rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie metody absorpcji promieniowania gamma do oznaczania zawartości części palnych w popiołach lotnych

W artykule zaprezentowano praktyczne wykorzystanie radiometrycznych metod pomiarowych do określania właściwości mieszanin powietrzno-pyłowych transportowanych rurociągami. Przedstawiono budowę miernika PMP, którego działanie opiera się na wspomnianej metodzie, do oznaczania zawartości części palnych w popiołach lotnych. Opisano doświadczenia z eksploatacji próbnej, uzyskane dokładności pomiaru oraz możliwości alternatywnego wykorzystania miernika.
Miernik PMP jest radiometrycznym urządzeniem pomiarowym przeznaczonym do określania właściwości trójskładnikowych mieszanin powietrzno-pyłowych (jeden ze składników to powietrze lub gaz, a dwa pozostałe to ciała stałe o różnych gęstościach). Miernik PMP wykorzystuje zjawisko absorpcji nisko- i średnioenergetycznego promieniowania gamma przechodzącego przez mieszaninę transportowaną rurociągiem. Miernik posiada zespół detekcyjny składający się z dwóch sond scyntylacyjnych oraz elektroniczny układ przetwarzania i analizy impulsów. Układ elektroniczny zawiera analizatory wielokanałowe, które pozwalają na precyzyjną selekcję impulsów oraz stabilizację widm energetycznych, uniezależniając pomiar natężenia promieniowania od czynników zewnętrznych. Prototyp miernika PMP zainstalowano w Elektrowni „Łaziska" na rurociągu do pneumatycznego transportu popiołu lotnego. Jego przeznaczeniem był pomiar zawartości części palnych. Na podstawie pomiarów wykonanych w trakcie eksploatacji próbnej określono odchylenie standardowe pomiaru ơ = 0,09%. W wyniku uzyskanych doświadczeń stwierdzono, że miernik PMP może być również stosowany do pomiaru zawartości części niepalnych w pyłach węglowych oraz monitorowania pracy pompy pneumatycznej.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Aktualne uwarunkowania ekonomiczno-techniczne i formalno-prawne rozwoju przedsiębiorstwa kogeneracyjnego w Polsce

Niniejszy artykuł stanowi próbę kompleksowego podejścia do zidentyfikowania uwarunkowań
rozwoju przedsiębiorstwa z branży energetycznej w Polsce i jest odpowiedzią na
wybiórcze podejście do poruszanych zagadnień w literaturze przedmiotu. W artykule zostały
przedstawione uwarunkowania, mające decydujący wpływ na długoterminowy rozwój przedsiębiorstwa
energetycznego na przykładzie elektrociepłowni. Autorzy wyróżnili i omówili uwarunkowania
formalno-prawne i ekonomiczno-techniczne. W ramach uwarunkowań ekonomicznych
scharakteryzowali zagadnienia związane z popytem na ciepło i energię elektryczną, kwestię
wpływu rosnącej efektywności energetycznej oraz sprawy związane z dostępnością oraz kosztami
zakupu paliw.Wgrupie uwarunkowań formalno-prawnych przybliżyli  kluczowe dokumenty i regulacje
formalno-prawne wyznaczające ramy prowadzenia działalności energetycznej w Polsce.
W ramach grupy uwarunkowań technicznych omówili czynniki wynikające z posiadanej infrastruktury
technicznej i jej ograniczeń ze szczególnym zwróceniem uwagi na istotny problem
bardzo zaawansowanego stopnia zużycia infrastruktury energetycznej.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości zastosowania do podsadzki hydraulicznej mieszaniny piasku z żużlem energetycznym

Piasek kopany od kilkudziesięciu lat z powodzeniem wykorzystywany jest jako materiał
podsadzkowy do wypełniania pustek podziemnych celem ochrony powierzchni przed szkodami
górniczymi. Biorąc od uwagę, że eksploatacja z wykorzystaniem podsadzki hydraulicznej jest
bardziej czasochłonna i kosztowniejsza w porównaniu do eksploatacji na zawał stropu od wielu lat
prowadzone są prace badawcze nad wprowadzeniem do mieszaniny podsadzkowej tańszych
materiałów alternatywnych najczęściej pochodzenia odpadowego. W referacie przedstawiono
wyniki badań mieszanin piasku podsadzkowego pozyskanego z kopalni „Maczki-Bór” z odpadem
energetycznym w postaci żużlu na zgodność z normą PN-G/11010 „Materiały do podsadzki
hydraulicznej. wymagania i badania”. W ramach badań wykonano następujące oznaczenia: składu
ziarnowego, rozmywalności, składu chemicznego i wymywalności substancji szkodliwych, promieniotwórczości
oraz ścioeliwości. Do badań wykorzystano mieszanki piasku z żużlem o udziale
masowym żużlu w ilości 0, 5, 10, 15 i 20%. Na podstawie wykonanych badań można stwierdzić,
że badane materiały w postaci piasku kopanego jak i żużel energetyczny oraz ich mieszaniny
spełniają wymagania normowe i mogą mieć zastosowanie do podsadzki hydraulicznej. Zastosowanie
żużlu energetycznego jako składnika podsadzki posiada również aspekt ekologiczny,
wpływając korzystnie na ochronę środowiska poprzez ograniczenie jego skladowania.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Paliwa kopalne w krajowej energetyce – problemy i wyzwania

Surowce energetyczne są podstawą dla wytwarzania energii w formie ciepła i prądu na
Ziemi. Obecne rozwiązania dotyczące konstrukcji bezpiecznych i ekonomicznych reaktorów jądrowych, jak również proces wykorzystania energii z odnawialnych źródeł energii, ponadto przyszłościowe
rozwiązania otrzymywania czystej energii z wodoru, ogniw paliwowych i innych źródeł
mają decydujący wpływ na zmianę tego tradycyjnego podejścia. Niemniej jednak, kopalne surowce
energetyczne (ropa naftowa, gaz ziemny i węgiel) nie mają obecnie substytutów, które sprostałyby
wymaganemu zapotrzebowaniu na energię. W artykule omówiono problemy i wyzwania związane
z wykorzystaniem kopalnych paliw w energetyce polskiej. Przybliżono stan zasobów (bilansowych
i przemysłowych) pierwotnych nośników energii: węgla kamiennego, węgla brunatnego,
ropy naftowej, gazu ziemnego i metanu pokładów węgla. Zwrócono szczególną uwagę, że bardzo
duże zasoby węgla kamiennego i brunatnego mogą i powinny być wykorzystywane w gospodarce
kraju. Przeszkodą dla długoterminowego wykorzystania tych nośników w energetyce jest polityka
energetyczno-klimatyczna Unii Europejskiej, która zdecydowanie zmierza do znaczącej redukcji
emisji gazów cieplarnianych. Dokonano również omówienia stanu obecnego krajowej energetyki
konwencjonalnej, jak również zarysu jej przyszłości. Zwrócono uwagę, że zapewnienie bezpieczeństwa
dostaw energii elektrycznej będzie wymagało znacznego wysiłku inwestycyjnego zarówno
w sektorze wytwórczym, jak i sieciowym. Artykuł zwieńcza omówienie problemów i wyzwań
związanych z funkcjonowaniem krajowego sektora energii. Należy podkreślić, że nadszedł czas na
podjęcie przez rząd strategicznych decyzji, dotyczących kształtowania przyszłej struktury paliwowej
systemu wytwarzania energii. Polska musi w dalszym ciągu zmierzać w kierunku gospodarki niskoemisyjnej, a rozwój zaawansowanych technologii ograniczających emisję i podniesienie efektywności
energetycznej to właściwy kierunek działań.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kto napełni ukraińskie magazyny gazu?

Artykuł porusza kwestie konieczności zmagazynowania odpowiedniej ilości gazu ziemnego
w ukraińskich i także europejskich podziemnych magazynach gazu na sezon zimowy 2015/2016.
Kryzys finansowy, który rozwijał się od 2007 r., wycisnął swoje piętno w wielu krajach na całym
świecie. Dotknął również Ukrainę, która borykała się już wtedy z poważnym kryzysem politycznym.
Dla państwa, powierzchniowo prawie dwa razy większego od Polski oraz o porównywalnej
liczbie zaludnienia, czynniki polityczno-ekonomiczne bardzo szybko wpłynęły na gospodarkę
i ekonomię. Dane przytoczone przez autorów oznaczają, że ukraiński przemysł bardzo opóźniony
technologicznie kieruje się w stronę upadku. Spadek dynamiki zużycia gazu w przemyśle to 55%.
Ale kraj bez przemysłu nie jest w stanie funkcjonować w dzisiejszych warunkach ekonomicznych.
Media, słusznie, interesują się dziś sytuacją w Chinach, w Grecji zapominają jednak ostatnio, że
tuż przy granicy z Unią Europejską kolejny kraj może niedługo „zbankrutować”. Różnica jest tylko
taka, że na Ukrainie nie ma euro, ale jest za to regularna wojna.
W cieniu greckiej tragedii rodzi się więc pytanie czy Ukraina jest w stanie wypełnić wystarczająco
magazyny gazu by przetrwać zbliżającą się zimę? A przede wszystkim – kto za to zapłaci? Ukraiń-
cy zdają sobie doskonale sprawę z możliwego problemu. Cały czas negocjują zwiększenie dostaw
gazu z Europy starając się wykorzystać wszystkie technicznie możliwe połączenia, starając się
zmusić UE do ich sfinansowania bo GAZPROM powiedział kategoryczne nie. Brane są pod uwagę
połączenia z Rumunią – pojawiła się nawet propozycja wysyłania gazu przez litewski terminal
LNG w Kłajpedzie. Gaz mógłby być przesyłany przez terytorium Białorusi.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania procesu toryfikacji biomasy

W pracy przedstawiono wyniki badań toryfikacji wybranych próbek biomasy, istotnych
z punktu widzenia potencjalnego wykorzystania w warunkach polskich. Badania obróbki termicznej
próbek przeprowadzono w różnych temperaturach, analizując wpływ warunków termicznych
na proces suszenia i toryfikacji oraz na skład biomasy, w tym zawartość części lotnych,
fixed carbonu, pierwiastków C i H oraz na jej parametry energetyczne (ciepło spalania).
W efekcie przeprowadzonych badań wykazano, że w określonych warunkach temperaturowych
następuje wzrost temperatury powyżej panującej w piecu, co potwierdza występowanie reakcji
egzotermicznych. W efekcie badań stwierdzono także, że największe zmiany masy próbek oraz
zmiany zawartości części lotnych, pierwiastków C i H oraz wartości ciepła spalania stałej
pozostałości po obróbce termicznej następują wskutek wzrostu temperatury procesu w zakresie
250–300°C.Wyniki badań wykazały także, że odpowiedni wybór temperatury obróbki termicznej
pozwala na uzyskanie stałego produktu podprocesowego (karbonizatu) o zawartości pierwiastka
C dochodzącej do 80% i charakteryzującego się ciepłem spalania nawet 30 MJ/kg.
Przedstawione w pracy wyniki potwierdziły, że uzyskanie pożądanych parametrów biomasy
możliwe jest poprzez odpowiednią kontrolę temperatury obróbki termicznej.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przystosowanie gazu koksowniczego do wykorzystania w energetyce i chemii

Gaz koksowniczy jest ubocznym produktem procesu koksowania węgla. Jego wielkość produkcji (wydajność w procesie koksowania ok. 17%) i skład (ponad 50% H2, około 25% CH4, około 10% CO, około 3-4% lekkich węglowodorów alifatycznych) sprawia, iż posiada on cechy, aby stanowić istotny surowiec energetyczny. Możliwości jego wykorzystania można poszerzyć o wykorzystanie w przemysłowej syntezie chemicznej (metanol, synteza OXO, amoniak), do produkcji wodoru lub też wykorzystać jako paliwo do zasilania silnika spalinowego. Wykorzystanie gazu koksowniczego jest jednak ograniczone obecnością zanieczyszczeń takich jak związki siarki (H2S, COS, merkaptany i in.) jak i naftalenu. W niniejszej publikacji przedstawiono wyniki badań głębokiego odsiarczania gazu koksowniczego oraz usuwania naftalenu. Badania głębokiego odsiarczania polegały na wykorzystaniu bezodpadowej, ciśnieniowej absorpcji w roztworze NaOH w temperaturze otoczenia. Przeprowadzone eksperymenty wykazały możliwość pełnego usunięcia H2 S jak i CH3 SH. Metoda tą nie są usuwane z gazu koksowniczego pozostałe związki siarki, głównie COS i CS2. Fakt ten sprawia, że metoda może być wykorzystana jako przygotowanie gazu koksowniczego do produkcji gazu syntezowego w połączeniu z dodatkową metodą odsiarczania adsorpcyjnego. Absorpcji ulegał także obecny w niewielkim stężeniu CO2, co dodatkowo obniżało pojemność sorpcyjną układu. Energetyczne wykorzystanie gazu koksowniczego jako paliwa do silników tłokowych jest ograniczone obecnością naftalenu w gazie. Sam naftalen nie stanowi problemu podczas  spalania paliwa gazowego, natomiast jest szkodliwy dla układu zasilania silnika, gdzie może się odkładać w przewodach powodując niestabilną pracę lub wręcz ją uniemożliwiając. Przedstawiono koncepcję usuwania naftalenu z gazu koksowniczego poprzez jego absorpcyjne usuwanie w skruberze zraszanym olejem napędowym. Zużyty w procesie olej napędowy może zostać wykorzystany jako paliwo do napędzania silników wysokoprężnych. Badania wykazały możliwość usuwania naftalenu na drodze absorpcji w oleju napędowym do poziomu pozwalającego na wykorzystanie gazu koksowniczego do napędzania silnika spalinowego.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Określenie strategicznych kierunków rozwoju technologicznego koksowni w Polsce na podstawie prognozy bazy surowcowej oraz oczekiwań odbiorców koksu

Spowolnienie gospodarcze obserwowane w Europie w szczególny sposób oddziałuje na tradycyjne sektory przemysłu, do których należy przemysł stalowy i koksownictwo. W szczególnej sytuacji znalazł się przemysł koksowniczy w Polsce. Polskie koksownie są największym producentem koksu w Unii Europejskiej i największym eksporterem koksu na świecie. Celem strategicznym dla polskiego koksownictwa jest taki rozwój technologiczny aktywów produkcyjnych, który pozwoli na utrzymanie lub umocnienie pozycji rynkowej przez produkcję koksu, spełniającego wymagania jego odbiorców oraz spełnienie coraz surowszych wymogów prawnych, przy maksymalizacji wartości dodanej w procesie konwersji węgla do koksu, a w szerszym ujęciu do stali. Naturalnym i efektywnym ekonomicznie kierunkiem rozwoju dla koksownictwa polskiego jest zatem maksymalizacja wykorzystania krajowej bazy węglowej, w której strukturze niewystarczający jest udział najlepszych węgli ortokoksowych. W artykule przeanalizowano obecną i prognozowaną w średnim terminie strukturę bazy zasobowej węgli dla koksownictwa. Przedstawiono najbardziej perspektywiczne dla polskiego koksownictwa kierunki rozwoju technologicznego koksowni, takie jak zmiana technologii napełniania komór z zasypowej na ubijana oraz przeanalizowano możliwości i warunki wdrożenia koksowni dwuproduktowej. Scharakteryzowano także perspektywiczne przedkomorowe operacje technologiczne w zakresie przygotowania mieszanki węglowej, pozwalające zwiększyć jej gęstość nasypową w komorze, takie jak optymalizacja składu ziarnowego, olejowanie, częściowe brykietowanie czy obróbka termiczna wsadu. Rozważono także możliwości modyfikacji lub zmiany technologii systemu chłodzenia koksu, jako źródła kreowania dodatkowej wartości dodanej oraz poprawy efektywności energetycznej. Ze względu na obecne i przyszłe wymagania w zakresie ochrony środowiska naturalnego i politykę energetyczną w Unii Europejskiej, szczególną uwagę poświęcono zagadnieniu poprawy efektywności energetycznej, zarówno w ujęciu jednostkowym, dla poszczególnych aparatów i obiektów, jak i w ujęciu całościowym, dla procesu koksowania. Zwrócono uwagę na ogromny potencjał tkwiący w dalszej automatyzacji i mechanizacji, który przynieść może efekty w postaci poprawy wydajności pracy, obniżenia ryzyka zawodowego oraz podniesienia trwałości i niezawodności urządzeń. Przeanalizowano także możliwości tkwiące w obszarze organizacji i zarządzania w koksownictwie. W warunkach niepewności na rynku szczególnego znaczenia nabiera zaangażowanie pracowników i wyzwolenie ich przedsiębiorczości, czemu służyć może angażowanie całych załóg w programy ciągłego doskonalenia.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozwój rynku węgli koksowych na tle sytuacji gospodarczej na świecie

Odzwierciedleniem globalnych procesów zachodzących w gospodarce światowej jest koniunktura na rynku stali. Pierwsza dekada obecnego stulecia to niewątpliwie najbardziej znaczący okres w historii światowego przemysłu stalowego i branż z nim powiązanych. Sytuacja na światowym rynku węgla koksowego jest bezpośrednio powiązana z wielkością produkcji surówki żelaza w procesie wielkopiecowym. W artykule opisano zmiany na światowym rynku węgli koksowych na tle zdarzeń gospodarczych zachodzących w analizowanym okresie. Omówiono czynniki wpływające na wielkość obrotu i zmienność cen węgli koksowych w handlu międzynarodowym. Opisano najnowsze trendy w systemie kontraktowania oraz propozycje tworzenia indeksów cenowych dla węgli koksowych, podobnych do od dawna funkcjonujących indeksów na rynku węgli energetycznych. W artykule przedstawiono również przewidywania dotyczące koniunktury na rynku węgli koksowych w nadchodzących latach w powiązaniu z prognozami odnoszącymi się do rynku stali. Rozwój inwestycji mających na celu zwiększenie światowego wydobycia węgla koksowego poprawi bilans podaży i popytu i będzie wywierać presję na obniżenie rynkowych cen węgli koksowych w dłuższym horyzoncie czasowym.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
ENERGIEWENDE niemiecka transformacja energetyczna

Decydenci polityczni w Niemczech podjęli zasadniczą decyzję strategiczną o transformacji
w kierunku zrównoważonego dostarczania energii w perspektywie długoterminowej.
Taka zmiana wzorca systemu energetycznego kraju, znana pod niemieckim terminem Energiewende,
jest nie tylko unikatowa z uwagi na decyzję odejścia kraju od paliw kopalnych, lecz
również z powodu jednoczesnej rezygnacji z energetyki jądrowej. Niemcy mają zatem
znaczny udział w rozwijaniu technologii niskowęglowych jako celu realistycznego, ale służy
to też do ukrycia szerszej i bardziej zasadniczej słabości narodowej polityki sektora energii
oraz niemożności adekwatnego przeciwdziałania największemu pojedynczemu wyzwaniu
w skali globalnej – zapewnieniu zasobów energii dla zasilania nowoczesnej gospodarki przy
ograniczeniu w trybie pilnym emisji CO2. Niemiecka polityka energetyczna w znaczącej
mierze opiera się na kosztownych zachętach do rozwijania technologii opartych na OZE
i cechujących się pracą nieciągłą w celu spełnienia zobowiązań środowiskowych. Taka
polityka nuklearnego moratorium i wykorzystywania w większym stopniu paliw węglowych –
ale bez technologii wychwytywania i magazynowania CO2 (CCS) – wydaje się jednak krótkowzroczna
i przestarzała. Podnosi ona prawdopodobieństwo globalnego niepowodzenia
w obszarze realizacji celów ograniczenia zmian klimatycznych oraz prowadzi w końcu do
mniej bezpiecznego świata.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koszty wytwarzania energii elektrycznej dla perspektywicznych technologii wytwórczych polskiej elektroenergetyki

W pracy przedstawiono analizę jednostkowych, zdyskontowanych na rok 2012, kosztów wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach systemowych, elektrociepłowniach dużej i średniej mocy oraz elektrowniach i elektrociepłowniach małej mocy (źródłach rozproszonych). Do analizy wybrano 17 technologii wytwórczych: blok parowy na parametry nadkrytyczne opalany węglem brunatnym, blok parowy na parametry nadkrytyczne opalany weglem kamiennym, blok gazowo-parowy opalany gazem ziemnym, blok jądrowy z reaktorem PWR, ciepłowniczy blok parowy na parametry nadkrytyczne opalany weglem kamiennym, ciepłowniczy blok gazowo-parowy z 3-cionieniowym kotłem odzysknicowym opalany gazem ziemnym, ciepłowniczy blok gazowo-parowy z 2-cionieniowym kotłem odzysknicowym opalany gazem ziemnym, ciepłowniczy blok parowy oredniej mocy opalany biomasą, ciepłowniczy blok gazowo-parowy zintegrowany ze zgazowaniem biomasy, elektrownię wiatrową, elektrownie wodną małej mocy, ciepłowniczy blok z turbiną gazową pracującą w obiegu prostym opalany gazem ziemnym, ciepłowniczy blok z silnikiem gazowym opalany gazem ziemnym, ciepłowniczy blok ORC (Organic Rankine Cycle) opalany biomasą, ciepłowniczy blok parowy małej mocy opalany biomasą, ciepłowniczy blok gazowy zintegrowany z biologiczną konwersją biomasy i ciepłowniczy blok z silnikiem gazowym zintegrowany ze zgazowaniem biomasy. Dla poszczególnych technologii wyznaczono wielkości charakteryzujące ich efektywność energetyczną, jednostkową emisję  (kg CO2/kWh) oraz jednostkowe, zdyskontowane na rok 2012, koszty wytwarzania energii elektrycznej, z uwzględnieniem kosztów uprawnień do emisji CO2.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza możliwości pozyskania energii z odpadów komunalnych

W pierwszej części artykułu przedstawiono właściwości odpadów komunalnych wytwarzanych w Polsce. Ze względu na skład morfologiczny możemy podzielić je na cztery podstawowe grupy: odpady podatne na procesy przekształcania biochemicznego, termicznego, surowce wtórne oraz odpady nieaktywne. Biorąc natomiast pod uwagę miejsce ich powstawania, wyróżniamy odpady wytworzone w gospodarstwach domowych (68,6%), odpady z handlu, małego biznesu, biur, instytucji (26%) oraz usług komunalnych (5,4%). Jak łatwo zauważyć największą grupę stanowią odpady powstające w gospodarstwach domowych, a wśród nich dominują odpady kuchenne i biologiczne oraz papier, tektura i karton. Są to odpady, które można wykorzystywać do produkcji energii - z biogazu i termicznego unieszkodliwiania. W dalszej części artykułu przestawiono uwarunkowania prawne pozyskiwania energii z procesu termicznego przekształcania odpadów komunalnych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy (Dz.U. 2005 nr 186, poz. 1553), od 2013 r. będzie obowiązywać zakaz składowania odpadów komunalnych o wartości opałowej większej niż 6 MJ/kg. Zatem część odpadów trafiających obecnie na składowiska powinna być spalana w zakładach termicznego przekształcania odpadów. Aby jednak inwestycje takie miały sens, musi być zapewniona minimalna wydajność spalarni na 60 000 Mg odpadów rocznie, średnia produkcja odpadów przypadająca na jednego mieszkańca - około 300 kg rocznie i odzysk surowców wtórnych na poziomie 25%. Stosując powyższe założenia można określić wymaganą ilość mieszkańców, przy której budowa zakładu termicznego przekształcania odpadów jest uzasadniona, na około 270 000. W punkcie trzecim artykułu omówiono uwarunkowania prawne wykorzystania gazu składowiskowego. Zgodnie z nimi, aktywne odgazowanie z odzyskiem energii zaleca się w przypadku składowiska dostarczającego ilość gazu dostateczną do zapewnienia minimum opłacalności inwestycji. Natomiast odgazowanie pasywne dopuszcza się na składowisku generującym resztkowe ilości gazu, nie zagrażającego środowisku, gdzie zastosowanie aktywnego systemu odgazowania nie jest uzasadnione technicznie i ekonomicznie. Według danych Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ekologii Miast (OBREM), opłacalne jest wykorzystanie energii biogazu, gdy powierzchnia składowiska ma powyżej 3 ha i miąższość złoża wynosi co najmniej 5 m. Najkorzystniejszą metodą pozyskiwania energii, ze względu na dużą sprawność procesu, jest kogeneracja, czyli jednoczesna produkcja energii elektrycznej i cieplnej.

Czasopismo: Polityka Energetyczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka