rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rola Kosowa w brytyjskiej polityce zagranicznej po rozpadzie Jugosławii

Czynnikiem determinującym charakter stosunków brytyjsko-kosowskich jest ogromna dysproporcja potencjałów obu państw we wszystkich możliwych sferach. Nieposiadające pełnego uznania międzynarodowego, słabe pod względem ekonomicznym Kosowo nie może stanowić partnera dla Wielkiej Brytanii, dysponującej niekwestionowaną pozycją na płaszczyźnie gospodarczej, politycznej i militarnej. Nie znajduje się ono również w centrum zainteresowań brytyjskich, a wzajemne kontakty zostały nawiązane niejako przy okazji wypełniania przez Brytyjczyków „moralnego zobowiązania”, a nie na podstawie racjonalnych przesłanek. W tym kontekście obowiązująca formuła relacji opiera się na założeniu brytyjskiego paternalizmu, który wyraża się oddziaływaniem na kierunki aktywności politycznej oraz rozwój gospodarczy i społeczny Kosowa, a także występowaniem w obronie interesów Kosowa przed społecznością międzynarodową (w szczególności na forum Unii Europejskiej i NATO). Natomiast mieszkańcy Kosowa poprzez korzystanie z udzielanej przez Brytyjczyków na bieżąco pomocy wojskowej, politycznej i finansowej oraz udostępnienie know- -how zaciągnęli wobec Wielkiej Brytanii dług wdzięczności, którego spłata jest tym trudniejsza, że ani jej termin, ani warunki nie mają wymiaru formalnego. Nie ulega jednak wątpliwości, że w przypadku wejścia Kosowa do Unii Europejskiej i NATO istnieje spora szansa, że kosowscy politycy będą głosowali w tych organizacjach w sposób odpowiadający życzeniom brytyjskim. Dalekosiężna polityka Wielkiej Brytanii zmierzająca do pozyskania przyszłego sojusznika wewnątrz struktur europejskich wydaje się zatem przynosić pożądane efekty, służąc równocześnie stabilizacji i rozwojowi tej części Bałkanów Zachodnich.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o polityce i administracji
Fenomen Boko Haram. Afrykański kalifat zagrożeniem dla bezpieczeństwa międzynarodowego

Społeczność międzynarodowa jest nieustannie zmuszana do konfrontacji z zagrożeniem ze strony islamskiego terroryzmu w różnych częściach świata, w tym w wielu częściach Afryki, jak np. w Nigerii, gdzie dżihadystowskie powstanie Boko Haram przekształciło się w konflikt regionalny. W przeszłości grupa była powszechnie określana jako sekta religijna, obecnie uznaje się ją za organizację terrorystyczną. Pomimo różnic w metodach działania jest porównywana do Al-Kaidy, Państwa Islamskiego i Talibów. Od marca 2015 roku należy do sieci prowincji Państwa Islamskiego, w związku ze złożeniem przysięgi wierności kalifowi Abu Bakrowi Al-Baghdadiemu. Niniejsza publikacja ma na celu przeanalizowanie fenomenu Boko Haram oraz połączenia jej ze zjawiskiem tworzenia samozwańczych kalifatów. Artykuł uwzględnia nigeryjską tożsamość religijną, etniczną i regionalną, aby wskazać oddziaływanie Boko Haram na bezpieczeństwo międzynarodowe.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Polityka Norwegii w regionie Dalekiej Północy – konsekwencje dla Unii Europejskiej

Rola Norwegii dla Unii Europejskiej znacznie wzrosła na początku XXI wieku. Po okresie, kiedy kraj postrzegany był jako relatywnie marginalny outsider w zintegrowanej Europie, teraz jest bezpośrednio związany ze wszystkimi procesami zachodzącymi w Brukseli z powodu udziału w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Potencjał Norwegii w oczach państw członkowskich Unii Europejskiej kształtowany jest przez pryzmat jej potencjału energetycznego. Norwegia stała się wiodącym eksporterem gazu do UE, z powodzeniem konkurującym z Federacją Rosyjską. Ten status zależeć będzie w dużym stopniu od polityki Norwegii na Dalekiej Północy – regionie o coraz wyraźniejszym znaczeniu strategicznym. Artykuł ma na celu omówienie głównych ról odgrywanych przez Norwegię w kontekście celów i polityk UE, głównie w dziedzinie energii. Przybliża również strategię Norwegii wobec Dalekiej Północy, perspektywy wydobycia w tym regionie ropy i gazu oraz regionalną współpracę z Rosją.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kilka uwag o europejskim bezpieczeństwie w kontekście nakładów państw członkowskich Unii Europejskiej na obronność

Bezpieczeństwo jest dziś słowem-kluczem. Bez jego zagwarantowania nie może być mowy o rozwoju społeczno-gospodarczym państw czy organizacji. Bez niego żaden podmiot nie będzie w stanie sprostać pojawiającym się co chwilę wyzwaniom. I choć świat ulega dynamicznym przeobrażeniom, to jednak wciąż w cenie jest posiadanie realnej siły i zdolności odstraszania potencjalnych nieprzyjaciół. Poprawne lub nawet świetne kontakty gospodarcze nie zastąpią więc sił zbrojnych, silnych przemysłów obronnych czy paktów militarnych. Dlatego państwa Starego Kontynentu, wszystkie bez wyjątku, zdać muszą sobie wreszcie sprawę, że trwające od lat redukowanie wydatków wojskowych i wykorzystywanie USA jako gwaranta europejskiego bezpieczeństwa musi się zakończyć. Czas, by Europa wzięła większą odpowiedzialność za siebie i świat. A potencjał ku temu jest wystarczający.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Strategiczne siły jądrowe Federacji Rosyjskiej

W artykule przedstawione zostały Strategiczne Siły Jądrowe Federacji Rosyjskiej (SSJ FR), ich rola w rosyjskiej doktrynie obronnej oraz zasadnicze wyposażenie i uzbrojenie. Celem artykułu jest dokonanie oceny potencjału bojowego SSJ, a także próba wywiedzenia stąd przyszłych możliwości oraz roli, jaką SSJ mają do odegrania w doktrynie obronnej Federacji Rosyjskiej w zmieniających się uwarunkowaniach międzynarodowych. Autor przedstawił na tle historycznym aktualny stan i potencjał rosyjskich SSJ. W artykule opisane zostały wszystkie trzy komponenty SSJ Rosji, czyli Wojska Rakietowe Strategicznego Przeznaczenia, strategiczne atomowe okręty podwodne – nosiciele rakiet balistycznych oraz Lotnictwo Dalekiego Zasięgu wraz z ich zasadniczymi systemami uzbrojenia. Scharakteryzowane zostały zasadnicze kategorie i typy środków przenoszenia strategicznej broni nuklearnej oraz wskazana ich prawdopodobna przyszłość. W tym kontekście podjęta została próba przedstawienia przedsięwzięć podejmowanych przez rosyjskie władze, mających na celu modernizację dotychczas posiadanych oraz wdrażanie nowo opracowywanych systemów uzbrojenia strategicznego.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Ukraińska Cerkiew Prawosławna wobec Euromajdanu 2013 – 2014

Artykuł prezentuje stanowisko Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej (Patriarchatu Moskiewskiego) wobec Euromajdanu na Ukrainie na przełomie 2013/2014 r. Kościół ten zajął pozycję neutralną, w odróżnieniu od niektórych innych związków wyznaniowych, zwłaszcza tak zwanych Kościołów narodowych, które poparły protestujących. Jego oficjalne stanowisko wyrażało się w apelach do zachowania pokoju, porządku społecznego, integralności terytorialnej i jedności narodu, potępienia przemocy, nawoływania stron konfliktu do rozpoczęcia i kontynuacji dialogu. W artykule szczegółowo przeanalizowano przyczyny i skutki stanowiska Cerkwi.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Unia Europejska i NATO wobec wojny hybrydowej na Ukrainie

Artykuł ma na celu ukazanie przyczyn konfliktu na Ukrainie w odniesieniu do struktur zachodnich – Unii Europejskiej oraz NATO i ich reakcji na wydarzenia, jakie miały i mają miejsce w tym kraju, a także oczekiwań społeczności międzynarodowej i samej Ukrainy względem tych graczy. Artykuł uwypukla także specyficzne cechy konfliktu, które wskazują na jego hybrydowy charakter, wyjaśniając jednocześnie przyczyny i możliwe skutki.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Sankcje wobec Rosji

W marcu 2014 roku Unia Europejska zdecydowała się nałożyć sankcje na Rosję w związku ze znacznym zaangażowaniem w konflikcie we wschodniej Ukrainie, przyłączeniem Krymu oraz zestrzeleniem samolotu malezyjskich linii lotniczych. Sankcje skierowane były wobec określonych osób fizycznych i prawnych i obejmowały: ograniczenia dyplomatyczne, zamrożenie aktywów i kont bankowych oraz zakazy o charakterze ekonomicznym i finansowym.
Sankcje wywarły istotny wpływ na sytuację polityczną oraz społeczno-gospodarczą w Rosji. Rosja, która znalazła się w izolacji politycznej, zmuszona została poszukiwać nowych partnerów. Osłabienie jej pozycji na Zachodzie spowodowało wzrost aktywności w Azji i na Dalekim Wschodzie. Rosja wzmacnia także współpracę z państwami Europy Środkowo-Wschodniej, osłabiając tym samym jedność unijną.
Analiza sytuacji wewnętrznej Rosji po wprowadzeniu sankcji nie daje jasnej odpowiedzi na pytanie o przyszłość wysokiego poziomu popularności Władimira Putina. Istnieje jednak szansa, że wprowadzone sankcje przyczynią się do zmiany polityki Putina wobec Ukrainy oraz w dłuższej perspektywie wpłyną na proces demokratyzacji.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Zagadnienie minimum językoznawczego w kompetencji zawodowej logopedy

W środowisku logopedycznym utarło się przekonanie, że do wykonywania zawodu logopedy wystarcza wiedza językoznawcza z zakresu fonetyki. Wynika to stąd, że praktyka logopedyczna wiąże się najczęściej z poprawianiem wymowy osób (zwykle dzieci) z zaburzeniami mowy. Jednak wiedza ograniczona do znajomości fonetycznej struktury języka daje jego wypaczony obraz, zawężony do najniższego poziomu językowego. Jednostki poziomu fonetycznego języka, takie jak głoski i fonemy, są zaledwie budulcem jednostek językowych wyższego rzędu – wyrazów, morfemów, struktur syntaktycznych i tekstów. Do minimalnego zasobu wiedzy językoznawczej logopedy należy zatem włączyć – obok fonetyki i fonologii – podstawowe informacje z zakresu leksykologii i gramatyki, a także wybrane zagadnienia z innych dziedzin językoznawstwa.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Polskie, regionalne morzyć w kontekście historycznym i słowiańskim

W polszczyźnie ogólnej czasownik morzyć ma znaczenia ‘zabijać’, ‘dręczyć’, ponadto występują kolokacje morzyć głodem, sen kogoś morzy. Tymczasem w Wielkopolsce pojawia się dodatkowe znaczenie – ‘tracić twardość, stawać się miękkim pod wpływem soli’, co odnosi się do warzyw. W artykule poszukuje się odpowiedzi na pytanie o źródło wskazanego wyżej znaczenia wielkopolskiego oraz próbuje się określić jego zasięg geograficzny. W tym celu przeprowadzono ankietę internetową, sięgnięto do słowników historycznych i współczesnych polszczyzny ogólnej oraz danych z języków słowiańskich.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Upadam do nóg JWW Pana Dobrodzieja… O formułach gestycznych w epistolografii polskiej XVIII wieku

Przedmiotem opisu i analizy są występujące w epistolografii XVIII wieku formuły gestyczne, czyli językowe ekwiwalenty określonych gestów i zachowań grzecznościowych. Zakres obserwacji został zawężony do formuł gestycznych sytuowanych w zakończeniach listów. Materiał egzemplifikacyjny pochodzi z trzystu pięciu rękopiśmiennych, niepublikowanych i dotąd nieanalizowanych pod tym kątem listów, pisanych przez kilkudziesięciu autorów, przedstawicieli szlachty i magnaterii. W zgromadzonym materiale wystąpiły typowe dla XVIII wieku struktury formuliczne, takie jak np. upadać do nóg, ściskać nogi czy kłaniać uniżenie, ale też wiele innych, mniej rozpowszechnionych, np. brać śmiałość upaść do nóg. Sposób użycia opisywanych formuł determinowały określone uwarunkowania tekstowe, społeczne i chronologiczne. Postać formalna formuły zależała od miejsca w strukturze listu, tj. od tego, czy formuła występowała w kompleksie formuł finalnych, czy jako osobny dopisek z pozdrowieniami (niektóre formuły występowały tylko w dopiskach, np. kłaniać uniżenie). Na kształt językowy formuły oddziaływały też czynniki społeczne, np. formuły w listach do króla charakteryzowały się znaczną ozdobnością. Zakres stosowania niektórych konstrukcji znacząco poszerzył się w ciągu XVIII wieku, co wiązało się z osłabieniem ich elitarnego charakteru.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Antroponimia pogranicza polsko-wschodniosłowiańskiego w XVII i XVIII wieku na przykładzie rzymskokatolickiej parafii w Żółkwi. Wybrane zagadnienia

Żółkiew położona jest około trzydziestu kilometrów na północny zachód od Lwowa, przy historycznym szlaku prowadzącym do Warszawy. Fundacji miasta dokonano na gruntach wsi (dawnej osady służebnej) Winniki nad rzeką Świnią. Dzięki korzystnym przywilejom lokacyjnym do polskiej i ukraińskiej ludności autochtonicznej dołączali kolonizatorzy z innych części kraju. Księgi metrykalne żółkiewskiej parafii rzymskokatolickiej były prowadzone od pierwszych lat jej istnienia. Analizowany materiał wyekscerpowany został z jednorodnego źródła rękopiśmiennego z XVII i XVIII wieku, mianowicie z siedmiu ksiąg metrykalnych chrztów (lata 1604–1787). W analizowanych antroponimach widoczne są wpływy wschodniosłowiańskie, w szczególności interferencje polsko-ukraińskie. Nazewnictwo osobowe Żółkwi i okolic odzwierciedla zróżnicowanie etniczne i językowe, religijne oraz kulturowe mikroregionu.

Czasopismo: Rozprawy Komisji Językowej ŁTN
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Kapitał społeczny elementem konstytutywnym bezpieczeństwa publicznego

Szukając nowych rozwiązań dla starych problemów, zwraca się uwagę na takie znaczące dla dobrego funkcjonowania współczesnego społeczeństwa kwestie jak sieci powiązań międzyludzkich, zaufanie czy normy. Pojęcie kapitału społecznego jest używane już od kilku dekad do opisu i wyjaśniania fenomenu zmian w sferze społeczno-politycznej i gospodarczej, zaistniałych w wyniku transformacji społeczno-ekonomicznej. Odnosi się ono również do sfery działań obejmujących m.in. budowanie partnerskich i demokratycznych relacji we wspólnotach lokalnych, w których kapitał społeczny stanowi podstawę trwałych sieci społecznego zaangażowania zaufania i wzajemności. Celem prezentowanego artykułu jest próba przedstawienia korzyści wynikających z posiadania przez wspólnotę lokalną zasobów kapitału społecznego, jak również wskazanie jego pozytywnego oddziaływania na bezpieczeństwo publiczne.

Czasopismo: Studia i Analizy Nauk o Polityce
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Pax digitalis.  Life in the age of digital hyper-communication

Artykuł jest próbą krytycznej analizy dyskursów i stanowisk w kwestii społecznych skutków akceleracji rozwoju technologii cyfrowych. Nakreślono w nim trendy, których ziarna kiełkowały już przed COVID-19, a inne zostały dopiero posiane przez pandemię. Uwaga powinna się w najbliższym czasie skupić na nowych azymutach myślenia. To są wyłaniające się pytania badawcze i odpowiedź na nie wymaga pozyskania empirii, na bazie której powstanie nowa wiedza. Ogólnie znane są wektory zmian, na podstawie których można cokolwiek przewidywać, ale nie wiadomo, jaka będzie ich wypadkowa, jaki kształt zmian i jak je ewaluować. Zmienność i przyspieszenie to dwa megatrendy wynikające z hiperkomunikacji i technologizacji życia. W publikacji skoncentrowano się na dość arbitralnie wybranych zagadnieniach związanych z funkcjonowaniem technologii cyfrowych w społeczeństwie.

Czasopismo: Studia i Analizy Nauk o Polityce
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Prezydentura Donalda Trumpa i 25. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych

Zważywszy na silną pozycję prezydenta w amerykańskim systemie ustrojowym, kwestia ciągłości władzy jest kluczowa dla stabilności i bezpieczeństwa nie tylko Stanów Zjednoczonych, lecz także globalnego porządku. Jednym z przepisów regulujących sukcesję głowy państwa jest 25. poprawka Konstytucji, regulująca w sekcji trzeciej i czwartej sytuację, w której prezydent nie jest zdolny do pełnienia swoich obowiązków. Choć sekcja czwarta nie została dotychczas użyta, to głosy dotyczące jej wykorzystania towarzyszyły prezydenturze Donalda Trumpa przez niemalże całą kadencję. Autorka stawia tezę, iż 25. poprawka, szczególnie jej czwarta sekcja, nie została stworzona jako narzędzie usunięcia prezydenta z urzędu i nie może być traktowana jako alternatywa dla procedury impeachmentu, jak miało to miejsce w przypadku prezydentury Donalda Trumpa, szczególnie po ataku na Kapitol w styczniu 2021 r. W artykule zaprezentowano okoliczności wprowadzenia poprawki, analizie poddano jej treść ze szczególnym zwróceniem uwagi na sekcję czwartą oraz zaprezentowano argumenty za oraz przeciw wykorzystaniu poprawki w celu usunięciu 45. prezydenta. Artykuł łączy w sobie rozważania teoretyczne (analiza Konstytucji Stanów Zjednoczonych oraz aktów regulujących kwestię sukcesji w prawie amerykańskim) wraz ze studium przypadku prezydentury Donalda Trumpa.

Czasopismo: Studia i Analizy Nauk o Polityce
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Polska w (neo)liberalnym systemie stosunków międzynarodowych

W artykule podjęto próbę przedstawienia roli Polski w systemie stosunków międzynarodowych regulowanym zasadami (neo)liberalizmu, głównie w kontekście zjawisk kryzysowych rozgrywających się na Zachodzie. Postawiono następującą hipotezę: dekoniunktura zachodnich struktur liberalnych może prowadzić do modyfikacji funkcji oraz ustroju prawno-gospodarczego polskiego państwa, podważając obowiązujące tam zasady i reguły demokracji liberalnej. Turbulencje, którym podlegają liberalne struktury Zachodu, mogą być bowiem problematyczne dla tych państw utożsamiających swoje długofalowe interesy ze zjawiskami globalizacji/liberalizacji i nieposiadających własnych strategii działania oraz bardziej autonomicznych narzędzi realizacji celów narodowych. W razie osłabienia strefy zachodniej może zaistnieć ewentualność nie tylko transformacji geopolitycznej, lecz także istotnych przeobrażeń ustrojowych i gospodarczych w takich państwach jak Polska. Może bowiem dojść do ich osunięcia się w strefę oddziaływania nowego centrum w sensie geograficznym lub funkcjonalnym, które narzuci inny model cywilizacyjny, polegający na alternatywnych zasadach gospodarczych oraz rozwiązaniach instytucjonalnych, naruszających prawa jednostek, mniejszości oraz prywatnego biznesu. Przymus przystosowania się do nowych reguł, które wyłonią się w konsekwencji obniżenia roli instytucji liberalnych, a którego zręby nie są jeszcze znane, może prowadzić do obniżenia poziomu ochrony obywateli oraz kapitału w regionie. W pracy znalazły się uwagi na temat funkcjonowania (neo)liberalnego systemu stosunków międzynarodowych, transformacji społeczno-politycznej państw Europy Środkowo-Wschodniej oraz polskiej polityki wewnętrznej/zagranicznej w obliczu kryzysu strefy zachodniej.

Czasopismo: Studia i Analizy Nauk o Polityce
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Współpraca międzynarodowa gminy miejsko-wiejskiej. Przypadek Olecka

Artykuł jest studium przypadku, przedstawiającym współpracę międzynarodową Olecka, które jest stolicą Mazur Garbatych, jako jednej z ponad sześciuset istniejących w Polsce gmin miejsko- -wiejskich. Ukazano w nim sięgające czasów komunistycznej Polski początki tej współpracy, wyrażającej się kooperacją z francuską gminą Marly. Główna część tekstu stanowi omówienie ewolucji i ocenę współczesnej współpracy międzynarodowej Olecka, na którą składają się relacje z partnerami białoruskimi (Szczuczyn), litewskimi (Wilkowyszki, Kozłowa Ruda), ukraińskimi (Drohobycz), rosyjskimi (Gusiew), austriackimi (Guessing) i estońskimi (Johvi). Cechą charakterystyczną aktywności międzynarodowej Olecka jest ścisłe powiązanie z jego położeniem geograficznym i pochodzeniem olecczan. To one determinują w przeważającym stopniu, z kim i na jakich zasadach miasto współpracuje, w bardzo znaczącym stopniu wykorzystując fundusze Unii Europejskiej. Ta aktywność stolicy Mazur Garbatych została dostrzeżona na arenie międzynarodowej. W roku 2014 Olecko zostało uhonorowane prestiżową nagrodą i tytułem Europejskiego Miasta Sportu.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Pomiędzy euroentuzjastami a eurosceptykami – kogo wybierają Europejczycy?

Celem artykułu jest analiza wyborów do Parlamentu Europejskiego, które odbywały się w dniach 22 – 25.05.2014 r. W wyborach tych ponad 100 mandatów zdobyli eurosceptycy, przeciwnicy idei wspólnotowych. Pomimo że euroentuzjaści wciąż stanowią większość, konsekwencje ostatnich wyborów nie pozostaną bez echa. Niniejszy artykuł wskazuje na przyczyny takiego rozłożenia mandatów oraz skutki wyborów dokonanych przez obywateli poszczególnych państw Unii Europejskiej.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Kryzys demokracji na wschodzie? Frekwencja wyborcza w nowych krajach związkowych RFN 25 lat po zjednoczeniu

Zarówno w wyborach do Bundestagu, jak i parlamentów krajów związkowych, frekwencja na wschodzie Niemiec jest niższa niż na zachodzie. Jest to jedna z pochodnych innego rozwoju tej części państwa (obszar byłej NRD), a zarazem dowód na „niedokończone zjednoczenie”. W artykule porównano frekwencję wyborczą w obu częściach RFN, próbując nakreślić przyczyny rozbieżności.
Mimo upływu lat różnice w poziomie frekwencji są widoczne. Należy to wiązać z innym wzorem zachowań politycznych na obszarze byłej NRD, innym postrzeganiem roli państwa w demokracji, demograficznymi następstwami zjednoczenia, jak i wyższym poziomem bezrobocia. Z kolei rozbieżności nie są zauważalne w wyborach do Parlamentu Europejskiego, co należy tłumaczyć mniejszym zainteresowaniem wyborców dla tego rodzaju elekcji.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: historia, nauki o polityce i administracji
Wymóg uzyskania terytorialnego rozłożenia głosów (poparcia) w wyborach prezydenckich

Głównym celem tego artykułu jest wyjaśnienie, na czym polega specyfika instytucji wymogu uzyskania terytorialnego rozłożenia głosów w wyborach prezydenckich, istniejącego w: Nigerii od 1979 r., Kenii od 1992 r. i Indonezji od 2001 r., oraz określenie panujących w tych państwach warunków politycznych, które przyczyniły się do jej wprowadzenia i trwania. W końcowej części artykułu, dzięki porównaniu wszystkich trzech kazusów, wskazane zostaną szczegółowe różnice występujące obecnie między nimi. W artykule zostaną również zaprezentowane wnioski dotyczące dotychczasowych doświadczeń związanych z funkcjonowaniem przedmiotowej instytucji. Pozwolą one wstępnie ocenić, czy uprawnione jest stwierdzenie, że jej zastosowanie wpływa na obniżenie znaczenia konfliktowych zachowań w relacjach między grupami etnicznymi i na budowanie międzyetnicznej akomodacji w wymienionych państwach.

Czasopismo: Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji