rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kamil Zeidler, Estetyka prawa, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Wolters Kluwer, Gdańsk–Warszawa 2018

Odkrywanie wzajemnych powiązań między prawem a sztuką, literaturą, muzyką czy filmem jest zjawiskiem znanym i powszechnym, zwłaszcza w kulturze anglojęzycznej. W ciągu ostatnich kilkunastu lat zauważyć można spore zainteresowanie tą tematyką w polskim piśmiennictwie prawniczym i literackim. Na gruncie rodzimym zajmowano się przede wszystkim odzwierciedleniem prawa w utworach literackich i produkcjach filmowych oraz reprezentacją terminologii prawnej i prawniczej w dziełach literatury polskiej. Nie brakuje również pozycji autorstwa historyków prawa przywołujących teksty literackie celem ilustracji zmian i przeobrażeń prawnych zachodzących w dziejach oraz ewolucji znaczenia pojęć prawniczych. Monografia Kamila Zeidlera Estetyka prawa stanowi kolejny przyczynek do rozwoju tej dziedziny badań, która zasługuje na specjalną uwagę ze względu na kompleksowe i nowatorskie ujęcie problemu.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ewa Milczarek, Prywatność wirtualna. Unijne standardy ochrony prawa do prywatności w Internecie, C.H. Beck, Warszawa 2020

W 2020 roku nakładem Wydawnictwa C.H. Beck w serii „Monografie prawnicze” ukazała się książka Ewy Milczarek dotycząca niezwykle ważnego zagadnienia, jakim jest prywatność wirtualna. Wprawdzie publikacja ujrzała światło dzienne w roku 2020, ale był to de facto sam jego początek, stąd nie ma w niej odniesień do sytuacji związanych z pandemią COVID-19, choć zarówno sam temat, jak i recenzowana praca stają się niezwykle aktualne właśnie przez to wszystko, co wydarzyło się po marcu 2020 roku i trwa niejako do dziś. Ponieważ w związku ze światową pandemią wiele istotnych aspektów naszego dotychczasowego „kontaktowego” życia przeniosło się do internetu, książka ta staje się bardzo aktualna, a poruszane w niej wątki nader istotne w obecnych czasach. Sam już wybór tematu, który okazał się strzałem w dziesiątkę, świadczy o przenikliwości Autorki i zdolności jej perspektywicznego myślenia i postrzegania rzeczywistości. Także sformułowanie tytułu pracy jest jasne, przejrzyste i nie budzi zastrzeżeń.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kinga Flaga-Gieruszyńska, Wszczęcie egzekucji, Currenda, Sopot 2020

Przedmiotem recenzji jest monografia naukowa Wszczęcie egzekucji pióra dr hab. Kingi Flagi-Gieruszyńskiej, dotycząca wąskiego wycinka postępowania egzekucyjnego, która ukazała się nakładem wydawnictwa Currenda. Pracę tę należy przyjąć z dużym zadowoleniem przede wszystkim ze względu na fakt, że pozostaje ciągły niedosyt opracowań z zakresu postępowania egzekucyjnego. O ile pozostałe działy postępowania cywilnego doczekały się wielu publikacji, o tyle postępowanie egzekucyjne z reguły jest traktowane jako całość. Nadto szczegółowe opracowanie jedynie pierwszego etapu postępowania egzekucyjnego pozwala na omówienie jego istotnego wycinka, co Autorka czyni niezwykle skrupulatnie i na 356 stronach dotyka wszystkich ważkich zagadnień wiążących się z wszczęciem egzekucji.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Kompetencje przewodniczącego rady gminy

Problematyka kompetencji przewodniczącego rady gminy nie była zbyt często w nauce analizowana. Celem artykułu było rozróżnienie takich pojęć jak zadanie i kompetencja przewodniczącego rady gminy, jak też wykazanie, że w przedmiotowym zakresie ustawowa regulacja jest fragmentaryczna, a nie całościowa. W opracowaniu tym postawiono hipotezę o dopuszczalności uzupełnienia kompetencji przewodniczącego organu stanowiącego gminy normami statutowymi danej jednostki samorządu. Podstawową metodą badawczą była dogmatyczna metoda badań polegająca na analizie obowiązującego stanu prawnego, orzecznictwa oraz poglądów doktryny. Pomocniczo skorzystano z metody empirycznej obejmującej analizę wybranych statutów gmin. Na podstawie przeprowadzonych badań należy stwierdzić, że organy nadzoru najczęściej stosowały wykładnię zawężającą zakres regulacji uprawnień przewodniczących. Taka restrykcyjna wykładnia była nie do pogodzenia z władztwem statutowym rad gmin i tym samym zawsze tam, gdzie zachodzi taka potrzeba, kompetencje przewodniczącego rady gminy powinny być dostosowane do lokalnych warunków, np. w zakresie przyznania prawa inicjatywy uchwałodawczej. Ponadto sam ustawodawca w wielu przepisach ustawowych przyznał różnorodne kompetencje przewodniczącym rad gmin, niekiedy w żadnej mierze niezwiązane z prowadzeniem obrad tej rady lub organizowaniem jej pracy. Przeprowadzona w tym opracowaniu analiza doprowadziła do przyjęcia za słuszną hipotezę, zgodnie z którą prawidłowa wykładnia art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym powinna prowadzić do uznania, że zawarta w tym przepisie norma prawna określiła jedynie zadania przewodniczącego organu stanowiącego gminy, kompetencje zaś niezbędne do ich wykonywania powinien przede wszystkim określić statut danej jednostki samorządu terytorialnego.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wybrane prawne aspekty wykluczenia cyfrowego w sferze dostępu do informacji publicznej

W artykule zostały przedstawione wybrane regulacje prawne kształtujące zasady dostępu do informacji publicznej w kontekście problemu wykluczenia cyfrowego. W ocenie autora opracowanie to stanowi próbę odpowiedzi na pytania o wpływ prawa na rozmiar zjawiska wykluczenia cyfrowego oraz o sposoby przeciwdziałania temu. Artykuł uwzględnia najważniejsze dla tej problematyki zagadnienia, takie jak: sposoby dostępu do informacji, wpływ rozwoju e-administracji na prawną regulację dostępu do informacji publicznej oraz rozwiązania, które służą obiektywnie szerokiemu zakresowi dostępu do informacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na zdiagnozowanie najpoważniejszych problemów występujących w obszarze dostępu do informacji i stanowiły asumpt do przyjęcia wniosków o charakterze de lege ferenda. W pracy posłużono się przede wszystkim metodą dogmatyczno-prawną.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dozwolony zakres interpretacji prawa – rozważania na kanwie charakteru postępowania w sprawach o odmowę dokonania czynności notarialnej – glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 stycznia 2015 roku (SK 34/12)

Celem niniejszej glosy jest przedstawienie problematyki dozwolonego zakresu interpretacji prawa przez sądy w polskim porządku prawnym i jego wpływu na praktykę orzeczniczą, dla której punktem wyjścia jest omawiany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Komentowane orzeczenie dotyczy istotnego, z punktu widzenia praktyki stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego2 oraz Prawa o notariacie3, charakteru prawnego dokonania przez notariusza odmowy dokonania czynności notarialnej. Zgodnie z art. 83 § 1 Prawa o notariacie notariusz może odmówić dokonania czynności notarialnej, na którą to odmowę przysługuje zażalenie. Wobec tego pojawia się pytanie, czy decyzja notariusza o odmowie dokonania czynności notarialnej zastępuje orzeczenie sądu pierwszej instancji. W niniejszej pracy zastosowano metodę analizy aktów prawnych oraz orzecznictwa i literatury odnoszących się do tego zagadnienia. Trybunał Konstytucyjny w komentowanym orzeczeniu przychylił się do stanowiska, że orzeczenie sądu okręgowego wydane na skutek zażalenia na odmowę dokonania czynności notarialnej nie jest zaskarżalne. W konsekwencji uznał notariusza za quasi-sąd, a dokonaną przez niego odmowę jako quasi-orzeczenie. Przeprowadzone badania pozwalają na sformułowanie tezy, że rozumowanie Trybunału Konstytucyjnego, choć w wielu miejscach trafne, opiera się na orzecznictwie sądów, w tym Sądu Najwyższego, które stoi w sprzeczności z teorią racjonalnego prawodawcy. Autorka w glosie podejmuje kwestię precedensu jurydycznego oraz jego oddziaływania na obowiązującą w polskim porządku prawnym koncepcję racjonalnego prawodawcy, a także dopuszczalnych granic interpretacji przepisów przez sądy.

Czasopismo: Acta Iuris Stetinensis
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Weterani Insurekcji Kościuszkowskiej w powstaniu 1806 roku w Wielkopolsce

Upadek Rzeczypospolitej po powstaniu z 1794 roku nie przesądził o zaniechaniu dążeń niepodległościowych przez uczestników Insurekcji Kościuszkowskiej. Po zwycięstwach na polach Jeny i Auerstädt 14 października 1806 roku armia francuska była zmęczona i mogła nie sprostać ofensywie prusko-rosyjskiej. Na dawnych ziemiach polskich wciąż znajdowały się resztki armii pruskiej, co wysuwało na pierwszy plan kwestię zaangażowania Polaków przeciwko Prusom oraz wspierającej je Rosji w zamian za niejasną obietnicę przywrócenia Polakom bytu politycznego. Do zorganizowania dywersji na tyłach przeciwnika wybrano pełniącego funkcję generalnego inspektora kawalerii włoskiej generała Jana Henryka Dąbrowskiego, twórcę Legionów Polskich we Włoszech. W Wielkopolsce generał był otaczany szacunkiem, który zdobył podczas Insurekcji Kościuszkowskiej w 1794 roku. Chcąc pozyskać Polaków do realizacji własnych celów politycznych, Napoleon postanowił wykorzystać autorytet Tadeusza Kościuszki, silnie związanego z tradycją francuskiego i amerykańskiego Oświecenia. Kościuszko nie ufał deklaracjom Napoleona, nie stanął na czele Legionów Polskich, choć często występował w roli mentora wobec władz francuskich. Zdecydowanie odmówił także firmowania działań w Wielkopolsce. Jego sceptycyzm wzmacniało stanowisko dyplomacji francuskiej względem insurekcji z 1794 roku. Instrumentalne traktowanie polskich przywódców potwierdzają zarówno nieuczciwe działania dyplomacji francuskiej, jak i zachowana korespondencja Napoleona. Ogłoszenie powstania w Wielkopolsce, entuzjastycznie przyjęte przez mieszkańców miast, spotykało się z nieufnością części społeczeństwa. Reaktywowano instytucję pospolitego ruszenia szlachty, wzorem insurekcji przeprowadzono pobór w systemie kantonalnym. Dowództwo tworzonych formacji często powierzano oficerom z przeszłością insurekcyjną, którzy oprócz autorytetu moralnego reprezentowali ciągłość tradycji. Mimo że w epizodzie z 1806 roku pozostaje dostatecznie wiele niewiadomych, nie tylko w odniesieniu do postawy polskiego społeczeństwa, ale i działań dyplomacji francuskiej, skala zaangażowania weteranów Insurekcji Kościuszkowskiej w kolejną szansę odbudowy Rzeczypospolitej wpisuje się na trwałe do pamięci historycznej.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
„Waszyngton Polski”. Generał Stanisław Mokronowski – komendant warszawskiego garnizonu w czasie Powstania Kościuszkowskiego 1794 roku

Generał Stanisław Mokronowski należy do grona kluczowych postaci Insurekcji Warszawskiej, do której doszło w czasie Powstania Kościuszkowskiego. W omawianym okresie ten mało znany w polskiej tradycji oficer był komendantem stołecznego garnizonu. Na to stanowisko rekomendował go lider „polskich jakobinów” Hugo Kołłątaj. Nazywając go „Waszyngtonem Polski”, wyraził przekonanie, że wysokie kwalifikacje wojskowe generała mogą przechylić szalę zwycięstwa w konflikcie na stronę Rzeczypospolitej. Pełniąc funkcję komendanta garnizonu, gen. Mokronowski okazał się sprawnym organizatorem i bezwzględnym stróżem dyscypliny oraz porządku w mieście garnizonowym zagrożonym rosyjską interwencją. Do jego zadań należały między innymi: obrona Warszawy i Mazowsza, fortyfikowanie stolicy, szkolenie rekruta, nadzorowanie służb garnizonowych, zapewnienie uzbrojenia, amunicji i aprowizacji, utrzymanie szpitali. Zasługi gen. Mokronowskiego przyczyniły się – po wielu latach – do uznania go za patrona warszawskiego garnizonu.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Przebieg Powstania Kościuszkowskiego na Wołyniu i Litwie w 1794 roku

Powstanie na Litwie w 1794 roku przeciwko carskiej Rosji miało na celu odzyskanie niepodległości Polski i Litwy po drugim rozbiorze Polski (1793 roku). Trwało od kwietnia do sierpnia 1794 roku i zakończyło się represjami rosyjskimi w stosunku do polskich uczestników tego wydarzenia.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Militarne aspekty Insurekcji Kościuszkowskiej

Insurekcja 1794 roku, na której czele stanął Tadeusz Kościuszko, bohater amerykańskiej wojny o niepodległość, była próbą ratowania państwowości polskiej. W wyniku drugiego rozbioru Polski w 1793 roku ponad połowę terytorium kraju zagarnęły Rosja i Prusy. Utracono dużą część wyposażenia wojska. Powstańcom 1794 roku brakowało broni, amunicji, doświadczonych dowódców. Polski przemysł nie był w stanie zapewnić walczącym niezbędnego zaopatrzenia. Wiele oddziałów ochotniczych było uzbrojonych w piki i kosy. Armie rosyjska i pruska dysponowały zdecydowaną przewagą liczebną, były też lepiej wyposażone. Mimo tak trudnych warunków powstańcy początkowo odnieśli szereg sukcesów (bitwa pod Racławicami, obrona Warszawy, zdobycie Wilna). Insurekcja upadła po ośmiu miesiącach, a następstwem klęski był trzeci rozbiór Polski. Determinacja powstańców, płynąca z głębokiego pragnienia wolności i niepodległości, dowiodła, że Polska znalazła siły do swego odrodzenia i zapoczątkowała trwającą ponad sto lat walkę o odbudowę Państwa Polskiego.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Represje Imperium Rosyjskiego wobec uczestników Powstania Kościuszkowskiego

Po drugim rozbiorze Polski w 1793 roku nastroje powstańcze przybrały na sile – odczuwano potrzebę chwycenia za broń. W artykule przedstawiono metody działania machiny represyjnej Imperium Rosyjskiego, stosowanej na Polakach w trakcie Insurekcji Kościuszkowskiej i po jej klęsce. Po przegranej bitwie pod Maciejowicami na jeńców polskich zapadł okrutny wyrok deportacji na wschód celem odbycia srogiej kary. Najwybitniejszych przywódców wywieziono do Twierdzy Pietropawłowskiej do Petersburga. Około 20 tysięcy uczestników powstania oraz osoby podejrzane o jego wspieranie zesłano w głąb Rosji. Po trzecim – ostatecznym – rozbiorze Rzeczypospolitej skazanym powstańcom skonfiskowano majątki na rzecz dygnitarzy carskich. Represje wobec Polaków trwały do śmierci Katarzyny II.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Dialog między cywilizacjami

Dialog między cywilizacjami
Rozmowa z prof. Hamidem Bashiryeh’em, wicedyrektorem Międzynarodowego Centrum Dialogu między Cywilizacjami w Teheranie

Czasopismo: Azja-Pacyfik
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Polityka społeczna w Szkocji po reformie dewolucyjnej. W stronę fragmentaryzacji brytyjskiego welfare state?

W artykule przedstawiono genezę i  ewolucję programów polityki społecznej w  Szkocji od referendum w 1997 r. Władze regionalne w Szkocji uzyskały znaczne prerogatywy w zakresie wypłaty 
świadczeń społecznych, aktywnie korzystały ze stworzonych przez brytyjskie ustawodawstwo 
uprawnień, w  efekcie czego częściowa decentralizacja systemu zabezpieczenia społecznego w  Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i  Irlandii Północnej stała się faktem. Nie jest to 
decentralizacja pełna, ponieważ w  wyłącznych kompetencjach rządu centralnego w  Londynie 
pozostaje administrowanie świadczeniami emerytalnymi, zasiłkami z tytułu bezrobocia i ubóstwa 
oraz rodzinnymi. Jedną z cech brytyjskiej polityki społecznej stała się terytorialna asymetryczność, 
polegająca na występowaniu częściowo odmiennych programów i  instytucji polityki społecznej 
w  poszczególnych częściach Zjednoczonego Królestwa. Najważniejszym efektem reform jest 
stworzenie od podstaw instytucji oraz projektów programów polityki społecznej, które mogą zostać 
wdrożone w życie w momencie, w którym proces emancypacji politycznej w Szkocji doprowadzi do 
nowego referendum regionalnego.

Czasopismo: Przegląd Europejski
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji
Tradycja kościuszkowska w niepodległościowym nurcie walki zbrojnej 1939-1956

Artykuł wskazuje na obecność tradycji kościuszkowskiej w działaniach polskich zbrojnych formacji niepodległościowych lat 1939-1956: Drużyn Robotniczych przy PPS (Czerwonych Kosynierów), walczących w obronie gdyńskiego Oksywia we wrześniu 1939 roku; 303 Warszawskiego Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki, Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i Ludowej Straży Bezpieczeństwa, a także 1 i 4 Dywizji Piechoty Wojska Polskiego. Pamięć o Powstaniu Kościuszkowskim i jego uniwersalne idee napawały nadzieją kolejne pokolenia Polaków, walczących 150 lat później o te same wartości co insurgenci – niepodległość i suwerenność. Tradycja insurekcji 1794 roku wspomagała również budowę wizji przyszłej, sprawiedliwej, demokratycznej, niepodległej i w pełni suwerennej powojennej Polski.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Aktywność turystyczna kieleckich seniorów w latach  2015–2019

Celem opracowania jest przedstawienie analizy dotyczącej aktywności turystycznej seniorów w Kielcach w latach 2015–2019. Szczególną uwagę zwrócono na preferencje, motywy oraz ewentualne ograniczenia dotyczące podejmowania aktywności turystycznej przez osoby starsze. Przyjęto, że senior to osoba w wieku co najmniej 55 lat. W artykule prezentowane są wyniki badań ankietowych przeprowadzonych w 2020 r. wśród kieleckich seniorów (n = 371). Sporządzona analiza wykazała zależności między wiekiem, wykształceniem, sytuacją materialną oraz kondycją zdrowotną a aktywnością turystyczną osób starszych, a także dowiodła, że w dzisiejszych czasach aktywność ta jest dla seniorów bardzo istotnym elementem stylu życia.

Czasopismo: Konwersatorium Wiedzy o Mieście
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zastosowanie  idei smart city w czasie pandemii COVID-19 i izolacji społecznej w Polsce  w 2020 roku

Według danych resortu rozwoju w 2019 r. 16 największych polskich miast realizowało przynajmniej niektóre elementy koncepcji smart city. Izolacja społeczna i zamrożenie gospodarki z powodu pandemii koronawirusa w 2020 r. mogły stać się testem działania wdrażanych od lat innowacji ICT. Celem artykułu jest sprawdzenie, w jaki sposób zostały one wykorzystane i czy rzeczywiście okazały się bardziej potrzebne w tej ekstremalnej sytuacji zarówno mieszkańcom, jak i lokalnej administracji. W artykule zostały przedstawione wyniki przeglądu inicjatyw związanych z koncepcją smart city w polskich miastach podczas pierwszej fali pandemii COVID-19, organizowanych zarówno przez władze lokalne, przedsiębiorstwa, jak i oddolnie przez mieszkańców miast. Obserwacja różnego typu reakcji w tak niecodziennych warunkach może posłużyć jako wskazówka dla dalszego rozwoju aplikacji opartych na inteligentnych narzędziach ICT oraz twórczym zaangażowaniu wszystkich interesariuszy życia w mieście.

Czasopismo: Konwersatorium Wiedzy o Mieście
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Przemiany poziomu dzietności w obecnych miastach  wojewódzkich w Polsce w latach 1983–2020

Przełom XX i XXI w. to okres znaczących zmian w sferze zachowań rozrodczych w Polsce. Celem artykułu jest prezentacja w szerszym kontekście przemian zachodzących na bazie współczynnika dzietności (płodności całkowitej) w miastach będących aktualnie stolicami województw. Przeprowadzona analiza wykazała podobieństwo występujących zmian, choć równocześnie utrzymywanie się grup miast pionierów (największe miasta) i miast, w których – w stosunku do pionierów – występuje pewne opóźnienie względem obserwowanych tendencji przemian demograficznych (mniejsze ośrodki, ulokowane zwłaszcza we wschodniej części kraju).

Czasopismo: Konwersatorium Wiedzy o Mieście
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Formy i rozmieszczenie wydarzeń z zakresu plenerowej rekreacji twórczej w Łodzi

Celem artykułu jest charakterystyka zjawiska plenerowej rekreacji twórczej oraz jej rozmieszczenia w przestrzeni rekreacyjnej Łodzi. Pojęcie rekreacji twórczej zostało na nowo zdefiniowane przez połączenie założeń geografii turyzmu i geografii rekreacji z psychopedagogicznymi teoriami dotyczącymi twórczości. Wykorzystując definicję operacyjną badanego zjawiska, przeprowadzono kwerendę zawężoną do analizy wydarzeń z zakresu rekreacji twórczej w plenerze Łodzi w 2019 r. Na jej podstawie dokonano analizy przestrzennej rozmieszczenia zjawiska, dzięki której dowiedziono, że badane wydarzenia najczęściej miały charakter aktywności kulturalno-rozrywkowej, odbywały się w porze letniej, zwykle były cykliczne, bezpłatne i organizowane na terenach zieleni i terenach postindustrialnych, znajdujących się przeważnie w centrum miasta. Wskazano także inne istotne czynniki lokalizacji tego typu wydarzeń. Charakterystyka zjawiska rekreacji twórczej i jej rozmieszczenia w plenerze wpisuje się w badania nad jakością organizacji miejskiej przestrzeni rekreacyjnej, która wpływa na wyższy standard życia mieszkańców. Przykład Łodzi, miasta wpisanego do Sieci Miast Kreatywnych UNESCO, pozwala na podjęcie dyskusji na temat znaczenia organizacji miejskiej przestrzeni rekreacyjnej dla rozwoju współczesnych miast.

Czasopismo: Konwersatorium Wiedzy o Mieście
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Modernistyczne sąsiedztwo  wielkomiejskie na tle innych form zamieszkania. Wybrane przykłady

Wybrany przykład międzynarodowy i wyniki badania w Polsce stanowią próbę przyjrzenia się blokowiskom postsocjalistycznym ze współczesnej perspektywy. Za podstawę analiz wzięto kontekst Europy postkomunistycznej, przywołując jako przykład Sofię. Opierając się na literaturze oraz nawiązując do przekazu kultury masowej, wskazano na specyfikę sąsiedztwa wielkomiejskiego, prowadząc czytelnika do propozycji konceptualizacji sąsiedztwa wykorzystującej pojęcie kręgu sąsiedzkiego. W części empirycznej zaprezentowano wyniki badania kwestionariuszowego, zrealizowanego za pomocą ankiety internetowej na terenie całego kraju oraz przy użyciu wywiadów kwestionariuszowych przeprowadzonych w trzech polskich miastach: Poznaniu, Warszawie i Wronkach. Zgromadzone dane empiryczne zostały opisane w odniesieniu do wybranych wątków nawiązujących do koncepcji kręgów sąsiedzkich, a także poddane analizie statystycznej. Postawiono dwa pytania: o sposób badania relacji sąsiedzkich w przestrzeniach postsocjalistycznych blokowisk, odwołując się tym samym do studiów prowadzonych w latach 80. oraz 90. XX w.; o charakter relacji sąsiedzkich, konstruowanych na podstawie architektonicznych inspiracji Le Corbusierem, tym razem w warunkach neoliberalnej deregulacji. Rekomendacje analizy wskazują na potrzebę zadawania kolejnych szczegółowych pytań i zapraszają do dyskusji na temat kondycji formuły modernistycznego, masowego zamieszkania z uwzględnieniem specyfiki budowania relacji sąsiedzkich.

Czasopismo: Konwersatorium Wiedzy o Mieście
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna