rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
“Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo” – Tożsamość sieciowa w filmie &lt;i&gt;Atlas chmur&lt;/i&gt;

For an abstract in English, scroll down
        Sonia FrontInstytut Kultur i Literatur AnglojęzycznychWydział FilologicznyUniwersytet Śląski w Katowicach
        “Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo” – Tożsamość sieciowa w filmie Atlas chmur
        Abstrakt: W narracjach science fiction XXI wieku figura cyborga została zastąpiona przez nową grupę bohaterów liminalnych: awatary, klony, świadomą sztuczną inteligencję, jednostkę genetycznie zmodyfikowaną oraz człowieka oderwanego od właściwej mu temporalności. Poprzez tych bohaterów narracje te ilustrują pytania filozoficzne dotyczące spójności tożsamości osobowej. Jednym z filmów, który eksploruję tę kwestię jest Atlas chmur (2012) Toma Tykwera oraz Lany i Lilli Wachowskich, gdyż proponuje on koncept tożsamości sieciowej, oderwanej od czasu. Tożsamość sieciowa – w formie transmigracji dusz – pokazana jest za pomocą doktryny Wiecznego powrotu Nietzschego, która stanowi nadrzędną zasadę strukturyzującą film. Tożsamość sieciowa łączy sześć niechronologicznie przedstawionych historii, rozpościerających się poprzez różne ery historyczne, od XIX wieku po postapokaliptyczną przyszłość. Niniejszy esej analizuje ten koncept tożsamości – indywidualnej i mnogiej, oddzielnej i połączonej jednocześnie – i sposób, w jaki wpisuje się ona w doświadczenie czasu i współzależności pomiędzy jednostkami w globalnej erze cyfrowej.    “Souls Cross Ages Like Clouds Cross Skies.” Network Identity in Cloud Atlas
        Abstract: In 21 century science fiction narratives, the figure of the cyborg has been replaced by  a new group of liminal characters: avatars, clones, sentient AI, genetically modified humans and time-displaced individuals. Through these characters the narratives explore philosophical questions about the unity of personal identity. One of the films that investigate this question is Tom Tykwer’s and Lilly and Lana Wachowski’s film Cloud Atlas (2012) as it proposes the notion of networked identity, divorced from time. Networked identity – in the form of transmigration of souls – is enacted in the film by the concept of eternal recurrence which is the film’s overriding framework. This identity is what connects the six juggled stories, spanning through various historical eras from the nineteenth century to the distant future. The paper analyses the film’s concept of twenty-first century subjectivity, singular and manifold, separated and connected simultaneously, and how it taps into the theme of global interconnectedness and co-temporality brought about by the media and globalization.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Kształtowanie tożsamości awatara w grach komputerowych. Studium komputerowych adaptacji &lt;i&gt;Waldena&lt;/i&gt; Henry'ego D. Thoreau

For an abstract in English, scroll down.Artykuł omawia możliwości kształtowania postaci w grach komputerowych, dla wielu graczy jest to możliwość wyrażenia i modyfikacji własnej tożsamości. Gry różnią się bardzo swobodą, jaką gracz ma przy kształtowaniu tożsamości postaci-awatara, którą gra, przy czym w wielu współczesnych grach jest to ważna część struktury gry, dostarczająca graczom dużo satysfakcji i wymagająca od nich równie dużo czasu i zaangażowania, co sam proces gry. Omówione gry to komputerowe adaptacje dzieła Walden Henry'ego Davida Thoreau. Dobór przykładowych gier jest uzasadniony tym, że tożsamość, wolność i ograniczenie to ważne tematy dzieła Thoreau, znajdujące swoje odzwierciedlenie w grach opartych na tekście. Trzy omawiane gry zostały zatem potraktowane jako modernistyczne i postmodernistyczne odczytania tektstu literackiego, dające mniej lub bardziej ograniczone możliwości kształtowania postaci-awatara gracza.The article discusses possibilities of character building in computer 
games, which for many gamers is a way of expressing and modifying their 
own identity. Games differ in the degree of freedom given to a gamer in 
shaping the identity of the in-game character, or avatar, and in many 
games avatar-formation is an important part of game structure, providing 
a lot of game satisfaction, and requiring as much time and involvement 
as the game-play itself. The games under discussion are adaptations of 
H.D. Thoreau's Walden. The choice of games stems from the observation 
that identity, freedom, and limitation are important themes of
Thoreau's work, which is reflected in the games under discussion. The three games 
discussed in the article are, thus, treated as modernist and 
postmodernist readings of a literary text, giving the reader/gamer more 
or less limited possibilities of shaping the character/avatar.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Co po French Theory? Kłopotliwe dziedzictwo

Michał KrzykawskiWydział FilologicznyUniwersytet Śląski w Katowicach
        What After French Theory? A Troublesome Legacy The goal of the present article is a critical reading of the legacy of the French theory, which exerted a powerful impact upon the shape of the discourse of contemporary literary studies in Poland. Insofar as “practising theory,” which has, by and large, replaced “practising literature,” indeed revived the Polish humanities in the 1990s, today the real epistemological potential of the poststructural theoretical instruments seems to be fading. The subsequent “turns,” proclaimed in the milieus of the “new” humanities seem to endorse the intellectual status quo, because they take place within the limits of the same paradigm, to which their purely declarative character testifies. The literary scholarship of/in the future will therefore be the scholarship of retreat.Keywords: French theory, literary scholarship, poststructuralism, theoretical paradigms
        Co po French Theory? Kłopotliwe dziedzictwo
        Celem niniejszego artykułu jest krytyczne odczytanie dziedzictwa po French Theory, które miało znaczący wpływ na kształt współczesnego dyskursu literaturoznawczego w Polsce. O ile jednak „uprawianie teorii”, które w dużej mierze zastąpiło „uprawianie literatury” jako takiej, było niezwykle ożywcze dla rozwoju polskiej humanistyki w latach dziewięćdziesiątych, o tyle dzisiaj poststrukturalistyczne narzędzia teoretyczne wytraciły swój realny potencjał epistemologiczny. Ogłaszane w („nowej”) humanistyce zwroty pogłębiają jedynie intelektualne status quo, gdyż dokonują się one w ramach tego samego paradygmatu, o czym najlepiej świadczy ich czysto deklaratywny charakter. Literaturoznawstwo (w) przyszłości będzie literaturoznawstwem odwrotu. 
        Słowa klucze: French theory, francuska teoria literatury, literaturoznawstwo, poststrukturalizm, paradygmaty teoretyczne

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Myśl i działalność Buckminstera Fullera – od utopii technologicznej do świętej technologii

For an abstract in English, scroll down.
        Bartłomiej KnosalaWydział Organizacji i ZarządzaniaPolitechnika ŚląskaMyśl i działalność Buckminstera Fullera – od utopii technologicznej do świętej technologiiAbstrakt: Artykuł prezentuje myśl i działalność amerykańskiego wizjonera Buckminstera Fullera w kontekście jego projektu utopii technologicznej.  Analizując założenia leżące u podstaw tego projektu (tzw. Comprehensive Anticipatory Design Science), zauważamy, że jest on szczególnym nawiązaniem do antycznej kategorii logosu. W takim ujęciu uzgodnienienie logosu jednostkowego z logosem powszechnym przyjmuje postać dostosowania się ludzkości do „systemu operacyjnego natury”, przy czym narzędziem tego dostosowania jest technologia. Jednocześnie odnosząc się do interpretacji myśli Fullera zaproponowanej przez Scotta Easthama, pokazujemy, iż samo rozumienie technologii przez Fullera jest związane z tzw. świętą geometrią. W takim ujęciu możliwe staje się połączenie w spójną całość technologii i duchowości.Słowa kluczowe: Buckminster Fuller, utopia, utopia technologiczna, święta geometria, kopuły geodezyjne, Scott Eastham
        Buckminster Fuller and His WorkFrom Technological Utopia to Sacred Technology
        The article presents the work of American visionary Buckminster Fuller in the context of his project of technological utopia. Analyzing the assumptions underlying this project (the so-called Comprehensive Anticipatory Design Science), we note that Fuller's thought is a form of reference to the ancient category of logos. In his approach,  the reconciliation of individual logos with common logos takes the form of humanity's adaptation to the "nature operating system", with technology being the tool for this adaptation. At the same time, referring to the interpretation of Fuller's ideas proposed by Scott Eastham, the author shows that Fuller's understanding of technology is related to the so-called sacred geometry. When approached from this perspective, technology and spirtuality can be seen as merging into a coherent whole.Keywords: Buckminster Fuller, utopia, technological utopia, sacred geometry, Scott Eastham

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Rozsypanka? Układanka? Synteza (nie)możliwa

Anna PekaniecJagiellonian University, Faculty of Polish, Department of Contemporary Criticism
        A Jisgaw Puzzle? An (Im)Possible SynthesisThe goal of the present text is to present a critical analysis of Polskie pisarstwo kobiet w wieku XX: procesy i gatunki, sytuacje i tematy [The Polish Writing by Women in the 20th Century: Processes and Genres, Situations and Themes], a publication which has emerged as a result of the work of a team of literary historians attempting to sketch out the map of Polish literature by women. The developmental trajectories thereof, evidently indicating its evolutionary path, follow the rhythm of the evolution of the emancipatory discourse, the transformations in poetics, and changes within the limits of particular literary forms.Keywords: woman writing, literary history, literature by women, Polish literature, anthology, reviewRozsypanka? Układanka? Synteza (nie)możliwaCelem niniejszego tekstu jest krytyczna analiza Polskiego pisarstwa kobiet w wieku XX: procesów i gatunków, sytuacji i tematów, publikacji będącej efektem pracy zespołu historyków literatury, starających się nakreślić mapę polskiej literatury tworzonej przez kobiety. Trajektorie rozwoju wyraźnie wskazują na jej ewolucję, przebiegającą zgodnie z rytmem rozwoju dyskursu emancypacyjnego, przekształceń poetyk, zmian w obrębie poszczególnych rodzajów literackich. W tekstach zgromadzonych w tej antologii, spotykają się zróżnicowane punkty widzenia, nierzadko kontradykcyjne, ale też uzupełniające się. Dzięki gruntownym szkicom zostaje zakreślona przestrzeń literatury kobiet, korespondująca z licznymi publikacjami rekonstruującymi herstorię polskiego literaturoznawstwa, ciągle domagającą się pogłębionych studiów.Słowa kluczowe: pisarstwo kobiece, historia literatury, literatura tworzona przez kobiety, literatura polska, antologia, recenzja

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Przemyśleć nowoczesność jeszcze raz – i jeszcze raz. Wokół książki Jakuba Momry, &lt;i&gt;Widmontologie nowoczesności&lt;/i&gt;

Krzysztof HoffmanAdam Mickiewicz UniversityPoznań, Poland
        Re-thinking Modernity Again – and Again Reflections on Jakub Momra’s BookWidmontologie nowoczesności [Spectrontologies of Modernity]Tekst jest krytyczną lekturą książki Jakuba Momry, Widmontologie nowoczesności. Artykuł problematyzuje  kluczowy dla publikacji problem genezy, uwypukla zawarte w książce związki późnej fazy dekonstrukcji z jej wcześniejszymi odczytaniami Freudowskiej psychoanalizy, stawia wreszcie pytanie o przyszłe rozwinięcia zarysowanego projektu.Keywords: cultural theory, deconstructions, spectrontology, modernityPrzemyśleć nowoczesność jeszcze raz – i jeszcze raz. Wokół książki Jakuba Momry Widmontologie nowoczesnościTekst jest krytyczną lekturą książki Jakuba Momry, Widmontologie nowoczesności. Artykuł problematyzuje  kluczowy dla publikacji problem genezy, uwypukla zawarte w książce związki późnej fazy dekonstrukcji z jej wcześniejszymi odczytaniami Freudowskiej psychoanalizy, stawia wreszcie pytanie o przyszłe rozwinięcia zarysowanego projektu.Słowa kluczowe: teoria kultury, dekonstrukcja, widmontologia, nowoczesność

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Performatywność ciszy – strategia uciszania w działaniach artystycznych

Abstrakt
         Traktując ciszę jako efekt wynikający z specyficznej formy ramowania sytuacji w działaniach artystycznych i społecznych artykuł analizuje przykłady „uciszania” odrzucają dychotomiczną opozycję na dźwięk i ciszę. Manipulacja percepcją odbiorcy pozwala na wytworzenie stany ciszy w określonej przestrzenie, jak w przypadku serii performansów pod nazwą Blackout. W ramach konwencji koncertu artysta Tres wyłącza wszystkie działające systemu danego budynku próbując doprowadzić do wyciszenia całości konstrukcji. To działanie fizyczne połączone jest z symboliczną redukcją ukazując jak sama publiczność wytwarza określony stan. Wykorzystując perspektywę performatyki chciałabym skupić się na uciszaniu jako procesie kolonizowania przestrzeni i narzucania określonego porządku poprzez wykorzystywanie technik i technologii w działaniach artystycznych.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Cisza, która brzmi inaczej. O przyjaźni Bataille'a i Blanchota

Celem niniejszego artykułu jest uczynienie z ciszy głównego wyznacznika przyjaźni, która łączy Georges’a Bataille’a i Maurice’a Blanchota, a w kontekście współczesnej myśli francuskiej może być uznana za fundament literackiej przyjaźni rozwijanej, między innymi, przez Jacques’a Derridę i Jeana-Luca Nancy’ego. Ponieważ cisza jest tutaj traktowana na dwa sposoby – jako milczenie i przemilczenie, przyjaźń jawi się jako efektem przerostu komentarza i może być rozpatrywana jako mitologem. Jego kształt został uformowany w dużej mierze przez komentarze Blanchota, a następnie za sprawą kolejnych komentatorów, którzy się na nie powoływali. W wyniku tego mechanizmu, wyjęte z myśli Bataille’a pojęcie przyjaźni uległo desemantyzacji i stało się terminem pustym, który mógł następnie nabrać dowolnych znaczeń, nie wyłączając znaczeń przeciwnych. Przyjaźń Bataille’a i Blanchota zaczyna się w momencie, w którym fakt biograficzny zmienia się w fakt literacki, by następnie wrócić pod postacią myśli. Dzisiaj pozostaje nam jednak zrewidować jej filologiczną wartość, by dostrzec to, co skrywa cisza.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Widmo dziejów, pułapka historii i duch postkolonializmu: niebezpieczna (post)nowoczesna triada

Julia Szołtysek's review of "Historia a postkolonializm: pisanie historii narodowej a jej obecność w krytyce i literaturze postkolonialnej", by Daniel Vogel (2007).

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Postsowieckość ≠ poskolonialność ≠ postimperialność, czyli co robić po końcu historii?

Niniejszy artykuł podejmuje się namysłu nad społecznymi i kulturowymi skutkami upadku komunizmu, bedącego dominującą ideologią społeczno-polityczną, a także nad próbami wypełnienia ideologiczej pustki wywołanej przemijającymi dogmatami upadłego ustroju i porządku. Postkolonializm jest jednym ze współczesnych dyskursów, który zdaje się obiecująco korespondować z post-sowiecką rzeczywistością. Należy jednak pamiętać, iż jego bezpośrednie zastosowanie zdają się uniemożliwiać różnorodne czynniki geopolityczne. Te doprowadzają do poczucia ideologicznego rozczarowania zamieniając Rosjan w nowych podporządkowanych, pozbawionych imperialistycznej dumy i niepewnych własnego statusu w świecie dynamicznie rozwijajacej się globalizacji.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Wątki ofiarnicze

Wychodząc od dyskusji nad doświadczeniami imperialnymi, niniejszy artykuł dostrzega paralelę pomiędzy relacją imperium - lud a relacją mężczyzna kobieta, w której jedno z nich przedstawione jest jako szlachetny dzikus a drugie jako ofiara imperializmu. Tak nakreślona sytuacja zostaje jednak zaburzona przez trzeci czynnik: "człowieka kultury", który zaburza czystość idylicznego porządku i zartuwa go historycznymi i ideologicznymi dylematami, opisanymi, między innymi, w powieściach Dostojewskiego.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Cebula i kapusta

Biorąc za punkt wyjścia budowę tytułowych warzyw, jednego posiadającego rdzeń widoczny po oderwaniu wierzchnich warstw, drugiego zaś pozbawionego go, niniejszy artykuł jest próbą ponownego odczytania literatury rosyjskiej za pomocą dwóch, przeciwstawnych perspektyw: paradygmatu kapusty i paradygmatu cebulu. Pierwszy paradgymat oparty jest na metafizyce sowieckiej, drugi zaś wyrasta z głębszych filozoficznych lektur, wedle których znaczenie kształtuje się poprzez pustkę i chaos. Oba paradygmaty użyte są jako odrębne perspektywy interpretacyjne i zilustrowane adekwatnymi przykładami literackimi.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Humanistyka a zagrożenia technonauki

Bartosz Stopel's critical review of:  Ewa Bińczyk, Technonauka w społeczeństwie ryzyka. Filozofia wobec niepożądanych następstw praktycznego sukcesu nauki, Toruń, Wydawnictwo Naukowego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2012, s. 450.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Zamiast wstępu

Wstęp autorstwa redaktora gościnnego wprowadzający kluczowe zagadnienia dla współczesnej rosyjskiej teorii literatury i komentujący zagadnienia, którym poświęcony jest niniejszy numer.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Tekst/Czytelnik/Margines/Nawias

(wkleić tekst "nostalgie jubileuszowe" Tadeusz Rachwał, Wojciech Kalaga, Tadeusz Sławek, Emmanuel Prower

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Etyka jako utopia społeczna. Analiza w perspektywie filozofii wartości

For an abstract in English, scroll down.
        Mariusz WojewodaInstytut FilozofiiWydział Nauk SpołecznychUniwersytet Śląski w Katowicach
        Etyka jako utopia społecznaAnaliza w perspektywie filozofii wartości
        Abstrakt: Artykuł poświęcony jest zagadnieniu obecności wątku utopijnego w etyce, szczególnie w etyce opartej na filozofii wartości. Ogólnym punktem odniesienia jest tutaj koncepcja niemieckiego filozofa Nicolai Hartmanna. Etyka normatywna z istoty swojej nastawiona jest na zmianę ludzkich zachowań moralnych w kierunku jakiejś istotnej wartości (dobra), szczególnie dobra społecznego. Nigdy nie ma pewności, że zalecenia etyczne będą realizowane, dlatego w pewnym sensie mają charakter utopijny. To jednak nie przeszkadza w formułowaniu programów etycznych proponujących zmianę postaw i zachowań. Odróżniam utopizm etyczny od utopizmu. Ten ostatni wiążę z klasycznymi teoriami ideologów życia społecznego i współczesnych specjalistów od zarządzania organizacjami. Utopizm etyczny przejawia się w pewnym sposobie rozumienia kodeksów etycznych jako czegoś co zakłada instytucjonalnie wymuszanie postaw i zachowań moralnych w przedsiębiorstwie.
        Słowa kluczowe: utopia etyczna, utopizm etycznyEthics as Social UtopiaAn Analysis in the Perspective of the Philosophy of Values Abstract: The article is devoted to the issue of the presence of the utopian motif in ethics, particularly in ethics based on the philosophy of value. The general point of reference here is the work of the German philosopher Nicolai Hartmann. Normative ethics is intrinsically oriented towards the change of human moral behaviours to an important value (good), especially social good. We are never sure that ethical recommendations will be implemented, therefore, in a way, ethics displays utopian character. However, it does not inhibit formulating ethical programs promoting the change of attitude and behaviour. In the article I distinguish the ethical utopism from utopism. I associate the last one with the classical theories of ideologists of the social life and contemporary specialists in managing organizations. The ethical utopism manifests itself in a certain way of understanding ethical codes as something that institutionally forces attitudes and moral behaviour within a company. Keywords: philosophy, ethics, applied ethics

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Narratologia w systemie wiedzy o literaturze

Uznając poetykę i retorykę za dwa fundamenty narratologii, niniejszy artykuł uwypukla ich naturę i interpretatywne konsekwencje, z których część ujawnia się w poststrukturalistycznym pragenieniu uchwyceniu tego, co co znajduje się poza wewnętrznie ustrukturyzowanym tekstem, a także tego, co można by określić jako komunikacyjną inter-podmiotowość. Każdy dyskurs narracyjny pozwala się rozpoznać jako kombinacja wydarzenia referencyjnego oraz wydarzenia komunikacyjnego. Oba zaś są zdeterminiowane przez trzy podstawowe czynniki: aktanta, punkt widzenia oraz Weltanschauung. Perspektywa przyjęta przez niniejszy artykuł pozwala otworzyć serię nowych możliwości interpretacyjnych, które umożliwiają przedefiniowanie tradycyjnych i historycznych metodologii badań literackich.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce
Zerowy cykl stulecia. Eksplozja - wybuchowy styl lat 2000

Mikhail EpsteinEmory University, USA/Durham University, UK.
         "The Century’s Zero Cycle. The Explosive Style of the 2000s"
         Ogłaszając koniec tradycyjnie rozumianego post-modernizmu, rozumianego jako pozornie wyzbyta znaczenia gra znaków oraz nieskończone przemieszczenia intertekstualne, artykuł ten jest próbą krytycznego przejęcia kultury po World Trade Center za pomocą metaforycznych eksplozji kulturowych, opisujących koniec kondycji ponowoczesnej. Poddane w wątpliwość ekslopzje są związane zarówno z rzeczywistymi zagrożeniami terroryzmem oraz "wybuchowym" wzrostem właściwym dla rozwoju technologii i nauki, które - w dalszej perspektywie - mogą doprowadzić do redefinicji podstawowych kategorii społecznych pod wpływem transkulturalizmu.

Czasopismo: ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o sztuce