rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Metformina w leczeniu onkologicznym

Cukrzyca i otyłość są związane ze zwiększonym występowaniem nowotworów złośliwych w różnych lokalizacjach. Metformina jest powszechnie stosowana u chorych z cukrzycą typu 2, zwłaszcza u osób otyłych. Wykazano, że obniża ona zarówno zachorowalność na nowotwory złośliwe, jak i umieralność z ich powodu. Mechanizm działania metforminy jest plejotropowy: aktywuje szlak LKB1/AMP (kinaza wątrobowa B1/adenozynomonofosforan), prowadząc do hamowania szlaku mTOR, hamuje podziały komórkowe również poprzez wpływ na cykliny, promuje apoptozę i autofagię komórek, hamuje aktywność metaloproteinaz i aktywuje układ immunologiczny. Metformina obniża zachorowalność na raka płuca, trzustki, wątroby i jelita grubego. Zmniejsza odsetek trójnegatywnych raków piersi oraz poprawia odpowiedź na neoadiuwantową chemioterapię w przypadku tego nowotworu. W raku endometrium potęguje działanie gestagenów, potencjalizuje wpływ paklitakselu i poprawia odsetek przeżyć. W przypadku raka szyjki macicy wydłuża czas do wznowy, a przy raku jajnika wydłuża czas do progresji oraz poprawia całkowity czas przeżycia. Badania wskazują, że jednym z dodatkowych mechanizmów działania metforminy może być jej destrukcyjny wpływ na komórki macierzyste raka.

Czasopismo: Current Gynecologic Oncology
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Utrata heterozygotyczności w nowotworach mózgu pochodzenia zarodkowego u dzieci

Nowotwory mózgu pochodzenia zarodkowego są najliczniejszą grupą złośliwych nowotworów litych u dzieci, u których stanowią około 12-25% wszystkich rozrostów nowotworowych zlokalizowanych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Najczęściej rozpoznawaną jednostką z tej grupy nowotworów jest rdzeniak (MB), nieco rzadziej nadnamiotowy prymitywny nowotwór neuroektodermalny (sPNET) oraz atypowy nowotwór teratoidny/rabdoidny (AT/RT). Utrata materiału genetycznego jest w tych nowotworach częstym zjawiskiem, które można stwierdzić m.in. dzięki ocenie obecności utraty heterozygotyczności (loss of heterozygosity, LOH). Wykorzystywane jest ono do identyfikacji regionów chromosomalnych mogących zawierać geny supresorowe transformacji nowotworowej. Analizie poddano materiał pochodzący od 35 dzieci (17 dziewcząt i 18 chłopców) w wieku 1-13 lat. Wśród badanych nowotworów znajdowało się 26 MB, 6 sPNET i 3 AT/RT. Badana grupa obejmowała 35 przypadków nowotworów pierwotnych i 12 przypadków nowotworów nawrotowych. DNA, wyizolowany z tkanek nowotworowych oraz z leukocytów krwi obwodowej (materiał kontrolny), powielano podczas reakcji łańcuchowej polimerazy (polymerase chain reaction, PCR) przy użyciu syntetycznych starterów oligonukleotydowych. W grupie nowotworów pierwotnych LOH stwierdzono w 21 przypadkach (60%). W 14 przypadkach nie potwierdzono LOH w żadnym z badanych obszarów. Najwięcej przypadków LOH odnotowano na chromosomach 17p, 22q i 10q, natomiast w żadnym przypadku nie stwierdzono LOH na chromosomach 1p, 1q i 5q. W jednym przypadku nowotworu nawrotowego zdiagnozowano progresję zmian molekularnych. W nowotworze pierwotnym LOH obecna była na chromosomie 10q i 17p, z kolei w nowotworze nawrotowym dodatkowe obszary delecji obejmowały oba ramiona chromosomu 16. LOH występuje z różną częstością w poszczególnych typach histologicznych nowotworów pochodzenia zarodkowego i w większości przypadków nie ma charakteru zmian swoistych. Progresja zmian molekularnych w nawrotowych nowotworach pochodzenia zarodkowego jest zjawiskiem wyjątkowo rzadkim i może być następstwem radioterapii.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Zarys problematyki seksuologicznej w przypadku pacjentek z rakiem gruczołu sutkowego

Praktyka kliniczna pokazuje, że konieczne jest indywidualne podejście do seksualności kobiety dotkniętej rakiem piersi – najczęstszym nowotworem złośliwym wśród kobiet. Pacjentki chorujące na raka piersi i poddające się mastektomii mają bogate i niestety przykre doświadczenia, związane zarówno ze sferą somatyczną, jak i psychiczną, a to zazwyczaj skutkuje dystresem. Najnowsze metody leczenia przyczyniły się do poprawy komfortu życia kobiet z rakiem piersi. Co ważne, uwzględnia się obecnie także życie seksualne pacjentek. Wraz z postępem metod diagnostycznych, leczenia operacyjnego oraz adiuwantowej terapii nowotworów ginekologicznych coraz częściej udaje się uzyskać długoterminowe przeżycie i wyleczenie. Zmiany w funkcjonowaniu spowodowane chorobą i stosowaną terapią są związane z indywidualnymi cechami kobiet i mają wieloczynnikowe podłoże. Personel medyczny musi we właściwy sposób – empatycznie, z poszanowaniem intymności i godności jednostki – poruszać te kwestie w rozmowach z pacjentkami. Opieka ginekologiczno-seksuologiczna dotyczy najbardziej intymnych problemów, a w przypadku kobiet z rakiem piersi wymaga szczególnej wrażliwości i profesjonalnego podejścia.

Czasopismo: Current Gynecologic Oncology
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wodobrzusze w przebiegu hipereozynofilii – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa

Wodobrzusze z towarzyszącą antygenemią CA-125 przy jednoczesnym braku onkologicznie podejrzanych zmian w obrębie jajnika jest trudnym problemem diagnostycznym. W toku diagnostyki różnicowej u pacjentek pomiędzy 20. a 50. rokiem życia z wodobrzuszem, aby uniknąć niepotrzebnej interwencji chirurgicznej, należy wziąć pod uwagę rzadkie przyczyny tego objawu, m.in. zespół hipereozynofilowy. Trzydziestosiedmioletnia pacjentka została skierowana do Poradni Ginekologii Onkologicznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie z powodu szybko narastającego wodobrzusza z towarzyszącym wzrostem stężenia markera CA-125 powyżej wartości referencyjnych. W szczegółowej diagnostyce obrazowej wykluczono nowotworowe pochodzenie wodobrzusza, a laboratoryjnie stwierdzono hipereozynofilię. Po wykluczeniu innych przyczyn eozynofilii pierwotnej i reaktywnej rozpoznano zespół hipereozynofilowy. Po włączeniu steroidoterapii doustnej zaobserwowano całkowite ustąpienie objawów (w tym wodobrzusza) i unormowanie stężenia CA-125. Obecnie pacjentka nie ma żadnych objawów, pozostaje pod opieką Poradni Chorób Immunologicznych.

Czasopismo: Current Gynecologic Oncology
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Jakość opieki medycznej w opinii chorych ze stomią jelitową

Wstęp. Zapewnienie wysokiej jakości świadczeń medycznych jest niezbędnym warunkiem dla osiągnięcia celów ochrony zdrowia i prawidłowego funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej. Jakość opieki wpływa nie tylko na zadowolenie i satysfakcję pacjenta ale również decyduje o poziomie zdrowia lub życia człowieka. Wykonanie stomii jelitowej zawsze jest dla pacjenta poważnym i bardzo obciążającym zabiegiem. Z tego powodu pacjenci oczekują profesjonalnej i wysokiej jakości opieki medycznej. Cel. Celem pracy była ocena jakości opieki medycznej w opinii chorych ze stomią jelitową. Materiał i metody. Badaniem objęto 60 osób, którzy były pacjentami Poradni Chirurgicznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Włocławku. Badania wykonano w okresie od czerwca 2016 roku do marca 2017 roku. Badanymi osobami w większości były kobiety, a dominujący wiek osób badanych to 61-80 lat. Do badania wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Techniką badań była ankieta. Narzędzie badawcze stanowił kwestionariusz ankiety własnej konstrukcji. Wyniki. Wyniki badań zostały poddane opracowaniu i analizie statystycznej a następnie przedstawione graficznie w tabelach i na wykresach wraz z ich opisem. Wnioski. 1. Ocena poziomu opieki medycznej zależy istotnie od stanu cywilnego i wykształcenia osób ze stomią jelitową. 2. Ocena poziomu opieki medycznej zależy istotnie od korzystania przez chorych z pomocy psychologa oraz od zrozumiałości treści szkoleń realizowanych przez personel. 3. Ocena poziomu opieki medycznej zależy istotnie od przydatności wiedzy na temat stomii, szkolenia chorych w zakresie pielęgnacji stomii, zapoznania chorych

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Kongofilne angiopatie

Kongofilne angiopatie (ang. congophilic angiopathy, CAA) stanowią grupę chorób neurozwyrodnieniowych charakteryzujących się odkładaniem w ścianach naczyń ośrodkowego układu nerwowego (OUN) amyloidu o różnym składzie molekularnym. Jak wszystkie amyloidozy, CAA występują zarówno jako formy dziedziczne, uwarunkowane mutacjami w genach kodujących prekursor amyloidu, jak i postaci sporadyczne. W niniejszym przeglądzie zostaną omówione: - otępienia typu BRI: - rodzinne otępienie brytyjskie (ang. familial British dementia, FBD), - rodzinne otępienie duńskie (ang. familial Danish dementia, FDD); - dziedziczny krwotok mózgowy z amyloidozą typu holenderskiego (ang. hereditary cerebral haemorrhage with amyloidosis, Dutch type, HCHWA-D); - dziedziczny krwotok mózgowy z amyloidozą typu islandzkiego (ang. hereditary cerebral haemorrhage with amyloidosis, Icelandic type, HCHWA-I); - CAA towarzysząca chorobie Alzheimera; - CAA spowodowana odkładaniem gelsoliny – amyloidoza rodzinna typu fińskiego. We wszystkich tych chorobach występuje odkładanie się wokół naczyń amyloidów. Amyloidy są heterogenną grupą białek posiadających wspólne właściwości fizykochemiczne: kongofilię (barwienie czerwienią Kongo), fluorescencje po zabarwieniu tioflawiną S oraz tworzenie włókien obserwowanych w mikroskopie elektronowym. Amyloidy powstają z białek prekursorowych w wyniku ograniczonej proteolizy i zmiany konformacji z a-helikalnej na b-kartkę.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Osobowość typu D i choroba sercowo-naczyniowa: przegląd literatury

Na przestrzeni lat naukowcy skupili się na określeniu specyficznych cech osobowości związanych z konkretnymi objawami choroby. Zdrowie psychiczne i stan psychiczny oraz cechy osobowościowe zostały zbadane i zidentyfikowane jako niektóre z czynników prognostycznych choroby sercowo-naczyniowej, jak i fizyczne, takie jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia i cukrzyca. W tym artykule skupiono się na charakterystyce osobowości typu D oraz sposobie jego wpływu na początek choroby sercowo-naczyniowej, rokowania i jakość życia pacjentów. Osoby o różnych cechach osobowości różnią się w zależności od choroby. Dokładniej mówiąc, u pacjentów z osobowością typu D stwierdzono, że mają słabe zdrowie ogólne i cierpią z powodu różnych stanów zagrażających życiu. Typowa osobowość typu D i psychiczne cierpienia są ogólnie sugerowane jako przyczyny złego rokowania u chorych na choroby sercowo-naczyniowe, ponieważ pacjenci są mniej przyzwyczajeni do terapii i mają wiele niezdrowych nawyków związanych ze stylem życia, takich jak palenie tytoniu i niskie poziomy aktywności. Wydaje się, że należy zwrócić uwagę na cechy psychiczne i typy osobowości, jako czynniki ryzyka lub czynniki chroniące chorobę układu sercowo-naczyniowego.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Analiza zmiennych u pacjentów kardiologicznych

technologii wpływa znacząco na zachorowalność kardiologiczną. Jednak jednoznacznie znaczny wpływ na umieralność w chorobach układu krążenia mają schorzenia związane z rozwojem miażdżycy tętnic należy do nich głównie choroba niedokrwienna serca, która jest przyczyną wielu przedwczesnych zgonów, które wystąpiły przed 65 rokiem życia. Wśród czynników ryzyka choroby niedokrwiennej serca znajduje się czynnik związany ze stylem życia (dieta wysokokaloryczna obfitująca w tłuszcze nasycone i cholesterol, palenie tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu, mała aktywność fizyczna). Cel. Celem badań była ocena prowadzenia zdrowego stylu życia oraz kontroli stanu zdrowia przed i po zachorowaniu u pacjentów Oddziału Kardiologii i Pododdziału Intensywnej Opieki Kardiologicznej. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w Specjalistycznym Szpitalu Wojewódzkim w Ciechanowie. Grupę badaną stanowiło 70 pacjentów przebywających w Oddziale Kardiologii i Pododdziale Intensywnej Opieki Kardiologicznej. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego. Jako narzędzie badawcze wykorzystano kwestionariusz ankiety własnej konstrukcji. Wyniki. Przeprowadzone badania pokazują, że przed zachorowaniem ok. 57% badanych prowadziło zdrowy styl życia. Obecnie odsetek osób przyznających się do prawidłowych zachowań wzrósł aż do 87%. Jednocześnie wyraźnie spadła liczba osób, które po zachorowaniu prowadza niezdrowy styl życia. Przed zachorowaniem co trzeci badany kontrolował swój stan zdrowia. Obecnie robią to prawie wszyscy pacjenci – 93%. Wyraźnie spadał liczba osób, które obecnie, w porównaniu do czasu sprzed wystąpienia choroby nie kontrolowały swojego zdrowia. Obecnie jedynie 7% pacjentów tego nie robi. Wnioski. Prowadzenie zdrowego stylu życia oraz kontrola stanu zdrowia uległy poprawie po wystąpieniu choroby. Zebrany materiał badawczy stanowi podstawę do potwierdzenia hipotezy, że pacjenci w znacznej większości po wystąpieniu choroby zmieniają styl życia na bardziej prozdrowotny.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Preferencje żywieniowe studentów kierunku pielęgniarstwo w zależności od wieku

Wstęp. Cukrzyca typu 2 jest chorobą przewlekłą, rozwija się często bezobjawowo, nie wykazując problemów klinicznych, natomiast często po rozpoznaniu towarzyszą już jej powikłania mikronaczyniowe i makronaczyniowe. Przewlekła choroba zmienia obraz świata, przewartościowuje życie większości osób, które zmuszone są do zmiany swoich życiowych celów. W zależności od zaistniałej sytuacji każdy człowiek inaczej reaguje na chorobę. Jedni ludzie akceptują ten stan, inni nie mogą pogodzić się z faktem choroby. Cel. Celem badań było wskazanie zależności między zaakceptowaniem przez pacjentów cukrzycy typu 2, a jakością ich życia. Jednocześnie na podstawie przeprowadzonych badań można ocenić przystosowanie się do życia z chorobą. Materiał i metody. W badaniach wzięło udział 80 osób ze zdiagnozowaną cukrzycą typu 2. Byli to pacjenci hospitalizowani w Oddziale Chorób Wewnętrznych i zarejestrowani w Poradni Diabetologicznej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Chełmnie. Jako narzędzie badawcze zastosowano Kwestionariusz Oceny Jakości Życia SF-36 oraz kwestionariusz AIS. Na przeprowadzenie badań uzyskano zgodę powyższej placówki oraz Komisji Bioetycznej. Wyniki. Średni wartość punktowa jakości życia wyniosła wśród badanych - 78,64 punktu. Wynik ten wskazuje, że badane to grupa o przeciętnym poziomie jakości życia, na granicy poziomu wysokiego. Największy negatywny wpływ na poziom jakości życia badanych miało ogólne poczucie zdrowia. Ze wszystkich obszarów akceptacji choroby, najwyżej ocenili badani poczucie - myślę, że ludzie przebywający ze mną są często zakłopotani z powodu mojej choroby - średnia3,74 punktu oraz mój stan zdrowia sprawia, że nie czuję się człowiekiem pełnowartościowym - średnia 3,64 punktu. Wnioski. 1. Pacjenci wykazujący wyższy stopień akceptacji lepiej funkcjonują w sferze emocjonalnej i fizycznej, a co za tym idzie mogą realizować się w sferze zawodowej oraz społecznej. 2. Pacjenci wykazujący wyższy stopień akceptacji choroby łatwiej przystosowali się do ograniczeń narzuconych przez chorobę. 3. Pacjenci wykazujący wyższy stopień akceptacji choroby czują się ludźmi pełnowartościowymi.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Postępowanie pielęgniarskie wobec pacjentki z ostrym zespołem bólowym kręgosłupa lędźwiowego

Bóle kręgosłupa oraz powikłania im towarzyszące to najczęstsze spotykane schorzenie we współczesnym świecie. Dotyczą głównie osób w średnim wieku, wpływają niekorzystnie na jakość życia pacjentów, dlatego uznano ją za chorobę cywilizacyjną. Niewątpliwie ból kręgosłupa wiąże się nierozłącznie ze stanami depresyjnymi, gdyż doznania fizyczne mają ogromny wpływ na psychikę. Postępowanie pielęgniarskie dążące do poprawy jakości życia bywa bardzo trudne, gdyż musi być ukierunkowane na jednoczesne łagodzenie skutków choroby pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym. Zawiera uczenie radzenia sobie z problemami życia codziennego, ze stresem i cierpieniem. Powinno obejmować wszystkie istotne dla opisywanej pacjentki potrzeby i wartości w taki sposób, aby odzyskać w miarę możliwości dotychczasowe aktywne życie.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Człowiek w obliczu choroby nowotworowej i śmierci

Wstęp. Aktualna definicja WHO z 2002 roku mówi, że opieka paliatywna jest sposobem postępowania poprawiającym jakość życia pacjentów i ich rodzin stojących wobec problemów związanych z chorobą zagrażającą życiu, poprzez zapobieganie i łagodzenie cierpienia, wczesną identyfikację problemów, jak najlepszą ocenę i leczenie bólu oraz innych problemów fizycznych, psychosocjalnych i duchowych. Opieka paliatywna opiera się w niewielkim stopniu na dowodach naukowych, ponieważ wiąże się to z licznymi problemami praktycznymi, etycznymi i emocjonalnymi. Istnieje etyczny nakaz świadczenia pacjentom najlepszej opieki. Jedynym jednak sposobem faktycznego poprawienia jakości opieki jest prowadzenie takich badań oraz wyciągnięcie odpowiednich wniosków celem poprawy tejże opieki nad chorym, a co za tym idzie poprawy jakości jego życia. W pracy przybliżono pojęcie choroby nowotworowej, scharakteryzowano niektóre problemy występujące w zaawansowanej chorobie nowotworowej, opisano charakter i zakres opieki paliatywnej, a także przybliżono problem jakości opieki nad chorymi przebywającymi na oddziałach paliatywnych, znacząco wpływający na jakość życia chorych. Cel. Celem niniejszej pracy jest ocena jakości opieki na oddziale stacjonarnym hospicjum oraz zorientowanie się jakie czynniki mają wpływ na poprawę jakości życia chorych, a także wyciągnięcie odpowiednich wniosków celem poprawy jakości życia chorych i poprawy jakości opieki. Wyniki. Analiza badań własnych dotyczy oceny jakości opieki na oddziale hospicjum, oraz wpływu tej opieki na jakość życia chorych. Materiał i metody. W badaniach posłużono się metodą sondażu diagnostycznego. Narzędziem badawczym była ankieta własnej konstrukcji. Badaniem objęto dwie grupy osób. Pierwszą stanowiły rodziny chorych pacjentów przebywających na oddziale stacjonarnym hospicjum (50 osób). Drugą grupę stanowiła grupa wolontariuszy (52 osoby). Wnioski. Na poprawę jakości opieki oraz jakości życia chorych wpływa sprawne i szybkie działanie całego zespołu interdyscyplinarnego, szybka reakcja na dolegliwości i problemy chorego w którego skład wchodzi: lekarz, pielęgniarka, ksiądz, psycholog, rehabilitant oraz wolontariusz Analiza przeprowadzonych badań wykazała, że jakość opieki na oddziale stacjonarnym hospicjum jest na wysokim poziomie. Warto utrzymać nadal taki poziom opieki, ponieważ wpływa on w dużym stopniu na jakość życia chorych i ich lepsze funkcjonowanie w trudnej sytuacji życiowej.

Czasopismo: Innowacje w Pielęgniarstwie i Naukach o Zdrowiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Analiza porównawcza wyników badań profilaktycznych w kierunku wczesnego wykrywania raka szyjki macicy u pacjentek z dwóch zróżnicowanych obszarów na terenie województwa lubuskiego

Wstęp: Rak szyjki macicy jest jednym z najczęściej rozpoznawanych w Polsce złośliwych nowotworów kobiecych narządów płciowych. W wielu krajach europejskich, dzięki skutecznej profilaktyce i większej świadomości prozdrowotnej kobiet, choroba ta występuje coraz rzadziej. W Polsce struktura zachorowań i umieralności z powodu raka szyjki macicy różni się w zależności od województwa. Województwo lubuskie w ostatnich 10 latach plasuje się niestety na czele statystyk zachorowalności i  umieralności. Czynnikiem koniecznym, ale niewystarczającym do zainicjowania procesu nowotworowego w szyjce macicy jest zakażenie wirusem HPV. Do pozostałych czynników zalicza się: przewlekłe stany zapalne pochwy, wczesną inicjację seksualną, liczne porody, wiek, palenie papierosów, niedobory immunologiczne oraz niski status społeczno-ekonomiczny kobiet. Celem pracy było porównanie wyników badań cytologicznych pacjentek z województwa lubuskiego, z dwóch obszarów zróżnicowanych pod względem statusu społeczno-ekonomicznego mieszkańców – powiatu słubickiego (obszar przygraniczny) i miasta Zielona Góra. Materiał i metoda: Materiał badawczy stanowiły wyniki badań cytologicznych wykonanych w Pracowni Cytodiagnostycznej Zdrojowa Clinic w Zielonej Górze w latach 2010–2013. Wyniki: Analiza porównawcza wyników rozmazów cytologicznych wykazała znacząco większą liczbę zmian dużego stopnia u pacjentek z powiatu słubickiego w porównaniu z wynikami uzyskanymi w populacji kobiet z Zielonej Góry. Wnioski: Młode kobiety z obszaru przygranicznego były bardziej narażone na wystąpienie zmian patologicznych w obrębie szyjki macicy. Sytuacja społeczno-ekonomiczna determinuje ryzyko wystąpienia zmian śródnabłonkowych dużego stopnia i raka szyjki macicy.

Czasopismo: Current Gynecologic Oncology
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Nowe strategie w prewencji i leczeniu raka szyjki macicy

Zaawansowany rak szyjki macicy jest nadal problemem zdrowotnym u kobiet, zwłaszcza w krajach mniej rozwiniętych ekonomicznie. W przypadkach choroby lokalnie zaawansowanej lub przerzutowej standardowe leczenie jest często nieskuteczne. Podejmuje się próby zastosowania nowych metod prewencji i leczenia z użyciem szczepionek terapeutycznych oraz strategii synergistycznych, obejmujących chemioterapię i immunoterapię. Ustalonym sposobem prewencji stanów przedrakowych i raka inwazyjnego szyjki macicy są szczepienia przeciwko wysokoonkogennym typom HPV. Wyniki badań III fazy VIVIANE potwierdziły ich skuteczność: szczepionka dziewięciowalentna obniża ryzyko rozwoju raka szyjki macicy o ponad 70%. Badanie II fazy wykazało, że obiecującą opcję leczenia u kobiet z przerzutowym i nawrotowym rakiem szyjki macicy stanowi szczepionka terapeutyczna oparta na zmodyfikowanej bakterii Listeria monocytogenes. Adoptywna terapia limfocytami T naciekającymi raka szyjki macicy jest efektywna, chociaż wymaga dalszych badań. W badaniu III fazy potwierdzono skuteczność zastosowania w  zaawansowanym raku szyjki macicy przeciwciała antyangiogennego  – bewacyzumabu – łącznie z cytostatykami. Końcowa ocena GOG 240 wykazała wydłużenie czasu do wznowy i czasu całkowitego przeżycia. Nanoterapia to system dostarczania substancji terapeutycznych do komórek raka przy pomocy struktur nano o wielkości 10–100 nm, służących jako wektory. Wykorzystywane nanocząstki należą głównie do lipidów (np. liposomy), polimerów, miceli lub metali szlachetnych. Procedura ta jest obecnie oceniana przede wszystkim na ustalonych liniach komórkowych raka szyjki macicy i na modelu zwierzęcym. Wydaje się skuteczna i pozbawiona działania cytotoksycznego na komórki tkanek zdrowych. Nanoterapia u kobiet chorych na raka szyjki macicy wydaje się kwestią niedalekiej przyszłości.

Czasopismo: Current Gynecologic Oncology
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: inżynieria biomedyczna, nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu