rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Joga dla dzieci i młodzieży

W ostatnich kilku latach odnotowuje się w Polsce znaczny wzrost zachowań autoagresywnych wśród dzieci i młodzieży oraz pogorszenie ich ogólnego stanu zdrowia psychicznego. Siedzący tryb życia, przyzwolenie na czas „wypełniony” przez elektronikę, nieodpowiednia dieta, brak kontaktu z naturą, osłabienie relacji rodzinnych, to tylko cząstka tworząca współczesne warunki rozwoju dzieci i młodzieży. Obowiązkiem i koniecznością w kontekście chęci zapobiegania problemom zdrowotnym wśród dzieci i młodzieży staje się wzmacnianie już od najmłodszych lat zasobów osobistych będących potencjałami zdrowia. Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie walorów jogi i relaksacji, ich psychosomatycznych praktyk jako właściwych środków umacniania dobrostanu psychicznego i fizycznego dzieci i młodzieży.

Czasopismo: Forum Oświatowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Decentracja psychosomatyczna jako odpowiedź na potrzeby uczniów szkół ponadpodstawowych w rzeczywistości (po)pandemicznej

Artykuł wpisuje się w polską, a nawet globalną dyskusję na temat wprowadzenia elementów jogi w szkole ponadpodstawowej. Asumptem do jego napisania stała się obserwacja pogarszającego się stanu psychofizycznego młodych ludzi w obliczu epidemii wirusa SARS-CoV-2. W tekście zaprezentowano autorski scenariusz zajęć jogi, odwołując się do Jogasutr i Hathapradipiki oraz własnych praktyk jogicznych i obserwacji uczniów.

Czasopismo: Forum Oświatowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Zawodowa schizofrenia

Niniejszy tekst obejmuje refleksje nad wyzwaniami, jakie napotyka psycholog prowadzący psychoterapię w szkole. Zadanie to wymaga dużej czujności terapeuty, który powinien przede wszystkim dbać o dobrostan swojego klienta i jego bezpieczeństwo emocjonalne. Jednocześnie specjalistę obowiązuje prawo oświatowe, regulujące jego obowiązki w placówce, kodeks etyczny psychologa oraz formalne i nieformalne zasady funkcjonowania szkoły. Praktyk, który podejmuje się prowadzenia psychoterapii, musi pozostawać uważny na wszystkie wymienione aspekty i ich konsekwencje dla procesu terapeutycznego.

Czasopismo: Forum Oświatowe
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: psychologia
Różnice w podejściu do zwalczania dążeń separatystycznych i niepodległościowych mniejszości Pomorza Gdańskiego w latach 1900-1939. Analiza czynników kreujących odmienne stanowiska władz Rzeszy Niemieckiej i Polski

W artykule zaprezentowano uwarunkowania polityki prowadzonej wobec mniejszości zamieszkującej obszar Pomorza Gdańskiego, traktowanej jako element zapewnienia bezpieczeństwa politycznego państwa w latach 1900-1939. Skoncentrowano się na określeniu powodów prowadzenia stosunkowo odmiennej polityki przez ówczesne Cesarstwo Niemiecki i powstałe po zakończeniu I wojny światowej państwo polskie wobec pomorskich autochtonów. Wykazano, że głównym czynnikiem określającym sposób prowadzenia tej polityki były cechy poszczególnych grup narodowościowych, sposób oddziaływania państw pochodzenia orazreakcja tej ludności na działania władz administracyjnych, które uznawano za naruszenie ichpoczucia bezpieczeństwa.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Społeczno-polityczny kontekst edukacji o Holokauście w poradzieckiej Rosji

Artykuł przedstawia genezę edukacji o Holokauście w Federacji Rosyjskiej. Nauczanie o Holokauście na świecie jest współcześnie monitorowane przez International Holocaust Remembrance Alliance, organizację która nie uwzględnia jednak stanu nauczania o Holokauście w Rosji, skupiając się na krajach europejskich. W tekście zostały ukazane wybrane wątki badania dotyczącego społeczno-politycznych wymiarów nauczania o Holokauście w rosyjskim systemie edukacji szkolnej i pozaszkolnej oraz próby zilustrowania „rosyjskiej opowieści” o  Holokauście w obliczu dominującej ideologii.

Czasopismo: Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Rozwój zdolności NATO wobec zagrożeń cybernetycznych

Zagrożenia, które związane są z cyberprzestrzenią, obejmują wszystkie podmioty współczesnego środowiska bezpieczeństwa, w tym również Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego. Z uwagi na to, że stają się one coraz częstsze, bardziej złożone i dotyczą coraz więcej sektorów bezpieczeństwa, NATO zmuszone było podjąć określone kroki w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Przedmiotem badania w przedstawionym artykule są działania, które zostały podjęte przez Sojusz w odpowiedzi na dotychczasowe cyberzagrożenia. Zasadniczym celem badań było zidentyfikowanie tych działań, które przyczyniły się do rozwoju zdolności NATO do walki z zagrożeniami cybernetycznymi. W artykule wykorzystano metodę analizy krytycznej (literatury przedmiotu, artykułów naukowych, dokumentów, raportów, materiałów prasowych) oraz metodę historyczną. Głównym pytaniem badawczym jest: jakie dotychczasowe działania przyjęte przez Sojusz Północnoatlantycki przyczyniły się do budowy jego zdolności do zwalczania cyberzagrożeń? Główna teza artykułu zakłada, że dotychczasowe działania Sojuszu Północnoatlantyckiego będące odpowiedzią na zagrożenia cybernetyczne, miały wpływ na rozwój i wzmocnienie jego zdolności do obrony w tym obszarze. Rezultaty badań przedstawione w artykule wskazują na aktywność Sojuszu Północnoatlantyckiego w sferze cyberobrony, w szczególności tę, podjętą w okresie ostatnich pięciu lat. Należy się spodziewać, że działania te będą podstawą do dalszej aktywności Sojuszu, która obejmować będzie nie tylko działania defensywne, ale i również inne proaktywne służące poprawie bezpieczeństwa cybernetycznego wszystkich jego członków. 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Lekcja myślenia strategicznego: Global Trends. Paradox of Progress

W artykule przedstawiono wyniki badań związanych z planowaniem scenariuszowym na potrzeby bezpieczeństwa. Założono, że badanie dokumentów analitycznych jest bardziej wiarygodne niż treści strategii, którym przyświeca zbyt wiele innych celów niż trafna prognoza. Uwzględniając to kryterium, wybrano do analizy projekt Global Trends. Paradox of Progress. Przeprowadzonym badaniom przyświecało odpowiedzenie na następujące pytania: Jakie były źródła odwołań teoretycznych (koncepcje i modele) i metodologicznych (szkoły empiryczne i metody) w analizowanym projekcie? Jakie z tego płyną wnioski dla badaczy w obszarze studiów strategicznych i strategii? Sam tytuł opracowania i krańcowa data prognozy 2035 wskazywały na oparcie się na szkole planowania scenariuszowego. Konsekwencją obranej koncepcji teoretycznej była zastosowana metodologia analizy scenariuszowej. W artykule nie tylko oceniono raport, ale na jego podstawie określono kanony współczesnego planowania scenariuszowego, które buduje triada złożona ze scenariuszy narracyjnych, paradoksów i pułapek strategicznych. Przedstawienie istoty takiego myślenia strategicznego miało na celu nie tylko zachęcenie do zainicjowania dyskusji w obrębie studiów strategicznych, ale też rozpropagowanie koncepcji badań uwzględniających w większym stopniu podstawy naukowe niż życzenia i naciski polityczne. 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Doktrynalne podstawy duńskiego zaangażowania w państwach Zatoki Gwinejskiej

Celem niniejszego artykułu jest dokonanie analizy doktrynalnych przesłanek zaangażowania Danii w bezpieczeństwo regionu Zatoki Gwinejskiej w Afryce Zachodniej. Przedmiotem rozważań zawartych w artykule są przede wszystkim strategiczne cele wojskowego wsparcia Danii udzielanego wybranym państwom tego regionu. Biorąc pod uwagę potencjał wojskowy Królestwa Danii oraz możliwości projekcji siły wojskowej poza granice Europy, aktywne wojskowe zaangażowanie Danii w Afryce Zachodniej uznać należy za wyjątkowy rodzaj międzynarodowego wykorzystania sił zbrojnych w celu realizacji żywotnych interesów państwa, w tym także interesów bezpieczeństwa. Autorzy dążą w artykule do poznania i omówienia formalnych czynników determinujących udział Danii w dwustronnej i wielostronnej współpracy z państwami Zatoki Gwinejskiej w dziedzinie bezpieczeństwa międzynarodowego. Uwaga autorów skupiona została przede wszystkim na najważniejszych duńskich dokumentach, które wyznaczają kierunki i charakter polityki bezpieczeństwa państwa, w tym zakres użycia sił zbrojnych w relacjach ze światem zewnętrznym, od początku drugiej dekady XXI wieku. Autorzy wykorzystują metodę analizy jakościowej źródeł i krytycznej analizy treści, w tym wypadku – duńskich dokumentów strategicznych i doktrynalnych. Celem opracowania jest znalezienie odpowiedzi na pytanie: Jakie przesłanki oraz interesy kształtują koncepcję duńskiego zaangażowania w regionie Zatoki Gwinejskiej? 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Cyberbezpieczeństwo sektora ochrony zdrowia. Przypadek Polski na tle tendencji światowych

Przedmiotem niniejszego artykułu jest próba usystematyzowania wiedzy o data breach występujących w ochronie zdrowia i fluktuacjach, jakim podlega ono w czasie. Omówione zostały standardy administrowania danymi medycznymi oraz najczęstsze przyczyny ich wycieku. Analizie poddana została literatura traktująca o cyberbezpieczeństwie sektora ochrony zdrowia. Cyberataki są obecnie bardziej wyrafinowane i lepiej finansowane, rośnie również ich liczba. Jedną z przyczyn jest wzrastającą wartość danych medycznych na czarnym rynku, natomiast w warunkach polskich jest to przede wszystkim niska świadomość zagrożeń, skutkująca lekceważącym podejściem do raportowania incydentów, niewystarczające kwalifikacje personelu medycznego w obrębie cyberhigieny oraz nieprzejrzystość polityki informacyjnej służb. W obliczu aktualnie występującej pandemii COVID-19 i coraz szybciej postępującej cyfryzacji branży medycznej, problem tenmoże dodatkowo narastać. Niezbędne jest nawiązanie dialogu między ekspertami od spraw cyberbezpieczeństwa a specjalistami związanymi z branżą medyczną.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Rola i zadania sieci szpitali publicznych w procesie kształtowania bezpieczeństwa zdrowotnego

System Podstawowego Szpitalnego Zabezpieczenia Świadczeń Opieki Zdrowotnej powstał w 2017 r. jako odpowiedź na potrzebę zwiększenia poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego w Polsce. Założenia projektu obejmowały zagwarantowanie kompleksowości i ciągłości udzielanych świadczeń zdrowotnych oraz zaopiekowanie się pacjentem na każdym etapie diagnostyki i leczenia, przez co obejmowały większość celów i priorytetów polityki zdrowotnej kraju. Przeprowadzone badania i kontrole wykazały, że sieć szpitali nie spełnia swoich funkcji na satysfakcjonującym poziomie. W związku z powyższym przedmiotem badania niniejszego artykułu stała się sieć szpitali jako kluczowy element polskiego bezpieczeństwa zdrowotnego. Celem pracy jest zbadanie roli i zadań sieci szpitali publicznych w kształtowaniu procesu bezpieczeństwa zdrowotnego, jak również stopień spełnienia jej funkcji zapewniania bezpieczeństwa zdrowotnego obywatelom. Zastosowane metody badawcze obejmowały analizę literatury przedmiotu, obowiązujących aktów prawnych, dostępnych opracowań i artykułów naukowych oraz branżowych. Autorzy zadali następujące pytanie badawcze: czy sieć szpitali wywiązuje się z obowiązku zapewniania bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwu? Postawiono również tezę mówiącą, że obecny stan sieci szpitali nie jest satysfakcjonujący. Zawarte wnioski mogą być inspiracją do poprawy organizacji systemu ochrony zdrowia w Polsce. Zawierają one rekomendacje dotyczące usprawnienia systemu oraz poprawy poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego poprzez m.in. wprowadzenie systemowego rozwiązania dla lepszego zarządzania bazą łóżek szpitalnych czy efektywniejsze wykorzystanie map potrzeb zdrowotnych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Social Credit System w Chińskiej Republice Ludowej

Jednym z największych zagrożeń i wyzwań dla współczesnych państw jest funkcjonowanie programów masowej inwigilacji i wpływ nowych technologii informacyjnych na ograniczenie prywatności. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie genezy, wizji funkcjonowania oraz krytyki programu Social Credit System (SCS), który powstaje w Chińskiej Republice Ludowej. Głównym problemem badawczym wynikającym z założonego celu była odpowiedź na pytania: czym jest SCS w Chińskiej Republice Ludowej, jaka jest geneza jego powstania oraz na czym polega jego funkcjonowanie? Do rozwiązania problemów badawczych zastosowane zostały następujące metody badawcze: metoda monograficzna, metoda badania dokumentów, metoda analizy i krytyki piśmiennictwa oraz metoda analizy i syntezy. Biorąc pod uwagę wstępnie przeprowadzone badania, autor postawił następującą hipotezę badawczą: SCS należy traktować znacznie szerzej niż tylko program mający na celu masowy nadzór nad chińskim społeczeństwem i powstrzymywanie zagrożeń związanych z separatyzmem, terroryzmem i buntem społecznym (kolorowymi rewolucjami). Jest on jednym z narzędzi budowania społeczeństwa opartego na tradycyjnych chińskich wartościach i tożsamości narodowej: lojalności, harmonii, prawości i uczciwości. Społeczeństwa zdyscyplinowanego, które obok silnej i innowacyjnej gospodarki umożliwi Chinom uzyskanie statusu globalnego mocarstwa, podważając tym samym jednobiegunowy „amerykański porządek międzynarodowy”. Pomimo iż Chiny nie są państwem demokratycznym, powodzenie systemu może przyczynić się do wdrożenia podobnych rozwiązań w innych krajach Azji. Tym samym zasadne wydaje się prowadzenie badań nad SCS. 

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Handel bronią konwencjonalną na Bliskim Wschodzie i jego wpływ na bezpieczeństwo w regionie

Celem artykułu jest wskazanie aktualnych trendów w obrocie bronią konwencjonalną na Bliskim Wschodzie i ustalenie, w jaki sposób wpływa on na bezpieczeństwo w regionie. Praca stanowi próbę odpowiedzi na następujące pytania: Jakie są trendy w legalnym imporcie i eksporcie uzbrojenia na Bliskim Wschodzie? Jakie są główne problemy związane z nielegalnym obrotem bronią w regionie? W jaki sposób handel uzbrojeniem wpływa na bezpieczeństwo na Bliskim Wschodzie? Analizie poddano udział państw bliskowschodnich w globalnym i regionalnym rynku uzbrojenia w latach 2015–2019, a także obrót nielegalny, prowadzony przez państwa i podmioty niepaństwowe, w tym organizacje przestępcze. W opracowaniu wykorzystano krytyczną analizę opracowań i źródeł oraz metody statystyczne, które pozwoliły na ustalenie udziału poszczególnychpaństw w światowym i regionalnym rynku uzbrojenia. Analizę ilościową oparto na najnowszych raportach SIPRI, natomiast jako źródło pomocnicze wykorzystano rejestr UNROCA. W opracowaniu przyjęto, że handel uzbrojeniem należy rozpatrywać wielowymiarowo: sam w sobie, o ile jest legalny i dokonywany w sposób transparentny, nie jest zjawiskiem negatywnym. Wyzwaniem dla bezpieczeństwa międzynarodowego jest natomiast powszechny w regionie opór wobec kontroli międzynarodowej nad tą gałęzią handlu, zbrojenie stron długotrwałych konfliktów oraz obrót bronią prowadzony przez aktorów niepaństwowych. Badana tematyka stanowi istotne zagadnienie w rozważaniach nad konfliktami i niestabilnością na Bliskim Wschodzie, ale także nad bezpośrednimi i pośrednimi konsekwencjami tej sytuacji dla innych części świata, w tym zwłaszcza Europy.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o polityce i administracji
Odpowiedzialność karna za zjawisko cyberprzemocy w świetle prawodawstwa polskiego

Przedmiotem badań niniejszego artykułu stanowi zjawisko cyberprzemocy. Celem opracowania jest ukazanie w jaki sposób ofiara może pociągnąć swojego napastnika do odpowiedzialności karnej. Omówione zostały także najczęstsze rodzaje cyberprzemocy oraz statystyki stwierdzonych przestępstw z poszczególnych artykułów kodeksów karnego, wykroczeń i cywilnego. Ponadto artykuł ma wskazać problem nieadekwatności zapisów kodeksowych do nowych rodzajów przestępstw. Zastosowane metody badawcze to między innymi analiza danych zastanych. Artykuł stanowi próbę kategoryzacji form cyberprzemocy oraz uporządkowanie terminologii. Artykuł może być podstawą dla dalszych szczegółowych badań nad zjawiskiem cyberprzemocy.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Percepcja zagrożeń terrorystycznych w Polsce oraz w Wielkiej Brytanii  w XXI wieku na tle analizy orzecznictwa sądów i trybunałów

Przedmiotem artykułu jest ocena danych statystycznych dotyczących działalności operacyjnej brytyjskich i polskich służb specjalnych na tle percepcji zagrożeń terrorystycznych oraz aktualnego orzecznictwa sądów i trybunałów. Celem artykułu jest przedstawienie społecznie ważnego problemu, jakim jest korelacja pomiędzy percepcją zagrożeń terrorystycznych przez obywateli a ich świadomością o stopniu naruszania praw i wolności człowieka oraz obywatela w imię walki z terroryzmem. Jako  główne metody badawcze zastosowane w pracy  należy wskazać metodę dogmatyczno-prawną oraz analizę danych statystycznych. Wnioskiem z przeprowadzonych badań jest zaobserwowanie zmian w postrzeganiu zagrożeń terrorystycznych, które wynikają w znacznym stopniu z problemu kryzysu migracyjnego oraz z doświadczeń danego państwa w zakresie przeprowadzenia zamachów terrorystycznych na ich terytorium. Artykuł, na podstawie analizy orzecznictwa krajowego oraz międzynarodowego, wskazuje na konieczność dalszego rozwoju badań nad ograniczaniem praw i wolności jednostki w celu zapewnienia bezpieczeństwa.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Cyberbezpieczeństwo i sztuczna inteligencja  w sektorze energetycznym UE

Ogromne ilości danych, jakie przechodzą przez sektor energetyczny, stwarzają potrzebę wdrażania nowych technologii i rozwiązań z zastosowaniem technik i algorytmów sztucznej inteligencji (AI). Tematyka z tym związana ma utorować drogę do analizy problemu badawczego, jakim jest wpływ sztucznej inteligencji na zwiększenie odporności sieci energetycznych i zmniejszenie prawdopodobieństwa występowania przerw w dostawach energii spowodowanych atakami w cyberprzestrzeni. Oczekuje się więc, że sztuczna inteligencja będzie jednym ze środków rozwoju bezpieczeństwa, ekonomii i niezawodności energetyki. W artykule wskazano lukę prawną, która dotyczy obecnej sztucznej inteligencji, sektora energii i polityki cyberterroryzmu. Postawiono tezę, że połączenie platformy w ramach sztucznej inteligencji i badań nad energią daje szansę na to, że platforma energetyczna lub rynek oparty na sztucznej inteligencji mogą być potencjalnym rozwiązaniem dla systemów energetycznych nowej generacji we włączeniu ogromnych rozproszonych zasobów odnawialnych, a taką możliwość stwarza dyrektywa NIS. Wraz z postępującym rozwojem narzędzi sztucznej inteligencji wzrasta wrażliwość całej struktury na ryzyko ataków cybernetycznych. Ponieważ istnieje uzasadniona obawa, że AI zostanie wykorzystana do niepożądanych celów, konieczne jest zabezpieczenie systemów z nią związanych.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Ochrona infrastruktur elektroenergetycznych  przed zagrożeniami i ryzykami systemowymi   – nowy paradygmat w zarządzaniu bezpieczeństwem energetycznym

Artykuł zawiera wyniki wstępnej eksploracji nowego pola problemowego na obszarze bezpieczeństwa energetycznego, obejmującego szerokie spektrum złożonych zagrożeń i ryzyk systemowych, przed jakimi staje przemysł elektroenergetyczny przechodzący gwałtowne transformacje w kierunku systemów cyberfizycznych. Celem eksploracji jest identyfikacja i wstępna teoretyczna analiza (stworzenie siatki pojęć, strukturalizacja itp.) kompleksów problemów poznawczych, decyzyjnych i projekcyjno-organizacyjnych, jakie dla bezpieczeństwa i niezawodności zaopatrzenia w energię elektryczną wynikają z gwałtownego wzrostu wewnętrznej złożoności oraz skomplikowanych synergii i współzależności, będących następstwem konwergencji technologii „dwóch prędkości”: systemów energetycznych i technologii teleinformatycznych. Skłonności takich złożonych, turbulentnych systemów do zachowań chaotycznych oraz ich zdolności do zachowań samoorganizacyjnych „bez udziału człowieka” grożą nagłymi, nieprzewidywalnymi, niebezpiecznymi zdarzeniami inicjującymi, mogącymi wywoływać niekontrolowane kaskady zaburzeń zdolne pokonać wszelkie bariery ochronne, zapory ogniowe i warstwy zabezpieczeń. Widmo katastrofalnych konsekwencji wielkoobszarowych awarii zasilania stawia pod znakiem zapytania dotychczasowe modele zarządzania bezpieczeństwem bazujące na elementaryzacji zagrożeń, analizie podatności, ocenie ryzyka i reagowaniu kryzysowym i skłania do poszukiwania nowego paradygmatu w zarządzaniu bezpieczeństwem, który pozwoliłby lepiej przygotować krytyczne infrastruktury energetyczne na „normalne katastrofy”. Autor artykułu rozważa przydatność modelu bezpieczeństwa bazującego na zagrożeniach i ryzykach systemowych oraz zarządzaniu odpornością jako nowego paradygmatu bezpieczeństwa energetycznego.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie
Nowoczesne technologie kontroli bezpieczeństwa stosowane  w portach lotniczych

Temat artykułu dotyczy bezpieczeństwa na lotniskach z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Omówiono najbardziej zaawansowane urządzenia do kontroli bezpieczeństwa. Omówiono także bardzo ważny aspekt wpływający na bezpieczeństwo lotniska, taki jak procedury i organizacja pracy w punktach kontroli bezpieczeństwa. Uwzględniono wyzwania stojące przed nowoczesnymi operatorami kontroli bezpieczeństwa. Opisano urządzenia najnowszej generacji, w tym skanery rentgenowskie 3D, bramki magnetyczne z lokalizacją niebezpiecznych obiektów oraz ręczne wykrywacze metali.

Czasopismo: Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki o bezpieczeństwie