rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kultura popularna w edukacji i socjalizacji – możliwości i zagrożenia

Artykuł ma charakter przeglądowy. Celem niniejszego tekstu jest przegląd koncepcji dotyczą-cych wpływu kultury popularnej na dzieci i młodzież. Duże możliwości kultury popularnej powodują, że wpływ ten nie jest jednoznaczny i przewidywalny. Koncepcje ukazują zatem jedynie pewne tendencje. Dzieci i młodzież z całą pewnością są szczególnymi odbiorcami treści kultury popularnej. Dynamika ich rozwoju ma wpływ na sposób odbierania treści. Z drugiej jednak strony mogą być nie tylko biernymi odbiorcami, ale także odbiorcami aktywnymi, którzy przetwarzając docierające treści, mogą z nich czerpać dodatkowe korzyści. Z tego względu kultura popularna staje się przestrzenią edukacyjną z dużym potencjałem, którym trzeba jednak umiejętnie dysponować, aby osiągnąć zamierzone efekty pracy.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Filozofowanie jako remedium na popularnokulturowy kryzys edukacji? Zamyślenia nad Aldony Pobojewskiej propozycją edukacji do samodzielności w formie warsztatów z dociekań filozoficznych

Popkultura, jako zjawisko co najmniej aporetyczne, w swej współczesnej, dotąd w dziejach ludzkości niespotykanej odsłonie, stanowi potężny kryzys, a zarazem wyzwanie dla tradycyjnie rozumianej edukacji, silnie obecnej w instytucjach i systemach edukacyjnych, która okazuje się być nieadekwatna wobec konieczności odpowiadania wymaganiom współczesności. Aldona Pobojew-ska remedium na ów stan rzeczy upatruje w humanistyce, a dokładniej w filozofii. Idzie wszak o filozofowanie rozumiane jako swoisty paradygmat powszechnoedukacyjny, którego wzorcowy model stanowią warsztaty z dociekań filozoficznych. Niniejszy tekst poświęcony jest próbie krytycznego przyjrzenia się tejże propozycji w odniesieniu do współczesnej, popkulturowej sy-tuacji edukacyjnej, względem której stanowi ona jednocześnie lekarstwo i diagnozę.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, pedagogika
Dla(czego) kicz (nie)uczy?  Tytułem wprowadzenia

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na kicz jako kategorię z zakresu nauk społecznych i hu-manistycznych o odpowiednich implikacjach dla dyscypliny pedagogicznej Zagadnienie kiczu osadzam w ramach swoiście rozumianej i uprawianej refleksji kulturoznawczej. Układ pojęć niezbędnych do tego osadzenia przedstawiam w następującym porządku: kultura – sztuka – uczestnictwo w kulturze (sztuce) – wprowadzanie do uczestnictwa w kulturze (sztuce). W przyjętej perspektywie nakreślanie granic pomiędzy „sztuką”, „złą sztuką”, „antysztuką”, „kiczem” jest mało atrakcyjne. Problem ten zostaje uwolniony od niepotrzebnych napięć. Kluczem jest tutaj sposób rozumienia pojęcia kultura, który implikuje odpowiedni sposób rozumienia sztuki, a w konsekwencji uczestnictwa w kulturze (sztuce) oraz wprowadzania doń (co jest prymarną funkcją edukacji). Publikacja ma na celu zapoznanie Czytelnika z różnorodnymi sposobami myślenia na temat kiczu oraz zaproszenie go do dyskusji na jego temat.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Zasada tranzytywności w edukacji humanistycznej. Popkultura i kanon

W toczącym się w Polsce od niemal trzydziestu lat dyskursie na temat relacji kanonu i popkultury dominuje przekonanie o całkowitej rozbieżności tych przestrzeni doświadczenia w komunikacji kulturowej. Niechęć obrońców kanonu jako bastionu tradycji i wartości wobec kultury popularnej przekłada się także na płaszczyznę edukacji, która stoi w obliczu kryzysu sensowności podejmowanych działań. Wiąże się to zarówno z odbiorcami, jak i samymi nauczycielami, którzy coraz częściej wykazują się większą znajomością zjawisk z zakresu popkultury niż tzw. kanonu kulturowego. Impas, jaki obecnie przeżywa szkoła, wymaga reakcji, a ta wydaje się jest możliwa poprzez zwrócenie uwagi na podmiot kształcenia i zwrot ku temu co „tu i teraz”. Dla wyjaśnienia możliwości przełamania sytuacji „zimnej wojny” pomiędzy kanonem a popkulturą w artykule pozostaje przywołana zasada tranzytywna jako metoda budowania dialogu pomiędzy obiema stronami sporu.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, nauki socjologiczne
Medialne konstrukcje tożsamości w dobie pandemii-implikacje rozwojowe i edukacyjne

Celem postawionym sobie przez autorkę artykułu jest dokonanie analizy sposobu, w jaki pojawiające się w dobie pandemii COVID-19 w mediach treści wpływają na kształtowanie tożsamości odbiorców. Stawiam pytanie, czy we właściwy sposób spełniają one swoje funkcje – będąc z założenia miejscem konstruowania przeżyć, doznań, opinii i doświadczeń odbiorców? Jaka wizja świata wyłania się po lekturze materiałów, których przedmiotem zainteresowania są przemiany społeczne wywołane epidemią? W poszukiwaniu odpowiedzi na te pytania korzystam z takich na-rzędzi analitycznych, jak funkcje i modele tożsamości.Stawiam tezę o naruszeniu rozwojowej idei asymilacji jednostki z kulturą oraz naruszeniu integralności psychiki w odniesieniu do trzech ujęć tożsamości: socjologicznego, psychologicznego i filozoficznego, ilustrując analizę przykładami zaczerpniętymi z mediów z okresu od 20 marca do 25 kwietnia 2020 roku.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kultura popularna jako przestrzeń edukacyjna

Istotną kwestią dla współczesnego humanisty pozostaje zagadnienie dotyczące kondycji kultury w epoce (po)nowoczesności. Dominującą obecnie kulturę popularną, którą cechuje nadmierna elastyczność czy dynamizm autor interpretuje w opozycji do kultury wysokiej. W (po)nowoczesnym społeczeństwie to standardy kultury popularnej determinują charakter przestrzeni edukacyjnej. Młodzi ludzie w popkulturze zdają się szukać przede wszystkim przyjemności, która w sposób bezpośredni i pośredni wpływa na poziom edukacji. Następstwem tego zjawiska jest sukcesywny spadek poziomu wykształcenia (edukacji), co w efekcie prowadzi do pauperyzacji idei uniwersytetu. W kulturze i edukacji komunikowanie odgrywa bardzo ważną rolę. Jednak najbardziej niepokojące jest to, iż tradycyjne komunikowanie wykorzystujące klasyczne medium - słowo mówione nie ma zbyt wielkiego wpływu w procesy: kształcenia i wychowania. Obecnie najważniejszy jest przekaz medialny. Istnieje ryzyko, że rolę edukatora zajmie komputer.      

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Etyczne rozważania wokół fragmentu powieści Bruno Jasieńskiego  „Zmowa obojętnych. Nie ukończonej powieści część pierwsza”

Przedmiotem rozważań jest fragment powieści Bruno Jasieńskiego „Zmowa obojętnych. Nie ukończonej powieści część pierwsza”. Celem artykułu jest natomiast udzielenie odpowiedzi na pytanie: jak interpretować konstrukt myślowy: „Nie bój się wrogów – w najgorszym razie mogą Cię zabić. Nie bój się przyjaciół – w najgorszym razie mogą Cię zdradzić. Strzeż się obojętnych – nie zabijają i nie zdradzają, ale za ich milczącą zgodą, mord i zdrada istnieją na świecie”? Obrane założenia zrealizowano przy pomocy analizy literatury przedmiotu oraz autorskiego projektu badawczego. Do badań wybrano metodę wywiadu narracyjnego. W postępowaniu badawczym przyjęto strategię jakościową, utożsamianą najczęściej z paradygmatem interpretatywnym, co pozwoliło na rezygnację z hipotez. Grupę badawczą stanowili pedagodzy, których narracje są istotnym dopełnieniem tekstu.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Świat kultury popularnej w przygotowaniu do Edukacji regionalnej – kształcenie studentów wczesnej edukacji

Celem artykułu jest przedstawienie i przeanalizowanie wykorzystania rozmaitych jakości świata kultury popularnej w procesie kształcenia studentów pedagogiki wczesnej edukacji z zakresu edukacji regionalnej oraz określenie ich znaczenia w przygotowaniu przyszłych pedagogów do działań edukacyjnych umożliwiających kształtowanie tożsamości dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. W badaniach zastosowano jakościową analizę dokumentów, obserwację uczestniczącą – metodę zbierania danych oraz uwzględniono doświadczenia własne.
Jakości świata kultury popularnej występujące w omawianym procesie kształcenia prowadzą  z jednej strony do biernego uczestniczenia studentów w kulturze popularnej a z drugiej aktywizują ich do jej tworzenia i  wykorzystywania w działaniach edukacyjnych w przestrzeni przedszkolnej i szkolnej. Inspirują także studentów do czynnego budowania rzeczywistości umożliwiającej uczniom odnajdywanie własnej przynależności społecznej i kulturowej.

Czasopismo: Podstawy Edukacji
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja zdalna w czasie pandemii COVID-19 w doświadczeniach polskich uczniów i uczennic: codzienność i wizja przyszłości szkoły

Badania były prowadzone w czasie pandemii COVID-19 na grupie 1955 uczniów i uczennic polskich szkół. Celem badania było poznanie szkolnych doświadczeń dzieci i młodzieży. Wyniki wskazują przede wszystkim na brak higieny cyfrowej, ale też ogólne zadowolenie respondentów z edukacji zdalnej i uwzględnianie jej elementów w wizji szkoły przyszłości. Różnice doświadczeń chłopców i dziewcząt oraz osób uczących się na wsiach i w miastach są przesłanką do interpretacji uzyskanych wyników w kierunku pogłębiania przez edukację zdalną istniejących wcześniej nierówności.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Indywidualny kapitał społeczny i jego znaczenie dla dobrostanu emocjonalnego studentów w czasie pandemii COVID-19

Artykuł prezentuje wyniki badań zrealizowanych w okresie pandemii COVID-19 w 2021 roku wśród studentów Uniwersytetu w Białymstoku. Celem badania było określenie znaczenia indywidualnego kapitału społecznego dla dobrostanu emocjonalnego studentów. Dobrostan emocjonalny został zdefiniowany jako globalna ocena jakości życia jednostki. Indywidualny kapitał społeczny to potencjalne zasoby sieci osobistych i społecznych jednostki, z których „korzysta” ona w różnych sytuacjach życiowych. Badanie wykazało zależność pomiędzy indywidualnym kapitałem społecznym studentów, a ich dobrostanem emocjonalnym.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wrażliwość międzykulturowa polskich emigrantów w Anglii w porównaniu z obywatelami Wielkiej Brytanii i Polski zamieszkałymi w kraju pochodzenia

Celem badań była próba ustalenia różnic w poziomie wrażliwości międzykulturowej polskich emigrantów zarobkowych w Anglii, w porównaniu z obywatelami Wielkiej Brytanii i Polski zamieszkałymi w kraju pochodzenia. Wrażliwość międzykulturowa rozumiana jest jako wskaźnik kompetencji do komunikacji międzykulturowej wyrażający się gotowością do dialogu z osobą odmienną kulturowo. Badania przeprowadzono na terenie Anglii i Polski, z wykorzystaniem Skali Wrażliwości Międzykulturowej (ISS) autorstwa Guo-Ming Chen i William J. Starosty, zaadaptowanej do warunków polskich. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że najwyższy poziom gotowości do dialogu z osobą odmienną kulturowo prezentują badani obywatele Wielkiej Brytanii, uzyskując w większości analizowanych wymiarów wyniki wysokie i przeciętne w górnym ich zakresie. Najniższy zaś badani obywatele Polski zamieszkali w kraju pochodzenia (ich wyniki ulokowały się w zakresie wyników przeciętnych).

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Doświadczenia z okresu dzieciństwa i ich znaczenie w dorosłości – przyczynek do badań nauczycieli przedszkoli i szkół z polskim językiem nauczania na Zaolziu w Republice Czeskiej

Artykuł prezentuje wyniki badań ilościowych i jakościowych przeprowadzonych wśród nauczycieli pracujących w przedszkolach i szkołach z polskim językiem nauczania zlokalizowanych na terenie tzw. Zaolzia – w Republice Czeskiej. Doświadczenia nauczycieli poddaje analizie z perspektywy konstruktywistycznej wizji dziecka obecnej w pedagogice oraz koncepcji strukturacji i restrukturacji doświadczenia Marii Tyszkowej (zaliczanej do nurtu konstruktywistycznego). Podjęte rozważania i wyniki przeprowadzonych badań pozwalają poznać znaczenie doświadczeń z dzieciństwa dla rozwoju zawodowego początkujących nauczycieli. Mogą przyczynić się do rozwoju świadomości i odpowiedzialności nauczycieli za dostarczanie doświadczeń dzieciom i młodzieży. Doświadczenia te będą miały istotne znaczenie w późniejszym życiu dzieci i młodzieży.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Lizbona – tożsamość międzykulturowego miasta

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na specyfikę tożsamości Lizbony – międzykulturowego miasta, zaangażowanego z jednej strony w międzykulturowy dialog mający integrować społeczności lokalne, a z drugiej – w procesy komercyjnego wykorzystywania owego dialogu, prowadzące do rewitalizacji i gentryfikacji miejskich przestrzeni. Kontekstem dla zaprezentowania wymienionych wyżej problemów są: historyczne aspekty lizbońskiej międzykulturowości, idea miast międzykulturowych, dialog międzykulturowy oraz neoliberalna polityka miasta.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ludność rdzenna w kanadyjskim systemie edukacji – próba pogodzenia z przeszłością, aktualna sytuacja i planowane działania

Artykuł jest poświęcony teoretycznym rozważaniom na temat edukacji przedstawicieli ludności rdzennej zamieszkujących tereny Kanady. Edukacja ta w przeszłości była prowadzona w szkołach państwowych z internatem przez księży i zakonnice, głównie dla dzieci First Nations, w wieku od czterech do szesnastu lat, które kierowane były tam przymusowo, siłą zabierane od rodziców. W szkołach dochodziło do wielu nadużyć: przemocy fizycznej, psychicznej i seksualnej, której doświadczyło około 150 tys. dzieci; część z nich nigdy nie wróciła do domów rodzinnych. Szkoły te zniszczyły psychikę wielu młodych ludzi i wpłynęły na ich późniejsze życie. Dopiero w roku 2005 rząd Kanady oficjalnie przeprosił Ocalałych i ich rodziny za krzywdy, jakich doznało kilka pokoleń ludności rdzennej w czasie 120 lat przymusowej edukacji, nawracania i integracji ze społeczeństwem białych kolonizatorów. Obecnie rząd kanadyjski, chcąc wynagrodzić wyrządzone w przeszłości krzywdy, prowadzi działania na poziomie federalnym i prowincjonalnym zmierzające do poprawy dostępu ludności rdzennej do systemu edukacji na wszystkich szczeblach.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Sytuacja edukacyjna, społeczna i ekonomiczna Żydówek w powiecie wałeckim (Prusy Zachodnie) w okresie od XVIII do początków XX wieku

W artykule analizuję funkcjonowanie kobiet w społecznościach żydowskich na terenie powiatu wałeckiego (Kreis Deutsch Krone), znajdującego się do końca 1945 roku w granicach Prus Zachodnich. Teren ten, położony początkowo między Prusami Zachodnimi a Pomorzem, a potem między kilkoma pruskimi prowincjami, szczególnie sprzyjał osadnictwu żydowskiemu. W efekcie na przykład w położonym w powiecie wałeckim Mirosławcu (Märkisch Friedland) na przełomie XVIII i XIX wieku ludność żydowska stanowiła aż 55%. Dotychczas powstało niewiele publikacji dotyczących gmin żydowskich funkcjonujących na tych terenach. Tekst ma charakter historyczny, w jego opracowaniu korzystałam między innymi z materiałów archiwalnych, ówczesnej prasy żydowskiej, przywołuję także pruskie rozporządzenia prawne. W rezultacie przeanalizowałam sytuację ekonomiczną, prawną, ale w szczególności edukacyjną kobiet żydowskich mieszkających na tych terenach, uwzględniając dwa rodzaje czynników, które ją warunkowały – nakazy religijne, a z drugiej strony prawodawstwo pruskie. Omawiam także przemiany oraz ich przyczyny, którym podlegało funkcjonowanie kobiet w tych społecznościach w okresie od XVIII do początków XX wieku, a także stopniową asymilację ludności żydowskiej, postępującą aż do II wojny światowej, która położyła kres obecności Żydów na tych terenach.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dziedzictwo i pamięć. Szkic o nieobecnej kulturze polskich Żydów

Głównym problemem badawczym opracowania są pytania o to, czy dzisiaj już nieobecna w przestrzeni społecznej lokalnej społeczności kultura uznawana jest za jej dziedzictwo kulturowe? Czy i jak kultura ta zapisała się w pamięci mieszkańców małego miasta, czy wpisuje się w kontekst edukacji regionalnej? Osią artykułu jest kultura żydowska obecna do czasu II wojny światowej w dwóch świętokrzyskich sztetlach – „żydowskich miasteczkach”: we Włoszczowie i Chmielniku. Są to dwa przeciwstawne przykłady budowania tożsamości kulturowej i społecznej miasta w kontekście prawie całkowitej nieobecności kultury żydowskiej i w drugim przypadku, jej szerokiej rewitalizacji. Z prezentowanych badań socjologicznych i antropologicznych wynika, że kontekst ten uwarunkowany jest społecznie i politycznie, a przede wszystkim pożądane jest w procesie przywoływania z przeszłości – tu kontrowersyjnej – nieobecnej kultury, pojawienie się społecznych liderów nazwanych liderami dziedzictwa kulturowego, osób zdolnych organizacyjnie zainicjować działania wsparte określoną podstawą ideologiczną.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
(Nie-)Polak, (nie-)Niemiec – Ślązak, czyli o rozpoznaniu własnej etniczności

Inspiracją dla artykułu jest książka Zbigniewa Rokity Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku, która pozwoliła autorce podjąć namysł nad problemem etnicznego rozpoznania człowieka, jako podstawy konstruowania tożsamości etnicznej. Kontekst teoretyczny tworzą dwie tezy: pierwsza (za Hannah Arendt) mówiąca, że człowiek zawsze zjawia się w świecie jako ktoś nowy, jako przybysz i dla urealnienia swego człowieczeństwa potrzebuje on działać i mówić; druga (za Martinem Heideggerem) dotycząca „prawdy bycia”, która dowodzi, że zamieszkanie człowieka w świecie jest skomplikowane. Próba zrozumienia związku pomiędzy etnicznym rozpoznaniem a tożsamością pozwoliła autorce sformułować tezę, że etniczność to nic innego jak wiedza na temat swojej rodziny, wspólnoty i pokoleniowo zamieszkiwanej ziemi. Samo zaś rozpoznawanie etniczności przebiegać może w trzech etapach: (1) tożsamości anegdotycznej; (2) tożsamości atrakcyjnej; (3) tożsamości kleconej.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Czy Smok Wawelski woli sushi? Semiosfera wizji wielokulturowego miasta XXI wieku w pracach artystycznych uczniów krakowskich szkół

W tekście zastosowano perspektywę semiotyczną do analizy prac artystycznych uczniów krakowskich szkół nadesłanych na konkurs pn. „Miasto wielokulturowe w XXI wieku”. Przyjmując założenie, że warunkiem dla semiotyki miasta są społeczne procesy prowadzące do uznania przedmiotów w przestrzeni miejskiej za znaki, tekst ma na celu odpowiedzieć na pytanie: jakie znaki i kody konstytuują semiosferę konkursowych prac? Z analizy wynika, że uczestnicy w twórczy sposób użyli znaków zakorzenionych w tradycji Krakowa, modyfikując ich znaczenie poprzez umieszczenie ich w nowych układach syntagmatycznych ze znakami z innych kodów kulturowych. Prace te ukazują również, że wpływ interakcji kulturowych wiąże się z wzajemną wymianą znaków i dynamicznym procesem ponownego przypisywania im znaczeń. Ilustrują one także inne mechanizmy społeczno-kulturowe zachodzące w warunkach wielokulturowości i międzykulturowości. Jednym z nich jest proste zwielokrotnienie różnorodnych „pakietów kulturowych”, zaś drugim – różnorodne i dynamiczne interakcje oraz przeplatanie się wielości elementów, jakie składają się na całość przestrzeni międzykulturowej.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rozwijanie inteligencji wielorakich i kompetencji kluczowych dzieci w kontekście edukacji nieformalnej. Studium przypadku konkursu „Słoneczniki”

Działania edukacyjne prowadzone w instytucjach kultury są współcześnie rozwijane w różnych przestrzeniach na całym świecie. Szczególnie można zaobserwować pojawianie się nowych form edukacji skierowanej do dzieci w muzeach, teatrach, centrach kultury i rozrywki. Globalne wyzwania edukacyjne są realizowane w lokalnych środowiskach kulturowych. Znamienną wartością wspólną jest ich ukierunkowanie na rozwijanie zdolności i potencjału inteligencji wielorakich dziecka już od najmłodszych lat. Wielość i różnorodność ofert kulturalnych jest niewątpliwie zaletą, ale i problemem. Stąd rodzi się pytanie o to, które propozycje są szczególnie wartościowe i wyróżniają się jakością na tle innych? W artykule analizie podano krakowski konkurs „Słoneczniki” – w kontekście edukacji pozaformalnej, która jest współcześnie postrzegana jako istotny obszar kształtowania kompetencji kulturowych.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dramaty tożsamości wpisane w pogranicze kultur. Implikacje edukacyjne

Obok pozytywnego efektu pogranicza, który jest częściej w literaturze przedmiotu prezentowany, w niniejszym tekście ukazane są dylematy i dramaty jednostki, rodziny i społeczności funkcjonującej na pograniczu kultur etniczno-wyznaniowych. Podstawę metodologiczną stanowi koncepcja interpretacji pogranicza i wielozakresowej tożsamości, poprzez którą odczytuję trajektorię losu Pani Emilii Moszczańskiej Kosiur Niewęgłowskiej przedstawionej przez Grzegorza Dżusa w książce z 2020 roku Banderowka. Narracja bohaterki pozwoliła przedstawić proces kształtowania się tożsamości rodzinnej, jednostkowej i społecznej, w którym dominowały ustawicznie pytania: kim jestem, kim być, jak być, wobec doświadczania podejrzliwości, bezsilności, lęków i upokorzenia. Autor zwraca uwagę na problem dialogu wewnętrznego narratorki, wskazuje na jego wartość w kontekście edukacyjnym i humanistycznym, podkreśla, jak trudna, ale istotna w procesie kształtującej się tożsamości jest mediacja trzech zakresów tożsamości, wyzwalania się ze stygmatu obcości doświadczanego ze wszystkich stron.

Czasopismo: Edukacja Międzykulturowa
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Krzemieniecka Szkoła Mechaniki Praktycznej przy Gimnazjum/Liceum Wołyńskim – zarys problemu

Tekst poświęcony został Szkole Mechaniki Praktycznej zorganizowanej przy Gimnazjum/Liceum Wołyńskim w Krzemieńcu. Szkoła miała charakter praktyczny i była jedną z pierwszych zawodowych szkół na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej.

Czasopismo: Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Nabywanie akcji własnych przez prostą spółkę akcyjną

Prosta spółka akcyjna to nowy typ spółki kapitałowej  w prawie polskim, który ma stanowić alternatywę  głównie dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.  Przepisy dotyczące tej spółki przewidują m.in. zakaz  nabywania przez nią akcji własnych oraz określone wyjątki  od tego zakazu. Celem artykułu jest analiza nowego  unormowania dotyczącego nabywania akcji własnych.  Generalna ocena przepisów dotyczących nabywania  akcji własnych przez prostą spółkę akcyjną jest  co do zasady pozytywna, mimo kilku drobnych uchybień.  Autor stawia jednak tezę, że niewłaściwe jest  utrzymanie jako reguły zakazu nabywania akcji własnych.  Zasadne byłoby pominięcie tego zakazu i poprzestanie  na wskazaniu przesłanek dopuszczalnego  nabycia akcji własnych.

Czasopismo: Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne