rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ sposobu zagospodarowania pozostałości pozrębowych na niektóre właściwości chemiczne gleb

Założenie zrębu zupełnego i związane z tym odsłonięcie gleby leśnej powoduje zintensyfikowanie procesów mineralizacji i wymywania składników odżywczych z wierzchniej warstwy gleby. Różne sposoby postępowania z pozostałościami pozrębowymi regulują ich ilościowe występowanie. Z prezentowanych badań wynika, że spalenie gałęzi z igliwiem wzbogaca gleby w składniki odżywcze lecz ulegają one szybkiemu wymyciu w głąb gleby. Usunięcie gałęzi poza powierzchnię zrębu wpływa na nasilenie procesu mineralizacji i wymywania pierwiastków w głębiej położone warstwy gleby. Warianty zagospodarowania pozostałości polegające na pozostawianiu gałęzi z igliwiem na zrębie, w całości bądź rozdrobnionych, charakteryzują się zmiennym wpływem na właściwości chemiczne gleb.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Populacja bobu [Vicia faba var. major] Nr 179510 jako material wyjsciowy do hodowli nowej odmiany

W 1993 roku z Pracowni Zasobów Genowych IW w Skierniewicach uzyskano nasiona populacji bobu nr 179510. Otrzymana populacja odznaczała się dużym zróżnicowaniem nasion pod względem wielkości i barwy. Nasiona posegregowano według barwy okrywy nasiennej: o barwie ciemnofioletowej, różowo-fioletowej, jasnozielonej, beżowej i ciemno-beżowej.
W latach 1994-1997 zastosowano hodowlę wsobną w pokoleniach o nasionach ciemno-fioletowych i różowo-fioletowych. W wyniku zastosowanej hodowli wsobnej uzyskano 7 linii hodowlanych, w tym 5 linii wyrównanych o nasionach granatowo-czarnych, które zostaną wykorzystane do wyhodowania nowej odmiany bobu. Otrzymane linie bobu charakteryzują się szerokim, grubym strąkiem, skośnie ustawionym na roślinie. Średnia liczba strąków na roślinie wynosi od 19 do 27 szt. Natomiast średnia masa 1000 suchych nasion waha się od 1500-1800 g a średnia liczba wykształconych nasion w strąku jest od 1,4 do 1,7 w zależności od linii.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Koagulacja sciekow za pomoca chlorku poliglinowego [PAC]

Przeprowadzono testy koagulacyjne na ściekach komunalnych, mleczarskich i przemysłu mięsnego. Do koagulacji użyto chlorku poliglinowego (PAC-u), otrzymanego z minerału o nazwie anortosyt. Każdorazowo z koagulowanych ścieków usunięto 56-74% ChZT oraz 81,5-100% fosforu ogólnego (P og.). Dawki PAC-u uznane za optymalne zapewniały skuteczne usuwanie ChZT, zawiesin, mętności i barwy z badanych ścieków, jednakże nie obniżały poziomu P og. do europejskiego standardu = 1 mg·kg⁻¹. Polikationy glinowe > +3 wartościowe, pochodzące z hydrolizy PAC-u, potwierdziły w praktyce swoją wysoką skuteczność koagulacyjną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zanieczyszczenie metalami ciezkimi komunalnych osadow sciekowych jako efekt doplywu sciekow pogalwanicznych

Jednym z najważniejszych kryteriów limitujących wykorzystanie osadów ściekowych w rolnictwie jest zawartość w nich metali ciężkich. Określono zanieczyszczenia osadów ściekowych powstających na terenie Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Reczu metalami ciężkimi (Pb, Cd, Hg, Ni, Zn, Cu, Cr) w aspekcie możliwości ich zagospodarowania. Do badań pobrano 24 próbki odwodnionych i ustabilizowanych osadów ściekowych pochodzące z komór odwadniających, w których określono zawartość metali ciężkich metodą absorpcji atomowej. Rtęć badano metodą bezpośredniego spalania w tlenie. Uzyskane wyniki odniesiono do wartości limitowanych w Rozporządzeniu MŚ [2002]. Stwierdzono, iż we wszystkich badanych partiach osadu ściekowego występują bardzo wysokie zawartości metali ciężkich. Jedynie w przypadku średnich zawartości rtęci kadmu i ołowiu w osadach nie dochodzi do przekroczeń poziomu dopuszczalnej zawartości metali ciężkich w osadach stosowanych na cele rolnicze. Natomiast koncentracje pozostałych czterech limitowanych metali ciężkich wykazują istotne przekroczenia granicznych zawartości (nikiel ponad trzykrotnie, miedź ponad jednokrotnie), co uniemożliwia jakiekolwiek ich przyrodnicze wykorzystanie. Przyczyną tak dużej koncentracji oraz zmienności tych metali w badanych osadach ściekowych może być dopływ ścieków produkcyjnych pochodzących z miejscowej galwanizerni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przemiany substancji organicznej w glebie po zastosowaniu nawozow z wegla brunatnego

Zasadniczym celem badań było określenie zmian ilościowych i jakościowych zachodzących w materii organicznej, wprowadzonej do gleby z Rekulterem - nawozem organiczno-mineralnym, produkowanym na bazie węgla brunatnego. W badaniach związków próchnicznych stosowano metodę Duchaufoura i Jacquin. Uzyskane wyniki badań laboratoryjnych wskazują na wyraźny wzrost zawartości węgla organicznego w glebach, w wyniku zastosowania Rekultera, przy czym odnosi się to głównie do frakcji lekkiej niezwiązanej z mineralną częścią gleby. W wyniku zastosowania Rekultera nastąpił również wyraźny wzrost zawartości kwasów próchnicznych i humin, a wśród wydzielonych kwasów próchnicznych szczególnie duży wzrost zawartości kwasów huminowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie populacji miejscowej dla otrzymania nowych rekombinantow morfologicznych Vicia sativa L.

Materiał doświadczalny stanowiły nasiona i rośliny P₁, P₂ oraz pokolenia F₂ wyki siewnej uzyskane z krzyżowania Vicia sativa (f.) alba x cv. Kamiko.
Formę „alba" (P₁) zebrano w Dziekanowie k.Hrubieszowa, gdzie występowała jako chwast w uprawach soczewicy. Forma ta jest białokwitnąca, o tradycyjnym typie wzrostu, nasionach ciemnozielonych (bez rysunku) i żółtych liścieniach.Odmiana Kamiko (P₂), hodowli SHR Szelejewo, to odmiana o kwiatach fioletowych, zdeterminowanym typie wzrostu, nasionach różowo-kremowych (bez rysunku) i czerwonych liścieniach.
Szczegółowej charakterystyce poddano nasiona i rośliny F₂.
Wśród 822 nasion zebranych z roślin F₁, wszystkie miały barwę okrywy nasiennej ciemnozieloną, natomiast barwa liścieni rozszczepiła się w stosunku 3 czerwone do 1 żółty.
Wśród 328 roślin F₂ zebranych w 1997 r. segregacja pod względem barwy kwiatów była jak 3 : 1 (fioletowe : białe), natomiast pod względem typu wzrostu jak 13 : 3 (tradycyjne : zdeterminowane). Spośród analizowanych roślin F₂ wyodrębniono rekombinanty o kwiatach białych i zdeterminowanym typie wzrostu z przeznaczeniem do dalszych badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porownanie skladu lichenoflory epifitycznej przed i po uruchomieniu instalacji odsiarczania spalin w elektrowni Dolna Odra

Porosty są wyjątkowo wrażliwe na zanieczyszczenia występujące w powietrzu. Stwierdzono, że już stężenie ponad 30 µg SO₂·m³ eliminuje pewne gatunki porostów lub silnie ogranicza ich rozwój. Cechy te wykorzystano w pracy, w której określono wpływ zmian stężenia dwutlenku siarki w powietrzu na florę porostów nadrzewnych na terenie bezpośrednio narażonym na szkodliwe imisje z Elektrowni „Dolna Odra” przed i po uruchomieniu instalacji odsiarczania.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena plonowania galazkowych odmian chryzantemy wielkokwiatowej [Dendranthema grandiflora Tzvelev] w nie ogrzewanym tunelu foliowym

W latach 1995 - 1996 oceniono plonowanie gałązkowych odmian chryzantemy wielkokwiatowej (Dendranthema grandiflora Tzvelev) w uprawie w nie ogrzewanym tunelu foliowym. Kwitnienie oraz jakość plonu zależały od odmiany. Najwcześniej kwitły odmiany: ‘Golden van Langen’, ‘Harlekijn’, ‘Moonstone’ i Tigerrag’. Na kwitnienie i plonowanie wpływała także temperatura i usłonecznienie. Wysoka temperatura i malejące usłonecznienie na początku uprawy mogły być przyczyną opóźnienia kwitnienia w drugim roku badań. Najlepszą jakością odznaczała się odmiana ‘Moonstone’, dobrą ‘Golden van Langen’, średnią ‘Sheena’ i ‘Fiji White’, a najgorszą ‘Isis’.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wzrost zroznicowanych dawek sciekow miejskich na rozwoj systemu korzeniowego wierzb krzewiastych [Salix sp.]

W latach 1997 - 1999 w pobliżu oczyszczalni ścieków dla miasta Lublina przeprowadzono doświadczenie połowę, w którym badano wpływ nawadniania częściowo oczyszczonymi ściekami komunalnymi na rozwój części nadziemnej i systemu korzeniowego trzech gatunków wierzb: amerykanki (Salix americana L.); konopianki „koszykarskiej” (Salbc viminalis L.) wykorzystywanej w plecionkarstwie i konopianki „ochroniarskiej” (Salbc viminalis) pochodzenia duńskiego, wykorzystywanej w korzeniowo-gruntowych oczyszczalniach ścieków. Doświadczenie założone na glebie murszowo-torfowej obejmowało następujące obiekty: A) Kontrolny (bez stosowania ścieków); B) Dawka ścieków (75 mm w 12 terminach) = 900 mm; C) Dawka ścieków (150 mm w 12 terminach) = 1800 mm. Uzyskane wyniki wskazują, że zróżnicowane dawki ścieków wywarły istotny wpływ na rozwój części nadziemnej i systemu korzeniowego. Nawadanianie dawką 900 mm zwiększały istotnie plony prętów amerykanki i konopianki, zaś plony wierzby wiciowej wyraźnie spadały zwłaszcza przy 1800 mm dawce ścieków. Wierzba wiciowa i amerykanka największą masę korzeni wytwarzały w obiekcie bez nawadniania, zaś najmniejszą w obiekcie z największą dawką ścieków. W przypadku konopianki największą masę korzeniową notowano w obiekcie z dawką ścieków równą 900 mm.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw BA i TDZ na regeneracje pedow gloriozy [Gloriosa rothschildiana O'Brien] in vitro

Badano regenerację pędów z fragmentów bulw Gloriosa rothschildiana O’Brien uzyskanych in vitro. Fragmenty bulw zawierające pąk wyłożono na zmodyfikowaną pożywkę MS (Murashige i Skoog 1962) uzupełnioną BA lub TDZ w stężeniach: 0,5, 1, 2,5, 5, 10 mg·dm⁻³. Jako kontrolną zastosowano pożywkę bez substancji wzrostowych. Po 8 tygodniach pędy pasażowano na pożywkę zawierającą BA 5 mg·dm⁻³ i IAA 0,1 mg·dm⁻³ i kultywowano przez kolejne 10 tygodni. Największą liczbę pędów w etapie inicjalnym uzyskano na pożywce z dodatkiem 10 mg·dm⁻³ TDZ. Pożywka inicjalna miała wpływ na współczynnik namnażania i wzrost pędów w kolejnym pasażu. TDZ w stężeniu 10 mg·dm⁻³ wywierał najsilniejszy wpływ następczy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie markerów DNA do oszacowania zmienności w polskiej kolekcji zasobów genowych marchwi (Daucus carota L.)

Ocenę zróżnicowania genetycznego prowadzono dla 27 obiektów należących do rodzajów Daucus, Caucalis, Orlaya i Torilis w oparciu o 144 markery różnicujące badane obiekty, spośród których 67 otrzymano techniką RAPD, a 77 techniką AFLP. Macierze dystansu genetycznego były podobne, niezależnie od wybranego rodzaju markerów. Analiza pozwoliła na wyróżnienie trzech głównych grup obiektów obejmujących odpowiednio obiekty należące do rodzaju Torilis, Orlaya /Caucalis oraz Daucus. Porównanie macierzy podobieństw genetycznych dla siedmiu obiektów powtórzonych w trzech latach badań wskazało na bardzo dużą zgodność otrzymanych wyników, co zostało potwierdzone bardzo zbliżonym układem obiektów na dendrogramach. Uzyskane wyniki są wykorzystywane przez kuratora kolekcji do racjonalizacji zarządzania polskimi zasobami genowymi marchwi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Optymalizacja metodą płaszczyzn odpowiedzi suszenia mikrofalowo-konwekcyjnego liści pietruszki poddanych działaniu ultradźwięków oraz obróbce parą wodną

Celem pracy był wybór optymalnych parametrów przetwarzania liści pietruszki uwzględniających rodzaj obróbki wstępnej oraz temperaturę powietrza i moc mikrofal podczas suszenia mikrofalowo-konwekcyjnego, przy założeniu maksymalnego skrócenia suszenia oraz uzyskania minimalnego zużycia energii. Zaprojektowano w tym celu doświadczenie trójczynnikowe, w którym czynnikami zmiennymi były moc mikrofal (100, 200, 300 W), temperatura powietrza (20, 30, 40°C) i typ obróbki wstępnej (obróbka ultradźwiękami, obróbka parą wodną, moczenie). Liście pietruszki poddane zabiegom wstępnym suszono mikrofalowo-konwekcyjnie. Analizowano czas suszenia oraz całkowite właściwe zużycie energii (TSEC) do momentu osiągnięcia względnej zawartości wody (zredukowanej zawartości wody) wynoszącej MR = 0,02. Na podstawie otrzymanych wyników można było stwierdzić, iż wszystkie czynniki w istotny sposób wpłynęły na badane zmienne. Najkrócej trwało suszenie przy mocy 300 W i w temperaturze 40°C, poprzedzone zastosowaniem ultradźwięków. Obróbka parą wodną, pomimo skrócenia czasu suszenia w stosunku do materiału moczonego, charakteryzowała się dużą energochłonnością, przez co wartość TSEC w całym zakresie była większa niż w przypadku suszenia materiału moczonego. Badania wskazały, iż sonikacja może być z powodzeniem wykorzystana do wspomagania suszenia liści pietruszki. Ponadto metoda płaszczyzn odpowiedzi może być rozpatrywana jako cenne narzędzie do projektowania procesu suszenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zawartości fruktozy, glukozy i sacharozy w wybranych odmianach cebuli uprawianych w trzech gospodarstwach hodowlano-nasiennych

Celem przeprowadzonych badań było określenie zawartości cukrów prostych i sacharozy w wybranych odmianach cebuli pochodzących z poletek doświadczalnych założonych w trzech gospodarstwach hodowlano-nasiennych. Oznaczenia poszczególnych cukrów przeprowadzono za pomocą chromatograﬁ i cieczowej HPLC z detekcją ELSD. Średnia zawartość sumy cukrów prostych i sacharozy w badanych odmianach cebuli była zróżnicowana i wynosiła od 3,01 do 4,71 g·100 g⁻¹ surowca. Najmniejszą średnią zawartością sumy oznaczanych cukrów odznaczała się odmiana Bila, największą zaś odmiana Majka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ interakcji kadmu z ołowiem na parametry fluorescencji chlorofilu w kukurydzy

Doświadczenie hydroponiczne zostało przeprowadzone w szklarni doświadczalnej. Schemat doświadczenia obejmował 10 obiektów ze wzrastającymi dawkami kadmu i stałą dawką ołowiu. Określono zawartość kadmu oraz ołowiu w poszczególnych częściach kukurydzy. Ołów podwyższył zawartość kadmu, natomiast kadm spowodował obniżenie zawartości ołowiu zarówno w korzeniach, jak i liściach. Zmierzono następujące parametry fluorescencji chlorofilu: F'ᵥ/F'ₘ, t₁/₂, Fᵥ/Fₒ i plon. Stosunek F'ᵥ/F'ₘ uległ znaczącemu obniżeniu u roślin rosnących w pożywce zawierającej najwyższe dawki kadmu. Podobny efekt zaobserwowano w przypadku parametru Fᵥ/Fₒ. Parametr t₁/₂ uległ obniżeniu pod wpływem kadmu, natomiast ołów nie miał wpływu na wartość tego parametru. Dawka kadmu: 1,2 mg・dm⁻³ spowodowała istotne obniżenie wartości parametru plon. Mniejsze i większe dawki kadmu nie wpłynęły na wartości tego parametru.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie i wartosc pokarmowa mieszanek koniczynowo-trawiastych uprawianych na gruntach ornych

Badaniami objęto 3 mieszanki koniczynowo-trawiaste o następującym składzie gatunkowym:
M-l - Trifolium pratense 50%, Festulolium 35% i Phleum pratense 15%; M-2 - Trifolium pratense 50%, Lolum multiflorum 40% i Dactylis glomerata 10%; M-3 - Trifolium pratense 20%, Trifolium repens 30%, Lolium multiflorum 15%, Lolium perenne 25% i Phleum pratense 10%. Oceniono plonowanie i skład chemiczny badanych mieszanek oraz ich wartość pokarmową w jednostakch INRA-88. Uzyskane średnie plony suchej masy, białka i energii świadczą o wysokim potencjale produkcyjnym badanych mieszanek koniczyny z trawami, zwłaszcza mieszanki M-3.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oddzialywanie stosowanego nawozenia azotem na wartosc C-N, zawartosc azotanow [V] oraz aktywnosc enzymatyczna badanych gleb

W latach 1996-2004 przeprowadzono badania w oparciu o doświadczenie mikropoletkowe, zlokalizowane na terenie Stacji Badawczej ATR w Wierzchucinku.
Określono wartości C/N, zawartości azotanów(V) oraz aktywność enzymów uczestniczących w przemianach azotu (dehydrogenaz i ureazy) w badanych glebach (w warstwie: 0-40 i 40-80 cm) w zależności od zastosowanego zróżnicowanego nawożenia azotem w warunkach doświadczenia mikropoletkowego.
Po zastosowaniu zróżnicowanego nawożenia azotem (1996-2004) stwierdzono obniżenie zawartości węgla organicznego i azotu ogółem jedynie w warstwie podornej (40-80 cm). Typ gleby, głębokość pobierania próbek glebowych oraz stosowane zróżnicowane nawożenie azotem istotnie determinowało zawartość azotu azotanowego(V), aktywność dehydrogenaz oraz ureazy w badanych glebach.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Formy Ołowiu w powierzchniowych poziomach gleb uprawnych i leśnych województwa bydgoskiego

Z terenu województwa bydgoskiego pobrano próbki gleb z 60 powierzchni badawczych: użytkowanych rolniczo, reprezentujących gleby brunatne, płowe, mady rzeczne i czarne ziemie z poziomów próchnicznych oraz z obszarów leśnych z poziomów próchnicy nadkładowej i poziomów akumulacyjno-eluwialnych.
Całkowita zawartość ołowiu kształtowała się w zakresie od 1 do 132 mg·kg⁻¹, a ilość formy przyswajalnej 0,4-30,7 mg·kg⁻¹. Najwyższe stężenia całkowitej i rozpuszczalnej formy Pb w kwasie dwuetylenotrójaminopięciooctowym (DTPA), stwierdzono w poziomach próchnicy nadkładowej gleb leśnych gleb leśnych. Zawartość ²¹⁴Pb obejmowała przedział 3,1-25,0 Bq·kg⁻¹.
Ilość analizowanych form ołowiu była istotnie skorelowana z kwasowością hydrolityczną, zawartością węgla organicznego, frakcji spławialnych i ilastych, sumą zasadowych kationów wymiennych i kationową pojemnością wymienną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Monitoring zawartości pierwiastków śladowych w glebach przylegających do hut miedzi w Głogowie i Legnicy

Stałe badania monitoringowe w rejonie Hut Miedzi w Legnicy i Głogowie prowadzone są od ponad 25 lat. W glebach stref ochrony sanitarnej hut miedzi w największych ilościach występuje miedź, następnie ołów i cynk. W warstwie ornej zawartości miedzi i ołowiu są kilka - kilkanaście razy wyższe niż w poziomach podpowierzchniowych. Zawartość pierwiastków śladowych maleje wraz ze wzrostem odległości od huty, przy czym istotne znaczenie ma również kierunek. Analiza zawartości Cu, Pb i Zn na przestrzeni ostatnich 8 lat wskazuje na utrzymywanie się stałej zawartości tych pierwiastków lub słabego trendu malejącego. Z całą pewnością zawartość metali nie wzrasta, co świadczy o znacznym ograniczeniu emisji przez huty miedzi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw przedplonu na aktualne i potencjalne zachwaszczenie pszenicy jarej

Badania polowe prowadzono w latach 1997-2000 w Gospodarstwie Doświadczalnym Uhrusk należącym do AR w Lublinie. Gleba pod doświadczeniem jest rędziną mieszaną o składzie granulometrycznym gliny lekkiej słabo spiaszczonej oraz wysokiej zawartości w fosfor i potas. Eksperyment prowadzono metodą bloków losowanych, w 4 powtórzeniach, na poletkach o powierzchni do zbioru 10 m². Czynnikami doświadczenia były przedplony pszenicy jarej - ziemniak, groch siewny i stanowisko po sobie, sposoby pielęgnowania roślin - mechaniczne i chemiczne. Wykazano, że uprawa pszenicy jarej w stanowisku po sobie przyczyniała się do wzrostu liczby i masy chwastów, w stosunku do stanowiska po ziemniaku i grochu siewnym. W łanie pszenicy jarej dominowały chwasty krótkotrwałe. Wśród nich w stanowisku po ziemniaku najliczniejszymi były: Chenopodium album, Sonchus asper, Galium aparine, Stellaria media i Veronica persica. Po grochu siewnym: Chenopodium album, Avena fatua, Veronica persica, Galium aparine i Sonchus oleraceus, natomiast w stanowisku po sobie: Stellaria media, Galium aparine, Sonchus oleraceus, Fallopia convolvulus i Chenopodium album. Zapas diaspor chwastów w glebie tworzyły gatunki krótkotrwałe. Wśród nich najwięcej stwierdzono w stanowisku pszenica - po pszenicy, natomiast mniej o 31,3-35,9% po ziemniaku i grochu siewnym. Najliczniej występujące w glebie diaspory należały do: Chenopodium album, Amaranthus retroflexus, Stellaria media i Galium aparine.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza warunkow pracy noza tarczowego

Przedstawiono kinematyczną i dynamiczną analizę procesu cięcia materiału roślinnego nożem tarczowym. Przeprowadzono analizę zmienności współczynnika poślizgu w zależności od kąta styku krawędzi tnącej ostrza z materiałem oraz wzajemnych relacji prędkości podawania materiału i prędkości obwodowej noża. Dokonano oceny wpływu tych parametrów na charkter zmienności siły i momentu cięcia wzdłuż czynnego odcinka ostrza.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Bioakumulacja miedzi i olowiu w mozdze trzcinowatej [Phalaris arundinacea L.] uprawianej w rejonie zanieczyszczonym przez hutnictwo miedzi

W latach 1994 - 1998 podjęto badania, których celem była modyfikacja produkcji rolniczej na terenach już zanieczyszczonych lub zagrożonych emisjami metali ciężkich przez huty miedzi zlokalizowane w Głogowie. Założono, że racjonalny system uprawy roślin na tym terenie powinien minimalizować ryzyko wchodzenia metali ciężkich do łańcucha pokarmowego. Wymagania te mogłaby spełniać uprawa roślin niekonsumpcyjnych, a wśród nich mozga trzcinowata. Podstawowym wskaźnikiem stanu zanieczyszczenia i przeznaczenia użytkowego uprawianych roślin była zawartość w nich miedzi i ołowiu. Przeprowadzone doświadczenia wykazały, że spośród analizowanych pierwiastków z reguły tylko miedź gromadziła się w nich w znaczących ilościach. Najwyższe zawartości miedzi i ołowiu stwierdzano w roślinach uprawianych na glebach średnio i silnie zanieczyszczonych. Stężenie pierwiastków w roślinach było zróżnicowane i zależało od stopnia zanieczyszczenia gleby. Najwyższy wskaźnik bioakumulacji i indeks koncentracji obliczono dla miedzi. Uprawa mozgi trzcinowatej w rejonach zanieczyszczonych może przyczynić się do optymalizacji regionalnej struktury zasiewów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo