rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Definicja i granice prawnej ochrony prywatności w epoce analityki big data

Po ponad stu latach od wprowadzenia pierwszych definicji prawa do prywatności treść tego prawa i tym samym granice jego ochrony są wciąż analizowane i dyskutowane w doktrynie. W systemach ochrony praw człowieka dominuje podejście do definiowania prywatności przez wprowadzanie katalogu chronionych wartości. Jednocześnie w prawie ochrony danych zakres regulacji wyznaczany jest terminami „dane osobowe” i „specjalne kategorie danych”. Definicja tych pojęć jest stosowana w niemal niezmienionej formie od ponad trzydziestu lat. Podział zagrożeń dla prywatności na wertykalne i horyzontalne nie jest aktualny w odniesieniu do zdarzeń zachodzących w cyberprzestrzeni. Działania organów publicznych i wyspecjalizowanych podmiotów, takich jak brokerów  danych, w coraz większym stopniu się uzupełniają. Gromadzenie ogromnej ilości danych na temat setek milionów użytkowników może prowadzić do naruszenia prywatności nie tylko jednostek, lecz także całych społeczeństw. Celem niniejszego artykułu jest próba analizy, czy obowiązujące przepisy prawne bazujące na koncepcjach ukształtowanych w erze przedinternetowej posiadają potencjał do skutecznej ochrony przed zagrożeniami związanymi z nowoczesnymi formami przetwarzania danych, takimi jak big data. W tym celu omówiono najważniejsze cechy big data, takie jak algorytmiczne budowanie wniosków czy efekt przyrostowy, a także wyjaśniono, w jaki sposób technologia ta pozwala na omijanie ograniczeń prawnych związanych z przetwarzaniem różnych kategorii danych osobowych. W podsumowaniu sformułowano postulat opracowania przepisów dotyczących regulacji rynku przetwarzania dużych zbiorów danych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rewindykacja mienia Kościoła Ewangelicko-Unijnego na przykładzie województwa wielkopolskiego

W artykule omówiono problematykę dotyczącą rewindykacji mienia Kościoła Ewangelicko-Unijnego. Jako przykłady posłużyły postępowania regulacyjne wszczęte w stosunku do nieruchomości znajdujących się na terenach województwa wielkopolskiego. W tym celu autor przeanalizował zagadnienie związane z sukcesją uprawnień Kościoła Ewangelicko-Unijnego na rzecz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego oraz możliwością występowania z roszczeniami w stosunku do Skarbu Państwa i samorządów. Ponadto zaprezentowano analizę dotychczasowej praktyki i orzecznictwa wyznaczonej do prowadzenia postępowania regulacyjnego Komisji Regulacyjnej, a także sądów powszechnych i administracyjnych. Autor zwrócił również uwagę na konsekwencje nieprecyzyjnie uregulowanych przez ustawodawcę przepisów, które regulują przedmiotową materię i stwarzają istotny problem w ich interpretacji oraz stosowaniu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Wywłaszczenie z mocy prawa (ex lege) a nacjonalizacja – refleksje w przedmiocie publicznoprawnych ingerencji w prawo własności

Przedmiotem rozważań w prezentowanym opracowaniu jest próba dokonania oceny aktów prawnych wydanych w Polsce po transformacji ustrojowej, których celem było uporządkowanie zastanych stanów faktycznych (stosunków własnościowych). Przełomowe znacznie w tym zakresie ma art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Dokonana publicznoprawna ingerencja w prawo własności została przez Trybunał Konstytucyjny nazwana wywłaszczeniem ex lege, a więc wprost z mocy prawa. Tymczasem przeprowadzenie odjęcia prawa własności w tym trybie co do zasady właściwe jest nacjonalizacji, która w obecnych realiach ustrojowych jest de lege fundamentali niedopuszczalna. Stąd bezpośrednim celem artykułu jest przede wszystkim rozróżnienie obu instytucji przeprowadzania przekształceń własnościowych, a następnie krytyczna analiza przyjętych rozwiązań. W konkluzjach końcowych wskazuje się, że jeśli wywłaszczenie ex lege spełnia standardy konstytucyjne, to jest instytucją różną od nacjonalizacji i tym samym jest dopuszczalne. Jednakże wskazany powyżej art. 73 i inne jemu podobne standardów tych nie spełniają ze względu na szczegółowe zasady jego dokonywania. Wątpliwości bowiem budzi między innymi wypłacanie odszkodowania wyłącznie na wniosek, a także możliwości jego przedawnienia się.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Współmierność reakcji karnej z perspektywy osób trzecich – wprowadzenie do zagadnienia

Fakt skazania za przestępstwo rodzi szereg konsekwencji prawnych nie tylko w odniesieniu do osoby skazanej, lecz także innych osób, które pozostają z nim w relacji rodzinnej czy zawodowej, a także dla ofiary przestępstwa. Obowiązujące regulacje dotyczące orzekania w sprawach karnych nie formułują jednak wymogu uwzględniania wpływu skazania na sytuację osób trzecich. Uzasadnia to podjęcie próby zbadania, czy osoby te są w systemie prawnym w jakiś sposób chronione przed negatywnymi konsekwencjami oddziaływania skazania oraz stosowania instrumentów reakcji karnej na ich sferę rodzinną i majątkową, czy też odczuwane przez nie konsekwencje skazania powinny być uwzględniane przez sąd w procesie orzekania w przedmiocie reakcji na przestępstwo. Autorka podjęła także próbę sformułowania ustawowego wymogu uwzględniania przez sąd karny indywidualnych i społecznych konsekwencji skazania, w tym także stosowania instrumentów reakcji karnej, odnosząc się w szczególności do problematyki równości wobec prawa i współmierności reakcji karnej do dolegliwości odczuwanej przez osoby trzecie w związku z jej zastosowaniem.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Mowy miesięcznicowe Jarosława Kaczyńskiego jako spektakl władzy

Artykuł jest analizą 91 przemówień wygłaszanych w latach 2010–2018 przez Jarosława Kaczyńskiego podczas tzw. miesięcznic upamiętniających katastrofę polskiego samolotu w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 R. Podstawą analizy jest transkrypcja tych mów na podstawie opublikowanego telewizyjnego zapis video. Analiza ilościowa i jakościowa została przeprowadzona za pomocą dwóch programów komputerowych (STADT i AntConc). Autorzy koncentrują się na cechach formalnych tych mów, na głównych wątkach w nich występujących oraz na funkcjach, jakie przemówienia te spełniały w procesie zdobywania i utrwalania władzy przez ugrupowanie polityczne kierowane przez głównego aktora tych publicznych spektakli.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Znaczenie historii w studiach regionalnych: rola przeszłości w polskiej socjologii regionu po roku 1989

W polskiej socjologii regionu odwołania do przeszłości zajmują ważne miejsce. Celem artykułu jest analiza sposobów użycia przeszłości oraz próba odpowiedzi na następujące pytania: w jakim celu sięga się do przeszłości i jakie pełni ona funkcje? Czy jest ona przedmiotem badania? Jakie wydarzenia i zjawiska z przeszłości są obecne w analizach regionalnych? Czy istnieje krytyczny namysł nad sposobami używania przeszłości? Wyróżniono dwa obszary badań włączających przeszłość. Pierwszy wyznaczają analizy związane z ekonomicznym wymiarem rozwoju regionalnego. Kwestie dotyczą historycznego zacofania, peryferyjności i wynikających z niego problemów rozwojowych regionów. Drugi obszar stanowią badania tożsamości regionalnych. W analizach procesów ich kształtowania rozwija się obszerne i szczegółowe odniesienia historyczne. Przeszłość jest też składnikiem polityk lokalnych i regionalnych dyskursów. Socjologowie tworzą krytyczną refleksję nad wykorzystaniem przeszłości w rywalizacji wizerunkowej i kreowaniu nowych tożsamości regionalnych. Przeszłość służy różnym celom: uzasadnia deterministyczne wizje rozwoju oraz trwałość różnic regionalnych, jest zasobem w grach symbolicznych i budulcem tożsamości regionalnych. Ostatnio pojawiają się interesujące analizy, w których staje się ona także przedmiotem badań. Identyfikuje się w nich mechanizmy łączące dawne instytucje i praktyki ze współczesnymi postawami i działaniami ludzi.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Świadczenie usług farmaceutycznych w aptekach jako udzielanie świadczeń zdrowotnych

Rozważania zawarte w artykule mają na celu umożliwienie rozstrzygnięcia wątpliwości odnośnie do nadania osobom poszukującym usług farmaceutycznych w aptekach statusu pacjentów w rozumieniu ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.W opracowaniu zaprezentowano historyczne uzasadnienie przyznania fachowemu personelowi apteki kompetencji do podejmowania działań podobnych do pomocy lekarskiej. Określono też cechy wspólne aptek oraz zakładów leczniczych. Analiza ta prowadzi do wniosku, że profesjonalne świadczenie usług farmaceutycznych można uznać za wykonywanie działalności leczniczej szczególnego rodzaju. Ponadto, zbadano podstawowe czynności fachowe dokonywane w aptece w kontekście spełnienia przesłanek świadczenia zdrowotnego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. Pozwala to stwierdzić, iż niektóre usługi farmaceutyczne mają status świadczenia zdrowotnego, a osoby poszukujące usług farmaceutycznych w aptekach najczęściej są pacjentami.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
W poszukiwaniu środków ochrony prawnej małoletniego spadkobiercy przed mimowolnym przyjęciem spadku

Według dominującego poglądu bieg terminu na przyjęcie lub odrzucenie spadku (art. 1015 § 1 k.c.) wymaga modyfikacji w przypadku złożenia przez rodziców wniosku o udzielenie zezwolenia na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego (art. 101 § 3 k.r.o.). Istnieje ryzyko, że sąd udzieli zezwolenia już po upływie terminu zawitego i małoletni utraci prawo do odrzucenia spadku. Aby tego uniknąć, do biegu terminu na przyjęcie lub odrzucenie spadku w drodze analogia legis stosuje się przepisy o przedawnieniu względnie przepisy o transmisji. W artykule wykazano, że art. 1015 § 1 k.c. nie jest dotknięty luką konstrukcyjną, a więc brak jest przesłanek dla stosowania analogia legis. Termin bowiem może zostać zachowany, jeżeli rodzice w czasie jego biegu złożą w sądzie wniosek o odebranie oświadczenia o odrzuceniu spadku. Jeżeli tego nie uczynili i termin upłynął, istnieje możliwość uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku w terminie z uwagi na błąd co do prawa (art. 1019 k.c.).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Organizacja i finansowanie świadczeń z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej w Polsce dla osób starszych – stan obecny i wyzwania na przyszłość

Starzenie się społeczeństwa oraz wzrost zachorowalności na choroby nowotworowe osób starszych stanowią jedne z kluczowych czynników wskazujących na zwiększanie się potrzeb z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej (OPiH). W związku z powyższym istotnym jest, by do wzrostu tego zapotrzebowania odpowiednio się przygotowywać (zarówno w zakresie organizacyjnym, jak i finansowym). Od 2013 r., w skali kraju, obserwuje się wprawdzie systematyczny wzrost wydatków na świadczenia z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej, jednakże ilość środków przeznaczanych na ten cel jest w dalszym ciągu niewystarczająca. Ponadto zwraca się także uwagę na problem dostępności do tej formy wsparcia, co może być związane z nieodpowiednią oraz nierównomierną redystrybucją środków przeznaczanych na OPiH w poszczególnych województwach. Celem pogłębienia omawianej tematyki dokonano porównania wydatków na świadczenia z zakresu OPiH w Polsce finansowanych ze środków NFZ w latach 2013–2018, która została uzupełniona analizą wydatków na świadczenia wydawane z budżetu NFZ w przeliczeniu na jednego mieszkańca oraz udziału wydatków na świadczenia z zakresu OPIH (procent w budżecie NFZ) w latach 2013–2018. W artykule omówiono także uwarunkowania prawne i organizacyjne opieki paliatywnej i hospicyjnej, skupiono się również na tematyce finansowania świadczeń z zakresu OPiH, zapotrzebowaniu na tą formę pomocy oraz rekomendacji na przyszłość. Celem odpowiedzi na pytanie badawcze, jakie są nakłady finansowe i formy organizacji świadczeń z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej w Polsce, autorzy posłużyli się metodą dogmatyczną oraz analizą danych zastanych (tj. danych statystycznych i finansowych NFZ oraz MZ)

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Normy ostrożnościowe oceny ryzyka kredytobiorcy hipotecznego

Ostatni kryzys finansowy ujawnił istotne powiązanie stabilności systemu bankowego z kredytowaniem nieruchomości. Celem artykułu jest przedstawienie narzędzi z zakresu nadzoru bankowego (sensu stricto, jak też largo) jako czynników, które mogą ograniczyć popyt na ten rodzaj kredytów. Badaniu poddano głównie środki nadzorcze zastosowane w państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Omówiono zakres stosowania środków nadzorczych ograniczających możliwość wykorzystania nieruchomości jako zabezpieczenia kredytu oraz środków nadzorczych ograniczających możliwość wykorzystania całego dochodu kredytobiorcy do spłaty kredytu. Szczególną uwagę poświecono międzynarodowemu zróżnicowaniu stosowanych środków nadzorczych, wskazując, jak odpowiadają one na priorytety regulatorów rynku finansowego w danym kraju.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Kilka uwag krytycznych o ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 1994 r.

Artykuł zawiera krytyczne uwagi do ustawy o prawie o autorskim i prawach pokrewnych z 1994 r., wskazuje na braki uregulowania podstawowych kwestii, jak np. przedmiotowego zakresu ochrony autorskoprawnej. Autor koncentruje się na zagadnieniach przesłanek ochrony utworu, w tym wymogu, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Autor krytycznie ocenia funkcjonowanie przesłanki twórczości zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu. Wskazuje, że obecne uregulowanie jest sprzeczne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Europy 2009/24/WE w sprawie ochrony programów komputerowych. Zdaniem autora definicja utworu zawarta w ustawie z 1926 r. prawo autorskie była lepsza.
        Autor wskazuje, że przepisy art. 5 i 7 ustawy o prawie autorskim z 1994 r. są sprzeczne z art. 46 prawa międzynarodowego prywatnego z 2011 r., jak również naruszają art. 91 Konstytucji RP. Autor jest zdania, że przepisy art. 5 i 7 oraz art. 14 ust. 2 powinny być one usunięte z ustawy o prawie autorskim.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego – w stronę upodmiotowienia samorządu terytorialnego

Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego funkcjonuje już od ponad 25 lat. Jest to instytucja, która z założenia miała mieć charakter opiniodawczo-doradczy, stanowiąc swoisty instrument dialogu między władzą rządową a samorządem terytorialnym. Praktyka ostatnich czterech lat pokazuje jednak, że władza centralna zmarginalizowała rolę Komisji Wspólnej, pomijając ją zupełnie w procesie legislacyjnym – zdecydowana większość zmian dotyczących kompetencji władz samorządowych była wprowadzano poprzez projekty poselskie, które nie wymagają opinii Komisji Wspólnej. W prezentowanym artykule autorzy proponują szeroko zakrojoną reformę mającą na celu upodmiotowienie samorządu terytorialnego poprzez upodmiotowienie Komisji Wspólnej. Podstawowymi jej postulatami są: wyposażenie Komisji Wspólnej w prawo inicjatywy ustawodawczej, prawo do występowania z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego oraz wprowadzenie grupowej inicjatywy ustawodawczej dla organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Duch ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – 20 lat ulatniania się

Autor wskazuje liczne przykłady oraz przyczyny erozji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w minionym 20-leciu jej obowiązywania. Odwołując się do fundamentalnych zasad prawa autorskiego, wśród przyczyn ww. erozji wymienia: błędne nowelizacje, złe implementacje przepisów międzynarodowych, ułomną działalność doktryny i praktyki prawniczej, błędne orzecznictwo na wszystkich szczeblach sądownictwa, ale także ignorancję prawną twórców i użytkowników, przemożny wpływ na proces legislacyjny mediów i różnych grup interesów, pozaparlamentarne mieszanie się w stosowanie ustawy przez polityków. Autor wskazuje także na uhandlowienie ustawy i postrzeganie prawa autorskiego przez pryzmat potrzeb odbiorców i rynkowe motywacje użytkowników, spychanie na drugi plan praw osobistych autorów i unikatowości twórczości. Autor wskazuje także na konieczność kompleksowej regulacji sfery obrotu prawami autorskimi i pokrewnymi w jednym akcie i podaje przykład absurdu zastosowania przepisów wolnościowych konkurencji do zbiorowego zarządu prawami autorskimi. Erozję prawa autorskiego autor analizuje także na gruncie Uzasadnienia ustawy z 1994 r., będącego podstawą jej uchwalenia. W tym zakresie wskazuje na: odejście od prawidłowych regulacji droit de suite, utworu audiowizualnego i powiązanych z nim wynagrodzeń autorskich, przepisów regulujących zbiorowy zarząd, contra legem interpretacje domniemań prawnych (m.in. legitymacji organizacji zbiorowego zarządzania (OZZ), nabycia praw majątkowych do utworu audiowizualnego), naruszania bezwzględnie obowiązujących przepisów ustawy w zakresie zbywania autorskich praw majątkowych, błędne realizowanie przepisów o tzw. opłacie reprograficznej. Podając przykłady przepisów wprowadzanych w życie nowelizacjami ustawy, autor wskazuje na upadek techniki legislacyjnej i konieczność stosowania skomplikowanych metod interpretacyjnych, aby dotrzeć do sensu przepisu, np. art. 331 i następnych. Lekceważenie ustawy przejawia się także w niestosowaniu ustawowych terminów przez sądy polskie, np. art.80 pr.aut. Wieloma niekorzystnymi skutkami stosowania ustawy obarcza doktrynę prawną niepodejmującą interpretacji wielu pojęć i instytucji ustawowych np. „ogólnego obciążenia” z art. 11013 ust. 5 pkt 2; „inne środki publicznego udostępniania” z art. 70 ust. 21 pkt 3 pr.aut. Autor z niepokojem też wskazuje na projekty nowelizacji ustawy, będące ciągiem dalszym odchodzenia od jej ducha i zagrażające właściwemu zabezpieczaniu praw twórców, artystów wykonawców i innych podmiotów praw pokrewnych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Odrębności ustrojowe gmin uzdrowiskowych

Celem niniejszego artykułu jest wskazanie odrębności ustrojowych gmin uzdrowiskowych w Polsce. Aby to uczynić rozważania osadzono w perspektywie rozwoju ustawodawstwa uzdrowiskowego, którego początki sięgają 1922 roku, ale trzon rozważań dotyczy aktualnego stanu prawnego. W artykule wskazano, że gmina uzdrowiskowa jest gminą o dualnym modelu ustrojowoprawnym: standardowym i specjalnym. Odrębności dotyczą kilku zagadnień: obszaru i nazwy, zadań i opłaty uzdrowiskowej, komisji uzdrowiskowej, statutu oraz nadzoru. Wynikają one ze szczególnego charakteru tych gmin, zdeterminowanego występowaniem zadań publicznych, związanych z prowadzeniem lecznictwa uzdrowiskowego. W zakończeniu stwierdzono, że są dwa filary gminy uzdrowiskowej: surowcowy, opierający się na konieczności zapewnienia bardzo dobrych warunków sanitarnych i środowiskowych miejscowości i ludzki, który stanowią turyści. Aby prawidłowo zarządzać tymi filarami ustawodawca zdecydował o odrębnym statusie ustrojowoprawnym tych gmin.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Etyczne podłoże postaw maklerów papierów wartościowych i doradców inwestycyjnych

Przedmiotem opracowania jest zbadanie doktrynalnych spoiw infrastruktury etycznej, które winny służyć zapewnieniu właściwej postawy moralnej profesjonalistom narażonym na pokusę przeprowadzenia transakcji spekulacyjnych. W szczególny sposób problem ten dotyczy osób zatrudnionych w sektorze usług finansowych na stanowisku maklera papierów wartościowych i doradcy inwestycyjnego. Obszar badawczy został celowo ograniczony do tendencji formalizacyjnych etyki oraz roli procesów kodyfikacyjnych w jej kształtowaniu. Przede wszystkim po to, by wykazać redundantny wpływ unormowań etycznych na wybrane elementy rozwoju moralnego człowieka. Nadto niniejsza praca kładzie akcent na pełniejsze, niż to było dotychczas, wyjaśnienie regularnie występujących niedociągnięć argumentacyjnych narosłych wokół instytucjonalizacji etyki zawodowej z uwypukleniem tych racji, które dezawuują jej znaczenie przy rozstrzyganiu dylematów moralnych. Naszkicowana problematyka została przedstawiona na podstawie aktualnego dorobku doktryny, włączając się w ten sposób w wartki nurt jej rozważań.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Zalety i wady wprowadzenia systemu ochrony w sektorze banków spółdzielczych w Polsce

Celem niniejszego artykułu jest usystematyzowanie poglądów na temat zalet i wad systemu ochrony (Institutional Protection Scheme) funkcjonującego w sektorze banków spółdzielczych Polsce. Zalety i wady poddano analizie z różnych punkty widzenia, przed i w trakcie jego wdrażania. W artykule zaprezentowano ideę systemu ochrony oraz genezę jego powstania oraz unormowania prawne, w których został on uregulowany. Następnie przedstawiono (z punktu widzenia różnych kryteriów) przegląd zalet i wad systemu ochrony wdrażanego w Polsce. Na podstawie przeprowadzonej analizy dokonano oceny zalet i wad wdrażanego systemu ochrony, a następnie sformułowano wytyczne normatywne w tym zakresie.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Współczesne oblicza anomii

W ostatnich latach wielopłaszczyznowa i wielowątkowa zmiana społeczna stała się stanem nie tyle przejściowym, ile ciągłym, a proces dekompozycji obowiązujących regulacji normatywnych i wzorów zachowań wyraźnie wyprzedza konstruowanie nowych stabilnych i trwałych ich form. Społeczny świat znalazł się stanie permanentnej anomii, nie zawsze łatwo dostrzegalnej, zarówno przez samych uczestników rozmaitych społecznych przestrzeni, jak i z zewnątrz, przez ich obserwatorów. W otaczającej nas współczesności normatywne rozregulowanie stało się normą. Niniejszy tekst stanowi próbę wstępnej diagnozy naszkicowanych powyżej przemian, a tok analizy podporządkowany zostanie perspektywie połączonych ze sobą trzech teorii średniego zasięgu: teorii socjalizacji, teorii kontroli społecznej i teorii anomii.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne