rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Optymalizacja zależnego od stanu technicznego utrzymania urządzeń dla dwuskładnikowego systemu szeregowego nie wymagająca z góry ustalonej struktury strategii

Większość badań nad optymalizacją utrzymania systemów wieloskładnikowych bierze pod uwagę jedynie rozkład czasu życia elementów składowych. Kiedy przyjmie się dla systemów wieloskładnikowych strategię utrzymania urządzeń zależną od ich bieżącego stanu technicznego (condition-based maintenance, CBM), struktura strategii staje się złożona w związku z dużą liczbą stanów składowych oraz ich kombinacji. W konsekwencji, często przyjmuje się pewne z góry ustalone struktury strategii utrzymania przed optymalizacją utrzymania systemu wieloskładnikowego w kontekście CBM. Opracowanie takich z góry ustalonych struktur strategii wymaga jednak specjalistycznego doświadczenia, a i tak brak dowodów na optymalność tych strategii. W artykule zaproponowano metodę optymalizacji utrzymania szeregowego systemu dwuskładnikowego, która nie wymaga wcześniej ustalonej struktury strategii. Proponowaną metodę opracowano na podstawie semimarkowskiego procesu decyzyjnego (SMDP). Badanie symulacyjne pokazało, że za pomocą proponowanej metody można ustalać optymalną strategię utrzymania w sposób adaptacyjny dla różnych kosztów utrzymania oraz parametrów procesów degradacyjnych. Za pomocą symulacji badano także optymalną strukturę strategii utrzymania, jako punkt odniesienia dla przyszłych studiów nad optymalizacją systemów wieloskładnikowych.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metoda analizy niepewności oparta na połączeniu zasady maksymalnej entropii i metody oceny punktowej

Niepewność jest nieodłącznym elementem procesów projektowania produktu. Dlatego też podejmowanie niezawodnych decyzji wymaga analizy niepewności, która uwzględniałaby wszystkie rodzaje niepewności. W praktyce inżynierskiej, z powodu niepełnej wiedzy, wyznaczenie rozkładu niektórych zmiennych projektowych nie jest możliwe. Co więcej, funkcja stanu granicznego jest wysoce nieliniowa, co sprawia, że do poprawnego obliczenia prawdopodobieństwa uszkodzenia potrzebna jest znajomość momentów wyższych rzędów tej funkcji. W niniejszej pracy zaproponowano metodę analizy niepewności łączącą zasadę maksymalnej entropii z metodą bootstrapową. W pierwszej części pracy wykorzystano metodę bootstrapową do obliczenia przedziałów ufności czterech pierwszych momentów dla zmiennych losowych typu mieszanego oraz zmiennych z próby. Następnie, wyznaczono momenty wyższych rzędów funkcji stanu granicznego przy użyciu metody redukcji wymiarów. Po trzecie, w celu obliczenia funkcji gęstości prawdopodobieństwa (PDF) oraz dystrybuanty (CDF) funkcji stanu granicznego, sformułowano model optymalizacji oparty na zasadzie maksymalnej entropii. Proponowana metoda nie wymaga założenia znajomości rozkładów zmiennych losowych ani obliczania wrażliwości dla funkcji stanu granicznego w odniesieniu do najbardziej prawdopodobnego punktu awarii. W końcowej części artykułu porównano na podstawie przykładów numerycznych wyniki otrzymane za pomocą proponowanej metody oraz symulacji Monte Carlo (MCS).

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Podejmowanie decyzji eksploatacyjnych w oparciu o fuzję różnego typu danych

W ostatniej dekadzie coraz częściej stosuje się integrację systemów, która pozwala przedsiębiorstwom zwiększać wydajność procesów biznesowych. Nowością w zarządzaniu infrastrukturą techniczną jest zwiększanie efektywności już poczynionych inwestycji w systemy kontroli procesów. Pozwala to zespołom do spraw operacyjnych, utrzymania ruchu oraz kontroli procesów monitorować i ustalać nowe poziomy alarmowe na podstawie danych o stanie fizycznym maszyn krytycznych. Utrzymanie urządzeń zależne od ich bieżącego stanu technicznego (condition-based maintenance, CBM) to filozofia utrzymania ruchu opierająca się na tym masowym poborze danych, wedle której decyzje dotyczące naprawy lub wymiany sprzętu zależą od jego obecnego oraz przewidywanego przyszłego stanu technicznego. Ponieważ dotychczasowe badania były zdominowane przez problem technik monitorowania stanu dla konkretnych aplikacji, nie opracowano ogólnej metody wdrażania CBM opartej na eksploracji (data mining ) owych olbrzymich ilości zebranych danych, która miałaby zastosowanie w różnych domenach. Konieczna jest integracja danych z monitorowania stanu (condition monitoring, CM) z danymi dotyczącymi zarządzania pochodzącymi ze skomputeryzowanych systemów zarządzania utrzymaniem ruchu (CMMS), które zawierają informacje na temat uszkodzeń elementów składowych, dane związane z uszkodzeniami, a także informacje dotyczące obsługi lub napraw czy sterowania zapasami. Systemy te stanowią podstawę tradycyjnych praktyk obsługi planowej, a zasadzają się na całościowych obserwacjach dokonywanych na podstawie danych eksploatacyjnych, które pozwalają modyfikować regulowane działania obsługowe. Najbardziej oczywistą przeszkodą w integracji danych CMMS, danych procesowych oraz danych z monitorowania stanu jest rozbieżność ich natury. Dotychczas podjęto jedynie kilka prób rozwiązania tego problemu. Chociaż ostatnio wiele wysiłku włożono w gromadzenie i utrzymanie dużych zasobów tego typu danych, istnieje stosunkowo niewiele badań na temat możliwych sposobów powiązania owych zestawów danych. W prezentowanej pracy poczyniono próbę wypełnienia tej luki proponując metodologię łączoną opartą na eksploracji danych dla celów CBM, która bierze pod uwagę dane z monitorowania stanu i eksploatacyjne dane z zarządzania ruchem. W pracy przedstawiono integrację systemową danych fizycznych i danych z zarządzania, która wspiera także analitykę biznesową (business intelligence) oraz eksplorację danych, gdzie zestawy danych można łączyć w sposób nietradycyjny.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza niezawodnościowa mechanicznego elementu wibracyjnego z wykorzystaniem teorii zbiorów rozmytych

Tradycyjna analiza niezawodnościowa wibracyjnego elementu mechanicznego bierze pod uwagę jedynie losowość drgań, rzadko zaś wyjaśnia mogącą występować rozmytość. Taka analiza nie odpowiada zatem praktyce inżynierskiej. Opierając się na teorii drgań mechanicznych, w niniejszym artykule zaproponowano nowatorskie podejście w ramach teorii rozmytej niezawodności, które łączy rozmytą ocenę kompleksową oraz teorię zbiorów rozmytych. Rozmytej oceny kompleksowej użyto do optymalizacji rozmytych czynników analizy niezawodnościowej elementu wibracyjnego. W celu porównania efektywności proponowanego podejścia z efektywnością podejścia tradycyjnego przedstawiono dwa przykłady z dziedziny inżynierii. Wyniki pokazują, że proponowane podejście jest lepsze od tradycyjnego ze względu na możliwość objęcia w problemach inżynierskich czynników rozmytych.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metodologia prognozowania trwałości silników diesla w lokomotywach

W artykule wykazano, że częstotliwość przeglądów technicznych ? remontów spalinowozów z silnikami diesla można prognozować analizując parametry eksploatacyjne. Obecnie najbardziej rozpowszechnione są trzy strategie: do awarii, planowo-wyprzedzająca i adaptacyjna (diagnostyczna). W konkretnych warunkach zarządzania gospodarczego na pierwsze miejsce wysuwa się specyfika użytkowania spalinowozów, o zaraz po niej - normatywne wymagania techniczne, reglamentujące eksploatację spalinowozów. Ustalono, że poprzez odnotowywanie zużycia paliwa oraz mocy spalinowozów można określić czas eksploatacji, po upływie którego konieczne będzie przeprowadzenie przeglądu technicznego. Przedłożona została teoretyczna zależność okresu międzyremontowego diesli od porównawczego zużycia paliwa, wykorzystywana do oceny prawdopodobieństwa bezawaryjnej pracy oraz zaproponowana metodyka prognozowania trwałości spalinowozów z silnikami diesla. Znając właściwą dla danej marki spalinowozu liczbę przeglądów technicznych, można oszacować okres międzyremontowy w zależności od godzinnego i porównawczego zużycia paliwa oraz uwzględniając ich prawdopodobieństwo bezawaryjnej pracy, w ten sposób prognozując ich trwałość.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Posybilistyczna analiza niezawodnościowa systemu naprawialnego z pominiętym lub opóźnionym efektem uszkodzenia

Przy rozwiązywaniu problemów praktycznych w inżynierii przemysłowej można czasami pominąć bądź opóźnić efekt uszkodzenia jeśli ma on niewielki wpływ na system. Ściślej, wiodące cechy systemu można opisać w następujący sposób: 1) jeżeli czas naprawy jest wystarczająco krótki (krótszy niż pewna wartość progowa), tak iż nie ma on wpływu na działanie systemu, to można pominąć negatywny efekt uszkodzenia systemu. Przy takim czasie naprawy można uznać że system nie przerwał działania. Nazywa się go wtedy systemem z pominięciem czasu naprawy (pominięty efekt uszkodzenia). 2) Jeżeli czas naprawy jest dłuższy niż dana wartość progowa i efekt uszkodzenia staje się w końcu odczuwalny, to uznajemy, że system pozostawał aktywny od początkowego etapu naprawy aż do momentu, w którym został przekroczony próg czasu naprawy. Nazywa się go wtedy systemem z opóźnionym efektem uszkodzenia. W oparciu o powyższe dwie charakterystyki, wprowadzono w prezentowanej pracy model systemu naprawialnego. Omówiono dwa scenariusze, w których, odpowiednio, przyjęto, że wartość progowa jest wartością stałą lub nieujemną zmienną losową. Sformułowano wskaźniki niezawodnościowe, takie jak posybilistyczna gotowość chwilowa, dla systemu z pominiętym lub opóźnionym efektem uszkodzenia.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wybrane zagadnienia dotyczące narażenia obiektów fizycznych na atak : stan wiedzy

W artykule omówiono wybrane aspekty narażenia obiektów fizycznych na atak w kontekście ochrony fizycznej. Określono możliwe zagrożenia wynikające z ataku terrorystycznego, zdefiniowano potencjalne cele ataku i podano ich charakterystyki, opisano zjawisko wytrzymałości obiektu na atak, oraz ustalono sposoby zmniejszania prawdopodobieństwa dotarcia do celu ataku terrorystycznego lub zwiększania odporności obiektu. Przedstawione wyniki odzwierciedlają bieżący stan wiedzy w dziedzinie ochrony fizycznej.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Hybrydowy algorytm wzajemnej entropii do oceny niezawodności systemów typu konfiguracja-redundancja

Stosowane w praktyce inżynieryjnej różnorakie redundancje zwiększają dostępność danego systemu zarazem powiększając jego złożoność, co czyni niepewnymi ocenę niezawodności i wykrywanie uszkodzeń komponentów systemu. Wobec powyższego, poddano badaniom system typu konfguracja-redundancja oraz sformułowano jego funkcję niezawodności. Kiedy niedostępna jest wiedza na temat poprzednich uszkodzeń komponentów systemu, problem uszkodzeń systemu ma charakter problemu stochastycznego. Tymczasem, aby wyeliminować niepewność systemu, konieczne jest wykrycie uszkodzeń w serii komponentów. Zaproponowano model przewidywanej najkrótszej ścieżki oraz model wykrywania uszkodzeń mające służyć optymalizacji niezawodności. Metodę wzajemnej entropii wykorzystano jako algorytm heurystyczny do oceny niezawodności systemu i wykrywania uszkodzeń komponentów. Zastosowane stochastyczne podejście do generowania próbek umożliwia otrzymanie ważnych próbek. W celu poprawienia wydajności obliczeniowej, stworzono hybrydowy algorytm wzajemnej entropii, który łączy w sobie stochastyczne podejście do generowania próbek i metodę wzajemnej entropii. Wyniki numeryczne wskazują na potencjalną poprawę alokacji niezawodności złożonych systemów, która prowadziłaby do jak najlepszego działania wszystkich komponentów systemu.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena ryzyka w systemach produkcyjnych o równoległej strukturze niezawodnościowej

System produkcyjny zdefiniowano zgodnie z teorią systemów, natomiast ryzyko jako synonim zawodności. Takie podejście umożliwiło dekompozycję systemu produkcyjnego na obszary oraz na wyznaczenie struktury niezawodnościowej systemu produkcyjnego. Artykuł prezentuję metodę wyznaczania ryzyka dla systemu produkcyjnego o strukturze równoległej. Metoda wyznaczania ryzyka dla produkcyjnej struktury równoległej została zweryfikowana w przedsiębiorstwie produkującym ramy wózków wagonów, tramwajów i lokomotyw.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza warunków pracy polskich statków rybackich

W artykule przedstawiono warunki pracy polskich statków rybackich poławiających na M. Bałtyckim, podano najczęściej spotykane awarie. Zaproponowano kryteria oceny ryzyka takich awarii i ich oddziaływania na środowisko.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Rozwój inteligentnego systemu monitorowania rozdzielczej sieci wodociągowej

W artykule przedstawiono rozwój inteligentnego systemu monitorowania sieci wodociągowej. Głównym zadaniem systemu jest wykrywanie i lokalizowanie awarii sieci wodociągowej. Wejściami do modelu są dane z czujników przepływu zainstalowanych na sieci, zaś wyjściami informacja o wykryciu wycieku i jego lokalizacji. Podstawową zaletą tej koncepcji systemu diagnozowania sieci wodociągowej jest możliwość przybliżonej lokalizacji uszkodzeń sieci w oparciu o ograniczoną liczbę czujników na niej zainstalowanych. System oparty jest o sztuczne sieci neuronowe, które klasyfikują stany sieci (sprawna, wyciek w zdefiniowanym obszarze sieci). Artykuł przedstawia prace prowadzone w celu ulepszenia metody budowy klasyfikatora, będącego zasadniczym elementem systemu i zwiększenia dokładności jego wskazań.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza procesu zaopatrzenia w części zamienne do ciągników i maszyn rolniczych w oparciu o outsourcing usług logistycznych

W artykule zaprezentowano zadania logistyki przy sprzedaży części zamiennych do ciągników i maszyn rolniczych. Omówiono wykorzystanie outsourcingu w realizacji usług transportowych. Przeprowadzono badania wpływu zjawiska sezonowości na poziom ousourcingu w usługach przewozowych części zamiennych do ciągników i maszyn rolniczych, wykonywanych przez fi rmy kurierskie. Wyznaczono wartość indeksów sezonowych dla badanego okresu i poddano ocenie rozkład ich zmian w aspekcie zespołu upraw polowych wykonywanych zgodnie z kalendarzem zabiegów agrotechnicznych.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Systemy zarządzania utrzymaniem ruchu w przedsiębiorstwach rolnych w Republice Czeskiej

Przedstawiona praca ma na celu opis różnych systemów zarządzania utrzymaniem ruchu stosowanych w ostatnich latach przez czeskie przedsiębiorstwa ze szczególnym uwzględnieniem zakładów rolno-przemysłowych. W pracy główną uwagę skupiono na systemach zarządzania utrzymaniem ruchu wspieranych przez systemy informatyczne (IS) oraz na problemie ich wdrażania w przedsiębiorstwach. Użycie systemu informatycznego pomaga w tworzeniu różnych scenariuszy, przy czym nacisk kładzie się na zapotrzebowanie na instrumenty analityczne służące do integracji przetwarzanych danych w celu polepszenia wydajności systemu utrzymania ruchu oraz rozpoznawania jego słabych punktów. Podczas gdy użycie systemów informatycznych wspomagających zarządzanie utrzymaniem ruchu (ang. maintenance management information system, MMIS) jest powszechne w zakładach rolno-przemysłowych przemysłu wytwórczego, podstawowa produkcja rolna oraz obsługa maszyn rolniczych czekają jeszcze na ich wdrożenie. W artykule opisano także możliwe zastosowania MMIS w zakładach rolno-spożywczych oraz różnice w aplikacji i potencjalnym wykorzystaniu MMIS w przypadku prac w zakresie utrzymania ruchu maszyn i urządzeń rolniczych całkowicie lub częściowo zleconych firmom zewnętrznym.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Analiza rozmieszczenia otworów w rozciąganej tarczy z wykorzystaniem metody SADSF oraz szacowanie trwałości zmęczeniowej

Praca przedstawia wyniki analiz sprężystych MES i szacowania trwałości zmęczeniowej rozciąganej tarczy prostokątnej osłabionej otworami. Odległości pomiędzy otworami wyznaczono metodą SADSF. Rozważono dwa przypadki, gdy otwory są rozłożone w rzędzie prostopadle do kierunku działania obciążenia oraz wzdłuż tego kierunku. Podczas analiz stwierdzono, że najlepsze minimalne odległości pomiędzy otworami - w przypadku gdy otwory są rozłożone w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku działania obciążenia - leżą bardzo blisko wartości otrzymanych przy pomocy metody SADSF. Zmniejszając rozstawy poniżej wymiarów wyznaczonych tą metodą obserwuje się bardzo szybki wzrost współczynnika koncentracji naprężenia i spadek trwałości zmęczeniowej. W drugim przypadku tak wyraźnego efektu nie stwierdzono. W miarę zmniejszania się rozstawu otworów, współczynnik koncentracji stale maleje, a trwałość zmęczeniowa rośnie.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Optymalna strategia kontroli elementów składowych z możliwością odroczenia naprawy

Niniejszy artykuł przedstawia zintegrowaną metodologię optymalizacji kontroli i eksploatacji elementów składowych z uwzględnieniem możliwości odroczonej naprawy jako jednej z kilku istniejących opcji. Modele uszkodzeń, ryzyka i kosztu cyklu życia utworzono wykorzystując pojęcia prawdopodobieństwa, procesu stochastycznego i czasu zwłoki. Model ma na celu optymalizację częstotliwości kontroli i czasu odroczenia naprawy a następnie stworzenie optymalnej strategii eksploatacji dla części składowych w ramach kontroli nieokresowej. Działanie zaproponowanego modelu zilustrowano przykładem oraz przedstawiono wpływ kontroli oraz czasu zwłoki w wykonaniu naprawy na koszt cyklu życia.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Modelowanie procesu emulgacji ciśnieniowej

W artykule przedstawiono problematykę zastosowań oraz modelowania emulsji wodnoolejowych o wymaganych parametrach. Przykładowo, zastosowanie emulsji typu W/O o określonych parametrach daje możliwość znacznego zredukowania zawartości tlenków azotu NOx oraz zawartości cząstek stałych PM w emitowanych spalinach oraz istotnie redukuje koszty eksploatacji pojazdu. Opracowany przez autora, teoretyczno - eksperymentalny model wysokociśnieniowego dyspergowania fazy rozproszonej emulsji daje możliwość określania optymalnych dla realizacji tego procesu parametrów emulsji. Sformułowany model matematyczny emulgacji ciśnieniowej ujmuje kompleksowo wpływ podstawowych parametrów procesu, właściwości emulsji oraz ilościowej zawartości fazy rozproszonej emulsji na wartości wymiaru charakterystycznego cząstek fazy rozproszonej.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ustalanie harmonogramu obsługi dla systemu wieloelementowego: podejście oparte na stochastycznych sieciach Petriego oraz algorytmie genetycznym

Częste czynności obsługowe prowadzą do niskiej gotowości systemu oraz wymagają dużych nakładów pieniężnych. W systemie wieloelementowym całkowity czas i koszt obsługi można obniżać łącząc ze sobą czynności obsługowe niektórych elementów. Dlatego też konieczne jest planowanie zoptymalizowanego harmonogramu czynności obsługowych. W artykule zaproponowano model symulacyjny optymalizacji harmonogramu obsługi oparty na stochastycznych sieciach Petriego uwzględniający niepewność zarówno procesu deterioracji jak i procesu obsługi elementów systemu. Algorytm genetyczny wykorzystano do opracowania terminarza czynności obsługowych, który pozwalałby na minimalizację kosztów całkowitych w przyjętym horyzoncie planowania przy uwzględnieniu całkowitego czasu obsługi, stanu elementów, strat wynikających z cyklu życia oraz wykonalności rozwiązania. Ponadto opisano techniki zastosowane w celu zmniejszenia wysiłku obliczeniowego potrzebnego do wykonania analizy. W końcowej części pracy przedstawiono studium przypadku.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zastosowanie algorytmu genetycznego do rozwiązywania zadań niezawodnościowych dotyczących wielokryterialnych systemów szeregowo-równoległych

Ponieważ znalezienie odpowiedniego rozwiązania zadania optymalizacji niezawodnościowej przy wykorzystaniu metod programowania matematycznego uznaje się za trudne, coraz częściej stosuje się do tego celu metody heurystyczne. Algorytm genetyczny do optymalizacji wielokryterialnej (Multiobjective Genetic Algorithm, MGA) jest jedną z metod heurystycznych, stworzoną w celu znajdowania rozwiązań dla systemów szeregowo-równoległych, pozwalającą na uzyskanie maksymalnej niezawodności oraz minimalnych kosztów i ciężaru na poziomie systemu. Zadania takie występują powszechnie w dziedzinie projektowania i konstrukcji systemów mechanicznych i elektrycznych. Wykazano, że MGA pozwala uzyskać odpowiednie rozwiązania tego typu zadań uwzględniając przy tym funkcje celu, takie jak niezawodność, koszty i ciężar. W niniejszej pracy przedstawiono połączenie metody wyszukiwania probabilistycznego oraz jednej z metod rozwiązywania problemów decyzyjnych o nazwie TOPSIS (Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution). MGA pozwala uzyskać odpowiednie rozwiązania konstrukcyjne dając przy tym znaczną oszczędność czasu w porównaniu z niektórymi innymi metodami. Jednocześnie potraktowanie kosztów i ciężaru jako funkcji celu daje lepsze wyniki w porównaniu do metody wykorzystującej algorytm genetyczny, w której koszty i ciężar rozpatrywane są jako ograniczenia.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Podejście nieparametryczne do modelowania przyrostu niezawodności złożonych systemów naprawialnych

W złożonym systemie naprawialnym, przyczyny uszkodzeń zidentyfikowane przez program do badania przyrostu niezawodności nie zawsze są usuwalne. Duże wyzwanie stanowi ocena niezawodności systemu na podstawie obserwacji z badań oraz działań naprawczych. Niniejszy artykuł przedstawia nieparametryczną metodę oceny niezawodności systemu. Proponowane podejście uwzględnia informacje o częściowej skuteczności działań naprawczych. Wykorzystanie tych częściowych informacji pozwala na zrewidowanie obserwowanego zestawu danych oraz późniejsze włączenie ich do modelu rozkładu. Średni czas pomiędzy uszkodzeniami (MTBF) ocenia się na podstawie dopasowanego modelu. Proponowane podejście zilustrowano przykładem.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Metoda zapewnienia jakości procesu projektowo-konstrukcyjnego pojazdów opancerzonych

Metoda zapewnienia jakości procesu projektowo-konstrukcyjnego pojazdów opancerzonych obejmuje określenie wpływu defektów na jakość obiektu mechanicznego wg kryteriów oceny konstrukcji. Metoda ta jest autorską pracą znaną pod nazwą Optimal Design For Six Sigma, w której definicją defektu jest niezgodność parametryczna z limitem specyfikacji technicznej obiektu mechanicznego. Podstawą wyznaczenia współczynników wpływu defektów jest przeprowadzenie badań wśród użytkowników oraz określenie ważności kryteriów oceny konstrukcji. Zastosowanie metody zapewnienia jakości procesu projektowo-konstrukcyjnego umożliwia jego optymalizację oraz uzyskanie stabilnego i optymalnego poziomu jakości wytworu. W efekcie metoda ta pozwala ograniczyć występowanie defektów poprzez działania zapobiegawcze.

Czasopismo: Eksploatacja i Niezawodność
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna