rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza porównawcza wybranych laboratoryjnych metod oceny współczynnika filtracji gruntów spoistych

W pracy dokonano reinterpretacji archiwalnych wyników badań laboratoryjnych współczynnika filtracji gruntów spoistych, wykonanych w 1997 r. w Zakładzie Geologii Inżynierskiej Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obejmują one ponad 200 niezależnych oznaczeń uzyskanych m.in. z wykorzystaniem sześciu różnych metod w odniesieniu do sześciu rodzajów gruntów spoistych. Celem reinterpretacji było opracowanie statystyczne wyników badań z uwzględnieniem aktualnych standardów metrologicznych, w tym m.in. weryfikacji wyników wątpliwych oraz oceny przedziałowej końcowych wyników z oszacowaniem ich niepewności. Różne laboratoryjne metody badań współczynnika filtracji gruntów spoistych oparte są na odmiennych założeniach fizycznych i wykorzystują różne parametry wejściowe, w związku z czym należy się liczyć z istotnym wpływem przyjętej metody i warunków badania na otrzymywane wyniki. Problem ten jest przedmiotem prezentowanej w pracy analizy.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wytrzymałość na ściskanie zaczynów cementowo--iłowych z dodatkiem popiołu fluidalnego "Żerań"

Ochrona środowiska naturalnego i konieczność obniżenia ceny zaczynów uszczelniających zmusza do poszukiwania nowych receptur. Jednym z takich rozwiązań jest wykorzystanie popiołów lotnych, które w wielu przypadkach posiadają korzystne parametry. W artykule scharakteryzowano popiół fluidalny uzyskiwany w Elektrowni "Żerań". W celu określenia jego przydatności do prac geoinżynieryjnych przebadano wytrzymałość na ściskanie zaczynów uszczelniających sporządzonych z cementu portlandzkiego CEM I 32,5, popiołu fluidalnego "Żerań", iłu bentonitowego Monobent W-297 na bazie wody zarobowej. Parametrem były zawartości powyższych składników w składzie zaczynów i współczynniki wodno-mieszaninowe. Otrzymane wyniki potwierdziły możliwość przemysłowego zagospodarowania badanych popiołów lotnych

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Przykład wykorzystania metody atmogeochemicznej do rozpoznania skażenia gruntu substancjami ropopochodnymi

W pracy przedstawiono przykład wykorzystania metody atmogeochemicznej do lokalizacji zanieczyszczenia gruntu substancją ropopochodną. Zaletą tej metody jest przede wszystkim niski koszt badań i łatwość ich przeprowadzenia. Podstawową wadę stanowi jakościowy, wskaźnikowy charakter uzyskanych wyników. Pomiary zrealizowano na terenie średniej wielkości bazy paliwowej na obszarze w pobliżu strumienia, gdzie istnieje potencjalne niebezpieczeństwo przedostawania się zanieczyszczeń ropopochodnych do wód powierzchniowych. Badania polegały na wykonaniu otworów pomiarowych specjalną sondą, pobraniu rdzenia gruntu i zmierzeniu na wytypowanych głębokościach ekwiwalentnej koncentracji propanu w gazach gruntowych. Zrealizowano je w dwóch seriach pomiarowych wykonanych w odmiennych warunkach pogodowych, w odstępie ponad czterech miesięcy. Na podstawie uzyskanych wyników przygotowano mapy konturowe izolinii ekwiwalentnej koncentracji propanu w gazach gruntowych, które pozwoliły na stwierdzenie obecności zanieczyszczeń ropopochodnych na wybranym obszarze, określenie kierunku potencjalnego dopływu zanieczyszczeń oraz prześledzenie skuteczności działania wykonanej bariery na brzegu strumienia obejmującej między innymi studnię drenażową

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza techniczno-energetyczna zagospodarowania dwutlenku węgla w uzdrowisku Krynica Zdrój

Wzrost zapotrzebowania na naturalny dwutlenek węgla dyktuje konieczność doskonalenia procesu wydobycia, uzdatniania i zagospodarowania tego gazu. Analizę techniczno-energetyczna przeprowadzono na podstawie danych z pomiarów parametrów pracy trzystopniowej sprężarki w Wytwórni Ciekłego CO2 w Krynicy. Przeprowadzono obliczenia mocy sprężarki i jej sprawności. Z uwagi na bardzo małą sprawność sprężarkę poddano kapitalnemu remontowi i powtórnie wykonano obliczenia. Stwierdzono zwiększenie współczynnika sprawności o ponad 80%. W celu zmniejszenia kosztów ponoszonych na sprężanie CO2 zaproponowano wprowadzenie zmian w schemacie technologicznym instalacji. Zastosowanie dodatkowej sprężarki dwustopniowej pozwoli na sprężanie części gazu, kierowanego do saturacji wody i do suchych kąpieli leczniczych, tylko do ciśnienia 1,0 MPa. Gaz przeznaczony do skraplania będzie sprężany jak dotychczas w sprężarce trzystopniowej do ciśnienia 8,0 MPa. W ramach modernizacji wprowadzono zmiany w procesie uzdatniania i magazynowania gazu. Zastosowano udoskonaloną metodę adsorpcyjnego odsiarczania gazu za pomocą impregnowanego węgla aktywnego oraz wymieniono przeponę w zbiorniku magazynowym gazu, co wpłynęły na jakość ujmowanego dwutlenku węgla

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Dobór sposobu określania parametrów hydrogeologicznych nieograniczonej warstwy wodonośnej w zależności od technologii jej opróbowania

W artykule przeanalizowano metodę interpretacji wyników opróbowania warstw wodonośnych w studniach wierconych, opartą na aproksymacji logarytmicznej równania Theisa, pod kątem możliwości określania współczynników: przewodności hydraulicznej, piezoprzewodności oraz odsączalności sprężystej. Uwzględniono przy tym technologię opróbowania warstwy wodonośnej o zwierciadle napiętym i nieograniczonym zasięgu, w warunkach stałego wydatku pompowania wody ze studni oraz stosowania jednego lub kilku otworów obserwacyjnych (piezometrycznych). Podano zasady doboru sposobu interpretacji wyników obserwacji zmian zwierciadła wody w studni w funkcji czasu, w funkcji rozprzestrzeniania się leja depresyjnego w warstwie wodonośnej oraz w funkcji obserwacji kompleksowych (czasowych i rozprzestrzeniania)

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania korozyjności cieczy nadpakerowej na bazie chlorku sodu w symulowanych warunkach odwiertu eksploatacyjnego na platformie morskiej

Ciecz nadpakerowa w odwiercie usytuowanym na platformie eksploatacyjnej narażona jest na pracę w warunkach ekstremalnych różnic temperatur od -15 do +60 stopni Celsjusza. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań korozyjności cieczy nadpakerowej na bazie chlorku sodu z dodatkiem środka zapobiegającego zamarzaniu - glikolu etylenowego. Badania prowadzono w symulowanych warunkach otworowych. Wyniki badań wskazują, że dodatek glikolu etylenowego wpływa na zmniejszenie szybkości korozji, jednak jest to nadal korozja typu wżerowego, a w niskich temperaturach również nitkowego

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zmienność zawartości jonów chlorkowych, siarczanowych i wskaźnika siarczanowości jako czynnik oceny zagrożenia wodnego na przykładzie Kopalni Soli "Wieliczka"

Na podstawie badań zawartości jonów chlorkowych i siarczanowych oznaczonych w wyciekach Kopalni Soli "Wieliczka" w okresie kilkudziesięciu lat policzono wskaźniki siarczanowości. Analiza zmienności tych trzech cech została przeprowadzona na podstawie współczynników korelacji i ich wzajemnych relacji. Najczęściej obserwowaną zależnością jest spadek wartości wskaźnika siarczanowości, który może być spowodowany malejącą zawartością jonów siarczanowych, a także zawartości jonów chlorkowych. Wśród podzielonych, w zależności od wartości współczynników korelacji, wycieków najliczniejszy zbiór stanowiły dopływy, dla których zmienność rozpuszczania halitu nie ma większego wpływu na rozpuszczalność minerałów siarczanowych. Wartości współczynników korelacji dla wskaźnika siarczanowości i zawartości jonów siarczanowych są prawie równe. Przesłanką zagrożenia wodnego może być większa wartość bezwzględna dla zmienności współczynnika siarczanowości niż dla jonów siarczanowych. Może to nastąpić w sytuacji, gdy strefa siarczanowa została rozługowana i na skutek tego postępuje rozługowanie złoża solnego

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Stanowisko laboratoryjne do badania przepływów wielofazowych w ośrodkach porowatych

Treścią artykułu jest ocena stanowiska laboratoryjnego do badania przepływów wielofazowych w ośrodkach porowatych, które powstało w ramach Projektu Badawczego nr 8T12A04020 finansowanego przez KBN oraz badań statutowych i własnych realizowanych w Zakładzie Gazownictwa Ziemnego Wydziału Wiertnictwa Nafty i Gazu AGH w Krakowie. Stanowisko badawcze umożliwia prowadzenie badań wzajemnego wypierania dwóch płynów w układach: gaz -gaz i gaz - ciecz. Badania realizowano z użyciem trzech gazów - metanu, sztucznego powietrza, azotu, oraz wody. Powietrze używane było głównie do prowadzenia badań testowych aparatury w zakresie jej szczelności oraz pomiaru przepuszczalności ośrodka porowatego. Na skonstruowanym stanowisku wykonano pomiary w układzie: gaz - gaz i woda - gaz. Badania wypierania się gazów o różnych własnościach termodynamicznych polegały na pomiarze koncentracji gazu wypierającego na wyjściu z komory pomiarowej. Na tej podstawie ustalono zależności pomiędzy wzajemnym nasyceniem oboma gazami a czasem przetłaczania. Celem tych badań było ustalenie stopnia wzajemnego mieszania się metanu i azotu w ośrodku porowatym Badanie wypierania się układu woda - gaz polegało na pomiarze zawartości wody w sztucznym złożu przy użyciu aparatury mikrofalowej. Na podstawie tych badań próbowano ustalić kryteria rozmywania się konturu woda - gaz. Przeprowadzone badania w pełni potwierdziły przydatność zbudowanego stanowiska laboratoryjnego. Badania wzajemnego wypierania się różnych płynów będą wykonywane w kolejnych latach

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie analizy przedziałowej do szacowania zasobów węglowodorów przy słabym rozpoznaniu własności złoża

W trakcie prac mających na celu zagospodarowanie nowo odkrytego złoża bardzo istotne jest właściwe oszacowanie jego zasobów. Niestety we wczesnej fazie rozpoznania informacja złożowa jest bardzo uboga. Uniemożliwia to zastosowanie wielu klasycznych narzędzi służących do określania potencjalnych zasobów złoża. W pracy przedstawiono zastosowanie algebry przedziałowej do szacowania zasobów gazu ziemnego metodą objętościową. Podejście to pozwala na określenie zakresu możliwych zasobów złoża nawet w przypadku niewielkiej ilości danych wejściowych. Wyniki analizy porównano z rezultatami uzyskanymi za pomocą symulacji Monte Carlo.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja wykorzystania odwiertów naftowych w Karpatach

W artykule opisano pomysł wykorzystania odwiertów wyeksploatowanych i przeznaczonych do likwidacji. Odwierty mogą służyć jako źródła niskotemperaturowego ciepła geotermicznego. Opisano sposoby likwidacji odwiertów i sposoby adaptacji odwiertów na wymienniki otworowe. Przedstawiono istotę działania otworowych wymienników ciepła. Opisano przykład złoża Libusza-Lipinki, gdzie wykonanych zostało 650 otworów.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania nad zastosowaniem octanu cynku w płuczkach do przewiercania skał ilastych zawierających w składzie nowe polimery PT-51 i PT-52

W artykule opisano wyniki badań nad zastosowaniem octanu cynku, jako inhibitora jonowego, w płuczkach do przewiercania skał ilastych. W badanych płuczkach zastosowano nowe polimery PT-51 i PT-52. Przedstawiono wpływ opracowanych płuczek na pęcznienie minerałów ilastych

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Beziłowa płuczka poliamfolityczno-skrobiowa z polimerem PT-61 do przewiercania skał ilastych

W niniejszym artykule opisano badania nad opracowaniem nowej beziłowej płuczki wiertniczej przeznaczonej do przewiercania skał ilastych. Opracowana płuczka jest płuczką poliamfolityczno-skrobiową z dodatkiem polimeru PT-61. Przeprowadzono badania parametrów technologicznych płuczki, test dezintegracji oraz jej odporności na zasolenie i temperaturę. Wyniki badań pokazują, że płuczka może być zastosowana w przemyśle.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Flokulacja suspensji ilastych i zasolonych płuczek wiertniczych z zastosowaniem nowo opracowanych flokulantów kationowych (PT-floc-201107)

W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań właściwości flokulacyjnych nowych, syntetycznych polimerów kationowych, oznaczonych jako PT-floc-201107, w stosunku do suspensji bentonitowych i zasolonych płuczek wiertniczych. Badanie flokulacji przeprowadzono, wykorzystując metodę optyczną polegającą na pomiarze czasu przesuwania się granicy rozdziału faz. Na podstawie wyników badań można sądzić, że polimery PT-floc-201107 mogą znaleźć zastosowanie w separacji faz w trudnych do rozdziału wodnych suspensjach minerałów ilastych i płuczkach wiertniczych.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ruch wody w złożach węglowodorów i podziemnych magazynach gazu

Gdy odwiert rozpoczyna eksploatację złoża lub podziemnego magazynu gazu, wokół niego wytwarza się strefa obniżonego ciśnienia, dzięki czemu następuje dopływ płynu złożowego. W późniejszym czasie zaburzenie ciśnienia osiąga również i strefę zawodnioną powodując podciąganie wody w kierunku odwiertu. W czasie tego podciągania wody dochodzi do powstawania nieregularnych form tj. języków lub stożków wodnych. W inżynierii złożowej znane są różne metody określania wydatku dopuszczalnego ze względu na powstawania stożków wodnych. Nieregularne formy przemieszczania się wody mają duży wpływ na proces eksploatacji gazu ze złoża a szczególnie podziemnego magazynu gazu. Są one często głównym powodem wzrostu spadku ciśnienia w odwiercie koniecznego do wyniesienia mieszaniny gazowo-wodnej. W granicznym przypadku woda dopływająca do odwiertu może nie być wydobywana wraz z gazem. Wówczas akumuluje się ona na dnie odwiertu, zatrzymując dopływ gazu a co za tym idzie, prowadzi do stopniowego wyłączenia odwiertu z eksploatacji. Zatem ruch wody złożowej i jego śledzenie jest szczególnie ważne w czasie podziemnego magazynowania gazu gdzie dochodzi do cyklicznego przemieszczania się wody w złożu. W artykule przeprowadzono analizę głównych metod obliczania dopływu wody do odwiertów oraz dokonano analizy ruchu wody złożowej przy założeniu, że jest ostra granica między gazem a wodą. Oznacza to, że siły kapilarne zostały zaniedbane a wypieranie gazu przez wodę ma charakter tłokowy. Tłokowe wypieranie gazu przez wodę jest rozsądnym założeniem ze względu na znacznie większą gęstość i lepkość wody w stosunku do tych parametrów dla gazu.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Techniczne i technologiczne aspekty zatłaczania wód złożowych do górotworu

Zatłaczanie wód złożowych do górotworu poprzez odwierty chłonne powinno być prowadzone przy spełnieniu wymogów dotyczących bezpiecznego prowadzenia prac górniczych i ochrony środowiska. Problem ten ma szczególne znaczenie zwłaszcza przy wykorzystaniu do celów zatłaczaniu odwiertów zastawionych lub przeznaczonych do likwidacji. W artykule przedstawiono kryteria doboru odwiertów chłonnych oraz zakres niezbędnych badań konstrukcji odwiertów poeksploatacyjnych przeznaczonych do zatłaczania wód złożowych do górotworu. Zaprezentowano również wyniki badań laboratoryjnych wód złożowych o znanych właściwościach fizykochemicznych, których celem było określenie i wyeliminowanie pierwotnych czynników sprzyjających kolmatacji strefy przyodwiertowej.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Komputerowe programy do modelowania procesu eksploatacji i zagospodarowania złóż węglowodorów

Szeroka dostępność systemów komputerowych ostatnich dwudziestu lat wywarła swoje piętno na filozofię i praktyczne wykorzystanie technik obliczeniowych w zakresie modelowania procesu eksploatacji i zagospodarowania złóż węglowodorów. Nie bez znaczenia dla rozwoju oprogramowania miał również przyspieszony proces przetwarzania informacji geologicznej oraz sposób zbierania i monitorowania parametrów złożowych, czy parametrów gazu podczas transportu ropy naftowej i gazu ziemnego. Ogromny postęp w dziedzinie sprzętu uzupełniany jest szybko poprzez nowości "softwarowe" - niniejszy referat prezentuje niektóre - wybrane programy obliczeniowe stosowane w inżynierii naftowej.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Rozwój metod stymulacji złóż węglowodorów

Ostatnie kilkanaście lat to okres dynamicznego rozwoju metod i technologii stymulacyjnych. Rozpoczął się on od momentu zakupu nowoczesnego sprzętu zabiegowego oraz nowoczesnego wyposażenia laboratorium zajmującego się problemami stymulacji wydobycia. Te zmiany pozwoliły na wprowadzanie do powszechnego zastosowania nowatorskich technologii intensyfikacyjnych. Dotyczyły one głównie dwóch obszarów. Pierwszy z nich to zmiana technologii w zabiegach hydraulicznego szczelinowania. W okresie kilkunastu lat wdrożono do stosowania nowoczesne ciecze technologiczne do szczelinowania oraz nowe materiały podsadzkowe w celu zwiększenia efektywności zabiegów. Drugi obszar doskonalenia technologii intensyfikacyjnych to zabiegi szczelinowania kwasem i kwasowania matrycowego. W tej dziedzinie przygotowano i wdrożono do stosowania technologie wieloetapowego kwasowania złóż, wykorzystania żeli i emulsji kwasowych do szczelinowania kwasem i kwasowania matrycowego. Wszystkie wspomniane technologie są stosowane obecnie w pracach intensyfikacyjnych wykonywanych złożach ropy naftowej i gazu ziemnego w kraju i zagranicą.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza numeryczna skuteczności zastosowania wstecznych otworów w świdrach udarowo-obrotowych

Stosowanie świdrów udarowo-obrotowych do wiercenia otworów strzałowych w górnictwie jest ciągle uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia. Obserwuje się dominację świdrów słupkowych w stosowanej technice wiertniczej nad świdrami ostrzowymi krzyżowymi. Pewnym ograniczeniem w prędkości wiercenia i uzyskiwanych przewiertach jest jakość płukania dna otworu. Nietypowym problemem jest zaburzenie wynoszenia zwiercin strumieniem płuczki powietrznej w strefie połączenia świdra z młotkiem wgłębnym. Podejmowano próby zastosowania w korpusie świdra otworów wstecznych mające charakter metody prób i błędów. Analityczny opis zjawiska jest utrudniony ze względu na skomplikowany kształt przestrzeni, w której przepływa płuczka wiertnicza. Dlatego wykorzystanie metod numerycznych stwarza możliwości dokonania pogłębionego opisu przepływu płuczki wiertniczej w analizowanym problemie. Artykuł przedstawia wyniki symulacji komputerowej w postaci map ciśnień i prędkości przepływu w strefie świdra i młotka wgłębnego.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ochrona złóż ropy naftowej i gazu ziemnego podczas udostępniania i prac rekonstrukcyjnych poprzez użycie cieczy wiertniczych zawierających nietoksyczne sole mrówczanowe

W artykule przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych nad możliwościami zastosowania roztworów soli mrówczanowych i płuczek specjalnych, sporządzonych na osnowie mrówczanu potasu i mrówczanu cezu, jako cieczy roboczych do prac związanych z dowiercaniem i rekonstrukcją odwiertów.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane zagadnienia doskonalenia technologii wtórnych metod eksploatacji złóż ropy naftowej

W artykule przedstawiono podstawy teoretyczne procesu wypierania ropy naftowej dla wtórnych metod eksploatacji złóż. W metodach tych istotnym czynnikiem jest dobór właściwego medium wypierającego. W pracy przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych wypierania ropy naftowej za pomocą wody, wodnego roztworu związku powierzchniowo- czynnego (Rokamidu MR-17) oraz powietrza. Na podstawie uzyskanych rezultatów określono współczynniki odropienia modelu złoża, oraz wpływ płynu wypierającego na zwiększenie jego efektywności wypierania dla wtórnych metod eksploatacji złóż ropy naftowej.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania zużycia korozyjnego rur wydobywczych stosowanych w odwiercie podziemnego magazynu gazu Swarzów 22

Trudnym problemem w eksploatacji podziemnego magazynu gazu Swarzów jest obecność siarkowodoru w gazie podczas jego poboru. Siarkowodór powoduje korozję, w szczególności kolumn rur wydobywczych i rur instalacji napowierzchniowej, co wpływa na parametry eksploatacyjne pracy magazynu i jego stan techniczny. Destrukcyjne oddziaływanie siarkowodoru powoduje, że odwiert traci swoje parametry eksploatacyjne, znacznie szybciej zostaje zanieczyszczony produktami korozji, wymaga czyszczenia i przemywania odpowiednimi płynami. Szczególnie mocno to zjawisko występuje w odwiercie Swarzów 22. Odwiert poddano rekonstrukcji, w zakresie której wyciągnięto rury wydobywcze i zdecydowano poddać je badaniom wytrzymałościowo-strukturalnym celem stwierdzenia stopnia uszkodzenia rur przez korozję w wyniku przebywania ich w środowisku kwaśnym.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metody perforacji kumulacyjnej w udostępnianiu złóż węglowodorów

Perforacja kumulacyjna jako metoda udostępniania złóż w górnictwie otworowym jest praktycznie jedyną powszechnie stosowaną metodą uzyskania łączności hydraulicznej zarurowanego otworu wiertniczego i horyzontu produktywnego. Artykuł przedstawia rys historyczny perforacji kumulacyjnej i rozwój podstawowych technik w tej dziedzinie. Omawia się metody zapuszczania - na kablu strzałowym, na przewodzie  skręcanym i na przewodzie zwijanym (Coiled Tubing) oraz poprzez rurki wydobywcze (syfonowe) oraz inicjowania, w zależności od przyjętej technologii zabiegu. Scharakteryzowano konstrukcje perforatorów otwartych i zamkniętych i odpowiednich do stosowania w nich zestawów środków strzałowych (lonty, ładunki kumulacyjne, środki inicjowania detonacji). Przedstawiono podstawowe wymagania stawiane ładunkom kumulacyjnym w zależności od podstawowego zadania perforacji (udostępnienie, przygotowanie zabiegu intensyfikacji - np. szczelinowanie, oraz prace specjalne - np. przywracanie cyrkulacji i perforator przebijak). W kontekście tego przeglądu przedstawiono również aktualnie stosowane i dopuszczone zestawy środków strzałowych do perforacji kumulacyjnej, w tym również nowe zagadnienia takie jak np. technologia wkładek reaktywnych i perfo-generatory.

Czasopismo: Wiertnictwo, Nafta, Gaz
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka