rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ napowietrzania na efektywność usuwania fosforu ze ścieków metodą roztwarzania metali

Degradacja środowiska przyrodniczego i zwiększająca się świadomość społeczna są przyczyną nasilania się w ostatnich latach prac nad zagadnieniami oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych. Jedną z propozycji jest zastosowanie metody roztwarzania metali w połączeniu z procesem napowietrzania. Jony metalu wprowadzone są do roztworu na skutek korozji, zastępując stosowane dotychczas w procesie koagulacji dozowanie koagulantu. Podobnie jak w procesie ko-agulacji obserwuje się wytrącanie osadów zawierających między innymi związki fosforu. Część żelaza pozostaje w roztworze w formie rozpuszczonej lub koloidalnej (problem ten występuje podczas stosowania wszystkich metod strąceniowych). Aby zmniejszyć wtórne zanieczyszczenie związkami żelaza ścieków oczyszczanych metodą roztwarzania metali zaproponowano połączenie jej z procesem napowietrzania. Celem pracy było określenie, jak napowietrzanie wpłynie na efekt usuwania związków fosforu ze ścieków. Badania przeprowadzono w układzie dynamicznym z zastosowaniem ścieków syntetycznie preparowanych. Stwierdzono, iż napowietrzanie ścieków spowodowało dalszy wzrost efektywność usuwania fosforu i to zarówno w formie ortofosforanowej (o 46%-96%), jak fosforu ogólnego (o 16%-26%). Uzyskane wyniki wskazują na zasadność zastosowania procesu napowietrzania, celem zmniejszenia stężenia związków żelaza w odpływających ściekach. Zastosowanie napowietrzania ścieków po procesie oczyszczania metodą roztwarzania metali pozwoliło zmniejszyć stężenie żelaza w odpływie o 22-50%, nie powodując pogorszenia efektów usuwania związków fosforu.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza uproszczonych równań dynamiki adsorpcji

W zależności od układu, w jakim realizowany jest proces adsorpcji, do jego matematycznego opisu można zastosować równania kinetyki, statyki oraz dynamiki adsorpcji. Najbardziej ogólnym modelem do opisu przebiegu procesu adsorpcji w układzie porcjowym jest model oparty o równanie pola stężeń adsorbatu w wewnętrznej strukturze absorbentu. Dynamika adsorpcji rozpatruje czasowo-przestrzenny rozkład adsorbatu w złożu adsorpcyjnym. W niniejszej publikacji przedstawiono analizę oraz praktyczne wykorzystanie wybranych równań dynamiki procesu adsorpcji do obliczania czasu pracy złoża sorbentu w układzie przepływowym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza efektywności kosztowej indywidualnych systemów usuwania i oczyszczania ścieków

W referacie przedstawiono charakterystyki najczęściej stosowanych w województwie podlaskim indywidualnych systemów usuwania i oczyszczania ścieków. Dla tych systemów określono wielkości wskaźników rocznych, miesięcznych i jednostkowych kosztów usuwania i oczyszczania ścieków. Następnie przeprowadzono analizę porównawczą tych wskaźników. Umożliwiła ona wybór indywidualnego systemu usuwania i oczyszczania ścieków, charakteryzującego się minimalnym kosztem. W ramach referatu opisano również przykład Programu Budowy Przydomowych Oczyszczalni Ścieków, realizowanego na terenie gminy Dąbrowa Białostocka.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
System geoinformacyjny do tworzenia map akustycznych dróg

Systemy geoinformacyjne GIS wspomagają procesy decyzyjne w zakresie zrównoważonego zarządzania m.in. ochroną środowiska i infrastrukturą drogową. Ich stosowanie wiąże się z badaniami oddziaływań czynników środowiskowych oraz analizą informacji dotyczącej infrastruktury przestrzennej. W artykule przedstawiono budowę systemu geoinformacyjnego służącego do tworzenia map akustycznych. Podano przykład oceny klimatu akustycznego w sąsiedztwie dróg, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie na środowisko.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ prądu elektrycznego na procesy nitryfikacji i denitryfikacji na czterostopniowym złożu tarczowym

