rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Znaczenie wartości nieruchomości w procesie kształtowania dochodów własnych gmin

Artykuł poświęcono problematyce wartości nieruchomości w procesie
kształtowania dochodów własnych gmin wiejskich. Za cel główny pracy przyjęto
wykazanie relacji i zależności zachodzących między trzema elementami: wartością
nieruchomości, kształtowaniem dochodów własnych gmin oraz działaniami
gmin podejmowanymi w obszarze kreowania wartości nieruchomości. Realizację
celu głównego przeprowadzono w trzech etapach: omawiając pojęcie wartości nieruchomości
i czynników wpływających na jej poziom, wskazując źródła dochodów
gmin o podstawie bezpośrednio lub pośrednio związanej z wartością nieruchomości,
prezentując rolę gminy jako kreatora wartości nieruchomości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przyszłość ombrogenicznych leśnych obszarów mokradłowych

Badania terenowe prowadzono na terenach mokradłowych Leśnego Kompleksu
Promocyjnego Lasy Rychtalskie. Obszary mokradłowe charakteryzują się
bardzo dużymi zdolnościami retencyjnymi. Odpływ roczny jest stosunkowo niewielki
– ok. 4% sumy opadów rocznych i występuje tylko w półroczu zimowym
i w maju. Wody gruntowe zalegają płytko ok. 1 m poniżej powierzchni terenu.
Prognozę zmian stosunków wodnych na badanych terenach wyrażającą się zmianami
stanów wód gruntowych, oparto na ujemnym rocznym trendzie opadów atmosferycznych.
Założono, że istotne zmiany w ekosystemach mokradłowych będą
zachodzić, gdy średni poziom wód gruntowych spadnie o 50% obecnego stanu.
Można szacować, że nastąpi to po ok. 100 latach. Działając pragmatycznie, należałoby
dążyć do całkowitego zatrzymania odpływającej z tych terenów wody.
Wykazano, iż wody powierzchniowe mają lepszą jakość niż wody gruntowe.
Pierwsze z nich mają czystość odpowiadającą wartościom zawartym w granicach
pomiędzy wartościami będącymi na granicy oznaczeń do górnej granicy klasy
drugiej, natomiast drugie wartościom do piątej klasy czystości. W wodach powierzchniowych
elementem o najgorszej wartości było we wszystkich sezonach
chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT). Swoje najwyższe wskazania osiągnęło
ono w sezonie wiosennym 2006 roku. Złą jakość wód gruntowych determinowały
elementy nieorganiczne, takie jak amoniak i fosforany rozpuszczone.
W zależności od sezonu osiągały one wartości charakterystyczne dla III, IV i V
klasy jakości (najgorsze wiosną 2006 roku). W wyniku przeprowadzonych badań
nie stwierdzono istotnych procesów akumulacji zanieczyszczeń pochodzenia antropogenicznego
w wodach powierzchniowych i gruntowych leśnych mokradeł
ombrogenicznych LKP Lasy Rychtalskie. Również inne, przeprowadzone lecz nie
opisane w niniejszej pracy badania (m.in. monitoring dioksynowy, magnetometria)
potwierdzają brak znaczących ilości zanieczyszczeń, w szczególności metali ciężkich
i biogenów na tych terenach (Miler i in. 2004–2007). W dłuższej perspektywie
czasowej należy się jednak liczyć ze zwiększonymi stężeniami zanieczyszczeń w wodach w związku z prognozowanym deficytem wody wynikającym
z malejącego trendu sum rocznych opadów atmosferycznych. Niemniej jest to perspektywa
dość odległa.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Istota przekształceń funkcjonalno-użytkowych wsi granicznych Sudetów Wschodnich

Przedmiotem badań są formy przekształcenia zabudowy we wsiach granicznych
gminy Lądek Zdrój, powiat Kłodzko, województwo dolnośląskie. Głównym
i wiodącym wynikiem obserwacji było potężne skomplikowanie form użytkowania.
Funkcjonują obiekty nowe, którymi są domy letniskowe, oraz
pochodzące najczęściej z lat 1920 - 30 budynki, które użytkowane są w sposób
różnorodny, najczęściej odmienny od pierwotnego założenia. Analizy wskazują,
że w strukturze przestrzennej zabudowy wsi Orłowiec dominują domy letniskowe.
Jest to dowód, że aktualna postać jednostki to hybryda, gdzie na podstawie wsi,
tworzy się osiedle rekreacyjne. Dalsze preferowanie budownictwa letniskowego
tylko osłabi już wątłą tkanką wiejską.
W Lutyni nowe budownictwo letniskowe lokalizuje się tylko w nieodległej
kolonii, a już samo użytkowanie jest autonomiczne, niezależne od wsi. W samej
zaś wsi funkcjonuje substancja budowlana, która reprezentuje bardzo szerokie
spektrum sposobów użytkowania. Występują obiekty porzucone, w ogóle nie
użytkowane. Funkcjonowanie wsi ocenia się jako postać letargu z tendencją do
sukcesywnego zubażania. Konieczne są działania aktywizujące. Uważa się, że
w I-szym etapie wystarczy spopularyzowanie i upowszechnienie szlaków turystycznych
prowadzących na szczyt Borówkowa, czy traktem przez wieś do Republiki
Czeskiej. Z pewnością działanie wstrzyma tempo degradacji - to po pierwsze
i po drugie - zainspiruje do zintensyfikowania funkcji usługowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawadniania oraz wielkości kłączy na wzrost i kwitnienie kolorowej cantedeskii 'Black Eyed Beauty' i 'Treasure'

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących nawadniania dwóch odmian cantedeskii ‘Black Eyed Beauty' i Treasure', uprawianych w terminie wiosenno-letnim, pod osłonami i nawadnianej przy dwóch poziomach siły ssącej podłoża (-15 i -30kPa). Przed posadzeniem kłącza podzielono na 4 grupy wielkości: A (35g), B (70 g), C (100 g) i D (150g). Rośliny uprawiano w szklarni w cylindrach ogrodniczych o pojemności 3 L (grupy A i B) oraz 5 L (grupy C i D). Nawadnianiem sterowano automatycznie na podstawie wskazań czujników typu Watermark. Zróżnicowane nawadnianie w istotny sposób wpłynęło na wzrost i kwitnienie obydwu odmian cantedeskii. Wykazano, że nawadnianie przy poziomie siły ssącej -30 kPa spowodowało opóźnienie terminu kwitnienia i negatywnie wpłynęło na plon kwiatów, szczególnie odmiany ‘Black Eyed Beauty'. Uzyskano kwiatostany lżejsze i o krótszych szypułach, szczególnie jeśli uprawiano rośliny małych kłączy. Odmiana ‘Treasure' cechowała się wyższą plennością niż ‘Black Eyed Beauty'. Ograniczanie podlewania podczas uprawy bardzo niekorzystnie wpłynęło na przyrost masy kłączy obydwu odmian cantedeskii. Indeks przyrostu masy zmniejszał się silnie wraz ze wzrostem masy początkowej kłączy, a także był niższy dla roślin nawadnianych przy -30 kPa. Wyniki wskazują na bardzo duże znaczenie nawadniania podczas uprawy cantedeskii na kwiaty cięte oraz zróżnicowaną reakcję odmian na ten czynnik.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gromadzenie, przetwarzanie oraz wizualizacja danych przestrzennych za pomocą interaktywnych aplikacji internetowych na potrzeby rozwoju obszarów wiejskich

Interaktywne aplikacje internetowe to pojęcie szerokie. Możliwości
ich zastosowań są praktycznie nieograniczone. Dysponując wiedzą, umiejętnościami,
oprogramowaniem oraz środkami finansowymi jedynym
ograniczeniem może się okazać wyobraźnia zespołu projektowego.
Wraz z rozpowszechnianiem się technik i narzędzi komputerowych
udostępnianych nieodpłatnie i tworzonych przez społeczności pasjonatów,
możliwe staje się tworzenie pełnowartościowych aplikacji przy bardzo
niewielkich nakładach finansowych.
Jedną z grup funkcjonalności w jakie wyposażyć można aplikacje
sieciowe jest gromadzenie, przetwarzanie oraz wizualizacja danych
o charakterze przestrzennym. Ich ogromną zaletą jest możliwość
upublicznienia opracowań tworzonych na komputerach lokalnie, za
pośrednictwem Internetu.
Aplikacje sieciowe udostępniane w Internecie mogą być wykorzystywane
w codziennej pracy administracji publicznej, wspomagając proces
decyzyjny np. w zakresie ochrony środowiska czy zagospodarowania
i rozwoju danego obszaru. Z aplikacji tych skorzystać może również społeczność
lokalna.
W pracy przedstawiono wybrane techniki oraz narzędzia
programistyczne, które wykorzystano do przygotowania aplikacji internetowych o różnym stopniu interaktywności. Położono
nacisk na możliwe zastosowania praktyczne i przedstawiono
wdrożenia w wybranych gminach województwa małopolskiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ temperatury powietrza na temperaturę ścieków w przydomowych oczyszczalniach z filtrem piaskowym o przepływie pionowym

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu temperatury otoczenia na temperaturę ścieków w przydomowej oczyszczalni ścieków. Przedmiotowe oczyszczalnie (4 szt.) składały się z osadnika gnilnego i filtra piaskowego o przepływie pionowym każda. Badania przeprowadzono od marca 2003 roku do maja 2006 roku. Pomierzono temperaturę powietrza, ścieków surowych (dopływających do osadnika gnilnego), ścieków wstępnie oczyszczonych (po osadniku gnilnym) oraz ścieków oczyszczonych (na odpływie z filtra piaskowego). Zbadano statystycznie czy, temperatura otoczenia istotnie wpływa na temperaturę ścieków surowych, wstępnie oczyszczonych i oczyszczonych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że temperatura powietrza ma istotny wpływ na temperaturę ścieków surowych wstępnie oczyszczonych i oczyszczonych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Praktyczne wykorzystanie prac dyplomowych kierunku geodezja i kartografia w Wojskowej Akademii Technicznej dla samorządów lokalnych

W pracy przedstawiono przykłady współpracy Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie z instytucjami, ośrodkami naukowo-badawczymi i firmami. Scharakteryzowano prace, wynikające ze współpracy z samorządami lokalnymi. Przeanalizowano czynniki wpływające na wybór tematu pracy przez studentów WAT. Wskazano korzyści płynące z kooperacji nauki z samorządem i biznesem.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Gospodarka odpadami w gminie Trzciana

Przedmiotem opracowania jest gospodarka wszelkimi odpadami
powstającymi na terenie gminy Trzciana w powiecie bocheńskim.
Gmina ta o powierzchni 4167,8 ha zamieszkana jest obecnie przez 5182
mieszkańców. Wytwarza ją obecnie 228,1 Mg∙rok-1 odpadów komunalnych
stanowiących ok. 20% ogólnej masy tych odpadów ocenianej na
1189,6 Mg∙rok-1 oraz 4,3 Mg∙rok-1 osadów ściekowych, 1151,6 Mg∙rok-1
odpadów powstałych w sektorze gospodarczym, 5,1 Mg∙rok-1 odpadów
niebezpiecznych, 6,2 Mg∙rok-1 zużytych akumulatorów ołowiowych,
0,2 Mg∙rok-1 odpadów medycznych, 0,02 Mg∙rok-1 odpadów weterynaryjnych
i ok. 21,0 Mg∙rok-1 zużytych opon. Łącznie na terenie gminy
powstaje 2378,0 Mg∙rok-1 odpadów.
Badana gmina pod względem posiadanej infrastruktury jest dość
zaniedbana, nie ma wodociągów grupowych (jedynie parę wodociągów
osiedlowych i w większości zagrodowe) i nie jest skanalizowana. Brak
na niej zorganizowanych wysypisk oraz punktów gromadzenia odpadów.
Funkcjonuje od paru lat jedynie system workowy odbierania odpadów
oraz w rejonie cmentarzy system kontenerowy.
Wzrost liczby mieszkańców w najbliższych latach spowoduje
zwiększenie ilości powstających różnego rodzaju odpadów, których
łączną ilość do 2014 roku szacuje się na 2268,2 Mg w przypadku odpadów
komunalnych i 6298,4 Mg dla wszystkich odpadów powstających
w gminie Trzciana. Wzrost ilości odpadów w okresie długoterminowym
osiągnie więc 177,7%. Niektóre odpady podlegają odzyskowi lub recyklingowi.
W ramach odpadów komunalnych do 2014 roku z łącznej ich
ilości wynoszącej 2268,2 Mg odzyskowi i recyklingowi podlegać będzie
1139,5 Mg czyli blisko 50% (49,8%).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawadniania kroplowego i nawożenia azotem na plonowanie dwóch odmian kukurydzy na glebie bardzo lekkiej

W doświadczeniu polowym, przeprowadzonym w latach 2006–2008 na glebie bardzo lekkiej w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy, badano wpływ nawadniania kroplowego i dwóch poziomów nawożenia azotowego na wysokość, strukturę i jakość plonu ziarna dwóch odmian kukurydzy na ziarno ‘Cedro’ i ‘Smok’. Wykazano, że nawadnianie kroplowe spełniało rolę podstawowego czynnika plonotwórczego, bez którego uprawa kukurydzy na glebie bardzo lekkiej była całkowicie zawodna i uzależniona od wysokości opadów atmosferycznych w czerwcu i w lipcu. Z powodu niskiego plonowania roślin nie nawadnianych, efektywność produkcyjna tego zabiegu okazała się bardzo wysoka. Pod wpływem nawadniania kroplowego, średnie przyrosty plonu ziarna badanych mieszańców wynosiły 4,77 t.ha-1 (221%), a efektywność zastosowania 1 mm wody nawodnieniowej 34,9 kg.ha-1. Podwojenie nawożenia azotowego w warunkach nawadniania prowadziło do korzystnych zmian ilościowych (wzrost plonu ziarna o 11%) i jakościowych (większa masa tysiąca ziaren, większa zawartość białka w ziarnie, mniejsza wilgotność ziarna podczas zbioru). Na podstawie wyników aktualnych i wcześniejszych prac stwierdzono, że zastosowanie nawadniania kroplowego kukurydzy w miejsce deszczowania, przyczynia się do zwiększenia jednostkowych efektów produkcyjnych, a więc lepszego wykorzystania wody nawodnieniowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rzeka Kamienna - zmiany na przestrzeni wieków i propozycja jej renaturyzacji

W dolinie Kamiennej już od wieków eksploatowano złoża rud
żelaza. Nasilenie wydobycia, będące następstwem rozwoju techniki
wielkopiecowej, nastąpiło na przełomie XVIII i XIX wieku. Ważną rolę
dla rozwoju tego regionu odegrał Stanisław Staszic. Kamienna miała
pełnić rolę źródła energii i środka transportu. W tym celu przeprowadzono
regulację, która całkowicie zmieniła rzekę. Wyprostowanie,
a więc i radykalne skrócenie przebiegu koryta doprowadziło do istotnych
zmian w dynamice cieku. Zlikwidowanie meandrów oraz ujednolicenia
przekroju poprzecznego wpłynęło również na obniżenie jakości życia
biologicznego. Obecnie Kamienna płynie głęboko wciętym korytem.
Na dużym obszarze woda stuletnia mieści się w korycie głównym, co
powoduje silne drenowanie okolicznych terenów.
Analizując aktualne mapy i dostępne przekroje poprzeczne rzeki,
stwierdzono, że powrót do starego koryta nie jest możliwy ze względu na
znaczne obniżenie się poziomu koryta i ograniczenie dopływu rumowiska
przez zbiorniki na Kamiennej i Świślinie. Poza tym trzeba było zachować
zabytki budownictwa i związany z nimi kanał. W tym momencie
jedyne zmiany, które można byłoby wprowadzić to urozmaicenie samego
koryta i brzegów rzeki. Efekt taki można osiągnąć poprzez wprowadzenie
małych budowli regulujących i kierujących strumień wody.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Roślinność i niektóre właściwości odłogowanej gleby piaszczystej uprzednio użytkowanej rolniczo w warunkach deszczowania

W pracy określono wybrane właściwości fizyczno-chemicznobiologiczne
gleby oraz sukcesję roślin w pierwszym roku zaniechania
uprawy wybranych gatunków zbóż (gryki, prosa, kukurydzy) i okopowych
(ziemniaków) prowadzonej w warunkach deszczowania. Badania
przeprowadzono w roku 2005 w Kruszynie Krajeńskim koło Bydgoszczy,
na glebie bardzo lekkiej zaliczanej do kompleksu przydatności rolniczej
żytniego słabego.
Stwierdzono, że pod względem uziarnienia poziomy ornopróchniczne
analizowanej gleby należały do dwóch grup granulometrycznych:
piasku luźnego i piasku słabogliniastego. Zawierały one od
3 do 6% części spławialnych. Natomiast zawartość węgla organicznego
mieściła się w zakresie 9,40-9,90 g kg-1 i były to wartości typowe dla
gleb piaszczystych. Nie stwierdzono wyraźnych, ukierunkowanych różnic
w zawartości węgla organicznego pomiędzy łanami kontrolnymi
a uprzednio deszczowanymi. Na podstawie oznaczonych zawartości fosforu
przyswajalnego poziomy orno-próchniczne analizowanych poletek
można zaklasyfikować do I–III klasy zasobności, natomiast pod względem
zawartości przyswajalnego potasu do I–IV klasy. Odczyn gleby
(pH) wykazywał duże zróżnicowanie.
W pierwszym roku odłogowania dominowały jednoroczne rośliny
segetalne – głównie Conyza canadiensis – związane z jednej strony
z właściwościami siedliska, z drugiej natomiast z prowadzoną wcześniej
agrotechniką. Lekkie gleby piaszczyste, o dużej przepuszczalności i niskiej
zawartości azotu sprzyjały jednocześnie rozwojowi chwastów
o charakterze kserotermicznym (Agropyron repens, Filago arvensis). W odłogowanej glebie zagęszczenie roztoczy wahało się od 3,46 do
6,65 tys. osobn. ∙ m-2. Najwięcej tych stawonogów stwierdzono w glebie
odłogu po uprawie kukurydzy. Na tym stanowisku oraz na powierzchni
po uprawach gryki i prosa najliczniejszymi roztoczami były Actinedida,
natomiast po uprawie ziemniaków Tarsonemida. Na badanym terenie
liczebność drapieżnych Gamasida oraz saprofagicznych Oribatida była
niska. Na analizowanych odłogach występowały tylko 4 gatunki mechowców.
Najwięcej (3 gatunki) stwierdzono po uprawie kukurydzy.
Najliczniejszym mechowcem był Scutovertex sculptus, który występował
na wszystkich stanowiskach.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przestrzenne ograniczenia w rolniczym użytkowaniu obszarów wiejskich

W Polsce produkcja rolna prowadzona jest na prawie 60% powierzchni kraju. Znaczna część tej działalności ma miejsce na terenach objętych różnymi formami ochrony lub wykazującymi niekorzystne warunki dla produkcji rolniczej. Stwarza to szereg ograniczeń dla intensyfikacji rolnictwa. Ograniczenia te posiadają różny charakter i różny stopień „dolegliwości" dla rolnika. Ponadto bardzo często utrudnienia różnego typu nakładają się w danym obszarze. Celem pracy było przedstawienie przestrzennego rozkładu tych ograniczeń przy zastosowaniu narzędzi GIS. Analiza wykazała, że najtrudniejsze warunki gospodarowania (ponad 80% gruntów rolnych województwa leży w obszarach o utrudnionej produkcji rolnej) napotyka rolnictwo w województwie podkarpackim, lubelskim oraz w małopolskim. Najmniej niekorzystne warunki, około 53% powierzchni gruntów rolnych w obszarach o utrudnionej produkcji rolnej, są w województwie kujawsko-pomorskim.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stosowanie popiołów lotnych i odpadów flotacyjnych do zestalenia odpadów zawierających metale ciężkie

Przemysłowe odpady stałe powstają zarówno w procesach produkcji, jak
i w procesach oczyszczania ścieków, czy w procesach oczyszczania gazów. Stosowanie
bardziej rygorystycznych norm w stosunku do stopnia oczyszczania ścieków
oraz gazów automatycznie prowadzi do wytwarzania większej ilości odpadów
stałych, np. w postaci pyłów lub osadów zatrzymywanych w urządzeniach
odpylających, skruberach lub osadnikach.
W referacie zaprezentowano wyniki badań nad możliwością zastosowania
niebezpiecznych odpadów przemysłowych (popiołów lotnych ze spalania węgla
kamiennego oraz odpadów flotacyjnych z kopalni rud miedzi) jako składników
mieszaniny zestalająco-wiążącej wykorzystanej do unieszkodliwiania osadów
galwanicznych w technologii stabilizacji/zestalania (S/Z). Przedstawiono również
wpływ wapna hydratyzowanego na przebieg procesu neutralizacji osadów galwanicznych
(G). Na potrzeby eksperymentów opracowano dwie mieszaniny zestalająco-
wiążące: A, będącą kompilacją cementu portlandzkiego (C), popiołów lotnych
ze spalania węgla kamiennego (PL) oraz odpadów flotacyjnych z kopalni rud
miedzi (OF) oraz B, w której o połowę zmniejszono dawkę odpadów flotacyjnych
kosztem dodatku identycznej ilości wapna hydratyzowanego (WH). Skuteczność
procesu stabilizacji osadów galwanicznych oceniano na podstawie wyników pomiaru
wytrzymałości mechanicznej na ściskanie w jednoosiowym stanie naprężenia
oraz analizy chemicznej eluatów z testu na wypłukiwanie metali ciężkich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Waloryzacja przyrodnicza wybranych starorzeczy Wisły na terenie Warszawy

Celem badań była waloryzacja przyrodnicza trzech wybranych starorzeczy Wisły znajdujących się na terenie Warszawy. Jako organizmy wskaźnikowe przyjęto makrobezkręgowce bentosowe strefy brzegowej, łowione za pomocą zestawów kolonizacyjnych [PN-EN ISO 9391:2001]. Analizowane obszary to: Jezioro Gocławskie oraz kompleks starorzeczy Jezioro Powsinkowskie i Jezioro Wilanowskie. Badania wykazały wysokie bogactwo i różnorodność makrobezkręgowców zasiedlających badane starorzecza. Stwierdzono dużą zmienność zespołu w obrębie zbiorników jak i w trakcie prowadzonych badań. Duża liczba taksonów złowionych w poszczególnych zbiornikach spowodowała, że przy zastosowaniu metody BMWP-PL, jakość wody tych akwenów oceniono jako wysoką i najwyższą (Gocławskie: klasa I, Powsinkowskie i Wilanowskie: klasa II). Średnia liczba punktów przypadająca na rodzinę (wskaźnik ASPT) jest jednak nie wysoka. Zastosowanie formuły Jaccarda pozwoliło na stwierdzenie, iż najbardziej podobne pod względem makrobezkręgowców są jeziora Gocławskie i Wilanowskie, następnie Gocławskie i Powsinkowskie. Najniższą wartość podobieństwa otrzymano dla kompleksu jezior Powsinkowskiego i Wilanowskiego. Przeprowadzone badania wskazują, iż wybrane starorzecza Wisły charakteryzują się bogatym i różnorodnym zespołem makrobezkręgowców bentosowych, co może świadczyć o ich dużej wartości przyrodniczej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna