rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badania właściwości mas formierskich z korundu i glinokrzemianu przeznaczonych na ceramiczne formy odlewnicze

W artykule przedstawiono wyniki badań właściwości mieszanek formierskich z korundu oraz glinokrzemianu (Remasil 60), które przeznaczono na pierwszą warstwę oraz warstwy konstrukcyjne form odlewniczych służących do odlewania precyzyjnego. Określono wpływ zawartości fazy stałej na parametry mas formierskich oraz dokonano wyboru systemów formierskich o odpowiednich parametrach. Najkorzystniejsze wyniki otrzymano dla mieszanek formierskich: przeznaczonych na warstwę przymodelową, których stężenie fazy stałej wynosiło 72,5% wag. oraz mieszanki na warstwy konstrukcyjne, gdzie udział proszku wyniósł 70% wag. Spoiwem konstrukcyjnym był nanokompozyt polimerowo-ceramiczny zawierający nanocząstki SiO<sub>2</sub> (LUDOX AM30). Proszki charakteryzowano z użyciem: analizatora wielkości cząstek metodą dyfrakcji laserowej oraz skaningowych mikroskopów elektronowych (SEM), a nanokompozyt z wykorzystaniem mikroskopu
STEM. Masy formierskie charakteryzowano pod względem: lepkości dynamicznej i względnej, gęstości, pH oraz adhezji do płyty (tzw. „test płyty”). Pomiary te przeprowadzano przez siedem dni w warunkach laboratoryjnych w temperaturze 20°C. Otrzymane wyniki pokazały, że masy lejne z korundu i glinokrzemianu oraz nanokompozytu zawierającego krzemionkę koloidalną charakteryzują się dobrymi właściwościami i mają szansę zostać zastosowane w odlewnictwie precyzyjnym do otrzymywania form.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie lekkich kruszyw szklano−krystalicznych na bazie surowca perlitowego i odpadu perlitu ekspandowanego

Rozwój przemysłu materiałów budowlanych wymaga poszukiwania nowych, tańszych materiałów i surowców o lepszych właściwościach niż tradycyjnie stosowane. Jednym z surowców, na bazie którego możliwe jest uzyskanie nowych materiałów mogących mieć szerokie zastosowanie w branży materiałów budowlanych jest perlit. Podczas procesu jego ekspandacji obok ściśle określonych frakcji perlitu ekspandowanego powstaje również znaczna ilość pyłu perlitowego o uziarnieniu mniejszym niż  0,1 mm, który nie znajdując zastosowania stanowi uciążliwy odpad generujący koszty składowania. Mając to na uwadze Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych − Oddział Szkła i Materiałów Budowlanych w Krakowie podjął prace badawcze w celu opracowania na bazie surowego perlitu i odpadowego pyłu perlitowego nowych produktów przydatnych dla budownictwa, w tym szczególnie materiałów o charakterze lekkich kruszyw szklano−krystalicznych do produkcji elementów budowlanych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Materiały ceramiczne dla protetyki stomatologicznej – ceramiczne bloki cyrkonowe z gradientem barwy

Ostatnie lata charakteryzuje intensywny rozwój stomatologii estetycznej. Jednym z ważnych aspektów estetycznej odbudowy koron zębowych jest odpowiednie dobranie odcienia sztucznej korony do naturalnej barwy zęba. Stąd celem badań było opracowanie sposobu formowania bloków cyrkonowych z gradientową zmianą barwy. Do badań użyto granulatów barwionych w odcieniach A1, A2, A3 i A3,5 skali barw VITA, z których – metodą prasowania – formowano gradientowe próbki badawcze. Oceniono ich właściwości fizyczne, strukturę rozkładu barwy i nasycenia, oceny dokonali również specjaliści z firmy protetycznej. Wyniki przeprowadzonych badań i prób eksperymentalnych wykazały, że zaproponowana metoda pozwala na otrzymywanie bloków cyrkonowych z gradientem barwy, co znacznie uprości dotychczas stosowane metody barwienia i licowania uzupełnień protetycznych. Doświadczenie zdobyte przy pracach opisanych w przedstawionym opracowaniu, pozwoli w łatwy sposób na zastosowanie tej metody do innych par granulatów z poszczególnych grup kolorystycznych skali barw VITA.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Bolesławiecka garncarnia artystyczna Kurta Randhahna – zapomniany epizod z okresu secesji

Kurt Randhahn, wykładowca w bolesławieckiej Zawodowej Szkole Ceramicznej, w latach 1899–1906 kierował również garncarnią artystyczną w Bolesławcu. Wyróżniała się ona eleganckim i ekskluzywnym asortymentem wyrobów (wazony, dzbany, miseczki, prace figuralne), które zdobione były szkliwami zaciekowymi, matowymi, półmatowymi, tzw. alabastrowymi, lustrami i nowoczesnymi malaturami. Prace powstawały według projektów rzeźbiarzy berlińskich: Arthura Lewina-Funcke, Konstantina Starka, Augusta Gaula i Carla Storka oraz artystów bolesławieckich: Ernsta Heineckego i Hermanna Knauera. Ceramika Randhahna była wysoko oceniana przez krytyków i otrzymywała wiele nagród, m.in.:
dyplom honorowy na I Międzynarodowej Wystawie Nowoczesnej Sztuki Dekoracyjnej w Turynie w 1902 r. oraz srebrny medal na Wystawie Światowej w Saint Louis w Stanach Zjednoczonych w 1904 r.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Hydrotermalna synteza spinelu cynkowo-glinowego

W niniejszej pracy przedstawiono i omówiono hydrotermalną syntezę spinelu cynkowo-glinowego ZnAl2O4. Reakcje przeprowadzane były w reaktorze mikrofalowym ERTEC. Określono wpływ parametrów procesu (ciśnienie, temperatura, czas) na właściwości otrzymanego spinelu. Odpowiednio dobrane parametry procesu pozwoliły na uzyskanie spinelu o wielkości ziaren poniżej 10 nm. Zamieszczone w artykule wyniki badań autor przedstawił w swojej rozprawie doktorskiej.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Właściwości termiczne i termomechaniczne jako kryterium doboru materiałów ogniotrwałych w piecach szklarskich

Doskonalenie technologii produkcji materiałów ogniotrwałych stosowanych do budowy pieców szklarskich związane
jest z dążeniem do niezawodności eksploatacyjnej tych pieców. Wymagania jakościowe wobec stosowanych materiałów
wynikają ze złożoności warunków ich pracy, które charakteryzują trzy podstawowe oddziaływania: dominujące oddziaływania
korozyjne, naprężenia cieplne i obciążenia mechaniczne. W artykule przedstawiono wnioski z okresowej analizy stosowania i pracy materiałów ogniotrwałych w przemyśle szklarskim, które określają m.in. kryteria doboru tych materiałów. Podstawowe właściwości, takie jak: skład, gęstość i porowatość decydują o właściwościach termicznych i termomechanicznych materiału m.in.: przewodności cieplnej, rozszerzalności i skurczliwości cieplnej, ogniotrwałości
pod obciążeniem, pełzaniu przy ściskaniu. Przedstawiono bezpośrednią zależność wybranych właściwości od temperatury
i obciążenia mechanicznego. Wskazano na istotne znaczenie właściwości termicznych i termomechanicznych jako kryterium doboru oraz kryterium oceny pracy zastosowanych materiałów. Zaproponowano badanie pracy pękania jako dodatkowego kryterium, które pozwala określić podatność materiału na propagację obecnych w nim mikropęknięć w zależności od temperatury.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mozaiki na straży przeszłości – upamiętnienie bitwy pod Cedynią

W 1972 roku przypadała tysięczna rocznica bitwy pod Cedynią. Zwycięstwo Mieszka I nad niemieckimi wojskami margrabiego Hodona postanowiono wykorzystać zgodnie z ówczesną
propagandą. W ten kontekst wpisały się także trzy duże mozaiki zrealizowane w Cedyni, które miały stać się trwałą rocznicową pamiątką. Dwie z nich przedstawiały bitwę, trzecia herb Cedyni i prasłowiańskie naczynia. Dziś patrzymy na nie jako na interesujące dzieła sztuki i wartościową dekorację przestrzeni.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie wpływu wybranych tlenków metali na możliwość modyfikacji barwy ceramicznej farby purpurowej

Ceramiczna farba purpurowa składa się z pigmentu nieorganicznego Purpury Kasjusza i odpowiednio dobranego topnika. Farba znajduje szerokie zastosowanie w zdobieniu porcelany zarówno w technice malarskiej, jak i w technice sitodruku pośredniego (kalki ceramicznej). Przeprowadzone badania miały na celu ustalenie wpływu domieszek tlenków metali
na możliwość uzyskiwania różnych odcieni barwy purpurowej i fioletowej. Do ceramicznej farby purpurowej na bazie
bezołowiowego topnika, na różnych etapach jej wytwarzania, dodawano następujące tlenki metali: tlenek srebra Ag<sub>2</sub>O, tlenek chromu Cr<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, tlenek miedzi CuO, tlenek indu In<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, tlenek itru Y<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, tlenek kobaltu Co<sub>3</sub>O<sub>4</sub> i określano parametry barwy L*a*b* uzyskanych farb w stosunku do farby wzorcowej, bez żadnych dodatków. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że stosując domieszkowanie tlenkami metali na różnych etapach wytwarzania farby purpurowej, można uzyskać różne odcienie purpury i fioletu, a przy modyfikacji barwy farby ważny jest również etap dodawania domieszek.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania wpływu domieszki jonów Gd3+ na własności magnetooptyczne szkła tellurowego

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące szkła tlenkowego tellurowego domieszkowanego jonami gadolinu. Ocenę własności magnetycznych badanych materiałów przeprowadzono określając dominujący rodzaj uporządkowania magnetycznego, przez pomiary stałopolowej podatności magnetycznej. Własności magnetooptyczne określono w oparciu o pomiary efektu Faraday’a i obliczenia stałej Verdeta na podstawie wartości kąta skręcenia płaszczyzny polaryzacji światła. Wyniki badań podatności magnetycznej wskazują na zmianę charakteru uporządkowania magnetycznego wywołanego domieszkowaniem badanego szkła jonami Gd<sup>3+</sup>. Domieszkowanie szkła tellurowego jonami gadolinu zmienia znak podatności magnetycznej, co świadczy o przejściu w uporządkowanie diamagnetyczne. Zmiana uporządkowania magnetycznego powoduje pogorszenie własności magnetooptycznych. Obserwowany na podstawie wcześniejszych badań PALS [1] wzrost defektów punktowych i wzrost rozmiarów defektów objętościowych, może mieć w tym przypadku, przy małej wartości podatności magnetycznej, wpływ na takie zachowanie się efektu magnetooptycznego. Otrzymane wyniki mogą stanowić ważne wskazania do opracowania nowych materiałów o dobrych własnościach magnetooptycznych dla zastosowań w urządzeniach optoelektronicznych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ceramika peruwiańskiej kultury Moche

W artykule autor opisuje ceramikę kultury Moche, która rozwijała się na terenie północnej części wybrzeża peruwiańskiego w okresie ok. 100−850 n.e. Rzemieślnicy z ludu Moche stworzyli jedne z najoryginalniejszych przedmiotów wykonanych z ceramiki w dawnej Ameryce Południowej. W artykule opisano proces produkcji ceramiki od przygotowania gliny poprzez nakładanie angoby aż do wypału. Omówiono również sceny ukazane na naczyniach.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Popioły lotne, powstałe ze spalania biomasy, alternatywą dla naturalnych surowców skaleniowych

W pracy podjęto próbę wykorzystania popiołów lotnych ze spalania biomasy, w produkcji ceramicznych materiałów. Zaprezentowano
jakościową ocenę tych odpadów wraz z możliwością zastosowania ich, w miejsce popularnie stosowanych skaleni, w masach ceramicznych. Charakterystykę samych popiołów oraz kształtek z ich dodatkiem oparto na badaniach mikroskopowych, rentgenostrukturalnych oraz na ocenie parametrów fizycznych
tj. gęstość, porowatość otwarta, a także nasiąkliwość.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Synteza wollastonitu na bazie pospolitych surowców mineralnych

Wollastonit (CaSiO3) jest minerałem używanym w wielu gałęziach gospodarki. W Europie Środkowej nie występują ważne gospodarczo złoża wollastonitu, dlatego podjęto próbę syntezy tego materiału na bazie tanich, pospolitych surowców mineralnych. Reakcje przeprowadzono metodą reakcji w stanie stałym w zakresie temperatur 1000-1300°C. Jako
surowca wapiennego użyto kredy jeziornej, wapienia i kalcytu żyłowego, jako surowce krzemionkowe zastosowano piasek szklarski i łupek kwarcytowy. Najlepsze wyniki uzyskano dla materiałów na bazie kredy jeziornej i łupku kwarcytowego. Innym ważnym czynnikiem było prasowanie próbek przed syntezą – najlepsze wyniki osiągnięto dla próbek nieprasowanych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena czasu suszenia pierwszej i drugiej warstwy ceramicznej formy odlewniczej z wykorzystaniem kamery termowizyjnej

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczące oceny czasu suszenia przymodelowej oraz konstrukcyjnej warstwy
ceramicznej formy odlewniczej. W celu wykonania pomiarów wytworzono dwie testowe masy lejne, które posłużyły
do wytworzenia odpowiednio pierwszej oraz konstrukcyjnej warstwy formy ceramicznej. Do wykonania mas formierskich
zastosowano proszki tlenku glinu i wodne spoiwo na bazie krzemionki koloidalnej. Mikrostrukturę proszków badano przy użyciu elektronowego mikroskopu skaningowego, natomiast rozmiar cząstek określono przy pomocy analizatora laserowego. Gęstwy, które wykorzystano do budowy badanych warstw ceramicznej formy odlewniczej, przygotowano
w mieszadle mechanicznym. Ich parametry, takie jak: temperatura, pH, lepkość względna i dynamiczna, były odczytywane przez pięć dni z rzędu. Pomiary termowizyjne przeprowadzono w pomieszczeniu o kontrolowanej temperaturze i znanej wilgotności. Wykazano, że formy ulegają całkowitej dehydratacji w momencie osiągnięcia temperatury otoczenia.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowożytne wyroby szklane ze stanowiska „Teatr Szekspirowski” przy ul. Podwale Przedmiejskie w Gdańsku

Prezentujemy wyroby szklane ze stanowiska „Teatr Szekspirowski” przy ul. Podwale w Gdańsku. Na znalezione tam zabytki składają się zarówno wyroby importowane, jak i pochodzące z rodzimych hut szkła, prawdopodobnie z okręgu kartusko-kościerskiego. Do importów zaliczyliśmy pucharki typu Römer, szklanicę Stangenglas, butelkę Kuttrolf i kieliszek w stylu weneckim. Pozostałe wyroby, za wyjątkiem typowo polskiego pucharka dzwonowatego, mogły być zarówno wytworami polskich manufaktur, jak i sprowadzonymi z europejskich rynków
przedmiotami. Przeważającą część zbioru datujemy na XVII i XVIII wiek.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Karol Tichy twórca Pracowni Ceramiki ASP w Warszawie

Artykuł ukazuje dzieje i rozwój pracowni ceramiki, którą od 1924 r. do wybuchu wojny w 1939 r. prowadził Karol Tichy. Artysta był związany z Akademią Sztuk Pięknych od początku jej istnienia, propagował nauczanie sztuk stosowanych, dlatego też powstanie pracowni ceramiki było punktem zwrotnym w jego karierze pedagogicznej oraz własnej twórczości. Szkolna pracownia miała charakter głównie edukacyjny i naukowy, w związku z czym eksperymentowano nad formą, rodzajami szkliw i dekoracji. Niezwykły zapał Profesora i stawianie coraz to nowych zadań pozwoliły osiągnąć wysoki poziom prac. Niewątpliwie Pracownia Ceramiki ASP kierowana przez Tichego wykształciła najwybitniejszych polskich powojennych ceramików. Wśród nich byli m.in.: Julia Kotarbińska, Rudolf Krzywiec, Stanisław Ptaszyński, Wanda Golakowska.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Majolika z Nieborowa w dyskusji na temat sztuki krajowej”

Manufakturę majoliki w Nieborowie założył książę Michał Piotr Radziwiłł w 1881 r. Jej dyrektorem został Stanisław Thiele, który wcześniej pracował w Nevers we Francji oraz w Ćmielowie. Styl wyrobów z Nieborowa znakomicie wpisuje się w obowiązujące ówcześnie w Europie tendencje – to ceramika eklektyczna, o formach zbliżonych do wyrobów francuskich
czy włoskich. Na temat stylu majoliki rozgorzała jednak gwałtowna dyskusja na łamach prasy warszawskiej. Krytykowano ich „staroniemieckie” formy i „krzykliwe dekoracje”, wzywano do stworzenia polskiej odmiany majoliki w oparciu o wzory polskiego garncarstwa. Dziś zaliczamy majolikę z Nieborowa do najciekawszych zjawisk w ceramice europejskiej
tego czasu.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie reakcji fotopolimeryzacji w formowaniu ustrukturyzowanych folii ceramicznych

Materiały ceramiczne są szeroko stosowane niemalże w każdej dziedzinie nauki i techniki, jak również w życiu codziennym. Tak
wszechstronne zastosowanie wynika z faktu, że posiadają one
szereg unikalnych właściwości fizycznych i chemicznych, które
pozwalają na wykorzystanie ich tam, gdzie wyroby z tworzyw
sztucznych czy metali zawodzą. Współcześnie w technologii ceramiki
nastąpił rozwój metod pozwalających na wytworzenie elementów
o skomplikowanej geometrii, mających określone zastosowanie
w optyce, elektronice, medycynie, przemyśle kosmicznym, itp. Jedną z tych metod jest stereolitografia, wykorzystująca reakcję fotopolimeryzacji mas ceramicznych. Zasadniczą wadą tej metody jest wysoka cena urządzeń oraz niewielkie wymiary powstających elementów. Tańszą alternatywą (mogącą w pewnych obszarach zastąpić stereolitografię), nie wymagającą zaawansowanego sprzętu i możliwą do zastosowania praktycznie w każdym laboratorium, jest połączenie metody odlewania folii ceramicznych z litografią miękką. W artykule pokazano możliwość
połączenia tych technik do otrzymywania folii ceramicznej z tlenku glinu o ustrukturyzowanej powierzchni.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Niskotemperaturowe starzenie cyrkonowych materiałów ceramicznych Y-TZP. Cz. 1. Badania mikrostruktury i przemian fazowych

Przedmiotem badań było zjawisko starzenia niskotemperaturowego materiałów cyrkonowych. Ma ono ogromny wpływ na funkcjonalność i trwałość elementów wykonanych z ceramiki
cyrkonowej. Celem niniejszej pracy było zbadanie początkowych etapów procesu niskotemperaturowego starzenia materiałów cyrkonowych Y-TZP metodami analizy fazowej XRD oraz obserwacji mikroskopowych SEM. Badania fazowe przeprowadzone metodą dyfrakcji rentgenowskiej wykazały wzrost zawartości fazy jednoskośnej w badanych materiałach Y-TZP, co potwierdziło wystąpienie zjawiska starzenia hydrotermalnego. Zawartość fazy jednoskośnej ZrO<sub>2</sub> w starzonych próbkach była proporcjonalna do czasu starzenia. Wyniki badań XRD zostały potwierdzone analizą obrazów mikroskopowych SEM.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metody badań antypoślizgowości płytek ceramicznych stosowane w Polsce

W artykule wykazano jak ważny jest parametr antypoślizgowości płytek ceramicznych i przedstawiono dwie metody badania tego parametru, tj. przy wykorzystaniu platformy z pochylnią oraz określając dynamiczny współczynnik tarcia. Dokonano interpretacji wyników badań antypoślizgowości płytek ceramicznych przy wykorzystaniu platformy z pochylnią realizowanych
w różnych laboratoriach. Na podstawie analizy tych metod oraz wyników badań, proponuję określanie dynamicznego
współczynnika tarcia jako obiektywną metodę badania antypoślizgowości płytek ceramicznych.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Niskotemperaturowe starzenie cyrkonowych materiałów ceramicznych Y-tzp. Cz. 2. Wstępne badania procesu z wykorzystaniem techniki EBSD

W publikacji przedstawiono wyniki badania zjawiska starzenia niskotemperaturowego materiałów cyrkonowych metodą opartą na dyfrakcji elektronów wstecznie rozproszonych EBSD (ang. Elektron Backscattered Diffraction). Celem pracy była próba odpowiedzi na pytanie czy metoda EBSD może służyć do zidentyfikowania początkowych etapów procesu niskotemperaturowego starzenia materiałów cyrkonowych Y-TZP. Do celów porównawczych wykorzystano wcześniejsze wyniki badań procesu starzenia prowadzone metodami XRD i obserwacji SEM, opublikowane w części 1 artykułu.
Analiza wyników przeprowadzonych badań pokazała, że czułość metody EBSD w wykrywaniu wczesnych zmian transformacji t→m jest znacznie wyższa niż metod XRD i SEM. Analiza obrazów dyfrakcyjnych uzyskanych metodą EBSD wykazała obecność fazy jednoskośnej w powierzchniowych warstwach materiałów pomimo tego, że nie wykazały jej badania dyfrakcyjne XRD.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Styl zakopiański służący „wykwintniejszym potrzebom” – ceramiczne serwisy do kawy i herbaty w ujęciu historycznym

Budownictwo i rzemiosło górali z okolic Zakopanego stały się dla Stanisława Witkiewicza (1851–1915) źródłem inspiracji do stworzenia narodowego stylu polskiego, który nazwał „stylem zakopiańskim”. Wierzył, że na Podhalu przetrwała pierwotna sztuka polska, która może stać się źródłem form i ornamentów dla architektów i projektantów. Zaprojektował w stylu zakopiańskim m.in. kilka domów wraz z ich wyposażeniem. Wśród sprzętów i przedmiotów znajdowały się oczywiście także takie, które nie były znane sztuce ludowej i których górale nie używali. Przykładem mogą być serwisy do kawy i herbaty. Wzorem dla form naczyń stał się drewniany czerpak z charakterystyczną rączką służący do nabierania mleka. Pierwsze filiżanki w stylu zakopiańskim zostały pokazane na wystawie w Warszawie w 1896 r. Wkrótce takie naczynia i serwisy zaczęto produkować w kilku fabrykach fajansu. Najznakomitszy przykład porcelanowego zakopiańskiego serwisu został wykonany w Sèvres na początku XX w., z kolei próbę produkcji takiego serwisu w fabryce porcelany w Ćmielowie trudno uznać za udaną. Zastawy w stylu zakopiańskim były na tyle popularne, że znajdowały się w ofercie polskich fabryk fajansu jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ obróbki cieplnej szkła i rodzaju zastosowanej międzywarstwy na wytrzymałość mechaniczną szyb laminowanych dla budownictwa

W artykule scharakteryzowano rodzaje szkła i materiałów polimerowych, stosowanych do budowy szyb warstwowych i bezpiecznych szyb warstwowych. Przedstawiono porównawcze wyniki badań szkieł laminowanych różnych konstrukcji na czteropunktowe zginanie oraz badań wytrzymałości na uderzenie wahadłem i kulą. Opisano sposób wyznaczania grubości efektywnej szyb warstwowych, używanej do obliczeń wytrzymałości mechanicznej.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Czynniki wpływające na jakość powierzchni barwnych farb ceramicznych utrwalanych techniką laserową na podłożu szklanym

Praca prezentuje wyniki badań prowadzonych w ramach projektu pt. „Innowacyjna technologia barwnego, laserowego zdobienia szkła płaskiego środkami ceramicznymi”. Badania prowadzono z użyciem dwóch laserów o działaniu ciągłym: lasera światłowodowego SP-100 C o mocy do 100 W i długości fali 1070 nm oraz lasera światłowodowego GLPM o mocy do 10 W i długości fali 532 nm. Podłoże stanowiły tafle szklane szkła hartowanego. Materiałem do badań były farby ceramiczne na bazie topników ołowiowych i bezołowiowych. Wykazano wpływ parametrów pracy lasera (gęstość mocy, geometria układu) na jakość powierzchni barwnej poprzez wyznaczanie parametrów chropowatości Ra i Rz oraz zależność tych parametrów od składu chemicznego badanych farb. Badano wpływ rodzaju wypełnienia (kropkowe, krzyżowe, liniowe) na jakość powierzchni i intensywność barwy. W badaniach wykazano zależność grubości warstwy dekoracji od dawki promieniowania laserowego, jak również zależność parametru chropowatości Ra od konfiguracji naświetlania laserowego (oddziaływanie promieniowania bezpośrednio na warstwę barwną i przez szkło). Przykłady tak wykonanych dekoracji prezentują zamieszczone zdjęcia.

Czasopismo: Szkło i Ceramika
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa