rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Skrobia - surowiec przemysłowy, budowa i właściwości

Skrobia jest wielkocząsteczkowym węglowodanem, złożonym z łańcuchów reszt glukozowych. W skład cząsteczki skrobi wchodzą dwie frakcje: liniowa amyloza (o stopniu polimeryzacji rzędu 10²-10³), w której reszty glukozowe połączone są wiązaniami α-1,4 glikozydowymi i rozgałęziona amylopektyna (o stopniu polimeryzacji 10⁶), w której oprócz wiązań α-l,4 występują wiązania α-l,6 glikozydowe w miejscach rozgałęzień. Łańcuchy skrobi przyjmują formę spirali z tendencją do zwijania się w podwójne „helisy” (spirale). Sześć par helis bocznych łańcuchów amylopektyny tworzy struktury krystaliczne o określonej formie, rozmiarach i charakterystycznym widmie rentgenowskim. Skrobia występuje w postaci semikrystalicznych gałeczek o kształtach i rozmiarach charakterystycznych dla danego gatunku rośliny. Stopień krystaliczności gałeczek oraz udział w nich amylozy i amylopektyny jest zróżnicowany w zależności od rodzaju skrobi. Gałeczki skrobi nie rozpuszczają się w zimnej wodzie. W gorącej wodzie kleikują tworząc roztwór koloidalny zwany kleikiem skrobiowym o wysokiej lepkości. Przy odpowiednim stężeniu, po ochłodzeniu kleik żeluje, tworząc sztywną galaretę. W trakcie przechowywania kleików i żeli, zwłaszcza w niskiej temperaturze, skrobia retrograduje, przechodząc z postaci rozpuszczonej w formę nierozpuszczalną, krystaliczną. Skrobia skleikowana ulega hydrolizie pod wpływem działania amylaz. Dzięki temu jest całkowicie trawiona w przewodzie pokarmowym człowieka. Pewne formy skrobi nie są trawione przez organizm człowieka. Taka skrobia (np. surowe gałeczki skrobi ziemniaczanej oraz produkty retrogradacji skrobi) nosi nazwę skrobi opornej. Skrobia ma określone właściwości fizykochemiczne, które mogą ulegać zmianom pod wpływem działania czynników fizycznych, chemicznych i biochemicznych. Pod wpływem działania temperatury, kwasów i zasad oraz enzymów skrobia ulega depolimeryzacji. Dzięki złożonej strukturze gałeczki oraz skomplikowanej budowie chemicznej cząsteczki skrobi może być ona modyfikowana, tworząc wiele produktów o bardzo zróżnicowanych właściwościach, wykorzystywanych w praktyce.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ substratu torfowo-kokosowego Plus (STKp) na wzrost i kwitnienie doniczkowych odmian chryzantem

Badano wpływ substratu torfowo-kokosowego plus (STKp) na wzrost i kwitnienie czterech odmian chryzantemy wielkokwiatowej: ‘Angali’, ‘Cocori’, ‘Malibu’ i 'Mirage’. Podłoże to w swoim składzie zawiera 15% dodatek włókna kokosowego. Rośliny uprawiano w szklarni w dwóch terminach - od 14 i 29 lipca 2004 roku. W terminie pierwszym posadzone rośliny jednorazowo uszczknięto.
Nie stwierdzono istotnego wpływu STKp na długość okresu kwitnienia chryzantem. W pierwszym terminie rośliny uprawiane w podłożu z dodatkiem włókna kokosowego były niższe i bardziej zwarte, tworzyły również średnio o jeden kwiatostan więcej w porównaniu z kontrolą. W obu terminach uprawy STKp nie miał wpływu na średnicę kwiatostanów roślin kwitnących.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena stanu srodowiska glebowego ogrodow dzialkowych z terenow o roznym oddzialywaniu antropopresji poprzez badanie aktywnosci fosfataz

Oceniono stan środowiska glebowego ogrodów działkowych na terenach o różnym oddziaływaniu antropopresji poprzez badanie aktywności fosfataz. Badaniami objęto 12 ponad 30-letnich ogrodów działkowych zlokalizowanych na terenach o potencjalnie wysokim zagrożeniu skażeniem antropogenicznym (imisje przemysłowe i/lub uczęszczane szlaki komunikacyjne) oraz na terenach o potencjalnie niskim poziomie skażenia antropogenicznego (ogrody usytuowane na peryferiach miast). Przeprowadzone badania wykazały istotną inhibicję aktywności fosfataz w glebach na terenach będących pod silną presją czynnika antropogenicznego. Wysoka inaktywacja fosfataz powiązana była z zanieczyszczeniem środowiska glebowego metalami ciężkimi. Na podstawie analizy korelacji wykazano jednoznacznie inhibitujący wpływ badanych metali (Zn, Pb, Cd, Cu) na aktywność fosfataz. Wyniki te wskazują, że obciążenie gleb metalami ciężkimi osiągnęło poziom, który zagraża organizmom żywym. Oznaczanie aktywności fosfataz w glebach ogrodów działkowych może stanowić przydatne narzędzie kontroli stanu środowiska glebowego i potencjalnego zagrożenia wynikającego ze spożywania roślin uprawianych w danych warunkach glebowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Metoda wyznaczania wartosci porowatosci gleby w funkcji nacisku jednostkowego

Przedstawiono model do obliczania wartości porowatości gleby w funkcji wywieranego nacisku. Opracowano zależności regresyjne do wyznaczania współczynników modelu w oparciu o parametry charakteryzujące gatunek gleby, jej stan początkowy i warunki w jakich proces ugniatania przebiega.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zastosowanie wartosci progowych opadów w prognozowaniu erozji wodnej na stoku lessowym

Na podstawie badań przeprowadzonych na glebie lessowej w latach 1997-2000, poddano analizie i przedstawiono zależności między parametrami opadu i erozji wodnej. Stwierdzono wysoki stopień korelacji między parametrami opadów i rozbryzgiem gleby (w funkcji liniowej) oraz maksymalnym zmywem jednostkowym gleby (w funkcji kwadratowej). Najwyższe wartości współczynników korelacji stwierdzono dla opadów z wartościami progowymi od 2 do 3 mm·h⁻¹. Efektywna odległość przemieszczenia gleby była znacznie słabiej skorelowana z parametrami opadu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja buraka cukrowego na nawozenie Polifoska 6 i Kemira 14 na dwoch stanowiskach. Czesc II. Zdrowotnosc buraka cukrowego

W latach 1999-2000, na glebie płowej właściwej w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Piwnicach (glina lekka pylasta) i w Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Minikowie (piasek gliniasty lekki) oceniano działanie dawek azotu 120, 150 i 90 + 60 kg N·ha⁻¹ oraz odpowiednich ilości fosforu i potasu zastosowanych przedsiewnie w formie Polifoski 6 i Kemiry Beta 14 na zdrowotność buraka cukrowego w porównaniu do wariantu kontrolnego bez nawożenia oraz wariantu z użyciem nawozów jednoskładnikowych: saletry amonowej, superfosfatu potrójnego i 60% soli potasowej. Dawki azotu na wariantach z Polifoską 6 zostały zbilansowane saletrą amonową. W Piwnicach, zastosowane dawki Kemiry Beta 14 wpłynęły ograniczająco na porażenie roślin przez Erysiphe betae i Cercospora beticola w porównaniu do kontroli, nawożenia nawozami jednoskładnikowymi oraz Polifoską 6. Kemira Beta 14 i Polifoska 6 aplikowane w dawce 150 kg N·ha⁻¹ przyczyniły się do mniejszego porażenia roślin przez Ramularia beticola w porównaniu do nawożenia dawką dzieloną (90 + 60 kg N·ha⁻¹). Nawożenie Kemirą Beta 14 z podziałem dawki na 90 i 60 kg N·ha⁻¹ przyczyniło się bardziej do ograniczenia liczby roślin porażonych przez E. betae, niż po nawożeniu Polifoską 6. W Minikowie wszystkie zastosowane warianty nawożeniowe wpływały na ograniczenie porażenia roślin przez E. betae. Kemira Beta 14 aplikowana w dawce 150 kg N·ha⁻¹ spowodowała ograniczenie porażenia roślin przez C. beticola. W obu miejscowościach nie stwierdzono różnic w porażeniu liści buraka przez C. beticola i Uromyces betae po zastosowaniu dawek Kemiry Beta 14 i Polifoski 6.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Biologia kwitnienia i owocowania rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam.) w warunkach województwa warmińsko-mazurskiego

Badano kwitnienie i owocowanie fińskiej formy rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam.) w warunkach województwa warmińsko-mazurskiego. Realizowane badania obejmowały drugi, trzeci i czwarty rok wegetacji rutwicy. Wykazano, że rutwica wschodnia charakteryzuje się obfitością kwitnienia w sprzyjających warunkach środowiskowych, natomiast procent wykształconych strąków w stosunku do liczby kwiatów jest zmienny w latach (75,4%; 53,9%; 40,4%). Żywotność pyłku określona w warunkach laboratoryjnych była wysoka i wystarczająca do zapylenia wykształconych kwiatów. Badana populacja charakteryzowała się słabym wiązaniem nasion (3,10 średnia liczba nasion w strąku, 8,22 średnia liczba zalążków). Słabe wiązanie nasion mogło być spowodowane: niedostatecznym zapyleniem kwiatów przez owady zapylające (21,8% słupków z łagiewkami osiągającymi zalążnię), zróżnicowaną płodnością zalążków (występowanie degenerujących zalążków) oraz zaburzeniami fizjologicznymi spowodowanymi niedożywieniem zalążków (bardzo mała liczba nasion w strąkach z górnej części grona). Wartości elementów struktury plonu nasion były najniższe w drugim roku wegetacji rutwicy, co potwierdziła przeprowadzona analiza wariancji. Analiza biometryczna pojedynków rutwicy przeprowadzona w czwartym roku wegetacji wykazała dużą zmienność cech związanych z plonem zielonej masy i plonem nasion.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza parametrow podcisnienia w niektorych aparatach udojowych

Przeprowadzono analizę wpływu czynników konstrukcyjnych oraz natężenia przepływu cieczy na wartości podciśnienia na końcu strzyka w czasie otwierania się gumy strzykowej i w fazie ssania. Badaniami objęto 32 warianty klasycznego aparatu udojowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skutecznosc wybranych herbicydow stosowanych wiosna w pszenicy ozimej

Wyniki badań przeprowadzonych w latach 1996-1998 wskazują, że największą skutecznością w wiosennym zwalczaniu Apera spica-venti odznaczał się herbicyd Arelon Dyspersyjny 500 S.C. i Nocilon 75 WP, natomiast najmniejszą wrażliwość gatunek ten wykazał na środek Glean 75 DF.
Gatunki dominujące w łanie (Chenopodium album, Matricaria inodora) skutecznie były eliminowane przez Arelon Dyspersyjny 500 SC, Glean 75 DF i Nocilon 75 WP. Dicuran Forte 80 WP wykazał zróżnicowane działanie. W stosunku do ogólnej liczby gatunków chwastów dwuliściennych największym spektrum działania charakteryzował się Glean 75 DF, a najmniejszym Nocilon 75 WP.
Zmniejszenie konkurencyjności chwastów korzystnie wpłynęło na parametry kształtujące strukturę i wielkość plonu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc wybranych mikroelementow w osadach sciekowych swiezych i kompostowanych z dodatkiem popiolu z wegla brunatnego

Badano zawartość wybranych mikroelementów w osadach ściekowych i oborniku oraz zmiany ich zawartości w wyniku dodatku popiołu z węgla brunatnego i kompostowania. Osady ściekowe z Siedlec i Łukowa charakteryzowały się wyższą zawartością miedzi, cynku i tytanu, zbliżoną zawartością boru i mniejszą zawartością litu w porównaniu z obornikiem. Dodatek popiołu z węgla brunatnego do osadów ściekowych zmniejszył zawartość miedzi i cynku oraz zwiększył (2-3 krotnie) zawartość boru, litu i tytanu w mieszaninie w porównaniu do zawartości tych pierwiastków w osadach bez dodatku. Kompostowanie osadów ściekowych i ich mieszanin wpłynęło na zwiększenie zawartości miedzi, cynku i boru oraz zmniejszenie zawartości litu. Zawartość tytanu w trakcie kompostowania osadów z Siedlec i ich mieszanin uległa zmniejszeniu przy jednoczesnym zwiększeniu zawartości tego pierwiastka w osadach z Łukowa i ich mieszaninach z popiołem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Uwarunkowania gospodarki energetycznej zakładów produkcji napojów bezalkoholowych

W pracy przedstawiono wyniki badań nad energochłonnością zakładów uzdatniających wodę i produkujących napoje bezalkoholowe. Otrzymane wyniki dotyczą głównie określania wpływu wielkości dobowej produkcji napojów oraz jej struktury na łączne zużycie energii a także osobno na zużycie energii cieplnej i elektrycznej. Wykazano istotny wpływ przyjętych czynników na kształtowanie się wskaźników jednostkowego zużycia energii. Z badań wynika, że stosując strukturę dobowej produkcji, jako zmienną objaśniającą (w porównaniu z odrębnym stosowaniem tylko wielkości produkcji) uzyskiwano większe wartości współczynnika determinacji R². Istotny wpływ na zmniejszenie energochłonności zakładu może mieć organizacja produkcji. Otrzymane formuły empiryczne mogą posłużyć do budowy modelu zakładu produkcji napojów bezalkoholowych jako użytkownika energii.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Intensyfikacja produkcji liliowcow [Hemerocallis sp.]

W latach 2004-2005 w Katedrze Roślin Ozdobnych SGGW prowadzono badania nad intensyfikacją uprawy czterech odmian liliowca ogrodowego (Hemerocallis hybrida hort.): ‘Radiant’, ‘Tejas’, ‘Knighthood’, ‘Erin Praire’ oraz liliowca Thunberga (Hemerocallis thunbergii Baker). Rośliny poddano zabiegom mającym na celu stymulowanie rozkrzewienia. Pierwszy z nich polegał na trzykrotnym oprysku preparatem Arbolin 038 w stężeniu 90 ml·dm⁻³, w odstępach miesięcznych, drugim było ucięcie wiosną pąka głównego. Kontrolę stanowiły rośliny nie-traktowane. Pozytywny efekt ogłowienia na przyrost liczby pędów dał się zauważyć podczas pierwszej oceny, natomiast działanie Arbolinu 038 zostało odnotowane podczas drugiej oceny (pod koniec okresu wegetacji). Pędy u roślin ogłowionych były niższe niż u roślin opryskiwanych preparatem Arbolin 038. Badane liliowce zareagowały różnie. Najlepsze efekty przyniosły oba zabiegi u odmiany ‘Erin Praire’ - uzyskano tu dwukrotny przyrost liczby pędów, odmiana ‘Radiant’ wytworzyła ponad dwa razy więcej pędów po zastosowaniu Arbolinu 038. Odmiana liliowca ogrodowego ‘Knighthood’ oraz liliowiec Thunberga nie zareagowały pozytywnie na żaden z powyższych zabiegów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja bobiku na rozne sposoby uprawy roli

W latach 1984 - 1993 w ścisłym doświadczeniu polowym oceniano wpływ różnych wariantów uprawy gleby na plonowanie bobiku. Stwierdzono, że sposoby uprawy roli nie różnicowały istotnie plonów tej rośliny. Duża zmienność wysokości plonów bobiku w poszczególnych latach w rejonie północno-wschodniej Polski była wywołana przebiegiem warunków pogodowych w okresie zimowo-wiosennym i w czasie przebiegu jego wegetacji.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw liczby i rodzaju pakow generatywnych na dlugosc i jakosc kwiatostanow krzewow lilaka pospolitego pedzonych w szklarnii i tunelu foliowym

Badania prowadzone w latach 1997 - 2002 miały na celu zbadanie wpływu terminu pędzenia, liczby oraz rodzaju pąków kwiatostanowych na długość i jakość wiech lilaka pospolitego. Obserwacje prowadzone w 16 terminach w szklarni oraz 3 terminach w tunelu foliowym wykazały, że im wcześniejszy jest termin pędzenia tym krótsze i gorszej jakości są kwiatostany. Ponadto we wczesnych terminach rozwój kwiatów w wiesze jest bardzo nierównomierny. Badania wykazały wpływ rodzaju pąka szczytowego na długość i jakość kwiatostanów oraz wpływ liczby pąków wierzchołkowych na dynamikę rozwoju kwiatostanów. Nie znaleziono powiązań między liczbą pąków wierzchołkowych, a końcową długością kwiatostanów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena kilku populacji szalotki [Allium cepa L. var. Aggregatum Group] uprawianej w warunkach Lubelszczyzny

Wyniki badań kilku miejscowych populacji szalotki z różnych rejonów Polski wskazują na dużą ich zmienność genetyczną. Świadczy o tym różna liczba cebul w gnieździe, masa jednej cebuli i masa całego gniazda. Populacja z rejonu Lubelszczyzny (H) wyróżniała się wytwarzaniem dużej liczby cebul w gnieździe i dużą ich masą. Ponadto, w porównaniu do pozostałych populacji, jej zdrowotność była bardzo dobra. Spośród ocenianych populacji, szalotka z Krzczonowa (PV-Z) plonowała najsłabiej i wykazywała dużą podatność na infekcję chorobotwórczą.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Od inzynierii rolniczej do bioinzynierii

Artykuł przedstawia kolejne etapy rozwoju techniki rolniczej, począwszy od maszynoznawstwa rolniczego a na bioinżynierii kończąc.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mineralizacja w glebie resztek roslinnych o zroznicowanej zawartosci azotu

W 7-mio tygodniowym doświadczeniu inkubacvjnym badano wpływ liści rzodkwi (49.6 mg N/kg s.m.), buraka (32.0), dębu (23.0), lipy (21.8), łodyg rzodkwi (30.5) oraz rośliny na intensywność wydzielania CO₂, zawartość Corg., azotu mineralnego i ruchomego w glebie.
Kumulatywna suma wydzielonego CO₂, oraz zawartość Nog w glebie po 14-tu dniach inkubacji zależała od zawartości azotu w inkubowanym materiale roślinnym. Roślina zwiększała szybkość rozkładu azotu organicznego w glebie. Żywe korzenie roślin stabilizowały zawartość substancji organicznej w glebie inkubowanej z materiałem roślinnym o relatywnie niskiej zawartości azotu. Martwe korzenie stabilizowały zawartość Corg w glebie nawożonej mineralnie i resztkami roślinnymi bogatymi w azot.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Gospodarka składnikami pokarmowymi gnojowicy w układzie gleba - roślina

Na podstawie średniej zawartości makro- i mikroskładników w gnojowicy bydlęcej i trzody chlewnej opracowano gospodarkę składnikami pokarmowymi na przykładzie 4-polowego zmianowania roślin. Wykazano, że coroczne stosowanie gnojowicy w dawkach dostosowanych do gatunku uprawianej rośliny równoważy pobieranie azotu i fosforu przez plon roślin. Nawożenie gnojowicy tylko pod ziemniaki, żyto poplonowe i kukurydzę jest niewystarczające dla wyrównania pobieranego azotu z plonem wszystkich roślin. Ze względu na małą zawartość potasu w gnojowicy występuje deficyt tego składnika. Oba systemy nawożenia gnojowicą pokrywają potrzeby pokarmowe roślin w stosunku do miedzi, manganu, molibdenu i cynku. W przypadku boru występuje jego niedobór po zastosowaniu gnojowicy trzody chlewnej w zmianowaniu bez nawożenia zbóż.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw gestosci siewu i poziomu agrotechniki na zachwaszczenie pszenicy jarej

W pracy przedstawiono stan i stopień zachwaszczenia pszenicy jarej w zależności od normy jej wysiewu i poziomu agrotechniki. Wyniki badań zebrano w ścisłym doświadczeniu polowym, prowadzonym na glebie płowej wytworzonej z lessu. Eksperyment uwzględniał 6 norm wysiewu i 2 poziomy agrotechniki. Analizowano skład gatunkowy, liczbę i powietrznie suchą masę chwastów przed zbiorem pszenicy jarej. Dowiedziono, że zachwaszczenie łanu badanej rośliny uprawnej zależało od przyjętego poziomu agrotechniki. Zróżnicowane normy wysiewu wywoływały widoczne zmiany jedynie w frekwencji występowania Echinochloa crus-galli i Chenopodium album. Uintensywnienie agrotechniki istotnie zmniejszało liczbę i masę chwastów, a także liczebność dominujących taksonów.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Mozliwosci zastosowania burakow cukrowych w zywieniu owiec

Badania miały na celu sprawdzenie możliwości stosowania w żywieniu owiec buraków cukrowych w postaci naturalnej lub zakiszonej, zamiast ziarna zbóż. Buraki cukrowe (81%) zakiszone z dodatkiem plew pszennych (9%) i poekstrakcyjnej śruty rzepakowej (10%) zawierały średnio 27,8% suchej masy, 4,7% białka ogólnego i 1,38 MJ energii netto. Badania przeprowadzano na jagniętach (tryczki i maciorki, łącznie 124 szt.) rasy merynos w wieku od 100 do 180 dnia życia oraz na owcach matkach rasy merynos karmiących jagnięta (łącznie 147 szt.). W doświadczeniu na jagniętach między grupami nie zaobserwowano zasadniczych różnic w pobieraniu paszy i składników pokarmowych oraz w przyrostach masy ciała: grupa I kontrolna - 177 g, II doświadczalna - 160 g. W żywieniu matek wprowadzenie buraków cukrowych w postaci naturalnej lub kiszonki nie wpłynęło na kształtowanie się ich masy ciała (I grupa kontrolna - 58,2, II - doświadczalna 57,1 kg), produkcję mleka (I - 0,86, II - 0,93 kg/dzień/szt.) i przyrosty masy miotu karmionych jagniąt (I - 21,9, II - 20,3 kg). Ogólnie stwierdzono, że zastosowanie buraków cukrowych w postaci naturalnej i kiszonej nie wpływa ujemnie na stan zdrowotny owiec, a pozwala na oszczędność pasz treściwych (ogółem o 22 - 23%) przy eliminacji ziarna jęczmienia.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ poużytkowej wełny mineralnej na wybrane właściwości fizyczno-chemiczne gleby

Wełna mineralna jest jednym z najczęściej wykorzystywanych podłoży  inertnych, ponieważ jest wytwarzana z surowców pochodzenia naturalnego. Pomimo zalet posiada jedną wadę: po zakończeniu uprawy stwarza trudności w zagospodarowaniu, gdyż nie ulega biodegradacji. Problem ten można rozwiązać wykorzystując ją do rekultywacji gleb zdegradowanych. Celem pracy było określenie wpływu poużytkowej wełny mineralnej na wybrane właściwości fizyczno-chemiczne gleby. Badania realizowano w doświadczeniu polowym, którego schemat obejmował obiekt kontrolny i trzy obiekty z dawką wełny mineralnej wynoszącą odpowiednio 200, 400 i 800 m3·ha⁻¹. Po trzech latach doświadczenia wykonano podstawowe oznaczenia fizyczno-chemiczne gleby. Na podstawie badań stwierdzono, że dodatek wełny mineralnej do gleby korzystanie wpłynął na pojemność sorpcyjną, odczyn gleby, zawartość ogólnych i przyswajalnych form makroelementów, ale przyczynił się do nieznacznego wzrostu zawartości metali ciężkich takich jak ołów, chrom i kadm.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ różnych technologii zbioru na trwałość kupkówki pospolitej, życicy trwałej i wiechliny łąkowej

Badania trwałości gatunków traw prowadzono w latach 1986-1990 w RZD Brody na zagospodarowanej metodą pełnej uprawy łące z zastosowaniem trzech technologii zbioru i konserwacji. Stosowano następujące technologie zbioru: A-siano suszone tradycyjnie na powierzchni łąki, B-siano dosuszane metodą aktywnej wentylacji i C-zbiór na sianokiszonkę.
Na każdej kwaterze wysiano mieszanki traw uprawnych o jednakowym składzie procentowym m.in. kupkówkę pospolitą - Dactylis glomerata L. odm. Motycka, życicę trwałą - Lolium perenne L. odm. Górczańska, wiechlinę łąkową - Poa pratensis L. odm. Puławska i stosowano jednakowy poziom nawożenia.
Celem badań było poznanie trwałości gatunków i odmian traw, znajdujących się w mieszankach, określenie dynamiki zmian w runi i siedlisku łąkowym pod wpływem maszyn stosowanych w różnych technologiach zbioru i konserwacji masy roślinnej.
Stwierdzono, że technologie zbioru mają istotny wpływ na trwałość gatunków, procentowy udział traw na poszczególnych kwaterach oraz na zmiany składu florystycznego runi.
Kupkówka pospolita cechowała się dużą trwałością i niewielką dynamiką zmian na wszystkich kwaterach i przez wszystkie lata badań. Większą dynamiką zmian cechowały się dwa inne badane gatunki: życica trwała, której udział w runi stopniowo się zwiększał i wiechlina łąkowa, wykazująca malejący udział widoczny szczególnie na kwaterze A.
Z badanych gatunków traw przy wszystkich stosowanych technologiach (A, B, C), największą trwałość wykazywała kupkówka pospolita odm. Motycka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo