rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uwarunkowania rozwoju kapitału ludzkiego na obszarach wiejskich województwa podlaskiego

Rozwój społeczno-gospodarczy powoduje ciągłe zmiany w strukturze i hierarchii czynników determinujących ewoluowanie gospodarek. Dotyczy to także obszarów wiejskich. W każdym regionie kraju mogą występować różnice w poziomie rozwoju gospodarczego i jakości życia jego mieszkańców. Wynika to m.in. z posiadanych zasobów ludzkich oraz ich jakości i funkcji, które pełnią w życiu społecznym. Jednym z najistotniejszych czynników rozwoju społeczno-ekonomicznego regionu jest kapitał ludzki. Jego rola i zasoby są uwarunkowane nie tylko wielkością populacji, lecz także wiedzą, przedsiębiorczością, kreatywnością, zdolnościami, zdrowiem i innymi podobnymi cechami. Rozwój czynnika ludzkiego stanowi istotny kierunek działania w rozwiązywaniu problemów społeczno-ekonomicznych na obszarach wiejskich województwa podlaskiego. W dobie rozwiniętej komputeryzacji, technologii i innowacji, aby sprostać wyzwaniom przyszłości, konieczne staje się wykorzystywanie wiedzy, kwalifikacji i umiejętności zasobów ludzkich jako najcenniejszego kapitału każdego przedsiębiorstwa XXI wieku. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie kluczowych uwarunkowań rozwoju kapitału ludzkiego na obszarach wiejskich wojewodztwa podlaskiego.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wielowymiarowa analiza porównawcza województw: podkarpackiego i małopolskiego

Zjawisko rozwoju regionalnego należy do bardzo złożonych i istotnych z punktu widzenia procesów zarówno społecznych, jak i ekonomicznych. Jest ono analizowane w ramach nauk społecznych, głownie z perspektywy ekonomii. Niemniej istotne wydaje się jednak także uwzględnienie aspektów związanych z procesem zarządzania rozwojem regionalnym. Taki właśnie kontekst przyjęto w niniejszym artykule. Jego celem jest porównawcza ocena dystansu rozwojowego dla pary sąsiadujących ze sobą województw - małopolskiego i podkarpackiego. Realizując te zamierzenia, w pierwszej kwestii dokonano przeglądu literatury dotyczącej teorii rozwoju regionalnego, a w szczegolności zagadnień potencjału i konkurencyjności regionów. Następnie przedstawiono modele badawcze, zbudowane z wykorzystaniem metody AHP (Analytic Hierarchy Process). Na ich podstawie przeprowadzono analizę porównawczą, wskazując podobieństwa i różnice pomiędzy badanymi województwami. W badaniu wykorzystano zarówno wybrane zmienne statystyczne, jak i zmienne zagregowane, zbudowane na podstawie wymienionych modeli. Opierając się na przeprowadzonych badaniach, sformułowano ogólne wnioski dotyczące zarówno dotychczasowych efektów zarządzania rozwojem regionu, jak i działań koniecznych do podjęcia w przyszłości.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola geoinformacji we współdziałaniu jednostek samorządu terytorialnego z przedsiębiorcami

Autorka niniejszego artykułu zwraca uwagę na integracyjną rolę geoinformacji we wspieraniu polityki przestrzennej i kształtowaniu koncepcji inteligentnego miasta, opartego na partnerstwie. Inspiracją do jego napisania był film Inteligentne miasto Aarhus, zaprezentowany na konferencji w Gdańsku 25 września 2015 r. w ramach projektu „Ekologia Konstruktywnie”. Aby moc dobrze zarządzać przestrzenią z udziałem interesariuszy zainteresowanych trwałym rozwojem danego terytorium, potrzebna jest kompletna, dobrej jakości informacja o polityce przestrzennej. Przedmiotem badań prowadzonych przez autorkę w latach 2010-2012 były złożone zagadnienia związane z implementacją w Polsce Dyrektywy INSPIRE, dotyczące zagospodarowania przestrzennego (land use) oraz identyfikacja właściwych zbiorów danych, które powinny być udostępniane w ustanowionej w Europie infrastrukturze informacji przestrzennej (IIP). W podsumowaniu wyników badań jakościowych autorka wykazuje aktualność postawionych tez, w tym najistotniejszej związanej z brakiem w Polsce definicji terminu „dokument planistyczny”, co stanowi jedną z głównych przyczyn opisywanych problemów. Ponadto zaprezentowała refleksję na marginesie analizy wyników zamówienia pierwszego w Polsce Opracowania projektu standardowych modeli danych planistycznych oraz profilu metadanych dla opracowań planistycznych (2011) i zacytowała wypowiedzi z wywiadów specjalistów (2011-2012). Przedstawiła również aktualny stan prawny dotyczący omawianego zagadnienia oraz przywołała późniejsze opracowania autorstwa innych badaczy. Autorka wskazała także na najbardziej kontrowersyjne interpretacje stosowania przepisów oraz podała rekomendacje dalszych działań jako głos w toczącym się dyskursie

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola otoczenia biznesu we wspieraniu przedsiębiorczości i innowacyjności gospodarki. Przykład Wielkopolski

Celem artykułu jest charakterystyka funkcjonowania otoczenia biznesu w województwie wielkopolskim i jego wpływu na rozwój przedsiębiorczości oraz innowacyjności gospodarki. Analiza ta uwzględnia zarówno podaż usług otoczenia biznesu, jak i popyt tworzony przez przedsiębiorstwa korzystające z tych usług. Artykuł powstał na podstawie badań terenowych przeprowadzonych na obszarze województwa wielkopolskiego. Ze względu na fakt, że instytucje i firmy otoczenia biznesu lokalizowane są przede wszystkim w dużych miastach, badania ankietowe prowadzone były w: Poznaniu, Koninie, Kaliszu, Lesznie i powiecie poznańskim. W analizie strony popytowej otoczenia biznesu (przedsiębiorstw) uwzględniono także powiaty: słupecki, kaliski, pleszewski. Badanie ankietowe dotyczyło z jednej strony funkcjonowania instytucji i firm otoczenia biznesu, a z drugiej strony - zapotrzebowania na usługi otoczenia biznesu ze strony przedsiębiorstw. W szczególności badanie zmierzało do: 1. analizy funkcjonowania instytucji i firm otoczenia biznesu, zakresu świadczonych przez nie usług i zasięgu ich oddziaływania oraz 2. identyfikacji natężenia i zakresu relacji występujących między przedsiębiorstwami a instytucjami otoczenia biznesu. Artykuł prezentuje wyniki projektu badawczego: „Rozwój społeczno-gospodarczy a kształtowanie się obszarów wzrostu i stagnacji gospodarczej”, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki (N N306 791940), a realizowanego w Zakładzie Analizy Regionalnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o zarządzaniu i jakości
Technopolie jako miejsca lokalizacji korporacji informatycznych

Nowe warunki działalności firm w gospodarce globalnej przyczyniły się do nasilenia procesów powstawania przedsiębiorstw międzynarodowych w formie korporacji i konglomeratów wielu działalności, o zróżnicowanym statusie prawno-organizacyjnym, których celem jest uzyskanie jak największej efektywności ekonomicznej. Decyzje o ich lokalizacji zwykle uzależnione są od: strategii i organizacji korporacji, ich wielkości, pozycji konkurencyjnej, stopnia ich internacjonalizacji oraz branży, w której działają. Wybór lokalizacji przez firmę międzynarodową ma bardzo istotne znaczenie z punktu widzenia rozwoju danego miejsca i regionu. Szczególną rolę w omawianym procesie odgrywają korporacje informatyczne, które stanowią stosunkowo nowy sektor, rozwijający się szczególnie intensywnie w ostatnim ćwierćwieczu. Obszary, gdzie lokalizowane są siedziby zarządu i oddziały korporacji informatycznych wyróżniają się w przestrzeni czynnikami, które pozwalają kształtować specyficzną formę aglomeracji, technopolię (technopolis, techopole). W nawiązaniu do tych przesłanek przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza czynników, które wpływają na lokalizację korporacji informatycznych w przestrzeni światowej. Zamierzeniem jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie: W których technopoliach korporacje informatyczne zlokalizowały siedziby zarządów i oddziały oraz jakie były uwarunkowania tego procesu na poszczególnych obszarach? Badaniami objęto 100 dominujących korporacji informatycznych, które wyróżniono spośród 2000 największych tego typu korporacji o zasięgu światowym. Zasadnicze czynniki wpływające na lokalizację korporacji informatycznych w technopoliach to: zaplecze naukowo-badawcze, dostęp do wykwalifikowanych pracowników, połączenia komunikacyjne i koncentracja innych przedsiębiorstw danej działalności. Innymi istotnymi czynnikami są: działania na rzecz wzmocnienia własnej pozycji konkurencyjnej i monopolistycznej, stopień specjalizacji działalności, kapitał intelektualny założycieli i pracowników, który miał wpływ na rozwój nowych technologii (wynikający m.in. z cyklu życia produktu, nakładów i zatrudnienia w działalności badawczo-rozwojowej, bliskości uczelni wyższych), przeprofilowanie dotychczasowych działalności korporacji lub zakładanie zupełnie nowych oraz rożne źródła zasilania finansowego

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o zarządzaniu i jakości
Rola Zabrzańskiego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości w rozwoju lokalnej przedsiębiorczości

Jak wynika z badań, Polacy na tle mieszkańców innych krajow Unii Europejskiej są uważani za naród przedsiębiorczy. W Europie więcej firm funkcjonuje tylko w tak dużych krajach, jak Hiszpania, Włochy, Niemcy, Francja czy Wielka Brytania, jednak w przeliczeniu liczby firm na 1000 mieszkańców Polska wyprzedza już Niemcy, Francję i Wielką Brytanię. Aby ta przedsiębiorczość była dobrze wykorzystana, muszą być stworzone przyjazne warunki zarówno dla prowadzących, jak i zakładających działalność gospodarczą w naszym kraju. W Zabrzu władze miejskie podjęły próbę niestandardowego rozwiązania w zakresie obsługi przedsiębiorców i osób zainteresowanych założeniem swojej firmy. W dniu 1 stycznia 2013 roku powstało, jako wydział Urzędu Miejskiego, Zabrzańskie Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości, które m.in. zajmuje się rejestracją podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, doradztwem, szkoleniami i edukacją młodzieży z zakresu przedsiębiorczości. Centrum podpisało partnerskie umowy z zabrzańskim Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Powiatowym Urzędem Pracy i Urzędem Skarbowym. Dzięki temu w mieście zostały stworzone warunki dające możliwość załatwienia w jednym miejscu, w jak najkrótszym czasie, wszystkich formalności związanych z prowadzoną działalnością oraz zarejestrowaniem nowej firmy. Działania centrum służą: podnoszeniu konkurencyjności zabrzańskiej gospodarki przez rozwój sektora MŚP, wspieraniu aktywności gospodarczej lokalnego biznesu, propagowaniu idei zakładania własnej działalności gospodarczej,  wspieraniu rozwoju innowacyjnych firm. Celem niniejszego artykułu jest zapoznanie z ofertą Zabrzańskiego Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości, ocena ponad dwuipółletniej działalności tego niestandardowego przedsięwzięcia władz samorządowych w Zabrzu oraz odpowiedzi na pytania: Jak zmieniła się obsługa przyszłych przedsiębiorców w Zabrzu? Czy działania wymienione wyżej są wystarczające, aby przedsiębiorczość Polaków mogła być wykorzystana w Polsce?  Jakie przedsięwzięcia rozwijające postawy przedsiębiorcze, również wśród młodzieży, organizuje Zabrzańskie Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości?

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozwój drobnej przedsiębiorczości na Białorusi i cechy jej układu przestrzennego

W artykule przedstawiono główne tendencje rozwoju drobnej przedsiębiorczości, do której zalicza się działalność sektora małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz indywidualnych przedsiębiorców. W warunkach transformacji gospodarczej Białorusi wskazano kierunki regionalnych i sektorowych przemian w gospodarce, których rozwiązaniu sprzyjają zmiany indukowane rozwojem sektora MŚP. Na podstawie analizy poziomu rozwoju i ogólnej dynamiki sektora MŚP oraz jego podstawowych cech działalności (liczba zatrudnionych, wielkość produkcji, aktywność inwestycyjna, udział w tworzeniu produktu regionalnego obwodów) przeprowadzono typologię obwodów Białorusi. Na szczeblu analizy mikroregionalnej w przekroju 20 mikroregionów ekonomicznych i Mińska pokazano cechy układu regionalnego rozwoju drobnej przedsiębiorczości i stwierdzono polaryzację przestrzenną układu z wyraźnymi cechami dominacji aglomeracji stołecznej Mińska i wielkich miast obwodowych. Uwzględniając wyniki badań marketingowych, przeprowadzonych przez rożne ośrodki, wskazano ogólne cechy kształtowania się warunków społeczno-ekonomicznych oraz regulacji prawnych sektora drobnej przedsiębiorczości.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Proces zarządzania wiedzą w mikroprzedsiębiorstwie w aspekcie przekształcania w firmę inteligentną

Problematyka zarządzania wiedzą jest szeroko prezentowana w literaturze przedmiotu. Rozwój przedsiębiorczości jest obecnie jednym w ważniejszych uwarunkowań w realizacji założeń gospodarki opartej na wiedzy. Zajmuje również znaczącą pozycję w Programie Horyzont 2020. Gospodarka oparta na wiedzy charakteryzuje się dużą aktywnością innowacyjną, rozumianą jako wdrażanie ze znaczną intensywnością nowych produktów, technologii, a także innowacji z zakresu zarządzania. Koncentruje się ona na transferowaniu idei, wyników badań naukowych i umiejętności między jednostkami naukowo-badawczymi a grupami użytkowników. Nowy paradygmat teorii innowacji zakłada również dwukierunkowy przepływ wiedzy, idei czy technologii między przedsiębiorstwem a otoczeniem. Na początku XXI w. wiedza stała się podstawą uzyskania przewagi konkurencyjnej, co spowodowało zwiększenie zainteresowania przedsiębiorstw problematyką zarządzania wiedzą jako zasobem. Niewiele badań dotyczy mikroprzedsiębiorstw, co sprawia, iż znane modele zarządzania wiedzą nie znajdują zastosowania w objaśnianiu procesu zarządzania wiedzą w tym sektorze. Celem artykułu jest przedstawienie problematyki zarządzania wiedzą w mikroprzedsiębiorstwie oraz uwarunkowań procesu przekształcania w firmy inteligentne. W artykule podjęto próbę modelowego ujęcia procesu wewnątrz badanych firm na podstawie badań własnych mikroprzedsiębiorstw.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Efektywne wykorzystanie zasobów jako czynnik konkurencyjności i przedsiębiorczości w usługach motoryzacyjnych

Artykuł prezentuje wybrane zagadnienia ponownego użycia części i zespołów samochodowych. Omówiono w nim sposoby wydłużania cyklu istnienia obiektu technicznego, zagadnienia bezpośredniego użycia części samochodowych i całych zespołów, regeneracji części i zespołów oraz odnowy całych samochodów. Działania takie zaliczono do działań przedsiębiorczych, wzmacniających konkurencyjność firm zajmujących się usługami motoryzacyjnymi. Przytoczono przykłady dwóch firm wywodzących się z lokalnego rynku i funkcjonujących w dziedzinie ponownego użycia oraz potwierdzono przypuszczenie, że wydłużanie cyklu życia części samochodowych i całych zespołów przysparza korzyści zarówno środowisku naturalnemu, jak i samym firmom, a także ich klientom.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Warunki przepływu pomocy publicznej do podmiotów gospodarczych w ujęciu polskiego prawodawstwa

Istnieje szereg regulacji, które odnoszą się do przepływu pomocy publicznej do podmiotów gospodarczych. W szczególności warunki przepływu tej pomocy zostały wkomponowane w nową Ustawę z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2015 r., poz. 978 z poźn. zm.), która poświęca pomocy publicznej 10 artykułów (art. 140-art. 149). Artykuły te tworzą, we wspomnianej wyżej ustawie, odrębny dział I (w ramach tytułu I), zatytułowany Pomoc publiczna. Bardziej szczegółowo problem pomocy publicznej został uregulowany przez polskiego prawodawcę w Ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404 z poźn. zm.). Przepływ pomocy publicznej odbywa się na podstawie specyficznej konstrukcji prawnej, która składa się z wielu - skorelowanych ze sobą - elementów. Analiza zawarta w niniejszym artykule jest ukierunkowana na przedstawienie tej wieloelementowej struktury normatywnej, z uwzględnieniem prawa Unii Europejskiej.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Upadłość jako instytucja gospodarki rynkowej

Upadłość to jedna z najważniejszych instytucji gospodarki rynkowej. Działająca prawidłowo zapewnia efektywną alokację środków produkcji i ochronę wierzycieli. Pojęcie instytucji jest wieloznaczne. W niniejszym artykule przedstawione zostanie znaczenie tego terminu w rozumieniu nadawanym mu zarówno w tzw. nowej ekonomii instytucjonalnej, jak i w znaczeniu tradycyjnym. Instytucje upadłości obejmują nie tylko regulacje prawne określające obowiązujące procedury, lecz także cały aparat zapewniający osiąganie celów postępowań upadłościowych, na który składają się sędziowie orzekający w sprawach upadłościowych, syndycy zarządzający masą upadłości, nadzorcy sądowi i zarządcy, jak również w znaczeniu szerszym, nawiązującym do nowej ekonomii instytucjonalnej, zakorzenione w danym społeczeństwie „podejście” do zjawiska upadłości przedsiębiorstw. Upadłość przedsiębiorstw stanowi nieodłączny dla gospodarki rynkowej mechanizm selekcji nieefektywnych podmiotów gospodarczych. W tym znaczeniu upadłość przedsiębiorstw uznawać można za zjawisko pozytywne i potrzebne, co jednak nie oznacza, że upadłość nie pociąga za sobą również szeregu negatywnych konsekwencji. Tak więc problemem jest nie samo zjawisko upadłości, lecz sposób zorganizowania szeroko rozumianej sfery infrastruktury instytucjonalnej, od której w dużej mierze zależą charakter, skuteczność i zakres zarówno pozytywnych, jak i negatywnych następstw praktycznie dla wszystkich stron (interesariuszy, uczestników) procesów upadłościowych. Celem artykułu jest przedstawienie wybranych problemów instytucji upadłości w warunkach polskiej gospodarki rynkowej na podstawie obowiązujących w tym zakresie do 2015 r. regulacji prawnych. Przy pisaniu artykułu wykorzystane zostały dwie podstawowe metody badawcze: analiza danych zastanych, tzn. obowiązujących przepisów prawa dotyczących upadłości przedsiębiorstw w Polsce, oraz analiza literatury przedmiotu dotyczącej instytucji upadłości.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne
Czynniki warunkujące atrakcyjność dokonywania zakupów na placach targowych Krakowa

Artykuł prezentuje diagnozę preferencji konsumentów w zakresie najczęściej wybieranych miejsc dokonywania zakupów, skategoryzowanych według form prowadzonego handlu. Wskazano w nim również czynniki warunkujące decyzje o wyborze placu targowego na miejsce dokonywania zakupów. W tym celu przeprowadzono badania bezpośrednie z wykorzystaniem kwestionariusza wywiadu, które objęły swoim zasięgiem 22 place targowe zlokalizowane w obszarze granic administracyjnych miasta Krakowa. Badania prowadzone były w wyznaczonych punktach miasta - powszechnie uczęszczanych oraz charakteryzujących się znaczną bliskością położenia względem badanych targowisk. W badaniach uczestniczyło 502 respondentów, w przeważającej części będących mieszkańcami Krakowa. Uzyskane wyniki badań pozwalają domniemywać, że głównymi przesłankami towarzyszącymi zakupom na placach targowych są: aspekt zdrowotny (megatrend w zachowaniach konsumentów polegający na coraz większej koncentracji na zdrowym odżywianiu) i aspekt ekonomiczny. Klienci placów targowych szukają produktów świeżych, zdrowych i niewytwarzanych hurtowo, a także tanich.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o zarządzaniu i jakości
Społeczne i gospodarcze aspekty rozwoju turystyki narciarskiej

Rozwój ośrodków narciarskich jest najważniejszym czynnikiem rozwoju społeczno-gospodarczego niektórych krajów i regionów górskich. Przyczynia się do wzrostu demograficznego oraz poprawy jakości usług i infrastruktury w miejscowościach górskich, jest ważnym źródłem zatrudnienia i dochodów mieszkańców, a także kreuje tzw. psychologiczną stabilność osób zamieszkujących te tereny. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie, na podstawie danych uzyskanych z Banku Danych Lokalnych GUS, wpływu rozwoju ośrodków narciarskich na rozwój społeczno-gospodarczy 16 gmin, na terenie których leżą największe stacje narciarskie polskich Karpat. Pod względem społecznym i gospodarczym badane gminy są znacznie zróżnicowane. Przejawia się to m.in. w saldzie migracji, poziomie bezrobocia i przedsiębiorczości, a także w strukturze podmiotów gospodarczych. W zdecydowanie najkorzystniejszej sytuacji znajdują się te gminy, w których turystyka narciarska odgrywa istotną rolę w strukturze ich funkcji turystycznej. Są to przede wszystkim gminy położone w Beskidzie Śląskim i na Podhalu. Charakteryzują się one przeważnie dodatnim saldem migracji, niższym poziomem bezrobocia niż średni poziom dla Polski i wyższym od średniego poziomem przedsiębiorczości. Odwrotne cechy wykazują natomiast gminy słabiej zagospodarowane dla narciarstwa, leżące w Beskidzie Żywieckim, Beskidzie Sądeckim, Pieninach i Bieszczadach.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
E-turystyka natywna szansą rozwoju przedsiębiorczości wśród społeczności lokalnych

Turystyka natywna jako indywidualna, niesformalizowana i niezinstytucjonalizowana forma zwiedzania świata należy do grupy współczesnych nurtów rozwoju turystki, takich jak turystyka zrównoważona, etniczna czy turystyka powolna. Ten rodzaj uprawiania turystki ma m.in. za zadanie wspieranie rozwoju gospodarczego lokalnych społeczności i nawiązuje do polityki propoor turyzmu. Przydatnym narzędziami dla obsługi turystyki natywnej są narzędzia informatyczne powszechnie wykorzystywane w e-turystyce. Połączenie założeń stosowanych w turystyce natywnej i narzędzi wykorzystywanych w e-turystyce może stać się podstawą dla opracowania internetowych systemów informacji w zakresie e-turystyki natywnej. Pozwoliłyby one na zaspokojenie potrzeb i rozwój zainteresowań wyspecjalizowanych turystów indywidualnych i ułatwiłyby rozpowszechnienie ofert lokalnych dostawców rożnego typu, niszowych usług turystycznych. Celem artykułu jest oparta na studium przypadku charakterystyka idei e-turystyki natywnej i jej relacji do innych form turystyki zrównoważonej. Ponadto autorzy przedstawili zasady funkcjonowania portalu ETNOS - jednego z portali internetowych pionierskich w zakresie e-turystyki natywnej, który umożliwi m.in. rozpowszechnienie tej nie nowej, lecz istotnie zmodyfikowanej propozycji turystyki

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości, ekonomia i finanse, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna