rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne jako szansa rozwoju dla terenów zdegradowanych obszaru górniczego kopalni węgla w Bogdance

Górnicza eksploatacja surowców energetycznych w Lubelskim Zakładzie Węglowym wpływa na coraz bardziej widoczne deformacje terenu. Na skutek osiadania terenu tworzą się nowe zbiorniki wodne. Deformacje powierzchni mogą przekraczać głębokość 3 metrów, co będzie wpływać zarówno na warunki przyrodnicze, jak i gospodarcze. Dla ograniczenia narastającej deformacji powierzchni należy podjąć określone działania, które przyniosłyby wymierne korzyści. Najkorzystniejsze zagospodarowanie terenów zdegradowanych powinno uwzględnić rozwój turystyki i rekreacji całego obszaru lubelskiego.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena stanu jakości wód rzek Omulew i Rozoga na podstawie makrofitów

W pracy dokonano oceny stanu jakości wód Omulwi i Rozogi według Makrofitowej Metody Oceny Rzek (MMOR). Metoda wykorzystuje właściwości indykacyjne roślin wodnych. Na wytypowanych 100-metrowych odcinkach obu rzek przeprowadzono inwentaryzację roślinności pod kątem składu gatunkowego oraz udziału w pokryciu badanych stanowisk. Uzyskane dane zgodnie z założeniami przyjętej metody pozwoliły na opracowanie ilościowej i jakościowej charakterystyki roślinności wodnej w obrębie wyznaczonych odcinków rzek. W dalszej kolejności dały podstawę do określenia stopnia degradacji rzek związanego z zanieczyszczeniami troficznymi, wyrażonego wskaźnikiem – Makrofitowy Indeks Rzeczny (MIR). Na podstawie zakresu wartości wskaźników trofii oraz tolerancji ekologicznej wody badanych rzek uzyskały charakterystykę mezotroficznych przy czym w środowisku Omulwi znaczący (4,5%) udział w pokrywaniu podłoża miał wrażliwy na zanieczyszczenia Ranunculus aquatilis. Według obliczonej wartości wskaźnika MIR wody Omulwi sklasyfikowały się w II klasie jakości wód i dobrej klasie stanu ekologicznego. MIR dla badanego odcinka Rozogi odpowiadał III klasie jakości wód oraz umiarkowanemu stanowi ekologicznemu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Produkty odpadowe jako surowce wtórne

W publikacji przedstawiono wybrane zagadnienia związane z zagospodarowaniem odpadów w Polsce. W oparciu o aktualne rozporządzenia obowiązujące w Unii Europejskiej wyjaśniono, kiedy dany materiał jest odpadem, a kiedy produktem ubocznym. Pokazano praktyczne przypadki, w których materiały można zaklasyfikować zarówno jako odpady lub materiały. W dalszej kolejności omówiono sposoby postępowania z odpadami oraz zastosowanie odpowiednich środków w celu ich zagospodarowania. Przedstawiono przykłady działań służących zapobieganiu powstawania odpadów. W ostatniej części publikacji omówiono niektóre często stosowane technologie utylizacji odpadów. Wykazano, że istnieje możliwość odzysku i wykorzystania wielu cennych surowców. Przedstawione metody umożliwiają również skuteczne unieszkodliwianie substancji niebezpiecznych stanowiących zagrożenie dla środowiska.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Aspekty energetycznego wykorzystania biogazu z odpadów na przykładzie województwa lubelskiego

W prognozach rozwoju sektora energetycznego naszego kraju biogaz uwzględniany jest jako nośnik energii, który będzie miał znaczący udział w zakresie produkcji energii pochodzącej z zasobów odnawialnych. Wytwarzanie biogazu i jego energetyczne wykorzystywanie powinno być więc wydatnie wspomagane przez odpowiednią politykę państwa. Przedstawiono wyniki obliczeń potencjału produkcji biogazu rolniczego i metanu dla województwa lubelskiego oraz ilości energii możliwej do wykorzystania z biogazu. Określono jednostkowy koszt produkcji biogazu z hodowli zwierząt dla przyjętych danych wejściowych. Wskazano na zalety zagospodarowania biomasy z odpadów hodowlanych w systemach biogazowych. Wykorzystywanie biogazu do zasilania silników gazowych wymaga j ego wcześniejszego oczyszczania zwłaszcza ze związków siarki i wilgoci.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Fosfor w łańcuchu pokarmowym człowieka a środowisko w Polsce

Omówiono źródła fosforu wnoszonego do środowiska w Polsce na tle łańcucha pokarmowego człowieka, który obejmuje gleby uprawne, płody rolne, żywność i końcowym etap łańcucha - odpady bytowe. Największe zagrożenie dla środowiska stwarza fosfor pozostawiany w glebach uprawnych, jego obfitość w osadach ściekowych oraz zawartość w środkach czystości. Gleby uprawne mają ograniczoną pojemność wobec fosforu, a ilości wnoszone z nawozami są systematycznie większe od wynoszonych z plonem. W ściekach bytowych zawartość fosforu do azotu jest 4 razy większa niż w nawozach naturalnych, a w doradztwie nawozowym osady nie są liczone jako nawóz. Największym jednak zagrożeniem jest możliwość stosowania dużej masy osadów ściekowych w celu zmniejszania podatności na erozję gleb. Wydaje się, że dodawanie fosforanów do żywności, w ilościach przekraczających często ich naturalną zawartość, nie budzi większego niepokoju wśród dietetyków. Rocznie do środowiska w Polsce dodaje się około 170 tysięcy ton fosforu, z którego 160 tysięcy ton w nim trwale pozostaje.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekofizjograficzne warunki osadnictwa Piastów w dolinie rzeki Prosny

Zlewnia Prosny, największej rzeki południowej Wielkopolski, należy do dorzecza n rzędu Warty i stanowi dorzecze III rzędu Odry. Całkowita powierzchnia zlewni Prosny wynosi 4927 km2, a sama rzeka długości 216,8 km jest największym lewym dopływem środkowej Warty. Rzeka Prosna lub Przosna w średniowieczu wzięła swoje imię od prosa (etymologia słowiańska - prof. B. Byliński). Rzeka Prosna po części swojej długości służyła jako drogowskaz "Szlaku Bursztynowego" dla kupców rzymskich, prowadzący do wybrzeży Bałtyku. Istnienie osady "Calisia" (Kalisia) odnotował w n w. n.e. Klaudiusz Ptolemeusz z Aleksandrii w Egipcie w swoim dziele "Wstęp do geografii". Dolina Prosny w epoce przedchrześcijańskiej była terenem intensywnego osadnictwa plemiennego, które wraz z umocowaniem się państwa Piastów uległo przekształceniu w osadnictwo grodowe. W dolinie Prosny w rozwoju obecnego tarasu zalewowego wyróżniono dwa etapy: erozyjny (suchy i zapewne ciepły), spowodowany głębokimi wcięciami koryta rzeki i jej dopływów z tarasów dolinnych (IX -  w.) oraz sedymentacyjny wskutek oziębienia klimatu, gwałtownego zwiększenia ilości opadów i wody w korycie (XIV - XVI w.). Grodzisko na Zawodziu w Kaliszu powstało w IX w. w dolinie rzeki Prosny i funkcjonowało do roku 1233 jako ważny ośrodek władzy Piastów, a potem także władzy kościelnej. Z badań przeprowadzonych w dolinie rzeki środkowej Prosny wynika, że zmiany wilgotnościowe klimatu od I - XX w. charakteryzowały się krótkookresowymi, cyklicznymi wahaniami następującymi co kilkaset, a niekiedy nawet co kilkadziesiąt lat.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zapobieganie stratom i sekwestracja węgla organicznego w glebach łąkowych

Omówiono zagadnienie węgla organicznego (C-org), jako niezbędnego składnika gleby kształtującego jej jakość, na tle dynamiki jego wymiany z węglem atmosferycznym w ujęciu regionalnym i globalnym. Przedstawiono jego źródła, formy występowania, funkcję i rolę, jaką spełnia w glebie i środowisku, ze szczególnym uwzględnieniem ekosystemów łąkowych. Podano i wyjaśniono przyczyny i drogi strat węgla organicznego z gleby wskutek emisji gazowych - COz' CH4 (gazów cieplarnianych) oraz z powodu wymywania rozpuszczalnego węgla organicznego (RWO). Ponadto, podano sposoby sekwestracji węgla w glebie i sprzyjające jej metody gospodarowania materią organiczną (MO) w rolnictwie. Na podstawie literatury i badań własnych, przedstawiono użytki zielone, jako sposób rolniczego wykorzystania gruntów przyjazny zachowaniu węgla organicznego w glebie. Wykazano, iż ekosystemy łąkowe, mające znaczny udział w wymianie C-org w glebie i CO2 z atmosfery, sprzyjają ograniczeniu jego strat z gleby i spełniają znacząca rolę w zrównoważonym gospodarowaniu tym pierwiastkiem w środowisku.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekologiczne podejście do monitorowania twardości wód podziemnych

W przyrodzie obserwuje się duże zróżnicowanie twardości wód, która zależy głównie od obecności w wodzie metali ziem alkalicznych, zwłaszcza wapnia i magnezu. Pierwiastki te występować mogą jako wodorowęglany, inne sole lub wodorotlenki, wywołując tzw. twardość węglanową. Wiele badań ekologicznych i epidemiologicznych wskazuje na zależność pomiędzy twardością wody do spożycia a chorobami układu krążenia. Celem badań było określenie twardości wody z różnych ujęć wód podziemnych położonych w czterech regionach (Dolina Dolnej Wisły, Żuławy Wiślane, Pojezierze Starogardzkie i Pojezierze Iławskie) o zróżnicowanych warunkach hydrogeologicznych na przestrzeni lat 1990-2004. Największą, średnią twardość wykazały wody regionu Pojezierza Iławskiego (292 mg dm-3 CaCO<sub>3</sub>), mniejszą Doliny Dolnej Wisły (203 mg dm-3 CaCO<sub>3</sub>), jednak mieściły się w zakresie od 46 mg dm-3 CaCO<sub>3</sub> do 385 mg dm-3 CaCO<sub>3</sub>.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stałość fauny makrobentosowej na przykładzie rzeki Mała Ina lewobrzeżnego dopływu Iny (Pomorze Zachodnie)

Przedstawione wyniki badań obejmują analizę materiału biologicznego pobranego w maju 2007 i 2012 z rzeki Mała Ina zlokalizowanej w dorzeczu rzeki Iny. Na tej podstawie określono strukturę taksonomiczną fauny makrobentosowej. Badaną rzekę charakteryzowała zróżnicowana struktura jakościowa i ilościowa poszczególnych taksonów, a bioróżnorodność była niska. Różnica w ilości osobników tworzących zespół bentosu w analizowanych okresach była duża, jednak pod względem jakościowym grupa ta obejmowała prawie takie same pod względem taksonomicznym organizmy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badanie wpływu zasolenia gleby na wzrost i rozwój wybranych gatunków roślin

Celem badań było określenie wpływu zasolenia gleby na wzrost i rozwój wybranych gatunków roślin. Do badań wytypowano dwa gatunki z rodziny traw: kupkówkę pospolitą (Daetylis glomerata L.), życicę wielokwiatową (Lolium multijlorum L.) oraz dwa z rodziny motylkowatych: koniczynę łąkową (Trifolium pratense L.), wykę siewną (Vicia sativa L.). Warunki rozwoju roślin zostały zróżnicowane poprzez wprowadzenie zasolenia na poziomie O, 2, 6, 12 i 20 mS' cm-l w temp. 25°C. Dla większości kombinacji zaobserwowano obniżenie przyrostu biomasy pod wpływem zasolenia gleby u wszystkich badanych roślin. Badania wykazały, że zastosowane trawy są bardziej tolerancyjne na zasolenie niż wybrane motylkowate. Wyniki badań pozwoliły na określenie, iż z roślin należących do rodziny traw nieznacznie bardziej tolerancyjna na zasolenie jest życica wielokwiatowa. Spośród motylkowatych większą tolerancją wykazała się wyka siewna, mniejszą koniczyna łąkowa.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Odporność wybranych gatunków roślin na zanieczyszczenia gleby przepracowanym olejem silnikowym

Większość z produktów naftowych działa toksycznie na organizmy żywe, w tym na rośliny, zwierzęta a także na człowieka. Szczególnie groźne dla środowiska są przepracowane oleje silnikowe ze względu na ich zanieczyszczenie. Celem pracy było określenie wpływu przepracowanego oleju silnikowego na wzrost i rozwój wybranych gatunków roślin. Badano wpływ przepracowanego oleju silnikowego w glebie w dawkach 0,5, 1, 10,50, 100 g na 1000 g gleby na przyrost części nadziemnych oraz masę części nadziemnych i podziemnych kupkówki pospolitej (Daetylis glomerata L.), wyki siewnej (Vicia sativa L.), i gorczycy białej (Synapis alba L.). Na podstawie wyników przeprowadzonych badań stwierdzono, iż obecność przepracowanego oleju silnikowego wpływa na ograniczenie wzrostu roślin. Zwiększenie dawki ksenobiotyku spowodowało zmniejszenie masy części nadziemnych i podziemnych roślin użytych w doświadczeniu. Badane gatunki wykazały zróżnicowaną wrażliwość na zanieczyszczenie gleby przepracowanym olejem silnikowym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próba oceny zależności plonów pszenicy w latach 1975-2007 od jakości gleb, wapnowania i melioracji drenażowych

W publikacji porównano agroekologiczną jakość gleb, wyrażoną w punktach - opracowanych w instytucie naukowym dla całego kraju, zużycie wapna nawozowego (w przeliczeniu na CaO) procentowe udziały zdrenowanych gruntów ornych i plony pszenicy w 49 województwach byłego i 16 województwach obecnego podziału administracyjnego kraju. Wymienione dane dotyczą lat 1975-2007 i zostały pozyskane z roczników Głównego Urzędu Statystycznego. Zróżnicowanie jakości gleb w 49 byłych województwach waha się w przedziale 48,4 do 89,8 punktów, całkowite zużycie CaO (w latach 1975-1998) wyniosło 6,8 do 49,3 q/ha (średnia krajowa 23,6 q), grunty zdrenowane stanowiły 6,3 do 57,6 % w poszczególnych województwach. W licznych województwach stwierdzono wyraźny związek między zużyciem CaO i udziałem gruntów zdrenowanych a plonami pszenicy. Nie stwierdzono natomiast wyraźnej zależności plonów pszenicy od wskaźnika jakości gleby. W latach 1998-2007 poważnie zmniejszono zużycie CaO i NPK, ale najwyższe plony pszenicy uzyskano w województwach stosujących od dawna wysokie dawki wapna i mających 38,2-53,2 % gruntów zdrenowanych (np. Wielkopolska).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stan zużycia podstawowych nawozów mineralnych w Polsce i województwie podkarpackim

W Polsce w latach 1998-2009 istotnie wzrosło zużycie nawozowa mineralnych w kg NPK na 1 ha DR, w tym głównie nawozów azotowych. Niepokojący jest natomiast stan zużycia wapna nawozowego, z wyraźnym jego spadkiem od sezonu 2005/2006. W województwie podkarpackim poziom zużycia nawozów mineralnych NPK i wapniowych w kg na 1 ha DR jest znacznie niższy od krajowego. Z analizy trendów wynika, ze w ocenianym rejonie istotnie wzrosło jedynie zużycie nawozów azotowych na 1 ha DR, czas fosforowych i potasowych wykazało tylko tendencje wzrostową. Za zjawisko negatywne w województwie podkarpackim należy uznać istotny spadek zużycia nawozów wapniowych, przy dużym udziale w rejonie gleb kwaśnych i bardzo kwaśnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dwadzieścia lat Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej (PTIE)

Inżynieria ekologiczna to teoretyczna i stosowana wiedza z wielu dyscyplin naukowych i technicznych, stanowiąca podstawę racjonalnego użytkowania i ochrony środowiska przyrodniczego oraz naturalnych i antropogenicznych zasobów. Służy ona ekologicznemu rozwojowi cywilizacji. Inżynieria ekologiczna chroni, dostosowuje i tworzy warunki niezbędne do życia człowieka, roślin i zwierząt. Polskie Towarzystwo Inżynierii Ekologicznej ustanowiono prawnie w 1990 roku. Jest ono kontynuatorem Polskiego Komitetu Kształtowania i Ochrony Środowiska, powołanego w 1972 roku przez Zarząd Główny Naczelnej Organizacj i technicznej. W artykule dokonano przeglądu ogólnego głównych zakresów działań i osiągnięć Towarzystwa w latach199O-2010. Towarzystwo współdziała z różnymi ośrodkami naukowo-badawczymi i edukacyjnymi oraz przedsiębiorstwami, jak tez z administracją samorządową i państwową w rozwiązywaniu lokalnych problemów ekologicznych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmiany jakości wód powierzchniowych i gruntowych w okresie realizacji dyrektywy azotanowej w wybranej zlewni rolniczej woj. Zachodniopomorskiego

Polska w ramach szeroko pojętej polityki zrównoważonego rozwoju oraz zobowiązań międzynarodowych, wynikających z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a szczególnie Dyrektywy Azotanowej zobligowana jest do realizacji działań związanych z ochroną jakości wody przed zanieczyszczeniami pochodzenia rolniczego zwłaszcza azotanami. W województwie zachodniopomorskim w ramach wdrażania dyrektywy w 2003 roku wyznaczono obszar szczególnie narażony na azotany pochodzenia rolniczego (OSN), z którego odpływ azotu ze źródeł rolniczych do wód należy ograniczyć. Obszar ten dotyczył zlewni rzeki Płoni, pomimo realizacji programu zmniejszenia odpływu azotu ze źródeł rolniczych do wód, teren ten został wyznaczony jako szczególnie narażony także w roku 2008 i 2012. Badaniami objęto wody Gowienicy Miedwiańskiej z wybranych przekrojów oraz wody gruntowe pochodzące z piezometrów rozmieszczonych w zlewni rzeki o powierzchni 63,65 km<sup>2</sup> w całości położonej na obszarze OSN. Wody powierzchniowe i gruntowe badano pod kątem zawartości składników nawozowych NO<sub>3</sub><sup>-</sup>, NH<sub>4</sub><sup>+</sup> i PO<sub>4</sub><sup>-3</sup> oraz określono pH. Otrzymane wyniki wskazują na małą skuteczność realizowanych programów działań dla OSN w celu ograniczenia emisji azotanów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Efektywność oczyszczania ścieków mleczarskich w reaktorze beztlenowym o przepływie pionowym

Prezentowane badania dotyczyły oceny sprawności usuwania zanieczyszczeń z syntetycznych ścieków mleczarskich za pomocą hybrydowego reaktora o przepływie pionowym. W trakcie badań udowodniono, iż eksploatacja reaktora beztlenowego o przepływie pionowym ze wzrastającym obciążeniem reaktora ładunkiem zanieczyszczeń przyczyniła się do systematycznego spadku sprawności usuwania związków organicznych (ChZT). Stwierdzono ponadto, że przy obciążeniu powyżej 3 kg ChZT/m3d następuje przeciążenie reaktora i załamanie procesu metanogenezy. Zaobserwowano również, że wraz ze spadkiem efektywności usuwania zanieczyszczeń malała zawartość metanu w biogazie.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka zmian koncentracji beztlenowego osadu czynnego w reaktorze o przepływie pionowym

W podjętych badaniach zajęto się wpływem wielkości obciążenia hydraulicznego na zdolność zatrzymywania zawiesin beztlenowego osadu czynnego w modelowym reaktorze. Badania dowiodły, że im wyższe obciążenie reaktora ładunkiem zanieczyszczeń i większy dobowy przepływ tym mniej zawiesiny pozostaje w układzie. Jednak dzięki kombinowanemu przepływowi ścieków w badanym reaktorze udaje się uzyskać na odpływie wartość ok. 1000 mg/dm3.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcjonowanie wyrobiskowych zbiorników wody w Przegini pod Krakowem

W pracy dokonano oceny funkcji przyrodniczych małych zbiorników wodnych powstałych w wyniku eksploatacyjnej działalności człowieka. W tym celu dokonano analizy występującej roślinności brzegowej, tworzącej obudowę biologiczną oczek wodnych. Zdjęcia fitosocjologiczne roślinności wykonano w fazie ich pełnego rozwoju. Podjęto także próbę klasyfikacji zagrożeń pochodzenia naturalnego, jak i antropogenicznego na jakie narażone są badane zbiorniki. Kluczowe znaczenie mają funkcje przyrodnicze: biocenotyczna i fizjocenotyczna - obie realizowane przez rozpatrywane obiekty. Pozostałe mają charakter potencjalny. Wśród zagrożeń dominowały te pochodzenia antropogenicznego. Roślinność brzegowa zbiorników, choć zróżnicowana pod względem gatunkowym i siedliskowym nie tworzy naturalnych stref i jest silnie przekształcona przez działalność człowieka.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Efektywność nitrofitów w oczyszczaniu ścieków szarych w oczyszczalni z osadnikiem szybowym

W pracy przedstawiono zarys stanu gospodarki wodno-ściekowej na tle Ramowej Dyrektywy Wodnej Unii Europejskiej, oraz nakreślono perspektywy rozwoju technologii nowych rozwiązań dla posesji w zabudowie rozproszonej. Przedstawiono zasady fitoremediacji, oraz możliwości dalszych rozwiązań. Uzasadniając celowość podjętych badań przedstawiono wielotorową chemiczną analizę ilościową makroelementów, rozważając skuteczność rozdziału fazowego w osadniku szybowym wyposażonym w separator fazy stałej z efektem Coandy. Dokonano analizy dla wybranej rośliny (Poligonum persiearia L.) jej części wegetatywnych w mikrouprawie hydroponicznej na keramzycie. Przeprowadzono analizę chemiczną wody oczyszczanej w oczyszczalni przydomowej z osadnikiem szybowy z roślinami nitrofitowymi. Porównano wyniki analiz na poszczególnych etapach badań: skuteczność separacji w osadniku szybowym, absorpcja makroelementów i jakości wody na wylocie. Dane te pozwalają wnioskować, że omawiany sposób oczyszczania ścieków jest wysoce perspektywiczny dla zabudowy rozproszonej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie granulatu asfaltowego ze sfrezowanych warstw nawierzchni drogowych

W artykule przedstawiono wyniki badań właściwości funkcjonalnych mieszanek mineralno-asfaltowych z granulatem asfaltowym. W badaniach wykorzystano mieszanki mineralno-asfaltowe typu beton asfaltowy AC 22, stosowane do warstwy podbudowy nawierzchni drogowych obciążonych ruchem kategorii KR5 i KR6. Mieszanki mineralno-asfaltowe zróżnicowano pod względem ilości zastosowanego granulatu asfaltowego: 0%, 10%, 15% I 20%. Na podstawie wyników badań stwierdzono, że mieszanki mineralno-asfaltowe z granulatem asfaltowym charakteryzują się porównywalnymi, a w niektórych przypadkach lepszymi, właściwościami funkcjonalnymi w porównaniu z mieszanką referencyjną bez granulatu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Nanomateriały – nowe zagrożenie środowiska

Dynamiczny rozwój nanotechnologii i zastosowanie różnorodnych nanomateriałów w wielu obszarach działalności i produktach codziennego użytku stwarza możliwość emisji niebezpiecznych „nanozanieczyszczeń” do środowiska. Nanomateriały mogą być uwalniane do środowiska na każdym etapie cyklu życia produktu. Toksyczność nanomateriałów jest związana ze szczególnymi ich właściwościami fizyczno-chemicznymi. Ocena potencjalnego zagrożenia środowiska nanomateriałami wymaga precyzyjnych i jednoznacznych danych odnośnie ich toksyczności, wielkości emisji, informacji dotyczących losów nanomateriałów w środowisku i możliwych poziomach ekspozycji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka