rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Trudności w funkcjonowaniu zawodowym młodych dorosłych

Celem niniejszego opracowania jest analiza trudności w funkcjonowaniu zawodowym doświadczanych przez młode osoby. W artykule autorka dokonuje analizy badań ilościowo- -jakościowych szeroko rozumianego funkcjonowania społeczno-zawodowego studentów różnych kierunków społecznych i humanistycznych, które prowadziła od 2004 r. Wyniki badań ukazały, że z jednej strony trudności doświadczane przez osoby młode związane są wprost ze specyfiką okresu życia i prawdopodobnie zostaną pokonane w miarę dojrzewania w dorosłości. Z drugiej strony część trudności związanych stricte z funkcjonowaniem w pracy dotyczy niepełnej wiedzy młodych osób odnośnie do tego, jakie praktyki w miejscu pracy można uznać za dopuszczalne, a które można określić mianem nadużyć czy wręcz patologii. Artykuł kończą wskazania do praktyki ukierunkowanej na rozwijanie w studentach kompetencji do radzenia sobie z sytuacjami trudnymi w pracy.

Czasopismo: Edukacja-Technika-Informatyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika
Między innowacją a konwencją. Warunki skutecznej komunikacji perswazyjnej z perspektywy marketing science i praktyki marketingowej

Artykuł stanowi próbę rekonstrukcji głównych podejść stosowanych w marketingu w odniesieniu do sugerowanego stopnia innowacyjności/konwencjonalności komunikacji perswazyjnej. Po zaprezentowaniu stanowisk skrajnych – uznających, że skuteczna komunikacja powinna być innowacyjna lub konwencjonalna – przedstawione zostały stanowiska pośrednie (wprowadzające koncept fluent innovation/płynnej innowacji oraz podział na punkty upodabniające oraz punkty różnicujące), a także możliwości ich teoretycznego i praktycznego rozwinięcia.

Czasopismo: Res Rhetorica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Kara śmierci a bezpieczeństwo publiczne. Na marginesie współczesnego sporu o karę śmierci

Autor artykułu stawia i stara się uzasadnić tezę, zgodnie z którą kara śmierci – w sensie ścisłym – utożsamia się tylko i wyłącznie ze zgładzeniem przestępcy, stanowiącym karę za najcięższe zbrodnie, przede wszystkim morderstwo. Natomiast zabicie przestępcy w obronie społeczeństwa (ultima ratio) stanowi postać działania, które jest bliższe działaniom prowadzonym przez państwo w ramach wojny etycznie usprawiedliwionej. W uzasadnieniu tej tezy autor odwołuje się zarówno do dziejów dyskusji na temat kary śmierci (np. C. Beccaria), jak też jej współczesnego etapu (Evangelium vitae).

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kontrowersyjna implikatura ministra. Przypadek „miękiszona”. Analiza pragmatyczno-retoryczna

Autor artykułu podejmuje się wieloaspektowej interpretacji kontrowersyjnego neologizmu "miękiszon", którego Zbigniew Ziobro użył, jak podejrzewali dziennikarze i medioznawcy, do sprowokowania premiera Mateusza Morawieckiego. W swej analizie autor tego studium posługuje się narzędziami pragmalingwistyki, retoryki i teorii dyskursu, by udowodnić jego performatywny i wulgarny charakter.     

Czasopismo: Res Rhetorica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wokół sporu o ubój rytualny. Między prawem do wolności religijnej a prawami zwierząt

Celem artykułu jest podjęcie teologicznomoralnej refleksji nad zagadnieniem uboju rytualnego i dotyczących jego regulacji prawnych. Po syntetycznym przedstawieniu prawa do wolności religijnej oraz praw zwierząt w sensie analogicznym (I), dokonano omówienia zasad prowadzenia uboju rytualnego i wyróżniono jego dwie formy: tradycyjną i przemysłową (II). Zwieńczeniem jest moralna ocena obowiązującego obecnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawa (III). Stwierdzono, że wprowadzenie zakazu uboju na skalę przemysłową, przy równoczesnym zapewnieniu wspólnotom wyznaniowym możliwości pozyskiwania mięsa na własny użytek, nie stanowi naruszenia fundamentalnego prawa do wolności religijnej i odpowiada słusznym postulatom ochrony zwierząt.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Postawy chrześcijańskich liderów biznesu w Polsce na podstawie wybranej literatury przedmiotu

Przedmiotem artykułu są postawy moralne przyjmowane przez chrześcijańskich liderów biznesu w Polsce. W podjętym badaniu skoncentrowano się na jednym z kluczowych komponentów postawy, który stanowią różnorakie procesy motywacyjne. Postawiono następujące pytanie badawcze: jakie są religijne i moralne motywy postaw przyjmowanych przez liderów biznesu w Polsce wobec wyzwań zawodowych? Centralna teza studium zawiera się w stwierdzeniu, że w Polsce istnieją przedsiębiorczy chrześcijanie, którzy pomimo niezwykle trudnego wyzwania zawodowego, jakim jest pogodzenie celów biznesowych i religijno-moralnych, chcą postępować w harmonijny sposób i swoim życiem dają świadectwo, że możliwe jest – dzięki łasce Bożej − przezwyciężenie pokusy prowadzenia „podzielonego życia”.
Odpowiedź na sformułowane pytanie badawcze uzyskano poprzez przegląd i analizę treści wybranych wypowiedzi chrześcijańskich liderów biznesu w Polsce, zawartych w świadectwach zamieszczonych w materiałach z konferencji zorganizowanych w latach 2011-2012 przez Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie oraz Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent”. Drugie źródło stanowi raport zawierający odpowiedzi z internetowej ankiety przeprowadzonej w dniach 9-20.09.2011 przez Duszpasterstwo „Talent” (na pytania odpowiedziały 64 osoby). Autor w swoich analizach skupił się na treściach wypowiedzi tych liderów biznesu w Polsce, którzy w sposób jednoznaczny odwoływali się do wyznawanej wiary chrześcijańskiej, ukazując jej pozytywny wpływ na ich życie osobiste i zawodowe. Stąd artykuł należy traktować jedynie jako przyczynek naukowy do dalszych pogłębionych i szerszych badań tej grupy zawodowej.
Dokonane studium pozwala stwierdzić, że w polskim świecie biznesu są osoby, dla których obok efektywności gospodarczej (co jest niepodważalnym sensem biznesu), ważne są również cele duchowe, tj. zbawienie wieczne, pełnienie woli Bożej, oddawanie chwały Bogu, uświęcenie czasu, a jednocześnie realizowanie takich wartości moralnych, jak: troska o czyste sumienie, zaufanie, odpowiedzialność, uczciwość, poszanowanie godności pracowników (mimo ich ludzkiej skłonności do popełniania zła), zachęcanie ich do rozwoju, radość, równowaga między życiem zawodowym i rodzinnym.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ku rehabilitacji teologii wyzwolenia

Rehabilitacja teologii wyzwolenia stała się obecnie możliwa dzięki wytężonej pracy kilku teologów, a w szczególności: Gustavo Gutiérreza – jednego z ojców teologii wyzwolenia w Ameryce Łacińskiej i kardynała Gerharda Ludwiga Müllera – dziś prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Impulsem do tych działań mogło być w porę zauważone przez Josepha Ratzingera w instrukcji Libertatis conscientia zaniepokojenie spowodowane traktowaniem przez teologię wyzwolenia ubóstwa tylko w wymiarze materialnym. Gutiérrez i Müller uważają jednak, że ubóstwo jest symbolem wszelkich ograniczeń bytu, a w życiu społecznym uwidacznia to najbardziej ubóstwo materialne i socjalne. Dla teologii wyzwolenia bardzo palącym punktem wyjścia jest więc ubóstwo materialne, ale ubóstwo rozciąga się w efekcie na całość przygodnej egzystencji ludzkiej. „Ubogi” z istoty swej woła do Boga, a Bóg w Starym i Nowym Testamencie szczególnie troszczy się o „ubogiego”. Tak egzystencja ludzka – jako kontyngentna – jest uboga, a więc dotyczy wszystkich, nie tylko materialnie ubogich, lecz również i bogatych. Stąd każdy człowiek potrzebuje wyzwolenia z tej nędzy moralnej, zła, grzechu i śmierci. W ten sposób teologia wyzwolenia nadaje teologii klasycznej realność i właściwe rozumienie wolności, która ma swe źródło jedynie w Bogu. Jezus Chrystus, wcielony Bóg, jest Boskim Wyzwolicielem z nędzy egzystencjalnej każdego człowieka.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Czasy przykładać do miary Chrystusa. Postęp(owanie) ku Bogu a ubóstwienie postępu – kryteria J. Ratzingera/Benedykta XVI

Nowoczesne rozumienie postępu, wynikające z naczelnego i niczym nieuwarunkowanego miejsca i rangi, jakie obecnie w antropologii zyskały wolność i rozum, okazuje się w istocie ograniczać kierunek rozwoju człowieka do poszerzania możliwości technologicznych i kultywowania nowości oraz zmiany jako wartości samych w sobie. W ten sposób zapoznany zostaje właściwy sens rozwoju (historii) ludzkości zmierzającej wszak od swojego początku w Bogu ku spełnieniu w Nim – zjednoczeniu z Chrystusem. Zamienianie docześnie użytecznych technik, umiejętności i narzędzi na inne, jeśli pozbawione jest moralnej miary, celu i duchowego odniesienia, nie można uznać za rzeczywiste doskonalenie. Ta niebezpieczna redukcja, uwodząca pozorną skutecznością działań i szybkimi doczesnymi profitami (materialnymi, psychologicznymi itp.) – przestrzega J. Ratzinger/Benedykt XVI – staje się niekiedy również udziałem Kościoła i teologii. Tymczasem ich zadaniem nie jest koniecznie „pozostawanie na czasie”, lecz ochrona świata i człowieka przed ideologiami i tendencjami niszczącymi, grzesznymi, śmiercionośnymi, a do takich należą technokracja i bałwochwalcza dyktatura postępu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kościół z Ducha Świętego. Pneumatologiczne podstawy jedności w różnorodności

Autor artykułu przedstawił jeden z głównych tematów eklezjologii pneumatologicznej: pneumatologiczne podstawy jedności Kościoła w różnorodności. Duch Święty jest tu ukazany nie tylko jako twórca jedności, ale także jako podmiot komunii Kościoła. To „odgórne” spojrzenie na genezę Kościoła i jego strukturę pozwala odrzucić wszelkie nieuzasadnione przeciwstawianie elementu charyzmatycznego instytucjonalnemu. Jedność w Kościele, której źródłem jest Duch Święty, jest dla grzesznych członków Kościoła nie tylko faktem, ale i zadaniem. Autor artykułu zwraca uwagę na niebezpieczeństwo pomieszania wniosków natury socjologicznej i teologicznej.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ku teologii nadziei Świętej Bożej Rodzicielki

Nadzieja człowieka wierzącego oparta jest na wierności Bożej miłości, ukazującej się w pięknie dzieła zbawienia, którego obrazem jest Najświętsza Maryja Panna. Jednak misterium zbawienia człowieka potrzebuje stale swojej eklezjalnej aktualizacji. W obecnej refleksji stawiamy pytanie o obecność Dziewicy Maryi na drodze pełnej realizacji nadziei człowieka. Jej obecność jako Matki i Nauczycielki, która – jak uwypukla to ostatni Sobór – „przyświeca pielgrzymującemu Ludowi Bożemu jako znak niezachwianej nadziei i pociechy” (KK 68).
Pochylając się nad naturą nadziei Maryi dostrzegamy, że jest ona zbudowana na fundamencie relacji wiary pomiędzy Nią a Bogiem. Niewątpliwie próbą wiary, a jednocześnie nadziei Dziewicy Maryi, jest tajemnica Zwiastowania. Maryja przyjmuje tu postawę głęboko dynamiczną, pokładając pełną nadzieję w łasce Bożej. Ta postawa towarzyszy Jej na przestrzeni całego życia. Dalej, ważnym jest spojrzenie na nadzieję Maryi w wymiarze eklezjalnym. Posiada ona dwa dopełniające się elementy, gdyż Dziewica Maryja jest jednocześnie członkiem nowego Ludu Bożego i jego Matką. Kontemplując wydarzenia Jej życia, Kościół odnajduje w osobie i życiu Maryi swój paradygmat nadziei. Wreszcie widzimy Maryję jako znak pewnej nadziei na drodze każdego człowieka zdążającego ku Bogu. Udział Maryi w realizacji dzieła naszego zbawienia i Jej obecność w Kościele wskazuje nam fundament i cel naszej nadziei: Boga, który obdarza stworzenie możliwością wiecznego udziału w Jego Boskim życiu miłości.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nadzieja jako motor dziejów według Benedykta XVI (Josepha Ratzingera)

Joseph Ratzinger/Benedykt XVI podjął bardzo ważny, mało dotąd poruszany w teologii katolickiej, problem nadziei jako rzeczywistości chrześcijańskiej. Nadzieja stanowi dla Niego nie tylko habitus, jak dla św. Tomasza z Akwinu, ale także egzystencjalną bytowość chrześcijanina: hipostazę. Jest to realne odniesienie bytu oraz życia osoby ludzkiej i społeczności do Boga żywego i do Jezusa Chrystusa. Zaczyna się już w doczesności w postaci „zarodka”, „zaczynu”, ale wykracza poza nią i spełnia się w życiu wiecznym, prowadząc całe dzieje ludzkie do celu i nadaje im charakter personalistyczny. Ukazuje, że dzieje bez tej wielkiej nadziei są pozbawione jakiegokolwiek sensu. Codzienne nadzieje ziemskie są wobec nadziei wielkiej marnością lub nic nie znaczą. Jednak w tym ostatnim aspekcie należałoby docenić pewną wartość i nadziei ziemskich.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Trynitarno-komunijna teologia stworzenia

Stwórcą świata jest Trójjedyny Bóg – transcendentny i immanentny jednocześnie wobec świata. W kontekście dialogu między teologią i naukami przyrodniczymi pojawiają się nowe wyzwania i perspektywy. Nauka ukazuje wszechświat ewoluujący na wszystkich poziomach, a najważniejszą racją konstytutywną dla teologii jest relacja nieustannego stwarzania. Odbicie Komunii Boga w stworzeniu i jego komunijna sakramentalność jest fundamentem trynitarno-komunijnej teologii stworzenia. Teologia wyróżnia trzy modele interpretujące działanie Boga w świecie: przez bezpośrednie interwencje, przez ustanowiony w nim ład i przez aktywną obecność. Ostatni model ukazuje, że stworzenie dokonało się nie tyle przez wszechmoc i mądrość, co przez miłość Boga. Istotnym elementem rozumienia trynitarnego dzieła stworzenia jest jego aspekt chrystologiczny, a perspektywa przebóstwienia wszechświata otwiera ostateczne wymiary tej wizji.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Eucharystia jako sakrament obecności, solidarności i przemiany

W kontekście społecznych procesów indywidualizacji i detradycjonalizacji istnieje potrzeba refleksji nad aksjologicznym aspektem Eucharystii. Celem tego artykułu jest ukazanie dynamicznego wymiaru Eucharystii jako sakramentu obecności, solidarności i przemiany. Autor najpierw prezentuje fundamentalną relację między eucharystyczną obecnością Chrystusa a wspólnotą Kościoła. Następnie wskazuje na solidarność jako społeczny i egzystencjalny owoc Eucharystii. W dalszej części artykułu przedstawia sens Eucharystii, który wyraża się w tworzeniu przez nią łańcucha ontologicznych przemian dotyczących materii, człowieka i świata. W zakończeniu autor postuluje konieczność wyeksponowania Eucharystii jako sakramentu miłości i odpowiedzialności za przyszłość ludzkości i świata.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Natura Boga a płeć człowieka

Mężczyzna i kobieta są określeni przez swoją płeć nie tylko na poziomie biologicznym, ale osobowym. Dzięki niej mają zdolność tworzenia communio personarum. Na tej zasadzie także ludzka płciowość uczestniczy w obrazie i podobieństwie człowieka do Boga. Poprzez płeć zostaje udzielony ludziom dar macierzyństwa lub ojcostwa, który swe źródło ma w Bogu.
Człowiek jest obrazem swego Stwórcy, ale natura Boga przewyższa wszelkie stworzenia. W Starym i Nowym Testamencie Bóg objawia się człowiekowi, posługując się ludzkim językiem, pojęciami i obrazami. Także język teologii często posługuje się analogią. Gdy Pismo św. nadaje Bogu cechy męskie lub żeńskie, kiedy porównuje miłość Boga do miłości ojca lub matki, to czyni to przez analogię. Użyte porównanie idzie w parze z nie-podobieństwem, gdyż Bóg zawsze jest Inny. Boże ojcostwo i macierzyństwo nie są tego samego poziomu co ludzkie rodzicielstwo. Bóg jest ponad płciowością.
Język Biblii, a za nim język teologii, posługuje się kategoriami antropomorficznymi. Mówi się zatem w teologii o odwiecznym rodzeniu, które stanowi element wewnętrznego życia Boga. Jest to rodzenie ponadpłciowe. Nie jest ani męskie, ani kobiece. Jest Boskie ze swej natury. Również o Bożym ojcostwie mówi się w nadludzkim sensie. Chrystus, Syn Boży, objawia Boga jako Ojca właśnie w znaczeniu ponadcielesnym, całkowicie Bożym. W Biblii są także obrazy miłości Boga porównane do miłości macierzyńskiej. Biblia jednak nie nazywa Boga Matką, ale właśnie Ojcem. Tak jest w tekstach modlitw Starego Testamentu i w przekazie Ewangelii (zob. Mk 14, 36).
Bóg jest czystym duchem, w którym nie ma miejsca na różnicę płci (KKK 370), ale człowiek, będąc obrazem Boga, realizuje go osobowo poprzez swoją płciowość: jako matka albo ojciec. W związku małżeńskim poprzez communio personarum kobieta i mężczyzna najwyraźniej ujawniają, że są stworzeni na obraz i podobieństwo Jedynego Boga w Trójcy Świętej. Ojcostwo Boga jest źródłem ludzkiego bycia matką czy ojcem. Dlatego dziecko jest przede wszystkim dzieckiem samego Boga, bo wszelkie życie pochodzi jedynie od Boga, a każdy człowiek jest bezpośrednio na Jego obraz. Genealogia każdej osoby ludzkiej w Bogu znajduje swe źródło i tylko w Jego Ojcowskich ramionach może znaleźć dopełnienie (zob. Łk 23, 46 i Ef 1, 20). Człowiek świadomie czerpie z miłości Trójcy Świętej, gdy w Duchu, z pokorą i ufnością, woła do Boga: Ojcze nasz... Tego nauczył człowieka Boży Syn.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Filozoficzno-religijna koncepcja personalizmu egzystencjalnego M. Bierdiajewa

Personalizm M. Bierdiajewa cechuje konsekwencja myśli oraz jej systematyzacja, co pozwala nazwać go personalistą w dosłownym znaczeniu. Osoba dla niego znajduje się w centrum całej rzeczywistości, jest bytem centralnym i wartością absolutną. Znajduje się w stanie zadatku lub zalążka, czyli nie jest dana w czystej, pełnej, doskonałej postaci, ale jest zadana do spełnienia i realizacji. Tworzy rdzeń i istotę człowieka. Pełna realizacja i spełnienie człowieka jako osoby jest możliwe tylko poza ramami ustanowionej rzeczywistości, ustroju i historii, gdyż nie dają one możliwości do absolutnego spełnienia osoby ze względu na ich determinację. Istotą osoby ludzkiej jest wolność (ros. свобода) oraz byt duchowy, a stąd jej ukierunkowanie na świat duchowy, pozamaterialny, ostatecznie na Boga jako Byt doskonały.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ślepa natura czy Projektant? Współczesne próby wyjaśnienia pluralizmu form życia

Niniejszy artykuł jest próbą przedstawienia współczesnych teorii naukowych mówiących o sposobie powstania wielobarwności form życia na Ziemi wraz z ich oceną teologiczną. Wprzedłożeniu zostały zaprezentowane następujące teorie ewolucji: darwinizm i neodarwinizm; koncepcja stazy; Evolutionary Development oraz Intelligent Design. W toku analiz zostały przybliżone czytelnikowi podstawowe założenia poszczególnych koncepcji przyrodniczych wraz z ich krytyczną oceną zarówno w świetle nauk przyrodniczych jak i z punktu widzenia teologii oraz filozofii chrześcijańskiej. Celem tego artykułu jest ponadto uświadomienie czytelnikowi, że na obecnym etapie badań nad antropogenezą nie ma jednej, niebudzącej większych zastrzeżeń, koncepcji powstania człowieka; a także i to, że wiele współczesnych teorii przyrodniczych budzi poważne zastrzeżenia z teologicznego punktu widzenia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wykorzystanie modeli wytrzymałych konstrukcji na przykładzie mostów w dydaktyce w klasach I–III

Przedstawione w artykule zagadnienia mogą stanowić podstawę propozycji rozwiązań metodycznych mających na celu rozwinięcie zainteresowań techniką dzieci już od najmłodszych lat.
Ponadto zawarte i omówione zostały wszelkie korzyści wynikające z korzystania z takich materiałów w środowisku szkolnym. Poruszono również kwestię zapotrzebowania przemysłu na osoby
kończące studia na kierunkach technicznych. Umiejętność rozbudzania zainteresowań i pasji wobec techniki i jej narzędzi w dużej mierze zależy od kompetencji posługiwania się nią przez nauczyciela prowadzącego ten przedmiot w szkole. Pokazywanie szerokiego wachlarza możliwości wykorzystania podstawowych materiałów, jakimi są papier, plastik, szkło i drewno, pozwala zbudować, skonstruować bardzo interesujące modele mające wykorzystanie w życiu codziennym. Jednym z takich przykładów jest zastosowanie patyczków drewnianych w konstruowaniu modeli metodycznych konstrukcji mostowych przedstawionych w niniejszym artykule.

Czasopismo: Edukacja-Technika-Informatyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Publiczne relacje i promocja działań pomocy społecznej w praktyce

Współczesny świat stawia przed instytucjami pomocowymi nowe wyzwania – nie tylko w zakresie nowych, pojawiających się problemów i idących za nimi rozwiązań, ale także w zakresie zarządzania informacją. W Polsce niewiele mówi się o public relations w dziedzinie pomocy społecznej. Tymczasem kształtowanie polityki informacyjnej przez instytucje pomocowe jest wręcz niezbędne. Planowanie i realizowanie procesu, jakim jest kształtowanie publicznych relacji, powinno się odbywać w sposób planowany, zorganizowany i skuteczny. Elementami polityki informacyjnej w placówkach pomocy społecznej mogą być: kształtowanie media relations, prowadzenie strony internetowej, wydawnictwa własne, wewnętrzny PR oraz wszystkie działania realizowane przez instytucję w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Czerpanie z metod i zasad budowania PR pomaga w kształtowaniu miarodajnego wizerunku instytucji, które zajmują się profesjonalnym pomaganiem. Należy nauczyć się mówić o swojej pracy po to, aby docierać z kompetentną informacją do określonych odbiorców: podopiecznych – obecnych i potencjalnych, partnerów, darczyńców, dziennikarzy. Jeśli coraz częściej będą się pojawiały rzetelne informacje na temat działań podejmowanych przez instytucje pomocowe, to wizerunek polskiej pomocy społecznej będzie prawdziwy (i jednocześnie satysfakcjonujący zatrudnionych w tym sektorze). Aby jednak najczęściej wysokie kompetencje pracowników socjalnych znajdowały uznanie u opinii publicznej, ośrodki pomocy społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie – wszystkie placówki pomocy społecznej – muszą prowadzić odpowiednie działania informacyjne.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Sylwetka pracownika socjalnego w opinii studentów Ignatianum

Pracownik socjalny to zawód, o którym w ostatnich latach w Polsce mówi się coraz więcej. Jest to spowodowane zarówno pojawieniem się kierunku praca socjalna w kształceniu akademickim, jak i poszerzonym zakresem zadań i ról, w których pracownik socjalny działa. Celem artykułu jest przedstawienie działalności pracownika socjalnego w świetle aktualnego stanu prawnego i dostępnej literatury przedmiotu. Kolejnym zamierzeniem autorki jest ukazanie opinii studentów Akademii Ignatianum w Krakowie, kierunku praca socjalna, na temat pracy socjalnej w kontekście wcześniejszych teoretycznych ustaleń.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Lifelong learning jako proces systematycznego podnoszenia kwalifikacj

Poniższy artykuł traktuje o kształceniu ustawicznym: jego znaczeniu, wartości i formach. Dzisiejsze wymogi rynku pracy sprawiają, że nawet osoby, które już dawno zakończyły swoją edukację, muszą ciągle rozszerzać swoje kwalifikacje. To daje im szansę na lepsze stanowisko pracy, a co za tym idzie – lepsze wynagrodzenie i – w perspektywie – lepszą jakość życia.

Czasopismo: Edukacja-Technika-Informatyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika