rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wieczór… w 2217 roku nikołaja fiodorowa jako protest-antyutopia

Opowiadanie Nikołaja Fiodorowa Wieczór… w 2217 roku zostało opublikowane w 1906 roku. W historii literatury rosyjskiej uchodzi za tekst prekursorski, w jakim realizuje się antyutopia. Z tego punktu widzenia interesujące jest zbadanie utworu z pozycji literackiego eksperymentu, w którym autor przybliża czytelnikowi nowy świat z odległej, bo ponad 300-letniej perspektywy. Co budzi szczególne obawy pisarza, skoro projektuje on przyszłość, w jakiej według niego nie odnajdziemy już wartości znanych mu współcześnie? Przeciwko komu i czemu buntuje się autor? Dlaczego jego tekst nawiązuje do Anny Kareniny Lwa Tołstoja i służy za natchnienie dla My Jewgienija Zamiatina? Dlaczego Fiodorow wciąż inspiruje XX- i XXI-wiecznych antyutopistów rosyjskich do zabrania głosu w kwestiach społecznie doniosłych?

Czasopismo: Rusycystyczne Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Obrazy protestu w twórczości Aleksieja Polarinowa

Przedmiotem analizy w artykule są obrazy protestu przeciwko autorytarnym formom sprawowania władzy w prozie Aleksieja Polarinowa, rozpatrywane z perspektywy zwrotu etyczno-politycznego oraz antropologicznego. O ile w powieści Центр тяжести zagadnienie protestu jest silnie osadzone w realiach społeczno-politycznych współczesnej Rosji, o tyle utwór Риф daje ogólny wgląd w psychologiczne czynniki uległości wobec despotycznych jednostek. Badania przywiodły do wniosku, iż w świetle omawianej twórczości motorem zmiany społecznej może być jedynie całościowa walka z problemem inercji.

Czasopismo: Rusycystyczne Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Utrata tożsamości w ponowoczesnym świecie

Tożsamość jest formą samoświadomości, wewnętrznym doświadczeniem bycia jedyną (niepowtarzalną) oraz tą samą, stałą w przestrzeni i czasie, jednością. Warunkiem ukształtowania się prawidłowego statusu tożsamości jest rozpoznanie ważnych i charakterystycznych, a zarazem stabilnych rysów własnej osoby, które pozwalają jednostce na identyfi kowanie siebie jako „ja” w różnorodnych i zmieniających się sytuacjach życiowych. Problem tożsamości jednostki we współczesnej kulturze można sprowadzić do problemu, jak etos dzisiejszego indywidualizmu wpływa na sposób odpowiedzi przez jednostkę na trzy sformułowane wyżej aspekty tożsamościowe. Wpływ ten przybiera postać, którą można określić mianem paradoksu wolności lub paradoksu wolnego indywidualisty. Mimo zniesienia barier komunikacyjnych i obyczajowych więzi międzyludzkie wydają się dziś słabe. Podobny paradoks stwierdzić można w odniesieniu do drugiego wymiaru tożsamości jednostki, tj. poczucia spójności wewnętrznej, które decyduje o autentyczności osoby. Poczucie spójności może być doświadczane na dwu płaszczyznach. Pierwsza to płaszczyzna witalna lub psychofizyczna. Spójność osiągana jest na niej dzięki doświadczaniu zgodności zachowania z cechami własnego organizmu oraz psychofizyczną kondycją i ma ona afektywny charakter. Drugą płaszczyzną doświadczania spójności „ja” jest płaszczyzna fenomenologiczno-egzystencjalna. Poczucie spójności osiągane jest na niej dzięki zgodności postępowania osoby z akceptowanym przez nią systemem wartości, przekonaniami, ideałami, co pozwala na samookreślenie się. Kryterium tego rodzaju spójności ma charakter fenomenologiczny, jest nim poczucie sensu, którego źródło usytuowane jest poza „ja”. Należy to rozumieć w ten sposób, że doświadczenie sensu wymaga odniesienia — siebie, swoich wyborów, intencji i działań — do czegoś, co jest większe, ogólniejsze, ważniejsze, do jakiegoś tła sensowności czy horyzontu wartości.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Bezpieczeństwo osobiste funkcjonariusza w kontekście istniejących rozwiązań sprzętowych stosowanych w USA do zabezpieczania urazów powstałych w trakcie służby

Wiele podstaw prawnych, dotyczących udzielania pierwszej pomocy, nakłada na policjanta obowiązek w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Profesjonalne wypełnianie tego obowiązku jest jednym z determinantów poczucia bezpieczeństwa osobistego funkcjonariusza podejmującego obowiązki służbowe. Ratowanie dobra najwyższego, jakim jest życie i zdrowie ludzkie, powinno opierać się na światowych standardach udzielania pierwszej pomocy. Na rynku istnieje wiele produktów, które można wykorzystywać do tego celu. Jednak do tej pory nie opracowano wystandaryzowanego, gotowego zestawu, dedykowanego funkcjonariuszom służb mundurowych, który byłby przeznaczony do zabezpieczania typowych urazów powstałych w trakcie pełnienia obowiązków służbowych. Próbę rozwiązania tego problemu podjęło konsorcjum naukowo-przemysłowe w ramach projektu rozwojowego fi nansowanego ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju pn. „Zestaw opatrunkowy zabezpieczający urazy powstałe w trakcie pełnienia obowiązków służbowych przez służby mundurowe”, nr DOB BIO6/19/98/2014. Niniejsze opracowanie stanowi przegląd istniejących rozwiązań sprzętowych stosowanych w tym zakresie w Stanach Zjednoczonych Ameryki, które były przedmiotem badań zespołu wykonawców projektu podczas wizyty studyjnej w Oceanside.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Dane osobowe jako przedmiot czynności wykonawczej przestępstwa z art. 190a § 2 kodeksu karnego

Artykuł omawia zagadnienie defi nicji danych osobowych jako jedno ze znamion przestępstwa kradzieży tożsamości, określone w art. 190a § 2 k.k. W pierwszej części opracowania autor wskazuje na powiązanie regulacji prawnokarnej z ustawą z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W tej części publikacji zostaje omówione pojęcie danych osobowych oraz składających się na nie elementów (informacji, informacji dotyczącej osoby fi zycznej, informacji dotyczącej osoby fi zycznej, której tożsamość można ustalić). W trakcie analizy powyższego autor podejmuje problematykę poszczególnych rodzajów informacji wchodzących w skład danych osobowych, jak również kwestię związaną z wizerunkiem osoby jako elementem danych osobowych i problematyką prawnokarną z tym związaną.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Stowarzyszenie „policyjny dom zdrowia” 1924–1939

Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie okoliczności powstania, istoty, zadań, zasad finansowania i efektów funkcjonowania Stowarzyszenia „Policyjny Dom Zdrowia”. Opracowanie ujmuje również podejmowane inicjatywy, których ostatecznie nie udało się zrealizować. Stowarzyszenie powstało w 1924 r. i zrzeszało ponad 90% funkcjonariuszy i urzędników Policji Państwowej. Tekst został przygotowany na podstawie materiałów znajdujących się w stołecznym Archiwum Akt Nowych oraz publikacji prasowych zamieszczanych w gazetach i periodykach ukazujących się w latach 1923–1939. W świetle dokonanych analiz i porównań stowarzyszenie jawi się nam jako organizacja, która w okresie międzywojennym odegrała ogromną rolę w procesie walki o zdrowie policjantów i członków ich rodzin. Jej zasługą były też znaczące osiągnięcia w akcji promocji stylu aktywnego wypoczynku i integracji środowisk policyjnych wokół ważnych społecznie problemów nowo odrodzonego państwa polskiego. Artykuł nie ujmuje problematyki policyjnych domów zdrowia województwa śląskiego, które od 1920 r. w polskim prawie publicznym posiadało dość znaczącą autonomię.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Osoby informujące jako wyodrębniona kategoria osobowych źródeł informacji

Wyodrębnienie wśród osobowych źródeł informacji kategorii osób informujących od lat wzbudzało wśród praktyków pracy operacyjnej pewne wątpliwości. W publikacji podjęto próbę wyjaśnienia powodów, dla których utworzono ten podzbiór osobowych źródeł informacji. Przytoczono także wyniki przeprowadzonych w 2013 r. badań w zakresie zagrożeń dla bezpieczeństwa prawnego policjantów związanych z tą kategorią źródeł. Wskazano, że przyjmowanie informacji od osób informujących nie powinno wchodzić w podstawowy zakres zadań policjantów służby kryminalnej. Uzasadniono wniosek, że zapis, który nakłada na wszystkich policjantów obowiązek przyjmowania informacji przydatnych do realizacji ustawowych zadań Policji, powinien zostać umieszczony w jawnym, a więc dostępnym dla ogółu policjantów, wewnętrznym akcie normatywnym. Wskazano, że możliwość dokonania postulowanych zmian pojawiła się w związku z decyzją nr 165 komendanta głównego Policji z 15 maja 2015 r. w sprawie powołania zespołu do opracowania i uzgodnienia projektu zarządzenia w sprawie metod i form wykonywania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych. Decyzją nr 10 komendanta głównego Policji z 22 stycznia 2016 r. zmieniającą decyzję w sprawie powołania zespołu do opracowania i uzgodnienia projektu zarządzenia w sprawie metod i form wykonywania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych zmieniono niemal całkowicie skład zespołu

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Wybrane zagadnienia dotyczące kradzieży tożsamości na gruncie przepisów prawa karnego I prawa medycznego — studium przypadku

Wieloaspektowy charakter procederu kradzieży tożsamości sprawia, że jest on coraz powszechniej stosowany. Prosty sposób wzbogacenia się i próba ukierunkowania odpowiedzialności karnej na inne podmioty powoduje, że sprawcy przestępstw coraz odważniej wykorzystują cudze dane dla osiągnięcia swoich korzyści. Przedmiotem i celem niniejszego opracowania jest przedstawienie zjawiska kradzieży tożsamości z punktu widzenia prawa karnego materialnego i prawa medycznego. Przedstawione wnioski zostały sformułowane na podstawie analizy wyników przeprowadzonych badań aktowych.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Problemy racjonalizacji polityki kryminalnej w zakresie nielegalnego posiadania narkotyków

Celem artykułu jest przedstawienie głównych problemów racjonalizacji polityki kryminalnej w zakresie nielegalnego posiadania narkotyków. Analiza jest poprzedzona rysem historycznym polityki antynarkotykowej w Polsce. Autorzy omawiają znamiona ustawowe przestępstwa z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ze szczególnym uwzględnieniem znamion strony przedmiotowej. Z powodu braku wskazania expressis verbis granicy pomiędzy typem podstawowym a kwalifi kowanym omawianego przestępstwa może pojawić się wątpliwość w zakresie odmienności orzekania poszczególnych sądów krajowych odnośnie orzekanego wymiaru kary. Dlatego autorzy poświęcają sporo uwagi znamieniu kwalifi kującemu „znaczna ilość”. Wskazują też problemy dotyczące określenia dobra prawnego chronionego tym przepisem oraz inne związane ze zrozumieniem ratio legis tej kryminalizacji. Formułują też wnioski de lege ferenda odnoście profi laktyki przestępstw związanych z popytem i podażą narkotyków.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Przygotowanie dyżurnych policji do przyjmowania zgłoszeń alarmowych o zagrożeniu życia lub zdrowia

W 2002 r. wprowadzony został przez Parlament Europejski jednolity numer alarmowy 112. Od tego czasu, pomimo jego prawidłowego funkcjonowania, wiele zgłoszeń o sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego (nagłe zachorowanie, wypadek) zamiast pod numer alarmowy 112 trafi a na numer alarmowy Policji — 997. W takiej sytuacji ofi cer dyżurny poza przyjęciem zgłoszenia i przekazaniem go do dyspozytora medycznego musi posiadać wysokie kompetencje do niesienia pomocy telefonicznie osobom jej potrzebującym. Funkcjonariusze pełniący służbę na stanowisku dyżurnego jednostki organizacyjnej Policji to osoby, które odbyły specjalistyczny dwudziestotrzydniowy kurs, w trakcie którego nabyły niezbędne kwalifi kacje do przyjmowania zgłoszeń na numer alarmowy. Czy zatem posiadają pożądane kompetencje do przyjmowania zgłoszeń o zagrożeniu życia lub zdrowia, czy może powinni odbyć dodatkowe szkolenie, podobnie jak dyspozytorzy medyczni w Centrum Powiadamiania Ratunkowego. Na podstawie analizy zgromadzonej dokumentacji, autor artykułu wskazuje na fakt, iż policjanci służby dyżurnej wielokrotnie wykazywali, że posiadają wysokie kompetencje w zakresie telefonicznej pomocy osobom znajdującym się w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Taktyczno-kryminalistyczne aspekty działania europejskiego centrum ds. Walki z cyberprzestępczością (ang. European cybercrime centre — ec3)

Artykuł dotyczy taktyczno-kryminalistycznych aspektów działania Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością. W materiale zaprezentowano teoretyczny model tych działań ze wskazaniem przykładów wykorzystania w praktyce wsparcia EC3 przez służby policyjne państw członkowskich UE.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Względne I bezwzględne zakazy dowodowe organów ścigania w ramach regulacji prawnej prawa prasowego. Wymagania prawa dowodowego a pragmatyczna rzeczywistość

Artykuł porusza aktualną problematykę ochrony tajemnicy dziennikarskiej w warunkach prowadzonych przez organy ochrony prawnej czynności procesowych, gromadzenia i weryfi kacji dowodów na wstępnym etapie postępowania przygotowawczego oraz skuteczności gwarancji konstytucyjnych i norm prawa międzynarodowego. Dziennikarstwo śledcze jako mechanizm kontroli władzy demokratycznego państwa prawnego wymaga w ramach konstytucyjnego umocowania bezwzględnej wolności prasy oraz prerogatyw prawa międzynarodowego szczególnej ochrony przed dekonspiracją i ewentualnym kneblowaniem przez aparat państwa wykrytych afer, korupcji i mafi jnych powiązań.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Karta płatnicza jako przedmiot przestępstwa

Artykuł porusza stale aktualną problematykę związaną z kartami płatniczymi jako przedmiotem przestępstwa. Autorka na wstępie defi niuje, czym jest karta płatnicza według kryterium cywilnoprawnego, funkcjonalnego oraz karnego, a także wskazuje na niespójność regulacji prawnych w tym względzie. W dalszej części autorka przedstawia i opisuje przestępstwa związane z wykorzystaniem kart płatniczych, tj.: posługiwanie się kartami skradzionymi, zagubionymi lub przechwyconymi, wyłudzenie kart płatniczych na podstawie wniosku zawierającego nieprawdziwe dane, fałszowanie kart płatniczych, kopiowanie kart płatniczych na rachunkach obciążeniowych, wykorzystanie danych identyfikacyjnych cudzej karty, dokonywanie transakcji kartami zgłoszonymi jako utracone oraz tzw. skimming, a następnie dokonuje odpowiedniej ich kwalifikacji prawnej na gruncie polskiego kodeksu karnego.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Sankcje cywilnoprawne w sferze hazardu w Polsce

Artykuł przedstawia zasady funkcjonowania polskiego prawa cywilnego w sferze dochodzenia roszczeń z gier hazardowych, pokazując, że roszczeń z gry czy zakładu można skutecznie dochodzić, jeżeli były one prowadzone na podstawie zezwolenia właściwego organu państwa. Pokazuje także, że w przypadku gier hazardowych zakazanych i nierzetelnych umowy takie są praktycznie bez szans na sukces na drodze prawnej. Artykuł omawia także odpowiedzialność z tytułu gier hazardowych zakazanych i nierzetelnych.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Uwagi o formalnych I praktycznych warunkach korzystania z uprawnień policjantów zawartych w art. 15 I art. 16 ustawy o policji przez żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

W artykule przedstawiono podstawy prawne użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego, przede wszystkim koncentrując uwagę na możliwości korzystania przez żołnierzy z uprawnień policyjnych wynikających z zapisów art. 15 i art. 16 ustawy o Policji. W drugiej części artykułu wyszczególniono przewidywane zagrożenia i sytuacje, w których może nastąpić potrzeba wykorzystania żołnierzy do zaprowadzenia porządku, pokazano czynniki determinujące podjęcie decyzji o użyciu wojska, sposoby działania i związane z tym niebezpieczeństwa. Reasumując przedstawione treści, autor wyszczególnił i opisał wynikające z ich analizy wnioski oraz zalecenia

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Cechy temperamentu a podatność na hipnozę

WSTĘP: Celem pracy była analiza związków pomiędzy podatnością na hipnozę a cechami temperamentu, takimi jak: żwawość, perseweratywność, wrażliwość sensoryczna, reaktywność emocjonalna, wytrzymałość i aktywność.
MATERIAŁ I METODY: W badaniach wykorzystano Skalę Wyobraźni Twórczej (SWT) Wilson i Barbera oraz Formalną Charakterystykę Zachowania – Kwestionariusz Temperamentu (FCZ-KT). Badaniem zostały objęte osoby z jednego z liceów ogólnokształcących. Analizie statystycznej poddano wyniki 120 osób (89 kobiet i 31 mężczyzn) w wieku 17–19 lat.
WYNIKI: Z analizy korelacji wynika, że wrażliwość sensoryczna koreluje istotnie z podatnością na hipnozę. Na podstawie charakterystyki rozkładu zmiennej hipnoza oraz testu t-Studenta stwierdzono, że różnice między kobietami i mężczyznami są nieistotne statystycznie pod względem podatności na hipnozę. Na podstawie analizy regresji (zmienne temperamentalne a hipnoza) zaobserwowano, że w zasadzie tylko jedna zmienna daje możliwość predykcji podatności na hipnozę – wrażliwość sensoryczna (p = 0,003). Wykonano również analizę dyskryminacyjną; na podstawie zmiennych temperamentalnych można poprawnie zaklasyfikować 68% przypadków różniących się zmienną hipnoza (grupy skrajne).
WNIOSKI: Stwierdzono, że wrażliwość sensoryczna koreluje istotnie z podatnością na hipnozę. Podobnie, spośród cech temperamentalnych jedynie wrażliwość sensoryczna jest jej predyktorem. Nie stwierdzono różnic w zakresie podatności na hipnozę w zależności od płci.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Działalność zorganizowanych grup przestępczych z udziałem cudzoziemców w Polsce w latach 2004–2013 w świetle policyjnych danych statystycznych

Rozwiązania przyjęte w polskim systemie szkolnictwa policyjnego skłaniają do refleksji nad ich efektywnością. Powodem są doraźne modyfikacje, które wprowadzano przez lata, nie zawsze uwzględniając je w kompleksowym systemie szkolenia. To z kolei uzasadnia podjęcie próby diagnozy rzeczonego systemu. W opracowaniu zostały uwzględnione m.in. badania, którym poddano szkolenie i doskonalenie zawodowe w Policji. Szczegółową analizą objęto szkolenie zawodowe podstawowe, szkolenie dla absolwentów szkół wyższych, wraz z opisem zmiany programu, którą wprowadzono w 2017 r., oraz doskonalenie zawodowe w obowiązujących trzech rodzajach: centralnym, lokalnym i zewnętrznym. Artykuł wskazuje przyczyny powołania przez ministra spraw wewnętrznych i administracji zespołu do opracowania nowej koncepcji szkolnictwa policyjnego.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Hazard on-line jako zjawisko świata wirtualnego

Hazard on-line to zjawisko będące następstwem rozwoju Internetu. To jedno ze zdarzeń, do jakich dochodzi w wirtualnej cyberprzestrzeni, obok takich działań, jak przesyłanie informacji, czy kupowanie towarów. Przy czym ogromna popularność e-hazardu, sprawiła, że przyciągnął do siebie szereg zagrożeń, w tym wszedł w obszar zainteresowania zorganizowanych grup przestępczych. Autor przedmiotowego artykułu przede wszystkim skupia się na zdefiniowaniu pojęcia hazard on-line, wyodrębnia usługi hazardowe oferowane w Internecie, ale też zwraca uwagę na zagrożenia, jakie niesie rozwój nielegalnego e-hazardu. Gruntowna analiza przedmiotowego zagadnienia pozwala na wyciągnięcie wniosku, że specyfika Internetu jest siłą rozwoju e-hazardu. Dodatkowo cechy Internetu sprawiają, iż wielu graczy nie ma większych oporów, aby sięgać po produkt z obszaru e-hazardu, nie wnikając, czy jest nielegalny, czy legalny

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Problematyka badawcza metodyki przeprowadzania okazania

Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań własnych 154 spraw sądowych i prokuratorskich, w których przeprowadzono okazania osoby, wizerunku i rzeczy w sprawach zabójstw, rozbojów i zgwałceń. Analizowane sprawy były losowane metodą nazywaną w badaniach statystycznych — metodą losowania zespołowego wieloetapowego, która w Polsce jest powszechnie stosowana w naukach społecznych. Prezentacja problematyki badawczej okazania zostanie poddana analizie z punktu widzenia realizacji zasad przeprowadzania tej czynności. Taktyczny i procesowy rozwój problematyki okazania uwzględniający także przedstawione w niniejszym artykule postulaty de lege ferenda przyczyni się do dalszego rozwoju badań nad tytułową czynnością.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
„Konkurencja” dla Związku Walki Zbrojnej? Relacje Tajnej Armii Polskiej z ZWZ i misja por. Zygmunta K. Nowakowskiego

Prezentowany artykuł dotyczy zagadnienia związanego z kształtowaniem się konspiracji wojskowej w tej części Polski, która po wrześniu 1939 r. znalazła się pod okupacją niemiecką. Jego treść koncentruje się wokół problemu relacji Tajnej Armii Polskiej i Związku Walki Zbrojnej. Założona przez mjr. Jana H. Włodarkiewicza TAP (do jej najwybitniejszych oficerów należał Witold Pilecki) była jedną z niewielu organizacji konspiracyjnych, powstałych na początku okupacji, które spełniały kryteria pozwalające zaliczyć ją do wojskowych. Za taką była też uznawana przez dowództwo Służby Zwycięstwu Polski i ZWZ, które dążyło do scalenia jej z własnymi strukturami. Spotkało się to z oporem komendanta TAP, który planował nie tylko kontynuowanie samodzielnej działalności, lecz także uczynienie własnej organizacji ośrodkiem kierowniczym podziemnej siły zbrojnej. Jednym z dowodów usiłowania realizacji tego celu była nieudana misja adiutanta mjr. Włodarkiewicza – por. Zygmunta K. Nowakowskiego. Działania mjr. Włodarkiewicza nie przyniosły zamierzonego efektu, a TAP z czasem została scalona z ZWZ.

Czasopismo: Przegląd Historyczno-Wojskowy
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji, historia
Odwołanie od rozkazu personalnego

W niniejszym artykule podjęto problematykę związaną z omówieniem konstrukcji odwołania od decyzji administracyjnej (rozkazu personalnego) o nawiązaniu, zmianie albo rozwiązaniu stosunku służbowego funkcjonariusza Policji. Stosunek służbowy funkcjonariusza Policji jest bowiem stosunkiem wyłącznie administracyjnoprawnym. Ustawa z 6 kwietnia 1990 r. o Policji jest regulacją kompleksową. Wszystkie zagadnienia dotyczące tego stosunku uregulowane są w tejże ustawie. Odrębne regulacje mogą być odnoszone do funkcjonariusza Policji, o ile przepis szczególny ustawy o Policji na to zezwala. Stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności norm odnoszących się do tego zagadnienia jest wyłączona. Przepisy k.p.a. mają zastosowanie wyłącznie w kwestiach nieuregulowanych pragmatyką służbową albo aktów do niej wykonawczych, na zasadzie § 19 ust. 2 rozporządzenia z 14 maja 2013 r. ministra spraw wewnętrznych w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów. Omówiono problematykę uprawnień przysługujących funkcjonariuszowi w przypadku odwołania od rozkazu personalnego, podmiotów uprawnionych do rozpoznania odwołania oraz charakteru procedury odwoławczej.

Czasopismo: Przegląd Policyjny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne