rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Nagła nieoczekiwana śmierć w padaczce

Padaczka jest jednym z najczęstszych i najstarszych schorzeń neurologicznych. Choć większość osób z padaczką prowadzi normalny tryb życia, szacuje się, że żyją od 2 do 10 lat krócej (w zależności od rodzaju padaczki) niż osoby z populacji ogólnej. Umieralność w populacji chorych na padaczkę jest dwukrotnie wyższa niż u ludzi zdrowych. Niekiedy u chorych dochodzi do nagłego zgonu z niewyjaśnionych przyczyn (sudden unexpected death in epilepsy, SUDEP). W przeważającej mierze SUDEP dotyczy osób w wieku 20-40 lat. Do najczęstszych przyczyn śmierci chorych dorosłych z padaczką należą: choroba niedokrwienna serca i choroby naczyniowe mózgu, nowotwory, infekcje dróg oddechowych, urazy i samobójstwa. Odpowiadają one za około 80% wszystkich zgonów. Chorzy często umierają z przyczyn, które doprowadziły do wystąpienia napadów padaczkowych. Śmiertelność wśród dzieci z padaczką może być nawet 90 razy większa niż śmiertelność ich rówieśników niechorujących na padaczkę. Znaczenie danych epidemiologicznych dotyczących SUDEP zawęża się w związku z niedostatecznym zgłaszaniem przypadków tego rodzaju zgonów, jak również ograniczoną liczbą przeprowadzonych badań pośmiertnych. Wobec stosunkowo dużej liczby pacjentów chorujących na padaczkę stanowi to istotny problem medyczny. Dane wzbudziły szczególne zainteresowanie epileptologów i zachęciły do badań poszukujących przyczyny, potencjalnych czynników ryzyka śmierci i możliwości zapobiegania tym zdarzeniom. Poniższy artykuł ma na celu przybliżenie obrazu SUDEP, prawdopodobnych czynników ryzyka, związanych z nim patomechanizmów oraz możliwych działań prewencyjnych.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Rola melatoniny w patofizjologii i terapii migreny

Migrena jest jednym z najczęstszych schorzeń neurologicznych. W Polsce cierpi na nią około czterech milionów osób. Napad migreny zwykle trwa od 4 godzin do 72 godzin i charakteryzuje się wystąpieniem silnego, zazwyczaj połowiczego, pulsującego bólu głowy z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami, nadwrażliwością na światło i dźwięki. Brak biologicznych markerów choroby oraz jej zmienny przebieg u różnych chorych powodują trudności w postawieniu właściwej diagnozy. Patofizjologia migreny pozostaje nadal niejasna, ale dzięki licznym badaniom, w tym neuroobrazowym i genetycznym, jesteśmy coraz bliżej pełnego jej poznania. Od ponad trzydziestu lat prowadzone są badania nad rolą melatoniny – hormonu umożliwiającego przystosowanie organizmu do cyklicznie zmieniających się warunków środowiska, w patofizjologii migreny. W badaniach doświadczalnych wykazano liczne powiązania pomiędzy sekrecją melatoniny a patofizjologią migreny, jednak zależność ta nie została jednoznacznie określona. Wiele innych badań dowodzi również zaburzeń sekrecji melatoniny u pacjentów z migreną. Wyniki dostępnych w piśmiennictwie badań oceniających profil melatoniny u pacjentów z migreną zależą od charakteru bólu głowy (epizodyczny czy przewlekły) oraz czasu wykonania pomiaru stężenia melatoniny (w trakcie napadu bólu głowy czy w okresie międzynapadowym). Aktualnie nieliczne są doniesienia dotyczące prób zastosowania melatoniny w terapii migreny. Przeprowadzenie zakrojonych na szeroką skalę, wieloośrodkowych badań jest niezbędne do ustalenia zasad stosowania melatoniny w leczeniu migreny.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Ocena przydatności badania USG z zastosowaniem głowic wysokiej częstotliwości w diagnostyce neuropatii uciskowych

Podstawowym celem pracy była ocena przydatności badania ultrasonograficznego z zastosowaniem głowic wysokiej częstotliwości w kwalifikowaniu do leczenia operacyjnego albo zachowawczego neuropatii obwodowych o charakterze uciskowym. Materiał pracy stanowiła grupa 55 osób w wieku 7–83 lata (średnia wieku 43,6 roku), w tym 28 mężczyzn i 27 kobiet, kierowanych w latach 2009–2011 na badanie ultrasonograficzne z klinicznym podejrzeniem neuropatii uciskowych, na potrzeby analizy podzielonych na cztery grupy: zespół kanału nadgarstka (1), zespół ucisku nerwu łokciowego (2) (ucisk na poziomie rowka nerwu łokciowego oraz ucisk na poziomie kanału Guyona), zespół ucisku nerwu międzykostnego tylnego (3), inne neuropatie uciskowe (4). Z analizowanej grupy wyłączono przypadki izolowanego idiopatycznego zespołu kanału nadgarstka. U wszystkich pacjentów przeprowadzono badanie podmiotowe, przedmiotowe oraz badanie ultrasonograficzne. Badania ultrasonograficzne przeprowadzono aparatami Esaote MyLab 50 oraz MyLab 60 z zastosowaniem szerokopasmowych głowic liniowych o wysokich częstotliwościach: 6–18 MHz. U 67% pacjentów (37 osób) wykonano badanie neurofizjologiczne. U wszystkich pacjentów oceniano echostrukturę nerwu i jego przekrwienie oraz określano pole powierzchni przekroju nerwu albo – w przypadku drobnych nerwów – średnicę. Dodatkowo w grupie 1 oceniano objaw wcięcia, w grupie 2 – niestabilność nerwu w dynamicznym badaniu ultrasonograficznym, w grupie 3 – zaginanie kątowe nerwu w dynamicznym badaniu ultrasonograficznym oraz tkliwość w czasie ucisku nerwu w miejscu uwidocznionej patologii. Analizy zebranego materiału dokonano za pomocą statystyki opisowej. W odniesieniu do weryfikacji klinicznej i operacyjnej zgodność z rozpoznaniem ultrasonograficznym osiągnięto w 96,4% przypadków. Uzyskane wyniki wskazują, że badanie ultrasonograficzne z zastosowaniem głowic wysokiej częstotliwości jest cenną metodą w kwalifikowaniu do rodzaju leczenia neuropatii obwodowych o charakterze uciskowym.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Użycie siły fizycznej przez Policję na podstawie ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej a prawa człowieka

Przedmiot badań: Prezentowane opracowanie dotyczy użycia siły fizycznej przez Policję w świetle przepisów ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Ten środek przymusu bezpośredniego może być bardzo skuteczny. Niekiedy jest wręcz niezbędny podczas interwencji policyjnych. W przypadku bezpodstawnego bądź nieadekwatnego zastosowania może on jednak prowadzić do naruszenia wolności i praw osób, wobec których jest używany. W praktyce pojawiają się przypadki przekroczenia granic stosowania siły fizycznej. Niniejsze opracowanie stanowi analizę przepisów wymienionej wyżej ustawy oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie dopuszczalności użycia siły fizycznej przez Policję.
Cel badawczy: W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy rozwiązania prawne zawarte w ustawie o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej i dotyczące użycia siły fizycznej są wystarczające, a jeżeli nie, to dlaczego i czy istnieją zasady, które ułatwiłyby policjantom korzystanie z tego środka w granicach prawa oraz czy mogą temu służyć standardy wypracowane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka.
Metoda badawcza: Badania opierają się na dogmatyczno-prawnej analizie przepisów ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz wypowiedzi doktryny i orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Wyniki: Przepisy ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dotychczasowe analizy dotyczące stosowania siły fizycznej nie są rozległe i są niewystarczające do określenia standardów jej używania przez Policję. Brak jest wytycznych, które ułatwiłyby policjantom przestrzeganie granic działania przy użyciu siły fizycznej. Pewną pomoc w tym zakresie mogą stanowić zasady wypracowane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Metodyki zarządzania projektami w parkach naukowo-technologicznych. Wyniki badań własnych

Przedmiot badań: Przedmiotem zainteresowania jest obszar zarządzania projektami przez parki naukowo-technologiczne w Polsce, w tym finansowanymi ze środków publicznych. Parki dotychczas były badane raczej w kontekście uwarunkowań historycznych ich funkcjonowania, charakterystyki i efektywności świadczonych usług oraz w aspekcie makroekonomicznym w szczególności w połączeniu z oceną wpływu interwencji publicznej środkami finansowymi UE, aniżeli w obszarze zarządzania projektami i odpowiadających im metodyk. W artykule dokonano analizy pojęciowej i funkcjonalnej parków jako instytucji otoczenia biznesu. Zaprezentowano wyniki badań empirycznych dotyczących identyfikacji stosowanych w parkach metodyk zarządzania projektami. Wskazano trzy modele służące do oceny organizacji pod kątem doboru optymalnej metodyki zarządzania projektami. Rezultaty badań mogą okazać się przydatne dla praktyki zarządzania projektami przez parki stanowiące element systemu innowacji w polityce rozwoju regionalnego w procesie dalszej ich profesjonalizacji.
Cel badawczy: Przedstawienie dominującej metodyki zarządzania projektami w parkach naukowo-technologicznych stanowiących ośrodki innowacji w Polsce, a także wyjaśnienie wpływu na sposób zarządzania projektami (zmianą) w organizacji takich parametrów, jak kultura organizacyjna, zespoły oraz rodzaj projektów. Istotnym zagadnieniem wydaje się kwestia, w jaki sposób i jakim zestandaryzowanym narzędziem, bez względu na indywidualne cechy organizacji, można badać przyjęte w parkach metodyki i podejścia do zarządzania projektami wpływające na skuteczność i efektywność funkcjonowania całej organizacji. 1
Metoda badawcza: Własne badania ankietowe przeprowadzone metodą CAWI z kadrą kierowniczą parków objętych próbą badawczą z wykorzystaniem narzędzia Agile Suitability Filter Tools określonego w PMBoK® Guide 2017 badającego potencjał organizacji w trzech aspektach: kultura (struktura) – zespół (ludzie) – projekty. Zastosowano także analizę materiałów źródłowych, w tym porównawczą przepisów prawnych odnoszących się do parków i źródeł finansowania projektów.
Wyniki: W parkach przeważa zwinne (agile) podejście do zarządzania projektami. Jednakże ze względu na specyfikę parków jako organizacji typu not-for-profit oraz na realizowane przez nie projekty, źródła i zasady ich finansowania postuluje się dostosowanie metodyki zarządzania projektami do odpowiednich rodzajów projektów, wewnętrznych możliwości organizacji oraz warunków określonych przez jej otoczenie zewnętrzne, w tym instytucje UE, krajowe lub regionalne dofinansowujące projekty ze środków publicznych.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki o polityce i administracji
Immunoekspresja nestyny w gwiaździaku włosowatokomórkowym i glioblastoma

Gwiaździak włosowatokomórkowy oraz glioblastoma są pierwotnymi nowotworami glejowymi o skrajnych stopniach złośliwości. Charakteryzują się występowaniem proliferacji naczyniowych, które w przypadku glioblastoma są oznaką złośliwości, ale nie stanowią złośliwości gwiaździaka pilocytarnego. Chociaż rozrosty naczyniowe w obu nowotworach różnią się zwykle obrazem mikroskopowym, to niekiedy trudno je od siebie odróżnić, szczególnie w skąpym materiale biopsyjnym, a także w przypadku gwiaździaków włosowatokomórkowych o podwyższonym indeksie proliferacyjnym. Niezależne badania glioblastoma wykazały udział nieendotelialnych komórek w tworzeniu nowych naczyń krwionośnych. Źródłem tychże komórek okazały się nowotworowe komórki macierzyste, których markerem jest nestyna. Ekspresję tego białka odnotowano w nowotworach astrocytarnych od II do IV stopnia złośliwości oraz w pierwotnych nowotworach glejowych o I stopniu złośliwości, gwiaździakach włosowatokomórkowych. Celem przeprowadzonych badań było określenie obecności markera nestyny w komórkach i naczyniach krwionośnych nowotworów o skrajnych stopniach złośliwości, z wykorzystaniem barwień immunohistochemicznych i laserowej mikroskopii konfokalnej. W analizowanych przypadkach nestyna ulegała ekspresji w cytoplazmie większości komórek nowotworowych glioblastoma oraz w pojedynczych komórkach gwiaździaków włosowatokomórkowych. Cytoplazmatyczny odczyn nestyny stwierdzono również w komórkach wyściełających pojedyncze naczynia i rozrosty naczyniowe badanych nowotworów. Wyniki uzyskanych badań sugerują, że nestyna nie może być stosowana jako jedyny marker, wystarczający do określenia złośliwych lub łagodnych rozrostów naczyniowych w nowotworach OUN.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Zastosowanie ultrasonografii w warunkach taktycznych, na przykładzie Szpitala Polowego Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie

Za medycynę taktyczną przyjęto uznawać wszelkie czynności terapeutyczne wykonywane przez wojskową służbę zdrowia w czasie prowadzenia operacji militarnych i humanitarnych. Jej zakres jest tylko pozornie ograniczony przez standardy, które w odniesieniu do państw NATO zostały zgromadzone w Joint Theater Trauma System – Clinical Practice Guidelines. Etapowy charakter niesienia pomocy rannym, poszkodowanym i chorym oraz leczenia ich zakłada, że zakres terapii na każdym poziomie ogranicza się do wykonania niezbędnych czynności. Dzięki temu możliwe jest uratowanie większej liczby poszkodowanych, u których wykonano czynności niezbędne dla przeżycia do momentu przetransportowania na następny poziom. Drugi poziom reprezentowany jest przez szpital polowy. Jego pierwszą strukturę stanowi trauma room, w którym zespół urazowy ratuje i kwalifikuje rannego do dalszych czynności medycznych. Każdy ranny ma wykonywane badanie ultrasonograficzne o charakterze eFAST, dzięki czemu bez zbędnej zwłoki podejmowana jest decyzja o operacji. Ponadto technika ta służy pomocy w kaniulacji naczyń. Autorzy przedstawili doświadczenia własne z wykorzystania badania USG w pracy Szpitala Polowego Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Czy somatosensoryczne potencjały wywołane mogą być wskaźnikiem rokowniczym u chorych na stwardnienie rozsiane poddanych kuracji immunomodulującej?

Wstęp: Na podstawie dotychczasowych badań uważa się, że terapia lekami immunomodulacyjnymi (DMT) jest skuteczna w leczeniu postaci rzutowo-remitującej stwardnienia rozsianego. Celem pracy była ocena wartości rokowniczej somatosensorycznych potencjałów wywołanych (SSPW) u chorych w czasie 2-letniej kuracji interferonami beta (1a i 1b) oraz octanem glatirameru. Materiał i metody: Materiał kliniczny stanowiło 106 pacjentów (35 mężczyzn i 71 kobiet) w wieku 18-54 lat, z ustalonym rozpoznaniem stwardnienia rozsianego, poddanych co najmniej 2-letniej kuracji immunomodulującej. Wyniki: Przed wdrożeniem leczenia prawidłową wartość SSPW odnotowano u 37 (35%), zaś nieprawidłową – u 69 chorych (65%). W badanej grupie u 32 pacjentów (30,1%) wystąpił w trakcie kuracji rzut choroby. Spośród nich 6 osób miało wyjściowo prawidłowy wynik SSPW, zaś u pozostałych stwierdzono wynik nieprawidłowy. Po zakończeniu DMT w grupie z wyjściowo prawidłowym SSPW zaobserwowano pogorszenie stanu neurologicznego (ocenione jako progresja EDSS >1,0 w stosunku do oceny przed leczeniem) u 8 chorych, zaś w grupie z wyjściowo nieprawidłowym SSPW – u 18 chorych. Wnioski: W grupie pacjentów z wyjściowo nieprawidłowym wynikiem SSPW rzut choroby w trakcie leczenia immunomodulacyjnego wystąpił znacznie częściej niż w grupie z prawidłowym wynikiem SSPW.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Nowe media a ultrasonografia w stanach nagłych

W artykule poruszono temat szerzenia wiedzy medycznej, a szczególnie ultrasonografii, przez media społecznościowe. Taki sposób dzielenia się wiedzą i doświadczeniem wynika z potrzeb odbiorców – lekarzy, na co dzień dysponujących ograniczonym czasem wolnym. Przedstawiono zjawisko free open access medical education (FOAM), jego genezę, otwarty i globalny charakter oraz główne kanały komunikacji. Zaznaczono, że nauka przez media społecznościowe staje się elementem głównonurtowej dydaktyki medycznej. Zarysowano bardziej szczegółowo wspomniane zjawisko w kontekście nauki ultrasonografii stanów nagłych. Obrazowanie USG jest jednym z popularniejszych tematów poruszanych w środowisku FOAM. W artykule zaprezentowano bardziej szczegółowo audycję Ultrasound Podcast i skupione wokół niej inicjatywy. Przedstawiony został również rodzimy projekt CriticalUSG z jego licznymi odsłonami. Poza tymi dwoma projektami wymieniono krótko inne, równie ważne, nie tylko ze względu na ultrasonografię. Celem artykułu jest zainteresowanie czytelnika zjawiskiem FOAM – wolną, darmową i globalną dyskusją medyczną.

Czasopismo: Journal of Ultrasonography
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, inżynieria biomedyczna
Krótko- i długoterminowe kształtowanie się stóp zwrotu na przykładzie IPO spółek z sektora gier wideo na GPW w Warszawie

Przedmiot badań: W artykule zaprezentowano analizę opłacalności inwestycji w akcje spółek z sektora gier wideo w pierwszej ofercie publicznej oraz w dłuższym terminie. Badanie weryfikuje powszechnie występujące zjawisko na rynkach kapitałowych, dotyczące niedowartościowania cen akcji (underpricing) w IPO, a następnie spadku notowań spółki po jej wejściu na giełdę (underperformance).
Cel badawczy: Głównym celem pracy jest zaprezentowanie kształtowania się stóp zwrotu z inwestycji w akcje spółek z sektora gier wideo, notowanych na głównym rynku GPW i NewConnect, podczas pierwszej oferty publicznej oraz w okresie do jednego roku od jej przeprowadzenia. W celach porównawczych, przedstawiony został również poziom niedowartościowania cen akcji dla szerokiego rynku.
Metoda badawcza: Obliczenie poziomu niedowartościowania cen akcji w IPO zostało przeprowadzone przy wykorzystaniu nieskorygowanej oraz skorygowanej natychmiastowej stopy zwrotu. Do wyliczenia zmian cen akcji w dłuższych interwałach wykorzystane zostały stopy zwrotu „kup i trzymaj” BHR oraz BHAR, uwzględniające zmianę szerokiego rynku.
Wyniki: Uzyskane wyniki wskazują na występowanie zjawiska niedowartościowania ceny akcji podczas IPO bez względu na rynek notowań spółek z sektora gier wideo, którego poziom jest wyższy niż dla szerokiego rynku. Jednocześnie, długoterminowy spadek wartości spółki po debiucie giełdowym zauważalny jest dla 41% podmiotów notujących wzrost cen akcji w pierwszym dniu notowań.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Zastosowanie pola magnetycznego oraz promieniowania optycznego w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa, w szczególności rwy kulszowej

Wstęp: Rwa kulszowa, ischialgia (łac. ischias) to zespół objawów związanych z uciskiem na przebiegu nerwów rdzeniowych L4, L5 lub S1 tworzących nerw kulszowy. Wiedza na temat leczenia zmienia się radykalnie i coraz częściej w leczeniu stosuje się wybrane metody fizykoterapeutyczne. W ostatnich latach ukazuje się coraz więcej publikacji dotyczących praktycznego wykorzystania w medycynie pól magnetycznych niskiej częstotliwości. Duża różnorodność wskazań oraz zastosowań w praktyce przynosi szerokie spektrum możliwości leczniczych. Materiał i metoda: Badaniami objęto grupę 47 pacjentów z rozpoznaniem rwy kulszowej spowodowanej zmianami zwyrodnieniowymi krążka międzykręgowego. Pacjentów podzielono na 3 grupy badawcze i poddano odpowiednio zabiegom magnetoterapii, magnetostymulacji i magnetoledoterapii w celu porównania przeprowadzonej terapii. Dokonano subiektywnej oceny odczuwanych dolegliwości bólowych w skali VAS. Dodatkowo posłużono się ankietą, w której oceniono częstość zażywania leków przeciwbólowych. Do oceny jakości życia wykorzystano skalę EuroQol. U każdego pacjenta podczas badania fizykalnego wykonano test Lasègue’a. Wyniki: Wykazano statystyczne zmniejszenie nasilenia odczuwanych dolegliwości bólowych w skali VAS badanych pacjentów (p<0,01), znaczną redukcję zażywanych leków przeciwbólowych oraz poprawę jakości życia ocenianej w skali EuroQol (p<0,01) po zastosowaniu zabiegów pola magnetycznego niskiej częstotliwości. Wnioski: Terapia polem magnetycznym bez względu na zastosowaną metodę zmniejsza odczuwane dolegliwości bólowe, co wpływa na poprawę jakości życia leczonych chorych. Zastosowana terapia przyczynia się również do ograniczenia przyjmowania leków przeciwbólowych. W badaniu nie stwierdzono znaczącej przewagi którejś z analizowanych metod w odniesieniu do otrzymanych wyników leczenia.

Czasopismo: Aktualności Neurologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, inżynieria biomedyczna
Mediacja jako sposób ochrony praw konsumenckich we Francji

Przedmiot badań: Artykuł dotyczy zjawiska mediacji we francuskim porządku prawnym. Opisuje typy mediacji, nadzór nad transakcjami na rynku finansowym we Francji i współpracę między organami nadzoru nad rynkiem. Przedmiotem szczególnego zainteresowania jest mediacja na rynku finansowym rozumiana jako narzędzie ochrony praw, jak również jako proces społeczny.
Cel badawczy: Analiza zagranicznych przepisów dotyczących funkcjonowania mediacji na rynku finansowym ma wskazać, jak należy w warunkach coraz większych zagrożeń odnosić się do mediacji sektorowej i wyspecjalizowanej. Zrozumienie rozwiązań francuskich pozwoli na lepsze poznanie możliwości polskiego prawa w zakresie mediacji na rynku finansowym. Jest także źródłem pytań, refleksji i otwarcia się na nowe rozwiązania.
Metoda badawcza: W artykule wykorzystano metody historyczną i dogmatyczną. Analiza prowadzona jest w porządku chronologicznym.1
Wyniki: Mediacja jest zjawiskiem społecznym. Na rynku finansowym we Francji podlega kilku zasadniczym przepisom kodeksowym, chociaż jej wprowadzanie do praktyki raczej wyprzedzało proces regulacyjny. Obecnie mamy do czynienia z regulacją i nadzorem mającymi przeciwdziałać negatywnym zjawiskom na rynku finansowym. Mediacja jest jednym ze sposobów, które mogą służyć do ochrony konsumenta na rynku finansowym

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Zakres zastosowania actio negatoria w teorii Fryderyka Zolla (starszego)

Przedmiot badań: W XIX-wiecznej doktrynie pojawiały się wątpliwości co do tego, jak należy określić zakres zastosowania skargi negatoryjnej. Głos w tej materii zabierali liczni europejscy romaniści, ale na szczególną uwagę zasługuje stanowisko, ubiegającego się o veniam docendi z prawa rzymskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, Fryderyka Zolla (starszego). Ten uczony nie bał się w swej pracy habilitacyjnej polemizować z najznakomitszymi badaczami prawa rzymskiego, wyrażając jednoznacznie swe zapatrywanie co do zakresu zastosowania skargi negatoryjnej.
Cel badawczy: Celem artykułu jest analiza poglądów Fryderyka Zolla (starszego), które ten uczony sformułował w odniesieniu do zakresu zastosowania skargi negatoryjnej w prawie rzymskim. Oprócz tego praca ma na celu przypomnienie, iż także rodzimi uczeni zabrali głos w tej materii. Współcześnie bowiem poglądy krajowych romanistów są w mniejszym stopniu znane i przez to rzadziej cytowane aniżeli zagranicznych uczonych.
Metoda badawcza: W pracy dokonano analizy poglądów Fryderyka Zolla (starszego), uwzględniając przy tym odniesienia do źródeł prawa rzymskiego, z których ten uczony korzystał, tworząc swe dzieło. W pracy więc oprócz metody prawno-historycznej wykorzystano także metodę dogmatyczną.
Wyniki: W pracy wykazano, iż Fryderyk Zoll (starszy) był zwolennikiem szerokiego ujęcia zakresu zastosowania skargi negatoryjnej i tym samym opowiedział się przeciwko opinii wyrażanej przez część uczonych. Jego stanowisko zostało dogłębnie uzasadnione, a co istotne, stanowi prawdopodobnie pierwszą próbę takiego ujęcia zakresu zastosowania skargi negatoryjnej w polskojęzycznej literaturze romanistycznej.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne