rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Gra o tożsamość w powieści Mi nombre es Jamaica José Manuela Fajardo

Tematem artykułu jest analiza obrazu tożsamości żydowskiej w po wieści Mi nombre es Jamaica José Manuela Fajardo. Porównanie dwóch przedstawionych w powieści wariantów tej tożsamości pozwala do strzec przyczyny istniejących między nimi różnic. Okoliczności hi storyczne wielokrotnie zaburzały ciągłość pokoleniową w procesie kształtowania się tożsamości żydowskiej, w związku z czym próby jej rekonstrukcji mogą różnić się w zależności od osoby, która je po dejmuje, oraz od celów jakim mają one służyć. Wizja tożsamości ży dowskiej u osoby, która doświadczyła ciągłości pokoleniowej, znaczą co różni się od wizji osoby, która nie posiadając takiego doświadczenia musiała samodzielnie ją skonstruować.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Rola tańca ludowego w kształtowaniu tożsamości regionalnej na przykładzie Gminy Mogilany

Czasy świetności tańca ludowego już dawno minęły, ale pomimo tego może on stanowić istotny czynnik w kształtowaniu współczesnej tzw. tożsamości regionalnej. Szczególnie widoczne to jest na przykładzie Gminy Mogilany, gdzie od wielu lat z dużym powodzeniem działa Zespół Regionalny „Mogilanie” kultywujący tradycje Krakowiaków Zachodnich. Przeprowadzone badania jednoznacznie pokazały, że aktywne uczestnictwo w działalności artystycznej zespołu regionalne go ma swoje przełożenie na świadomość poczucia odrębności lokal nej. Zdecydowanie inaczej wygląda sytuacja w przypadku młodzieży, która nie wykazuje zainteresowania kulturą ludową, pomimo niskie go stanu wiedzy o niej. Rozwiązaniem tego stanu rzeczy jest wczesne wprowadzenie dzieci w krąg kultury ich regionu, co najlepiej obrazują wyniki z ankiet przeprowadzonych na tej grupie wiekowej.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Żyć z podniesioną kotwicą. Niemiec. Wszystkie ucieczki Zygfryda Włodzimierza Nowaka jako zapis pracy pamięci na styku kultur

Celem niniejszego szkicu jest przedstawienie idei wielokulturowości nakreślonej w reportażu literackim Włodzimierza Nowaka pt. Nie- miec. Wszystkie ucieczki Zygfryda z 2016 roku. Przedstawione analizy koncentrują się wokół ukazanych w książce konsekwencji mimowol nego funkcjonowania jednostki pomiędzy kulturami. Uwagę zwrócić należy ponadto na przedstawioną przez reportera rolę mediów w pro cesie konstruowania kulturowej pamięci wśród mieszkańców polsko-niemieckiego pogranicza po 1945 roku.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Wpływ kultury organizacyjnej na zarządzanie pracą człowieka

Cała tradycyjna teoria zarządzania opiera się na założeniu monokul turowości, czyli jednolitości kulturowej organizacji podlegającej za rządzaniu. Dopiero współcześnie zwrócono uwagę na różnorodność kultur występujących w ramach funkcjonujących przedsiębiorstw. Ta, wielokulturowość organizacji wynika bezpośrednio z wielkości ról społecznych pełnionych przez ich członków. Człowiek pracy należy nie tylko do społeczności narodowych i lokalnych, ale także do grup: rodzinnych, koleżeńskich, zawodowych, branżowych, do organizacji politycznych itp. Każda, z tych grup charakteryzuje się jakąś własną kulturą i z mniejszym lub większym powodzeniem podejmuje próby socjalizacji swoich członków, czyli wpojenia człowiekowi pracy pew nych: wzorców, zasad, norm i wartości danej kultury za pomocą sank cji, czyli środowiskowych nagród i kar. Mapa różnorodności kultury jakiejkolwiek organizacji może być bardzo skomplikowana, obejmu jąc wszystkie wymienione typy grup, charakteryzujących się pewną specyfiką kulturową. Stwarza to, bardzo poważne problemy w sferze komunikacji i współdziałania między uczestnikami organizacji oraz w sferze spójności i jednolitości działania. Do, rozwiązywania tych problemów służą kultury organizacyjne, będące swego rodzaju płasz czyzną mediacji i uzgodnień między poszczególnymi kulturami ist niejącymi i aktywnymi w przedsiębiorstwie.Współcześnie, każde zarządzanie jest zarządzaniem międzykul turowym, ponieważ dokonuje się w wielokulturowym środowisku i wymaga mediacji między różnymi kulturami. Powodzenie media cji między kulturami zależy od siły kultury organizacyjnej i jej funk cjonalności ze względu na dwa cele, adaptację do otoczenia i integra cję wewnętrzną. Kultura organizacyjna jest przede wszystkim tworem naturalnym a nie sztucznym i w związku z tym można ją traktować jedynie jako społeczną przestrzeń mediacji międzykulturowej, reali zowanej w trybie: przetargu, negocjacji, wpływu, zmiany, przekony wania, uwzględniania, niekiedy wymiany.Strategie zarządzania różnorodnością kulturową w przedsiębior stwie opierają się w różnej mierze na dwóch sprzecznych ze sobą za łożeniach filozoficznych dotyczących stosunku do wielokulturowości. Poszczekaniu jej jako szansy, albo jako zagrożenia. gdyż wielokulturo wość jest źródłem zarówno szans jak i zagrożeń dla przedsiębiorstwa.Organizacje muszą posiadać dominująca kulturę nie mogą składać się tylko z licznych subkultur gdyż zmalałaby wartość kultury orga nizacji jako niezależnej zmiennej. Zabrakłoby jednolitej interpretacji tego, co stanowi zachowania właściwe a co niewłaściwe przedsiębior stwa. Te, aspekty kultury organizacji powodują, że staje się ona tak po tężnym instrumentem kierowania zachowania mi i kształtowania ich w człowieku pracy.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Realizm kapitalistyczny, czyli raz jeszcze o końcu historii

Przełom drugiej i trzeciej dekady XXI w. wciąż wydaje się nawiedzany widmem tezy o końcu historii. Kontekst światowej pandemii oraz próby zaradzenia globalnemu kryzysowi uwypuklają znaczenie tej dyskusji. Noszące nazwę „Wielki Reset” 50. Światowe Forum Ekonomiczne oraz książka napisana przez Klausa Schwaba i Thierry’ego Mallereta (Schwab i Malleret, 2020) również stanowią jej przedłużenie. Z perspektywy ludzkiej sprawczości historia stanowi podążanie do wyznaczonego sobie idealnego celu i tym samym odnajduje przedłużenie w jakiejkolwiek próbie świadomej zmiany istniejących warunków społecznych. Właśnie w tym kontekście pojawia się na polskim rynku wydawniczym książka Marka Fishera Realizm kapitalistyczny. Jej podtytuł głosi: Czy nie ma alternatywy?; wydawać się więc może, że w obliczu podejmowanych projektów transformacyjnych pozycja ta zestarzała się, że opisywana przez autora bezsilność została przezwyciężona. Nawet jeśli ludzkość zaczyna nabierać rozpędu, a dalsze dekady przyniosą próby wykreowania nowych utopii dobrobytu, to jednak zanim proces ten na dobre się rozpoczął, warto wziąć pod uwagę cechy systemu kapitalistycznego, które autor Realizmu kapitalistycznego krytykował. A z drugiej strony, trzeba również zadać sobie pytanie, czy zaprezentowana przez Fishera forma komentarza społecznego w ogóle jest w stanie przełożyć się na realne zmiany.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
W kręgu solidaryzmu – Heinrich Pesch SJ i „jezuicka szkoła ekonomii”

Niemiecki ekonomista, ojciec Heinrich Pesch SJ, opracował w początkach XX w. oparty na idei solidaryzmu system ekonomiczny, mający stanowić alternatywę zarówno wobec wolnorynkowego liberalizmu, jak i etatystycznego socjalizmu. Jego „społeczny system pracy” miał na celu przeniesienie zasad chrześcijańskich w dziedziny życia społecznego i gospodarczego. Pesch oddziaływał głównie poprzez swoich uczniów, wywierając pośrednio wpływ na rozwój nauczania społecznego Kościoła. Mniej znany jest natomiast jego wkład do rozwoju nauk ekonomicznych. Celem artykułu jest przybliżenie osoby Heinricha Pescha, kręgu jego uczniów i spadkobierców intelektualnych, oraz pobieżny zarys wpływu, jaki oni wywarli, i dziedzictwa, jakie pozostawili, ze szczególnym uwzględnieniem nauk ekonomicznych.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
E‑literackie sploty

Autorka na przykładzie e‑utworu One Day Poem Pavilion, zrealizowanego przez Jiyeon Song, ukazuje zmianę specyfiki literatury pod wpływem przemian konwergencyjnych, skutkującą pojawieniem się osobnego nurtu literackiego – e‑literatury (e‑poezji). W artykule przybliżone zostają następujące kwestie, składające się na zarys całości zagadnienia: 1) funkcjonujące w badaniach naukowych ujęcia definicyjne e‑literatury, wraz z wybranymi propozycjami podziałów genologicznych; 2) użyteczna, często wykorzystywana w refleksji naukowej kategoria „splotu”, węzła, wiązania, miejsca wspólnego, odsyłającego do różnych systemów semiotycznych; 3) egzemplifikacja literacka – e‑utwór One Day Poem Pavilion, autorstwa Jiyeon Song; 4) kategoria lektury immersyjnej, jaką stwarzają niektóre (najbardziej zaawansowane technologicznie, w tym omawiany One Day Poem Pavilion) propozycje e‑literackie. W ten sposób próbuje Autorka odpowiedzieć na pytanie o to, jakie nowe właściwości zyskuje literatura dzięki narzędziom nowomedialnym, wykorzystywanym przez twórców i włączanym w strukturę e‑utworu.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Artefakty zarządzania logistycznego

Przedmiotem rozważań jest identyfikacja czynników które mogą być uznane za artefakty zarządzania logistycznego we współcześnie pojmowanej logistyce.

Czasopismo: Gospodarka Materiałowa i Logistyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Ksiądz Leon Czudowski (1858–1906). Edycja prasy poświęconej parafii omskiej i jej mieszkańcom

Przedstawiony artykuł przybliża nam sylwetkę księdza Leona Czudowskiego – pierwszego proboszcza parafii omskiej na Syberii Zachodniej, a także jego artykuł do prasy katolickiej, w którym opisuje on tereny oraz mieszkańców Azji Środkowej. Jest to wyjątkowe źródło etnograficzne, które pomaga nam w poznaniu nieznanych dotąd aspektów dziejów Kościoła katolickiego na Syberii oraz tradycji i kultury mieszkających na tym terenie ludów.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Logistyczne aspekty utylizacji odpadów plastikowych w kontekście zagrożeń dla środowiska morskiego

Odpady plastikowe stanowią problem globalny o zróżnicowaniu regionalnym. Głównymi źródłami lądowymi odpadów są: ścieki przemysłowe, miejskie, transport rzeczny, turystyka. Do zwiększenia ilości odpadów plastikowych w morzu przyczynia się także przemysł stoczniowy i jego działania związane z recyklingiem jednostek pływających. Do źródeł oceanicznych można zaliczyć aktywność połowową (połowy handlowe), flotę handlową, Marynarkę Wojenną czy działalność jednostek badawczych. Odpady plastikowe stanowią bardzo poważny problem w środowisku morskim. Oddziaływanie ich jest wieloaspektowe, przyczyniają się do śmierci organizmów oraz zatruwają organizmy w wyniku emisji substancji niebezpiecznych, w wyniku zaplątania ograniczają wzrost organizmów, powodują uszkodzenia ciała, dodatkowo stanowią rodzaj transportu dla wielu gatunków roślin i zwierząt. Oprócz instrumentów prawnych, które pełnią funkcję regulacyjną i represyjną, można zastosować inne metody w celu zminimalizowania ilości odpadów plastikowych w środowisku morskim. Zaliczyć do nich można użycie odpowiednich urządzeń na jednostkach pływających, edukację ekologiczną w zakresie zanieczyszczenia środowiska morskiego, odpowiednie strategie zarządzania środowiskowego, recykling odpadów plastikowych czy też ich monitoring.

Czasopismo: Gospodarka Materiałowa i Logistyka
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, nauki o zarządzaniu i jakości
Rytuał Piotrkowski z 1631 roku i jego znaczenie na tle historii Rytuału Rzymskiego

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie jednej z najważniejszych ksiąg liturgicznych, wydanych na ziemiach polskich po Soborze Trydenckim (1545–1563) – Rytuału Piotrkowskiego. Wzorem tej księgi był wydany w 1614 r. Rituale Romanum, rozesłany przez Stolicę Apostolską do wszystkich zakątów ówczesnego świata. Zawierał on zarówno obrzędy, jak i rubryki służące kapłanom do sprawowania liturgii sakramentów oraz sakramentaliów. Rytuał ten został nazwany „Piotrkowskim” ze względu na podjętą decyzję synodu obradującego w Piotrkowie (Trybunalskim) w 1621 r.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Pisarze polscy w służbie propagandy niepodległościowej (1914–1918)

Artykuł stanowi przyczynek do dziejów propagandy okresu I wojny światowej. Jego przedmiotem są formy aktywności propagandowej polskich pisarzy i krytyków literackich w okresie I wojny światowej (zwłaszcza w latach 1914–1917) na rzecz czynu niepodległościowego oraz specyfika podejmowanej przez nich działalności na tym polu (jej treści i form). By zrozumieć miejsce i rolę ludzi pióra w aparacie propagandy, autorka wyjaśnia fenomen szczególnego statusu i funkcji polskiego pisarza w przestrzeni publicznej oraz jego kapitału politycznego. Jest on rozpatrywany w perspektywie polskiego paradygmatu romantycznego oraz na przykładzie stosunku Józefa Piłsudskiego do polskiej literatury i, zwłaszcza, polskich pisarzy. To zaufanie społeczne, jakim cieszyli się pisarze, przesądzało o charakterze ich udziału w propagandowej akcji prasowej i wydawniczej. Aktywność propagandowa pisarzy, która została omówiona syntetycznie, przybierała dwojaką postać: niektórzy pisarzy byli instytucjonalnie związani ze strukturami (w tym propagandowymi) Naczelnego Komitetu Narodowego i Legionów, inni oddawali swe pióro na rzecz czynu niepodległościowego, pozostając poza nimi.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Elity w Imperium Osmańskim w XVI w. w świetle traktatu Teodora Spandounesa pt. O pochodzeniu Cesarzy Osmańskich

Teodor Spandounes urodził się w połowie XV w. w rodzinie greckich emigrantów, która po upadku Konstantynopola znalazła schronienie we Włoszech. Ród Spandounesów nie odegrał znaczącej roli w historii Cesarstwa Bizantyjskiego, ale matka Todora, Eudoksja, pochodziła ze znanej rodziny Kantakuzenów. Teodor nawiązał bliskie stosunki z papieżami Klemensem VII i Pawłem III, którym doradzał w sprawach osmańskich. Prawdopodobnie około 1515 r. Spandounes napisał pierwszą wersję traktatu: O pochodzeniu Cesarzy Osmańskich. W 1538 r. zadedykował ostateczną wersję delfinowi Francji Henrykowi. Jak sugeruje tytuł, głównym celem traktatu Spandounesa było wyjaśnienie, w jaki sposób Turcy, w stosunkowo krótkim czasie, rozbudowali swe państwo od skromnych początków do obecnego, potężnego stanu. W artykule dokonano analizy przydatności traktatu Spandounesa jako źródła do badań nad elitami w Imperium Osmańskim. Autor doszedł do następujących konkluzji: 1) Traktat jest obfitym źródłem wiadomości na temat szeroko pojętych elit w Imperium Tureckim. 2) Autor jest dobrze poinformowany i jednocześnie krytycznie podchodzi do informacji, jakie uzyskał. Przedstawiając dzieje sułtanów, opiera się nie tylko na wiadomościach ze źródeł zachodnich, ale zdaje się znać (przynajmniej w jakimś stopniu) historyczną tradycję turecką. 3) Dzieło Spandounesa dostarcza szczególnie cennych wiadomości na temat organizacji dworu sułtańskiego, struktury, kompetencji urzędników dworskich i państwowych oraz organizacji wojskowej. 4) Bardzo cenne są spostrzeżenia Teodora na temat życia codziennego elit w państwie sułtańskim (wystrój wnętrz, ubiór, posiłki itp.).

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Współpraca firm regionu śląskiego i małopolskiego na potrzeby rozwoju inteligentnych specjalizacji. Aspekty transportowo-logistyczne

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczące współpracy przedsiębiorców zlokalizowanych w dwóch województwach (śląskim i małopolskim) ze szczególnym uwzględnieniem współpracy z operatorami logistycznymi. Analizy danych pierwotnych są tak podane, aby uświadomić przedsiębiorcom potrzebę zacieśniania współpracy z innymi przedsiębiorstwami zlokalizowanymi w makroregionie, korzystania z usług operatorów logistycznych, a wszystko po aby wzmocnić inteligentne specjalizacje regionu i przemysły z nimi powiązane.

Czasopismo: Gospodarka Materiałowa i Logistyka
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, nauki o zarządzaniu i jakości
Jednostka uwikłana we współczesny marksizm kulturowy według Slavoja Žižka

Wraz z nowymi możliwościami, jakie dziś oferuje świat, powstały nowe zagrożenia. Szybsza i lepsza komunikacja, bezproblemowe dotarcie do niemal każdego interesującego obszaru wiedzy, a także ważność informacji i polityczna poprawność doprowadziły do rozszerzenia pola działania współczesnej formy marksizmu w tychże strefach, lecz przede wszystkim w kulturze. Jednostka, będąc stale pod napływem nowych bodźców, przyjmuje pewne postawy, często wygenerowane na podstawie wcześniej obserwowalnych czy też podświadomie zaszczepione za pomocą przekazów medialnych, wizualnych, kulturowych. Jednym z badaczy zajmujących się tą tematyką jest słoweński filozof i krytyk kultury, Slavoj Žizek. Przybliża on problemy, z jakimi stykają się jednostki we współczesnej rzeczywistości, i z sobie właściwą manierą zajmuje wobec nich krytyczne stanowisko.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Świat anatolijskich Ormian w opowiadaniach Hagopa Mıntzuriego

Hagop Mıntzuri (1886–1978) to nowelista ormiański z Turcji, urodzony w wiosce Armudan we wschodniej Anatolii. Podczas pogromu Ormian w 1915 r. przebywał w Stambule, co uratowało mu życie. W masakrze zginęła cała jego rodzina – żona i czworo małych dzieci. Zaczął publikować swoje opowiadania dopiero w drugiej połowie XX w. Choć znaczną część życia spędził w Stambule, w opowiadaniach pisał głównie o wschodnioanatolijskiej prowincji, którą zapamiętał z dzieciństwa i młodości. Mıntzuri jest klasyfikowany jako przedstawiciel nurtu wiejskiego w literaturze zachodnioormiańskiej. Pisał w języku ormiańskim, a jego książki tłumaczone są przez tureckich Ormian na język turecki i cieszą się dużą popularnością. W artykule omawia się tematykę opowiadań Mıntzuriego ze zbioru Skąd przybywasz, żurawiu, które są bezcennym źródłem wiedzy o nieistniejącym już świecie prastarego chrześcijańskiego narodu w Azji Mniejszej – anatolijskich Ormian. Świat ten odszedł na zawsze wraz z okrutną deportacją Ormian. Dzięki opowieściom Mıntzuriego, napisanym bardzo szczerym, bezpretensjonalnym językiem, poznajemy codzienne życie, troski, radości, a przede wszystkim ciężką pracę mieszkańców ormiańskich wsi wschodniej Turcji przed I wojną światową. Główne tematy w tych opowiadaniach to: dziecko, sytuacja kobiety, ciężka praca rolnika, tradycje, narodziny, śmierć, sezonowa praca w Stambule. We wnioskach końcowych uzasadnia się tezę o wielkiej roli wątków autobiograficznych w literaturze. Sprawiają one, że dzieło literackie staje się paradokumentem epoki. Zachowując urodę literatury i fikcji, dostarcza także wiedzy o realiach.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Archiwum nagrań KIK z lat 1974–2006 – opis i charakterystyka zbioru

Artykuł zawiera wyniki wstępnych badań archiwalnych nagrań audio spotkań i prelekcji organizowanych przez krakowski Klub Inteligencji Katolickiej. Badania te przeprowadzono metodami analizy ilościowej, statystycznej, treściowej i chronologicznej materiału źródłowego. Artykuł rozpoczyna się od przedstawienia rysu historycznego krakowskiego KIK-u z uwzględnieniem roli, jaką Klub odgrywał w czasach PRL-u. Kolejne części tekstu poświęcone są ogólnej charakterystyce zgromadzonych nagrań oraz ich szczegółowemu podziałowi tematycznemu na kilka kategorii (Kościół i wiara, dialog i ekumenizm, Jan Paweł II, filozofia, Polska – historia, kultura, polityka, Kraków, tematyka społeczna, „NaGłos”, wydarzenia zorganizowane, życie KIK-u, wizje przyszłości), dokonanemu przez autorkę. Głównym celem artykułu jest sformułowanie wniosków odnośnie do tematyki poruszanej na spotkaniach Klubu oraz zarysowanie dalszych, potencjalnych perspektyw badawczych.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Przyczyny niepowodzeń edukacyjnych uczniów szkół zawodowych

W artykule przybliżony został termin niepowodzeń edukacyjnych oraz podjęto próbę ustalenia czynników generujących występowanie tego zjawiska u uczniów szkół zawodowych, tj. uczniów branżowych szkół I stopnia i uczniów techników. Zasygnalizowano oczekiwania gospodarki postindustrialnej stawiane wobec absolwentów wspomnianego typu szkoły oraz zaprezentowano zdawalność uczniów szkół zawodowych na egzaminie potwierdzającym kwalifikacje w zawodzie oraz zdawalność absolwentów technikum na egzaminie maturalnym. Na podstawie literatury ukazano przyczyny niepowodzeń szkolnych, dydaktycznych, edukacyjnych i zawodowych. Omówiony został wybór ścieżki edukacyjno-zawodowej w kontekście głównego zagadnienia. Przybliżono proces kształcenia zawodowego oraz przedstawiono, jak jego poszczególne elementy mogą spowodować pojawienie się u ucznia szkoły zawodowej niepowodzeń edukacyjnych. Podano przykłady zastosowania nowych technologii wspomagających proces kształcenia w szkole zawodowej.

Czasopismo: Przegląd Pedagogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ikona jako relacja wzajemnej miłości między człowiekiem a Bogiem w poglądach Nadii Mazhewich i Jana P. Strumiłowskiego

Ikona jest przedmiotem kultu religijnego w chrześcijaństwie wschodnim. Cieszy się uznaniem i żywym zainteresowaniem także wśród wiernych Kościoła katolickiego. Książka Nadii Miazhevich i Jana P. Strumiłowskiego pod tytułem: Ikony zbawienia. Słowo, światło, kontemplacja jest tego potwierdzeniem. W jej pierwszej części autorzy zapoznają czytelnika z językiem i teologią ikony, by mógł samodzielnie modlić się przed ikoną. Podkreślają, że ikona to relacja wzajemnej miłości między człowiekiem a Bogiem. Druga część książki to kontemplacja poszczególnych ikon piszących historię zbawienia. Autorzy odchodzą od klasycznej interpretacji wschodnich ikon, kierując się osobistym spotkaniem z Chrystusem obecnym w ikonie. Ich teologia ikony jest ugruntowana w estetyce bizantyjskiej, będącej kontynuacją estetyki greckich ojców Kościoła i Pseudo-Dionizego. Sztukę bizantyjskich ikonofilów wyjaśnia „ejdetyczna” teoria sztuki.

Czasopismo: Perspektywy Kultury
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Edukacja inkluzyjna w Polsce

Zauważa się, że dla skuteczności działań włączających niezbędne jest budowanie postaw proinkluzyjnych oraz poszerzanie wiedzy nauczycieli na temat różnorodnych potrzeb uczniów. Celem podjętych badań było poznanie i rozpatrzenie opinii nauczycieli szkół ogólnodostępnych na temat kształcenia uczniów z niepełnosprawnościami w klasach ogólnodostępnych i szkołach specjalnych, poczucia kwalifikacji i kompetencji do nauczania inkluzyjnego oraz gotowości do nauczania uczniów z niepełnosprawnościami w swojej klasie i podejmowania kursów doszkalających, oraz ukazanie związku pomiędzy miejscem pracy (przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum oraz liceum), a także doświadczeniem w pracy z uczniami z niepełnosprawnością a opiniami nauczycieli. Zastosowaną metodą badawczą był sondaż diagnostyczny, techniką – ankieta, natomiast narzędziem badawczym – kwestionariusz ankiety. Uzyskane wyniki prowadzą do wniosku, że opinie nauczycieli są na ogół pozytywne. Wyższy poziom kształcenia i kontakty ze starszą młodzieżą nie sprzyjają akceptacji inkluzji edukacyjnej. Nauczyciele liceum wykazali najbardziej negatywny stosunek do badanych aspektów. Doświadczenie w pracy z uczniami z niepełnosprawnością sprzyja akceptacji inkluzji edukacyjnej.

Czasopismo: Przegląd Pedagogiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika