rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Tożsamość narracyjna młodych osób dorosłych z niepełnosprawnością fizyczną

Celem badań była eksploracja sposobów konstruowania tożsamości narracyjnej przez młode osoby dorosłe z niepełnosprawnością fizyczną oraz poszukiwanie czynników społecznych i kulturowych, które mogły wywrzeć wpływ na zróżnicowanie tego rodzaju narracji. W badaniu wykorzystano wywiad na temat historii życia Dana P. McAdamsa. Przebadanych zostało 40 młodych osób dorosłych z różnym rodzajem oraz momentem nabycia niepełnosprawności fizycznej. Wśród respondentów znalazły się zarówno osoby z niepełnosprawnością wzroku, jak i ruchu. Niepełnosprawność osób badanych miała charakter wrodzony lub stanowiła konsekwencję uszkodzenia ciała w biegu życia. Wyniki badań świadczą o tym, iż według respondentów istotny wpływ na kształtowanie się ich tożsamości narracyjnej wywarły trzy grupy czynników: 1) doświadczenia związane z relacjami społecznymi, 2) czynniki kulturowe, szczególnie przekazy medialne, 3) doświadczenia związane z własnym ciałem i jego niepełnosprawnością. W wywiadach na temat historii życia, których udzielili respondenci, można także wyodrębnić czynniki niepowtarzalne, właściwe dla kontekstu historii życia konkretnych osób badanych, które wywarły według nich wpływ na kształtowanie ich narracyjnej tożsamości. Na podstawie analizy literatury przedmiotu [m.in. Edwards 2007, Leszczyńska 2010, Dunn, Burcaw, 2016] można stwierdzić, że wyniki badań stanowią wkład w poszerzenie wiedzy dotyczącej czynników sprzyjających rozwojowi tożsamości narracyjnej osób dotkniętych niepełnosprawnością.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Stygmatyzacja nieprzystosowanych społecznie. Determinanty w pracy resocjalizacyjnej będące efektami piętna w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Jaworku

Niedostosowani społecznie, szczególnie dzieci i młodzież, trafiający do instytucji resocjalizacyjnych to osoby, które obok ewidentnych deficytów rozwojowych przekładających się na upośledzenie ich umiejętności i woli właściwego funkcjonowania w społeczeństwie, przeżywają określone emocje. Skutki tych emocji mają istotny wpływ na samoocenę i sposób myślenia o sobie wychowanków placówki. Młodzi ludzie, którzy w swoim krótkim życiu bardzo często spotykali się z negacją własnej osoby, doświadczali różnego rodzaju porażek i niepowodzeń, mają olbrzymie problemy z akceptacją własnej osoby, a także z akceptacją (lub co najmniej wolnego od uprzedzeń) przez niechętne im społeczeństwo. Proces resocjalizacji, któremu poddawani są nieprzystosowani społecznie, wymaga korekty deficytów, podjęcia działań rozwojowych i socjalizujących w taki sposób, by młodzi ludzie potrafili zrozumieć otaczający ich świat i nauczyć się w nim funkcjonować. Skuteczność tego procesu wymaga także likwidacji uprzedzeń i stereotypów stygmatyzujących osoby niedostosowane społecznie, które uniemożliwiają im efektywny powrót na łono społeczne.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dogoterapia jako metoda wsparcia rozwoju osoby niepełnosprawnej intelektualnie – wybrane aspekty

Dogoterapia to najbardziej naturalny sposób „przemycenia” trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację głównie dzieci i młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie lub fizycznie z pomocą odpowiednio wybranych, przygotowanych i wyszkolonych psów w tym celu. Badania [Boguszewski, 2013] wykazują znakomity wpływ kontaktu z psem na zdrowie i psychikę człowieka niezależnie od jego wieku, płci, stanu zdrowia, czy poziomu niepełnosprawności. W artykule podjęto zagadnienie współpracy dogoterapeuty we wsparciu terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną, z zespołem Downa oraz ze spektrum autyzmu. Wskazano główne obszary wykorzystania psów w rehabilitacji ludzi, analizując dostępną na ten temat literaturę naukową i wyniki badań, między innymi Międzynarodowej Organizacji Zdrowia [Karwacka, 2006], czy badania dotyczące wpływu psa na organizm człowieka przeprowadzone przez K. Allen z Uniwersytetu Buffalo w Nowym Yorku.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rodzice o inkluzji – raport z badań pilotażowych

Przedmiotem rozważań niniejszego artykułu jest raport z badań pilotażowych dotyczących opinii rodziców na temat wspólnego wychowania i edukacji dzieci niepełnosprawnych z ich pełnosprawnymi rówieśnikami. Badaniami ankietowanymi zostali objęci rodzice dzieci uczących się na różnych poziomach edukacyjnych zamieszkujący w mieście Siedlce, które uważane jest za przykład w obszarze kształcenia integracyjnego na wszystkich etapach kształcenia (od przedszkola aż po uniwersytet). Punktem wyjścia niniejszych badań było postawienie tezy, iż środowisko rodzinne, jako pierwsze i najważniejsze w życiu dziecka, jest zaczątkiem kształtowania się postaw, wobec tego istotne jest, jaką wiedzę, jakie poglądy, nastawienia i opinie wobec osób z niepełnosprawnością posiadają rodzice. Celem inkluzji jest bowiem nie tylko systemowe włączenie osób wykluczonych do środowiska społecznego, ale pełna integracja. O ile normatywnie, pewne aspekty można uregulować i za pomocą różnych kontroli weryfikować ich funkcjonowanie, o tyle najtrudniejsze są zmiany w mentalności drugiego człowieka. Wartością niniejszych badań jest niewątpliwie fakt oddania głosu rodzicom – ich opinie na temat praktycznego zastosowania inkluzji pozwalają na przedstawienie realnego obrazu prowadzonych czynności włączających.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Osoba z wadą wymowy w poglądach kandydatek do zawodu nauczyciela

W strukturach ludzkiego umysłu zawarte są prototypy wyglądu, porozumiewania się, rozwoju i funkcjonowania człowieka. Działają one jako swego rodzaju filtry kształtujące procesy percepcyjne. Uruchamiają podziały na swoich i obcych. Czasem prowadzą do marginalizacji ludzi uznawanych za innych. W niniejszej pracy poznawano poglądy dotyczące ludzi z wadami wymowy. Przeprowadzono badania sondażowe wśród kandydatek do zawodu nauczyciela. Stwierdzono, że badane osoby przejawiają relatywnie mały dystans wobec ludzi z wadą wymowy. Dostrzegają jednak szereg ich problemów.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Warsztat twórczy w pracy z dzieckiem z niepełnosprawnością powstałą w wyniku przewlekłej choroby

Podjęta problematyka mieści się w obszarze dydaktyki i dotyczy metod stosowanych w pracy z dziećmi z niepełnosprawnością. W tekście zaprezentowano warsztat twórczy pt. „Książka z dziurami” opracowany dla dzieci, u których niepełnosprawność jest wynikiem przewlekłej choroby. Został on przeprowadzony w 1990 roku przez Eugeniusza Józefowskiego (autora warsztatu) w Klinice Dziecięcej w Groningen (Holandia), co pozwoliło na weryfikację przyjmowanych założeń. Rezultat w postaci poprawy nastroju uczestników wskazuje, że warsztat ten realizuje cele ważne w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym. Pozwala to stwierdzić, że warsztat twórczy jest efektywną metodą wsparcia.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Próba antropologicznego spojrzenia na niepełnosprawność cudzoziemców w Polsce

Autor podejmuje zagadnienie cudzoziemców z niepełnosprawnością w kontekście integracji społecznej w Polsce. Próbuje także podjąć się oceny gotowości państwa do wspierania obcokrajowców z niepełnosprawnością w zakresie edukacji, rozwiązań prawnych i instytucjonalnych.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wykluczeni z życia

Artykuł poświęcono problematyce zdrowia i umieralności na świecie. Przedstawiono dane dotyczące oczekiwanej długości życia dla różnych grup ludności w poszczególnych krajach i wyjaśniono przyczyny dysproporcji między nimi. Opisano także systemy opieki zdrowotnej w niektórych regionach świata i wskazano drogę do ich poprawy.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Felinoterapia jako forma wsparcia włączenia społecznego i rehabilitacji osób niepełnosprawnych

Felinoterapia jest jedną z form ćwiczeń leczniczych dla dzieci i dorosłych. Artykuł podejmuje zagadnienie użytkowania kotów w terapii osób z psychicznymi i fizycznymi zaburzeniami. Autor wskazuje główne obszary wykorzystania tych zwierząt w rehabilitacji, analizując dostępną na ten temat literaturę naukową i wyniki badań naukowych.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O niepełnosprawności w definicjach i regulacjach prawnych w perspektywie inkluzji społecznej

Niniejszy artykuł ma na celu zaprezentowanie wybranych definicji niepełnosprawności i regulacji prawnych dotyczących osób z niepełnosprawnościami, zawartych w priorytetowych dokumentach Unii Europejskiej, ONZ i innych organizacji międzynarodowych, w kontekście inkluzji społecznej osób z niepełnosprawnościami.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Bezpieczeństwo socjalne osób niepełnosprawnych

Wśród potrzeb człowieka jedną z najważniejszych jest potrzeba bezpieczeństwa. Bezpieczeństwo socjalne jest pojęciem interdyscyplinarnym. W przypadku bezpieczeństwa socjalnego osób niepełnosprawnych problem ten staje się o wiele szerszy. Ważnym elementem jest zrozumienie, czym jest bezpieczeństwo socjalne, jakie niesie zagrożenia brak jego zapewnienia. Przeciwieństwem poczucia bezpieczeństwa jest poczucie zagrożenia. Niniejsze opracowanie jest próbą analizy bezpieczeństwa osób niepełnosprawnych. Kiedy mówimy o bezpieczeństwie osób niepełnosprawnych, ich własne możliwości mogą okazać się niewystarczające. To państwo powinno zagwarantować osobom niepełnosprawnym takie poczucie bezpieczeństwa, aby żadne z zagrożeń socjalnych typu: głód, bezdomność, bezrobocie, brak opieki medycznej i rehabilitacji czy brak dostępu do edukacji nigdy nie były powodem wykluczenia tych osób. Rozwój technologii umożliwia inkluzję ludzi z dysfunkcjami do życia społecznego. Należy wykorzystać wszystkie możliwości rozwoju gospodarczego, ale również edukację społeczeństwa, aby osoby niepełnosprawne były włączane w życie społeczne i nie czuły się dyskryminowane i spychane na margines.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Między inkluzją a ekskluzją. Społeczna przestrzeń seniorów

Celem niniejszego opracowania jest ukazanie problematyki starości w wybranych kontekstach. Został tutaj omówiony jej wymiar terminologiczny, teoretyczny, jednostkowy, demograficzny oraz inkluzyjno-ekskluzywny. W tym ujęciu prezentowany tekst porusza zarówno problematykę sposobu interpretacji pojęcia starości i starzenia się, wskazuje na różnice w klasyfikacji wieku starości, prezentuje wieloaspektowość ujęć teorii starzenia się. Podkreśla również, że konsekwencje wynikające ze starzenia się społeczeństw należy rozpatrywać w odniesieniu do samych seniorów, ale również w odniesieniu do funkcjonowania społeczeństwa pod względem mentalnym, ekonomicznym, a także polityki społecznej państwa. Zatem namysł nad starością uzasadnia potrzebę ograniczania stereotypów i tworzenia narzędzi oraz klimatu przeciwdziałającemu społecznemu wykluczeniu osób starszych.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Specyfika przystosowania społecznego uczniów zdolnych

W artykule omówiono aspekty teoretyczne i dowody empiryczne dotyczące adaptacji społecznej uzdolnionych uczniów. Autorka opisuje wskaźniki rozwoju psychicznego uczniów zdolnych oraz ich poziom adaptacji społecznej, także w zależności od płci.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Poziom wyobraźni twórczej u nieprzystosowanej społecznie młodzieży męskiej w wieku 13-16 lat

W aspektach pedagogiki resocjalizacyjnej brak jest badań empirycznych dotyczących pomiaru poziomu wyobraźni twórczej u osób nieprzystosowanych. W celu sprawdzenia założeń teoretycznych, które sygnalizują, że potencjał wyobraźni twórczej u młodzieży nieprzystosowanej jest niższy niż ich rówieśników, którzy są przystosowani społecznie, postanowiono określić istotność różnic w poziomie wyobraźni twórczej pomiędzy młodzieżą męską w wieku 13-16 lat nieprzystosowaną społecznie a niemanifestującą takich symptomów. Przeprowadzone badania bazują na teorii twórczości J.P. Guilforda, opartej na myśleniu dywergencyjnym. W badaniach posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, techniką psychometryczną, jako narzędzie wykorzystano Test Wyobraźni Twórczej (TWT) i Test Kółek (TK). W analizie statystycznej zastosowano test t-Studenta. Zebrany materiał statystyczny pozwolił stwierdzić, że nieprzystosowana społecznie młodzież męska w wieku 13-16 lat wykazała się mniejszym poziomem wyobraźni twórczej niż ich rówieśnicy nieposiadający takich symptomów. Wyniki niniejszych badań wskazują na konieczność podjęcia działań wychowawczych w celu pobudzania dyspozycji twórczych (myślenia dywergencyjnego, kreowania funkcji kompensacyjnej, dojrzałości emocjonalnej) wśród młodzieży nieprzystosowanej społecznie.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Stymulowanie pozytywnego nastawienia życiowego starszych osób z niepełnosprawnością poprzez aktywizację twórczą

W artykule zwrócono uwagę na istotę stymulowania pozytywnego nastawienia starszych osób z niepełnosprawnością poprzez aktywność artystyczną w warunkach sprawowanej opieki instytucjonalnej na przykładzie charakterystyki 90 badanych przypadków (45 aktywnych twórczo oraz 45 nieaktywnych twórczo). Analiza obejmuje psychospołeczne aspekty włączania do aktywności twórczej osób starszych z niepełnosprawnością, jak również właściwości ich funkcjonowania w warunkach instytucjonalnej pomocy (m.in. typy aktywizacji twórczej, grupy możliwości zadań poznawczych, uwarunkowania średniej profilu sposobów radzenia sobie grupy starszych osób z niepełnosprawnością aktywnych twórczo i grupy biernej w różnych sytuacjach życiowych). W rezultacie przeprowadzonych analiz otrzymano charakterystykę wybranego zestawu cech osobowości ułatwiających ujawnianie się ożywienia życiowego oraz pozytywnego nastawienia badanych. Wymiarem osobowości, który zgodnie z oczekiwaniami sformułowanymi w pytaniach okazał się pozostawać w związku z twórczością przejawianą przez osoby badane oraz dającym się odnotować uznaniem otoczenia, jest sumienność.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu – rola ośrodków interwencji kryzysowej w systemie przeciwdziałania przemocy w rodzinie

W XXI wieku zjawisko przemocy w rodzinie jest zjawiskiem demokratycznym. Dotyczy wszystkich grup społecznych bez względu na wykształcenie, pochodzenie, wysokość dochodów. Od prawie 20 lat Państwo Polskie kładzie szczególny nacisk na przeciwdziałanie temu zjawisku. W 1998 roku Policja jako pierwszy podmiot zaczęła wcielać w życie procedurę przeciwdziałania przemocy w rodzinie pn. „Niebieskie Karty”. W 2005 roku weszła w życie ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie nakładając szereg obowiązków na organy administracji rządowej i samorządowej. Jednocześnie ustawa ta określiła uprawnienia osób doznających przemocy w rodzinie i określiła formy pomocy świadczonej przez poszczególne podmioty. W 2010 roku znowelizowano ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, w konsekwencji każdy samorząd gminny został zobowiązany do przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy w Zespole Interdyscyplinarnym. Ostatnim obowiązującym aktem jest rozporządzenie Rady Ministrów z 13 września 2011 roku w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta”. Ww. akty prawne nałożyły również na samorządy powiatowe określone zadania w systemie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Między innymi jednym z zadań jest tworzenie Ośrodków Interwencji Kryzysowej. Ośrodki te szczególnie w powiatach, gdzie większość ogółu stanowią mieszkańcy wsi, pełnią jednocześnie rolę liderów w przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Gminy wiejskie, jak również niewielkie samorządy miejskie nie mają możliwości, w tym również dostatecznych środków finansowych, na realizację wszystkich form pomocy dla osób doznających przemocy, ale również osób stosujących przemoc (specjalistyczne wsparcie, pomoc psychologiczna, oddziaływania korekcyjno-edukacyjne dla osób stosujących przemoc itp.).

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Osoby niepełnosprawne: dostępność edukacji wyższej

Celem pracy jest wykazanie nieprzygotowania uczelni wyższych do przyjęcia osób z niepełnosprawnością, jak również zbadanie sytuacji osób już studiujących. Założenia teoretyczne opierają się na teoriach niepełnosprawności Freidsona (1965, 1970), Parsonsa (1951), Thomasa (2008) oraz Barnes’a, Colina i Geofa Mercera (2013) oraz koncepcji stygmatyzacji Goffmana (1985). Badania opierają się na analizie danych zastanych, pochodzących z badań GUS (2008, 2014), badań prowadzonych przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich (2011, 2015) oraz badań Fundacji Instytut Rozwoju Regionalnego (2012). Na podstawie analizy danych zastanych można stwierdzić, że dostępność uczelni wyższych dla osób z niepełnosprawnością jest ograniczona, jak również wsparcie oferowane przez uczelnię nie zaspokaja potrzeb. Uczelnie wyższe nie są przygotowane do przyjmowania osób niepełnosprawnych, udział studentów z niepełnosprawnością w edukacji na poziomie studiów wyższych jest nadal niski. Podjęty temat jest istotny dla aktualnej polityki społecznej i edukacyjnej wobec osób niepełnosprawnych w Polsce. Wskazuje na kwestie wymagające poprawy w edukacji wyższej. Istotność pracy stanowi porównanie danych pochodzących z okresu 8 lat, które wskazuje, że zmiany nastąpiły przede wszystkim na poziomie teoretycznym, praktyka pozostaje niezmieniona.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uczeń zdolny w kulturze szkoły

Tematem artykułu jest problematyka dotycząca ucznia szczególnie uzdolnionego i jego funkcjonowania w kulturze szkoły. Autorka ukazuje występujące trudności edukacyjne uczniów zdolnych w kontekście trzech podstawowych aspektów kultury szkoły: kultury organizacyjnej, relacji interpersonalnych oraz kultury osobowej i osobistej uczniów i nauczycieli.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dziecko niepełnosprawne wśród nas

Artykuł przybliża próby przezwyciężenia trudności w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi i nawiązuje do edukacji włączającej. Zaprezentowano krótkie badania własne, których celem jest próba ustalenia, jacy nauczyciele osiągają sukcesy w nauczaniu dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Praca zawiera także scenariusze zajęć terapeutycznych. Wciąż aktualny jest problem efektywności pracy szkolnej. Znając jego złożoność można mówić o kompetencjach nauczyciela. Jest to specjalista rozumiejący, znający potrzeby swoich wychowanków, wykazujący dużo inwencji twórczej, kreatywności, potrafiący wykorzystać swoje zdolności w pracy zawodowej – na zajęciach, czyniąc je bardzo zajmującymi, interesującymi. Kompetentny nauczyciel wykazuje się prawidłowym przygotowaniem metodycznym i merytorycznym, jest zawsze starannie przygotowany do zajęć, potrafi dobierać metody i środki dydaktyczne, a także prawidłowo przeprowadza zajęcia, aktywizując wszystkich uczniów, przy tym umiejętnie realizuje zamierzone cele lekcji. Ma właściwy stosunek do uczniów: jest życzliwy, troskliwy, wykazuje się umiejętnością nawiązywania kontaktów z innymi oraz talentem pedagogicznym i wysoką kulturą osobistą. Wymienione cechy pozwalają na stworzenie odpowiedniej atmosfery pracy z dziećmi, w tym z dziećmi niepełnosprawnymi. Współczesnym zadaniem szkoły, przedszkola, jest zapewnienie wykształcenia każdemu dziecku, bez względu na jego stan zdrowia. Do niedawna dzieci chore, z upośledzeniem były zwalniane z obowiązku nauczania lub kierowane do domu opieki społecznej albo pozostawały w domu pod opieką rodziców.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Metody zapobiegania procesom uwsteczniającym – pomiędzy andragogiką rewalidacyjną a gerontogogiką

W niniejszym opracowaniu autorka starała się wykazać, że metody zapobiegania procesom uwsteczniającym mają istotne znaczenie dla prawidłowego przebiegu procesu edukacji i jego wyników, jak również przygotowania człowieka do okresu starości, radzenia sobie w życiu, wykonywania zawodu, uczestnictwa w kulturze, życiu rodzinnym i społecznym. Uzasadniono szczególny wpływ tych metod na życie ludzi niepełnosprawnych, pozbawionych przez los możliwości pełnowartościowej egzystencji i wynikające z niepełnosprawności trudności życiowe. Podkreślono też szczególną rolę profilaktyki i edukacji ustawicznej w przygotowaniu człowieka do starości. W celu przeprowadzenia badań wykorzystano metody badań andragogiki rewalidacyjnej: metodę sondażu diagnostycznego i metodę monografii andragogicznej. Przedmiotem badań tej subdyscypliny andragogicznej jest system kształcenia dorosłych niepełnosprawnych, jego przydatność do integracji celów, treści, form i metod edukacji osób niepełnosprawnych. Ponieważ problematyka badawcza dotyczy także okresu późnej dorosłości, wykorzystano elementy gerontogogiki jako nauki o wychowaniu, kształceniu, samowychowaniu i samokształceniu ludzi starszych. Przeprowadzone badania pozwoliły wysnuć wniosek o potrzebie głębszego zrozumienia, racjonalnego zaspokajania potrzeb edukacyjnych niepełnosprawnych, co w konsekwencji prowadzi do ich usamodzielnienia, godnego życia i pracy.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dogoterapia jako forma rehabilitacji osób niepełnosprawnych

Dogoterapia to jedna z form ćwiczeń leczniczych. Jest również przykładem na wykorzystanie naturalnych metod w leczeniu niepełnosprawności zarówno dzieci, jak i osób dorosłych. Artykuł podejmuje zagadnienie zastosowania psów w terapii osób z niepełnosprawnością. Autorka wskazuje główne obszary wykorzystania tych zwierząt w rehabilitacji, analizując dostępną na ten temat literaturę naukową i wyniki badań naukowych.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Socjoterapia jako metoda pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Socjoterapia należy do metod pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Polega na korygowaniu zaburzeń zachowania i wybranych zaburzeń emocjonalnych. W trakcie zajęć tworzy się sytuacje, w których uczestnicy mają zmienić swoje zachowanie, odreagować negatywne emocje oraz skorygować własne sądy o rzeczywistości.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja plastyczna jako element inkluzji społecznej

W artykule zaprezentowano własne doświadczenia z dziedziny edukacji artystycznej. Praca stanowi próbę diagnozy obecnego stanu szkolnictwa powszechnego w zakresie sztuk plastycznych. Autor podaje przykłady wykorzystania plastyki między innymi w inkluzji osób niepełnosprawnych.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kształcenie osób niepełnosprawnych we Włoszech

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie integracyjnego modelu kształcenia osób niepełnosprawnych we Włoszech. Jest on określany mianem pełnej integracji. Podejmowane przez włoski rząd działania zostały uregulowane w ustawie nr 517. Centrum szkoły i kształcenia jest każdy uczeń, bez względu na posiadane przez niego umiejętności. Można z całą pewnością stwierdzić, że model pełnej integracji realizowany we Włoszech jest bardzo bliski włączeniu społecznemu – włączeniu dzieci niepełnosprawnych w edukację masową.

Czasopismo: Student Niepełnosprawny. Szkice i rozprawy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika