rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prezentacja

Prezentacja numeru 1(4) (1999) Sympozjum poświęconego tematowi: "Kościół katolicki na Litwie i Białorusi w XIX i XX wieku"

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Posługa słowa wśród dzieci i młodzieży

W posłudze Kościoła wielką rolę odgrywa misja prorocka. Możemy ją realizować poprzez ewangelizację, głoszenie homilii oraz prowadzenie katechez. Najszerszy zakres treściowy ma katecheza, ponieważ przekazuje całokształt prawd objawionych w sposób usystematyzowany. Homilia czy kazanie w przekazie treści ograniczają się do czytania biblijnego przeznaczonego na dany dzień. Klasyczna homilia jest dobra wtedy, gdy porusza tematykę zakorzenioną w lekcji czy w Ewangelii. W referacie zwrócę uwagę na głoszenie słowa Bożego podczas homilii, kazania, rekolekcji, a także poprzez inne formy kontaktu ze słowem Bożym, którego adresatami są dzieci i młodzież.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Historia laicyzacji. Skala oddziaływania antyreligijnego na sytuację Kościoła katolickiego na Wschodzie

Historia laicyzacji. Skala oddziaływania antyreligijnego na sytuację Kościoła katolickiego na Wschodzie

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Wolność, równość, współudział - o. Leon Dehon jako prekursor zmian w oficjalnym katolickim nauczaniu społecznym

Moim zamiarem jest prześledzenie katolickiego nauczania na temat sprawiedliwości społecznej, w szczególności zaś zastanowienie się nad współczesnym znaczeniem określenia używanego przez o. Dehona: „królestwo Serca Jezusowego w duszach i społeczeństwach”. Za punkt wyjścia posłuży mi artykuł o. Charlesa Currana poświęcony zmianom w oficjalnym społecznym nauczaniu katolickim, jakie zaszły na przestrzeni ostatnich stu lat. Następnie przedstawię szczegółowo przemówienie Leona Dehona do alumnów Kolegium św. Jana we wrześniu 1907 roku. Wreszcie zakończę zwięzłym omówieniem położenia ubogich pracowników w moim własnym kraju i oceną, jaki wpływ mogą mieć społeczne rozwiązania z przeszłości na obecną sytuację w Ameryce.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Wprowadzenie

Wprowadzenie do Sympozjum nr 2(7) (2000) poświęconego tematowi "Psychologia w służbie religijnego rozwoju człowieka".

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Niektóre aktualne wyzwania dla życia zakonnego

Odnowa życia w świetle charyzmatu jest stałym wyzwaniem, które stoi przed poszczególnymi instytutami życia konsekrowanego. Na ten problem zwraca uwagę aktualne nauczanie Magisterium Kościoła, które uwypukla aspekt wierności charyzmatycznej, właściwej formacji oraz troski o powołania. Odnowa miłości wobec Boga i ludzi jest gwarantem wierności powołaniu poszczególnych osób konsekrowanych. Ona także sprawia, że osoby konsekrowane stają się proroczym znakiem obecności Boga w świecie oraz wskazują na ostateczny cel człowieka, jakim jest zjednoczenie z Bogiem.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Eucharystia w życiu sługi Bożego o. Leona Dehona (1843-1925)

Eucharystia w życiu sługi Bożego o. Leona Dehona (1843-1925)

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Geneza współczesnego abortyzmu i jego przejawy

Dyskusje nad wciąż aktualnym zagadnieniem przerywania ciąży koncentrują się obecnie na problemie jego godziwości, czyli na aspekcie moralnym, oraz dopuszczenia go przez prawo pozytywne, czyli na aspekcie legislacyjnym. Przeciwnicy przerywania ciąży odwołują się do argumentów, które – jak się wydaje – powinny spotkać się z powszechną aprobatą, a tym samym wpływać na dokonywane wybory i na ogólną mentalność. Jest jednak faktem niedomagającym się specjalnego dowodzenia, że te argumenty wciąż są mało znane albo są wprost odrzucane. Dla zrozumienia istniejącej, dość paradoksalnej, sytuacji jest konieczna analiza historyczno-kulturowa genezy abortyzmu, rozpowszechnionego w dzisiejszych wypowiedziach zwolenników przerywania ciąży, wpływającego jednak w dużym stopniu na traktowanie problemu w naszych czasach i na dokonywanie jego spłyconej oceny etycznej. Należy sądzić, że dopiero na gruncie pogłębionego rozumienia zachodzących zjawisk, a przede wszystkim ich przyczyn będzie można podjąć bardziej adekwatne środki służące obronie życia na jego początku, która jawi się jako fundamentalny wymóg obrony cywilizacji miłości wobec narzucającej się ostentacyjnie kultury śmierci.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Kościół rzymskokatolicki na Białorusi i Litwie w XIX i początkach XX stulecia

Przedstawiając problematykę organizacji terytorialnej Kościoła rzymskokatolickiego na Białorusi i Litwie w XIX i początkach XX wieku w granicach cesarstwa rosyjskiego, na wstępie należy zwrócić uwagę na kilka kwestii. Ograniczenia czasowe w ramach sympozjum, a przede wszystkim zaś złożoność problematyki powodują konieczność skoncentrowania uwagi głównie na zmianach w sieci diecezji, jakie miały miejsce w omawianym okresie. Natomiast pozostałe kwestie dotyczące struktury kościelnej, dekanaty i parafie potraktowane zostaną niekiedy bardziej ogólnikowo.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Abraham – Apostoł z Księgi Rodzaju

„Idźcie i głoście” – to wezwanie, jakie usłyszeli od Jezusa Apostołowie (zob. Mt 10,7; Mk 16,15). Wezwanie to kryje w sobie nie tylko element posłania, misji, ale również tajemnicę niezwykłego powołania do pójścia za Jezusem oraz tworzenia głębokiej z Nim relacji. W niniejszym artykule autor podejmuje próbę odczytania podobnych elementów w biblijnej i pozabiblijnej tradycji dotyczącej Abrahama. Okazuje się, że tradycja ta w wielu miejscach wykazuje cechy podobieństwa do ewangelicznych opowiadań o życiu i działalności grona Dwunastu. Daje w ten sposób podstawę, by dostrzec w Abrahamie postać Apostoła – Apostoła z Księgi Rodzaju.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Sposoby walki z Kościołem w PRL w latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku

Nowa władza w powojennej Polsce na wszelki sposób starała się usunąć obecność Kościoła z życia publicznego albo przynajmniej ją marginalizować. Rządzący traktowali partię i państwo z jednej oraz Kościół z drugiej strony jako dwa odrębne byty. Uznanie praw Kościoła i ludzi wierzących miało charakter koncesyjny, traktowano je jako przywilej udzielony przez suwerena, czyli państwo i partię. Wyraźnie została za¬znaczona nadrzędność państwa, jego charakteru ideologicznego i jego funkcji wład¬czych. Ograniczenia działalności Kościoła przez władze komunistyczne można podzie¬lić na dwa okresy: do 1956 roku, gdzie represje i prześladowania miały charakter bardziej otwarty i bezpardonowy oraz te następujące po przejęciu sterów rządowych przez Wła-dysława Gomułkę. W pierwszym okresie odnajdujemy np. pozbawienie Kościoła praw majątko¬wych, upaństwowienie Caritas, dekret o obsadzaniu duchownych stanowisk kościelnych, wreszcie aresztowanie i więzienie kardynała Wyszyńskiego. Natomiast w czasie rządów Gomułki m.in. nauka religii zaczęła być usuwana ze szkół, zaprzestano udzielania zezwoleń na budowę nowych kościołów, ograniczono liczbę dni wolnych od pracy, które miały za podstawę święta kościelne.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Ocalić (obraz) człowieka. Istota dyskusji o komórkach macierzystych

Tocząca się w krajach Europy Zachodniej i w USA publiczna debata dotycząca najnowszych osiągnięć medycznych potwierdza tezę, że w ostateczności bój dotyczy o wiele wyższej stawki niż dopuszczenia takiej czy innej terapii. Oczekiwania i obietnice wyrastające z „etyki leczenia”, niekiedy za wszelką cenę, stanowią jedną stronę konfliktu, a lęki i obawy dotyczące nowych terapii, także natury etycznej, wyznaczają pozycję drugiego obozu. Ponieważ doświadczenia są bardzo różne, dyskusja przebiega odpowiednio żywo. Nic więc dziwnego, że żurnaliści werbalizują niekiedy bardzo radykalnie nowe wyzwania będące owocem zachodzących przemian. W jednym z wywiadów zapytano: „Nauki wiedzą o człowieku w detalach bardzo dużo, jednak wydaje się, że całego człowieka straciły z pola widzenia. Czy oznacza to koniec humanizmu? Albo stoimy u początku nowego humanizmu?”. Te pytania zdają się stanowić centrum dyskusji dotyczącej najnowszych dylematów w dziedzinie biotechnologii i biomedycyny.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Świat współczesny potrzebuje pokuty i nawrócenia

Nie ulega wątpliwości, że ludzkość znalazła się obecnie na zakręcie historii. Przeżywa kryzys, i to poważny. Jak się wydaje, niespotykany na taką skalę w przeszłości. Poprzez wieki egzystencja zarówno jednostek, jak i społeczności wpisana była w ustalone struktury społeczne, których podstawy stanowiła religia (w Europie i w obydwu Amerykach chrześcijaństwo), naród i państwo (pojmowane jako państwo narodowe, mimo istniejących w nim mniejszości) oraz partie polityczne i ich ideologie. Stanowiły one jednocześnie istotne znaki identyfikacyjne.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Światowy dramat konfliktu między kulturą życia a kulturą śmierci

Artykuł opisuje konflikt pomiędzy kulturą życia a kulturą śmierci.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Wyższe Seminarium Misyjne Księży Sercanów w Stadnikach - historia i teraźniejszość

Autor omawia historię i aktualność Wyższego Seminarium Misyjnego Księży Sercanów w Stadnikach.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Prezentacja sylwetki Jubilata ks. kard. Stanisława Nagiego

Artykuł przedstawia sylwetkę ks. kard. Stanisława Nagiego SCJ

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Nowa ewangelizacja w Ecclesia in Europa Jana Pawła II

Misja Kościoła w dzisiejszej Europie, podobnie jak w każdym czasie i we wszystkich miejscach, to głoszenie Ewangelii nadziei, która została mu przekazana przez Jezusa Chrystusa. Ten obowiązek określa jednocześnie tożsamość Kościoła i jego powołanie, by nauczał wszystkie narody, włączał ludzi w Mistyczne Ciało Chrystusa poprzez chrzest i uobecniał nieustannie Ofiarę, która jest pamiątką Jego śmierci i zmartwychwstania. Europa potrzebuje nowej ewangelizacji w związku z ogromnymi zmianami polityczno-społecznymi w ostatnich dekadach. Nowa ewangelizacja zakłada przepowiadania tajemnicy Chrystusa na podstawie świadectwa jedności Kościoła oraz szeroko pojęty dialog (ekumeniczny, międzyreligijny, kulturowy, społeczny). Służba Ewangelii nadziei powinna przejawiać się w posłudze miłosierdzia wobec najbardziej potrzebujących pod względem materialnym i duchowym. Kościół w Europie, służąc społeczeństwu, musi wiernie głosić prawdę o małżeństwie i rodzinie, broniąc cywilizacji życia i wskazując na najgłębsze wartości wypływające z Dekalogu.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Kontekst filozoficzno-kulturowy współczesności

Niniejsze zagadnienie może stanowić doskonały przedmiot kilkudniowych obrad i sympozjów. Implikuje ono bowiem bardzo obszerną i wielowymiarową problematykę, nie tylko filozoficzną. Trudno zatem w kilku słowach przybliżyć i scharakteryzować naszą kulturę i cywilizację, zwłaszcza w jej relacji do godności osoby ludzkiej i jej epistemologicznego wymiaru bytowania. Z konieczności zostanie ono zacieśnione do kontekstu kulturotwórczego, związanego z refleksją filozoficzną, która, będąc racjonalnym namysłem nad zastaną przez człowieka rzeczywistością, rości sobie niejednokrotnie prawo do kreatywizmu epistemologicznego, a przynajmniej aksjologicznego. Znane i rozumiane są znaczenia pojęć: „filozofi a” i „kultura”. Terminem szerszym znaczeniowo jest pojęcie „kultury”, która dotyczy wszelkiej duchowej, racjonalnej i materialnej twórczości ludzkiej. Twórczość ludzka wypływa jednak z pewnych inspiracji aksjomatycznych obecnych w systemie poznawania i oceniania świata. Wizja filozoficzna, ale i religijna, jest tu więc nieodzowna. Albowiem nie tylko refleksja filozoficzna wpływa na obraz kultury i kształtowania się całej cywilizacji. Swoje poczesne miejsce ma także nauka, której rozwój w dużej mierze odpowiada podstawowym tendencjom filozoficznym i kulturowym.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Czy chrześcijanie mogą „narzucać” swoje prawa ludziom mającym inny światopogląd? Uwagi na marginesie debaty społecznej w Polsce

Celem artykułu jest podjęcie refleksji nad zagadnieniem możliwości prawnej regulacji niektórych kwestii moralnych. Toczy się bowiem wciąż debata społeczna dotycząca m.in. prawnych aspektów przerywania ciąży. Po syntetycznym ukazaniu fundamentu prawa do życia, którego źródłem jest nadprzyrodzona godność człowieka, podjęto problem prawnej regulacji analizowanych kwestii. Stwierdzono, że niektóre swoje źródło mają w powszechnie obowiązującym prawie naturalnym, a normy religijne je wzmacniają i dostarczają nowej motywacji. Wskazano ponadto na potrzebę permanentnej formacji sumienia, które nie może zostać zastąpione przez prawo.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Jezus – posłany od Ojca w Duchu Świętym – wzór misjonarza

Artykuł jest próbą określenia trynitarnych podstaw misji i wskazania wniosków praktycznych. Składa się z trzech części poświęconych kolejno tożsamości Posłanego, celowości Jego posłania i uczestnictwie misjonarzy w posłannictwie Chrystusa i Ducha Świętego.
Tożsamość Posłanego (jednorodzonego Syna i Ducha Świętego) jest ukazana z perspektywy wewnątrztrynitarnych relacji. Syn został posłany przez Ojca, aby był „Nauczycielem, Królem i Kapłanem wszystkich” (LG, 13a). Duch Święty zaś „niesie” światu zmartwych¬wstałego Chrystusa i gromadzi Jego uczniów „w jednym Kościele Chrystusa” (KKK 1097). W ten sposób dokonuje się zbawianie świata, które jest głównym celem posłania Syna (por. J 3,17). Uczestnictwo misjonarza w posłaniu wcielonego Syna polega na realizacji Jego kapłaństwa wyrażającego się w mesjańskim triplex munus (nauczanie, uświę¬canie, kierowanie albo w funkcji: prorockiej, ofiarniczej i pasterskiej). Jezus z Nazaretu jest wzorem dla misjonarza jako najwyższy i wieczny Kapłan, który „przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę” (Hbr 9,14).
Główny wniosek wyraża się w stwierdzeniu, że budowanie wspólnoty zbawionych musi być przede wszystkim patrocentryczne i dziejozbawczo kom-plementarne, czyli chrystologicznie i równocześnie pneumatologicznie ugrunto¬wane.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Od Kościoła polskiego do Kościoła Polaków na Wschodzie?

W ostatnich latach istnienia ZSRR i po jego rozwiązaniu w 1991 roku dokonały się na Wschodzie nieoczekiwane zmiany. Za jedne z najważniejszych z punktu widzenia żyjących tam polskich mniejszości narodowych trzeba uznać przemiany w tamtejszym Kościele katolickim obrządku łacińskiego. Składa się na nie kilka czynników. Najważniejsze to: wprowadzenie do liturgii języków narodowych, zmiany w składzie etnicznym katolickich wspólnot religijnych oraz narodowe dążenia nowych państw na zachodnich terenach byłego ZSRR. W ich wyniku Kościół katolicki stopniowo przestaje pełnić tam rolę najważniejszego dla Polaków oparcia w ich dążeniu do zachowania tożsamości narodowej, tak jak miało to miejsce w ciągu ostatnich kilkuset lat. Rola ta, choć nie związana z zasadniczą misją Kościoła, była niejako naturalnym rezultatem likwidacji za czasów carskich i w okresie ZSRR wszelkich instytucji życia publicznego, służących zachowaniu duchowej odrębności Polaków. Tylko w kościołach, obok tak ważnej dla nich cechy wyróżniającej, jaką była łacina, zachował się doniosły czynnik o znaczeniu kulturowym, a mianowicie język polski.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Prezentacja. Drodzy Współbracia

Prezentacja do Sympozjum 1(1) (1997) zawierającego materiały z sympozjum z okazji 25-lecia pracy polskich sercanów w Zairze.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Sakrament chrztu w służbie communio ecclesiae. Teologiczne i prawne aspekty kanonów 849-878 KPK (1983)

Uświęcające zadanie Kościoła realizuje się w sposób szczególny poprzez sprawowanie sakramentów. Zostały one ustanowione przez Chrystusa i powierzone Kościołowi jako środki, dzięki którym wyraża się i wzmacnia wiara, oddawana jest cześć Bogu oraz dokonuje się uświęcenie człowieka. Przyczyniają się one także do wprowadzenia, umocnienia i ukazania w sposób zewnętrzny wspólnoty kościelnej (communio ecclesiae). Sakrament chrztu świętego jest podstawą życia chrześcijańskiego, bramą dla pozostałych sakramentów, a także fundamentem, na którym budowana jest wspólnota Kościoła. Teologiczno-prawne aspekty kanonów 849-878 Kodeksu prawa kanonicznego (1983) dotyczą: znaczenia i skutków sakramentu chrztu, obrzędów chrzcielnych, szafarza i osoby przyjmującej ten sakrament oraz chrzestnych, stwierdzenia i zapisania przyjętego chrztu.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

Jaka prawda? Jaka wolność? Propozycje do dyskusji z kulturą współczesną

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Nowy paradygmat zdrowia ONZ a hipokratejska etyka lekarska

W moim referacie pragnę prześledzić rozwój i zmianę koncepcji zdrowia ludzkiego, jakie daje się zauważyć na przestrzeni historii, począwszy od starożytności, a skończywszy na czasach współczesnych. Z racji konieczności przestrzegania ram czasowych ograniczę się jedynie do pobieżnego zareprezentowania problemu w przysiędze Hipokratesa, a następnie porównam z nią współczesną wizję zdrowia i życia ludzkiego, jaka jest przyjmowana przez Światową Organizację Zdrowia przy Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Profetyczna rola Kościoła - Kościół a prawda objawiona

Profetyczna rola Kościoła - Kościół a prawda objawiona

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Usunięcie z urzędu kościelnego według motu proprio papieża Franciszka Come una madre amorevole

Papież Franciszek 4 czerwca 2016 roku ogłosił motu proprio Come una madre amorevole. W dokumencie tym precyzuje już istniejące normy dotyczące usunięcia osoby z urzędu kościelnego z poważnych przyczyn, które są zawarte odpowiednio w kan. 193 KPK/83 i kan. 975 KKKW. Zgodnie z jego postanowieniami przyczynę tę stanowią zaniedbania w sprawowaniu urzędu przez biskupów diecezjalnym i innych podmiotów wymienionych w motu proprio, które przyniosły poważną krzywdę osobie fizycznej lub określonej wspólnocie wiernych. Wśród tych poważnych przyczyn jest niedbałość sprawujących określone urzędy w reagowaniu na przypadki nadużyć seksualnych wobec małoletnich oraz osób dorosłych, które mają habitualne upośledzenie używania rozumu. Ponadto nowe przepisy regulują, w jaki sposób mogą oni zostać usunięci z zajmowanego stanowiska. Jeśli wystąpią poważne oznaki zaniedbania w sprawianiu powierzonego urzędu, to jedna z upoważnionych Kongregacja Kurii Rzymskiej, po otrzymaniu takich informacji, przeprowadza administracyjne dochodzenie zgodnie ze wskazaniami zawartymi w papieskim dokumencie. Po jego zakończeniu, w przypadku uznania usunięcia tytulariusza z urzędu za stosowne, Kongregacja może wydać odpowiedni dekret o usunięciu lub zachęcić piastującego urząd do złożenia rezygnacji w ciągu piętnastu dni. Jeśli zainteresowany nie przedłoży rezygnacji w przewidzianym terminie, to dykasteria będzie mogła wydać dekret o usunięciu. Decyzja Kongregacji o usunięciu z urzędu wymaga szczególnego zatwierdzenia przez biskupa Rzymu.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Działalność rekolekcyjno-misyjna Prowincji Polskiej Księży Sercanów realizacją charyzmatu sługi Bożego o. Leona Jana Dehona

Działalność rekolekcyjno-misyjna Prowincji Polskiej Księży Sercanów realizacją charyzmatu sługi Bożego o. Leona Jana Dehona

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne
Serce Jezusa szkołą duchowości kapłańskiej

Na wstępie wyjaśniam takie terminy jak: „Serce Jezusa”, „duchowość” oraz „duchowość kapłańska”.
W artykule odpowiadam na następujące pytania: Czego można się nauczyć w szkole Serca Jezusowego? Na co seminarzysta powołany do kapłaństwa, a na co kapłan może liczyć, ucząc się w szkole Serca Jezusowego? Czego może nauczyć Serce Jezusa i jakie wartości może przekazać Ono duchowości kapłańskiej?
Odpowiadając na wyżej postawione pytania dotyczące szkoły Serca Jezusa i duchowości kapłańskiej, w artykule stwierdzam przede wszystkim, że w szkole Serca Jezusa uczymy się odwzajemniać coraz to większą i dojrzalszą miłością za nieskończoną miłość Jezusa, którą On nieustannie okazuje całemu światu i wszelkiemu stworzeniu. Następnie udowadniam, że w szkole Serca Jezusa uczymy się różnych rodzajów modlitwy. Zwracamy przy tym szczególną uwagę na eucharystyczne Serce Jezusa. Mamy świadomość, że duchowość kapłańską bardzo ubogacamy i wzmacniamy codzienną, dłuższą adoracją Najświętszego Sakramentu. Następnie przekonuję, że w szkole Serca Jezusa uczymy się od Dobrego Pasterza posługi kapłańskiej podejmowanej z miłością, cierpliwością i odwagą. Stwierdzam, że w szkole Serca Jezusa uczymy się dbać o czystość kapłańskiego serca i oddanie jego całego naszemu Panu. W końcu staram się udowodnić, że w szkole Serca Jezusa uczymy się właściwego odniesienia do Maryi, Matki Kapłanów, i właściwej postawy wobec świętych.

Czasopismo: Sympozjum
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki teologiczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, nauki teologiczne, prawo kanoniczne