rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Miejsce wołoskiego dziedzictwa kulturowego w nauczaniu regionalnym na obszarze Beskidu Małego (Północnej Żywiecczyzny)

Artykuł przedstawia znaczenie dziedzictwa kulturowego góralszczyzny na obszarze Beskidu Małego północnej Żywiecczyzny dla edukacji regionalnej. Edukacji ta, dla określenia dziedzictwa kulturowego góralszczyzny ze względu na uwarunkowania historyczno-społeczne oraz problemem określenia tożsamości kulturowej mieszkańców, jest trudna do realizacji programu nauczania na poziomie szkolnym. Jak wykazały badania obraną obecnie drogą, jest nauczanie regionalne realizowane przez nielicznych propagatorów wiedzy krajoznawczej podczas lekcji wychowawczych lub historii, a także podczas zajęć pozaszkolnych organizowanych przez gminne ośrodki kultury. Prowadzone badania etno-geograficzne na obszarze Beskidu Małego pozwoliły zwrócić uwagę na proces analfabetyzmu kulturowego genezy góralszczyzny. Zwrócono również uwagę na rolę gospodarki pastersko-rolnej stanowiącej wielką osobliwość etnograficzną regionu w zapisie i ochronie wołoskiego dziedzictwa kulturowego.  

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Historia zlodowacenia archipelagu Svalbard od późnego vistulianu do współczesności

Svalbard jest obszarem, gdzie zachowały się w różnym stopniu „ślady” zdarzeń glacjalnych. Dowodami ich wystąpienia są między innymi osady oraz formy glacjalne i fluwioglacjalne (np. Boulton 1979; Boulton i in. 1982; Landvik i in. 1998; Mangerud i in. 1998; Pękala, Repelewska-Pękalowa 1990; Lindner, Marks 1993ab; Ingólfsson, Landvik 2013). Bliskość tego obszaru w stosunku do centrów zlodowaceń powodowała, że kolejne epizody glacjalne „zamazywały ślady” poprzednich, niszcząc je lub przekształcając (np. Landvik i in. 1992; Mangerud i in. 1998; Zagórski 2007). Po deglacjacji następował zazwyczaj okres intensyfikacji działania procesów nieglacjalnych (paraglacjalnych), np. morskich, peryglacjalnych (Mercier, Laffly 2005; Strzelecki 2011; Zagórski i in. 2012). Stąd najlepiej zachowały się pozostałości najmłodszych zdarzeń i epizodów glacjalnych, np. małej epoki lodowej (np. Baranowski 1977abc; Lindner Marks 1993b; Werner 1993; Wójcik, Ziaja 1999; Reder 1996ab;  Birkenmajer, Łuczkowska 1997; Svendsen Mangerud 1997; Zagórski i in. 2008, 2012; Rodzik i in. 2013).

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Wpływ cyrkulacji atmosferycznej na usłonecznienie w Koniczynce k/Torunia w latach 1999-2013

W opracowaniu przedstawiono zagadnienie związku usłonecznienia z cyrkulacją atmosfery na podstawie badań przeprowadzonych w Koniczyncek/Torunia w latach 1999-2013. Usłonecznienie było mierzone heliografem Campbella-Stokesa, natomiast sytuacje synoptyczne zostały określone wg klasyfikacji T. Niedźwiedzia. W badanym okresie w Koniczynce stwierdzono istotną statystycznie korelację usłonecznienia z częstością typów sytuacji synoptycznych. Największe usłonecznienie wystąpiło w roku o największym udziale antycyklonalnych typów sytuacji synoptycznych. Wykazano, że pogodzie bezsłonecznej zdecydowanie sprzyjają układy cyklonalne, natomiast największym dziennym sumom usłonecznienia typy antycyklonalne.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Antydyskryminacyjna rola geografii w kształtowaniu postaw tolerancji wobec mniejszości narodowych i etnicznych

W trakcie podstawowej szkolnej edukacji geograficznej uczniowie nie mają świadomości, że nabyte wiadomości i umiejętności są tymi niezbędnymi do właściwej percepcji i obserwacji zjawisk społecznych i przyrodniczych. Wdrażając elementy edukacji antydyskryminacyjnej do realizowanych treści geograficznych, pozwoli na wzmocnienie praktycznej i wychowawczej roli geografii. To uczyniłoby z geografii naukę pojednania pomiędzy narodami, w myśl słów prof. Stanisława Pawłowskiego „Jedna jest Ziemia i jeden człowiek na niej". Dodatkowo korelacja z treściami historycznymi byłaby odpowiedzią  na systemowe rozwiązanie braku edukacji antydyskryminacyjnej w polskich szkołach.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Moje związki z lubelską geografią

Artykuł nie zawiera abstraktu w języku polskim

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Wstępna ocena potencjału bioklimatycznego uzdrowiska Nałęczów w półroczu ciepłym

Celem pracy jest wstępna analiza bioklimatu Nałęczowa za pomocą wybranych charakterystyk bioklimatycznych, m.in. bodźcowości termicznej, międzydobowych zmian temperatury i ciśnienia, fal upałów, dni parnych i wskaźnika UTCI. Dane meteorologiczne wykorzystane w pracy pochodzą ze stacji automatycznej Davis oraz czujników HOBO, zlokalizowanych na terenie Miejskiej Oczyszczalni Ścieków w Nałęczowie. W pracy wykorzystano dane z półrocza ciepłego (kwiecień – wrzesień 2014 r.). Dotyczą one: temperatury i wilgotności względnej powietrza, kierunku i prędkości wiatru oraz całkowitego promieniowania słonecznego. Półrocze ciepłe (kwiecień – wrzesień 2014 r.) w Nałęczowie charakteryzowało się stosunkowo dużą częstością występowania ostrych i silnie odczuwalnych bodźców termicznych (lipiec, czerwiec), które niekorzystnie wpływają na zdrowie i samopoczucie człowieka. Na przełomie lipca i sierpnia (31.VII-04.VIII) pojawiła się 5-dniowa fala upałów, osiągając w czasie kulminacji temperaturę 33,7°C. Liczba dni upalnych wyniosła 10, przy średniej dla wielolecia 1971-1989 wynoszącej 4 dni. Były to warunki wysoce niekorzystne dla kuracjuszy ze schorzeniami kardiologicznymi (które są głównym profilem leczniczym Nałęczowa).  Dni parne pojawiły się już w maju, natomiast ich maksimum przypada na lipiec. Międzydobowe zmiany ciśnienia, wpływające niekorzystnie na człowieka, w Nałęczowie pojawiały się sporadycznie, co sprzyja klimatoterapii. Wstępne badania bioklimatu Nałęczowa bazujące na wskaźniku UTCI wykazały, iż w okresie obserwacyjnym dominowały warunki korzystne dla kuracjuszy („brak obciążeń cieplnych” i „umiarkowany stres ciepła”). 

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Zmiany średniej dobowej temperatury powietrza w Lublinie w latach 1951-2010.

W pracy zestawiono codzienne wartości średniej dobowej temperatury powietrza w Lublinie (dane ze Stacji Meteorologicznej UMCS) w dwu 30 letnich okresach: 1951-1980 i 1981-2010. Przeanalizowano zakres zmienności temperatury i częstość wartości w przedziałach 2-stopniowych i 5-stopniowych. Średnia temperatura powietrza w Lublinie w okresie 1981-2010 wyniosła 8,7oC i była wyższa od średniej dla okresu 1951-1980 o 0,8oC. W przebiegu rocznym w 10 miesiącach średnia temperatura była wyższa w drugim okresie. Największe różnice dotyczyły miesięcy od stycznia do marca. Porównanie uzyskanych wyników z dwóch 30-leci wykazało, że zakres wahań temperatury średniej dobowej nie uległ zmianie (od -25,9- -24,0oC do 28,1-30,0oC). Zwiększyła się natomiast wyraźnie liczba dni z temperaturą ˃ 20°C, średnio o 6 dni w roku, a zmniejszyła się liczba dni ze średnią dobową temperaturą ≤ -10,0°C, średnio o 3 dni w roku. W przebiegu rocznym największe zmiany w dwu analizowanych okresach obserwuje się w styczniu. W miesiącu tym w latach 1981-2010 nastąpił przyrost liczby dni z temperaturą powyżej 0,0ºC o 4 dni.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Planowanie przestrzenne jako czynnik kształtujący atrakcyjność rynkową nieruchomości – skuteczny i niebezpieczny

 Pomiędzy planowaniem przestrzennym a rynkową atrakcyjnością nieruchomości występuje silny związek. Planowanie jest jednym z czynników kształtujących wartość nieruchomości. Dlatego też interesy uczestników rynku nieruchomości rzutują na decyzje planistyczne. W efekcie plany miejscowe wyznaczają przede wszystkim funkcje terenów zgodne z oczekiwaniami właścicieli nieruchomości, dające szanse na osiągnięcie wysokiej renty gruntowej. Mechanizm ten tworzy liczne pozytywne skutki dla całej lokalnej przestrzeni społeczno-ekonomicznej. Jego beneficjentami są nie tylko właściciele nieruchomości, ale także samorządy gminne i w pewnym stopniu całe otoczenie. Dostosowywanie ustaleń planów miejscowych może być jednym z czynników uruchamiających trwałe mechanizmy rozwoju lojalnego. Jednocześnie jednak prowadzi ono do wielokrotnie przesadzonego, wobec realnego popytu, powiększania powierzchni terenów mieszkaniowych. Skutkiem tego jest postępujące rozproszenie zabudowy.  Obok skażenia krajobrazu powoduje ono także nadmierne koszty budowy i utrzymania infrastruktury technicznej i drogowej. Oznaczać to może trwałe ograniczenie możliwości finansowania przez gminę niezbędnych inwestycji rozwojowych. Nadmierna powierzchnia terenów budowlanych tworzy również ryzyko kreowania baniek spekulacyjnych. Dalsze wykorzystywanie pozytywnych skutków powiązań pomiędzy planowanie przestrzennym i gospodarką nieruchomościami, a jednocześnie eliminowanie skutków negatywnych, wymaga zapewne zmiany systemu planowania w Polsce. Jednakże nawet w ramach obecnego systemu możliwe jest osiągnięcie pozytywnych efektów przy odpowiednim poziomie wiedzy i skuteczności działań ze strony samorządu gminnego.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Typy i funkcja zagłębień bezodpływowych we współczesnym lessowym krajobrazie Płaskowyżu Nałęczowskiego (Wyżyna Lubelska, Polska wschodnia)

Zagłębienia bezodpływowe należą do głównych, a jednocześnie osobliwych elementów rzeźby obszarów lessowych. Celem badań była próba klasyfikacji zagłębień na podstawie ich cech zewnętrznych oraz określenie funkcji, jaką formy te pełnią we współczesnym krajobrazie obszarów lessowych Płaskowyżu Nałęczowskiego. Klasyfikacji zagłębień dokonano w oparciu o kryteria geomorfologiczne, hydrograficzne oraz użytkowanie terenu. Zagłębienia bezodpływowe, mimo iż są to drobne formy rzeźby, pełnią ważną funkcję we współczesnym krajobrazie Płaskowyżu Nałęczowskiego. Funkcję tę można rozpatrywać w aspekcie geomorfologicznym, ekologicznym oraz estetycznym. Z punktu widzenia geomorfologicznego, funkcja zagłębień wyraża się w ich wpływie na georóżnorodność obszarów lessowych. Na terenie wierzchowin tworzą one specyficzny mikrorelief, który urozmaica rzeźbę. W aspekcie ekologicznym, zagłębienia bezodpływowe korzystnie wpływają na bioróżnorodność obszarów użytkowanych rolniczo. Największe znaczenie pod tym względem mają zagłębienia z wodą stałą oraz periodyczną. Dzięki porastającej je roślinności leśnej oraz wodno- i wilgociolubnej bezpośrednio sąsiadującej z roślinnością pól uprawnych, wprowadzają one do krajobrazu kontrasty przyrodnicze oraz zróżnicowanie siedlisk, wpływające korzystnie na różnorodność gatunkową. Zagłębienia periodycznie wypełniające się wodą stanowią swoistego rodzaju wyspy kontrastujące typem roślinności z otaczającymi terenami pól uprawnych. Kępy drzew i zarośli stanowią osobliwe dominanty w krajobrazie monotonnych, silnie odlesionych wierzchowin lessowych, podnosząc ich walory estetyczne.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Potencjał geoturystyczny kopalni kredy w Mielniku (Nizina Podlaska)

W artykule dokonano oceny potencjału geoturystycznego jedynej na Niżu Polskim kopalni kredy piszącej w Mielniku. Wykazano jej wysokie, rangi ogólnopolskiej, walory dydaktyczne oraz niedostateczne zagospodarowanie turystyczne. Zaproponowano nowe rozwiązania podnoszące atrakcyjność geoturystyczną obiektu.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Ontologia zasobów turystyki kajakowej Roztocza (na przykładzie Górnego Wieprza)

Turystyka kajakowa to jedna z form turystyki kwalifikowanej. Kajakarstwo rekreacyjne i turystyczne jest popularnym sposobem wykorzystania wolnego czasu przez osoby, które lubią spędzać aktywnie czas nad wodą. Propagowanie zasobów turystycznych w Internecie z wykorzystaniem technologii semantycznych umożliwia precyzyjne, interaktywne i proaktywne dedykowanie usług turystycznych. Semantyczne technologie informacyjne bazują na formalnych i wykonywalnych systemach reprezentacji wiedzy zwanych ontologiami. Ontologia taka jest podstawą do skonstruowania semantycznej bazy wiedzy integrującej informacje o zasobach turystycznych. W artykule przedstawiono metodę budowy ontologii zasobów turystyki kajakowej w województwie lubelskim na przykładzie Roztocza z wykorzystaniem edytora ontologii FluentEditor.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Między mądrością a potocznością edukacji geograficznej. Przykład brytyjski

Autorka przedstawia ideę reformy edukacji brytyjskiej w odniesieniu do kategorii mądrości i potoczności (lub głupoty) w ujęciu Sternberga. Odwołuje się do dyskusji nad edukacją geograficzną toczonej w Wielkiej Brytanii. Celem artykułu jest analiza idei powerful knowledge i kreślonych wizji przyszłości brytyjskiej edukacji geograficznej dla wzbudzenia refleksji nad kondycją szkolnej geografii w Polsce. Koncepcja kreślona przez współczesnych brytyjskich geografów przypomina geografię, od której, w pogoni za  „nowoczesnością”, zdaje się odchodzić edukacja geograficzna w polskiej szkole.  

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Ścieżki dydaktyczne w województwie lubelskim – stan i perspektywy rozwoju

W artykule przedstawiono wyniki inwentaryzacji ścieżek dydaktycznych województwa lubelskiego.  Obok oceny ilościowego i jakościowego stanu tego typu szlaków, podjęto także próbę sformułowania zaleceń dotyczących ich modernizacji i uporządkowania. Istotną kwestią poruszoną w opracowaniu wydaje się być zestawienie podstaw prawnych regulujących tworzenie ścieżek dydaktycznych. Zaprezentowana została także propozycja zabiegów organizacyjnych prowadzących do ich optymalnego wykorzystania turystyczno-edukacyjnego.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Regiony turystyczne a regiony polityczne. Polityka regionalizacji

Regiony turystyczne są narzędziem edukacji, wykorzystywanym w opisie przestrzeni turystycznej, jak również skutecznego marketingu terytorialnego. Z natury sztuczne – podlegają intencjonalnym procesom kreacji w oparciu o arbitralne kryteria. Autorzy artykułu przyglądają się wybranym regionalizacjom i regionom turystycznym, nie w kontekście ich atrakcyjności turystycznej lecz teoretycznych założeń ich wyznaczenia. Wybór tych ostatnich skutkuje nie tylko obraniem określonych technicznych procedur delimitacji, których efektem jest podział przestrzeni na regiony turystyczne, ale też osiągnięciem określonych celów: poznawczych, edukacyjnych, gospodarczych, rynkowych, społeczno-kulturowych czy wreszcie politycznych, a nawet ideologicznych.  Nawet pobieżny przegląd regionów turystycznych ukazuje, iż większość z nich ma charakter regionów politycznych: państw, grup państw czy jednostek administracyjnych. Powodów takiego stanu rzeczy jest zapewne wiele, w tym także to, że region polityczny jest adresatem prowadzonej zawsze przez „kogoś” i „po coś” polityki turystycznej, zorganizowanym i wyposażonym w instytucje realizujące zadania tejże polityki, gromadzącym dane statystyczne umożliwiające jej monitoring i ewaluację. Sprawozdawczość i ekonomia to zatem główne przyczyny wykorzystywania politycznych założeń w turystyce.Delimitacji regionów turystycznych nie tłumaczą jedynie wyżej wskazane założenia. Region turystyczny może stać się lub intencjonalnie staje się źródłem przestrzennej, społecznej lub nawet kulturowej identyfikacji, powołuje do życia odrębną „tożsamość”, tam, gdzie nie ma innych społecznie użytecznych punktów odniesienia. Region turystyczny jest konstruowany, ale i sam „tworzy”, łączy lub antagonizuje. Opisywane zjawiska ukazane zostaną na wybranych przykładach.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Biotermiczno-meteorologiczna charakterystyka pogody w okolicy Lublina

Jednym ze sposobów określenia w kompleksowy sposób wpływu wybranych czynników pogodowych na organizm człowieka jest biotermiczno-meteorologiczna klasyfikacja pogody. W pracy wykorzystano w tym celu typologię K. Błażejczyka. Na jej podstawie wyróżniono 169 różnych rodzajów wydzieleń stanów pogody występujących w okresie 1976-2010 na stacji IMGW w Lublinie Radawcu. W wieloleciu tym najczęściej pojawiającym się typem była pogoda chłodna. Występowała ona średnio w roku z częstością 33%, najczęściej w listopadzie i lutym (powyżej 45% dni). Pogoda o typie komfortowym pojawiała się w 11% dni w roku, głownie jesienią (październik, 23%) i wiosną (kwiecień, 22%). Pogoda bardzo gorąca, z najwyższymi wartościami odczuć cieplnych, występowała z częstością 23% w analizowanym okresie. Notowano ją od maja do września, głównie w lipcu i sierpniu.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku
Regionalne uwarunkowania rozwoju rzeźby terenu Lublina

Celem opracowania było określenie naturalnych i antropogenicznych uwarunkowań rozwoju rzeźby terenu w granicach współczesnego Lublina. Obszar ten obejmuje fragmenty trzech mezoregionów Wyżyny Lubelskiej: Płaskowyżu Nałęczowskiego, Płaskowyżu Łuszczowskiego i Płaskowyżu Bełżyckiego. Dla Płaskowyżu Nałęczowskiego charakterystyczna jest „rzeźba lessowa” i gęsta sieć suchych dolin, zaś dla pozostałych mezoregionów zrównanie wierzchowinowe, denudacyjne powierzchnie podstokowe oraz formy krasowe. Rzeźba lessowa jest młoda, gdyż rozwijała się w zlodowaceniu wisły i w holocenie pod wpływem procesów eolicznych i denudacyjnych, zaś zrównanie wierzchowinowe i powierzchnie podstokowe powstawały w pliocenie i eoplejstocenie. Współczesna sieć dolin powstawała i była przekształcana w plejstocenie. Kierunkowość osi tych dolin jest uzależniona od spękań ciosowych i uskokowych skał paleogeńskich i kredowych. Aktywność człowieka była jednym z ważniejszych czynników. Rozwój osadnictwa i uprawy roli warunkowały powstawanie antropogenicznych form terenu. W związku z powyższym czynnikami wpływającymi na rozwój rzeźby tereny Lublina były: struktura i tekstura skał powierzchniowych, ruchy tektoniczne, zmienne warunki klimatyczne oraz działalność człowieka.

Czasopismo: Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio B – Geographia, Geologia, Mineralogia et Petrographia
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne, nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o ziemi i środowisku