rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Budowanie zdolności Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju. Analiza instytucjonalna w świetle teorii wymian. Wstęp analityczny.

Zdaniem instytucji Unii Europejskiej – co wykazuje niniejszy tekst – konieczność wzajemnie uzupełniających się interwencji w obszarach bezpieczeństwa i rozwoju jest efektem nowych zagrożeń dla Europy. UE konsekwentnie podkreśla, że „bezpieczeństwo jest niezbędnym warunkiem rozwoju” i że „trwały pokój nie jest możliwy bez rozwoju i eliminacji ubóstwa”. Tworzenie i wzmacnianie warunków politycznych, społecznych i gospodarczych dla stabilności ma zasadnicze znaczenie dla bezpieczeństwa i jest warunkiem wstępnym rozwoju. Ta współzależność między bezpieczeństwem i rozwojem odgrywa kluczową rolę w zwiększaniu skuteczności działań zewnętrznych UE. Każde państwo, które dąży do zapewnienia bezpieczeństwa i rozwoju, musi posiadać lub nabyć odpowiednie zdolności we wszystkich istotnych obszarach, w tym w obszarze bezpieczeństwa i obrony. Umożliwi to nie tylko ustabilizowanie sytuacji w danym kraju, ale również przyczyni się w sposób konstruktywny do zaprowadzenia pokoju, uzyskania stabilizacji i zapobiegania kryzysom w jego regionie. Na przestrzeni ostatnich lat UE w coraz większym zakresie wspierała tę współzależność między bezpieczeństwem i rozwojem, prowadząc interwencje w różnych obszarach polityki unijnej i korzystając z różnych instrumentów. Bieżące działania na rzecz budowania zdolności w zakresie bezpieczeństwa w państwach partnerskich obejmują szereg obszarów polityki. W trakcie ich realizacji wykorzystywane są różne instrumenty i kładzie się nacisk na budowanie skutecznych, legalnych i trwałych instytucji, w tym na wydajny system sprawiedliwości i bezpieczeństwa, kontrolę granic oraz straż przybrzeżną. Działania te obejmują m.in. dostęp do instrumentów międzynarodowych, dialog polityczny, współpracę techniczną (w tym wspólne badania naukowe i innowacje), szkolenia (transfer wiedzy oraz rozwój umiejętności) oraz dostarczanie podstawowego sprzętu i materiałów.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Ekonomia polityczna jako interdyscyplinarne podejście do studiów nad integracją europejską

Celem niniejszego tekstu jest spojrzenie na studia z zakresu integracji europejskiej z perspektywy ekonomii politycznej. Zabieg taki pozwala na uchwycenie dwóch głównych wymiarów natury Unii Europejskiej, tj. ekonomicznego i politycznego, jak również stymulowania dialogu pomiędzy tymi dwoma sposobami teoretyzowania integracji europejskiej. Niniejszy tekst przybliża zasadniczo ekonomiczny dorobek w zakresie studiów europejskich (w sposób przystępny dla nie-ekonomistów), pozwalając na lepsze zrozumienie procesów, zjawisk i mechanizmów integracji międzynarodowej.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Unia Europejska dziś i jej niepewna przyszłość. Część II

Nie ulega wątpliwości, że Unia Europejska, będąca efektem europejskiej integracji jest w historii stosunków międzynarodowych bezprecedensowym podmiotem. Jest symbolem nowej, jednoczącej się Europy, która po negatywnych doświadczeniach postanowiła stać się kontynentem bezpiecznym, a więc wyeliminować raz na zawsze wojnę z życia jej państw i narodów. Niestety, idei „wiecznego pokoju”, o czym marzyło wielu polityków i filozofów do dnia dzisiejszego nie udało się do końca zmaterializować. Co więcej, niedawne wojny na Bałkanach i obecna wojna rosyjsko-ukraińska wciąż uniemożliwiają wprowadzenie tej idei do stosunków międzynarodowych w Europie.Celem niniejszego artykułu jest pokazanie Unii Europejskiej dziś, po dziesięciu latach od poszerzenia w 2004 roku jej składu o kolejne dziesięć państw, w tym aż osiem z byłego bloku wschodniego. Artykuł ten ukazuje atuty i słabości UE, która choć uległa dzięki temu poszerzeniu na Wschód daleko idącemu wzmocnieniu, to jednak dziś nie radzi sobie z wieloma problememi ekonomicznymi, politycznymi, społecznymi i międzynarodowymi. W artykule próbuję dać odpowiedź na wiele pytań dotyczących współczesnej UE, m.in. dlaczego tak się dzieje i jakie są tego przyczyny oraz jakie dla niej są perspektywy w XXI wieku. Tezą główną jest tutaj stwierdzenie, że UE wymaga kapitalnego remontu tak, aby mogła dalej rozwijać się i być motorem integracji Europy. Jeśli zaś to nie nastąpi, to UE zacznie się rozpadać i w końcu rozpadnie się lub stanie się co najwyżej strefą wolnego handlu.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Programy niemieckich partii politycznych w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku. Wybrane aspekty

Parlament Europejski przeszedł w ciągu ponad sześciu dekad swego istnienia znaczącą ewolucję, zarówno w wymiarze ilościowym, jak i jakościowym. Od 1979 r. wyłaniany jest w oparciu o powszechne wybory. Ostatnie wybory odbyły się w maju 2014 r. W Niemczech wybierano 96 posłów. Nieco wcześniej Federalny Trybunał Konstytucyjny zlikwidował klauzulę wyborczą, dzięki czemu aż 14 partii niemieckich dostało się do Parlamentu Europejskiego. Najwięcej głosów zdobyły tradycyjne partie – chadecy i socjaldemokraci. Aż siedem partii uzyskało po jednym mandacie. Głównym celem artykułu jest analiza programów wyborczych partii niemieckich biorących udział w rywalizacji wyborczej, zwłaszcza kwestie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz problemów instytucjonalnych UE. Autor dokonuje ponadto analizy wyników wyborów i prezentuje wnioski dotyczące ewolucji niemieckiej sceny politycznej.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Wybory do Parlamentu Europejskiego w Niemczech (25.05.2014) – analiza i następstwa

Prezentowany artykuł poświęcony został analizie niemieckich wyborów do Parlamentu Europejskiego. Wyniki wyborów do PE w Niemczech nie przyniosły zaskakujących rozstrzygnięć. Zwyciężyły partie chadeckie przed SPD, a na dalszych miejscach znalazły się partie średnie – Sojusz 90/Zieloni i Die Linke. Istotny sukces odniosła eurosceptyczna Alternatywa dla Niemiec (AfD), a druzgocącą klęskę poniosła liberalna FDP. Wyniki wyborów w Niemczech, w przeciwieństwie do wielu krajów europejskich jak Francja i Wielka Brytania, przyniosły sukces partiom zdecydowanie proeuropejskim, które zdobyły ponad 75% poparcia. Oznacza to akceptację zdecydowanej większości Niemców dla dotychczasowego kursu w polityce europejskiej reprezentowanego przez główne siły polityczne. Istotnym novum było zniesienie progu wyborczego, które skutkowało znacznym rozdrobnieniem niemieckiej reprezentacji w Parlamencie Europejskim (14 partii) i pozwoliło siedmiu drobnym partiom na wydelegowanie po jednym przedstawicielu do Parlamentu Europejskiego. Likwidacja progu wyborczego nie wpłynęła jednak na wzrost poparcia dla drobnych ugrupowań.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Parlament Europejski wobec reformy systemu instytucjonalnego w trakcie obrad Konwentu w sprawie przyszłości Europy

Parlament Europejski wobec reformy systemu instytucjonalnego w trakcie obrad Konwentu w sprawie przyszłości Europy

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo energetyczne Unii Europejskiej a polityka energetyczna Francji i Niemiec

W2014 r. prezydent Francji François Hollande zapowiedział pogłębienie współpracy w zakresie energii odnawialnej z Niemcami. Obecnie sektor energetyczny tych państw znacząco się zmienił. Wprowadzona przez rząd Angeli Merkel reforma energetyczna zakłada zwiększenie potencjału odnawialnych źródeł energii do 80% – do 2050 roku. Z kolei francuska energetyka w 75% oparta jest nadal na energii atomowej. W planach jest jednak zmniejszenie udziału energii jądrowej o 25% do 2025 roku. Pomimo różnic, Francja i Niemcy stanowią jeden z najsilniejszych „sojuszy energetycznych” wśród państw członkowskich i znacząco wpływają na politykę energetyczną całej Unii Europejskiej.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Unia Europejska w dwa lata od wejoecia w życie Traktatu z Lizbony

Unia Europejska w dwa lata od wejścia w życie Traktatu z Lizbony

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Book reviews: Zbigniew Czachór, Kryzys i zaburzona dynamika Unii Europejskiej. DomWydawniczy Elipsa, Warszawa 2013, ss. 692.

Book reviews: Zbigniew Czachór, Kryzys i zaburzona dynamika Unii Europejskiej. DomWydawniczy Elipsa, Warszawa 2013, ss. 692.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Główne przestrzenie współpracy Unii Europejskiej z Rosją od schyłku XX wieku. Perspektywa niemiecka

Główne przestrzenie współpracy Unii Europejskiej z Rosją od schyłku XX wieku. Perspektywa niemiecka

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Ofensywa partii eurosceptycznych w Wielkiej Brytanii i Niemczech

Tematyką artykułu jest narastające dynamicznie zjawisko eurosceptycyzmu, reprezentowane przez partie polityczne dwóch najważniejszych członków UE: Republiki Federalnej Niemiec i Wielkiej Brytanii. Celem pracy jest pokazanie genezy, analiza założeń, struktur i programów dwóch partii eurosceptycznych – AfD oraz UKIP, działających ofensywnie zarówno na krajowej, jak i europejskiej scenie politycznej. Ukazano je na tle otoczenia politycznego, analizując jego systemy partyjne i czynniki mające wpływ na ewolucję „buntu obywateli” wobec systemu wspólnotowego. Autor próbuje odpowiedzieć na pytania, czy omówione partie są w stanie wpłynąć w sposób bezpośredni na dotychczasową politykę europejską tych dwóch państw i zmienić perspektywę UE na najbliższe lata.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Instrument Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej w ramach Partnerstwa Wschodniego

Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej (EUWT) jest pierwszym instrumentem prawnym UE umożliwiającym instytucjonalizację współpracy terytorialnej: transgranicznej, transnarodowej i międzyregionalnej. Rozporządzenie w sprawie EUWT z 2006 roku przewidywało możliwość członkostwa w ugrupowaniach podmiotów z państw trzecich, w tym uczestników inicjatywy Partnerstwa Wschodniego (EaP), jednak do utworzenia takich EUWT do tej pory nie doszło z uwagi na brak szczegółowych uregulowań. Nowelizacja, która weszła w życie 21 grudnia 2013 roku, a zacznie obowiązywać 22 czerwca 2014 roku, wypełniła tę lukę prawną. Artykuł analizuje proces tworzenia rozporządzenia zmieniającego w kontekście udziału w EUWT podmiotów z obszaru EaP oraz rolę, jaką w tym procesie odgrywały poszczególne instytucje i organy UE, w szczególności Komitet Regionów jako polityczny promotor EUWT i inicjator Konferencji Władz Lokalnych i Regionalnych EaP (CORLEAP). Wskazano również potencjalne bariery hamujące tworzenie EUWT z udziałem podmiotów z państw wschodniego sąsiedztwa UE.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Wpływ Polaków na decyzje unijne. Ocena efektywności i skuteczności oddziaływania polskich europosłów VI i VII kadencji Parlamentu Europejskiego

Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza potencjału reprezentantów Polski w Parlamencie Europejskim (PE) w okresie dziesięciu lat naszego członkostwa w Unii Europejskiej, określenie skali wpływu polskich eurodeputowanych w PE, efektywności jego wykorzystania oraz skuteczności oddziaływania na decyzje unijne. Celem jest wyjaśnienie zasad pracy i funkcjonowania PE determinujących opracowywanie strategii i realizację taktyki działania. Mechanizm działania tych zasad objaśniony zostanie na przykładzie polskiej reprezentacji w PE. Na wstępie przedstawione zostaną założenia prowadzonej analizy, metodologia oraz determinanty badania efektywności i skuteczności oddziaływania polskiej reprezentacji. Następnie w celu prowadzenia badania i weryfikacji hipotezy zostaną zanalizowane dane dotyczące kadencji VI oraz oddzielnie VII PE. Niniejsze badanie służy weryfikowaniu następującej hipotezy. Skala wpływu procentowo dużego odsetka delegacji narodowej w grupie politycznej o niewielkim znaczeniu w PE jest wysoka, ale nie przekłada się na efektywność i skuteczność oddziaływania na decyzje unijne. Większa efektywność i skuteczność reprezentacji narodowej jest w przypadku udziału procentowo niewielkiej delegacji narodowej w dużej grupie politycznej PE o dużym znaczeniu w PE.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Wpływ procesów europeizacyjnych w Afryce na przykładzie cywilnych misji Unii Europejskiej w Demokratycznej Republice Konga

Unia Europejska, jako aktor walczący z zagrożeniami na skalę globalną, stara się promować europejskie standardy ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, w tym równości płci, oraz propagowanie zasad dobrego zarządzania. Niewątpliwym instrumentem pozwalającym Unii Europejskiej na bezpośrednie zaangażowanie i przenoszenie europejskich wpływów jest Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony (WPBiO), wcześniej znana, jako Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO), której mocnym narzędziem realizacji tego typu zjawisk są misje cywilne i operacje wojskowe o zróżnicowanym charakterze. To właśnie za ich pośrednictwem, Unia Europejska może pozwolić sobie na wdrażanie elementów europeizacji (top down) na organy wymiaru bezpieczeństwa i sprawiedliwości funkcjonujących w warunkach nieeuropejskich, na przenoszenie wartości, działań, schematów, najlepszych praktyk i doświadczeń, które do tej pory były dla odbiorcy nieznane.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Rynki zbrojeniowe państw Unii Europejskiej: przykład Grecji i Polski

Unia Europejska od dekady podejmuje działania na rzecz konsolidacji rynków zbrojeniowych. Jednak istotną przeszkodą w tym procesie są zróżnicowane interesy, strategie bezpieczeństwa i możliwości poszczególnych państw członkowskich. Polska i Grecja są nielicznymi członkami UE, którzy w ostatnich latach zwiększają swoje wydatki obronne. Oba kraje jednak w swoich zakupach zbrojeniowych kierują się innymi celami. Polska obawia się lądowego starcia z przeciwnikiem posiadającym broń masowego rażenia i demonstrującym lekceważenie dla norm prawa międzynarodowego. Natomiast dla Grecji potencjalnym przeciwnikiem jest członek tego samego sojuszu wojskowego, bardziej przewidywalny w swoich zachowaniach, a ewentualne starcie miałoby charakter powietrzno-morski. Grecja natomiast bardziej niż Polska narażona jest na ataki terrorystyczne i niekontrolowane migracje. Polska posiada liczący się przemysł zbrojeniowy i część zapotrzebowania wojskowego może wyprodukować o własnych siłach. Grecja jest zmuszona do importowania o wiele większej ilości broni. Trudno więc liczyć na standaryzację uzbrojenia na europejskich rynkach czy też na znaczące zbliżanie strategii bezpieczeństwa rozmaitych członków UE.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Obwód Kaliningradzki FR w stosunkach unijno-rosyjskich

Obwód Kaliningradzki FR w stosunkach unijno-rosyjskich

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Europejska polityka naukowa i Strategia „Europa 2020” w dziedzinie badań naukowych i rozwoju. Analiza politologiczno-instytucjonalna

W zakresie nauki i badań naukowych Unia Europejska respektuje odpowiedzialność państw członkowskich za system nauki, jej organizację, a także jej różnorodność profilową i tematyczn ą. Unijna wspólna polityka w tej dziedzinie ma przede wszystkim na celu rozwój i wspieranie nauki, wymianę studentów i badaczy, współpracę pomiędzy instytucjami naukowymi, wymianę informacji i doświadczeń, rozwój instrumentów badawczych oraz rozwój kształcenia naukowego. Wyzwania związane z globalizacją, kryzysem finansowym i politycznym Unii Europejskiej, polityką spójności oraz zmianą hierarchii celów w ramach poszczególnych funkcji nauki spowodowały konieczność przeprowadzenia szeregu zmian w systemie badawczym zarówno na poziomie UE, jak i państw członkowskich. Na uwagę zasługuje próba przyspieszenia wdrożenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej podjęta przez Komisję Europejską w połowie 2012 r. Jej priorytety zdefiniowano w sposób następujący: zwiększenie skuteczności krajowych systemów badawczych; optymalizacja współpracy i konkurencji transnarodowej; otwarcie rynku pracy dla naukowców; propagowanie równości płci i uwzględniania tego aspektu w dziedzinie badań naukowych; optymalizacja przepływu wiedzy naukowej. Najważniejszym sposobem na przezwyciężenie problemów z konkurencyjnością gospodarki UE jest doprowadzenie do syntezy europejskiej polityki naukowej ze strategicznymi celami rozwojowymi UE na poziomie supranarodowym, a nie jak dotychczas międzyrządowym. Do tego potrzebna będzie zmiana filozofii funkcjonowania w tym zakresie całej Unii Europejskiej i uczynienie z polityki naukowej/ badawczej kompetencji wyłącznej UE.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Unia Europejska w dążeniu do przestrzegania praw człowieka na Białorusi

Unia Europejska w dążeniu do przestrzegania praw człowieka na Białorusi

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Budżet Unii Europejskiej na lata 2014–2020Strategia i wyzwania

W artykule wskazuje się, że znaczną rolę w poprawnym funkcjonowaniu gospodarki odgrywa koordynacja polityki gospodarczej. W ramach Unii Europejskiej został stworzony w 2000 roku plan rozwoju gospodarczego zwany Strategią Lizbońską. Plan ten był ambitny, zawarto w nim wiele założeń, których wypełnienie, miało zapewnić Europie największą konkurencyjność na arenie międzynarodowej.W2005 roku ze względu na niskie wyniki strategia została nowelizowana, jednakże nie osiągnęła zamierzonych celów. Konsekwencją były zbyt wysokie ambicje niedostosowane do zmieniających się warunków ekonomicznych na świecie. W 2010 roku Strategia Lizbońska została zastąpiona strategią „Europa 2020”, która może jest mniej ambitnym planem, jednakże jej założenia są bardziej realne do zrealizowania. Celem „Europy 2020” jest przede wszystkim szybkie wyjście z kryzysu i zapobieżenie podobnemu w przyszłości oraz zrównoważony wzrost gospodarczy następujący w bardziej ekologiczny sposób.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Partnerstwo Wschodnie – szansa dla europejskiej integracji państw poradzieckich

Partnerstwo Wschodnie – szansa dla europejskiej integracji państw poradzieckich

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Deliberatywna fuzja międzyrządowa – (post-)kryzysowe podejście w badaniach integracji europejskiej

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie nowego koniunktywnego podejścia w badaniach integracji europejskiej: deliberatywnej fuzji międzyrządowej. Bazuje ono na połączeniu liberalnej teorii międzyrządowej, teorii fuzji i teorii deliberatywnego supranacjonalizmu. Główną myślą jest stwierdzenie, że żadna z istniejących koncepcji teoretycznych nie jest w stanie wyjaśnić istoty procesów integracyjnych w ramach Unii Europejskiej. W artykule przedstawiono podstawowe założenia wskazanych teorii (traktowanych jako koncepcje wyjściowe), przeanalizowano główne cechy Unii Europejskiej w czasie kryzysu, a także zaprezentowano podstawowe elementy nowego podejścia. Zaproponowana koncepcja powinna wykazywać przydatność nie tylko w sytuacji kryzysowej, ale także oferować instrumenty analizy integracji europejskiej w okresie pokryzysowym.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Formalnie słaby, nieformalnie silny. Pozycja Parlamentu Europejskiego w procedurze konsultacji na przykładzie procesu uchwalania rozporządzenia ustanawiającego zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich

Formalnie słaby, nieformalnie silny. Pozycja Parlamentu Europejskiego w procedurze konsultacji na przykładzie procesu uchwalania rozporządzenia ustanawiającego zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji
Prawo dostępu do dokumentów Unii Europejskiej i propozycja jego reformy z perspektywy praktycznej dostępności dla obywateli UE

Celem niniejszego artykułu jest analiza najważniejszych uregulowań dotyczących prawa dostępu do dokumentów Unii Europejskiej oraz propozycji i stanu debaty odnoszących się do reform rozporządzenia regulującego prawo dostępu do dokumentów. Dodatkowo ocenie zostanie poddana prawidłowość zastosowanych konstrukcji prawnych w urzeczywistnianiu tego konkretnego prawa oraz możliwość wykorzystywania go przez instytucje UE, jako narzędzia legitymizowania swojej działalności. Weryfikacji zostanie poddana hipoteza badawcza zakładająca, iż możliwość dostępu do dokumentów Unii Europejskiej została zakreślona bardzo szeroko (pomimo pewnych niedoskonałości), a zakładana reforma ma wymiar przede wszystkim sporu politycznego pomiędzy instytucjami UE, a jej celem nie jest faktycznie zwiększenie dostępu obywateli do dokumentów UE, co umożliwiłoby jej większą legitymizację.

Czasopismo: Rocznik Integracji Europejskiej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji