rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zmiany wybranych cech technologicznych 15 odmian ziemniaków w czasie przechowywania

Celem podjętych badań było określenie zmian niektórych cech technologicznych
wybranych odmian ziemniaka z różnych grup wczesności w czasie długotrwałego przechowywania
w temperaturze 5 i 8°C. Materiałem było 15 odmian ziemniaka z różnych grup wczesności. Badania
prowadzono w sezonach przechowalniczych 2011-2013. Ziemniaki uprawiano na polu doświadczalnym
IHAR-PIB, Oddział w Jadwisinie. Bulwy zbierano w pełnej dojrzałości fizjologicznej. Bezpośrednio
po zbiorze ziemniaki umieszczono w doświadczalnej przechowalni. Analizy wykonywano
w trzech terminach: po zbiorze, po 3 i 7 miesiącach przechowywania w temperaturze 5 i 8°C, przy
wilgotności względnej powietrza 95 ±2%. W bulwach ziemniaków oznaczano: zawartość suchej masy
i skrobi oraz wykonywano ocenę ciemnienia enzymatycznego i chemicznego. Na podstawie przeprowadzonych
badań wykazano, że temperatura i czas przechowywania 15 odmian nie miały istotnego
wpływu na zmiany zawartości suchej masy w bulwach. Wszystkie badane odmiany bulw ziemniaka
cechowały się małą lub bardzo małą skłonnością do ciemnienia bulw surowych i po ugotowaniu.
Temperatura i czas przechowywania surowca nie miały istotnego wpływu na zmiany tych parametrów
technologicznych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie paliw alternatywnych na bazie wyselekcjonowanych frakcji odpadów komunalnych i przemysłowych w Cementowni Górażdże

Publikacja przedstawia analizę możliwości wykorzystania wyselekcjonowanych frakcji odpadów komunalnych i przemysłowych jako paliwa alternatywnego. Wytwarzanie paliwa odbywa się we Wrocławskim Przedsiębiorstwie Oczyszczania ALBA S.A., a wykorzystywane jest przez Cementownię Górażdże S.A. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że w 2008 roku firma WPO ALBA wyprodukowała ponad 4 000 Mg paliw alternatywnych. Cementownia Górażdże wykorzystała w 2008 roku do produkcji klinkieru 178 876 Mg paliw alternatywnych. Przeróbka odpadów na paliwa alternatywne przyczyniła się do zmniejszenia ilości odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania poprzez składowanie.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porowatość mieszanin gleby lessopodobnej z preparatem keratyno-koro-mocznikowym

W pracy wyznaczono całkowitą objętość porów oraz wymiar fraktalny mieszanin gleby lessopodobnej i preparatu keratyno-koro-mocznikowego (KKM). Pomiary porowatości prowadzono na porozymetrze rtęciowym. Z danych porozymetrycznych obliczano powierzchniowy wymiar fraktalny metodą Neimarka. Zróżnicowanie w ilości rtęci wtłoczonej do badanych próbek mieszanin gleba+preparat KKM było wyraźnie widoczne i zawierało się w przedziale od 92,5 do 146,8 mm3 ·g-1. Nie stwierdzono proporcjonalnej zależności pomiędzy zawartością preparatu KKM w mieszaninie, a objętością rtęci wtłoczonej do próbek. Na krzywych rozkładu porów w funkcji ich promienia dla większości mieszanin gleba+KKM oraz dla kompostu KKM występował jeden pik, co świadczy o jednorodnej strukturze (występowaniu porów o podobnych rozmiarach). Wymiar fraktalny (DHg) mieszanin gleby lessopodobnej z KKM był w przedziale od 2,539 do 2,669. Wymiar fraktalny mieszanin wzrastał wraz z wielkością dawki KKM w glebie. Wymiary fraktalne wskazywały na niejednorodność geometryczną badanych mieszanin.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Próba zastąpienia tłuszczu zwierzęcego olejem rzepakowym w kiełbasach homogenizowanych

Celem pracy było zbadanie możliwości zastąpienia tłuszczu zwierzęcego (podgardla wieprzowego) olejem rzepakowym tłoczonym na zimno (w ilości 0, 15, 25, 35 i 50%) w modelowych kiełbasach homogenizowanych w celu poprawy w nich stosunku kwasów tłuszczowych omega-6 do omega-3 bez pogorszenia jakości wyrobu gotowego. W modelowych kiełbasach oznaczano: profil kwasów tłuszczowych, wskaźnik TBA, bezwzględną różnicę barw ΔE oraz do-konano ocenę sensoryczną. Oznaczono także podstawowy skład chemiczny, ilość wycieku przechowalniczego oraz obliczono wydajność obróbki termicznej. Wymiana podgardla wieprzowego olejem rzepakowym tłoczonym na zimno powodowała poprawę stabilności oksydacyjnej oraz stosunku kwasów tłuszczowych omega – 6 do omega – 3 w modelowych kiełbasach homogenizowanych bezpośrednio po wytworzeniu i po 21-dniowym przechowywaniu. Otrzymane noty za wybrane wyróżniki jakości sensorycznej były niższe dla kiełbas, w których zastąpiono część podgardla wieprzowego olejem rzepakowym. Wydajność obróbki termicznej ulegała obniżeniu, natomiast wzrastała ilość wycieku przechowalniczego wraz z wzrastającą ilością wymienianego podgardla. W kiełbasach homogenizowanych maksymalna ilość wymienianego podgardla olejem rzepakowym nie powinna przekraczać ¼ ilości dodawanego tłuszczu (przy jego dodatku 20% w stosunku do masy farszu). Zapewnia to wytworzenie produktów nie wykazujących istotnego pogorszenia jakości technologicznej i sensorycznej.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza wpływu metody suszenia na wybrane właściwości fizyczne i mechaniczne truskawek

W pracy podjęto próbę określenia wpływu metody suszenia na wybrane właściwości fizyczne i mechaniczne suszy z truskawek. Rozmrożone przed suszeniem truskawki odmiany Senga Sengana suszono w temperaturze 65oC metodami: konwekcyjną, próżniową (ciśnienie w komorze suszarki 4 i 16 kPa) oraz konwekcyjno-próżniową, w której 50, 75 i 90% początkowej zawartości wody usunięto w etapie suszenia konwekcyjnego. Dla każdej z zastosowanych metod suszenia określono właściwości fizyczne takie jak: skurcz suszarniczy i gęstość pozorną suszy oraz właściwości mechaniczne wynikające z testu ściskania i relaksacji naprężeń: pracę ściskania oraz moduł relaksacji. Przeprowadzona analiza wykazała, że stosując kombinowane, konwekcyjno-próżniowe metody suszenia, można uzyskać susz truskawkowy charakteryzujący się niewielkim skurczem suszarniczym rzędu 30%, niską gęstością pozorną (0,1-0,15 g·cm-3) oraz właściwościami mechanicznymi korzystnymi z punktu widzenia konsumenta. Optymalnym stopniem odwodnienia truskawek w etapie suszenia konwekcyjnego przed suszeniem próżniowym jest poziom 50% początkowej zawartości wody, co odpowiada wilgotności właściwej około 3,70 g H2O·(g s s)-1.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ adiuwantów oraz zredukowanych dawek środków ochrony roślin na skład pokarmowy ziarna jęczmienia jarego

Doświadczenie polowe prowadzono w latach 2007-2009 w GD Czesławice
(środkowa Lubelszczyzna) na glebie płowej wytworzonej z lessu (II klasa bonitacyjna). W badaniach
uwzględniono 3 dawki herbicydów, antywylegacza i fungicydów (100%, 75%, 50%) oraz
rodzaj adiuwanta (olejowy, powierzchniowo-czynny, mineralny). Obiekt kontrolny stanowiły poletka
bez adiuwanta. Oceniano zawartość składników pokarmowych w ziarnie (białko, tłuszcz, włókno,
popiół, substancje BAW), plon białka oraz korelację pomiędzy wybranymi składnikami ziarna a
występowaniem agrofagów. Dowiedziono, że redukcja dawek pestycydów o 50% powodowała
zmniejszenie zawartości białka, tłuszczu i włókna w ziarnie jęczmienia jarego, w porównaniu
z dawkami 75% oraz dawkami maksymalnymi. Dzięki dodatkowi adiuwantów (zwłaszcza olejowego)
do cieczy opryskowej, redukcja dawek pestycydów o 25% nie powodowała pogorszenia jakości
ziarna jęczmienia. Zastosowanie zredukowanych o 50% dawek pestycydów w połączeniu z adiuwantami
wpływało negatywnie na analizowane składniki pokarmowe ziarna. Wynikało to ze zwiększonego
udziału agrofagów w łanie jęczmienia (zwłaszcza powietrznie suchej masy chwastów oraz
chorób podstawy źdźbła). Spośród testowanych adiuwantów, niezależnie od dawki pestycydów,
największy wpływ na kształtowanie korzystnego składu pokarmowego ziarna jęczmienia posiadał adiuwant olejowy Atpolan 80 EC.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena zmian jędrności jabłek w czasie przechowywania

W pracy dokonano oceny zmian jędrności jabłek podczas przechowywania w
różnych warunkach. Jabłka przechowywano w chłodni oraz w piwnicy. Badanie jędrności jabłek
przeprowadzono przy pomocy maszyny wytrzymałościowej MTS sprzężonej z komputerem. Test
polegał na pomiarze siły i deformacji w zakresie odkształceń niszczących. Dodatkowo badano
twardość skórki w próbie przebicia. Analizę wyników przeprowadzono, wykonując wieloczynnikową
analizę wariancji dla danych uzyskanych z testu ściskania oraz pomiaru jędrności. Zmiennymi
niezależnymi były: miejsce przechowywania, kształt próbki i okres przechowywania. Przeprowadzono
testy Duncana i wyodrębniono grupy homogeniczne. Podjęto próbę opisania zmian jędrności
badanych owoców od okresu przechowywania i wyodrębniono krzywą teoretyczną o najlepszym
stopniu dopasowania do rzeczywistych wyników. Określono wartości sił maksymalnych w testach
ściskania oraz przebicia skórki jabłka. Stwierdzono, że w przypadku owoców przechowywanych w
chłodni przełomowym miesiącem był grudzień, kiedy zaobserwowano spowolnienie utraty jędrności,
która w ciągu dwóch pierwszych miesięcy przechowywania znacznie spadała oraz, że największe
zmiany jędrności skórki jabłek zanotowano dla prób przechowywanych w piwnicy.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ciągi dni z opadem w wybranych mezoregionach Polski Południowej w latach 1971-2010

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące ciągów dni z opadem
w chłodnym i ciepłym półroczu w czterech mezoregionach Polski Południowej. Wykorzystano sumy
dobowe opadów atmosferycznych ze stacji meteorologicznych położonych w województwach: opolskim
(Stare Olesno i Głubczyce) i małopolskim (Łapanów i Tuchów). Na podstawie uzyskanych wyników
stwierdzono, że w latach 1971-2010 średnia liczba ciągów dni z opadem w półroczu chłodnym
kształtowała się od 9,5 w Łapanowie do 11,3 w Starym Oleśnie, a w półroczu ciepłym od 10,1
w Łapanowie do 11,3 w Głubczycach. W obu sezonach najczęściej występowały ciągi trwające 4-
9 dni, nieco rzadziej obserwowano ciągi trwające 3 dni oraz 10-16 dni. Ciągi dni z opadem trwające
dłużej niż 17 dni występowały rzadziej i zauważono, że najliczniej występowały one w Starym Oleśnie.
W Głubczycach i Tuchowie w półroczu chłodnym stwierdzono istotne tendencje wzrostu liczby
ciągów, natomiast w Głubczycach w półroczu ciepłym zanotowano zmniejszenie się ich liczby.
W przypadku poszczególnych klas ciągów zauważono różne tendencje zmian liczby ciągów. Największe
sumy opadów były związane z ciągami trwającymi 4-9 dni. W obu półroczach w Starym Oleśnie
i Tuchowie, a w półroczu ciepłym Łapanowie, zwiększeniu liczby ciągów odpowiadał wzrost sumy
opadów. Udział sum opadów występujących w ciągach w sumie opadów półroczy był zróżnicowany;
w Głubczycach, Łapanowie i Tuchowie w półroczu chłodnym udział ten wykazał tendencję rosnącą.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ czasu gotowania i dodatku mąki z pszenicy zwyczajnej do semoliny na właściwości mechaniczne spaghetti

Celem pracy było określenie wpływu czasu gotowania i dodatku mąki z pszenicy zwyczajnej do semoliny na właściwości mechaniczne makaronów formy spaghetti. Materiał badawczy stanowił makaron wyprodukowany z mieszaniny semoliny z mąką z pszenicy zwyczajnej w udziale: 0, 2, 4, 6, 8, 10 i 100 (%). Badania przeprowadzono po różnym czasie gotowania makaronu: 7,5; 10; 12,5; 15; 17,5 oraz 20 min. Do badania cech mechanicznych makaronów wykorzystano ma-szynę wytrzymałościową Zwick ZWICK Z020/TN2S. Przeprowadzono test podwójnego ściskania oraz test cięcia makaronu. Dodatek do semoliny mąki z pszenicy zwyczajnej w udziale do 10% w większości przypadków nie miał istotnego wpływu na właściwości mechaniczne spaghetti określone przy wykorzystaniu testu podwójnego ściskania. Makaron, którego głównym składnikiem była semolina, w porównaniu do spaghetti wytworzonego z pszenicy zwyczajnej charakteryzował się kilkukrotnie wyższymi wartościami twardości, żuwalności oraz siły i pracy cięcia. Największy wpływ na wy-znaczone cechy mechaniczne makaronu miał czas gotowania. Dłuższe gotowanie tych wyrobów spowodowało znaczące spadki wartości określanych parametrów. Przy 10% udziale mąki z pszenicy zwyczajnej w semolinie uzyskano istotnie niższe wartości siły i pracy cięcia makaronu w porównaniu do surowca otrzymanego z semoliny. Stwierdzono istotne zależności liniowe między siłą cięcia makaronu a twardością, spoistością, sprężystością i żuwalnością. Współczynniki korelacji liniowej odpowiednio wyniosły 0,91, 0,81, 0,83 i 0,92. Podobne zależności wystąpiły między pracą cięcia makaronu a tymi parametrami (r równe odpowiednio 0,92, 0,77, 0,83 i 0,90). Spośród wyznaczonych parametrów, jako najbardziej czułe wskaźniki do określania zmian właściwości makaronu w wyniku dodatku mąki z pszenicy zwyczajnej okazały się siła i praca cięcia makaronu.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ opadów atmosferycznych na plonowanie średnio wczesnych odmian ziemniaka jadalnego w różnych rejonach Polski

Celem pracy było przeanalizowanie wpływu opadów atmosferycznych na
plonowanie ziemniaka średnio wczesnego. Wykorzystano dane dotyczące plonowania 9 średnio
wczesnych odmian ziemniaka jadalnego oraz sum opadów (w latach 2010-2013) uzyskanych
z sześciu stacji COBORU: Karżniczka, Naroczyce, Słupia, Sulejów, Uhnin i Węgrzce. Analizy
wpływu opadów w poszczególnych miesiącach na plonowanie ziemniaka oparto o regresję wielomianową,
wykorzystując w tym celu moduł GRM w programie STATISTICA 10.0. Najwyższy
średni plon ziemniaka otrzymano w Naroczycach, a najniższy w Uhninie. W większości stacji plonowanie
odmian ziemniaka średnio wczesnego zależało w sposób paraboliczny od sumy opadów
w poszczególnych miesiącach okresu wegetacji. Opady kwietnia determinowały parabolicznie
plonowanie odmian uprawianych w Uhninie, a maja w Karżniczce, Słupii i Sulejowie. W maju
zanotowano liniowy ujemny wpływ na plonowanie bulw ziemniaka uprawianego w Węgrzcach.
Niezależnie od miejscowości opady maja, warunkujące najwyższy plon, kształtowały się na poziomie
od 60 do 80 mm. Opady czerwca w granicach 120 mm warunkowały uzyskanie najwyższego
plonu bulw w Słupii i Sulejowie. W drugim okresie wegetacji opady lipca powyżej 80 mm ujemnie
wpływały na plonowanie odmian ziemniaka średnio wczesnego w Karżniczce. W Słupii i Sulejowie
maksymalny plon otrzymano przy opadach od 110 do 120 mm. Opady sierpnia na poziomie 70 mm
warunkowały najwyższy plon w Naroczycach i Węgrzcach.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie skanera 3D do badania właściwości geometrycznych nasion konopi siewnych (Cannabis sativa L.) ...

Celem pracy było wykorzystanie modeli numerycznych nasion konopi siewnych
uzyskanych za pomocą skanera 3D oraz metod analizy obrazu do badania cech geometrycznych. Do badań
użyto nasiona konopi siewnych, przechowywane w pomieszczeniu o stałej temperaturze 20oC oraz wilgotności
powietrza około 60%. Wilgotność badanych nasion wynosiła 13%. Pojedyncze nasiona fotografowano
w dwóch kierunkach – prostopadle do podstawowych wymiarów liniowych nasion: długości i grubości.
Uzyskane fotografie nasion posłużyły do określenia ich wymiarów. Fotografie wykonano skanerem płaskim
Plustek OpticPro ST24 o rozdzielczości 1200 dpi. Dokładność pomiarów wynosiła d = 0,01 mm. Znając
wymiary nasion na podstawie analizy obrazu, obliczono ich pole powierzchni oraz objętość, korzystając
z zależności geometrycznych. Następnie za pomocą laserowego skanera 3D firmy Nextengine wykonano
skanowanie wcześniej badanych nasion. Gęstość skanowania wynosiła 248 punktów na mm2. Mając gotowy
model nasiona w programie zmierzono jego pole powierzchni, objętość oraz wykonano pomiary długości,
szerokości i grubości nasiona. Każde z badanych nasion zostało zważone na wadze elektronicznej z dokładnością
0,0001 g. Na podstawie wykonanych testów istotności można twierdzić, że różnica między polem
powierzchni nasiona określonym za pomocą skanera 3D a polem powierzchni obliczonym z zależności
geometrycznej zastosowanej przez Gaston’a i in. (2002), różnica objętości nasiona określona na podstawie
modelu 3D i określona na podstawie zależności geometrycznej zastosowanej przez Gaston’a i in. (2002) oraz
różnica pomiędzy średnią długością nasiona określoną z modelu 3D a długością nasiona określoną na podstawie
fotografii nie jest istotna. Model 3D uzyskany za pomocą skanera może służyć do analizy właściwości
geometrycznych nasion.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Integrowana produkcja wczesnych odmian ziemniaka: Cyprian, Michalina i Viviana zbieranych w dwóch terminach

W latach 2011-2013 w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin – Państwowym
Instytucie Badawczym, Oddział Jadwisin, przeprowadzono doświadczenie polowe, którego
celem było opracowanie agrotechniki nowych odmian zapewniającej wysoki plon handlowy ziemniaków
„młodych”, zbieranych we wczesnym terminie zbioru – po 75 dniach od sadzenia
i ziemniaków zbieranych po uzyskaniu przez bulwy dojrzałości pełnej, przy zastosowaniu zróżnicowanego
nawożenia azotem. Stwierdzono, że po 75 dniach od sadzenia bardzo wczesna odmiana
Viviana plonowała wyżej niż wczesne odmiany Cyprian i Michalina, a po osiągnięciu pełnej dojrzałości
większe plony wykształciła odmiana Michalina, natomiast poziom plonowania odmian Cyprian
i Viviana był zbliżony. W integrowanej ochronie ziemniaków młodych zastosowano od 3 do
7 zabiegów, a w ochronie ziemniaków dojrzałych od 7 do 9, w zależności od pogody i presji choroby.
Na podstawie regresji plonu ogólnego w stosunku do zastosowanego poziomu nawożenia azotem
ustalono dawki azotu maksymalne (przy których uzyskano najwyższy plon bulw) dla poszczególnych
odmian i terminów zbioru oraz określono zalecane dawki azotu, które są mniejsze od maksymalnych
biologicznie od 15 do 30 kg N⋅ha–1 w zależności od odmiany, ale charakteryzują się
lepszym wykorzystaniem tego składnika. W warunkach gleby lekkiej, odmiany: Cyprian i Viviana
miały średnie wymagania odnośnie azotu (dawka zalecana – 80 kg⋅ha–1), a odmiana Michalina duże
(dawka zalecana – 90 kg⋅ha–1) w pierwszym terminie zbioru. W drugim terminie zbioru odmiany
Michalina i Viviana wyróżniały się średnimi wymaganiami azotowymi (dawka zalecana –
120 kg⋅ha–1), a odmiana Cyprian – dużymi (dawka zalecana – 140 kg⋅ha–1).

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ odmiany oraz ściółkowania gleby na zawartość wybranych pierwiastków w owocach pomidora (Lycopersicon esculentum Mill.)

Badania dotyczące oceny składu mineralnego owoców pomidora z uprawy roślin w polu przeprowadzono w latach 2009-2010 w Ogrodzie Zakładu Dydaktyczno-Doświadczalnego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Pomidor (Lycopersicon esculentum Mill.) jest rozpowszechniony w uprawie i konsumpcji w wielu krajach świata. Jego wzrastające znaczenie gospodarcze jest wynikiem zarówno dużej wartości biologicznej owoców, walorów smakowych, jak i szerokiej ich przydatności spożywczej. Ściółkowanie gleby należy do zabiegów pielęgnacyjnych stosowanych na dużą skalę w uprawie ciepłolubnych roślin warzywnych. Szczególnie jest polecane w uprawie warzyw, w rejonach o mniej korzystnych warunkach klimatycznych. Za-bieg ten zapewnia utrzymanie dobrej struktury gleby oraz lepsze wykorzystanie składników pokarmowych przez rośliny. Celem badań było określenie wpływu wybranej odmiany pomidora i ściółkowania gleby w uprawie roślin na zawartość wybranych składników mineralnych w owocach pomidora. Materiał do badań stanowiły rośliny trzech odmian pomidora: ‘Ikarus’, ‘Rumba’ oraz ‘Złoty Ożarowski’, które uprawiano w gruncie bez okrywy oraz na glebie ściółkowanej czarną włókniną PP 50. Rozsadę pomidora przygotowano w szklarni według ogólnie przyjętych zasad dla tego gatunku. W materiale roślinnym oznaczono zawartość następujących makro- i mikroelementów – azotu (ogółem), fosforu, potasu, magnezu, wapnia oraz miedzi i żelaza. Spośród badanych odmian owoce odmiany ‘Rumba’ charakteryzowały się istotnie największą zasobnością w N-ogółem oraz Fe. Ściółkowanie gleby w uprawie roślin nie różnicowało istotnie zawartości składników mineralnych w owocach pomidora. Owoce ocenianych odmian pomidora uzyskane z uprawy roślin bezpośrednio w polu i z zastosowaniem ściółkowania gleby charakteryzowały się prawidłowym stosunkiem Ca do Mg oraz korzystną proporcją Ca do P.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badanie oporu przepływu powietrza przez warstwę nasion buraka

W pracy podjęto badania oporów przepływu powietrza przez warstwę nasion buraka. Opory przepływu powietrza przez porowatą warstwę nasion, dla szerokiego zakresu wartości liczby Reynoldsa, opisuje zmodyfikowane równanie Leva. Wyznaczenie współczynnika oporów w zależności od liczby Reynoldsa pozwoli na zaprojektowanie wysokości warstwy w suszarce dla danego wentylatora lub dobrania wentylatora dla założonej wysokości złoża zapewniającego optymalny czas suszenia. Wyznaczono właściwości fizyczne nasion buraka ćwikłowego. Ustalono spadki ciśnienia na poszczególnych wysokościach złoża, co posłużyło do wyznaczana jednostkowego spadku ciśnienia. Zależność jednostkowego spadku ciśnienia i prędkości przepływu powietrza przedstawiono równaniem Erguna. Do opisu zależności między współczynnikiem oporów a liczbą Reynoldsa obliczono stałą K2= 15,03, charakteryzującą nasiona buraka.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Fenotypowa zmienność plonowania, składu chemicznego oraz wybranych cech jakości bulw w średnio późnych i późnych odmian ziemniaka jadalnego

W badaniach polowych realizowanych w latach 2006-2011 w SD w Prusach określono wielkość i strukturę plonu, skład chemiczny oraz wybrane parametry jakości bulw sześciu średnio późnych i późnych odmian ziemniaka jadalnego: Jelly, Medea, Niagara, Syrena, Ursus i Zeus. W celu określenia udziału zmienności genetycznej i środowiskowej oraz ich współdziałania w zmienności całkowitej badanych cech przeprowadzono ocenę komponentów wariancyjnych. Spośród badanych cech ziemniaka najbardziej stabilne były: udział bulw handlowych, zawartość suchej masy, skrobi i białka ogółem oraz skłonność do ciemnienia bulw surowych. Najmniej stabilną cechą okazał się udział bulw zdeformowanych. Czynniki środowiska najsilniej oddziaływały na wielkość plonu ogólnego i handlowego bulw, liczbę zawiązanych bulw oraz ich średnią masę, a także na udział frakcji bulw dużych w plonie oraz udział bulw zdeformowanych. Właściwości odmianowe w większym stopniu niż inne źródła zmienności decydowały tylko o zawartości suchej masy w bulwach. Z kolei współdziałanie odmian i lat uprawy najsilniej determinowało zawartość skrobi, białka ogółem, azotanów, skłonność do ciemnienia miąższu bulw surowych oraz udział bulw zdeformowanych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo