rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Digitalizacja usług w modelu biznesowym przedsiębiorstwa uzdrowiskowego na przykładzie programu Kuracjusz

Zachowanie właściwych proporcji pomiędzy technologią a zarządzaniem staje się współczesnym wyzwaniem dla wielu menadżerów, zwłaszcza tych, którzy uwierzyli, że świat artefaktów jest rzeczywistością. Kształtowane w procesie zarządzania relacje z klientami, a także relacje pomiędzy pracownikami powinny determinować rozwój technologiczny, zwłaszcza w przedsiębiorstwie uzdrowiskowym. Ponadto rodzaj biznesu, kultura organizacyjna i segment klientów powinny stymulować wybór odpowiednich modeli z wykorzystaniem digitalizacji. Tylko połączenie relacji wirtualnych z relacjami bezpośrednimi może przedsiębiorstwu uzdrowiskowemu przynieść sukces. Styczność przestrzenna - jako najważniejsza kategoria w naukach społecznych - jak się wydaje, nie powinna być w tym sektorze usług wyparta w całości przez internet. Celem artykułu jest wskazanie znaczenia digitalizacji w modelu biznesowym, a także ukazanie barier w jego wdrażaniu na przykładzie przedsiębiorstwa uzdrowiskowego. W artykule przedstawiono zatem przegląd stanowisk na temat modelu biznesu oraz propozycję własną modelu biznesowego, a także znaczenie digitalizacji w modelach biznesowych oraz wykorzystanie e-narzędzi na przykładzie programu Kuracjusz w uzdrowisku. Autorską propozycją jest model harmonia jako rozwiązanie pomiędzy zarządzaniem tradycyjnym opartym na relacjach bezpośrednich a zarządzaniem wirtualnym.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Działalność wybranych polskich biur podróży w Greater Toronto Area

Powstanie i rozwój biur podróży należy wiązać z żywiołowym rozwojem ruchu turystycznego w pierwszej połowie XIX w. Pod wpływem postępującego w tym czasie uprzemysłowienia, postępu technicznego i organizacyjnego sprzyjającego wzrostowi wydajności pracy i stopniowemu skracaniu czasu pracy, ustawowego wprowadzenia płatnych urlopów i wzrostu dochodów ludności, doszło do zmian w strukturze konsumpcji ludności, czego wyrazem było ujawnienie się nowych potrzeb w zakresie wypoczynku i turystyki. Intensywność zainteresowania oraz możliwości finansowe potencjalnych turystów spowodowały powstanie biur podroży, które zajęły się zaspokajaniem nowych potrzeb, polegającym na tworzeniu ofert dotyczących turystyki i wypoczynku (Cook, 2008). W artykule omówiona została działalność polskich biur podróży w Greater Toronto Area. Przedstawione zostały dane zebrane od 18 z 23 biur podróży działających na terenie objętym badaniem. Badania prowadzone były w latach 2016, 2017 oraz 2018. Głównym celem było ukazanie specyfiki funkcjonowania polskich biur podróży w Greater Toronto Area oraz pokazanie oferty turystycznej wybranych biur. Dzięki uzyskanym informacjom opisane zostały: destynacje najczęściej wybierane przez Polaków, liczba klientów oraz ilość wydawanych przez nich pieniędzy. Jak wykazały badania, głównymi zagranicznymi kierunkami podróży Polonii korzystającej z polskich biur podróży w Greater Toronto Area są: Kuba, Meksyk, Karaiby oraz USA. W artykule dokonana została charakterystyka największych i najprężniej działających polskich biur podróży w Toronto: Piast Travel Inc., Orbis Vacations & Travel LTD., Polimex Travel oraz Queen Syrena Travel, ich specyficzne formy organizacji podróży (zwłaszcza do Polski) oraz oferowane przez nie wyjazdy pielgrzymkowe.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Oddziaływanie agroturystyki na rozwój lokalny na przykładzie Karpat

Karpaty to jeden z ważniejszych regionów turystycznych Polski. Turystyka jest istotnym czynnikiem ich rozwoju oraz źródłem dochodów mieszkańców. Celem opracowania było zdiagnozowanie obszarów oddziaływania agroturystyki na rozwój terenów wiejskich regionu. Do tego celu wykorzystano badania ankietowe oraz studium terenowe. Badania ankietowe przeprowadzono wśród 275 właścicieli kwater agroturystycznych. Wyniki badań wskazują, iż wpływ agroturystyki na rozwój lokalny regionu jest zróżnicowany w stosunku do skali i obszarów oddziaływania. Wyraźnie zaznacza się jedynie w gminach o dużej koncentracji gospodarstw agroturystycznych (ok. 10% gmin), a w przypadku pozostałych gmin jest on raczej niewielki. Niemniej jednak podmioty agroturystyczne stanowią niejednokrotnie zalążek dla rozwoju przedsiębiorczości w środowisku lokalnym. Respondenci wskazali, iż agroturystyka najczęściej przyczynia się do rozwoju infrastruktury turystycznej (np. rekreacyjno-wypoczynkowej, podniesienia standardu kwater), usług (np. usługi gastronomiczne, handlowe) oraz wspiera rozwój ekonomiczny (np. zatrudnienie, dochody z podatków). Ponadto, działalność agroturystyczna służy podtrzymywaniu i kultywowaniu tradycji wiejskich oraz funkcjonowaniu stowarzyszeń agroturystycznych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Główne obowiązki przedsiębiorcy na gruncie Ustawy z dnia 16 września 2011 r. o timeshare

Przedmiot rozważań zawartych w niniejszym artykule stanowią regulacje zamieszczone w Ustawie z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz.U. z 2011 r. nr 230, poz. 1370). Celem wywodu jest zidentyfikowanie - metodą analizy prawnej obowiązujących przepisów - zasadniczych komponentów normatywnych wyznaczających główne obowiązki przedsiębiorcy, a tym samym jego pozycję prawną na gruncie rozpatrywanej ustawy. Oprócz tego szczegółowego celu ogólnym celem artykułu jest przekazanie szerszemu kręgowi czytelników podstawowej wiedzy o timeshare. Wynika to z faktu, że timeshare nie jest tematyką często poruszaną w literaturze naukowej oraz w ramach szeroko pojętego rynku dydaktycznego. Dodatkowo, prezentowany artykuł zawiera analizę problemu badawczego dotyczącego pozycji prawnej przedsiębiorcy w relacjach z konsumentem. W artykule scharakteryzowano umowy regulowane ustawą o timeshare, zakres przedmiotowy tej ustawy oraz pojęcia przedsiębiorcy i konsumenta. Opisano również obowiązki przedsiębiorcy związane z utrzymaniem obiektu timeshare oraz przesłanki pozwalające odstąpić konsumentowi od umowy. W dalszej kolejności przedstawiono szczegółowe powinności i obostrzenia nałożone na przedsiębiorców, jak również ocenę poszczególnych rozwiązań prawnych dotyczących relacji pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem. Przeprowadzona analiza pozwoliła stwierdzić, że pozycja prawna przedsiębiorcy została bardzo precyzyjnie uregulowana, co sprzyja wiarygodności obrotu prawnego. Ponadto, ustawodawca słusznie postanowił szczegółowo uregulować warunki wypowiedzenia umowy timeshare (zob. art. 40 ust. 2 i 3 oraz art. 41 ustawy o timeshare, choć należy pamiętać również o art. 3651 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 1145)), oraz zagadnienie odstąpienia od umowy w rozdziale 5 omawianej ustawy o timeshare, bowiem te instytucje prawne są często ze sobą mylone.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Znaczenie funduszy unijnych dla rozwoju przedsiębiorczości i innowacyjności regionu świętokrzyskiego. Przykład klastra Grono Targowe Kielce

Klastry pełnią istotną funkcję w rozwoju procesów przedsiębiorczości, opartych na innowacyjności. Jest to problematyka szeroko dyskutowana w literaturze zagranicznej, jednak wymaga w dalszym ciągu wnikliwych analiz na gruncie krajowym. Przedmiotem badań opisywanych w artykule było Grono Targowe Kielce - największy i najstarszy klaster w województwie świętokrzyskim. W pracy wykazano znaczenie wpływu funduszy strukturalnych pozyskiwanych przez członków klastra na ukierunkowywanie charakteru rozwoju regionu świętokrzyskiego. Zanalizowano strukturę finansowania projektów zrealizowanych przez podmioty gospodarcze należące do wybranego klastra, a także wyłącznie przez koordynatora zrzeszenia. Zakres czasowy objął lata 2005-2013. Wykazano zwłaszcza realizacje, które dotyczyły województwa świętokrzyskiego, czyli zostały przeznaczone bezpośrednio bądź pośrednio na jego rozwój, z podziałem na poprawę przedsiębiorczości, innowacyjności i konkurencyjności. Wyniki badań pozwoliły wskazać, iż środki pomocowe otrzymane przez klaster i jego członków przyczyniły się do rozwoju województwa w rozpatrywanych płaszczyznach. Większość projektów zrealizowano podczas członkostwa w klastrze, a objęły one głównie kapitał ludzki. Klaster jako beneficjent brał udział we wsparciu potencjału dydaktycznego ośrodka akademickiego dla potrzeb rynku pracy, a także w promocji gospodarczej i inwestycyjnej regionu.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Przebieg procesu upadłościowego przedsiębiorstw polskich w XXI w.

Problematyka upadłości przedsiębiorstw stanowi szczególny obszar zainteresowania nauki i praktyki gospodarczej ze względu na wysokie koszty ekonomiczne i społeczne związane z tym zjawiskiem. Upadłości przedsiębiorstw stanowią stały element systemu gospodarczego każdego kraju o gospodarce rynkowej. Są one bardzo złożonymi procesami o podłożu ekonomicznym, prawnym, psychologicznym i społecznym. Wywołują skutki, które dotyczą różnych składników życia gospodarczego. W artykule zaprezentowano dane liczbowe pokazujące skalę i charakter upadłości biznesowych, które są nierozerwalnie związane z gospodarką rynkową i występują we wszystkich systemach respektujących zasady gospodarki rynkowej. W opracowaniu autorzy dokonali analizy zjawiska upadłości przedsiębiorstw w Polsce w latach 2001-2018, z uwzględnieniem obowiązujących regulacji prawnych, które miały wpływ na rodzaje obowiązujących postępowań upadłościowych i spowodowały od 2016 r., wskutek wejścia w życie Prawa restrukturyzacyjnego, zmniejszenie postępowań upadłościowych (likwidacyjnych) oraz wzrost postępowań restrukturyzacyjnych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o zarządzaniu i jakości
Spółdzielczość jako forma integracji środowisk gospodarczych (perspektywa prawna)

 Ideą artykułu jest realizacja celu poznawczego, którym jest zbadanie, czy w Ustawie z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1285 z późn. zm.) znajdują się rozwiązania prawne sprzyjające integracji środowisk gospodarczych przez spółdzielczość, oraz celu praktycznego, zmierzającego do sformułowania pod adresem prawodawcy postulatów dotyczących spółdzielczości. Hipoteza badawcza artykułu stanowi, że wspomniana wyżej ustawa zawiera rozwiązania prawne sprzyjające integracji środowisk gospodarczych przez spółdzielczość, choć rozwiązania te posiadają luki ustawodawcze. Zastosowana metoda badawcza to metoda dogmatyczna. Przeprowadzone badania pozwalają stwierdzić, że spółdzielczość jest formą prawną integrującą środowiska gospodarcze. Realizacja celu poznawczego nasunęła określone wnioski. Przede wszystkim, odrębne kategorie spółdzielni pomagają w integracji różnych środowisk gospodarczych. Ponadto organizacja organów spółdzielni sprzyja integracji ich członków. Co więcej, elementem integrującym środowiska gospodarcze jest działalność związków spółdzielczych i samorządu spółdzielczego. Z kolei realizacja celu praktycznego pozwoliła sformułować postulaty dotyczące polityki ustawodawczej w zakresie spółdzielczości. Przede wszystkim należy stworzyć więcej kategorii spółdzielni w celu integracji kolejnych środowisk gospodarczych. Ponadto, należy zmodyfikować funkcjonowanie organów spółdzielni w taki sposób, aby lepiej uwzględniać w uchwałach interes wszystkich członków spółdzielni. Realizacja celów artykułu potwierdziła słuszność hipotezy badawczej.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Edukacja dla przedsiębiorczości oparta na ekonomii behawioralnej: talent przedsiębiorczy a torowanie

W artykule podjęto próbę zestawienia modelu przedsiębiorczości rozumianej jako talent z wybranymi aspektami dynamicznie rozwijających się neuronauk. Celem jest wskazanie potencjału błędów myślenia szybkiego, automatycznego w procesie edukacji przedsiębiorczej. Uwaga została skupiona na zjawiskach torowania, ramowania i zakotwiczenia, które odpowiednio ukierunkowane (thalerowska koncepcja „impulsu”), mogą stymulować przedsiębiorczy sposób myślenia i działania. Zastosowaną metodą badawczą jest modelowanie myślowe oraz analogie oparte na krytycznej analizie literatury z zakresu przedsiębiorczości, neuronauk, statystyki i dydaktyki. Postrzeganie przedsiębiorczości jako talentu uzmysławia powszechność jego występowania (choć na zróżnicowanym poziomie), a zatem też możliwość jego powszechnego rozwijania za pomocą dopasowanych do czasu, potrzeb i sytuacji narzędzi. Natomiast ekonomia behawioralna wskazuje drogi racjonalizowania decyzji ludzi - w odróżnieniu od ekonów - przez wykorzystanie popełnianych przez nich błędów myślenia do konstruowania architektury wyborów opartej na starannie dobranych „impulsach”. Nowością jest integracja obszarów badawczych, skutkująca wskazaniem istoty, wagi i przydatności wzmacniania automatyzmów mentalnych przedsiębiorczego postrzegania sytuacji/otoczenia oraz propozycja przykładowych narzędzi działań.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Determinanty intencji przedsiębiorczych studentów

Celem badań przedstawionych w artykule jest poznanie predyspozycji i postaw przedsiębiorczych studentów, barier utrudniających im otwieranie własnej działalności gospodarczej oraz czynników motywujących ich do tejże działalności. W artykule wykorzystano wyniki badań własnych przeprowadzonych wśród studentów w wieku 19-25 lat. Badania przeprowadzono za pomocą ankiety audytoryjnej na grupie 540 osób w Wielkopolsce. Przyjęto kryterium płci oraz miejsca zamieszkania respondentów. Pytania dotyczyły predyspozycji przedsiębiorczych, posiadanej przez studentów wiedzy na temat rozpoczynania działalności gospodarczej, barier i czynników zachęcających do aktywności gospodarczej oraz form wspierania przedsiębiorczości oczekiwanych przez studentów. W części empirycznej przedstawiono wyniki badań własnych dotyczących cech charakterologicznych studentów, ich intencji przedsiębiorczych, barier i czynników rozwoju postaw przedsiębiorczych, a także ich potrzeb szkoleniowych w zakresie planowania własnej działalności gospodarczej. Wyniki badań ujawniły, że gotowość do podjęcia działalności gospodarczej jest stymulowana przez wiele czynników oraz, że studenci mają niedostateczną wiedzę w zakresie prowadzenia własnej działalności gospodarczej, zatem dostarczenie im odpowiednich kwalifikacji w tym względzie powinno skutkować wzrostem intencji przedsiębiorczych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Diagnoza poziomu kompetencji przedsiębiorczych studentów wybranych uczelni według metodologii EntreComp

Przedsiębiorczość jest kompetencją o kluczowym znaczeniu dla rozwoju osobistego oraz działaniem polegającym na twórczym generowaniu pomysłów, opartym na identyfikacji i wykorzystywaniu nadarzających się okazji i szans rynkowych oraz realizacji tych pomysłów w podejmowanych przedsięwzięciach biznesowych. Celem artykułu jest: 1. diagnoza poziomu kompetencji przedsiębiorczych studentów Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz Uniwersytetu Rzeszowskiego przy wykorzystaniu metodologii EntreComp opracowanej dla Komisji Europejskiej oraz 2. identyfikacja zależności w poziomie kompetencji przedsiębiorczych, które różnicują badane osoby pod względem następujących cech: demograficznych, statusu materialnego, miejsca zamieszkania, sytuacji zawodowej oraz długości okresu studiowania i kierunku kształcenia. Metodologia zalecana przez Komisję Europejską do wykorzystywania w procesach kształcenia przedsiębiorczości stanowi ramy dla kształcenia kompetencji przedsiębiorczych uznawanych przez UE za kluczowe. Realizacji celu pracy posłużyły badania ankietowe, które przeprowadzono w maju i czerwcu 2019 r. na próbie 106 studentów. Badanie autorek uzupełnia w pewnym stopniu lukę badawczą traktując przedsiębiorczość jako nurt koncentrujący się na kompetencjach przedsiębiorczych, podkreślanych przez organy UE jako kluczowe. Odrębny nurt równie popularny w literaturze bada przedsiębiorczość jako fenomen koncentrujący się na działaniach przedsiębiorczych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Aktywność przedsiębiorcza studentów geografii i kierunków pokrewnych: wyniki ankietyzacji szkół wyższych Euroregionu Pomerania (Greifswald, Eberswalde, Szczecin)

Przedsiębiorczość jako efekt poszukiwania przewag konkurencyjnych współczesnych gospodarek stymuluje wzrost i rozwój społeczno-ekonomiczny różnych układów przestrzennych. Dlatego też kształtowanie aktywności przedsiębiorczej winno dokonywać się na wszystkich poziomach edukacji. W sposób szczególny dotyczy to studentów, którzy w większości przypadków nie podjęli jeszcze decyzji o swojej karierze zawodowej. Na przedsiębiorczość studencką działa wiele czynników. Jednym z nich jest otoczenie, w tym normy społeczne i kody kulturowe charakterystyczne dla różnych państw, regionów itp. Mogą one wpływać na cechy osobowościowe i sposoby myślenia, w tym myślenia przedsiębiorczego. Celem pracy była analiza aktywności przedsiębiorczej studentów kierunku geografia i kierunków pokrewnych w świetle podejścia kulturalistycznego. Głównym narzędziem pomiarowym była ankieta skierowana do studentów z Greifswaldu i Eberswalde (Niemcy) oraz ze Szczecina (Polska). W wyniku przeprowadzonego badania określono różnice w aktywności przedsiębiorczej studentów z Polski i Niemiec oraz wskazano na te cechy osobowościowe, które według badanych ułatwiają aktywność przedsiębiorczą w każdym z krajów. Jak wynika z przeprowadzonych badań, istnieją różnice w aktywności przedsiębiorczej polskich i niemieckich studentów. Podejmowane w trakcie studiów inicjatywy nie przekładają się na plany biznesowe, a skala i zakres tych prac w małym stopniu pokrywają się z zainteresowaniami studentów i podjętymi przez nich kierunkami studiów.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Rola edukacji w kształtowaniu postaw sukcesyjnych studentów kierunków ekonomicznych

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących intencji sukcesyjnych studentów kierunków ekonomicznych trzech polskich uczelni. Przeanalizowano także problematykę kształtowania edukacji w kontekście stymulowania postaw sukcesyjnych młodych osób rozpoczynających karierę zawodową. Szczególną uwagę zwrócono na możliwości i narzędzia oddziaływania edukacji formalnej na postawy sukcesyjne osób studiujących na kierunkach ekonomicznych. W warstwie teoretycznej artykuł opiera się na wynikach przeglądu literatury naukowej. W części empirycznej wykorzystano metodę badania dokumentów oraz analizę wtórną ilościowych i jakościowych danych zastanych. Przedstawiono wyniki zrealizowanego badania, którym objęto osoby studiujące na kierunkach ekonomicznych w trzech krajowych uczelniach: Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, Państwowej Wyższej Szkole Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży oraz Uniwersytecie Gdańskim.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Pomiar wdrażania koncepcji przedsiębiorczego uniwersytetu

Uniwersytet przedsiębiorczy jest koncepcją opisywaną w związku z określeniem roli edukacji, badań naukowych, transferu wiedzy i współpracy z szeroko rozumianym otoczeniem w zakresie rozwoju społeczno-ekonomicznego i kulturowego, którego podstawą powinna stać się szeroko rozumiana przedsiębiorczość. Koncepcja ta staje się szczególnie istotna, ponieważ przedsiębiorczość wskazana została jako jedna z głównych kompetencji na europejskim rynku pracy, co nakłada na edukację obowiązek kształtowania postaw przedsiębiorczych ludzi w całym procesie edukacyjnym. Głównym celem artykułu jest popularyzacja koncepcji przedsiębiorczego uniwersytetu oraz kwestionariusza HEInnovate, który jest narzędziem służącym do oceny poziomu przedsiębiorczości jednostek szkolnictwa wyższego. W artykule przedstawiono analizę przypadku Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (UEK) przygotowaną na podstawie badań bezpośrednich (wywiady, obserwacje uczestniczące) oraz pośrednich (przegląd dokumentacji). Metodą badawczą wybraną w celu określenia poziomu przedsiębiorczości w ośmiu wyselekcjonowanych wymiarach działalności uniwersytetu jest kwestionariusz HEInnovate. Wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród sędziów wartościujących omówione zostały z odniesieniem do wzorcowego modelu przedsiębiorczego uniwersytetu. Wskazane zostały obszary przedsiębiorczości UEK, które wymagają podjęcia działań usprawniających, prowadzących do tworzenia środowiska sprzyjającego kształtowaniu postaw przedsiębiorczych wewnątrz instytucji szkolnictwa wyższego (HEI), jak i w relacjach zewnętrznych (lokalnych, krajowych i międzynarodowych).

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki o zarządzaniu i jakości
Rola Olimpiady Przedsiębiorczości w edukacji – próba oceny założeń tematycznych

Olimpiada Przedsiębiorczości jest jednym z najważniejszych wydarzeń edukacyjnych adresowanych do uczniów szkół średnich. Problematyka konkursu dotyczy zarówno ogólnych aspektów przedsiębiorczości, jak i zagadnień z zakresu marketingu, zarządzania, rynków kapitałowych czy etyki w biznesie. Celem niniejszego artykułu jest krytyczna ocena tematyki dotychczasowych czternastu edycji Olimpiady Przedsiębiorczości, dokonana w kontekście potrzeb edukacyjnych oraz wyzwań ekonomicznych, napotykanych przez młodych ludzi w dorosłym życiu. Analizie poddano m.in. założenia i programy poszczególnych edycji Olimpiady, wykazy obowiązującej literatury oraz zestawy pytań i zadań konkursowych. Na tej podstawie można stwierdzić, że problematyka konkursu obejmuje zarówno ważne i aktualne zagadnienia z zakresu przedsiębiorczości, jak i treści o ograniczonej przydatności dla uczestników. Autorzy postulują wyeliminowanie tego rodzaju zagadnień z przyszłych edycji Olimpiady, co powinno przyczynić się do zwiększenia zainteresowania młodzieży tą niewątpliwie interesującą i potrzebną inicjatywą edukacyjną.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wioski tematyczne w upowszechnianiu dziedzictwa kulturowego Warmii i Mazur jako przykład edukacji i przedsiębiorczości regionalnej

Wioski tematyczne są przykładem jednej z niszowych form przedsiębiorczości społecznej, prowadzącej produkcję i usługi służące ożywieniu społeczno-gospodarczemu obszarów wiejskich oraz rozwojowi edukacji z zakresu dziedzictwa kulturowego. Województwo warmińsko-mazurskie ma zdecydowanie charakter rolniczy, a jego gospodarka wykazuje silne związki z zasobami naturalnymi, co sprzyja podejmowaniu działań opartych na lokalnej przedsiębiorczości z wykorzystaniem tego typu inicjatyw. Celem artykułu jest zaprezentowanie zakresu i kierunków działań wiosek tematycznych na Warmii i Mazurach jako innowacyjnego elementu rozwoju przedsiębiorczości społeczeństwa wielopokoleniowego w upowszechnianiu i edukacji na rzecz dziedzictwa kulturowego tego regionu. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób wioski tematyczne jako przedsiębiorstwa społeczne poprzez różnorodne inicjatywy edukacyjno-kulturalne i usługi agroturystyczne mogą przyczynić się do pobudzenia i rozwoju gospodarki wiejskiej? w odniesieniu do konkretnych przykładów wykorzystania dziedzictwa kulturowego w rozwoju przedsiębiorczości w regionie. W artykule zastosowano kwerendę literatury przedmiotu oraz posłużono się metodą obserwacji uczestniczącej prowadzonej bezpośrednio w badanych wioskach. W celu zdiagnozowania potencjału rozwojowego i edukacyjnego warmińsko-mazurskich wiosek tematycznych przeprowadzono badania empiryczne z wykorzystaniem kwestionariusza wywiadu.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości