rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Diagnostyka drganiowa jako metoda wspomagania doboru oleju do smarowania przekładni zębatej

W opracowaniu przedstawiono zagadnienie wspomagania doboru optymalnej klasy lepkościowej oleju smarującego do walcowej przekładni zębatej poprzez zastosowanie analizy drganiowej. Dla pracującej w elektrociepłowni w układzie napędowym przenośnika taśmowego przekładni smarowanej olejem maszynowym o zbyt niskiej klasie lepkości (VG ISO 46) dokonano w wybranych punktach obudowy pomiaru drgań, stwierdzając ich podwyższony poziom. Zaproponowano więc zastosowanie oleju przekładniowego o klasie lepkości VG 150, co jak wykazały wyniki badań spowodowało obniżenie amplitudy drgań (a zatem i hałasu) generowanych przez przekładnię oraz obniżenie ustalonej temperatury roboczej oleju o około 15%. Zaprezentowany w artykule praktyczny przykład dokumentuje możliwość zastosowania diagnostyki drganiowej jako metody wspomagania w procesie optymalizacji doboru oleju do smarowania przemysłowych przekładni zębatych.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Tribologia smarowania granicznego

Autorzy wyjaśnili, kiedy zachodzi tarcie suche i jaki wpływ ma wartość obciążenia na współczynnik tarcia oraz przedstawili, w jakich technicznych warunkach zachodzi tacie płynne. Tarcie płynne, jak wiemy, jest wtedy, kiedy pomiędzy elementami tworzy się warstwa smarna.  W pracy przedstawiono warunki występowania tarcia granicznego zachodzącego po przerwaniu filmu smarowego oraz omówiono doniesienia literaturowe związane z badanym tematem. Podano, jak powstaje graniczna warstwa w czasie smarowania elementów maszyn oraz jakie warstwy powstają po zadziałaniu dodatków przeciwzatarciowych typu EP na bazie siarki.  W oparciu o wyniki badań własności dodatków przeciwzużyciowych i przeciwzatarciowych otrzymane przez innych autorów wyjaśniono, w jakich warunkach zachodzi przejście tarcia płynnego w graniczne. W pracy przedstawiono wykresy wpływu obciążenia i prędkości poślizgu na współczynnik tarcia.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ wilgotności i temperatury powietrza na współczynnik tarcia statycznego wybranych par ślizgowych metal-polimer

Warunki otoczenia występujące podczas współpracy elementów nie pozostają bez wpływu na wartość współczynnika tarcia statycznego. W literaturze można znaleźć przede wszystkim opracowania dotyczące wpływu temperatury na procesy tarcia materiałów polimerowych. Wciąż jednak niewiele jest informacji na temat wpływu wilgotności na te procesy. W niniejszej pracy podjęto próbę analizy wpływu temperatury i wilgotności powietrza na współczynnik tarcia statycznego wybranych par ślizgowych typu metal-polimer. Przedstawiono wyniki badań dla wybranych par ślizgowych typu metal-polimer w warunkach tarcia technicznie suchego. Badania przeprowadzono na stanowisku typu "pin-on-disc" w komorze klimatycznej w zakresie temperatury od 10°C do 90°C oraz wilgotności względnej od 35% do 95%.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Smar plastyczny w metalopolimerowym kompozycie termoutwardzalnym

W pracy opisano eksperyment dotyczący modyfikacji właściwości tribologicznych kompozytu metalopolimerowego uzyskanego na bazie tłoczywa fenolowo-formaldehydowego poprzez wprowadzenie do jego składu wysokotemperaturowego smaru plastycznego. Rozwiązanie problemu smarowania skojarzenia ślizgowego układu stal–kompozyt polegało na ustaleniu ilościowego stosunku ekologicznego smaru plastycznego do niskotarciowego kompozytu dla uzyskania jak najlepszych charakterystyk tarciowo-zużyciowych. Badania wykonano w warunkach odwzorowujących pracę rzeczywistego ślizgowego węzła tarcia, bez smarowania zewnętrznego, w warunkach smarowania technicznie suchego. Testy tribologiczne realizowano w zmiennych warunkach prędkości ślizgania i nacisku jednostkowego. W rezultacie przeprowadzonych badań i analiz ustalono zależność odporności na zużycie od składu kompozytu metalopolimerowego. Stwierdzono, że zawartość smaru plastycznego w kompozycie korzystnie wpływa na warunki współpracy skojarzenia kompozyt–stal, następuje obniżenie współczynnika tarcia i temperatury węzła tarcia oraz wzrasta odporność na zużycie modyfikowanego kompozytu.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ warunków dyspergowania montmorylonitu w żywicy epoksydowej na właściwości mechaniczne i morfologię nanokompozytów

W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości mechanicznych i morfologii nanokompozytów polimerowych z osnową epoksydową i glinokrzemianem. Jako napełniacz zastosowano montmorylonit (MMT) Closite 30B. Stwierdzono, że jego obecność korzystnie wpływa na właściwości mechaniczne żywicy epoksydowej. Zastosowano kilka sposobów dyspergowania MMT w żywicy epoksydowej: dyspergowanie mechaniczne, (prędkość obrotowa 9500 i 20500 obr./min), dyspergowanie ultradźwiękowe (amplituda 50 i 100%) oraz metodę skojarzoną łączącą dyspergowanie mechaniczne i ultradźwiękowe (prędkość 9500 obr./min, amplituda 100%). Czas dyspergowania był jednakowy dla wszystkich metod (10 min). Właściwości wytrzymałościowe nanokompozytów zależą istotnie od sposobu dyspergowania napełniacza. Wyniki badań otrzymane za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) i szerokokątowej dyfraktometrii rentgenowskiej (WAXS) wskazują, że uzyskano równomierne zdyspergowanie napełniacza i exfoliację warstw glinokrzemianu.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza przydatności wybranych metod badawczych do oceny spójności wewnętrznej opracowanego smaru oraz jego oddziaływań adhezyjnych z podłożem stalowym

Celem pracy był dobór metod badawczych i ocena informatywności otrzymanych wyników badania oddziaływań występujących pomiędzy opracowanym smarem plastycznym a roboczymi powierzchniami węzła tarcia wykonanymi ze stali. Przeprowadzone prace wstępne wykazały, że do oceny może być zastosowany pomiar siły rozrywania, penetracji i obciążenia zacierającego, które to parametry wykazują liniową zależność pomiędzy sobą. Uzyskane wyniki wskazują, że istnieje możliwość wykorzystania opracowanych metodyk do oceny porównawczej stopnia adhezji smarów do podłoża.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badania własności przeciwzużyciowych i przeciwzatarciowych smarów plastycznych stosowanych w łożyskach tocznych

Łożyska toczne występują we wszelkiego rodzaju maszynach, których elementy przemieszczają się względem siebie. Często decydują one o trwałości maszyn, w których je zastosowano, przy czym istotną (często niedocenianą) rolę odgrywa tutaj czynnik smarujący. Efektem oddziaływania medium smarującego (oleju lub smaru plastycznego) jest zmniejszenie oporów ruchu przemieszczających się względem siebie elementów oraz zmniejszenie ich zużycia. W większości przypadków łożyska toczne smarowane są smarami plastycznymi, co znacznie ułatwia lub całkowicie eliminuje obsługę, upraszcza konstrukcję i w konsekwencji obniża koszty eksploatacji. W praktyce przemysłowej stosowane są smary plastyczne różnych producentów. O ich przydatności w określonych warunkach pracy decydują takie cechy jak: konsystencja, zakres temperatur pracy, odporność na działanie wody oraz smarność. W artykule przedstawiono ogólną charakterystykę smarów plastycznych oraz porównawcze wyniki badań własności smarnych wybranych smarów stosowanych w łożyskach tocznych. Badania wykazały, że smary plastyczne Motor Life zdecydowanie polepszają własności smarne węzła tarcia, który tym samym jest zdolny przenosić większe obciążenia i temperatury. Zastosowanie smaru plastycznego o lepszych własnościach przeciwzużyciowych i przeciwzatarciowych może w trudnych warunkach pracy łożyska uchronić je przed zatarciem, a tym samym zwiększyć trwałość maszyny, w której łożysko to zostało zamontowane.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Modyfikowanie warunków pracy węzła tarcia olejami z dodatkami eksploatacyjnymi na bazie środków smarnych stałych

W artykule przedstawiono rezultaty badań stosowania w czasie eksploatacji dodatków na bazie środków smarnych stałych miedzi i ołowiu oraz dwusiarczku molibdenu do oleju smarowego AN68 i CE/SF SAE 15W/40. Rezultaty badań wyznaczono za pomocą aparatu czterokulowego testera T-02 poprzez następujące wskaźniki własności smarnych: obciążenie zespawania Pz, obciążenie niezacierające Pn, wskaźnik zużycia pod obciążeniem Ih oraz obciążenie niezacierające Pt. Wskaźniki pozwoliły na określenie pozytywnego lub negatywnego wpływu dodatków eksploatacyjnych na właściwości przeciwzatarciowe i przeciwzużyciowe.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Charakterystyki tribologiczne oleju smarowego eksploatowanego w silniku okrętowym

W artykule przedstawiono charakterystyki tribologiczne oleju obiegowego
Titan Truck Plus 15W40 użytkowanego w bezwodzikowym silniku okrętowym
Caterpillar 3512B. Badania wykonano na aparacie czterokulowym T-02 zgodnie
z PN-76/C-04147. Producent silnika Caterpillar 3512B zaleca wymianę
oleju co 1000 godzin. Na Rys. 2–5 przedstawiono przebiegi zmian momentu
tarcia i temperatury przy narastającym obciążeniu elementów węzła tarcia smarowanych
różnymi próbkami oleju. Próbki oleju pobierano z systemu smarnego
silnika w zalecanym okresie eksploatacji. Na podstawie uzyskanych charakterystyk
wyznaczono obciążenia zacierające. Stwierdzono, iż wartość obciążenia zacierającego nie jest miarodajnym wskaźnikiem oceny smarności oleju. Istotny
jest przebieg zmian momentu tarcia w całym zakresie obciążenia w celu
uzyskania odpowiedzi na pytanie, jaki przebieg ma proces niszczenia i odbudowywania
warstwy granicznej w funkcji czasu.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badania nad zastosowaniem ciągłego pomiaru konsystencji do identyfikacji efektu relaksacji naprężeń w mikrostrukturze smarów plastycznych

W artykule krótko omówiono budowę smarów plastycznych i wskazano na szczególny wpływ oddziaływań międzymolekularnych na stabilność mikrostruktury kompozycji smarowej. Zaproponowano modyfikację dotychczasowej normatywnej procedury pomiaru konsystencji smarów plastycznych, polegającą na wprowadzeniu ciągłej rejestracji wartości penetracji badanego produktu z zastosowaniem techniki triangulacji laserowej. Rezultatem takiego pomiaru jest krzywa penetracji przedstawiająca zmiany wartości liczby penetracji w czasie badania. Przeprowadzone wstępne testy wskazują, że modyfikacja taka umożliwia obserwację stabilności mikrostruktury smaru podczas działania na nią naprężeń, związanych z zagłębianiem się stożka pomiarowego. Artykuł zawiera analizę obserwowanych fluktuacji krzywych penetracji, które mogą być efektem relaksacji naprężeń w strukturze smarów plastycznych. Podjęto także próbę określenia średnich czasów oraz wartości efektów relaksacyjnych dla smarów plastycznych. Stwierdzono, iż zastosowanie ciągłej rejestracji położenia stożka pomiarowego pozwala na rozszerzenie informatywności uzyskiwanych wyników pomiaru penetracji.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Przebieg procesu zacierania smarowanych wysokoobciążonych skojarzeń ciernych z elementami pokrytymi powłoką WC/C

Celem pracy było opisanie mechanizmów niszczenia smarowanego wysokoobciążonego węzła tarcia z elementami pokrytymi niskotarciową powłoką WC/C tworzących strefę tarcia. Badania wykonano dla niskotarciowej powłoki WC/C (a-C:H:W) otrzymanej metodą reaktywnego rozpylania w procesie PVD. Testy przeprowadzono z wykorzystaniem aparatu czterokilowego, stosując metodę badania zacierania w warunkach ciągłego narastania obciążenia. Badania wykonano dla czterech kombinacji materiałowych: stal/stal (kulka górna stalowa / kulki dolne stalowe), stal/powłoka (kulka górna stalowa / kulki dolne stalowe pokryte powłoką WC/C), powłoka/stal (kulka górna pokryta powłoką WC/C / kulki dolne stalowe), powłoka/powłoka (kulka górna pokryta powłoką WC/C / kulki dolne pokryte powłoką WC/C). Węzeł tarcia smarowano polialfaolefinowym olejem syntetycznym (PAO-8) bez dodatków uszlachetniających. Obserwację warstwy wierzchniej przeprowadzono z wykorzystaniem mikroskopu elektronowego (SEM) i mikroskopu sił atomowych (AFM). Analizy składu warstwy wierzchniej wykonano, stosując mikroanalizator rentgenowski (EDS), spektrometr z wyładowaniem jarzeniowym (GDOES) i rentgenowską spektroskopię fotoelektronową (XPS). W oparciu o wykonane analizy i obserwacje opisano propagację zacierania badanych skojarzeń. Wysoka odporność na zacieranie skojarzenia stalowego, w którym pokryto powłoką element o większym stopniu przekrycia wynika z wyeliminowania powinowactwa materiałowego elementów trących oraz podatności tego skojarzenia na docieranie. Kluczową rolę odgrywa także wprowadzenie w strefę tarcia smaru stałego w postaci grafitu oraz transfer materiału z elementu stalowego na powierzchnie pokrytą powłoką.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ rodzaju i stężenia poliwinylopirolidonów na wybrane charakterystyki tribologiczne ich wodnych roztworów

Związki aktywne powierzchniowo mogą być efektywnymi dodatkami modyfikującymi właściwości smarne wody. Mechanizm ich działania polega na tworzeniu filmu smarnego wzbogaconego o aktywny związek. Wybór poliwinylopirolidonów jako dodatków był podyktowany ich obojętnością fizjologiczną oraz brakiem szkodliwego oddziaływania na środowisko naturalne. Badaniom poddano wodne roztwory dwóch poliwinylopirolidonów o stopniu polimeryzacji: 450 (PVP 450) i 14400 (PVP 14400). Stwierdzono istotny wpływ długości łańcucha polimerowego na właściwości fizykochemiczne (lepkość, napięcie powierzchniowe, zwilżalność stali) i tribologiczne (opory ruchu, zużycie). Pomiary wielkości tribologicznych wykonywano na tribometrze T-11, w skojarzeniu: stalowa kulka–stalowa tarcza, dla trzech obciążeń: 10, 30, 50 N. Wprowadzenie dodatków powoduje zmniejszenie współczynnika tarcia (ž) względem wody nawet 2 i 1,8 razy odpowiednio dla roztworów PVP 450 i PVP 14400. Istotny wpływ ma stopień polimeryzacji dodatków na średnicę skazy (d). Wartości d dla roztworów PVP 450 są nawet 1,8 razy mniejsze niż wyznaczone dla wody, podczas gdy wartości dla roztworów PVP 14400 i wody są porównywalne.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Opory tarcia wybranych materiałów polimerowych podczas ślizgania po lodzie

Specyficzne właściwości wody znajdującej sie w fazie stałej (lodu) umożliwiają ślizganie sie po niej innych ciał stałych przy niewielkim współczynniku tarcia. Podczas ślizgania materiału polimerowego po powierzchni lodu zachodzi wiele różnych zjawisk, które wpływają na opory tarcia. Autorzy przedstawili wyniki badań wpływu temperatury otoczenia w zakresie od -30 do -5°C na wartość współczynnika tarcia (statycznego i kinetycznego) wybranych tworzyw sztucznych (termoplastycznych: PTFE, POM PE-HD oraz elastomerów: NBR, PUR, SI) po lodzie. Badania przeprowadzono na stanowisku typu pin-on-disk, które umieszczono w komorze klimatycznej. Umożliwiło to kontrolowanie warunków otoczenia. Uzyskane wyniki wykazały, że współczynnik tarcia badanych materiałów maleje wraz ze wzrostem temperatury. Wyjątkiem były materiały elastomerowe (NBR, PUR), dla których zaobserwowano obniżenie współczynnika tarcia w temperaturze poniżej -20°C. Przyczyniła się do tego zmiana elastyczności (sztywności) tych materiałów wraz z obniżeniem temperatury.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Właściwości reologiczne biododatków pochodzenia roślinnego o działaniu przeciwzużyciowym

Przedstawiono wyniki badań tribologicznych i reologicznych modelowych kompozycji smarowych zawierających biododatki otrzymane z surowców odnawialnych (olejów roślinnych). Stwierdzono, że działanie biododatków uzależnione jest od rodzaju bazy olejowej. Biododatki, wykazujące efektywność przeciwzużyciową w syntetycznych i roślinnych bazach olejowych, nie powodują pogorszenia ich właściwości reologicznych.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza naprężeń kontaktowych i naprężeń zginających występujących w przekładniach zębatych Power Shift

W pracy przedstawiono zagadnienia związane z naprężeniami kontaktowymi i z naprężeniami zginającymi, uzyskanymi w badaniach numerycznych przekładni zębatej power shift. Badana przekładnia składa się z czternastu kół, które tworzą dziesięć par zębatych. Analizowano wpływ współczynnika przesunięcia zarysu oraz modułu na wartość naprężeń kontaktowych i naprężeń zginających.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ promieniowania ultrafioletowego na lepkość olejów smarowych

W artykule przedstawiono wyniki badań lepkości próbek mineralnego oleju bazowego, oleju bazowego z dodatkiem typu wiskozatora oraz oleju silnikowego po ich naświetleniu promieniowaniem ultrafiletowym UV-C w różnych sekwencjach czasowych.  Wykazano, że istnieje wpływ czasu naświetlania tych próbek na zmiany ich lepkości kinematycznej oraz na wskaźnik lepkości. Uznano, że prezentowana metoda nadaje się do badań porównawczych stabilności lepkości olejów smarowych.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Polimery kationowe jako efektywne dodatki do substancji smarowych na bazie wody

Głównie ze względu na aspekty ekologiczne prowadzone są badania nad zastosowaniem wody jako bazy substancji smarowych. Trwają próby poprawy jej niekorzystnych właściwości tribologicznych i fizykochemicznych (np. działania korodującego) przez wprowadzanie dodatków. W prezentowanej pracy jako komponenty roztworów zaproponowano kationowe polimery wykazujące aktywność powierzchniową. Są nimi Polyquaternium-7 (PQ7, kopolimer chlorku diallilo dimetyloamoniowego i akryloamidu) i Polyquaternium-47 (PQ47, kopolimer kwasu akrylowego, chlorku metakryloamidopropylotrimetylo amoniowego oraz akrylanu metylu). Podjęta problematyka badawcza jest zgodna z aktualnymi tendencjami prezentowanymi w przedmiotowej literaturze. Postuluje się w niej nawet zastosowanie kationowych polimerów do smarowania ruchomych elementów w żywych organizmach.  Przeprowadzono pomiary właściwości fizykochemicznych (napięcie powierzchniowe, lepkość) i tribologicznych (współczynnik tarcia, średnica skazy zużycia) w funkcji stężenia (1–5%) i obciążenia (10, 30 i 50 N). W tym celu wykorzystano Tribometr T-11 produkcji Instytutu Technologii Eksploatacji – PIB w Radomiu. Stwierdzono wysoką efektywność działania obydwu kationowych polimerów na obniżanie oporów ruchu i zużycia. Stwierdzono nawet 3-krotne zmniejszenie współczynnika tarcia i 2,5-krotne obniżenie średnicy skazy. Dyskutowano wpływ rodzaju związku i jego stężenia oraz wartości stosowanych obciążeń na zmierzone wielkości.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza wpływu zużywania na ustalone pole temperatury pary tarciowej

Prezentowane w literaturze przedmiotu modele procesów cieplnych spowodowanych tarciem zbudowane są na założeniu równości pracy i ciepła tarcia. Uproszczenie takie jest uzasadnione niewielkim, najczęściej kilkuprocentowym udziałem w bilansie energii składowej potrzebnej do tworzenia się produktów zużycia. W pracy [L. 1] autorzy wykazali istotny wpływ tego udziału na niestacjonarne pole temperatury elementów modelowej pary tarciowej, którą stanowiły dwie półnieskończone rury cienkościenne wymieniające ciepło z otoczeniem. Niniejsza praca nawiązuje do pracy [L. 1] i poświęcona jest analizie stacjonarnych procesów cieplnych w elementach systemu tribologicznego również przy założeniu, że część pracy tarcia powoduje zużywanie. Dodatkowo uwzględniono skończone długości rur cienkościennych. Wybór do analizy pary tarciowej z liniowym polem temperatury został podyktowany potrzebą uzyskania przejrzystej interpretacji wyników. Ustalono temperaturę styku tarciowego i rozkłady temperatury w poszczególnych rurach. Uwzględniono własności fizyczne materiałów, warunki wymiany ciepła z otoczeniem i niektóre cechy geometryczne trących się elementów. W celu zilustrowania wpływu zużywania na pola temperatury przybliżono także model trących się rur cienkościennych, oparty na założeniu o równości między pracą i ciepłem tarcia. Następnie porównano ze sobą oba modele. Przykłady obliczeniowe wykonano, stosując programy komputerowe Delphi i Excel. Wykazano, że zużywanie przyczynia się istotnie do zmniejszenia temperatury w poszczególnych punktach analizowanej pary tarciowej.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Tribologiczne aspekty doboru materiałów na implanty krążka międzykręgowego kręgosłupa

Endoprotezoplastyka krążka międzykręgowego jest stosunkowo nową procedurą
leczenia chorych z przewlekłymi bólami kręgosłupa o charakterze dyskogennym.
Niezależnie od doboru materiałów, z których wykonuje się elementy składowe
implantu krążka międzykręgowego, wciąż najistotniejszym czynnikiem
ograniczającym czas jego użytkowania jest podatność na zużycie wskutek tarcia.
W artykule przedstawiono ocenę procesów fizykomechanicznych występujących podczas użytkowaniu implantów, ze szczególnym uwzględnieniem procesów
tribologicznych. Uzyskane wyniki wskazują, że za względnie korzystny
zestaw materiałów należy uznać parę trącą typu metal–polietylen. Zastosowanie
polimerowej wkładki pozwala na uzyskanie stosunkowo niskich oporów tarcia
(współczynnik tarcia poniżej 0,1), nawet przy dużym obciążeniu układu
(2500źN). W przypadku pary trącej typu metal–metal za najkorzystniejszy materiał
należy uznać stop Co28Cr6Mo. W ramach artykuł dokonano oceny mechanizmu
zużycia poszczególnych par trących. Przedmiot analiz w przypadku
pary trącej typu metal–metal stanowiła także analiza rozkładu wielkości produktów
zużycia i stężenie jonów pierwiastków stopowych w cieczy smarującej.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Właściwości tribologiczne powłok DLC smarowanych biodegradowalną cieczą chłodząco-smarującą

W artykule przedstawiono wyniki badań tribologicznych powłok diamentopodobnych
DLC typu a-C:H osadzanych na stali HS6-5-2C (SW7M) techniką
chemicznego osadzania z fazy gazowej CVD wspomaganej plazmą PACVD.
Obserwacje struktury powłoki zrealizowano przy użyciu mikroskopu skaningowego
SEM JSM-7100F, a jej twardość zmierzono mikrotwardościomierzem
Matsuzawa. Analizy struktury geometrycznej powierzchni powłok a-C:H przed
i po testach tribologicznych wykonano profilometrem optycznym Talysurf CCI Lite. Badania tribologiczne przeprowadzono na testerze T-01 M pracującym
w skojarzeniu trącym kula–tarcza w ruchu ślizgowym. Testy zrealizowano
w warunkach tarcia ze smarowaniem cieczą chłodząco-smarującą zawierającą
dodatek uszlachetniający – asparginian cynku. Badania wykazały, że ciecz obróbkowa
wpłynęła na powstanie przeciwtarciowych warstw granicznych, które
zabezpieczyły przed bezpośrednim kontaktem powierzchni współpracujących
tarciowo. Wpłynęło to na zmniejszenie oporów ruchu oraz dodatkowo zapewniło
ochronę antykorozyjną w czasie prowadzenia testów.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badanie tribologiczne implantów sztucznych dysków kręgosłupa

W artykule omówiono metody leczenia dysfunkcji kręgosłupa za pomocą implantowania sztucznych krążków międzykręgowych. Wskazano na materiałowe i konstrukcyjne wymagania, które powinien spełniać implant. Podano wyniki badań tribologicznych prowadzonych na symulatorze kręgosłupa zaprojektowanym i wykonanym w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu.

Czasopismo: Tribologia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna