rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wplyw nawozow o dzialaniu spowolnionym na niektore cechy morfologiczne trzech grup hodowlanych niecierpka nowogwinejskiego [Impatiens hawkeri W. Bull]

Porównywano wpływ trzech nawozów o działaniu spowolnionym na wzrost, rozwój oraz obfitość kwitnienia sześciu odmian niecierpka nowogwinejskiego: ‘Hot Rose’ i 'Salmon’ z grupy Petticoat, ‘Pink’ i ‘Deep Salmon’ z grupy Riviera oraz ‘Moala’ i ‘Moorea’ z grupy Paradise. Zastosowano nawozy Osmocote Plus 5/6 w dawce 5 g·dm⁻³, Polyon w dawkach 2,5 i 5 g·dm⁻³ oraz Osmocote Exact w dawkach 5 i 7,5 g·dm⁻³. Podłożem był odkwaszony kredą i dolomitem do pH 6,2 torf wysoki. Oceniano dynamikę wzrostu, średnicę i pokrój roślin oraz kwitnienie.
Niecierpki korzystnie, choć w sposób zróżnicowany, w zależności od odmiany, reagowały na wszystkie zastosowane nawozy. Były one prawidłowo uformowane, zwarte, dobrze rozkrzewione i długo zachowywały wysoką wartość dekoracyjną. Przy uwzględnieniu 4-5 miesięcznego okresu kwitnienia niecierpków na obfitość kwitnienia najkorzystniej wpływały wyższe dawki nawozów Osmocote Exact i Polyon, a także Osmocote Plus w dawce 5 g·dm⁻³.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zywotnosc i wigor mechanicznie uszkodzonych nasion grochu siewnego [Pisum sativum L.] w warunkach imbibicyjnego stresu wodnego i chlodnowodnego

Nasiona grochu siewnego odmiany Kwestor zawierające 7, 14 i 19 % wody, uszkodzone i nieuszkodzone, poddano krótkiemu stresowi imbibicyjnemu (w 20°C) i chłodno-wodnemu (w 5°C). Po 24 godzinach określono elektroprzewodnictwo wód nastoinowych, zawartość w nich węglowodanów i substancji i białkowych, a po 10 dniach żywotność nasion metodą zwiniętego ręcznika. Wyższej zawartości wody w nasionach towarzyszył większy wigor i żywotność oraz mniejsza ilość substancji azotowych w wodach nastoinowych. Zawartość węglowodanów w wodach nastoinowych nie zależała od stopnia uwilgotnienia nasion. Uszkodzone mechaniczne nasiona charakteryzowały się mniejszą żywotnością i wigorem niż nieuszkodzone po obu stresach. W wodach nastoinowych tych nasion stwierdzono więcej substancji nieorganicznych i organicznych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany odczynu i zawartosci makroskladnikow w kompostach z wycierki ziemniaczanej, slomy, trocin i komunalnego osadu sciekowego w czasie ich rozkladu

Rezultatem przeprowadzonych badań była ocena przydatności do rolniczego wykorzystania kompostów sporządzonych z komunalnego osadu ściekowego i wycierki ziemniaczanej z dodatkiem komponentów strukturotwórczych, w stosunku do suchej masy osadu oraz kompostów o różnym czasie rozkładu - 0, 30, 60, 90, 120, 150, 180 dni. W czasie sześciomiesięcznego rozkładu kompostów największym zmianom ulegał odczyn kompostów, zawartość suchej masy, węgla organicznego, azotu ogólnego i amonowego. Nastąpił natomiast dość znaczny wzrost zawartości fosforu i potasu przyswajalnego w stosunku do zawartości ogólnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw pH gleby na sile przebicia skorki bulw ziemniaka

Podstawowym elementem składającym się na efektywność ekonomiczną produkcji ziemniaków jest rosnąca rola jakości i związane z nią zmiany technologii produkcji. Wśród podstawowych wymagań jakie powinny spełniać wysokiej jakości ziemniaki jest brak wad zewnętrznych i wewnętrznych. Podstawowe znaczenie odgrywają tu uszkodzenia mechaniczne bulw, a wśród nich te związane między innymi z warunkami środowiska glebowego. Właściwości i skład bio-fizyko-chemiczny gleby mogą wpływać modyfikująco na prawidłowy rozwój bulwy ziemniaka a w szczególności na dojrzałość perydermy. Określono wpływ pH gleby na wytrzymałość mechaniczną bulwy ziemniaka mierzoną siłą przebicia skórki bulwy czyli jej wytrzymałością biologiczną. Badania wpływu czynnika przeprowadzono bezpośrednio po zbiorze. Jako materiał badawczy wykorzystano bulwy ziemniaków odmiany wczesnej Aster. Doświadczenie miało charakter poletkowy i prowadzone było na 8 poletkach usytuowanych w województwach małopolskim i podkarpackim różniących się pH gleby w granicach od 4,5 do 7,5, pH ustalono jako średnią z trzech pomiarów. Wykonane obliczenia pozwoliły na stwierdzenie, że największą odporność na przebicie skórki wykazują bulwy roślin ziemniaka rosnące na glebie o wartości pH w granicach 5,4-6,1 a najmniejsze w granicach 4,5-4,6 i 7,1-7,5. Zależność siły przebicia skórki bulwy ziemniaka od wartości pH opisano funkcją kwadratową dla której współczynnik determinacji wynosił 0,89. Rośliny ziemniaka rosnące na poletkach cechujących się pH od 5,4-6,1 odznaczały się również wcześniejszym terminem wschodów, początku kwitnienia i zamierania łętów oraz najwyższą średnią liczbą pędów roślin. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzić należy, że wartość pH gleby ma istotny wpływ na stopień uszkodzeń skórki bulwy ziemniaka.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Doradztwo techniczne w produkcji trzody chlewnej. Cz.II.Rozwiazania konstrukcyjne chlewni a mozliwosci wprowadzenia srodkow mechanizacji oraz automatyzacji prac w procesie produkcyjnym

Przedstawiono koncepcję rozwiązania problemu połączenia rozwiązań konstrukcyjnych budynków chlewni z możliwymi do zastosowania procesami technologicznymi występującymi w produkcji trzody chlewnej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Polski potencjal produkcyjny biopaliw cieklych w kontekscie uwarunkowan Unii Europejskiej

W Polsce sektor bioetanolu jest sektorem dojrzałym, który przechodzić będzie na technologię jednoetapową produkcji biokomponentu. Krajowy areał uprawy roślin potencjalnie przydatnych do produkcji bioetanolu nie jest limitowany czynnikami przyrodniczymi i organizacyjnymi, natomiast barierę mogą stanowić czynniki ekonomiczne.
Sektor biodiesla jest w Polsce sektorem rodzącym się, opóźnionym w stosunku do innych krajów regionu. Areał uprawy rzepaku przeznaczonego na biodiesel w polskich warunkach ograniczają do 1 min ha czynniki przyrodnicze, organizacyjne i ekonomiczne; szansę stanowi wzrost plonowania.
Od kilku lat notuje się niski wskaźnik wykorzystania biopaliw w strukturze paliw transportowych (0,3% wg wartości energetycznej w 2004 r.). Na rok 2005 ustalony został cel wskaźnikowy dla Polski na poziomie 0,5% udziału biopaliw w zużyciu paliw w transporcie ogółem, co jednak znacznie odbiega od 2%, o których mowa w dyrektywie 2003/30/EC.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Testowa metoda oceny podatnosci na utlenianie materii organicznej gleb

Przedstawiono propozycję metody oznaczania podatności materii organicznej gleb na utlenianie w środowisku kwaśnym. Metoda polega na określeniu ilości węgla próbki ulegającej w ciągu 2 godz. utlenieniu 0.005M roztworem KMnO₄ o pH = 2.5-2.6.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc miedzi, cynku, manganu i zelaza w glebach i roslinach okopowych przy zmiennym odczynie

W celu określenia zawartości mikroelementów w glebach i roślinach okopowych na terenie powiatu krakowskiego, w połowie września 2002 roku pobrano z gruntów ornych 43 próby glebowe, tyleż samo bulw ziemniaka i buraka pastewnego. W zebranym materiale glebowym określono podstawowe właściwości fizykochemiczne metodami stosowanymi w chemii rolnej. Całkowita zawartość mikroelementów w glebach oznaczano po wcześniejszej mineralizacji w temperaturze 450°C, a następnie po ich wytrawieniu w kwasach mineralnych (nadchlorowy + azotowy), roztwarzano w HC1, natomiast ich zawartość w formie rozpuszczalnej oznaczono w 0,1 mol HCl·dm⁻³. Analizowany materiał glebowy był zróżnicowany pod względem składu granulometrycznego, zawartości części spławialnych, iłu koloidalnego, węgla organicznego oraz odczynu. Stwierdzono duże różnice w całkowitej zawartości mikroelementów jak również ich form rozpuszczalnych. Całkowita zawartość cynku, manganu oraz żelaza jak i w formie rozpuszczalnej w badanych glebach obniżała się wraz ze wzrost odczynu. Wykazano istotną ujemną zależność pomiędzy odczynem gleb (pH) mierzonym 1 mol KCl·dm⁻³, a całkowitą zawartością cynku i manganu, gdzie r = -0,408, r = -0,430. Podobna zależność stwierdzono w przypadku cynku i manganu rozpuszczalnego w 0,1 mol  HCl·dm⁻³.
O zawartość miedzi, cynku, manganu i żelaza w bulwach ziemniaków oraz w burakach pastewnych decydował głównie odczyn gleby. Analiza statystyczna wyników badań wykazały, że właściwości fizykochemiczne gleb niejednakowo oddziałowywały na zawartość poszczególnych mikroelementów w badanych roślinach. Wykazano istotną ujemną zależność pomiędzy odczynem gleb (pH) mierzonym w 1 mol KCl·dm⁻³, a zawartością miedzi, cynku oraz manganu w bulwach ziemniaków, gdzie wartość współczynnika korelacji liniowej wynosiła: dla miedzi r = -0,428, cynku r = -0,416, a dla manganu r = -0,339. W korzeniach i częściach nadziemnych buraków podobna zależność wystąpiła tylko w przypadku cynku i manganu. Wykazano natomiast istotną dodatnią zależność pomiędzy odczynem gleb (pH) a zawartością miedzi w korzeniach, gdzie współczynnik korelacji prostej wynosił r = 0,316. Wraz ze zmniejszającym się zakwaszeniem gleb wyraźnie wzrastało przemieszczanie się miedzi z gleby do korzeni buraków. Przyjmując np. wartość współczynnika przemieszczania się miedzi z gleb do korzeni buraków wyrosłych na glebach kwaśnych (pHkcl < 5,5) za jeden: to na glebach lekko kwaśnych, obojętnych i zasadowych wartość tegoż współczynnika była wyższa 1,5; i 2,5-krotnie.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Sklad chemiczny podlozy po produkcji pieczarek

W 28 próbach podłoży popieczarkowych, pochodzących z różnych gospodarstw produkujących pieczarki w rejonie Siedlec, oznaczono zawartość makro- (g·kg⁻¹ s.m.) i mikroskładników (mg·kg⁻¹ s.m.). Zawartość suchej masy wynosiła średnio 333,4 g·kg⁻¹ badanego podłoża; wartość pH w H₂O wahała się 6,36 - 8,21, w 1 mol KCl·dm⁻³ 6,05 - 8,03; a oznaczanych pierwiastków: N – (6,3 - 36,5), P – (4,3 - 29,0), K – (1,6 - 37,8), Ca – (25,3 - 102,0), Mg – (1,5 - 7,6), Na – (0,5 - 3,3), S – (8,6 - 57,0) g·kg⁻¹ suchej masy; Mo – (0,29 - 5,01), Mn – (103,0 - 687,0), Fe – (492,0 - 19600,0), Cu – (15,2 - 93,5), Zn – (36,5 - 486,0), Cd – (0,136 - 0,950), Ni – (1,19 - 34,9), Pb – (1,33 - 24,4), B – (27,9 - 91,3) mg·kg⁻¹ suchej masy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ terminu zbioru cebul na przebieg pędzenia pięciu odmian tulipana

W latach 1995-1998 badano wpływ terminu zbioru, który przypadał kolejno na: 2, 3, 4, 5 i 6 tygodni po ogłowieniu roślin, na przebieg pędzenia i jakość kwiatów ciętych pięciu odmian tulipanów: Angelique, Blenda, Debutante, Gander’s Rhapsody i Leen van der Mark.
Stwierdzono, że termin zbioru miał istotny wpływ na długość okresu pędzenia poszczególnych odmian. Najkrótszą istotnie liczbą dni pędzenia charakteryzowały się tulipany, których cebule zebrano w trzech ostatnich terminach zbioru. Do osiągnięcia pełnej dojrzałości handlowej cebule zebrane w 4 tygodnie po ogłowieniu potrzebowały średnio 24 dni a zebrane w 5 i 6 tygodni po ogłowieniu średnio 23,7 dnia.
W procesie pędzenia termin zbioru cebul wpływał również w istotny sposób na ich wysokość handlową a także na świeżą masę kwiatów ciętych. Najwyższe rośliny uzyskano z cebul wykopanych w 4 tygodnie po ogłowieniu. Świeża masa kwiatów ciętych wzrastała wraz z opóźnianiem terminu zbioru i była największa w ostatnich dwóch terminach zbioru, czyli w 5 i 6 tygodni po ogłowieniu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wlasciwosci biochemiczne i fizykochemiczne gleby zanieczyszczonej metalami ciezkimi

Celem badań było określenie wpływu zanieczyszczenia gleby miedzią, cynkiem, niklem, ołowiem, chromem(III), chromem(VI), kadmem i rtęcią na aktywność dehydrogenaz glebowych, ureazy, fosfatazy kwaśnej i fosfatazy alkalicznej oraz stan zakwaszenia gleby, sumę wymiennych kationów zasadowych, kwasowość hydrolityczną, pojemność wymienną kationów i zawartość węgla organicznego. W wyniku badań stwierdzono, że gleba zanieczyszczona: miedzią, cynkiem, niklem, chromem(III), chromem(VI), kadmem, rtęcią i ołowiem charakteryzowała się niższą aktywnością enzymatyczną niż gleba niezanieczyszczona. Pod względem siły negatywnego oddziaływania metali ciężkich na aktywność poszczególnych enzymów można je uszeregować następująco: na dehydrogenazy - Cu > Zn > Cr(VI) > Hg > Ni > Cd > Cr(III), na ureazę - Cu > Hg > Zn > Ni > Cd > Cr(III) >Cr(VI) > Hg, na fosfatazę kwaśną - Cu > Ni > Zn > Cd > Cr(III) > Cr(VI) > Hg, na fosfatazę alkaliczną - Zn > Cu > Ni > Hg > Cr(VI). Zmiany w aktywności enzymatycznej związane były nie tylko z działaniem bezpośrednim poszczególnych metali ciężkich na enzymy, ale między innymi także z negatywnym ich wpływem na odczyn gleby. Szczególnie silnie zakwaszały glebę: miedź, cynk i nikiel.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zmiany właściwości fizycznych chleba bezglutenowego pod wpływem dodatku suszonej lucerny

Celem pracy było określenie zmian właściwości fizycznych chleba bezglutenowego  na bazie mąki ryżowej i kukurydzianej (1:1) pod wpływem dodatku suszonych liści lucerny. Lucernę  w formie proszku  dodawano do receptury chleba bezglutenowego w ilości 0, 2, 4, 6, 8 i 10%. Po wypieku określano podstawowe właściwości fizyczne chleba, cechy tekstury miękiszu (test TPA), barwę (L*a*b*) oraz wykonano jego ocenę organoleptyczną. Dodatek lucerny spowodował zmniejszenie wartości pH pieczywa z poziomu 5,1 (kontrolny) do 4,7 (10% lucerny). Istotne zmniejszenie objętości chleba bezglutenowego stwierdzono już przy 2% dodatku proszku lucerny. Dodatek lucerny w proszku zmienił barwę miękiszu, składowe L* i b* zmniejszały się, a wartość barwy a* wzrosła. Zaobserwowano zwiększenie twardości i sprężystości miękiszu chleba bezglutenowego dopiero po przekroczeniu 6 i 10% dodatku lucerny w proszku. Zastosowanie lucerny wpłynęło negatywnie na smak i zapach chleba, jednak – mając na uwadze jej walory zdrowotne – można zaakceptować 2 do 4% udziału tego surowca.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw naturalnych oslon z kukurydzy na plonowanie papryki slodkiej w polu

W latach 1993 - 1994 badano wpływ naturalnych osłon z roślin kukurydzy pastewnej (odmiana Mona) na plonowanie papryki słodkiej (odmiana Fen). Wykazano pozytywny wpływ ocenianych osłon na wczesność i wysokość plonu owoców papryki słodkiej. Udowodniono wpływ odległości od osłony na plonowanie papryki słodkiej na polu osłanianym. Wyższy plon handlowy owoców otrzymano z roślin papryki słodkiej uprawianych w odległości od trzech do dziesięciu metrów od osłony.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Siła pociągowa w rolnictwie polskim w świetle porównań międzynarodowych

Liczba użytkowanych w rolnictwie światowym ciągników wynosi 25,9 milionów (0,59 sztuk w przeliczeniu na 100 ha UR i 1,88 sztuk w przeliczeniu na 100 ha gruntów ornych). Liczba ciągników na 100 ha UR (0,12-42,91) i kombajnów zbożowych na 100 ha zbóż (0,01-50.67) jest silnie zróżnicowana. W Polsce mamy 7,2 ciągnika na 100 ha UR. Istotne różnice występują nie tylko pomiędzy krajami uprzemysłowionymi a krajami rozwijającymi się, lecz także w obrębie poszczególnych grup krajów. Przeciętna liczba ciągników na 100 ha UR zależy od struktury obszarowej gospodarstw. W krajach rozwijających się istotną rolę odgrywają zwierzęta robocze.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zespoly dzdzownic [Oligochaeta: Lumbricidae] warstwy ornej gleby plowej w rozny sposob uzytkowanej

Badania nad występowaniem dżdżownic w glebie płowej przeprowadzono w oparciu o statyczne 31 letnie doświadczenie nawozowe oraz dwa pola odłogowane. Wśród występujących gatunków stwierdzono dominację Apporectodea caliginosa, który stanowił 87% populacji dżdżownic. Najliczniejszy pojaw Lumbricidae odnotowano w pierwszej dekadzie sierpnia. Na liczebność i biomasę dżdżownic istotny wpływ miały właściwości fizykochemiczne gleby, a także sposób jej użytkowania. Najwyższe średnie zagęszczenie oraz najwyższą biomasę stwierdzono na odłogu 10-letnim. Uzyskane wartości były znacznie wyższe niż na polu uprawnym, gdzie stosowano klasyczny płodozmian. Na obiektach, na których porównywano trzy systemy nawożenia, największe zagęszczenie wystąpiło na stanowiskach nawożonych corocznie obornikiem w porównaniu z nawożonymi gnojowicą i NPK.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw sposobu uzytkowania malego stawu na ilosc odprowadzanych skladnikow chemicznych

Celem badań była ocena ilościowa procesów erozji chemicznej w regionie Wzgórz Trzebnickich na przykładzie zlewni Mielnicy. Badano wpływ małych zbiorników wodnych na akumulację wymywanych składników chemicznych. Określając ich ilości posłużono się bezpośrednimi badaniami terenowymi oraz analizami laboratoryjnymi. Bilansując wielkości doprowadzane i wynoszone z każdego stawu posłużono się metodą przepływ-stężenie. Pozwoliło to na ocenę sposobu użytkowania oraz roli małych zbiorników wodnych w transporcie niektórych składników materii. Badania prowadzono w latach hydrologicznych 1997/1998 - 1999/2000.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wplywu kilku podlozy na plonowanie ogorka szklarniowego

W latach 1990 - 1992 w Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie przeprowadzono badania nad wpływem kilku podłoży organicznych na plonowanie i jakość plonu ogórka szklarniowego odm. Aramis F₁. Doświadczenie założono w szklarni gruntowej, metodą losowanych bloków w trzech powtórzeniach. Ocenie poddano następujące podłoża: podłoże pieczarkowe zmieszane z ziemią kompostową w stosunku objętościowym 1:1, podłoże pieczarkowe z dodatkiem torfu w stosunku 1:2, podłoże pieczarkowe i kora z drzew iglastych w stosunku objętościowym 1:2, kora z drzew iglastych i torf wysoki w stosunku objętościowym 1:1, torf wysoki. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono dużą przydatność podłoża pieczarkowego z dodatkiem komponentów do uprawy ogórka szklarniowego. Najwyższe plony uzyskano na podłożu stanowiącym mieszaninę podłoża pieczarkowego i torfu. Jakość plonu była dobra, o czym świadczy wysoki odsetek plonu handlowego w ogólnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ regulatorów wzrostu na zawartość mikroelementów w bulwach ziemniaka

W pracy przebadano wpływ stosowania dwóch syntetycznych regulatorów wzrostu Mivalu i Moddusa 250 ME na zasobność bulw ziemniaka w żelazo, miedź, mangan i cynk. Substancję czynną Mivalu jest 1 chlorometylosilatran a Moddusa cimektakarb. Regulatory wzrostu stosowano do oprysku sadzeniaków lub naci pięciu odmian ziemniaka. Zawartość mikroelementów oznaczono metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej (ASA). Zastosowane regulatory wzrostu modyfikowały koncentracje mikroelementów w bulwach badanych odmian ziemniaka. Zarówno Mival jak i Moddus niezależnie od sposobu stosowania obniżały koncentrację żelaza i cynku a podwyższały zawartość manganu i miedzi w bulwach większości badanych odmian.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wykorzystanie przewodnictwa wlasciwego do oceny przemian jakosciowych w osadach sciekowych podczas kompostowania i wermikompostowania

W pracy wykazano przydatność pomiarów przewodnictwa właściwego wodnych zawiesin osadów ściekowych z dodatkiem słomy (20, 40, 60%) do analizy zmian podczas ich kompostowania i wermikompostowania. Stwierdzono, że przewodnictwo początkowo rosło, osiągało wartość maksymalną po 3 miesiącach kompostowania i wermikompostowania, a następnie obniżało się. Wysokie wartości przewodnictwa właściwego przypadały na okres kiedy stwierdzano największe ubytki materii organicznej.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc skladnikow nawozowych oraz metali ciezkich i ich frakcji w kompostach z odpadow komunalnych

Analizowany kompost z odpadów komunalnych w Katowicach ma dobre właściwości nawozowe, ponieważ zawiera od 33,1 do 45,9% s.m. substancji organicznej. W wielu przypadkach nie przekracza dopuszczalnych normą zawartości metali ciężkich (Cu, Zn, Cd, Pb, Cr, Ni, Co, Mn), natomiast głównym czynnikiem ograniczającym jego przyrodnicze zastosowanie jest nadmierna zawartość szkła, ceramiki i innych części twardych, która wynosi od 2,0 do 2,6% s.m. Ze względu na fakt, iż całkowita zawartość metali ciężkich nie dostarcza nam wystarczających informacji na temat zachowania się ich w środowisku glebowym, przeprowadzono badania sekwencyjnej ekstrakcji chemicznej, która pozwoliła wskazać na tempo uwalniania się poszczególnych metali.
W badanych kompostach metale ciężkie w najwyższym stopniu związane są z frakcjami: tlenków żelaza i manganu, materią organiczną i pozostałością (poza cynkiem, manganem i ołowiem, które dodatkowo związane są z węglanami). We frakcji I (wymiennej) i frakcji II (węglanowej) związane są głównie miedź, cynk i mangan.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Reakcja drobnoustrojow na zanieczyszczenie gleby benzyna olowiowa

W doświadczeniu wazonowym badano wpływ zanieczyszczenia gleby benzyną ołowiową (w dawkach: 0, 2, 4, 6 cm³‧kg⁻¹ gleby) na liczebność bakterii oligotroficznych, kopiotroficznych, promieniowców i grzybów, oraz na plonowanie rzepaku i marchwi. Podjęto także próby łagodzenia skutków zanieczyszczenia gleby poprzez nawożenie organiczne słomą jęczmienną (w ilości 5 g‧kg⁻¹ gleby) i mocznikiem (100 mg N i 200 mg N‧kg⁻¹ gleby).
Związki ropopochodne powodowały zachwianie równowagi mikrobiologicznej gleby, powodując wzrost liczebności bakterii oligotroficznych i kopiotroficznych oraz promieniowców i zmniejszenie liczebności grzybów. Stwierdzono toksyczne działanie substancji ropopochodnych na kiełkowanie, wzrost i rozwój testowanych roślin. Nawożenie organiczne słomą i mocznikiem w niewielkim stopniu niwelowało toksyczne działanie benzyny na testowane drobnoustroje i rośliny.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Substrat humusowy jako efekt kompostowania osadow sciekowych

W procesie 9 miesięcznego kompostowania mieszanki osadów ściekowych, słomy żytniej i obornika brojlerów kurzych, metodą technologii SDE (System Dla Ekologii) wytworzono EKO SUBSTRAT HUMUSOWY (ESH). W substracie oznaczono właściwości chemiczne i biologiczne: odczyn, zawartość materii organicznej, węgiel organiczny, azot ogólny, makroskładniki, metale ciężkie, rozpuszczalne związki próchniczne węgla i azotu oraz ogólną liczebność bakterii, promieniowców, grzybów, kopiotrofów, oligotrofów, Salmonella i jaja pasożytów Ascaris, Toxocara i Trichuris.
Stwierdzono, że przebadany ESH spełniał kryteria dobrego „nawozu" wzbogacającego gleby w próchnicę. Zawierał ponad 42% materii organicznej w suchej masie, cechował się wysoką zawartością węgla i azotu (17,84% - C org. i 2,26% - N org.) w suchej masie, stosunkowo dużą zawartością magnezu (ponad 32 g‧kg⁻¹ s.m.). Stosunek C : N w próchnicy wynosił jak 8:1. Główny składnik próchnicy stanowiły kwasy huminowe.
Uzyskany substrat nie stanowił zagrożenia pod względem sanitarnym.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo