rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aby mowa ojców nie poszła w zapomnienie

Z problemem spadku liczby Karaimów władających językiem przodków nasza społeczność boryka się od dziesięcioleci, ba, wręcz od wieków – niektóre teksty sygnalizujące ten problem powstały już ponad sto lat temu. Główny powód tej sytuacji to rozproszenie (wskutek wojen światowych i wymuszonych nimi migracji) naszej społeczności, zawsze mało licznej, lecz żyjącej niegdyś w zwartych skupiskach. To ono najbardziej przyspieszyło językową asymilację Karaimów.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Wpływ kwetiapiny na stężenie wolnych tioli i związków reagujących z kwasem tiobarbiturowym w osoczu, in vitro

Kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, nie wywiera istotnego wpływu na występowanie późnej dyskinezy oraz innych zaburzeń ruchowych (movement disorders), w których etiopatogenezę mogą być zaangażowane zaburzenia równowagi pro- i antyoksydacyjnej. Mechanizm działania kwetiapiny na biomarkery stresu oksydacyjnego, a tym samym na redoks, nie jest znany. Celem badania było ustalenie wpływu kwetiapiny, w dawkach rekomendowanych do leczenia ostrego epizodu schizofrenii, na peroksydację lipidów mierzoną za pomocą oznaczenia stężenia związków reagujących z kwasem tiobarbiturowym (TBARS) oraz na wolne tiole w ludzkim osoczu, w modelu in vitro. Materiał i metody: Krew do badań pobrano od 10 zdrowych ochotników – kobiet i mężczyzn w wieku 24–26 lat (średnio 25 lat, SD = 0,6 roku) – na roztwór ACD. Substancję aktywną kwetiapiny rozpuszczono w 0,01% dimetylosulfotlenku do stężenia końcowego 400 ng/ml i inkubowano z osoczem przez 24 godziny w temperaturze 37°C. Do każdego doświadczenia wykonano próby kontrolne (bez leku). Oznaczenia poziomu wolnych tioli przeprowadzono metodą Ellmana, a stężenia TBARS – metodą spektrofotometryczną opisaną przez Rice’a-Evansa. Do analizy wyników zastosowano sparowany test t-Studenta (StatSoft Inc., Statistica v. 6.0). Wyniki: Stwierdzono, że kwetiapina w stężeniu 400 ng/ml w porównaniu z próbami kontrolnymi powoduje istotny statystycznie spadek stężenia TBARS o 22% (p < 0,04) oraz wywiera istotny wpływ na wzrost stężenia wolnych tioli (p < 0,002). Wniosek: Kwetiapina w stężeniu 400 ng/ml wykazuje działanie antyoksydacyjne, powodując wzrost stężenia wolnych tioli w osoczu i zmniejszenie peroksydacji lipidów osocza.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Cieleśnie. O Stefanie Napierskim

Odstępstwa od zachowań uchodzących za normatywne tworzą obraz człowieka, którego aktywność sprowadza się do nieregularności. Takich nieregularności w zachowaniu Stefana Napierskiego (właśc. Marek Eiger) znający go pisarze we wspomnieniach odnotowują wiele. W scenariuszu niechęci zapisują argumenty irracjonalne, ciążące ku temu, co somatyczne, cielesne. To właśnie cielesność jako społeczny konstrukt kształtujący twórczą wyobraźnię Napierskiego jest przedmiotem analizy w niniejszym artykule.

Autorka przywołuje kategorię wstrętu nie tylko jako afektu, odrzucenia tego, co odrażające, ale także jako mechanizmu obronnego realizowanego za pomocą społecznych wyobrażeń. Analizuje m.in. motywy powracające w twórczości Napierskiego (myszy, szczury, krawaty, szafa). Opisuje wstręt modelujący wyobrażenia na temat ciała, interpretuje konsekwencje takiej postawy dla Napierskiego. Pisarza, który rozpoczął grę ograniczeń polegającą na samopiętnowaniu, który przejął społeczne wyobrażenia i dzięki nim modelował fantazmat cielesności zdradzającej władzę ojców – rasy semickiej.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kochający teatr fabrykanci-filantropi z Sum i ich Demony

O tym, co łączyło sumskich kupców Turszu z Warszawą, o dziedzicu rozbijającym się automobilem i o niedoszłym studencie politechniki.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Pisarz jako czytelnik

W eseju „Pisarz jako czytelnik” Ricardo Piglia analizuje skutki, jakie wywarł pobyt Witolda Gombrowicza w Buenos Aires w latach 1939-1963 na szeroko pojętą kulturę argentyńską. Na początku, omawia implikacje, jakie dla miało języka hiszpańskiego wystąpienie „Przeciw poetom” oraz tłumaczenie Ferdydurke. Podejmuje także kwestię kształtowania się kanonu literackiego, tzw. „ekonomii wartości literackiej” oraz rozważa dzieło Gombrowicza w kategoriach wygnania i wykluczenia.  Na końcu, rozważa temat Dziennika jako laboratorium twórczości pisarza.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Twarz lodzermenscha, czyli wizerunek człowieka łódzkiego w Ziemi obiecanej Władysława Stanisława Reymonta

Pierwsza część artykułu to próba zaprezentowania pełnej definicji lodzermenscha. W odmianie literackiej jest to bezwzględny człowiek interesu, wyznający swoisty etos fabrycznej Łodzi. Autor konfrontuje zaproponowaną definicję z czterema bohaterami Ziemi obiecanej W. S. Reymonta. Najpełniejszą kreację lodzermenscha stanowi Moryc Welt, podczas gdy Karol Borowiecki jest bardziej donżuanem niż człowiekiem łódzkim. Herman Bucholc jest królem i upiorem fabrycznej Łodzi, fizycznie przekształconym przez własną fabrykę. Stach Wilczek stanowi swoiste połączenie Welta i Borowieckiego, ciekawym atrybutem tej postaci są skrzypce. Kilka słów poświęcono także filmowej adaptacji powieści, wyreżyserowanej przez Andrzeja Wajdę. Autor, skupiając się na Borowieckim, zestawia filmową kreację lodzermenscha z powieściowym pierwowzorem.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O kienesach wczoraj i dziś w Noc Świątyń

Noc Świątyń to wydarzenie organizowane w ramach obchodów Europejskiego Dnia Przeciw Nietolerancji Religijnej i Islamofobii, Międzynarodowego Dnia Pokoju oraz Dnia Modlitwy o Pokój. W tegorocznej, czwartej już edycji imprezy wzięła udział mniejszość karaimska. 

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ocena różnych aspektów pracy, afektu w pracy i poziomu satysfakcji z pracy przez studiujące pielęgniarki

Pielęgniarki wykonują pracę szczególnie obciążającą, o wysokim stopniu stresogenności, pełną poświęcenia oraz zaangażowania, które nie znajduje odzwierciedlenia w apanażach finansowych oraz statusie w hierarchii zawodowej. Niniejsza praca miała na celu: 1) ocenę, wraz z ważnością, różnych aspektów pracy; 2) poznanie emocji wobec wykonywanej pracy; 3) określenie satysfakcji z pracy przez studiujące pielęgniarki. Badaniom poddano 281 studentek i studentów pielęgniarstwa, studiów pomostowych niestacjonarnych UWM w Olsztynie. W pracy wykorzystano: autorską ankietę demograficzną, Arkusz Opisu Pracy (Work Description Inventory, WDI), Skalę Afektu Pracy (Job Affect Scale, JAS), Skalę Satysfakcji z Pracy (Job Satisfaction Survey, SJS). Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej. Zbadani uzyskiwali przeciętne wyniki w poszczególnych wymiarach oceny pracy. W przypadku oceny przełożonych oraz treści pracy otrzymane wyniki w przebadanej próbie były nieznacznie podwyższone. Pod względem ważności poszczególnych wymiarów oceny pracy stwierdzono, że największe znaczenie miały relacje z kolegami, treść oraz czas pracy, za najmniej ważny aspekt uznano wynagrodzenie. W zakresie afektu w pracy wykazano, że zbadani uzyskali przeciętne wyniki na skali afektu pozytywnego oraz niskie na skali afektu negatywnego. Uzyskane wartości wskaźnika satysfakcji z pracy świadczą o tym, że zbadani są przeciętnie usatysfakcjonowani z pracy w zawodzie. Na podstawie badania można wyciągnąć następujące wnioski: 1) w ocenie studentów najważniejsze znaczenie w pracy mają relacje z kolegami, treść oraz czas pracy, a najmniejsze – wynagrodzenie; 2) ponad połowa zbadanych odczuwa afekt pozytywny w miejscu pracy; 3) ankietowani są przeciętnie usatysfakcjonowani z pracy; 4) podjęcie niestacjonarnych pomostowych studiów na kierunku pielęgniarstwo jest związane z pozytywnym postrzeganiem zawodu i miejsca pracy przez słuchaczy.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Gdy Karaimi z lękiem spoglądali w niebo

W pochodzącym z Trok starym rękopisie zachowała się relacja o niezwykłym zjawisku astronomicznym, które zimą roku 1680 wzbudziło na świecie niepokój, ale też ciekawość.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
„Smutek rzeczy” czy melancholijny uśmiech. O odczytywaniu nastrojów i walorów estetycznych w dalekowschodnich utworach poetyckich oraz ich współczesnych imitacjach

Artykuł ma na celu przedstawienie w jaki sposób z perspektywy zachodniego badacza wygląda odczytywanie walorów estetycznych, nastrojów twórcy w dalekowschodniej poezji, w jaki sposób są one imitowane w utworach europejskich. Publikacja dotyczy analizy tych aspektów w haiku i waka. Dla tego typu utworów charakterystyczne jest m. in. uczucie melancholii, wynikające ze świadomości, że świat oraz poznający go podmiot ma charakter ulotny. Charakterystyczne dla haiku i waka wrażenie ciągłej zmienności otoczenia i ulotności chwili ma korzenie w buddyjskim przekonaniu o nietrwałości rzeczy, które przyczyniło się do ukształtowania specyficznego rodzaju percepcji: doznawania piękna wraz z bólem. Z buddyzmu zaczerpnięto termin mujōkan i zaczęto go stosować na określenie emocjonalnego odbioru rzeczywistości. Japończycy jeszcze bardziej rozbudowali to doznanie, dodając do świadomości nietrwałości odczucie bolesnego piękna. Autorka artykułu dowodzi, że mieszkańcy Kraju Kwitnącej Wiśni zupełnie inaczej od nas rozumieją pojęcie piękna, posiadają inne kategorie estetyczne, a mimo to europejscy twórcy podejmują próby ich imitacji.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Wpatrujący się w chmury

Jubileusz 70-lecia „Przeglądu Geofizycznego” zbiega się z 40. rocznicą śmierci jego zasłużonego, wieloletniego (1954–1972) redaktora naczelnego Ananiasza Rojeckiego. Już na wstępie należy jednak zaznaczyć, że A. Rojecki położył wielkie zasługi nie tylko dla nadania i utrzymania wysokiego poziomu czasopisma, ale był jednocześnie członkiem-założycielem i zasłużonym działaczem Polskiego Towarzystwa Geofizycznego, autorem licznych publikacji, zamiłowanym badaczem historii meteorologii i oddanym klimatologii erudytą. Był człowiekiem o szerokiej wiedzy i krytycznym podejściu do wielu powszechnie akceptowanych prac naukowych, a także nauczycielem kilku pokoleń.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ogród wierszowej tradycji. Kilka uwag o Zachodzie słońca w Milanówku Jarosława Marka Rymkiewicza

Rozważania koncentrują się wokół problemów poetyki tekstów Jarosława Marka Rymkiewicza pochodzących ze zbioru „Zachód słońca w Milanówku”. 

Szczególnie interesujące wydaje się być, strategiczne w założeniu, połączenie struktury wierszowej, rażącej wręcz banalnością, z takąż samą najczęściej, szeroko rozumianą warstwą stylistyczną oraz eschatologiczną tematyką. 

W artykule próbuje się wykazać sensowność i celowość połączenia nadmiernie prostej formy z „wysoką” nutą podejmowanej problematyki, oscylującej wokół spraw ostatecznych  - przemijania, śmierci, starości. 

Autorka jest skłonna uznać tego typu zabiegi za współczesny sposób prezentacji - pełen dystansu, ironii/autoironii - tematów ważkich, lecz powtarzalnych. To jakby poetycka samoobrona przed trywialnością: poprzez maksymalne ujawnianie banału – odejście od banału.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Działalność artystyczna Eduarda Steuermanna do 1936 roku

Artykuł jest poświęcony działalności Edwarda Steuermanna — pianisty, publicysty i kompozytora
rodem z Sambora w Galicji, który jest dziś głównie znany jako współtwórca i promotor
II Szkoły Wiedeńskiej, uczeń Arnolda Schönberga, autor prawykonań i opracowań szeregu
jego dzieł. Odtworzone zostaną dzieje kariery pianistycznej Steuermanna począwszy od debiutu
we Lwowie w 1903 roku do momentu opuszczenia Wiednia w 1936 roku. Zrekonstruowane zostaną
trasy koncertowe artysty, jak również wykonywany przez niego repertuar, obejmujący nie tylko
muzykę modernistyczną, ale i szereg sztandarowych dzieł klasyczno-romantycznej literatury fortepianowej.
Kwerenda polskich, austriackich, czechosłowackich i niemieckich źródeł prasowych
na temat koncertów Steuermanna pozwoliła na rozpoznanie roli, jaką odegrał artysta w życiu muzycznym
pierwszych dekad XX wieku jako jeden ze znaczących wirtuozów działających w kręgu
środkowoeuropejskim.

Czasopismo: Aspekty Muzyki
Dziedziny: nauki humanistyczne, sztuka
Dyscypliny: nauki o sztuce, sztuki muzyczne
Homogotycki skandal według Michała Choromańskiego

Artykuł wprowadza nieznaną na polskim gruncie kategorię "gay gothic" czy "queer gothic" i wskazuje jej antycypacje w badaniach Marii Janion. Zasadniczym przedmiotem rozprawy jest interpretacja powieści w odcinkach "Skandal w Wesołych Bagniskach" Michała Choromańskiego, wydana książkowo kilkadziesiąt lat po premierze prasowej. Jedna z hipotez sugeruje, że powieść ta mogła zainspirować Witolda Gombrowicza do napisania "Opętanych". Powieść Choromańskiego czytana jest jako pastisz powieści gotyckich i zarazem nagromadzenie ówczesnych kulturowych tropów homoseksualności (aluzje do dzieł Iwaszkiewicza, Witkacego, Czechowicza, Sobańskiego).

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Mężczyzna i jego upiory Henri-René Lenormanda, przykład dramatu stacyjnego

Mężczyzna i jego upiory Henri-René Lenormanda  jest jedną z najbardziej ekspresjonistycznych  sztuk tego dzisiaj zapomnianego już  pisarza francuskiego. Zainspirowany twórczością Augusta Strindberga, autor dramatu poszukiwać będzie nowych dróg ekspresji. Analizowany utwór jest przykładem dramatu stacyjnego, który będzie ulubioną formą dramatopisarzy ekspresjonistycznych.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Na przekór zagrożeniu

Radiowiec, więzień obozów koncentracyjnych, konspirator – życiorysem pana Jana można byłoby obdarzyć kilka osób. A jednocześnie człowiek otwarty i pogodny, po którym trudno byłoby się domyśleć, jakie przeżycia stały się jego udziałem.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ilu jest Karaimów?

Powszechny spis ludności i mieszkań w 2011 roku był pierwszym od czasu, gdy Polska i Litwa stały się państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Miał dostarczyć najbardziej szczegółowych informacji o liczbie ludności i jej rozmieszczeniu terytorialnym...

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Nominacje w trockiej kienesie

19 maja br., po raz pierwszy od wielu lat odbyła się w Trokach podniosła uroczystość nadania tytułu ochuwczu przedstawcielom młodszego pokolenia.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Recepcja dzieł Justusa Lipsjusza w piśmiennictwie polskim epok dawnych

Justyna Dąbkowska-Kujko, autorka znakomitej monografii dawnych przekładów Lipsjusza na język polski, doświadczony filolog, pozwoliła sobie na pewną niekonsekwencję metodologiczną, mianowicie raz cytaty łacińskie dawała w oryginale i w polskim przekładzie, innym razem zamieszczała nietłumaczone. Monografia Dąbkowskiej jest praca cenną, wzbogaciła polską humanistykę dostarczając obszernych, wnikliwych informacji zarówno o życiu i twórczości Lipsjusza jak i o recepcji jego dzieł w dawnej Polsce, o jego wpływie na myśl polityczną i ugruntowanie neostoicyzmu w czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Mapowanie Łodzi

Artykuł jest poświęcony literackim reprezentacjom Łodzi, przełamując popularne mniemanie o braku obrazów tego miasta w literaturze. Stanowi propozycję wybranych spacerów po Łodzi szlakiem bohaterów literackich (m.in. po ulicy Piotrkowskiej, dzielnicy Bałuty, łódzkich nekropoliach, hotelach i kamienicach), a rozważania zostały tak poprowadzone, by pokazać, że przestrzeń miejska i przestrzeń literacka interferują.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
O morfologii tekstów popularnonaukowych dla dzieci

Artykuł dotyczy stylu popularnonaukowego w czasopismach adresowanych do odbiorcy dziecięcego w wieku wczesnoszkolnym. Analizowane teksty pochodzą z czasopisma „Kumpel” i dotyczą tematyki przyrodniczej. Ich wyróżnikiem jest dążenie do intersemiotycznego oraz nielinearnego sposobu kodowania informacji. Przestrzenne ukształtowanie informacji umożliwia dowolną kolejność percypowania znaczeń przekazanych za pomocą kodu werbalnego, ilustracyjnego i typograficznego.

W artykule poszukuję odpowiedzi na następujące kwestie: jakimi środkami posługują się autorzy tekstów popularnonaukowych skierowanych do odbiorcy dziecięcego, w jaki sposób dostrzegane środki analizować, a także – jak zidentyfikowany sposób tworzenia tekstów popularnonaukowych wpływa na modyfikację kształcenia umiejętności czytania przez modelowego odbiorcę.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Utrwalić ślad

Bartłomiej Krupa w swojej innowacyjnej pracy  Opowiedzieć Zagładę. Polska proza i historiografia wobec Holocaustu (1987-2003) dokonuje wielopłaszczyznowego oglądu prac literackich i historycznych poświęconych dyskursowi o Zagładzie, który toczył się w prozie polskiej w latach wskazanych w tytule. Były to w kolejności: dyskurs uwznioślający żydowskie ofiary, pluralizujący postawy i zachowania świadków, dyskurs polskiej winy i polskiego wstydu oraz opozycyjny wobec niego dyskurs heroizujący. Czytanie tekstualne, pozwalając autorowi na wielostronny, często nowatorski ogląd przywołanych tekstów, stanowi jednocześnie zachętę dla współczesnego czytelnika do refleksji nad kwestiami Holocaustu, ideą tolerancyjnego współżycia narodów, zagadnieniami wielokulturowości i szacunku dla odrębności i inności.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Wariacje na temat pewnego paktu. O dziennikarstwie gonzo

Artykuł stanowi próbę zdefiniowania gonzo journalism w kontekście rozważań nad „literackością” i „dziennikarskością”. Łże-reportaż Ziemowita Szczerka „Przyjdzie Mordor i nas zje” porównany został z tekstami Huntera S. Thompsona i książkami reporterskimi Jacka Hugo-Badera. Autorka stara się odpowiedzieć na pytanie, jakie konsekwencje dla „dziennikarskości” tekstu ma wprowadzenie fikcyjnego narratora i co decyduje o zawarciu paktu faktograficznego z czytelnikiem.

Czasopismo: Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Przewodniki, reklamy i Karaimi

W ogłoszeniach zamieszczanych w dawnych przewodnikach turystycznych po Krymie pojawiają się karaimskie nazwiska. Kim byli owi przedsiębiorcy i właściciele nieruchomości?

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Potępione

Za odstępstwo od wiary córki słynnego Ezry Medyka, przeklęte przez własny naród, poniosły surową karę...

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Niewesołe losy rodziny Jerzego i Natalii Kobeckich

Ich życie nie było usłane różami, nie brakło w nim dramatycznych zdarzeń i chorób. Prześledźmy, jak toczyły się losy Kobeckich, ich dwóch synów oraz wnuków i prawnuków.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Sto lat temu: literacki świt nad Styrem

Nieznane okoliczności wydania w Łucku z inicjatywy Sergiusza Rudkowskiego nowego karaimskiego periodyku. Co sprawiło, że to przedsięwzięcie nie zakończyło się sukcesem?

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Zafascynowana krymskim pejzażem

Barwne obrazy minionego świata utrwaliła dla nas Nina Żaba, malarka, dla której domem stał się Bachczysaraj.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Lepsze życie po traumie: stowarzyszenie stomijne jako środowisko rozwoju potraumatycznego pacjentów ze stomią jelitową

Pozytywne zmiany w przebiegu ciężkiej choroby powodującej doświadczenie traumy nadal nie zostały w pełni opisane. Jedną z grup pomijanych we współczesnej literaturze są pacjenci stomijni. Trudne doświadczenia związane z operacją oraz przystosowaniem do życia ze stomią są dla wielu z nich najgorszymi zdarzeniami w życiu, powodującymi znaczne obciążenie emocjonalne, społeczne i problemy związane z percepcją siebie. Działalność w stowarzyszeniach stomijnych jest dla wielu z nich szansą rozwoju, ponieważ daje możliwość uzyskania wsparcia emocjonalnego i instytucjonalnego oraz spotkania ludzi w podobnej sytuacji. W opracowaniu porównano grupę pacjentów ze stomią zrzeszonych w jednym ze stowarzyszeń z grupą osób uczestniczących w zajęciach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Wzięto pod uwagę czynniki życia emocjonalnego (badane skalą STPI), poziom akceptacji choroby (skala AIS), umiejscowienie kontroli zdrowia (skala MHLC) oraz rozwój potraumatyczny (skala PTGI). Uzyskane wyniki pozwalają optymistycznie oceniać zarówno funkcjonowanie pacjentów ze stomią, jak i możliwości ich adaptacji do tej sytuacji, a nawet akceptacji choroby. Dane pokazują, że pacjenci stomijni nieznacznie tylko różnią się od swoich rówieśników, w podobny sposób reagują emocjonalnie i ulegają potraumatycznemu rozwojowi na podobnych zasadach. Przeprowadzone badanie pokazuje możliwości rozwoju potraumatycznego po zdarzeniu, które nie tylko się wydarzyło, ale nadal trwa. Rozpoznane prawidłowości i związki pomiędzy czynnikami emocjonalnymi oraz możliwością potraumatycznego rozwoju pozwalają skuteczniej planować oddziaływanie dla tej grupy klinicznej oraz doceniać wartość działalności stowarzyszeń stomijnych i innych grup tego typu.

Czasopismo: Psychiatria i Psychologia Kliniczna
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, psychologia
Na tropach dziejów rodziny

Dzięki zapiskom w starym modlitewniku i archiwalnym dokumentom poznałam imiona przodków, a nasz genealogiczny „żywopłot” stał się wyższy i gęstszy.

Czasopismo: Awazymyz. Pismo historyczno-społeczno-kulturalne Karaimów
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii