rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Teoretyczne i empiryczne przesłanki zastosowania arteterapii w resocjalizacji penitencjarnej

Analiza współczesnej literatury z zakresu więziennictwa pokazuje, że sztuka może być cennym narzędziem w resocjalizacji. Daje możliwość kreatywności, poznania i twórczego wyrażenia siebie oraz wyrażenia doświadczeń, które nie dają się wyrazić słowami. Czynnikiem leczącym w arteterapii jest proces twórczy. Korzystne efekty arteterapii mieszczą się w czterech kategoriach właściwości: terapeutycznych, edukacyjnych, społecznych (związanych z jakością stosunków więziennych) i związanych z rozwojem osobistym. W artykule podjęto dyskusję nad zastosowaniem programów arteterapeutycznych w resocjalizacji penitencjarnej. Omówiono prawne i pedagogiczne aspekty resocjalizacji penitencjarnej, wskazując w niej miejsce dla arteterapii, przedstawiono przesłanki teoretyczne i empiryczne dla jej zastosowania oraz przedstawiono refleksje nad wdrożeniem programów arteterapeutycznych w resocjalizacji penitencjarnej. Artykuł stanowi głos w dyskusji nad kierunkiem rozwoju współczesnej resocjalizacji penitencjarnej.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Patologie instytucji państwa i prawa w posttotalitarnej Polsce

Jest to polskojęzyczna wersja referatu autora, który był przedstawiony na międzynarodowej konferencji Research Committee on Sociology of Law, która odbyła się w dniach 19–21 października 2012 roku w Uniwersytecie Warszawskim. Zawiera omówienie poglądów Adama Podgóreckiego na temat stanu państwa i prawa w Polsce. Adam Podgórecki nigdy nie określał Polski po 1989 roku, jako państwa demokratycznego czy państwa prawa. Mówił i pisał o Polsce jako o państwie posttotalitarnym. Podkreślał, że tzw. polska transformacja polegała na kontrolowanym adaptowaniu ustroju politycznego i gospodarczego PRL do warunków funkcjonowania w europejskim środowisku demokratyczno-rynkowym; adaptowania w sposób gwarantujący pełną ochronę interesów byłych komunistycznych elit politycznych i gospodarczych. Autor artykułu ilustruje te tezy danymi i wynikami badań dotyczącymi rozmaitych patologii występujących w funkcjonowaniu prawa oraz instytucji państwowych we współczesnej Polsce. W konkluzji stwierdza, że polskie państwo i polski system prawny jest, co podkreślał Adam Podgórecki, państwem i systemem prawnym posttotalitarnym, nie starającym się i nie potrafiącym skutecznie pozbyć się totalitarnych właściwości.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Humor jako płaszczyzna oporu wobec negatywnych doświadczeń wspomagająca proces resocjalizacji

Refleksje i badania nad humorem młodzieży niedostosowanej społecznie w kontekście koncepcji resilience wynikają z potrzeby redefinicji procesu pogrążonej w kryzysie polskiej resocjalizacji poprzez otwarcie się teorii i praktyki resocjalizacyjnej na inspirujące koncepcje oraz wynikające z nich nowoczesne rozwiązania. Prezentowane w tekście rozważania mają na celu zainteresowanie badaczy, teoretyków i praktyków resocjalizacji problematyką humoru postrzeganego w kategoriach płaszczyzny oporu umożliwiającej nieletnim odbicie się od dna i uzyskanie oczekiwanego poziomu społecznego przystosowania. Teoretyczne ramy zaprezentowanej analizy adaptacyjnych i kreacyjnych funkcji humoru w kontekście resocjalizacji stanowią dwie koncepcje z obszaru psychologii pozytywnej: koncepcja resilience oraz koncepcja stylów humoru.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Oszukiwanie podczas sprawdzianów wiedzy a samoocena i tendencja do usprawiedliwiania zachowania u studentów

Celem badań było wstępne zbadanie związków między deklarowaną częstością oszukiwania podczas sprawdzianów wiedzy a samooceną i tendencją do usprawiedliwiania zachowania. Badanie objęło 141 studentów, wykorzystano w nim skalę SES Rosenberga oraz własną ankietę i zadania w których studenci oceniali zachowania ściągającego studenta oraz przedstawiali swoją propozycję reakcji wykładowcy w sytuacji przyłapania studenta na ściąganiu. Wyniki badań nie potwierdziły związku pomiędzy samooceną a tendencją do usprawiedliwiania oszukiwania. Ze względu na ograniczenia dotyczące możliwości uogólniania wyników przeprowadzonych prób konieczne wydają się dalsze, pogłębione badania. Jest jednak możliwe, że ogólna samoocena nie odgrywa w procesach związanych z usprawiedliwianiem i samousprawiedliwianiem nieuczciwego zachowania kluczowej roli. Stwierdzono natomiast istotne statystycznie korelacje dotyczące związku między częstością ściągania a usprawiedliwianiem tego zachowania (wraz ze wzrostem częstości ściągania zwiększa się tendencja do usprawiedliwiania ściągania), oceną szkodliwości ściągania (wraz ze wzrostem częstości ściągania zmniejsza się ocena szkodliwości ściągania), dotkliwością sankcji proponowanych wobec ściągających (wraz ze wzrostem częstości ściągania zmniejsza się dotkliwość sankcji proponowanych dla osób przyłapanych na ściąganiu) oraz oceną własnej uczciwości (wraz ze wzrostem częstości ściągania obniża się samoocena w aspekcie związanym z uczciwością).

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Zobowiązanie do określonego postępowania w strukturze sądowych środków wychowawczych stosowanych wobec nieletnich. Analiza pedagogiczna.

Polski model zapobiegania demoralizacji i przestępczości nieletnich zorientowany jest przede wszystkim na osiąganie celów wychowawczych, a podstawową przesłanką prawno-społecznych form reakcji jest kierowanie się dobrem (i ochroną dóbr) dziecka. Ustawodawca daje sędziom szerokie możliwości i swobodę operowania oraz modyfikacji wymienionych w ustawie o postępowaniu w sprawach nieletnich środków, które stanowią formalno-prawny, acz nasycony przesłankami pedagogicznymi, rodzaj reakcji wobec przejawów demoralizacji dziecka. Celem artykułu jest pedagogiczna analiza środka wychowawczego wymienionego w ustawie pod nazwą zobowiązanie do określonego postępowania oraz ukazanie jego miejsca i charakteru, a przede wszystkim potencjałów, jakie w sobie mieści. Analiza wyników badań pozwoliła na sformułowanie podstawowego wniosku, że treści oraz charakter orzeczonych zobowiązań nie wykorzystują potencjału pedagogicznego tkwiącego w tym  środku wychowawczym, a zakres i charakter jego stosowania w minimalny sposób wychodzi poza schematy paternalistycznego modelu taktowania nieletnich. Ponadto sądy wykazują niską inwencję oraz nie sięgają po możliwości korzystania z rzeczywiście pedagogicznych przesłanek sprawiedliwości naprawczej w postępowaniu z nieletnimi.  W praktyce nie mamy do czynienia z funkcją kompensacyjną, ale co ważniejsze – także z istotnie wychowawczym (w znaczeniu psychopedagogicznym) charakterem oddziaływania środka wychowawczego, jakim jest zobowiązanie do określonego postępowania.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Postępowania sądowe w sprawach o odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu nieprawidłowego wykonania kary pozbawienia wolności (tymczasowego aresztowania)

Autor omawia kwestię odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu szkód wyrządzonych w zakładach karnych (aresztach śledczych). Przedstawiona jest wykładnia przesłanek prawnych powołanej odpowiedzialności w orzecznictwie sądowym, jak również jej społeczny rezultat w postaci finansowego obciążenia Skarbu Państwa w przypadku wyroków zasądzających odszkodowania (zadośćuczynienia). Wskazane są szczegółowo faktyczne przyczyny dochodzonych przez poszkodowanych roszczeń oraz ich kwalifikacja prawna. Analizie poddano powództwa cywilne związane z pobytem w zakładzie karnym (areszcie śledczym) obejmujące roszczenia o zadośćuczynienie (odszkodowanie) jak również roszczenia o charakterze niemajątkowym z tytułu szkód niemajątkowych (naruszenia dóbr osobistych). Ponadto scharakteryzowano roszczenia związane z naprawieniem szkód majątkowych w mieniu i na osobie wywołanych postępowaniem funkcjonariuszy (pracowników) Służby Więziennej. W artykule postuluje się ukierunkowanie polityki penitencjarnej na takie ukształtowanie organizacji Służby Więziennej, która eliminowała by przypadki skutecznego dochodzenia roszczeń ze strony osób przebywających w zakładach karnych (aresztach śledczych) ze względu na ich bezpodstawność.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Klimat społeczny zespołów Kuratorskiej Służby Sądowej – Raport z badań

Artykuł zawiera rezultaty badań na temat klimatu społecznego zespołów kuratorskich. W badaniach wykorzystano dwie skale: Krótką Skalę Oceny Klimatu Społecznego Zespołów Kuratorskich autorstwa Bartłomieja Skowrońskiego oraz Skalę Wypalenia Sił autorstwa Wiesławy Okły i Stanisławy Steuden. W badaniach wzięli udział kuratorzy sądowi z okręgów: warszawsko-praskiego, warszawskiego, włocławskiego, sieradzkiego oraz bydgoskiego. Wyniki badań ujawniły istotne korelacje między klimatem społecznym, a wypaleniem zawodowym kuratorów.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Mediacja w postępowaniu cywilnym w Polsce w statystykach Ministerstwa Sprawiedliwości

W grudniu 2005 roku weszły w życie przepisy wprowadzającemediację do polskiego Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. z 9 września 2005 r. Nr 172, poz. 1438). Artykuł przedstawia wnioski z analizy danych na temat stosowania mediacji, gromadzonych przez Ministerstwo Sprawiedliwości w sprawach z zakresu postępowania cywilnego, to jest cywilnych, rodzinnych (z wyłączeniem spraw nieletnich), gospodarczych oraz z zakresu prawa pracy. Omówiona jest metodyka gromadzenia danych przez Ministerstwo Sprawiedliwości, a następnie statystyki dotyczące liczby spraw kierowanych do mediacji w poszczególnych rodzajach sporów, wskaźniki podejmowania mediacji (faktycznego dojścia mediacji do skutku) oraz skuteczności mediacji, rozumianej jako wypracowanie ugody w obecności mediatora oraz jej zatwierdzenie przez sąd. Zaproponowano również niezbędne modyfikacje w zakresie gromadzenia danych przez resort sprawiedliwości.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Organizowanie społeczności lokalnej jako metoda ograniczająca wykluczenie społeczne: Analiza na przykładzie aktywizacji śląskiej społeczności lokalnej

W artykule przedstawiona została metoda pracy ze społecznością̨ nazywana organizowaniem społeczności lokalnej. Celem artykułu jest opis metody oraz zaprezentowanie śląskiej społeczności lokalnej, zaktywizowanej dzięki tej metodzie. Praca ze społecznością lokalną w Katowicach-Szopienicach stanowić może przykład dobrego wykorzystania metody organizowania społeczności lokalnej.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Mediacja rodzinna w praktyce sądu okręgowego w Warszawie.

Artykuł przedstawia wnioski z analizy akt spraw sądowych skierowanych do mediacji w sprawach o rozwód i separację w Sądzie Okręgowym w Warszawie w latach 2006–2010. Omówione są szczególne uwarunkowania spraw związanych z rozpadem rodziny, następnie statystyki dotyczące specyfiki małżeństw kierowanych do mediacji (liczba dzieci, wnioskowanie o winie, inicjator rozstania, oczekiwania wobec mediacji), liczba spraw skierowanych, wskaźniki podejmowania mediacji (faktycznego dojścia mediacji do skutku) oraz skuteczności i czasu trwania mediacji.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Hejterstwo w komunikacji internetowej: charakterystyka zjawiska, przyczyny i sposoby przeciwdziałania.

Hejterstwo internetowe to stosunkowo nowa forma dewiacyjnych zachowań podczas publicznych dyskusji internetowych polegająca na używaniu obelżywego języka, pogardliwej ocenie różnych zjawisk, obrażaniu zarówno rozmówców jak i różnych innych podmiotów, wyrażaniu agresji i nienawiści pod ich adresem. Jest to zjawisko ograniczone do sfery Internetu i wyraża się wyłącznie w postaci werbalnej. Zawsze jest też ukierunkowane na inne osoby bądź grupy. Zachowania określane tym mianem naruszają zarówno powszechnie przyjęte w społeczeństwie normy nieformalne dotyczące grzeczności, jak i normy prawne , które chronią godność człowieka. Pozostają zazwyczaj także w sprzeczności z netykietami, czyli kodyfikacjami norm formułowanymi dla Internetu jako całości lub dla poszczególnych form komunikacji internetowej.
Przyczyn tego zjawiska można szukać zarówno w zjawiskach pozainternetowych (np. powodujących frustrację, która przekłada się następnie na agresywne zachowania w Internecie), jak i w uwarunkowaniach samej komunikacji internetowej, które mogą prowokować agresję rozmówców. Można spotkać się również z opiniami, że hejterstwo jest inspirowane przez właścicieli platform, na których odbywają się dyskusje, ponieważ nienawistne komentarze napędzają dyskusję i zwiększają zyski organizatorów. Pojawiają się również opinie, że hejterstwo jest szczególnie nasilone w polskojęzycznym Internecie. Kwestie takie wymagają weryfikacji.
Przeciwdziałanie temu zjawisku jest niezwykle trudne. W pewnych przypadkach, naruszających wyraźnie dobra chronione prawem państwowym, można odwoływać się do organów władzy, jednak nie zawsze jest to możliwe, nie zawsze też jest skuteczne. Innym sposobem jest wyraźne formułowanie zasad zachowania dla pewnych fragmentów komunikacji internetowej oraz ustanowienie oddolnych organów kontroli społecznej (moderacja) i ewentualnych sankcji. Można również rozważyć sprawowanie kontroli przez wszystkich użytkowników danego fragmentu komunikacji internetowej i stosowanie sankcji nieformalnych bądź ignorowanie hejterów, jednak skuteczność takich metod jest ograniczona. Tak czy inaczej powstrzymanie internetowego hejterstwa jest jednak istotna kwestia, ponieważ dotyczy ważnego sposobu prowadzenia debaty publicznej, co w społeczeństwach demokratycznych jest sprawą kluczowej wagi.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Czynniki ryzyka sprzyjające niedostosowaniu społecznemu i przestępczości nieletnich

Niniejszy artykuł stawia sobie za cel dokonanie przeglądu badań polskich—wcześniejszych i obecnych—pod kątem wyodrębnienia czynników ryzyka ważnych dla pracy resocjalizacyjnej zarówno z osobami nieletnimi jak i dorosłymi. Wspomniane też będą procedury i narzędzia zaproponowane podczas warsztatów probacyjnych na Malcie do stosowania przez służby probacji. Stanowią one propozycję pracy dotyczącej osób skazanych. Posiadanie dokładnej wiedzy na temat stopnia nasilenia problemów i ich charakteru ma na celu wdrożenia wobec nich adekwatnych i skutecznych oddziaływań. Takie porównaniemiędzykulturowe wskaże znaczące podobieństwa co do zasadniczych problemów, jakie napotkają teoretycy i praktycy zajmujący się probacją i resocjalizacją.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Analiza psychologiczna ustosunkowania osób dorosłych wobec penalizacji wybranych przestępstw pod kątem właściwości społeczno-demograficznych i poziomu empatii

Postawy społeczne wobec karalności za wybrane przestępstwa są tematem licznych badań. Wskazują one jasno na określone ustosunkowanie obywateli wobec wymiaru kary, z punktu widzenia ich zasadności i sprawiedliwości. Niniejsze badanie miało na celu przeanalizowanie pod kątem psychologicznym współzależności między zmiennymi o charakterze demograficznym, społecznym i emocjonalnym a ustosunkowaniem wobec penalizacji wybranych przestępstw. Wyniki pokazały, że kobiety mają średnio wyższe nasilenie stopnia empatii, ogólnie częściej postawę rygorystyczną, w tym za przestępstwo dzieciobójstwa. Osoby o najwyższych średnich wynikach w teście Kwestionariusza Rozumienia Empatycznego, prezentowały średnio częściej postawę bardziej rygorystyczną, niż jest to przewidziane w prawie karnym. Pewne kategorie przestępstw: 1) gwałtu ze szczególnym okrucieństwem, 2) zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem, 3) propagowania lub pochwalania zachowań pedofilskich, 4) przymuszania do prostytucji, jednogłośnie zostały ocenione jako niezasługujące na łagodniejszy niż przewidywany, wymiar kary. Istnieje potrzeba dalszych analiz, które wskazywałyby, w jaki sposób cechy indywidualne człowieka decydują o wyborze kary w obliczu oceny czyjegoś bezprawnego zachowania.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Problemy ewaluacji poradnictwa prawnego i obywatelskiego w Polsce

Artykuł jest oparty na obszernych badaniach przeprowadzonych przez Instytut Spraw Publicznych w ramach projektu „Opracowanie kompleksowych i trwałych mechanizmów wsparcia dla poradnictwa prawnego i obywatelskiego (PPiO) w Polsce” finansowanego z PO KL EFS z moim skromnym udziałem jako redaktora raportu końcowego. Prezentowany problem wykracza jednak poza ramy opublikowanego już raportu i dotyczy problemów ewaluacji tej formy oddziaływania społecznego. Nie ulega wątpliwości, że uwikłanie w problemy prawne jest silnym czynnikiem generującym wykluczenie społeczne. Perspektywa stworzenia kompleksowego systemu poradnictwa zmienia rolę samego poradnictwa, przesuwając je (częściowo) z obszaru obywatelskiej aktywności typu non-profit do obszaru odpowiedzialności państwa. Mimo oczywistych korzyści (środki na działalność dla biur poradnictwa) rodzi to jednak ryzyko instrumentalizacji tej formy działalności i rozkładu pewnych zasobów kapitału społecznego, który rozwinął się dzięki niej.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Krytyczna refleksja nad sytuacyjną prewencją kryminalną.

W polskiej literaturze przedmiotu, jak również w obszarze kontroli przestępczości obserwuje się popularyzację sytuacyjnej prewencji kryminalnej. Celem niniejszego tekstu jest nakreślenie podłoża teoretycznego owej koncepcji, warunków społecznych, w których koncepcja ta powstała, a następnie została spopularyzowana w Polsce. W przeciwieństwie do pozytywistycznej tradycji myśli pedagogicznej sytuacyjna prewencja kryminalna ufundowana jest na teoriach, które nawiązują do klasycznej szkoły prawa karnego. Jakie wobec tego warunki przyczyniły się do owego renesansu? Odpowiedzi dostarczyła analiza przeobrażeń cywilizacyjnych, które w państwach zachodnich miały miejsce w drugiej połowie XX wieku, zwłaszcza takich jak: wzrost przestępczości, lęk przed przestępczością, krytyka nurtu korekcyjnego. Amalgamat tych czynników poskutkował przyjęciem nowych, opresyjnych środków kontroli przestępczości. Analogiczne przeobrażenia dotknęły Polskę po transformacji społeczno-ustrojowej, przez pryzmat czego wyjaśniono popularyzację strategii sytuacyjnych.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Centra Sprawiedliwości Naprawczej i społeczny profil ich klientów.

Rozwijana w Polsce w okresie potransformacyjnym polityka karna wobec przestępstw mniejszej wagi doprowadziła na zasadzie nieprzewidzianych konsekwencji (Merton) do nadmiernej inkarceracji. Tymczasem najczęściej nie jest ona właściwym środkiem rozwiązywania problemu społecznego, jakim jest przestępczość pospolita, a bywa, że problem ten ulega w konsekwencji nasileniu. W tym kontekście poszukiwanie rozwiązań wpisujących się w amerykańską propozycję powiązania wymiaru sprawiedliwości z działaniami naprawczymi (problem-solving-justice), profilaktycznymi i resocjalizacyjnymi wydaje się właściwym, jeśli nie jedynym możliwym sposobem wyjścia z pułapki nadmiernej prizonizacji. Przeciwdziała także nadmiernemu rozwarstwieniu społecznemu. Dlatego też próby wprowadzania rozwiązań znanych jako community court, które w praktyce nie są̨ dodatkowym sądem, ale przede wszystkim systemem wsparcia służby kuratorskiej w jej dalekosiężnych (a w praktyce rzadko osiągalnych) zamierzeniach, zasługują na szczególną uwagę. W artykule przedstawiony jest portret społeczny klientów toruńskiego centrum sprawiedliwości naprawczej z 2015 r. Przedstawione w tekście wyniki pochodzą z wywiadów ewaluacyjnych oraz wywiadów diagnostycznych, prowadzonych w centrach sprawiedliwości naprawczej w Toruniu i Białymstoku, powstałych dzięki wsparciu finansowemu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z siedzibą w Warszawie, realizowanych w ramach programu „Innowacje Społeczne” pt. „Pilotażowe wdrożenie modelu »Community Court« w Polsce jako instytucjonalnego pomostu pomiędzy wymiarem sprawiedliwości, organami samorządowymi i organizacjami społecznymi ułatwiającego realizację sprawiedliwości naprawczej w praktyce”.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Działania wspierająco-aktywizujące jednostek samorządu terytorialnego względem osób opuszczających zakłady karne.

Artykuł przedstawia działania wspierająco-aktywizujące jednostek samorządu terytorialnego względem osób opuszczających zakłady karne, uprawnionych do uzyskania pomocy od ośrodków pomocy społecznej i powiatowych centrów pomocy rodzinie. W opracowaniu zarysowany został obszar badawczy związany z tym ryzykiem socjalnym. Grupa byłych skazanych przedstawiona jest jako szczególna grupa klientów pomocy społecznej, której wewnętrzne zróżnicowanie uzasadnia wprowadzenie trzech poziomów doświadczania tego ryzyka socjalnego. Zaprezentowany w artykule podział na poziomy powinien znaleźć swoje odzwierciedlenie w stosowanym względem byłych więźniów zestawie świadczeń i usług społecznych. Ponadto przedstawia się typologię działań pomocowych skierowanych między innymi do byłych skazanych oraz prezentuje się wyniki badań terenowych prowadzonych w 2013 roku na pracownikach socjalnych oraz odbiorcach pomocy społecznej. Badania te przeprowadzono w ramach innowacyjnego projektu Kalkulator Kosztów Zaniechania.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Sprawozdanie z Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Między bezpieczeństwem a wolnością. Profilaktyka społeczna jako zadanie polityk publicznych”

Sprawozdanie z ogólnopolskiej konferencji naukowej „Między bezpieczeństwem a wolnością. Profilaktyka społeczna jako zadanie polityk publicznych”, zorganizowanej przez Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji w dniach 21–22 kwietnia 2016 r.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika
Kazirodztwo a prawnokarna ochrona rodziny w Polsce

Artykuł dotyczy problematyki zakazu kazirodztwa, ocenianego w aspekcie konsensualnych zachowań seksualnych pomiędzy pełnoletnimi członkami rodziny. Zawiera analizę podmiotowo-przedmiotową występku określonego w art. 201 Kodeksu karnego oraz ratio legis tej normy prawnej. Stanowi próbę udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy zakaz kazirodztwa w brzmieniu wynikającym z obowiązujących przepisów stanowi wystarczającą, prawnokarną ochronę rodziny w omawianym względzie i czy zawarty w art. 18 Konstytucji nakaz ochrony rodziny, jest normą urzeczywistnioną w analizowanej regulacji prawnej.

Czasopismo: Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne, nauki socjologiczne, pedagogika