rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ wybranych parametrów iskrowego spiekania plazmowego (SPS) na właściwości spieków z proszku stali 316L

W artykule przedstawiono wyniki badań właściwości stali 316L spiekanej w temperaturze 1000 i 1100°C przy ciśnieniu prasowania 5, 25 i 50 MPa. Do jej wytworzenia zastosowano metodę iskrowego spiekania plazmowego (SPS). Otrzymano spieki charakteryzujące się gęstością wynoszącą od 6,42 do 7,82 g/cm3, której odpowiada porowatość 19,75–2,25%. Stwierdzono, że wraz ze wzrostem temperatury spiekania oraz ciśnienia prasowania zwiększa się gęstość oraz wytrzymałość na ściskanie spieków. Największą twardością charakteryzują się spieki wytworzone przy ciśnieniu prasowania wynoszącym 50 MPa i temperaturze spiekania 1000 i 1100°C, która wynosi odpowiednio 182 HV 0,01 i 192 HV 0,01.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Plastyczne kształtowanie miedzi w technologii zgniatania obrotowego

W artykule przedstawiono wyniki tłoczenia i zgniatania obrotowego wydłużającego współbieżnego wytłoczek z technicznie czystej miedzi. Wyniki twardości wskazują, że technologia zgniatania obrotowego jest bezkonkurencyjną metodą obróbki wytłoczek, pozwalającą realizować wydłużanie ścianki pobocznicy bez międzyoperacyjnej obróbki cieplnej zmiękczającej. Zgniatanie obrotowe, w odróżnieniu od innych metod wyciągania ścianki pobocznicy, nie powoduje istotnego zwiększenia twardości ścianki (wzrostu umocnienia), dzięki czemu po procesie zgniatania możliwe są kolejne operacje kształtowania.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Kształtowanie obrotowe wyrobów z blachy perforowanej

Rozwój technologii kształtowania obrotowego związany jest zapotrzebowaniem różnych gałęzi przemysłu na wyroby w kształcie powłok osiowo symetrycznych. W związku z licznymi zapytaniami do Instytutu Obróbki Plastycznej dotyczącymi możliwości kształtowania obrotowego wyrobów z blachy perforowanej, badania takie  zostały przeprowadzone w ramach pracy statutowej: Badania innowacyjnych technologii tłoczenia, wyoblania i zgniatania obrotowego, szczególnie wyrobów o złożonych kształtach z trudno odkształcalnych i szybko umacniających się materiałów z wykorzystaniem nowoczesnych technik komputerowych. W artykule przedstawiono wyniki badań procesu wyoblania części wykonanych z ocynkowanego ogniowo materiału perforowanego  Z-275 DX51D oraz materiału perforowanego DC01. W ramach badań został sprawdzony wpływ wielkości otworów perforacji oraz wpływ niedziurkowanego kołnierza z litego materiału na możliwości kształtowania obrotowego .

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ temperatury i prędkości odkształcania na naprężenie uplastyczniające blach ze stopu magnezu AZ31

Praca dotyczy badań właściwości mechanicznych jednego ze stopów magnezu, który
ze względu na jego mały ciężar właściwy jest coraz częściej wykorzystywany w przemyśle
motoryzacyjnym, w celu obniżenia masy elementów konstrukcyjnych pojazdów.
Omawiany w pracy materiał to stop magnezu z aluminium, cynkiem i manganem
o nazwie handlowej AZ31B. Chociaż stop ten jest bardzo atrakcyjny ze względu na
jego małą gęstość (możliwość wykorzystania w konstrukcjach lekkich), to kształtowanie
z niego elementów nadwozi samochodowych jest znacznie utrudnione przez
jego niską odkształcalność w temperaturze otoczenia. W celu wytwarzania bardziej
skomplikowanych wyrobów ze stopu magnezu AZ31B wymagane jest jego podgrzanie.
Chcąc zastąpić dany element stalowy elementem z tego stopu, należy również
pamiętać, że stop AZ31B charakteryzuje się niższym modułem sprężystości podłużnej
niż stal (mniejsza sztywność). Praca przedstawia wyniki badań wpływu temperatury
oraz prędkości odkształcania na przebieg naprężeń uplastyczniających dla blach z tego
stopu. W pracy opisano stanowisko badawcze i metodologię przeprowadzania prób
jednoosiowego rozciągania. Badania przeprowadzono przy 2 prędkościach odkształ-
cania, w 5 temperaturach 21, 100, 200, 300 oraz 350°C. Wyznaczono parametry wytrzymałościowe
takie, jak: umowna granica plastyczności, moduł Younga, naprężenie
maksymalne i wydłużenie w momencie zerwania. Wykazano, że wraz ze wzrostem
temperatury poziom naprężeń uplastyczniających maleje, a wydłużenie całkowite przed
zerwaniem wyraźnie rośnie; poprawiają się tym samym właściwości plastyczne badanego
stopu magnezu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowa technologia infiltracji (impregnacji) porowatych struktur układów tribologicznych z cząstkami smarów stałych i powłok otrzymywanych technologią metalurgii proszków

W skali światowej ok. 30–50% energii produkowanej corocznie pochłaniają opory
tarcia. Ważnymi zjawiskami towarzyszącymi tarciu, o dużym znaczeniu technicznym,
są procesy zużywania materiałów trących oraz smarowanie. Zużycie tribologiczne jest
rodzajem zniszczenia powierzchni spowodowanego procesami tarcia, w którym następuje
zmiana struktury i fizycznych własności warstw wierzchnich obszarów styków,
jak również lokalne ubytki masy. Intensywność zużycia tribologicznego zależy od odporności
na ścieranie obszarów tarcia warstw wierzchnich oraz od rodzaju oddzia-
ływania. W celu wydłużenia czasu użytkowania części maszyn cząstki smarów stałych
są zwykle dodawane do proszków metali przed procesem spiekania. Jednak skuteczność
działania tych materiałów jako smarów jest bardzo niska ze względu na
degradację termiczną podczas spiekania detali proszkowych. W takim przypadku
technika ciśnieniowej impregnacji spieczonych części proszkowych wydaje się być
dobrym rozwiązaniem. Dlatego tak ważnym elementem jest dobranie odpowiedniego
smarowania oraz modyfikacja warstwy wierzchniej. W pracy przedstawiono wyniki
badań nad nową technologią impregnacji ciśnieniowej. Metoda ta stosowana jest do
modyfikacji tulei ślizgowych. Istotnym elementem nowo opracowanej technologii są
parametry prowadzonego procesu oraz właściwości fizyczne (rodzaj, wielkość, struktura,
geometria) impregnowanych cząstek smaru stałego. Modyfikacja warstwy wierzchniej
za pomocą procesu impregnacji ciśnieniowej współpracujących układów
tribologicznych wpływa na wydłużenie czasu pracy określonych par trących. Celem
pracy było scharakteryzowanie technologii impregnacji ciśnieniowej, zjawisk zachodzących
podczas infiltracji oraz określenie parametrów technologii impregnacji
ciśnieniowej.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania gięcia profili aluminiowych stosowanych w przemyśle transportowym

W artykule przedstawiono kształtowanie poprzez gięcie wyciskanych wyrobów w po-staci profili aluminiowych poprzedzone badaniami przy użyciu metod numerycznych. Badania prowadzono w celu uzyskania symetrycznego wygięcia profilu aluminiowego z gatunku 6xxx na wysokość 40 ± 10 mm. Przedstawiono wyniki badań prowadzonych w  programie  Simufact  Forming.  Przeprowadzono  badania  symulacji  MES  profili metodą gięcia trójrolkowego, jak również metodą obciągania profili. Głównymi cecha-mi wytrzymałościowymi wyciskanego wyrobu wpływającego na realizację jego gięcia i  efekt  końcowy  są  twardość  i  plastyczność  materiału.  Na  podstawie  otrzymanych wyników  symulacji  MES  wybrano  najbardziej  korzystną  z  analizowanych  różnych wariantów metodę gięcia oraz zaprojektowano narzędzia do badań laboratoryjnych. Symulacje pozwoliły na opracowanie procesu technologicznego gięcia trójrolkowego oraz na określenie wielkości sprężynowania giętego profilu aluminiowego. W celu weryfikacji wyników badań numerycznych w Instytucie Obróbki Plastycznej w Poznaniu w warunkach laboratoryjnych przeprowadzono badania gięcia trójrolkowego na giętarce do rur i profili z dociskiem hydraulicznym firmy CORMAK HRBM 50HV. Do badań zaprojektowano rolki, których kształt określono na podstawie analiz numerycznych. W celu określenia wpływu procesu gięcia na zmiany właściwości mechanicznych  profili,  przeprowadzono  próby  rozciągania  próbek  aluminiowych  przed  i  po procesie  gięcia.  Przeprowadzenie  analizy  kształtu  przekroju  poprzecznego  giętych profili, za pomocą skanera optycznego firmy GOM ATOS COMPACT 5M, pozwoliło na określenie wpływu procesu gięcia na zmiany geometryczne profilu. W tym celu zeskanowano przekrój profilu zarówno przed gięciem, jak i po gięciu. Wyniki badań pozwoliły na określenie wielkości skręcania się profilu podczas prób kształtowania. Otrzymane wyniki badań numerycznych i eksperymentalnych wykorzystano w trakcie wykonywania serii prototypowej w zakładzie produkcyjnym.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Symulacja zużycia narzędzi wykorzystująca program AutoForm

W artykule opisano działanie modułu Die adviser programu AutoForm służącego do symulacji tłoczenia karoseryjnego blach. Testowano moduł w zakresie zużycia trzech kompletów narzędzi po przeprowadzonych symulacjach kształtowania w operacjach tłoczenia. Wszystkie tłoczniki przebadane w programie symulacyjnym (wytłaczak do tłoczenia wytłoczki cylindrycznej, wytłaczak do tłoczenia wytłoczki prostokątnej i tłocznik wielotaktowy uchwytu gaśnicy) są modelami cyfrowymi rzeczywistych przyrządów. Dla wybranego przyrządu wirtualnego dokonano porównania zużycia w stosunku do rzeczywistego tłocznika (tłocznik wielotaktowy uchwytu gaśnicy). Stwierdzono ograniczoną przydatność modułu obliczeniowego i konieczność poszukiwania innych programów do pełniejszego odzwierciedlenia zużycia narzędzi w obróbce blach.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Doświadczalne gniazdo do spiekania i obróbki cieplno-chemicznej wyrobów wytwarzanych metodą metalurgii proszków

W artykule opisano budowę i eksploatacjędoświadczalno-badawczego gniazda GSPM-75 do spiekania i obróbki cieplno-chemicznej wyrobów wykonywanych metodą metalurgii proszków. Przedstawiono procesy technologiczne spiekania wstępnego, spiekania wysokiego oraz azotonawęglania części wykonywanych w ramach prac  dotyczących optymalizacji technologii.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Otrzymywanie i właściwości litych stopów na bazie magnezu o ultra drobnoziarnistej mikrostrukturze

Magnez i jego stopy są przedmiotem intensywnych badań z uwagi na ich ważne potencjalne zastosowanie w aplikacjach medycznych w tym jako materiały na implanty. W pracy omówiono wpływ składu chemicznego i procesu technologicznego na mikrostrukturę, właściwości mechaniczne i odporność korozyjną ultra drobnoziarnistych stopów Mg1Zn1Mn0.3Zr oraz Mg4Y5.5Dy0.5Zr. Materiały do badań otrzymano metodami mechanicznej syntezy i metalurgii proszków. Dodatek hydroksyapatytu oraz bioszkła, typ 45S5, do materiałów na bazie magnezu zmniejsza wielkość ziaren otrzymanych litych kompozytów. Analizę fazową i mikrostrukturę analizowano przy użyciu dyfrakcji rentgenowskiej, skaningowego mikroskopu elektronowego, a właściwości mechaniczne i odporność korozyjną zbadano, stosując mikrotwardościomierz, nanoindenter oraz potencjostat. Właściwości kompozytu są zależne od udziału procentowego bioceramiki w matrycy Mg, gęstości otrzymanych kompozytów, jak również od składu chemicznego i ostatecznej mikrostruktury. Poprawę właściwości powierzchniowych kompozytów na bazie Mg1Zn1Mn0.3Zr uzyskano dzięki osadzaniu elektrolitycznemu fosforanów wapnia roztworu symulującego płyny ustrojowe. Badania elektrochemiczne w roztworze Ringera wykazały, iż odporność korozyjna modyfikowanych próbek była wyższa w porównaniu do próbek niemodyfikowanych. Zbadano mikrostrukturę, wyznaczono skład chemiczny warstw osadzanych elektrolityczne oraz przedyskutowano wpływ otrzymanych warstw na właściwości korozyjne. Ultra drobnoziarniste materiały na bazie magnezu dzięki gęstszej warstwie powierzchniowej (Ca10(PO4)6O and (Mg(OH)2), w porównaniu do niemodyfikowanych próbek posiadają unikalne właściwości powierzchniowe i dlatego mogą znaleźć potencjalne zastosowanie w biomateriałach następnej generacji.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Analiza wpływu wybranych parametrów technologicznych procesu wyciskania na jakość powierzchni aluminiowej wypraski o zmiennym przekroju ścianki

W artykule przedstawiono wyniki badań nad technologią wytwarzania wypraski o zmiennym przekroju ścianki. W badaniach skupiono się na opracowaniu parametrów technologii umożliwiającej uzyskanie wyrobu wolnego od wad i nieciągłości materiału na powierzchni zarówno zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Opracowano plan badań obejmujący obróbkę cieplną materiału wsadowego przed operacją wyciągania ścianki, redukcją jej grubości. Badania polegały na ocenie wpływu rodzaju obróbki cieplnej na jakość powierzchni wypraski. Przeprowadzono badania bez udziału międzyoperacyjnej obróbki cieplnej oraz z międzyoperacyjną obróbką (wyżarzaniem i przesycaniem). Wyżarzanie przeprowadzono w temp. 450°C w czasie 4 godzin, następnie wypraski chłodzono z piecem. Obróbkę przesycania wyprasek wykonano w trzech wartościach temperatury, tj. 450°C, 480°C i 510°C w czasie 1 godziny każdą; po tym czasie chłodzono je w wodzie. Podczas operacji wyciągania ścianki wypraski sprawdzono różne strategie formowania. W tym celu zaprojektowano i wykonano dwa komplety narzędzi kształtujących, które różniły się stopniem przeformowania przy jednakowym efekcie końcowym. W pierwszej części rozpatrywano wyciąganie ścianki przez dwie matryce, natomiast w kolejnej części – wyciąganie przez trzy matryce. W badaniach porównano również dwa środki smarne dedykowane do wyciskania stopów aluminium na zimno, mianowicie: olej multipress Al71 oraz stearynian cynku. W artykule wykazano, że odpowiednie dobranie parametrów, tj. międzyoperacyjna obróbka cieplna, smarowanie oraz stopień przeformowania, pozwala uzyskać wyrób wolny od wad powierzchni.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ zawartości węgla i azotu w powłokach Ti(C,N) na ich wybrane właściwości mechaniczne

Stopy metali nieszlachetnych stosowane w protetyce i ortodoncji na różnego rodzaju
uzupełnienia i aparaty mogą powodować niekorzystne odpowiedzi organizmu. Aby temu
zapobiec stosuje się różnego rodzaju modyfikacje warstw wierzchnich oraz pokrycia
ochronne. Najczęściej stosowanymi są tlenki, węgliki i azotki metali. Spośród tych
ostatnich na szczególną uwagę zasługują węgliki i azotki tytanu, charakteryzujące się
dobrymi właściwościami mechanicznymi i dużą odpornością na korozję. Celem niniejszej
pracy było zbadanie wybranych właściwości (moduł sprężystości, twardość, przyczepność)
powłok Ti(C,N) na stopach protetycznych w zależności od udziału w nich
węgla i azotu. Badaniom poddano próbki w kształcie walców ze stopu protetycznego
typu Ni-Cr pokrytego powłokami Ti(C,N) o różnej zawartości węgla i azotu w warstwie,
poczynając od czystych powłok TiN do czystych TiC. Powłoki osadzano metoda rozpylania
magnetronowego. Na tak otrzymanych próbkach wykonano badania twardości
i modułu sprężystości metodą nanoindentacji oraz przyczepności zgodnie z normą
VDI 3198. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wzrost zawartości
węgla w powłoce Ti(C,N) powoduje zarówno wzrost twardości od 20 GPa (TiN) do
34 GPa (TiC), jak i modułu sprężystości od 272 (TiN) do 382 (TiC). Przyczepność
wszystkich badanych powłok do podłoża metalicznego była zadawalająca i mieściła
się w klasie HF1 wzorca normy. W żadnym przypadku nie odnotowano delaminacji
powłok, a tylko pęknięcia w okolicy odcisku, przy czym widoczne one były dopiero
przy dość znacznym powiększeniu (1000x). Podsumowując przeprowadzone badania,
można stwierdzić, że powłoki typu Ti(C,N) na protetycznym stopie Ni-Cr są zadowalające
z punktu widzenia zastosowania ich jako ochronne na elementach protetycznych
i ortodontycznych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Własności i struktura stali S235JR po statycznym i dynamicznym przeginaniu i prostowaniu na zimno

Bardzo często w okresach kryzysów gospodarczych pojawiają się uciążliwe niedomagania w zakresie utrzymania produkcji na odpowiednim poziomie ilościowym oraz jakościowym zapewniającym stały rozwój. Podołanie rosnącym potrzebom wymaga znacznego wysiłku w zapewnieniu pożądanego zespołu cech użytkowych przy zachowaniu odpowiedniej ekonomiki wytwarzania. Z tymi problemami, szczególnie w ostrej formie, spotykają się przedsiębiorstwa wyposażone w przestarzałe urządzenia produkcyjne, które swoją szansę na przeżycie upatrują w doskonaleniu procesów technologicznych opartych o wiedzę. Rosnące zapotrzebowanie na funkcjonalne stopy miedzi, charakteryzujące się takimi szczególnymi zespołami własności użytkowych, jak korzystna kombinacja wysokich własności mechanicznych oraz konduktywności elektrycznej i cieplnej, stabilne właściwości w warunkach eksploatacyjnych, odporność na korozję oraz zużycie ścierne, odporność na zmienne obciążenia mechaniczne, cieplne i prądowe. Spełnienie tych oczekiwań wymaga dobrania odpowiednich składników stopowych miedzi jak też technologii osiągania odpowiedniej i stabilnej struktury stopów. Dotyczy to głównie stopów miedzi podatnych do utwardzania wydzieleniowego, dyspersyjnego, roztworowego oraz umacniania odkształceniowego. Szczególną uwagę przywiązuje się do wytwarzania silnie rozdrobnionej struktury stopów (ultrafine grain size – UFG). Jedną z metod osiągania silnie rozdrobnionej struktury jest cykliczne przeginanie i prostowanie (continous repetitive corrugation and straightening – CRCS). Metodę tę wykorzystano z powodzeniem do zdecydowanej poprawy własności taśm z miedzi chromowej, podatnej do utwardzania wydzieleniowego, dla stopu CuNi2Si1 oraz dla brązu cynowego i mosiądzów. Otrzymane rezultaty stanowiły pewną zachętę do wykorzystania metody przeginania i prostowania dla metali o sieci regularnej, przestrzennie centrowanej A2. W tym celu do badań wybrano pręty walcowane na gorąco o przekroju 12x12 mm ze stali w gat. S235JR. Ze względu na wymiary prętów oraz dostępność urządzenia do przeginania i prostowania ograniczona została liczba cykli oraz zwiększono wartość odkształcenia i naprężenia.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Model pękania według kryterium Cockrofta-Lathama dla stopu magnezu MA2 w warunkach kształtowania na gorąco

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących zjawiska pękania stopu magnezu MA2 (wg GOST) odkształcanego plastycznie. Celem badań było wyznaczenie całki granicznej charakteryzującej kryterium Cockrofta-Lathama. Wartość całki określono na podstawie rozciągania próbki z przewężeniem, aż do wystąpienia pęknięcia oraz symulacji numerycznych wykonanych testów. W badaniach doświadczalnych próbki nagrzewano do temperatur: T = 250 °C, T = 350 °C i T = 450 °C i rozciągano je z prędkościami: v = 0,5 mm/s, v = 5 mm/s i v = 50 mm/s. Na podstawie uzyskanych wyników określono wpływ temperatury i prędkości odkształcenia na wartość całki granicznej dla badanego stopu magnezu.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ obróbki KOBO na właściwości plastyczne stopu magnezu AZ31

Artykuł dotyczy oceny wpływu procesu wyciskania współbieSnego na zimno prętów, metodą KOBO, na własności stopu AZ31. Przedstawiono wyniki badań własności plastycznych i struktury. Dla porównania badano  własności prętów wyciskanych współbieSnie na gorąco na prasach hydraulicznych. Stwierdzono,  Se pręty po procesie KOBO wykazują większy zakres plastyczności w temperaturach o ok. 50 °C. W efekcie stop AZ31 po przeróbce metodą KOBO moSe być poddany dalszej obróbce plastycznej, juS w temperaturze 175 °C.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Struktura przypowierzchniowa matryc do wyciskania profili aluminiowych

W pracy przedstawiono proces regeneracji matryc do wyciskania profili aluminiowych, które klasycznie w firmie Albatros Aluminium są poddawane zazwyczaj wielokrotnemu azotowaniu gazowemu, aż do końcowego zużycia. W artykule starano się wyjaśnić przyczynę zwiększonej trwałości matryc po trzecim lub czwartym azotowaniu. Struktura i twardości oceniane podczas badania matryc wykonanych aktualnie stosowaną technologią azotowania pozwalają stwierdzić, że uzyskana grubość warstwy oraz przede wszystkim budowa warstwy (np. stężenie azotu, rodzaj węglikoazotków).

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie zużycia ciernego stali przeznaczonej na matryce kuźnicze

W artykule przedstawiono wstępne wyniki badań zużycia ciernego stali narzędziowych do pracy na gorąco przeznaczonych na matryce kuźnicze. Badania prowadzono na zbudowanym w Instytucie Obróbki Plastycznej stanowisku badawczym. Istotą metody jest mozliwość prowadzenia eksperymentu, w warunkach wyizolowanego zużycia ciernego w podwyższonych temperaturach. Warunki pracy urządzenia badawczego dopasowane są w taki sposób, aby odpowiadały warunkom pracy narzędzi kuźniczych tj. wysokiej temperaturze, naciskom jednostkowym wywołującym uplastycznienie stali oraz względnej prędkości pomiędzy parą trącą, zbliSonej do prędkości odkształcenia wsadu w procesie kucia.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Umocnienie zgniotowe wybranych stali konstrukcyjnych

W artykule przedstawiono wyniki doświadczeń, których celem była ocena skutków umocnienia zgniotowego na zimno (w obniżonej temperaturze) stali konstrukcyjnych E04J, 40H, 18HGT, 38HMJ i 33H3MF z pomocą swobodnego spęczania oraz wgniatania twardej kulki. Stwierdzono,  Se największe umocnienie wykazywała stal  33H3MF w stanie ulepszonym cieplnie.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Bioaktywne powłoki przeciwdrobnoustrojowe na wyrobach medycznych do implantacji nałożone przez plazmowe utlenianie elektrolityczne

W przedstawionej pracy badawczej wytworzono nowatorską powłokę na bazie TiO2 zawierającą nanocząsteczkowy hydroksyapatyt (n-HA) i cząstki srebra na dostępnych w handlu podłożach stopowych Ti-6Al-4V (Grade 5) i Ti-czysty (Grade 2) za pomocą techniki plazmowego utleniania elektrolitycznego (PEO). Osadzanie powłoki zrealizowano w wodnym roztworze wodorofosforanu disodowego zawierającego zawieszone nanocząsteczki hydroksyapatytowe i wodorotlenek potasu w trybie impulsowym prądu bipolarnego o kontrolowanym cyklu pracy. Włączenie przeciwdrobnoustrojowych cząsteczek srebra było możliwe z wykorzystaniem oddzielnej operacji technologicznej w wodnym roztworze AgNO3 na zasadzie fotokatalizy na powierzchni TiO2 w warunkach obróbki w ultrafiolecie. Morfologię powierzchni utworzonych powłok zbadano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), natomiast skład pierwiastkowy powłok został określony metodą analizy dyspersji energii promieniowania rentgenowskiego (EDS). Obecność nanocząsteczek HA w utworzonych powłokach została określona za pomocą spektroskopii w podczerwieni z transformatą Fouriera (FTIR). Wyniki wskazują, że utworzone powłoki PEO wykazują porowatą strukturę sieciową z osadzonymi cząstkami n-HA i Ag równomiernie rozmieszczonymi na całej powierzchni powłok. Utworzone w technologii PEO warstwy TiO2: n-HA: Ag mogą być stosowane jako bioaktywne powłoki biomimetyczne o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych w celu zwiększenia aktywności biologicznej, osteointegacji i stabilności biochemicznej w implantowanych wyrobach medycznych.

Czasopismo: Obróbka Plastyczna Metali
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa