rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badania mineralogiczne historycznych nawarstwień wybranych obszarów Krakowa jako podstawa rekonstrukcji przeszłości

Badania osadów znajdujących się w różnych częściach miasta dostarczają szeregu nowych i interesujących informacji. Zwłaszcza przydatne okazują się w tym względzie metody mineralogiczno--petrograficzne, za pomocą których można stwierdzić, z jakich składników osady te są zbudowane. Można także ustalić charakterystykę zabytków, na które natrafia się w tych warstwach. Badania mineralogiczne osadów antropogenicznych były prowadzone z wykorzystaniem optycznego mikroskopu polaryzacyjnego. Badania skoncentrowano na profilach osadów, w rejonie centrum miasta, reprezentujących antropogeniczne osady zawierające mikrozabytki funkcjonujących warsztatów metalurgicznych (ul. Krupnicza), tynki, cegły oraz fragmenty ceramiki średniowiecznej (Rynek Główny miasta Krakowa), jak również osady powstałe wokół klasztoru Reformatów. Przedstawione badania dokumentują przydatność analiz mineralogicznych w rekonstrukcji historycznych zjawisk, jak również do praktycznych zastosowań, odnoszących się do zachowania i odbudowy obiektów architektonicznych.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania archeobotaniczne w nawarstwieniach historycznych z terenu Krakowa: metodyka - stan badań - perspektywy

Badania paleobotaniczne na stanowiskach archeologicznych położonych w obrębie dzisiejszego Krakowa rozpoczęto w latach 30. XX wieku, ale ich intensywny rozwój nastąpił po II wojnie światowej. W badaniach tych wyróżniono dwa etapy. W starszym (do 1965 r.) najbogatsze materiały roślinne pozyskano ze wzgórza wawelskiego i z Rynku Głównego. Badania etapu młodszego (rozpoczęte po 2000 r.) związane były z najnowszymi pracami archeologicznymi prowadzonymi m.in. na Rynku Głównym, przy ul. Kanoniczej 17, Krupniczej 7 i w kilku innych punktach Starego Miasta. Najwięcej informacji o dawnej roślinności dostarczyły analizy nawarstwień średniowiecznych. W wielu przypadkach udało się wykazać zmiany intensywności i sposobu użytkowania badanych powierzchni i obiektów. Zarejestrowano duże zróżnicowanie przestrzenne i chronologiczne rozmieszczenia szczątków roślinnych w osadach.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Prawna ochrona powierzchni ziemi i odpowiedzialność za szkody wyrządzone w powierzchni ziemi

Przepisy o ochronie powierzchni ziemi w polskim ustawodawstwie wewnętrznym w istotny sposób zostały uzupełnione i zmodyfikowane wraz z wejściem w życie nowego systemu przepisów o ochronie środowiska, co miało miejsce głównie w 2001 r. Kolejne istotne zmiany pojawiły się w 2007 r. w związku z regulacjami dotyczącymi odpowiedzialności za zapobieganie i naprawianie szkód środowiskowych (Dz. Urz. UE L 143 30.04.2004 p. 56), zajdą także prawdopodobnie za kolejne dwa lata, o ile przyjęty zostanie zaawansowany już projekt dyrektywy o ochronie gleby. Z tego względu opracowanie niniejsze w pierwszej części analizuje głównie stan prawny aktualny na koniec września 2007 r., w drugiej zaś wskazuje najważniejsze kierunki zmian wynikających z nowych przepisów. Uwagi dotyczące wprowadzanych zmian uwzględniono jednak także w części pierwszej, wskazując przepisy nowymi regulacjami (o odpowiedzialności za szkody) uchylane.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Funkcje i znaczenie utwardzania nawierzchni w terenach zabudowanych

Utwardzanie nawierzchni głównie dróg, ulic i placów, nazywanych często powierzchniami komunikacyjnymi, stosuje się od co najmniej 9 tysięcy lat. Początków tej technologii poszukują archeolodzy w badaniach pierwszych osad i "miast", szczególnie na obszarach uznanych za kolebkę cywilizacji. W dziejach miast istotną rolę powinna spełniać historia kamienia i wykonanych z niego nawierzchni brukowanych (z otoczaków, bruku, kostek, płyt), historia drewna i wykonanych z nich nawierzchni (moszczenia drewnem bruku, nawierzchni chodników z desek), historia wykorzystania do nawierzchni bituminów i asfaltu naturalnego oraz sztucznego, a także rozwoju technologii nawierzchni bitumicznej. Ulice i place są "kodem genetycznym" miasta, bowiem to one po zniszczeniach, po kataklizmach dają świadectwo o istnieniu miasta i jego rozplanowaniu. Odkrywane kolejne nawarstwienia z następujących po sobie okresów historycznych tworzą żywą historię miasta.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Tradycyjne bruki w krajobrazie Krakowa

Przedstawiono charakterystyczne dla Krakowa historyczne surowce kamienne i wykonywane z nich nawierzchnie ulic i placów. Bruki i inne rodzaje tych nawierzchni są jednym z powszechnie występujących nawarstwień kulturowych odsłanianych w czasie prac archeologicznych prowadzonych na terenie miasta. Dokumentują one jego materialną historię i obrazują zmienne koleje pozyskiwania i użytkowania surowców tych nawierzchni. Surowce skalne, z których były one wykonywane, pochodziły początkowo z monokliny śląsko-krakowskiej z najbliższych okolic Krakowa. Były to: wapień górnojurajski, permski porfir i triasowy dolomit diploporowy. Stopniowo wprowadzano piaskowce z Karpat fliszowych i pieniński andezyt. Z bardziej odległych źródeł pochodził wołyński bazalt i dolnośląskie granity oraz gnejs, o nieustalonym pochodzeniu. W sytuacji stałego zagrożenia tych zabytkowych nawierzchni Krakowa w wyniku prowadzonych prac remontowych, przebudów i modernizacji warto zadbać o zachowanie ich pozostałości, jako dziedzictwa historii tego miasta.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane problemy magnetotellurycznych i grawimetrycznych badań strukturalnych we wschodniej części polskich Karpat

W artykule przedstawione zostały wybrane rezultaty najnowszych badań magnetotellurycznych i grawimetrycznych wykonanych we wschodniej części Karpat polskich. Zreinterpretowane zostały wyniki regionalnych badań magnetotellurycznych wykonanych wzdłuż dwóch profili: Maniów - Przemyśl i Radoszyce - Przemyśl z wykorzystaniem najnowszych procedur inwersji 1D i 2D. W ramach prac interpretacyjnych przeanalizowana została dokładność określenia położenia granic opornościowych. Opracowane zostały przekroje oporności zawierające główne wyinterpretowane granice litologiczne i strefy tektoniczne. Zweryfikowane zostały modele budowy geologicznej wzdłuż profili: Szczawne - Kuźmina i Jaśliska - Brzozów za pomocą modelowań pola siły ciężkości. Oszacowane zostały korelacyjne zależności pomiędzy prędkościami średnimi fali sejsmicznej i wartościami anomalii rezydualnych siły ciężkości. Na podstawie uzyskanych równań regresji skonstruowano regionalne mapy prędkości średnich.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Żelazowo-żelazawe odmiany sepiolitu i saponitu z diabazów z Niedźwiedziej Góry koło Krakowa

W żyłach szczelinowych napotkanych w tzw. diabazach z Niedźwiedziej Góry koło Krakowa zidentyfikowano rzadko występujące w przyrodzie żelazowo-żelazawe odmiany sepiolitu: [wzór] i saponitu: [wzór]. Towarzyszą im: kwarc +/- chalcedon, kalcyt oraz podrzędnie - piryt, markasyt, sfaleryt, baryt, fluorowy apatyt i tlenki Ti-Fe (ilmenit?). Żyły powyższe stanowią wyraźnie wyróżniający się system, który należy wiązać z epitermalną działalnością pomagmową. Zasobny w żelazo sepiolit, minerały grupy SiO2, kalcyt, baryt oraz siarczki Fe i Zn wykrystalizowały w szczelinach bezpośrednio z roztworów. Silnie żelazisty saponit jest natomiast produktem przeobrażenia obecnego pierwotnie w szczelinach rumoszu diabazów (apatyt i tlenki Ti-Fe są reliktowo zachowanymi ich składnikami) pod wpływem tych roztworów. Saponit powstał pierwotnie zapewne jako odmiana żelazawa, w środowisku redukcyjnym. Jego aktualny, żelazowo-żelazawy charakter jest efektem późniejszego oddziaływania zasobnych w tlen wód descenzyjnych, zachodzącego po zerodowaniu nadległych skał karbonu i części sillu diabazowego.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie metody magnetotellurycznych profilowań ciągłych w badaniach strukturalnych

Przedmiotem artykułu są przykłady zastosowania magnetotellurycznych profilowań ciągłych do badań strukturalnych w zróżnicowanych warunkach geologicznych. Dwa spośród przedstawionych przykładów odnoszą się do rozpoznawania struktury allochtonu fliszowego w polskich Karpatach Zewnętrznych oraz jego podłoża. Przykłady z obszaru sudeckiego przedstawiają wykorzystanie magnetotellurycznych profilowań ciągłych do rozpoznawania stref tektonicznych w utworach krystalicznych oraz związanych z nimi stref filtracji wód mineralnych i termalnych. Przykład rozpoznania struktury wysadu solnego pochodzi z rejonu centralnej części wału środkowopolskiego. W strefie platformowej, w rejonie Pomorza Wschodniego, wykonano badania w celu rozpoznania kompleksów geologicznych położonych poniżej silnie ekranującego energię sprężystą horyzontu utworów ewaporatowych cechsztynu. Przedstawiono metodykę badań, rezultaty interpretacji geofizycznej i niektóre aspekty interpretacji geologicznej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Osiadanie gruntów zwałowanych w poeksploatacyjnym wyrobisku odkrywkowym w wyniku odbudowy zwierciadła wody gruntowej

Powszechnie stosowanym sposobem likwidacji poeksploatacyjnych wyrobisk odkrywkowych jest częściowe lub całkowite wypełnienie ich gruntem zwałowanym pochodzącym z usuniętego nadkładu. Jednym z problemów związanych z tym sposobem likwidacji wyrobisk jest duże osiadanie składowanych gruntów spowodowane ich wysoką ściśliwością. Znajomość ściśliwości i wielkości osiadania pozwala na prawidłowe zaprojektowanie pożądanej i docelowej wysokości nasypu oraz na przeprowadzenie bilansu wymaganej i dysponowanej objętości zwałowanych mas gruntowych. W pracy zaproponowano metodę obliczania osiadania nasypu z gruntu zwałowanego zdeponowanego w likwidowanym wyrobisku odkrywkowym obejmującą osiadanie od obciążenia własnego oraz osiadanie zapadowe spowodowane rekonstrukcją zwierciadła wody gruntowej. W proponowanej metodzie oparto się na rozwiązaniu przedstawionym w pracy Nwabuokei & Lovell (1985) dotyczącym osiadania nasypów z gruntów zagęszczanych. Przykładowe obliczenia przeprowadzono, wykorzystując parametry ściśliwości i potencjału osiadania zapadowego wyznaczone na podstawie własnych badań autorów.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Estymacja ciśnień porowych na podstawie wolumenu prędkości sejsmicznych

W artykule przedstawiono metodykę obliczenia ciśnień porowych wykorzystującą profil prędkości sejsmicznych z migracyjnych analiz w wersji przed składaniem. Obszar badań znajduje się we wschodniej części polskich Karpat pomiędzy Rzeszowem a Przemyślem, w sąsiedztwie otworów Rączyna, Jodłówka oraz Drohobyczka. Przedstawiono przekrój prędkości z migracyjnych analiz dla profilu 17-2-91K. Do obliczenia rozkładu ciśnień w ośrodku geologicznym została zastosowana metoda Eatona. Na potrzeby przyjętej metodyki obliczone zostały trendy prędkości w funkcji kompakcji w utworach o zaileniu powyżej 65% występujących w warunkach ciśnienia normalnego. Opisany został sposób obliczenia przestrzennego modelu prędkości propagacji fali sejsmicznej na podstawie danych 1D i 2D. Przedstawiono finalny rozkład ciśnień porowych na profilu sejsmicznym 17-4-91K znajdującym się na wschód od Rzeszowa.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ilościowa charakterystyka parametrów petrofizycznych ropo- i gazonośnych litofacji fliszowych w profilach wierceń wschodniej części polskich Karpat

Celem publikacji jest prezentacja wyników zastosowania programu Interactive Petrophysics firmy Schlumberger w interpretacji parametrów petrofizycznych skał fliszowych w profilach 16 otworów usytuowanych we wschodniej części Karpat Zewnętrznych, w obszarze wychodni płaszczowiny skolskiej i śląskiej. Wartości parametrów pakietów piaskowcowych w poszczególnych profilach wierceń, w zakresie: miąższości, zailenia, porowatości i nasycenia węglowodorami, zestawiono w tabelach wg przynależności litostratygraficznej, porównując je następnie z wynikami oznaczeń laboratoryjnych zawartych w dokumentacjach wierceń wykonanych przez PGNiG, Ośrodek Południe w Jaśle. Charakterystyka ich zmienności zilustrowana jest wydrukami wyników interpretacji wybranych profili i histogramami rozkładu zailenia i porowatości dla litofacji krośnieńskiej, menilitowej i inoceramowej serii skolskiej, a także warstw krośnieńskich (oraz przejściowych) i menilitowych serii śląskiej. Jako kryterium wydzieleń dla poziomów piaskowcowych przyjęto wartość zailenia poniżej 33.3% oraz porowatość powyżej 3.5%.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza cytowań artykułów kwartalnika AGH Geologia na podstawie bazy Sci Expanded

W artykule przedstawiono wyniki analizy cytowań artykułów zamieszczonych na łamach kwartalnika AGH Geologia, uwzględniając jego wcześniejsze formy wydawnicze (Zeszyty Naukowe AGH seria Geologia, Kwartalnik Geologia, Zeszyty Specjalne i Rozprawy oraz Rozprawy, Monografie o tematyce geologicznej). Badania przeprowadzono, wykorzystując bazę Science Citation Index Expanded za lata 1975-2006. Szczególną uwagę zwrócono na analizę liczby publikacji i cytowań w aspekcie chronologicznym. Obliczono współczynnik cytowalności w poszczególnych latach. Uzyskane wyniki przedstawiono w formie tabelarycznej i graficznej. Stwierdzono, że najwięcej cytowań dotyczyło prac opublikowanych w latach 80. i na początku lat 90. Ustalono prace najczęściej cytowane. Wskazano również błędy występujące w bazie, utrudniające lub wręcz uniemożliwiające identyfikację cytowanych prac. Zasugerowano rozwiązania mogące wpłynąć na podniesienie wskaźnika cytowalności omawianego czasopisma.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie metody chromatografii gazowej do oceny procesu denitryfikacji w wodach triasowego zbiornika wód podziemnych rejonu Opola

Badany zbiornik triasowy to Główny Zbiornik Wód Podziemnych (GZWP) 333, zlokalizowany w utworach węglanowych wapienia muszlowego w rejonie Opola. Warunki hydrogeologiczne w obszarze badań są zdeterminowane monoklinalnym układem warstw geologicznych. W obszarze wychodni utworów wapienia muszlowego panują warunki swobodne, a średni moduł zasilania, podobnie jak współczynnik filtracji, jest wysoki. W części północnej zbiornika, przykrytej izolującymi osadami kajpru, obserwuje się niższe wartości współczynnika filtracji i prędkości przepływu. Głównym wskaźnikiem zanieczyszczenia wód podziemnych są azotany. Wysokie stężenia azotanów, stwierdzone w obszarze wychodni, gwałtownie spadają w strefie przejściowej na granicy zasięgu kajpru. Głównymi przyczynami tego spadku są denitryfikacja i wiek wody. Do identyfikacji procesu denitryfikacji wykorzystano dane o stężeniach rozpuszczonych gazów, zmierzonych metodą chromatografii gazowej. Zarejestrowano oczekiwany efekt denitryfikacji w strefie przejściowej pomiędzy odkrytą i zakrytą częścią GZWP 333.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmieniony anhydryt z Kopalni Soli Bochnia

Złoże soli kamiennej znajduje się w północnym skrzydle antykliny bocheńskiej. W profilu litostratygraficznym wydziela się kolejno: anhydryt spągowy, zuber dolny, sole południowe, iłowce margliste, iłowce anhydrytowe, zuber górny, łupki iłowo-anhydrytowe z wkładkami soli kryształowej, sole środkowe, iłowce anhydrytowe, sole północne, iłowce i iłołupki, iłowce anhydrytowe. Próbki do badań zostały pobrane na poziomie August z przerostów anhydrytu trzewiowego występujących w obrębie zawilgoconych ciemnoszarych iłowców. Przebadano je pod mikroskopem elektronowym i do światła przechodzącego. Wykonano także analizy chemiczne punktowe i na zawartość pierwiastków śladowych. Badania wykazały, że anhydryt został częściowo przekształcony w gips. Proces taki może zachodzić pod wpływem działania wilgoci zawartej w powietrzu kopalnianym, a także wód migrujących z powierzchni lub warstw otaczających złoże. Ponadto anhydryt jest zanieczyszczony minerałami ilastymi.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Piaskowce modyfikowane związkami krzemoorganicznymi oraz zmiany ich porowatości i wytrzymałości na zginanie pod działaniem siły skupionej

Piaskowce pochodzące z 24 złóż usytuowanych w różnych regionach geologicznych Polski zaimpregnowano przy użyciu stosowanych w praktyce konserwatorskiej płynnych preparatów polimerowych do wzmacniania kamienia, w których substancją czynną są estry etylowe kwasu ortokrzemowego. Produkty ich kondensacji, utworzone w trakcie sezonowania zaimpregnowanych próbek piaskowców, charakteryzują się zróżnicowanym wykształceniem mikrostrukturalnym. Ograniczyły one porowatość piaskowców oraz zmieniły strukturę ich przestrzeni porowej. W znacznym stopniu zdeterminowało to efekt wzmocnienia, wyrażony wielkością ich wytrzymałości na zginanie pod działaniem siły skupionej. Wyraźną zmianę wartości tego parametru należy wiązać z przekroczeniem w piaskowcach, głównie liasowych, ciosowych i istebniańskich, progowej wielkości stężenia oligomerów tetraetoksysilanu (progu perkolacji). Zachodzi ono w przypadku zmniejszenia ich porowatości o 41-66%. Próg perkolacji nie został natomiast osiągnięty w części zaimpregnowanych piaskowców magurskich, krośnieńskich i godulskich, w których porowatość zmniejszyła się o wartość nieprzekraczającą 10%. W takich przypadkach wielkość wytrzymałości na zginanie pozostaje na takim samym poziomie jak przed impregnacją.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Azotany w wodach jurajskiego piętra wodonośnego w rejonie Olkusza

Jurajskie piętro wodonośne stanowi w rejonie badań Główny Zbiornik Wód Podziemnych (GZWP) 326. Jest on zlokalizowany w utworach węglanowych jury górnej. Z analizy warunków przepływu wód podziemnych w GZWP 326 w rejonie Olkusza wynika, że jakość wód jurajskiego piętra wodonośnego wpływa na kształtowanie się chemizmu wód w pozostałych piętrach wodonośnych. Wody GZWP 326 są drenowane licznymi źródłami i eksploatowane ujęciami. Analizy składu chemicznego wód wskazują, że głównym wskaźnikiem degradacji jakości są jony azotanowe. Reżim źródeł (wahania wydajności i temperatury) świadczy o lokalnym drenażu, a jakość wód ze źródeł odzwierciedla zmienny charakter zagospodarowania terenu. Chemizm wód podziemnych eksploatowanych ujęciami obrazuje jakość wód głębszego krążenia i zmienność w skali regionalnej. Na podstawie analizy zmienności stężeń azotanów w czasie, zarówno w źródłach jak i ujęciach, oceniono tendencje tych zmian.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Model entropii dla węglonośnych utworów karbonu górnego Zagłębia Górnośląskiego i próba jego geologicznej interpretacji

W pracy przedstawiono model entropii dla węglonośnej sukcesji Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Tworzą ją w górnej części osady wyłącznie kontynentalne, związane ze środowiskami fluwialnymi, a w dolnej - paraliczne, gdzie obok osadów kontynentalnych występują utwory związane z szeroko pojmowaną strefą wybrzeża morskiego: przybrzeża, barier piaszczystych, plaż itp. Do badań wybrano 18 otworów wiertniczych, obejmujących swoimi profilami zarówno część kontynentalną, jak i paraliczną sukcesji węglonośnej. Dla wszystkich wyróżnionych litofacji we wszystkich profilach obliczono znormalizowaną entropię pre- i postdepozycyjną i na tej podstawie przeprowadzono klasyfikację profili. Na dendrogramie wyraźnie widać trzy grupy profili, z których pierwsza reprezentuje niemal wyłącznie osady zaliczane do serii paralicznej GZW, a druga - osady tzw. serii mułowcowej GZW. Grupa trzecia wyraźnie odbiegająca od dwóch pozostałych; reprezentowana jest przez osady zaliczane do krakowskiej serii piaskowcowej.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania zmineralizowanego drewna z Arabii Saudyjskiej i z północnych Czech

W pracy zawarto wyniki badania dwóch próbek skrzemieniałego drewna. Próbkę pierwszą pobrano na pustyni w Arabii Saudyjskiej w Al Hawtah, a drugą pobrano na terenie północnych Czech w okolicach Trutnowa. Pierwsza próbka pochodzi z okresu kredowego (formacja z Wasia), a druga jest z okresu karbońskiego. Obydwa okazy poddano obserwacjom makroskopowym oraz mikroskopowym (w świetle przechodzącym i w mikroskopie skaningowym). Przeprowadzono również kilka chemicznych analiz punktowych, a w przypadku próbki pierwszej wykonano analizę rentgenograficzną. W drewnie zmineralizowanym z Arabii Saudyjskiej stwierdzono zanieczyszczenia związkami organicznymi, obecność kalcytu oraz domieszkę minerałów ilastych i kryptokrystaliczny pigment o barwie brunatnej (prawdopodobnie hematyt). Próbka z Czech jest silnie zsilifikowana. Efektem tego procesu jest obserwowany w niej kwarc i chalcedon. Pozwala to na wyciągnięcie wniosku o obecności w niej dwóch generacji krzemionki. I generacja, wcześniejsza, reprezentowana jest przez kwarc; późniejsza II generacja to chalcedon. W przypadku tej próbki również widoczne jest nagromadzenie drobnoziarnistego pigmentu o barwie brunatnoczerwonej na powierzchniach skupień kwarcu bądź chalcedonu.

Czasopismo: Geologia / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka