rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Uczenie się dorosłych w kontekście społecznym. Kluczowe założenia teorii Petera Jarvisa

W artykule odwołano się do koncepcji uczenia się dorosłych Petera Jarvisa, który lokuje je w kontekście społecznym. Autorka analizuje rozumienie pojęcia i procesu uczenia się według P. Jarvisa, który stale powraca do tego obszaru badań, modyfikując swoje podejście. W tekście został przedstawiony model procesu uczenia się, który został stworzony na bazie krytyki cyklu uczenia się Davida Kolba oraz zweryfikowany w badaniach z grupami uczących się dorosłych. W końcowej części artykułu autorka koncentruje się na inspiracjach i kontrowersjach tej koncepcji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Interpretator, pielgrzym czy kapłan prawdy? O roli i dyspozycjach osób zajmujących się poznaniem naukowym - próba ukazania sensów i znaczeń

W artykule została podjęta refleksja nad rozumieniem oraz wielowymiarowością działalności człowieka, jaką jest poznanie naukowe. Została również podjęta próba ukazania uwarunkowań rozwoju naukowego człowieka oraz charakterystyki życia naukowego i pracy naukowej, co jest szczególnie ważne w obecnej zmiennej i pełnej wyzwań rzeczywistości. W podjętych rozważaniach miejsce swoje znalazła również problematyka związana z kobiecym uczestnictwem w nauce oraz uwarunkowaniami rozwoju naukowego uczonych kobiet.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Przechadzka w ogrodach pamięci i zaroślach niepamięci, czyli o motywach spisywania relacji z życia i biograficznych wspomnień

Artykuł jest związany z nurtem badań biograficznych, które przeżywają w ostatnim czasie swoisty renesans. Refleksje podjęte w tekście związane są z fenomenem ludzkiej pamięci, gdzie autorka tekstu wyznaczyła dwa znaczące obszary – przestrzenie, które metaforycznie określiła jako ogrody pamięci i zarośla niepamięci. Autorka podjęła próbę ukazania motywów, pobudek mobilizujących człowieka, do tego by prowadzić autobiograficzne zapiski, relacje ze swojego życia, czy też spisywać zachowane w swej pamięci wspomnienia. Swoje rozważania autorka przedstawiła w oparciu o fragmenty narracji autorów opublikowanych materiałów o charakterze autobiograficznym, czyli dzienników, pamiętników bądź wspomnień czy listów. Fragmenty te w sugestywny sposób ukazują, iż motywacja związana z podjęciem wysiłku spisywania swoich refleksji lub wspomnień bardzo często związana jest z chęcią i potrzebą, by ocalić od zapomnienia przeżycia i zdarzenia, których doświadczamy. Niejednokrotnie ze swoistego rodzaju poczuciem obowiązku, wręcz nakazem wewnętrznym, który nie sposób zlekceważyć. Kolejne wymienione przez autorkę motywy to m.in.: przełomowe wydarzenie w naszym życiu (które być może ukazują wagę i znaczenie wspomnień); potrzeba zaznania ukojenia i oczyszczenia (tzw. katharsis); potrzeba zrozumienia i oswojenia otaczającej rzeczywistości; potrzeba podzielenia się swoim cierpieniem i bólem z innymi; chęć wskrzeszenia motywacji do życia lub odbycia podróży ku samopoznaniu bądź też potrzeba ucieczki od tego, co nas otacza, czego nie rozumiemy.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Dylematy andragoga

Autor artykułu nawiązując do opublikowanych w 1994 r. przez prof. Józefa Kargula dylematów ówczesnej andragogiki, podejmuje namysł nad niektóry- mi z nich w perspektywie rozwoju andragogiki w minionym ćwierćwieczu. Swoją uwagę skupia głównie na problemach budowy teorii i tożsamości dziedzinowej an- dragogiki jako nauki. Konstatuje, że kształtowanie się teorii andragogicznej zdomi- nowały potrzeby rozwoju praktyki edukacyjnej; pomijana jest kwestia wychowania dorosłych. Postuluje położenie większego nacisku na kolejność rozwoju dyscypliny: najpierw teoria, potem praktyka edukacji dorosłych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rola Instytutu Oświaty Dorosłych w rozwoju edukacja dorosłych w Polsce w kontekście dyskursu pamięci o przeszłości andragogicznej

Artykuł ukazuje działalność Instytutu Oświaty Dorosłych, instytucji zrzeszającej czynnych pracowników oświatowych, specjalizujących się w różnych formach oświaty dorosłych, pierwszej tego typu w Polsce. Przedstawiona została geneza IOD, formy działalności, etapy funkcjonowania związane z burzliwą historią Polski. Całość analiz została wpisana w dyskurs o znaczeniu pamięci dotyczącej przeszłości andragogicznej dla współczesnego procesu kształtowania się andragogiki. Autorka uzasadnia tezę, iż przywracanie pamięci oraz wprowadzanie do współczesnego dyskursu andragogicznego dokonań pionierów andragogiki ma zasadnicze znaczenie dla poszerzania horyzontu refleksji i wprowadzania nowych, pomijanych dotąd obszarów. Jest to szczególnie istotne w kontekście tożsamości dyscypliny i uznania pośród innych nauk społeczno-humanistycznych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
POZAFORMALNA EDUKACJA PRACOWNIKÓW UPOWSZECHNIANIA KULTURY W LATACH 1945–1956

W artykule staram się odpowiedzieć na pytanie: jak – na tle założeń polityki kulturalnej wymienionych w tytule lat – organizowano pozaformalną edukację wspomnianych pracowników? Założenia wyznaczające treść organizowanych form edukacji były publikowane w dokumentach państwowych i partyjnych, artykułowane przez polityków, działaczy oświatowych, publicystów, a także niektórych ówczesnych pracowników nauki. Wspomniane źródła informacji pozwalają na konstrukcję wzoru pracownika upowszechniania kultury, który był podstawą budowy treści i form określonego przedsięwzięcia edukacyjnego najczęściej w postaci kursu. W artykule przedstawiam wzory wspomnianych pracowników, omawiam programy kilku kursów uruchamianych zarówno przez instytucje państwowe, jak i organizacje społeczne, akcentując zmiany zachodzące w tych formach edukacji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Model uczenia się w uniwersytecie ludowym. Od historii do współczesności

W artykule autor analizuje historyczne uwarunkowania kształtowania się idei Szkoły dla Życia autorstwa M.F.S. Grundtviga, idei, która leży u podstaw koncepcji Uniwersytetu Ludowego. Sformułowane przez duńskiego pedagoga zasady stały się przesłankami do opracowania wyrosłych na pomyśle Grundtviga modeli uniwersytetów ludowych w innych krajach, w tym w Polsce. Następnie autor przedstawia własne opracowanie trzech modeli uczenia się dorosłych w uniwersytetach ludowych; model klasyczny, który jest próbą opisania dydaktyki Grundviga, model dydaktyki ks. Antoniego Ludwiczaka, model dydaktyki Ignacego Solarza.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Obszary zmian w życiu młodych rodziców

W artykule przedstawione zostały wyniki badań biograficznych ukazujących wieloaspektowe zmiany, jakie zachodzą w życiu młodych rodziców po przyjściu na świat ich pierwszego dziecka. Na podstawie analizy narracji wyróżnione zostały obszary zmian, które odnoszą się do różnych sfer życia narratorów. autorka porusza problematykę rodzicielstwa i rodziny z perspektywy młodych rodziców i porównuje punkt widzenia kobiet i mężczyzn.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
O oświatę dorosłych w świetle kultury neoliberalizmu

W tekście autor stara się przekonać Czytelnika, że takie cechy neoliberalnej kultury, jak indywidualizm, konsumpcjonizm, pośpiech, w każdej dziedzinie życia, wywierają piętno na edukacji – w tym edukacji dorosłych. Człowiek dorosły bardzo rzadko czyta, a jeśli już, to nie zawsze czyta ze zrozumieniem, w „sieci” poszukuje informacji, a nie wiedzy, ale czasami nie wie, czego szuka, pojawia się zjawisko „wilfing.u. Być może szuka „człowieka”. Udostępniając i upowszechniając książkę, można pomóc w „odnalezieniu człowieka”.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
REFLEKSYJNOŚĆ CZY BEZREFLEKSYJNOŚĆ ŚCIĄGAJĄCYCH STUDENTÓW? PRÓBA ODCZYTANIA RÓŻNYCH ZNACZEŃ ZJAWISKA

W artykule poruszane są kwestie związane ze zjawiskiem ściągania i plagiaryzmu we współczesnych szkołach wyższych. Opisano ustalenia terminologiczne, skalę ściągania i niektóre uwarunkowania. Artykuł skupia się jednak na odniesieniu zjawiska ściągania do kompetencji kluczowych wynikających ze sprawności procesów myślenia takich jak refleksyjność, kreatywność i innowacyjność. Dzięki wyjaśnieniu tych pojęć, umiejscowieniu ich na pewnej osi od bezrefleksyjności do refleksyjności i potem kreatywności oraz innowacyjności, dokonano teoretycznej analizy tego, gdzie na tej osi znajdują się ściągający studenci. Artykuł omawia zarówno ściągających studentów jako bezrefleksyjnych konformistów, jak i refleksyjne i kreatywne osoby decydujące się na ściąganie.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
MUZYKA POPULARNA JAKO ŹRÓDŁO REFLEKSJI NAD DOROSŁOŚCIĄ. ALBUM THE DARK SIDE OF THE MOON GRUPY PINK FLOYD JAKO DROGA DO (Z)ROZUMIENIA ISTOTY DOROSŁOŚCI I PRZYGOTOWANIA SIĘ DO NIEJ

Problematyka niniejszego artykułu wpisuje się w nurt rozważań dotyczących rozumienia kultury popularnej jako obszaru uczenia się człowieka dorosłego. Przedstawione treści odnoszą się bezpośrednio do postrzegania muzyki popularnej jako źródła refleksji nad podstawową kategorią andragogiczną – dorosłością. Natomiast punktem odniesienia jest refleksja nad albumem muzycznym The Dark Side of the Moon grupy Pink Floyd, który jest postrzegany jako droga (jedna z dróg) do (z)rozumienia istoty dorosłości i przygotowania się do niej. Intencją przygotowanego tekstu jest nie tylko chęć podzielenia się własnymi przemyśleniami dotyczącymi wyżej wymienionej tematyki, ale przede wszystkim zainteresowanie czytelników albumem The Dark Side of the Moon grupy Pink Floyd i zaproszenie ich do refleksji nad dorosłością – refleksji zainspirowanej muzyką.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Basic literacy as a significant area of adult education in the United States

Przedmiotem artykułu jest zjawisko anfalfabetyzmu i niskiego poziomu alfabetyzmu w Stanach Zjednoczonych. Rozważania koncentrują się wokół takich zagadnień, jak: kwestie definicyjne; podejście do problemu analfabetyzmu w Stanach Zjednoczonych; skala zjawiska w świetle badań PISA i ogólnokrajowych sondaży dotyczących alfabetyzmu dorosłych prowadzonych w latach 1992 i 2003 oraz stosowane współcześnie metody alfabetyzacji, ze szczególnym uwzględnieniem metod stosowanych w jednym z ośrodków alfabetyzacyjnych w Chicago.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
„OŚWIATA DOROSŁYCH” (1957–1990) – SZKIC DO MONOGRAFII CZASOPISMA

Oświata Dorosłych” była ważnym czasopismem adresowanym zarówno do teoretyków, jak i praktyków edukacji dorosłych. Ukazywała się od 1957 r. do 1990 r. Na jej łamach prezentowali swoje koncepcje teoretyczne najwybitniejsi polscy i zagraniczni autorzy zajmujący się wówczas andragogiką. Zadaniem czasopisma było upowszechnianie założeń i kierunków socjalistycznej polityki oświatowej, popularyzowanie dorobku teoretycznego i badawczego andragogiki. W artykule ukazano problematykę podejmowaną na jej łamach, działy czasopisma, scharakteryzowano autorów artykułów, podejmowane dyskusje merytoryczne dotyczące zagadnień związanych z podstawowymi kategoriami terminologicznymi tej dyscypliny, formy kontaktów z czytelnikami oraz recepcję tego pisma przez czytelników.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Od uspołecznienia „mas” do upodmiotowienia jednostek – od oświaty dorosłych do uczenia się przez całe życie

Problem tożsamości edukacji dorosłych, jej teoretycznych, epistemologicznych i filozoficznych założeń to podstawa dyskursu obejmującego zagadnienia zmienności fenomenu, jakim jest edukacja dorosłych w kontekście wyzwań współczesnego świata. Teoretyczna koncepcja oświaty dorosłych wykrystalizowała się w latach 70. XX wieku, choć pierwsze instytucje i formy kształcenia dorosłych pojawiły się na tle szerszych przeobrażeń, jakie miały miejsce w Europie na przełomie XVIII i XIX wieku. Od tego czasu edukacja dorosłych „przeszła” długą drogę, a dla jej opisu można użyć określenia – od uspołecznienia „mas” do upodmiotowienia jednostek. Współczesna edukacja dorosłych oparta jest na paradygmacie rozwoju technologicznego i socjokulturowej modernizacji, co wraz ze zmianami o charakterze globalnym określa nowy jej charakter. Mówimy o radykalnej zmianie paradygmatycznej. Wyzwaniem współczesności staje się całożyciowe uczenie się. Tym zagadnieniom poświęcony jest niniejszy artykuł.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Uwarunkowania atrakcyjności zatrudnieniowej i sukcesu w opinii rodziców powracających na rynek pracy

W artykule przedstawiono wyniki badań rodziców powracających do aktywności zawodowej po urlopie wychowawczym. Wyniki grupy badanych rodziców (n = 30) stanowią fragment większych badań (n = 203), poświęconych badaniu opinii na temat uwarunkowań sukcesu na współczesnym rynku pracy oraz szacowania na nim własnej atrakcyjności zatrudnieniowej. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza ankiety (Alfa Cronbacha dla metody wynosi 0,93). W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że rodzice wiążą sukces zawodowy i atrakcyjność zatrudnieniową z kilkoma determinantami, przy czy występują różnice w typowaniu tych czynników przez matki i ojców. Rodzice wiążą sukces na rynku pracy przede wszystkim z edukacją, kompetencjami społecznymi i relacjami. Uważają sukces za niezwykle trudny do osiągnięcia, upatrując nieco innych jego uwarunkowań w Polsce i za granicą.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
TRANSMISJA MŁODOŚCI W DOROSŁOŚĆ

Celem artykułu jest ukazanie zjawiska transmisji młodości w dorosłość, które w Polsce zaczyna być wyraźnie obserwowane wśród dobrze sytuowanych Polaków, legitymujących się wyższym wykształceniem. W artykule ukazane zostały obszary transmisji młodości w dorosłość, które związane są z istniejącym kultem młodości dotyczące wizerunku, rodziny oraz relacji między dziećmi i rodzicami, pracy, edukacji czy sposobami spędzania wolnego czasu. Przeanalizowany został jeden obszar, który dotyczy zmiany kalendarza płodności wśród kobiet w Polsce, a w konsekwencji coraz większego udziału wydawania na świat potomstwa przez matki w wieku 35+.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Edukacja całożyciowa dorosłych obywateli w Unii Europejskiej w perspektywie strategii Europa 2020

Edukacja, kształcenie zawodowe składają się na szerszą perspektywę jaką stanowi uczenie się przez całe życie. Kształcenie ustawiczne będące charakterystycznym zjawiskiem współczesnego świata zajmuje ważne miejsce w ekonomiczno-społecznych strategiach Unii Europejskiej. Celem niniejszego artykułu jest pokazanie, w sposób syntetyczny, 10-letniej perspektywy dokonań i zmian, jakie zostały osiągnięte w obszarze kształcenia i szkoleń w UE, ze szczególnym uwzględnieniem rozbieżności pomiędzy poszczególnymi krajami członkowskimi. Artykuł ma charakter empiryczny, a źródłem danych statystycznych wykorzystanych w artykule są raporty oraz bazy Europejskiego Urzędu Statystycznego – Eurostat. Głównym źródłem danych statystycznych na poziomie UE w zakresie lifelong learning są trzy badania ankietowe przeprowadzane przede wszystkim w krajach członkowskich: Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL), Badanie Edukacji Dorosłych (AES), Ustawiczne kształcenie zawodowe (CVTS). Wyniki dwóch pierwszych badań zostaną w opracowaniu omówione, na ich podstawie zostaną sformułowane wnioski płynące z analizy porównawczej. Podsumowując należy stwierdzić, że edukacja i szkolenia cały czas stanowią istotny element polityki Unii Europejskiej. Zainteresowanie obywateli UE ideą kształcenia ustawicznego cały czas rośnie, co znajduje potwierdzenie w przyjętej docelowej (do roku 2020) wartości wskaźnika określającego udział osób w wieku 25-64 lata w kształceniu ustawicznym wynoszącej 15%.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Z CZEGO NIE MOŻNA ZREZYGNOWAĆ PODCZAS UCZENIA SIĘ W DOROSŁOŚCI? O MYŚLENIU, DZIAŁANIU I UWAŻNOŚCI

Artykuł skupia się wokół uczenia się w dorosłości, głównie edukacji akademickiej, której zarzuca się wciąż transmisyjny charakter (konserwatywne treści i formy akademickiego funkcjonalizmu) oraz neoliberalne uwikłanie (sprywatyzowane, instrumentalne, rynkowe, przedsiębiorcze interesy poznawcze). Proponuje się w zamian inne spojrzenie na Akademię jako miejsca, w którym uczenie się jest wydarzeniem, powolnym namysłem nad rzeczywistością, powrotem do źródeł pedagogii – jej filozoficznego jądra i refleksji nad samym sobą. Możliwość takiego studiowania daje myślenie i połączone z nim działanie, umyślna aktywność. Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, jak stać się „umyślnym sprawcą”, jak rozpocząć uważne, nieinstrumentalne studiowanie na uniwersytecie? Rekonstrukcji kategorii myślenia i działania dokonano posiłkując się głównie analizami Hanny Arendt, kategorii uważności w kontekście koncepcji Makarego Stasiaka o sprawcy umyślnym.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Aktywność kulturalna w doświadczeniu kobiet 50+ i jej emancypacyjny wymiar

Artykuł odnosi się do wyników badań osób powyżej 50. r. ż. angażujących się w zorganizowaną (instytucjonalnie) aktywność kulturalną, pozyskanych w ramach projektu Inicjatywy z udziałem osób 50+ a rozwój kapitału społecznego w woj. lubuskim – diagnoza i ewaluacja”. Na jego użytek wykorzystano wtórnie część materiału empirycznego, a mianowicie materiał wywiadów indywidualnych z niepracującymi już zawodowo uczestniczkami wybranych form zajęć. Celem analizy było zrekonstruowanie sposobu, w jaki kobiety 50+ doświadczają swojej aktywności kulturalnej. Postawione pytanie ma charakter fenomenologiczny. Fenomenologię bowiem interesuje, jak świat jawi się ludziom i proponuje koncentrowanie się na tym, jak go przeżywają i rozumieją. Wstępne ustalenia teoretyczne zostały ograniczone, by rekonstruując subiektywne sensy nadawane doświadczeniom przez kobiety 50+, nie zawłaszczać ich świata znaczeń. Jednakże założeniem artykułu było także przekroczenie indywidualnej perspektywy i (do)interpretowanie zrekonstruowanych sensów w określonym kontekście teoretycznym. W tym celu wykorzystano koncepcję małych światów przeżywanych i edukacyjną koncepcję emancypacji. W artykule zaprezentowano wyłonione w wyniku analizy dwa podstawowe typy doświadczania aktywności kulturalnej przez kobiety 50+: „zawsze byłam aktywna” i „nadszedł czas dla mnie”.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Profesor Eugenii Anny Wesołowskiej Biblioteka „Edukacji Dorosłych”. O potrzebie kształtowania świadomości społecznej

Tekst prezentuje poglądy Profesor Wesołowskiej na rolę edukacji do- rosłych w kształtowaniu świadomości społecznej obywateli w kontekście ubiegania się o przyjęcie do Unii Europejskiej. Poruszone w nim zostały kwestie rozumienia istoty świadomości społecznej i jej wpływu na ludzkie działania. Zwrócono uwagę na patologizację procesu kształtowania świadomości oraz na jej konsekwencje. Przedsta- wiono aktualne badania opinii publicznej na temat akceptacji UE, jej podstawowych instytucji, a także stosunku obywateli do przyjmowania w Polsce uchodźców.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
PILOCI MAJĄ SWOJE CZARNE SKRZYNKI. A ANDRAGODZY?

Ważnym elementem pracy z uczniami dorosłymi jest kształtowanie kompetencji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie podlegającym nieustannym przemianom. Znacząca zatem staje się konieczność refleksji szczególnie nad tymi obszarami społecznych umiejętności, które są zaniedbane, zapomniane czy niedoceniane. Wśród nich znajduje się m.in. nauka na błędach, która w społeczeństwie nastawionym na sukces nie jest zjawiskiem popularnym. Niniejszy tekst koncentruje się wokół uwarunkowań nauki na błędach jako istotnym doświadczeniu o walorze edukacyjnym.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
EDUKACJA DOROSŁYCH I LIFELONG LEARNING MIĘDZY SYSTEMEM A ŚWIATEM ŻYCIA. INTERWENCJE KRYTYCZNE

Artykuł poddaje krytycznej dyskusji współczesne tendencje w edu- kacji dorosłych, w teorii andragogicznej i w praktyce. Twierdzi się tu, że bezmyślna promocja edukacji kompetencyjnej i zawodowej oraz narzucanie regulacyjnych schematów na programy nauczania z pominięciem troski o kształcenie na rzecz świadomego, demokratycznego obywatelstwa oraz autonomii krytycznego myślenia idzie ręka w rękę z podobnymi nastawieniami ze strony andragogów, którzy w coraz większym stopniu wycofują się z myślenia o uczeniu się dorosłych jako polu ludzkiej interakcji, w którym pedagogia odnajduje swoje humanistyczne znaczenie i w którym można krzewić racjonalność komunikacyjną. W miarę jak świat życia zostaje skolonizowany przez imperatywy systemu (Habermas), wyłaniają się kolejne podsystemy, takie jak: globalna gospodarka, rynek, media i korporacje biznesowe. Działając niezależnie od kontroli państwa i demokracji, narzucają one sektorom kluczowym dla trwania demokracji racjonalność instrumentalną i jej interesom podporządkowują edukację. Przy użyciu rozmaitych technologii mikro-władzy (Foucault) ludzi obecnie „skazuje się na uczenie się” – by pomnażać zyski lub przetrwać w niepewnym czasie.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Wychowanie dorosłych w XXI wieku: w stronę dialektyki związku człowieka ze światem

Wychowanie dorosłych nie doczekało się dotychczas uporządkowanej i spójnej teorii wspierającej praktykę wychowawczą. Wobec braku odniesień empirycznych dyskurs toczy się wokół koncepcji teoretycznych, bazujących na znanych teoriach wychowania dzieci i młodzieży. Nie wszyscy się z tym zgadzają, stąd pojawiają się postulaty zaniechania wychowania dorosłych i oparcia relacji nauczycieli z dorosłymi na dialogu. Możliwe jest także uznanie wychowania dorosłych jako procesu regulującego dialektyczne związki człowieka ze światem czy dostrzeżenie znaczenia niewidzialnego środowiska wychowawczego dla rozwoju dorosłych. Artykuł jest głosem w tym dyskursie, stanowi próbę zarysowania warunków i sytuacji, które upoważniają do zastanowienia się nad ontologicznymi podstawami i przesłankami do budowy teorii wychowania dorosłych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Peregrynacje edukacyjne. Komparatystyka andragogiczna w ujęciu Profesor Eugenii A. Wesołowskiej

W artykule omówiono w sposób poglądowy dokonania Profesor dr hab. Eugenii A. Wesołowskiej w obszarze pedagogiki porównawczej. Analizie pod- dane zostały poszczególne postaci aktywności pisarskiej oraz zmiany, jakie miała miejsce w badaniach i twórczości naukowej Profesor E.A. Wesołowskiej w trakcie jej biegu życia. W opisie wykorzystano różne sensy podróży.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Okres PRL-u w dziennikach Haliny Semenowicz

Myślenie o czasie, jego znaczeniach i możliwościach przeżywania jest potrzebne po to, aby w wyniku tych rozważań wzbogacić rozumienie człowieka, świata i kultury, a tym samym stworzyć dodatkową szansę rozwoju osobowości człowieka i ludzkiej kultury. Istnieją różnorodne kategorie czasu, sposoby jego rozumienia i odczuwania. W zależności od tego na czym koncentrujemy nasze myśli, uczucia lub działania, jawią się przed nami odmienne koncepcje i kształty czasu. Tekst ukazuje, na tle koncepcji czasu i jego edukacyjnych walorów, obraz życia w okresie PRLu, jaki zapisała na kartach kalendarzy Halina Semenowicz – prekursorka wykorzystania technik Celestyna Freineta w polskiej edukacji.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika