rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza wpływu skarmiania trzody chlewnej paszą z dodatkiem selenu i wpływu opakowania na składowe barwy mięsnych wyrobów funkcjonalnych na przykładzie polędwicy

Celem pracy była ocena składowych barwy tkanki mięśniowej, tłuszczowej, łącznej i podwędzonej powierzchni prób wyrobów funkcjonalnych - polędwicy wieprzowej oraz ocena czynników wpływających na te zmienne, w postaci sposobu skarmiania zwierząt i zastosowanego opakowania. Porównywano wpływ paszy standardowej i paszy z dodatkiem 1,0 mg selenu organicznego na 1 kg paszy w przypadku opakowań z atmosferą naturalną, opakowań próżniowych oraz dwóch rodzajów opakowań z modyfikowaną atmosferą (70% N2 i 30% CO2, 40% N2 i 60% CO2). Przy wykorzystaniu komputerowej analizy obrazu oceniono składowe barwy w systemie RGB. Stwierdzono, że te badane czynniki łącznie wpływają na barwę tkanki mięśniowej, tłuszczowej i podwędzonej powierzchni, ale nie wpływają na barwę tkanki łącznej. Zastosowanie odpowiedniego rodzaju opakowania w przypadku wędlin funkcjonalnych charakteryzujących się podwyższoną zawartością selenu przyczynić się może do kształtowania barwy produktu.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena mieszanek strączkowo-zbożowych uprawianych ekologicznie jako surowca do produkcji kiszonek

Celem badań była ocena wpływu nawożenia naturalnego na plonowanie oraz wartość pokarmową mieszanek roślin strączkowych ze zbożami wykorzystywanych jako surowiec do produkcji kiszonki przy zróżnicowanym udziale komponentów. Średnio za trzy lata plony suchej masy mieszanek nienawożonych z udziałem owsa i jęczmienia były bardzo zbliżone, natomiast nawożone kompostem lepiej plonowały mieszanki, których komponentem był owies. Lepszym komponentem motylkowatym do mieszanek ze zbożami uprawianymi ekologicznie był groch (niezależnie od sposobu nawożenia). Zwiększenie udziału rośliny strączkowej do 75% w liczbie wysiewanych nasion powodowało zmniejszenie poziomu plonowania mieszanek niezależnie od komponentu zbożowego i zastosowanego nawożenia naturalnego. Korzystniejszą wartością białkową paszy (BTJP, BTJN, BTJE) odznaczały się mieszanki z 75 % udziałem roślin strączkowych. Większą wartością odznaczały się także mieszanki, których komponentem była wyka. Wartość energetyczna paszy wyrażona w jednostkach JPM i JPŻ była nieco większa w mieszankach z 50 % udziałem roślin strączkowych. Zwiększenie udziału rośliny strączkowej z 50 do 75 %, jak i zastosowanie nawożenia organicznego wpływało na poprawę strawności. Mieszanki grochu z owsem nawożone kompostem odznaczały się lepszą strawnością, niż mieszanki, których komponentem strączkowym była wyka. Można przyjąć, że pod względem zaopatrzenia przeżuwaczy w podstawowe makroelementy wszystkie mieszanki dostarczały odpowiedniej ich ilości, tylko w roku 2007 zanotowano zbyt wysoką zawartość K w suchej masie roślin.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Następczy wpływ wybranych biopreparatów stosowanych w uprawach roślin przyprawowych na zawartość związków biologicznie czynnych w nasionach

Celem pracy była ocena następczego wpływu preparatów biologicznych stosowanych w uprawach nasiennych wybranych gatunków roślin przyprawowych na skład i zawartość substancji bioaktywnych w nasionach. Doświadczenia prowadzono na polu doświadczalnym Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach i w laboratorium Pracowni Nasiennictwa oraz w Laboratorium Nowych Technologii Wytwarzania Produktów Zielarskich i Oceny ich Jakości Katedry Roślin Warzywnych i Leczniczych SGGW w Warszawie. Aplikacja dolistna biostymulatorów Tytanit i Biojodis w uprawach nasiennych roślin przyprawowych z rodziny Apiaceae: kopru ogrodowego (Anethum graveolens), kopru włoskiego (Foeniculum capillaceum L); i kolendry siewnej (Coriandrum sativum L.); oraz Brassicaceae - rokietta siewna (Eruca sativa Mill.) u większości gatunków pozytywnie wpływała na skład i zawartość związków biologicznie czynnych w otrzymanych nasionach.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ sposobu pakowania oraz mrożenia na zawartość związków biologicznie czynnych w owocach pomidora z produkcji ekologicznej i konwencjonalnej

Mrożenie pomidorów może być bardzo dobrą metodą na wzbogacenie diety w okresie, gdy na rynku brakuje świeżych owoców.
Ponieważ istnieje niewiele badań na temat jakości pomidorów ekologicznych poddanych procesowi mrożenia, dlatego
uznano za celowe podjęcie prezentowanych badań. Do doświadczenia wybrano trzy odmiany pomidorów standardowych
Merkury, Akord, Rumba oraz dwie odmiany drobnoowocowe Conchita i Picolino. Dodatkowo zastosowano dwa systemy
pakowania pomidorów: pakowanie zwykłe (torebki polietylenowe z suwakiem) oraz pakowanie próżniowe. Owoce pochodzące
z dwóch par gospodarstw ekologicznych (certyfikowanych) oraz odpowiadających im gospodarstw konwencjonalnych
poddano mrożeniu. Po sześciu miesiącach owoce zostały zliofilizowane i oznaczono w nich zawartość suchej masy, cukrów
ogółem, bezpośrednio redukujących, kwasów organicznych oraz zawartość związków biologicznie czynnych: witaminy C,
karotenoidów z rozdziałem na frakcje betakarotenu i likopenu, flawonoidów, jak też kwasów fenolowych. Otrzymane wyniki
wskazały, że po procesie mrożenia pomidory ekologiczne zawierały istotnie więcej suchej masy, kwasów organicznych, witaminy
C, a z grupy związków polifenolowych kwasu galusowego, chlorogenowego, flawonoidów ogółem, myrycetyny,
kempferolu oraz apigeniny w porównaniu z mrożonymi pomidorami konwencjonalnymi. Mrożone pomidory konwencjonalne
charakteryzowały się istotnie wyższą zawartością cukrów ogółem i redukujących oraz kwercetyny w porównaniu z mrożonymi
pomidorami ekologicznymi. Mrożone pomidory pakowane próżniowo zawierały istotnie więcej kwasów organicznych,
witaminy C oraz kwercetyny w porównaniu z mrożonymi pomidorami pakowanymi zwyczajnie w woreczki z suwakiem. Mrożone
pomidory pakowane zwyczajnie w woreczki z suwakiem charakteryzowały się istotnie wyższą zawartością suchej masy,
cukrów ogółem i redukujących, likopenu, wszystkich kwasów fenolowych oraz flawonoidów z wyjątkiem kwercetyny niż pomidory
pakowane próżniowo. Odmianą drobnoowocową (typu cherry) o najkorzystniejszych parametrach wartości odżywczej
po procesie mrożenia okazała się odmiana Conchita, a wśród odmian standardowych odmiana Rumba.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rolnictwo ekologiczne a turystyka wiejska - próba modelowego ujęcia wzajemnych zależności

Rolnictwo ekologiczne stanowi element koncepcji zrównoważonego rozwoju. Z każdym rokiem nabiera ono coraz większego znaczenia. Podobna tendencja zaznacza się w przypadku turystyki. Powszechną praktyką wielu gospodarstw jest oferowanie usług agroturystycznych. W kontekście występowania na ich terenie cennych walorów przyrodniczych - zachowanych dzięki ekologicznym metodom uprawy - działalność ta określana jest jako ekoagroturystyka. Jej istota opiera się na połączeniu turystyki wiejskiej (ekoturystyki i agroturystyki) z rolnictwem ekologicznym. Jest ona nowym paradygmatem stąd konieczność głębszej analizy teoretycznych podstaw w aspekcie wzajemnych zależności. Analiza ta, bazując na innowacyjnej koncepcji trójkąta ekoagroturystycznego, ułatwia wskazanie możliwości, korzyści i potrzeb wsparcia tego rodzaju systemu. Zaprezentowane ujęcie stanowi przesłankę kreowania wizji wiejskich wspólnot ekoagroturystycznych, wspieranych przez koncepcję klastrów. Spojrzenie z perspektywy ekoagroturystyki pozwala także zauważyć możliwe kierunki zmian przy zastosowaniu różnorodnych instrumentów wsparcia ze strony państwa. Najlepszym instrumentem koordynacji planowania rozwoju ekoagroturystyki jest Projekt Strategii Rozwoju Turystyki na lata 2007-2013.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ekologiczna metoda kiszenia pasz objętościowych

Kiszonki z traw łąkowych w gospodarstwach ekologicznych, w których nie stosuje się nawozów mineralnych, charakteryzują się niską zawartością wapnia, fosforu, magnezu, manganu, cynku oraz beta-karotenu, w stosunku do zapotrzebowania zwierząt przeżuwających. Preparaty bakterii fermentacji mlekowej zastosowano jako biologiczne substancje, wzmacniające naturalny cykl fermentacji mlekowej, a dodatki mineralno-witaminowe do wzbogacenia składu kiszonek. W skład kultury starterowej preparatu nowej generacji Lactosil, wchodzą, nie poddane modyfikacjom genetycznym, wyizolowane z naturalnego środowiska roślinnego szczepy bakterii z gatunków: Lactobacillus plantarum, Lactobacillus buchneri i Lactobacillus brevis. W gospodarstwach ekologicznych kiszonki doświadczalne z runi łąkowej wykonane z preparatem Lactosil, uzupełnionym mieszanką mineralno-witaminową, charakteryzowały się.: wyższą zawartością składników pokarmowych, bardzo dobrą jakością, wyższą zawartością wapnia o 26% , cynku o 75%, manganu o 38% , fosforu o 86% i magnezu o 73% , przy wyższej zawartości związków karotenoidowych o 27% , ponadto dłuższą o 9-11 dni stabilnością tlenową w stosunku do kiszonek bez dodatków stymulujących proces fermentacji.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rola odmiany w ekologicznej uprawie ziemniaka

Badania przeprowadzono w roku 2005 na 8 odmianach ziemniaka należących do różnych grup wczesności uprawianych w systemie ekologicznym na glebie kompleksu żytniego bardzo dobrego. Oceniano takie elementy jak: rozwój roślin w okresie wegetacji, zachwaszczenie wtórne, porażenie roślin chorobami, wielkość plonu bulw i jego strukturę. Stwierdzono, że wybierając odmiany ziemniaka do upraw ekologicznych należy kierować się albo kryterium wczesności albo odporności na zarazę ziemniaka. Podkreślono cechy odmian najbardziej istotne w produkcji ekologicznej. Udowodniono ścisłą zależność między odpornością odmiany a porażeniem bulw chorobami wirusowymi. Starano się wytypować odmiany spełniające wszystkie kryteria doboru jednak nietypowe warunki wegetacji panujące w 2005 roku nie pozwoliły na jednoznaczną ocenę odmian.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ekonomiczne, środowiskowe i zdrowotne aspekty żywności ekologicznej

Pozycję marginalną rolnictwa ekologicznego wyznaczają aktualne trendy ekonomiczne, jednakże obecnie rysuje się możliwość wzrostu i rozwoju tego typu rolnictwa, a to głównie za sprawą społecznego uświadomienia bliskości powiązań człowieka z przyrodą także prawne i finansowe wsparcie jego rozwoju w krajach UE. Akceleratorem tego procesu może być odpowiednia polityka państwa, wykorzystanie potencjalnego i tworzenie nowego instrumentarium, ale także uruchomienie lokalnej aktywności i przedsiębiorczości instytucjonalnej, organizacyjnej i społecznej. Szansę i sukcesy w zakresie demarginalizacji produkcji ekologicznej są pochodną wszelkich działań na rzecz aktywizacji i rozwoju obszarów wiejskich. Sprawy terenów wiejskich powinny być rozpatrywane kompleksowo a nie sektorowo. Rolnictwo jest jedną z bardzo ważnych sfer życia gospodarczego, ale poza nim trzeba uwzględniać możliwość rozwoju infrastruktury pozarolniczej (usług, rzemiosła, turystyki, elektrotechniki, informatyki). Ponadto trzeba postrzegać inne pozagospodarcze funkcje przestrzeni wiejskich - walory środowiskowe, estetyczne, wypoczynkowe, rekreacyjne, rezydencjalne. Rozwój wsi to nie tylko, chociaż bardzo potrzebny, wzrost gospodarczy w rolnictwie (m. in. poprzez jego modernizację i restrukturyzację), ale rzeczywiste przeobrażenia, osiąganie wyższej jakości życia poprzez polepszenie możliwości zaspakajania potrzeb społeczności wsi i osób korzystających czasowo z walorów obszarów wiejskich, poprzez dbanie o środowisko naturalne, dziedzictwo kulturowe, zachowanie krajobrazu. Takie podejście mieści się w koncepcji wielofunkcyjnego rozwoju obszarów wiejskich, zakładającej konieczność poprawy warunków życia mieszkańców wsi, tworzenie nowych miejsc pracy w różnych obszarach działalności gospodarczej, wzrost dochodów, potrzebę rozwoju przedsiębiorczości, rozwoju infrastruktury ekonomiczno-społecznej, zmniejszenie utajonego bezrobocia i zmianę struktury agrarnej wsi. Podejście to uwzględnia też ideę zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich (tj. równoważenia trzech podstawowych czynników rozwoju: ekonomicznych i społecznych - zapewnienie odpowiedniego poziomu życia wszystkim mieszkańcom (poprzez likwidację biedy) oraz ekologicznych -zapobiegania degradacji środowiska naturalnego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie zawartości makroelementów w ziarnie pszenicy z gospodarstw ekologicznych i konwencjonalnych

Porównanie zawartości makroelementów w ziarnie pszenicy ozimej z 50 gospodarstw ekologicznych i 50 konwencjonalnych wykazało małe różnice w akumulacji P, K, Ca i Mg, a większe w przypadku Na. Zawartości makroelementów malały następująco: P> K> Mg> Ca > Na i mieściły się w zakresach: 2,80-4,46 g P, 2,87-4,02 g K, 0,33-0,56 g Ca, 0,60-0,93 g Mg i 17,7-183,3 mg Na/kg oraz 3,39-4,10 g P, 2,89-4,35 g K, 0,35-0,60 g Ca, 0,65-0,87 g Mg i 19,7-160,5 mg Na/kg, odpowiednio dla gospodarstw ekologicznych i konwencjonalnych. Średnie zawartości makroelementów w ziarnie pszenicy ozimej z obydwu typów gospodarstw z poszczególnych gmin województwa małopolskiego różniły się nieznacznie i nie odbiegały od stwierdzanych w innych warunkach. Małe różnice zawartości P i K świadczą o niewielkim wpływie nawożenia mineralnego na ich poziom w ziarnie. Nie potwierdzono tezy o lepszej jakości ziarna z gospodarstw ekologicznych w porównaniu z konwencjonalnymi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ ekstensywnego użytkowania łąk w siedliskach pobagiennych na skład botaniczny runi

Badania prowadzono w latach 2010-2012 na łąkach trwałych użytkowanych dotychczas dwukośnie, położonych w siedlisku
pobagiennym właściwym (B1) i łęgowiejącym (B2). Badano następujące obiekty: koszenie i zbieranie plonu (biomasy), koszenie
i pozostawianie biomasy na pokosach, koszenie z rozdrobnieniem i pozostawianie na łące oraz obiekt łąka nieużytkowana.
Wykazano, że pozostawianie skoszonej runi na łące, niezależnie w jakiej postaci, w siedlisku pobagiennym właściwym
nie miało negatywnego wpływu na jakość zbiorowisk roślinnych w pierwszych dwóch latach i dopiero w trzecim roku
wystąpiło zjawisko ich degradacji, skutkiem ustępowania z runi traw, a rozwoju Urtica dioica L. W siedlisku pobagiennym
łęgowiejącym, nie stwierdzono zjawiska degradacji runi w trzyletnim okresie, na co wskazuje coroczne zwiększanie się
udziału w runi wartościowych traw, w tym zwłaszcza Phalaris arundinacea L. Wartość użytkowa runi, zarówno między
obiektami, latami badań i siedliskami, układała się na dolnym poziomie wartości dobrej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena prawidłowości żywienia krów w gospodarstwie ekologicznym na podstawie składu mleka

Celem badań jest ocena prawidłowości doboru struktury paszy stosowanej do żywienia krów mlecznych, poprzez analizę składu mleka krów - białka i tłuszczu, a w szczególności zawartości mocznika w mleku. Badania obejmują ocenę prawidłowości żywienia krów w fermie mlecznej realizującej ekologiczną technologię produkcji. W badanym gospodarstwie stosowany jest oborowy, wolnowybiegowy system chowu bydła mlecznego i pastwiskowy systemu karmienia - w okresie letnim. Badania obejmują określenie i ocenę zawartości mocznika w mleku, która szczególnie wynika z prawidłowości proporcji głównych składników paszowych, tzn. białka, energii i suchej masy strukturalnej. Zakres zmienności przeciętnej miesięcznej zawartości mocznika w mleku stada krów wynosi od 70 do 413 mg l-1 mleka.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie konkurencyjności w stosunku do chwastów 14 odmian pszenicy ozimej uprawianych w systemie ekologicznym w różnych rejonach kraju

Celem badań była ocena zachwaszczenia 14 odmian pszenicy ozimej, uprawianych w systemie ekologicznym w 2011 r., w 3 lokalizacjach: Osiny (woj. lubelskie), Chwałowice (woj. mazowieckie) i Chomentowo (woj. podlaskie). Analizy obejmowały ocenę liczebności oraz powietrznie suchej masy chwastów w fazie krzewienia i dojrzałości woskowej pszenicy. W fazie krzewienia pszenicy najmniejszą liczebność oraz masę chwastów stwierdzono w odmianach pszenicy uprawianych w Osinach. Mimo dużej liczebności chwastów w Chomentowie i Chwałowicach (powyżej 100 szt.? m-2), były to głównie drobne siewki, których masa nie przekraczała 20 g? m-2. W fazie dojrzałości woskowej pszenicy najmniejszą masę chwastów stwierdzono w łanach odmian uprawianych w Chomentowie (średnio 39 g? m-2), a największą w Chwałowicach (średnio 73 g? m-2). Spośród badanych odmian pszenicy ozimej Jantarka i Nateja wyróżniały się dużą konkurencyjnością w stosunku do chwastów we wszystkich miejscowościach. Odmiana Ostroga cechowała się małą liczebnością i masą chwastów przez cały sezon wegetacyjny w Chwałowicach i Chomentowie, podobnie jak Kohelia, Bogatka i orkisz Schwabenkorn w Osinach. Duża masa chwastów była rejestrowana w odmianach Ostka Strzelecka i Natula w Osinach i Chomentowie oraz Natula, Alcazar i Batuta w Chwałowicach.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wartość żywieniowa mieszanek bobowato-trawiastych uprawianych w systemie ekologicznym

Dwuczynnikowe doświadczenie przeprowadzono w RZD IUNG-PIB w Grabowie (woj. mazowieckie) w certyfikowanym gospodarstwie ekologicznym w latach 2006-2009. Badano w nim wartość żywieniową mieszanek bobowato-trawiastych w zależnosci od skladu gatunkowego, poziomu nawożenia przekompostowanym obornikiem oraz odrostu runi mieszanek. Wartość żywieniową mieszanek oceniono na podstawie wartości energetycznej i białkowej, wartości jednostek wypełnieniowych dla krów oraz strawności suchej masy. Stwierdzono, że mieszanki z lucerną są bardziej przydatne do uprawy w gospodarstwach ekologicznych aczkolwiek ich wartość energetyczna i strawność była gorsza niż mieszanek koniczyny łąkowej z trawami. Dawka 10 t? ha-1 przekompostowanego obornika okazała się wystarczająca do uzyskania dobrej jakości paszy. Wykazano tendencję do zwiększania wartości żywieniowej mieszanek bobowato-trawiastych w letnich i jesiennych odrostach runi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatków osadu i kompostu komunalnego oraz efektywnych mikroorganizmów na wybrane właściwości poziomu orno-próchnicznego gleby mineralnej. Część II. Stan struktury

W pracy przedstawiono wyniki badań oceniających wpływ dodatków osadu i kompostu komunalnego oraz szczepionki efektywnych mikroorganizmów - w postaci roztworu EM-A - na parametry struktury poziomu orno-próchnicznego uprawnej gleby mineralnej. Założono doświadczenie inkubacyjne składające się z 10 kombinacji. Po dziewięciomiesięcznej inkubacji z poszczególnych kombinacji wycięto po 50 modeli agregatów glebowych (V = 1 cm3). Oznaczono takie parametry, jak: dynamiczną i statyczną wodoodporność, stan agregacji wtórnej po dynamicznym i statycznym działaniu wody, pojemność kapilarną oraz mechaniczną wytrzymałość agregatów na ściskanie. Aplikacja zastosowanych dodatków spowodowała poprawę większości ocenianych właściwości. Szczególnie wyraźny był wpływ dawki rekultywacyjnej osadu na wodoodporność statyczną i stan agregacji wtórnej. Zauważono także, iż aplikacja zastosowanych dodatków - większości przypadków - spowodowała wzrost zarówno minimalnej, jak również maksymalnej kapilarnej pojemności wodnej. Nie stwierdzono natomiast znaczącej poprawy odporności na ściskanie. Przedstawione rezultaty potwierdzają sugerowaną w literaturze opinię o bardzo zróżnicowanym wpływie na badane właściwości dodatków organicznych, w zależności od ich typów, dawek, czasu aplikacji oraz właściwości gleb. Zasadną więc wydaje się być kontynuacja podjętych badań z uwzględnieniem wymienionych czynników.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena różnorodności zbiorowisk segetalnych w roślinach uprawianych w wybranych gospodarstwach ekologicznych w województwie lubelskim

Celem badań była analiza zbiorowisk chwastów towarzyszących roślinom uprawianym w 5 wybranych gospodarstwach ekologicznych, położonych niedaleko Puław (woj. lubelskie). Badania przeprowadzono w II dekadzie lipca 2011 r. i obejmowały one ocenę składu gatunkowego, liczebności i suchej masy chwastów w 3 grupach roślin uprawnych: zbożach, motylkowatych lub ich mieszankach oraz okopowych (lub jagodowych). Różnorodność zbiorowisk chwastów w badanych gospodarstwach wynosiła od 29 do 37 gatunków, średnia liczebność chwastów - 165 szt.źm-2, a sucha masa chwastów - 71 gźm-2. Najbardziej zachwaszczonymi uprawami były zboża (odpowiednio 233 szt.źm-2 i 83 gźm-2). W uprawach okopowych masa chwastów tylko w jednym gospodarstwie była znacząca, powyżej 100 gźm-2. Najmniejszym zachwaszczeniem charakteryzowały się uprawy roślin motylkowatych drobnonasiennych i ich mieszanek z trawami oraz strączkowych. W większości badanych gospodarstw regulację zachwaszczenia wykonywano w sposób poprawny, a duża liczebność chwastów była spowodowana zachwaszczeniem wtórym Echinochloa crus-galli i Setaria viridis. Stwierdzono występowanie gatunków roślin, spełniających ważne funkcje w agroekosystemach, jako pokarm dla zwierząt, źródło pożytku pszczelego, miejsce bytowania pożytecznych i rzadkich organizmów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Możliwość zwalczania kwieciaka jabłkowca Anthonomus pomorum L. w ekologicznym systemie uprawy jabłoni

Kwieciak jabłkowiec (Anthonomus pomorum L.) jest jednym z najważniejszych szkodników występujących w ekologicznych sadach jabłoniowych. Ocenione zostały trzy preparaty pod względem aktywności biologicznej w zwalczaniu kwieciaka jabłkowca: SpinTor 240 SC (spinosad), NeemAzal-T/S (azadyrachtyna) i Thuricide (Bacillus thuringiensis). Doświadczenia laboratoryjne i polowe zostały przeprowadzone w latach 2010-2011 w ekologicznych sadach jabłoniowych w Instytucie Ogrodnictwa. Najwyższą skuteczność wykazał preparat SpinTor 240 SC w dawce 0,8 l/ha.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport