rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Interes prawny jako kryterium wyłączenia radnego od udziału w głosowaniu

Artykuł dotyczy jednej z niezwykle ważnych instytucji prawa komunalnego, a więc regulacji dotyczącej ustroju samorządu terytorialnego, przynależącej jednocześnie do regulacji określanych mianem antykorupcyjnych. Rzecz dotyczy tego, w jakich sytuacjach radny – a więc członek organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego ‒ nie może korzystać ze swego najbardziej podstawowego prawa, jakim jest prawo do udziału w podejmowaniu rozstrzygnięć, a więc prawo do udziału w głosowaniach. Autor artykułu stawia tezę, że wyłączenie korzystania z tego prawa może zachodzi jedynie wówczas, gdy głosowanie dotyczy takich sytuacji, w których radny występuje jako podmiot administrowany; nie dotyczy natomiast tych sytuacji, w których radny występuje jako przedstawiciel wspólnoty samorządowej. W artykule poddano krytycznej analizie dotychczasowe stanowisko doktryny oraz orzecznictwa.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Możliwość przekazywania działań wykonawczych przez radę gminy

Artykuł dotyczy spornego w literaturze oraz orzecznictwie zakresu pojęcia „wymagająca załatwienia indywidualna sprawa z zakresu administracji publicznej”. Ustalenia w tym zakresie rzutują na zakres zastosowania art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, który dotyczy możliwości przekazywania przez radę gminy kompetencji organu wykonawczego na organy wykonawcze jednostek pomocniczych gminy i inne podmioty.
        Według niektórych poglądów sprawa indywidualna z zakresu administracji publicznej utożsamiana musi być z zakresem pojęcia „decyzja administracyjna” w rozumieniu nadanym mu ustawą Kodeks postępowania administracyjnego. W artykule wykazano, że pogląd taki jest rezultatem utożsamiania pojęć „rozstrzyganie” z załatwianiem indywidualnych spraw publicznych. Tymczasem nie każda publiczna sprawa indywidualna wymaga rozstrzygania co do skutków prawnych danego stanu faktycznego. Znacząca część spraw indywidualnych załatwiana jest drogą dokonywania czynności faktycznych, niewymagających wydawania decyzji administracyjnej. W artykule zawarto także rozważania dotyczące tego, czy przekazanie kompetencji do załatwiania określonych spraw wymaga jednoczesnego wyraźnego umocowania do dokonywania działań o charakterze instrumentalnym w stosunku do wyraźnie przekazanych kompetencji, działań funkcjonalnie z nimi powiązanych, a także zasadności wyraźnego przekazywania oraz do podejmowania działań, do których zobowiązane są podmioty realizujące zadania o charakterze publicznym (np. kwestia wydawania zaświadczeń czy dokonywania działań uregulowanych ustawą o udostępniania informacji publicznych).

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Stwierdzenie nieważności uchwały przez radę gminy

Uchwała lub zarządzenie organu gminy, powiatu lub województwa sprzeczne z prawem są nieważne. Stwierdzenie nieważności uchwały (zarządzenia) organu samorządu terytorialnego zostało uznane przez ustawodawcę za podstawowy środek nadzoru. W odniesieniu do tego środka zostały rozbudowane reguły postępowania. Ponadto w ustawach o samorządzie gminnym i powiatowym znajduje się odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zabieg ten jednak odniósł skutek wręcz odwrotny od zamierzonego – zamiast uprościć postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, znacznie go skomplikował. Pojawiło się bowiem wiele pytań i kolizji na zbiegu obu reżimów ustawowych.
        Jeżeli organ nadzoru w terminie 30 dni od doręczenia mu uchwały (zarządzenia) nie stwierdził we własnym zakresie jej nieważności, może tego dokonać jedynie sąd administracyjny na skutek skargi wniesionej przez ten organ. Okazuje się jednak, że ustawodawca nie przewidział wszelkich możliwych sytuacji.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Współdziałanie podmiotów władzy publicznej na rzecz rozwoju

Artykuł obejmuje analizę prawnych instrumentów służących wzmocnieniu współpracy struktur rządowych i samorządowych, opartej na wzajemnie powiązanych działaniach podmiotów władzy wykonawczej. Wskazując nowe, prawne formy działania podmiotów władzy publicznej, występujące w sferze prowadzenia polityki rozwoju, szczególne znaczenie przypisać należy aktom polityki rozwoju ‒ strategiom rozwoju i programom, stanowiącym wynik prawnie uporządkowanego procesu ich przygotowania i przyjmowania przez współpracujące podmioty władzy wykonawczej. Swoisty układ stosunków w sferze prowadzenia polityki rozwoju doprowadził również do wykształcenia nowego typu zorganizowania współpracy w strukturach podmiotów władzy wykonawczej, określonego jako konsensualny mechanizm modelowania stosunków prawnych. Tworzą go nietypowe, dwustronne formy współdziałania podmiotów publicznych (kontrakt wojewódzki, kontrakt terytorialny i umowa partnerstwa), determinowane realizacją wspólnych celów publicznych. Te umowne formy współpracy służące wyznaczaniu relacji pomiędzy hierarchicznie niepodporządkowanymi podmiotami publicznymi władzy wykonawczej (wyznaczając wzajemne publicznoprawne relacje) mogą skutkować modyfikacją gwarantowanego ustawowo zakresu samodzielności podmiotów tych stosunków. Dlatego istota problematyki współadministrowania zasadza się na tym, że wyznaczanie wzajemnych relacji pomiędzy współdziałającymi podmiotami władzy publicznej determinować powinny ‒ obok uwarunkowań celowościowych, organizacyjnych i funkcjonalnych ‒ przede wszystkim założenia ustrojowe.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Normatywne uwarunkowania realizowania kompetencji prawodawczych przez organy jednostek samorządu terytorialnego

W przedstawionym opracowaniu podjęto próbę analizy normatywnych determinant realizowania władztwa administracyjnego organów jednostek samorządu terytorialnego w ramach ich kompetencji prawodawczych. Przedstawiono wpływ normatywnej kategorii samodzielności jednostek samorządu terytorialnego na sposób realizowania kompetencji prawodawczych przez organy tych jednostek. Wśród normatywnych determinant realizowania kompetencji prawodawczych zwrócono uwagę na charakter norm kompetencyjnych i norm zadaniowych, a także wzajemne relacje między nimi. Zasygnalizowano problematykę metod wykładni tych norm. Dokonano także oceny wpływu norm, które determinują formalny aspekt korzystania z upoważnienia ustawowego, na sposób korzystania z kompetencji prawodawczych. Rozważania osadzono na tle poglądów prezentowanych w doktrynie prawa i zilustrowano aktualnymi przykładami analizowanymi w orzecznictwie.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
O ustroju samorządu miasta stołecznego Warszawy

Ewolucja ustroju stolicy miała specyficzny charakter, ponieważ jej ustrój różnił się od typowej jednostki samorządu terytorialnego. Początkowo Warszawa była związkiem niezależnych dzielnic-gmin, jednak ze względu na paraliż decyzyjny i kompetencyjny przekształcono Warszawę w związek komunalny, tworząc jedną dużą gminę Warszawa-Centrum i 10 mniejszych gmin. Kolejna zmiana polegała na zlikwidowaniu gmin i utworzeniu dzielnic. W ustroju Warszawy przeprowadzono zmiany dotyczące organu wykonawczego od kolegialnego do monokratycznego. Najistotniejsza zmiana to wybór prezydenta w wyborach bezpośrednich. Obecnie ustrój jest podobny do ustroju miast takich jak Berlin i Paryż.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
EFEKT PRZETARGU NA WTÓRNYM RYNKU OBLIGACJI SKARBOWYCH W POLSCE W LATACH 2001-2010

Celem artykułu jest dokonanie analizy pierwotnego i wtórnego rynku obligacji skarbowych w Polsce. Praca składa się z trzech części. W pierwszej z nich przedstawiono wyniki badań dotyczące niedoszacowania cen na rynku wtórnym papierów skarbowych prowadzone na rynkach zagranicznych. Następnie przeprowadzono analizę rynku obligacji skarbowych w Polsce (wartość i liczba przetargów, wielkość zadłużenia publicznego, rozmiar rynku wtórnego itd.). W trzeciej części artykułu zaprezentowano uzyskane wyniki. Wykorzystując metodę testów zdarzeń, autorka poszukiwała anomalii w kształtowaniu się cen na rynku wtórnym obligacji skarbowych w okresie natychmiast przed i po przetargu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Co się dzieje? Między utopią populizmu a poszukiwaniem nowej umowy społecznej

Pierwsza część artykułu jest próbą identyfikacji najważniejszych strukturalnych przyczyn „zwrotu populistycznego”. Kluczowa z nich to załamanie się umowy społecznej, której rdzeniem był model opiekuńczego państwa dobrobytu. Druga część artykułu prezentuje reakcje – zarówno rządzonych, jak i rządzących – na tendencje odpowiedzialne za obecny kryzys zaufania politycznego. Strona społeczna oczekuje od rządzących „polityki konkretów”. Ale też staje się coraz bardziej antyestablishmentowa, antysystemowa i coraz bardziej odwrócona od niepewnej przyszłości. Z kolei rządzący przyjmują postawę wyczekiwania albo podążają w kierunku demokracji nieliberalnej. W trzeciej części artykułu podjęta została próba naszkicowania najważniejszych punktów nowej umowy społecznej, za jakie uznano (1) gwarancje bezpieczeństwa statusowego i godnościowego, (2) większe niż dotąd oparcie mechanizmów na merytokracji i demokracji deliberatywnej oraz (3) edukację do podmiotowości, emancypacji i autonomii.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Jurysdykcyjna ranga samorządowych kolegiów odwoławczych

Prezentowany artykuł został wprawdzie napisany z okazji 25-lecia samorządowych kolegiów odwoławczych, nie jest on jednak okolicznościową laurką. Zwraca on uwagę na te cechy samorządowych kolegiów odwoławczych, które mają charakter węzłowy, nieraz dyskusyjny, ale które świadczą o wysokiej wadze i klasie omawianej instytucji.
        Autor wychodzi od zagadnień konstytucyjnych, wskazując, że chociaż obowiązująca Konstytucja RP nie wspomina o kolegiach, to jednak szereg jej uregulowań ma wpływ na ich kształt. Rozwiewa on tu wątpliwości dotyczące tego, czy kolegia są rzeczywiście organami zdecentralizowanymi i czy są one organami samorządowymi, a także analizuje przepis Konstytucji o zaskarżalności wszelkich orzeczeń w toku instancji. Tu właśnie pojawia się po raz pierwszy tytułowa „ranga jurysdykcyjna” kolegiów.
        Druga część opracowania dotyczy ustroju i organizacji kolegiów i zawiera m.in. dyskusję z koncepcją zmniejszenia liczby kolegiów, a także omawia delikatne relacje między kolegiami a administracją rządową. Kolejny punkt dotyczy aksjologicznych aspektów funkcjonowania kolegiów, zwłaszcza aksjologii administracyjnego toku instancji i jurysdykcji administracyjnej. Przedstawiono tu katalog wartości, które stanowią tło istnienia i funkcjonowania kolegiów. Punkt ostatni zaś dotyka praktyki działania kolegiów i jej licznych problemów.
        Na zakończenie autor stwierdza, że kolegia są wielką wartością, którą należy chronić i szanować. Wyraża on stanowcze życzenie, żeby nie przeprowadzać drastycznych zmian w zakresie organizacji i funkcjonowania kolegiów. Nie można pozwolić nie tylko na rozwijanie skrajnych pomysłów likwidacji kolegiów, ale także na koncepcje pozbawienia ich należnej im roli przez likwidację lub „spłaszczenie” odwołania administracyjnego, wreszcie przez pozbawienie ich możliwości wydawania orzeczeń merytorycznych.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
ZASADY WYNAGRADZANIA W SPORCIE W KONTEKŚCIE IDEI SPRAWIEDLIWOŚCI I RÓWNOŚCI PŁCI

Punktem wyjścia prezentowanego artykułu są dwie debaty dotyczące wysokości nagród finansowych w sporcie. Pierwsza z nich dotyczy maratonu Solidarności z 2010 r., a druga decyzji o wyrównaniu nagród finansowych podczas turniejów tenisowych Roland Garros i Wimbledon w 2007 r. Wykorzystując argumenty pojawiające się w obydwu debatach, staram się odpowiedzieć na dwa pytania: 1) za co przyznawane są nagrody finansowe czy – mówiąc ogólniej – według jakich zasad wynagradzane są osiągnięcia sportowe oraz 2) czy obowiązujące w sporcie zasady wynagradzania są sprawiedliwe z punktu widzenia równości płci. Rozważam również, jak zasady te wpisują się w dyskurs różnicy płciowej legitymizowany, w przypadku sportu, poprzez różnice natury biologicznej. W artykule odwołuję się zarówno do takich zjawisk kształtujących współczesny sport, jak podporządkowanie zasadom rynkowym i medialnych, jak i do koncepcji teoretycznych (na przykład teorii sprawiedliwości Rawlsa) czy klasycznego już artykułu Jane English Sex Equity in Sports z 1978 r.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Oceny moralne w rozumowaniu sędziowskim

W artykule stawiamy dwa pytania: czy formułowanie przez sędziów ocen moralnych wymaga od nich posiadania szczególnych kompetencji moralnych oraz czy rozumowanie moralne ma charakter rozumowania racjonalnego? Odpowiadając na pierwsze pytanie, uważamy, że w sytuacji formułowania ocen moralnych sędziowie nie posiadają jakichś szczególnych kompetencji moralnych do rozstrzygania dylematów moralnych. Nie ma podstaw, by sądzić, że moralne eksperymenty myślowe, które nieodłącznie pojawiają się w pracy umysłowej sędziego, pozwalają przyjąć, iż rozumowanie sędziów jest bardziej moralne/ lepsze moralnie aniżeli rozumowanie innych podmiotów działających w sferze publicznej. Odpowiadając na drugie pytanie, uważamy, że skoro zazwyczaj ludzie są nieświadomi tego, co wpływa na ich oceny moralne, można przyjąć, że również sędziowie mogą być nieświadomi tego, co powoduje ich osądy moralne, błędnie przy tym przyjmując, że racjonalnie podejmują decyzje. Intuicje pełnią ważną rolę w dokonywaniu ocen moralnych również w przypadku osób wykonujących zawody prawnicze, od których to oczekuje się, by opierały się na racjonalnym rozumowaniu oraz obiektywnym rozpatrywaniu różnych argumentów.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
WYSOKOŚĆ WYNIKU FINANSOWEGO PRZEDSIĘBIORSTW W ŚWIETLE POLSKIEGO PRAWA BILANSOWEGO

Celem artykułu jest wskazanie praktycznego wpływu metod rachunkowości (enumeratywnie wyszczególnionych w polskiej ustawie bilansowej) na wysokość wykazywanego przez przedsiębiorstwo wyniku finansowego. Artykuł omawia zagadnienia związane z wpływem prawa bilansowego na wyniki finansowe osiągane przez polskie przedsiębiorstwa. Przyjęcie wariantowości jako modelu prawa bilansowego pozbawiło rachunkowość metodologicznej obiektywności, dotyczącej przedmiotu jej odniesienia, jakim jest definiowanie osiągnięć ekonomicznych przedsiębiorstwa. Wobec faktu, że to zarząd przedsiębiorstw posiada, zgodnie z ustawą o rachunkowości, prawo wyboru metody rozliczeń aktywów i pasywów przedsiębiorstwa oraz określania wyniku finansowego, powstało zjawisko oceny osób zarządzających przez samych siebie. Fakt ten stawia również pod znakiem zapytania możliwości stosowania procedur kontrolnych przez właścicieli kapitału. W artykule omawia się te metody rozliczeń rachunkowości wariantowej, które mają wpływ na wynik finansowy osiągany przez przedsiębiorstwo.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Sąd Najwyższy dawniej i dziś

Utworzenie sądów polskich w 1917 r., jeszcze przed powstaniem niepodległego państwa, było wyrazem dążenia prawników polskich do budowy własnej państwowości. Z tego też powodu warto mówić o imponderabiliach związanych z niezależnością sędziów i sądownictwa, w szczególności dzisiaj, w aktualnej sytuacji politycznej, albowiem w tę rocznicę mamy do czynienia z atakiem władzy wykonawczej i ustawodawczej na wymiar sprawiedliwości oraz wprowadzenie założeń nowego „ładu” w wymiarze sprawiedliwości, które w swych założeniach mają doprowadzić do ograniczenia lub nawet zaniku trójpodziału władzy przez znaczące uzależnienie sądów od ministra sprawiedliwości i przez to w dalszej perspektywie do ograniczenia obywatelskiego prawa do rozstrzygnięcia sprawy przez niezależny sąd.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Strategie i techniki formułowania uzasadnień orzeczeń sądowych

Konstrukcja uzasadnienia orzeczenia sądowego regulowana jest w przepisach procesowych odnoszących się do poszczególnych rodzajów postępowań. Mają one jednak charakter ogólny, gdyż wymieniają jedynie elementy składowe uzasadnienia. Wypełnienie tych elementów treścią pozostawiono autorowi uzasadnienia. Zagospodarowanie tego marginesu swobody przybierać może postać strategii i technik formułowania uzasadnienia – odnoszących się do rezultatu, jaki chce osiągnąć autor uzasadnienia, i środków, jakich w tym celu używa. Wyróżnić można strategie w zakresie sporządzania części historycznej i części prawnej uzasadnienia. Do pierwszych zaliczyć można strategię drobiazgowego przytaczania elementów części historycznej oraz strategię formułowania części historycznej w sposób skondensowany, do drugich zaś – strategię dyskursywną oraz monologową. Technikami, którymi posługuje się autor uzasadnienia w ramach wskazanych strategii, są natomiast techniki: ornamentacyjna; „unikania oczywistości”, „legitymizacji poprzez ilość”, „przemilczenia”, ukierunkowanego eksponowania treści w uzasadnieniu, a także technika „uzasadnień kontrolujących”. Wszystkie wymienione strategie i techniki pokazują, że narracja w uzasadnieniu może być prowadzona w różny sposób – w zależności od preferencji autora uzasadnienia oraz potrzeb retorycznych czy komunikacyjnych uzasadnienia.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny bez nieuzasadnionej zwłoki

Jednym z elementów prawa do sądu jest jego realizacja w rozsądnym terminie. Przedmiotem opracowania jest analiza tego warunku w działalności orzeczniczej polskich sądów administracyjnych. Działalność ta została poddana analizie zarówno z punktu widzenia dostępnych materiałów statystycznych, z których wynika stopniowo rosnący wpływ skarg i skarg kasacyjnych, jak i regulacji ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pracy sformułowana została umiarkowanie pozytywna ocena sprawności postępowania sądowoadministracyjnego. O ile przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi postępowanie toczy się stosunkowo szybko, o tyle aktualnie wysiłki powinny zostać skupione na zapewnieniu zbliżonego poziomu szybkości działania NSA.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
OPINIE POZNANIAKÓW O OBECNOŚCI OBCOKRAJOWCÓW NA RYNKU PRACY W ŚWIETLE MIGRACJI KOMPENSACYJNYCH DO POLSKI

Przedmiotem zaprezentowanych analiz są wywołane procesami migracji kompensacyjne postawy poznaniaków w odniesieniu do obecności obcokrajowców na polskim rynku pracy. Przedstawione wyniki były częścią projektu badawczego pt. „Poziom zaufania mieszkańców Poznania do obcokrajowców i jego uwarunkowania”, zrealizowanego w okresie od października 2009 do września 2010 r., który opierał się na dwóch pomiarach: 1) wywiadzie kwestionariuszowym PAPI zrealizowanym na imiennej losowej próbie 436 mieszkańcach Poznania oraz 2) pogłębionych wywiadach indywidualnych z celowo dobranymi poznaniakami, którzy utrzymywali jakiś kontakt z obcokrajowcem przebywającym w Polsce. Postawy poznaniaków wobec możliwości osiedlania się obcokrajowców w Polsce oraz podejmowania przez nich pracy zarobkowej są odzwierciedleniem cech przypisywanych tradycyjnej mentalności mieszkańców Poznania. Dochodzi przy tym do wyraźnego rozdźwięku pomiędzy dwoma podstawowymi komponentami tej lokalnej mentalności: gospodarczą otwartością – z jednej strony oraz kulturowo-obyczajową zachowawczością z drugiej. Wyrazem takiego dwubiegunowego charakteru postaw poznaniaków w stosunku do cudzoziemców jest wysoki poziom akceptacji obecności przybyszów z państw Europy Zachodniej oraz Ameryki Północnej, niższy poziom społecznego przyzwolenia na możliwość osiedlania się cudzoziemców z krajów Dalekiego Wschodu, państw muzułmańskich, republik kaukaskich czy też krajów czarnej Afryki, a także – niezależnie od pochodzenia przybyszów – wysokie oczekiwania asymilacji względem lokalnej tożsamości i obyczajowości. Wprawdzie pragmatyczna postawa gospodarczej otwartości poznaniaków przeważa, przynajmniej na razie, nad ich kulturowo-obyczajową zachowawczością, ale w przyszłości nie można wykluczyć dominacji oporu wobec cudzoziemców z krajów definiowanych jako „obce” kulturowo.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne
Obowiązki informacyjne pracodawcy związane z zawieraniem umów o pracę po nowelizacji Kodeksu pracy

Podjęta w artykule tematyka dotyczy nowelizacji przepisów Kodeksu pracy, która weszła w życie w 2016 r. i polegała m.in. na wprowadzeniu nowych oraz zmodyfikowaniu istniejących obowiązków informacyjnych ciążących na pracodawcach zawierających z pracownikami umowy o pracę. Analiza nowego brzmienia przepisów prowadzi autora do wniosku, że prawidłowa realizacja obowiązków informacyjnych może być dla pracodawców bardzo kłopotliwa, a niekiedy wręcz niemożliwa w praktyce do osiągnięcia. Autor sugeruje również, że organy nadzoru nad pracą mogą napotkać poważne trudności w efektywnym egzekwowaniu od pracodawców zobowiązań o charakterze informacyjnym, albowiem ustawodawca nie wyposażył inspekcji pracy w skuteczne narzędzia szybkiego reagowania na nadużycia. Autor wskazuje także, że na tle niektórych przepisów powstają istotne wątpliwości interpretacyjne, co dotyczy przede wszystkim art. 251 § 5 i 29 § 11 k.p. Wątpliwości dotyczą m.in. tego, jak należy rozumieć prawidłowe wywiązanie się przez pracodawcę z obowiązków wskazanych w tych przepisach, jaką powinno ono przybrać formę, a także jaki rodzaj sankcji grozi pracodawcy lub stronom za nienależyte wywiązanie się z ich realizacji. Znalezienie odpowiedzi na powyższe wątpliwości jest jednym z celów niniejszego artykułu.

Czasopismo: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki prawne, nauki socjologiczne