rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ azadyrachtyny na retencję wirusa YN ziemniaka w mszycy brzoskwiniowej Myzus persicae (Sulz.)

W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono pozytywnego efektu azadyrachtyny na retencję PVYN w mszycach Myzus persicae (Sulz.), głodzonych po nabyciu patogena, a następnie odbywających żer inokulacyjny na roślinach testowych Physalis floridana. Owady żerujące na roślinach chronionych zachowywały aktywny wirus przez 64 minuty, a więc nawet dłużej niż mszyce żerujące na roślinach bez ochrony (16 min.). Pozytywny efekt azadyrachtyny stwierdzono u owadów żerujących bezpośrednio po nabyciu wirusa. Jedynie w dwóch seriach badań (z 12 wykonanych) nastąpiło porażenie roślin dalszych (trzeciej i czwartej) z 10 kolejno inokulowanych w serii. We wszystkich pozostałych seriach infekcji uległy wyłącznie rośliny pierwsze. W niektórych seriach bez ochrony poraziły się także rośliny jeszcze dalsze (piąta, szósta), a nawet ósma z 10 inokulowanych. Również ogólne porażenie roślin w kombinacji bez ochrony było wyższe (15%) niż z ochroną (5%).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Eliminacja bakterii Salmonella Senftenberg W775 w uprawie wybranych roślin rolniczych

Badania prowadzono w latach 2005-2006 na terenie Stacji Badawczej w Mochełku, należącej do Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy. Ich celem było określenie stopnia przeżywalności oraz tempa inaktywacji bakterii wskaźnikowych Salmonella Senftenberg W775 w glebie w zależności od uprawy wybranych roślin rolniczych. W eksperymencie rolę nośnika pałeczek Salmonella Senftenberg W775 pełnił kompost z odpadów komunalnych, który wprowadzono do środowiska glebowego na poletkach doświadczalnych w uprawach rolniczych owsa, mieszanki owsa z łubinem żółtym, żyta jarego oraz mieszanki żyta jarego z łubinem żółtym. Przeprowadzone badania wykazały, że tygodniowe tempo eliminacji Salmonella Senftenberg W775 w glebie, w zależności od poszczególnych upraw polowych, przyjmowało wartość od 0,33 do 0,46 log, natomiast maksymalny czas przeżycia wykrywanych drobnoustrojów wynosił od 18 do 24 tygodni.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie mieszanek Festulolium braunii z Trifolium pratense w zależności od udziału komponentów i nawożenia azotem

Celem badań była ocena plonowania mieszanek festulolium z koniczyną łąkową o różnym udziale komponentów na tle zróżnicowanego nawożenia azotem. Udział nasion koniczyny łąkowej w mieszance z trawą wynosił: 40, 60 i 80%. Zastosowano cztery poziomy nawożenia azotem: 0, 60, 120, 180 kg∙ha-1. Wykazano, że udział komponentów oraz nawożenie azotem istotnie wpływały na plonowanie mieszanek. Największy plon suchej masy oraz białka ogólnego uzyskano z mieszanki z 80% udziałem koniczyny, nawożonej azotem w dawce 60 kg·ha-1. Najsłabsza okazała się mieszanka z 40% udziałem rośliny motylkowatej, bez nawożenia tym składnikiem.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Surowce energetyczne pochodzenia rolniczego. Cz. II. Biomasa jako paliwo stałe. (Artykuł przeglądowy)

Biomasę do bezpośredniego spalania może zapewnić wierzba krzewiasta,
użytkowana w cyklach corocznych lub 2-3-letnich, a uzupełniająco niektóre introdukowane
gatunki wieloletnie o fotosyntezie C4, takie jak miskant cukrowy i spartina preriowa,
w mniejszym zakresie miskant olbrzymi i ślazowiec pensylwański. Wyniki badań nad
innymi gatunkami, które również omówiono, nie upoważniają do formułowania zaleceń
w tym względzie. Badania nad technologiami produkcji biomasy, szczególnie paliw stałych,
a przede wszystkim jej przetwarzania są słabo zaawansowane. Dostępna literatura
konstatuje potencjalną przydatność surowców do produkcji bioenergii bez rachunku ekonomiczno-
energetycznego przedsięwzięcia.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ deszczowania i nawożenia mineralnego na plonowanie jęczmienia browarnego i pastewnego uprawianego na glebie lekkiej . Cz.II. Plon i jakość ziarna

Z porównania plonów jęczmienia jarego browarnego i pastewnego wynika,
że odmiany pastewne bardziej reagują na nawożenie i deszczowanie, dając plony nieco
wyższe niż browarne. Uproszczona analiza ekonomiczna wykazała opłacalność stosowania
dużych dawek nawozu mineralnego, natomiast deszczowanie było nieopłacalne, nawet
jeśli stosowano je łącznie z najwyższą dawką NPK. Jest to niewątpliwie efekt nieprawidłowych
relacji cen ziarna i środków produkcji. Deszczowanie i nawożenie mineralne
miały wyraźny korzystny wpływ na jakość ziarna jęczmienia browarnego i pastewnego.
Ziarno jęczmienia browarnego, deszczowanego i obficie nawożonego, spełniało
wymogi przydatności przemysłowej. Również ziarno jęczmienia pastewnego, deszczowanego
i nawożonego potrójną dawką NPK, charakteryzowało się dobrą jakością paszową.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie a opłacalność uprawy ziemniaka jadalnego nawożonego międzyplonami i słomą

W pracy przedstawiono wyniki badań z lat 2000-2003, których celem było porównanie plonowania i opłacalności uprawy ziemniaka jadalnego nawożonego międzyplonami i słomą. W doświadczeniu badano dwa czynniki: nawożenie międzyplonem (obiekt kontrolny, komonica zwyczajna, komonica zwyczajna + życica wielokwiatowa, facelia, facelia – mulcz) oraz nawożenie słomą (bez słomy, ze słomą). W pierwszym roku po zastosowaniu nawożenia organicznego uprawiano jadalną odmianę ziemniaka ‘Rywal’. Podczas zbioru określono plon ogólny i handlowy bulw ziemniaka. Dokonano również oceny ekonomicznej uprawy ziemniaka jadalnego w warunkach zróżnicowanego nawożenia organicznego. Obliczono wartość produkcji, bezpośrednie koszty produkcji i nadwyżkę bezpośrednią. Najwyższy plon ogólny i handlowy bulw ziemniaka uzyskano z kombinacji nawożonych mieszanką komonicy zwyczajnej z życicą wielokwiatową oraz komonicą zwyczajną ze słomą. Najniższe bezpośrednie koszty produkcji poniesiono na nawożenie ziemniaka facelią w formie mulczu, komonicą zwyczajną oraz mieszanką komonicy zwyczajnej z życicą wielokwiatową. Najlepszy wynik produkcyjny i ekonomiczny zapewnia nawożenie ziemniaka jadalnego mieszanką komonicy zwyczajnej z życicą wielokwiatową oraz komonicą zwyczajną ze słomą.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ czynników agrotechnicznych na jakość plonu nasion życicy trwałej (Lolium perenne L.) w trzyletnim okresie użytkowania

Celem badań własnych było określenie wpływu sposobu i terminu siewu oraz rozstawy rzędów na zdolność i energię kiełkowania nasion życicy trwałej w trzyletnim okresie pełnego użytkowania na nasiona. W badaniach wykazano, że wartość siewna nasion życicy wysiewanej jesienią oraz wiosną jako wsiewka i w siewie czystym była podobna, tylko w drugim roku stwierdzono niewielki korzystny wpływ stosowania rośliny ochronnej na zdolność kiełkowania. Zróżnicowanie rozstawy rzędów w zakresie 12-46 cm nie wpływało na wartość siewną uzyskanych nasion, jedynie w trzecim roku energia kiełkowania była z reguły większa, jeśli życica uprawiana była w rozstawie bardzo szerokiej. Wydłużenie okresu użytkowania życicy trwałej uprawianej na nasiona miało silniejszy negatywny wpływ na energię niż na zdolność kiełkowania.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena stanowisk po wieloletnich monokulturach buraka cukrowego, grochu pastewnego i jeczmienia jarego

Przedmiotem badań była ocena możliwości i okresu potrzebnego do regeneracji stanowiska po wieloletnich monokulturach. Po 25 latach, na obiektach po monokulturowej uprawie buraka cukrowego, jęczmienia jarego i grochu pastewnego oraz na stanowiskach z gospodarką płodozmienną zasiano w kolejności owies, łubin wąskolistny, pszenżyto ozime. Stwierdzono negatywny następczy wpływ monokultur jęczmienia jarego i grochu pastewnego na plonowanie tylko w pierwszym i drugim roku uprawy roślin regenerujących. W trzecim roku uprawy rośliny testowej takiego wpływu nie zaobserwowano.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu stosowania herbicydów na zachwaszczenie i plony ziarna pszenicy ozimej

W badaniach polowych przeprowadzonych w latach 1999-2001 określono skuteczność chwastobójczą herbicydu Treflan 480 EC (trifluralina) stosowanego bezpośrednio po zasiewie pszenicy ozimej do zwalczania miotły zbożowej (Apera spica-venti) w mieszaninach z herbicydami zwalczającymi chwasty jedno- i/lub dwuliścienne: Afalon Dyspersyjny 450 SC (linuron), Glean 75 DF (chlorosulfuron) i Stomp 330 EC (pendimetalina). Mieszaniny tych herbicydów porównywano z zalecanym dwukrotnym sposobem stosowania herbicydów – Treflan 480 EC (jesienią po zasiewie pszenicy) + Mustang 306 SE (2,4-D + florasulam) w okresie wiosennym – w celu zwalczenia chwastów dwuliściennych. Najwyższą skuteczność zwalczania miotły zbożowej i chwastów dwuliściennych zapewniła mieszanina herbicydów Treflan 480 EC (1,25 dm3·ha-1) + Glean 75 DF (15 g·ha-1) stosowana jesienią bezpośrednio po zasiewie pszenicy. Łączne stosowanie tych herbicydów w terminie jesiennym zapewniło jednocześnie najwyższy przyrost plonów ziarna i największą opłacalność odchwaszczania pszenicy ozimej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wzrastajacego nawozenia azotem na sklad aminokwasowy bialka ziarna jeczmienia ozimego

Doświadczenie polowe realizowano w latach 1984-1994 w Stacji Badawczej Mochełek należącej do ATR w Bydgoszczy. Jego celem było określenie wpływu nawożenia azotem na skład aminokwasowy białka jęczmienia ozimego jako gatunku. Badanym czynnikiem były 4 poziomy nawożenia azotowego: 0, 60, 120 i 180 kg N·ha-1. Zastosowanie nawożenia w wysokości 120 kg N·ha-1 – w stosunku do kombinacji kontrolnej – powoduje obniżenie zawartości większości aminokwasów, zwłaszcza egzogennych, w białku ziarna jęczmienia ozimego. Całkowita suma aminokwasów uległa obniżeniu z 893,2 g·kg-1 w obiekcie kontrolnym do 846,1 g·kg-1 w obiekcie nawożonym 180 kg N·ha-1.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjność Festulolium braunii (K. Richt.) A. Camus i Lolium perenne L. w mieszankach z Trifolium repens L. na tle zróżnicowanego nawożenia azotem

Wyniki badań pochodzą z eksperymentu polowego realizowanego w latach 2004-2006. Doświadczenie polowe założono w 2003 roku w Stacji Dydaktyczno-Doświadczalnej w Tomaszkowie w woj. warmińsko-mazurskim. Celem badań było porównanie pod względem wymiany gazowej, poziomu chlorofilu w liściach oraz plonowania życicy trwałej i festulolium uprawianych w mieszankach z koniczyną białą, na tle zróżnicowanego nawożenia azotem. Stwierdzono, że życica trwała odznaczała się większą intensywnością fotosyntezy i transpiracji oraz większymi wartościami indeksu zieloności liści niż festulolium. Gorzej jednak wykorzystywała wodę. Współczynnik wykorzystania wody był u niej znacznie mniejszy niż u festulolium. Badane gatunki najlepiej asymilowały CO2 przy nawożeniu azotem w dawce 60 kg N·ha-1. Udział koniczyny białej w runi korzystnie wpływał na intensywność fotosyntezy traw. Na obiektach nie nawożonych azotem fotosynteza była większa niż na obiektach nawożonych azotem mineralnym w dawce 120 kg N·ha-1. Zastosowany azot ograniczał transpirację wody i wpływał na jej lepsze wykorzystanie przez testowane gatunki. Mieszanka życicy trwałej z koniczyną białą plonowała istotnie wyżej niż mieszanka festulolium z koniczyną białą. Nawożenie azotem mineralnym zwiększało plonowanie tylko w latach z dużą ilością opadów, natomiast w roku ze znacznym ich niedoborem istotnie wyższe plony uzyskano na obiektach nie nawożonych azotem. Wysokie temperatury i niedobór opadów hamowały intensywność fotosyntezy i transpiracji traw oraz ograniczały plonowanie mieszanek, sprzyjały natomiast gromadzeniu chlorofilu w liściach.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie fasoli zwykłej (Phaseolus vulgaris L.) w zależności od intensywności technologii uprawy. Cz.I. Wysokość i jakość plonu nasion oraz ich agrotechniczne uwarunkowania

Ścisłe doświadczenie polowe w układzie split – plot wykonano w gospodarstwie rolnym w miejscowości Bodzanówek (gmina Choceń, województwo kujawsko- pomorskie) w latach 2001-2003. Czynnik I stanowiły cztery technologie uprawy: I – ekstensywna, II – integrowana, III – umiarkowanie intensywna i IV – intensywna, w których badano plonowanie trzech odmian fasoli zwykłej – Igołomska, Narew i Avanti. Plon nasion fasoli wzrastał istotnie do poziomu technologii umiarkowanie intensywnej; w technologii integrowanej fasola plonowała na poziomie 83% plonów z technologii umiarkowanie intensywnej i 76% z technologii intensywnej. Wraz ze wzrostem nawożenia i dokarmiania dolistnego N obserwowano zwiększanie plonowania fasoli, zwłaszcza w umiarkowanych warunkach wilgotnościowych w okresie rozwoju generatywnego roślin. Odmiany Igołomska i Avanti plonowały istotnie wyżej niż Narew. Zawartość azotanów w nasionach ulegała zmniejszaniu wraz ze wzrostem opadów w okresie rozwoju generatywnego i przekraczała nieznacznie dopuszczalną normę w technologiach intensywnych. Występowanie antraknozy i bakteriozy najskuteczniej ograniczyły zabiegi wykonane w technologii intensywnej, przy czym najmniej grzybów na nasionach stwierdzono w technologii integrowanej i umiarkowanie intensywnej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zróżnicowania genetycznego linii kukurydzy przydatnych do hodowli mieszańców heterozyjnych przy użyciu markerów molekularnych AFLP i RAPD

W ostatnich latach w nowoczesnych programach hodowlanych wykorzystuje się tradycyjne metody hodowli w połączeniu z technikami molekularnymi. Daje to możliwość wprowadzenia bardziej obiektywnych kryteriów selekcji i doboru materiału rodzicielskiego, pozwala również w sposób znaczący skrócić czas niezbędny do wyhodowania nowej odmiany. Doświadczenie przeprowadzono w 2006 roku w Rolniczym Gospodarstwie Doświadczalnym w Dłoni (51° N; 17° E), należącym do Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Celem badań była próba wykazania zależności efektu heterozji mieszańców pokolenia F1 kukurydzy od dystansu genetycznego na poziomie molekularnym pomiędzy komponentami rodzicielskimi, z uwzględnieniem pochodzenia tych komponentów. Wykazanie powyższych zależności pozwoliłoby na wybór form rodzicielskich biorących udział w tworzeniu nowej odmiany, zmniejszając znacznie zakres – liczbę linii testowanych w warunkach polowych, a tym samym znacznie skróciłoby cykl hodowlany i co ważniejsze pomniejszyło koszty hodowli. Markery molekularne AFLP i RAPD mogą być użyteczne w wyborze komponentów rodzicielskich do krzyżowań dla kukurydzy przy jednoczesnym uwzględnieniu pochodzenia tych komponentów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wzajemnego oddziaływania konkurencyjnego pomiędzy roślinami uprawnymi a chwastami w łanach

W pracy przedstawiono model doświadczenia polowego w badaniach nad konkurencją wzajemną pomiędzy rośliną uprawną a chwastami w agrofitocenozie. Zaproponowano wskaźniki służące ocenie skutków tych oddziaływań. Wskaźniki te oparte są na względnych różnicach liczby osobników, ilości biomasy i wielkości cech biometrycznych roślin. Pozwalają zatem określić i porównać reakcje rośliny uprawnej na zachwaszczenie, reakcje poszczególnych gatunków i zbiorowiska chwastów na konkurencję rośliny uprawnej oraz ocenić konkurencję wzajemną rośliny uprawnej i chwastów w danej agrofitocenozie. Sposób określania poszczególnych wskaźników oddziaływania konkurencyjnego umożliwia porównanie efektów tych wpływów u różnych gatunków, w różnych fazach rozwojowych i na różnych organach rośliny.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Możliwość redukcji dawki herbicydu Afalon 50 WP przy różnej uprawie pożniwnej pod łubin wąskolistny

Badania polowe przeprowadzono w latach 2002-2004 w Stacji Badawczej w Mochełku, należącej do Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, na glebie lekkiej, kompleksu żytniego dobrego. Łubin wąskolistny uprawiano po pszenicy ozimej. Testowano dwa czynniki: pożniwną uprawę roli: A – podorywka + bronowanie, B – podorywka + bronowanie + międzyplon z gorczycy białej, C – bez uprawy pożniwnej; dawkę herbicydu: a – Afalon 50 WP – 1,25 kg·ha-1, b – Afalon 50 WP – 0,83 kg·ha-1. Stwierdzono, że zaniechanie pożniwnej uprawy roli spowodowało obniżenie plonu nasion łubinu wąskolistnego. Nie udowodniono natomiast korzystnego oddziaływania przyorania międzyplonu ścierniskowego z gorczycy białej na plonowanie łubinu wąskolistnego. Wzrost zachwaszczenia na skutek redukcji dawki herbicydu Afalon 50 WP z 1,25 do 0,83 kg·ha-1 nie wywarł wpływu na plonowanie łubinu wąskolistnego.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ różnych sposobów siewu życicy trwałej (Lolium perenne L.) na występowanie wybranych szkodników

Odmianę trawnikową życicy trwałej Stadion wysiewano w 1998 i 1999 r. jesienią i wiosną w siewie jednogatunkowym oraz jako wsiewkę w jęczmień jary uprawiany na zieloną masę i ziarno. Badano nasilenie występowania szkodników należących do rzędów: Heteroptera, Homoptera, Thysanoptera w pierwszym roku użytkowania życicy na nasiona, w zależności od zróżnicowanego sposobu siewu. Na plantacjach zakładanych jesienią stwierdzono większe nasilenie występowania Thysanoptera i Aphididae. Sposób siewu życicy trwałej nie miał wpływu na nasilenie występowania Cicadellidae i Aelia acuminata.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmienność i współzależność między niektórymi cechami jakości ziemniaka jadalnego w sieci handlowej Siedlec

W pracy podjęto próbę określenia i scharakteryzowania niektórych cech jakości ziemniaka jadalnego oferowanego w sieci handlowej Siedlec. Materiał do badań stanowiły bulwy ziemniaka pochodzące ze zbiorów z trzech kolejnych lat (2002-2004), pobierane raz w miesiącu, od października do czerwca, w pięciu sklepach na terenie Siedlec. Oznaczono procentową zawartość skrobi i procentową wydajność przy obieraniu oraz dokonano oceny organoleptycznej zewnętrznych i wewnętrznych cech jakości bulw. Stwierdzono, że z wyjątkiem regularności zarysu kształtu bulw i głębokości oczek pozostałe cechy spełniały wymagania co do jakości, określonej w normach. Największą zmiennością charakteryzował się typ kulinarno-użytkowy, zawartość skrobi oraz średnia masa bulwy, co świadczy o dużej różnorodności odmianowej ziemniaków, oferowanych przez dostawców. Badania wykazały, że wiele istotnych i wysoce istotnych zależności między cechami jakościowymi bulw było determinowanych przez lata, miesiące, jak i punkty zakupu. Różnorodność zależności zachodząca między badanymi cechami ziemniaków zakupionych w poszczególnych miesiącach i sklepach, a także duża zmienność w latach były wynikiem różnic genetycznych (odmianowych) oraz zmian fizjologicznych bulw, modyfikowanych warunkami przechowywania.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjność Festulolium braunii (K. Richt.) A. Camus i Festuca pratensis L. uprawianych w mieszankach z Lotus corniculatus L. na tle zóżnicowanego nawożenia azotem

Wyniki badań pochodzą z eksperymentu polowego realizowanego w latach 2004-2006 w Stacji Dydaktyczno-Doświadczalnej w Tomaszkowie (53o42' N; 20o26' E). Celem badań było porównanie festulolium i kostrzewy łąkowej uprawianych w mieszankach z komonicą zwyczajną pod względem wymiany gazowej, poziomu chlorofilu w liściach oraz plonowania, na tle zróżnicowanego nawożenia azotem. Stwierdzono, że w warunkach okresowego deficytu wody większą intensywnością fotosyntezy odznaczało się festulolium, natomiast w warunkach dobrego uwilgotnienia kostrzewa łąkowa. Podczas trzyletniego okresu badań kostrzewa łąkowa charakteryzowała się istotnie większą intensywnością transpiracji i większym indeksem zieloności liści niż festulolium. W warunkach korzystnych dla rozwoju traw, kostrzewa łąkowa lepiej wykorzystywała wodę niż festulolium, natomiast w warunkach niedoboru wody większym współczynnikiem WUE odznaczało się festulolium. Mieszanki z udziałem testowanych gatunków traw nie różniły się istotnie pod względem plonu suchej masy. Nawożenie azotem mineralnym zwiększało intensywność fotosyntezy i plonowanie mieszanek tylko w korzystnych warunkach pogodowych; w warunkach braku opadów duży wpływ miał udział komonicy zwyczajnej w runi. Zastosowany azot wpływał dodatnio na ograniczenie transpiracji i lepsze wykorzystanie wody przez trawy, zwiększał również poziom chlorofilu w liściach.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kinetyka wzrostu trzech klonów wierzby wiciowej (Salix viminalis L.) w zależności od zasolenia gleb

Przeprowadzono wstępne badania, dotyczące wpływu różnych dawek NaCl
(poziomów zasolenia), dodawanych do podłoża glebowego na kinetykę wzrostu trzech
klonów Salix viminalis L. W czasie wegetacji rośliny dwukrotnie podlewano roztworami
chlorku sodu o stężeniach: 0 (kontrola); 1; 1,5; 2%. Miarą wzrostu były przyrosty długości
i grubości pędów; oznaczono też suchą masę roślin. Do opisu procesów wzrostu najbardziej
właściwa okazała się funkcja kwadratowa. Największą dynamiką wzrostu elongacyjnego
charakteryzował się klon Bjor przy poziomie zasolenia 1%. Przy tym samym
zasoleniu największe przyrosty grubości pędu miały klony Jorr i Tora. Ogólnie pod
względem plonu suchej masy najbardziej tolerancyjnym na stres solny okazał się klon
Jorr, a najmniej – klon Tora.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie rzepaku jarego w warunkach zróżnicowanej ochrony

W pracy przedstawiono wyniki trzyletnich badań (1999-2001) nad wpływem
zróżnicowanej ochrony na plonowanie rzepaku jarego odmiany ustalonej Star i mieszańcowej
Margo. W całym okresie badań najwyższy plon uzyskano po zastosowaniu
pełnej ochrony chemicznej (Butisan 400 SC + Decis 2,5 EC + Ronilan 500 SC). Szeregując
czynniki biotyczne od najbardziej do najmniej obniżających plon nasion stwierdzono
następującą kolejność: szkodniki, chwasty, choroby. Związane to było z silną redukcją
organów generatywnych głównie przez słodyszka rzepakowego (Meligethes aeneus F.),
objawiającą się zmniejszeniem liczby łuszczyn na pędzie głównym i liczby nasion
w łuszczynie. Przeprowadzona analiza regresji dowiodła, że plon nasion determinowany
był przede wszystkim liczbą łuszczyn na pędzie głównym oraz na pędach bocznych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ intensywności nawożenia i gęstości siewu na plonowanie pszenżyta ozimego odmiany Woltario

Doświadczenie mikropoletkowe przeprowadzono w latach 1999-2002 w Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – PIB w Puławach (51o25’ N; 21o58’ E). Celem badań było określenie wpływu intensywności nawożenia mineralnego i zróżnicowanej obsady roślin na plonowanie pszenżyta ozimego odmiany Woltario. Badania wykonano na mikropoletkach o powierzchni m2. Uwzględniono 3 poziomy nawożenia NPK: 160, 260 i 360 kg.ha-1 oraz 3 obsady roślin: 100, 200, 300 szt..m-2. Istotny wzrost plonowania stwierdzono przy nawożeniu 260 kg NPK·ha-1 i obsadzie roślin 200 szt..m-2. Dalszy wzrost obsady roślin i nawożenia azotem nie różnicowały poziomu plonowania. Zróżnicowanie plonu ziarna pod wpływem badanych czynników było głównie skutkiem zmian obsady kłosów na jednostce powierzchni.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Agricultura
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo