rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Philip Muehlenbeck, Czechoslovakia in Africa, 1945-1968, Palgrave Macmillan US, New York 2016, ss. 271.

Współcześnie wielu badaczy stosunków międzynarodowych wydaje się nie doceniać znaczenia historii w analizowaniu przyczyn zjawisk zachodzących w otaczającej nas rzeczywistości. Spojrzenie w przeszłość pozwala odnaleźć źródła konkretnych wydarzeń, ale też, co najważniejsze, wyciągać wnioski pomocne w procesie prognozowania. Wiedza historyczna powinna być punktem wyjścia do analizy stanowiącej element procesu decyzyjnego w zakresie polityki zagranicznej państwa. Niniejsza recenzja dotyczy książki z zakresu najnowszej historii stosunków międzynarodowych. Odnosi się do relacji Czechosłowacji z państwami Afryki, w latach 1945-1968. Autorem publikacji jest Philip Emil Muehlenbeck - historyk pracujący na George Washington University. Naukowiec zajmuje się dziejami zimnej wojny, zwłaszcza w kontekście rywalizacji mocarstw na obszarze określanym w okresie zimnowojennym jako Trzeci Świat. Najnowsza praca Muehlenbecka stanowi pierwszą od ponad 50 lat próbę całościowego ujęcia polityki Czechosłowacji wobec Afryki. Zastanawiać może, co skłoniło amerykańskiego badacza do pojęcia tak mało popularnego tematu i poświęcenia mu długich miesięcy pracy. Jak przyznaje sam autor - wiele amerykańskich dokumentów źródłowych czy publikacji kwalifikuje działania poszczególnych państw bloku wschodniego w Afryce jako realizację jednolitej polityki zawsze kierowanej z Moskwy. Często stosowanym uproszczeniem było i jest przypisywanie konkretnych działań Związkowi Radzieckiemu, podczas gdy ich koncepcja i realizacja leżały w gestii jednego z państw socjalistycznych. Pierwszym zagadnieniem, które badał autor, była aktywność Czechosłowacji na afrykańskim rynku lotniczym. Kwerenda archiwalna zainteresowała go całością polityki władz w Pradze wobec Afryki. (fragment tekstu)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
"Jakie znaczenie ma religia?". Religia w badaniu stosunków międzynarodowych

Przegląd książek i czasopism specjalistycznych pozwala stwierdzić, że badacze dostrzegają i analizują rolę religii w międzynarodowej sferze relacji społecznych w zasadzie od czasu zakończenia konfrontacji zimnowojennej, a więc od lat 90. XX w., a zwłaszcza po zamachach Al-Kaidy z 11 września 2001 r. A zatem kluczowe dla porządku międzynarodowego wydarzenia ostatnich dekad stały się jednocześnie pretekstem do zogniskowania większej uwagi na religii. Nie wydaje się, by był to przypadek. Stosunki międzynarodowe pozostają dyscypliną, która poszukuje swojego miejsca w nauce - mając ambicje budowania globalnych wizji i teorii, musi przede wszystkim wyjść poza swój pierwotny europocentryzm, a tym samym m.in. spotkać się z religią i religijnością. W artykule autorka dostrzega konieczność podejścia interdyscyplinarnego do badania rzeczywistości międzynarodowej i wyjścia poza pozytywistyczne metody badawcze, kreśli genezę i rozwój oraz główne źródła międzynarodowej demografii religii, a także podejmuje problem włączania religii do literatury dotyczącej stosunków międzynarodowych. Wskazano, że choć coraz więcej się pisze na ten temat, badanie religii jest na początku długiej jesz-cze drogi. Autorka podkreśla, iż warto podjąć to wyzwanie, które z jednej strony zmusza badaczy do wyjścia poza ramy swojej dyscypliny, z drugiej - może istotnie wpłynąć na jej tożsamość.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Stałość i zmienność stylu wychowania w rodzinie w teorii i praktyce edukacyjnej

Artykuł podejmuje problem aktualności stylu wychowania w rodzinie oraz znaczenie tego pojęcia w teorii i praktyce pedagogiki rodziny. To próba odpowiedzi na pyta nie co jest stałe, a co zmienne w stylach wychowania. Odpowiedź ta uwzględnia zagadnienia: rozumienie pojęcia, kryteria i klasyfikacje stylu wychowania, rodzaje stylu wychowania oraz uwarunkowania zmian. W artykule zaprezentowane są główne klasyfikacje stylów wychowania (M. Ryś, D. Baumrind, E. Maccoby, J. Martin, G. Schmidchen). Pokazują one podstawowe kryteria wyodrębniania stylów wychowania i ich znaczenie dla procesów edukacji. Kategoria stylu wychowania zastosowana w pedagogice jest wciąż aktualna. Pozwala ona opisać, wyjaśnić, rozumieć i interpretować rzeczywistość wychowania. Nadal duże za stosowanie w teorii i praktyce edukacyjnej ma tradycyjna klasyfikacja stylów wychowania, w której wyróżnia się styl autokratyczny, autorytatywny i permisywny. W tekście przedstawione są też inne klasyfikacje, które różnią się nieco kryteriami i rodzajami stylu wychowania. Ważnym obecnie problem są zmiany i ewolucja stylu wychowania. W artykule postawione są pytania o kierunek tych zmian i ich znaczenie dla wychowania dzieci i młodzieży. Przytoczone są wyniki badań i analiz takich autorów, jak J. Mariański, T. Szendlak, M. Kohn, J. Coleman. Pokazują one ekspansywną tendencję obojętnego i permisywnego stylu wychowania. Dane te wskazują na intensywne zmiany w zakresie modelu wychowania współczesnego pokolenia. Zachodzą one zarówno w wychowaniu w rodzinie, jak i innych instytucjach edukacyjnych. Współcześnie problematyka stylów wychowania jest bardzo aktualna i jest ważnym wyzwaniem dla teorii i praktyki edukacyjnej. Podjęta refleksja jest próbą przedstawienia niektórych tylko zagadnień i spojrzeniem na nie w sposób syntetyczny z perspektywy pedagogiki, a głównie pedagogiki rodziny.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, historia
Informacje o uczniu przekazywane rodzicom przez nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej w świetle badań empirycznych

Informacje (pozytywne i negatywne) dotyczące funkcjonowania ucznia przekazywane rodzicom przez nauczyciela pełnią istotną rolę w modyfikacji zachowania dziecka. Praca przedstawia wyniki badania, którego celem było określenie czym charakteryzują się informacje przekazywane rodzicom przez nauczycieli, czego dotyczą, jak są przekazywane oraz jak oceniany jest ich wpływ na wychowanie. Opinie analizowano z dwóch perspektyw: nauczycieli i rodziców. W badaniu wzięli udział nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej (N = 29) i rodzice dzieci z tego poziomu kształcenia (N = 57). Zastosowano kwestionariusz ankiety własnego autorstwa. Wyniki wskazują, że obie grupy respondentów uważają informacje od nauczycieli za znaczące dla wychowania, twierdzą że formułowane są one często i są dość wyczerpujące, obejmują różne aspekty funkcjonowania dziecka. Ponadto, informacje od nauczycieli nie mają jednostronnego charakteru, lecz najczęściej łączą ze sobą pochwały i uwagi krytyczne.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
Unia Afrykańska a procesy demokratyzacji w Afryce

Zjawiska kryzysowe, jakie ujawniły się w Afryce w latach 80. XX w., i groźba marginalizacji w globalizującym się systemie międzynarodowym skłoniły afrykańskie elity do poszukiwania strategii naprawczych zmierzających do przyspieszenia procesów rozwojowych i modernizacyjnych na kontynencie. Jednym z elementów tych strategii miała być demokratyzacja, traktowana jako sposób na upodmiotowienie społeczeństw i stworzenie efektywnych instytucji państwowych. Postulat budowania demokratycznych i opartych na praworządności reżimów politycznych został wpisany do agendy regionalnych instytucji międzynarodowych, w tym Organizacji Jedności Afrykańskiej i jej następczyni - Unii Afrykańskiej. Promowanie procesów demokratyzacyjnych napotyka jednak w Afryce szereg przeszkód wynikających z polityczno-społecznych uwarunkowań właściwych poszczególnym krajom i sub-regionom kontynentu.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Reaktywne zaburzenia więzi (RAD) u dzieci przebywających w placówkach opiekuńczo-wychowawczych

Rola rodziców w wychowaniu dziecka jest szczególnie istotna dla prawidłowej socjalizacji i pomyślnego rozwoju jednostki. Co się jednak dzieje w sytuacji, gdy dziecko zamiast otrzymać od rodziców oczekiwanego poczucia bezpieczeństwa, szacunku i miłości, doznało zaniedbania czy nawet skrajnego nadużycia? A ponadto, jak może czuć się dziecko, które pomimo licznych cierpień, w ostatecznym rozrachunku i tak zostaje odrzucone przez swoich bliskich–oprawców i trafia do placówki opiekuńczo- -wychowawczej? W wyniku niepomyślnych doświadczeń, takiej jednostce mogą towarzyszyć Reaktywne Zaburzenia Więzi (RAD – Reactive Attachment Disorder), czyli zespół zaburzeń relacji międzyludzkich, który uniemożliwia inicjowanie i podtrzymywanie więzi – szczególnie tych bliskich. RAD w znacznym stopniu utrudnia życie nie tylko dziecku, ale również osobom starającym się nawiązać głęboki, emocjonalny kontakt z dzieckiem. Pracownicy placówek opiekuńczo-wychowawczych próbując przełamać barierę, którą stawia dziecko, spotykają się z coraz większym oporem jednostki, z nieskrywaną niechęcią, a niekiedy agresją. Również rodziny adopcyjne dotyka ten problem. Świeży rodzice upatrują winy w sobie, ponieważ zetknięci z tak skomplikowanymi zaburzeniami u dziecka, nie mają wiedzy jakie podjąć działania, by dziecko poczuło się swobodnie w ich towarzystwie. W artykule zostaną szeroko omówione Reaktywne Zaburzenia Więzi, przyczyny ich powstawania, kryteria diagnostyczne oraz towarzyszące temu zaburzeniu symptomy.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
BRICS jako reprezentant interesów globalnego Południa: analiza stanowiska ugrupowania względem głównych problemów w dialogu pomiędzy krajami Północy i Południa

Podczas dziewięciu spotkań na szczycie przywódcy BRICS (Brazylii, Rosji, Indii, Chińskiej Republiki Ludowej i Republiki Południowej Afryki) wyraźnie odwoływali się do tematów, które leżą w polu zainteresowania krajów spoza bloku, w szczególności państw globalnego Południa. Adresowana do nich była wizja współpracy międzynarodowej, która wskazuje, że współczesny, zglobalizowany i pełen współzależności świat nie może być zdominowany przez jedną grupę państw: globalną Północ. Praca ma charakter analizy warstwy deklaratywnej i bazuje na dokumentach końcowych wydawanych po szczytach BRICS. Artykuł weryfikuje hipotezę główną, że BRICS występuje w imieniu globalnego Południa, prezentując w swoim programie interesy krajów rozwijających się oraz potrzebę zmian modelu współpracy międzynarodowej. W tekście rozpatrywane są jeszcze trzy hipotezy pomocnicze, które odnoszą się do częstotliwości występowania wspomnianej problematyki Południa w oficjalnych dokumentach BRICS.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
(Nie)bezpieczeństwo w rodzinie

Mimo iż oczywisty wydaje się fakt, że większość rodzin tworzą osoby związane uczuciem miłości, to jednocześnie badacze są zgodni co do tego, że to właśnie rodzina jest miejscem, w którym dochodzi do niespotykanych w innych środowiskach aktów przemocy, a przestępstwa przeciwko rodzinie należą do jednych z najczęściej popełnianych. Raport UNICEF dotyczący śmierci dzieci z powodu stosowania przemocy lub drastycznego zaniedbania pokazuje, że Polska znajduje się w środku zestawienia dotyczącego 28 krajów rozwiniętych. Jak wynika z raportów WHO, ponad jedna trzecia kobiet na świecie pada ofiarą przemocy, przy czym większość z nich atakowana jest lub krzywdzona przez własnych mężów lub partnerów. Niniejszy artykuł stanowi próbę ukazania złożoności problematyki dotyczącej przemocy wewnątrzrodzinnej. Przedstawiono w nim formy krzywdzenia zarówno dzieci, jak i dorosłych członków rodziny. Zwrócono uwagę na często pomijany rodzaj wiktymizacji, czyli bycie przez dzieci świadkami przemocy między rodzicami czy innymi dziećmi znajdującymi się w rodzinie. Ukazano skalę występowania problemu przemocy domowej w świetle badań empirycznych prowadzonych w Polsce i skonfrontowano z wynikami badań zagranicznych. Szczególną uwagę poświęcono sytuacji dziecka doświadczającego przemocy ze strony najbliższych. Konsekwencje krzywdzących zachowań ze strony rodziców mają bowiem wymiar niezwykle szeroki i trwały. Agresywne otoczenie dziecka dostarcza wzorców zachowania i sposobów instrumentalnego wykorzystywania agresji. Ofiary przemocy w rodzinie stają się często prześladowcami sięgającymi po zachowania, które im samym przyniosły ból i upokorzenie.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
Uwarunkowania i postawa Chin wobec programu nuklearnego Korei Północnej po zimnej wojnie

Celem artykułu jest analiza oraz ocena uwarunkowań i postawy Chin wobec programu nuklearnego Korei Północnej po zimnej wojnie. Kwestie te rozpatrywane są w płaszczyźnie polityczno-ideologicznej, polityczno-wojskowej i strategicznej oraz gospodarczej. Główną tezą artykułu jest stwierdzenie, że po zimnej wojnie Chiny, jako protektor i patron Korei Północnej, ułatwiły jej rozwój programu nuklearnego. Wspieranie sąsiada wynikało głównie z wartości strategicznej Korei Północnej dla Chin jako państwa buforowego. Czynnik ideologiczny miał z kolei niewielkie znaczenie i wykorzystywany był instrumentalnie. Nuklearne ambicje Pjongjangu z czasem zaczęły szkodzić interesom Państwa Środka. W związku z tym w ostatnich latach Chiny nakładały na Koreę Północną coraz bardziej dotkliwe sankcje gospodarcze. Mimo dużego znaczenia Chin dla Korei Północnej, Pekin jak dotąd nie był w stanie skutecznie wpłynąć na Pjongjang w kwestii zahamowania jego programu nuklearnego. Pytanie o kierunek i zasięg dalszych zmian polityki Chin wobec Korei Północnej pozostaje otwarte.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Starość w rodzinie. Opieka nad seniorem wyzwaniem dla dorosłego dziecka czy państwa?

Znaczny wzrost liczby osób starszych wymusza zmianę podejścia do starzenia się. W skali państwa, starzenie się wiąże się z niepokojącymi prognozami niewydolności finansowej w sektorach zdrowia i pomocy społecznej; w skali rodziny pokazuje rosnący deficyt w zabezpieczaniu seniorom długoterminowej opieki spowodowany przez kryzys więzi i migrację finansową młodych. Dlatego w artykule zrewidowane jest rozumienie starości ze wskazaniem na naglącą potrzebę zdecydowanie bardziej aktywnego włączenia się seniorów w społeczeństwo i rodzinę.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
Metateoria w nauce o stosunkach międzynarodowych

Filozofia nauki i filozofia nauk społecznych odegrały i odgrywają nadal znaczącą rolę w formowaniu i rozwoju nauki o stosunkach międzynarodowych. Wpłynęły one na sposoby teoretyzowania przez dyscyplinę jej przedmiotu i rozumienia prawomocności wytwarzanej wiedzy, a także wybory metodologiczne. Często problemy podnoszone przez filozofię nauki są określane jako metateoretyczne. Metateoria bada podstawowe założenia teorii oraz ich wpływ na sposoby teoretyzowania i praktyki badawcze. W NSM zainteresowanie metateorią nabierało szczególnego znaczenia w okresach tak zwanych "wielkich debat" lub "debat paradygmatycznych" toczonych w dyscyplinie. Celem artykułu jest przedstawienie roli, jaką metateoria pełniła i pełni w NSM. Kluczowe pytanie dotyczy przyczyn szczególnego zainteresowania metateorią przez badaczy stosunków międzynarodowych. W artykule omawiam także rozumienie teorii i historię metateorii w NSM oraz przedstawiam stanowiska zajmowane w sporze o rolę metateorii w dyscyplinie. (abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Zdrowie romskich dzieci. Uwarunkowania biologiczne

Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczących występowania wśród romskich dzieci zamieszkujących Słowacką i Czeską Republikę biologicznie (genetycznie) warunkowych chorób. Wskazują one, że Romowie mimo wielowiekowego zamieszkiwania w Europie zachowali wobec społeczeństw europejskich odmienność antrologiczną i immunologiczną. Wśród romskich dzieci, częściej niż wśród nieromskich, notuje się występowanie takich chorób warunkowych genetycznie, jak: wrodzona choroba oczu jaskra (glaucoma), fenyloketonuria, wrodzona hipotyreoza, wrodzone deformacje czaszki oraz niektóre przypadki opóźnienia umysłowego. Problemem budzącym największe spory staje się znaczący odsetek upośledzeń szczególnie umysłowych notowanych w tej populacji, przekraczający wielokrotnie jej udział w całej populacji obu krajów.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
Analiza wpływu i znaczenia aktorów transnarodowych poprzez model bumerangu: studium przypadku działań Amnesty International wobec kryzysu migracyjnego w Europie

Celem artykułu jest analiza wpływu i znaczenia aktorów transnarodowych - zwłaszcza niekomercyjnych transnarodowych sieci wsparcia - w stosunkach międzynarodowych. Dla zrozumienia omawianego problemu badawczego podjęta zostanie analiza studium przypadku, którym są działania Amnesty International wobec kryzysu migracyjnego na obszarze Unii Europejskiej. Aktywność tej organizacji pozarządowej i skuteczność podejmowanych przez nią działań indywidualnie, jak również w ramach tzw. sieci wsparcia (ang. transnational advocacy network, TAN), przeanalizowana została przy wykorzystaniu modelu bumerangu, który stanowi teoretyczną ramę pracy. O wyborze takiego narzędzia badawczego decydują jego założenia ontologiczne i epistemologiczne. Zwracają one bowiem uwagę na pięć poziomów oddziaływania TANs na państwa i innych kluczowych uczestników stosunków międzynarodowych. Pozwalają ocenić efektywność działania transnarodowych sieci wsparcia w realizacji ich celów, ale jednocześnie poszukiwać odpowiedzi na pytanie o to, czy i jaki rzeczywisty wpływ TANs mogą wywierać na zmiany polityk i sposobów działania państw i innych aktorów międzynarodowych. Mając powyższe na uwadze, przyjęto następującą strukturę artykułu. W pierwszej części przedstawiono założenia metodologiczno-teoretyczne. Następnie dokonano analizy studium przypadku. Ostatnia część artykułu stanowi podsumowanie i próbę odpowiedzi na pytania badawcze dotyczące tego, czy aktorzy transnarodowi mogą w sposób realny wpływać na polityki państw i organizacji międzynarodowych oraz jakie uwarunkowania ograniczają oddziaływanie aktorów transnarodowych.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Rozpoznanie u dziecka wady letalnej jako sytuacja zagrożenia i rozwoju wartości dla jego rodziców

W artykule analizuję sytuację, w jaką wchodzą rodzice po tym, jak u ich dziecka zostaje rozpoznana wada letalna. Odnoszę się przy tym do rodziców dzieci z rzadką aberracją chromosomów – Zespołem Edwardsa. Na początek rozpatruję sytuację rodziców w kontekście zagrożeń, jakie choroba potomstwa niesie dla cenionych przez nich wartości. Przeprowadzona analiza pokazała, że wraz z utratą wartości, jaką jest zdrowie dziecka w rodzicach wyzwala się wiele negatywnych emocji podobnych do tych, które następują po śmierci bliskiej osoby. Niektórzy rodzice czują się niepełnowartościowi, ponieważ poczęli dziecko w biologicznym sensie wadliwe a także wskutek pejoratywnego postrzegania chorego dziecka przez otoczenie społeczne. Rodzice nie są również w stanie planować przyszłości, ponieważ wiedzą, że każdy dzień życia ich dziecka może być ostatnim. Zarazem w artykule pokazałam, że poczęcie dziecka z Zespołem Edwardsa, przy spełnieniu pewnych warunków, może być szansą zrewidowania dotychczasowego systemu wartości a także wzrostu osobowego każdego z rodziców z osobna, ich małżeństwa i rodziny.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne, historia
Ameryka Łacińska w polityce zagranicznej Meksyku: między retoryką a rzeczywistym partnerstwem

Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza polityki zagranicznej Meksyku wobec państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Pozwala ona dostrzec rzeczywisty zasięg i ograniczenia projektów Meksyku wobec regionu w kontekście jego relacji z USA, jak również wysiłki na rzecz utrzymania delikatnej równowagi pomiędzy polityką wewnętrzną a zewnętrzną państwa. Stosunki Meksyku z państwami latynoamerykańskimi służą również zilustrowaniu, w jaki sposób usiłuje on przezwyciężyć skomplikowane położenie geopolityczne i sąsiedztwo z USA, regionalnym liderem. Aby podkreślić ewolucję meksykańskiej polityki wobec Ameryki Łacińskiej, w pierwszej części artykułu przedstawiona zostanie jej specyfika oraz przewartościowania, jakim została poddana, wraz z procesem stopniowego demokratycznego otwarcia, a następnie, na przykładzie wybranych rządów, nowe elementy i kierunki zaangażowania państwa.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Wszystko zaczyna się od płci... społeczna percepcja „inności” kobiet z niepełnosprawnością ruchową – wyniki badań

Zmiana nastawienia społecznego oraz sposobu myślenia o osobach stanowi zadanie bardzo trudne, mimo to należy podejmować działania zmierzające do zmiany aseksualnego i negatywnego wizerunku kobiety niepełnosprawnej, dość powszechnie panującego w naszym społeczeństwie. W sytuacji zupełnie nieświadomego globalnego ujmowania niepełnosprawności z pominięciem płci tych jednostek rodzi się poważny problem dotyczący w szczególności percepcji kobiet niepełnosprawnych. Zmiana podejścia do kobiet niepełnosprawnych wymaga przede wszystkim zmiany w binarnym sposobie myślenia, wywodzącym się z uprzedzeń i stereotypów. Przeobrażenia w tym zakresie zauważalne są także w naukowych dyskursach nad kategorią ciała, płci i kobiecości. W artykule zostaną przedstawione zagadnienia związane z funkcjonowaniem społecznym kobiet niepełnosprawnych ruchowo oraz ich postrzegania przez studentki kierunku pielęgniarstwo oraz studentów kierunku wychowanie fizyczne. Podjęte rozważania stanowią próbę egzemplifikacji wykluczania płci w odniesieniu do osób niepełnosprawnych, traktowanych w sposób globalny z pomijaniem różnicy wynikającej z płci.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, historia
Zasadnicze atrybuty polityki rozwojowej Unii Europejskiej

Polityka współpracy na rzecz rozwoju, powszechnie nazywana polityką rozwojową, jest jedną z kluczowych dziedzin aktywności Unii Europejskiej i jej państw członkowskich. Traktat z Lizbony zaliczył ją do działań zewnętrznych Unii Europejskiej, dzięki którym Unia dąży do umacniania współpracy we wszystkich dziedzinach stosunków międzynarodowych. Zaliczona do kompetencji dzielonych, polityka rozwojowa Unii Europejskiej charakteryzuje się szczególnymi cechami, które są głównym przedmiotem niniejszego artykułu. Są one rozpatrywane na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, koncepcyjnej oraz motywacyjnej.(abstrakt oryginalny)

Czasopismo: Stosunki Międzynarodowe - International Relations
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji