenie konkurencji względem transportu indywidualnego. Autorka przedstawia sposób funkcjonowania zintegrowanych biletów w czterech miastach Polski - Krakowie, Wrocławiu, Warszawie oraz Metropolii Zatoki Gdańskiej. Szczegółowo zaprezentowano wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w aglomeracji łódzkiej mające na celu wprowadzenie zintegrowanego biletu na tym obszarze. Badania przeprowadzono na przełomie lipca i sierpnia 2011 roku. Pasażerów korzystających z komunikacji zbiorowej i kolei pytano o codzienne podróże na określonych trzech tra-sach, bilety z jakich korzystają oraz zainteresowanie wspólnym biletem. W wyniku działań integracyjnych na obszarze określonego regionu powinien powstać system transportu zbiorowego, który będzie uwzględniał przede wszystkim oczekiwania pasażerów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Autostrada w mieście i jej znaczenie krajobrazowe na przykładzie Wrocławia i Piekar Śląskich

W artykule dokonano charakterystyki i oceny nowych obwodnic autostradowych/autostrad przebiegających przez miasta Wrocław i Piekary Śląskie w aspekcie krajobrazowym i do pewnego stopnia środowiskowym. Obie inwestycje przebiegają w niektórych miejscach w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zabudowanych o funkcji mieszkalnej. W obu przypadkach nastąpiła potężna ingerencja w krajobraz miasta. Nakreślono kompleksową wizję terenu wzdłuż autostrad, co posłużyło do wskazania problemów i obszarów konfliktowych. Poddano analizie zastosowane lub proponowane rozwiązania w zakresie kształtowania krajobrazu miasta w sąsiedztwie autostrady. Mają one typowy charakter i obejmują podstawowe zabiegi pielęgnacyjne: posianie trawy, nasadzenia krzewów czy drzew w formie szpalerów. Zaplanowano wprowadzenie na wybrane ekrany akustyczne pnączy celem "ożywienia" i zdynamizowania betonowych płaszczyzn ekranów. Tymczasem nie stwierdzono działań wskazujących na tworzenie bardziej wyrafinowanych kompozycji krajobrazowych w sąsiedztwie obu autostrad. Za negatywne uznano powstawanie niezagospodarowanych, niewyróżniających się krajobrazowo tzw. miejskich ugorów - terenów wyłączonych z użytkowana wskutek przebiegu pasów jezdnych oraz pod estakadami. W opinii autorów niektóre działania, na przykład nasadzenia szpalerów wysokopiennych drzew, nie mają lub długo nie będą miały wpływu na estetykę ekranów akustycznych ani też nie będą spełniać funkcji przesłaniających betonowe ściany ciągu ekranów akustycznych znajdujących się w wielu przypadkach zaledwie kilkadziesiąt metrów od budynków istniejących lub nowobudowanych osiedli mieszkaniowych. Praca nad przygotowanym materiałem opierała się w głównej mierze na analizie dokumentów oraz obserwacji w terenie. Uzyskane rezultaty wskazują na dominację funkcjonalności i tymczasowości w zagospodarowaniu terenu w pobliżu autostrady, przy pozostawieniu na dalszym planie estetyki i innych płaszczyzn fizjonomii krajobrazu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany na rynku regionalnych przewozów lotniczych w latach 2008-2012

W niniejszym artykule opisany został potencjał polskiego rynku regionalnych przewozów lotniczych. Wykonano analizy możliwości, jakie ma przed sobą pasażerski krajowy transport lotniczy. Zwrócono uwagę na zmiany, jakie może przynieść pojawienie się nowego przewoźnika, a także reakcje firm konkurencyjnych. Autorzy wykonali analizę obecnie funkcjonujących przewoźników, czyli LOT-u i EuroLOT-u, jak również nieistniejącego już przewoźnika OLT Express. Przedstawiono ryzyko, jakie niesie za sobą wprowadzenie dumpingo-wych cen przewozów, a z drugiej strony szansę generowane przez wzrost liczby pasażerów korzystających z regionalnych podróży lotniczych przy niskich cenach. Zauważono, że potencjał w przewozach krajowych drogą powietrzną jest ogromny. Autorzy zwrócili uwagę na rozwój infrastruktury lotniczej. Porty lotnicze, chcąc sprostać potrzebom pasażerów, a także zwiększyć komfort podróży, kładą nacisk na rozbudowę i modernizację. Nie bez znaczenia pozostaje również systemowe podejście do transportu lotniczego. Dostępność portów jest obecnie stale rozwijana. Z uwagi na czas, koszt podróży, a także komfort pasażerów najkorzystniejsze jest łączenie portów lotniczych z centrami miast za pomocą kolei. Takie rozwiązania zostały już wdrożone w Krakowie i Warszawie, a w planach jest stworzenie takich połączeń również dla kolejnych obiektów, między innymi w budowanym porcie w Lublinie. Zwrócono również uwagę na potrzebę konkurencyjności regionalnego transportu lotniczego z innymi gałęziami transportu. W podróżach na większe odległości, gdzie czas i wygoda podróży są istotne, a przy zwiększającej się cenie paliwa, koszty podobne, lot samolotem staje się konkurencyjny w stosunku dopodróży samochodem lub pociągiem.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badanie i ocena warunków ruchu na skrzyżowaniach z wyspą centralną na przykładzie Białegostoku

W ostatnich latach w Białymstoku, na przecięciu ważnych ciągów komunikacyjnych, obserwuje się przebudowę istniejących skrzyżowań na skrzyżowania z wyspą centralną z sygnalizacją świetlną. Jest to podyktowane pogarszającymi się warunkami ruchu, które wynikają z dużych obciążeń ruchem pojazdów na skrzyżowaniach, a także ze zmiany przekroju poprzecznego typu 1/2 na przekrój typu 2/2. Skrzyżowania z wyspą centralną są połączeniem krzyżujących się dróg proponowanym również w wytycznych projektowania, głównie z uwagi na występowanie dużych, wewnętrznych powierzchni akumulacji dla pojazdów skręcających w lewo, które odpowiednio zaprojektowane zapewniają wysoką przepustowość całego rozwiązania. W artykule podjęto próbę oceny warunków ruchu na skrzyżowaniach z wyspą centralną położonych na obszarze Białegostoku. Analizę przeprowadzono na podstawie wyników pomiarów ruchu samochodowego i ruchu pieszego, z uwzględnieniem geometrii skrzyżowań i organizacji ruchu. Wyniki pomiarów natężenia, struktury kierunkowej i rodzajowej ruchu pozwalają stwierdzić, że na skrzyżowaniach z wyspą centralną w Białymstoku w ciągu dnia występuje dość zróżnicowane obciążenie ruchem samochodowym (1800-6000 P/h, udział pojazdów ciężkich: 2,8-6,5%, udział relacji skrętuw lewo: 18-28%). W ramach szczegółowych analiz wykonano obliczenia przepustowości na dwóch wybranych skrzyżowaniach z wyspą centralną w oparciu o metodę MOP-SZS-04. Stwierdzono brak przekroczeń przepustowości, a panujące warunki ruchu oceniono jako dobre. Wykonano również porównania przepustowości skrzyżowania z wyspą centralną z przepustowością ronda średniego 2-pasowego o zbliżonej geometrii przy takim samym natężeniu ruchu. Wyniki badań i analiz potwierdziły, że skrzyżowania z wyspą centralną są korzystnym rozwiązaniem z punktu widzenia przepustowości oraz warunków ruchu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zmiany w planach rozwoju sieci tramwajowej we Wrocławiu i ich potencjalne konsekwencje

Dylematy związane z koncepcją w Studium Uwarunkowań
i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Wrocławia systemu
transportu zbiorowego, w szczególności szynowego. Rozważania
prowadzone są na przykładzie konkretnych tras tramwajowych.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Uwarunkowania przewozu rowerów w pociągach

W artykule dokonano analizy zasad, możliwości oraz
ograniczeń w przewozie rowerów w pociągach. Analiza ma na celu zestawienie
i porównanie praktyk stosowanych w przewozie rowerów
pociągami uruchamianymi przez polskich przewoźników kolejowych,
zarówno w komunikacji międzynarodowej, jak i w komunikacji krajowej.
Punktem wyjścia niniejszej analizy jest prawo podróżnych do przewozu
rowerów zagwarantowane przez postanowienia Rozporządzenia
(WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października
2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu
kolejowym. Prawo to zostało zestawione z regulacjami prawnymi oraz
taryfowymi stosowanymi podczas świadczenia usług transportu pasażerskiego.
Artykuł wskazuje zasady bezpłatnego przewozu roweru – usługę
oferowaną przez niektórych przewoźników oraz opłaty pobierane za taki
przewóz przez pozostałych przewoźników. Oprócz możliwości, w artykule
przedstawiono również ograniczenia przewozu stosowane przez niektóre
kolejowe przedsiębiorstwa transportowe. W końcowej części artykułu
dokonano analizy przewozu rowerów w pociągach lokalnego transportu
zbiorowego w Warszawie, uruchamianych przez Metro Warszawskie Sp.
z o.o. oraz Szybką Kolej Miejską Sp. z o.o. Zasady przewozu rowerów
w pociągach (oraz ich ograniczenia) zostały dla potrzeb niniejszego artykułu
zawężone do aspektów prawno-taryfowych, bez analizowania tych
zasad z punktu widzenia rozwiązań technicznych. Dodatkowo, ze względu
na bardzo niski odsetek liczby podróżnych odbywających przejazd
pociągami uruchamianymi przez UBB sp. z o.o (oferującej połączenia na
odcinku Świnoujście Centrum - Ahlbeck granica państwa) w ogólnej liczbie
podróżnych korzystających z usług kolejowych w Polsce, w niniejszej
analizie nie uwzględniono tego przewoźnika.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Projekt kolejowy „Stuttgart 21”

Celem artykułu jest zaprezentowanie jednego z największych
i najbardziej kosztownych projektów kolejowych, realizowanych
w ostatnich kilkunastu latach w Europie. Zakrojony na szeroką skalę
projekt pod nazwą „Stuttgart 21” to wieloetapowe przedsięwzięcie infrastrukturalne,
którego głównymi efektami będzie m.in. przeorganizowanie
węzła kolejowego w mieście Stuttgart, budowa nowego podziemnego
dworca kolejowego oraz przebudowa linii kolejowych w relacjach dalekobieżnych,
a także rewitalizacja centralnych dzielnic Stuttgartu. Projekt
„Stuttgart 21”, którego zakończenie planowane jest na rok 2021, ze
względu na szeroki i skomplikowany zakres prac oraz wysokie koszty inwestycyjne
wymaga zaangażowania wielu partnerów ze sfery publicznej,
biznesu, a także sfery społecznej. Pokładane są w nim olbrzymie nadzieje
władz samorządowych, regionalnych i krajowych na poprawę konkurencyjności
wewnętrznej i zewnętrznej całego obszaru metropolitalnego
Stuttgartu zarówno w wymiarze gospodarczym, przestrzennym, jak
i społecznym. W artykule zaprezentowano najważniejsze założenia projektu
oraz spodziewane efekty wynikające z jego realizacji. Ponadto opisane
zostały struktury zarządzania Regionem Stuttgart oraz polityki strategiczne
w obszarze rozwoju transportu publicznego w regionie. Ważnym
elementem artykułu jest wskazanie na istotną rolę procesu uspołeczniania
założeń projektu. W wyniku wykorzystania przez organizatorów procesu
inwestycyjnego różnorodnych, niejednokrotnie kosztownych form
partycypacji społecznej uzyskano jego społeczną akceptację, której brak
na początkowym etapie inwestycyjnym mógł całkowicie wstrzymać jego
realizację.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Działania miasta Malmö na rzecz kontroli ruchu miejskiego, zmiany przyzwyczajeń podróżnych oraz zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza

Kontrola ruchu drogowego w mieście. Podróże rowerowe. Transport publiczny. Przyjazne środowisku samochody i paliwa. Zmiany zachowań komunikacyjnych mieszkańców.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Niski stan bezpieczeństwa ruchu drogowego w polskich miastach - akceptacja czy wyzwanie?

Analiza przyczyn niskiego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego w polskich miastach. Czynniki i zjawiska wpływające na poziom brd. Stówa kluczowe: inżynieria mchu, bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Umowa do porozumienia międzygminnego jako instrument kształtowania lokalnego transportu zbiorowego

Zakres merytoryczny umowy i załączników do umowy. Metodologia obliczania kosztów przychodów i doptat budżetowych jako załącznik do umowy.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Problemy stosowania liczników czasu w drogowej sygnalizacji świetlnej

Artykuł porusza problem stosowania liczników czasu upływającego
do zmiany sygnału w drogowej sygnalizacji świetlnej. Opisano
stosowane urządzenia, ich działanie oraz korzyści i problemy związane z ich
stosowaniem. Scharakteryzowano możliwość stosowania liczników w aktualnym
stanie prawnym. Artykuł stanowi rozwinięcie artykułu Liczniki
czasu w sygnalizacji drogowej – za i przeciw ich stosowaniu opublikowanego
w czasopiśmie TTS Technika Transportu Szynowego nr 10/2013. W artykule
scharakteryzowano rodzaje używanych liczników oraz stosowane
w nich rozwiązania techniczne. Następnie wyróżniono trzy grupy problemów
związanych z ich stosowaniem, dotyczące: zagadnień inżynierii ruchu,
zagadnień związanych z budową urządzeń oraz zagadnień prawnych i odnoszących
się do bezpieczeństwa ruchu drogowego. W zakresie inżynierii
ruchu odniesiono się do problemów związanych z projektowaniem algorytmów
sterowania oraz wpływem urządzeń na efektywność sterowania.
Poruszono także problemy dotyczące projektowania rozmieszczenia tych
urządzeń. W części odnoszącej się do zagadnień technicznych przedstawiono
zasadę działania urządzeń dostępnych na rynku oraz opisano ich wady.
Przeprowadzono analizę wyposażenia sterownika oraz urządzenia pod kątem
standardów bezpieczeństwa stosowanych dla innych urządzeń sygnalizacyjnych.
Zwrócono także uwagę na problem wymagań konstrukcyjnych
i fotometrycznych dla liczników czasu. W części dotyczącej zagadnień
prawnych i związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego zwrócono
uwagę na sytuacje, w których stosowanie liczników czasu może być przyczyną
niebezpiecznych zachowań kierujących, bądź zdarzenia drogowego.
Uwzględniono przy tym sposób poruszania się różnych uczestników ruchu.
Przedstawiono również czynniki, wpływające na decyzje zarządców dróg
instalujących takie urządzenia. Wskazano obszary, które wymagają uregulowania,
w przypadku chęci dopuszczenia do stosowania liczników czasu
w drogowej sygnalizacji świetlnej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przedawaryjny stan mostu drogowego na terenach górniczych

W związku z planowaną eksploatacją górniczą zaszła konieczność
sprawdzenia stanu technicznego mostu oraz jego odporności
na wpływy górnicze. Podczas wizji lokalnej okazało się, że w związku
z dotychczasową eksploatacją górniczą obiekt znalazł się w stanie
przedawaryjnym, co umknęło uwadze sporządzającego rutynowe, przewidziane
prawem budowlanym przeglądy okresowe. W artykule przeanalizowano
przyczyny powstania nieprawidłowości oraz zaproponowano
sposób wykonania naprawy, będący jednocześnie zabezpieczeniem
profilaktycznym przed wpływami górniczymi. We wnioskach wskazano
na konieczność objęcia obiektów mostowych zlokalizowanych na terenach
górniczych opieką specjalisty z dziedziny budownictwa na terenach
górniczych, zarówno przed podjęciem eksploatacji górniczej, jak
i w trakcie ujawniania się jej wpływów.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wyniki badań podróży w Krakowie – KBR 2013

W Krakowie i w gminach ościennych w roku 2013 zostały
przeprowadzone badania zachowań komunikacyjnych mieszkańców
w ramach tzw. Kompleksowych Badań Ruchu. Prowadzone badania
stanowiły część dużego projektu badawczego realizowanego dla
Krakowa, którego głównym celem jest opracowanie metodyki monitoringu
zachowań transportowych mieszkańców. Celem badań było zebranie
informacji na temat zachowań transportowych mieszkańców do
oceny funkcjonowania systemu transportowego. Zebrane dane stanowiły
podstawę do budowy modelu symulacyjnego podróży Krakowskiego
Obszaru Metropolitarnego. W artykule przedstawiono założenia i metodykę
przyjętą w badaniach oraz wybrane wyniki badań, stanowiące
niewielką część dostępnej bazy danych. Przedstawione wyniki dotyczą
m.in. poziomu ruchliwości, motywacji podróży, podziału zadań przewozowych
czy udziału godziny szczytu w podróżach.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Projekt rewitalizacji i rozwoju komunikacji trolejbusowej w Gdyni współfinansowany ze środków unijnych

System trolejbusowy miasta. Zakres inwestycji oraz jej realizacja. Ocena zmian w systemie transportu zbiorowego po wdrożeniu projektu.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Studium osobowego transportu linowego w Gdańsku

W niniejszym artykule przedstawiono wyniki prac nad projektem koncepcyjnym napowietrznej kolei linowej na Górę Gradową w Gdańsku. Na wspomnianym wzniesieniu znajduje się Fort Grodzisko, który ma ogromną szansę, aby stać się jednym z ważniejszych punktów na turystycznej mapie Gdańska. Na terenie Fortu, jak i w jego bliskiej okolicy realizowane są projekty mające na celu rozwój miasta na dużą skalę. Realizowany jest tu m. in. projekt Hewelianum, który obok upowszechniania wiedzy o gdańskich zabytkach architektury militarnej i obronnej, należy do zadań Parku Kulturowego Fortyfikacji Miejskich (PKFM) "Twierdza Gdańsk". W bardzo bliskiej odległości od Fortu ma powstać tzw. Młode Miasto, na którego pograniczu powstaje nowoczesne Europejskie Centrum Solidarności. Należy zauważyć, że następuje ciągły wzrost zainteresowania rejonem Fortu wśród turystów, a także mieszkańców Gdańska. Jednym z poważniejszych problemów jest dość słabe połączenie komunikacyjne pomiędzy ścisłym centrum Gdańska, a samym wzgórzem, na którym usytuowany jest Fort Grodzisko. Autorzy zaproponowali rozwiązanie powyższego problemu poprzez zastosowanie kolei linowej. Kolej ta oprócz funkcji transportu osób z okolic Starego Miasta, byłaby atrakcją turystyczną oraz umożliwiałaby podziwianie panoramy Gdańska. W artykule zaprezentowano miejscowe uwarunkowania budowy takiej kolei, proponowane rozwiązania techniczne i wybrane wyniki obliczeń oraz problemy związane z różnymi wariantami prowadzenia trasy kolei linowej. Zwrócono też uwagę na ważną sprawę jaką jest ewakuacja z kolei linowej.

Czasopismo: Transport Miejski i Regionalny
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport