rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wybrane nowe osiągnięcia psychologii różnic indywidualnych w poradnictwie dorosłych

W artykule omówione zostają trzy ważne, stosunkowo nowe koncepcje psychologiczne odnoszące się do funkcjonowania człowieka w pracy. We wstępie nakreślona zostaje rola, jaką pełni wiedza psychologiczna w warsztacie
doradcy zawodowego. Następnie, w części poświęconej inteligencji emocjonalnej, przedstawiono koncepcje teoretyczne wyjaśniające, czym jest i jaką rolę w funkcjonowaniu
zawodowym pełni inteligencja emocjonalna, a następnie zaprezentowano badania reprezentatywne dla poszczególnych nurtów rozpoznających zagadnienie empirycznie. W dalszej kolejności omówione zostaje zagadnienie stresu informacyjnego,
specyfiki zjawiska i jego psychologicznych skutków, a także sposobów radzenia sobie (copingu) w sytuacjach zawodowych. W końcowej części artykułu charakteryzowana jest koncepcja wiedzy ukrytej, przedstawiana definicja zjawiska
i rozwój teoretycznego myślenia o nim, a także przedstawione są sposoby diagnozowania wiedzy ukrytej u pracowników.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Aplikacja konstruktywizmu do praktyki poradnictwa

W prezentowanym artykule autorka podjęła próbę refleksji nad
kierunkiem zmian spojrzenia na teorię i praktykę poradnictwa w kontekście perspektywy konstruktywistycznej. Konstruktywizm traktuje jako perspektywę teoretyczną, dającą prawomocność nowej sylwetce doradcy oraz samemu działaniu poradniczemu. Przedstawia poradnictwo jako działanie społeczne, przekształcające się z aktywności narzucającej obowiązkowy wzór konstrukcji rzeczywistości społecznej oraz życiorysu człowieka, będącego jej uczestnikiem, w kierunku stawania się praktyką dającą przestrzeń do bycia twórcą konstruującym własną biografię.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Pedagogika pokoju, edukacja obywatelska i wychowanie patriotyczne w ujęciu Profesor Eugenii Anny Wesołowskiej

W niniejszym artykule przedstawiono poglądy Pani Profesor Eugenii Anny Wesołowskiej, dotyczące wychowania dla pokoju, edukacji obywatelskiej i wychowania patriotycznego dzieci i młodzieży. Ukazano przede wszystkim koncepcje dydaktyczne Pani Profesor wykorzystania tej problematyki w edukacji szkolnej - w ramach różnych przedmiotów nauczania, jak i w ramach różnych zajęć pozalekcyjnych i działalności społecznej.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
34 LATA PORADOZNAWSTWA. „TANIEC CZASU” W BUDOWANIU DYSCYPLINY

W artykule przedstawiony jest rozwój poradoznawstwa – nauki o poradnictwie. Zostało pokazane, że w 34-letniej historii tej dyscypliny następowały zmiany zarówno dotyczące przedmiotu jej badań – poradnictwa, jak i w metodologii badań. Zmiany te przebiegały w czasie przekształceń politycznych, ekonomicznych, społecznych i kulturowych w naszym kraju. Znajdowało to odbicie w stosunku władz do poradnictwa, w zmianach oczekiwań jego klientów i w pracy doradców. Ponieważ celem artykułu jest pokazanie rozwoju dyscypliny, a nie opis praktyki, jego treść dotyczy zmian, jakie w tym czasie zaszły w metodologii badań. Artykuł został podzielony zgodnie z pojawianiem się w badaniach kolejnych paradygmatów: neopozywistycznego, humanistycznego, krytycznego i postmodernistycznego, a także przedstawiony w nim został współczesny stan badań poradoznawczych. Nieprzewidywalność perspektyw czasowych dokonujących się zmian w poradnictwie i jego kontekstach oraz w nakładaniu się paradygmatów w podejściu do przedmiotu badań określone zostały „tańcem czasu”.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Problematyka wychowania dla pokoju w założeniach i praktyce edukacji obywatelskiej w Niemczech

Niniejszy tekst wynika z intencji zwrócenia uwagi na znaczenie wychowania do pokoju w procesie demokratyzacji życia społecznego w kontekście niemieckiej edukacji obywatelskiej dorosłych. System edukacji obywatelskiej na terenie Niemiec jest bardzo rozbudowany i skutecznie umacnia fundamenty demokratycznego państwa. Począwszy od zakończenia II wojny światowej, aż do czasów obecnych dostrzec można zmieniające się w czasie funkcje społeczne oraz sensy i znaczenia edukacji obywatelskiej. Niezmienne powtarzają się jednak treści, które akcentują rozumienie wartości życia w pokoju, celowe działania na rzecz utrzymania pokoju i stworzenia gwarancji czyniących go trwałym, kształtowanie przekonań, iż nierówności społeczne są przyczyną konfliktów, a realizacja pokojowego ładu znajduje się w zasięgu każdego człowieka. Wszystkie te działania przenika humanistyczny sposób myślenia stanowiący podstawę wychowania do pokoju, które wciąż jest istotnym i aktualnym zobowiązaniem edukacyjnym, ale i społecznym. Życie w ponowoczesnym świecie pokazuje, że daleki jest on od pokojowego współistnienia. Wychowanie do pokoju wydaje się więc szczególnie pożądane we współczesnym świecie, nie ma bowiem alternatywy dla pokoju.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Implozja przestrzeni uczenia się

Mamy do czynienia z zapaścią miejsc jako generatorów myślenia, przeżycia i przemiany. Zanika przestrzeń refleksyjności. Rozpadają się edukacyjne pola, w których naprawdę o coś chodzi, w których dochodzą do głosu pasje, kulturowe zainteresowania, intelektualne i emocjonalne transformacje. Ani nasze szkoły, ani uniwersytety, ani kursy, ani wydawnictwa, ani tym bardziej sytuacje życia codziennego – poza wyjątkami – nie stanowią już miejsc uczenia się. Antropolog Marc Auge mówi o nie-miejscach. Życie nowoczesne toczy się w punktach tranzytowych, w ośrodkach pobytu tymczasowego, w sieciach anonimowych gestów. Nawiązując do tej diagnozy, twierdzę, że przestrzenie edukacyjne – instytucjonalne i nieformalne – coraz częściej są już tylko punktami tranzytowymi, nie-miejscami, zapewniającymi konsumencką wygodę, anonimowy i pożyteczny przepływ (informacji, certyfikatów), ale uniemożliwiającymi akty uczenia się. Coraz częściej zamiennie dochodzi do głosu banalny, opisowy, techniczny sens terminu uczenie się i jego normatywne znaczenie. Nieprawdą jest, że nigdy nie jesteśmy poza uczeniem się. Cóż z tego, że ludzie mają coraz łatwiejszy dostęp do instytucji oświatowych i że mogą uczyć się z książek, telewizji, Internetu lub od przyjaciół, kiedy to najczęściej nie prowadzi do dojrzewania osobowego, a przeciwnie – pogłębia bezrefleksyjne tryby funkcjonowania? Zmistyfikowane jest hasło społeczeństwa wiedzy. Trzeba naprawdę dokonać radykalnego uproszczenia – wygodnego dla biurokratów operujących statystykami, ale nie do przyjęcia dla uczonych starających się odróżnić pozór od prawdy – aby poznawczy stosunek do świata z dostępem do szerokich zasobów kulturowych (wiedzę) utożsamić z uzawodowieniem programów kształcenia (adaptacją do rynku pracy) i upowszechnieniem Internetu. Uczenie się, opuściwszy nie-miejsca, zagnieździło się w coraz rzadszych międzyprzestrzeniach, zakamarkach wymagających nasłuchiwania, uważności i uśmiechu losu.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kursy i szkolenia masowe dla rolników w latach 1948–1956

Artykuł ukazuje niektóre problemy związane z edukacją dorosłych rolników na kursach i szkoleniach organizowanych w latach 1948–1956. Ta forma edukacji miała za zadanie pogłębić wiedzę rolników gospodarujących indywidualnie, będących członkami spółdzielni produkcyjnych lub pracujących w Państwowych Gospodarstwach Rolnych. Podczas kursów i szkoleń realizowano zajęcia zarówno teoretyczne, jak i praktyczne. Kursantom przekazywano wiedzę z zakresu produkcji roślinnej i zwierzęcej, wskazując na potrzebę nowoczesnej uprawy roślin i hodowli zwierząt. Kursy i szkolenia organizowano w różnych regionach Polski. Wiele z nich było nienależycie przygotowanych, co negatywnie odbijało się na poziomie kształcenia.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Diagnoza w animacji społeczno-kulturowej środowisk lokalnych

Edukacja człowieka dorosłego ściśle wiąże się z jego poziomem aktywności w środowisku życia, z racji czego animacja społeczno-kulturowa stała się przedmiotem zainteresowań w niniejszym artykule. Jest to obecnie bardzo popularna metoda pracy w środowisku lokalnym, ale często działania tego rodzaju nie są poprzedzone rzetelnym rozpoznaniem diagnostycznym. W artykule próbuję zastanowić się nad sposobem konstruowania diagnozy środowiska lokalnego, aby w pełni wspierała działania animacyjne

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Teoria uczenia się egzystencjalnego Petera Jarvisa

W artykule podjęta została próba rekonstrukcji teorii uczenia się egzystencjalnego autorstwa Petera Jarvisa. W pierwszej części artykułu przedstawione zostały ogólne uwagi na temat potrzeby teoretyzacji pola badawczego andragogiki, a także informacje na temat wykorzystanej metodologii badań. W drugiej części zaprezentowane zostały dwa ujęcia teorii uczenia się egzystencjalnego wraz z podsumowaniem.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Kształcenie dorosłych w dobie płynnej ponowoczesności

Autor w artykule podejmuje kwestie dotyczące kształcenia dorosłych w dobie płynnej nowoczesności. Wskazuje na zmiany w podejściu osób dorosłych do kształcenia, zmiany determinowane wymogami współczesności – określanej przez Zygmunta Baumana okresem płynnej nowoczesności. Poszukuje także odpowiedzi na pytania: jakimi motywami kierują się współcześnie ludzie dorośli, podejmując kształcenie oraz czy w świecie płynnej nowoczesności, „szybkiego” życia, zróżnicowanych i dynamicznie przeobrażających się wymogów rynku pracy, utrzymującego się wysokiego poziomu bezrobocia mamy do czynienia z kształceniem czy raczej z uczeniem się dorosłych?

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
WOKÓŁ PROBLEMÓW ANDRAGOGIKI, EDUKACJI OBYWATELSKIEJ I PEDAGOGIKI POKOJU – POGLĄDY NAUKOWE PROFESOR EUGENII ANNY WESOŁOWSKIEJ NA ŁAMACH CZASOPISMA „EDUKACJA DOROSŁYCH” W LATACH 1993–2006

W artykule przedstawione zostały poglądy Profesor Eugenii Anny Wesołowskiej publikowane na łamach czasopisma „Edukacja Dorosłych” w latach 1993–2006. Zaprezentowana została ponadto historia powstania czasopisma „Edu- kacja Dorosłych”, w którym Pani Profesor przez wiele lat pełniła funkcję redaktor naczelnej, nadając czasopismu wysoką rangę i czyniąc je miejscem wymiany reflek- sji, doświadczeń oraz poszukiwań andragogów oraz innych specjalistów z obszaru nauk społecznych i humanistycznych.

Czasopismo: Edukacja Dorosłych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Nadwaga i otyłość a występowanie bólów kręgosłupa u studentek fizjoterapii

Cel badań. Celem badań była ocena związku między nadwagą, otyłością a bólami kręgosłupa oraz weryfikacja korelacji pomiędzy tymi zmiennymi w grupie młodych kobiet kończących studia na kierunku fizjoterapii. Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 41 losowo wybranych studentek fizjoterapii III roku studiów licencjackich. Dokonano pomiaru wysokości i masy ciała oraz obliczono wskaźnik BMI. Do oceny dolegliwości bólowych części lędźwiowej kręgosłupa zastosowano Kwestionariusz Oswestry. Dla analizowanych zmiennych ilościowych wyznaczono podstawowe statystyki opisowe. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu zestawiono i skorelowano ze wskaźnikiem BMI. W celu znalezienia związku między wskaźnikiem BMI a niepełnosprawnością zastosowano analizę wariancji oraz Test Levene’a jednorodności wariancji. Wyniki. Analiza wskaźnika BMI wykazała, iż nadmiarem masy ciała charakteryzowało się 29% badanych studentek (nadwaga 17%, otyłość 12%). Średnia wartość BMI wynosiła 24,8 kg/m2. Jak wykazała analiza kwestionariusza Oswestry, 78% badanych doświadczyło bólów kręgosłupa, a dolegliwości o charakterze dużym i bardzo dużym odczuwało 22% studentek. U większości stwierdzono niewielki (61%) i mierny (27%) stopień niepełnosprawności. Analiza wskaźnika BMI względem stopnia niepełnosprawności wykazała związek istotny statystycznie (Fniepełnospr. (2, 38) = 8.72, p < 0,001). Wnioski. Większość badanych studentek doświadczyła bólów kręgosłupa, a znaczny odsetek (30%) charakteryzował się nadmierną masą ciała. Wykazano istotny statystycznie związek pomiędzy wskaźnikiem BMI a stopniem niepełnosprawności. Konieczne wydaje się położenie większego nacisku na profilaktykę zdrowotną w programie studiów.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Założenia programowe Niemieckiego Związku Gimnastycznego w Polsce w latach 1921–1939

Cel badań. Celem badań było ukazanie założeń programowych Niemieckiego Związku Gimnastycznego w Polsce (Deutsche Turnerschaft in Polen) w latach 1921–1939 na podstawie kwerendy materiałów archiwalnych, prasy turnerskiej oraz literatury przedmiotu polskiej i niemieckiej. Materiał i metody. Materiał badawczy stanowiły źródła zdeponowane w archiwach niemieckich i polskich oraz prasa turnerska z okresu międzywojennego (zwłaszcza organ DTP ,,Mitteilungen der Deutschen Turnerschaft in Polen”). W przeprowadzonych badaniach została wykorzystana metoda analizy źródeł historycznych, indukcji, dedukcji, syntezy, a także metoda porównawcza. Wyniki. Niemiecki Związek Gimnastyczny w Polsce działał na terenie II Rzeczypospolitej w latach 1921–1939. Była to największa organizacja zajmująca się kulturą fizyczną wśród ludności niemieckiej w Polsce, licząca ponad 6 tys. członków. Związek czerpał z ponad 100-letniej tradycji niemieckiego turnerstwa, zapoczątkowanego przez Fryderyka L. Jahna. Celem działalności było podtrzymanie tradycji patriotycznych, tożsamości narodowej oraz ścisła współpraca z Niemieckim Związkiem Gimnastycznym (Deutsche Turnerschaft). W okresie Republiki Weimarskiej towarzystwa gimnastyczne, zgodnie z profilem polityki rządowej, stały się bardziej ruchem gimnastyczno-nacjonalistycznym, co wynikało z niekorzystnych dla Niemiec postanowień traktatu wersalskiego. Wraz z dojściem Adolfa Hitlera do władzy niemieckie turnerstwo stało się ważną dziedziną działalności państwa na trzech podstawowych płaszczyznach: propagandy nordyckiej wyższości rasowej, sterowania nastrojami społeczeństw oraz przygotowania fizycznego Niemców, zwłaszcza młodzieży, do szeroko pojętej służby krajowi. Wnioski. Niemiecki Związek Gimnastyczny w Polsce działał w latach 1921–1939 na bazie wzorców Republiki Weimarskiej i III Rzeszy. Ważną rolę w realizacji programu DTP odgrywała wydawana w Polsce i Niemczech prasa turnerska.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Sport kobiet w Polsce w świetle „Przeglądu Sportowego” (1938)

Cel badań. W latach 1921–1939 w Polsce ukazywał się „Przegląd Sportowy”, który poświęcony był bieżącym wydarzeniom sportowym w Polsce i za granicą. Przybliżał także różne aspekty ruchu sportowego kobiet. Celem badań było przedstawienie rozwoju sportu kobiet w Polsce w roku 1938, w oparciu o kwerendę „Przeglądu Sportowego” (z 1938 r.). Materiał i metody. Materiał źródłowy stanowił „Przegląd Sportowy” w odniesieniu do rocznika 1938. Zastosowano metodę analizy źródeł historycznych, indukcji, dedukcji, syntezy oraz porównawczą. Wyniki. Poprzez doniesienia dotyczące uwarunkowań sportu kobiet, współzawodnictwa sportowego na arenie regionalnej, ogólnopolskiej, międzynarodowej i osiągnięć sportowych pań, „Przegląd Sportowy” upowszechniał sport kobiet. Kobiety działały w strukturach organizacyjnych sportu w Polsce, pełniły rolę trenerek oraz instruktorek wychowania fizycznego. Największe sukcesy sportowe na arenie międzynarodowej w 1938 r. Polki odnosiły w grach sportowych, lekkoatletyce, łucznictwie, tenisie. Do najlepszych zawodniczek polskich w tym okresie należały: S. Walasiewicz, J. Kurkowska-Spychajowa, J. Jędrzejowska. Wnioski. „Przegląd Sportowy” stanowi wartościowy materiał źródłowy, wzbogacający wiedzę z zakresu sport kobiet w Polsce w okresie międzywojennym. W niniejszej pracy poruszono problematykę sportu kobiet w Polsce w odniesieniu do 1938 r.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Umiejętności ruchowe uczniów klas młodszych

Cel badań. Ocena poziomu umiejętności ruchowych dzieci objętych nauczaniem wczesnoszkolnym. Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród losowo dobranych dzieci uczęszczających do klas I–III szkół podstawowych w Krakowie. Wzięło w nich udział 334 uczniów w wieku 7–8 lat, 365 w wieku 8–9 lat i 317 w wieku 9–10 lat, łącznie 498 dziewcząt i 518 chłopców. W badaniach zastosowano technikę testu osiągnięć szkolnych. Do statystycznego opracowania wyników wykorzystano program SPSS 21 (IBM Corp., 2012). Wyniki. Najwyższy odsetek badanych w zakresie poziomu umiejętności ruchowych mieścił się w przedziałach średnim i wysokim. Uczniowie klas młodszych najlepiej wykonywali kozłowanie piłki, skok w dal z miejsca, skok zawrotny przez ławeczkę gimnastyczną, prowadzenie piłki wewnętrzną częścią stopy oraz podpór przodem. Z kolei najwięcej problemów sprawiał im przewrót w tył i leżenie przerzutne. Wnioski. Uczniowie w młodszym wieku szkolnym ogólnie prezentują w zakresie wybranych umiejętności ruchowych ponadprzeciętny poziom, wyraźnie różnicowany przez płeć i wiek.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wybrane przyczyny nagłego zakończenia kariery sportowca

Koniec kariery sportowej to nieuchronny moment w karierze każdego sportowca. W zależności od okoliczności, w jakich występuje może być odbierany jako zdarzenie pozytywne i planowane, ale może też być interpretowany jako moment nieoczekiwany i niechciany. Celem pracy jest przedstawienie kilku wybranych przyczyn niespodziewanego zakończenia kariery sportowej, do jakich należą szeroko opisywane w anglojęzycznej literaturze zjawiska: przetrenowania (ang. overtraining), rutynizacji (ang. staleness), rezygnacji ze sportu na wczesnym etapie (ang. drop-out), wypalenia zawodowego (ang. burnout in sport). Za materiał badawczy posłużyły doniesienia z dotychczasowych badań. Na podstawie analizy literatury przedmiotu można wnioskować, że istnieje wiele potencjalnych przyczyn zakończenia kariery sportowej.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Wybrane zachowania zdrowotne a jakość diety pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca i po przebytym zawale serca

Cel badań. Prawidłowe zachowania zdrowotne pacjentów mają charakter profilaktyczny i istotnie wspomagają leczenie chorób XXI w., w tym chorób układu krążenia. Celem badań było wyjaśnienie zależności między wybranymi zachowaniami zdrowotnymi a sposobem żywienia pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca i po zawale serca. Materiał i metody. Anonimowe badanie ankietowe zostało przeprowadzone wśród 62 wybranych losowo pacjentów korzystających z kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej w Górnośląskim Centrum Medycyny i Rehabilitacji AMED w Katowicach. Badani wypełniali: Inwentarz Zachowań Zdrowotnych (IZZ) i Listę Kryteriów Zdrowia (LKZ) Zygfryda Juczyńskiego oraz kwestionariusz QEB (Questionnaire of Eating Behaviour) opracowany przez Zespół Behawioralnych Uwarunkowań Żywienia Komitetu Nauki o Żywieniu Człowieka PAN. Do opracowania statystycznego wyników wyznaczono podstawowe statystyki opisowe oraz test U Manna–Whitneya i współczynnik korelacji rang Spearmana. Wyniki. Respondentów cechowało instrumentalne postrzeganie zdrowia oraz chęć podejmowania aktywności prozdrowotnych. Odnotowano istotne różnice między badanymi w częstości spożywanej żywności o niekorzystnym wpływie na zdrowie oraz popełniane błędy żywieniowe. Wnioski. Pacjenci chętnie podejmowali aktywność o charakterze prozdrowotnym oraz stanowili grupę o podobnym sposobie żywienia, jednak popełniającą różne błędy dietetyczne.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Aktywność sportowa a poziom samooceny kobiet niesłyszących

Cel badań. Celem badań było rozpoznanie i porównanie poziomu samooceny u kobiet niesłyszących, podejmujących systematyczną aktywność sportową i jej niepodejmujących. Materiał i metody. Badanie zostało przeprowadzone wśród kobiet niesłyszących nieuprawiających sportu oraz wśród reprezentantek Polski w piłce siatkowej kobiet niesłyszących. Metodą badawczą był sondaż diagnostyczny, a narzędziem – kwestionariusz samooceny Rosenberga w polskiej adaptacji Dzwonkowskiej i wsp. Wyniki. Większość badanych kobiet niesłyszących nieuprawiających sportu miało niski poziom samooceny. Natomiast w grupie respondentek uprawiających sport większość charakteryzowała się przeciętnym lub wysokim poziomem samooceny. Wnioski. Aktywność sportowa może być czynnikiem podnoszącym poziom samooceny. Gdy jest ona wyższa, zwiększa się także akceptacja siebie i wzmacnia poczucie własnej wartości.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Historyczne podłoże edukacji włączającej na gruncie legislacyjnym w Szkocji

Cel badań. Celem badań była ocena procesu legislacyjnego wdrażania i budowania koncepcji edukacji włączającej w szkockim systemie edukacyjnym. Ważnym elementem, który należy podkreślić, jest promowanie edukacji włączającej w szeroko pojętym środowisku edukacyjnym. Materiał i metody. Główną metodę badawczą stanowiła analiza dokumentów. Uwzględnia ona interpretację wewnętrznych oraz zewnętrznych dokumentów pod ich kątem jakościowym. Na podstawie przeglądu aktów prawnych dokonano analizy przebiegu wdrażania procesu edukacji włączającej w szkockim systemie oświaty na przełomie ostatnich dziesięcioleci. Wyniki. Włączenie każdego dziecka do systemu oświatowego działającego według zasad nowo pojmowanej edukacji stało się priorytetem rządu szkockiego, czego dowodem jest wiele aktów prawnych i policies. Powodem tego była ewolucja nowego pojęcia edukacji włączającej, które rozprzestrzeniło się w Europie w latach 80. XX w., w czego następstwie wiele krajów i organizacji międzynarodowych zaczęło publikować swoje akty prawne, aby nadążyć za filozoficznymi zmianami w edukacji. Ich ważnym elementem są prawa dziecka, które promują integrację, a nie segregację. Od tego momentu uważano, że wszystkie dzieci powinny uczyć się w szkołach ogólnodostępnych i być traktowane indywidualnie. Wnioski. Dzięki takiemu podejściu szkocki rząd stworzył prawo zapewniające wszystkim uczniom równy dostęp do edukacji, adekwatny do ich potrzeb i możliwości. Było to potrzebne ze względu na rosnącą liczbę osób potrzebujących dodatkowego wsparcia w nauczaniu.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej
Błąd podmiotu sportowego w zarządzaniu i jego ekonomiczne konsekwencje

Na przykładzie klubu piłkarskiego Legia Warszawa dokonano szerokiej analizy błędu popełnionego w zarządzaniu, którego konsekwencje doprowadziły do utraty przychodów finansowych, nieosiągnięcia celu sportowego oraz utraty reputacji. Klub piłkarski Legia Warszawa jako lider na rynku polskiej piłki nożnej stanowi kanwę do dyskusji nad jakością kadr zarządzających klubami piłkarskimi. W konkluzji autorka stwierdza, że tylko profesjonalne kadry zarządzające mogą zapewnić sukces klubu sportowego; w przypadku ich braku może dojść do sytuacji niepożądanej dla wszystkich interesariuszy klubu.

Czasopismo: Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej