rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Normy uprawiania nauki w badaniach historycznych

Postulowane normy etycznej analizy badawczej dotyczą w znacznej mierze poziomu percepcji w sposobie budowania narracji historycznej. Z problemem tym przychodzi zetknąć się również na polu badań historycznych prowadzonych w obrębie aspektu cywilizacyjnego kontekstu wojen, który przeobraża rzeczywistość, odciskając na niej swoje piętno, zarówno erodujące ład systemu geopolitycznego, jak i krystalizujące nadejście nowego. Odniesienie zagadnień etycznych teorii wojny, jako głównego czynnika cywilizacyjnego, do wytycznych historiografii i uwarunkowań na nią składających się pozwala nakreślić tło dla analizy pojęcia etyki w badaniach naukowych. Autor przedstawia zbiór istotnych z punktu widzenia rzemiosła historycznego norm uprawiania nauki w praktyce wyzwań, jakich nastręczają mu uwarunkowania metodologiczne, dydaktyczne i terminologiczne w zestawieniu z badanym zjawiskiem dziejowym. Pozwoliło to na dogłębne przyjrzenie się wyzwaniom, przed jakimi staje historyk w toku pracy nad hermeneutyką źródła.

Czasopismo: Studia Pelplińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Ojciec i pasterz. Działalność Prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego na forum Komisji/Rady Głównej Episkopatu Polski (1949–1953, 1956–1981)

Kardynał Stefan Wyszyński odegrał kluczową rolę w powojennych dziejach Kościoła katolickiego w Polsce. Po nominacji prymasowskiej, w latach 1949–1953 i 1956–1981 pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Stał również na czele Komisji (od 1969 r.) Rady Głównej Episkopatu Polski – gremium będącego prezydium polskiego episkopatu. Do najważniejszych zadań Komisji/Rady Głównej Episkopatu Polski w okresie przewodniczenia kardynała Stefana Wyszyńskiego wskazać należy: 1) opracowywanie projektów, schematów i wytycznych do listów pasterskich i innych publicznych wystąpień Kościoła katolickiego; 2) analizę aktualnej sytuacji Kościoła katolickiego; 3) koordynację prac innych komisji i podkomisji episkopatu. Uwzględniając – wynikające z ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej – podstawowe kierunki pracy polskich hierarchów, określić można zagadnienia pozostające ściśle w gestii samego przewodniczącego Komisji/Rady Głównej Episkopatu Polski. Kardynał Stefan Wyszyński osobiście odpowiadał za: 1) wyznaczanie głównych kierunków i treści nauczania pasterskiego; 2) kształtowanie stosunków z władzami PRL; 3) prowadzenie polityki personalnej episkopatu w zakresie nominacji biskupich; 4) inspirowanie zmian struktury organizacyjnej, celów, zadań i statusu prawnego Konferencji Episkopatu Polski. Problematyka ta rozwinięta została w dalszej części rozważań, choć podkreślić należy, że nie wyczerpuje ona bogatego katalogu spraw, jakie spoczywały na przewodniczącym Komisji/Rady Głównej Episkopatu Polski. Poza omawianym obszarem pozostały m.in.: 5) koordynacja kontaktów ze Stolicą Apostolską i zagranicznymi konferencjami episkopatów oraz 6) szczegółowy nadzór nad procesem recepcji oraz wdrażania uchwał Soboru Watykańskiego II. Wkład kardynała Stefana Wyszyńskiego w prace Komisji/Rady Głównej Episkopatu Polski pozostaje wciąż zagadnieniem domagającym się całościowego, pełnego i wnikliwego opracowania. Nie sposób bowiem zrozumieć procesów zachodzących w Kościele katolickim w Polsce oraz w jego relacjach z państwem komunistycznym bez tej fundamentalnej wiedzy.

Czasopismo: Studia Pelplińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Spis rzeczy pozostałych po śmierci Augustyna Jakuba Działyńskiego, Wojewody Kaliskiego z dnia 5 czerwca 1759 roku

W Bibliotece Kórnickiej Polskiej Akademii Nauk znajdują się zbiory rękopisów związanych z historią rodziny Działyńskich. W jednym z takich zbiorów znajduje się dokument powstały w związku ze śmiercią Augustyna Działyńskiego (13 V 1759), wojewody kaliskiego – spis pozostawionych przez niego rzeczy. Ze spisu, datowanego na 5 czerwca 1759 roku, dowiadujemy się o jego ubiorze, ubiorze służby, rzeczach codziennego użytku, o ozdobach pomieszczeń, o instrumentach muzycznych i posiadanym ekwipunku jeździeckim. Ozdobienie większości tych rzeczy w srebro lub złoto, świadczy o stanie posiadania osoby zmarłej. Do spisu dołączono także wykaz zobowiązań wojewody oraz wysokość kosztów poniesionych w związku z jego pogrzebem. Artykuł uzupełniają portrety Augusta Działyńskiego i jego żony Anny z Radomickich oraz bogaty materiał genealogiczny.

Czasopismo: Studia Pelplińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Osobowe ujęcie relacji pacjent – personel medyczny. Wpływ wymiaru personalistycznego na jakość relacji interpersonalnych w przestrzeni medycznej i jego znaczenie w procesie leczenia

W punkcie wyjścia autor określa dialog między personelem medycznym a chorym jako formę relacji o charakterze naturalnym. Autor analizuje personalistyczne ujęcie tej relacji. Jakość relacji interpersonalnych zależy od wizji człowieka, poprzez którą ujmuje się rzeczywistość. Wymiar personalistyczny pozwala patrzeć na chorego jako na osobę odrębną i autonomiczną, uwzględnić prawdziwe dobro i dostrzec wymiar duchowy. Zaakcentowana została konieczność kształtowania wartości i sumienia. Spojrzenie osobowe jest relacją „dar – kontra-dar”, w której personel jest darem dla chorego, a ten nadaje poczucie sensu posługi w szpitalu. Prowadzi to do uczłowieczenia relacji, gdyż osobowe ujęcie istoty ludzkiej pozwala zawsze podkreślać niezbywalną godność każdego człowieka w działaniach medycznych.

Czasopismo: Studia Pelplińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Edukowanie Polaków – czy potrzeba nam filozofii?

W artykule formułuję tezę, że cechą istotową polskiej myśl filozoficzno-społecznej jest edukacyjny kryty-cyzm, praktycyzm, aktywizm i elitarystyczny egalitaryzm, jej religijność oraz odwoływanie się do różno-rodnych nurtów filozofii europejskiej, a także łączność z ideą słowiańskości. Filozofia ta w centrum uwagi ma człowieka i jego doskonalenie. Dostrzegam ważność, a wręcz konieczność, rozwijania filozofii pol-skiej w kontekście myśli europejskiej. Sądzę, że może ona stanowić humanistyczną podstawę dla edu-kowania Polaków. Dokumentuję swoje poglądy wybranymi koncepcjami polskiej filozofii XIX i XX wieku. 

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zobowiązanie sądowe do leczenia przeciwalkoholowego z perspektywy członków zespołów terapeutycznych

Celem przeprowadzonego badania, którego wyniki zaprezentowano w poniższym komunikacie było poznanie opinii psychoterapeutów i instruktorów terapii uzależnień na temat sądowego zobowiązania do leczenia odwykowego. Szczególnie istotne były opinie respondentów dotyczące aktualnego stanu prawnego w zakresie zobowiązania, wykonania procedur związanych z orzekaniem zobowiązania, wykonania procedur związanych z realizacją leczenia oraz współpracy między podmiotami kierującymi, wykonującym i nadzorującymi wykonanie postanowień o zobowiązaniu sądowym do leczenia przeciwalkoholowego
W dalszym etapie badań zaplanowano porównać uzyskane wyniki w tej grupie z opiniami podmiotów nadzorujących leczenie - kuratorów sądowych.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Z dziejów polskiego konserwatyzmu. Od Józefa Kalasantego Szaniawskiego do krakowskich stańczyków

Artykuł przedstawia myśl polityczną najważniejszych polskich myślicieli konserwatywnych wieku XIX, począwszy od Józefa Kalasantego Szaniawskiego i Józefa Gołuchowskiego, poprzez tzw. grono krakowskie (Antoni Zygmunt Helcel, Paweł Popiel, Maurycy Mann), na stańczykach kończąc. Tym ostatnim autor poświęca najwięcej uwagi, skupiając się nie tylko na prezentacji ich założeń politycznych, ale także pokazując fenomen tej grupy, której nazwa stała się później dla wielu synonimem całego dziwiętnastowiecznego konserwatyzmu galicyjskiego.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Wzorzec aktywności kobiety na polu oświaty w Galicji w drugiej połowie XIX wieku na przykładzie Zofii Romanowiczówny

W artykule przedstawiono sylwetkę Zofii Romanowiczówny, polskiej działaczki społecznej, członkini lwowskich stowarzyszeń kobiecych, ze szczególnym zaakcentowaniem jej aktywności zawodowej. Należała do postaci zasłużonych, zwłaszcza na niwie społecznej i patriotycznej. Wpisywała się w rozwijający się ruch kobiet. Przedstawiona została w skrócie historia jej rodziny, a także środowiska, z którego pochodziła. W artykule wykorzystano materiały jej autorstwa – dziennik, a także archiwalia z zagranicznych i krajowych ośrodków.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Kwestia komunikacyjno-transportowa w funkcjonowaniu uzdrowiska w Szczawnicy (XIX wiek – początek XX wieku)

Miejscowość Szczawnica, usytuowana na granicy Beskidu Sądeckiego i Pienin, stała się na początku XIX w. uzdrowiskiem. Wiązało się to z napływem turystów kuracyjnych. W przeciwną stronę rozchodziły się produkty uzyskane w uzdrowisku, m.in. wody mineralne. Niniejszy artykuł jest próbą ukazania stanu komunikacji drogowej oraz wodnej na odcinku Krościenko nad Dunajcem – Szczawnica i jego wpływu na wybrane aspekty funkcjonowania uzdrowiska.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Między Sławutą a Tarnowem. Podróże współpracowników i administratorów dóbr wołyńskich i ukraińskich ks. Hieronima Sanguszki na przełomie XVIII i XIX wieku

Artykuł przedstawia podróże współpracowników i oficjalistów ks. Hieronima Sanguszki na Wołyniu i Ukrainie na przełomie XVIII i XIX w. Odbywali oni regularne wyjazdy w interesach ekonomicznych Sanguszków m.in. do miejscowości Sławuta, Antoniny, Białogródka i Zasław na Wołyniu, Ilińce i Czerkasy na Ukrainie, stolic guberni (Żytomierz, Kijów i Kamienic Podolski), miast handlowych (Berdyczów i Dubno). Najbliżsi współpracownicy ks. Hieronima Sanguszki, jak Antoni Pruszyński i Franciszek Mikoszewski, w sprawach rodzinno majątkowych Sanguszków wyjeżdżali poza granice Rosji, do Galicji, gdzie ks. Hieronim Sanguszko posiadał kolejne dobra (Tarnów).

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Krasicki w sanatorium. Dylematy oświeceniowego kuracjusza u wód (Baden i Wiedeń 1792–1793)

Ostatnia dekada życia Ignacego Krasickiego jest konsekwentnie marginalizowana w jego biografiach (w szczególności podróże do wód z lat 90. XVIII w.). W artykule wykazano, że właściwym kontekstem dla pogłębienia badań jest stan zdrowia Krasickiego, a także jego mierzenie się z wchodzeniem w wiek podeszły. Autorka analizuje trzy obszary dylematów X.B.W.: zdrowotne, twórcze, patriotyczne. Podstawą jest analiza korespondencji Ignacego Krasickiego oraz kwerendy w Baden i Wiedniu. Tłem są historyczne pejzaże i funkcjonowanie kurortu Baden oraz Wiednia jako ważnych miejsc na ówczesnym turystycznym szlaku europejskim.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Ohne Flieger kein Sieg – Bez lotników nie ma zwycięstwa! Szkic z działań lotnictwa austro-węgierskiego i niemieckiego w przeddzień przełamania gorlickiego 1915 r. w świetle archiwaliów i literatury pamiętnikarskiej

Studium zamieszczone w niniejszym tomie prezentuje najnowszy stan badań nad tematyką powietrznych działań lotniczych nad Galicją – frontem wschodnim, przed przełomową operacją tarnowsko-gorlicką w 1915 r. Studium oparte jest na mało znanej bazie źródłowej, pokazuje wkład sił powietrznych w powstanie planu przełamania gorlickiego z 1915 r., które nie doczekało się profesjonalnego opracowania z wykorzystaniem bazy źródłowej obu walczących stron. Nie wypełniają tej luki opracowania, które ukazały się na polskim rynku księgarskim w 2015 i 2018 r.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Bohdan Janusz – polsko-ukraiński miłośnik historii i pamiętnikarz o początkach Wielkiej Wojny

Artykuł zajmuje się prezentacją oblicza społeczno-politycznego Lwowa w okresie pierwszej wojny światowej na podstawie wspomnień Bohdana Janusza. Zapiski obejmujące początkowy okres wojny z perspektywy polsko-ukraińskiego badacza kultury i przeszłości Lwowa oraz Galicji Wschodniej przełożyły się nie tylko na silny kontekst emocjonalny opisywanych wydarzeń, ale także w pełni odzwierciedlają atmosferę panującą w mieście. Zróżnicowanie przekazu egodokumentów, ze względu na status społeczny ich autora, pozwala na znaczne przybliżenie portretu zbiorowego mieszkańców Lwowa.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Ukraińskie dążenia niepodległościowe w czasie Wielkiej Wojny i po niej

Artykuł podejmuje problematykę ukraińskich dążeń autonomicznych, które w czasie Wielkiej Wojny miały charakter działań niepodległościowych. Nie osiągnięto jednak sukcesu, ponieważ prowadzono je na zbyt wielu kierunkach. W latach 1917–1921 nie było możliwości budowy państwa ukraińskiego na miarę wygórowanych ambicji polityków. Dążenia te napotykały ścierające się dwa nurty polityczne: autonomiczno niepodległościowy (narodowcy) i prorosyjski (starorusini). Postanowienia traktatu wersalskiego i przegrane wojny doprowadziły do tego, iż Ukraińcy stali się negocjantami traktatu i nowego porządku politycznego.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Powstanie placówek duszpasterskich u schyłku okresu galicyjskiego na przykładzie parafii Budziwój koło Rzeszowa

Artykuł na przykładzie wsi Budziwój ilustruje proces tworzenia nowych placówek duszpasterskich w diecezji przemyskiej. Po zastoju cechującym Galicję na przełomie XIX i XX w. przy sprzyjającej polityce państwowej i gorliwości pastoralnej części episkopatu galicyjskiego nastąpił w niektórych diecezjach szybki rozwój. Największym zaangażowaniem wykazywał się metropolita lwowski abp Józef Bilczewski i ordynariusz przemyski bp Józef Sebastian Pelczar. Stworzyli oni odpowiednie zaplecze materialne i kanoniczno-prawne oraz dokonali zmiany mentalności podległego im duchowieństwa, które zaczęło dostrzegać potrzebę zagęszczenia sieci parafialnej. Tekst ukazuje entuzjazm wiernych i młodszego duchowieństwa i opór zakorzenionych w józefińskim systemie schematów myślenia i działania części duchowieństwa starszej generacji.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
W trosce o pamięć wieszcza. Lwów w obchodach sprowadzenia zwłok Adama Mickiewicza do Krakowa – 4 lipca 1890

Sprowadzenie zwłok wieszcza na Wawel w 1890 r., stało się wydarzeniem o zasięgu ponadnarodowym. Ze względu na swą wielokulturowość Lwów miał szczególne znaczenie. Z perspektywy stolicy administracyjnej uroczystości stwarzały szansę na budowanie jedności narodowej o charakterze ponadetnicznym w oparciu o polską kulturę. Z drugiej strony ujawniały nasilający się antagonizm polsko-ukraiński. Obchody sprowadzenia zwłok A. Mickiewicza do Krakowa stały się też katalizatorem rozwoju badań nad literaturą romantyzmu.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Legenda Piotra Skargi w świetle galicyjskiej prasy doby autonomicznej

Artykuł zajmuje się kreowanymi w literaturze dwiema pozytywnymi wizjami Piotra Skargi (jako ważnej postaci w dziejach ojczystych): romantyczną i pozytywistyczną, i ich oddziaływaniem na czasopiśmiennictwo. Zainteresowanie ze strony prasy galicyjskiej jego postacią nastąpiło z okazji 300. rocznicy śmierci duchownego i organizacji krakowskiego zjazdu skargowskiego. Analizowane czasopisma, niezależnie od sympatii politycznych, podejmowały i oceniały różne aspekty działalności Skargi: polityczny, religijny, społeczny i literacko-językowy. Prezentacja postaci odzwierciedlała często poglądy społeczno-polityczne środowisk prasowych.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Dyplomata, Polak, minister spraw zagranicznych. Agenor Gołuchowski młodszy w karykaturze wiedeńskich pism satyrycznych

Celem artykułu jest analiza wizerunku Agenora Gołuchowskiego w świetle karykatur zamieszczanych w wiedeńskich pismach satyrycznych (1895–1906). Agenor Gołuchowski młodszy (1849–1921) był jedynym Polakiem na stanowisku ministra spraw zagranicznych Austro-Węgier (1895–1906). Nieraz stawał się obiektem kpiny w gazetach takich, jak „Kikeriki!”, „Wiener Caricaturen” czy „Der Floh”. Artykuł koncentruje się na tym, jak przedstawiano Gołuchowskiego w karykaturach, na jakich aspektach jego tożsamości się skupiano. Karykatury są przyczynkiem do refleksji na temat rasowych i narodowych stereotypów w wiedeńskiej satyrze i mentalności końca XIX w.

Czasopismo: Galicja. Studia i materiały
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia, literaturoznawstwo
Ocena sytuacji finansowej samodzielnych publicznych podmiotów leczniczych w Polsce

Artykuł prezentuje i podkreśla aktualność problemu trudnej sytuacji finansowej Samodzielnych Publicznych Podmiotów Leczniczych, stanowiących filar ochrony zdrowia w Polsce. W artykule omówiono specyfikę funkcjonowania, a także zasadę systemu finansowania tych podmiotów. Dokonano prezentacji grupy badawczej, a także przedstawiono wyniki badań w zakresie oceny sytuacji finansowej SP ZOZ w aspekcie ogólnokrajowym, jak i dla każdego z szesnastu województw w Polsce. Analiza dotyczy: dynamiki zobowiązań ogółem Samodzielnych Publicznych Podmiotów Leczniczych, dynamiki zobowiązań wymagalnych Samodzielnych Publicznych Podmiotów Leczniczych, zobowiązań ogółem Samodzielnych Publicznych Podmiotów Leczniczych według województw, zobowiązań wymagalnych ogółem Samodzielnych Publicznych Podmiotów Leczniczych według województw. Podjęto także próbę oceny sytuacji finansowej wybranych publicznych podmiotów leczniczych. Artykuł sygnalizuje problem badawczy w obszarze analizy wskaźników ekonomicznych oraz ich wykorzystania w procesie monitoringu i dla odpowiednich działań zarządczych w sektorze publicznej ochrony zdrowia. Wyniki badań pokazują, iż obecnie wiodącym celem zmian w zakresie polityki finansowej szpitali publicznych powinno być uzyskanie płynności finansowej, oraz zdolności kredytowej poprzez zwiększanie przychodów i wprowadzanie nowych, dodatkowych źródeł finansowania. Ponieważ działalność publicznych podmiotów leczniczych wykazuje wyniki deficytowe i nic nie wskazuje by ta sytuacja mogła się wkrótce zmienić w uzyskiwanie nadwyżki finansowej, mogącej umożliwić przeprowadzenie realizacji potrzebnych inwestycji, jak również działań innowacyjnych, istotną kwestią staje się proces ustalenia i wykorzystania odpowiednich wskaźników, celem skutecznego nadzoru i działań organów założycielskich nad publiczną ochroną zdrowia.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Znaczenie zasad rachunkowości  w raportowaniu niefinansowym na przykładzie spółek z sektora bankowego

Celem artykułu jest ustalenie, w jakim stopniu raporty niefinansowe spółek są tworzone zgodnie z zasadami rachunkowości. Badanie zostało przeprowadzone metodą pogłębionej analizy raportów na przykładzie pięciu wybranych spółek z sektora bankowego, działających na polskim rynku. Rezultaty dokonanej oceny jednoznacznie wskazały, że im większą wagę jednostki przykładają do przestrzegania podstawowych założeń rachunkowości, tym wyższa jest jakość ich raportów. Świadczy o tym rzetelność danych zawartych w dokumencie, jego intuicyjna i przejrzysta forma. Ujawnione zostały również niedostosowania raportów do zasad rachunkowości: powszechne braki danych ilościowych, sposobów obliczeń oraz szacowań wyników z działalności, a także nieporównywalność danych jednej spółki na przestrzeni lat oraz między spółkami. Analiza pozwala wyodrębnić obszary, w których należałoby wprowadzić zmiany, aby raporty niefinansowe nie tylko pełniły funkcję wizerunkową, ale stanowiły rzetelne źródło wiedzy na temat sytuacji niefinansowej przedsiębiorstwa. To właśnie większe dostosowanie raportów CSR do zasad rachunkowości mogłoby wpłynąć na wzrost wiarygodności obrazu prezentowanego przez spółki, co jest kluczowe dla przedsiębiorstw i ich interesariuszy.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Ekonomiczne aspekty ubezpieczeń na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym a zmiany w otoczeniu prawnym

Ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym powstały w odpowiedzi na zapotrzebowanie na produkt łączący w sobie element ochronny, na wzór klasycznych ubezpieczeń na życie, wraz z elementem inwestycyjnym, służącym do gromadzenia oszczędności. Z uwagi na specyficzną konstrukcję umowy ubezpieczeń na życie z UFK, zaczęły pojawiać się liczne kontrowersje wokół tego produktu. Umotywowane skargami oraz negatywnymi odczuciami konsumentów, polskie organy nadzoru podjęły kroki w celu poprawy sytuacji związanej z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi. W artykule przeprowadzona została analiza efektywności ekonomicznej ubezpieczeń na życie z UFK w latach 2009-2018. Badaniu poddany został wynik techniczny ubezpieczeń oraz zestaw technicznych wskaźników efektywności rekomendowany przez Komisję Nadzoru Finansowego. Analiza wykazała, iż najlepsze wyniki ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi notowały w pierwszych trzech latach. Najgorszy okres przypada na lata 2016-2018, kiedy to w życie weszło porozumienie Prezesa UOKiK z towarzystwami ubezpieczeń w sprawie obniżenia opłat likwidacyjnych oraz ustawy regulujące rynek ubezpieczeń, co pozwala założyć iż działania te, miały negatywny wpływ na efektywność ekonomiczną ubezpieczeń na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Tendencje zmian na rynku instrumentów płatniczych w Polsce na tle pozostałych krajów Unii Europejskiej w latach 2000-2018

Postęp w dziedzinie gromadzenia, przetwarzania i przesyłania informacji drogą elektroniczną przyczynił się do znaczących zmian w systemach płatności, realizowanych za pośrednictwem banków i innych instytucji finansowych. Istniejący w „epoce” pieniądza papierowego system płatniczy, oparty na wymianie dokumentów papierowych, okazał się nieadekwatny do coraz bardziej dominującego w gospodarce pieniądza elektronicznego. Na rynku polskim nastąpiła wirtualizacja pieniądza. 
Pieniądz elektroniczny wymaga środowiska elektronicznego. Stąd też w ostatnich latach dużego znaczenia nabiera konieczność zapewnienia społeczeństwu dostępu do nowoczesnych instrumentów płatniczych oraz dostosowania polskiej infrastruktury płatniczej do wymagań współczesnego rynku. 
Celem pracy jest analiza dostosowania polskiej infrastruktury płatniczej do wymagań rynku oraz stopnia upowszechnienia obrotu bezgotówkowego w Polsce. Celem opracowania jest także ocena tendencji zmian na rynku instrumentów płatniczych w Polsce, na tle pozostałych krajów Unii Europejskiej

Czasopismo: Przedsiębiorstwo & Finanse
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse