rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wykorzystanie odpadów z tworzyw sztucznych do otrzymywania nanokompozytów

Problem gromadzenia odpadów zawierających tworzywa sztuczne osiąga coraz większe rozmiary w otaczającym nas świecie. W przedstawionym artykule dokonano krótkiej charakterystyki zjawiska i zaproponowano sposób wykorzystania odpadów z tworzyw sztucznych pozyskanych z recyklingu do otrzymywania nanomateriałów kompozytowych za pomocą prostej i ekonomicznej technologii.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Granulowanie i brykietowanie stałych produktów odsiarczania spalin

Większość produktów odsiarczania spalin charakteryzuje znacząca rozpuszczalność w wodzie i pylenie w stanie suchym. Właściwości te mogą być powodem dużego zanieczyszczenia powietrza, wód i gleb. Spośród wielu sposobów utylizacji tych odpadów, bardzo skuteczny jest proces aglomeracji metodą granulowania lub brykietowania. Z produktów odsiarczania można uzyskać nowy materiał o właściwościach kruszyw budowlanych, przy czym materiał ten jest odporny na erozją wodną i wietrzną, a także na warunki transportu i składowania. W pracy przedstawiono wyniki przeprowadzonych przemysłowych prób granulowania i brykietowania wapniowych produktów odsiarczania spalin. Do granulowania wykorzystano mieszankę fosfogipsu z popiołem lotnym (w udziale 1:5). Otrzymany granulat charakteryzował się wytrzymałością na ściskanie wynoszącą 41,6 MPa, wytrzymałością zrzutową 70% oraz ścieralnością 14,2%. Granulat ten zastosowano do produkcji mieszanki cementowej. Wyprodukowana zaprawa betonowa miała dłuższy czas wiązania i twardnienia w porównaniu do tradycyjnej zaprawy popiołowo-gipsowej, oraz miała większą lub porównywalną wytrzymałość na zginanie i ściskanie podczas twardnienia. Próby brykietowania wykonano z produktu zwanego gipsem syntetycznym lub reagipsem zarówno w czystej postaci, jak i z dodatkiem 5% oraz 10% pyłów wapiennych. Brykiety miały dużą wytrzymałość początkową oraz odporność na ścieranie. Wartości tych parametrów zwiększyły się po 72 godzinach sezonowania. Stwierdzono większą odporność brykietów z reagipsów na oddziaływanie zmiennych warunków atmosferycznych oraz większą odporność na wymywalność składników rozpuszczalnych w wodzie w porównaniu do brykietów z popiołów lotnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Podczyszczanie odcieków ze składowiska odpadów stałych metodą koagulacji

Badano skuteczność podczyszczania odcieków pochodzących z ustabilizowanego składowiska odpadów stałych metodą koagulacji. Odcieki przeznaczone do badań technologicznych charakteryzowały się wartością pH 8,24, niewielką mętnością 45 NTU, wysoką barwą 5150 mgPt/dm3, stężeniem ChZT 2205 mgO2/dm3 i  BZT5 310 mgO2/dm3. Koagulację prowadzono z wykorzystaniem polichlorku glinu, chlorku żelaza(III), oraz wapna w postaci 5% roztworu CaO. Wymagana dawka wapna, niezbędna do uzyskania pH 11,5 wynosiła 750 mg/dm3. Spośród wybranych koagulantów najwyższą efektywność w odniesieniu do ChZT 54 % oraz barwy 75% uzyskano stosując polichlorek glinu w dawce 390 mgAl3+/dm3. Wysoki efekt usunięcia ChZT i barwy uzyskano również w procesie koagulacji wapnem.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przetwarzanie popiołu ze spalania osadów ściekowych na materiał budowlany

W publikacji przedstawiono sposób przetwarzania popiołów ze spalania osadów ściekowych w celu uzyskania nietoksycznego produktu przydatnego w budownictwie. Polega on na zmieszaniu popiołów z określonymi składnikami, następnie brykietowaniu tej mieszaniny oraz spiekaniu otrzymanych brykietów. Podczas spiekania następuje zeszkliwienie powierzchni brykietu. Badania laboratoryjne obejmowały głównie określenie właściwości mechanicznych spieków, mrozoodporności oraz nasiąkliwości. Wyniki badań wskazują na możliwość neutralizacji substancji niebezpiecznych zawartych w spiekanych brykietach. Uzyskany produkt okazał się bezpieczny dla środowiska w przypadku jego gospodarczego wykorzystania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena właściwości paliwowych ubocznego produktu z produkcji bioetanolu

W procesie produkcji bioetanolu powstaje stały produkt uboczny, uzyskiwany z tzw. wywaru pofermentacyjnego. Produkt ten wykorzystywany jest najczęściej jako pasza dla zwierząt hodowlanych. Biorąc pod uwagę możliwe problemy z jego wykorzystaniem (zmienna koniunktura na rynku rolno-hodowlanym), a także przewidywany wzrost produkcji bioetanolu, pojawić się może konieczność alternatywnego zagospodarowania tego produktu.Celem wykonanych badań było określenie właściwości paliwowych ubocznego produktu z produkcji bioetanolu dla oceny możliwości jego zastosowania w charakterze paliwa w różnych procesach termicznych.Przeprowadzone badania próbki ubocznego produktu z produkcji bioetanolu wykazały, że materiał ten charakteryzuje się bardzo dobrymi właściwościami paliwowymi. Produkt ten posiada się niską zawartością wilgoci oraz popiołu, a jednocześnie bardzo dużą zawartością części lotnych. Jego wartość opałowa umożliwia jego bezproblemowe, autotermiczne spalanie. Składem elementarnym nie odbiega on zasadniczo od wielu materiałów biomasowych.W świetle wykonanych badań można stwierdzić, że jedną z najlepszych opcji energetycznego zagospodarowania badanego materiału jest jego współspalanie z węglem w istniejących obiektach energetycznych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ kompostowania osadów ściekowych na zawartość wybranych metali i ich frakcji

Celem pracy była ocena własności fizyczno-chemicznych kompostu z komunalnych  osadów ściekowych z Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Sokółce. Określono zawartość podstawowych makropierwiastków i metali ciężkich (Cu, Cr, Cd, Ni, Pb, Hg, Mg, Ca, N, P, K) oraz obecności mikroorganizmów chorobotwórczych (pałeczki Salmonella , Toxocara spp., Ascaris sp.). Określono także zawartość frakcji metali metoda BCR. Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono, że stężenia metali ciężkich w kompoście nie przekraczają wartości granicznych określonych przy przyrodniczym zagospodarowaniu osadów ściekowych, kompost jest bardzo bogaty w pierwiastki biogenne - azot i fosfor i można go traktować również jako znaczące źródło wapnia i magnezu, w osadzie nie występowały mikroorganizmy chorobotwórcze, istotne przy ich sanitarnym kwalifikowaniu, kompost z Oczyszczalni ścieków w Sokółce posiada dużą wartość nawozową i może być wykorzystywany w rolnictwie do celów nawozowych. Z analizy wyników uzyskanych z trzystopniowej ekstrakcji chemicznej osady poddane stabilizacji tlenowej jak i kompostowaniu kumulują metale (w sekwencji malejącej) we frakcjach: III i II, czyli są to frakcje praktycznie niedostępne dla eko-systemu w optymalnych warunkach użytkowania.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagrożenia i ryzyko w systemie zbiorowego zaopatrzenia w wodę

W pracy przedstawiono współczesne zagrożenia związane z funkcjonowaniem systemów zbiorowego zaopatrzenia w wodę na tle osiągnięć naukowych bezpieczeństwa systemów technicznych. Dokonano syntezy krajowych badań naukowych w zakresie scenariuszy ryzyka awarii SZZW. Zaproponowano definicję wskaźnika odporności systemu na zagrożenia zewnętrzne i wewnętrzne. Zarządzanie ryzykiem, w porównaniu z barierami ochrony systemu przed zagrożeniami, to podstawowy warunek ciągłości funkcjonowania systemu. Wskazano kierunki badań systemowych związanych z bezpieczeństwem.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badanie procesu przesiąkania roztworów olejów roślinnych i substancji ropopochodnych przez ośrodek porowaty

Ropa naftowa i jej pochodne stanowią jedno z ważniejszych źródeł zanieczyszczeń gruntów i wód gruntowych. Postępująca industrializacja oraz rozwój motoryzacji są przyczyną większego zapotrzebowania na produkty naftowe. Wzrost wydobycia, przetwórstwa i zużycia ropy naftowej nieuchronnie pociąga za sobą zwiększenie przypadków zanieczyszczenia środowiska związkami ropopochodnymi. W pracy tej przedstawione zostały badania przesiąkania cieczy o różnych właściwościach fizykochemicznych przez warstwy ziarniste w warunkach nieustalonych. Podjęta została próba opisu zjawiska przesiąkania płynów modelowych za pomocą równań matematycznych uwzględniających wpływ lepkości cieczy na przebieg tego procesu. Podjęto także próbę oszacowania łatwości wymywania związków ropopochodnych z warstwy ziarnistej za pomocą wody.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rola dopływów w kształtowaniu jakości wód jezior Pojezierza Suwalsko-Augustowskiego

W opracowaniu dokonano oceny roli dopływów w kształtowaniu jakości wód czterech jezior Pojezierza Suwalsko-Augustowskiego. Do realizacji zadania wykorzystano komputerowy model eutrofizacji, zdefiniowany w programie WASP (Water Analysis Simulation Program), rozwijanym przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska. Korzystając ze zdefiniowanego i skalibrowanego modelu przeprowadzono szereg symulacji, w których modyfikowano ładunki azotu i fosforu wprowadzane do jezior z dopływami, a następnie obserwowano wywołane tym zmiany jakości wód jezior.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Odwzorowywanie stanów zachowawczych podsystemu dystrybucji wody metodą symulacji komputerowej

Wzrost wymagań, dotyczących jakości i czasu realizacji w zakresie opracowań projektowych wymaga wprowadzenia do obliczeń techniki komputerowej. W pracy przedstawia się procesy oparte na odwzorowywaniu i udoskonalaniu konkretnych stanów zachowawczych podsystemu dystrybucji wody (PDW), przy wykorzystywaniu matematycznego modelowania uwzględniającego najnowsze dostępne techniki komputerowe. Przedmiotem zastosowania jest sieć wodociągowa Białegostoku. Badania sieci wodociągowej Białegostoku mają na celu określenie nowych bardziej racjonalnych sposobów eksploatacji (zmniejszenie wartości ciśnienia) oraz określenie warunków rozbudowy i modernizacji sieci wodociągowej, ze szczególną analizą układu w ramach wyodrębnienia najbardziej niebezpiecznych miejsc na sieci.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przyczyny i skutki poziomu czystości wód zbiorników małej retencji na Podlasiu

Działania mające na celu retencjonowanie wody należy rozpatrywać w powiązaniu z jej jakością i realizacją zadań mających na celu poprawę stanu czystości wód. Jednym z celów małej retencji jest wydłużenie drogi obiegu zanieczyszczeń. Spiętrzenie wód płynących i powstanie zbiorników wodnych w istotny sposób wpływa na procesy chemiczne, biochemiczne i biologiczne w wodzie. W wyniku piętrzenia zwiększa się powierzchnia wody, głębokość, czas przepływu, a zmniejsza prędkość przepływu. Spadek zawartości zanieczyszczeń organicznych w zbiorniku jest na ogół większy niż na tym samym odcinku rzeki przed spiętrzeniem. W zbiorniku następuje bowiem zwiększona sedymentacja zawiesin i wydłuża się czas rozkładu zanieczyszczeń organicznych. W efekcie może to poprawić jakość wody, jednak dotyczy to tylko czystych wód. W przypadku wód zanieczyszczonych spiętrzenie zwykle pogarsza jakość wody. Zmiany jakości wód w zbiornikach są uwarunkowane w dużym stopniu sytuacją lokalną i są różnokierunkowe. Jakość wody dopływającej do zbiornika ma podstawowe znaczenie. Dopływ do zbiornika wód zanieczyszczonych może powodować, że będą w nim zachodziły niekorzystne procesy powodujące pogorszenie jakości wód. Celem niniejszego opracowania jest analiza przyczyn i skutków poziomu zanieczyszczenia wód zbiorników małej retencji oraz ich dopływów na terenie województwa podlaskiego pod kątem obecności wybranych zanieczyszczeń fizyko - chemicznych. Badania wód prowadzono od grudnia 2008 do grudnia 2009 roku na dwóch wybranych obiektach zlokalizowanych na Podlasiu. Są to zbiorniki małej retencji w Sokółce i Czarnej Białostockiej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ wybranych wskaźników fizyko-chemicznych na mikrobiologiczny stan rzeki Wisły w okolicach Warszawy

Rodzaje organizmów występujących w zbiornikach wodnych zależą od stopnia czystości wody i zachodzących w niej procesów biochemicznych. Dlatego jedną z metod oceny jakości wód jest określenie jej stanu poprzez oznaczenie wskaźników biologicznych, a w tym parametrów mikrobiologicznych. Celem badań przedstawionych w niniejszej pracy było zbadanie wpływu wybranych wskaźników fizyko-chemicznych wody pobranej z rzeki Wisły na jej stan mikrobiologiczny. Badania przeprowadzono w próbkach wody pobranych na środkowym odcinku rzeki Wisła w okolicach Warszawy. Analizy wybranych parametrów wykonywano raz w miesiącu w ciągu całego roku. Badania mikrobiologiczne obejmowały następujące oznaczenia: liczbę bakterii wiążących azot atmosferyczny, NPL bakterii nitryfikacyjnych oraz NPL bakterii redukujących siarczany. W pobranych próbkach wody dokonano pomiarów takich parametrów fizyko-chemicznych jak: temperatura, pH oraz zawartość azotu ogólnego. Badania wykazały korelację między mierzonymi parametrami mikrobiologicznymi a temperaturą oraz pH. Nie stwierdzono natomiast istotnej zależności między badanymi mikroorganizmami a zawartością azotu ogólnego w próbkach wody.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Identyfikacja i ocena oddziaływań antropogenicznych o charakterze obszarowym na zasoby wodne zlewni jeziora Miedwie

Jedną z metod służącą ocenie oddziaływań antropogenicznych na jednolite części wód jest Driver-Pressure-State-Impact-Response. W pracy przedstawiono ocenę presji wywieranej na wody zlewni jeziora Miedwie w oparciu o 24 wskaźniki podzielone wg kryteriów na gospodarkę komunalną oraz rolnictwo i leśnictwo. Spośród czternastu gmin położonych w obrębie analizowanego obszaru wybrano siedem, których udział w powierzchni zlewni był największy. Wartości poszczególnych wskaźników opracowano w oparciu o dane pozyskane z Głównego Urzędu Statystycznego (Bank Danych Regionalnych i Bank Danych Lokalnych). Analizie poddano wskaźniki charakteryzujące gospodarkę komunalną w latach 2003 i 2013 oraz rolnictwo i leśnictwo w latach 2002 i 2003 oraz 2010 i 2013. Celem pracy była identyfikacja i ocena wpływu oraz zmian w zakresie oddziaływań antropogenicznych o charakterze obszarowym na zasoby wodne w zlewni jeziora Miedwie. W analizowanym okresie zmniejszyła się presja wywołana gospodarką wodno-ściekową głównie w wyniku rozbudowania sieci kanalizacyjnej na obszarach wiejskich. Natomiast rolnictwo nadal wywiera silny niekorzystny wpływ, wysoki udział gruntów użytkowanych rolniczo w powierzchni gmin oraz utrzymujące się na bardzo wysokim lub odstającym poziomie nawożenie mineralne wywierają silną presję na wody zlewni. Objęcie analizowanego obszaru działaniami związanymi z ograniczeniem odpływu azotanów ze źródeł rolniczych nie przyniosło efektów, wybrane dopływy jeziora Miedwie oraz wody gruntowe objęte monitoringiem nadal wykazują zanieczyszczenie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena retencji glebowej miejskich terenów zieleni w warunkach niedoboru opadów na przykładzie Parku Szczytnickiego we Wrocławiu

W pracy przedstawiono charakterystykę stosunków wodnych i ocenę zmienności zasobów retencji glebowej na terenie fragmentu Parku Szczytnickiego we Wrocławiu. Oceny tej dokonano na podstawie pomiarów uwilgotnienia gleby wykonanych w roku 2015 i 2016 oraz wyników monitoringu i prac badawczych prowadzonych w latach wcześniejszych. Szczegółowymi badaniami objęto fragment parku o powierzchni około 8,6 ha, zlokalizowany na północ od Ogrodu Japońskiego, pomiędzy ulicami Mickiewicza i Kopernika. Pomiary uwilgotnienia przeprowadzono metodą TDR w 27 punktach, w środku powierzchniowych warstw gleby 0–25 cm oraz 25–50 cm. Na podstawie analizy przestrzennego rozkładu uwilgotnienia stwierdzono, że w rozpatrywanym okresie występowały znaczne, długotrwałe niedobory wilgoci czynnej warstwy gleby. Nawet na około 36% badanego obszaru w warstwie 25–50 stwierdzono wilgotność gleby poniżej punktu trwałego więdnięcia (PTW, pF = 4,2). Zbiornik wodny o powierzchni 1,1 ha, położony centralnie na badanym terenie, nie wpływał w okresie objętym badaniami na poprawę retencji gruntowo-glebowej. Było to spowodowane okresowym brakiem zasilania systemu wodnego parku z ujęcia na Odrze, której poziom obniżył się z powodu suszy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Projektowanie zmian użytkowania z uwzględnieniem potencjalnej erozji wodnej gleb i retencji krajobrazu na przykładzie mikrozlewni górskiej

W pracy przedstawiono wyniki przekształceń granic i sposobu użytkowania terenu na małej zlewni rolniczej (mikrozlewni) w Sudetach Środkowych. Zlewnia Potoku Boguszyńskiego o powierzchni 1,42 km<sup>2</sup> jest prawostronnym dopływem III rzędu Nysy Kłodzkiej i reprezentuje rolniczo użytkowane obszary północno-wschodniej części obrzeża Kotliny Kłodzkiej na styku z Górami Bardzkimi. Aktualne użytkowanie terenu zostało zwektoryzowane z mapy ewidencji gruntów i budynków i przedstawione w systemie GIS na podstawie danych ARiMR-u oraz obserwacji terenowych. Propozycje zmian użytkowania terenu opracowano z uwzględnieniem powierzchniowej i potencjalnej wodnej erozji gleb utworzonej metodą jakościową. Stopnie zagrożenia erozją gleb zostały wpisane w zobrazowanie przestrzenne działek ewidencyjnych i uprawowych. Podczas projektowania użytkowania terenu uwzględniono również potrzebę zwiększenia retencji krajobrazowej poprzez zmniejszenie udziału spływu powierzchniowego. Wyniki prac wskazują na potrzebę rewizji sposobu użytkowania górskich terenów rolniczych. W wyniku proponowanych przekształceń zwiększeniu ulegnie powierzchnia terenów zalesionych, a zmniejszeniu tereny gruntów ornych i użytków zielonych. Na obszarach znacznie nachylonych oprócz zalesień proponowane jest wykonanie barier przeciwerozyjnych w formie miedz, oraz miedz zadrzewionych. Projektowane zgodnie z Kodeksem Dobrej Praktyki Rolniczej użytkowanie wypełnia zasadę zrównoważonego rozwoju, chroniąc środowisko naturalne zachowuje dobry poziom rozwoju ekonomicznego obszarów wiejskich.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie koagulantów zawierających żelazo dwu- i trójwartościowe do wspomagania wytrącania związków organicznych oraz skompleksowanych jonów miedzi i cyny ze ścieków przemysłowych

W artykule przedstawiono problematykę dotyczącą parametrów fizyko-chemicznych ścieków surowych pochodzących z produkcji płytek drukowanych. Omówiono skład stosowanych kąpieli technologicznych w aspekcie spełnienia wymagań odnośnie wprowadzania ścieków oczyszczonych do wód, ziemi lub kanalizacji miejskiej. Przedstawiono wyniki prób usuwania związków organicznych oraz skompleksowanych jonów miedzi (II) i cyny (II) i (IV) przy zastosowaniu koagulantów zawierających jony Fe (II) i Fe(III). Na podstawie wyników badań wykazano wysoką skuteczność usuwania związków organicznych oraz związków cyny. Wyjaśniono możliwe przyczyny niskiej skuteczności wytracaniem skompleksowanych jonów miedzi (II).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Problemy ochrony fauny termokserofilnej pszczół (Hymenoptera: Apoidea, Apiformes) na przykładzie rezerwatu „Góra Gipsowa”

Przedstawiono wstępne wyniki badań prowadzonych w lipcu w latach 2008 i 2010 na terenie rezerwatu roślinności kserotermicznej „Góra Gipsowa” w południowo-zachodniej Polsce. W trakcie prowadzonych prac odłowiono 75 gatunków Apiformes - Colletidae (9 gatunków), Andrenidae (11 gatunków), Halictidae (17 gatunków), Melittidae (3 gatunki), Megachilidae (19 gatunków), Anthophoridae (5 gatunków), Apidae (11 gatunków). Jest to liczba znacząca, biorąc pod uwagę fakt tylko letnich obserwacji, wyspowy charakter rezerwatu oraz niewielką powierzchnię.Jednocześnie kilkakrotnie niższe liczebności gatunków uzyskane 2010 roku wskazują na istnienie olbrzymiej presji ze strony człowieka na środowisko i potwierdzają konieczność objęcia muraw kserotermicznych właściwą ochroną ekosystemową, zapewniającą trwanie zarówno cennych przyrodniczo gatunków flory jak i znacznie wrażliwszych termokserofilnych gatunków fauny.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ temperatury i chlorowodoru na proces utleniania wodzianu chloralu z udziałem katalizatora palladowego

Wykonano metodą ciągłą badania wpływu temperatury w zakresie 250-600°C na procesy utleniania następujących substratów: roztworu wodnego wodzianu chloralu o stężeniu 50 g/l, roztworu wodzianu chloralu 50 g/l w 6 molowym kwasie solnym oraz roztworu zawierającego tylko 6 mol/l kwasu solnego, w obecności ziarnistego katalizatora palladowego Pd(1,0%)/y-Al2O3 Natężenie przepływu powietrza wynosiło 200 dm3/h oraz roztworu danego substratu 32,5 g/h. Wodzian chloralu ulegał rozkładowi z wysoką wydajnością 99,7% już w temperaturze 300°C, natomiast w obecności 6 molowego kwasu solnego ten sam stopień przemiany uzyskano dopiero w temperaturze 375°C. Produktami końcowymi procesu utleniania wodzianu chloralu były: ditlenek węgla, para wodna i kwas solny, a produktami pośrednimi m. in. chlor, formaldehyd oraz tlenek węgla. Jednak ze względu na konieczność eliminacji tlenku węgla i formaldehydu powinna być stosowana wyższa temperatura utleniania substratów, co najmniej 450°C. Z wykonanych doświadczeń wynika, że obecność kwasu solnego w roztworze dozowanego wodzianu chloralu obniżała aktywność katalizatora w zakresie temperatury 250-425°C.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka