rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Współczesne koncepcje rozwoju miasta

Nowe koncepcje kształtowania struktury przestrzennej miasta wyrastają z krytyki zjawisk zachodzących w wielu krajach na świecie już od lat 50-tych XX wieku, przy czym liczne negatywne procesy rozwojowe miast z ostatnich kilkudziesięciu lat, wynikły z realizacji koncepcji, które miały służyć naprawie miast przemysłowych. Dlatego odnosząc się do początków urbanistyki współczesnej, omówiono skutki wdrożenia dwóch najszerzej oddziałujących idei, a więc: koncepcji Miast - Ogrodów i Karty Ateńskiej. Dalej scharakteryzowano te nurty w projektowaniu urbanistycznym, które wyrosły z krytyki idei Modernizmu i Funkcjonalizmu, w tym Nowy Urbanizm, początkowo wiązany z Postmodernizmem i Kontekstualizmem. Omówiono też wizję "Miasta Spójnego". Później pojawiły się kolejne, często do nich opozycyjne idee, jak Posturbanizm, Neomodernizm i Dekonstruktywizm, krótko scharakteryzowane i porównane.  Obecnie nie ma spójnych i jednoznacznych recept na kształtowanie struktury przestrzennej miast, ani też żadnej, po Modernizmie, nowej doktryny urbanistycznej. Generalnie jednak rozważa się dwa zasadnicze i przeciwstawne kierunki rozwoju miasta - bądź to w stronę "Miasta Zwartego", bądź koncepcji "Miasta Zielonego". Obydwie wyrosły z koncepcji "Ekopolis", jednak proponują odmienne podejście do zagospodarowania terenów. Równolegle rozwijają się uzupełniające je nurty, dotyczące zarówno zabudowy, relacji: człowiek - środowisko, jak i stylu życia, np. "Powolne Miasta", "Smarth Growth", "Ditch Urbanism", "Urbanizm Codzienny", "Zielona Architektura", czy wizja "Trzeciej Drogi" w rozwoju urbanistyki.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Prawne aspekty ochrony wartości przyrodniczych w planowaniu przestrzennym

Artykuł stanowi ogólne wprowadzenie w problematykę ochrony wartości przyrodniczych oraz zawiera analizę obowiązujących w tym zakresie przepisów, z odniesieniem do zmian dokonanych w nich w ostatnich latach. Analiza ta pozwoliła na sformułowanie szeregu stwierdzeń, dotyczących genezy ochrony przyrody w Polsce, zmian legislacyjnych oraz związków między przepisami z zakresu ochrony przyrody, środowiska oraz ochrony gruntów rolnych i leśnych z planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym.  Wnioski te należy traktować jako przyczynek do opracowania formuły merytorycznej i prawnej ochrony wartości przyrodniczych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ regulacji prawnych na możliwości planowego sterowania rozwojem obszarów wiejskich

Artykuł stanowi ogólną charakterystykę uwarunkowań prawnych rozwoju obszarów wiejskich odnosząc się do przepisów istniejących oraz rządowego projektu nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tłem rozważań jest geneza zjawisk, które doprowadziły do obecnych trudności w zarządzaniu przestrzenią i powstawania barier rozwojowych. Podjęto próbę analizy możliwości planowego sterowania rozwojem tych terenów przy użyciu różnych dostępnych narzędzi formalno-prawnych.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Zielona architektura terenów zurbanizowanych w świetle koncepcji ekologizacji miasta

Artykuł jest próbą omówienia zagadnień związanych z zieloną architekturą w kontekście procesu ekologizacji miasta. W tym celu wskazano na rolę zielonej architektury w terenach zurbanizowanych, analizowanej przez pryzmat wymiaru technologiczno-technicznego oraz środowiskowego w kontekście ekologizacji przestrzeni zurbanizowanej. Ponadto przedstawiono założenia budownictwa zrównoważonego i zróżnicowanie regionalne w Polsce dla tego typu inwestycji, a także rozwój zielonej infrastruktury w miastach w Polsce w postaci zielonych dachów i ścian.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Osiedla planowane w strefie podmiejskiej Warszawy

Procesy urbanizacyjne na terenach wiejskich, wynikające z rozwoju Warszawy i jej ekspansji w kierunku suburbiów, nasiliły się począwszy od drugiej połowy XIX wieku. Najkorzystniejszą i uporządkowaną pod względem przestrzennym formą urbanizacji były zespoły zabudowy, powstające w wyniku parcelacji majątków rolnych, jako "letniska", "miasta - ogrody" lub miasta satelitarne. W okresie międzywojennym nasiliły się parcelacje budowlane wokół miasta. Powstawały zespoły o prostych podziałach, ale również planowane osiedla o ciekawych planach urbanistycznych, które po dziś dzień wyróżniają się w strukturze osadniczej strefy podmiejskiej. Kontynuacją tego nurtu mogłyby być przedsięwzięcia deweloperskie - planowane osiedla mieszkaniowe. Jednak tak się nie stało. Osiedla te projektowane są zazwyczaj na niewielkim obszarze (trudno pozyskać jest scalony teren w rozdrobnionej strukturze własności gruntów rolnych), swoją wielkością, gęstością zaludnienia, typem zabudowy przypominają raczej fragmenty miasta wyrwane i odcięte od podstawowej infrastruktury usługowej. Brak podstawowych usług w strefie dojścia oraz powiązań z siecią komunikacji zbiorowej powoduje nadmierne uzależnienie mieszkańców tych osiedli od komunikacji indywidualnej, co jest szczególnie uciążliwe dla ludzi starszych i dzieci. Ogrodzone i strzeżone zespoły z zabudową o wysokim standardzie, tworzą swoiste "getta" niepasujące do tradycyjnej zabudowy wiejskiej. W wyniku tych tendencji następuje proces segregacji społecznej mieszkańców poprzez rozdzielenie stref dawnego budownictwa zagrodowego i nowego "miejskiego", co prowadzi do osłabienia społecznych więzi na danym obszarze. Tereny podmiejskie stopniowo tracą swe atuty przestrzenne, dla których ich nowi mieszkańcy uciekli z zatłoczonych miast.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przestrzenne uwarunkowania gospodarki odpadami w środowisku zamieszkania

Każda działalność człowieka generuje powstawanie odpadów. W ostatnich dekadach ilość odpadów zaczęła się znacząco zwiększać, jednocześnie zagrażając ludziom i środowisku ze względu na zawartość substancji szkodliwych, taki jak plastik, metale ciężkie i groźne dla środowiska substancje chemiczne. Prowadzona obecnie polityka gospodarki odpadami zobowiązuje do eliminacji tych substancji ze składowisk, ogólnego zmniejszenia ilości odpadów deponowanych na składowiskach oraz zwiększenia frakcji odzyskiwanych do wtórnego wykorzystania. Działania tego typu powodują, że już na etapie gospodarstw domowych odpady powinny być segregowane na co najmniej cztery frakcje. W celu określenia wpływu gospodarki odpadami na zagospodarowanie najbliższego otoczenia człowieka, czyli gospodarstwa domowego, niezbędne jest przeanalizowanie systemu gospodarki odpadami na poszczególnych szczeblach powstawania odpadów, ich gromadzenia i segregacji - do momentu przekazania ich do dalszej obróbki, utylizacji lub składowania. W niniejszym artykule starano się przedstawić możliwości nowych rozwiązań, pozwalających na takie gospodarowanie przestrzenią w miejscu zamieszkania, aby ograniczać miejsce zajmowane przez odpady.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Uratować przestrzeń – czyli nowe wartości krajobrazowo-użytkowe wybranych przestrzeni publicznych Poznania

Obraz współczesnego miasta jest przejawem ścierających się wpływów kapitałowych, społecznych i politycznych. W tej grze interesów ważną rolę zaczynają odgrywać oddolne działania naprawcze, których przejawem są nowe projekty i inwestycje. W wyniku takich działań wartość krajobrazowa i użytkowa przestrzeni publicznych może zostać odzyskana i zwiększona. Podejmowane inicjatywy dotyczą zarówno dużych przestrzeni parków publicznych, zdegradowanych obiektów sportowych, niezagospodarowanych obszarów zieleni, jak również małych skwerów i przestrzeni wnętrz zabudowy miejskiej. Podnoszenie atrakcyjności i wartości przestrzennej terenów zurbanizowanych ma podstawowe znaczenie w zakresie zaspokajania potrzeb lokalnych społeczności oraz krajobrazu całego miasta. Celem artykułu jest rozpoznanie krajobrazu Poznania w aspekcie wartości przestrzeni oraz przyczyn utraty i możliwości jej naprawy. W badaniach zastosowano hermeneutyczne podejście do analizy przestrzenno-krajobrazowej i literaturowej podparte indywidualnym doświadczeniem in situ oraz praktyką projektową i działalnością dydaktyczną.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Dynamika – sposób postrzegania geometrii

Architektura modernistyczna w ślad za rozwojem sztuki (malarstwo) wprowadziła dynamikę do kompozycji przestrzennej: neoplastycyzm oparty na rytmie jednostajnym i kompozycji otwartej; funkcjonalizm oparty na komunikacji, czyli sposobie w jaki poruszając się postrzegamy geometrię przestrzeni. W latach 30. XX w. model percepcji przestrzeni zgodny z zasadami fizjologii (rytm jednostajny) zastąpił model percepcji zgodny z zasadami psychologii (teoria bodźców) i bazujący na tworzeniu subiektywnej narracji psychologicznej. Subiektywne wrażenie, niedookreślone, aby umożliwić zróżnicowaną interpretację stworzyło nowy kanon podstawowych elementów kompozycji architektonicznej (Norberg-Schulz): centrum, kierunek, obszar - tym charakterystycznych, że nie definiują granicy formy. Wieloznaczność, czyli swoboda interpretacji przestrzeni dopuszcza (jako opcję zaproponowaną, a nie narzuconą przez architekta) przekaz wartości. Przykładem jest pawilon na światową wystawę w Paryżu w 1937 roku projektu Romualda Gutta, gdzie narracja psychologiczna mimo „formy otwartej” kulminuje się w geometrii konkretnej - czaszy muszli koncertowej. To przekaz architekta, który w 1936 roku uznał, że największą wartością ówczesnej Polski na forum światowym jest jej wartość kulturowa – tu symbolicznie reprezentowana przez koncerty muzyki Chopina.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Ulica Święty Marcin - doświadczenia poznańskie

W artykule podjęto próbę przybliżenia zagadnień związanych z kształtowaniem ważnej sfery publicznej miasta Poznania – ulicy Święty Marcin, której przestrzeń jest przejawem wzajemnego oddziaływania potencjałów: historycznego, estetycznego, kulturotwórczego kolejnych pokoleń. To przestrzeń, która jest efektem ciągłego ścierania się „nowego” ze „starym”. Podejmowane zagadnienia przedstawiono w kontekście uwarunkowań artystycznych, funkcjonalnych, przestrzennych i architektonicznych.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Historia zabudowy ulicy Narutowicza w Żychlinie dawnym małym mieście lokacyjnym

Zabudowa głównej ulicy Żychlina - Gabriela Narutowicza, małego miasta lokacyjnego pogranicza ziemi łęczyckiej i Mazowsza, obecnie w województwie łódzkim, jest interesującym przykładem harmonijnej, stylowej architektury klasycystycznej końca XIX wieku. Jej perspektywę zamyka bryła późnobarokowego kościoła parafialnego. Świadomie wytyczona w końcu XVIII wieku odzwierciedla dominujący kierunek północ-południe dawnego historycznego traktu z Łęczycy i Orłowa do Płocka.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
O wartościach przestrzennych Osi Saskiej Warszawy

Jeśli spojrzymy na strukturę urbanistyczną Warszawy poprzez ocenę wartości historycznych założeń przestrzennych, tych które  wiążą miasto z najcenniejszymi osiągnięciami urbanistyki europejskiej, to niewątpliwie w środowiskach profesjonalnych barokowe założenie Osi Saskiej znajdzie się wśród najczęściej   dostrzeganych i wymienianych. Jak wiadomo, w swojej koncepcji nawiązuje ono bezpośrednio do Wersalu, gdzie  rezydencja królewska, kompozycja ogrodowa i nowo 
rozplanowane elementy struktury miasta tworzą  współosiową,   wielkoprzestrzenną kompozycję o nieskończonych, dalekich zasięgach. Badania historyczne potwierdzające związek obu tych  założeń, właśnie na ich wspólne odniesienia ideowe i formalne  zwracają szczególną uwagę. Podkreślają "nieskończony", zachodni zasięg kompozycyjny Osi Saskiej przedłużony w układzie ról dalekiej Woli, oraz równie dalekie otwarcie w kierunku wschodnim, którego kontynuację przekraczającą wnętrze Krakowskiego Przedmieścia i skarpę dostrzega się w przedłużeniu koryta starorzecza Wisły i związkach z otwartym krajobrazem brzegu Pragi, wówczas jeszcze słabo na tym odcinku zurbanizowanym.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Idea uspokojenia ruchu ulic miejskich w XX i XXI wieku - przemiany w zakresie priorytetów społecznych i przyrodniczych

Na podstawie przeglądu literatury przedmiotu odnoszącej się do informacji teoretycznych, a także wybranych realizacji, dokonano identyfikacji kilkunastu koncepcji uspokojenia ruchu tworzonych od lat 20. XX wieku do początku XXI wieku. Celem niniejszej publikacji jest ukazanie rozpoznanych koncepcji w ujęciu chronologicznym, przypisując je do kolejnych okresów planowania miast w omawianym okresie, jak i kolejnych generacji tej grupy koncepcji na tle zmian w zakresie dominacji ruchu kołowego w przestrzeni ulic. Uwzględniono rozróżnienie na koncepcje uspokojenia ruchu dedykowane obszarom śródmiejskim miast oraz obszarom mieszkalnym. Charakterystykę poszczególnych koncepcji omówiono z rozróżnieniem na zagadnienia takie, jak uprzywilejowane grupy użytkowników (którym dedykowana była dana koncepcja), główne założenia i cele koncepcji, maksymalna prędkość pojazdów, udział zieleni przyulicznej, formy i elementy zagospodarowania sprzyjające aktywności społecznej na ulicy. Uzasadnieniem dla takiego podejścia jest postępujący obecnie trend obejmowania obszarów śródmieść strefami ograniczenia ruchu w celu poprawy bezpieczeństwa pieszych, a także deficyt w zakresie udziału zieleni w miastach.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Awangarda – od dynamiki ruchu do nowej narracji przestrzeni miejskiej

Czasy awangardy lat 20. XX wieku przyniosły radykalne przewartościowania w dziedzinie sztuk wizualnych. Odrzucono
dotychczasowe doświadczenia akademików, zerwano z perspektywą liniową. Wkrótce również odrzucono apoteozę dynamiki wielkiego miasta, stawiając w jej miejsce kult nowego
człowieka, a konkretnie człowieka jako zbiorowości, czyli
społeczeństwa zmiany. Miejsce dawnej grawitacji wypływającej
z hierarchii przestrzeni miejskiej dającej spójność sceny, czyli kontekst zajął samodzielny przedmiot. Na jego bazie rozpoczęły
się nowe poszukiwania postkubistycznej syntezy. Nie
przekroczono jednak – jak się okazało aż do dnia dzisiejszego
– granicy bezprzedmiotowości.

Czasopismo: Kwartalnik Architektury i Urbanistyki
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Synteza poli(akrylanu butylu) metodą kontrolowanej elektrochemicznie polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu

Homopolimery poli(akrylanu butylu) syntetyzowano z wykorzystaniem elektrochemicznie kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (eATRP), przy mniejszym niż zwykle (50–400 ppm) stężeniu katalizatora na poziomie 10 ppm. Metodą analizy chromatograficznej (GPC) stwierdzono, że synteza poliakrylanów przebiegała zgodnie z mechanizmem ATRP. Widma  <sup>1 </sup>H NMR potwierdziły strukturę chemiczną zsyntetyzowanych homopolimerów.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metalizowanie bezprądowe tworzyw polimerowych

Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej bezprądowego metalizowania tworzyw polimerowych. Przedstawiono podstawowe rodzaje metalizowania: na drodze wymiany, w wyniku redukcji pierwiastka metalicznego oraz autokatalityczne. Omówiono znaczenie odpowiedniego przygotowania warstwy wierzchniej (WW) metalizowanych wytworów, umożliwiającego osadzanie i aktywowanie prekursorów metalizowania, a także dominującą rolę palladu jako uniwersalnego katalizatora metalizowania. Opisano też znaczenie kompleksów metaloorganicznych stosowanych w charakterze prekursorów w procesach metalizowania bezprądowego. Wskazano możliwości wykorzystania materiałów i przedmiotów metalizowanych bezprądowo.

Czasopismo: Polimery
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Metoda reprezentacji pośredniej programu PLC opisanego za pomocą języków LD i SFC na potrzeby syntezy sprzętowej

W artykule przedstawiono metody reprezentacji pośredniej programu sterowania opisanego językiem LD oraz SFC zgodnie z IEC61131-3, opracowane na potrzeby syntezy sprzętowej kładów sterowania PLC implementowanych w strukturach programowalnych FPGA. W opisie wykorzystano oryginalną implementację grafu skierowanego. Przedstawiono opracowane reguły odwzorowania, zapewniające zachowanie zależności sekwencyjnych przy jednoczesnym uzyskaniu maksymalnego zrównoleglenia działania. Przedstawiono również zarys metod syntezy na podstawie opracowanego odwzorowania pośredniego.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Badanie układu regulacji temperatury powietrza ogrzewanego w próżniowym kolektorze słonecznym

W pracy przedstawiono badanie układu regulacji temperatury powietrza na zmodernizowanym stanowisku badawczym kolektora słonecznego. Zaprezentowano metody regulacji temperatury wyjściowej kolektora oraz wyniki z przeprowadzonych pomiarów. Na ich podstawie stwierdzono, że najbardziej efektywną metodą regulacji temperatury wyjściowej jest mieszanie powietrza z wykorzystaniem regulatora proporcjonalno-całkującego (PI).

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Koncepcja metodyki zarządzania procesem wytwórczymsystemów pomiarowo-sterujących

W artykule zaprezentowano autorską metodykę zarządzania procesem wytwórczym systemów pomiarowo-sterujących w środowisku LabVIEW oraz koncepcję informatycznego systemu zarządzania projektem. Metodyka zakłada integrację fazy definiowania wymagań i testowania, co pozytywnie wpłynie na jakość tworzonych aplikacji. Ponadto wykorzystanie systemu zarządzania regułami do weryfikacji testów zapewni większą dokładność przeprowadzanej analizy wyników.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Próba zastosowania czujników katalitycznych do ciągłego pomiaru górnej granicy wybuchowości wodoru

Przedstawiono nową metodę ciągłego pomiaru zanieczyszczenia wodoru powietrzem w zakresie górnej granicy wybuchowości. metoda polega na wykorzystaniu sensorów katalitycznego spalania umieszczonych w komorze przez którą przepływa badana próbka. Zawartość powietrza jest funkcja ilości powstałego ciepła podczas katalitycznego spalania wodoru wewnątrz sensora. Wskazano na możliwość zastosowania metody w przemysłowych instalacjach wykorzystujących wodór do chłodzenia generatorów prądu elektrycznego.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Pozyskiwanie i przetwarzanie transiluminacyjnych obrazów ręki z użyciem multichromatycznego źródła promieniowania optycznego

Prześwietlanie optycznie mętnych obiektów biologicznych jest zada-niem trudnym. W artykule przedstawiono wyniki prześwietleń ręki. Opisano transmisję promieniowania optycznego w zakresie 500–1500 nm. Wyznaczono okna transmisyjne oraz oszacowano wartość optycznego sygnału wyjściowego z prześwietlanego obiektu. Przedstawiono schemat blokowy stanowiska do rejestracji obrazów transiluminacyjnych. Zamieszczono przykładowe obrazy transiluminacyjne poddane wstępnemu przetwarzaniu i analizie.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Badanie powtarzalności pomiarów geometrycznych na tomografie komputerowym CT

Przedstawiono wyniki badań powtarzalności pomiarów geometrycznych na przykładzie tzw. "kostki szkoleniowej" poprzedzając krótką charakterystyką przemysłowego tomografu komputerowego MTROTOM 800 oraz oprogramowań. Programu METROTOM OS w którym ustawiane są parametry pomiarowe i wykonywane są pomiary oraz programu CALYPSO służącego do analizy uzyskanych z pomiaru chmur punktów. Przedstawiono wyniki pomiarów odległości płaszczyzn, średnic otworów oraz odległości między nimi. Strategia pomiarowa została oparta na modelu CAD a uzyskane wyniki z pomiarów tomograficznych w postaci chmury punktów zostały porównane z wymiarami zawartymi w modelu CAD. Porównanie odnosi się do wymiarów nominalnych jak i do pola tolerancji w funkcji odchyłek. Wyniki te pozwoliły również na ocenę dokładności "druku" w jakim to procesie wykonana została badana kostka. Kostka została wydrukowana z dostępnego modelu CAD. W badaniach porównano powtarzalność pomiarów elementów geometrycznych jak i odchyłki od wartości nominalnej kostki. W celu obliczenia parametrów statystycznych dokonano dziesięciokrotnego pomiaru kostki.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Regularyzacja identyfikacji obiektów złożonych opisanych modelami nieliniowymi

W referacie przedstawiono modyfikację regularyzacji Tichonowa-Phillipsa (TP) przystosowującą ją do estymacji parametrów modeli nieliniowych źle uwarunkowanych numerycznie. Zaproponowane podejście porównano z metodami Gaussa-Newtona (GN), Levenberga-Marquardta (LM) oraz metodą łączącą LM z TP (LMTP). Analizę właściwości czterech zaimplementowanych algorytmów przeprowadzono metodą Monte Carlo. Pokazała ona, że w przypadku identyfikacji modeli nieliniowych zawierających parametry słabo określone przez dane pomiarowe i jednocześnie charakteryzujące się "regularnym" rozkładem wartości w wektorze parametrów, najlepsze wyniki daje estymacja metodą Tichonowa-Phillipsa.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Nowa metoda oceny niepewności identyfikacji źródeł hałasu

W artykule przedstawiono nową metodę oceny niepewności estymacji poziomu dźwięku pochodzącego od identyfikowanych źródeł oraz tła akustycznego. Wykorzystano metodę eliminacji w celu zbadania wpływu poszczególnych źródeł na sumaryczny poziom hałasu. Operacje matematyczne opisujące wykorzystaną metodykę obliczeniową, przeprowadzono w formalizmie redukcyjnej arytmetyki przedziałowej, w celu oceny wpływu niepewności pomiarowej na wyniki obliczeń. W artykule przedstawiono ogólny schemat oceny niepewności, dający możliwość uwzględnienia informacji probabilistycznej związanej z wynikami pomiaru. Zaproponowane rozwiązanie oparto na pomiarach zrealizowanych w warunkach laboratoryjnych.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Nowe reguły przesuwania bramek w układach odwracalnych

Jedną z możliwości redukcji układów odwracalnych daje przesuwanie bramek. W pracy zaproponowano nowe reguły takich przesunięć dla układów budowanych ze standardowej biblioteki bramek odwracalnych NCT. Umożliwiają one eliminację bramek o dużej liczbie wejść/wyjść, które mają największy tzw. koszt kwantowy. Opracowane przez nas reguły mogą być stosowane dla dowolnej liczby wejść układu. Umożliwia to projektowanie układów odwracalnych o zredukowanym koszcie kwantowym. Podane przez nas przykłady pokazują, że oszczędności w porównaniu z układami publikowanymi w literaturze mogą być znaczne.

Czasopismo: Pomiary Automatyka Kontrola
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika