rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Przydatność oznaczania D-dimeru w rozpoznawaniu i przewidywaniu wystąpienia żylnej choroby zakrzepowozatorowej u osób z nowotworem w obrębie jamy brzusznej

Celem pracy była ocena przydatności oznaczenia D-dimeru w rozpoznawaniu i przewidywaniu zakrzepicy żylnej kończyn dolnych u chorych operowanych z powodu nowotworu w obrębie jamy brzusznej w zależności od punktu odcięcia tego parametru. Materiał i metodyka: Grupę badaną stanowiło 150 osób operowanych z powodu nowotworów w obrębie jamy brzusznej w Klinice Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej PUM w Szczecinie w okresie od października 2014 do czerwca 2016 roku. U chorych tych oznaczano wartość D-dimeru, przeprowadzano wywiad i badanie fizykalne, a w celu potwierdzenia/wykluczenia ŻChZZ trzykrotnie wykonywano badania USG żył kończyn dolnych. Wyniki: Przy zastosowaniu punktu odcięcia na wysokości ogólnie przyjętej normy (500 ng/ml) aż u 46% chorych z nowotworami stwierdzono podwyższoną wartość D-dimeru pomimo braku ŻChZZ, nie wykryto natomiast wpływu stopnia zaawansowania choroby nowotworowej na wartość D-dimeru. Zastosowanie dla tej grupy chorych proponowanego w piśmiennictwie punktu odcięcia na poziomie 1440 mg/ml sprawia natomiast, że fałszywie dodatnia podwyższona wartość tego parametru dotyczy już tylko 14% chorych. Podwyższenie górnej granicy normy D-dimeru pozwala również na ujawnienie wpływu stopnia zaawansowania nowotworu na wartość tego parametru. Wnioski: Stężenie D-dimeru często bywa podwyższone u osób z czynną chorobą nowotworową, co nie pozwala na stosowanie jego oznaczenia jako jedynego kryterium rozpoznawania ŻChZZ w tej grupie chorych. Stężenie D-dimeru przed zabiegiem operacyjnym nie pozwala na określenie ryzyka pooperacyjnych powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ma to niewątpliwie związek z rozpowszechnieniem skutecznej profilaktyki przeciwzakrzepowej. Jak wynika z dostępnego piśmiennictwa, optymalną metodę rozpoznawania ŻChZZ u chorych leczonych chirurgicznie z powodu czynnej choroby nowotworowej stanowi ultrasonografia. Wpływ stopnia zaawansowania choroby nowotworowej na wartość D-dimeru ujawnia się dopiero wtedy, gdy jako punkt odcięcia w tej grupie chorych przyjmuje się 1440 ng/ml, a nie – jak czyni się to dla ogólnej populacji – 500 ng/ml.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
System rządów w projektach Konstytucji RP przedstawionych w 2009 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich

Przedmiotem artykułu jest analiza propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich doktora Janusza Kochanowskiego dotyczących systemów rządów, zawartych w ogłoszonych przez niego w 2009 r. trzech projektach konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W projektach tych zaproponowano „trzy wizje” systemów rządów – dwa deklarowane jako „parlamentarno-gabinetowe” systemy rządów (projekty 1 i 2), różniące
się od siebie układem stosunków miedzy parlamentem, rządem i prezydentem, trzeci
określany jako „prezydencki” system rządów z silną pozycją prezydenta (projekt 3).
Analizą objęto w artykule trzy grupy zagadnień: 1) propozycje Rzecznika dokonania
zmian w systemie źródeł prawa stanowiących normatywne podstawy systemów rządów; 2) ujęcie w projektach Rzecznika zasad ustroju politycznego państwa będących
„fundamentem” systemów rządów; 3) instytucje i mechanizmy ustrojowe charakteryzujące systemy rządów. Analiza ma charakter porównawczy, i to w podwójnym
układzie: a) porównywania miedzy sobą rozwiązań proponowanych w poszczególnych projektach; b) porównywania tych rozwiązań z unormowaniami Konstytucji RP
z 1997 r. dotyczącymi zagadnień systemów rządów. Zawarta w artykule ocena końcowa zaproponowanych przez Rzecznika w 2009 r. systemów rządów w ogłoszonych
przez niego projektach konstytucji RP, dokonana z punktu widzenia zamysłu Rzecznika, iż każda z jego propozycji miała na celu racjonalizację sprawowania władzy
w państwie i ograniczenie sfery dysfunkcjonalnych zjawisk, pozwala na stwierdzenie,
iż cel taki mógłby być – przynajmniej częściowo – osiągnięty. Z tego punktu widze
nia na pierwszym miejscu należałoby postawić projekt 3, w którym zaproponowano
najbardziej spójny system rządów, na drugim projekt 1, w którym zawarto wyraźnie
mieszany system rządów, zaś na ostatnim mało sprecyzowany normatywnie projekt 2.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wyniki rekonstrukcji muszli małżowiny usznej wyspowym płatem z okolicy zamałżowinowej u pacjentów po wycięciu raka

Celem pracy było przedstawienie naszego doświadczenia z zastosowania wyspowego płata zamałżowinowego (pif) do rekonstrukcji muszli małżowiny usznej oraz kliniczna analiza wyników operacji tą metodą u pacjentów po wycięciu raka tej okolicy. Materiał i metodyka. Analizą objęto 13 chorych, których poddano rekonstrukcji muszli ucha z zastosowaniem pif, w latach 2000-2013. Podczas wizyt kontrolnych oceniono wczesne i odległe wyniki leczenia. Porównano opinię chirurga i pacjenta. Na podstawie badań kontrolnych u pacjentów oceniono, przez co najmniej 2 lata, wczesne i odległe wyniki rekonstrukcji uwzględniające opinie chirurga plastycznego i pacjentów. Wyniki. Zmiany wycięto w całości u wszystkich badanych, nie stwierdzając wznowy w ciągu 2 lat. Przekrwienie bierne wystąpiło u 2 osób (15,3%), a nadmierne przyleganie małżowiny usznej też u 2 chorych (15,3 %). Wyniki pooperacyjne były bardzo dobre u 11 pacjentów zarówno w ocenie chirurga, jak i chorych, natomiast u 2 pacjentów satysfakcjonujące z powodu nadmiernego przylegania małżowiny usznej. Wnioski. 1. Operacje połączone z rekonstrukcją po wycięciu guza muszli małżowiny usznej wyspowym płatem zza małżowiny usznej pozwoliły na doszczętne wycięcie zmian (bez oznak wznów), a jednocze- śnie zachowanie właściwego konturu muszli operowanej małżowiny usznej. 2. Użycie zamałżowinowych płatów wyspowych w chirurgicznym leczeniu ubytków muszli małżowiny usznej zapewniło bardzo dobre wyniki pooperacyjne, co potwierdza skuteczność tej metody. 3. Wyniki zabiegów rekonstruujących muszlę wyspowym płatem zza małżowiny usznej przyczyniły się do bardzo dobrych ocen zastosowanego leczenia zarówno w opinii pacjentów, jak i chirurgów.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Pęknięcie pseudotętniaka tętnicy śledzionowej do torbieli rzekomej trzustki z jej następową perforacją przyczyną masywnego krwotoku śródbrzusznego – opis przypadku

Około 70% zmian torbielowatych trzustki stanowią torbiele rzekome. Jednym z najgroźniejszych powikłań torbieli rzekomych trzustki jest krwawienie do ich światła, a najczęstszym źródłem krwawienia jest pęknięty pseudotętniak tętnicy śledzionowej. W pracy przedstawiono przypadek 37-letniego mężczyzny leczonego operacyjnie z powodu masywnego krwotoku śródbrzusznego spowodowanego pęknięciem pseudotętniaka tętnicy śledzionowej do światła torbieli rzekomej ogona trzustki z jej następową perforacją do jamy otrzewnej i przestrzeni zaotrzewnowej. Wykonano obwodową resekcję trzustki wraz z torbielą i śledzioną. Przebieg pooperacyjny był niepowikłany.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ropień śledziony z krwawieniem u chorej po pomostowaniu naczyń wieńcowych i cholecystektomii – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa

Ropień śledziony może wikłać wiele jednostek chorobowych przebiegających z zakażeniem. Podstawą diagnostyki są badania obrazowe. Leczenie polega na splenektomii i antybiotykoterapii. W przypadku ograniczonych ropni, zwłaszcza u młodych chorych, możliwy jest drenaż przezskórny. W pracy opisano przypadek 66-letniej chorej po pomostowaniu naczyń wieńcowych (CABG) powikłanym zakażeniem mostka oraz cholecystektomii z powodu ropniaka pęcherzyka żółciowego powikłanej zakażeniem miejsca operowanego, leczonej długotrwale na OIT z powodu niewydolności oddechowej i utrzymującego się stanu septycznego. Ropień śledziony jest rzadkim powikłaniem chorób jamy brzusznej i zakażeń ogólnoustrojowych.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Kłębczak (glomangioma) żołądka – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa

W przy przedstawiono opis przypadku pacjenta z kłębczakiem żołądka, mezenchymalnym nowotworem, manifestującym się krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego (Forrest IB). Pacjenta operowano dwukrotnie. Za pierwszym razem w trybie planowym podczas laparotomii resekowano żołądek sposobem Billrotha I (Rydygier), a za drugim razem – wykonano resekcję sposobem Billrotha II z zespoleniem Brauna. W badaniu histopatologicznym rozpoznano utkanie glomangioma. Przedstawiono dane z piśmiennictwa dotyczące kłębczaków żołądka.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Skutki wyroków Trybunału Konstytucyjnego "kreujących" środek odwoławczy w postepowaniu karnym: analiza wykonania wyroku w sprawie K 30/11 przez sądy orzekające w sprawach karnych

W artykule omówiono skutki wyroków Trybunału Konstytucyjnego stwierdzających
niezgodność z Konstytucją pominięcia legislacyjnego polegającego na braku zaskarżalności orzeczenia w postępowaniu karnym. W tym celu szczegółowej analizie poddano procesowe następstwa wejścia w życie wyroku TK w sprawie K 30/11, w którym
stwierdzono niezgodność z Konstytucją braku zaskarżalności decyzji o odmowie
wyznaczenia obrońcy z urzędu na podstawie art. 78 kodeksu postępowania karnego,
jak również decyzji o cofnięciu wyznaczenia obrońcy z urzędu w tym trybie. Artykuł
składa się z trzech części. W pierwszej części dokonana została krótka charakterystyka
wyroków TK stwierdzających niezgodność z Konstytucją pominięcia prawodawczego.
Następnie analizie poddane zostały wyroki stwierdzające niezgodność z Konstytucją pominięcia prawodawczego w stosunku do przepisów kodeksu postępowania
karnego. Najobszerniejsza, trzecia część rozważań dotyczy wykonywania przez sądy
karne wyroku TK w sprawie K 30/11 na poszczególnych etapach postępowania karnego. Przeanalizowano tu orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych
w kwestii dopuszczalności rozpoznania zażalenia na zarządzenie lub postanowienie
o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu na podstawie art. 78 k.p.k. w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym, odwoławczym, okołokasacyjnym i wznowieniowym. Ostatnia
część artykułu zawiera odpowiedź na pytanie, czy nowelizacja kodeksu postępowania
karnego z dnia 27 września 2013 r. dostosowuje przepisy kodeksowe do wymogów
określonych w wyroku K 30/11.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ultrasonograficzny pomiar grubości ściany pęcherzyka żółciowego w ocenie ryzyka konwersji planowej cholecystektomii z techniki laparoskopowej na otwartą – doświadczenia powiatu olkuskiego

Celem pracy była ocena ryzyka wystąpienia śródoperacyjnych trudności, konwersji oraz przetoki żółciowo-jelitowej podczas laparoskopowej cholecystektomii w zależności od grubości ściany pęcherzyka żółciowego mierzonej w badaniu USG. Materiał i metodyka. Przeprowadzono pracę prospektywną na grupie 50 chorych poddanych laparoskopowej cholecystektomii z powodu przewlekłego kamiczego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Do obliczeń zależności między zmiennymi jakościowymi zastosowano test niezależności chi-kwadrat, a wyniki testów zinterpretowano w odniesieniu do progu poziomu istotności α=0,05. Wyniki. Zależność między grubością ściany pęcherzyka żółciowego a wystąpieniem śródoperacyjnych trudności jest w analizowanym zbiorze deterministyczna (AUC=1), a grubość ściany ≥ 5 mm pozwala przewidzieć ich wystąpienie już na etapie diagnostycznym (p<0,001). Ponadto, zmierzona w badaniu USG grubość ściany pęcherzyka żółciowego jest dobrym predyktorem wystąpienia konwersji (AUC=0,976; 95%CI 0,444‑0,975; p<0,001) oraz przetoki żółciowo-jelitowej (AUC=0,935; 95%CI 0,121‑0,738; p=0,001). Wnioski. Uzyskane wyniki umożliwiają przewidywanie trudnych technicznie laparoskopowych cholecystektomii wśród chorych z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, a poprzez dobór odpowiedniego zespołu operacyjnego pozwalają na zmniejszenie liczby konwersji oraz ewentualnych powikłań. Ponadto, przestrzeganie powyższych wyników w codziennej praktyce powinno ułatwić planowanie oraz zwiększenie efektywności pracy na bloku operacyjnym.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Niedoczynność przytarczyc po całkowitym wycięciu tarczycy – wczesne markery prognostyczne

Operacje tarczycy to najczęściej wykonywane procedury w zakresie chirurgii endokrynologicznej. Podejmowane są próby stworzenia jednolitego algorytmu diagnostyki i opieki nad chorymi zagrożonymi pooperacyjną niedoczynnością przytarczyc. Celem pracy było wyznaczenie markera biochemicznego, który najdokładniej posłużyłby do określenia grupy pacjentów zagrożonych pooperacyjną niedoczynnością przytarczyc oraz identyfikacją czynników ryzyka tego powikłania. Materiał i metodyka. Do prospektywnego badania włączono 142 kolejnych pacjentów poddanych całkowitemu wycięciu tarczycy od 1 stycznia 2014 do 31 grudnia 2015 r. z powodu wola. Stężenia natywnego PTH (iPTH), wapnia całkowitego (Ca), fosforanów (P) oraz magnezu (Mg) były mierzone w surowicy przed operacją oraz w 1, 6, 24 i 48 godzinie po zabiegu. Wyniki. Objawy kliniczne niedoczynności przytarczyc wystąpiły u 25 (17,6%) ze 142 badanych pacjentów. Największą wartość prognostyczną dla niedoczynności przytarczyc na podstawie krzywych ROC miało stężenia iPTH w 6 h (AUC 0,942; 95%Cl: 0,866-1,000, p<0,001) oraz jego procentowa zmiana od wartości początkowej ΔiPTH w 6 h (AUC 0,930; 95%Cl: 0,858-1,000, p<0,001). W analizie wieloczynnikowej, większe stężenie Ca o 0,1 mmol/l, a dla iPTH o 0,1 pmol/l przed zabiegiem wiązało się z 68% (p=0,012) oraz 61% (p=0,007) mniejszą szansą na wystąpienie niedoczynności przytarczyc. Spadek stężenia iPTH o 1% od wartości początkowej zwiększał szansę wystąpienia tego powikłania o 15% (p<0,001). Wnioski. Najlepszym markerem wskazującym na duże ryzyko wystąpienia pooperacyjnej niedoczynności przytarczyc jest spadek ΔiPTH w 6 h >65% lub stwierdzenie stężenia iPTH <1,57 pmol/l w 6 h po operacji. Spadek stężenia iPTH po zabiegu jest niezależnym czynnikiem ryzyka wystąpienia niedoczynności przytarczyc. Przedoperacyjne wyższe stężenia Ca oraz iPTH są czynnikami ochronnymi dla wystąpienia tego powikłania.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Migracja opaski żołądkowej (LAGB) – możliwości leczenia endoskopowego

Jedną z metod operacyjnego leczenia otyłości patologicznej jest laparoskopowe opasanie żołądka (LAGB). Migracja opaski żołądkowej jest jednym z typowych powikłań LAGB, występująca z częstością 1-4%. Celem pracy było przedstawienie możliwości endoskopowego rozpoznawania i leczenia tego powikłania. Materiał i metodyka. Badanie przeprowadzono w Klinice Chirurgii Gastroenterologicznej Onkologicznej i Ogólnej UM w Łodzi. Od grudnia 2008 do listopada 2015 r. założono metodą laparoskopową 450 opasek żołądkowych – u 318 kobiet (71%) i u 132 mężczyzn (29%). W badanym okresie rozpoznano 7 przypadków migracji – 3 u mężczyzn (2,3%) i 4 u kobiet (1,3%), co stanowiło 1,56% ogólnej liczby powikłań. Do endoskopowego leczenia migracji opaski zakwalifikowano 5 chorych. U 4 z nich opaskę usunięto poprzez jej przecięcie. U jednego chorego zastosowano nowatorską metodę podcinania fałdu mięśniowo-śluzówkowego. Sesje endoskopowe wykonywane były w odstępach 2-4-tygodniowych. W celu wykluczenia perforacji, każdemu choremu w ciągu 3-6 godzin od zabiegu wykonywano kontrolne badanie pasażowe z kontrastem doustnym (gastrografina). Wyniki. Metodą endoskopową skutecznie usunięto 5 z pięciu opasek zakwalifikowanych do tej metody. Daje to w naszym materiale skuteczność 100%. W pracy zastosowano dwie techniki endoskopowe: 1) metodę endoskopowego przecięcia opaski, 2) metodę podcinania fałdu mięśniowo-śluzówkowego. Wnioski. Endoskopia zapewnia możliwości szybkiej diagnostyki migracji opaski żołądkowej oraz wczesnego, małoinwazyjnego jej leczenia. Jedna z naszych endoskopowych metod usuwania opasek – endoskopowe podcinanie fałdu mięśniowo-śluzówkowego – nie zostało dotychczas opisane w piśmiennictwie medycznym.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Ocena znaczenia polimorfizmu CAT -262C/T, SOD + 35A/C, GPx1 Pro197Leu u chorych z nieswoistym zapaleniem jelit w polskiej populacji

Nieswoiste zapalenie jelit (NZJ) to grupa schorzeń o niejednorodnym przebiegu, w którym dominuje przewlekły, nawracający stan zapalny układu pokarmowego. Uznaje się, że NZJ mogą aktywować u chorych z predyspozycjami genetycznymi do ich rozwoju. Przewlekłe zapalenie rozwija się w wyniku nadmiernej reakcji układu odpornościowego, głównie pod wpływem środowiskowych czynników ryzyka. Wśród nich wykazano, że mechanizm stresu oksydacyjnego jest związany z patofizjologią NZJ i odpowiada on za rozpoczęcie i postęp tych schorzeń. Celem pracy była relacja pomiędzy polimorfizmem pojedynczego nukleotydu (SNP) poszczególnych enzymów antyoksydacyjnych oraz występowaniem, nieswoistego zapalenia jelit, które można powiązać z podwyższonym poziomem stresu oksydacyjnego. Materiał i metodyka. U łącznie 111 chorych z NZJ, w tym 65 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wzjg) i 46 z chorobą Crohna (ch. L-C) oraz u 125 zdrowych osób z grupy kontrolnej przeprowadzono genotypowanie pod kątem polimorfizmu CAT -262C / T (rs1001179), SOD + 35A / C (rs2234694), GPx Pro197Leu. Genotypowanie polimorfizmu genu CAT, SOD, GPx przeprowadzono metodą PCR-RFLP. Wyniki. Przeprowadzone analizy polimorfizmów genetycznych enzymów antyoksydacyjnych wykaza- ły, że wariant polimorficzny CAT -262 C / T może mieć działanie ochronne u chorych z wzjg w zakresie genotypu C / T; OR = 0,49 (0,25-0,99), p = 0,044. Trend ochronny, ale niepowiązany statystycznie, obserwowano także dla genotypu T / T oraz allelu T tegoż polimorfizmu oraz dla genotypów i alleli + 35A / C SOD1 w przypadku wzjg, jak również dla wariantów polimorficznych CAT -262 C / T, Pro197- Leu dla GPx1, + 35A / C SOD1 w przypadku ch. L-C. Uzyskane wyniki porównano z grupą kontrolną złożoną z potencjalnie zdrowych osób bez tych schorzeń. Wnioski. Wykazano, że w przypadku enzymów antyoksydacyjnych polimorfizm genu CAT -262 C / T może mieć działanie ochronne u chorych z wzjg będących nosicielami genotypu C / T. Potencjalnie ochronny niepowiązany statystycznie wpływ obserwowano również dla innych genotypów i alleli badanych polimorficznych wariantów enzymów antyoksydacyjnych w przypadku ch. L-C oraz CAT- 262C / T i + 35 A / C SOD1 w przypadku wzjg. Prowadzone przez nas badania należy rozszerzyć na większą grupę pacjentów w celu oceny czy potwierdzi się obserwowane w trakcie analiz działanie ochronne CAT-262 C / T we wzjg oraz pozostałe trendy obserwowane dla innych poliformicznych wariantów badanych genów.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Uchyłki okołobrodawkowe dwunastnicy u pacjentów z kamicą przewodową – doświadczenia własne

Uchyłki okołobrodawkowe dwunastnicy występują w 9 do 32,8% populacji dorosłych. Celem pracy była ocena częstości występowania uchyłków okołobrodawkowych dwunastnicy w badanej grupie oraz określenie czy ich obecność wpływa na ryzyko wystąpienia kamicy przewodowej oraz liczba komplikacji okołozabiegowych w przebiegu endoskopowej wstecznej cholangiopankreatografii (EWCP). Materiał i metodyka. Do badania włączono 3788 pacjentów, u których wykonano EWCP w latach 1996 – 2016 w II Katedrze Chirurgii Ogólnej UJ CM w Krakowie. Badaną grupę stanowiły 2464 kobiety (średni wiek 61,7 lat) oraz 1324 mężczyzn (średni wiek 61,8 lat). Pacjenci zostali przydzieleni odpowiednio do jednej z dwóch grup. Grupę A stanowili chorzy, u których nie zdiagnozowano uchyłków okołobrodawkowych dwunastnicy. W grupie B znaleźli się chorzy, u których stwierdzono uchyłki dwunastnicy umiejscowione w pobliżu brodawki Vatera. Wyniki. Grupę A stanowiło 3332 pacjentów (w tym 2154 kobiety oraz 1178 mężczyzn), a grupę B 456 chorych (w tym 310 kobiet i 146 mężczyzn). Częstość występowania okołobrodawkowych uchyłków dwunastnicy w analizowanej grupie wynosiła 12,8%. Obecność złogów żółciowych wykazano u 1542 pacjentów (47,6%) w grupie A oraz u 290 chorych (68,1%) w grupie B. Nawrót kamicy przewodowej obserwowano w 4,5% (70/1542) przypadków z grupy A oraz w 10,3% (30/290) z grupy B. Komplikacje okołozabiegowe wystąpiły u 76 chorych z grupy A (2,3%) i 22 pacjentów z grupy B (4,8%). Wnioski. Częstość występowania kamicy przewodowej i ryzyko wystąpienia komplikacji po EWCP są znamiennie wyższe w grupie chorych, u których stwierdzono obecność uchyłku w pobliżu brodawki Vatera w porównaniu z pacjentami bez takiej diagnozy.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Postępowanie szczególne w postepowaniu karnym skarbowym w świetle noweli z dnia 27 września 2013 r.

W artykule przedstawiono problematykę postępowań szczególnych w postępowaniu
karnym skarbowym, związaną ze zmianami w tym zakresie dokonanymi na mocy
ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. W związku z uchwaleniem tej ustawy znacznemu
przemodelowaniu uległo postępowanie karne oraz postępowanie karne skarbowe,
co miało wpływ na konstrukcję postępowań szczególnych występujących w procesie
karnym skarbowym (art. 117 § 1 i 2 k.k.s.). Zaprezentowano te zmiany, eksponując
w szczególności konsekwencje likwidacji postępowania uproszczonego, stanowiącego zasadniczy tryb rozpatrywania spraw zarówno o przestępstwa skarbowe, jak
i wykroczenia skarbowe. Rozważania miały na celu przeanalizowanie, czy zgodnie
z zamierzeniami projektodawców zachowano właściwą równowagę pomiędzy realizacją takich zasad procesowych, jak zasada kontradyktoryjności, bezpośredniości oraz
ekonomiki i szybkości postępowania.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność producenta systemów antykolizyjnych za szkody spowodowane przez wypadek lotniczy nad Überlingen

Odpowiedzialność cywilna z tytułu wadliwości produktu lotniczego to odpowiedzialność za szkody na osobie i w mieniu spowodowane wadliwym projektem lub
wadliwym wytworzeniem produktów lotniczych, dostawą wadliwych materiałów lub
brakiem ostrzeżeń o ewentualnych szkodach, które mogą powstać na skutek używania produktów lotniczych. Artykuł ma na celu omówienie podstawowych zasad tej
odpowiedzialności, głównie według prawa amerykańskiego, na przykładzie wypadku
nad Überlingen – jednego z największych wypadków lotniczych w historii europejskiego lotnictwa cywilnego, w którym zderzyły się dwa samoloty, a śmierć poniosło
71 osób, w tym 47 dzieci.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Obiektywne różnicowanie pracowników a sprawy z zakresu dyskryminacji płacowej ze względu na płeć

Przedmiotem niniejszej pracy jest analiza orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości
Unii Europejskiej w zakresie dotyczącym dyskryminacji płacowej ze względu na
płeć i odpowiedź na pytanie, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby zachowanie pracodawcy nie zostało uznane za dyskryminujące. Szczegółowemu badaniu
poddano orzeczenia TSUE z zakresu zagadnienia zasady równego traktowania bez
względu na płeć w zakresie wynagrodzenia. W artykule zawarto również kilka uwag
natury ogólnej, dotyczących konstrukcji prawnej zagadnienia dyskryminacji, w tym
dyskryminacji bezpośredniej i pośredniej w aktach prawa wspólnotowego oraz relacji
zasady niedyskryminacji do zasady równości. Analiza prezentowanego zagadnienia
prowadzi do wyodrębnienia przesłanek, które powinien spełnić pracodawca, aby jego
zachowanie nie zostało uznane za dyskryminujące pracownika. Warunki te kształtują
się różnie, w zależności do postaci dyskryminacji.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne