rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Korozja instalacji gaśniczych i armatury pożarniczej

Urządzenia do gaszenia pożarów powinny charakteryzować się wysoką skutecznością i niezawodnością działania. Jednym z problemów związanych z jego poprawnym działaniem jest ograniczenie rozwoju korozji przez odpowiedni dobór materiałów, z którego wykonane są detale lub zastosowanie optymalnych metod ochrony przed niszczeniem korozyjnym. W artykule przedstawiono rodzaje korozji, jakim mogą ulegać poszczególne elementy instalacji gaśniczych i armatury pożarniczej narażone na działanie wody i wodnych roztworów środków gaśniczych. Omówiono m.in. korozję ogólną (równomierną), korozję międzykrystaliczną, korozję wżerową (pitting), korozję naprężeniową, korozję selektywną, korozję szczelinową, korozję gazową (wysokotemperaturową). Przedstawiono także najważniejsze metody ochrony przed korozją, które mogą być zastosowane do sprzętu stosowanego przez straż pożarną. Opisano sposoby związane zarówno z doborem lub modyfikacją materiału, jak i środowiska korozyjnego tj. ochronę elektrochemiczną oraz ochronę materiału przez zastosowanie powłok ochronnych lub inhibitorów korozji. Poznanie mechanizmów powstawania korozji oraz jej zwalczania jest niezwykle istotne, w aspekcie ograniczenia strat materialnych a także zapewnienia efektywnego wykorzystywania armatury pożarniczej i instalacji gaśniczych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wymiary ciała i otłuszczenie zawodowych strażaków

Cel pracy: Celem artykułu jest opisanie wymiarów i składu ciała zawodowych strażaków ze szczególnym uwzględnieniem zawartości tłuszczu w ich organizmie. Materiał i metody: Zbadano kohortę 178 strażaków. Byli to mężczyźni w wieku od 19,5 roku do 53 lat, przy czym średni wieku metrykalny (WM) badanych wynosił prawie 32 lata. Strażaków podzielono na 3 grupy wiekowe. Pierwszą z nich tworzyli ratownicy do 25 roku życia (n = 75, 42% wszystkich badanych, średni WM – prawie 22 lata), drugą – ratownicy w wieku od 25 do 44 lat (n = 79, 44% wszystkich badanych, średni WM – prawie 37 lat), a trzecią – ratownicy powyżej 44 roku życia (n = 24, 14% wszystkich badanych, średni WM – prawie 49 lat). U wszystkich badanych w godzinach porannych mierzono wysokość ciała (WC, cm) i masę ciała (MC, kg). Do pomiarów badani przystępowali w lekkich strojach sportowych, bez butów. Wszystkie pomiary przeprowadzał ten sam zespół badaczy, posługując się tymi samymi urządzeniami. W celu zmierzenia WC posłużono się stadiometrem, a w celu zmierzenia zawartości tłuszczu w organizmie (FM, kg) – metodą bioimpedancji elektrycznej. Do oceny składu ciała wykorzystano analizator wyposażony w cztery elektrody (model tetrapolarny). Masę tłuszczu wyrażano w kilogramach i w stosunku do masy ciała (FM%, PBF). Na podstawie pomiarów WC, MC i FM obliczono wskaźniki masy ciała (BMI, kg/m²) oraz wskaźnik otłuszczenia ciała (FMI, kg/m²). Wyniki: Stwierdzono, że średnie unormowane wartości masy ciała i wartości wskaźnika masy ciała w grupach zawodowych strażaków w wieku od 25 do 44 lat i powyżej 44 lat sytuują się na górnej granicy lub ponad górną granicą normy populacyjnej (2,0 SDS). W wyniku analizy wartości wskaźnika otłuszczenia potwierdzono, że duży odsetek strażaków powyżej 25 roku życia cechuje nadwaga, a nawet otyłość. Wnioski: Zaobserwowano, że wraz z wiekiem otłuszczenie badanych mężczyzn znamiennie się zwiększa i jest na tyle duże, że 1/3 strażaków powyżej 25 roku życia uznano za osoby nadmiernie otłuszczone. Stwierdzono, że: 1. ocenę zdolności do wykonywania zadań ratowniczych należy rutynowo przeprowadzać, dokonując także pomiaru składu ciała ze szczególnym uwzględnieniem pomiaru zawartości tłuszczu w organizmie; 2. wraz z wiekiem, szczególnie po ukończeniu 25 roku życia, masa ciała strażaków zwiększa się z powodu nadmiernego otłuszczenia, co u niektórych z nich prowadzi nawet do otyłości; 3. bez względu na sposób oceny stanu otłuszczenia odsetek osób z nadwagą i otyłych wśród zawodowych strażaków jest znaczący.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nowoczesne podwozia i kabiny stosowane w samochodach pożarniczych – wady i zalety

Nowelizacja przepisów i norm międzynarodowych w zakresie emisji spalin, bezpieczeństwa biernego i czynnego wymusiła na producentach podwozi wprowadzenie nowych rozwiązań konstrukcyjnych. Lawinowo wzrosła ilość nowych układów elektronicznych, pneumatycznych i hydraulicznych oraz urządzeń automatyki. Zmiany te objęły również samochody pożarnicze budowane obecnie na bardzo nowoczesnych podwoziach. Wzrosły też oczekiwania użytkowników, którzy jednak na tym etapie nie są w stanie przewidzieć wszystkich konsekwencji wynikających ze stosowania nowoczesnych technik.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Józef Tuliszkowski – niestrudzony działacz w pracy dla polskiego pożarnictwa i piśmiennictwa pożarniczego

W artykule przedstawiono jedną z osób, którym pożarnictwo polskie zawdzięcza swój rozwój. Mowa o Józefie Tuliszkowskim (1867-1939), który żył w latach zaboru ziem ojczystych i w okresie międzywojennym, kiedy odradzała się niezależność państwa polskiego. Jest to kolejny artykuł w dziale „Postacie Pożarnictwa”, w którym publikowane są biografie osób zasłużonych dla pożarnictwa. Sylwetka innej postaci związanej z ochroną przeciwpożarową – płk. poż. w st. spocz. Władysława Pilawskiego, została przybliżona czytelnikom „BiTP. Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza” w numerze pierwszym za 2015 rok.
Inżynier Józef Tuliszkowski był profesjonalistą oraz niestrudzonym działaczem w drodze do poprawiania stanu bezpieczeństwa pożarowego. Uosabiał najlepsze cechy strażaka – profesjonalnego dowódcy, organizatora i patrioty, będąc wzorem dla współczesnych i przyszłych pokoleń oficerów. Jego wieloletni teoretyczny i praktyczny dorobek do dzisiaj wywiera istotny wpływ na kształtowanie taktyki, techniki, szkolenia i badań naukowych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Nieustannie zabiegał również o rozwój straży pożarnej. Określił m.in. podstawy techniki i wyszkolenia pożarniczego oraz utworzenia w pełni wykwalifikowanych kadr pożarniczych, z których korzysta do dziś całe współczesne pożarnictwo. Na uwagę zasługuje również jego aktywność w zakresie wydawniczym. Poprzez swoją twórczość wzbogacił branżową literaturę dotyczącą problemu walki z pożarami, która w dużej mierze do dnia dzisiejszego jest aktualna. Jego dorobek to łącznie około 30 pozycji książkowych, w tym m.in. 7-tomowa Obrona przed pożarami, która wzbudziła zainteresowanie również poza granicami kraju oraz opublikowany w 1909 r. pionierski podręcznik dla strażaków pt. Walka z pożarami. Działalność publikacyjna inżyniera Józefa Tuliszkowskiego to także ponad 130 artykułów zamieszczonych głównie w czasopiśmie „Przegląd Pożarniczy”, łącznie z głośnym projektem Szkoły Pożarniczo-Budowlanej w Warszawie opublikowanym w 1924 r. w postaci broszury. Swoją ogromną wiedzą i doświadczeniem dzielił się także podczas licznych spotkań, konferencji – również na arenie międzynarodowej.
W dowód uznania jego wybitnych osiągnięć na rzecz ochrony przeciwpożarowej, w roku 1997 jego imię nadano Centrum Naukowo-Badawczemu Ochrony Przeciwpożarowej – Państwowemu Instytutowi Badawczemu w Józefowie, którego misją jest działalność na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego Państwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej, zarządzania kryzysowego, ochrony ludności i obrony cywilnej – ideom, którym inżynier Józef Tuliszkowski podporządkował całe swoje życie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Typologia zagrożeń

Cel: Zaprezentowanie podziału zagrożeń według kryteriów w szczególności podmiotowego, przedmiotowego, przestrzennego.
Metody: W celu realizacji zadania wyodrębniono kryteria podziału i zastosowano metody teoretyczne służące wyodrębnieniu grup
zagrożeń.
Wyniki: Rozważania na temat zagrożeń są złożone. Zagrożenia towarzyszą człowiekowi w różnym wymiarze i formie od lat
i będą pojawiać się zawsze. Zmienia się jedynie ich nasilenie i rodzaj. Powyższa sytuacja jest wynikiem zmieniającej się między
innymi sytuacji na arenie międzynarodowej, jak również krajowej. Przeciwdziałanie zagrożeniom wymaga prowadzenia ciągłych
badań. Skuteczność badań możliwa jest poprzez m.in. skuteczne klasyfikowanie tychże zagrożeń. Zmienność środowiska
bezpieczeństwa powodować będzie zmianę kryteriów typologicznych zagrożeń. Zmieniać się będzie charakter a zatem zmieniać się będą kryteria podziału zagrożeń. Tylko część z obecnie wyodrębnianych nie będzie podlegać tym zmianom. Należeć do nich będą najprawdopodobniej podmiot, przedmiot i czas. Zmienność ta wymaga monitorowania tychże zagrożeń a na tej podstawie prowadzenia procesów poznawczych. Prowadząc rozważania na temat typologii zagrożeń, wciąż poszukuje się kryteriów, których suma umożliwi pełnie jej przedstawienie. Do kryteriów tych zaliczyć należy: źródło pochodzenia zagrożenia, miejsce pochodzenia źródła zagrożenia, obecność czynnika militarnego, aktualność zagrożeń, wiedzę o zagrożeniu, czas, częstotliwość, intensywność, zasięg, symptomy, liczbę czynników zagrażających oraz stopień i zakres destrukcji. Katalog kryteriów stale podlega weryfikacji i jest uzupełniany w zależności od zmieniającego się środowiska. Proces poznawczy w tym zakresie wciąż trwa.
Wnioski: Prowadząc badania zagrożeń, dokonuje się ich podziałów przy uwzględnieniu wyodrębnionych kryteriów. Powyższe stosowane jest w celu dokładniejszego zbadania obszaru zagrożeń. Jest to proces trudny i złożony, jednak nie niemożliwy. Dyskusje w powyższym zakresie mieszczą się w wielu dziedzinach i dyscyplinach naukowych. Wskazuje to na interdyscyplinarny charakter tej problematyki. Naukowa eksploracja problematyki związanej z zagrożeniami nie pozwala dziś wyodrębnić wspólnych kryteriów w wielu dziedzinach i dyscyplinach naukowych, które w sposób jednoznaczny pozwoliłyby na wprowadzenie do nauki wspólnej typologii zagrożeń. Powyższe nie zwalnia jednak z obowiązku poszukiwania takich rozwiązań. Niniejszy artykuł jest próbą takiej przeglądowej eksploracji. U podstaw tego stanowiska znajdują się rozwiązania wykorzystane w artykule będące wnioskami z badań prowadzonych przez ekspertów różnych dziedzin i dyscyplin naukowych. Uwidacznia się wyraźna potrzeba konsolidacji wysiłków ekspertów w wielu zakresach bezpieczeństwa. Przedstawione w artykule treści to jedynie głos w dyskusji, który może stanowić inspirację do dalszych rozważań w przedmiotowym zakresie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Techniki satelitarne w zarządzaniu kryzysowym - studium użyteczności

Artykuł przedstawia możliwości wykorzystania technik satelitarnych w zarządzaniu kryzysowym.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza porównawcza własności akustycznych sali konferencyjnej na podstawie pomiarów rzeczywistych i symulacji komputerowej w programie EASE 3.0. Cześć druga – „Symulacja”

W części drugiej zostały przedstawione wyniki z przeprowadzonej akustycznej symulacji komputerowej i porównano je z wynikami z pomiarów rzeczywistych opisanych w części pierwszej – „POMIARY”.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Analiza możliwości wykorzystania programu RizEx-2 w symulacji przebiegu zdarzenia awaryjnego na przykładzie wybuchu gazu w Port Hudson

Cel: Głównym celem artykułu jest analiza możliwości odtworzenia sytuacji awaryjnej z wykorzystaniem programu RizEx-2.
Wprowadzenie: W 1970 roku w miejscowości Port Hudson w stanie Missouri najprawdopodobniej doszło do rzadko spotykanego
zjawiska, jakim jest detonacja gazu w przestrzeni nieograniczonej. W wyniku ekskawacji doszło do uszkodzenia rurociągu przesyłowego
z propanem, co doprowadziło do uwolnienia około 120 m3 ciekłego gazu. Opis wypadku oraz analiza możliwości jego rozwoju
zostały opisane w raporcie wykonanym na zlecenie Narodowej Rady Bezpieczeństwa Transportu przez Amerykański Urząd Górnictwa.
W raporcie specjalny nacisk położono na możliwe źródła zapłonu, obszar rozprzestrzenienia propanu oraz analizę rozmiaru zniszczeń
fali uderzeniowej.
Metodologia: Dokonano analizy możliwości odtworzenia sytuacji awaryjnej z wykorzystaniem programu RizEx-2 na podstawie
zdarzenia, jakie miało miejsce w roku 1970 w Port Hudson (USA), w celu zbadania zasadności użycia tego programu do przeprowadzania
oceny skutków wypadków z udziałem gazów wybuchowych. W pierwszej części artykułu opisany został raport ze zdarzenia
przygotowanego zaraz po katastrofie. Następnie dokonano symulacji/odtworzenia wydarzeń przy pomocy programu obliczeniowego
RizEx-2. Ostatecznie stworzono analizę porównawczą wyników uzyskanych w programie RizEx-2 oraz rezultatów przedstawionych
w raporcie. Do wykonania symulacji zdarzenia w Port Hudson skorzystano z trzech modułów programu: Dispersion Gaussian Model
– Neutral Gas, Formation of Explosion-Hazardous Cloud, Explosion. Aby uzyskać lepszy obraz tego, jak program odzwierciedli
zdarzenia w Port Hudson, założono wystąpienie takich samych warunków pogodowych oraz prędkości wycieku propanu, jakie zostały
podane w raporcie. Rozpatrzono dwa scenariusze rozwoju wydarzeń. W scenariuszu 1 przyjęto prędkość wiatru równą 3 m/s,
a w scenariuszu 2 wynosiła ona 4 m/s.
Wnioski: Na podstawie przeprowadzonej analizy wnioskuje się, że program RizEx-2 może stanowić cenne narzędzie w analizie
awarii z udziałem gazociągów oraz ich następstw. Jednakże należy uwzględnić ograniczenia programu i nie traktować otrzymanych
wyników, jako ostatecznych, a jako pomoc w interpretacji analizowanych zdarzeń. Dane wykorzystywane do obliczeń powinny być
uzyskiwane przede wszystkim na podstawie dochodzenia ze zdarzenia, a wyniki programu zawsze ewaluowane w odniesieniu do
rzeczywistych skutków.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Czynniki kształtujące poziom bezpieczeństwa państwa

Niniejszy artykuł prezentuje czynniki, od których uzależnione jest bezpieczeństwo państwa. Udowadnia również, że należy mieć dobre prawo, które musi określać normy prawne danego państwa ale również i międzynarodowe. Przedstawia również organizacje, z którymi współpracuje nasze państwo w celu zachowania bezpieczeństwa w dobie przemian.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Impregnacja drewna środkami ognioochronnymi

W niniejszym artykule opisano budowę chemiczną i zastosowanie środków ognioochronnych przeznaczonych do ochrony drewna przed ogniem. Na wstępie przedstawione zostały podstawowe informacje o budowie drewna i jego reakcji na ogień. Dalsza część artykułu dotyczy stosowania środków ognioochronnych w impregnacji wyrobów z drewna. W pracy zamieszczono opis poszczególnych grup dodatków uniepalniających pod względem budowy chemicznej, ich mechanizm działania oraz przedstawione są przykłady różnych sposobów impregnacji. Dzięki znajomości wpływu sposobu wykonywania impregnacji na palność oraz wiedzy o zjawiskach występujących w procesie spalania, można zaplanować i dobrać właściwe rozwiązanie do każdego przypadku, w celu uzyskania określonej klasy reakcji na ogień wyrobów wykonanych z drewna.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Doraźne metody ochrony przed powodzią

Cel: Artykuł ma na celu podsumowanie i usystematyzowanie informacji dotyczących doraźnych metod ochrony przed powodzią.
Wprowadzenie: Artykuł porusza trudną tematykę, jaką jest ochrona przeciwpowodziowa. W pracy scharakteryzowano zjawisko powodzi
i omówiono poszczególne jej rodzaje z podziałem na rozmiar oraz genezę pochodzenia. Omówiono również krótko najważniejsze akty
prawne – europejskie i krajowe, w tym: Dyrektywę 2007/60/We Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.
w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim zwanej potocznie Dyrektywą Powodziową, Rozporządzenie Ministra
Środowiska, Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Ministra Administracji i Cyfryzacji oraz Ministra Spraw
Wewnętrznych w sprawie opracowania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego.
W artykule poruszono również niezmiernie ważną kwestię, jaką jest rola edukacji w poprawie bezpieczeństwa przeciwpowodziowego.
Każda z osób mieszkających na terenach zagrożonych zalaniem powinna zdawać sobie sprawę z ewentualnego zagrożenia i w razie
potrzeby wiedzieć, jak należy postępować w takich sytuacjach.
W pracy scharakteryzowano stałe metody ochrony przed powodzią, do których zalicza się między innymi wały przeciwpowodziowe,
zbiorniki retencyjne i poldery. Oprócz stałych metod ochrony przed powodzią stosuje się również różnego rodzaju doraźne
zabezpieczenia – od popularnych worków z piaskiem, poprzez rękawy przeciwpowodziowe, do płotów przeciwpowodziowych. Podjęto
również próbę przedstawienia dostępnych na rynku różnego rodzaju doraźnych zabezpieczeń przed powodzią, wśród których między
innymi wymienić należy różnego typu rękawy przeciwpowodziowe różniące się między sobą przekrojem, wymiarami oraz materiałem,
z którego zostały wykonane. Dodatkowo omówiono również pionowe zapory przeciwpowodziowe, a także scharakteryzowano
i opisano główne zalety innych dostępnych na rynku doraźnych zabezpieczeń przed powodzią – płotów przeciwpowodziowych i barier
szklanych. W artykule poruszono również tematykę związaną ze sprzętowym zabezpieczeniem terenów zagrożonych powodziami
w różnego typu kontenery przeciwpowodziowe takie jak: kontenery przeciwpowodziowe z pompami do wody zanieczyszczonej typu
KPpPm, kontenery przeciwpowodziowe z łodziami typu KPpŁ, kontenery przeciwpowodziowe z zaporami typu KPpZ.
Metody: Analiza literatury oraz dokumentów źródłowych firm produkujących doraźne metody ochrony przeciwpowodziowej oraz
dokumentów Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej
Wnioski: Artykuł porusza tematykę bardzo istotną z punktu widzenia zmian klimatycznych i wydarzeń ostatnich lat, gdy coraz częściej
powodzie pokazują swoją siłę. W pracy pokazane są podstawowe metody ochrony przed tą niszczycielską siłą natury, które mogą być
stosowane w ramach potrzeby zarówno doraźnej ochrony, jak i ochrony stałej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Ocena zagrożenia pożarowego stwarzanego przez włókiennicze wyroby wyposażenia wnętrz

W niniejszym artykule przedstawiono efekt realizacji jednego z etapów projektu badawczego – Decyzja Nr 464/E-148/SPB/COST/KG/DWM 85/2005-2006 „Trudno zapalne wyroby włókiennicze ograniczające zagrożenie pożarowe w obiektach zabytkowych” w ramach Akcji COST C 17 „Built Heritage: Fire Loss to Historic Buildings”.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ rodzaju drewna na czas działania liniowych czujek dymu

Cel: Celem artykułu jest przeprowadzenie badań doświadczalnych dla dwóch wybranych liniowych czujek dymu, czujki OSID oraz DOP 6001 w zakresie czasów zadziałania w zależności od rodzaju spalanego drewna oraz spalania bezpłomieniowego i płomieniowego.
Wprowadzenie: Na przestrzeni lat opracowano wiele typów czujek pożarowych różniących się zasadą działania. Najprostsze z nich to nieskomplikowane czujniki temperatury, najpierw mechaniczne, później, wraz z rozwojem techniki elektroniczne. Zdawano sobie sprawę, że nie wykrywają one zagrożenia dostatecznie szybko, dlatego też poszukiwano rozwiązań, które reagowałyby na pierwsze oznaki rozwijającego się pożaru. Punktowe czujki dymu są łatwe w montażu i obsłudze, gdyż są kompletnym, samowystarczalnym urządzeniem. Ich skuteczność maleje wraz z oddalaniem się źródła dymu od miejsca montażu czujki. W niektórych budynkach, jak np. duże hale magazynowe czy fabryki, dla zachowania odpowiedniego stopnia ochrony należałoby instalować setki czujek punktowych, aby ich zasięg skutecznego działania pokrył całą powierzchnię pomieszczenia. W takiej sytuacji lepszym rozwiązaniem są optyczne liniowe czujki dymu, które w zależności od gęstości ich instalacji, mogą pod względem powierzchni dozorowej zastąpić nawet 20 czujek punktowych. 
Metodologia: Artykuł został opracowany na podstawie przeprowadzonych badań doświadczalnych w komorze badawczej, przy wykorzystaniu różnych źródeł spalania bezpłomieniowego i płomieniowego.
Wnioski: W próbach ze spalaniem bezpłomieniowym dym zaczynał się wydzielać niezwłocznie po umieszczeniu drewna na płycie grzewczej, proces tlenia się drewna był jednostajny. Przebieg parametrów pracy czujek w czasie jest w dużym przybliżeniu liniowy, co oznacza jednostajne tempo zmniejszania się przezroczystości powietrza w komorze badawczej. Spalanie płomieniowe rozpoczyna się od małego płomienia podpalonego alkoholu, który musi zainicjować spalanie drewna. Szybkość spalania, a co za tym idzie ilość wydzielanego dymu, cały czas rośnie, co powoduje zbliżony do wykładniczego przebieg parametrów pracy czujek w czasie. Tłumienie wiązek światła wysyłanych przez nadajnik czujki OSID, przebiega różnie, w zależności od typu spalania. Dym pochodzący ze spalania bezpłomieniowego początkowo tłumi obie wiązki jednakowo, dopiero po czasie pojawia się różnica pomiędzy tłumieniem UV a IR. Podczas spalania płomieniowego różnica jest widoczna natychmiast i wyraźnie powiększa się wraz z rozwojem pożaru testowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Nahełmowe wyświetlacze informacyjne i przetworniki ochrony wzroku

W pracy opisano możliwości zastosowania zaawansowanych technologii ciekłokrystalicznych w hełmach ochronnych ratowników. Zasadnicza część artykułu jest poświęcona nahełmowym wyświetlaczom informacyjnym HMD. Urządzenia tego rodzaju umożliwiają, w zależności od stopnia zaawansowania, wyświetlenie informacji alfanumerycznej, graficznejlub wideo przed twarzą ratownika. Ma to szczególne znaczenie w przypadku silnie ograniczonej widoczności w trakcie akcji ratunkowo-gaśniczej, np. w warunkach znacznego zadymienia. Wyświetlana informacja może dotyczyć rozkładu pomieszczeń w budynku, lokalizacji źródeł ognia, położenia osób poszkodowanych, a także ogólnego przebiegu akcji i komend ze stanowiska dowodzenia akcją. Dzięki temu ratownik jest znacznie lepiej zorientowany w sytuacji i może prowadzić skuteczniejsze działania. Ważnymi cechami HMD są: przezierność elementu wyświetlającego, umożliwiająca niezakłóconą obserwację wzrokową otoczenia przy jednoczesnym odczytywaniu przekazywanej informacji oraz niska masa zapewniająca komfort użytkowania hełmu. Omówiono podstawowe typy konstrukcji HMD stosowanych obecnie na świecie z uwzględnieniem układów rzutujących i mikrowyświetlaczy. Sformułowano możliwe niedogodności stosowania różnych rozwiązań HMD z punktu widzenia osobniczych cech wzroku ratownika. Zaproponowano wyposażenie co najmniej jednego członka zespołu ratowniczo-gaśniczego w hełm ochronny zawierający HMD. Wspomniano o możliwości wykorzystania HMD w układach trenażerów wykorzystujących rzeczywistość wirtualną. W drugiej części artykułu omówiono wykorzystanie efektów elektrooptycznych występujących w ciekłych kryształach do budowy automatycznych systemów ochrony wzroku ratownika przed promieniowaniem świetlnym o dużym natężeniu, jakie może zaistnieć np. w wyniku wybuchu substancji pirotechnicznych lub palnych oraz na skutek celowego działania osób trzecich. Przedstawiono podstawy działania takich systemów oraz nowe możliwości ich konstrukcji w oparciu o najnowsze wyniki badań. Podkreślono możliwość opracowania obu dyskutowanych układów nahełmowych w warunkach krajowych.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport