rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Czystość jako wartość

W artykule omówiono czystość jako wartość rozpatrywaną w ujęciu psychospołecznym i kulturowym. Przypomniano podstawowe definicje wartości, główne poglądy na ten temat, a także ich znaczenie dla nauk, takich jak filozofia, psychologia, socjologia oraz pedagogika. Przedstawiono też główne aspekty judeochrześcijańskiego postrzegania czystości, które dotyczą różnych stanów czystości: młodzieńczo-dziewiczej, narzeczeńskiej i małżeńskiej, a także celibatu (życie kapłańskie i zakonne). Przytoczono poglądy biblijne wyrażone w tekstach Starego i Nowego Testamentu. Zwrócono uwagę na zagrożenia dla czystości w dzisiejszym społeczeństwie, a także na negatywne konsekwencje odrzucenia wartości czystości – duchowe, psychiczne, zdrowotne itp. Wyszczególniono też szereg pozytywnych skutków – zarówno indywidualnych, jak i społecznych zachowania cnoty czystości. Po uwzględnieniu danych statystycznych dostępnych w literaturze przedmiotu wyciągnięto wniosek o konieczności powrotu do traktowania czystości jako wartości, propagowania jej w mediach oraz kształtowania odpowiednich postaw w procesie wychowawczym.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Czym jest pedagogika integralna?

Prezentowane rozważania stanowią próbę syntetycznej odpowiedzi na pytanie: Czym jest pedagogika integralna? Czym jest w swojej istocie i czym jest jako dziedzina realnie kreowana przez pedagogów? Z przeprowadzonej analizy wynika, że – w sferze założeń – pokrywa się ona z pedagogiką w ogóle. Przyjęte przez nią niezwykle trudne zadanie badania wychowania w całej jego złożoności oraz jego uczestników w pełni ich jestestwa, generuje potrzebę nieustannego uwrażliwiania pedagogów na unikanie pułapek redukcjonizmu, na przyjęcie humanizmu jako fundamentu prowadzonych poszukiwań. Autorów takich uwrażliwień, którzy jednocześnie zabiegają o ich urzeczywistnienie, można nazwać reprezentantami pedagogiki integralnej. Jest ona kreowana na różne sposoby, niemniej jednak wymaga swoistego postępowania metodologicznego, otwartego na bogactwo stosowanych metod, ciągłe poszerzanie ich katalogu w celu głębokiego poznania procesów wychowawczych i uczestniczących w niej podmiotów.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Integralne aspekty samowychowania chrześcijańskiego

Każdy człowiek jest zaproszony do podjęcia odpowiedzialności za kształt własnego człowieczeństwa poprzez samowychowanie (ascezę). Celem niniejszego artykułu jest ukazanie w zarysie zasadniczych aspektów samowychowania chrześcijańskiego. Obejmuje on zarówno aspekty: antropologiczny i teologiczny, jak i psychologiczny, etyczno-moralny, społeczno-kulturowy i religijno-ascetyczny.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pilna potrzeba refleksji nad samoświadomością, podmiotowością i wychowaniem godnym osoby

Artykuł ukazuje fundament antropologiczny oraz odniesienia teoretyczno-pragmatyczne. Publikacja, poświęcona pilnej potrzebie refleksji nad samoświadomością, podmiotowością i wychowaniem godnym osoby, przeznaczona jest dla zainteresowanych osobowym i podmiotowym kontekstem oddziaływań wychowawczych. Artykuł dedykowany jest osobom poszukującym metody skutecznego wychowania. Lektura tej publikacji może być użyteczna dla osób szukających mistrzów i autentycznie zatroskanych o dobre wychowanie i jasny kształt swojej własnej przyszłości i przyszłości swoich dzieci. Wychowanie jest tu rozumiane jako obdarzanie dojrzałym człowieczeństwem tych, którzy jeszcze tej dojrzałości nie mają oraz jako droga prowadząca do szczęścia, jakim jest wieczność. Publikacja dostarcza refleksji na temat wychowania godnego osoby, które dotyka natury ludzkiego serca, pozwala poznać prawdę, miłować dobro i przylgnąć do rzeczywistości po to, aby życie było czymś bardziej pozytywnym, czymś pięknym i by było odpowiedzią na wyzwania współczesności.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Istota wychowania integralnego w osobowym rozwoju człowieka

Wychowanie integralne człowieka – czyli wielowymiarowe i pełne rozumienie procesu wychowania wskazuje na uwzględnienie wszystkich podstawowych sfer człowieczeństwa: cielesnej, płciowej, seksualnej, intelektualnej, emocjonalnej, moralnej, duchowej, religijnej, społecznej. Tak rozumiany proces wychowania człowieka jest optymalny i prowadzi do rozwoju osobowego człowieka. Aby mógł on przebiegać prawidłowo, konieczna jest afirmacja wartości godności osobowej, która stanowi punkt wyjścia w relacji wychowawca–wychowanek. Bardzo ważne jest także, by sam wychowawca był wzorem – prawdziwym mistrzem, który swoim przykładem pokieruje wychowanka w stronę pełnego rozwoju osobowego.
Integralne wychowanie – wskazujące drogę do realizacji człowieczeństwa człowieka – powinno rozpoczynać się już od najmłodszych lat. Jeżeli człowiek we wczesnych latach swojego życia zrozumie wartość osoby ludzkiej oraz istotę integralnego jej rozwoju, wówczas pozna sens życia ludzkiego i zadanie wynikające z faktu „bycia” człowiekiem.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
W służbie wychowania. Ks. Wincentego Granata „wizja” pedagogii życia i pedagogiki katolickiej

Ks. Wincenty Granat (1900-1979) jako kapłan, profesor, nauczyciel akademicki, pisarz oraz rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1965-1970) głosił „słowem, piórem i życiem Prawdę w miłości”. Z racji wybitnych osiągnięć naukowych w zakresie teologii, idących w parze ze skromnością i pokorą, obdarzony został tytułem Doctor humanus. Cechą charakterystyczną teologii ks. W. Granata był personalistyczny humanizm oraz wymiar antropologiczno-chrystologiczny, nadto pragmatyzm duszpasterski. 
Imperatywem pedagogii życia ks. W. Granata było: „prawdę czynić w miłości” (por. Ef 4,15). Przekonywał, iż ludzie wierzący nie tyle idą z Jezusem Chrystusem, ile „w Nim chodzą”. Pan Jezus nie jest zatem wobec człowieka Pedagogiem „zewnętrznym”, lecz „wewnętrznym” Nauczycielem – Mistrzem duchowym. Pedagogię tę cechuje otwartość. Człowiek wychowywany przez innych, ale również i przez siebie, powinien podejmować nieustanny trud otwierania się na Boga, a także coraz większego uwrażliwiania się na to, co ludzkie. 
Pedagogika katolicka powinna być w służbie człowieka. Ks. W. Granat podkreślał rolę pedagogiki religijnej w procesie odbudowy polskości. Celem edukacji i wychowania młodego pokolenia jest przeciwstawienie się pedagogicznym nurtom laickim negującym duchowy wymiar człowieka. O wewnętrznym dynamizmie wychowania stanowi cel ostateczny życia człowieka (tj. eschatologia), który nadaje sens każdej chwili życia ludzkiego. Wychowanie katolickie formuje osobę odpowiedzialną za siebie, za drugiego człowieka, za naród, za Kościół. „Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie” to nie tylko podana przez ks. W. Granata definicja teologii, ale też i pedagogii Bożej oraz pedagogiki.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Papież Franciszek jako wychowawca młodzieży

Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na szereg pytań: w jaki sposób papież Franciszek realizuje się jako wychowawca? Analizując przesłania do młodych ludzi oraz wystąpienia Ojca świętego, a wcześniej Kardynała Bergoglio, autor tekstu zastanawia się jednocześnie nad walorami wychowawczymi oraz aktualnością jego poglądów i udzielanych przez niego wskazówek. Stara się potwierdzić dydaktyczną wartość przemówień papieskich dotyczących młodzieży i jego spotkań z młodzieżą.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Teologiczno-pedagogiczny wymiar kary śmierci

W kręgu kultury zachodniej zagadnienie stosowania (retencjoniści) lub odrzucenia (abolicjoniści) kary śmierci jest obecnie dyskutowane nie tylko przez prawników, etyków, filozofów prawa, teologów, ale również przez polityków, dziennikarzy i najzwyklejszych obywateli. Problem ten jest naprawdę złożony i trudny. Kara śmierci jest najsurowszą i najstarszą karą legalnie lub nielegalnie stosowaną prawie we wszystkich kulturach świata tak w starożytności jak również współcześnie. Kara śmierci jest ze swej istoty nieodwracalna, wyrządzona skazanemu krzywda jest niemożliwa do naprawienia. 
Stosunek do kary śmierci na długie stulecia wytyczyła nauka św. Tomasza z Akwinu. Pan Bóg, karząc zabójcę brata, chroni go przed ludźmi, którzy chcieliby go zabić. „Nawet zabójca nie traci swej osobowej godności i Bóg sam czyni się jej gwarantem”. Podejście teologiczne do kary śmierci jest oparte na przekonaniu o świętości życia każdego człowieka, z czego wynika zasada jego nienaruszalności. „Życie człowieka pochodzi od Boga, jest Jego darem, Jego obrazem i odbiciem, udziałem w Jego ożywczym tchnieniu. Dlatego Bóg jest jedynym Panem tego życia, człowiek nie może nim rozporządzać [...]”.
Podejście do kary śmierci Kościoła Katolickiego posiada cechy personalistyczne, umożliwiające nawet zbrodniarzowi możliwość resocjalizacji. Uważa zatem, że kiedy osoba będzie traktowana jako twórca samej siebie, będzie chciała się zmienić.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O niektórych błędach sumienia i trudnościach w ich przekraczaniu

Przedmiotem artykułu jest wadliwość sumienia. Część pierwsza prezentuje wybrane koncepcje sumienia oraz praktyczne skutki ich przyjęcia. W dalszej kolejności przedstawiona jest argumentacja na rzecz tezy, że zachodzi konieczny związek między przekraczaniem błędów sumienia a rozpoznaniem obiektywnej wartości dobra moralnego. Ostatnia część artykułu została poświęcona zakłamaniu, które oparte na błędnej koncepcji sumienia, stanowi jego najbardziej oporną na zmiany deformację.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zadania katolickiego wychowawcy

Katolicki wychowawca to realista, czyli ktoś, kto w sposób całościowy rozumie wychowanka, jego naturę, a także jego możliwości i ograniczenia. Specyfiką człowieka jest świadomość, wolność i zdolność do miłości. Te cechy sprawiają, że człowiek to ktoś podobny do Boga. W konsekwencji podstawowym zadaniem katolickiego wychowawcy jest pomaganie wychowankom, by uczyli się mądrze myśleć, w odpowiedzialny sposób decydować oraz dojrzale kochać. Warunkiem wychowania katolickiego jest przyprowadzanie wychowanków do Jezusa, który jako jedyny wychowawca wypełnia wszystko, czego sam naucza. Ostatecznym celem i sprawdzianem wychowania katolickiego jest świętość wychowanków, bo ona oznacza, że – na wzór Jezusa – stają się oni dobrzy i mądrzy jednocześnie.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wychowanie i edukacja dziecka w duchu chrześcijańskim

Dziecko, które pojawia się w życiu rodziców i wychowawców, jest wielkim darem. Należy ciągle objawiać wartość tego cennego daru, który jest zarazem wielką tajemnicą. Dziecko, aby mogło należycie się rozwijać, potrzebuje przede wszystkim akceptacji i miłości. Obecnie często wypacza się rolę małżeństwa i rodziny, a także − nawet wśród wierzących chrześcijan − niszczy się ich pierwotne znaczenie. Pragnienie Boga jest wpisane do serca człowieka, ponieważ człowiek jest stworzony przez Boga i dla Boga. Bóg nie przestaje człowieka przyciągać do siebie i jedynie w Bogu człowiek znajdzie prawdę i szczęście, których ciągle poszukuje. Największym przejawem ludzkiej godności jest powołanie człowieka do wspólnoty życia z Bogiem. Dziecko już od swego narodzenia musi być wszechstronnie formowane, aby wyrosło na silnego moralnie i wartościowego człowiek.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wychowanie chrześcijańskie w katechezie szkolnej

Pojęcie „wychowanie chrześcijańskie” jest wieloznaczne i różnie interpretowane. Utożsamia się go z katechezą lub z wychowaniem do wiary. Jest ono „pomocą udzielaną człowiekowi w realizacji jego człowieczeństwa, w nadaniu życiu człowieka ostatecznego sensu rozumianego na ogół jako zjednoczenie człowieka z Bogiem poprzez praktykowanie miłości bliźniego” (DWCH 2). Wychowanie chrześcijańskie w katechezie szkolnej oznacza, że rodzice, nauczyciele i wychowawcy oraz katecheci uwzględniają podstawowe sfery oddziaływań, a zatem sferę fizyczną, emocjonalną, intelektualną, moralną, duchową, religijną, społeczną, a także sferę wartości i wolności. Rozumienie człowieka jako osoby leży u podstaw koncepcji wychowania. Wychowanie podczas szkolnej katechezy zakłada rozwijanie umiejętności, sprawności, zainteresowań oraz posługiwanie się zdobytymi wiadomościami. W związku z tym katecheza powinna obejmować wychowanie biblijne, liturgiczne, moralne i wspólnotowo-misyjne. Wychowanie w katechezie szkolnej ma ukazywać ucznia w perspektywie chrześcijańskiej. Rodzice, a następnie katecheci oraz duszpasterze powinni rozwijać sprawności duchowe i budzić radość z chrześcijańskiego życia.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Inspiracje papieża Franciszka dla współczesnej szkoły katolickiej

Współczesna szkoła katolicka jest przedmiotem zwyczajnego nauczania Papieża Franciszka. Również w oficjalnych dokumentach zawarte są ważne inspiracje. Papież podkreśla aktualność szkoły katolickiej, zwłaszcza jej roli w integralnym wychowaniu młodzieży. Równocześnie wzywa do zaangażowania się w nową ewangelizację, do otwarcia się na ubogich, do dialogu z odmiennymi kulturami, do wierności wartościom chrześcijańskim. Nauczanie Franciszka również inspiruje do pogłębienia wiary, udziału w ekologii integralnej i praktyki miłosierdzia. Papież stawia na jakość szkoły katolickiej.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przygotowanie do zawodu nauczyciela w Spiskiej Kapitule

Artykuł traktuje o działalności Juraja Páleša – pierwszego kierownika „Nauczycielskiej preparandy” w Spiskiej Kapitule. Opisuje jego zaangażowanie pedagogiczne oraz kulturalnoreligijne, a także społeczno-polityczne uwarunkowania w okresie jego aktywnego życia. Przybliża osobę Juraja Páleša jako autora podręcznika pedagogiki i analizuje jego poglądy pedagogiczne, szczególną uwagę zwracając na wartości wychowawcze, osobowość´ nauczyciela i historyczne konsekwencje jego poglądów pedagogicznych.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Personalistyczna i sokratejska wizja wychowania w szkolnictwie katolickim – na przykładzie Katolickiego Liceum w Chojnicach

Artykuł prezentuje personalistyczną i Sokratejską wizję wychowania w szkolnictwie katolickim na przykładzie Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Romualda Traugutta w Chojnicach. Misja tej szkoły, zawarta w dokumentacji szkolnej, pokazuje, że szkoła czerpie z obu tych modeli, stawiając je jako wzór wychowania integralnego. Wizje te nie stoją w sprzeczności, lecz wzajemnie się dopełniają, prowadząc do pełnego rozwoju człowieka jako istoty fizyczno-psychiczno-duchowej, rozwijającej się w procesie aktywnego stawania się osobą.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wykorzystanie elementów systemu prewencyjnego św. Jana Bosko w wychowaniu żeglarskim

Celem artykułu jest ukazanie systemu prewencyjnego ks. Jana Bosko jako podstawy wychowania żeglarskiego. System ten polega na aktywnym zapobieganiu złu i zarazem na tworzeniu pozytywnych warunków procesu wychowania. Przykładem zastosowania systemu ks. Jana Bosko jest wychowanie żeglarskie realizowane m.in. w klubie Yacht Club Saltrom. Elementy systemu prewencyjnego umożliwiają skonstruowanie programu, jego odpowiedni i skuteczny przebieg, potwierdzony w ocenie młodych członków klubu.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Podmiotowość ucznia i szanse jej rozwoju w edukacji wczesnoszkolnej

Autorka artykułu stawia pytania o kierunki zmian edukacji wczesnoszkolnej, odwołując się do kategorii podmiotu. Stwierdza, iż edukacja nie spełnia stawianych jej współcześnie oczekiwań, a kształcenie oparte na neoliberalnym modelu jednostki nie sprzyja przemianom w systemie kulturowym i społecznym kraju. Ważną drogą wyjścia z impasu jest powrót do paradygmatu podmiotowego edukacji. Edukację dziecka powinien zatem charakteryzować humanistyczny klimat, spersonalizowane podejście w całym procesie kształcenia, nastawienie na rozwój indywidualności każdego ucznia i wspólnotowego działania.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Spełniające się przepowiednie – aktualność poglądów Ryszarda Więckowskiego na temat reformowania edukacji wczesnoszkolnej

W tekście ukazano aktualność poglądów Ryszarda Więckowskiego na temat reformowania edukacji wczesnoszkolnej. W badaniach zastosowano klasyczną analizę dokumentów – tekstów naukowych i popularnonaukowych autorstwa Więckowskiego, opublikowanych na łamach czasopism pedagogicznych. Z badań wynika, że zarzuty kierowane pod adresem reformy edukacji na przełomie XX i XXI wieku są wciąż aktualne. Realizowana od lat reforma stanowi regres w rozwoju oświaty, dokonuje się fetyszyzacja zmiany bez ciągłości. Coraz częściej mamy do czynienia w polskiej szkole ze zjawiskiem fasadowości. Pomimo upływu lat, wciąż aktualne są podstawowe założenia Ryszarda Więckowskiego, określające istotę i charakter współczesnej edukacji dziecka oraz warunki dalszego rozwoju systemu edukacji. Idee te nadal czekają na realizację.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wypalenie zawodowe u nauczycieli przedszkoli

Wypalenie zawodowe, to zespół objawów występujących na psychologicznym, behawioralnym i fizjologicznym poziomie funkcjonowania człowieka. Jak dowodzą badania nad tym syndromem przeprowadzone w Polsce stanowi on poważne zagrożenie dla nauczycieli.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zdobywanie i budowanie autorytetu przez nauczycieli wczesnej edukacji

Przez stulecia zaobserwowano nieskończoną tęsknotę za idealnym nauczycielem, charakteryzującym się bogatą osobowością i zdolnością do oddziaływania na cechy psychiczne uczniów. Podstawowym zadaniem nauczyciela jest przygotowanie młodego pokolenia do pracy i życia w społeczeństwie. Praca nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej stawia wielkie wyzwania. Zadania i role, które nie są łatwe do sprostania, wymagają specjalistycznej wiedzy, gdyż odnoszą się do różnych sfer życia dziecka. Wszystkie zmagania podejmowane są przez nauczyciela w kontekście własnych wychowanków. Dlatego wpływanie na postawę ucznia przez własne zachowania jest nieuniknione. Jako pedagog, przewodnik w świecie edukacji dziecka i osoba, która wpływa na uczniów, nauczyciel zobowiązany jest edukować młodych w duchu pokoju, tolerancji, odpowiedzialności i wolności zgodnie z przyjętymi standardami społecznymi i normami. W związku z tym artykuł jest próbą odpowiedzi na następujące pytanie: jak nauczyciele wczesnej edukacji mogą zdobywać i budować autorytet?

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Trudności wychowawcze w edukacji wczesnoszkolnej z perspektywy nauczycieli

Artykuł przedstawia zjawisko trudności wychowawczych w edukacji wczesnoszkolnej w opinii nauczycieli. Zostały w nim zawarte wyniki badań empirycznych uwzględniające rozmiar zjawiska, jego przejawy, przyczyny, a także działania profilaktyczne podejmowane przez szkoły w tym zakresie.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ulubieni bohaterowie bajek animowanych dzieci w wieku przedszkolnym

Artykuł ma na celu poznanie ulubionych animowanych bajek dzieci w wieku przedszkolnym oraz spektrum wartości niesionych przez głównych bohaterów tych bajek w świetle własnych badań empirycznych.
Analizując zagadnienie ulubionych bohaterów bajek animowanych w życiu dziecka, zwrócono uwagę, że niewątpliwie telewizja dostarcza modeli, wzorów zachowania. Dzieci chętnie oglądają bajki i mają dużą wiedzę o swoich ulubionych bohaterach. Prezentują niekiedy nawet drobne szczegóły z zapamiętanych odcinków, opisują występujące tam postacie, głównie na podstawie tego, co robią. Istotny wydaje się fakt, że wszystkie badane dzieci mają swoją ulubioną postać bajkową i potrafią uzasadnić, dlaczego ją lubią. Opisując swojego bohatera, zwracają uwagę szczególnie na cechy zewnętrzne oraz jego zachowanie i postępowanie. Dokonując oceny swojego bohatera, posługują się kategoriami moralnymi dobra i zła, jednakże nie zawsze ta ocena jest prawidłowa. Ulubieńcy bajek mają wprawdzie wady – walczą z innymi, ale nie rzutuje to na ich całościowy obraz w oczach dziecka – nadal są lubiani. Dzieci wybierają ładnych i jednocześnie, ich zdaniem, dobrych bohaterów. Większość z nich deklaruje, że chcą być tacy, jak ich ulubieni bohaterowie z bajek.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nauczyciel przewodnikiem w procesie promowania zdrowia w szkole

W procesie promowania zdrowia w szkole decydujące znaczenie ma uświadomienie uczniom tego, że zdrowie jest wartością, którą należy rozwijać i umacniać, gdyż jest ono dobrem samym w sobie oraz umożliwia uzyskiwanie innych wartości. Osobą, która w najlepszy sposób wspomoże ucznia w tworzeniu potencjału zdrowia, jest kompetentny, zaangażowany, o bogatej osobowości nauczyciel. Jako przewodnik po edukacji zdrowotnej, zapoznaje uczniów z celami działań na rzecz zdrowia i dostarcza argumentów, które świadczą o korzyściach płynących z dbania o nie. Przygotowuje uczniów do tego, aby potrafili wykorzystywać zdobytą wiedzę w codziennym życiu oraz dokonywali wyborów i podejmowali decyzje i działania na rzecz pomnażania zdrowia własnego i innych.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Oczekiwania rodziców wobec reformującego się przedszkola

Reformujące się przedszkole potrzebuje dialogu ze środowiskiem rodzinnym dziecka oraz wspólnego poszukiwania nowych rozwiązań zwiększających efektywność pracy opiekuńczo--wychowawczej.
Celem niniejszego opracowania jest ukazanie oczekiwań rodziców wobec reformującego się przedszkola. Stanowi ono bowiem pierwsze ogniwo w systemie oświaty ijest środowiskiem, które odgrywa decydującą rolę w rozwoju dziecka. W zawężonej formie zostaną przedstawione wyniki badań dotyczące oczekiwań rodziców wobec realizacji wychowawczej, opiekuńczej i kształcącej funkcji przedszkola oraz wobec współpracy znauczycielami przedszkola.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wspieranie autonomii ucznia we wczesnoszkolnym nauczaniu języków obcych

Zgodnie z ideą „wczesnego startu” w polityce językowej Unii Europejskiej, dzieci rozpoczynają naukę języków obcych coraz wcześniej. Niezaprzeczalnie uczenie autonomiczne przynosi cały wachlarz korzyści zarówno edukacyjnych, jak i rozwojowych, takich jak pozytywne nastawienie emocjonalne, zwiększenie motywacji wewnętrznej, lepsze wyniki w nauce i bez wątpienia pozwala uczniowi zrozumieć fakt, że nauka języka obcego jest związana z uczeniem się przez całe życie. Rozwijanie i wspieranie autonomii staje się zatem coraz bardziej istotne już na etapie wczesnoszkolnym. Rozważając uczenie autonomiczne na etapie wczesnoszkolnym, należy wziąć pod uwagę specyficzne uwarunkowania związane z rozwojem poznawczym, emocjonalnym i społecznym, które mogą stanowić barierę lub też sprzyjać procesowi autonomizacji. Celem niniejszego artykułu jest bliższe przyjrzenie się tym uwarunkowaniom, przedstawienie wskazówek oraz zaproponowanie pewnych aktywizujących form pracy, które wspierają autonomizację ucznia na omawianym etapie kształcenia.

Czasopismo: Roczniki Pedagogiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika