rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Definicja i istota funkcjonowania polskich służb specjalnych

W treści przedstawionego artykułu podjęto próbę usystematyzowania oraz scharakteryzowania polskich służb specjalnych. Kwestia dotycząca działalności przedmiotowych instytucji nie należy do łatwych i przyjemnych w treści swych działań. Zajmując się problematyką dotyczącą tylko i wyłącznie służb specjalnych jest nie lada wyzwaniem. Działalność służb specjalnych to materia dość wrażliwa, mało wdzięczna oraz należąca do zadań tzw. zbioru otwartego. Rola oraz funkcje, jakie pełnią w systemie bezpieczeństwa opisane poniżej instytucje, są bardzo ważne — można byłoby rzec, że nawet są elementem nie zastępowalnym. Ich specyfika, obszar działania i niekonwencjonalność w realizacji działań są elementem wyróżniającym je spośród wszystkich instytucji systemu bezpieczeństwa państwa. Charakteryzowane instytucje zajmują swoje miejsce w systemie operacyjnym, będącym częścią systemu bezpieczeństwa państwa . Służby specjalne występują w systemie obronnym oraz ochronnym. Przenikają się w swoich właściwościach, wielokrotnie współdziałają, wymieniają się informacjami, wspierają oraz pomagają sobie nawzajem. Pomimo swojego wyróżnika, służby specjalne nie tylko realizują zadania stricte związane z bezpieczeństwa państwa, ale także wykonują szereg istotnych zadań w świetle uwarunkowań międzynarodowych. Dlatego też w zakresie aktualnego artykułu dążono do omówienia kwestii związanych z działalnością wskazanych instytucji w zakresie legislacyjnym.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Kulturowe czytanie literatury. Społeczne parametry ewaluacji bohatera literackiego (przypadek Wokulskiego)

W artykule podejmujemy próbę pokazania, jak kulturowo-specyficzne czynniki, dominujące w pewnej grupie społecznej, wpływają i modelują ewaluację bohatera literackiego, szczególnie jego postawy wobec wyzwań, które go spotykają, podejmowane przez niego decyzje, jego cechy charakteru, jego stany wewnętrzne (przekonania, pragnienia i myśli) oraz potoczne teorie, którymi się kieruje w życiu. Podjęty zakres rozważań wpisuje się w prowadzone współcześnie badania, opisujące, jak kulturowo określone myślenie może kształtować czytanie i rozumienie dzieł literackich. W naszym badaniu wchodzimy w dyskusję nad kulturowymi różnicami między światem Zachodu i Wschodu i interesuje nas, jak dalece i w jakim wymiarze wyliczane różnice, dzielące te dwie grupy kulturowe, takie jak te dotyczące „ja” (ja-współzależne vs ja niezależne), form motywacji (zewnętrzna vs wewnętrzna), zasad moralnych (utylitaryzm vs indywidualizm), pozycjonowania względem siebie racji rozumu i serca itd., są transferowane w obszar ewaluacji bohatera literackiego. W badaniu prezentowanym w artykule wzięli udział studenci z Chin i Polski. Studenci z obu uniwersytetów odpowiadali na kilkadziesiąt pytań zawartych w przygotowanym społecznym kwestionariuszu wymagającym oceny bohatera powieści Bolesława Prusa Lalka — Stanisława Wokulskiego. Przeprowadzane badania pokazują, że na wiele pytań — które zostały spięte z określonymi parametrami kulturowymi dzielącymi świat Wschodu i Zachodu — studenci z obu grup kulturowych odpowiadali w odmienny sposób, co w profilu przeprowadzonych badań interpretowane jest jako widoczny transfer kulturowy z jednego obszaru myślenia w inny obszar.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Migracja Ukraińców do Polski w latach 2007-2016. Podstawy prawne, przejawy i skutki tego zjawiska

Migracja Ukraińców do Polski uległa znacznemu zwiększeniu z chwilą odzyskania niepodległości przez Ukrainę. Sprzyjała temu polityka wewnętrzna tego państwa, w wyniku której ułatwiono dostęp obywateli do paszportów. Ponadto podpisanie stosownych umów z Polską stało się podstawą do masowych wyjazdów Ukraińców na szeroko rozumiany Zachód, w tym przede wszystkim do Rzeczypospolitej. Szczególne nasilenie migracji zaobserwować można po próbach zmian społeczno-politycznych u naszego wschodniego sąsiada, a największa liczba migrantów z Ukrainy ma związek z zajęciem Krymu przez Federację Rosyjską oraz sytuacja w Donbasie.


Znaczna liczba Ukraińców przebywających do Polski z różnych powodów, w tym podejmujących pracę, studiujących, czy uprawiających tzw. turystykę handlową, ma wpływ na zwiększoną ilość dokonanych przestępstw. Na podstawie danych otrzymanych z Centralnego Zarządu Służby Więziennej wynika, że ich udział w ogólnej liczbie osadzonych lub aresztowanych w Polsce jest stosunkowo niewielki. Należy też zauważyć, że pomimo dużych ułatwień w przekraczaniu granicy, każdego roku polska Straż Graniczna z różnych przyczyn formalnych (podrobione dokumenty podróży, wizy, paszporty, stemple) odmawia pozwolenia na wjazd do RP znacznej liczbie obywateli Ukrainy.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Status procesowy wojewódzkiego konserwatora zabytków w postępowaniu cywilnym na tle zmian legislacyjnych

W artykule przedstawione zostały rozważania na temat statusu procesowego wojewódzkiego konserwatora zabytków w postępowaniu cywilnym na tle dokonanych zmian legislacyjnych. Uprawnienia procesowe organu ochrony zabytków w procesie cywilnym określone zostały w art. 95 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W wyniku wprowadzenia do polskiego systemu prawa ustawy o restytucji narodowych dóbr kultury przepis ten został zmieniony, usuwając z katalogu organów ochrony zabytków uprawnionych do stosowania procesowych środków ochrony zabytków w postępowaniu cywilnym wojewódzkiego konserwatora zabytków. Pomimo zrozumiałej potrzeby dokonania uzupełnienia luki prawnej umożliwiającej zwrot zagarniętych dóbr kultury, wprowadzona zmiana stanowi jednak płaszczyznę dla naukowej polemiki.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Bezpieczeństwo powszechne pod ochroną prawa karnego

Przedmiotem artykułu jest analiza polskiego systemu karnoprawnej ochrony bezpieczeństwa powszechnego. Autorka poddaje analizie normatywny zakres odpowiedzialności karnej za czyny stypizowane w rozdziale XX kodeksu karnego. Skupia się także na systemie kar i środków karnych przewidzianych przez ustawodawcę za czyny stypizowane w tym rozdziale. Ponadto dociekania naukowe zorientowane są na zakresie kryminalizacji, tj. na ustawowych znamionach tych przestępstw, a zwłaszcza na przedmiocie ochrony.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Przesłanki dopuszczalności ograniczeń własności zabytków w świetle konstytucyjnych i konwencyjnych standardów ochrony własności

Problem prawnych form ograniczeń prawa własności zabytków jest znakomitym przykładem obrazującym stan napięcia między wolnością korzystania z własności a interesem publicznym wyrażającym się w konieczności ochrony zabytków. Zabytki stanowią jeden z kluczowych elementów dziedzictwa kulturowego państwa. Ochrona tego dziedzictwa jest elementem racji stanu państwa, obejmującej konieczność dbałości o pamięć na temat kulturowej tożsamości narodu. Celem artykułu jest wypunktowanie podstawowych problemów związanych z wyważeniem kolidujących wartości ochrony własności prywatnej oraz zabezpieczenia trwałości dziedzictwa kulturowego państwa i całej ludzkości. Zagadnienie ograniczeń prawa własności zabytków analizuję z perspektywy podstawowych standardów ochrony własności zawartych w Konstytucji RP i EKPC. Rozważania obejmują pojęcie ograniczeń własności, kryteria dopuszczalności ograniczeń (ze szczególnym uwzględnieniem zasady proporcjonalności) oraz problem odszkodowania z tytułu ograniczeń w korzystaniu z własności zabytku.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Obowiązek naprawienia szkody jako środek probacyjny w świetle orzecznictwa sądowego

Przedmiotem rozważań jest zbadanie możliwości dochodzenia roszczeń majątkowych przysługujących pokrzywdzonemu a wynikłych ze szkody wyrządzonej przestępstwem w postępowaniu karnym. Rekompensata szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem może nastąpić na podstawie wniosku o naprawienie szkody z art. 46 § 1 k.k. oraz jako środek probacyjny. Istotne jest zbadanie wzajemnych relacji zachodzących pomiędzy tymi instytucjami oraz zakres i możliwość stosowania ich przy orzekaniu w przedmiocie roszczeń cywilnych w postępowaniu karnym. Nie mniej ważną kwestią dla pokrzywdzonego jest kwestia egzekucji zapadłych w tym przedmiocie rozstrzygnięć. Artykuł poświęcony został omówieniu obowiązku naprawienia szkody jako środka probacyjnego i konsekwencjami niewykonania nałożonego przez sąd obowiązku.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Instytucye Gaja Teodora Dydyńskiego – pierwszy polski przekład Instytucji Gaiusa

Celem artykułu jest omówienie pierwszego przekładu Instytucji Gaiusa na język polski. Jego autor, Teodor Dydyński, wykładowca prawa rzymskiego w warszawskiej Szkole Głównej w latach 1866-1909, poprzestał wprawdzie na przetłumaczeniu dwóch pierwszych ksiąg dzieła, położył jednak podwaliny pod późniejsze prace translatorskie (w 1982 i 2003 r.). Omówiona została metoda przekładu (z uwzględnieniem recenzji tłumaczenia księgi I autorstwa F. Zolla z 1865 r.); tłumacze źródeł prawa rzymskiego stoją bowiem przed wyborem, czy specjalistyczne terminy prawnicze pozostawić w wersji oryginalnej (ewentualnie spolszczonej), czy też oddać je – na ile to możliwe – całkowicie w języku polskim, poprzez neologizmy lub w sposób opisowy. Ocenie poddana została metoda przyjęta przez autora, również pod kątem precyzji przekładu poszczególnych terminów i sformułowań.
Les Instytucye Gaja de Teodor Dydyński – première traduction en polonais des Institutes de Gaïus
Le but de l’article est de présenter la première traduction des Institutes de Gaïus en polonais faite par Teodor Dydyński (professeur du droit romain à Varsovie dans les années 1866-1909), qui avait traduit seulemet les deux premiers livres, tout en donnant les bases pour les traductions postérieures (1982 et 2003). La méthode de traduction choisie est complétée par la critique de la traduction du Livre I faite par F. Zoll (1865). Les traducteurs des sources du droit romain sont amenés à opérer le choix entre les termes juridiques dans la version originale ou les termes juridiques traduits en polonais (créant les néologismes ou par les paraphrases explicatives). L’auteur de l’article donne son opinion sur la traduction, notamment sur la précision des termes choisis.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Niekaralność sprawcy przestępstwa łapownictwa czynnego w Kodeksie karnym

Skuteczne zwalczanie przestępstw związanych z korupcją wymaga dużego zaangażowania ze strony organów ścigania i posiadania w tym zakresie odpowiednich instrumentów prawnych. Jednym z nich jest klauzula niekaralności, zawarta w przepisie art. 229 § 6 k.k. pozwalająca, pod ściśle określonymi warunkami, na uniknięcie odpowiedzialności karnej przez sprawcę przekupstwa czynnego. Autor przedstawił przyczyny powstania i cel wspomnianej instytucji oraz scharakteryzował warunki jej zastosowania. Przywołał w tym zakresie zarówno stanowisko Sądu Najwyższego, jak i przedstawicieli doktryny. Rozważania autora prowadzą do wniosku, iż ratio legis przepisu art. 229 § 6 k.k. sprowadza się do priorytetowego traktowania ścigania i pociągania do odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy publicznych oraz innych osób pełniących funkcje publiczne, przy jednoczesnej rezygnacji z karania „skruszonych” sprawców przekupstwa czynnego.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Zabytkowe części składowe i przynależności a przedmiot wpisu do rejestru zabytków – uwagi de lege lata i de lege ferenda

Niniejszy artykuł ma na celu analizę przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami dotyczących zabytków ruchomych w kontekście przedmiotu wpisu do rejestru zabytków według obecnie obowiązującego stanu prawego, z uwzględnieniem przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących rzeczy ruchomych. Autorka przedstawia rozważania na temat statusu rzeczy ruchomej w prawie cywilnym jako rzeczy samoistnej, części składowej lub przynależności innej rzeczy w celu ukazania różnicy pomiędzy zabytkiem ruchomym a częścią składową zabytku nieruchomego. Obecnie rozróżnienie to jest szczególnie problematyczne w praktyce w obszarze wpisu do rejestru zabytków sztuki sakralnej stanowiącej wyposażenie lub ozdoby świątyń. Nie jest zgodna z prawem praktyka wpisywania zdobień ścian i innych płaszczyzn budynków do rejestru zabytków ruchomych, lecz należałoby je ujmować jako wyposażenie stałe zabytków nieruchomych (co dotyczy głównie świątyń) jednym wpisem – jako części składowych lub przynależności łącznie z zabytkiem nieruchomym. Sformułowane uwagi mogą być podstawą do dalszych prac legislacyjnych w zakresie propozycji treści przepisów prawnych ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Końcowa część artykułu dotyczy ochrony folkloru (niematerialnego dziedzictwa kulturowego) poprzez wpis zabytków ruchomych do rejestru zabytków łącznie z zabytkiem nieruchomym jako rzeczy ruchomych stanowiących przynależności określonego miejsca.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zaburzenia psychiczne sprawcy czynu zabronionego jako przedmiot rozpoznania w procedurze wykroczeniowej po 1 lipca 2015 roku

Zdolność podmiotową sprawcy wykroczenia do przypisania mu winy determinują takie okoliczności jak osiągnięcie wymaganego ustawą wieku oraz odpowiedni stan psychiczny. Zaburzenia psychiczne będące źródłem niepoczytalności lub poczytalności ograniczonej normowanej przez Kodeks wykroczeń, prowadzą do ograniczenia w stopniu znacznym zdolności rozpoznawania czynu lub kierowania postępowaniem, co w konsekwencji wyłącza winę lub ogranicza odpowiedzialność wykroczeniową. Istnienie wątpliwości co do stanu psychicznego sprawcy wykroczenia implikuje powołanie przez uprawniony organ procesowy biegłych lekarzy psychiatrów do przeprowadzenia badania psychiatrycznego. Wątpliwości te muszą być jednak uzasadnione i obiektywne, uprawdopodobnione przez dowody lub spostrzeżenia organu procesowego. Opinia biegłego psychiatry ma istotne znaczenie procesowe, wskazuje bowiem na zachowanie sprawcy w czasie popełnienia czynu zabronionego, a także przed i po jego dokonaniu, co umożliwia ocenę czy jego stan psychiczny pozwala mu na udział w postępowaniu, w tym na podjęcie samodzielnej obrony. Diagnoza sądowo-psychiatryczna niesie również negatywne konsekwencje dla osoby badanej, z tego względu nie może stać się formalnością w każdej sprawie o wykroczenie. Ustawa z dnia 27 września 2013 r. znowelizowała przepisy proceduralne stosowane w sprawach o wykroczenia m.in. w zakresie regulacji dotyczących treści opinii psychiatrycznej wydawanej przez biegłych, a także formalnej obrony obligatoryjnej. Artykuł podejmuje próbę ustalenia zakresu tych zmian oraz ich wpływu na realizację gwarancji procesowych sprawcy wykroczenia.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zarządzanie bezzałogowymi systemami latającymi w akcjach poszukiwawczo-ratowniczych

Nowoczesne technologie wymagają odpowiedniego, profesjonalnego przygotowania kadr. Bezzałogowe statki powietrzne stwarzają wiele nowych możliwości, które z powodzeniem mogą być wykorzystywane w codziennej działalności Policji, chociażby w zakresie prowadzenia działań poszukiwawczych osób zaginionych. Zarządzanie ruchem lotniczym w przestrzeni powietrznej to dynamiczny proces. Oczywiste jest, że aktualnie stosowane w lotnictwie techniki i technologie są najbardziej nowoczesne, co przekłada się między innymi na poprawie pojemności oraz elastyczności przestrzeni powietrznej, bezpieczeństwa i wydajności lotów. Tak jak w innych dziedzinach, tak i tu możemy spotkać się z wielością terminów i określeń, np. bezzałogowy system lotniczy, bezzałogowy statek powietrzny, systemy/platformy bezzałogowych statków powietrznych. Ważną rolą przy wykorzystywaniu tego typu urządzeń przez profesjonalne służby ratownicze odgrywają umiejętności operatorów w dziedzinie między innymi pozycjonowania w przestrzeni powietrznej wszelkich urządzeń, jak i też znajomości stosowanych systemów nawigacyjnych. Artykuł ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z działaniami poszukiwawczymi osób zaginionych, stosowaniem nowoczesnych metod nawigacji oraz analizę funkcjonujących na świecie rozwiązań w tym zakresie.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Nazwy kategorii społecznych w pismach św. Franciszka z Asyżu i ich tłumaczenia na język polski

Kategorie społeczne w pismach św. Franciszka z Asyżu i w hagiografii franciszkańskiej były dotąd przedmiotem zainteresowania w aspekcie historiograficznym. Prezentowane studium podejmuje tę kwestię, skupiając jednak uwagę na jego wymiarze językoznawczym. Przedmiotem analiz są zasadniczo trzy fragmenty, obfitujące w nazwy zróżnicowanych kategorii społecznych: opowieść O prawdziwej i doskonałej radości, druga redakcja Listu do wiernych i 23. rozdział Reguły niezatwierdzonej. Ukazują one rozległą świadomość społeczną autora, wrażliwego na problemy związane ze złożonością struktury społecznej współczesnego mu świata oraz wynikającymi z niej podziałami. Retoryka analizowanych tekstów okazuje się niezwykle bogata: enumeracje, dyftologie, jednostki wieloczłonowe, epifonem. Świadczą one o zaangażowaniu emocjonalnym autora w treść enuncjacji, potwierdzając jednocześnie jego świadomość i dojrzałość językową. Św. Franciszek w analizowanych tekstach jawi się jako człowiek żywo zainteresowany sytuacją współczesnego mu świata i poszczególnych grup społecznych, nie wyłączając kobiet i dzieci, co w jego epoce nie było takie oczywiste. Potwierdza on chrześcijańską prawdę o wspólnej perspektywie wieczności i powszechności zbawienia, niezależnej od ziemskich podziałów i różnic.
Les dénominations des catégories sociales dans les écrits de saint François d’Assise et leurs traductions en polonais
Les catégories sociales mentionnées dans les écrits de saint François d’Assise, jusqu’alors étudiés du point de vue historiographique, sont ici étudiées du point de vue linquistique. Les exemples sont relevés des trois passages : Joie parfaite, Lettres à tous les fidèles (rédaction II), Règle non approuvée (chap. 23). Ces passages dévoilent une profonde conscience sociale de l’auteur, sensible aux problèmes liés à la complexité de la structure sociale de son époque. Les figures rhétoriques (énumérations, diphotologie, épiphonème, etc.) témoignent de l’engagement émotionnel de l’auteur dans ses écrits, confirmant ainsi sa matrise de la langue. Saint François se révèle en tant qu’homme vivement intéressé par la situation du monde et de la société de son époque, y compris les femmes et les enfants, ce qui alors n’était pas évident. Il confirme la vérité chrétienne sur la perspective commune de l’éternité et de l’universalité du salut, indépendante des divisions et des différences humaines.

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ochrona renomowanego znaku towarowego. Uwagi na gruncie wyroku Sądu Najwyższego I CSK 778/15

Przedmiotem niniejszego artykułu jest wskazanie różnić pomiędzy uregulowaniami prawa polskiego i unijnego w odniesieniu do naruszenia renomowanego znaku towarowego, w szczególności w zakresie porównania pojęcia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd a skojarzenia pomiędzy renomowanymi znakami towarowymi. Podstawą do przeprowadzonych rozważań był wyrok Sądu Najwyższego z 2 lutego 2017 r., I CSK 778/15.

Czasopismo: Roczniki Nauk Prawnych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Bezpieczeństwo dzieci w świetle raportów komisji królewskiej

Artykuł zajmuje się tematem zapewnienia bezpieczeństwa osobom nieletnim oraz ochroną przed wykorzystaniem seksualnym. Głównym źródłem analizy są wyniki dwóch Królewskich Komisji, których spotkania miały miejsce w Australii. Jedna w latach 1994–1997 zajmowała się działaniami policji stanu Nowa Południowa Walia. Druga w latach 2013–2017 była Królewską Komisją do Spraw Odpowiedzi Instytucji na Wykorzystanie Seksualne Dzieci. Artykuł ukazuje wyjątkową rzetelność prac Komisji i ich troskę o ofiary przemocy seksualnej, a także o zapewnienie bezpieczeństwa każdej osobie małoletniej, która jest pod opieką wychowawczą właściwej instytucji zajmującej się procesem wychowawczym dziecka, wskazuje także działalność dwóch organizacji w Polsce, które zajmują się problematyką opisywaną w artykule. Ukazane są również dane statystyczne, dotyczące wszystkich przebadanych instytucji, opublikowane przez Komisję Królewską. Z powodu ich obszernego zakresu, w tekście opisano tylko te instytucje, w których Komisja udokumentowała najwyższą liczbę nadużyć. Zwrócono także szczególną uwagę na potrzebę bezpieczeństwa i jego zapewnienie w procesie dojrzewania, wychowania i edukacji młodego człowieka oraz na pragnienie zbudowania niezależnego systemu i organizacji zajmującej się zapobieganiem pedofilii w różnych instytucjach, ze zwróceniem szczególnej troski na ofiary.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
Wybrane zagrożenia internetowe i porady dotyczące zapewnienia dziecku bezpieczeństwa w Internecie

Zarówno w świecie realnym, jak i w cyberprzestrzeni przestępcy wykorzystują nowoczesne technologie do popełniania złych czynów. Zapobieganie i zwalczanie zagrożeń występujących w Internecie wymaga współpracy organów ścigania, wymiaru sprawiedliwości, placówek edukacyjno-wychowawczych oraz organizacji pozarządowych. W artykule podjęto próbę spojrzenia na aspekt bezpieczeństwa internetowego małoletnich i zawarto w nim podstawowe informacje dotyczące wybranych zagrożeń internetowych, a także porady dotyczące zapewnienia dziecku bezpieczeństwa w Internecie.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o bezpieczeństwie
W poszukiwaniu ekwiwalencji międzyjęzykowej w obrębie domeny źródłowej „temperatury” w polskich i włoskich metaforach językowych

Celem artykułu jest przeprowadzenie analizy porównawczej dwóch serii przymiotnikowych wskazujących na pośrednie stany temperaturowe w języku polskim oraz włoskim. Przedmiotem analizy są metaforyczne użycia następujących przymiotników w zakresie szeroko pojętej emocjonalności: caldo – caloroso – tiepido – freddo dla języka włoskiego oraz gorący – ciepły –letni – chłodny – zimny dla języka polskiego. Materiał porównawczy, w obrębie wskazanych nośników metaforycznych, stanowią zasoby słowników włosko- i polskojęzycznych dostępnych on-line wraz z platformą korpusową Sketch Engine.
À la recherche d’une équivalence interlinguale dans le domaine source de la « température » en métaphores en polonais et en italien
L’objectif de l’article est de faire une analyse comparative de deux séries d’adjectifs indiquant des états de température intermédiaires en polonais et en italien. L’analyse se concentre sur les usages métaphoriques des adjectifs suivants dans le domaine de l’émotivité au sens large du terme : caldo – caloroso – tiepido – freddo pour l’italien et gorący – ciepły – letni – chłodny –zimny pour la langue polonaise. Le matériel comparatif, dans le cadre des supports métaphoriques indiqués, est constitué des ressources des dictionnaires en italien et en polonais, disponibles en ligne, ainsi que de la plateforme Sketch Engine (logiciel de linguistique de corpus)

Czasopismo: Roczniki Humanistyczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii