rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena możliwości poprawy zdrowotności nasion kopru ogrodowego i włoskiego uprawianego w systemach ekologicznych

Celem przeprowadzonych badań była ocena możliwości poprawy zdrowotności nasion kopru ogrodowego (Anethum graveolens
L.) i włoskiego (Foeniculum vulgare var. azoricum Mill.), uprawianych w systemach ekologicznych, przy pomocy biostymulatorów.
Uzyskane wyniki wskazują na dużą skuteczność wybranych do badań środków biologicznych, aplikowanych
przedsiewnie i podczas wegetacji roślin. Testowane preparaty indukowały odporność roślin kopru ogrodowego i fenkułu na
choroby, co powodowało spadek porażenia reprodukowanych nasion mikoflorą. Największą skuteczność w ograniczaniu
zasiedlania nasion mikoflorą wykazywały Physpe i Tytanit. Zdrowotność nasion kopru ogrodowego i fenkułu otrzymanych z
obiektów traktowanych wymienionymi preparatami była istotnie większa od nasion uzyskanych z roślin nie traktowanych
oraz traktowanych preparatami Goemar Goteo, Biojodis. Wszystkie aplikowane przedsiewnie i dolistnie środki wpływały na
poprawę energii i zdolności kiełkowania nasion obu gatunków roślin. Dane te wskazują na zasadność stosowania biopreparatów
Physpe, Goemar Goteo, Biojodis i Tytanit w uprawach kopru ogrodowego i kopru włoskiego na nasiona w celu poprawy
ich zdrowotności i wartości siewnej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wielkość i struktura nakładów pracy w aspekcie ekologicznej produkcji zwierzęcej

Celem badań było określenie związku między nakładami pracy ponoszonymi na obsługę zwierząt a wielkością produkcji
zwierzęcej. Analizą objęto 40 ekologicznych gospodarstw rolnych położonych na terenie Polski Południowej, w których
utrzymywano zwierzęta inwentarskie. Dane dotyczyły roku 2011. W celu analizy porównawczej badane obiekty podzielono
na grupy 4 grupy obszarowe. Obliczono wielkość i strukturę nakładów pracy, wielkość i strukturę wytworzonej produkcji
oraz wykorzystując analizę statystyczną, określono zależność występującą między tymi dwoma zmiennymi.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ preparatów użyźniających na aktywność enzymatyczną gleb

Ocena preparatów użyźniających w aspekcie poprawy warunków biologicznych środowiska edaficznego ma istotne znaczenie
z punktu widzenia uzyskania jak najwyższych i jakościowo najlepszych plonów roślin uprawnych. Zastosowane preparaty
użyźniające (EM, PRP Sol, Rosahumus, UG max) stymulowały aktywność dehydrogenaz, ureazy oraz proteazy w badanych
glebach. Spośród testowanych preparatów najkorzystniej na aktywność enzymatyczną gleb działał preparat Rosahumus.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Trwałość pastwiskowych mieszanek odmian traw i motylkowatych drobnonasiennych wybranych do użytkowania w gospodarstwie ekologicznym

Badania realizowano w latach 2006-2010 w ZDITP w Biebrzy, na łące trwałej, na glebie organicznej, mułowo-torfowomurszowej.
Doświadczenia założono w układzie losowanych bloków, w czterech powtórzeniach, na poletkach o powierzchni 15
m2. Zaprojektowaną do użytkowania pastwiskowego w gospodarstwie ekologicznym mieszankę (tzw. modelową) P1, oceniano
na tle mieszanek P2- zakupionej i P3- kontrolnej (uproszczonej) oraz gatunku wskaźnikowego Lolium perenne L. (4n) odm. Barista
P4. Stosowano nawożenie: P2O5 – 50 kg/ha wiosną; K2O – 60 kg/ha (po 30 kg wiosną i latem). Ruń koszono 5-krotnie,
badano zmiany składu botanicznego (metodą szacunkową), wysokość runi w dniu koszenia oraz wielkość plonu s.m. i jego jakość
(metoda Filipka, 1973). Po 5 latach symulowanego użytkowania pastwiskowego wypadły wysiane w mieszankach: Trifolium
repens L. Astra i Riesling oraz Festuca pratensis Huds. Skra i Agrostis gigantea Roth Mieta. Najmniejsze zmiany zaobserwowano
w mieszance P1, a największe w runi obiektu P4 (Lolium perenne L. Baristra). Spośród wysianych gatunków najtrwalsze
okazały się Poa pratensis L. Skiz, a także Phleum pratense L. Skala i Festuca rubra L. Atra. Z traw niewysianych największe
znaczenie miały Poa pratensis L. i Poa annua L., a z chwastów Ranunculus repens L., lepiej znoszący nadmierne uwilgotnienie.
Porównywane mieszanki pastwiskowe lepiej odrastały w okresie letnim (pokos III i IV), bez istotnego zróżnicowania
między sobą. Wysokość runi bardziej zależała od warunków wilgotnościowych i pokosu niż rodzaju mieszanek, zwłaszcza w
kolejnych latach użytkowania. Zaobserwowano tendencję większej stabilności mieszanki modelowej P1, związaną z większą
stabilnością jej składu gatunkowego. Łączne plony poszczególnych mieszanek były wyrównane (od 18,69 do 20,76 t.ha-1). Nieznacznie
większe plony uzyskano z mieszanek uproszczonej P3 i modelowej P1, najmniejsze z Lolium perenne L. w siewie czystym
(największa degradacja runi). Większe zróżnicowanie plonów wystąpiło w pokosach i latach, na skutek wpływu warunków
termicznych i wilgotnościowych. Wartość paszowa porównywanych mieszanek, mierzona liczbą wartości użytkowej Lwu, była
wyrównana: bardzo dobra i dobra, z wyjątkiem runi obiektu P4 (Lolium perenne L. odm. Baristra), której jakość w wyniku silnej
degradacji w ostatnim roku badań, była mierna (Lwu = 5,92). Jakość runi mieszanki modelowej P1 (dostosowanej do siedliska)
była bardzo dobra (Lwu = 8,0-9,0) w całym okresie badań, co wynikało z mniejszego zakresu zmian składu botanicznego
tej mieszanki. Zaobserwowane zmiany świadczą o zanikaniu różnic wynikających ze składu wysianych mieszanek oraz o
wykształcaniu się zbiorowisk dostosowanych florystycznie do panujących warunków siedliskowych. Właściwy dobór gatunków
i ich odmian do mieszanek spowalnia ten proces.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ odmiany rzepaku na własności użytkowe oleju rzepakowego jako paliwa

W artykule zaprezentowano wyniki badań związanych z weryfikacją hipotezy, zawierającej przypuszczenie, o wpływie odmiany nasion rzepaku na właściwości wytłaczanego z niego oleju, w aspekcie jego przydatności jako paliwa do napędu wysokoprężnych, średnioobrotowych silników spalinowych. Badania przeprowadzono dla dwóch, najbardziej rozpowszechnionych, średnio oleinowych odmian rzepaku uprawianych w kraju. Wybrano do tego celu odmiany Bojan i Kama. W badaniach, przeprowadzonych na specjalnie zaprojektowanym stanowisku badawczym do wytłaczania oleju, wykorzystano tłocznię ślimakową firmy Ferment-Duo. Wartości wybranych właściwości, pozyskiwanego na stanowisku, oleju rzepakowego, wyznaczano w specjalistycznym, akredytowanym laboratorium paliwowym, zgodnie z obowiązującymi normami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przekształcanie się zbiorowisk łąkowych w wyniku zmian uwilgotnienia siedlisk łąkowych

Badania prowadzono w latach 1991-2010 w woj. łódzkim na łąkach pobagiennych, zmeliorowanych w latach 60. XX w. Melioracje
uruchomiły i przyspieszyły procesy przeobrażenia materii organicznej. Większość zmeliorowanych łąk zagospodarowano
i poprawnie użytkowano. Wykształciły się na nich rolniczo wartościowe zbiorowiska z klasy Molinio-
Arrhenathereteae. Na początku lat 90. XX w. nastąpiło zwiększanie uwilgotnienia łąk pobagiennych w wyniku zaniechania
konserwacji szczegółowych urządzeń melioracyjnych oraz obniżenia poziomu pratotechniki. Z runi ustępowały lub zmniejszały
swój udział rolniczo wartościowe gatunki z klasy Molinio-Arrhenatheretea, a zwiększał się udział ziół i chwastów
oraz/lub turzyc siedlisk mokrych i bagiennych. Zwiększanie uwilgotnienia siedlisk łąkowych spowodowało przekształcanie
siedlisk mokrych w siedliska zabagniające lub bagienne, należące już do łęgu zastoiskowego lub bielawy właściwej.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie kosztów energii zawartej w paliwach w kontekście ekologicznym

W pracy porównano ceny energii zawartej w różnych paliwach na podstawie cen paliw w 2013 roku. Przedstawiono zmianę
tych cen w stosunku do roku 2012. Porównano także koszty energii uzyskanej z różnych paliw do wytwarzania ciepła i napędu
pojazdów.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wybrane właściwości fizyczne nadkładów zastosowanych w doświadczeniu z rekultywacją popiołów z węgla kamiennego w zespole elektrowni „Dolna Odra”

Przedmiotem badań były nadkłady o grubości 40 cm tworzące wierzchnią warstwę składowiska popiołu, wytworzone z zastosowaniem osadów i kompostów. Nadkład II zawierał około dwa razy mniej materii organicznej od nadkładu IV. Obiektem porównawczym był czysty popiół. Na głębokościach 5-10 i 15-20 cm oznaczono wilgotność aktualną (Waw), gęstość objętościową (ρd), opór ścinania (Sc) i zwięzłość gleby (Zw). Wartości ρd różniły się istotnie, najniższe były w nadkładzie IV (0,77 g*cm-3), najwyższe zaś w II (1,19 g*cm-3). Zmierzone w nadkładach Sc (33-61 kPa) i Zw (497-1121 kPa) były zbliżone do stwierdzanych w glebach naturalnych. W popiele były one istotnie wyższe i mieściły się odpowiednio w przedziałach 90-218 oraz 2021 – 4020 kPa.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozwój rolnictwa ekologicznego w Polsce

W pracy dokonano analizy, w ujęciu regionalnym, liczby i wielkości gospodarstw ekologicznych, struktury użytkowania gruntów, struktury zasiewów i obsady zwierząt w tych gospodarstwach. Do przygotowania opracowania wykorzystano zbiór informacji Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (GIJHAR-S). Wykazano wskazują, że gospodarstwo ekologiczne jest przeciętnie 3-krotnie większe od średniego w kraju i charakteryzuje się mniejszym udziałem gruntów ornych, a większym udziałem trwałych użytków zielonych i sadów. Struktura produkcji oraz struktura zasiewów ustabilizowanych gospodarstw (posiadających certyfikat) jest lepiej dostosowana do zasad ekologicznego gospodarowania, niż gospodarstw przestawianych na ekologiczne gospodarowanie. Wykazano duże regionalne zróżnicowanie (liczba gospodarstwa, ich wielkość oraz areał użytków rolnych) zainteresowania rolnictwem ekologicznym w Polsce. Pomimo dynamicznego rozwoju rolnictwa ekologicznego po akcesji Polski do UE, to w 2007 r. tylko niespełna 2 % UR kraju wykorzystywało rolnictwo ekologiczne, przy średniej dla UE (27 państw) wynoszącej 4,1 %.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Poziom i zróżnicowanie oferty asortymentowej żywności ekologicznej w dystrybucji specjalistycznej

W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych wśród 54 specjalistycznych dystrybutorów produktów ekologicznych (9 hurtowników i 45 detalistów). Omówiono wielkość i szerokość oferowanego asortymentu żywności ekologicznej. Skoncentrowano się również na czynnikach wewnętrznych i zewnętrznych warunkujących poprawę dostępności i większe zróżnicowanie ekoproduktów w badanych placówkach. Z przeprowadzonych badań wynika, że wzrost oferty asortymentowej ekoproduktów wymaga wysiłku zarówno natury finansowej, jak i organizacyjnej. Niezbędne jest zwiększenie liczby jednostek zaangażowanych w handel żywnością ekologiczną oraz poprawa wyposażenia sklepów i hurtowni, a także poszerzenie oferty producentów i wzrost popytu rynkowego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Produkcyjne i środowiskowe następstwa ekologicznego, integrowanego i konwencjonalnego systemu gospodarowania

W pracy przedstawiono wybrane wyniki 13-letnich badań prowadzonych w obiekcie doświadczalnym IUNG - PIB w Osinach k. Puław, w którym porównuje się różne systemy produkcji rolniczej. Celem pracy była ocena skutków produkcyjnych i środowiskowych zastosowania systemów gospodarowania różniących się organizacją produkcji roślinnej oraz poziomem intensywności stosowanych technologii. Analizowano plonowanie roślin oraz produkcyjność całych zmianowań w systemie: ekologicznym, integrowanym, konwencjonalnym i monokulturze, a także występowanie czynników ograniczających plonowanie roślin - zachwaszczenie i nasilenie chorób. Ocenę oddziaływań środowiskowych wykonano w oparciu o analizę: aktywności biologicznej gleby i jej zasobności w składniki pokarmowe oraz zawartości azotu mineralnego w glebie i roztworze glebowym. Największe plony pszenicy ozimej, zbóż jarych i ziemniaka uzyskano w systemie integrowanym. Wydajność zmianowania była największa w systemie ekologicznym - 65 i integrowanym - 63 jedn. zbóż, a najmniejsza w monokulturze -48 jedn. zbóż. System ekologiczny, w porównaniu z pozostałymi sposobami gospodarowania, charakteryzował się najkorzystniejszymi wskaźnikami oceny środowiskowej: aktywnością biologiczną, koncentracją azotu mineralnego w glebie i przesączach glebowych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Występowanie suchej zgnilizny bulw (Fusarium spp.) na wybranych odmianach ziemniaka uprawianego w systemie ekologicznym

W latach 2005-2007 na polach doświadczalnych IUNG - PIB w Osinach k/Puław badano występowanie suchej zgnilizny bulw ziemniaka (Fusarium spp.). Obiektem doświadczalnym było 8 odmian ziemniaka uprawianych w systemie ekologicznym w kombinacji po podkiełkowywaniu sadzeniaków i bez podkiełkowywania. Ocenę zdrowotności bulw wykonano 4 tygodnie po zbiorach. Sucha zgnilizna bulw występowała w niewielkim nasileniu. Analiza statystyczna nie wykazała istotnego wpływu podkiełkowywania sadzeniaków badanych odmian na występowanie choroby. Jedynie na odmianie Drop, średnie trzyletnie wskazują istotnie wyższy procent bulw z objawami chorobowymi z kombinacji po zabiegu podkiełkowywania. Zaobserwowano pewne zróżnicowanie w podatności odmian. Na podstawie analizy średnich z trzech lat badań stwierdzono, że najbardziej podatnymi na chorobę były odmiany Orlik i Korona. Najniższe porażenie odnotowano na odmianie Gracja.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena zastosowania Pythium oligandrum do zaprawiania nasion warzyw oraz ocena jego wpływu na rozwój roślin

Na rynku systematycznie zwiększa się asortyment produktów skierowanych do produkcji roślinnej, które mają zwiększać
zdrowotność roślin poprzez indukowanie procesów obronnych i stymulować ich rozwój. W większości są to produkty oparte
na mikroorganizmach konkurencyjnych w stosunku do patogenów lub substancjach naturalnych. Celem badań była ocena
przydatności środka ochrony roślin opartego na Pythium oligandrum do zaprawiania (na sucho i na mokro) nasion warzyw
oraz ocena jego wpływu na dalszy ich rozwój. Stwierdzono, że rodzaj zaprawiania nie miał wpływu na wschody marchwi.
Dla rzodkiewki obserwowano tendencję zwiększenia liczby wschodów po zaprawianiu suchym, podobnie jak dla pomidora.
Spośród roślin, które wzeszły największą ilość wypadów roślin rosnących w gruncie obserwowano po suchym zaprawianiu
nasion marchwi, w przypadku rzodkiewki nie stwierdzono wpływu rodzaju zaprawiania na ilość martwych roślin.
W przypadku pomidora zaobserwowano, że mokre zaprawianie przyczyniło się do zdecydowanego większego obumierania
siewek. W dalszej wegetacji rosnące rośliny marchwi, rzodkiewki i pomidora zarówno po zaprawianiu suchym, jak
i mokrym, silniej wykształciły częściej nadziemną i podziemną w porównaniu do roślin kontrolnych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatku wycierki ziemniaczanej do otrębów owsianych na energochłonność procesu granulowania i jakość granulatu

W pracy przedstawiono wyniki badań procesu zagęszczania mieszaniny roślinnych odpadów otrębów owsianych i wycierki ziemniaczanej. Badania wstępne zagęszczania otrębów owsianych przeprowadzono na stanowisku SS-3, z układem roboczym „otwarta komora zagęszczania-tłok zagęszczający”, używając komory otwartej o średnicy 8 mm i długości 47 mm. Badania właściwe procesu zagęszczania przeprowadzono w układzie roboczym granulatora typu P-300 z układem płaska matryca–rolki zagęszczające. W badaniach tych określono energochłonność procesu granulowania oraz jakość uzyskanego granulatu (gęstość i wytrzymałość kinetyczną). Oznaczanie wytrzymałości kinetycznej granulatu otrzymanego w układzie roboczym granulatora wykonano zgodnie z Polskimi Normami metodą Holmena. Wyniki przeprowadzonych badań pozwoliły stwierdzić, że dodatek wycierki ziemniaczanej do otrębów owsianych spowodował zwiększenie podatności mieszanki na zagęszczanie i obniżenie zapotrzebowania granulatora na moc. Dodatek wycierki do ok. 20% pozwala na uzyskanie granulatu o wysokiej jakość stanowiącego pełnowartościowe paliwo stałe.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozwój rolnictwa ekologicznego w ostatnim 20-leciu w Polsce i UE

Szacuje się, że w Europie w latach 1991-2010 powierzchnia UR wykorzystywanych przez gospodarstwa ekologiczne wzrosła
z około 0,4 do 10 mln ha. W Polsce szybki rozwój rolnictwa ekologicznego nastapił dopiero po integracji z UE. W latach
2004-2012 liczba gospodarstw ekologicznych wzrosła z 3 760 do25 944, a powierzchnia UR z 50 do 602 tys. ha.
W sumie w 2012 r. gospodarstwa ekologiczne wykorzystywały w Polsce 4,3% UR, a udział ten wahał sie od poniżej 1% w
województwach (opolskie, kujawsko-pomorskie i łódzkie) do 10-15% w województwach (lubuskie, warminsko-mazurskie i
zachodniopomorskie). Średnia powierzchnia gospodarstwa ekologicznego wynosi 25,5 ha i jest 3-krotnie wieksza, w porównaniu
do ogółu gospodarstw rolnych w kraju. W gospodarstwach ekologicznych około 60% gruntów zajmują rośliny pastewne
(trwałe użytki zielone oraz pastewne na gruntach ornych). Udział sadów wynosi około 12%, czyli jest 5-krotnie
większy niż średnio w kraju. W strukturze zasiewów gospodarstw ekologicznych wyraźnie mniejszy jest udział zbóż, ziemniaków
oraz warzyw. Obsada zwierząt jest średnio ponad 2-krotnie mniejsza niż w całym naszym rolnictwie. Czynniki te
powodują, że wolumen ekologicznej produkcji towarowej jest stosunkowo mały.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ dodatków organicznych oraz preparatu EM-A na właściwości fizyczne, chemiczne oraz na stan struktury poziomu orno-próchnicznego gleby uprawnej. Część III. Stan struktury

W pracy podjęto próbę oceny wpływu preparatu EM-A oraz różnych dawek obornika i słomy na parametry struktury gleby
mineralnej. Założono doświadczenie wazonowe składające się z 12 kombinacji wymienionych wyżej dodatków. Po 9-cio
miesięcznej inkubacji z poszczególnych wariantów nawozowych wycięto modele agregatów o objętości 1cm3. Oznaczono w
nich takie parametry, jak: dynamiczną i statyczną wodoodporność, stan agregacji wtórnej po dynamicznym i statycznym
działaniu wody oraz minimalną i maksymalną pojemność kapilarną. Uzyskane wyniki badań wskazały na pozytywny wpływ
dodatków organicznych na testowane parametry struktury. Szczególnie ważną była poprawa agregacji wtórnej po statycznym
i dynamicznym działaniu wody. Na uwagę zasługuje także wzrost pojemności kapilarnych. Wpływ EM-A był najczęściej
negatywny. Korzystne oddziaływanie szczepionki było niewielkie i sporadyczne. Wyniki przeprowadzonego doświadczenia
potwierdziły skuteczność pozytywnego oddziaływania dodatków organicznych na większość badanych właściwości struktur
glebowych. Aplikacja wraz z nimi EM-A wydaje się być natomiast nieuzasadnioną, a nawet szkodliwą.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie ekologicznego materiału siewnego i szkółkarskiego w certyfikowanych gospodarstwach ekologicznych województwa lubelskiego

Badania ankietowe zostały przeprowadzone w 2012 roku w 87 losowo wybranych gospodarstwach ekologicznych na Lubelszczyźnie.
W badanej grupie przeważały gospodarstwa małe i średnie (do 15 ha). Ponad połowa gospodarstw prowadziła
wyłącznie produkcję roślinną. Dominowały uprawy rolnicze 54%, sady 25% i łąki 14% powierzchni. Około 20% rolników
kupowało materiał siewny, a 11% materiał szkółkarski. Respondenci najczęściej odpowiadali, że nasiona pochodzą
z gospodarstwa ekologicznego znajomego rolnika. Najważniejszym kryterium wyboru uprawianych odmian była możliwość
zbytu wyprodukowanych surowców i charakterystyka odmiany. Mniej ważne dla producentów było to czy nasiona pochodziły
z produkcji ekologicznej. Rolnicy często brali pod uwagę także wydajność odmiany, cenę oraz jakość nasion czy sadzonek.
Zwracali również uwagę na to, żeby sadzonki wyprodukowane zostały w zbliżonym mikroklimacie. Dla większości rolników
(62%) źródłem informacji o ekologicznym materiale siewnym i szkółkarskim byli doradcy rolniczy. Zdecydowana
większość producentów ekologicznych (ponad 86%) wyraziła zadowolenie z jakości zakupionego materiału siewnego
i szkółkarskiego.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Plon i wykorzystanie runi motylkowato-trawiastej użytkowanej zmiennie w warunkach ekologicznej uprawy

Celem badań polowych realizowanych w latach 2009-2012 w RZD IUNG-PIB Grabów (Polska, woj. mazowieckie;
51°21’N; 21°40’E) na polu ekologicznym była ocena plonowania czterech mieszanek motylkowato-trawiastych o 50%
(łącznym) udziale w stosunku do siewu czystego zastosowanych gatunków roślin motylkowatych i 50% (łącznym) udziale
gatunków traw (czynnik I) w użytkowaniu pastwiskowym i zmiennym kośno-pastwiskowym (czynnik II. Doświadczenie polowe
założono w układzie Split-bloc. Wykazano, że wydajność runi i udział komponentów zmieniają się w latach użytkowania,
a w trzecim roku zmiennego kośno-pastwiskowego użytkowania plon suchej masy i wykorzystanie runi było lepsze niż na
pastwisku. Wypas krów sprzyjał rozwojowi roślin motylkowatych runi. Najwyższe i stabilne w latach plonowanie oraz zrównoważony
udział komponentów charakteryzował ruń lucerny z trawami i koniczyny białej i lucerny z trawami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ wysokości opryskiwania na równomierność osadzania biologicznych środków ochrony roślin - owadobójczych nicieni

W artykule przedstawiono wyniki badań nad nierównomiernością stężenia biologicznych środków ochrony roślin - owadobójczych nicieni Steinernema feltiae w osadzającej się cieczy. Eksperyment przeprowadzono z zastosowaniem płaskostrumieniowych rozpylaczy; TeeJet XR 8002 przy wysokości opryskiwania nad stołem pomiarowym 0,375 i 0,75 m i XR 11002 przy wysokości 0,25 i 0,5 m. Rozpylaną ciecz zbierano do cylindrów pomiarowych. Stwierdzono wpływ wysokości opryskiwania na zmiany stężenia nicieni w cieczy zbieranej do cylindrów pomiarowych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport