rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
CHARAKTERYSTYKA STOSUNKÓW ROSYJSKO-CHIŃSKICH W WARUNKACH PRZEMIAN PORZĄDKU MIĘDZYNARODOWEGO. WYMIAR MILITARNY W KONTEKŚCIE TRILATERALIZMU

Okres 2012-2014 stanowi realny początek podważenia hegemonii Stanów Zjed-noczonych w stosunkach międzynarodowych, co wiążę się z objęciem prezydentury w Rosji na trzecią kadencję przez Władimira Putina oraz dojściem do władzy Xi Jinpinga w Chi-nach. Jesteśmy więc w trakcie globalnej rywalizacji o przyszłość porządku międzynarodo-wego. Celem artykułu jest udzielenie odpowiedzi na pytania: czy istnieje sojusz pomiędzy Chinami 
i Rosją? Weryfikuję hipotezę, że relację obu mocarstw, w oficjalnej narracji określane mia-nem "wszechstronnego partnerstwa strategicznej współpracy dla nowej ery" (comprehen-sive strategic partnership of coordination for a new era) można nazwać sojuszem kontrhe-gemonicznym. Wymaga ona charakterystyki stosunków chińsko-rosyjskich w warunkach dokonujących się przemian porządku międzynarodowego. W przedstawianym artykule skupiam się na współpracy militarnej, a także charakterystyce sytuacji wynikającej z trilate-ralizmu, a więc struktury tworzonej przez działania w trójkącie Moskwa-Pekin-Waszyngton. Podsumowanie i prognozy będą dotyczyły całości zagadnienia, a więc obejmującego także kwestie geoekonomiczne i symboliczne opisane w poprzednim artykule.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
WULGARYZMY W JĘZYKU MŁODZIEŻY Z OŚRODKÓW SZKOLENIA I WYCHOWANIA OCHOTNICZYCH HUFCÓW PRACY A PROCES SOCJALIZOWANIA DO ROLI PRACOWNIKA

W artykule został przybliżony problemu używania wulgaryzmów przez młodzież, która znajduje się pod opieką Ochotniczych Hufców Pracy (OHP), w ośrodkach szkolenia i wychowania należących do tej instytucji. Obserwacji poddano praktyki dyskursywne, które zachodzą w kontekście interakcyjnym i ich szczególną formę – rozmowę. Materiał badawczy niezbędny do wyciągnięcia wniosków zebrano w Ośrodku Szkolenia i Wychowania w Tczewie (2017 r.). Posłużono się badaniem jakościowym, w tym niejawną obserwacją uczestniczącą 
w badaniach terenowych. Zwrócono uwagę na potrzebę podjęcia szerszych działań wychowawczych uświadamiających podopiecznym – uczestnikom konieczności przestrzegania norm w zakresie komunikacji werbalnej, rezygnacji z używania wulgaryzmów. Współczesny rynek pracy wymaga od młodych ludzi profesjonalnych zachowań, również w zakresie komunikowania językowego. Grzeczność językowa wzmacnia pozytywny obraz nadawców, którzy się nią posługują w miejscu pracy i w ogóle w codziennych interakcjach. Przygotowanie podopiecznych OHP do sprostania wyzwaniom współczesnego rynku pracy, do funkcjonowania w życiu zawodowym i w zgodzie z obowiązującymi normami społecznymi, również w zakresie relacji interpersonalnych, to ważne zadanie, przed którym stoi kadra pedagogiczna tej instytucji. Ma ona decydujące znaczenie w procesie socjalizowania młodzieży, w tym na przykład do roli pracownika.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
POZYTYWIZM A WYCHOWANIE. ALEKSANDRA ŚWIĘTOCHOWSKIEGO POGLĄDY NA WYCHOWANIE – INTERPRETACJE WSTĘPNE

Niniejszy artykuł prezentuje refleksję o wychowaniu polskiego pozytywizmu. Rozpatrywaną z punktu widzenia filozofii wychowania czy pedagogiki filozoficznej, ograniczonej do wybranych wątków twórczości A. Świętochowskiego. Formułuje tezę, że można w nich dostrzec syntetyzm i praktycyzm typowy dla filozofii moralnej uprawianej w Polsce.
	W swoich rozważaniach z zakresu filozoficznych podstaw wychowania A. Świętochowski łączył ewolucjonizm, naturalizm i scjentyzm. Szerząc liberalizm i indywidualizm respektował wspólnotowość. Zakładał na wzór utylitaryzmu i praktycyzmu, że wychowanie jest rozwijaniem naturalnych predyspozycji człowieka skierowanym na jego przygotowanie do bycia w świecie. Stąd wyróżniał kształcenie fizyczne, umysłowe, moralne oraz estetyczne.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
WYKORZYSTANIE PRZEZ ROSJĘ CYBERPRZESTRZENI WKONFLIKTACH HYBRYDOWYCH A ROSYJSKA POLITYKA CYBERBEZPIECZEŃSTWA

W ostatnich latach można zaobserwować wzmożoną aktywność Federacji Rosyjskiej w przestrzeni wirtualnej. W artykule podjęto próbę analizy sposobu wykorzystaniaprzez Rosję cyberprzestrzeni wkonfliktach hybrydowych. Przyjęto hipotezę, że rosyjska polityka cyberbezpieczeństwa wprawdzie przechodziła stopniową ewolucję, jednak jej kluczowe założenie sprowadza się do roli wzmocnienia działań na rzecz utrzymania i pogłębiania roli Rosji jako mocarstwa na świecie. Zidentyfikowano przykłady użycia przez Kreml cyberprzestrzeni zarówno poprzez inicjowanie cyberataków (w tym na inne państwa), jak i aktywny udział w wojnie informacyjnej prowadzonej z wykorzystaniem propagandy imanipulacji. Aktywna działalność Rosji spowodowała, że konieczne stało się zbadanie rosyjskiej polityki cyberbezpieczeństwa. W artykule przedstawione zostały pokrótce akty prawne Federacji Rosyjskiej, odnoszące się do bezpieczeństwa przestrzeni wirtualnej. Omówiono ponadto projekt stworzenia wewnętrznej, niezależnej od ogólnoświatowego Internetu, rosyjskiej sieci Runet. Odniesiono się również do kwestii odpowiedzialności międzynarodowej za niezgodne z prawem międzynarodowym wykorzystanie cyberprzestrzeni.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
KODEKSY ETYCZNE W POWOJENNYM WOJSKU POLSKIM

Ludowe Wojsko Polskie formowało się w złożonej sytuacji zewnętrznej i wewnętrznej powojennej Polski. Po zakończeniu działań wojennych odgrywało mało popularną wśród kadry oficerskiej rolę umacniania władzy, stanowiąc dla niej oparcie. „Zbrojne ramię” narodu 
i jednocześnie „tarcza” PZPR jak propagandowo pisano i mówiono o ludowym Wojsku Polskim, było elementem państwa, o ograniczonej suwerenności i związanego sojuszami wynikającymi z ówczesnych uwarunkowań geopolitycznych. Korpus oficerski tej armii miały cechować odpowiednie walory moralno-etyczne i zwyczaje, zgodne z oficjalną państwową doktryną światopoglądową. W latach 1965–1989 powstały w wojsku trzy odrębne dokumenty normatywne będące kodeksami postępowania etycznego kadry zawodowej w relacjach służbowych jak i jej życiu osobistym. Niniejszy artykuł stanowi próbę nakreślenia obrazu kadry przez pryzmat tych właśnie uregulowań.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
TREŚCI DEZINFORMACYJNE ROZPOWSZECHNIANE W PORTALACH SPOŁECZNOŚCIOWYCH

Dezinformacja jest narzędziem propagandy, mającym na celu fałszowanie rzeczy-wistości, której zniekształcony obraz ma wpłynąć na odbiorcę i podejmowane przez niego decyzje. Choć nie jest to zjawisko nowe, to w czasach nieograniczonego dostępu do infor-macji, których treści nie są możliwe do zweryfikowania, jest to proceder szczególnie niebez-pieczny. Użytkownicy portali społecznościowych swoją aktywnością dowiedli, że za pomocą dostępnych im środków takich jak memy internetowe, trolling czy astroturfing, mogą wpłynąć na losy nie tylko swoje i swoich narodów, ale zmienić układ sił politycznych na świecie.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
DEFICYTY OBYWATELSKOŚCI – NA PODSTAWIE DOŚWIADCZEŃ POLITYKÓW I DZIAŁACZY ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH

Artykuł prezentuje wyniki wywiadu przeprowadzonego w 2018 roku z politykami 
i działaczami organizacji pozarządowych na temat występujących aktualnie w naszym kraju deficytów obywatelskości. Deficyty zostały odniesione do – obszernie opisanych w literaturze – teoretycznych ujęć obywatelskości i kompetencji obywatelskich. W końcowej części zawarto zwięzłe rekomendacje o charakterze pedagogicznym.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
STRES I KSZTAŁTOWANIE ZASOBÓW PSYCHOFIZYCZNYCH WKONTEKŚCIE BEZPIECZEŃSTWA PERSONALNEGO W SŁUŻBACH MUNDUROWYCH NA PRZYKŁADZIE WOJSKA

Funkcjonowanie w służbach mundurowych jest szczególnym rodzajem aktywności zawodowej i ogólnożyciowej człowieka. Wymaga od jej członków wzmożonego wysiłku fizycznego, dużego zaangażowania oraz częstych wyrzeczeń. Środowisko życia i pracy funkcjonariuszy grup dyspozycyjnych jestspecyficzne. Rola i zadania jakie pełnią w państwie i społeczeństwie, stawiają przed nimi ogromne wyzwania, które sprzyjają występowaniu negatywnych skutków psychofizjologicznych. Przygotowanie jednostki i wyposażenie ją we właściwe umiejętności psychospołeczne wymaga właściwych predyspozycji i poddania jej odpowiedniemu szkoleniu, którego elementem musi być również ukształtowanie pożądanych cech charakterologicznych. Zasoby te, rozumiane jako względnie stałe czynniki osobowe ispołeczne, mająwpływ na to,w jaki sposób człowiek radzi sobie z trudnymi sytuacjami. Do tych czynników zaliczamy moderatory psychiczne (temperament, kompetencje interpersonalne itp.) społeczne (kontakty interpersonalne, otwartość), biologiczne (genetyka, odporność), duchowe (wiara, poczucie sensu), które służą do obrania najlepszej strategii radzenia sobie ze stresem.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
UWARUNKOWANIA POLITYCZNE I SPOŁECZNE PODMIOTOWOŚCI OBYWATELA W SPOŁECZEŃSTWIE OBYWATELSKIM WE WSPÓŁCZESNEJ POLSCE

Niniejszy artykuł stara się przedstawić wiedzę na temat uwarunkowań politycznych 
i społecznych podmiotowości obywatela w społeczeństwie obywatelskim we współczesnej Polsce, co w pełni potwierdza tezę główną, to jest fakt, iż podmiotowość obywatela nie jest decydująca w zakresie kształtowania systemu instytucji i prawa we współczesnej Polsce, zaś systemy prawa, system polityczny mają służyć obywatelowi, co jest zgodne z tradycją rzymską. Inaczej jest w kulturze bizantyjskiej, gdzie bierze się pod uwagę grupę, państwo, system, czy ideologię. I to właśnie z tej perspektywy oraz uwarunkowań politycznych i społecznych, należy stwierdzić, że to obywatele wpływają na jakość państwa, to znaczy jeśli jest silne społeczeństwo obywatelskie, to wówczas i państwo jest silne. W ten sposób uzyskuje swoją jakość poprzez obywateli, którzy potrafią wymagać i współtworzyć to państwo. Jeśli obywatele są nieliczni, to znaczy jeśli społeczeństwo obywatelskie jest słabe, to oczywistą rzeczą jest, że państwo zaczyna się rozrastać, i to właśnie obserwujemy.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
PROTOKOŁY Z KONFERENCJI NACZELNIKÓW WYDZIAŁÓW POLITYCZNYCH MSZ JAKO ŹRÓDŁO DO BADANIA POLSKIEJ POLITYKI ZAGRANICZNEJ W 1921 ROKU

Celem artykułu jest przedstawienie znaczenia i treści zawartych w protokołach z konferencji naczelników Wydziałów Politycznych MSZ w kontekście analizy tematów istotnych dla polityki zagranicznej II RP w 1921 roku. W analizie uwzględniono kwerendę materiałów archiwalnych zgromadzonych w Archiwum Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce oraz dostępną literaturę naukową. Postawiono tezę, że protokoły z konferencji naczelników Wydziałów Politycznych MSZ mogą stanowić ważne uzupełnienie źródłoznawcze dla badania polskiej polityki zagranicznej w 1921 roku, czyli wpoczątkowym okresie umacniania niepodległej państwowości po I wojnie światowej. W następstwie przedstawionych argumentów dowiedziono, że w ocenie MSZ polska polityka zagraniczna była w 1921 roku ukierunkowana w dużej mierze na relacje z Niemcami oraz Rosją sowiecką, zwłaszcza w kontekście rozpoznania zagrożenia bezpieczeństwa II RP w związku z działaniami obu sąsiadów. Istotne znaczenie należy przypisać również postulatom politycznym formułowanym ze względu na relacje z Czechosłowacją, Stanami Zjednoczonymi oraz w odniesieniu do polityki wobec Turcji, Bliskiego i Dalekiego Wschodu.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
CHARAKTERYSTYKA STOSUNKÓW ROSYJSKO-CHIŃSKICH W WARUNKACH PRZEMIAN PORZĄDKU MIĘDZYNARODOWEGO. WYMIAR SYMBOLICZNY I GEOEKONOMICZNY

Okres, który obejmuje lata 2012-2014 stanowi realny początek podważenia hegemonii Stanów Zjednoczonych. Wiążę się to z objęciem prezydentury w Rosji na trzecią kadencję przez Władimira Putina oraz dojściem do władzy Xi Jinpinga w Chinach. Jesteśmy 
w trakcie globalnej rozgrywki o przyszłość porządku międzynarodowego. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie: czy istnieje sojusz pomiędzy Chinami i Rosją? Weryfikuję hipotezę, że relację obu mocarstw, w oficjalnej narracji określane mianem "wszechstronnego partnerstwa strategicznej współpracy dla nowej ery" (comprehensive strategic partnership of coordination for a new era) można nazwać sojuszem kontrhegemonicznym. Wymaga ona charakterystyki stosunków chińsko-rosyjskich w warunkach dokonujących się przemian porządku międzynarodowego. Chodzi o kwestie ekonomiczne, symboliczne, polityczne i militarne, które składają się na wielowymiarowe ukazanie zagadnienia w formie dwóch artykułów. Pierwszy omawia podstawy teoretyczno-metodologiczne oraz wymiar geoekonomiczny 
i symboliczny.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
„SYTUACJA” JAKO KATEGORIA ANALIZY BEZPIECZEŃSTWA CZŁOWIEKA

Artykuł przedstawia podstawowe założenia teorii sytuacji jako kategorii analizy bezpieczeństwa człowieka w ujęciu mikro strukturalnym. Jego intencją jest przezwyciężenie dominacji i nadużywania pojęcia „kryzys” w dotychczasowych rozważaniach o bezpieczeństwie, poszerzenie i pogłębienie przestrzeni analizy tej problematyki, jej rozhermetyzowanie i ukazanie nowych kierunków penetracji badawczych. Na podstawie ogólnych zagadnień teorii sytuacji (istoty pojęcia w naukach społecznych czy podstawowej klasyfikacji), przedstawiony został ciąg możliwych sytuacji życiowych człowieka w scenariuszu negatywnym – sytuacje nadzwyczajne i ekstremalne:trudne, kryzysowe, krytyczne i graniczne. Poza zdefiniowaniem, ukazane zostało ich usytuowanie pośród podstawowych zagadnień teorii bezpieczeństwa.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
DYSKURS PODRĘCZNIKOWY. MIĘDZY TRADYCJĄ A ZMIANĄ: CASUS NIEMIECKICH PODRĘCZNIKÓW DO KLAS POCZĄTKOWYCH

Podręcznik szkolny jest narzędziem kreowania tożsamości młodych pokoleń. Jego tradycyjna formuła wyczerpała współcześnie swój socjalizacyjny potencjał. Edukacja staje bowiem wobec nowych wyzwań związanych z koniecznością uczenia się przez całe życie 
i specyfiką społeczeństwa ery kultury medialnej.
Polskie podręczniki do edukacji wczesnoszkolnej jedynie w niewielkim stopniu dostosowały się do aktualnych potrzeb społecznych i nowoczesnych koncepcji dydaktycznych. Tymczasem, na gruncie niemieckiego dyskursu podręcznikowego mamy do czynienia z głębokim procesem zmiany, w którym kluczową rolę odgrywa delegitymizacja autorytarnej relacji władzy i wiedzy.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
ASPEKTY MIGRACYJNE W KONTEKŚCIE POLITYKI JAPOŃSKIEJ PROWADZONEJ W LATACH 1868-1922

W głównym wątku artykułu opisana jest migracja ludności japońskiej. Wzięto w nim pod uwagę powody wystąpienia znaczących przypadków migracji oraz ich skutki. Cezurę czasową dobrano, mając na uwadze początki otwarcia się Japonii po zakończeniu ery Edō 江戸時代, aż do podpisania ustaleń Konferencji Waszyngtońskiej. Wszystkie ważniejsze migracje występujące w przyjętym okresie czasu, zostały poddane analizie przyczynowo-skutkowej. Na tej podstawie dokonano podziału charakteru migracji na militarne (ekspansywne) lub o charakterze cywilnym. Dodatkowo podjęto się porównania japońskich migracji 
o charakterze militarnym (ekspansywnym), z innymi tego rodzaju występującymi na obszarze Azji Wschodniej w opisywanym okresie czasu. Pozwoliło to na określenie indywidualnych cech migracji japońskich, na tle migracji obywateli innych państw tego regionu.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
OBRAZY WROGA. PROPAGANDA A LUDOBÓJSTWO W XX WIEKU NA WYBRANYCH PRZYKŁADACH, GARŚĆ REFLEKSJI

XX w. to stulecie, w którym budziły się skrajne wersje nacjonalizmów, rozwijały 
i upadały totalitarne systemy polityczne, stulecie związanego z nimi zjawiska nazwanego 
w połowie XX w. mianem ludobójstwa – metodycznej zagłady całych ludzkich społeczności realizowanej z różnych urojonych powodów. Jedne po drugich kolejne społeczności, na różnych kontynentach, padały ofiarą prób ich eksterminacji: Herero i Nama, Ormianie, liczne narodowości ZSRR przed 1956 r., Żydzi, Cyganie, Polacy, Chińczycy i Kambodżańczycy, Tutsi i bośniaccy muzułmanie. Propaganda zawsze towarzyszyła ludobójstwu, z reguły wyprzedzała ludobójcze rozkazy, była narzędziem kreującym grunt pod rzezie, ukazującym wypaczony obraz przyszłych ofiar, wzmacniającym zbrodnicze motywacje sprawców, obojętne postawy świadków masakr. Pozwalała później „rozmyć” odpowiedzialność za zbrodnie. Propaganda stale doskonaliła swoje metody w miarę rozwoju środków przekazu. Warto opisać jej rolę na kilku przykładach, w każdym z przedstawionych przypadków ludobójstwa, inicjatorzy, sprawcy, świadkowie, byli wcześniej lub w jego trakcie, poprzez przekaz propagandowy, „mowę nienawiści”, ideologiczną utopię, odpowiednio formowani w swoich poglądach, potrzebie eliminacji drugiego człowieka. Ofiary pozbawiano cech ludzkich tworząc obraz wroga absolutnego, którego należało bez skrupułów unicestwić. Pomimo kontekstu historycznego artykułu, jest to ciągle aktualna przestroga dla współczesnych.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
TUTORING W EDUKACJI

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie metody tutoringu we współczesnej edukacji. W pierwszej części artykułu autorka skupiła się na wyjaśnieniu podstawowych pojęć związanych z tematem pracy odwołując się do literatury przedmiotu. 
Edukacja jest to proces przechodzący ciągłe zmiany ze względu na postęp technologiczny oraz naukowy. Ważne w pracy nauczyciela są metody, które rozwijają kompetencję, umiejętności oraz rozwój talentów. 
We współczesnej edukacji od najmłodszych lat podkreśla się znaczenie indywidualnego nauczania. Nauczyciel musi dążyć do rozwoju potencjału swoich podopiecznych, a powinno być, to poprzedzone znajomością ich mocnych i słabych stron. 
Jedną z metod indywidualnego podejścia do ucznia, które swoje źródła ma już 
w początkach starożytności jest metoda tutoringu, która ukazuje jak ważna jest relacja pomiędzy wychowawcą/nauczycielem, a wychowankiem/uczniem. Praca ukazuje znaczenie metody tutoringu w edukacji.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
OBOWIĄZKOWA BEZŻENNOŚĆ I CZYSTOŚĆ SEKSUALNA KSIĘŻY RZYMSKOKATOLICKICH W WYOBRAŻENIACH I OCENACH MŁODZIEŻY GIMNAZJALNE

W artykule tym ukazuję wyobrażenia i oceny młodzieży gimnazjalnej dotyczące obowiązkowego celibatu i abstynencji (czystości) seksualnej księży rzymskokatolickich. Podstawę dla tej prezentacji stanowią wyniki moich badań socjologicznych, które zrealizowałem w latach 2007-2008 wśród 995 gimnazjalistów w Kaliszu i w środowisku wiejskim tego regionu. Badania te wykazały, że 75 procent gimnazjalistów odrzuca obowiązek celibatu i czystości seksualnej dla wszystkich księży, a tylko 25 procent twierdzi, że celibat powinni wybierać dobrowolnie sami księża, jeśli potrafią żyć w samotności. Księża odrzucający celibat powinni mieć żony i dzieci, własne rodziny. Większość gimnazjalistów badanych kwestionuje doktrynę Kościoła rzymskokatolickiego nakazującą wszystkim księżom w parafiach i zakonach celibat 
i czystość seksualną. Kościół, w ocenie badanych gimnazjalistów, powinien dać księżom żonatym pieniądze na utrzymanie ich rodzin. Zaledwie co czwarty respondent chciałby sam ponosić koszty utrzymania tych rodzin. Środki na utrzymanie rodzin księży żonatych mogłyby też pochodzić z podatku kościelnego, płaconego przez katolików w parafiach. Gimnazjaliści 
z Kalisza ujawniają krytyczne nastawienie do obowiązkowego celibatu i do czystości seksualnej księży. Bardziej optymistyczne nastawienie do celibatu księży mają gimnazjaliści wiejscy. Wiara religijna najsilniej wpływa na postawy gimnazjalistów wobec obowiązkowego celibatu 
i abstynencji seksualnej księży. Respondenci głęboko wierzący i wierzący akceptują celibat częściej i bez zastrzeżeń. Natomiast niewierzący i obojętni religijnie częściej kwestionują obowiązek celibatu i abstynencji seksualnej księży.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Z DZIEJÓW WALKI O JĘZYK POLSKI NA LEKCJACH RELIGII W SZKOLNICTWIE PRUSKIM W LATACH 1906–1907. STRAJKI SZKOLNE UCZNIÓW POLSKICH W BYŁYM POWIECIE CHOJNICKIM

Strajki szkolne wybuchające w Poznańskiem i Prusach Zachodnich w latach 1906-1907 były reakcją społeczeństwa polskiego na usuwanie języka polskiego z lekcji religii na najniższym poziomie nauczania w szkolnictwie pruskim. W Prusach Zachodnich wystąpił w 469 szkołach, w tym w powiecie chojnickim w 31 placówkach. Władze państwowe i oświatowe w celu tłumienia strajków zastosowały w szerokim zakresie sankcje dotykające zarówno uczniów polskich, jak i ich rodziców. W powiecie chojnickim wszyscy strajkujący uczniowie odbywali karne godziny popołudniowe, byli brutalnie bici przez nauczycieli, kilkunastu osobom przedłużono obowiązek szkolny o dwa lata, natomiast na rodziców nakładano kary finansowe w wysokości 9 i 10 marek, grożono im utratą pracy w lasach państwowych, przy budowie dróg i kolei, utratą rent, pozwoleń na działalność rzemieślniczą, domów dzierżawnych, a nawet grożono sankcjami pracodawcom zatrudniającym ojców strajkujących dzieci. 
W powiecie chojnickim strajki utrzymywały się od listopada 1906 roku do drugiej połowy kwietnia 1907 roku. Brało w nich udział ponad 1600 uczniów polskich.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
FOLKLOR DZIECI JAKO PRZEJAW DYSKURSU SUBKULTURY RÓWIEŚNICZEJ

Punktem wyjścia niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na folklor dziecięcy jako zaniechany obszar problematyki badawczej dotyczącej świata dziecka. Zbyt często (także przez pedagogów) dzieci są postrzegane jedynie jako odbiorcy kultury, dlatego z folklorem dziecięcym kojarzą się przede wszystkim przekazy tradycyjne, tworzone przez dorosłych. Tymczasem przewodnią tezą tego artykułu jest konstatacja, że dzieci w grupach rówieśniczych stanowią odrębną wspólnotę społeczno-kulturową, która tworzy specyficzny dla siebie dyskurs, rządzi się własnymi normami i generuje własny repertuar znaków folkloru. Wychodząc od zdefiniowania kluczowych pojęć, tj. „folklor”, „folklor dzieci”, „wiedza intersubiektywna”, „dyskurs subkultur”, próbuję dokonać opisu mechanizmu tworzenia się i funkcjonowania przejawów folkloru dziecięcego. Celem opracowania jest próba otwarcia ważnych pedagogicznie pól badawczych, takich jak np. źródła, przyczyny i sposoby tworzenia się przejawów folkloru dziecięcego czy społeczne i kulturowe uwikłania/konteksty dyskursu subkultury rówieśniczej.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne