rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Społeczna szkodliwość czynu stanowiącego samowolę budowlaną i sposób jej dowodzenia

Przedmiot badań i cel badawczy: Przedmiotem niniejszego opracowania jest próba odpowiedzi na pytanie, czy de lege lata zgodność samowoli budowlanej z przepisami techniczno-budowlanymi, planami zagospodarowania przestrzennego i brak zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi są okolicznościami mającymi wpływ na ocenę społecznej szkodliwości wykroczenia z art. 93 ust. 2 pkt 13 prawa budowlanego.
Metoda badawcza: W pracy zastosowano nie tylko metodę dogmatyczną, ale przede wszystkim teoretyczną pozwalającą wykorzystać analizę funkcjonalną norm prawnych leżących u podstaw zastosowania norm prawa wykroczeń, w tym uwzględniającą warunki zgodności norm prawnych z Konstytucją RP.
Wyniki: W wyniku przeprowadzonej analizy ustalono, że zgodność samowoli budowlanej z przepisami techniczno-budowlanymi, planami zagospodarowania przestrzennego i brak zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi są istotne dla oceny społecznej szkodliwości takiego czynu. Niemniej jednak to, czy czyn nie stanowi wykroczenia, czy też stanowi wykroczenie, ale z uwagi na obniżoną społeczną szkodliwość czynu zasługuje jedynie na pouczenie zależy od przyjmowanych założeń teoretycznych na temat znaczenia i roli społecznej szkodliwości leżącej u podstaw normy sankcjonującej i jej relacji do normy sankcjonowanej (regulatywnej).

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Dorobek piśmienniczy jednostek naukowych z grupy nauk prawnych w świetle oceny parametrycznej z roku 2017

Przedmiot badań: Proces ewaluacji jednostek naukowych poza ich oceną umożliwia dokonanie przeglądu piśmiennictwa naukowego, opracowanie rankingów piśmiennictwa, a także ocenę aktualnego dorobku w aspekcie kolejnej ewaluacji. W artykule zaprezentowano informacje o polskim dorobku piśmienniczym jednostek naukowych sklasyfikowanych jako jednostki z grupy nauk prawnych. Tekst jest kontynuacją pracy, w której dokonano analizy dorobku jednostek ekonomicznych.
Cel badawczy: Celem badania jest wskazanie najpopularniejszych w dziedzinie nauk prawnych czasopism, wydawnictw i konferencji naukowych oraz określenie ich znaczenia w kolejnym procesie ewaluacji (2022). Dokonano porównania do analogicznych aspektów w naukach ekonomicznych. Zwrócono uwagę na zmiany w przepisach w latach 2020–2021. Pozwala to na wyciągnięcie wstępnych wniosków dotyczących realizacji polityki naukowej w zakresie nauk prawnych.
Metoda badawcza: Materiał opracowany został na podstawie danych z ankiet jednostek, które oceniane były w procesie parametryzacji w roku 2017. Stosując metody analityczne, wyodrębniono informacje o dorobku piśmienniczym pracowników jednostek naukowych z dziedziny nauk prawnych. Dane o czasopismach, wydawnictwach i konferencjach zostały uszeregowane metodą rankingowania. Wzięto pod uwagę różnorodne zapisy danych przez sprawozdających, które to zapisy zostały ujednolicone na potrzeby artykułu. Identyczna metoda została zastosowana w opublikowanym wcześniej tekście dotyczącym nauk ekonomicznych.
Wyniki: Z analizy wynika, że część najcenniejszego dorobku piśmienniczego w badanej dyscyplinie straci znaczenie w kolejnej ewaluacji. Jednak nauk prawnych dotyczy to w mniejszym stopniu niż ekonomicznych. Zwrócono uwagę na konieczność dostosowania się do nowych zasad ewaluacji w celu podniesienia znaczenia dorobku naukowego oraz śledzenia na bieżąco zmian w przepisach prawnych i zawartości wykazów ministerialnych. Wskazano, że reprezentatywność analizowanych publikacji w dorobku naukowym badanych dyscyplin jest tylko częściowa.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Aequitas w poglądach Azona

Przedmiot badań: W doktrynie bolońskiej szkoły glosatorów działającej od drugiej poł. XI w. do poł. XIII w. pojęcie aequitas zajmuje znaczące miejsce. Aequitas zaliczana jest do podstawowych pojęć prawa. Odnosi się zarówno do samej istoty prawa, jak i do jego stosowania. Szeroko prezentowana w poglądach rzymskiej jurysprudencji – w naturalny sposób stała się przedmiotem analiz jurystów ze szkoły glosatorów zajmujących się badaniem kodyfikacji justyniańskiej. Średniowieczni juryści podjęli dyskusję dotyczącą znaczenia pojęć ius, iustitia i aequitas dla praktyki sądowej. Dyskusja przekształciła się w spór, który rozgorzał do tego stopnia, że doprowadził do podziału szkoły na dwa obozy: „bulgarystów” i „martynistów”. W nauce polskiej pojęcie słuszności w doktrynie glosatorów było przedmiotem badań E. Szymoszka w relacji do pojęcia iurisdictio. Poza tym w literaturze polskiej analiza ius aequum i ius strictum w twórczości jurystów bolońskich pojawia się jedynie przyczynkowo.
Cel badawczy: Celem niniejszego opracowania jest analiza poglądów jednego z najwybitniejszych przedstawicieli bolońskiej szkoły glosatorów – Azona – na temat pojęcia aequitas. Azon (Azzo Porcius), działający w schyłkowym okresie istnienia szkoły bolońskiej, podjął się syntezy poglądów swoich poprzedników, dlatego też przedstawiane przez niego opinie pozwalają na uchwycenie ostatecznego kierunku, jaki nadała szkoła glosatorów swoim rozważaniom, również dotyczącym aequitas.
Metoda badań: W pracy dokonano analizy poglądów Azona w zakresie aequitas z wykorzystaniem metody historyczno-prawnej, a także dogmatycznej.
Wyniki: W pracy wykazano, że poglądy Azona były częściowo zbieżne z poglądami prezentowanymi przez Bulgarusa i skupionych wokół niego jurystów. Azon odrzucił koncepcję aequitas zaproponowaną przez „martynistów” jako niedającą się pogodzić z normami zawartymi w kodyfikacji justyniańskiej. Był natomiast zwolennikiem stosowania aequitas wtedy tylko, gdy wynikała ona z norm prawa stanowionego.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Wielkotygodniowe inspiracje w hymnografii Zaśnięcia Bogurodzicy

Zaśnięcie Bogurodzicy to jedno z najbardziej uroczyście obchodzonych świąt w prawosławnym roku liturgicznym. Ma bogatą hymnografię, w tym dodatkowy obrzęd Pogrzebu Bogurodzicy. Teksty święta są w dużej mierze inspirowane hymnografią Wielkiego Tygodnia, a zwłaszcza Wielkiej Soboty. Niniejszy artykuł prezentuje na przykładzie święta Zaśnięcia Bogurodzicy ogólne zjawisko intertekstualności w hymnografii. Wzajemne przenikanie się tekstologiczne hymnów pojawia się bowiem w kontekście wielu świąt i wielu świętych.

Czasopismo: ELPIS
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Aplikacje wspomagające zarządzanie finansami osobistymi – perspektywa edukacji finansowej studentów

Przedmiot badań: Nowe trendy w ofertach instytucji finansowych oraz zmiana zachowań konsumenckich, szczególnie w okresie społecznej izolacji i kwarantanny wywołanej pandemią koronawirusa COVID-19, stają się wyzwaniem dla banków, podmiotów trzecich (ang. Third Part Providers) w środowisku internetowym i mobilnym oraz firm technologicznych. Artykuł poświęcony jest analizie zachowań przedstawicieli młodego pokolenia – studentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu – w obszarze aplikacji wspomagających proces zarządzania finansami osobistymi.
Cel badawczy: Celem artykułu jest ocena funkcjonalności, niezawodności i użyteczności aplikacji PFM przez młode pokolenie jako elementu ich edukacji finansowej.
Metoda badawcza: W opracowaniu przedstawiono postawy studentów wobec aplikacji finansowych, wskazując na ich potrzeby oraz praktyczność wykorzystania aplikacji, szczególnie w okresie społecznej izolacji, pracy zdalnej wynikającej z COVID-19. Wykorzystano metodę ankietyzacji CAWI poprzedzoną testowaniem aplikacji przez studentów.
Wyniki: Wyniki badania wskazują na bardzo dużą popularność aplikacji finansowych, które oferowane są przez instytucje niebędące bankami. Ponadto, okres pandemii uwypuklił luki techniczne i merytoryczne w aplikacjach, jak m.in.: konieczność aktualizacji funkcji w zakresie zdalnego kontaktu z użytkownikiem w obszarze bieżących rozliczeń i płatności, porad i bieżącego kontaktu z konsultantem oraz zdalnej pomocy w formalnościach w zakresie kredytów i depozytów. Zdaniem badanych aplikacje PFM wspomogły proces zarządzania finansami i gromadzenia oszczędności, co miało dla nich walor podnoszący wiedzę ekonomiczno-finansową oraz umiejętności finansowe.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziego Trybunału Konstytucyjnego RP

Przedmiotem artykułu jest przedstawienie pojęcia, funkcji i zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz przebiegu postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów Trybunału Konstytucyjnego w kontekście trwającego sporu o niezależność każdego z tych konstytucyjnego organów państwa. Odpowiedzialność dyscyplinarna wyrosła ze źródeł odpowiedzialności represyjnej traktowana jest jako szczególny rodzaj odpowiedzialności karnej z uwagi na funkcje jakie pełni, ale też możliwy duży stopień represyjności. Autor stawia tezę, że mimo licznych nowelizacji model postępowania nie zmienił się, a przepisy naruszają zasadę nemo iudex in causa sua. Tym samym proponuje, aby w trosce o zachowanie zasady obiektywizmu (bezstronności) sprawy dyscyplinarne wyłącznie sędziów TK przekazać do orzekania Sądowi Najwyższemu z równoczesnym przyjęciem analogicznej reguły w odniesieniu do sędziów SN.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Sądownictwo dyscyplinarne w kontekście ograniczeń konstytucyjnych

Celem artykułu jest analiza obecnej formuły odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, w kontekście konstytucyjnych zasad niezawisłości sędziowskiej, niezależności sądów oraz prawa do sądu. Autor analizuje zarówno aktualny stan prawny, jak i praktykę oraz proponowane w tym zakresie zmiany. Przy okazji zauważa niebezpieczną tendencję przekraczania granic konstytucyjnych oraz kolizji obowiązujących przepisów z prawem Unii Europejskiej.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność dyscyplinarna rzecznika dyscyplinarnego z tytułu naruszenia niezawisłości sędziowskiej

Opracowanie zawiera analizę podstaw i zakresu odpowiedzialności dyscyplinarnej rzecznika dyscyplinarnego za naruszenie niezawisłości sędziowskiej. Wskazuje na ścisłe związki odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów z konstytucyjną zasadą niezawisłości. Istnienie odrębnej odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów stanowi jedną z gwarancji niezawisłości. Ochronie niezawisłości służy autonomiczność postępowania dyscyplinarnego oraz sposób określenia podstaw tej odpowiedzialności, której granice wyznacza niezawisłość. Precyzuje także kompetencje rzecznika, a tym samym zakres zgodnego z prawem działania rzecznika. Przekroczenie przez rzecznika kompetencji w tym zakresie oznacza zawsze naruszenie niezawisłości. Wprowadza rozróżnienie na wewnętrzne i zewnętrzne naruszenie niezawisłości. W świetle obowiązujących przepisów brak jest możliwości naruszenia przez rzecznika własnej niezawisłości, taka mu bowiem nie przysługuje. Rzecznik może natomiast dopuścić się zewnętrznego zamachu na cudzą, tj. przysługującą innemu sędziemu, niezawisłość. Naruszenie przez rzecznika niezawisłości sędziowskiej wynikać może z nierespektowania granic odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów. W takich wypadkach dochodzi do nadużycia przez rzecznika uprawnień skutkującego naruszeniem niezawisłości sędziego, wobec którego rzecznik prowadzi czynności. Podstawy odpowiedzialności dyscyplinarnej rzecznika za naruszenie niezawisłości określają przepisy dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów oraz prokuratorów. Odpowiedzialność dyscyplinarna rzecznika dyscyplinarnego za naruszenie niezawisłości jest odmianą odpowiedzialność dyscyplinarnej sędziego lub prokuratora pełniącego urząd rzecznika.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Odpowiedzialność cywilna rzecznika dyscyplinarnego z tytułu naruszenia niezawisłości sędziowskiej

Opracowanie zawiera analizę problematyki odpowiedzialności cywilnej rzecznika dyscyplinarnego z tytułu naruszenia niezawisłości sędziowskiej. Punktem wyjścia analizy jest wskazanie, że możliwe i realne jest poniesienie odpowiedzialności cywilnej przez sędziowskich rzeczników dyscyplinarnych oraz, że immunitet sędziowski dotyczy wyłącznie spraw karnych. Perspektywa tej odpowiedzialności zależy od prawidłowego pełnienia przez rzecznika powierzonej mu funkcji. Granice pomiędzy prawem realizacji imperium trzeciej władzy w ramach postępowania dyscyplinarnego, a możliwością popełnienia cywilnoprawnego deliktu przez rzecznika, oceniane być musi przez pryzmat podstaw odpowiedzialności dyscyplinarnej, które wyznaczać będą prawne granice ingerencji rzecznika w poszczególnych sprawach. Możliwa jest nie tylko klasyczna odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych na podstawie art. 23 i 24 k.c., lecz również związaną z tą odpowiedzialnością odpowiedzialność odszkodowawcza na podstawie przepisów o odpowiedzialności deliktowej. Te mechanizmy, powinny być rozważone w kontekście ewentualnych zachowań rzeczników dyscyplinarnych, gdyby podjęli czynności represyjne pomimo braku odpowiednich po temu podstaw w art. 107 § 1 u.s.p. W tym zakresie w artykule omówiono dwie kluczowe i specyficzne w kontekście odpowiedzialności rzecznika dyscyplinarnego przesłanki odpowiedzialności: bezprawność i winę (niedbalstwo). Przesłanki dotyczące szkody i związku przyczynowego nie odbiegają zaś od standardów cywilistyki, stąd też w tym zakresie artykuł odsyła do ogólnych reguł.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Wpływ wybranych zmiennych makroekonomicznych na liczbę pierwszych ofert publicznych – sytuacja polskiego rynku giełdowego

Przedmiot badań: Analizie poddano wpływ zmiennych makroekonomicznych na liczbę pierwszych ofert publicznych (IPO). Poszczególne wskaźniki ogólnogospodarcze oddziałują na rynek giełdowy w różny sposób. Zróżnicowane są także wyniki badań biorących pod uwagę ich wpływ na liczbę debiutów giełdowych przeprowadzanych w różnych krajach. Wobec tego zdecydowano się przeprowadzić analizę w tym zakresie, skupiając się na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie (GPW), pośrednio starając się sprawdzić, czy wyniki badań zagranicznych znajdują odzwierciedlenie w sytuacji polskiego rynku.
Cel badawczy: Głównym motywem podjęcia badań była weryfikacja wpływu wybranych wskaźników makroekonomicznych na liczbę IPO. Celowi temu podporządkowano następujące hipotezy badawcze: stopa wzrostu PKB pozytywnie wpływa na liczbę debiutów giełdowych, stopa procentowa negatywnie oddziałuje na tę zmienną, wzrost stóp zwrotu z Warszawskiego Indeksu Giełdowego (WIG) przyczynia się do wzrostu liczby IPO.
Metoda badawcza: Empiryczna weryfikacja wpływu zmiennych makroekonomicznych na liczbę IPO przeprowadzona została z użyciem modeli regresji liniowej. Dla modeli rocznych estymacja przebiegała Metodą Najmniejszych Kwadratów (MNK), zaś w przypadku kwartalnych – także Uogólnioną Metodą Najmniejszych Kwadratów (UMNK), w celu uniknięcia heteroskedastyczności reszt. Analizie poddano liczbę IPO w latach 2005–2019, objaśniając ją wskaźnikami (stopą wzrostu PKB, stopą referencyjną NBP, stopą rentowności 10-letnich obligacji skarbowych stopą zwrotu z WIG) opóźnionymi o 1 okres.
Wyniki: Stopa zwrotu z WIG istotnie, pozytywnie oddziaływała na liczbę debiutów giełdowych w kolejnym okresie zarówno w ramach modeli rocznych, jak i kwartalnych. W przypadku pozostałych zmiennych ich istotny wpływ na liczbę IPO zaobserwowano jedynie w przypadku modeli kwartalnych. Stopa wzrostu PKB wykazywała dodatnie powiązanie z liczbą debiutów giełdowych, co zgadza się z postawioną wcześniej hipotezą, podobnie jak w przypadku stóp zwrotu z WIG. Pozytywne oddziaływanie na liczbę IPO zanotowano też w przypadku referencyjnej stopy procentowej – wynik ten różnił się natomiast od oczekiwanego. Abstrahując od rezultatu badania, można wskazać też na celowość wykorzystywania modeli przygotowanych nie tylko w oparciu dane roczne, ale także i kwartalne, w przypadku badania wpływu zmiennych makroekonomicznych na liczbę IPO.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Euro-emerytura jako koncepcja dodatkowego zabezpieczenia emerytalnego dla obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

Przedmiot badań: Przedmiotem prowadzonych badań jest zainicjowanie dyskusji nad utworzeniem projektu dotyczącego bazowego systemu emerytalnego, obejmującego wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej.
Cel badawczy: Celem prowadzonych przez autorów badań, których jednym ze składowych jest przedmiotowy artykuł, jest zainicjowanie dyskusji nad utworzeniem projektu dotyczącego bazowego systemu emerytalnego, obejmującego wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, a co za tym idzie umożliwieniem otrzymania świadczenia łagodzącego skutki wieku starości przez każdego euro-obywatela. Projekt jest wzorowany na schematach I filaru systemów emerytalnych, które obowiązują w państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej, lecz bez części kapitałowej. Utworzenie ogólnodostępnego, dobrowolnego programu emerytalnego, niezależnego od poszczególnych państw członkowskich, obejmującego obszar wspólnoty, umiejscowionego w strukturach UE, z gwarancjami EBC wypłaty środków i dofinansowaniu ze środków finansowych UE, niezwiązanego z budżetami członkowskimi, prywatnego, uzupełniającego krajowe systemy zabezpieczenia emerytalnego, zwiększy poczucie powszechnie pożądanej stabilności i pewności życia w okresie starości wszystkim mieszkańcom euro-społeczności. Tak zorganizowana struktura złagodzi problemy demograficzne, z którymi poszczególne państwa UE w sposób autonomiczny nie będą w stanie sobie poradzić. Narastający kryzys demograficzny niweczy, a w niedalekiej przyszłości będzie paraliżował wszelkie poczynania gospodarcze wszystkich członków Unii. Zarówno konflikty wewnętrzne poszczególnych państw członkowskich, jak i spory zewnętrzne można powstrzymać, organizując wspólne, powszechnie akceptowalne programy społecznie użyteczne. Jednym z nich jest Euro-emerytura, czyli europejski system emerytalny stanowiący uzupełnienie programów zabezpieczenia emerytalnego obowiązujących w poszczególnych państwach członkowskich.
Metoda badawcza: W opracowaniu zastosowano metodę analizy aktów prawnych, piśmiennictwa w powiązaniu z metodą dedukcji.
Wyniki: Odpowiednio zorganizowany, umiejscowiony i zarządzany przez struktury Unii Europejskiej nowy bazowy system emerytalny może zapewnić poczucie stabilizacji. Należy stworzyć i zastosować niekonwencjonalne rozwiązania, dać coś od siebie, wziąć sprawy (emeryturę) w swoje ręce bowiem na cud w czasach kryzysu demograficznego i ekonomicznego liczyć nie możemy. Tym mocniej, że skutki destabilizacji w gospodarce światowej wywołanej COVID-19 w chwili obecnej nie są znane.

Czasopismo: Studia Prawno-Ekonomiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, ekonomia i finanse
Odpowiedzialność władzy sądowniczej a odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów

Dwie okoliczności: niesprawny system ochrony prawnej oraz kontrowersyjne przypadki zaniechania egzekwowania odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, stały się podstawą uzasadnienia zmian w przepisach o odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów. Nowe rozwiązania charakteryzują się m.in. ograniczeniem niezależności władzy sądowniczej i poddaniem jej większej kontroli ze strony władzy ustawodawczej i wykonawczej. U podstawy tego przedsięwzięcia znajduje się teza, że sądy nie są równorzędnym, względem innych władz, reprezentantem Suwerena, a ich dotychczasowe prawa (poza sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości) powinny być zawężone, ponieważ zostały przez sędziów nadużyte. Część sędziów i przedstawicieli jurysprudencji odrzuca tę argumentację wskazując, że zmiany nie służą deklarowanym celom poprawy funkcjonalności sądów i przestrzegania prawa przez sędziów, lecz skutkują ograniczeniem prawa obywatela do niezależnego sądu. W tych warunkach powstał spór, jak powinien zachować się sędzia, jeżeli ustawa o odpowiedzialności dyscyplinarnej zakazuje mu prawa do krytyki oraz do prawnej weryfikacji przepisów pozbawiających go gwarancji niezależności i niezawisłości. Czy ustawowe zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej decydują także o wszystkich zasadach odpowiedzialności władzy sądowniczej? Jak przestawia się ta sytuacja w momencie różnicy zdań między przedstawicielami władzy ustawodawczej i wykonawczej, a przedstawicielami władzy sądowniczej, na temat interpretacji zasady prawa obywatela do sądu oraz samego pojęcia „niezależność sądu”. Pomocne w odpowiedzi jest przybliżenie prawnej i doktrynalnej argumentacji, na którą powołują się obie strony. Może być to też przydatne dla ustalenia czy egzekwowanie nowych zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej zakończy obecny kryzys w stosunkach między sądami i pozostałymi władzami, czy przeciwnie - zainicjuje kolejny jego etap.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Spotkanie z Innym – doświadczenia nauczycieli i studentów pedagogiki

Artykuł przedstawia wyniki badań dotyczące definicyjnego ujęcia Innego, źródeł wiedzy oraz osobistych doświadczeń badanych odnoszących się do osób odmiennych kulturowo.
W pierwszej części artykułu autorka przybliża pojęcie inności i obcości oraz opisuje zjawisko odmienności kulturowej i tolerancji w obszarze edukacji. W dalszej części znajduje się prezentacja wyników badań własnych, których analiza udziela odpowiedzi na pytanie „Kim jest Inny?” w perspektywi nauczycieli oraz studentów pedagogiki.

Czasopismo: Colloquium
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Oblicza i aporie rozliczalności władzy sędziowskiej

Artykuł dotyczy dokonuje próby odseparowania rozliczalności sędziowskiej od form odpowiedzialności sędziów. Prezentuje propozycję terminologiczną rozliczalności sędziowskiej w nauce prawa, przedstawia podstawowe założenia realizacji rozliczania władzy sędziowskiej wobec form odpowiedzialności, proponując rozdzielenie tych kategorii oraz zakres przedmiotowy i podmiotowy rozliczalności. Rezultatem analizy są wnioski dotyczące form rozliczalności poprzez uzasadnienie decyzji sędziowskich oraz zarysowanie zagrożeń, jakie dotyczą tej kategorii.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Immunitet sędziowski w sprawach karnych na tle procesu delegitymizacji Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego

Przedmiotem artykułu jest ukazanie problematyki związanej z instytucją immunitetu sędziowskiego i jej znaczenia dla pociągnięcia do odpowiedzialności karnej sędziów na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów konstytucyjnych i procesowych. Rozważania te autor uczynił punktem wyjścia do analizy zagadnienia delegitymizacji władzy sądowniczej na kanwie zachodzących w ostatnim czasie w Polsce procesów ustrojowych dotyczących Krajowej Rady Sądownictwa oraz nowoutworzonej Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego. Całość została ulokowana na płaszczyźnie przepisów prawa UE, norm prawa krajowego oraz orzecznictwa organów władzy sądowniczej.

Czasopismo: Przegląd Prawa Konstytucyjnego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne