rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena organizacyjno-ekonomiczna gospodarstwa w okresie przekształcania z systemu produkcji konwencjonalnej na ekologiczny

W pracy przedstawiono oceną zmian organizacyjnych i efektów ekonomicznych gospodarstwa w procesie przestawiania z konwencjonalnego systemu produkcji na ekologiczny. Badania prowadzono w latach 2004-2007 w Zakładzie Doświadczalnym Grabów należącym do IUNG — P1B w Puławach. Oceną organizacyjno-ekonomiczną przeprowadzono porównując szereg kryteriów oraz wskaźników powszechnie stosowanych w ekonomice rolnictwa, takich jak: plonowanie roślin, wydajność zmianowania, intensywność organizacji produkcji rolnej, efektywność ekonomiczna i wielkość ekonomiczna gospodarstwa Zmiana sposobu gospodarowania w ZD Grabów z konwencjonalnego na ekologiczny spowodowała istotne zmiany produkcyjne i ekonomiczne. W okresie transformacji gospodarstwa odnotowano zmniejszenie pionowania zbóż, i wydajności całego zmianowania. W okresie przekształcania gospodarstwa odnotowano wzrost przychodów średnio o 42 % . Duże znaczenie w uzyskaniu tego wyniku miał system dopłat i dotacja dla rolnictwa ekologicznego. Wartość dopłat bezpośrednich oraz do produkcji ekologicznej stanowiła ok. 20 % produkcji końcowej gospodarstwa oraz ok. 57 % zysku gospodarstwa.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Przemieszczenia gleby w strefie koleiny formowanej przez koła ciągnika rolniczego

W artykule przedstawiono rezultaty pomiarów przemieszczeń gliny lekkiej wywołanych przejazdem ciągnika rolniczego. Do identyfikacji współrzędnych położenia wybranych punktów gleby, przed przejazdem ciągnika oraz po jego przejeździe, zastosowano kuliste znaczniki. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów stwierdzono, że przemieszczenia gleby były znacznie uzależnione od głębokości formowanej koleiny. Ich największe wartości wystąpiły w warstwie przypowierzchniowej położonej bezpośrednio pod przetaczającymi się kołami.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Badania wstępne nad wykorzystaniem bioreaktora w kompostowaniu kory sosnowej z dodatkiem lucerny

W przeprowadzonym doświadczeniu, trwającym 19 dni wykorzystano bioreaktory do określenia kierunków zmian wybranych
parametrów kompostowania kory sosnowej z lucerną. Lucerna stanowiła 10, 25 i 50% (w/w) udziału w stosunku do
świeżej masy kory. Stwierdzono, że dynamika zmian temperatur w komorach zależała głównie od udziału lucerny w kompostach.
Oznacza to, że była ona tym większa im większy był ten udział. Stwierdzono również, że procesowi kompostowania
towarzyszyła duża emisja amoniaku oraz sporadycznie H2S. Uzyskane wyniki będą podstawą do dokładniejszego planowania
dalszych prac w warunkach kontrolowanych a dotyczących kompostowania kory sosnowej z lucerną, jako źródłem azotu.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zróżnicowanie florystyczne i glebowe ekologicznych zbiorowisk łąkowych na glebach organicznych

W dolinie Noteci Leniwej, na Łąkach Mościckich, skład florystyczny wykazuje dużą różnorodność. Dominują zbiorowiska półnaturalne, cenne przyrodniczo, głównie z klasy Phragmitetea. Charakter półnaturalny zachowały zbiorowiska głównie siedlisk bagiennych i podmokłych, na których w ostatnich latach ograniczono lub zaniechano użytkowanie. Szansą dla zachowania ich walorów przyrodniczych jest krajowy Program rolnośrodowiskowy. W pracy przedstawiono charakterystykę zróżnicowania florystycznego i glebowego ekologicznych zbiorowisk łąkowych na glebach organicznych. Wykonano analizę florystyczną i zróżnicowanie wilgotnościowe jednostek syntaksonomicznych: Phalaridetum arundinaceae var. z Urtica dioica, zb. Angelico-Cirsietum oleracei i zb. ze związku Filipendulion ulmariae oraz Polygonum hydropiper var. z Rumex crispus. Ponadto dla wymienionych zbiorowisk opisano wyniki waloryzacji przyrodniczej. Wykonane wiercenia i odkrywki glebowe pozwoliły opisać budowę morfologiczną gleb, dokonać ich klasyfikacji typologicznej, przyrodniczej oraz użytkowej. Podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne gleb oznaczono przy użyciu powszechnie stosowanych metod w gleboznawstwie.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Występowanie motylkowatych w siedliskach cennych przyrodniczo

Badania dotyczące występowania motylkowatych w siedliskach cennych przyrodniczo, przeprowadzono w latach 2009-2010, na podstawie "Dokumentacji przyrodniczej siedliskowej". Jako powierzchnie badawcze wybrano kompleksy łąk zarówno na obszarze Natura 2000, jak i poza nią. W pięciu wariantach siedlisk pakietu 4 i 5 zbadano: ilość, sumę i średnią liczbę gatunków w płatach roślinnych. Ponadto określono jednostki fitosocjologiczne oraz typy siedlisk, w których występują motylkowate, według klasyfikacji Natura 2000, dla poszczególnych wariantów pakietu 5 oraz systematyczny wykaz występowania motylkowatych w różnych wariantach siedlisk przyrodniczych. Stwierdzono występowanie 17 gatunków roślin motylkowatych z 5 rodzajów. Najwięcej gatunków występuje w rodzaju Trifolium - 6 gatunków i rodzaju Vicia - 5 gatunków. Rodzaj: Medicago, Lathyrus i Lotus jest reprezentowany tylko przez 2 gatunki. Wśród motylkowatych cennych siedlisk i o dużych walorach przyrodniczych tylko 2 gatunki zanotowano w wariancie 5.2. - Mechowiska.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ różnych bionawozów i ulepszaczy glebowych stosowanych w szkółce ekologicznej na stopień porażenia okulantów wiśni przez opadzinę liści (Brumeriella jaapi Rehm.)

W szkółce ekologicznej wiśni odmiany 'Debreceni Bötermö' i 'Sabina', gdzie stosowano różne bioprodukty stymulujące wzrost roślin, badano dynamikę opadania liści porażanych przez drobną plamistość liści drzew pestkowych (Brumeriella jaapi Rehm.). W pierwszym roku prowadzenia szkółki stosowano doglebowo, najpierw na podkładki (siewki antypki- Prunus mahaleb L.), a później na okulanty takie bioprodukty jak: Micosat, Humus UP, Humus Active, Bio Feed Amin, Bio Feed Quality, Vinassa, Florovit Eco i Florovit Pro Nature, a także dolistnie Tytanit i Micosat F MS 200. Kombinację kontrolną stanowiły poletka roślin niczym nie traktowane, nawożone NPK oraz granulowanym obornikiem. Pierwsze symptomy choroby w postaci żółknięcia liści wystąpiły u wiśni już w trzeciej dekadzie lipca. W tym czasie nie stwierdzono istotnego wpływu stosowanych zabiegów na stopień porażenia drzewek tą chorobą. Obserwacje prowadzone w połowie sierpnia pokazały, że porażenie okulantów w zależności od rodzaju zastosowanych w szkółce bioproduktów wahało się od 23,8 do 47,5%. Najsłabiej porażone drzewka były tam, gdzie stosowano doglebowo takie bioprodukty jak: Micosat, BioFeed Amin, Vinassa i Florovit, a najsilniej w kombinacji zerowej i nawożonej NPK. W trzecim terminie obserwacji to jest w końcu sierpnia największą liczbę opadłych liści w przypadku odmiany 'Debreceni Bötermö' miały okulanty w kombinacji z nawożeniem zerowym, a najmniejszą - poletka nawożone bioproduktami, takimi jak: Bio Feed Amin i Tytanit, natomiast w przypadku odmiany 'Sabina' najmniej opadłych i porażonych liści patogenem Brumeriella jaapi było tam, gdzie stosowano do nawożenia roślin bioproduct Vinassa i granulowany Florovit Eco.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Biologiczne i fizyczne metody stosowane w produkcji i uszlachetnianiu nasion

Plon i jakość nasion są ważnymi parametrami decydującymi o efektywności produkcji rolniczej. Zależą one od cech genetycznych, i warunków środowiskowych, w tym: wody, temperatury, nawożenia, naświetlenia, a także od umiejscowienia nasion na roślinie, które ma wpływ na okres ich dojrzewania i zbioru. Zwiększenie wielkości i jakości plonu nasion można uzyskać stosując niechemiczne metody agrotechniczne, stymulowanie lub hamowanie wzrostu sąsiadujących roślin wykorzystując zjawisko allelopatii, biologiczne traktowanie rozwijających się roślin i nasion, poprawę kwitnienia i zapylania kwiatów, przedsiewne uszlachetnianie nasion, zwiększenie odporności siewek na chłód i choroby oraz spowolnienie starzenia się materiału siewnego. Wyodrębnione metody mają charakter ekologiczny i sprzyjają środowisku.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ stosowania preparatów niechemicznych w ochronie bobu na szkodliwość strąkowca bobowego (Bruchus rufimanus Boh.) oraz plon nasion

Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu stosowania w ochronie bobu odmiany Hangdown Biały niechemicznych preparatów (Polyversum WP, Bioczos BR oraz Biosept 33 SL) na szkodliwość strąkowca bobowego oraz wysokość plonu nasion w pełnej dojrzałości fizjologicznej. Uzyskane efekty porównano ze standardową metodą ochrony z wykorzystaniem preparatów chemicznych. Doświadczenie przeprowadzono w latach 2010 - 2011 w Stacji Doświadczalnej - Prusy należącej do Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Warunki pogodowe panujące w danym sezonie badawczym silnie wpływały na plon nasion bobu, natomiast czynnik ten nie oddziaływał na stopień uszkodzenia nasion przez strąkowca bobowego. Zastosowana ochrona z wykorzystaniem preparatów niechemicznych (Polyversum WP, Bioczos BR oraz Biosept 33 SL) nie wpłynęła istotnie na wysokość plonu nasion w pełnej dojrzałości, jak również na stopień uszkodzenia nasion przez strąkowca bobowego. Ochrona z użyciem preparatów chemicznych (Vitavax 200 FS, Decis 2,5 EC, Fastac 100 EC, Penncozeb 80 WP) korzystnie wpływała na plon nasion. Skuteczność tych preparatów w ograniczaniu szkodliwości przez strąkowca bobowego była uzależniona od przebiegu warunków meteorologicznych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Pasze objętościowe z ekologicznych użytków zielonych

Produkcja pasz metodami ekologicznymi na obszarze Natura 2000 w dolinie Noteci, obejmuje bogatą mozaikę siedlisk związanych z wysokim poziomem wód gruntowych. Badany obszar należy do najbardziej produkcyjnych w Wielkopolsce. Dominują na nim zbiorowiska trwałych łąk wilgotnych i świeżych, a także szuwarów wielkoturzycowych. Wyniki badań (2009-2011) wykazały zróżnicowanie plonowania i składu chemicznego w zależności od typu łąk, warunków siedliskowych oraz użytkowania. Plonowanie badanych zbiorowisk wynosiło 3,8-6,2 t/ha-1) i było wykładnikiem zróżnicowania warunków wilgotnościowych. Najwyższą wartość białka ogólnego (12,22%) oraz cukrów redukujących (6,32%) było w runi łąk świeżych, a włókna neutralno-detergentowego (NDF) i kwaśno detergentowego (ADF) w zbiorowiskach szuwarów wielkoturzycowych. Ilość składników mieściła się w granicach norm polskich.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie zawartości związków polifenolowych i witaminy C w dżemach z owoców wybranych odmian porzeczki czarnej Ribes Nigrum L. z uprawy ekologicznej i konwencjonalnej

W odpowiedzi na chemizację rolnictwa konwencjonalnego, jak również wzrost świadomości konsumentów o dobroczynnym wpływie żywności ekologicznej na zdrowie, w ostatnich latach obserwuje się wzrost zainteresowania tego rodzaju żywnością. Dużo uwagi poświęca się również związkom bioaktywnym takim jak roślinne antyoksydanty, wykazujące bardzo istotne znaczenie dla zdrowia człowieka, a zwłaszcza mogące zapobiec wielu schorzeniom wywołanym działaniem wolnych rodników. Owoce czarnej porzeczki są bardzo zasobne w te składniki, w tym głównie w witaminę C, antocyjany, flawonoidy i kwasy fenolowe. Istnieją badania naukowe, pozwalające przypuszczać, że metody rolnictwa ekologicznego wpływają na zwiększenie wartości odżywczej oraz zawartości antyoksydantów w płodach rolnych. Można się zatem spodziewać wyższego poziomu tych składników również w owocach czarnej porzeczki z upraw ekologicznych. Brakuje natomiast danych na temat zawartości antyoksydantów w przetworach porzeczkowych w zależności od sposobu uprawy owoców. W pracy przedstawiono wyniki zawartości związków polifenolowych i witaminy C w pasteryzowanych i nie pasteryzowanych dżemach wykonanych z owoców trzech odmian porzeczki czarnej: Ojebyn, Titania i Ben Lomond, pochodzących z ekologicznego i konwencjonalnego systemu produkcji. Wyniki wykazały, że zarówno pasteryzowane, jak i nie pasteryzowane dżemy z owoców z produkcji ekologicznej charakteryzowały się istotnie wyższą zawartością kwasów fenolowych, flawonoli i witaminy C w porównaniu do przetworów z owoców wyprodukowanych metodą konwencjonalną. Również zawartość antocyjanów w przetworach pasteryzowanych była wyższa, gdy owoce pochodziły z uprawy ekologicznej, natomiast w przetworach nie pasteryzowanych stwierdzono więcej antocyjanów, gdy wykonane były z owoców konwencjonalnych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ilościowa i ekologiczna charakterystyka zgrupowań skoczogonków (Hexapoda: Collembola) na plantacji żyta ozimego uprawianego w wieloletniej monokulturze i w pięciopolowym płodozmianie

Celem badań było określenie liczebności i przynależności ekologicznej zgrupowań skoczogonków występujących na plantacji żyta ozimego uprawianego w wieloletniej monokulturze (89-letniej) w porównaniu do pięciopolowego płodozmianu. Badania przeprowadzono w Stacji Doświadczalnej SGGW w Skierniewicach, w latach 2010-2011. Collembola wypłaszano z gleby z wykorzystaniem aparatów Tullgrena. Skoczogonki liczniej występowały w płodozmianie pięciopolowym w porównaniu do monokultury. Stawonogi te okazały się wrażliwe na zmiany parametrów fizyko-chemicznych gleby i występowały w większych liczebnościach na poletkach o wyższej zawartości węgla organicznego i próchnicy. Skoczogonki hemiedaficzne były najliczniejszą grupą w porównaniu do form epigeicznych i euedaficznych w obu kombinacjach doświadczenia.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zwalczanie Stonki Ziemniaczanej {Leptinotarsa Decemlineata say) z wykorzystaniem spinosadu na plantacjach ekologicznych

Stonka ziemniaczana jest głównym szkodnikiem ekologicznych plantacji ziemniaka. Oprócz stosowania dozwolonych substancji w rolnictwie ekologicznym, inne działania nie pozwalają na ograniczenia strat powodowanych przez tego szkodnika. Od 2008 roku w załączniku IIB, obowiązującego jeszcze Rozporządzenia EWG nr 2092/91, znajduje się spinosad. W zwalczaniu zarówno chrząszczy, jak i larw stonki ziemniaczanej zastosowano kombinacje zabiegów uwzględniające spinosad oraz azadyrachtynę i toksynę Bacillus thuringiensis (B.t.t). W ocenie doświadczeń polowych uwzględniono żerowanie szkodnika, wielokrotność oprysku oraz koszty tych oprysków i uzyskane plony.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Porównanie zdrowotności jęczmienia jarego uprawianego w systemie ekologicznym i konwencjonalnym

Celem przeprowadzonych doświadczeń była ocena stanu zdrowotności dwóch odmian jęczmienia jarego uprawianych w systemie konwencjonalnym i w przejściowym okresie w system ekologiczny (konwersja). Dwuletnie doświadczenia polowe z jęczmieniem jarym przeprowadzono w latach 2007-2008 w Polowej Stacji Doświadczalnej w Winnej Górze IOR - PIB. Wykonane oceny zdrowotności wykazały obecność na podstawie źdźbła sprawców fuzaryjnej zgorzeli podstawy źdźbła i korzeni (Fusarium spp.), łamliwości źdźbła zbóż i traw (Oculimacula spp.) oraz zgorzeli źdźbła i korzeni (Bipolaris sorokiniana). Na liściach stwierdzono objawy mączniaka prawdziwego (Blumeria graminis), plamistości siatkowej jęczmienia (Pyre-nophora teres) i rynchosporiozy zbóż (Rhynchosporium secalis). Na kłosie obserwowano występowanie fuzariozy kłosów (Fusarium spp.) oraz rynchosporiozy zbóż (Rhynchosporium secalis). Analiza statystyczna porażenia podstawy źdźbła oraz liści nie wykazała istotnych statystycznie różnic pomiędzy ocenianymi systemami. Stwierdzono w pierwszym roku badań istotnie większe porażenie kłosów jęczmienia przez sprawców fuzariozy kłosów oraz rynchosporiozy zbóż. W związku z silną zależnością porażenia a warunkami atmosferycznymi badania będą kontynuowane.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Cena produktów rolnictwa ekologicznego w opinii rolników i przetwórców ekologicznych oraz konsumentów

Celem opracowania było przedstawienie opinii rolników i przetwórców ekologicznych oraz konsumentów na temat ceny produktów rolnictwa ekologicznego. Opinie i wewnętrzne przekonania są motywem działania i dlatego tak ważne jest ich poznanie. Badania własne zostały przeprowadzone wśród trzech grup respondentów - 108 właścicieli gospodarstw ekologicznych (ankieta pocztowa), 7 właścicieli lub dyrektorów przetwórni ekologicznych (indywidualny wywiad bezpośredni) oraz 35 konsumentów (zogniskowany wywiad grupowy w 3 sesjach). Badania przeprowadzono w lipcu i sierpniu 2003 roku (przetwórnie ekologiczne), od października 2003 do stycznia 2004 roku (gospodarstwa ekologiczne) oraz w kwietniu i w maju 2009 roku (konsumenci). Stwierdzono, że poziom cen produktów ekologicznych kształtował się z reguły na wyższym poziomie niż produktów konwencjonalnych, wyższe ceny w stosunku do cen konwencjonalnych rolnicy deklarowali, że uzyskują najczęściej w odniesieniu do truskawek (95 %), pszenicy (90,9 %) oraz ziemniaków (87,7 %). Dużą rolę w ustalaniu poziomu cen w przetwórniach ekologicznych pełni metoda kosztowa, mniejszą metoda popytowa i konkurencyjna. Zdecydowana większość rolników ekologicznych (91%) oczekuje wyższych cen za swoje produkty w relacji do ceny konwencjonalnej. Stopień akceptacji dla wyższych cen był wśród konsumentów zróżnicowany, a sama cena wymieniana była jako jeden z czynników wpływających na zakup artykułów spożywczych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena ekonomiczno-środowiskowa gospodarstw ekologicznych w województwie opolskim

Wzrost liczby gospodarstw ekologicznych oraz powierzchni ich użytków rolnych przybiera w ostatnich latach na sile. Niewątpliwym czynnikiem stymulującym tę sytuacją są dopłaty z tytułu uczestnictwa w programach rolnośrodowiskowych. Pomijając ten fakt, gospodarstwa ekologiczne muszą wypracowywać zadowalający dochód, który pozwoli na utrzymanie rodziny i ich rozwój. Nadrzędnym celem rolnictwa ekologicznego jest ochrona środowiska przyrodniczego, środowiska produkcji. Ochrona środowiska glebowego, powierzchni ziemi, wód, bioróżnorodności, dobrostan zwierząt to podstawowe warunki ekologicznej produkcji, które winny być brane pod uwagę przy ocenie działań gospodarstw ekologicznych. W artykule zaprezentowano wyniki badań, przeprowadzonych w wybranych ekologicznych gospodarstwach Opolszczyzny, ze wskazaniem na wysokość uzyskiwanego dochodu rolniczego, dochodów z innych działalności związanych z istnieniem gospodarstw ekologicznych. Dokonano także oceny wybranych działań prośrodowiskowych w nich prowadzonych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zawartość związków bioaktywnych w nowych sokach owocowych z produkcji ekologicznej

Przetwory ekologiczne, a w szczególności soki, cieszą się dużą popularnością wśród konsumentów. Jest to związane z postrzeganiem
ekologicznego sposobu uprawy owoców jako bezpieczniejszego (owoce wolne od pozostałości środków ochrony
roślin – pestycydów) oraz dającego surowiec o wysokiej zawartości związków pozytywnych dla zdrowia. Soki owocowe są
bardzo dobrym źródłem związków biologicznie czynnych z grupy polifenoli (kwasów fenolowych, flawonoidów, jak też antocyjanów)
oraz witamin, szczególnie witaminy C. Do doświadczenia użyto sok jabłkowy klarowany (100%), sok aroniowy
(100%), sok mieszany jabłkowo-aroniowy (76%:24%) oraz sok jabłkowy klarowany wzbogacony ekstraktem z zielonej herbaty.
W próbkach soków oznaczono zawartość suchej masy (metodą wagową) oraz zawartość związków polifenolowych metodą
HPLC. Otrzymane wyniki wskazują, że sok jabłkowy z ekstraktem z zielonej herbaty charakteryzował się istotnie większą
zawartością suchej masy, flawonoidów ogółem oraz poszczególnych kwasów fenolowych: galusowego i kawowego, jak
też luteoliny w porównaniu z pozostałymi rodzajami soków owocowych. Sok aroniowy (100%) charakteryzował się istotnie
większą zawartością witaminy C, antocyjanów ogółem, wszystkich wykrytych antocyjanów, kwasów fenolowych ogółem, jak
też poszczególnych kwasów fenolowych: p-kumarynowego, ferulowego, cynamonowego, myrycetyny i apigeniny w porównaniu
z pozostałymi badanymi rodzajami soków owocowych. Natomiast sok jabłkowy (100%) charakteryzował się istotnie
większą zawartością kwasu chlorogenowego i kwercetyny niż inne rodzaje poddanych analizie soków owocowych.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wykorzystanie biopreparatów do zaprawiania nasion roślin strączkowych (bobowe)

Celem pracy była ocena przydatności środków pochodzenia roślinnego oraz środka zawierającego organizm grzybopodobny do zaprawiania nasion różnych odmian łubinu wąskolistneg i żółtego oraz grochu. W doświadczeniu wykorzystano biopreparaty: Biosept (ekstrakt z grejpfruta), miazgę z czosnku, Polyversum (Pythium oligandrum) oraz syntetyczną zaprawę Vitavax 200 FS. W doświadczeniu laboratoryjnym analizowano energię kiełkowania zaprawionych nasion, natomiast w doświadczeniu szklarniowym oceniano wschody roślin, procent porażonych roślin z objawami zgorzeli oraz wagę części nadziemnej i korzeni. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic pomiędzy badanymi biopreparatami a kombinacja kontrolną w ilości porażonych roślin łubinu oraz stopnia porażenia. Procentowo najmniej porażonych roślin grochu zanotowano po zaprawieniu nasion Vitavax 200 FS, a biorąc pod uwagę średni stopień porażenia, najmniejsze porażenie stwierdzono na roślinach, które były zaprawione przy użyciu Vitavax 200 FS, Biosept 33 SL oraz miazgą z czosnku.

Czasopismo: Journal of Research and Applications in Agricultural Engineering
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport