rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uczenie się przez całe życie i aktywne uczestnictwo. Pedagogiczna zmiana w pracy i polityce społecznej

Artykuł ten jest inspirowany projektem, sfinansowanym przez Unię Europejską, skupiającym się na międzypokoleniowym mentoringu: „HEAR ME” , który został przeprowadzony w latach 2009–2011 w pięciu europejskich krajach. Poczynając od demograficznych wyzwań, które dotyczą wszystkich rozwiniętych krajów europejskich, autorzy opisują postawy oraz możliwości zaangażowania starszych ludzi w charytatywną pracę społeczną jako mentorów dla młodych ludzi. Wyzwanie związane ze starzejącymi się społeczeństwami często określa się mianem „ciężaru, jaki stwarzają starzejący się ludzie” i postrzega przede wszystkim jako problem natury ekonomicznej. Jednakże temat ten nie ogranicza się do kategorii ekonomicznych, jest to także wyzwanie społeczne i kulturowe. Natomiast jednostronne skupianie się na aspektach ekonomicznych może spowodować rozpad spójności społecznej i zmniejszenie dobrobytu wielu ludzi. Projekt „HEAR ME” skupia się na rozwoju strategii służących uczeniu się przez całe życie oraz na rozwoju nowych ról, które mogą przyjąć starsi ludzie, wykorzystując swoje kompetencje, sieci kontaktów oraz zakładaną chęć „generatywności”. Nauka przez działanie wydaje się odpowiednią koncepcją uczenia w kontekście utrzymania zaangażowania seniorów w działalność na rzecz społeczności. Autorzy wskazują na aktywne uczestnictwo oraz na uczenie się przez całe życie jako część odpowiedzi na demograficzne wyzwania i proponują rozwiązanie, które można nazwać pedagogiczną zmianą w pracy i polityce społecznej.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Pojmowanie skandynawskiej organizacji pracy społecznej w sektorze publicznym

W artykule omawiamy uwarunkowania profesjonalnej pracy socjalnej w organizacjach publicznych przede wszystkim z perspektywy krajów nordyckich. W naszej propozycji publiczne areny pracy socjalnej składają się z trzech dziedzin o różnych funkcjach i logikach, ale jednocześnie połączonych ze sobą i współzależnych. Dziedziny te to: polityka, zarządzanie i administracja oraz praktyka profesjonalna. Wymienione domeny wraz ze swoimi logikami tworzą poszczególne organizacje lokalne, które z kolei są uwarunkowane czwartą dziedziną, a mianowicie dziedziną uwarunkowań instytucjonalnych. Zawiera ona ideały dotyczące kontroli, norm oraz spojrzenia na wiedzę i technologie, które istnieją w społeczeństwie, są legitymizowane i rozpowszechniane przez instytucje centralne oraz które rządzą ważnymi aspektami pracy pojedynczych organizacji lokalnych. Celem prezentowanej pracy jest wkład w rozwój teorii dziedzin w obszarze organizacji pracy socjalnej w sektorze publicznym.

Czasopismo: Praca Socjalna
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne, pedagogika
Samorządność uczniowska na przykładzie działalności Młodzieżowych Rad Dzielnic w Warszawie – bariery i zagrożenia. Raport z badań

W artykule opisano funkcjonowanie Młodzieżowych Rad Dzielnic w Warszawie. Rady te działają w przeważającej większości dzielnic w stolicy (16 rad na 18 dzielnic). Do badania wytypowano osiem MRD. Ogółem przeprowadzono 8 indywidualnych wywiadów pogłębionych z dorosłymi opiekunami Rad, ponad 30 wywiadów z młodzieżowymi radnymi, w tym z 8 przewodniczącymi rad. Zgromadzony materiał badawczy umożliwił eksplorację problematyki funkcjonowania Rad w Warszawie. Zgodnie z założeniem mają one przede wszystkim realizować funkcje konsultacyjno-doradcze. Wypowiedzi badanych oraz analiza ich działań pokazują jednak, że głównie koncentrują się one na działalności organizacyjnej. W artykule wskazano na najważniejsze bariery i słabe strony MRD. Autor opisuje obszary wymagające interwencji ze strony urzędników publicznych zajmujących się projektowaniem i realizacją polityki młodzieżowej.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Potoczne koncepcje dzieci w młodszym wieku szkolnym na temat wybranych uwarunkowań procesu uczenia się

Artykuł podejmuje problematykę uwarunkowań procesu uczenia się, które odgrywają istotną rolę w nabywaniu oraz konstruowaniu wiedzy przez dzieci. Celem badań było poznanie potocznych koncepcji dzieci w młodszym wieku szkolnym na temat czynników, które sprzyjają bądź utrudniają proces uczenia się. W artykule przedstawiono założenia badań jakościowych, zrealizowanych w kilkunastu grupach fokusowych, obejmujących 135 uczniów w młodszym wieku szkolnym. Analiza danych pozyskanych w trakcie wywiadu fokusowego wskazuje, że wiedza uczniów w młodszym wieku szkolnym dotycząca uwarunkowań procesu uczenia się jest bogata, dotyka wielu obszarów tematycznych związanych z procesem uczenia się. Dzieci potrafią dostrzec w swoim otoczeniu oraz opowiedzieć językiem potocznym o czynnikach, które sprzyjają bądź utrudniają im nabywanie wiedzy. Przedstawione analizy stanowią podstawę do sformułowania wniosków w końcowej części artykułu.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Sposoby rozumienia dzieci i dzieciństwa w perspektywie socjokulturowej

Na przestrzeni ostatnich stuleci dokonały się znaczące zmiany w sposobie pojmowania kategorii dziecka i dzieciństwa. W XVIII wieku nadano dzieciństwu status odrębnej fazy życia, w której istoty ludzkie uczą się, wzrastają i rozwijają. Badania prowadzone w paradygmacie psychologii rozwojowej, opartym na założeniu o ‘naturalności’ dzieciństwa i na przekonaniu o konieczności pojawienia się i normalności przebiegu rozwoju przyczyniły się do powstania uniwersalnej wizji dziecka i dzieciństwa. Wizja ta została zakwestionowana w badaniach prowadzonych w paradygmacie socjokulturowym, w którym dzieciństwo, rozumiane jako konstrukt społeczny, nie jest uznawane za naturalną i uniwersalną cechę ludzi, lecz za specyficzny komponent strukturalny i kulturowy wielu społeczeństw. Przedmiotem naszego zainteresowania uczyniłyśmy socjokulturowe interpretacje kategorii dzieci i dzieciństwa. Naszym celem jest zatem przedstawienie sposobów rozumienia dzieci i dzieciństwa w perspektywie socjokulturowej. W części wstępnej artykułu krótko omawiamy uniwersalną wizję rozwoju dziecka oraz uwagi krytyczne formułowane wobec tego modelu przez zwolenników socjokulturowego paradygmatu badań nad dzieciństwem. W głównej części artykułu ogniskujemy naszą uwagę na zagadnieniu socjokulturowego konstruowania obrazu dzieciństwa. Perspektywa socjokulturowa ujawnia wielość i różnorodność obrazów dzieci i dzieciństwa, konstruowanych przez dorosłych w różnych miejscach, kontekstach i przestrzeniach społecznych.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Mindfullness – trening uważności wśród dzieci i młodzieży w profilaktyce cyberprzemocy

Skala problemu zjawiska cyberprzemocyjest duża i niepokojąca. W celu jego wyeliminowania i ograniczenia podejmowane są próby szukania skutecznych rozwiązań profilaktycznych. Autorka dokonując analizy literatury związanej z mindfulnes wskazuje na ogromny potencjał programów opartych na uważności w profilaktyce zagrożeń cyberprzemocy. Liczne badania potwierdzają, że praktyka uważności jest skutecznym programem w walce ze stresem, bólem a nawet chorobą, wzmacnia psychiczne i fizyczne dobre samopoczucie. Osoby praktykujące uważność stają się bardziej współczujące, łagodniejsze, empatyczne, lepiej radzą sobie z sytuacjami trudnymi, stosują pozytywne wzorce myślenia i zachowania, zyskują spokój i pewność siebie a także wprowadzają pozytywne zmiany w relacjach międzyludzkich.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Oczekiwania szkolne wyrażone w świadectwach uczniów kończących klasę trzecią szkoły podstawowej

Ocenianie opisowe jest ważnym elementem praktyki szkolnej. Przyjęty przez nauczyciela obraz dziecka w roli ucznia ma bardzo ważne znaczenie podczas formułowania oceny opisowej. Wzorzec, który wyłonił się podczas analizy świadectw uczniów kończących klasę trzecią, to wzorzec ucznia jako „wykonawcy działań”. Nauczyciele realnie przekładają swoje oczekiwania na praktykę oceniania opisowego, zatem dobra ocena opisowa powinna pokazywać wszechstronny rozwój i progres dziecka, a podczas jej formułowania powinna zostać zachowana równowaga pomiędzy rozwojem społecznym, emocjonalnym, poznawczym. Niestety przeprowadzona analiza świadectw pokazała, że ewaluacja osiągnięć dzieci dziewięcioletnich sprowadza się głównie do rozwoju poznawczego.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
(Nie)wykorzystany potencjał outdoor education. Wybrane aspekty badań

Artykuł przedstawia wycinek przeprowadzonych badań na próbie 156 nauczycieli zatrudnionych w 17 szkołach podstawowych województwa lubelskiego i wielkopolskiego. Jednym z celów projektu badawczego było poznanie doświadczanych przez nauczycieli trudności, związanych z realizacją outdoor education. Problemy wskazywane przez respondentów na ogół związane były z bezpieczeństwem dzieci, dyscypliną, warunkami pogodowymi, brakiem nawyków uczenia się poza klasą szkolną, a także brakiem akceptacji ze strony dyrekcji dla takiej formy edukacji. Około 50% badanych nauczycieli zwróciło uwagę na utrudniony dostęp do wysokiej jakości szkoleń, w tym, z outdoor education. Uzyskane wyniki stanowią inspirację do dalszych pogłębionych badań w tym zakresie.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Nowa Droga – resocjalizacja na Camino de Santiago

Camino de Santiago – Droga św. Jakuba – to istniejący od ponad 1000 lat szlak pielgrzymkowy, prowadzący do sanktuarium św. Jakuba w Santiago de Compostela. Obecnie jest to najbardziej znany szlak pielgrzymkowy i kulturowy w Europie. Nazywa się go bardzo często „najpiękniejszą drogą świata” i „główną ulicą Europy”. Od wielu lat w krajach Europy Zachodniej, a od 2013 r. również w Polsce, przestrzeń Drogi św. Jakuba jest wykorzystywana w programie resocjalizacji więźniów. „Nowa Droga” to innowacyjny projekt, polegający na dwutygodniowej wędrówce więźnia, który prosto z zakładu karnego wyrusza wraz z opiekunem na Drogę św. Jakuba z Lublina do Krakowa. Celem programu jest odmienienie młodego człowieka, który, wędrując – pielgrzymując ponad 400 km Camino de Santiago, ma wiele czasu na przemyślenie swojego dotychczasowego życia. Zadaniem opiekuna jest pomoc i indywidualna praca z podopiecznym. Ogromnie ważne znaczenie w projekcie przypisuje się spotkaniom więźnia z mieszkańcami i duszpasterzami, którzy często pomagają w wędrówce. Ważnym elementem „Nowej Drogi” jest także zapewnienie młodemu człowiekowi po ukończeniu camino badania kompetencji zawodowych, skierowanie na staż, a następnie pomoc w znalezieniu pracy.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Postawy merkantylne młodzieży aktywnej w mediach społecznościowych w świetle wyników badań własnych

Publikacja prezentuje analizę wyników badań własnych, dotyczących postaw merkantylnych młodzieży aktywnej w mediach społecznościowych. Przeprowadzono badania pilotażowe na próbie 83 osób w wieku 15–21 lat, dotyczące kształtowania postawy merkantylnej wśród młodzieży aktywnej w mediach społecznościowych. W procedurze eksploracyjnej zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem autorskich narzędzi badawczych. Zaprezentowane rezultaty mają stanowić punkt wyjścia do dalszych analiz w tym obszarze.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Reintegracja wychowanków placówek resocjalizacyjnych. Uwagi o charakterze systemowym. Raport Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka

Artykuł stanowi skrót raportu opracowanego przez Helsińską Fundację Praw Człowieka w ramach projektu „Children Rights Behind Bars 2.0”. Autorzy, opierając się na analizie informacji zaczerpniętych w trybie dostępu do informacji publicznej, wnioskach z raportu Najwyższej Izby Kontroli oraz 8 wywiadach i grupach fokusowych z osobami pracującymi w systemie resocjalizacji nieletnich oraz pieczy zastępczej, wskazują na wątpliwości związane funkcjonowaniem rozwiązań wspierających reintegrację wychowanków placówek resocjalizacyjnych. Wśród obserwowanych problemów identyfikują m.in. wielość podmiotów odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemu, brak koordynacji działań, narzędzi do weryfikacji skuteczności pracy resocjalizacyjnej, jak również liczne kryteria formalne ograniczające dostępność świadczeń reintegracyjnych.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Delfinoterapia – terapia wspomagana obecnością delfina – na przykładzie delfinarium „Oskar” w Truskawcu

Artykuł został poświęcony jednej z metod zooterapii, jaką jest delfinoterapia na podstawie obserwacji poszczególnych sesji z pacjentami podczas pobytu w delfinarium Oskar w Truskawcu na Ukrainie. Autor charakteryzuje metodę terapii z udziałem delfinów. Ponadto opisuje rolę i cechy delfina, zwraca uwagę na wskazania i przeciwwskazania do terapii z delfinem. Prezentuje wyniki przeprowadzonych dotychczas badań dotyczących delfinoterapii. Omawia etapy delfinoterapii, jej rolę oraz efekty przy wybranych konkretnych schorzeniach pacjentów.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
„Lajki” i „followersi” na portalach społecznościowych sposobem na poszukiwanie własnej tożsamości

W publikacji skoncentrowano się nad związkiem ludzkiej tożsamości z aktywnością na portalach społecznościowych. Facebook i Instagram to przestrzeń, w której możemy komunikować się z każdym, kto należy do tych społeczności. Pozwala nam na publikowanie własnych zdjęć, wspomnień, bieżących aktywności, filmików przy jednoczesnym przyzwoleniu dla innych użytkowników portalu do obserwowania naszego życia i ekspresji własnego ja. W tej społecznej przestrzeni ludzie kreują swój wizerunek oraz tożsamość w kontekście psychologicznym i społecznym, doświadczają różnorodnych przeżyć, ale także czasem za wszelką cenę zdobywają popularność, kosztem swojego zdrowia i życia. Przedmiotem analiz w publikacji uczyniono następujące zagadnienia: 1. Tożsamość kreowana na portalach społecznościowych Facebook i Instagram. 2. Poczucie własnej wartości uzależnione od liczby „lajków”. 3. „Ostateczne selfie” – popularność, za którą płaci się życiem.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Szkoła do naprawy. Wartości jako wymiary codziennego uczenia się

Autorka artykułu rozważa przyczyny kryzysu polskiej szkoły, zwracając głównie uwagę na praktykę nauczania. Diagnozę szkoły rozpoczyna od interpretacji spektaklu teatralnego pod tytułem: Mury I i Mury II, przedstawionego przez młodzież licealną w dniu uroczystego otwarcia X Ogólnopolskiego Zjazdu Pedagogicznego. Szkoła w obrazie uczniowskim jest szkołą transmisyjną, nastawioną na realizację treści programowych, standardy i zewnętrzny pomiar efektów, co wywołuje silną presję na osiągnięcia uczniów. Stawia ona mur przed potrzebami rozwojowymi młodych ludzi, posługuje się władzą i nie dopuszcza wartości demokratycznych do swoich bram. Autorka artykułu stawia więc pytanie o sens reform edukacji podejmowanych po zmianie ustrojowej w Polsce. Zwraca uwagę na zaangażowanie pedagogiki akademickiej w formowanie humanistycznych, personalistycznych podstaw edukacji i demokratyzacji procesu kształcenia. Jednak kolejne elity władzy pomijały aksjonormatywne podstawy reformowania edukacji, wyostrzając rozumienie zmiany społecznej w kategoriach ekonomicznych. Zmiana codzienności szkolnej zależy od wielu czynników, ale autorka tekstu przypomina, że budowanie praktyki nauczania na wartościach kształtuje obecne i przyszłe relacje międzyludzkie, co należy do kanonu wychowania.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Realizacja zadań rozwojowych przez młodzież nieprzystosowaną społecznie

Problematyka artykułu koncentruje się wokół realizacji zadań rozwojowych, przez młodzież nieprzystosowaną społecznie. Zgodnie z koncepcją Roberta J. Havighursta człowiek, osiągając określony wiek życia, ma do spełnienia konkretne zadania rozwojowe. Opanowanie zadań rozwojowych oznacza osiągnięcie właściwego dla danej fazy życia przystosowania społecznego i psychicznego. Natomiast trudności w poradzeniu sobie z jakimś zadaniem rozwojowym, wskazują, że jednostka odstaje od wzorów i norm, a to może prowadzić do nasilenia się symptomów nieprzystosowania. W artykule przedstawiono wyniki badań własnych dotyczące deklarowanej przez młodzież nieprzystosowaną społecznie realizacji zadań rozwojowych.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Oddziaływania środowiska rodzinnego na kształtowanie i strukturę tożsamości dziecka w percepcji młodzieży – studium fenomenograficzne

Opracowanie stanowi prezentację studium fenomenograficznego. Sednem zastosowanego, podejścia badawczego jest poznanie podmiotowych sensów, jakie badane osoby nadają zjawiskom otaczającego ich świata. Temu „rozumieniu” nadaje się tutaj znaczenie podstawowe. Istota dokonywanej w prezentowanych rozważaniach analizy, związana jest ściśle ze sposobem, w jaki badana grupa postrzega codziennie świat, w którym żyje. Dzięki zastosowanej metodzie wywiadu udało się dotrzeć do znaczeń, jakie badana młodzież nadawała rodzinie. Oglądowi badawczemu została poddana ich percepcja, rozumienie, odczuwanie i konceptualizowanie – nadawanie znaczeń. W drodze tak dokonywanej analizy materiału badawczego wyodrębniono siedem podstawowych, wyłaniających się znaczeń rodziny, jakie wskazywała badana grupa. Opisując kolejne interpretacje podpierano je wypowiedziami, w których wyraźnie przedstawiane były adekwatne koncepcje. Wyodrębnione koncepcje plasują się w dwóch płaszczyznach. Pierwszą z nich jest, jeśli można dokonać takiego sformułowania, bezpośrednie postrzeganie, perspektywa rodziny w pierwszym dokonywanym oglądzie, spojrzeniu. Druga płaszczyzna to głębiej analizowana i dostrzegana sfera złożonych relacji i przekazu. Umiejscowiono trzy pierwsze identyfikacje: rodzinę jako osoby, miejsce i więzi, w swoiście rozumianej płaszczyźnie bezpośredniego pojmowania rodziny, zaś cztery kolejne: rodzinę jako nauczyciela, nośnik, dawce i biorcę jako wskazania wynikające z głębiej analizowanej i dostrzeganej sfery złożonych relacji i przekazu. Dyskusja nad wyłonionymi koncepcjami rodziny doprowadziła do wskazania rodziny jako współtwórcy tożsamości młodego człowieka. Autora prezentowanych rozważań, na bazie uzyskanego materiału badawczego wskazuje na rodzinę jako na tworzywo, którego dziecko a później młody człowiek „używa” do budowania własnego obrazu świata i przede wszystkim siebie samego w tym świecie.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Wychowawcze aspekty ojcostwa

Celem artykułu jest wskazanie i uzasadnienie katalogu podstawowych kompetencji współczesnego ojca, składających się na jego rolę wychowawczą w rodzinie. Jest to perspektywa teorii wychowania, a zatem taka, która odwołuje się do elementarnych komponentów struktury procesu wychowania. Proponowany zbiór kompetencji wychowawczych ojca osadzony jest w perspektywie szerszej diagnozy społeczno-kulturowej współczesnej rodziny.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Ewolucja programów kształcenia zintegrowanego w Polsce

Jednym z aspektów reformowania oświaty w Polsce jest reforma programowa. Od 1999 r. do chwili obecnej ukazały się cztery podstawy programowe kształcenia ogólnego (1999, 2009, 2014, 2017) i kilkadziesiąt programów kształcenia zintegrowanego. Celem prezentowanych badań było pokazanie zmian zachodzących w programach edukacji wczesnoszkolnej w XXI wieku. W badaniach posłużono się analizą treściową dokumentów: podstaw programowych i programów nauczania. Prezentowany tekst zawiera syntezę badań nad programami, jakie autorka prowadziła w ciągu ostatnich dwóch dekad. Z przeprowadzonych badań wynika, że najwięcej nowych programów nauczania pojawiło się w 1999 r., jednak ilość nie zawsze szła w parze z jakością. Autorom brakowało podstaw teoretycznych i doświadczeń praktycznych w konstruowaniu programów. Badania pokazują, że autorzy programów mają coraz większą świadomość paradygmatów, jakie powinny być obecne w edukacji dziecka, stąd preferowane miejsce przyznają konstruktywizmowi. Do pozytywnych zmian w programach zaliczam: indywidualizację procesu kształcenia, stosowanie różnorodnych metod w pracy z dzieckiem, zmianę pozycji nauczyciela przejawiającą się w odchodzeniu od przekazywania wiedzy, na rzecz diagnozowania i wspierania rozwoju dziecka oraz animowania procesu odkrwania wiedzy, zaznaczenie roli rodziców jako partnerów szkoły. Na szczególną uwagę zasługują programy, które powstały w wyniku konkursów i projektów realizowanych w naszym kraju. Niestety, zbyt szybkie tempo zmian powoduje, że nie zostały one upowszechnione, a ciekawie opracowane do nich platformy e-learningowe zniknęły z internetu. Analiza programów, które powstały w 2017 r. pokazuje, że nastąpił ich regres.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Samoocena i poczucie bezpieczeństwa adolescentów z rodzin pełnych i niepełnych

Tekst zawiera przegląd literatury oraz opis badania empirycznego, mającego na celu porównanie średniego poziomu poczucia bezpieczeństwa i samooceny w grupach adolescentów z rodzin pełnych i zdekompletowanych w rezultacie rozwodu. Przebadano 120 osób (62 K, 58 M), w wieku 15–17 lat, M = 15,87; SD = 0,88. Na podstawie danych uzyskanych w Kwestionariuszu Poczucia Bezpieczeństwa (KPB) oraz Wielowymiarowym Kwestionariuszu Samooceny (MSEI) dowiedziono, że adolescenci wychowywani w rodzinach niepełnych cechują się istotnie statystycznie niższym poziomem poczucia bezpieczeństwa oraz samooceny niż adolescenci wychowujący się w rodzinach pełnych.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Wzrost potraumatyczyny jako czynnik dobrostanu psychicznego rodziców dzieci z autyzmem

Współczesne tendencje badawcze z obszaru wsparcia społecznego osób zagrożonych lub dotkniętych traumą skupiają się na analizie modelu salutogenicznego, opisującego zasoby, mocne strony i potencjał tkwiący w jednostkach, pozwalający przeciwdziałać konsekwencjom doświadczanego kryzysu. Artykuł prezentuje zjawisko wzrostu potraumatycznego u rodziców dzieci z autyzmem, stanowiącego wynik strategii zaradczych, wykorzystywanych przez osoby w obliczu traumy, jaką jest diagnoza autyzmu u dziecka. Okazuje się bowiem, że niepełnosprawność dziecka w rodzinie nie tylko niesie ze sobą trud i wyrzeczenia, lecz także może stanowić punkt zwrotny do zmian o charakterze wzrostu, sprzyjających rozwojowi duchowemu, relacyjnemu i emocjonalnemu rodziny, nadając życiu rodzinnemu nową, lepszą jakość.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Inteligencja muzyczna kandydatów na nauczycieli wczesnej edukacji

Celem artykułu jest prezentacja wyników badań nad inteligencją muzyczną kandydatów na nauczycieli wczesnej edukacji. Badania przeprowadzono za pomocą standaryzowanego testu opracowanego przez Herberta D. Winga. Autor opiera się na założeniu, że poziom inteligencji muzycznej przyszłych nauczycieli w przedszkolu i klasach początkowych szkoły podstawowej w znacznej mierze decyduje o efektach pracy dydaktycznej w zakresie edukacji muzycznej prowadzonej przez nauczycieli akademickich. Tekst kończą wnioski i postulaty mające na celu optymalizację kształcenia nauczycieli w ramach edukacji muzycznej.

Czasopismo: Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika