rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Rynkowa i wywłaszczeniowa wartość nieruchomości przeznaczonych na cele nierolnicze we wsiach sąsiadujących z Wrocławiem, położonych na obszarze gminy Kąty Wrocławskie

Niespójność oraz brak hierarchizacji systemu planowania i zagospodarowania przestrzennego powoduje między innymi nasilenie niekorzystnych przejawów dezurbanizacji. Wymusza ona przeznaczenie na cele nierolnicze coraz większych obszarów gruntów rolnych we wsiach sąsiadujących z Wrocławiem, a wraz z tym konieczność przymusowego nabycia nieruchomości dla realizacji zadań celu publicznego. Mimo spadku ilości zawieranych transakcji kupna - sprzedaży
w latach 2008-2010 w gminie Kąty Wrocławskie, niezbędna będzie kontynuacja nabywania gruntów pod infrastrukturę techniczną.
Duża różnica między wywłaszczeniową i faktyczną wartością rynkową nieruchomości wynika z przyjętych przez ustawodawcę przepisów prawnych. Nie tylko w odczuciu pozbawianych praw do nieruchomości, przepisy te nie odzwierciedlają konstytucyjnej zasady słusznego odszkodowania.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena hydrauliczna działania przepławki dla ryb przy stopniu wodnym Brzeg Dolny

Stopień wodny Brzeg Dolny, wybudowany w 1959 roku składa się z pięcioprzęsłowego
jazu, śluzy, elektrowni oraz przepławki dla ryb. Przepławka jest
konstrukcji komorowej schodkowej, w której dno każdej kolejnej komory licząc
od wlotu na górnej wodzie, jest obniżone o około 30 cm w stosunku do poprzedniej.
Przepławka składa się z 26 komór oddzielonych od siebie pionowymi ścianami
z przelewami (górnymi) i otworami przesmykowymi (dolnymi) umieszczonymi
naprzemiennie. Doprowadzenie wody na stanowisku górnym odbywa się
przez cztery otwory z zasuwami rozmieszczone obok siebie z przewyższeniem co
30 cm. Przepławka połączona jest ze stanowiskiem dolnym trzema otworami rozmieszczonymi
jeden nad drugim. Taki układ doprowadzenia i odprowadzenia wody
z przepławki umożliwia jej działanie w dużym zakresie zmienności poziomu
wody górnej i dolnej.
Przeprowadzone pomiary w naturze oraz analiza hydrauliczna działania
przepławki umożliwiły ocenę jej działania w warunkach zmienionego poziomu
piętrzenia z rzędnej 108,00 m npm do 107,50 m npm oraz obniżonego poziomu
wody dolnej będącej skutkiem erozji dna. Badania wykazały, że przepławka zachowała
dotychczasową swoją funkcje. W pracy przedstawiono także wskazania
poprawy funkcjonowania przepławki poprzez przebudowanie jej na szczelinową
oraz zamontowanie barier elektryczno-elektronicznych, chroniących ryby przed
dostawaniem się do turbin i kierujących je do przepławki.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza istniejących azbestowych pokryć dachowych budynków w gospodarstwach rolnych na wybranym przykładzie

W pracy przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na tere-nie wsi o charakterze rolniczym dotyczące rodzajów pokryć dachowych występujących na budynkach. Szczególną uwagę poświęcono budynkom pokrytym azbestem. Na podstawie ankiet, inwentaryzacji powierzchni dachów, oceny ich stanu technicznego oraz obliczeń wykazano, że na terenie wsi aż 30,3% budynków posiada pokrycie z płyt azbestowo-cementowych. Na 33,8% płyt stwierdzono występowanie grzybów i mchów oraz spękania które przyczyniają się do uwalniania włókien azbestu do środowiska naturalnego. Własne pomiary ciężaru płyt wykazały w ciągu 17 lat użytkowania ubytek ich masy na terenie wsi wynoszący łącznie 3853,82 kg. Zauważono wysoką świadomość mieszkańców wsi dotyczą-cą szkodliwości azbestu na zdrowie ludzi i środowisko naturalne przy jednoczesnym niewystarczających możliwościach finansowych związanych z koniecznością utylizacji azbestu jako materiału niebezpiecznego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena właściwości mechanicznych odpadów powęglowych z Lubelskiego Zagłębia Węglowego pod kątem ich wbudowania w nasypy piętrzące wodę

W artykule podano ogólną charakterystykę odpadów powęglowych pochodzących
z kopalni Węgla Kamiennego Bogdanka z Lubelskiego Zagłębia Węglowego.
Szczegółowo zostały omówione właściwości geotechniczne m.in.: uziarnienie,
wilgotność naturalna, wilgotność optymalna, maksymalna gęstość
objętościowa szkieletu gruntowego, wytrzymałość na ścinanie. Parametry te scharakteryzowano
w zależności od różnego czasu składowania tych odpadów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Skutki powodzi roztopowej w roku 2006 w uregulowanym odcinku delty śródlądowej rzeki Nidy

Rzeka Nida przepływa przez południową cześć Polski, obejmując
swym zasięgiem głównie województwo świętokrzyskie. Nida, jako najdłuższa
rzeka województwa licząca 151,2 km, odwadnia południową
część Gór Świętokrzyskich i środkowo-północną część Niecki Nidziańskiej.
W przeważającej części jest nieuregulowaną rzeką nizinną o średnim
spadku 0,65 promila.
Obszar Doliny Nidy pomiędzy przekrojami Stara Wieś i Pińczów
został mocno przekształcony przez człowieka. Poza pełną regulacją rzeki
na odcinku Stara Wieś–Motkowice i częściową Motkowice–Pińczów,
w opisanym rejonie wykonano również prace melioracyjne. Rzeka Nida
w środkowym biegu jest w przeważającej części obwałowana, co powoduje,
że duży obszar powyżej oraz w rejonie delty śródlądowej jest wyłączony
z pełnienia funkcji zbiornika retencji przeciwpowodziowej. Dodatkowo
umocnienia te są zaniedbane. Zbyt wąska rozstawa wałów
powoduje, że wiele wezbrań wiosennych osiąga rzędną ich korony.
Powoduje to silne obciążenie konstrukcji obwałowań. Piaszczyste podłoże
i dość gwałtowne powodzie wiosenne są dodatkowo przyczyną częstych
awarii wałów przeciwpowodziowych. Woda, która wdziera się
przez uszkodzony wał, wnosi na okoliczne pola duże ilości rumowiska,
a następnie zalega na zawalu. Zmeliorowana dolina przeznaczona jest
w dużym stopniu pod użytki zielone, z tego powodu zbyt długie zaleganie
wody w dolinie może spowodować pojawienie się procesów gnilnych.
Planowane jest poddanie badanego obszaru zabiegom renaturyzacyjnym.
Celem artykułu jest określenie jakości funkcjonowania istniejących
wałów przeciwpowodziowych na odcinku od 78+300 do 76+200,
wykonanie oceny zagrożenia powodziowego i skutków powodzi po
wykonaniu prac renaturalizacyjnych na tle powodzi wiosennej w roku 2006. Na opisywanym obszarze wykonywane są regularne pomiary geodezyjne
i hydrauliczne (przekroje poprzeczne koryta Nidy, przekroje
dolinowe oraz pomiary tachimetryczne, pomiary prędkości wody i spadku,
pomiary granulometryczne i transportu rumowiska). Po powodzi
wiosennej w roku 2006 wykonano pomiary geodezyjne, pomiary prędkości
wody i spadku zwierciadła wody w rejonie zniszczeń na obszarze
pomiędzy Starą Wsią a Motkowicami. Wykonano również pomiary
tachimetryczne w rejonie Delty i wizję lokalną po powodzi w rejonie
niepoddanym regulacji; poniżej Pińczowa (okolice Krzyżanowic). W artykule
przedstawiono wyniki pomiarów dwóch rozmyć wału przeciwpowodziowego.
Pierwsze powstało w odległości 76+840, a drugie – 76+640;
około 500 metrów powyżej mostu w Motkowicach. Badany obszar porównano
z innymi obszarami delty śródlądowej, na których prowadzone
są wieloletnie badania przez zespół pracowników Katedry Inżynierii
Wodnej AR w Krakowie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Dotychczasowe doświadczenia związane z wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej

Na tle dotychczasowych doświadczeń związanych z wdrażaniem
przepisów prawnych Unii Europejskiej, dotyczących gospodarki wodnej,
zaprezentowano potencjalne punkty krytyczne wdrażania Ramowej Dyrektywy
Wodnej (RDW) 2000/60/WE w Europie i w Polsce. Przy ocenie
możliwych zagrożeń uwzględniono organizację procesu wdrażania, jego
finansowanie i harmonogram, jak również problematykę danych.
Napięty harmonogram wdrażania Dyrektywy opiera się na sześcioletnich
cyklach planowania, z ustaloną logiczną sekwencją poszczególnych
działań. Terminowe zrealizowanie każdego z działań pozwala
przejść do kolejnego punktu harmonogramu. W tym celu przy wdrażaniu
przepisów unijnych konieczne jest skoordynowanie prac i współdziałanie
wszystkich instytucji zaangażowanych w całym procesie.
Jedynie mobilizacja i integracja środowisk związanych z gospodarką
wodną pozwolą na opracowywanie najlepszych rozwiązań, które
pozwolą na całkowite wdrożenia postanowień RDW.
W ramach wykonanych zadań, zawartych w Dyrektywie, w niniejszym
artykule skupiono się na doświadczeniach związanych z realizacją:
„Oceny zagrożenia nieosiągnięcia celów środowiskowych dla
scalonych części wód”, oraz „Oceny ryzyka nieosiągnięcia celów środowiskowych”
w pilotażowej zlewni górnej Wisły na obszarze działania
Regionalnych Zarządów Gospodarki Wodnej w Krakowie i Gliwicach.
W zadaniu pierwszym, wynikającym z konieczności opracowania zakresu
niezbędnych działań dla zlewni, w pierwszej kolejności, zgodnie
z ustaloną w tym celu procedurą, przeprowadzono analizę presji i oddziaływań
antropogenicznych dla scalonych części wód powierzchniowych.
W dalszym etapie określono dla nich cele środowiskowe, które
mają doprowadzić do osiągnięcia dobrego stanu wód do roku 2015. W ramach realizacji zadania drugiego dokonano oceny ryzyka nieosiągnięcia
celów środowiskowych scalonych części wód, opierając się na
analizie założeń dotyczących stanu chemicznego i morfologicznego dla
każdej scalonej części wód.
W ramach zebranych doświadczeń związanych z wdrażaniem
RDW, autorzy zwracają uwagę na problemy, tj.: brak danych i trudności
związane z dostępem do danych już istniejących, trudności związane
z finansowaniem prac i terminowością ukończenia prac w poszczególnych
punktach harmonogramu wdrażania RDW, które mogą mieć znaczący
wpływ na właściwą kontynuację działań w tym procesie.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Istotne problemy gospodarki wodnej w pierwszym cyklu planistycznym w świetle wymagań ramowej dyrektywy wodnej

Od kilku lat w Polsce prowadzone są prace związane z implementacją tzw.
Ramowej Dyrektywy Wodnej (RDW) czyli Dyrektywy 2000/60/WE, które zmierzają
do opracowania planów gospodarowania wodami dla obszarów dorzeczy,
w tym obszarów dorzeczy międzynarodowych. Horyzontem czasowym jest 2015
rok, gdyż do tego czasu jednolite części wód (w myśl art. 2 pkt.10 RDW) powinny
osiągnąć dobry stan. Zgodnie z zapisami RDW oraz Prawa wodnego wśród
elementów, a właściwie etapów zmierzających do opracowania planów gospodarowania
wodami jest wskazanie istotnych problemów gospodarki wodnej (IP).
Obecnie w Polsce trwa półroczny proces konsultacji jednego z elementów do
opracowania takiego planu pod tytułem Przegląd istotnych problemów gospodarki
wodnej dla obszarów dorzeczy. Na pytania czym są istotne problemy gospodarki
wodnej w rozumieniu RDW oraz jaki kształt przybiorą w pierwszym cyklu planistycznym
w Polsce, starano się odpowiedzieć w niniejszym referacie. Podstawą do
analizy były prace prowadzone w latach 2004–2006 dla zlewni pilotowej „Górna
Wisła” (zlewnia Wisły od źródeł do ujścia Raby) oraz obecnie prowadzone prace
nad dokumentem Przegląd IP.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Determinanty pozarolniczej działalności gospodarstw rolnych w województwie świętokrzyskim

W końcu lat 80. rozpoczęły się w Polsce procesy przemian ekonomicznych.
Wprowadzone zostały prawa gospodarki rynkowej, które wywołały szczególne
trudności w działalności rolniczej. W tym czasie polskie rolnictwo było jednym
z sektorów gospodarki narodowej, w którym najbardziej ujawniły się różnorodne
problemy.
Artykuł ocenia możliwości rozwoju alternatywnych funkcji na obszarach
wiejskich województwa świętokrzyskiego. Okres ostatniego dziesięciolecia
wywołał przekształcenia w zakresie funkcji rolniczej szczególnie w centralnej
i wschodniej Polsce, podczas gdy w części zachodniej i południowej wzrosła rola
funkcji pozarolniczych. Największy rozwój pozarolniczej działalności gospodarczej
miał miejsce w strefach podmiejskich i dotyczył przede wszystkim sektora
usług i handlu.
Analiza przeprowadzona w niniejszym artykule pozwoliła zidentyfikować
główne społeczne i ekonomiczne czynniki warunkujące pozarolniczą aktywność
gospodarczą w województwie świętokrzyskim. Przeprowadzona analiza wykazała,
że koncentracja pozarolniczej działalności odznacza się terytorialnym zróżnicowaniem.
Badania empiryczne wykazały, że pozarolnicza aktywność w indywidualnych
gospodarstwach rolnych wpływa na ich dochodowość oraz sytuację ekonomiczną
gmin. Pozarolnicza działalność gospodarcza prowadzona na obszarach
wiejskich odgrywa dużą rolę w ich rozwoju ekonomicznym. Jest ona szczególnie
istotna dla tych gospodarstw rolnych, które są zlokalizowane na terenach o niekorzystnych
warunkach rozwoju.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza zagrożeń wynikających z lokalizacji tzw. "mogilników" na terenie wybranego województwa

W artykule dokonano próby opracowania metodyki badania zagrożeń
środowiska z powodu istnienia w przestrzeni wiejskiej tzw. „mogilników”
– miejsc składowania przeterminowanych pestycydów. Problem
przeterminowanych pestycydów dotyczy całego świata. Największe składowiska
tych odpadów znajdują się w Europie Wschodniej, do której zaliczamy
także Polskę. w Polsce problem ten zaczął pojawiać się już 1965
roku. Wszystkie mogilniki wymagają likwidacji, gdyż odpady pestycydowe
w nich umieszczone zagrażają środowisku. Zaproponowana metodyka
uwzględnia najważniejsze cechy lokalizacji oraz samego obiektu, które
sprzyjają rozprzestrzenianiu się zanieczyszczeń w środowisku. Na podstawie
zbudowanej macierzy cech lokalizacyjnych możliwe jest oszacowanie
kategorii zagrożenia. Badania zostały wykonane w województwie
warmińsko-mazurskim, gdzie znajdowało się 17 obiektów po składowaniu
toksycznych odpadów. Wyróżniono cztery kategorie zagrożeń oraz
obiekty pozaklasowe. Badania wykazały, iż na badanym obszarze występują
obiekty 2 i 3 kategorii zagrożeń. Najbardziej zagrażają środowisku
obiekty, które charakteryzują się one takimi cechami, jak: zgromadzenie
odpadów w dołach ziemnych, posadowienie w odległości do 100 m od
napowierzchniowych cieków wodnych, ujęć wody pitnej (szczególnie
komunalnych), zwartej zabudowy mieszkaniowej; zaleganie w gruncie ponad 30 lat oraz brak stałego monitoringu receptorów środowiskowych.
Wskazanie kategorii zagrożeń poprzez uwzględnienie cech lokalizacyjnych
umożliwia wskazanie kolejności usuwania „mogilników”, a przypadku,
gdy zostały już usunięte monitoring receptorów środowiskowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ruralizacja jako metoda przeciwdziałania problemom kurczących się miast na przykładzie Gorlitz

Kurczenie się miast jest względnie nowym problemem badawczym.
Zmniejszanie się liczby mieszkańców dotyczy coraz większej liczby
miast, szczególnie w krajach Europy Zachodniej, Europy Wschodniej
i w Stanach Zjednoczonych. Utrzymujący się odpływ mieszkańców powoduje
liczne problemy ekonomiczne, społeczne, infrastrukturalne, środowiskowe,
planistyczne. Nie istnieją sprawdzone, uniwersalne metody
zapobiegania i przeciwdziałania kurczeniu się miast. W artykule przedstawiono
wyniki badania ankietowego wśród mieszkańców Görlitz i kilku
sąsiadujących wsi dotyczącego proponowanej w artykule ruralizacji
obrzeży miasta. Wyniki przeprowadzonego badania i analiz wskazują
na potrzebę zmniejszenia granic administracyjnych kurczącego się miasta
i przywrócenie jego obrzeżom statusu obszarów wiejskich, w ramach
szerszego zastosowania koncepcji ruralizacji jako metody przeciwdziałania
negatywnym skutkom kurczenia się miasta. Badanie stanowi kontynuację
wcześniejszych analiz wpływu redukcji funkcji granicy państwowej
na rozwój miast granicznych Zgorzelca i Görlitz oraz transgranicznego
planowania przestrzennego m.in. w tych miastach (Ładysz, 2005, 2008).

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zróżnicowanie ukształtowania rozłogów działek ornych we wsi Koniuszowa

W artykule zawarto wyniki badań rozłogu działek ornych, wchodzących
w skład gospodarstw, znajdujących się na terenie wsi Koniuszowa w województwie
małopolskim. Objęta badaniami wieś zajmuje obszar około 604 ha i charakteryzuje
się dużym rozdrobnieniem gruntów. Podstawowym elementem powierzchniowym,
przyjętym do badań, były ciągłe części działek ewidencyjnych objęte
jedną formą użytkowania. Badaniami objęto wszystkie występujące w wybranej
wsi działki orne wchodzące w skład istniejących gospodarstw rolnych. Do wykonania
badań na tak dużej liczbie działek zastosowano specjalistyczne programy
komputerowe: „MKTopo GUTR”, „Plikpol” i „Pole”, które wykorzystują dane
z numerycznej mapy ewidencyjnej i części opisowej operatu ewidencji gruntów
i budynków prowadzonej w systemie cyfrowym. Zastosowana technologia pozwoliła
na uzyskanie ponad 70 cech, charakteryzujących każdą poddaną analizie działkę.
Szczegółowymi badaniami objętych zostało 19 podstawowych cech rozłogu
działek, z których osiem pierwszych określa przestrzenne parametry działki,
trzy cechy dotyczą szacowanych kosztów uprawowych zależnych od jej rozłogu,
trzy kolejne opisują położenie działki we wsi i w gospodarstwie, a pięć ostatnich
charakteryzują gospodarstwo, do którego dana działka należy.
Badanie zmienności ukształtowania rozłogu działek ornych polegało na
wykonaniu oceny ich rozłogu, poprzez porównanie poszczególnych cech rozłogu
działek z wielkościami uznawanymi za poprawne czy optymalne. Wykonana została
również analiza rozmieszczenia działek we wsi, polegająca na badaniu ich
położenia w stosunku do siedlisk gospodarstw i centrum wsi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uwarunkowania i stan rozwoju agroturystyki w powiecie pińczowskim

W artykule przedstawiono kompleksową analizę rozwoju agroturystyki na
obszarze powiatu pińczowskiego. Przeprowadzona ona została w odniesieniu do
opracowanego przez Urząd Marszałkowski „Programu rozwoju turystyki w województwie
świętokrzyskim”. Zagadnienie to rozpatrywano na tle współczesnych
trendów w światowej turystyce. Autor wskazuje na potencjał przyrodniczy i kulturowo-
historyczny powiatu pińczowskiego. Ze względu na udział obszarów chronionych,
rangę obszarów wiejskich i obowiązujące trendy we współczesnej turystyce,
preferowanym kierunkiem rozwoju turystyki na badanym obszarze jest
agroturystyka. Rozbudowa infrastruktury agroturystycznej powinna przebiegać
w ujęciu systemowym, a środki finansowe powinny być pozyskiwane między innymi
z funduszy Unii Europejskiej.
W okresie transformacji gospodarczej polskie rolnictwo traktowane było
drugorzędnie. Małe powierzchniowo, podzielone, indywidualne gospodarstwa rolne
w połączeniu z niską jakością warunków przyrodniczych wywołały niską efektywność
rolnictwa. Głównym sposobem poprawy trudnej sytuacji rolnictwa
w chwili obecnej jest przede wszystkim wzrost zatrudnienia w pozarolniczych sektorach
gospodarki narodowej. Może to wpłynąć na rozwój regionalny obszarów
wiejskich.
Województwo świętokrzyskie, w tym również powiat pińczowski, są obszarami,
na których obszary wiejskie odgrywają dużą rolę. Corocznie funkcja
agroturystyczna odgrywa coraz większe znaczenie w gospodarce zarówno powiatu
pińczowskiego, jak i województwa świętokrzyskiego.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wybrane problemy rozwoju turystyki w polskiej części Gór Opawskich na przykładzie gminy Głuchołazy

Góry Opawskie to najbardziej na wschód wysunięta część polskich Sudetów.
Region ten posiada doskonałe warunki klimatyczne (które w dużej mierze
zawdzięcza lasom mieszanym, którymi pokryte są górskie stoki), krajobrazowe
i uzdrowiskowe. Przypuszczać można więc, że mamy tu do czynienia z ogromnymi
możliwościami dla rozwoju turystyki. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat
faktycznie obserwujemy wyraźne zmiany związane z rozwojem turystyki na tym
obszarze. Pojawiają się jednak wątpliwości czy potencjał ten jest w pełni wykorzystywany?
Obserwacja zastanych faktów skłania nas raczej do odpowiedzi zdecydowanie
mało optymistycznej. Co zatem stoi na przeszkodzie efektywnej i racjonalnej
eksploatacji tak pięknego terenu? Jakie bariery spowalniają rozwój
turystyki, a w tym agroturystyki będącej przecież istotnym czynnikiem rozwoju
społeczno- ekonomicznego każdego regionu? Przedmiotem rozważań w niniejszym
artykule są zatem istotne problemy i uwarunkowania wewnętrzne związane
z rozwojem turystyki na terenie gminy Głuchołazy. Na tym tle wskazujemy także
konkretne obszary zawierające szczególnie duży potencjał rozwojowy w kontekście
rozwoju społeczno-gospodarczego całej gminy, a nawet powiatu. Zakładamy,
że rozwój turystyki, w tym szczególnie agroturystyki stać się powinien wiodącymi
obszarami dla rozwoju koniunktury gospodarczej gminy Głuchołazy leżącej
w południowej części Gór Opawskich, a więc na terenie, który historycznie i aktualnie
posiada znaczący potencjał turystyczny.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zachowanie wartości środowiskowych, krajobrazowych i kulturowych na przykładzie wsi Sokołowsko

W opracowaniu zwrócono uwagę na zachowane wartości środowiskowe,
krajobrazowe, kulturowe w byłej, niewielkiej dolnośląskiej wsi Sokołowsko, miejscowości
położonej nieopodal Wałbrzycha, w Górach Suchych. To wieś typowo
turystyczna. Sokołowsko dysponuje specyficznym klimatem, dzięki któremu przed
II wojną światową było znanym kurortem, prężnie działającym uzdrowiskiem
(niemiecka nazwa Görbersdorf). Mówiąc o tej miejscowości, nie sposób nie zwrócić
uwagi na walory przyrodnicze, topograficzne, krajobrazowe, klimatyczne.
Wprawdzie, zwłaszcza ostatnio nie w wystarczającym stopniu są one wykorzystane,
to jednak podkreślenia wymaga fakt rozwijania świadomości, iż winny być
zachowane, marketingowo mocno eksponowane w kontekście rozwoju wsi. Stanowią
one fundament współczesnej egzystencji miejscowości, poprawy jej wizerunku,
popularności.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna