rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Dzień zgromadzenia w islamie a świętowanie chrześcijańskiej niedzieli

Artykuł porusza temat świętowania piątku w islamie w porównaniu z chrześcijańskim świętowaniem niedzieli. Zagadnienie to nie jest zbyt często podejmowane w polskojęzycznych opracowaniach. Dzień zgromadzenia, bo tak nazywany jest piątek w Koranie, nie stanowi dnia świątecznego dla wyznawców islamu. Jest to dzień, w którym w godzinach południowych odbywa się wspólna modlitwa w meczecie. W artykule przedstawiono najpierw, czym jest ów dzień zgromadzenia, a następnie omówiono kwestię chrześcijańskiej niedzieli, czyli dnia Pańskiego. W dalszej części opracowania ukazano modlitwę piątkową w islamie i niedzielną celebrację liturgii eucharystycznej u chrześcijan. Kolejnym podjętym zagadnieniem stała się rola przewodnika tych modlitw: w islamie imama, a w chrześcijaństwie kapłana. W końcowej fazie artykułu zasygnalizowane zostało zjawisko ewolucji form świętowania. Szczególnie dotyczy ono obchodzenia niedzieli jako dnia świętego chrześcijan.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Idea sprawiedliwości społecznej w katolickiej nauce społecznej i jej związek z koncepcją wspólnoty politycznej

Głównym przedmiotem badań jest sens nadawany idei sprawiedliwości społecznej w katolickiej nauce społecznej. Równie ważną kwestię stanowi to, jaki wpływ wywiera jej rozumienie na koncepcję wspólnoty politycznej. Doktryna katolicka została w tej dziedzinie zestawiona z, jedynie szkicowo zarysowanymi, rozstrzygnięciami w innych tradycjach refleksji społecznej. Punktem odniesienia były propozycje zawarte w myśli liberalnej i lewicowej. Z racji rozległości tematyki konieczne stało się ograniczenie do prezentacji jedynie wybranych wątków tego zagadnienia.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Misjologia w świetle Evangelii gaudium

Adhortacja apostolska papieża Franciszka Evangelii gaudium na nowo ukazuje zadanie misyjne – nie tyle jako obowiązek, wynikający zresztą z samej natury Kościoła, ale jako radosne doświadczenie wiary. Przekaz wiary już jest jej pogłębieniem u samego ewangelizatora, a następnie u tych, do których jest posłany. Jest to zadanie zwłaszcza dla Kościoła partykularnego zaangażowanego w ewangelizację świata. Na nowo odkrywana jest radość głoszenia. Panuje tu atmosfera radości, jaka towarzyszyła misjonarzom od czasów apostolskich. W świetle nauczania papieża Franciszka misjologia znajduje nowe, ciekawe inspiracje. Chodzi nie tylko o nowe tematy i przedstawienie zagadnień już funkcjonujących. Ważny dla papieża jest duch misyjny, który ożywia cały Kościół. Jest tu wyraźny znak teologii latynoamerykańskiej, w tym i teologii wyzwolenia.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Jezus Chrystus w tekstach apokryficznych Nowego Testamentu

Apokryf Nowego Testamentu jest utworem o charakterze biblijnym, opowiada o czasach i osobach związanych z działalnością Jezusa. Autor apokryfu naśladuje biblijne gatunki literackie (zwroty i obrazy), opisując wydarzenia z życia Jezusa. Jednak klimat religijny apokryfu jest odmienny od Ewangelii. Artykuł próbuje ukazać wizerunek Jezusa Chrystusa w tekstach apokryficznych pochodzących z chrześcijańskiej starożytności. Część pierwsza przedstawia ogólne informacje o apokryfach i prezentuje je przez pryzmat próby uzupełniania przez nie wiadomości o Jezusie, których brakowało w Ewangeliach kanonicznych. W części drugiej zaprezentowano wizerunek Jezusa na podstawie pism niekanonicznych. Ostatnia część (trzecia) zestawia oba wizerunki – kanoniczny i apokryficzny – i próbuje zdefiniować znaczenie apokryfów dla poznania historycznego Jezusa.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Świętość ludzkiego życia i prokreacja – perspektywa judaizmu

Problematyka świętości ludzkiego życia, począwszy od jego rozwoju w fazie prenatalnej, jest stałym tematem zarówno chrześcijańskiej, jak i żydowskiej refleksji teologicznej. W judaizmie problematyka ta jawi się jako ściśle związana z obowiązkiem prokreacji, rozumianym jako dążenie do upowszechniania chwały Bożej w świecie. Życie jest chwałą Bożą, gdyż Bóg jest Bogiem żyjącym i w Nim życie ma swe źródło oraz uzasadnienie. Nade wszystko zaś chwałą Bożą jest żyjący człowiek, uczyniony „według istoty i umysłu” Boga (Rdz 1,26). W niniejszym artykule autor podejmuje rozważania na temat żydowskiego pojmowana pryncypium świętości ludzkiego życia. W teologii żydowskiej, począwszy od biblijnej starożytności aż po czasy współczesne, pozostaje ono w organicznym związku z nakazem prokreacji: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się” (Rdz 1,28). Celem artykułu jest także wskazanie na fakt, iż między chrześcijanami i żydami istnieje przestrzeń do współpracy pro-life, która może przybrać formę wspólnych działań na rzecz promocji i ochrony życia poczętego. Zarówno Kościół, jak i Synagoga swe poglądy antropologiczno-embriologiczne wyprowadzają z Pisma Świętego.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Funkcje i treści misjograficzne polskiej międzywojennej beletrystyki misyjnej. Wydawnictwa Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej

Autor ukazuje trwającą do dziś działalność wydawniczą, którą oblaci rozpoczęli w 1926 roku, wydając w Krobi (Wielkopolska) dwumiesięcznik misyjny „Oblat Niepokalanej”. Oblacka beletrystyczna działalność edytorska była związana z dwoma cyklami wydawniczymi, ukazującymi się od 1931 roku. Pierwszy stanowiła „Biblioteka misyjna OO. Oblatów M.N.”, na którą składają się książki P. Duchaussois OMI: Wśród lodów polarnych, W płomieniach Cejlonu i Bohaterki. Natomiast na drugi cykl: „Biblioteczka Misyjna OO. Oblatów” składały się pozycje: J. Gottharda OMI Okawango oraz O. Rommerskirchena OMI Obrazki misyjne z kraju Basutosów. Drugi cykl był kierowany do odbiorców uboższych, którzy ze względów materialnych nie mogli pozwolić sobie na zakup obszerniejszej pozycji książkowej. W artykule zostały omówione oba cykle, a szczególnie ich treść.
Polska międzywojenna beletrystyka misyjna, analizowana na przykładzie wydawnictw oblackich, pełniła zasadniczo trzy funkcje wydawnicze: edukacyjną, informacyjną oraz propagowania misji.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kościół i sekta w perspektywie współczesnej religijności

W Polsce zarejestrowane jest około 150 kościołów i związków wyznaniowych. Szereg znawców problemu twierdzi, iż liczbę tę należałoby podwoić, gdyż wiele ruchów religijnych funkcjonuje jako stowarzyszenia (względnie fundacje), a część z nich istnieje i funkcjonuje bez rejestracji. Dla legalizacji nowych grup religijnych w Polsce niebagatelne znaczenie miało przywrócenie w latach 1989-1990 demokracji, wolności i swobód obywatelskich (w tym religijnych). Destruktywna rola sekt wynika z tego, iż stosują one nieetyczne metody oraz sposoby manipulacji w celu pozyskiwania nowych członków, narzucania im określonych reakcji psychicznych, manipulowania ich myślami, zachowaniami, uczuciami. Jest to dzisiaj bez wątpienia problem oddziałujący na dużą skalę. Sekty burzą ponadto relacje międzyludzkie w rodzinie oraz innych grupach społecznych. Warunek całkowitego poświęcenia się dla sekty skutkuje wyłączeniem jednostki ze społeczeństwa. Członkowie sekt tracą najczęściej zdrowie fizyczne i psychiczne, pieniądze, a czasem wręcz życie. W wyniku działalności tych grup rozszerzają się choroby, narkomania, prostytucja.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Pojęcie misji przed Soborem Watykańskim II

Właściwe zrozumienie terminu „misje" wiąże się z poznaniem kontekstu teologicznego, kulturowego, a także dziejowego, w którym słowo to się pojawiło. Od czasów Karola I Wielkiego misje coraz częściej stawały się narzędziem ekspansji politycznej władców chrześcijańskich. Szczytem tego zjawiska był tzw. patronat królów Portugalii oraz wikariat królów Hiszpanii. Misje ujmowano w tym okresie jako działalność zmierzającą do szerzenia wiary przez ustanowienie instytucji Kościoła hierarchicznego na terytoriach odkrytych w XVI i XVII wieku lub na tych, które jeszcze pozostały do odkrycia. Jednakże z czasem uświadomiono sobie niewystarczalność takiego pojęcia misji. Niewystarczające okazało się też pojęcie misji, jakie wypracował protestancki teolog G. Warneck, a jakie przyjęli później wielcy misjolodzy katoliccy (np. J. Schmidlin, P. Charles). Pełniejsze określenie misji, jakie wypracowano przed Soborem Watykańskim II, wskazywało, iż są one równoczesnym przepowiadaniem Ewangelii oraz zakładaniem Kościoła.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Rozwód w islamie

„Rozwód w islamie” – artykuł stanowi dogłębną analizę kwestii rozwodu w tradycji muzułmańskiej. Religia ta podkreśla z całą stanowczością, że dobro rodziny oraz wychowujących się w niej dzieci jest najważniejsze, dlatego każda patologia winna być rozwiązywana. Niewątpliwie rozwód jest bolesnym przeżyciem dla członków rodziny, gdy jednak nie ma możliwości na poprawienie wzajemnych relacji, należy rozwiązać zaistniałą sytuację poprzez przeprowadzenie rozwodu. Islam postrzegany jest jako system patriarchalny, w którym każda dziedzina życia społecznego uzależniona jest od decyzji mężczyzny. Niemniej jednak kwestia rozwiązania małżeństwa nie należy tylko do niego. Prawo muzułmańskie dopuszcza możliwość rozwodu na wniosek kobiety. Niezależnie od płci wnioskodawcy, muszą istnieć poważne przesłanki do rozwodu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konstytucja Islamskiej Republiki Iranu. Zagadnienia wyznaniowe

Niniejszy artykuł poświęcony został kwestiom wyznaniowym zawartym w konstytucjach irańskich. We wprowadzeniu wskazano na kontekst historyczno-religijny funkcjonowania społeczeństwa perskiego i irańskiego oraz pozycję religii islamskiej (szyickiej). W pierwszym punkcie omówiono zagadnienia konfesyjne ujęte w pierwszej irańskiej konstytucji z 1906 (1907) roku, zwracając uwagę zwłaszcza na religijną preambułę, traktowanie szyizmu w kategoriach religii oficjalnej, konieczność stanowienia prawa w zgodzie z islamem. W drugim punkcie znalazły się rozważania na temat odniesień do Boga i religii w konstytucji z 1979 roku, uchwalonej po zwycięstwie rewolucji islamskiej. Najbardziej rozbudowane analizy pojawiły się w trzecim punkcie artykułu, który poświęcono nowelizacji konstytucji, przeprowadzonej w 1989 roku. W tym miejscu podjęto kolejno kwestie wyznaniowe dotyczące poszczególnych organów władzy państwowej (parlamentu, duchowego przywódcy religijnego, prezydenta, Rady Strażników Rewolucji), religijnej roty przysięgi przewidzianej w konstytucji dla prezydenta i deputowanych obejmujących swoje urzędy, zgodności prawa z szariatem i doktryną islamską oraz takiego prowadzenia działalności publicznej, aby nie szkodzić wartościom muzułmańskim. Rozważania zamyka próba oceny takiego modelu konstytucyjnego, jaki przyjęto w Iranie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wilfred Cantwell Smith i działalność Instytutu Badań Islamu (McGill University)

Artykuł omawia sylwetkę i działalność naukowo-organizacyjną Wilfreda Cantwella Smitha (1916-2000), wybitnego kanadyjskiego religioznawcy, badacza islamu, filozofa i teologa. Przedmiotem opisu jest założony przez niego w 1952 roku Instytut Badań Islamu (Institute of Islamic Studies) w McGill University, placówka o światowej renomie, znana z nowatorskiego programu studiów oraz niekonwencjonalnych, jak na owe czasy, metod współpracy przedstawicieli różnych tradycji religijnych i kulturowych. Zarówno myśl W.C. Smitha, jak i działalność Instytutu wywarły znaczący wpływ na dzisiejszy paradygmat studiów orientalistycznych oraz kooperację przedstawicieli odmiennych tradycji religijnych, głównie chrześcijańskiej i muzułmańskiej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tabuizowanie imienia w Chinach

Imiona władców, przodków, urzędników, nauczycieli były uważane w Chinach za tabu, tzn. nie wolno ich było wymawiać ani zapisywać. Zwyczaj ten miał ogromny wpływ na chińską kulturę i poważne konsekwencje dla codziennego życia wielu Chińczyków, jak również dla chińskiej historiografii. Ze względu na tabu wiele imion, tytułów i nazw geograficznych zostało zmienionych. Ludzie byli zmuszeni do rezygnacji z kariery lub zmiany stylu życia, aby zachować tabu imienia. Niektórzy z nich tracili z tego powodu życie.
Tabuizowanie imienia było wyrazem grzeczności i szacunku, strachu i złości, legitymizacji władzy. Było ono ważnym elementem chińskiej kultury, a Chińczycy widzieli w nim istotny czynnik społeczny. Trudno zrozumieć chińską tradycyjną kulturę, nie biorąc pod uwagę tabuizowania imienia.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Dialog z tradycyjnymi religiami Afryki w nauczaniu biskupów afrykańskich i Episkopatu kongijskiego w latach 1969-2000

Istnieje wiele opracowań naukowych na temat dialogu z tradycyjnymi religiami afrykańskimi (TRA). Autor niniejszego artykułu analizuje nauczanie Magisterium afrykańskiego w tejże materii. Analiza wypowiedzi biskupów afrykańskich (szczególnie kongijskich) pozwoliła wyodrębnić dwa dominujące tematy: motywacja do dialogu z TRA oraz konieczność systematycznego studium tradycji afrykańskich. Nie wystarczy fakt uznania TRA za naturalny, religijno-kulturowy kontekst, w którym żyją Afrykanie. Konieczne jest dogłębnie poznanie tych religii i ich interpretacja w świetle Objawienia Bożego. W wypowiedziach hierarchów, temat dialogu z TRA występuje często w szerokiej refleksji teologicznej nt. inkulturacji (np. Mszał rzymski dla diecezji Zaïru). Biskupi jednoznacznie dowartościowują religie tradycyjne, które od początku humanizowały ludy Afryki – dawały i dają odpowiedzi na zasadnicze pytania dotyczące sensu ludzkiej egzystencji: życia i śmierci, pochodzenia i ostatecznego przeznaczenia człowieka. Namacalnym tego przykładem jest Instrukcja dla posługujących w ewangelizacji i katechezie opublikowana przez biskupów Konga (Kinszasa 2000).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Percepcja działalności misyjnej o. Mariana Żelazka SVD w Polsce na podstawie prasy i nowych mediów polskojęzycznych

W artykule poddano badaniom prezentację ojca Mariana Żelazka SVD w polskich mediach. O. Żelazek (ur. 1918) szybko stał się ikoną misyjnej działalności Kościoła. Był przedstawiany zarówno w mediach świeckich, jak i wyznaniowych. W artykule przeanalizowano zawartość czasopism oraz nowych mediów. Czasopisma podzielono na świeckie (w tym tygodniki opinii) i chrześcijańskie – wśród nich wyróżniono periodyki werbistowskie, Fundacji pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio” oraz misyjne. Analizie poddano również nowe media. Na potrzeby badań przeprowadzono kwerendę kilkuset tekstów.
W polskich mediach o. Żelazek SVD odbierany jest jako misjonarz: człowiek rozmodlony, pełen Boga; człowiek dialogu, który uczy, jak głosić Ewangelię przez katechezę i świadectwo życia; człowiek troszczący się o chorych, ubogich, czy analfabetów; człowiek dający bodźce do powstawania nowych inicjatyw (np. wolontariat misyjny, dialog międzyreligijny, szkoły integracyjne). Jako człowiek Kościoła jest jednym z nielicznych, o którym pozytywnie piszą nie tylko media chrześcijańskie, ale i neutralne oraz wrogie Kościołowi. Artykuły z nim związane najczęściej publikowane były w czasie, kiedy został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Apostata, heretyk, prorok czy mędrzec?

Artykuł przedstawia refleksję religijno-teologiczną, dotyczącą życia i działalności panującego w latach 1350-1334 przed Chr. faraona XVIII dynastii Egiptu Echnatona (Amenhotepa IV). Jakkolwiek posiadane dokumenty nie są zbyt liczne, a osoba władcy jest postacią nadzwyczaj kontrowersyjną, jednakże jego działalność warta jest szczególnego rozważenia. Po krótkim przedstawieniu życiorysu monarchy autor ukazał doktrynę atonizmu – monoteistycznej religii głoszonej i narzucanej poddanym przez faraona. Następnie rozważył, jakie przyczyny mogły doprowadzić do przyjęcia tej religii przez władcę. Zwrócił uwagę na podobieństwa pomiędzy atonizmem a jahwizmem (mozaizmem-judaizmem). Jedną z możliwych przyczyn religijnej rewolucji Echnatona była próba intelektualnego (logicznego) spojrzenia na problem religii starożytnych Egipcjan. Autor ukazał postać Echnatona i jego małżonki Nefertiti jako przykład racjonalnego podejścia do wyznawanej religii.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Inspiracje chrześcijańskie w działalności Konrada Adenauera – współtwórcy powojennych Niemiec i dzisiejszej Unii Europejskiej

W artykule przypomniano sylwetkę Konrada Adenauera, w czasach realnego socjalizmu przedstawianego w sposób uproszczony i tendencyjny, a obecnie – po chwilowym zainteresowaniu w pierwszych latach demokratycznego przełomu, ponownie mało znanego, zwłaszcza wśród młodego pokolenia. W części wprowadzającej naszkicowano kształtowanie się idei jedności europejskiej w minionych wiekach, wskazując na istotną rolę, jaką spełniało chrześcijaństwo. W części biograficznej podkreślono wpływ tradycji oraz wartości religijnych w rodzinie, w której się wychowywał oraz tej, którą sam założył, wskazano też na osoby i wydarzenia, które kształtowały jego życie prywatne i działalność publiczną, która przypadała na kilka burzliwych okresów, historycznych, poczynając od czasów Niemiec cesarskich, poprzez dwie wojny światowe po drugą połowę lat 1960. Omówiono główne etapy jego działalności publicznej i politycznej, w której wyodrębnić można: 27 lat pracy w magistracie Kolonii, w tym lata 1917-1933, kiedy to był burmistrzem tego miasta, 12 lat przerwy w czasach hitlerowskich, której towarzyszyły represje (m.in. konfiskata domu po usunięciu z urzędu burmistrza i dwukrotne aresztowania) po najbardziej znaczące dla Niemiec i świata całe dziesięciolecia powojenne, gdy stał się przywódcą CDU oraz pierwszym i długoletnim kanclerzem.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Recepcja myśli szkoły lowańskiej w dekrecie Ad gentes

Sobór Watykański II był przełomowy dla myśli misjologicznej XX wieku. Nakreślił on kierunek rozwoju działalności misyjnej Kościoła. Dekret misyjny Ad gentes nieustannie łączy przepowiadanie Ewangelii z zakładaniem Kościoła; cel misji według szkoły z Münster łączy się tu z celem misji według szkoły z Louvain (AG 6). Jednakże w wielu miejscach dekret misyjny nawiązuje do teorii plantatio Ecclesiae: Kościół „powszechnym sakramentem zbawienia”; eklezjologia a działalność misyjna (AG 1); znaczenie wymiaru wspólnotowego (AG 2, 7); ustanowienie hierarchii kościelnej w nowej wspólnocie (AG 5); duchowieństwo rodzime (AG 16); rola katechistów (AG 17); obecność instytutów zakonnych (AG 18); aktywność laikatu (AG 21). Elementy teorii plantatio Ecclesiae obecne w dekrecie misyjnym budują jednolitą i globalną wizję Kościoła.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Metafora i piękno w Iliadzie Homera

Iliada Homera jest wielowarstwową opowieścią o heroicznej przeszłości achajskiej arystokracji. Choć skażeni winą, ate, choć zaangażowani w niesprawiedliwą, łupieżczą wojnę, bohaterowie achajskiej historii dosięgają wzoru cnoty, arete – męstwa połączonego z mądrością. Wina zarówno Achajów – Achillesa i Agamemnona, jak i Trojan – Parysa i Hektora, przesłania oraz odbiera im część chwały, jaka winna wypływać z mądrego męstwa połączonego z szacunkiem dla zwyciężonych. Wina zrodzona z pokusy, której nie mogą się oprzeć jako śmiertelni, paradoksalnie obarcza ich odpowiedzialnością za zło, nad którym nie panują. Jednak spadająca na nich kara staje się ekspiacją i aktem odzyskania heroicznej cnoty. Znaczenia te zawarte są w przenośniach zastosowanych przez Homera, a także w złożonej strukturze Iliady. Zarówno homeryckie metafory, jak i przedstawianie postaci oraz narracja budują kompozycję znaczeń i harmonii, która w sposób naturalny poddaje się wytłumaczeniu za pomocą scholastycznych pojęć proportio, integritas i claritas, trzech podstawowych cech piękna. Tak pojęta kompozycja Iliady stanowi ważny krok w tworzeniu antycznej tradycji wyznaczonej przez kalokagathię, poszukiwanie prawdziwego piękna i dobra.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wybrane osiągnięcia cywilizacji arabsko-muzułmańskiej

Arabowie cenili naukę. Ich potężna ekspansja pozytywnie wpłynęła na rozwój m.in. matematyki, medycyny i astronomii w średniowiecznej rzeczywistości. Bazując na dorobku ościennych cywilizacji, a także odkrywając, poprzez liczne tłumaczenia, wartość cywilizacji klasycznych, stali się pionierami nowych dyscyplin, a także wnieśli imponujący wkład w już istniejące. Istotnym elementem na drodze naukowych sukcesów był język arabski. O kierunku rozwoju nauki decydował w dużej mierze Koran. Obecnie, niestety zwykle nieświadomie, posługujemy się wieloma zwrotami pochodzenia arabskiego. Wkład cywilizacji arabsko-muzułmańskiej i jego wpływ na współczesny stan wiedzy z pewnością zasługują na uwagę.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zmiany cywilizacyjne w mentalności muzułmańskiej na przykładzie Maroka

Artykuł niniejszy ukazuje zmiany, jakie zaszły na przestrzeni ostatnich lat w Królestwie Maroka. Dotyczą one wyrazu zewnętrznego, który jest przejawem głębszych procesów zachodzących na poziomie mentalnościowym zarówno ustawodawców, jak i obywateli. Przyjmowanie wzorców zachodnich jest połączone z głębokim poszanowaniem tradycji i prawa, co daje rezultaty w postaci nowoczesnego państwa muzułmańskiego. Kraj ten, opierając się na sprawdzonych zasadach zgodnych z Koranem, adaptuje pewne rozwiązania przyjęte w krajach europejskich. Obywatele akceptując te zmiany, zaczynają po części żyć na modłę zachodnią, co można zauważyć obserwując przykładowe zachowania ludności marokańskich miast.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Treści teologiczne w oblackim czasopiśmie „Mrówczy Ślad” (1968-1980), jego historia i funkcje

Niniejsze opracowanie badawcze dotyczy „Mrówczego Śladu”, jednego z trzech czasopism misyjnych tzw. drugiego obiegu, wydawanych w Polsce w okresie powojennym, bez zgody władz PRL. Autor przedstawia historię jego powstania oraz referuje działalność wydawniczą na tle kontynuowanej (dotyczącej Kanady Północnej, Cejlonu) i rozpoczynanej po II wojnie światowej (Kamerun, Madagaskar) oblackiej działalności misyjnej. Zaprezentowana zostaje tematyka poszczególnych numerów, główne tematy i podejmowane najczęściej zagadnienia. Na podstawie drobiazgowych badań poszczególnych numerów uwypuklone zostają cele stawiane analizowanemu tytułowi przez wydawcę – Prowincję Misjonarzy Oblatów M. N. oraz wypełniane przez periodyk funkcje wydawnicze: (a) informowanie o misjach oblackich, Kościele i zgromadzeniu; (b) propagowanie misji; (c) gromadzenie środków; (d) działania edukacyjne; (e) budzenie powołań misyjnych; (f) polityka formacyjną; (g) misjologiczną. W praktyce, wypełnianie tych celów oznaczało publikowanie informacji o bieżącej działalności misji, tekstów o charakterze przeglądowo-historycznym, krótkich rysów biograficznych wybitnych misjonarzy, listów misjonarskich, szkiców etnograficzno-kulturowych o zwyczajach objętych misjami ludów czy wreszcie tekstów o metodach działania misjonarskiego.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne