rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena propagacji hałasu komunikacyjnego na terenach zadrzewionych

Propagację fal akustycznych w strefie przydrożnej warunkuje energia źródła
dźwięku oraz własności ośrodka. Zadrzewienia przydrożne oraz leśne strefy
ekotonowe spełniają rolę filtrów ekologicznych dla różnych zanieczyszczeń generowanych
przez ruch samochodowy. Drzewa i krzewy rosnące w sąsiedztwie dróg,
odbijając i pochłaniając hałas pełnią rolę naturalnych ekranów akustycznych.
Celem przeprowadzonych badań była ocena propagacji hałasu komunikacyjnego
na terenach zadrzewionych metodą analizy wariancji. Badania prowadzono
na terenie leśnym, zadrzewieniu miejskim oraz parkowym. Pomiary natężenia
hałasu interpretowano według trzy-czynnikowego i dwuczynnikowego modelu liniowego.
Punkty pomiarowe zlokalizowano w różnych odległościach od korony
drogi (czynnik A). Pomiary prowadzono w dwóch terminach, tzn. w okresie zimowym
oraz w okresie wegetacji (czynnik C). Otrzymane wyniki równoważnego
poziomu hałasu na terenach zadrzewionych porównano z wynikami uzyskanymi
na powierzchniach kontrolnych niezadrzewionych (czynnik B). Dla celów porównawczych
wykonano również badania równoważnego poziomu hałasu w pobliżu
poliwęglanowego ekranu akustycznego.
Na podstawie analizy wariancji stwierdzono, że wszystkie hipotezy zerowe
efektów czynników głównych są odrzucone na rzecz hipotez alternatywnych na
poziomie istotności α = 0,01. Oznacza to, że każdy wyróżniony w doświadczeniu
czynnik istotnie różnicuje poziom hałasu komunikacyjnego. Przeprowadzone badania
wykazały, że najistotniejszym czynnikiem decydującym o propagacji hałasu
jest występowanie szaty roślinnej. W zadrzewieniach zlokalizowanych przy drodze
krajowej nr 11 w Złotnikach i przy ul. Umultowskiej w Poznaniu równoważne poziomy hałasu były podobne w obu terminach badawczych. Wynika to z faktu,
że gatunkiem dominującym w analizowanych drzewostanach była sosna zwyczajna
(Pinus sylvestris L.). Największy spadek wartości równoważnego poziomu hałasu
w drzewostanie sosnowym występował w pasie o szerokości ok. 50 m. Drzewostan
sosnowy o szerokości ok 30 m zarówno zimą jak i latem ogranicza
propagację hałasu w stopniu porównywalnym z poliwęglanowym ekranem akustycznym.
Pas krzewów liściastych w Parku Sołackim obniżył wartość równoważnego
poziomu hałasu (o ok. 5 dB) tylko w okresie wegetacyjnym.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ stosowania fertygacji podpowierzchniowej azotem wybranych odmian szparaga na występowanie poskrzypek

Celem przeprowadzonego doświadczenia było określenie wpływu stosowania fertygacji podpowierzchniowej azotem różnych odmian szparaga na występowanie poskrzypek.
Doświadczenia polowe zostały przeprowadzone w latach 2009-2010 we wsi Kruszyn Krajeński koło Bydgoszczy na młodej nieplonującej plantacji szparaga. Badania prowadzono jako dwuczynnikowe w układzie losowanych podbloków, w czterech replikacjach. Czynnikiem pierwszego rzędu było nawadnianie: bez nawadniania (kontrola) i podpowierzchniowe nawadnianie kroplowe połączone z fertygacją azotem. Drugim czynnikiem prowadzonych doświadczeń były odmiany szparaga: 5 z USA: ‘Apollo', ‘Atlas', ‘UC-157', ‘Grande' i ‘Purple Passion' oraz 3 niemieckie: ‘Ramada', ‘Rapsody' i ‘Ravel'. Trzykrotnie w okresie wzrostu pędów asymilacyjnych (w lipcu i sierpniu, co 3 tygodnie) przeprowadzono makroskopową obserwację stanu liczebności owadów doskonałych i larw poskrzypki szparagowej oraz dwunastokropkowej przebywających na wszystkich roślinach rosnących na poszczególnych poletkach doświadczalnych. Powierzchnia poletka doświadczalnego wynosiła 14,7 m2 (20 roślin x 0,35 m x 2,1 m). Badane odmiany szparagów chętniej zasiedlane były przez imagines i larwy poskrzypki dwunastokropkowej, w porównaniu do poskrzypki szparagowej. Imagines poskrzypki dwunastokrokowej preferowały fertygowane podpowierzchniowo odmiany szparaga: ‘Atlas', ‘UC-157', ‘Grande' i ‘Rapsody', niż rośliny nienawadniane tych odmian. Liczebność larw gatunku nie różnicowały, zarówno stosowanie fertygacji, jak i właściwości odmianowe szparagów. Stadium doskonałe poskrzypki szparagowej zasiedlało chętniej nienawadniane odmiany szparaga: ‘Grande' i ‘Purple Passion' a larwy odmianę Rapsody, w porównaniu do roślin fertygowanych podpowierzchniowo.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rola kobiet w prowadzeniu usług agroturystycznych

Przeprowadzone badania ujawniły, że rola kobiet w prowadzeniu usług
agroturystycznych jest znacząca. To one głównie odpowiedzialne są za obsługę turystów
i poświęcają im najwięcej czasu (średnio 7 godzin w okresie wakacyjnoświątecznym
i 4 godziny poza sezonem). Ich rola sprowadza się m.in. do przygotowywania
posiłków, dbania o czystość wspólnych pomieszczeń oraz nawiązywania
więzi interpersonalnych z przebywającymi na wypoczynku osobami. Badania
pokazały, że kobiety wiejskie wykorzystują swoje uzdolnienia, talenty i umiejętności
do budowania produktu agroturystycznego. Ich korzystne struktury wiekowe
i poziom wykształcenia przekładają się na wprowadzane w gospodarstwie innowacyjne
pomysły. Wyniki analizy uwidoczniły problemy, z którymi kobiety musiały
sobie radzić po uruchomieniu agroturystyki (np. z brakiem akceptacji, co do podjętej
działalności ze strona męża, rodziców czy dzieci). W drobnych pracach gospodarskich
oraz przy organizacji wypoczynku turystom, kobiety wspomagają się
pomocą ze strony rodziny, a niekiedy zatrudnionych pracowników.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ekonomiczne aspekty produkcji rolniczej metodami ekologicznymi w województwie świętokrzyskim

Rolnictwo polskie w znacznej części produkuje metodami ekstensywnymi. Z tego też powodu zużywa 2-3-krotnie mniej nawozów mineralnych i 7 razy mniej pestycydów niż średnio w państwach OECD. Warunki takie stwarzają duże możliwości produkcji metodami ekologicznymi.
W chwili obecnej w Polsce obserwuje się coraz większe zainteresowanie tym sposobem produkcji. Przyczyniło się do tego wprowadzenie dotacji dla gospodarstw produkujących metodami ekologicznymi. Rolnictwo ekologiczne jest coraz bardziej rozpowszechnione również na terenie województwa świętokrzyskiego. Celem niniejszego artykułu jest określenie ekonomicznych aspektów produkcji rolniczej metodami ekologicznymi oraz określenie stopnia rozwoju rolnictwa ekologicznego w województwie świętokrzyskim.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Czy markowe produkty turystyczne mogą być szansą rozwoju obszarów wiejskich województwa warmińsko-mazurskiego?

Region Warmii i Mazur posiada jeden z najbardziej wyrazistych wizerunków
w Polsce. Bardzo silnie kojarzony jest z trzema atrybutami: czystym środowiskiem,
piękną przyrodą i doskonałym miejscem do wypoczynku. Nazwa województwa
jest niemal synonimem krainy jezior i lasów.
W publikacji zaprezentowano markowe produkty turystyczne województwa
warmińsko-mazurskiego oraz przedstawiono wyniki badań mających na celu
m.in.: określenie wpływu markowych produktów turystycznych na funkcjonowanie
obiektów turystycznych położonych na obszarach wiejskich, zbadanie ich oddziaływania
na krajobraz przyrodniczy i kulturowy oraz identyfikację i ocenę elementów
produktów turystycznych Warmii i Mazur.
Wyniki badań wykazały, iż markowe produkty turystyczne mogą być szansą
rozwoju obszarów wiejskich województwa warmińsko-mazurskiego, ale muszą
być skorelowane ze zrównoważonym rozwojem regionu. Obecnie markowe produkty
turystyczne nie spełniają w pełni oczekiwań podmiotów rynku turystycznego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena działania oczyszczalni ścieków typu SBR w Sterkowcu-Zajazie

W opracowaniu przedstawiono wyniki badań fizykochemicznych
ścieków w latach 2002–2004 w oczyszczalni typu SBR w miejscowości
Sterkowiec-Zajazie w powiecie brzeskim, w województwie małopolskim.
Oczyszczalnia ścieków została oddana do użytku w roku 2001, a koszt
jej budowy wyniósł 3,7 mln PLN. Projektowana przepustowość oczyszczani
wynosi Qśr.d.=600 m3∙d-1, natomiast w trakcie prowadzonych badań
do oczyszczalni dopływało około 150 m3∙d-1, z czego około 8% ścieków
dowożonych było z wybieralnych dołów gnilnych (szamb). Badania dotyczyły
następujących wskaźników zanieczyszczeń: BZT5, ChZT i zawiesina
ogólna z grupy podstawowej oraz azot amonowy i fosfor ogólny z
grupy eutroficznej. Średnia wartość BZT5 ścieków surowych w okresie
badań wyniosła 401,1 mgO2∙dm-3, natomiast oczyszczonych 15,23
mgO2∙dm-3. Średnia wielkość ChZT wyniosła dla ścieków surowych
660,74 mgO2∙dm-3, a dla ścieków oczyszczonych 75,43 mgO2∙dm-3. Średnia
wielkość zawiesiny ogólnej wyniosła dla ścieków surowych 207,51
mg∙dm-3, a w ściekach oczyszczonych 22,17 mg∙dm-3. Średnia wartość
azotu amonowego w ściekach surowych wyniosła 161,34 mgNNH4∙dm-3,
a w ściekach oczyszczonych 3,84 mgNNH4∙dm-3. Dla fosforu ogólnego
wartość średnia w ściekach surowych wyniosła 19,71 mgPO4∙dm-3,
a w ściekach oczyszczonych 4,67 mgPO4∙dm-3. Redukcja wskaźników zarówno
z grupy podstawowej, jak i eutroficznej była na wysokim poziomie
i wyniosła średnio 96% dla BZT5, dla ChZT 85%, dla zawiesiny
ogólnej 88%, azotu amonowego 96% i dla fosforu ogólnego 76%. Wielkość
poszczególnych wskaźników zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych
porównano do wartości dopuszczalnych według obowiązującego
Rozporządzenia z dnia 8 lipca 2004 r. W zdecydowanej większości przypadków
wielkości poszczególnych parametrów były niższe od dopuszczalnych,
co świadczy o prawidłowo zachodzących procesach oczyszczania
ścieków w badanej oczyszczalni.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Rozbudowa układu komunikacyjnego i jej wpływ na poziom cen i aktywność lokalnego rynku nieruchomości, na przykładzie obiektu Świniarsko w powiecie nowosądeckim

Każda inwestycja niezależnie od rodzaju i wielkości wywołuje zmiany w otoczeniu. Niektóre z nich mogą być postrzegane jako zmiany negatywne, jak na przykład lokalizacja zakładu przemysłowego w sąsiedztwie obszarów mieszkaniowych, inne natomiast mają ogromne pozytywne oddziaływanie na otoczenie i sąsiedztwo, co w konsekwencji przekłada się na poziom cen i aktywność lokalnego rynku nieruchomości. Wiadomym jest, iż budowa i rozwój układu komunikacyjnego decyduje o poziomie gospodarczym danego regionu, a także kraju. W niniejszej pracy przeprowadzono badania mające na celu sprawdzenie powyższych tez. Jako obszar badań wybrano miejscowość Świniarsko w gminie Chełmiec. W lipcu 2008r. zakończono tam budowę obwodnicy miasta Stary Sącz i mostu na rzece Dunajec. Ta zmiana układu komunikacyjnego spowodowała, że miejscowości leżące na lewym brzegu rzeki zyskały nowe rozwiązanie komunikacyjne. Świniarsko jest najbliższą miejscowością sąsiadującą ze Starym i Nowym Sączem, oraz miejscowością przez którą przebiega droga będąca przedłużeniem obwodnicy. W wyniku badań przeprowadzonych na zbiorze danych zawierających ceny transakcyjne niezabudowanych nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zagrodową, stwierdzono, iż budowa nowych rozwiązań komunikacyjnych przyniosła krótkotrwały wzrost cen 
w okresie trwania inwestycji oraz trwałe ożywienie lokalnego rynku nieruchomości.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przydatność rozkruszonych mieszanek popiołowo-żużlowo-gruntowych do konstrukcji podbudów drogowych

W leśnej sieci komunikacyjnej przeważają drogi z nawierzchnią gruntową.
Najwięcej problemów dostarczają drogi gruntowe na podłożu spoistym oraz organicznym.
Do stabilizacji gruntów spoistych można użyć popiołów lotnych z węgla
brunatnego. Pod wpływem intensywnego obciążenia ruchem nawierzchnie stabilizowane
popiołami mogą ulegać zniszczeniu. Celem badań było opracowanie technologii
naprawy zniszczonych nawierzchni popiołowo-gruntowych i popiołowożużlowo-
gruntowych. Określono kształtowanie się nośności rozkruszonych mieszanek
stabilizowanych popiołem i żużlem po wtórnym zagęszczeniu w zależności
od czasu i warunków wiązania mieszanki przed rozkruszeniem oraz wtórnego dodatku
stabilizatora. Do stabilizacji gruntu wykorzystano aktywne popioły lotne
z węgla brunatnego okręgu konińskiego grupy IIIC oraz żużel paleniskowy koksowy.
Badaniom poddano dwie mieszanki gliny piaszczystej z 14% popiołów lotnych
oraz 10% popiołów i 10% żużla. Próbki rozkruszano i wtórnie zagęszczano
po 14 i 42 dniach pielęgnacji w warunkach optymalnych i wodnych. Po pielęgnacji
próbek określono na laboratoryjnej prasie VSS moduły odkształcenia, które posłużyły
do oceny przydatności mieszanek do wykonywania naprawy zniszczonych
nawierzchni dróg leśnych. Z obu analizowanych mieszanek grunt stabilizowany
samym popiołem cechował się lepszą nośnością, szczególnie po pielęgnacji wodnej.
Określono również technologię odbudowy nawierzchni z wykorzystaniem
materiałów rozkruszonych. Zniszczone nawierzchnie z gliny stabilizowanej popiołem w okresie 2 tygodni od jej wykonania można naprawiać poprzez wtórne
zagęszczenie po uzupełnieniu wodą do wilgotności optymalnej. Ustalono także
dawki wtórnego dodatku stabilizatora istotne dla wzmocnienia mieszanek rozkruszonych
po okresie dłuższym od 2 tygodni.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Scalenie gruntów na Podkarpaciu

W artykule przedstawiono analizę wykonanego scalenia w trzech okresach
historycznych na Podkarpaciu, a także propozycje scaleniowe na najbliższe lata.
Z przeprowadzonej analizy wynika, że wykonawstwo prac scaleniowych jest
zmonopolizowane a tym samym i niewydolne. Ten stan rzeczy musi ulec zmianie
jeżeli chcemy aby maksymalnie wykorzystać środki finansowe skierowane na
Pod-karpacie z Unii Europejskiej. Dotyczy to również zabiegów urządzenioworolnych
pozwalających na naprawę istniejącej złej struktury obszarowej w tym
województwie. Scalenie gruntów jest zabiegiem urządzeniowo-rolnych bardzo
pracochłonnym i zajmującym dużo czasu na jeden obiekt scaleniowy. Istniejące
zapóźnienie, bieżące potrzeby wynikające z dużego rozdrobnienia indywidualnych
gospodarstw rolnych i złej struktury obszarowej, a także budowa autostrady A-4 to
problem Podkarpacia. Istniejące obecne możliwości finansowe oraz sieć szkół
wyższych kształcących geodetów przygoto-wanych do wykonywania scalenia to
czynniki dające nadzieję na zmianę istniejącej sytuacji. Jedyną przeszkodą jest istniejące
ustawodawstwo, które nie dopuszcza prywatnych podmiotów gospodarczych
do wykonywania scalenia gruntów. Tylko szybka naprawa złej struktury
obszarowej indywidu-alnych gospodarstw rolnych daje szansę dla rozwoju działalności
rolniczej (rolnictwo, agroturystyka) i poprawę poziomu życia mieszkańcom
wsi podkarpackich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przepławki dla ryb na stopniach regulacyjnych potoków górskich

Stopnie regulacyjne są to wysokie progi budowane poprzecznie do osi
koryta, których korona przelewu położona jest w granicach 0,5 do 2,0 m nad
poziomem stanowiska dolnego. Stopnie wodne budowane na rzekach i potokach
górskich charakteryzują się zazwyczaj stosunkowo głębokim wcięciem koryta, co
uniemożliwia stosowanie przepławek w formie kanałów obejściowych dla ryb.
Pozostaje więc przejście dla ryb usytuowane w świetle stopnia. Przepławka może
zajmować całe światło stopnia i wówczas stanowi pochylnię kamienną zmieniającą
funkcję stopnia na bystrotok. Chcąc zachować dotychczasowy charakter stopnia,
przejście dla ryb budujemy w formie koryta łączącego górne i dolne stanowisko
uzyskując tzw. przepławkę ryglową.
W artykule zaprezentowano własną konstrukcję przepławki ryglowej
(kombinację bystrotoku i przepławki komorowej). Zaproponowany typ przepławki
poddano badaniom laboratoryjnym na modelu w skali 1:10. Na podstawie wyników
badań modelowych zaprojektowano i wykonano dwie tego typu przepławki
na potokach Pogórza Sudeckiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza przemian zachodzących w złożu czynnego składowiska odpadów

W artykule omówiono podstawowe zagadnienia związane z procesami rozkładu
bioodpadów deponowanych na gminnym składowisku. Uzyskane w reprezentatywnym
punkcie wyniki badania składu gazu wysypiskowego w latach 2004
– 2008 podczas eksploatacji składowiska poddano analizie, z uwzględnieniem parametrów
jakościowo – ilościowych składowanych odpadów, okresu ich deponowania
oraz warunków eksploatacji składowiska. Szczególną uwagę zwrócono na
30 % udział odpadów ulegających biodegradacji przy jednoczesnym rozwoju procesów
tlenowych zachodzących w złożu odpadów. Skład gazu wykazał przewagę
procesów aerobowych przy zawartości tlenu w granicach 4,9 - 9,7 % nad procesami
anaerobowymi przy spadającej zawartości metanu do 2,3 % i 0 % zawartości
dwutlenku węgla. Artykuł zakończono wnioskami wskazującymi głównie na niedostateczne
zagęszczenie deponowanych odpadów, co w rezultacie powodowało
łatwy dostęp tlenu do złoża odpadów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Aproksymacja powierzchni stopnia drugiego

Na podstawie geodezyjnych, fotogrametrycznych czy radiowych obserwacji
obiektów powłokowych określa się ich położenie, wymiary i kształt. Podstawą
aproksymacji matematycznego modelu powierzchni, względem którego ocenia się
stan geometryczny obiektu, są współrzędne przestrzenne punktów reprezentujących powłoką obiektu. W praktyce, wartości parametrów modelowych wyznacza
się bez uwzględnienia dokładności tych współrzędnych. Macierz kowariancji dla
współrzędnych punktów obserwowanych jest podstawą dla dokonania oceny dokładności wyznaczanych parametrów powierzchni i ich funkcji. W pracy przedstawiono
algorytm umożliwiający ocenę dokładności estymowanych parametrów
powierzchni. Określono miarę dopasowania modelu matematycznego do zaobserwowanego
stanu geometrycznego powłoki, na podstawie którego można wnioskować o adekwatności modelu. Podano również metodę oszacowania estymatora
wariancji jednostkowej odzwierciedlającego wpływ błędów tylko z tytułu pomiarów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Podstawy metodyczne programu małej retencji wodnej dla województwa mazowieckiego

W referacie przedstawiono podstawy teoretyczne opracowanego w 2007
roku „Programu małej retencji dla Województwa Mazowieckiego”. Szczególną
uwagę zwrócono na zastosowaną procedurę waloryzacji obszaru województwa
pod względem potrzeb zwiększania retencji oraz zasady etapowania przedsięwzięć
inwestycyjnych i prac modernizacyjnych. Omówiono również najważniejsze zalecenia
realizacyjne dotyczące zwiększania retencji w obszarze województwa.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ AgroHydroGelu na plonowanie i wybrane elementy wartości odżywczej trzech odmian kalarepy

Eksperyment polowy przeprowadzono w latach 2007-2009 na terenie ośrodka szklarniowego Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Doświadczenie założono w trzech powtórzeniach metodą losowanych bloków. Badano wpływ sposobu stosowania AgroHydroGelu (kontrola, AgroHydroGel zastosowany pod rozsadę, AgroHydroGel zastosowany pod roślinę w gruncie, połowa dawki AgroHydroGelu zastosowana pod rozsadę, połowa pod roślinę w gruncie) oraz odmiany (‘Gabi', ‘Delikates Biała', ‘Wiedeńska Biała') na wielkość i jakość plonu kalarepy, uprawianej w gruncie w warunkach klimatycznych środkowo-wschodniej Polski. Kalarepę uprawiano z rozsady przygotowanej w szklarni nieogrzewanej. Nasiona każdej odmiany wysiano w trzeciej dekadzie marca do skrzynek wypełnionych substratem torfowym z dodatkiem AgroHydroGelu lub tylko samym substratem. Zbiór kalarepy przeprowadzono dwukrotnie w odstępach 7-10 dniowych, minimalna średnica zgrubienia wynosiła 3 cm. Początek zbiorów przypadał po 50-51 dniach od wysadzenia rozsady. Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono, że warunki pogodowe w latach badań miały istotny wpływ na wielkość plonu, średnią masę i średnicę zgrubienia, a także na zawartość składników odżywczych w zgrubieniach kalarepy. Najbardziej korzystnie na wzrost plonów badanych odmian kalarepy oddziaływał AgroHydroGel zastosowany w całości pod roślinę w gruncie. Spośród badanych odmian ‘Gabi' i ‘Wiedeńska Biała' charakteryzowały się większym plonem oraz większą masą i średnicą zgrubienia w porównaniu z odmianą ‘Delikates Biała'. Stwierdzono, że sposób stosowania AgroHydroGelu nie miał istotnego wpływu na zawartość składników odżywczych w zgrubieniach kalarepy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problemy modernizacji i rozwoju infrastruktury rolniczej i wiejskiej

Zaprezentowano wyniki studiów prognostycznych autora w zakresie niezbędnego
rozwoju infrastruktury rolniczej, na tle przewidywanego kształtowania
się przyszłościowego modelu rolnictwa i jego obsługi do 2030 r. Poziom infrastruktury
rolniczej musi być zintegrowany z poziomem infrastruktury obszarów
wiejskich powiązanej z całą infrastrukturą kraju. Infrastruktura ta powinna spełniać
wymagania wynikające z aktualnego postępu naukowo-technicznego oraz
z przyszłościowych potrzeb ludności rolniczej i wiejskiej. Rozwój infrastruktury
rolniczej będzie przynosić wymierne efekty produkcyjne, energetyczne, ekonomiczne,
ekologiczne, socjalne i społeczne.
Uznano, że najtrudniejsze w realizacji, a równocześnie najpotrzebniejsze
będą inwestycje infrastrukturalne w zakresie gospodarki wodnej w kraju, na
obszarach wiejskich i w rolnictwie. Kolejno ważne są i będą inwestycje związane
z kanalizacją i sanitacją wsi, inwestycje drogowe i energetyczne oraz inwestycje
związane z obrotem towarowym, usługowym, doradztwem i informatyzacją.
Coraz większego znaczenia nabiera modernizacja i rozwój infrastruktury wewnętrznej
towarowych gospodarstw rolnych.
Niezbędne nakłady na infrastrukturę wewnętrzną oraz rozwój infrastruktury
lokalnej będą pochodzić w znacznej części z dopłat, dotacji i kredytów ze środków
pomocowych Unii Europejskiej (UE) oraz dotacji budżetu centralnego i budżetów
samorządowych. Duże znaczenie mają środki UE przekazywane w ramach realizacji
programów rozwoju obszarów wiejskich, rozwoju regionalnego, rozwoju
województw wschodnich i innych.
Należy podejmować starania, aby programy pomocowe UE działały także
po 2013 r., a realizowana wtedy nowa Wspólna Polityka Rolna (WPR) bardziej
sprzyjała rozwojowi infrastruktury wewnętrznej i lokalnej, nawet kosztem ograniczania
dopłat bezpośrednich.Trzeba rozwijać inwestycje infrastrukturalne, pomimo panującego kryzysu
finansowego. Inwestycje te podobnie jak nakłady na badania i informatyzację
stwarzają możliwości szybszego wejścia na drogę dalszego zrównoważonego rozwoju
wsi, rolnictwa i całej gospodarki żywnościowej.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna