rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Postawy konsumentów dóbr kultury w Internecie wobec prawa autorskiego na przykładzie fanów mangi

Rozwój technologii cyfrowych i Internetu zmienił sposoby uczestniczenia w kulturze. Konsumenci ograniczający się dotąd do nabywania i biernego korzystania z dóbr kultury, stają się kreatywnymi prosumentami. Prawo autorskie nie nadąża za tymi zmianami. Próby zaostrzenia regulacji z zakresu własności intelektualnej nie prowadzą do zapewnienia skutecznej ochrony twórcom i nie wspierają kreatywności. Artykuł analizuje postawy polskich konsumentów dóbr kultury (mangi) w Internecie względem prawa autorskiego. W artykule dokonano przeglądu istnieją-cych źródeł, jak również przeprowadzono własne badania. W celu zidentyfikowania postaw fanów mangi wobec prawa autorskiego zastosowano podejście interpretatywne. Przeprowadzono dwa wywia-dy w postaci minigrup, łącznie przebadano dziewięć osób w wieku 13–16 lat (grupę wybrano ze wzglę-du na profil czytelników mangi w Polsce). Badania przeprowadzone przez autorki potwierdzają donie-sienia odnalezione w literaturze, że młodzi widzą przede wszystkim pozytywne strony udostępniania i korzystania z dóbr kultury w Internecie, jest to dla nich zupełnie naturalne. Nie zastanawiają się nad konsekwencjami prawnymi takiego korzystania, ponieważ uważają, że nie są nimi objęci. Obecne prawo jest nie tylko nieskuteczne, ale działa wręcz korupcyjnie na młode pokolenie, które żyjąc w ciągłym duchu łamania prawa, uodparnia się na nie.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Przestępczość gospodarcza – czy można ją ograniczyć?

Skąd bierze się przestępczość gospodarcza? Odpowiedź na to pytanie jest prosta – z gospodarowania. Artykuł ten jest żywą ilustracją tej obserwacji. Przestępcy gospodarczy, podobnie jak przedsiębiorcy, też gospodarują. Czynią to „na swoim” lub „na cudzym”, świadczą pracę lub dostarczają usług, sprawują urzędy. Działalność przestępcza jest z reguły marginesem ich zwykłej, zawodowej aktywności. Kieruje nimi – może bardziej niż innymi uczestnikami rynku – dążenie do maksymalizacji zysku. Oni też chcą wygrać z konkurencją, więcej sprzedać, zmniejszyć koszty, pomnożyć swój stan posiadania.
Gospodarka nieformalna ma wiele twarzy. Występuje ona we wszystkich krajach. Granice państwowe nie są przeszkodą dla nieformalnej gospodarki, która często przekształca się w działalność kryminalną.
Istnienie przestępczości gospodarczej jest niebezpieczne dla gospodarki, ponieważ zmniejsza oficjalne zasoby środków produkcji, osłabia efektywność gospodarki, zmniejsza zaufanie społeczeństwa do państwa, a także zwiększa wydatki ponoszone z budżetu państwa m.in. na policję, na programy socjalne.
Aby nieformalne rynki mogły egzystować, musi istnieć odpowiedni klimat, na który składa się ogólna sytuacja społeczno-ekonomiczna danego państwa, normy prawne itd. W tej pracy postawiono tezę, że państwo jest największym kreatorem nieformalnych rynków. W walce z przejawami przestępczości gospodarczej należy zmierzać do pozyskania tzw. szerokich rzesz społeczeństwa. Ważne wydaje się tworzenie i współpraca społecznych stowarzyszeń jednej i drugiej strony (np. konsumenckich i podmiotów gospodarujących w poszczególnych branżach). Mogą one przyczyniać się do tworzenia etycznych wzorców prawa, a tym samym przyczynić się do uzyskania jego skuteczności w działaniu.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Rola wieloletniej prognozy finansowej jako narzędzia ograniczającego deficyt i dług publiczny gminy

Wdrażanie menadżerskich metod zarządzania finansami lokalnymi, do których niewątpliwie zali-czyć należy wieloletnią prognozę finansową jest odpowiedzią na potrzebę skuteczniejszego oddziały-wania, na funkcjonowanie budżetów samorządowych w szczególności wobec rosnącego deficytu i zadłużenia sektora government. Celem artykułu jest rozważenie koncepcji wieloletniej prognozy finansowej w aspekcie jej przydatności dla racjonalizacji budżetów jednostek samorządu terytorialnego, a w szczególności w zakresie przeciwdziałania, negatywnym zjawiskom zadłużania się jednostek samo-rządu terytorialnego w Polsce. Wieloletnia prognoza finansowa opracowana według metodyki określo-nej w ustawie o finansach publicznych stwarza możliwość – jak się wydaje – racjonalnego prognozo-wania gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego w dłuższym horyzoncie czasowym. Ponadto umożliwia ona analizę potencjału inwestycyjnego oraz związaną z tym ocenę możliwości zaciągania i spłaty zadłużenia. Obserwacja wieloletniej prognozy finansowej jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do wprowadzonego począwszy od roku 2014 indywidualnego wskaźnika zadłużenia, pozwala ponadto na szacowanie ich deficytu i długu w sposób umożliwiający zachowanie ustawowych limitów zadłużenia oraz wpływu przyszłych deficytów i długu publicznego tego sektora na deficyt i dług całego sektora finansów publicznych.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Nowa pokryzysowa polityka rozwoju zrównoważonego a polska Strategia Odpowiedzialnego Rozwoju

Celem artykułu jest pokazanie relacji i współzależności między nowymi pokryzysowymi teoriami i politykami rozwoju zrównoważonego a wdrażaną obecnie w Polsce Strategią Odpowiedzialnego Rozwoju. Autor wykazuje, że SOR integruje nowe teorie rozwoju zrównoważonego i inkluzyjnego oparte na badaniach T. Pikettego dotyczących znaczenia zmniejszania nierówności dochodowych dla rozwoju oraz Nowej Ekonomii Strukturalnej Justina Yifu Lina zakładającej
zwiększoną odpowiedzialność państwa za kształtowanie procesów rozwojowych.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Kapitał venture w finansowaniu innowacji przełomowych

W niniejszym artykule autor mierzy się z problemem finansowania innowacji, w szczególności innowacji przełomowych. Ten rodzaj innowacji posiada cechy szczególne, istotnie różniące je od innowacji przyrostowych. Przede wszystkim innowacje przełomowe mają olbrzymi potencjał oddziaływania na wzrost gospodarczy. Innowacje przełomowe mają dwie główne charakterystyki. Po pierwsze istotną cechą innowacji przełomowych jest fakt, że tworzą nowe rynki, są to innowacje przerywające dotychczasowy tok rozwojowy. A z punktu widzenia tworzenia innowacji w dziedzinach
wymagających nowej wiedzy jest to cecha pożądana. Jednakże drugą cechą charakterystyczną jest fakt, że pojawienie się innowacji przełomowej początkowo powoduje pogarszanie się funkcjonalności produktów. Innowacje przełomowe przerywają istniejący proces produkcyjny. W takim kontekście działalność innowacyjna jest działalnością obarczoną wysokim ryzykiem i niepewnością. Cechy te mogą powodować u przedsiębiorców awersję do ryzyka. Wysoki poziom niepewności, kapitałochłonność, lecz również i perspektywa wysokich zysków sprawiają, że inwestowanie w działalność innowacyjną jest potencjalnie interesująca dla inwestorów.
Uważa się, że kapitał venture stał się instytucją pośredniczącą na rynku kapitału, zapewniającą dopływ funduszy do ryzykownych, innowacyjnych przedsięwzięć, które bez kapitału ryzyka nie będą miały szansy na wejście na rynek. Firmy te – małe, młode, innowacyjne, w swoisty sposób „skażone” odium nowości i niepewności, potrzebują kapitału, którego źródłem miały stać się fundusze venture.
Celem niniejszego opracowania jest próba odpowiedzi na pytanie – czy kapitał ryzyka (VC) jest faktycznie kapitałem inwestowanym w ryzykowne, innowacyjne przedsięwzięcia.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Nierówności dochodowe a wybrane problemy społeczne w krajach Unii Europejskiej

W krajach członkowskich Unii Europejskiej najważniejsze problemy społeczne występują częściej w społeczeństwach o większych nierównościach dochodowych. Obserwowane w obu grupach porównywanych społeczeństw zależności są silne. Różnice między społeczeństwami bardziej i mniej równymi są duże – w tych bardziej nierównych poszczególne negatywne zjawiska występują 3–4 razy częściej (wskaźnik pryzonizacji; odsetek młodzieży, która porzuca szkołę). Jednym z wniosków wynikających z treści rozdziałów jest to, że pewne kraje pod niemal każdym względem wypadają dobrze, podczas gdy inne – fatalnie. Nadmierne nierówności czynią kraj dysfunkcjonalnym w wielu wymiarach. W porównaniu międzynarodowym na zdrowym krańcu rozkładu znajdujemy Szwecję, Finlandię i Słowenię. Na przeciwnym krańcu, na którym problemy społeczne występują w wysokim nasileniu, sytuują się kraje Europy Południowej: Portugalia, Hiszpania, Włochy. Mimo bogactwa Wielka Brytania, podobnie jak o połowę mniej zamożna Bułgaria, zmaga się z tym samym nasileniem problemów społecznych. W bardziej nierównych społeczeństwach przemoc jest bardziej powszechna z powodu braku wzajemnego szacunku. Kraje skandynawskie stanowią wzór do naśladowania dla pozostałych społeczności, jak i decydentów, w zakresie sposobów na większą równość.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Neutralność sieci – dogmat czy postulat

W artykule scharakteryzowano genezę i znaczenie pojęcia neutralności sieciowej w odniesieniu do infrastruktury teleinformatycznej, w tym szczególnie sieci Internet. Na przykładzie praktyk rynkowych operatorów sieci oraz regulacji prawnych stosowanych w różnych krajach przedstawiono ewolucję zasady otwartej i neutralnej sieci oraz jej przyczyny i potencjalne skutki dla dalszego rozwoju sieci i świadczonych za jej pośrednictwem usług. W końcowej część artykułu przed-stawione zostały propozycje dotyczące prawnego usankcjonowania zasad dotyczących neutralności sieciowej na poziomie międzynarodowym i krajowym.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Koncepcja i narzędzia transparentnej polityki fiskalnej

Zasady i narzędzia transparentnej polityki fiskalnej zostały przygotowane przez MFW po to, by zapewnić poszczególnym państwom makroekonomiczną stabilizację, długookresowy wzrost gospodarczy oraz ogólną fiskalną poprawność. Wynikało to z potrzeby przeciwdziałania nieko-rzystnym tendencjom w polityce budżetowej gospodarek końca lat 90. Jej realizacja jest uwarun-kowana wieloma ograniczeniami ekonomicznymi, prawnymi i społecznymi. Wzrost transparentno-ści polityki fiskalnej powinien zapewnić większą odpowiedzialność za decyzje polityczne, przede wszystkim poprzez większy dostęp społeczeństwa do informacji o tych działaniach. Obecna sytuacja kryzysowa w krajach Unii Europejskiej uwidoczniła jednak, że niezależnie od przyjętych ograniczeń, wpływ na kształt polityki fiskalnej mają poszczególne rządy oraz ich postępowanie w zakresie wydat-ków i zadłużenia. Brak determinacji rządzących do ograniczenia permanentnej skłonności do deficy-tów będzie prowadziło do dalszego zadłużania, niezależnie od narzuconych ograniczeń w ramach polityki fiskalnej.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Budżetowanie partycypacyjne jako instrument współzarządzania sferą publiczną

Budżetowanie partycypacyjne, jako proces decyzyjny umożliwia współtworzenie budżetów lokalnych w drodze dyskusji (obejmującej dialog i negocjacje) pomiędzy mieszkańcami a wła-dzami lokalnymi w zakresie wydzielenia określonej puli środków finansowych, które zostaną wykorzystane do realizacji wybranych przez społeczność lokalną przedsięwzięć inwestycyjnych. Władze lokalne określą limit wydatków majątkowych, w ramach którego obywatele wspólnoty lokalnej mogą zgłaszać własne projekty inwestycyjne. Poprzez nawiązanie dialogu pomiędzy mieszkańcami a władzą lokalną budżetowanie partycypacyjne umożliwia wykonanie tych inwe-stycji, które są istotne dla społeczności lokalnej. W tym zakresie obywatele mogą uczestniczyć w procesie kreowania rozwoju lokalnego, decydując o wyborze priorytetowych zadań publicz-nych. W związku z powyższym głównym celem niniejszego opracowania jest próba wskazania budżetowania partycypacyjnego, jako narzędzia współzarządzania jednostką samorządu terytorial-nego. Motywem przewodnim wyboru wskazanego powyżej tematu jest jego aktualność, a zwłasz-cza popularność w ostatnich latach. Budżet partycypacyjny, jako potencjalnie bardziej konstruk-tywna forma demokracji bezpośredniej, stała się bardziej popularna w Polsce, a próby wprowa-dzenia takich rozwiązań w zakresie budżetowania podjęto w: województwach (na przykład wiel-kopolskim), powiatach (gostyńskim, wągrowieckim) i wielu gminach, począwszy od dużych miast takich jak Sopot, Poznań do małych miast, takich jak Kraśnik, Grajewo. W przypadku samorzą-dów lokalnych w Polsce budżetowanie partycypacyjne dalekie jest od pierwowzoru brazylijskiego, mimo to coraz więcej podmiotów decyduje się na stosowanie tego instrumentu.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Rozwój zintegrowany a dobrobyt społeczno-ekonomiczny – kłopoty z pomiarem

Dobrobyt wiąże się z kwestią zaspokajania potrzeb zarówno indywidualnych, jak i zbioro-wych. Precyzyjna ocena stopnia i sposobu zaspokojenia potrzeb zmienia się w zależności od społe-czeństwa, jego poziomu rozwoju, uwarunkowań kulturowych, epoki historycznej. Zmianie również ulega pojęcie potrzeb podstawowych i potrzeb luksusowych. Kryteria oceny dobrobytu społeczno- -ekonomicznego mają charakter zarówno mierzalny, jak niemierzalny, obiektywny i subiektywny, dochodowy i majątkowy, uniwersalny i kulturowy, materialny i duchowy. Nierozwiązalnym problemem wydaje się nie tylko wyczerpujące zdefiniowanie pojęcia dobrobytu, ale i jego jedno-znaczny pomiar. Nie rozstrzygnięto też, czy na dobry byt i związaną z tym jakość życia ma w więk-szym stopniu wpływ indywidualna sytuacja ekonomiczna jednostki, czy też otoczenie polityczne, społeczne, prawno-instytucjonalne, kulturowe, w jakim żyje. Kolejność państw według poziomu życia jego społeczeństwa zależy od tego jakie wagi przyznamy poszczególnym kryteriom kojarzo-nym z dobrobytem – wskaźnikom ilościowym dotyczącym wzrostu PKB, wskaźnikom rozwoju spo-łecznego, zmianom strukturalnym, jakościowym lub instytucjonalno-prawnym, czy też odczuciom subiektywnym – oraz od tego, czy dobrobyt będzie oceniany według stanu zaspokojenia potrzeb, albo też w porównaniu do innych państw, regionów grup społecznych. Przy rosnącym coraz szybciej zróżni-cowaniu dochodowym społeczności światowej ważnym zadaniem wydaje się opracowanie mierników rozwoju zintegrowanego, które najlepiej oddają poziom życia ogółu społeczeństwa. Ważnym ich ele-mentem jest określenie zmiany sytuacji ekonomicznej grup najsłabszych. Rozwój zintegrowany i jego monitorowanie powinny być priorytetem współczesnych władz państwowych

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Pomiar i ocena efektywności nieinwestycyjnych projektów partnerskich wdrażanych przez jednostki samorządu terytorialnego

Projekty finansowane z funduszy zewnętrznych, zwłaszcza z funduszy Unii Europejskiej,
powinny być oceniane pod kątem ich efektywności. Bez takiej oceny nie ma możliwości stwierdzenia,
czy zostały osiągnięte przyjęte w nich cele oraz założone rezultaty. Pomiar efektywności
projektu dostarcza również informacji, czy dokonany został transfer nowej wiedzy i czy w wyniku
tego transferu nastąpiły oczekiwane zmiany. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie
znaczenia ostatniego etapu projektu ,,miękkiego” – oceny jego efektywności. W pierwszej
części artykułu opisano specyfikę projektów wdrażanych przez jednostki samorządu terytorialnego
oraz zdefiniowano pojęcie efektywności projektów nieinwestycyjnych, a także ich ocenę
– ewaluację. Dokonano analizy efektywności edukacyjnego projektu partnerskiego wdrażanego
przez powiat nowosądecki oraz zaprezentowano model wdrażania projektu partnerskiego zakończonego
sukcesem.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Polityka fiskalna jako stabilizator koniunktury gospodarczej w Polsce w latach 2000–2014

Stabilizacyjna funkcja polityki fiskalnej – zgodnie z którą wpływając na strukturę oraz poziom
popytu globalnego, można oddziaływać na kształtowanie się realnych procesów gospodarczych
– pozwala antycykliczną politykę fiskalną podzielić na politykę aktywną, związaną z działaniami
dyskrecjonalnymi państwa, oraz politykę pasywną, związaną z działaniem automatycznych stabilizatorów
koniunktury.
Celem głównym artykułu jest próba empirycznego zbadania charakteru oddziaływania automatycznych
i dyskrecjonalnych instrumentów antycyklicznej polityki fiskalnej oraz określenia ich
znaczenia w kształtowaniu aktywności gospodarczej w Polsce w latach 2000–2014. W opracowaniu
przyjęto hipotezę, iż zasadnicze znaczenie dla kształtowania wahań koniunkturalnych w Polsce
mają: wśród automatycznych stabilizatorów koniunktury – podatki bezpośrednie, natomiast wśród
instrumentów o charakterze dyskrecjonalnym – wydatki na działalność inwestycyjną państwa.
Podstawą analizy empirycznej jest oszacowany model regresji liniowej, w którym jako zmienne
objaśniane wykorzystano wskaźniki wahań cyklicznych (wyrażone w PKB), natomiast jako
zmienne objaśniające – strumienie dochodów i wydatków budżetowych. W badaniu przyjęto kwartalne
indeksy dynamiki zmiennych objaśnianych i objaśniających pochodzące z bazy danych GUS.
Oczekiwane oddziaływanie antycykliczne wykazał zaledwie jeden instrument – dochody z tytułu
podatku CIT, przeciwdziałając nadmiernym wahaniom tempa wzrostu PKB w okresie bieżącym,
jak również z opóźnieniem dwóch kwartałów. Pozostałe instrumenty fiskalne, które okazały
się istotne w wyjaśnianiu zmian koniunkturalnych, nasilały nadmierne wahania tempa wzrostu
PKB, oddziałując na polską gospodarkę w sposób procykliczny.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Zielona gospodarka w Polsce – stan obecny i perspektywy

Artykuł podejmuje zagadnienie zielonej gospodarki. Pojęcie to jest rozpowszechnione w za-chodnich krajach Unii Europejskiej i podejmuje się konkretne działania na rzecz wdrażania zmian strukturalnych ukierunkowanych na nowy wymiar gospodarowania. Na gruncie polskim sytuacja wygląda zgoła odmiennie, mimo iż kwestia ta została zawarta m.in. w strategii Europa 2020, a jako członek UE jesteśmy zobligowani do kształtowania rozwoju gospodarczego zgodnie z działa-niami przyjętymi na szczeblu integracyjnym. W wielu dokumentach o charakterze planistycznym podkreśla się kwestie związane z działaniami ukierunkowanymi na tworzenie elementów zielonej gospodarki: zielone produkty i usługi, zielone inwestycje, zielone sektory gospodarki, zielone zamówienia publiczne, zielone miejsca pracy. Jednocześnie jednak nie wskazuje się na green economy jako cel rozwojowy.
W tekście zarysowano stan wiedzy na temat zielonej gospodarki i jej powiązanie z koncepcją trwałego i zrównoważonego rozwoju. Obok rozważań teoretycznych podjęte zostały także kwestie praktyki gospodarczej, z uwzględnieniem elementów zielonej gospodarki w polityce gospodarczej kraju, a także praktyce działania biznesu. Szczególnie działania, w omówionym zakresie, podejmu-ją przedsiębiorstwa indywidualnie, jak i poprzez formy kooperacji. Państwo wspiera eksport zielonych technologii, zachęca do wykorzystywania unijnych środków na cele inwestycji proekologicznych. Jednocześnie jednak nie wprowadza instrumentów prawnych i fiskalnych ułatwiających oraz zachęcających do zielonych przedsięwzięć, zarówno przedsiębiorstwa, jak i konsumentów.
Prezentowane są również pewne prognozy, co do powodzenia przekształceń strukturalnych związanych z zieloną gospodarką w najbliższej przyszłości.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Trzecia platforma ICT w transformacji cyfrowej organizacji inteligentnych

Rozwiązania ICT (Information and Communication Technology) stanowią podstawę nowoczesnych
organizacji gospodarczych. W szczególności dotyczy to organizacji inteligentnych (OI), dla
których zaawansowana infrastruktura teleinformatyczna jest warunkiem sine qua non sprawnego
zarządzania wiedzą. Celem artykułu jest ukazanie roli nowoczesnych trendów technologii ICT określanych
mianem SMAC (Social, Mobility, Analytics, Cloud), a stanowiących aktualnie kanon informatycznego
wspomagania procesów zarządzania. Rozwiązania te pozwalają tworzyć nowe modele
funkcjonowania organizacji na rynkach globalnych z wykorzystaniem strategicznych zasobów,
jakimi jest wiedza wspomagana rozwiązaniami SMAC. Wywody zilustrowane zostały wynikami
badań własnych autora przeprowadzonych w okresie 2014–2016 w wybranych przedsiębiorstwach
województw mazowieckiego i wielkopolskiego i odniesione do ogólnych tendencji rozwojowych
w tym zakresie.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne
Konsument digitalny i jego zachowania. Przegląd badań

Współczesne działania marketingowe zdeterminowane są postępem techniczno-technologicznym, rozwojem sieci Internet oraz nowymi zachowaniami tzw. nabywców digitalnych (mobilnych), wyposażonych w urządzenia typu smartfon, tablet itp.
Nasuwają się pytania: kim jest nabywca digitalny, jakie ma potrzeby, preferencje, gusta, upodobania, czy zwyczaje? oraz w jakim kierunku powinny zmierzać skuteczne działania marketingowe adresowane do nabywcy digitalnego?
Celem artykułu było dokonanie przeglądu badań zachowań nabywców digitalnych w sieci oraz przybliżenie charakterystyki oraz profilu współczesnego klienta z punktu widzenia jego specyficznych aktywności w Internecie.
Rozważania prowadzono wokół tezy: w dobie digitalizacji i technologii mobilnej, prowadze-nie skutecznych działań marketingowych zdeterminowane jest wiedzą o zachowaniach uczestników gry rynkowej (interesariuszy), w tym nabywców w sieci oraz nadążanie za ich e-zwyczajami i e-oczekiwaniami.
Wychodząc od definicji konsumenta digitalnego i pojęć pokrewnych, omówiono wyniki dostępnych badań zachowań tychże nabywców. Okazało się, że nabywcy wyposażeni w urządzenia digitalne nabierają innych zwyczajów, nie tylko komunikują się, ale praktycznie rzecz ujmując cały czas są online. Posiadane urządzenia mobilne używają do robienia zdjęć i filmów, słuchania muzyki, korzystania z serwisów społecznościowych, grania, oglądania wideo, czytania książek i dokumentów, wykonywania płatności, robienia zakupów i innych czynności. Do głównych cechnabywcy mobilnego zaliczyć można: odwagę, świadomość siebie i swoich potrzeb, czy zainteresowanie innowacjami.
W artykule sformułowano zalecenia dla przedsiębiorców zainteresowanych prowadzeniem skutecznych działań marketingowych adresowanych do nabywców digitalnych. W obecnych warunkach rynkowych duży nacisk powinno się położyć na kreowanie odpowiednich doświadczeń, wzbudzanie emocji, angażowanie interesariuszy, dostarczanie rozrywki, ułatwianie życia m.in. dzięki oferowaniu nowych usług i darmowych aplikacji na urządzenia mobilne.

Czasopismo: Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki socjologiczne