Konieczność zwiększania skuteczności procesów usuwania związków azotu ze ścieków prowadzi do opracowywania nowych metod biologicznych lub poprawy efektywności już stosowanych rozwiązań technicznych. Proces ten dotyczy także biologicznych złóż obrotowych, które w ostatnich latach zaczęły odgrywać znaczącą rolę w małych i średnich oczyszczalniach do oczyszczania ścieków przemysłowych i bytowo-gospodarczych. Kierunek zmian dotyczy m.in.: wprowadzania nowych konstrukcji wypełnień, stosowania różnych napędów wprawiających materiał wypełniający w ruch obrotowy, wydłużania czasu retencji ścieków w komorze, różnych technik dostarczania ścieków do reaktora, prowadzenia biodegradacji zanieczyszczeń z procesami elektrochemicznymi oraz współpracy złóż biologicznych z metodą osadu czynnego. W niniejszej pracy przedstawione zostały badania prowadzone w skali ułamkowo-technicznej na elektro-biologicznym złożu tarczowym pracującym w układzie czterostopniowym w warunkach przepływu prądu elektrycznego o gęstości: 4,2 mAm-2. Katodą były tarcze ze stali nierdzewnej z unieruchomioną błoną biologiczną, natomiast anodą - elektroda aluminiowa zamontowana w zbiorniku przepływowym złoża. Równolegle prowadzone były badania na czterostopniowym złożu tarczowym w warunkach konwencjonalnych (gdy nie przepływał prąd elektryczny), w którym czwarty stopień, w celu prowadzenia procesu denitryfikacji, był hermetycznie przykryty. Badania nie wykazały wpływu przepływu prądu elektrycznego na sprawność utleniania związków azotu. Na elektro-biologicznym złożu tarczowym uzyskano ponad 97% sprawność nitryfikacji i niewiele niższą w warunkach konwencjonalnych - około 96%. Stwierdzono natomiast, na podstawie przeprowadzonej analizy wariancji, przy użyciu testu nieparametrycznego Friedmana, wpływ przepływu prądu elektrycznego na efektywność denitryfikacji. W warunkach przepływu prądu elektrycznego obserwowano ponad 41% sprawność procesu redukcji związków azotu utlenionych w procesie nitryfikacji. W warunkach konwencjonalnych obserwowano 35% efektywność denitry-fikacji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ ścieków mleczarskich na frakcje CHZTścieków komunalnych

Celem pracy było określenie wpływu ścieków mleczarskich na skład ścieków komunal-nych dopływających do oczyszczalni ścieków. Porównano skład i podatność na mechaniczno-biologiczne oczyszczanie ścieków komunalnych z dużym udziałem ścieków mleczarskich oraz ścieków komunalnych bez znaczącego udziału ścieków przemysłowych. W celu dokonania oznaczeń fizykochemicznych zostały pobrane próbki: ścieki surowe (I), ścieki po oczyszczaniu mechanicznym (II), ścieki z poszczególnych faz procesowych SBR (III-VI), ścieki oczyszczone (VII). Metodyka ozna-czania frakcji ChZT została opracowana na podstawie wytycznych ATV-131. Badania prowadzono w dwóch seriach - w 2008 i 2010 roku w ściekach w oczyszczalni w Sokółce. Średnia wartość ChZT w dopływie do oczyszczalni wynosiła 2280 mgO2/dm3 w I serii badań oraz 678 mgO2/dm3 w II serii badań. W całkowitym ChZT surowych ścieków komunalnych z dużym udziałem ścieków z przemysłu mleczarskiego w 2008 roku dominującymi frakcjami były: rozpuszczona łatwo biodegradowalna (SS = 39,4% w całkowitym ChZT) i cząsteczkowa wolno biodegradowalna (XS = 44,7% w całkowitym ChZT). Podczas II serii badawczej w 2010 roku w dopływie dominowały frakcje ChZT: rozpuszczona biodegradowalna SS z 26,9 udziałem procentowym w całkowitym ChZT oraz cząsteczkowa wolno biodegradowalna XS z 51,5 udziałem procentowym w całkowitym ChZT.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zjawisko smogu na tle jakości powietrza we Wrocławiu w latach 2012–2016

Jakość powietrza atmosferycznego w ostatnich latach uległa ogólnej poprawie, jednak wciąż zdarzają się sytuacje, w których warunki emisji zanieczyszczeń do atmosfery w połączeniu ze specyficznymi warunkami meteorologicznymi sprawiają, że krótkoterminowe wskaźniki jakości powietrza przekraczają dopuszczalne normy. W miesiącach styczeń-marzec 2017 r. bardzo nagłośnione przez media było zjawisko smogu szczególnie w dużych aglomeracjach miejskich. W pracy dokonano analizy statystycznej stężenia pyłu zawieszonego PM10 – frakcje o średnicy cząstek mniejszej niż 10 μm (utożsamianego ze smogiem) w latach 2012–2017 we Wrocławiu. Celem pracy było porównanie rzeczywistych stężeń PM10 w okresie X–IV 2016/2017 z poprzednimi i weryfikacja informacji o wyjątkowo złym stanie powietrza w ostatnim czasie. Wskazano statystyczne podobieństwa i różnice w zmienności wartości tego wskaźnika w okresie X–IV 2016/2017 na tle poprzednich pięciu lat we Wrocławiu. Wykazano brak istotnych różnic w jakości powietrza w ostatnim okresie w porównaniu do poprzednich.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Inwazyjne antropofity na murszejącym drewnie i wykrociskach w lasach Karkonoszy

Na murszejącym drewnie i na wykrociskach w lasach Karkonoszy stwierdzono trzy inwazyjne antropofity, tj.: dwie rośliny naczyniowe – Digitalis purpurea L. i Impatiens parviflora DC. oraz jeden mech – Orthodontium lineare Schwägr. Stanowi to zaledwie 1,9% flory analizowanych siedlisk (1,1% flory mchów, 2,9% flory roślin naczyniowych) i 3,5% kenofitów znanych we florze kwiatowej Sudetów. Gatunki te rosły przeważnie sporadycznie i z niską frekwencją, na 3,5% zbadanych obiektów (na 3,1% murszejących kłód i pniaków oraz na 5,6% elementów składowych wykrocisk), we wszystkich typach zbiorowisk leśnych w granicach Karkonoskiego PN i poza nim. Obecnie inwazyjne kenofity nie zagrażają różnorodności narażonej na wyginięcie flory epiksylicznej. Omawiane siedliska wydają się wykazywać odporność na wnikanie antropofitów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Reemisja związków rtęci w czasie unieszkodliwiania osadów ściekowych

Metody unieszkodliwiania lub zagospodarowania osadów ściekowych polegają na ich składowaniu, wykorzystaniu rolniczym, produkcji kompostu, biogazu oraz przekształcaniu termicznym. Produkcja osadów ściekowych w roku 2013, uzyskanych z komunalnych oczyszczalni ścieków, wynosiła w Polsce 540,3 tys. Mg (s.m). Na sposób zagospodarowania osadów ściekowych ma wpływ ich jakość. Osady ściekowe, przeznaczone do wykorzystania przyrodniczego powinny spełniać wymogi bezpieczeństwa chemicznego, sanitarnego oraz środowiskowego. Zawartość metali ciężkich, w tym rtęci decyduje o sposobie unieszkodliwiania osadów ściekowych. W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące zawartości związków rtęci w kompostowanych osadach ściekowych oraz osadach poddawanych suszeniu i spalaniu. Podczas spalania i suszenia osadów ściekowych powstają lotne związki rtęci, które mogą być emitowane do atmosfery. Frakcjonowanie rtęci w kompostowanych osadach ściekowych wykazało, że rtęć w kompoście występuje głównie we frakcji utlenialnej (organicznej) oraz we frakcji rezydualnej, czyli w formach które są trudno dostępne dla środowiska.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Proces wytwarzania granulatów z drobnych frakcji węglowych pod kątem ich wykorzystania w procesie zgazowania

W artykule zaprezentowano rezultaty testów wytwarzania granulatów paliwowych z drobnoziarnistych frakcji węglowych. Surowcem stosowanym do badań były wybrane drobnoziarniste frakcje węglowe – muł węglowy oraz flotokoncentrat, pozyskane z procesu wzbogacania węgla w kopalniach węgla kamiennego. Celem przeprowadzonych prac było opracowanie receptury i parametrów procesu wytwarzania granulatu o właściwościach fizykochemicznych, umożliwiających ich transport, dozowanie oraz zgazowanie w złożu stałym i fluidalnym. W pracy określono udział poszczególnych składników (mułu i flotokoncentratu węglowego oraz spoiw) oraz warunki granulowania z wykorzystaniem techniki aglomeracji metodą otaczania na granulatorze talerzowym. Stwierdzono, że mieszanka składająca się z 30 cz. wag. mułu i 70 cz. wag. flotokoncentratu węglowego, wzbogacona cementem portlandzkim w ilości 3% w stosunku do suchej masy składników węglonośnych, pozwala na uzyskanie granulatu paliwowego spełniającego wymagania dla ich zgazowania w instalacjach badawczych IChPW (zgazowanie fluidalne i w złożu stałym) pod względem wartości opałowej, zawartości popiołu, granulacji i wytrzymałości mechanicznej.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Próby usuwania wybranego środka ochrony roślin ze ścieków metodą koagulacji wapnem

Stosowanie wapnia pozwala na usunięcie ze ścieków nie tylko koloidów i trudno opadających zawiesin (koagulacja), ale także fosforanów (strącanie i koagulacja), amoniaku (desorpcja), metali ciężkich (strącanie), znacznej części organicznych związków rozpuszczonych (adsorpcja), jak również bakterii i wirusów (dezaktywacja). W zależności od wartości pH ścieków podczas koagulacji rozróżnia się dwa zasadnicze rodzaje koagulacji wapnem: koagulacja małymi dawkami wapna (Low Lime Process - LLP), prowadzona w przedziale pH od 9,5 do 10,5 oraz koagulacja dużymi dawkami wapnia (High Lime Process - HLP), prowadzona przy pH powyżej 10,5; najczęściej w przedziale pH od 11,0 do 11,5. W ramach niniejszej pracy sprawdzano laboratoryjnie skuteczność usuwania wybranego herbicydu - Aminopielika D (oznaczonego w postaci kwasu 2,4-D) ze ścieków w metodą koagulacji wapnem przy podaniu małej i dużej dawki koagulanta. Badano skuteczność eliminacji samej substancji aktywnej jak też pozostałych parametrów ścieków jak: azot amonowy, azot azotanowy (V), fosforany, BZT5, ChZT. Badania prowadzono przy różnych czasach mieszania przy obu dawkach wapna.Przeprowadzone badania udowodniły, że jest to metoda pozwalająca na skuteczne oczyszczenie ścieków ze wszystkich zanieczyszczeń. Substancję aktywną ze środka ochrony roślin wyeliminowano ze ścieków przy wszystkich dawkach. Prawdopodobnie zanieczyszczenia zawarte w ściekach mogły ulegać procesowi sorbokoagulacji na wytrąconym osadzie skoagulowanym. Po procesie koagulacji ważnym problemem jest unieszkodliwienie powstałych osadów, co przyczynia się do poszukiwania innych metod usuwania badanego herbicydu ze ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ przygotowania próbek na wynik frakcjonowania chemicznego chromu w osadach rzecznych zanieczyszczonych ściekami garbarskimi

Frakcjonowanie chemiczne jest powszechnie stosowane do oceny mobilności i biodostępności metali ciężkich obecnych w stałych próbkach środowiskowych. Choć wynik frakcjonowania chemicznego może być determinowany sposobem przygotowania próbek do badań, w przypadku prac dotyczących oceny środowiskowych skutków zanieczyszczenia chromem to zagadnienie jest często niedoceniane. Celem tych badań była ocena wpływu sposobów przygotowania próbek na wyniki frakcjonowania chemicznego chromu zdeponowanego w osadach rzecznych zanieczyszczonych ściekami garbarskimi. Uwagę skoncentrowano na ocenie wpływu suszenia i rozdrobnienia osadów. Frakcjonowanie prowadzono zgodnie z procedurą Tessiera, umożliwiającą podział zawartości chromu na pięć frakcji o różnej mobilności i biodostępności (jonowymienną, węglanową, tlenkową, organiczną i pozostałą). Wykazano, że rozdrabnianie osadów nie jest właściwym sposobem przygotowania próbek do badań ponieważ zmienia znacząco wyniki frakcjonowania i tym samym może prowadzić do błędnej oceny mobilności i biodostępności chromu zdeponowanego w osadach rzecznych. Suszenie osadów w zakresie temperatur 20–105 °C nie zmienia pierwotnej dystrybucji chromu między fazy biogeochemiczne.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie dezintegracji hybrydowej do poprawy stabilizacji beztlenowej osadu ściekowego

Zastosowanie chemiczno-termicznej dezintegracji osadu czynnego przed beztlenową stabilizacją osadu czynnego, przyczynia się do intensyfikacji rozkładu związków organicznych i zwiększania efektywności procesu w porównaniu z fermentacją osadu czynnego surowego. Praca przedstawia wyniki badań wpływu hybrydowego procesu dezintegracji, z wykorzystaniem procesu alkalizacji (pH ≈ 9) i zamrażania/rozmrażania suchym lodem (dawka objętościowa suchego lodu do osadu 1 : 0,75) na osad czynny nadmierny oraz na przebieg procesu fermentacji metanowej mezofilowej. W wyniku przeprowadzanych badań stwierdzono, że dla osadu nadmiernego niepoddawanego procesowi dezintegracji, wartość ChZT stanowiła średnio 100 mg/dm<sup>3</sup> natomiast chemiczno-termiczny proces dezintegracji osadu czynnego nadmiernego, skutkował wzrostem stężenia materii organicznej w cieczy nadosadowej (wyrażonej zmianą wartości rozpuszczonego chemicznego zapotrzebowania tlenu – ChZT) do ok. 1890 mg/dm<sup>3</sup>. Wykorzystanie zdezintegrowanego osadu i doprowadzenie go do reaktorów fermentacyjnych wpływało, w zależności od jego udziału objętościowego w reaktorach, na produkcję biogazu oraz wydatek. Materiał badawczy z dodatkiem 50% osadu po dezintegracji hybrydowej spowodował najwyższy przyrost produkcji biogazu, w porównaniu do pozostałych próbek – 2,933 dm<sup>3</sup>, (wydajność lepsza o 15,2%), a najwyższy wydatek osiągnięto w próbce z udziałem 30% objętościowych osadu zdezintegrowanego hybrydowo – 0,482 dm<sup>3</sup> /g<sub>s.m.org. usuniętej</sub>. Zastosowany proces hybrydowy jest łatwy i prosty do implementacji w pełnej skali technicznej, a ponadto, nie wpływa na zmianę wartości pH osadu wprowadzanego do komór fermentacyjnych (suchy lód powoduje neutralizację uprzednio zalkalizowanego osadu).

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Efektywność pracy oczyszczalni ścieków w Hajnówce i propozycja jej modernizacji

W artykule przedstawiono charakterystykę dopływających ścieków surowych oraz ścieków oczyszczonych w oczyszczalni w Hajnówce. Dokonana analiza efektywności pracy przedmiotowej oczyszczalni stała się podstawą do zaprojektowania jej rozbudowy. W pracy przedstawiono opis aktualnej technologii oczyszczania ścieków oraz stan gospodarki osadowej. Przedstawiony został także zaproponowany zakres rozbudowy, który jest wynikiem wcześniej przeprowadzonych analiz wyników badań z lat 2003-2010 oraz wizji lokalnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Określenie zmian stężenia zanieczyszczeń w profilu oczyszczalni ścieków mleczarskich Na przykładzie S.M. Mlekovita w Wysokiem Mazowieckiem

Ścieki mleczarskie charakteryzują się znacznie wyższymi wartościami wskaźników zanieczyszczeń w stosunku do ścieków komunalnych, jak również wahaniem ładunku. Prawidłowa eksploatacja oczyszczalni wymaga monitorowania parametrów procesu oczyszczania, jak i efektywności poszczególnych jego etapów. Przedstawione wyniki badań z jednej z największych oczyszczalni ścieków mleczarskich w Polsce wykazały bardzo wysoką efektywność oczyszczania takich ścieków. Analizowane ścieki pochodzące z zakładu w Wysokiem Mazowieckiem charakteryzowały się wysoką zawartością BZT5 (2350 mgO2/dm3), ChZT (2990  mgO2/dm3) i azotanów V (54,5 mgN-NO3-/dm3). Stwierdzono znaczne oddziaływanie odcieków z przeróbki osadów ściekowych na proces usuwania związków organicznych oraz biogenów. Zawartość azotu amonowego w ściekach surowych wynosiła 1,9 mg N-NH4+/dm3, natomiast w odciekach 18,7 mg N-NH4+/dm3.Wzrost ładunku ścieków odprowadzanych z zakładu mleczarskiego jest główną przyczyną planowanej modernizacji oczyszczalni z uwzględnieniem obecnego i docelowego ładunku ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Gospodarczo-społeczne znaczenie zbiorników zaporowych – studium kaskady Soły

W artykule przedstawiono funkcje zbiorników zaporowych pod kątem przydatności gospodarczo-społecznej. Jako przykład wybrano zbiorniki trójstopniowej kaskady rzeki Soły (Tresna, Porąbka, Czaniec), która znajduje się w południowej części województwa śląskiego. Kaskada jest zintegrowanym systemem retencyjnym, ale poszczególne zbiorniki pełną różne funkcje. Omówiono rolę zbiorników w ochronie przeciwpowodziowej (Tresna, Porąbka), w zaopatrzeniu w wodę pitną (Czaniec), w produkcji energii elektrycznej (Porąbka), w rekreacji (Porąbka, Tresna), w dostarczaniu kruszywa skalnego (Tresna). Wykazano duże znaczenie kaskady dla rozwoju gospodarczego regionu. W zakończeniu dyskutowano na temat kontrowersji wokół budowy i użytkowania zbiorników zaporowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena fitotoksyczności wody poddanej działaniu pola magnetycznego

W artykule przedstawiono wybrane aspekty teoretyczne magnetycznego kondycjonowania wody oraz obszary zastosowań tej technologii. Zbadano przydatność testów fitotoksyczności do oceny wpływu wody poddanej działaniu pola magnetycznego na rośliny wyższe. Badania obejmowały zarówno hamowanie kiełkowania nasion jak i wzrostu korzenia lepidium sativum. Uzyskane wyniki pozwoliły na stwierdzenie, że zaobserwowana inhibicja kiełkowania jak i wzrostu korzenia jest zależna od czasu kontaktu wody z polem magnetycznym.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka