rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Aktualizacja zasad nabywania gruntów pod drogi publiczne oraz ich wyceny w celu ustalania odszkodowań z tego tytułu w aspekcie obowiązujących przepisów

Budowa i rozwój układu komunikacyjnego decyduje o poziomie gospodarczym
danego kraju. W Polsce, pomimo sukcesywnych inwestycji w tym zakresie,
wciąż mamy za mało korzystnych rozwiązać sieci drogowej i połączeń międzynarodowych,
co jest poważną barierą gospodarczą. Oprócz środków finansowych
niezbędnych na rozbudowę układu komunikacyjnego potrzebne są zmiany legislacyjne
mające na celu usprawnienie procesu pozyskiwania gruntów na te cele, uzyskiwania
decyzji inwestycyjnych oraz ustalania słusznych odszkodowań za grunty
przejęte pod drogi publiczne. W ostatnich latach w polskim prawie obserwujemy
istotne zmiany mające na celu częściową realizacją powyższych tez. Zmiany te
bowiem dotyczą głównie uproszczenia procedur pozyskiwania gruntów, przez co
w sposób istotny wpływają na skrócenie procesu inwestycyjnego. W pracy zwrócono
uwagę na konieczność dopracowania procedur ustalania wysokości odszkodowań, które oprócz wartości rynkowej nieruchomości powinny uwzględniać
koszty dodatkowe jakie musi ponieść właściciel w celu nabycia nowej nieruchomości. Ponadto, duże znaczenie mają nieuwzględniane obecnie w procesie odszkodowawczym,
utracone korzyści z nieruchomości wykorzystywanych na cele
działalności gospodarczej. W pracy zwrócono uwagę na konieczność tworzenia
zasobów mieszkaniowych w sytuacjach gdy stan techniczny przejmowanych
obiektów mieszkalnych nie daje możliwości nabycia nieruchomości zamiennej o podobnej funkcji.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Problematyka zachowania tradycyjnej zabudowy wiejskiej, świadectwa tożsamości regionalnej na przykładzie Małopolski. Wybrane zagadnienia i problemy

Tradycyjna polska architektura drewniana zanika. Przyczyny tego zjawiska
są różne, największe jednak zagrożenie spowodowane było (zanik tradycyjnej zabudowy
ludowej trwa od dziesięcioleci) i jest, czynnikami o ekonomicznospołecznym
charakterze.
Praca podejmuje problematykę zasad wyodrębniania regionów architektonicznych,
charakterystycznych dla obszaru Małopolski. Autor podjął próbę syntetycznego
wyodrębnienia cech związanych z tutejszą architekturą drewnianą.
Ukazano wybrane przykłady obiektów z analizowanego obszaru, istniejące czy to
w formie chronionych obiektów w muzeach na wolnym powietrzu, czy jako przykład
nowego osiedla, powstałego w oparciu o tradycyjne wzory. Zarówno jedna,
jak i druga forma ochrony jest bardzo cenna z punktu widzenia możliwości przekazania
następnym pokoleniom tradycji budowlanych omawianego obszaru.
Wnioski sformułowane na końcu dotyczą zarówno legislacji, której zasady
muszą być stale doprecyzowywane, by straty pozostałych jeszcze In situ obiektów
były jak najmniejsze, jak też innych, równie ważnych problemów, z których wymienić
należy: propagowanie, badanie, inwentaryzowanie tradycyjnej, ludowej architektury
drewnianej Małopolski.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena stanu bezpieczeństwa stopnia wodnego Krępa na rzece Odrze

W pracy przedstawiono wyniki badań i pomiarów, przeprowadzonych dla
oceny stanu technicznego i bezpieczeństwa obiektów stopnia wodnego Krępa na
rzece Odrze. Przedstawiono zakres i metodologię prac dla oceny stopni wodnych
niskiego spadu, wypracowaną w Instytucie Geotechniki i Hydrotechniki Politechniki
Wrocławskiej. Omówiono zagadnienia, jakie analizowano w trakcie prac pomiarowych
i badawczych na obiekcie. Podano wnioski wynikające z przeprowadzonych
badań, których ostateczne sformułowanie zawiera ocenę stanu
bezpieczeństwa badanego obiektu. W podsumowaniu podkreślono potrzebę wykonywania
badań dla oceny stanu technicznego obiektów hydrotechnicznych, mających
istotne znaczenie nie tylko dla bezpieczeństwa badanego obiektu, ale również
dla terenów leżących poniżej stopnia.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Model numeryczny do określania rozkładu wilgotności w gruncie pod drenażem rozsączającym ścieki

W artykule przedstawiono metody badawcze i analizę uzyskanych wyników
badań rozkładu wilgotności gruntu pod drenażem rozsączającym ścieki z modelu
fizycznego i modelu numerycznego.
Do badań rozkładu wilgotności gruntu, w laboratorium skonstruowano model
fizyczny ciągu drenażu rozsączającego, który był obiektem badań terenowych
[Kalenik 2002]. Model ten składał się z dwóch niezależnych układów ramowych:
statywu zbiornika gruntowego oraz łoża, po którym przesuwał się wózek z zainstalowanymi
urządzeniami do pomiarów wilgotności gruntu. Wymiary bryły
gruntu znajdującej się w zbiorniku gruntowym były następujące: długość – 113 cm,
wysokość – 56 cm, szerokość – 5 cm. Do pomiaru wilgotności zastosowano mikrofalowy
miernik, działający w oparciu o zasadę równoczesnego pomiaru zmiany
amplitudy i fazy fali elektromagnetycznej, która przechodzi przez badane punkty
profilu gruntowego. Zastosowana do badań metoda, jest szybka, dokładna oraz
wielokrotna, ponieważ nie wymaga niszczenia struktury badanego gruntu.
Do budowy modelu numerycznego zastosowano oprogramowanie opracowane
przez Z. Srokę i B. Wosiewicza obejmujące trzy moduły: preprocesor
(GENMESH), moduł obliczeniowy (FINENA) oraz postprocesor (IZOGRAF)
[Wosiewicz, Sroka 1992]. Umożliwia on analizę dwuwymiarowego (w przekroju
pionowym) ustalonego w czasie przepływu wody w gruncie. Uwzględnia on filtrację
w strefie aeracji i saturacji.
Badania rozkładu wilgotności gruntu wykonano dla hydraulicznego obciążenia
jednostkowego drenażu rozsączającego ścieki q = 0,028 m⋅d-1. Po porównaniu
rozkładu izolinii wilgotności gruntu stwierdzono, że model numeryczny w zadowalającym stopniu odzwierciedla warunki fizyczne rozsączania ścieków z drenażu
rozsączającego ścieki w grunt. Przedstawiony model numeryczny można z powodzeniem
stosować do symulacji rozkładu wilgotności gruntu pod drenażem rozsączającym
ścieki i do obliczania maksymalnego poziomu zwierciadła wód gruntowych
podczas pracy drenażu rozsączającego ścieki.
Wykorzystanie modelu numerycznego na etapie projektowania drenażu
rozsączającego ścieki, umożliwi dokładne rozpoznanie rozkładu wilgotności
gruntu, jaki wystąpi w jego obrębie i na jaką wysokość podniesie się zwierciadło
wody gruntowej pod drenażem rozsączającym ścieki. Pozwoli to na sprawdzenie,
czy nie zostanie zmniejszona wymagana odległość (1,5 m) od poziomu rozsączania
ścieków do najwyższego poziomu wód gruntowych w trakcie jego eksploatacji.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Stan istniejący założonych w latach 2008 i 2010 zadrzewień przy drodze ekspresowej S7 między Jedlińskiem i Grójcem

Głównym celem pracy była ocena stanu nowych zadrzewień wykonanych
przy drodze ekspresowej S7 miedzy Jedlińskiem a Grójcem.
Istnieje wiele przykładów na to, że nasadzenia nowych drzew przy drogach
nie spełniają współczesnych wymagań i wyglądają źle lub przepadają
w krótkim czasie od posadzenia. Jest to przyczyną dużych strat
publicznych środków oraz ogromnych, niewycenionych strat dla środowiska
i krajobrazu. Wyniki przeprowadzonych obserwacji dotyczącej
oceny stanu drzew posadzonych wzdłuż drogi S7 pomiędzy Jedlińskiem
a Grójcem pokazały, że prawie 50% drzew przepadło w ciągu 2-3 lat od
posadzenia. Całkowita liczba posadzonych drzew należących do 8 gatunków
wyniosła 1775 szt. z tego 887 roślin wypadło z różnych przyczyn.
To spowodowało straty na poziomie 134 tys. zł dla tego odcinka
drogi. Całkowita wartość nasadzeń drzew przy S7 oszacowana była na
287 tys. zł, w tym wartość zakupu samych drzew wyniosła 169 tys. zł.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wyniki badań modelowych urządzeń zrzutowych zbiornika Chwalimierz

Przeprowadzone badania modelowe miały na celu ocenę prawidłowości
przyjętych rozwiązań projektowych urządzeń zrzutowych zbiornika retencyjnego„
Chwalimierz” na Średzkiej Wodzie, opracowanych przez Pracownię Projektową
„Water Service” Sp. z o.o. we Wrocławiu. Do podstawowych zadań projektowanego
zbiornika należy ochrona od powodzi doliny rzeki i zagwarantowanie
wody do nawodnień upraw rolnych. Uzyskana dzięki budowie zbiornika retencja
powodziowa umożliwi wydatne zmniejszenie fal powodziowych poniżej zbiornika,
a tym samym zostanie zwiększona ochrona przeciwpowodziowa miejscowości
Środa Śląska i terenów przyległych.
Badania obejmowały ocenę hydrauliczną działania urządzeń zrzutowych,
a w szczególności weryfikację krzywych natężenia przepływu urządzeń przelewowych
i upustowych oraz wydatku sztolni. Budowla zrzutowa składa się z komory
wlotowej z zabudowanymi dwoma rurociągami o średnicy 1000 mm wyposażonymi
w zasuwy oraz części przelewowej o świetle 3x1,70 m umieszczonej na
koronie pionowego szybu. Woda z urządzeń zrzutowych odprowadzana jest do
dolnego stanowiska kanałem zrzutowym (sztolnią) o długości 30 m, zakończonym
niecką wypadową.
Badania przeprowadzono na modelu w skali 1:10, wykonanym w laboratorium
wodnym Instytutu Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego we
Wrocławiu. W artykule przedstawiona jest metodyka przeprowadzonych badań
oraz analiza porównawcza wyników pomiarów i obliczeń wzorami empirycznymi.
Badania modelowe potwierdziły poprawność przyjętych rozwiązań projektowych.
Różnice pomiędzy wynikami obliczeń i wynikami uzyskanymi z pomiarów pozwolą
na skorygowanie wielkości przepływu przez urządzenia zrzutowe oraz wniesienie
poprawek do instrukcji gospodarowania wodą na zbiorniku Chwalimierz.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Potrzeby i efekty nawadniania kukurydzy uprawianej na ziarno w regionie kujawsko-pomorskim

Celem pracy było określenie częstotliwości występowania susz
w okresie wzmożonych potrzeb wodnych kukurydzy uprawianej na ziarno
w regionie kujawsko-pomorskim na podstawie wielkości wskaźnika standaryzowanego
opadu SPI. Wykorzystując istotną zależność między zwyżkami
plonów ziarna a wysokością opadów atmosferycznych dokonano także
oceny potrzeb i przewidywanych efektów produkcyjnych nawadniania
tej uprawy. W badaniach wykorzystano wyniki pomiarów opadów atmosferycznych
w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia w wieloleciu 1981-2010,
pochodzące z placówek COBORU w Chrząstowie, Głębokim i Głodowie
oraz ze Stacji Badawczej UTP w Mochełku. Na podstawie przeprowadzonych
badań stwierdzono, że częstotliwość wystąpienia suszy atmosferycznej
w okresie wzmożonego zapotrzebowania na wodę kukurydzy na
ziarno wynosiła w regionie 26,7-40,0%, w zależności od miejscowości.
Silne susze wystąpiły w latach 1983, 1989, 1992 i 1994, umiarkowana
w 2005, a słabe w latach 1982, 1984 i 1999. Duże potrzeby deszczowania
kukurydzy na ziarno, odpowiadające okresom suszy silnej i umiarkowanej
(SPI ≤ – 1,0) stwierdzono w 5 latach na 30 analizowanych. Prognozowana
zwyżka plonu ziarna kukurydzy uprawianej na glebach lekkich pod wpływem
nawadniania kształtuje się w tych latach na poziomie wyższym od
3,22 t.ha-1. W kolejnych 9 latach stwierdzono średnie potrzeby deszczowania,
odpowiadające wielkościom SPI w okresie lipiec-sierpień od 0 do – 1,0.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena jakości prognozowania pogody

Postęp w technikach pomiarowych, obliczeniowych i informatycznych wpłynął na znaczny wzrost jakość a przez to przydatność prognoz pogody. Dziedziną gospodarki która jest szczególnie zależna od przebiegu pogody jest rolnictwo. Dlatego też często prognozy agrometeorologiczne są elementem składowym całego systemu wspomagania decyzji związanych z agrotechniką i ochroną roślin. Podstawowym warunkiem jaki tu musi być spełniony jest wysoka sprawdzalność prognozowania pogody. Celem podjętych analiz była ocena jakości prognozowania pogody wyznaczanej za pomocą mezoskalowych modeli numerycznych. 
Oceną trafności prognoz (temperatury maksymalnej, minimalnej i średniej oraz wysokości opadów) w odniesieniu do parametrów mierzonych za pomocą automatycznych stacji meteorologicznych przeprowadzono dla Skierniewic (51,º57' N, 20º08' E), Białej Rządowej (51º 15' N, 18º 27' E) i Białous (53º 24' N, 23º 13' E). Dla wszystkich trzech miejscowości oceniana była jakość prognozowania za pomocą modeli numerycznych UM i COAMPS. Prognozy za pomocą tych modeli prowadzone były w Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM) Uniwersytetu Warszawskiego. Dodatkowo dla Skierniewic oceniane były jeszcze prognozy opracowywane przez firmę Meteoblue ze Szwajcarii, która korzysta z modeli NOAA/NCEP GFS. Przedstawiona ocena prognozowania przebiegu temperatury oraz występowania opadów wykazała dużą zmienność przestrzenną i czasową odchyleń wartości prognozowanych od mierzonych. Na podstawie oceny prowadzonej w sezonie wegetacyjnym 2010 roku najbardziej wiarygodne prognozy uzyskano za pomocą modelu UM.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sterowanie rozdziałem przepływów w sieci kanałów rzecznych

W artykule przedstawiono przykład zastosowania modelu komputerowego przepływu
w sieci kanałów. Rozwiązania takich zadań dla przepływu stacjonarnego są
stosunkowo proste obliczeniowo, nawet dla skomplikowanych schematów geometrycznych.
Dlatego skupiono się na rozwiązaniu wybranych wariantów sterowania
rozdziałem wód w warunkach przepływu niestacjonarnego. Przyjęty schemat
geometryczny sieci nawiązuje do układu kanałów w WWW.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Nakłady inwestycyjne na gospodarkę wodno-ściekową a wyposażenie infrastrukturalne gmin powiatu nowotarskiego

W strukturze wydatków inwestycyjnych gmin przeważają wydatki na infrastrukturę
związaną z gospodarką wodno-ściekową, drogami i szkolnictwem [Pięcek
2008]. Celem opracowania jest określenie tempa rozwoju infrastruktury wodno-
ściekowej oraz towarzyszących mu nakładów na środki trwałe służące ochronie
środowiska. Przeprowadzone analizy dotyczą zmian wielkości nakładów inwestycyjnych
związanych z gospodarką wodno-kanalizacyjną w okresie przed i po
wstąpieniu Polski do UE (w latach 2002–2003 i 2004–2006). Uzyskane wyniki zestawiono
z realnymi zmianami infrastruktury wodno-ściekowej. Zweryfikowano
czy zmianom wielkości nakładów na inwestycje infrastrukturalne w gminach towarzyszą
podobne zmiany w wyposażeniu infrastrukturalnym. Do badań wybrano
gminy powiatu nowotarskiego. Jest to powiat, który należy do najlepiej zagospodarowanych
pod względem inwestycji z zakresu gospodarki wodno – ściekowej
i jednocześnie, w którym dynamika tych inwestycji jest najmniejsza.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ renaturyzacji rzeki na warunki ruchu rumowiska wleczonego

W pracy przedstawiono procedurę obliczania parametrów przepływu
wody oraz natężenia transportu rumowiska wleczonego w małej
rzece nizinnej z dnem piaszczystym, w której w wyniku procesu renaturyzacji
zmieni się szorstkość skarp koryta. W obliczeniach wykorzystano
wyniki badań terenowych oporów przepływu i ruchu rumowiska wleczonego,
przeprowadzone w naturalnym korycie rzeki Zagożdżonki, na
terenie zlewni badawczej Katedry Inżynierii Wodnej i Rekultywacji
Środowiska SGGW. Koryto rzeki na odcinku badawczym charakteryzuje
się następującymi parametrami: szerokość koryta przy poziomie wody
brzegowej – 3 ÷ 4 m, szerokość dna – 2 ÷ 3 m, głębokość maksymalna –
0,6 ÷ 0, 7 m, spadek podłużny – około 1 ‰, materiał denny stanowi piasek
o średnicy d50 = 0,41 mm. W badaniach własnych określono funkcję
wleczenia, uzależniając jednostkowe natężenie ruchu rumowiska qr od
średniej prędkości V przepływu wody w przekroju poprzecznym koryta.
Na podstawie obliczeń porównawczych intensywności wleczenia stwierdzono
dużą zgodność wyników badań własnych z wynikami uzyskanymi
ze wzoru Bagnolda. Obie funkcje wykorzystano więc do wykonania obliczeń
prognostycznych wleczenia w korycie rzeki uregulowanej, przyjmując
założenie, że warunki przepływu w naturalnej rzece Zagożdżonce
można uznać za docelowy stan koryta poddanego procesowi renaturyzacji.
Stwierdzono, że w korycie o tych samych wymiarach i reżimie przepływu,
w wyniku renaturyzacji nastąpi wzrost intensywności wleczenia,
co spowoduje erozję wgłębną koryta. W celu niedopuszczenia do erozji
w korycie renaturyzowanym konieczne jest zapewnienie takiej samej
intensywności wleczenia, co można uzyskać przez zastosowanie dwudzielnego
przekroju poprzecznego lub jednodzielnego o większej szerokości
dna niż posiada koryto uregulowane.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Występowanie roślinności kserotermicznej na Wyżynie Małopolskiej

Występujące w naszym kraju murawy kserotermiczne są zbiorowiskami
niezwykle cennymi, gdyż poprzez obecność w nich gatunków
roślin pochodzących z cieplejszych stref klimatycznych zwiększają bioróżnorodność
krajowych ekosystemów trawiastych. Przyczyniają się
również do poprawy walorów krajobrazowych terenów na których występują.
Wyżyna Małopolska jest regionem gdzie murawy kserotermiczne
występują dosyć licznie. Zajmują one na ogół niewielkie
powierzchnie zazwyczaj tam gdzie istnieją ciepłe i suche siedliska występujące
głównie na silnie nasłonecznionych stokach i zboczach o południowej
ekspozycji.
W murawach kserotermicznych na terenie Wyżyny Małopolskiej
występują cztery zespoły roślinne. Na skałkach gipsowych pokrytych
cienką warstwą gleby lessowej spotyka się zespół stulisza miotłowego z
ostnicą włosowatą (Sisymbrio-Stipetum capillatae). Drugim wykształcającym
się na podłożu gipsowym pokrytym nieznacznie grubszą warstwą
lessu jest zespół rutewki mniejszej i szałwi łąkowej (Thalictro-
Salvietum pratensis). Często spotykany na Wyżynie Małopolskiej jest
zespół omanu wąskolistnego (Inuletum ensifoliae), występujący na
południowych stromych zboczach wyniosłości terenowych utworzonych
z margli senońskich. Czwartym zespołem roślinności kserotermicznej,
powszechnie występującym na Wyżynie Małopolskiej jest zespół miłka
wiosennego z kłosownicą pierzastą (Adonido-Brachypodieto pinnati),
spotykany na głębszych glebach gliniasto-ilastych względnie próchnicznych
glebach brunatnych podobnych do czarnoziemów. Murawy kserotermiczne
nie będąc zespołami klimaksowymi podlegają naturalnej sukcesji
roślinnej, przekształcając się w ekosystemy leśne. Dla utrzymania
zbiorowisk roślinności kserotermicznej niezbędna jest więc ingerencja człowieka, polegająca na zapobieganiu samozalesieniu przez
koszenie, wypas lub wypalanie runi ewentualnie czynną ochronę czyli
usuwanie wkraczających do muraw kserotermicznych drzew i krzewów.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ opadów, nawadniania oraz nawożenia mineralnego na plonowanie brzoskwini odmiany 'Inka'

Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2003 oraz 2008 w SD
Lipnik k. Stargardu Szczecińskiego na glebie lekkiej, kompleksu żytniego dobrego.
Doświadczenie założono metodą losowanych podbloków w układzie zależnym
(ang. split-plot) w pięciu powtórzeniach. Oceniano plonowanie brzoskwini odmiany
‘Inka’ w zróżnicowanych warunkach wilgotnościowych gleby i nawozowych.
Czynnikiem I rzędu było nawadnianie (O – obiekty kontrolne, bez nawadniania,
W – nawadnianie podkoronowe) Czynnikiem drugiego rzędu zróżnicowane nawożenie
mineralne NPK (0NPK – poletka kontrolne (bez nawożenia), 1 NPK – 150 kg.ha-1
(40+50+60), 2 NPK – 300 kg.ha-1 (80+100+120)). Nawadnianie stosowano na
podstawie wskazań tensjometru, gdy potencjał wodny obniżył się do 0,01 MPa.
Pomiędzy drzewami utrzymywano murawę, natomiast w rzędach ugór herbicydowy.
Stwierdzono wzrost plonów zarówno na obiektach nawadnianych, jak i nawożonych.
Średnio pod wpływem nawadniana zebrano o 9,11 kg z drzewa więcej
owoców (8,7 t.ha-1, tj. 42%) niż uprawianych w warunkach naturalnych. Plony
owoców zależały wysoce istotnie i były wprost proporcjonalnie skorelowane
z wysokością dawek nawodnieniowych zastosowanych w okresie od IV do VIII.
Efekty plonowania zależały istotnie również od sumarycznej dawki nawadniania
i opadów. Przyrost plonu owoców brzoskwini pod wpływem nawożenia wzrósł
średnio o 4,05 t.ha-1 (18,4%) na obiektach nawożonych dawką 130 kg NPK.ha-1
oraz 5,5 t.ha-1 (25%) nawożonych dawką dwukrotnie wyższą. Zastosowane nawadnianie
uzupełniające, nawożenie mineralne oraz warunki pogodowe różnicowały
efektywność netto i brutto 1 mm wody oraz 1 kg zastosowanego nawożenia
mineralnego NPK.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Grunty marginalne, propozycje sposobów ich zagospodarowania w pracach scaleniowych w powiecie brzozowskim

Celem artykułu jest charakterystyka gruntów marginalnych
oraz ukazanie możliwości ich alternatywnego zagospodarowania. Ze
względu na rzeźbę terenu badany obszar podzielono na cztery grupy
tzn. na tereny: górskie, podgórskie, pagórkowate i równinne, w których to przeprowadzono szczegółową analizę gruntów o niskiej klasie
bonitacyjnej. Wsie powiatu Brzozów charakteryzują się dużym rozdrobnieniem agrarnym, nadmiarem zasobów siły roboczej oraz niską towarowością produkcji rolnej. Dlatego też, podczas kompleksowego programowania prac scalenia gruntów istotnym aspektem jest racjonalne zagospodarowanie gruntów nieprzydatnych rolniczo.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna