rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Działalność Rajmunda Llulla w Afryce Północnej (XIII i XIV wiek). Początki dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego

Artykuł został poświęcony okolicznościom trzech wypraw misyjnych Rajmunda Llulla do Afryki (kolejno do: Tunisu w latach 1292–1293, Bidżaji w 1307 r. i ponownie Tunisu w latach 1314–1315). W pierwszej części artykułu, po sumarycznym zaprezentowaniu życia i dokonań Llulla, zostało nakreślone tło relacji Korony Aragonii z północnoafrykańskim państwem Hafsydów, które stało się terenem jego aktywności misyjnej. Na podstawie wybranych pism uczonego przedstawiono motywy, jakimi kierował się przy pracy chrystianizacyjnej. Osobne miejsce zajmuje analiza proponowanych przezeń metod konwersji muzułmanów na tle XIII-wiecznej myśli misjologicznej. W artykule ukazano także wpływ wydarzeń związanych z kolejnymi podróżami do Afryki na modyfikację refleksji nad problemem nawracania muzułmanów na chrześcijaństwo w oparciu o dialog. Llull, uciekając się do rozumu i używając argumentów filozoficznych, odwoływał się do wspólnych elementów łączących obie religie jako płaszczyzny porozumienia. W ten sposób wytyczał nowe zasady postępowania na styku świata chrześcijaństwa zachodniego i domeny islamu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Biblia Arabica. Inkulturacyjna działalność Kościoła w XVII wieku

Od dwóch tysięcy lat Kościół nieprzerwanie głosi Ewangelię w setkach języków i dialektów, docierając „aż po krańce ziemi”. Przepowiadanie musi być przekazywane w języku zrozumiałym dla tego, do kogo zostaje skierowane. Skuteczne głoszenie Ewangelii i przesłania chrześcijańskiego zawsze jest „inkulturowane”. Biblia Sacra Arabica stanowi przykład tej działalności Kościoła. Przygotowana i wydana przez Kongregację de Propaganda Fide była przeznaczona dla chrześcijan żyjących na terenach należących do imperium otomańskiego. W trzech tomach zawarty został kompletny tekst Pisma Świętego według kanonu Soboru Trydenckiego. Wydanie to zawiera tekst łacińskiej Wulgaty i arabskie tłumaczenie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Pascha mesjanistyczna w Krakowie – historia i rozwój inicjatywy

Artykuł przedstawia zagadnienie historii i rozwoju Paschy mesjanistycznej w Krakowie w latach 2007-2019. Autor dokonuje na wstępie konceptualizacji pojęć Ruchu mesjanistyczno-żydowskiego i Paschy mesjanistycznej, a następnie przedstawia rys historyczny wydarzeń, nazywanych sederami, które od kilkunastu lat gromadzą setki uczestników: katolików, protestantów, zielonoświątkowców, przedstawicieli wolnych Kościołów. Następnie ukazuje genezę krakowskich Pasch mesjanistycznych (wieczorów sederowych), prezentując je w zestawieniu chronologicznym. Nakreśla szersze perspektywy, w jakich uwidacznia się Pascha mesjanistyczna w polskiej rzeczywistości religijnej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Chińskie osobowe nazwy własne

Tworzenie nazwisk i imion w języku chińskim kieruje się odmiennymi regułami niż na Zachodzie. Sama kategoria „imienia” i „nazwiska” jest pewną kalką zachodniej koncepcji nazw osobowych nakładaną na język chiński. Zarówno tworzenie imion (名字 míngzì), jak i nazwisk (姓氏 xìngshì) oraz pseudonimów (号 hào) ma swoją tradycję. Chińczycy używają ok. 200 nazwisk i nieskończonej liczby imion. W tworzeniu osobowych nazw własnych istotnym elementem jest obraz znaku, który niesie ze sobą treści określające nazywaną osobę, a nie jedynie fonetyka. „Konwertowanie” imion i nazwisk europejskich na chińskie za pomocą fonetyka prowadzić może do szeregu nieporozumień znaczeniowych. Obraz znaku często komunikuje treści związane z charakterem, wrażliwością, pragnieniami, osobowością. Zostało to ukazane na przykładzie nazw Romana Malka (馬雷凱 Mǎ Léikǎi) i Dariusza Klejnowskiego-Różyckiego (柯達理 Kē Dálǐ).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
O Ewangelii i ewangelizacji we współczesnym dyskursie religijnym

Niniejszy artykuł jest poświęcony rozumieniu pojęcia „ewangelizacja” przez ludzi Kościoła, którzy na różne sposoby angażują się w głoszenie Dobrej Nowiny. Autorka analizuje występowanie tego terminu w różnych kontekstach i aspektach, m.in. omawiając jego językową, teologiczną i potoczną semantykę, rozpatrując ewangelizację jako strategię komunikacji, prezentując werbalne i niewerbalne metody głoszenia Ewangelii. W tekście przedstawiono także wybrane źródła spośród publikacji zamieszczanych na łamach Agendy Liturgicznej Maryi Niepokalanej w latach 2013-2015, będące oficjalnymi wypowiedziami teoretyków i praktyków ewangelizacji. Wnikliwie omówiono ewangelizację jako akt komunikacji, używane przez ewangelizatorów środki językowe i pozajęzykowe oddziaływania na odbiorcę, a także rozpatrzono wyzwania stojące przed ewangelizatorami we współczesnym świecie, takie jak obecność innych kultur i systemów wartości (często rozbieżnych z aksjologią chrześcijańską), konieczność przemawiania w sposób otwarty i zrozumiały, znaczenie autentycznego dialogu między ludźmi. Tekst łączy konkretne wskazania i zalecenia dla chrześcijan, z których każdy jest powołany do ewangelizacji i dawania świadectwa swojej wiary.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Deklaracja Dignitatis humanae a współczesne społeczeństwo liberalno-demokratyczne

Artykuł omawia stanowisko amerykańskiego jezuity Johna Courtneya Murraya, którego koncepcja legła u podstaw soborowej Deklaracji O wolności religijnej. Wolność religijna, jako wolność negatywna, czyli nienapotykanie przeszkód ze strony władz publicznych w wolnym praktykowaniu religii, zostaje ogłoszona fundamentem wszelkich wolności i praw ludzkich. Murray formułuje swoją koncepcję w kontekście Amerykańskiej Propozycji, czyli budowania ładu politycznego o charakterze republikańsko-demokratycznym. Ład ten w istotny sposób opiera się na aksjologii chrześcijańskiej. W USA trwa spór czy projekt Murraya jako swoiste schrystianizowanie liberalizmu jest udany. Jedni, jak Weigel czy Novak, uznają, że tak. Inni, jak Burns, twierdzą, że projekt Murraya opiera się na błędzie zawartym w interpretacji Amerykańskiej Propozycji, jak i nadinterpretacji stanowiska katolickiego. Na rozwiązanie sporu rzuca światło pogłębiona interpretacja współczesnej liberalnej demokracji dokonana przez papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI. Papieże dowodzą, że współczesny liberalizm porzuca aksjologiczne fundamenty, na których został zbudowany. Z kolei chrześcijaństwo stanowi istotny wkład w formowanie się ładu aksjologicznego, z którego czerpie liberalizm.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Postać Jezusa w Ruchu Raeliańskim

Ludzie od wieków zastanawiali się, czy poza Ziemią istnieje gdzieś we Wszechświecie biologiczne życie. Ten temat zawsze pobudzał wyobraźnię. Motyw istnienia kosmitów jest wykorzystywany w literaturze i filmie. Organizowane są „wczasy UFO”, a dzieci otrzymują zabawki przedstawiające zielone ufoludki. Pojawiły się również nowe ruchy religijne, których założyciele twierdzą, że mają kontakt z kosmitami. Claude Vorilhon – Raël głosi ludzkości nauki Elohim. Według niego nie ma Boga, duszy i życia po śmierci. Kosmici są stwórcami ludzkości, to dzięki nim człowiek może uniknąć ostatecznej zagłady: może bowiem zostać sklonowany lub jego świadomość będzie „żyła” w wirtualnym świecie. Raelianie promują pogląd, że Jezus nie jest Synem Bożym, nie czynił cudów i nie zmartwychwstał. Był jedynie prorokiem, który hipnotyzował ludzi. Jego ojcem był kosmita Jahwe, a bratem jest Raël.
W artykule przedstawiono informacje dotyczące doktryny i kultu raelian. Ukazano, kim według wyznawców ruchu był Jezus i jaką misję miał wypełnić. Przedstawiono także fragmenty tłumaczeń i interpretacji Biblii głoszone przez Ruch Raeliański.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Cyrylo-metodiańska ewangelizacja kultury

Dzieło ewangelizacyjne Cyryla i Metodego uczy dziś umiejętnego dialogu kultur, nie mniej ważnego niż partnerstwo doktrynalne przedstawicieli chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu. Ci nauczyciele wiary umieli przekraczać granice kultur i tradycji, potrafili też przeciwstawiać się tworzeniu opozycyjnych bloków, ponieważ kierowali się apostolskim uniwersalizmem, który ma zdolność godzenia wielości. Tego rodzaju chrześcijańskie przesłanie posiada jeszcze dziś silę zdolną, by przezwyciężać dzielący niejednokrotnie ciężar zaszłości. Nauczanie słowiańskiego papieża w odniesieniu do dzieła ewangelizacyjnego Braci Sołuńskich wskazuje i podkreśla dobitnie ich rolę w tworzeniu korzeni Europy, które dzięki swej trwałości oraz żywotności stanowią jeden z najmocniejszych punktów odniesienia, jakich nie może pominąć żaden wysiłek zmierzający do jedności naszego kontynentu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wybrane aspekty religijności małżonków w Papui-Nowej Gwinei w świetle badań

Artykuł przedstawia wybrane aspekty religijności małżonków w Papui-Nowej Gwinei w świetle przeprowadzonych badań własnych. Najpierw omawia pojęcie religijności w aspekcie psychologicznym. Następnie przedstawia narzędzie badawcze, opisuje próbę badawczą złożoną z małżonków oraz ukazuje organizację i przebieg badań pośród Papuasów w diecezji Goroka (Papua Nowa Gwinea). W dalszej kolejności prezentuje wyniki badań nad religijnością papuaskich małżonków, w poszczególnych jej obszarach jak zainteresowania, przekonania, modlitwa, doświadczenie oraz kult. Uzyskane wyniki świadczą o często występującym wysokim nasileniu religijności respondentów oraz częstych praktykach religijnych, ale jednocześnie wskazują na wyzwania duszpasterskie. Badania mogą przyczynić się do opracowania modeli i programów działania duszpasterskiego wobec chrześcijańskich małżonków w Kościołach lokalnych w Papui Nowej Gwinei.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Współczesny meczet i jego symbolika. Kontekst problemowy i historiograficzny

Według znanej formuły francuskiego filozofa Rogera Garaudy’ego meczet jest „lustrem islamu”. W jego konstrukcji, przestrzennej kompozycji, dekoracji zostają symbolicznie wyrażone podstawowe składniki islamskiej wiary, muzułmańskiego światopoglądu oraz estetyczne normy islamu. Można powiedzieć, że meczet naszych czasów staje się lustrem współczesnego islamu. W architekturze meczetów XX-XXI wieku łączy się pierwiastek tradycyjny (sprowadzony czasem do dosłownego kopiowania, powtórzenia klasycznych wzorców) ze śmiałym nowatorstwem form i najnowszymi technologiami oraz materiałami budowlanymi. Całokształt problemów związanych z architekturą, dekoracją i religijną interpretacją meczetu jest nierozerwalnie związany z jedną z głównych kwestii islamskiej teologii. Chodzi tu o rozumienia meczetu w islamie, czyli o odpowiedź na pytanie, czy meczet jest świątynią (świętym miejscem, w którym jest niewidoczna obecność Boga), czy – w odróżnieniu od obiektów architektury świątyń (Tempelarchitektur) – meczet w wymiarze religijnym i moralnym pozostaje domem ludzi. Idea meczetu jako naszego wspólnego domu odciska piętno na projektach architektonicznych oraz na wyglądzie nowych budowli.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tatarszczyzna według Marcina Paszkowskiego. Prawda czy mit?

Marcin Paszkowski – XVII-wieczny „pisarz okolicznościowy”, chętnie podejmował w swych utworach tematykę wschodnią. W jednym ze swych dzieł, zatytułowanym Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary, wydanym w 1615 roku, w wierszowanej formie opowiedział o dwóch orientalnych nacjach – Turkach i Tatarach. W dziele tym opisy wydarzeń historycznych przeplatają się z charakterystyką obyczajów, religii, stylu życia czy też informacjami geograficznymi. Paszkowski próbuje przybliżyć polskiemu czytelnikowi obce i nieznane narody, ich kulturę, a nawet język. Praca tego autora zawiera liczne słownictwo tureckie, ułożone w formie rozmówek oraz polsko-tureckiego słowniczka. Czy wszystkie zawarte w tym dziele informacje są wiarygodne, zwłaszcza te opisujące Tatarów? Jaki obraz tatarszczyzny skreślił XVII-wieczny poeta? Celem niniejszego artykułu była próba odpowiedzi na postawione pytania.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Praktyka medytacji chrześcijańskiej

W artykule poruszono zagadnienie medytacji chrześcijańskiej skoncentrowanej wokół nauczania benedyktynów – Johna Maina oraz jego następcy Laurence’a Freemana. Przedstawiono istotę, a także zwrócono uwagę na owoce, które przynosi uważna i codzienna praktyka medytacji. Omówiono także jej cel – nieustanną miłość Boga i wypływającą z niej miłość do drugiego człowieka, jak również wprowadzenie osoby ludzkiej w świat wartości oraz pomoc w coraz to doskonalszej realizacji własnego powołania i rozwijania życiowych talentów. Zwrócono uwagę na proponowane metody oraz ich przydatność w rozumieniu i rozwoju medytacji chrześcijańskiej.
Autor ma nadzieję zaciekawić tematem medytacji i jej praktycznym wykorzystaniem nie tylko dla własnej korzyści, ale i w pracy z potencjalnym pacjentem, by pomóc mu odzyskać utracone zdrowie oraz równowagę psychiczną.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Medytacja Transcendentalna – naukowa technika relaksacyjna czy „kosmiczne szalbierstwo”?

Medytacja Transcendentalna to technika przeżywająca obecnie swój renesans, uderzająca w społeczną potrzebę szybkiego uzyskania wewnętrznego spokoju bez nadmiernego poświęcania temu czasu i zaangażowania. Będąc medialnie atrakcyjną i modną metodą relaksu, przenosi ukryte wartości znacznie zmodyfikowanej monistycznej filozofii wedyjskiej, a porównywane do chrześcijańskich modlitw powtarzane mantry są w istocie wezwaniami do hinduskich bóstw. Aspirując do miana naukowej, MT staje się niebezpiecznym narzędziem odciągania współczesnego człowieka od głębokiej refleksji chrześcijańskiej w kierunku płytkich wartości budowanych na chęci zysku i szybkiego zdobywania tzw. poziomów wtajemniczenia.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Światowa Rada Kościołów wobec globalnej nędzy i cierpienia

Zjawisko globalnej nędzy jest powszechnie traktowane jako najpoważniejsze albo jedno z najpoważniejszych wyzwań stojących przed współczesnym światem, zarówno z perspektywy politycznej, jak i moralnej. Likwidacja globalnej nędzy deklarowana jest jako główny cel przez międzynarodowe instytucje polityczne, jak np. ONZ, ale też instytucje globalnego społeczeństwa obywatelskiego. Zadanie to wyznacza również bardzo istotny obszar działania Kościołów chrześcijańskich. Artykuł omawia istotę zaangażowania największej ekumenicznej organizacji, jaką jest Światowa Rada Kościołów, w walkę z globalną nędzą, przedstawia skrótowo przykłady podejmowanych przez nią aktywności oraz przybliża przyjęte przez nią teologiczne fundamenty.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Chrystus i Kościół a Inne religie

Artykuł podejmuje problematykę dialogu międzyreligijnego, zainicjowanego przez Sobór Watykański II. Omawiane dokumenty Kościoła wskazują na „zarodki Słowa” oraz elementy prawdy i świętości obecne w innych religiach. Jednakowoż działanie Ducha Świętego wśród wyznawców innych religii (teksty święte, doktryna, obrzędy) zakłada powszechną wolę zbawczą Boga oraz uniwersalizm jedynego Pośrednika pomiędzy Bogiem i ludźmi – Jezusa Chrystusa. Dlatego też otwarcie się na religie, zwłaszcza judaizm i islam, nie zwalnia chrześcijan od obowiązku dawania świadectwa wiary, prowadzenia misji ad gentes oraz systematycznej ewangelizacji świata. Wychodząc od analizy najważniejszych dokumentów Kościoła traktujących o innych religiach autor próbuje określić: (1) relację pomiędzy teologią religii a misjologią, (2) związek pomiędzy wartościami duchowymi innych religiach a dziełem zbawczym Jezusa Chrystusa, głoszonym przez Kościół.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Przestrzenna katolickość Kościoła a zbawienie w religiach

Artykuł podejmuje problem zbawczej wartości religii pozachrześcijańskich w perspektywie eklezjologicznej. Wychodząc od prawd o powszechnej woli zbawczej Boga i niezbędności Kościoła do zbawienia stawia pytanie, czy stosują się one do wyznawców religii pozachrześcijańskich tylko indywidualnie, czy także wspólnotowo. W próbie odpowiedzi na to pytanie wykorzystuje przestrzenny wymiar katolickości Kościoła, uznając, że jeśli wola zbawcza Boga realizuje się także w religiach, to muszą one wchodzić w zakres tego wymiaru Eklezji. Na ten problem autor artykułu spojrzał przez pryzmat nauczania Soboru Watykańskiego II o przyporządkowaniu niechrześcijan do Kościoła oraz działalności misyjnej Kościoła. W ich perspektywie wskazał na możliwość mówienia o przyporządkowaniu religii do Kościoła i implikacje zbawczych wartości religii w perspektywie posoborowej motywacji działalności misyjnej Kościoła. W końcowym punkcie odwołał się do trzech głównych stanowisk dotyczących zbawczej wartości religii poza chrześcijańskich: ekskluzywizmu, pluralizmu i inkluzywizmu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Da‘wa − dynamika procesów islamizacyjnych we współczesnej Europie. Wybrane zagadnienia

Na początku XXI wieku w Europie dokonuje się pod wpływem islamu dynamiczna transformacja kulturowa. Artykuł poświęcony jest islamskiej misji (da‘wa) realizowanej w kontekście europejskim, ze szczególnym uwzględnieniem jej roli w procesach islamizacyjnych i inkulturacyjnych. Biorąc pod uwagę sukcesywny wzrost liczby muzułmanów oraz elementów islamskich w europejskiej przestrzeni publicznej autor wysuwa tezy, że – z jednej strony – da‘wa stanowi istotny element strategii ukierunkowanej na propagowanie i rozprzestrzenianie islamu w Europie, a z drugiej – niektóre jej komponenty kształtują tzw. islam europejski.
Artykuł składa się z trzech części. Pierwsza podejmuje kwestie znaczeniowe i interpretacyjne da‘wy w aspekcie semantycznym, teologicznym oraz politycznym. Przedmiotem drugiej części jest zjawisko obecności muzułmanów na kontynencie europejskim. Natomiast w ostatniej części autor omawia kompleksowość trzech rodzajów da‘wy w Europie, podając także przykłady potwierdzające jej realizację przez Arabię Saudyjską.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Spór o relację między polityką i religią. Perspektywa filozoficzna

Zagadnienie relacji między polityką i religią budzi szereg emocji i przeciwstawnych opinii. Analizowane jest zwykle na płaszczyźnie historycznej, socjologicznej lub politologicznej. W niniejszym artykule podjęto próbę rozstrzygnięcia tytułowej kwestii w kontekście realistycznej antropologii filozoficznej. Uzasadnieniem wyboru tego aspektu jest przekonanie, że warunkiem właściwego ujęcia relacji „polityka – religia” jest rzetelne odczytanie prawdy o człowieku. Błędne ujęcia tej relacji dadzą się sprowadzić do trzech głównych postaci: 1) zatarcia granic między polityką a religią, przejawiającym się w sakralizowaniu polityki lub w upolitycznianiu religii; 2) ateizacji polityki, czyli dążenia do wyeliminowania religii ze wszystkich sfer ludzkiego życia; 3) „neutralności” traktującej religię jako sprawę prywatną i eliminującej ją ze sfery publicznej. U podstaw wszystkich tych ujęć można dostrzec jakąś postać błędu antropologicznego. Właściwe ujęcie relacji polityki i religii oddaje termin „autonomia”. Obejmuje strukturalną niezależność obu dziedzin oraz ich funkcjonalne podporządkowane dobru wspólnemu. Łącząca politykę i religię relacja dopełniania się w trosce o człowieka, wyznacza pole możliwego wzajemnego oddziaływania. Tworzy je sytuacja zagrożenia dobra wspólnego.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Malarz jako podróżnik i pisarz. Europa oczami Charisa Jakupowa w utworze Путешествие художника вокруг Европы

Artykuł omawia poetykę i tematykę utworu Charisa Jakupowa pt. Путешествие художника вокруг Европы (Podróż artysty wokół Europy), jego przynależność gatunkową, osobliwości konstrukcji czasoprzestrzeni, typy obrazowania. Analizowana jest ponadto warstwa językowa tekstu z położeniem nacisku na te fragmenty utworu, w których ujawniają się przekonania i mentalność autora. Jakupow w opisach krajów europejskich posługuje się niekiedy językiem propagandy sowieckiej i obrazowania charakterystycznego dla oficjalnej w ZSRR wizji Zachodu. Z kolei przyjęcie w narracji perspektywy artysty - podróżnika prowadzi do rozwinięcia tematyki historii sztuki przy zredukowaniu tematyki społecznej i obyczajowej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Czarny islam: rodzina w tradycji ludu Hausa

Hausańska rodzina, podobnie jak „czarny islam”, jest wynikową dwóch światów – muzułmańskiego i afrykańskiego. Dziś lud Hausa, który zamieszkuje tereny północnej Nigerii i południowego Nigru, to niemal w 90% ortodoksyjni muzułmanie, którzy utożsamiają się ze społecznością muzułmańską i przejęli niemal wszystkie religijne nakazy i zakazy islamu. Niniejszy artykuł przedstawia najważniejsze aspekty hausańskiej rodziny. Opis hausańskiej rodziny odnosi się do małej i dużej rodziny, narzeczeństwa i małżeństwa. Artykuł opisuje związki poligeniczne, rodzaje związków małżeńskich, a także stosunki panujące w rodzinach, czyli relacje między mężem a żoną oraz między rodzicami a dziećmi. Na koniec omówione zostały częste wśród Huasańczyków rozwody.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Dzieje ludności luterańskiej i rzymskokatolickiej w Gawrzyjałkach na Mazurach w XX stuleciu

Gawrzyjałki są niewielką miejscowością w powiecie Szczytno, lokowaną w 1788 roku. W przeszłości należała do parafii w Jerutkach i Księżym Lasku. W roku 1895 Gawrzyjałki stały się samodzielną parafią Kościoła luterańskiego. W latach 1907-1908 wybudowano świątynię i pastorówkę, która wiernym Kościoła luterańskiego służyła do roku 1981. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX stulecia o pustą świątynię upominali się wierni Kościoła rzymskokatolickiego. Ostatecznie problem rozwiązano z końcem 1981 roku. Od 1982 roku Gawrzyjałki stały się samodzielną parafią rzymskokatolicką. Pierwszym proboszczem tej parafii był ks. Mieczysław Rurka, jego zasługą było także wybudowanie kaplicy dojazdowej w Olszynach.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Zasady funkcjonowania bankowości bezodsetkowej w islamie i jej wpływ na życie wspólnoty muzułmańskiej

Kształt bezodsetkowej bankowości w islamie wywodzi się z rozważań religijnych oraz źródeł prawa, jakimi są Koran, szariat oraz sunna. Celem artykułu jest ukazanie warunków funkcjonowania bankowości muzułmańskiej w świetle zakazów stosowania oprocentowania, co domaga się niejednokrotnie dość elastycznej interpretacji rygorystycznych pryncypiów prawa muzułmańskiego i kształtuje strukturę oferowanych przez banki produktów oraz ich specyficzną konstrukcję. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że – zbudowany na zasadach solidaryzmu społecznego – system ten łączy w sobie respektowanie fundamentalnych zasad etycznych oraz wiarygodność wynikającą z przejrzystych relacji pomiędzy instytucją finansową a klientem, coraz częściej staje się on przedmiotem pogłębionych analiz ekonomicznych i etycznych, stanowiąc systematycznie rosnącą w siłę alternatywę dla dotkniętych kryzysem instytucji finansowych Zachodu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne