rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Crip/Kaleczenie

W poniższym eseju Robert McRuer rozwija przemyślenia zawarte we wpływowej książce Crip Theory (2006). Po prześledzeniu queerowej etymologii i historii terminu crip, opisuje uderzające nowe przykłady politycznych, kulturowych i estetycznych strategii „kaleczenia” i przytacza dowody witalności teorii kalectwa jako narzędzia badań naukowych. Rozszerza, za Alice Kafer, kategorię niepełnosprawności, zaliczając do niej formy ucie¬le¬śnienia i stany umysłu wykraczające poza dychotomię pełnosprawny/niepełnosprawny umysłowo/fizycznie. Afir¬muje seksualność osób niepełnosprawnych i kulturę kalectwa. W przeciwieństwie do bardziej asymi¬lacjo¬nistycznej i reformistycznej teorii niepełnosprawności, teoria kalectwa odrzuca paradygmat medy¬czny, ogra¬niczający niepełnosprawność do patologii, którą należy zdiagnozować a następnie leczyć. Nie oczekuje od osób z niepełnosprawnościami przezwyciężania kalectwa ani kompensowania za nie, czyli – w ujęciu Eli Clare – bycia superkalekami. Emancypację widzi raczej w twórczych kulturowo i radykalnych poli¬tycznie wzorcach niepełnosprawności.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Przyszłość to dziecinne mrzonki

[Od Redakcji] z przyjemnością oddajemy w ręce czytelniczek i czytelników polski przekład fragmentu jednej z najbardziej wpływowych książek z zakresu teorii queer w ostatnich latach, No Future: Queer Theory and the Death Drive autorstwa Lee Edelmana (2004, Durham-London: Duke University Press). The Future is Kid Stuff to pierwszy rozdział tejże książki (s. 1-32). Niniejszy przekład został opublikowany pierwotnie w: Teorie wywrotowe: antologia przekładów (2012, red. Agnieszka Gajewska, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 675-711). Przedruk za zgodą wydawcy.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Bartleby i Michael K., czyli dlaczego tylko mężczyzna może stać się innym?

Wiele już napisano na temat stworzonej przez Hermana Melville'a postaci Bartleby'ego – najczęściej inter-pre¬tu¬jąc słynne „wolałbym nie” jako różnie pojmowaną formę politycznego lub pre-politycznego oporu. Tę lawinę tekstów zapoczątkował, o czym się czasem zapomina, esej Gilles'a Deleuze'a „Bartleby albo formuła”, którego centralnym motywem jest nie opór, ale stawanie-się-innym: proces oddalania się od dominującego, więk¬szoś¬ciowego wzorca męskiej, europejskiej, kapitalistycznej i edypalnej tożsamości. Procesowi temu może jednak pod¬¬legać tylko wspomniany większościowy podmiot: inny, dzięki któremu możliwe jest stawanie się, pełni wy¬łącznie funkcję pomocniczą czy instrumentalną: w przypadku tekstu Melville'a, to bezimienny narrator, a nie Bartleby, jest jego prawdziwym bohaterem. Stawanie się jest więc przygodą zarezerwowaną dla podmio¬tu większościowego. Deleuze wydaje się jednak nie zdawać sobie sprawy z tego ograniczenia. Tekst Coetzee'ego ukazuje natomiast, na przykładzie skazanej na porażkę relacji między tytułowym boha¬terem a próbującym go „zrozumieć” lekarzem, asymetrię dwóch terminów stawania się i podporząd¬kowanie innego, a tym samym dekonstruuje hierarchię zawartą w pojęciu stawania się.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Kontener Lukasa Moodyssona – garb brzydkiego ciała

W artykule dokonano gruntownej analizy filmu „Kontener” (Container, 2006) Lukasa Moodyssona, portre-tującego wewnętrzny świat psychocielesnych doświadczeń transseksualisty. Analizę filmu poprzedzono opisa¬niem dwóch fundamentalnych dla filmu kontekstów: ewolucji twórczości Lukasa Moodyssona i przemian w sposobie pokazywania transwestytów i trans-seksualistów w historii kina, a zwłaszcza na gruncie tzw. New Queer Cinema.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Chorzy versus zdrowi. Metafory AIDS a apokalipsa zombie w World War Z

Susan Sontag w swoich esejach z końca lat 70. I 80. ubiegłego wieku pisała m.in. O metaforycznych zna-czeniach, jakie przypisano chorobom, w tym AIDS, o ich wpływie na ludzką świadomość, o powszechnym utożsamianiu ich z karą i obcością. W roku 2000 Kylo-Patrick R. Hart zauważył, że w filmach fabularnych poruszających tematykę HIV/AIDS, wykorzystywane są konwencje z klasycznego kina hollywoodzkiego. Choć filmowcy amerykańscy sięgają po tę tematykę, to ukazują ją jako moment historyczny z dwóch ostatnich dekad XX wieku. Co więcej, trudno znaleźć aktualne ujęcia jakiejkolwiek z chorób zakaźnych poza takimi, które realnie nie istnieją. W tym artykule zestawiam i uzupełniam teorie Sontag i Harta, by wykazać że popularna figura zombie ukazana w World War Z (reż. Marc Forster, 2013) powiela negatywne stereotypy wobec niektórych grup społecznych, jakie im przypisano w związku z epidemią HIV/AIDS.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
„Homorodzina” w polskich filmach i ich recenzjach prasowych

Analiza kilku wybranych polskich filmów powstałych w latach 2005-2009, w których bohaterami są geje i lesbijki, żyjący lub próbujący żyć w stałych związkach, a tworzący rodziny nienormatywne. Autor przygląda się sposobom prezentacji osób homoseksualnych w tych filmach, ich recepcji w mediach oraz poruszaniu przez nie takich kwestii, jak adopcja dzieci przez gejów i lesbijki. Uwaga zostaje też zwrócona na konserwatywne treści analizowanych filmów oraz ich sposoby walki ze stereotypami.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Queerowanie (nie)tożsamości lesbijskiej na podstawie opowiadań Agnieszki Kłos

Artykuł jest próbą reinterpretacji znanych i nośnych teorii powiązanych z krytyką feministyczną i psycho-ana¬lizą na podstawie opowiadań zawierających wątki lesbijskie. Odczytanie wybranych tekstów literackich ma charakter queerowy, jest krytyczne nastawione do normatywnych tożsamości i próbuje ukonstytuować les¬bijską (nie)tożsamość. Jest to próba odnalezienia queerowego języka lesbijek.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Kształtowanie się płci kulturowej dzieci w rodzinach jednopłciowych. Wpływ tożsamości seksualnej na postrzeganie ról płciowych

Celem niniejszej pracy jest przegląd badań na temat kształtowania się płci kulturowej dzieci wychowywanych w rodzinach jednopłciowych lub przez nieheteroseksualnego rodzica. Istotne jest nie tylko to, czy badane rodziny socjalizują swoje dzieci w odmienny sposób, ale również to, czy dzieci te wykazują cechy typowe bądź nietypowe dla swojej płci w stopniu większym niż ich rówieśnicy wychowujący się w rodzinach heteroseksualnych. Jak się okazuje, większy nonkonformizm względem tradycyjnych ról płciowych dzieci z rodzin nieheteroseksualnych jest jedną z bardzo nielicznych różnic, jakie zaobserwowano między dziećmi z obu typów rodzin.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Problematyka (nie)męskości w procesie psychoterapii

Autor artykułu podejmuje próbę przedstawienia związków między socjologicznymi koncepcjami konstruowania tożsamości płciowej mężczyzny (gendering) a teorią i praktyką psychoterapii psychoanalitycznej. Złożoność procesów (wewnątrz-jednostkowych oraz społecznych), w którym mężczyzna rozeznaje swoją identyfikację płciową, orientację seksualną oraz tożsamość, przysparza wielu wymagających interdyscyplinarnej analizy problemów teoretycznych i praktycznych. Artykuł ukazuje dylematy związane z różnymi wariantami przebiegu identyfikacji płciowej współczesnego mężczyzny oraz trudności, jakie ta różnorodność przysparza psychoterapeutom. Autor wskazuje na potencjał teorii socjologicznych, postulujących odrzucenie kategorii płci biologicznej, które to koncepcje mogą posłużyć psychoterapeutom jako inspiracja do pracy z osobami niewpisującymi się w ogólnie przyjęte schematy płciowości i seksualności.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Sprawstwo praktyk komunikacyjnych a kształtowanie się męskiego habitusu w klasie szkolnej. Krytyczna analiza dyskursu

Proces kształtowania się męskiego habitusu rodzajowego rozpoczyna się w chwili narodzin osobnika płci męskiej i trwa przez całe jego życie. Bardzo duży wpływ na postać oraz wymiar tej kategorii ma zespół praktyk komunikacyjnych produkowanych, a przede wszystkim reprodukowanych w klasie szkolnej.
Język, akty performatywne oraz sposób użycia języka niosą ładunek emocjonalności, skojarzeń spowitych stereotypami, a także wskazują pozycję chłopca (ucznia) wraz z jego intelektualnymi i pozaintelektualnym „parametrami” w polu szkoły.  Funkcjonuje ona jako swoista fabryka męskiego habitusu, w której głównym narzędziem jest język, a sama męskość w założeniach jest produktem mającym stanowić system dyspozycji do działania praktycznego, który wzmacnia trwanie „oczywistości społecznych”. To, co implikują urzeczywistniające się w klasie szkolnej akty performatywne, to nie przypuszczenia czy filozoficzne spekulacje, lecz czytelny oraz przez „wielu” i „wiele” doświadczany fakt społeczny. Męskość, jako złożona oraz wzbogacona różnorodnością kategoria, osadzona jest na sposobie użycia języka oraz myślenia o męskości, kobiecości i praktykach komunikacyjnych. Badania własne i ich analiza dowodzą, iż granice języka uczniów, przyszłych mężczyzn, wyznaczają granice ich męskiego habitusu.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Modele nienormatywnych rodzin w dyskursie polskich tele-sag

W Polsce tele-sagi są najpopularniejszymi programami, które skupiają uwagę milionów widzów każdego dnia. Analiza ilościowa i jakościowa siedmiu seriali telewizyjnych (M jak miłość, Na dobre i na złe, Barwy szczęścia, Klan, Plebania, Samo życie, Na wspólnej) pozwala stwierdzić, iż rodzina w tele-sagach jest jedną z najważniejszych wartości i stanowi centralny element dyskursu. Należy jednak dodać, że poszczególne modele rodziny zajmują w dyskursie serialowym różne pozycje. Najbardziej eksponowana jest rodzina nuklearna oparta na małżeństwie. Nienormatywne struktury rodzinne – takie, jak: rodzina monoparentalna, bezdzietne małżeństwa czy pary kohabitujące – nie są wprawdzie piętnowane, ale na ogół zajmują mniej ważne miejsce w strukturze seriali. Dyskurs dotyczący rodziny jest limitowany w tym sensie, że w serialach nie ma „klasycznych” patchworków rodzinnych, relacji poliamorycznych, związków LAT czy DINKS. W analizowanych serialach nie występują rodziny transpłciowe i związki lesbijskie. W najpopularniejszych tele-sagach zidentyfikowałem tylko jedną rodzinę homoseksualną, tworzoną przez gejów. Trzeba również dodać, że we wszystkich polskich serialach widoczne są stereotypy dotyczące nienormatywnych zachowań seksualnych i ról płciowo-kulturowych.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Awangarda seksualna

Homofobia ma różne oblicza. Manifestuje się w realnej przemocy i w nienawiści, ale i przybiera nobliwe oficjalne formy, wyłania się pod postacią prawa, kulturalnego obyczaju lub naukowej obiektywności. W twórczości artystycznej może pojawiać się jako negacja lub przemilczenie, jako deprecjonowanie lub nawoływanie do cenzury. Homofobia przede wszystkim jest jednak pewną stałą obecnością społeczną i kulturową. Jak zatem sobie z nią radzić, zanim będziemy mogli o niej zapomnieć? Jak ją wykorzystać przeciwko niej samej, jak jej represje przekształcić w kreacje? Poszukiwanie odpowiedzi na te dylematy doprowadziło mnie do sztuki i lekcji, jaką nam daje jej historia. Książka, która mnie ostatnio zainspirowała, stawia te problemy na ostrzu noża, prowokacyjnie i ambiwalentnie. 

Outlaw Representation. Censorship and Homosexuality in Twentieth-Century American Art czyli Przedstawienia wyjęte spod prawa. Cenzura i homoseksualizm w sztuce amerykańskiej XX wieku, taki tytuł nosi wydana w 2002 roku przez Oxford University Press, książka amerykańskiego historyka sztuki Richarda Meyera. Historia sztuki amerykańskiej, którą napisał Richard Meyer, jest historią zwycięzców, homoseksualnych artystów, którzy odnieśli sukces i którzy należą już do kanonu amerykańskiej kultury. Natomiast cenzura i homofobiczny zakaz są traktowane przez autora jako siły kreatywne, inspirujące artystów, pobudzające ich do wyszukanych strategii wizualnych i wystawienniczych 

Meyer skupia się na karierach i wybranych dziełach takich postaci, jak Paul Cadmus, Andy Warhol, Robert Mapplethorpe, David Wojnarowicz, Holly Hughes oraz grupy Gran Fury, związanej z aktywizmem wobec AIDS, którym poświęca poszczególne rozdziały. Wszyscy oni mają już swoje miejsce zarówno w historii sztuki, jak i historii homoseksualizmu. Książka Meyera nie odkrywa zatem nieznanych twórców, ofiar cenzury, ale analizuje dzieła tych, którzy potrafili wykorzystać represję i przetworzyć ją w artystyczny sukces. Ponadto analiza Meyera polega na tym, iż pokazuje, w jaki sposób zmaganie się z zakazem seksualnej ekspresji jest zapisane w strukturze dzieł. Autor nie dekoduje zatem homoseksualizmu z ukrytych kryptogramów, gdyż jest on na powierzchni twórczości wymienionych artystów, ale odsłania siłę jego obecności pomimo cenzuralnych nacisków i panującej w otaczającej kulturze homofobii. Jest to zatem historia nie tylko zwycięzców, ale i historia indywidualnej odwagi jednostki w obliczu systemu, z tego też powodu Outlaw Representation to książka do pewnego stopnia triumfalna, opowiadająca historię sławy, trwającej więcej niż warholowskie piętnaście minut, nie tylko pomimo, ale właśnie dzięki cenzurze i homoseksualizmowi.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Nienormatywna rodzina heteroseksualna z dzieckiem – opresyjność roli

Wobec funkcjonowania osób tworzących rodzinę – ich zadań i powinności – istnieje jedyne społecznie akceptowane, choć stereotypowe, oczekiwanie. Jest to wyobrażenie jednoznaczne: ktoś wchodzi w rolę kobiety/ żony/ matki, druga osoba (i nie inaczej) w rolę mężczyzny/męża/ojca. Rola jest określona i czytelna, każda odmienność jest traktowana jako patologia. Kategoria roli może być jednak opresyjna nie tylko w rodzinach nienormatywnych, ale również w heteroseksualnych. Rodzinę heteroseksualną z dzieckiem (społecznie postrzeganą jako norma) też można by określić mianem nienormatywnej, jeśli norma – tu: wypełnianie roli ojca przez mężczyznę i matki przez kobietę – nie jest wypełniana lub, jeśli ktoś woli, „jest zaburzona”. Pojawia się bowiem wówczas przekonanie o błędnym, wręcz dysfunkcyjnym oddziaływaniu rodziny. Celem jest zbadanie opresyjności kategorii roli (głównie kobiety/ żony/ matki/ i mężczyzny/ męża/ ojca) w odniesieniu nie tylko do alternatywnych form rodzinnych (przede wszystkim nieheteroseksualnych), ale głównie heteroseksualnych (z dzieckiem) i tego, co czyni je nienormatywnymi. Artykuł prezentuje analizę studium przypadku rodziny heteroseksualnej z dzieckiem, której członkowie nie realizują roli ojca/mężczyzny i matki/kobiety w sposób, który można by określić mianem normy. Co istotne, rodzina ta nie definiuje się jako taka (normatywna), gdyż dostrzega zderzenie z istniejącą normą w ramach własnej interpretacji bycia razem.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Od „wroga rodziny” do jednej z jej form. Rodziny z wyboru we współczesnym polskim dyskursie prasowym

W tekście przedstawiamy wyniki analizy dyskursu prasowego na temat rodzin z wyboru w Polsce. Porównujemy ze sobą dwie debaty wokół projektów ustawy o związkach partnerskich (na temat projektu ustawy o związkach partnerskich autorstwa Marii Szyszkowskiej z lat 2003-2004 i na temat projektu ustawy o związkach partnerskich autorstwa Grupy Inicjatywnej ds. związków partnerskich z 2011 roku) oraz dwie debaty na temat kampanii społecznych („Niech Nas Zobaczą” z 2003 roku oraz „Miłość nie wyklucza” 2010-2011). Celem analizy była, między innymi, identyfikacja głównych strategii, jakie dominują w dyskursie publicznym, prześledzenie dynamiki ich zmiany oraz próba odpowiedzi na pytanie, co/kto owe zmiany generuje. W artykule ukazujemy czasami paradoksalne/zaskakujące, podobieństwa pomiędzy tymi, którzy w nieprzychylny sposób wypowiadają się o relacjach LGBT oraz tymi, którzy ich bronią. Zastanawiamy się też nad (nie)skutecznością pewnych strategii argumentacyjnych oraz niebezpieczeństwem ich użycia.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Nienormatywność epizodyczna i normatywność tradycyjna w relacjach rodzinnych Ba’Aka w obliczu przemian

Tekst powstał w oparciu o badania terenowe w Republice Środkowoafrykańskiej i analizy tekstów źródłowych. Jego celem jest przybliżenie zmieniających się w procesie przemian cywilizacyjnych – na przestrzeni ostatnich dwóch dekad – relacji rodzinnych w sąsiedzkim środowisku osad i wiosek zamieszkałych przez osoby należące do tradycyjnych społeczności Ba’Aka, Bantu (Mbimou, Gbaya) i Mbororo w regionie Sangha Mbaéré w Republice Środkowoafrykańskiej (RŚA). Zaprezentowane przykłady praktyk rodzinnych, konstruowania rodzin i więzi rodzinnych ukazują powstawanie tam nowych przestrzeni dla związków dotychczas nieobecnych w hermetycznych strukturach poszczególnych społeczności regionu, bądź relacji i praktyk nieaprobowanych (np. samotne macierzyństwo kobiet).

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Made in Sachsenhausen. Rekontekstualizacja i reapropriacja odwróconego różowego trójkąta wśród grup gejowsko-lesbijskich w Ameryce Północnej jako przykład kradzieży symbolicznej

Procesy rekontekstualizacji oraz reapropriacji w kontekście dyskursów dotyczących mniejszości seksualnych uznawane są za podstawowe zabiegi umożliwiające znoszenie narzucanych na tą grupę stygmatów. W odnie¬sieniu do wspomnianych procesów, niniejsza praca podejmuje problematykę zmiany konotacji oraz znaczenia silnie uwarunkowanego historycznie symbolu różowego trójkąta. Autorzy poprzez prześledzenie różnych kon¬tekstów, w których współcześnie występuje wspomniany symbol – komemoracyjnych, emancy-pacyjnych oraz związanych z kulturą pop – podejmują refleksję nad konsekwencjami związanymi z dążeniami do odłą¬czenia różowego trójkąta od symboliki holocaustowej. Poprzez zastosowanie metafory kradzieży dodatkowo podjęta zostaje próba zwrócenia uwagi na fakt, że ograniczenia dotyczące prawa własności dotyczą nie tylko przed¬miotów materialnych, ale również wartości symbolicznych. Praca w oparciu o kon¬cepcję performa¬tywności aktów mowy J. Butler, reapriopriacji w ujęciu A. Crooma oraz Goffmanowskie rozumienie piętna zawiera ana¬lizę sposobów wykorzystywania symbolu różowego trójkąta w ramach współczesnych dyskursów tworzonych w USA. Główne pytanie stawiane przez autorów dotyczy kwestii własności. Do kogo zatem współ¬cześnie należy różowy trójkąt – do byłych więźniów, dla których jest on piętnem, do środowisk LGBT noszących go z dumą, czy może do użytkowników współczesnej kultury, używających go jako dodatek do różnego rodzaju gadżetów?

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Brzmienie (queerowego) pożądania: hiszpański pop i granice dominacji

Artykuł ten zawiera krótką analizę dorobku dwóch otwarcie gejowskich zespołów tworzących muzykę disco-pop – Ellos i Astrud – oraz próbę wyjaśnienia zależności między wspomnianą wyżej strukturą a ich muzyką i tekstami z punktu widzenia ich publicznie (nie)możliwego ukazania kategorii gender poprzez rytm/melodię i język.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Tradycyjna rola w nietradycyjnej rodzinie. Transnarodowa migracja polskich żon i matek – studium przypadku

Płeć kulturowa oraz wynikające z niej role i relacje rodzinne w znacznym stopniu kształtują życie rodzinne polskich rodzin doświadczających migracji transnarodowych. Tradycyjnie realizowane role genderowe związane z byciem matką i żoną kształtują doświadczenia i postawy życiowe polskich emigrantek w Irlandii, począwszy od decyzji o migracji, poprzez relacje członków rodziny w trakcie separacji, aż po reunifikację rodziny. Próba kontynuacji realizacji tradycyjnej roli w rodzinie pomimo tejże separacji jest wyrazem prób zachowania poczucia kobiecej tożsamości i prowizorycznej władzy kobiet w sferze domowej.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
Poza „bezpieczniejszym seksem” – bareback i fetyszyzacja seksu bez zabezpieczenia

Artykuł stanowi krytyczną genealogię zachodniej gejowskiej postsubkultury bareback, która wyłoniła się w latach dziewięćdziesiątych XX wieku w reakcji na patologizację nienormatywnych praktyk seksualnych w publicznym dyskursie prewencji HIV/AIDS, heteronormatywizację gejostwa przez asymilacyjny nurt LGBT oraz jako niezgoda na funkcjonowanie w obrębie – narzuconej przez dominującą (biomedyczną i społeczną) konfigurację dyskursywną – narracji już (albo jeszcze nie) społecznie „uśmierconego”, ale już zawsze śmiercionośnego, bo (s)konstruowanego poprzez doświadczenia podatności i ryzyka, geja. Zaproponuję odczytanie postsubkultury bareback oraz pornografii typu bareback jako kulturowej krytyki hegemonicznego instytucjonalnego oraz ideologicznego status quo współczesnego systemu-świata, tj. heteronormatywnego dyskursu zdrowia publicznego, heteroprokreacyjnych filozofii polityczno-społecznych, filozofii neoliberalnego indywidualizmu czy prosystemowego dyskursu moralności.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne
AniLid: A. Augspurg i L. Gustava Heymann - feministki i pacyfistki z przełomu wieków jako patronki współczesnego ruchu lesbijskiego w Niemczech

Lida Gustava Heymann i Anita Augspurg – działaczki radykalnego niemieckiego ruchu kobiecego pierwszej fali – stały się od niedawna patronkami współczesnych kobiet nieheteroseksualnych i ich walki o respektowanie przysługujących im praw. Wybór patronek nie wydaje się przypadkowy, Anita i Lida Gustava przez ponad czterdzieści lat tworzyły wspólnotę interesów i działań oraz stanowiły wspólnotę emocjonalną. Ale co ma para kobiet sprzed stu lat, która według dzisiejszej terminologii ostatecznie "nie wyszła z szafy", do współczesnego ruchu feministycznego i lesbijskiego? Czy wybór patronek był ze wszech miar słuszny? Wybór tej pary zmusza do postawienia pytania, czy współczesny ruch feministyczno-lesbijski jest nową jakością, czy kontinuum postaw i postulatów sprzed stu laty? Przykład Augspurg i Heyman (pamięć o nich oraz sposób jej istnienia we współczesnym ruchu lesbijskim) jest tu najbardziej znamienny. Obie te postacie, ich zaangażowanie i znaczenie dla ruchu kobiecego i pacyfistycznego oraz stosunek do homoseksualizmu, są motywami przewodnimi niniejszego tekstu szkicowego.

Czasopismo: InterAlia: Pismo poświęcone studiom queer
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki socjologiczne