rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Podróże w czasie jako zagadnienie filozoficzne

Problematyka podróży w czasie stanowi względnie młodą dziedzinę racjonalnej refleksji. Zainteresowanie tą tematyką ze strony fizyków i filozofów do XX wieku było nikłe. Dopiero empiryczne sukcesy Ogólnej Teorii Względności sprawiły, że podróże w czasie, będące wcześniej domeną fikcyjnych spekulacji i literatury science-fiction, stały się przedmiotem badań fizyki teoretycznej, a fizycznie akceptowalne modele podróży w czasie pojawiają się w filozoficznych dociekaniach na temat natury czasu, wolnej woli, czy tożsamości osobowej. Zarówno samo rozumienie „podróży w czasie”, jak i związane z nim pojęcie „wehikułu czasu” wymagają precyzyjnego dookreślenia. Zdefiniowanie ich przysparza jednak pewnych trudności, zarówno na gruncie filozofii (paradoksy; warunek spójności, kosmiczna cenzura, ochrona chronologii; tożsamość osobowa), jak i klasycznej relatywistycznej teorii grawitacji (określenie topologicznych własności czasoprzestrzeni warunkujących działanie wehikułów czasu, twierdzenia typu „no-go”). Robocze definicje prowadzą do kontrowersji, związanych z przyjętymi w nich założeniami natury ontologicznej i pojęciowej. Celem artykułu jest przedstawienie wspomnianych trudności jako problemów par excellence filozoficznych oraz, w szczególności, sformułowanie etycznego veta przeciwko prezentystycznej wersji podróży w czasie.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Propozycja aplikacji metody fenomenologiczno-hermeneutycznej w pedagogicznych badaniach rzeczywistości wychowawczej

Celem artykułu jest ukazanie możliwości zastosowania metody fenomenologiczno-hermeneutycznej w pedagogicznych badaniach rzeczywistości wychowawczej. W pierwszej części przedstawiono syntetyczny opis procedur fenomenologicznych i hermeneutycznych, stosowanych w pedagogice. Następnie, w kontekście praktycznej implementacji badań pedagogicznych w paradygmacie fenomenologiczno-hermeneutycznym, zaproponowano metodę studium przypadku jako najogólniejszy sposób aplikacji tegoż paradygmatu. Specyfika przedstawionej orientacji metodologicznej wskazuje na potrzebę zastosowania adekwatnych technik przetwarzania danych. Dlatego też zapropnowano Zmodyfikowaną Metodę Analizy Danych Fenomenologicznych Van Kaama. Charakterystykę tej techniki poprzedzono opisem konwersacji, rozumianej nie jako techniki badawczej, lecz jako sposobu uorganizowania zasobu danych. W ostatniej części artykułu wyodrębniono obszary zastosowań i wymogi płynące z implementacji tej metody w badaniach pedagogicznych.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Problem prawdy ujęć zmysłowych w interpretacji św. Tomasza z Akwinu

Artykuł podejmuje problem prawdy w poznaniu zmysłowym w interpretacji św. Tomasza z Akwinu. Przeprowadzane analizy wpisują się w szeroką dyskusję nad naturą prawdy, dlatego autorka rozpoczyna od przedstawienia dwóch głównych nurtów interpretacji prawdy, które pojawiły się w Starożytności i w wiekach średnich. W odróżnieniu od tradycyjnych opracowań zarysowuje novum myśli św. Tomasza. Następnie, na podstawie "Sumy teologicznej" (Q. 16, a. 2) i "Quaestiones disputatae de veritate" (Q. 1) rekonstruuje Tomaszowe stanowisko wobec prawdy rozumu i zmysłów oraz ukazuje, w jaki sposób zmysły wewnętrzne określają prawdę i fałsz. Przeprowadzone refleksje prowadzą do wniosku, że w ujęciu św. Tomasza z Akwinu poznanie zmysłowe i prawda poznania zmysłowego rozumiane są analogicznie. W pierwotnym znaczeniu poznanie i prawda odnoszą się do aktów intelektualnych i ich rezultatów. Jednak w przypadku percepcji zmysłowej prawda pojmowana jest jako ontyczna zgodność domeny zmysłowej z rzeczywistością. Prawda zmysłowa znajduje swoje usprawiedliwienie w istnieniu przedmiotów, które odpowiadają indywidualnym zmysłowym zdolnościom poznawczym.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Cel nauczania według Tomasza z Akwinu

Wśród średniowiecznych nauczycieli i oratorów szczególne miejsce zajmuje św. Tomasz z Akwinu. U podstaw jego przepowiadania i nauczania legła wiedza mądrościowa – tj. wiedza o ostatecznych przyczynach rzeczywistości. Poszukiwanie przyczyn świata, zdaniem Akwinaty, przeradza się we wskazywanie na ostateczny cel wszystkiego, zwłaszcza zaś cel istnienia człowieka. Cel wszystkich bytów, rozumiany także jako pierwsza przyczyna, identyfikowany jest z Bogiem. Wiara religijna stanowi jedną z dróg poznania Boga. Dzięki niej możliwe staje się poznanie istoty ("essentia") Boga, odpowiednio do ludzkiego, temporalnego sposobu istnienia i poznawania. Zgodnie z tą myślą, zadanie nauczania polega na głoszeniu prawdy o Bogu jako ostatecznym celu człowieka, jak również na przygotowaniu człowieka i uzdolnieniu go, na drodze wiary, do przyjęcia treści Bożego Objawienia.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Ocalenie jakie daje zdehumanizowana sztuka. Próba nowego odczytania społecznej roli sztuki w twórczości José Ortegi y Gasseta

Główny cel niniejszego artykułu stanowi przedstawienie funkcji sztuki w eseju Ortegi – Dehumanizacja sztuki (1925). Teoria sztuki hiszpańskiego filozofa jest bardzo ściśle związana z jego filozofią społeczną. Punktem wyjścia dla prezentowanego tematu jest odpowiedź na pytanie o rolę sztuki w procesie kształtowania różnic społecznych. W swojej analizie autor pokazuje, iż w rzeczywistości sztuka w teorii Ortegi pełni funkcję swoiście rozumianego ocalenia – ochrony przed umasowieniem. Autor uzasadnia tezę, że zdehumanizowana sztuka charakteryzuje się swego rodzaju ambiwalentnością: jest niezrozumiała i jednocześnie, poprzez to niezrozumienie, otwiera nowe horyzonty w rozumieniu człowieka
i społeczeństwa.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Święty Augustyn i Albert Camus. Przyczynek do dialogów – nie tylko filozoficznych

Wyczytanie myśli Augustyna z tekstów Camusa, aby można było nazwać je komplementarnym, musiałoby polegać na analizie całości dzieła francuskiego pisarza, jako że echa camusowskiej lektury Augustyna nie urywają się w żadnym momencie jego działalności literackiej, natomiast zaczynają – być może najgłośniej – pobrzmiewać już w jednym z pierwszych pism, jakie wyszły spod pióra młodego Camusa. Artykuł ten ma więc służyć jako przypomnienie dotychczasowych ustaleń, a zarazem jako szkic do pogłębionej monografi i, wykazujący różnorodność pól, na których toczy się dialog Camusa z Augustynem, zawierający odniesienia do tych, na jakich dotychczas nie szukano „spotkań” obu myślicieli.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Dobro i zło w dramacie poznania (W kręgu inspiracji Karola Wojtyły - Jana Pawła II)

Byt ludzki, jak powiada Wojtyła, spełnia się poprzez czynienie dobra, a niszczy zarówno swoją istotę, jak i istnienie (stawanie się, "fieri"), poprzez czynienie zła. Stąd ogromna waga poznania, czym jest dobro i zło. Całe nasze doświadczenie podpowiada nam, że nie jest to łatwe, ponieważ kłamstwo (nieprawda) stanowi immanentną własność zła: zło kłamie, mówiąc, że jest dobrem, a dobro – złem. Dostrzegłszy tę wewnętrzną cechę zła, podejmujemy próby określenia form i źródeł kłamstwa, które jest udziałem zła. W końcu, podążając za myślą Jana Pawła II, zwracamy się ku realistycznej filozofii bytu, by na jej gruncie skuteczne zmierzyć się z problemem dobra i zła.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Analiza krytyczna Bernarda Williamsa koncepcji filozofii

Celem artykułu jest rekonstrukcja metafilozoficnego stanowiska Bernarda Williamsa. Zgodnie z przedstawioną interpretacją na jego stanowisko składają się następujące tezy: (1) Nauka posiada uprzywilejowany poznawczy dostęp do rzeczywistości. Na poparcie tego stwierdzenia przytoczone zostają dwa argumenty: (1a) argument z konwergencji oraz (1b) argument "z błędnej teorii". (2) Z tezy (1) wynika, że podstawowym stanowiskiem Williamsa w metafizyce jest naturalizm. (3) Z tez (1) i (2) razem wziętych wynika, iż filozofia w koncepcji Williamsa jest nieautonomiczna. (4) Celem filozofii, zgodnie z tą ideą, jest nadawanie sensu aktywnościom znajdującym się poza ludzkimi aktywnościami intelektualnymi i praktycznymi. (5) Williams akceptuje i stosuje w swym programie trzy metody filozoficzne: metodę analizy konceptualnej, metodę genealogii oraz tzw. metodę quasi-fenomenologiczną. Końcowa część artykułu zawiera uwagi krytyczne na temat naturalizmu Williamsa i argumentów wspierających jego stanowisko.

Czasopismo: Scripta Philosophica. Zeszyty Naukowe Doktorantów Wydziału Filozofii KUL
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Wybory do Rady Miejskiej w Szadku – materiał wyborczy z 1939 roku

Wiosną 1939 r. odbyły się wybory do Rady Miejskiej w Szadku. Z braku materiałów archiwalnych, nie posiadamy wiedzy, kto tworzył ostatni przed wybuchem II wojny światowej szadkowski samorząd. Pośrednio o niektórych kandydatach do rady i przebiegu kampanii wyborczej dowiadujemy się z zachowanej ulotki zatytułowanej „Do Obywateli miasta Szadku”.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Krokocicach w latach 1929–1939

Ochotnicza Straż Pożarna w Krokocicach powstała 9 grudnia 1929 r.
Na pierwszego prezesa wybrano Eugeniusza Kurnatowskiego, właściciela majątku Wola
Krokocka. Już w niecały rok od powstania jednostki, udało się zakupić pierwszą ręczną
sikawkę. Od 1932 r. przy jednostce działała żeńska drużyna samarytańsko-pożarnicza.
W 1936 r. rozpoczęto budowę własnej strażnicy, która została oddana do użytku w 1940 r.,
już pod nadzorem okupacyjnych władz niemieckich. Jednostka strażacka w Krokocicach
w okresie dwudziestolecia międzywojennego została utworzona i funkcjonowała dzięki
zaangażowaniu jej druhów oraz wsparciu okolicznych właścicieli ziemskich i gospodarzy.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Osiedle mieszkaniowe budownictwa jednorodzinnego „Szadkowice–Ogrodzim” w gminie Szadek – geneza powstania i ocena założenia po 50 latach

Wybudowane w latach 1970–2018 osiedle budownictwa jednorodzinnego „Szadkowice–Ogrodzim” ze względu na swoją powierzchnię, liczbę i kubaturę budynków uważane jest za największą inwestycję mieszkaniową w gminie Szadek z okresu powojennego (po 1945 r.). Osiedle reprezentuje odmienny zespół wartości, wynikających z nieokreślonego dla całości programu ideowego, przyjmowanych w różnych okresach powstawania założeń układu przestrzennego. W niektórych fragmentach dążono do spójnej formy architektonicznej zabudowy i charakterystyki technicznej budynków. To znaczące dzieło przestrzenne okresu powojennego w sąsiedztwie małego miasta, jakim jest Szadek, jest cennym przykładem koncepcji urbanistycznej na terenach wiejskich obrzeży miast. Artykuł niniejszy ma na celu dokonanie szeroko rozumianej oceny stanu założenia, po prawie 50 latach od rozpoczęcia budowy.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
HIERONIM WIERZBOWSKI – WOJEWODA SIERADZKI, STAROSTA SZADKOWSKI I DZIEDZIC ŁASKU

Hieronim Wierzbowski herbu Jastrzębiec był starostą szadkowskim w latach 1655–1665. Dzięki monarszej protekcji piął się po szczeblach kariery urzędniczej, od chorążego większego łęczyckiego (1648–1652), do wojewody sieradzkiego
(1661–1665). Po śmierci siostry Anny Nadolskiej z Wierzbowskich został w 1660 r. dziedzicem Łasku. W 1664 r. przewodniczył w Zwirowiczach na Białorusi polskiej delegacji na rokowania pokojowe z Rosją. Zmarł w Warszawie 1 maja 1665 r. Został pochowanyw rodzinnej krypcie grobowej w kościele pw. św. Jakuba w Szadku.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
STEFAN ZŁOTNICKI (1779–1847)– ZAŁOŻYCIEL MIASTA ZDUŃSKA WOLA,PODPREFEKT POWIATU SZADKOWSKIEGO,SZLACHCIC I WOLNOMULARZ

Stefan Józef Wincenty Złotnicki – polski szlachcic herbu Nowina (mylnie przypisywany herb Prawdzic), dziedzic dóbr zduńskowolskich, założyciel miasta Zduńska Wola, człowiek nowocześnie myślący i przedsiębiorczy, wolnomularz. Na początku XIX w. dzięki jego staraniom rozpoczął się masowy napływ osadników (tkaczy) do Zduńskiej Woli, który umożliwił dynamiczny rozwój osady. Osadnicy przybywali zarówno z Poznańskiego,Śląska, jak i z Saksonii, Prus i Czech. Pomyślny rozwój osady spowodował,że dziedzic Złotnicki wystąpił do władz Królestwa Kongresowego z wnioskiem o nadanie jej statusu miasta. Uchwałą Rady Administracyjnej z dnia 25 października 1825 r. Zduńskiej Woli nadano prawa miejskie. Ich otrzymanie przyspieszyło uprzemysłowienie miasta

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Sylwetki żołnierzy Polskiej Organizacji Wojskowej w Szadku w okresie I wojny światowej

W artykule zaprezentowano sylwetki żołnierzy związanych z szadkowską Polską Organizacją Wojskową, powstałą wiosną 1915 r. z inicjatywy Feliksa Szymańskiego. Są to najczęściej postacie mało znane, ale zasłużone w walce z okupantem i zaangażowane w działania prowadzące do odzyskania przez Polskę niepodległości. Informacje o tych osobach autorka zdobyła podczas badania źródeł archiwalnych, znajdujących się w Centralnym Archiwum Wojskowym Wojskowego Biura Historycznego w Warszawie. W artykule nie zabrakło też sylwetek szkoleniowców, m.in. Jerzego Neugebauera czy Stanisława Fruzińskiego. Zaprezentowane biogramy stanowią ważne źródło informacji na temat działalności szadkowskiej komórki POW.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
WYPOSAŻENIE KOŚCIOŁA ŚW. WAWRZYŃCA W ROSSOSZYCY

Kościół św. Wawrzyńca w Rossoszycy (gmina Warta) to jedna z ciekawszych budowli sakralnych XVIII w. znajdująca się w diecezji włocławskiej. Piękny,modrzewiowy kościół przechodzi obecnie gruntowny remont. Wyposażenie kościoła pochodzące
w głównej mierze z XVIII w. to trzy ołtarze z wyjątkowymi rzeźbami, prawdopodobnie dłuta zakładu snycerskiego Franza Eytnera, artysty pochodzącego z Kalisza,słynącego z ekspresyjności rzeźb. Na uwagę zasługuje również XIX wieczna, drewniana
ambona jak i prospekt organowy

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
GDY GINIE LUDZKA PAMIĘĆ, MÓWIĄ KAMIENIE– RZECZ O OBELISKU W STAROSTWIE SZADEK

W Kolonii Starostwo Szadek na rozdrożu dróg prowadzących z Szadku do Warty, Błaszek, Zduńskiej Woli stoi postawiony w 1938 r. pomnik poświęcony bohaterom poległym w okresie walk o niepodległość, w latach 1918–1920. Dwudziesta rocznica
odzyskania niepodległości sprzyjała podejmowaniu takich inicjatyw. Dzięki ofiarności społeczności lokalnej zebrano fundusze i na betonowym cokole postawiono granitowy
głaz z wmurowaną tablicą upamiętniającą nazwiska dziesięciu poległych żołnierzy.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Działalność Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Prusinowicach (1954–1961)

Gromadzka Rada Narodowa w Prusinowicach została utworzona w wyniku reformy administracyjnej w 1954 r. W jej skład weszły obszary wsi: Prusinowice, Grzybów, Borki Prusinowskie i Góry Prusinowskie, ze zniesionej gminy Zadzim. Gromadzka Rada Narodowa swoje uchwały realizowała za pośrednictwem prezydium, które było kolegialnym organem wykonawczym i zarządzającym rady narodowej. Zakres kompetencji władz gromady obejmował m.in. uchwalanie rocznego budżety gromady, zatwierdzanie i odwoływanie sołtysów, organizację skupu żywca, zboża, ziemniaków, mleka oraz zbieranie podatków, sprawy związane z organizacją prac polowych, budową dróg i szkolnictwem. Kolejnymi przewodniczącymi prezydium GRN w Prusinowicach byli: Czesław Siekierski, Maria Kujawiak i Jan Łukasiewicz. GRN w Prusinowicach w latach 1954–1961 podjęła szereg działań na rzecz poprawy warunków życia mieszkańców. Oddano do użytku trzy budynki ochotniczej straży pożarnej, 3,5 km drogi bitej, 5 km drogi żwirowej, zorganizowano nową kolonię Prusinowice, przeprowadzono meliorację łąk w Prusinowicach i uruchomiono linię autobusową. Gromada w Prusinowicach została zlikwidowana 31 grudnia 1961 r.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Struktura funkcjonalna placu rynkowego w Szadku

Plac rynku jako centralna, ogólnodostępna przestrzeń wymiany handlowej historycznie pełniła kluczową rolę w rozwoju społeczno-gospodarczym miasta. Obecnie, po transformacji ustrojowej, rynki tracą funkcje targowe i kreowane są jako przestrzenie reprezentacyjne oraz tereny rekreacji. Jednocześnie, w części miast badacze obserwują silną presję w faworyzowaniu transportu samochodowego, który z jednej strony pozwala na komfortowe dostanie się do centrum i obsługę ludności, z drugiej zaś stanowi przeszkodę dla realizacji wypoczynku. Celem artykułu jest charakterystyka placu rynkowego w Szadku pod względem morfologicznym oraz sposobu jego użytkowania.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Wypadki drogowe w gminie Szadek w latach 2010–2017

Jednym z podmiotów zajmujących się zbieraniem i analizowaniem
danych z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego jest Polskie Obserwatorium Bezpieczeństwa
Ruchu Drogowego. Integralną częścią Obserwatorium jest interaktywna mapa
udostępniona na portalu www.obserwatoriumbrd.pl. W artykule zaprezentowano analizę
wypadków drogowych w gminie Szadek w latach 2010–2017 posługując się tym narzędziem
oraz w oparciu o inne dane zbierane w hurtowni danych Obserwatorium.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
PROJEKT BUDOWY ZAKŁADÓW PRZEMYSŁU JEDWABNICZEGO W SZADKU (1954–1956)

W 1954 r. pojawiła się koncepcja lokalizacji zakładów przemysłu
jedwabniczego w pobliżu Szadku. Projektowany zakład miał się składać z tkalni wyposażonej w 580 krosien oraz oddziałów pomocniczych. Fabryka miała produkować tkaniny z jedwabiu sztucznego z przeznaczeniem na suknie, bluzki, bieliznę i podszewki. Zakład miał zostać wybudowany w latach 1955–1956. Ostatecznie wycofano się z tego projektu, a zakład powstał w Gorzowie Wielkopolskim.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Procesy parcelacji gruntów folwarcznych i likwidacji serwitutów w okresie międzywojennym na przykładzie wsi Boczki i Rzepiszew

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących procesu parcelacji majątków folwarcznych i likwidacji serwitutów, jakie miały miejsce w okresie międzywojennym. Szczegółowe analizy na podstawie przeprowadzonej kwerendy archiwalnej objęły dwie jednostki osadnicze położone na obszarze współczesnej gminy Szadek, tzn. wsie Boczki i Rzepiszew. W pierwszej części artykułu zaprezentowano wybrane aspekty prawno-administracyjne, związane z realizacją reform rolnych oraz strukturę przestrzenną majątków ziemskich istniejących w badanym okresie na terenie gminy. W dalszej części opracowania przedstawiono wyniki studiów nad przebiegiem parcelacji wsi i likwidacji serwitutów na wybranych przykładach, uwzględniając kwestie prawne analizowanych procesów oraz ich reperkusje w postaci przemian struktur osadniczych.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
RWD–14b „Czapla” i jego załoga zestrzelona w Górach Prusinowskich we wrześniu 1939 r. – prace eksploracyjne i upamiętnienie

Po blisko 80. latach ustalono, że w lesie koło miejscowości Góry
Prusinowskie (gm. Szadek) 6 września 1939 r. polegli polscy lotnicy ppor. obs. Tadeusz
Sawicki i kpr. pil. Brunon Ślebioda, wykonujący lot rozpoznawczy na samolocie
RWD–14b „Czapla” w ramach działań wojennych 33 Eskadry Obserwacyjnej Armii
„Poznań”. W 2016 r. w miejscu upadku polskiej maszyny odbyły się prace eksploracyjne.
Dwa lata później, 25 maja 2018 r. wysiłkiem Nadleśnictwa Poddębice i Towarzystwa
Przyjaciół Zduńskiej Woli w miejscu katastrofy odsłonięto obelisk upamiętniający miejsce
śmierci polskich lotników.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
TADEUSZ SAWICKI (1912–1939) – LOTNIK POLEGŁY NA ZIEMI SZADKOWSKIEJ. WSPOMNIENIE RODZINY

Tadeusz Wiesław Sawicki – urodzony w Dolinie (woj. stanisławowskie)podporucznik obserwator lotnictwa Wojska Polskiego poległy na ziemi szadkowskiej w pierwszych dniach września 1939 r. T. Sawicki miał wielostronne zainteresowania.
Brał czynny udział w rozgrywkach towarzyskich i zawodach szachowych w lwowskim klubie szachowym „Hełm”. Zbierał i hodował ćmy i motyle. Interesował się sportem. W 1935 r. rozpoczął służbę wojskową. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie i otrzymał patent oficerski. W pierwszych dniach II wojny światowej dokonuje lotów rozpoznawczych w II plutonie 33 Eskadry Obserwacyjnej w ramach współpracy z 25 Dywizją Piechoty. 5 września 1939 r. nie wraca z lotu rozpoznawczego odbywanego na samolocie RWD–14b „Czapla” z kapralem pilotem Brunonem Ślebiodą. Około godz. 1430 został zestrzelony w okolicy między Szadkiem a Zadzimiem. Lotnicy zginęli rozbijając się w lesie koło wsi Góry Prusinowskie (obecnie miejscowości położonej w gminie Szadek). Spisane wspomnienia o Tadeuszu zostawili Danuta, Leszek
i Zbyszek (rodzeństwo).

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
KOŚCIÓŁ ŚW. WAWRZYŃCA W ROSSOSZYCY– ZARYS HISTORII I STAN OBECNY

Modrzewiowy kościół parafialny pod wezwaniem św. Wawrzyńca
w Rossoszycy pochodzi z końca XVIII w. i jest jednym z cenniejszych zabytków na ziemi szadkowskiej. W okresie minionych ponad dwustu lat kościół był wielokrotnie remontowany. Przypadająca na 2016 r. rocznica 600-lecia powołania parafii rossoszyckiej stanowiła
inspirację do pojęcia w 2014 r. kolejnego, gruntownego (trwającego do dziś) remontu tego zabytkowego obiektu. Obecny kościół jest trzecim wystawionym na tym miejscu,
pierwszy istniał już na początku XV w., w latach 1770–1773, na jego miejscu wzniesiono drugi kościół, który jednak już w 1781 r. spłonął wraz z całym inwentarzem. Trzecia świątynia, wybudowana w 1783 r., przetrwała do dziś. W artykule, obok historii kościoła, przedstawiono zakres prowadzonych od 2014 roku prac remontowych i konserwatorskich.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Działalność Polskiej Organizacji Wojskowej w Szadku w okresie I wojny światowej

POW w Szadku powstała wiosną 1915 r. Założył ją Feliks Szymański
pseudonim Szczęsny, który sprawował funkcję komendanta organizacji miejskiej do
1917 r. Kolejnym komendantem POW w Szadku był Franciszek Zabłocki o pseudonimie
Konarski. W listopadzie 1918 r. po odzyskaniu niepodległości POW została rozwiązana.
Szadkowski oddział POW pod dowództwem Stanisława Godeckiego m.in. brał udział
w rozbrajaniu Niemców w Szadku, Zygrach i Zduńskiej Woli. Zachowana w Muzeum
Okręgowym w Sieradzu kronika oddziału szadkowskiego POW dokumentuje jego działalność
w latach I wojny światowej.

Czasopismo: Biuletyn Szadkowski
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo