rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aktywność peroksydazy i katalazy w liściach roślin owsa poddanych napromieniowaniu UV-B

W doświadczeniu wazonowym w szklarni przy dodatkowym napromieniowaniu UV-B (UV-BBE = 1,4 kJ·m⁻²·d⁻¹, 19 dni) badano reakcje roślin owsa (Avena sativa L.) należących do odmian tradycyjnych (Bajka, Dukat i Sprinter) oraz nagoziarnistych (Akt i Cacko). W napromieniowanych roślinach zaobserwowano zmiany aktywności peroksydazy w porównaniu z roślinami kontrolnymi: wzrost nastąpił w roślinach odmian Bajka, Dukat i Cacko. W roślinach nagoziarnistej odmiany Akt wyraźnie zmniejszyła się aktywność zarówno peroksydazy, jak i katalazy. Pod wpływem UV-B szerokość liści uległa niewielkiemu zwiększeniu. Nie stwierdzono istotnej zmiany zawartości barwników pochłaniających w zakresie UV-B (flawonoidów) wywołanej napromieniowaniem, chociaż zauważono niewielką tendencję wzrostową.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość cynku, miedzi, manganu i żelaza w ziarnie nowych mieszańców kukurydzy o różnej klasie wczesności

W latach 1996-1997 przeprowadzono doświadczenie połowę z uprawą dwunastu mieszańców kukurydzy o różnej klasie wczesności wg FAO 160 do 290. W pobranych próbach ziarna oznaczono zawartość Zn, Cu, Mn i Fe po zmineralizowaniu metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej (ASA). Średnia zawartość cynku wynosiła 23,8 mg, miedzi 4,0 mg, manganu 5,7 mg i żelaza 16,6 mg·kg⁻¹ s.m. ziarna. Odmiany wczesne Malta i Asslia odznaczały się wyższą zawartością oznaczonych mikroelementów w ziarnie. W warunkach pogodowych 1996 r. ziarno kukurydzy zawierało średnio więcej o 18,9% Cu, 19,2% Mn i 11,1% Fe w kg suchej masy niż w 1997 r.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw oczyszczalni sciekow na stezenie zwiazkow azotu w wodach rzek z obszaru zlewni Gornej Narwi

W pracy podjęto próbę określenia wpływu oczyszczalni ścieków w wyniku zrzutu ścieków oczyszczonych do wybranych cieków w obszarze zlewni górnej Narwi na jakość ich wód pod względem stężenia amonu oraz azotanów(III) i (V). Badania prowadzono w latach 2005-2006 na obszarze zlewni górnej Narwi. Do analiz wybrano rzeki i strumienie, które są odbiornikami ścieków oczyszczonych z oczyszczalni ścieków obsługujących osiedla i miasta. Próbki wody pobierano jeden raz w miesiącu z punktów zlokalizowanych na każdym cieku przed zrzutem i za zrzutem ścieków odprowadzanych przez daną oczyszczalnię. Badano również próbki ścieków oczyszczonych z każdej oczyszczalni. W każdej próbce oznaczano stężenie amonu, azotanów(III) i (V) metodami kolorymetrycznymi. Oczyszczalnie ścieków w obszarze zlewni górnej Narwi wywołują wyraźne zmiany stężenia amonu i mniej wyraźne azotanów(III), mające swoje odzwierciedlenie w zmianach klas jakości wód powierzchniowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zależność między heterozją mieszańców F1 marchwi a dystansem genetycznym ich linii rodzicielskich

Celem badań było oszacowanie korelacji pomiędzy efektem heterozji mieszańców F₁ a dystansem genetycznym linii rodzicielskich. Doświadczenia obejmujące 15 linii hodowlanych i 34 mieszańce prowadzone były w latach 1998 i 1999. Oceną objęto plon i jego strukturę, poziom karotenu, suchej masy oraz cukrów. Znacząco dodatnie wartości efektu heterozji pod względem plonu ogólnego wystąpiły w 59% badanych mieszańców i w 38% - dla plonu handlowego. Zawartość składników odżywczych w korzeniach spichrzowych pokolenia F₁ była przeważnie na średnim poziomie w stosunku do form wyjściowych, a efekt heterozji występował tu rzadko. Analiza markerów molekularnych przeprowadzona była za pomocą dwóch metod: RAPD i AFLP. Wartości korelacji były istotne między dystansem genetycznym obliczonym dla markerów RAPD a heterozją pod względem plonu ogólnego (r = 0,42*) oraz pomiędzy dystansem AFLP a heterozją pod względem plonu handlowego (r = 0,34*). Uzyskane wyniki wskazują na pewne możliwości przewidywania efektu heterozji pokolenia F₁ w oparciu o odległości genetyczne między liniami hodowlanymi.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Specyfika pracy ciagnikow i maszyn rolniczych na sklonach

Pracą ciągnika na stoku charakteryzuje boczny ześlizg kół, co wymusza wzrost energochłonności.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie kinetyki procesu konwekcyjnego suszenia cebuli w warunkach konwekcji naturalnej

Badano wpływ temperatury i prędkości przepływu powietrza suszącego na proces suszenia cienkiej warstwy plasterków cebuli. Pomiary przeprowadzono dla dwóch grubości plasterków, trzech temperatur i trzech prędkości przepływu powietrza. Określono początkowe wartości pól powierzchni przekrojów i pól „fizjologicznych” powierzchni bocznych, potrzebne do określenia ich wpływu na kinetykę suszenia. Dane pomiarowe przedstawiono w postaci formuł empirycznych. Przeprowadzono wstępną analizę zawartości witaminy C w suszu od parametrów procesu suszenia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dzialanie obornika w zaleznosci od poziomu nawozenia mineralnego

W pracy zamieszczono wyniki badań nad porównaniem dwóch poziomów nawożenia mineralnego i stosowania obornika w dawce 30 t·ha⁻¹ pod roślinę rozpoczynającą zmianowanie, tj. burak cukrowy. Uzyskane wyniki plonów roślin zależały od poziomu nawożenia mineralnego. Zwiększona dawka NPK spowodowała wzrost plonu o 33,0 jednostki zbożowe z hektara w stosunku do niższej dawki NPK. Nawożenie obornikiem spowodowało istotny wzrost plonu buraka cukrowego, a jego następcze działanie zależało od gatunku uprawianej rośliny i poziomu nawożenia mineralnego. Na mniejszych dawkach NPK najwyższe zwyżki plonów ziarna uzyskano w uprawie pszenicy jarej, a na zwiększonym nawożeniu NPK plon zielonej masy żyta i pszenicy ozimej. W całej rotacji zmianowania nawożenie obornikiem zwiększyło plon jednostek zbożowych o 9% i 10% w stosunku do samego nawożenia mineralnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw metod ochrony pszenicy ozimej na zawartosc niektorych mikroelementow w ziarnie

W latach 2001-2003 porównywano, na tle kontroli w warunkach polowych wpływ ochrony biologicznej i chemicznej 2 odmian pszenicy ozimej (Kobra, Zyta) na zawartość w ziarnie miedzi, cynku, manganu i żelaza. Zastosowanie różnych sposobów ochrony nie powodowało istotnego zróżnicowania zawartości oznaczanych mikroelementów. Stwierdzono natomiast istotne zróżnicowanie zawartości cynku i żelaza między odmianami oraz wszystkich oznaczanych mikroelementów w latach badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modelowanie żyzności szarych gleb leśnych lasostepu zachodniego Ukrainy

W artykule są przytoczone rezultaty badań teoretycznych nad uprawą roli w warunkach szarych gleb leśnych zachodniego lasostepu Ukrainy przy hodowli niektórych upraw rolnych. Ustalono prawidłowości zmiany żyzności danego rodzaju gleb zależnie od intensywności ich obróbki i stopnia nawożenia. Zbudowano model żyzności gleby według wskaźników agrofizycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja etylenu i aktywność oksydazy ACC w pąkach w okresie spoczynku letniego i chłodzenia cebul tulipanów

W pracy poznano produkcję etylenu oraz zdolności przekształcenia ACC do etylenu przez pąki kwiatowe, całe lub uszkadzane przez pocięcie, w okresie spoczynku letniego i chłodzenia cebul tulipanów.
Produkcja etylenu w całych pąkach była niska i nie przekraczała 11 nl·g⁻¹·h⁻¹ w czasie całego okresu przechowywania cebul w 20°C i chłodzenia w 5°C. Najwięcej etylenu produkowały pąki izolowane z cebul pod koniec lipca i na początku sierpnia, a najmniej w czasie chłodzenia cebul. Aktywność oksydazy ACC była podobna lub wyższa niż produkcja etylenu. Uszkodzenie pąków poprzez pocięcie na drobne fragmenty kilkakrotnie zwiększało produkcję etylenu i aktywność oksydazy ACC w porównaniu do pąków całych. Można więc przypuszczać, że w okresie spoczynku letniego niewielkie ilości etylenu są potrzebne do prawidłowego wzrostu i rozwoju pąka, a uszkodzenie indukuje produkcję etylenu oraz stymuluje aktywność oksydazy ACC.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Trichoderma i Beauveria w biologicznej ochronie roslin

Biologiczne metody zwalczania szkodników roślin są metodami, które okazały się wysoce skuteczne w określonych warunkach środowiskowych i znalazły zastosowanie w praktyce do zwalczania wybranych szkodników roślin uprawnych. Są to metody sprzyjające ochronie środowiska naturalnego, gdyż zastępując środki chemiczne powodują ograniczenie ich zastosowania. W grupie czynników biologicznych ograniczających rozwój patogenów roślin, ważną rolę spełniają grzyby antagonistyczne zaliczane do rodzaju Trichoderma. Są one silnymi antagonistami pasożytniczych grzybów, m.in.: Pythium, Verticillium, Gaeumannomyces, Sclerotinia, Rhizoctonia, Fusarium. Z tych powodów grzyby Trichoderma wykorzystuje się do produkcji biopreparatów. Kolejną ważną grupą mikroorganizmów wykorzystywanych w biologicznej walce z agrofagami są mikroorganizmy owadobójcze, a wśród nich grzyby owadobójcze. Grzyby owadobójcze są skuteczne szczególnie przeciwko larwom szkodników roślin uprawnych, ale też innym stadiom rozwojowym, które czasowo przebywają w glebie. Grzyby owadobójcze aplikuje się do gleby i pozostają one skuteczne w sprzyjających warunkach nawet przez 4 lata. Dobre warunki do wywołania mykoz panują w glebie, gdzie zapewniona jest wystarczająca wilgotność, wyeliminowane niekorzystne działanie promieniowania UV i temperatura jest bardziej stabilna. Pomimo występujących ograniczeń grzyby wywołujące mykozy owadów znalazły zastosowanie w praktyce rolniczej i ogrodniczej jako biopreparaty do zwalczania wybranych agrofagów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ochrona roslinnych zasobow genowych w Ogrodzie Botanicznym IHAR w Bydgoszczy

Prace związane z ochroną roślinnych zasobów genowych realizowane są w Ogrodzie Botanicznym IHAR w Bydgoszczy od 1971 roku. W okresie tym prowadzono 4 tematy badawcze, które koncentrowały się na trzech grupach roślin: trawach (pastewne, zbożowe, gazonowe, ozdobne, alternatywne), roślinach przydatnych do rekultywacji terenów zdegradowanych i odłogowanych oraz wybranych gatunkach roślin dwuliściennych posiadających wartości użytkowe (np. lecznicze, przyprawowe, barwierskie, miododajne, ozdobne itp.). Ogród Botaniczny IHAR do przechowalni Centrum Roślinnych Zasobów Genowych w Radzikowie przekazał ok. 16,5 tys. prób nasion kilkunastu gatunków traw pastewnych, zbożowych (prosowate) i gazonowych. W kolekcjach na terenie ogrodu zgromadzono blisko 1600 taksonów roślin dwuliściennych, 145 gatunków przydatnych do rekultywacji oraz ok. 450 gatunków traw ozdobnych i dziko rosnących. Ogród Botaniczny IHAR jest placówką zarządzającą Europejską Bazą Danych dla rodzaju Dactylis i Festuca, a także jednym z wykonawców ECP/GR Lolium Core Collection Programme, w ramach współpracy z International Plant Genetic Resources Institute w Rzymie. W 1996 r. zapoczątkowano obserwacje in situ na terenie rezerwatu Ostrów k/Pszczółczyna (woj. bydgoskie).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ sposobu pozbiorczego traktowania na trwałość zieleni ciętej wykorzystywanej w kompozycjach kwiatowych

Badano trwałość ciętych liści i pędów 15 gatunków bylin i krzewów ogrodowych oraz roślin doniczkowych, poddanych następującym zabiegom: zanurzaniu całych pędów i blaszek liściowych w roztworze GA₃ - 500 mg·dm⁻³ lub BA - 250 mg·dm⁻³, kondycjonowaniu w roztworze GA₃ - 250 mg·dm⁻³, BA - 50 mg·dm⁻³, Chrysalu SVB lub przetrzymywaniu w wodzie wodociągowej. Po zabiegu liście umieszczono w gąbce florystycznej nasączonej preparatem Chrysal Clear 3 lub wodą wodociągową. Stwierdzono, że zarówno regulatory wzrostu ( GA₃ i BA), zastosowane w formie moczenia i kondycjonowania, jak i preparaty konserwujące kwiaty cięte (Chrysal SVB i Chrysal Clear 3) wpływają korzystnie na trwałość zieleni w kompozycjach kwiatowych. Efekt ich działania uzależniony jest jednak od gatunku.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania laboratoryjne i eksploatacyjne aparatu udojowego Bio-Milker

Przeprowadzono analizę parametrów doju aparatu udojowego Bio-Milker Melktechnik w warunkach laboratoryjnych i eksploatacyjnych. Wykazano dużą stabilność podciśnienia oraz brak warunków ciśnieniowych do wystąpienia zjawiska przepływu powrotnego. Prędko.ści wydajania krów oraz czasy ich doju uzyskane dla badanego aparatu były zbliżone do wyników uzyskiwanych w doju aparatem klasycznym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjne i ekonomiczne efekty intensyfikacji technologii uprawy łubinu białego (Lupinus albus L.)

Badania nad intensyfikacją technologii uprawy tradycyjnej i samokończącej odmiany łubinu białego wykonano w latach 2012 −2014 w Stacji Badawczej WRiB Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Mochełku. Zastosowano trzy technologie uprawy: nisko-, średnio- i wysokonakładową. Efektywność technologii obliczono za pomocą przyrostów względnych badanych cech i ich udziału w zwiększaniu bądź zmniejszaniu plonu nasion oraz analizy marginalnej kosztów wraz z wybranymi wskaźnikami ekonomicznymi. Największy przyrost plonu nasion stwierdzono po zwiększeniu intensywności uprawy z poziomu technologii średnio- do wysokonakładowej. Wzrost nakładów w kolejnych technologiach uprawy obu odmian łubinu powodował wzrost wartości plonu nasion i kosztów bezpośrednich, natomiast spadek nadwyżki bezpośredniej i wskaźnika opłacalności bezpośredniej. Analiza efektywności krańcowej wskazuje, że zwiększanie intensywności uprawy łubinu białego było ekonomicznie nieuzasadnione.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Kształtowaniesie zawartości kadmu, niklu i ołowiu w korzeniach rzodkiewki odmiany Sopel Lodu pod wpływem FeSO4 7H2O

Przeprowadzone w latach 1998-1999 doświadczenie wazonowe na glebie o składzie granulometrycznym piasku gliniastego mocnego z rzodkiewką odmiany Sopel Lodu wskazują że:
1. Stosowanie hydratu siarczanu (VI) żelaza (II) na tle nawozów mineralnych bez dodatku i z dodatkiem metali ciężkich (Cd, Ni, Pb) nie miało wpływu na kształtowanie się plonów, oraz obniżyło koncentrację kadmu, niklu i ołowiu w badanej roślinie,
2. Wprowadzenie do gleby preparatu zawierającego Cd, Ni, Pb bardzo wyraźnie wpłynęło na wzrost koncentracji w korzeniach rzodkiewki.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przydatnosc osadow sciekowych do rekultywacji zwalowisk kopalnianych

Na zwałowisku zewnętrznym nadkładu kopalnianego w odkrywkowym wydobyciu węgla brunatnego w Turoszowie przeprowadzono czteroletnie badania z zastosowaniem osadów ściekowych i mieszanki nasion roślin do rekultywacji gruntu zwałowego. Do rozlewu biomasy wykorzystano samolot PZL 106 „Kruk”. W badaniach laboratoryjnych określano skład chemiczny osadów ściekowych i gruntu zwałowego oraz przeprowadzono badania mikrobiologiczne. W okresie badań w obiekcie z aviohydroobsiewem liczba gatunków roślin zwiększyła się o 14, a zwarcie warstwy zielnej o 60%. W obiekcie kontrolnym natomiast odpowiednio o 13 gatunków i około 12%. Z roślin zastosowanych w mieszance rekultywacyjnej główną rolę odgrywała mieszanka traw z dominującym udziałem kostrzewy czerwonej. Porost roślinności i rozkład powstającej substancji organicznej zainicjował tworzenie się poziomu próchnicznego w gruncie zwałowym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Dynamika zawartosci fosforu w osadach sciekowych podczas ich kompostowania z roznymi komponentami

Celem badań było określenie dynamiki zmian zawartości fosforu w osadach ściekowych podczas ich 24 tygodniowego kompostowania. Określono zawartość fosforu ogólnego i rozpuszczalnego w 0,5 mol HCl·dm⁻³. Osady ściekowe kompostowano same oraz z dodatkiem wapna, słomy, trocin i obornika. W trakcie kompostowania we wszystkich mieszaninach znacznie wzrosła zawartość fosforu ogółem oraz rozpuszczalnego w 0,5 mol·dm⁻³. Największy wzrost zawartości obu form fosforu odnotowano w kompostach, w których było najwięcej substancji organicznej. Były to komposty sporządzone z osadów ściekowych z dodatkiem trocin, słomy i obornika. W kombinacjach z samym osadem ściekowym oraz z osadem zobojętnionym wapnem odnotowano wyraźnie mniejsze zmiany zawartości fosforu ogólnego i rozpuszczalnego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartość związków karotenoidowych w owocach dyni olbrzymiej (Cucurbita maxima L.)

Celem pracy była analiza zawartości karotenoidów ogółem oraz beta karotenu w owocach dziewięciu form dyni olbrzymiej, w tym czterech linii: L486, L487, L488, L491 i mieszańca F₁420 hodowli KGHiBR oraz czterech odmian wzorcowych: Amazonka, Bambino, Melonowa Żółta, Uchiki Kurii. Doświadczenia przeprowadzono w latach 2000-2002 na polu doświadczalnym SGGW, Wolica. Owoce zbierano w końcu września i składowano w przechowalni. W połowie listopada pobierano próby do analiz i zamrażano w temperaturze -20°C. Do rozdzielenia beta karotenu stosowano metodę chromatografii kolumnowej. Zawartość beta karotenu i karotenoidów ogółem oznaczano spektrofotometrycznie przy długości fali 450 nm. Wykonano analizę wariancji i utworzono grupy jednorodne przy pomocy testu Duncana. Obserwowano duże zróżnicowanie zawartości karotenoidów (3,0-133,1 mg·kg⁻¹ św.m.) i beta karotenu (1,9-76,3 mg·kg⁻¹ św.m.). Najwyższą zawartością karotenoidów ogółem (88,3 mg·kg⁻¹ św.m.) i beta karotenu (51,6 mg·kg⁻¹ św.m.) charakteryzowała się odmiana Amazonka, a najniższą linia L491 (średnia z 3 lat - odpowiednio 3,7 mg·kg⁻¹ św.m. i 3,1 mg·kg⁻¹ św.m.). Zawartość związków karotenoidowych w owocach badanych form istotnie różniła się w latach badań. Średnie ze wszystkich form w latach 2000 i 2002 osiągnęły podobne wartości (47,4 mg·kg⁻¹ św.m. i 49,6 mg·kg⁻¹ św.m. dla sumy związków karotenoidowych oraz 32,7 mg·kg⁻¹ św.m. i 33,3 mg·kg⁻¹ św.m. dla beta karotenu), natomiast znacznie niższe wartości były w 2001 roku (związków karotenoidowych 23,96 mg·kg⁻¹ św.m. i beta karotenu 14,6 mg·kg⁻¹ św.m.). Zawartość związków karotenoidowych oraz beta karotenu w owocu była silnie uzależniona od warunków atmosferycznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zanieczyszczenie wermikompostow jajami pasozytow jelitowych

Celem niniejszej pracy było określenie liczebności jaj helmintów w wermikompostach wytworzonych z różnych odpadów organicznych: obornika, osadów ściekowych i odpadów zieleni oraz w wodnych wyciągach z wermikompostu obornikowego. W badanych próbkach stwierdzono ponadnormatywną liczebność jaj pasożytów jelitowych (Ascaris sp., Trichuris sp., Toxocara sp.) w wermikompoście wytworzonym z obornika oraz mieszczącą się w normie w przypadku wermikompostu z odpadów zieleni. W badanych próbkach wermikompostów osadowych nie stwierdzono występowania żywych jaj helmintów. Za czynnik warunkujący stopień zanieczyszczenia wermikompostów jajami pasożytów jelitowych należy uznać stan sanitarny surowców wykorzystanych do produkcji i w związku z tym analiza zanieczyszczenia surowców pod względem sanitarnym powinna być szacowana jako kryterium jego przydatności do produkcji wermikompostów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcyjnosc grochu pastewnego w zmianowaniu tradycyjnym, uproszczonym i w monokulturze

W pracy przedstawiono wyniki 9-letnich badań nad uprawą grochu pastewnego w 6-polowym i 3-polowym zmianowaniu oraz w monokulturze na glebie płowej kompleksu żytniego dobrego. Skrócenie zmianowania z 6 do 3 lat po kilku rotacjach okazało się dla grochu pastewnego niekorzystne. Uprawa ciągła tej rośliny od 13 do 21 roku spowodowała redukcję plonu nasion o 83 %.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zasoby genowe rodzaju Ribes i ich przydatnosc do hodowli tworczej porzeczki czarnej i agrestu w Polsce

W Polsce hodowlę twórczą porzeczki czarnej i agrestu prowadzi się tylko w Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach. Podstawową metodą hodowli jest tradycyjna hodowla krzyżówkowa. W hodowli tej ważną rolę odgrywa dobór odpowiednich form rodzicielskich do programów zapyleń. Kolekcje odmian oraz dzikich gatunków („Banki Genów") są potencjalnymi dawcami genów wartościowych cech użytkowych. Dostęp do banków genów lub posiadanie własnych kolekcji przez hodowców jest niezbędnym warunkiem prowadzenia prac hodowlanych.
W różnych ośrodkach hodowlanych w świecie utrzymywane są banki genów gatunków z rodzaju Ribes. Najczęściej są to kolekcje odmian i dzikich gatunków rosnących w polu. Niektóre genotypy rosną w pojemnikach pod osłonami lub są przechowywane w postaci kultur in vitro lub w ciekłym azocie. Jednym z głównych celów posiadania tych kolekcji jest możliwość wyboru przez hodowców wartościowych genotypów (form rodzicielskich) i ich wykorzystanie w programach krzyżowań. Również w ISK w Skierniewicach znajduje się własna kolekcja polowa gatunków z rodzaju Ribes, która zlokalizowana jest w Sadzie Doświadczalnym w Dąbrowicach. Aktualnie obejmuje ona następujące gatunki: porzeczkę czarną, czerwoną i białą, agrest i mieszańce porzeczkowo-agrestowe oraz dzikie gatunki porzeczek i agrestu. Dotychczas zgromadzono tam ponad 220 taksonów, wywodzących się z różnych krajów świata. Genotypy te wykorzystywane są w aktualnie realizowanych w ISK programach hodowlanych, dotyczących porzeczki czarnej i agrestu w celu uzyskania mieszańców o podwyższonej jakości plonu, wysokiej zdrowotności roślin oraz dobrze zaadaptowanych do naszych warunków klimatyczno-glebowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wrazliwosc wybranych odmian pszenicy jarej na podwyzszone zawartosci niklu w glebie

Prześledzono wpływ wzrastających dawek niklu (0, 30, 60, 90, 120 mg Ni·kg⁻¹) w warunkach doświadczenia wazonowego na plonowanie i gromadzenie tego pierwiastka przez 4 odmiany pszenicy jarej (Eta, Hera, Ismena, Jasna). Porównywane odmiany charakteryzowały się różną wrażliwością na nikiel wprowadzony do gleby. Statystycznie udowodniona redukcja plonu 3 odmian (Eta, Hera, Jasna) wystąpiła przy dawce 90 mg Ni·kg⁻¹, natomiast w przypadku odmiany Ismena dopiero przy dawce 120 mg Ni·kg⁻¹. Najwięcej niklu stwierdzono w roślinach pszenicy jarej odmiany Ismena, najmniej zaś w odm. Eta. W miarę wzrostu zawartości niklu w podłożu rosło również pobranie tego metalu i było ono najwyższe u odmiany Ismena.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo