rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena wplywu kompostow na plonowanie ziemniaka i jeczmienia jarego

Doświadczenie z 4-polowym płodozmianem założono wiosną 2004 r. Badano wpływ kompostów z odpadów komunalnych na plonowanie ziemniaka przemysłowego odm. Jasia i jęczmienia jarego odm. Justyna. Komposty i obornik w dawce - 10 t s.m.·ha⁻¹ stosowano w 2004 r. (raz w zmianowaniu). Do porównań zastosowano obiekt kontrolny bez nawożenia oraz nawożony tylko NPK (150 kg N; 65 kg P; 166 kg K·ha⁻¹). Nawożenie azotowe zostało zbilansowane do 150 kg·ha⁻¹, w zależności od zawartości N og. w kompostach. W 2005 r. stosowano tylko nawożenie mineralne w dawkach zalecanych dla jęczmienia jarego: 90 kg N; 26 kg P; 100 kg K·ha⁻¹.
Najwyższy plon świeżej masy bulw ziemniaka zebrano z obiektu nawożonego NPK (średnio 43,2 t·ha⁻¹). Komposty z odpadów komunalnych i z zieleni miejskiej działały korzystniej niż obornik. Wzrost plonu wynosił odpowiednio 6 i 11% w porównaniu z obornikiem.
Zdecydowanie najwyższy plon ziarna jęczmienia (8,3 t·ha⁻¹) uzyskano z obiektów, na których w poprzednim roku zastosowano 10 t s.m.·ha⁻¹ kompostu z odpadów komunalnych. Był on o 2,2 t wyższy niż z obiektu kontrolnego i o 6% wyższy w porównaniu z obiektem nawożonym tylko NPK. Największy plon słomy uzyskano w wyniku zastosowania tylko nawożenia NPK i obornika.
Zawartość skrobi w ziemniakach wahała się od 17,5% (obornik, kompost z zieleni miejskiej) do 18,5% (kontrola, kompost z odpadów komunalnych). Najwyższy plon skrobi uzyskano z obiektu nawożonego NPK. Nawożenie mineralne i organiczne miało korzystny następczy wpływ na ilość białka w ziarnie jęczmienia jarego. Plon białka z obiektów nawożonych kompostami lub obornikiem był prawie dwukrotnie wyższy niż z obiektu kontrolnego (420 kg z ha).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawadniania i nawozenia mineralnego na wielkosc i jakosc plonu zboz jarych oraz wystepowanie grzybow arbuskularnych w glebie lekkiej

W latach 1996-1998 przeprowadzono na glebie lekkiej, kompleksu żytniego dobrego cztery ścisłe doświadczenia polowe, w których oceniano wpływ uzupełniającego deszczowania oraz nawożenia mineralnego na wielkość i jakość plonów zbóż jarych. Oceniono także wpływ obu zabiegów na występowanie w glebie grzybów mikoryzowych.
Z uzyskanych rezultatów badań wynika, że zarówno deszczowanie, jak i wysokie nawożenie mineralne zwiększały plony wszystkich ocenianych gatunków zbóż. Największe przyrosty plonów ziarna w efekcie działania obu zabiegów stwierdzono w pszenicy jarej. Analiza zawartości makro- i mikroelementów w ziarnie zbóż dowodzi, że nawożenie silniej ją modyfikowało niż deszczowanie. Wraz ze wzrostem dawki nawożenia zwiększała się ilość N, P, K i Mg. Wpływ nawadniania jest niewielki i dotyczy najczęściej obniżenia zawartości N.
W glebie pól wszystkich zbóż stwierdzono występowanie grzybów arbuskularnych, głównie z rodzaju Glomus. Nawadnianie zwiększyło liczebność zarodników grzybów na polach zbóż jarych. Natomiast pod wpływem nawożenia mineralnego ich liczebność malała.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosc i pobieranie miedzi oraz cynku przez rosliny w zaleznosci od wlasciwosci gleb

Na Polu Doświadczalnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Skierniewicach prowadzono doświadczenia z ziemniakami i pszenicą w mikropoletkach (kamionki o średnicy 0,4 m i wysokości 1,2 m). 0,3 m górna warstwa gleby w kamionkach różniła się zawartością węgla organicznego (6,4; 8,3 i 11 >2 g·kg⁻¹), pH gleby (4,3; 4,8 i 5,9), zawartością części splawialnych (17 lub 26%) oraz nawożeniem Cu i Zn. Badano plony roślin oraz zawartości Cu i Zn w bulwach ziemniaków oraz w ziarnie pszenicy. W próbkach gleb pobranych po zbiorze roślin oznaczano również Cu i Zn w pięciu roztworach ekstrakcyjnych (HNO₃ + HC1, HC1, EDTA, CH₃COONH₄ i CaCl₂).
Stosunkowo wysokie dawki mikroelementów (30 mg Cu i 45 mg Zn·kg⁻¹ gleby) obniżały plony roślin, ale tylko na glebie bardzo kwaśnej i ubogiej w próchnicę. Zastosowanie Cu i Zn do gleby z najwyższą wartością pH i zawartością próchnicy, przeważnie zwiększały plony roślin. Zawartości Cu i Zn w roślinach wyraźnie wzrastały po zastosowaniu tych mikroelementów, ale mało uzależnione były od właściwości gleb. Ilości najłatwiej rozpuszczalnych form Cu i Zn (w CH₃COONH₄ i CaCl₂) wzrastały w miarę zmniejszania wartości pH. Współczynniki korelacji między zawartością lub pobraniem Cu i Zn przez rośliny a zawartością Cu i Zn w glebach nie dają podstaw do preferowania którejś z badanych metod.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Azot w wodzie odtworzonego zbiornika na obszarach rolniczych

Badaniami objęto Jezioro Sętalskie Duże, położone na Pojezierzu Olsztyńskim, zbiornik odtworzony na początku lat 80-tych. Bilans wodny powoduje, że funkcjonuje ono jako okresowo przepływowe z zanikiem odpływu latem i jesienią. Próbki wody do analiz laboratoryjnych pobierano raz w miesiącu w okresie od stycznia do grudnia 2005 roku. Prowadzone badania miały na celu określenie dynamiki sezonowych zmian wartości stężeń mineralnych form azotu w wodzie jeziora, a poprzez to określenie jego stanu troficznego. W okresie letnim w wodzie jeziora Sętalskiego Dużego zaobserwowano wyczerpywanie się zasobów mineralnych form azotu, które osiągały niskie koncentracje: 0,136 mg N·dm⁻³ w punkcie przy dopływie i 0,210 mg N·dm⁻³ w punkcie przy odpływie. Również niskie wartości stwierdzono w końcowej fazie okresu wegetacyjnego (jesienią), zimą natomiast nastąpił znaczny wzrost stężeń, w punkcie przy dopływie 0,652 mg N·dm⁻³ i 0,634 mg N·dm⁻³ w punkcie przy odpływie. Wyniki badań wykazały, że badane jezioro Sętalskie Duże w ciągu 25 lat od odtworzenia wykształciło się jako zbiornik okresowo przepływowy, w którym średnie roczne stężenia azotu mineralnego są charakterystyczne dla wód mezotroficznych. Mimo znacznej zmienności sezonowej azotu badane jezioro wykazuje względną stałość stanu troficznego, co związane jest z sąsiedztwem gruntów rolnych od lat odłogowanych i terenów trawiastych w zlewni.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ środków chemicznych stosowanych do odśnieżania na roślinność wysoką Opola

Ocenę wpływu środków chemicznych stosowanych do odśnieżania (głównie NaCl) na stan zdrowotny roślinności wysokiej przeprowadzono w oparciu o badania wykonane w latach 1993 - 1995. Do badań wytypowano trzy ulice Opola. Pobrano próby gleb i liści na podstawie zróżnicowanych objawów porażeń drzew solą kuchenną. Analiza zawartości sodu i chloru w postaci chlorkowej w liściach wykazała wzrost ich zawartości wraz ze zwiększającym się stopniem uszkodzenia blaszki liściowej. Stwierdzono również przekroczenie progów zawartości toksycznej chloru w postaci chlorkowej dla poszczególnych gatunków drzew. Analiza procentowej zawartości kationów i anionów w roztworze glebowym wykazała obecność soli sodowych: NaCl, Na₂SO₄, NaHCO₃. Z przeprowadzonych badań i obserwacji wynika, że zastosowanie soli sodowych do odśnieżania ulic w istotny sposób wpływa na zachwianie procesów fizjologicznych drzew, powodując występowanie różnego stopnia uszkodzeń aparatu asymilacyjnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw nawadniania sciekami krochmalniczymi na plonowanie roslin

Ścieki krochmalnicze zawierają zanieczyszczenia naturalnego pochodzenia: związki organiczne i składniki nawozowe (N, P, K). W celu ochrony wód otwartych przed zanieczyszczeniami prowadzi się naturalne biologiczne oczyszczanie ścieków w glebie w połączeniu z rolniczym wykorzystaniem. Prowadzono badania składu fizykochemicznego ścieków krochmalniczych w okresie kampanii jesiennej. Obszar doświadczenia polowego obsiano dwiema mieszankami traw i deszczowano określonymi dawkami ścieków. Stosowano także nawożenie uzupełniające gleb wapniem, magnezem i azotem. Wysokość plonu była zależna od wysokości dawki ścieków, rodzaju uzupełniającego nawożenia oraz typu mieszanki traw. Nawadnianie ściekami przy stosowaniu uzupełniającego nawożenia wpłynęło na wzrost plonów roślin. Niższa dawka ścieków zapewniała najwyższe plony.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Withania somnifera - indyjska roslina lecznicza, próby uprawy w Polsce

Withania somnifera jest subtropikalną rośliną z rodziny Solanaceae od wieków znaną i stosowaną w medycynie ludowej narodów Afryki i Azji. Współczesne badania naukowe potwierdzają większość jej znanych z praktyki właściwości leczniczych. Szczególnie interesujące wydaje się działanie adaptogenne polegające na stymulowaniu możliwości przystosowawczych organizmu w warunkach szeroko pojętego stresu.
W omawianych doświadczeniach przeprowadzonych w polskich warunkach klimatycznych porównywano uprawę wyżej wymienionej rośliny w kontenerach zarówno w szklarni (w dwóch terminach) jak i bez osłon oraz przebadano wpływ pH podłoża i poziomów nawożenia azotem na plon ziela i korzeni.
Zarówno pH podłoża jak i poziom nawożenia azotowego wywarły istotny wpływ na plonowanie Withania somnifera. Roślina dobrze czuła się w podłożu o odczynie kwaśnym i wykazała stosunkowo wysokie wymagania w stosunku do azotu. Najkorzystniejsze wyniki osiągnięto przy pH=5 i poziomie zawartości azotu w podłożu wysokości 300 mg·dm⁻³. Z porównania uprawy szklarniowej i na polu wynika, iż roślina dobrze rośnie i plonuje w warunkach klimatycznych Polski i nie potrzebuje osłon.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Agrochemiczna ocena kompostów z odpadów zieleni miejskiej Warszawy

Kompostowanie odpadowych mas roślinnych z terenów zieleni miejskiej jest najlepszym sposobem wykorzystania ich jako surowca do produkcji nawozu humusowego, przydatnego do poprawienia żyzności gleby. Ten kierunek wykorzystania organicznych odpadów jest dominujący w dyrektywach unijnych, a zapis o konieczności zintensyfikowania rozwoju kompostowania odpadów w Polsce, znalazł się również w Krajowym Planie Gospodarki Odpadami.
Ocenie agrochemicznej poddano komposty z odpadów pochodzących z
terenów zieleni Warszawy, produkowane w latach 1995-2004 w dwóch kompostowniach oraz komposty z badań modelowych prowadzonych w 2003 i 2004 roku w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie.
Zawartość metali ciężkich w kompostach porównano z polską normą (2001), obowiązującymi przepisami UE dla rolnictwa ekologicznego (2092/91 EEC) i dla kompostów Eko-znak (2001/668 EC) oraz dyskutowanymi obecnie propozycjami Komisji Europejskiej dla dwóch klas kompostów.
Komposty z odpadów roślinnych z terenów zieleni miejskiej odznaczają się bardzo dobrymi wskaźnikami nawozowymi. Zawartość substancji organicznej na ogół wynosi średnio 450 g·kg⁻¹ s.m., 13-15 g N·kg⁻¹ s.m.; 2,19-4,81 g P·kg⁻¹  s.m. i średnio około 4,98 g K·kg⁻¹ s.m. Zawartość metali ciężkich jest mała, dużo mniejsza, niż dopuszczalne limity koncentracji zawarte w polskich uregulowaniach.
Większość analizowanych kompostów spełnia także bardziej restrykcyjne wymagania przepisów unijnych i jedynie zawartość cynku i kadmu jest sporadycznie przekroczona.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rola prochnicy w sorpcji miedzi przez czarne ziemie

Celem pracy było określenie zależności zachodzących między zawartością i właściwościami próchnicy czarnych ziem (współczynnik Q₄⸝₆ frakcji alkalicznych próchnicy) całej glebie i frakcjach iłu pyłowego (0.02-0.002 mm) i iłu koloidalnego (<0.002 mm) a parametrami sorpcji miedzi (wg równań Langmuir'a, Freundlich'a i Gunary'a).
Badania wykazały, że sorpcja miedzi wzrastała wraz ze wzrostem udziału najdrobniejszych frakcji mechanicznych gleby. Ilość miedzi związana przez frakję iłu pyłowego i koloidalnego zmniejszała się w glebach o większej ich zawartości. Główną przyczyną obniżenia zdolności gleb ciężkich do wiązania miedzi była niedostateczna zawartość C org. w najdrobniejszych cząstkach mineralnych gleby.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kadm i olow w glebach ornych Dolnego Slaska

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące kształtowania się ogólnej zawartości kadmu i ołowiu w wierzchniej orno-próchnicznej warstwie gleb mineralnych i próchniczno-mineralnych Dolnego Śląska, charakteryzujących się silnie zróżnicowanymi właściwościami w zakresie stwierdzonego odczynu (pH 3,0-8,1), zawartości próchnicy (0,2-40,4%) oraz składu granulometrycznego (3,0-68,0% frakcji < 0,02 mm), jak również szerokim przedziałem zawartości badanych metali (0,02-26,00 mg Cd·kg⁻¹ i 4,9-370,0 mg Pb·kg⁻¹) oraz wyższą niż średnia krajowa zawartość tych pierwiastków (Cd - 0,27 mg·kg⁻¹; Pb - 22,6 mg·kg⁻¹). Analizą statystyczną wykazano niewielkie, na granicy istotności, dodatnie korelacje zawartości kadmu z badanymi właściwościami gleb oraz znacznie wyższe związki ołowiu z próchnicą (R = 0,37) i spławialną frakcją granulometryczną gleby (R = 0,22). W głębszym poziomie profilu glebowego (40-60 cm) stwierdzono wyraźnie mniejsze stężenia analizowanych metali, ale istotność różnic wykazano statystycznie tylko w przypadku ołowiu. Potwierdzono wysoką pod względem zawartości tych metali, ponad 99% pełną przydatność rolniczą gleb ornych w regionie dolnośląskim.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność wykorzystania nowoczesnych środków technicznych w systemie skupu mleka, część I – Analiza wskaźników eksploatacyjnych

Na podstawie obserwacji przeprowadzonych w zakładzie mleczarskim w Rykach dokonano oceny efektywności wykorzystania dwóch typów środków technicznych do odbioru i transportu mleka od dostawców: specjalistycznych autocystern i tradycyjnych cystern wyposażonych w dodatkowe przyczepy z urządzeniami do przyjmowania mleka od dostawców. Analizą objęto dwie formy organizacyjne odbioru mleka surowego od producentów: bezpośrednio z gospodarstw wyposażonych w schładzalniki stacjonarne i z przydrożnych punktów odbioru. Na podstawie wyników badań przeprowadzono dyskusję poświęconą porównaniu zróżnicowanych kategorii pracochłonności obsługi dostawców mleka, a także sprawności wykonywania prac transportowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Keﬁr jako źródło drożdży tolerujących duże stężenia etanolu

Tolerancja na duże stężenia etanolu jest ważną cechą drożdży stosowanych w przemyśle fermentacyjnym. Celem przeprowadzonych badań było określenie tolerancji szczepów drożdży keﬁrowych na alkohol etylowy oraz ich zdolności do fermentacji różnych źródeł węgla. Największą tolerancję wykazały komórki szczepu Kluyveromyces lactis i były zdolne do wytworzenia kolonii w podłożu zawierającym 20% etanolu. Cecha ta oraz zdolność do fermentacji laktozy, potwierdzają duży potencjał szczepu Kluyveromyces lactis w produkcji alkoholu etylowego. Mimo iż keﬁr jest produktem charakteryzującym się małą zawartością etanolu, jest źródłem szczepów drożdży tolerujących wysokie stężenia alkoholu etylowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plon i sklad chemiczny roslin w 7 rotacji statycznego doswiadczenia nawozowego

W pracy przedstawiono plon i skład chemiczny 4 roślin (ziemniak, jęczmień jary, rzepak ozimy, pszenica ozima) uprawianych w zmianowaniu w statycznym doświadczeniu zlokalizowanym na glebie średniej, w którym czynnikami doświadczenia były: nawożenie mineralne i nawożenie organiczne. Wyniki badań obejmują oznaczenia wykonane w 7 rotacji 4-letniego zmianowania. Stwierdzono, że nawożenie mineralne NPK stosowane w dawkach równoważnych potrzebom pokarmowym plonu 4,5 t·ha⁻¹ ziarna powoduje wyraźny wzrost plonu oraz zawartości w plonie azotu, potasu i fosforu. Stosowane w badaniach nawożenie organiczne wpływa również na zwiększenie plonów i skład chemiczny plonu, ale w wyraźnie mniejszym stopniu. Najlepsze efekty plonotwórcze uzyskuje się, stosując dawki NPK łącznie z nawożeniem obornikiem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena energetyczna sekcji roboczej obsypnika ziemniaczanego z drgajacym korpusem

W korzystnym zakresie prędkości drgający korpus obsypnika ziemniaczanego charakteryzuje się niższym zapotrzebowaniem energetycznym w stosunku do korpusu sztywnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw roznych form zwiazkow miedzi na pobieranie tego pierwiastka przez rosliny

W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem pobierania miedzi przez owies, gorczycę i kukurydzę w zależności od formy chemicznej, w jakiej ten pierwiastek został wprowadzony do gleby. Badania przeprowadzono w hali wegetacyjnej, na glebie o odczynie kwaśnym o wysokiej zasobności w fosfor, potas i magnez. Miedź stosowano w dawkach: 20, 40 mg·kg⁻¹ w następujących związkach chemicznych CuO, CuSO₄, Cu(CH₃COO)₂, CuCl₂ , Cu(NO₃)₂ . Określono wysokość plonów, zawartość i pobranie miedzi przez owies, grykę i kukurydzę. W warunkach przeprowadzonych badań stwierdzono istotną zależność plonowania gryki i kukurydzy od dawki miedzi, natomiast zawartość i jego pobieranie były związane z formą chemiczną badanego metalu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Lubin zolty i seradela perspektywicznymi roslinami w rolnictwie proekologicznym

Celem badań było określenie wpływu następczego roślin motylkowych na pszenicę ozimą. Analizowano zasobność gleby w przyswajalne formy makroskładników i poziom plonów pszenicy. Uprawa łubinu żółtego i seradeli powodowała wzrost zasobności gleby w azot, fosfor i potas. Plony rośliny wyceniającej wartość stanowiska wskazują, że łubin żółty i seradela przy obu kierunkach użytkowania pozostawiły dobre stanowisko dla pszenicy ozimej. Wyższa zasobność utrzymująca się jeszcze po zbiorze pszenicy ozimej wskazuje, że działanie następcze uprawy łubinu żółtego i seradeli może dotyczyć również kolejnych roślin w zmianowaniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ etanolu na przebieg suszenia oraz wybrane właściwości tkanki jabłka

Celem pracy było zbadanie wpływu immersyjnej obróbki wstępnej alkoholem etylowym na przebieg suszenia konwekcyjnego tkanki jabłka i właściwości suszy jabłkowych. Określono kinetykę suszenia, zawartość polifenoli oraz higroskopijność i skurcz suszarniczy. Suszenie konwekcyjne plastrów jabłka, poprzedzone obróbką wstępną w etanolu o stężeniu 96%, w temperaturze 20 ±1°C przez 0,5–180 s, skutkowało redukcją czasu procesu o 4,9–13,4% (odpowiednio do wydłużania czasu imersji w etanolu) w porównaniu do plastrów suszonych bez wcześniejszych zabiegów wstępnych. Wykazano redukcję zawartości związków polifenolowych w suszonej tkance jabłka spowodowaną zastosowanymi zabiegiem wstępnym i suszeniem w stopniu zależnym od czasu obróbki wstępnej w etanolu. Wydłużenie czasu immersji w etanolu prowadziło również do zwiększenia skurczu materiału w czasie suszenia i zmniejszenia zdolności adsorpcji pary wodnej przez materiał. Analiza skurczu suszonych plastrów wykazała zależność wzrostu skurczu wraz z wydłużeniem zabiegów wstępnych, co korelowało z ich obniżoną higroskopijnością i mogło wpływać na zwiększoną stabilność przechowalniczą. Najbardziej odpowiednim czasem do przeprowadzenia obróbki immersyjnej w etanolu była 1 min. Susze po minutowej obróbce charakteryzowały się dobrymi wyróżnikami jakości. Optymalny czas obróbki wpływał także korzystnie na skrócenie suszenia konwekcyjnego, tym samym redukując koszty procesu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ płci na wybrane cechy jakości mięśni mieszańców (CCZk)

Celem badań było określenie wpływu płci na wybrane parametry tekstury
i cechy sensoryczne mięśni piersiowych. Materiał stanowiły kurczęta średnio rosnące, mieszańce
CCZk utrzymywane do 63. dnia życia. Określono skład podstawowy za pomocą
spektrometrii w bliskiej podczerwieni, pH, wodochłonność, wyciek termiczny, wykonano
pomiar parametrów barwy, przeprowadzono test przecinania oraz ocenę semi-konsumencką
metodą skalowania. Uzyskane wyniki badań wskazują, iż w ocenie konsumenckiej różnice
w jakości mięsa drobiowego wynikające z dymorfizmu płciowego były nieznaczne, co
zostało potwierdzone statystycznie. Lepszą jakością ogólną wyróżniały się jednak mięśnie
piersiowe kur (P < 0,05). Wykazano ponadto korelację między wartościami uzyskanymi
w ocenie semi-konsumenckiej a tymi wybranymi z pomiarów instrumentalnych. Przeprowadzona
analiza klasyfikuje mięśnie piersiowe kurcząt do grupy mięs o wysokich walorach
smakowych i kulinarnych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ Asahi SL na plon bulw sparaksisu trójbarwnego (Sparaxis tricolor KER-GAWL.)

W latach 2000-2003 przeprowadzono dwuczynnikowe doświadczenie polowe, w którym badano wpływ preparatu Asahi SL na plon bulw Sparaxis tricolor Ker-Gawl. Zastosowano trzy stężenia Asahi SL: 0,1; 0,2 i 0,4% oraz trzy formy aplikacji: moczenie bulw przed sadzeniem (1 godz.); dwukrotny oprysk roślin przed kwitnieniem; moczenie bulw (1 godz.) w połączeniu z dwukrotnym opryskiem przed kwitnieniem. Stosowanie Asahi SL nie powodowało istotnego zwiększenia plonu bulw potomnych sparaksisu. Zaobserwowano tendencję do zwyżki plonu ogólnego stosując Asahi SL w stężeniu 0,2%. Najefektywniejszą formą aplikacji okazało się dokarmianie dolistne roślin; samo moczenie bulw przed sadzeniem nie dawało widocznych rezultatów w plonowaniu. Lepsze efekty działania Asahi SL na plonowanie roślin odnotowano w roku 2000, kiedy wiosenna susza i wysokie temperatury wywarły zdecydowanie niekorzystny wpływ na wzrost i kwitnienie sparaksisu. Opryskiwanie roślin 0,1% roztworem preparatu zwiększyło wówczas o 12% udział bulw handlowych w plonie ogólnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dynamika zawartosci wegla i azotu w osadach sciekowych podczas ich kompostowania

Celem przeprowadzonych badań było określenie zmian składu chemicznego osadów ściekowych podczas ich kompostowania z różnymi substancjami. Do badań użyto przefermentowane osady ściekowe z Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Olsztynie. Osady ściekowe kompostowano same bądź z dodatkiem słomy (20 i 40%), obornika (20 i 40%), trocin (20 i 40%) a także wapna.
W materiałach wyjściowych i kompostowanej masie oznaczono: azot ogólny, azot amonowy, azot azotanowy i węgiel ogółem. We wszystkich badanych obiektach najintensywniejsze zmiany zawartości poszczególnych składników miały miejsce na początku kompostowania w fazie termofilnej. Doświadczenie wykazało, iż zastosowane dodatki do osadów ściekowych wpłynęły korzystnie na jakość uzyskanych kompostów. Dodatek wapna spowodował znaczne przyśpieszenie tempa przemian związków węgla i azotu a także zwiększeni zawartości przyswajalnych form azotu oraz niższy indeks C : N w gotowym produkcie. Spośród badanych dodatków organicznych najkorzystniejszy wpływ na procesy kompostowania miał obornik. Mimo, że zastosowanie wszystkich materiałów organicznych korzystnie wpłynęło na przebieg procesu kompostowania, to żaden z uzyskanych kompostów nie był w pełni ustabilizowany. Aby badane komposty mogły być uważane za pełnowartościowe to powinny one być poddane dalszemu kompostowaniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo