rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Epidemia jako siła napędowa historii (?) Choroba w ujęciu Petra Zelenki

Przedmiotem analizy w artykule jest tekst sztuki teatralnej Elegance molekuly (2018) Petra Zelenki. Czeski dramatopisarz rekonstruuje w niej historię chemika Antonína Holego, którego badania przyczyniły się do wynalezienia m. in. leków antyretrowirusowych hamujących rozwój syndromu AIDS. Dzięki wykorzystaniu przez Zelenkę wszystkich trzech warstw mitu AIDS, jakie wyróżniła polska antropolożka Monika Sznajderman, prawdziwa historia firmy Gilead Sciences jest przyczynkiem do zaprezentowania kulturowego obrazu choroby oraz wywołanej przezeń epidemii w latach 80. i 90. XX wieku. Przy interpretacji dramatu sięgnięto również w charakterze komentarza do rozważań Susan Sontag (Choroba jako metafora i AIDS i jego metafory). Sztuka oraz jej ciesząca się nieustannym zainteresowaniem widzów realizacja sceniczna w praskim teatrze Dejvické divadlo (od 2018, także w reżyserii Petra Zelenki) stanowi ważny głos w czeskim dyskursie maladycznym ostatniej dekady.

Czasopismo: Bohemistyka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Konceptualizacja GNIEWU na przykładzie ŻÓŁCI w języku czeskim i polskim

Analiza wykazała, że z punktu widzenia lingwistyki nazwa żółć czes. žluč jest jednym z podstawowych wykładników do określania uczuć, koncentrując się zwłaszcza na konceptualizowanym ‘gniewie’, ale i na ‘złości’, ‘irytacji’, ‘wściekłości’, ‘rozdrażnieniu’, ‘oburzeniu’, ‘zdenerwowaniu’, ‘szale’ i ‘furii’. Przedstawiono koncepcję kognitywną, że uczucie gniewu rozumiane jest jako pewien proces, który zaczyna się w jakimś określonym momencie, następnie rozwija się i później kończy. Na ten proces ma wpływ temperatura i ciśnienie. Po wybuchu człowiek już uczuć nie kontroluje. Wszystkie te etapy przytoczono przy użyciu odpowiednich czasowników w tekście. Udowodniono trzy ważne stwierdzenia, że: ciało (experiencera) jest pojemnikiem dla fizjologicznych efektów gniewu; że konceptualizacja uczuć jest związana z ucieleśnieniem myśli oraz że myślimy i mówimy metaforami, które są ujęzykowionymi pojęciami. Przeprowadzona analiza pokazała, że czeski zasób szeroko pojmowanych związków frazeologicznych z komponentem leksykalnym żółć czes. žluč wskazuje liczne podobieństwa i zbieżności z językiem polskim (ze względu na typologicznie i genetycznie bliskie pokrewieństwa językowe), chociaż zdarzają się od tej reguły nieliczne odstępstwa.

Czasopismo: Bohemistyka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Żeby przysporzyć Ojczyźnie świadomych obywateli... Z dziejów bibliotekarstwa wojskowego w Polsce

W swoim artykule autor przedstawia zarys rozwoju bibliotekarstwa wojskowego od czasów stanisławowskich i powołania Szkoły Rycerskiej – Korpusu Kadetów do okresu dwudziestolecia międzywojennego. Autor koncentruje się głównie na roli społecznej bibliotek wojskowych – mających za zadanie dostarczać wiedzy, ale również uczestniczyć w pracy nad ukształtowaniem żołnierza – obywatela, rozumiejącego sens swojej służby i walki oraz obowiązki obywatela wobec Ojczyzny.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Polskie biblioteki wojskowe na przełomie XVIII i XIX wieku

W artykule przedstawiono polskie biblioteki wojskowe od schyłku I Rzeczypospolitej do czasów Powstania Listopadowego. Początkiem rozważań jest biblioteka Szkoły Rycerskiej – Korpusu Kadetów jako kolebki polskiego bibliotekarstwa wojskowego. Skoncentrowano się na przedstawieniu zadań, jakie miały spełniać książnice wojskowe oraz ich wpływu na wykształcenie i kompetencje żołnierzy. Ponadto podjęto próbę ustalenia losów kolekcji po likwidacji omawianych placówek.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Zanim został wielkim bibliotekoznawcą... Kpt. Adam Łysakowski – organizator i pierwszy kierownik Okręgowej Biblioteki Wojskowej DOK nr VI we Lwowie (1919-1925)

W artykule przedstawiono pokrótce życiorys kpt. Adama Łysakowskiego, ze szczególnym uwzględnieniem okresu służby w Wojsku Polskim i pełnienia funkcji dyrektora Biblioteki Wojskowej Dowództwa Okręgu Korpusu nr VI (DOK VI) we Lwowie. Łysakowski jako kierownik placówki dbał o jej rozwój instytucjonalny, rozbudowę księgozbioru oraz aktywnie promował czytelnictwo wśród kadry oficerskiej i żołnierzy.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Z praktyki organizacji i zarządzania biblioteką naukową na przykładzie Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu

W artykule wieloletni dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu przedstawia szereg rozwiązań zastosowanych w tej instytucji w ostatnich dwóch dekadach, celem tych działań było dostosowanie zasad organizacji i metod zarządzania biblioteką do standardów, wymogów czy propozycji przedstawianych w literaturze przedmiotu. W zarządzaniu Biblioteką Uniwersytecką brano pod uwagę wskazania literatury ekonomicznej z zakresu teorii organizacji i zarządzania i literatury bibliologicznej, przedstawiającej praktyczne rozwiązania krajowe i zagraniczne. Na tej podstawie zbudowano w Bibliotece system rozwiązań zastosowanych w praktyce na przestrzeni ostatnich dwóch dekad: reorganizacja sieci bibliotecznej uczelni; redukcja liczby jednostek organizacyjnych i spłaszczenie jej struktury; zlikwidowanie ich wewnętrznej rozbudowy i organizacja pracy na podstawie dokładnie sprecyzowanych opisów stanowisk (zakresach obowiązków). Nowoczesnemu zarządzaniu sprzyjało zbudowanie systemu zespołów zadaniowych, w których pracują osoby z rożnych oddziałów, co pozwala na maksymalne wykorzystanie ich potencjału na rzecz całej instytucji, zapewniając zrozumienie procesowego i systemowego podejścia do instytucji. Omówiono zaproponowany system ocen, rozumiany jako element budowy drogi rozwoju pracownika, powiązany z tym wewnętrzny system szkoleń, co służyło realizacji założeń organizacji uczącej się. Scharakteryzowano przyjęte założenia sprawowania przez Bibliotekę funkcji instytucji wsparcia dla uczelni, ośrodka edukacji oraz organizatora działań kulturalnych i oświatowych, będących realizacją misji społecznej Biblioteki, oraz wskazano szereg drobnych rozwiązań organizacyjnych i technicznych charakterystycznych dla e-zarządzania, budowy instytucji wirtualnej.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Najciekawsze nabytki Centralnej Biblioteki Wojskowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w 2017 roku

W artykule opisano obiekty, które wzbogaciły księgozbiór Centralnej Biblioteki Wojskowej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w 2017 roku poprzez zakupy antykwaryczne i aukcyjne, a także dzięki hojności licznych darczyńców. Wśród pozyskanych do zbiorów nabytków znalazły się nie tylko książki i czasopisma, ale także dokumenty rękopiśmienne, fotografie, zbiory kartograficzne, pocztówki, grafiki i plakaty.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Dostępność społeczna infrastruktury technicznej w gminach powiatu płockiego w latach 2004-2014

Właściwe wyposażenie gmin w obiekty i urządzenia infrastruktury stanowi podstawowy element w ich rozwoju oraz warunkuje poziom życia społeczności lokalnych. W artykule scharakteryzowano zmiany, jakie zaszły na przestrzeni 11 lat w odniesieniu do rozwoju infrastruktury technicznej w gminach powiatu płockiego. Analizę wielowskaźnikową wykonano dla lat 2004-2014 ze skokiem 5-letnim. tj. dla roku 2004, 2009, 2014 z wykorzystaniem danych statystycznych GUS, zawartych w BDL-u. Ocenę dostępności społeczno-przestrzennej oparto na miernikach ukazujących dany wskaźnik odniesiony do liczby zamieszkującej ludności. Przeprowadzona analiza pozwoliła ukazać różnice i podobieństwa pomiędzy jednostkami administracyjnymi wraz z dynamiką zmian na płaszczyźnie obsługi mieszkańców infrastrukturą techniczną, co stanowi podstawę zrównoważonego rozwoju.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji, nauki socjologiczne
Numizmatyka na łamach „Notatek Płockich”

W artykule przedstawiono wszystkie opracowania dotyczące numizmatyki, jakie ukazały się w okresie 60 lat wydawania „Notatek Płockich”.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Aparat SS i policji niemieckiej elementem terroru i zagłady w rejencji ciechanowskiej w latach 1939-1945

W artykule omówiono strukturę władz SS i policji w rejencji ciechanowskiej oraz przedstawiono personalia licznych funkcjonariuszy, którzy dopuścili się zbrodni na ludności polskiej i żydowskiej.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Szpital pw. św. Antoniego w Gostyninie i jego historia

W 1926 r., w pięciotysięcznym Gostyninie otwarto bardzo nowoczesny, jak na owe czasy, szpital. Zaprojektowany został w tzw. stylu polskim (swojskim) przez inż. Józefa Główczewskiego, właściciela Biura Techniczno-Budowlanego „Sektor” w Płocku. Szpital powstał z inicjatywy starosty gostynińskiego Antoniego Pinakiewicza. Na budowę Sejmik Powiatowy wyasygnował subsydium w kwocie ponad 4 mln marek polskich. Szpital ten służył gostynińskiej społeczności do 2003 r. Niniejszy artykuł ma na celu przypomnienie historii gostynińskiego szpitala, dzięki któremu znaczenie podniósł się poziom zdrowotności w mieście i powiecie. Wcześniej istniały w Gostyninie dwa małe szpitaliki – jeden ogólny, drugi zakaźny.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Terminologia lingwistyki korpusowej w języku czeskim, polskim i słowackim – wybrane problemy

Źródłem terminologii językoznawstwa korpusowego w językach zachodniosłowiańskich jest niewątpliwie język angielski. W każdym z omawianych tu języków mamy do czynienia zarówno z procesem pozyskiwania zapożyczeń oznaczających terminy używane w językoznawstwie korpusowym, jak i próbami tworzenia terminologii opartej na słownictwie rodzimym. Znaczenie terminów jest albo zgodne z pierwotnym znaczeniem, albo zmodyfikowane. W niektórych przypadkach istnieje rozbieżność znaczeń nie tylko na poziomie międzyjęzykowym, ale także w obrębie jednego języka. Wyjaśnienie tego zjawiska nie jest związane z naturą językoznawstwa korpusowego, ale ze specyfiką terminologii.

Czasopismo: Bohemistyka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo
Życie oświatowe na podstawie „Głosu Płockiego” wydawanego w latach 1908-1914

W artykule przedstawiono charakterystykę „Głosu Płockiego, pisma które wychodziło w Płocku w latach 1908-1914, w szczególności skupiając się na temacie oświaty poruszanej na jego łamach.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Władysław Smoleński i jego testament. W dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci

W tym roku przypada dziewięćdziesiąta rocznica śmierci Władysława Smoleńskiego, wybitnego polskiego historyka z zamiłowania, prawnika z wykształcenia. Darczyńca Towarzystwa Naukowego Płockiego zmarł nagle w wieku 75 lat w nocy z 6 na 7 maja 1926 r. w swoim mieszkaniu przy ulicy Hożej 26 w Warszawie. Zgodnie z jego ostatnią wolą gromadzone przez lata bogate zbiory biblioteczne trafiły do Płocka. Jeszcze w 1926 r. w jednym z pokoi Towarzystwa Naukowego Płockiego odtworzono warszawską pracownię Profesora, w której oprócz regałów z książkami znalazło się również jego biurko, krzesło, lampy, fajki i inne drobne przedmioty. W artykule zaprezentowano odnaleziony własnoręczny testament Władysława Smoleńskiego i przedstawiono nieznane fakty dotyczące przekazania spuścizny uczonego do Towarzystwa Naukowego Płockiego w lipcu 1926 r. Okoliczności ustanowienia i wykonania wspomnianego legatu nie były dotychczas badane1. Ich ustalenie stanowi uzupełnienie biografii wybitnego myśliciela przełomu XIX i XX wieku.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Wolności literatury? Wartościowanie wolności w debacie o literaturze zaangażowanej w Czechach na początku drugiej dekady XX w.

W debacie, która przebiegła w czeskich czasopismach literackich w latach 2012– –2013 na temat znaczenia zaangażowania w literaturze (szczególnie poezji) jej uczestnicy wielokrotnie posługiwali się kategorią wolności. Na przykładzie tej deba- ty artykuł pokazuje, jak w dyskursie publicznym, także intelektualnym, pojęcie wol- ności służy obronie pozycji indywidualistycznych przeciw domniemanemu zagrożeniu wspólnotowością rozumianą jako forma zniewolenia twórcy jako jednostki. W poszukiwaniu potencjalnego remedium na spolaryzowanie pojęć zwraca się ku roli odbiorcy w procesie lektury.

Czasopismo: Bohemistyka
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Maria Napieralska (1867-1896). Literatka z Oporowa przywrócona pamięci

W 2016 roku mija 120 lat od tragicznej śmierci dziś mało znanej młodej literatki pochodzącej z Oporowa k. Kutna – Marii Napieralskiej. Była córką dyrektora cukrowni najpierw w Ostrowach, potem w Oporowie. Miała talent pisarski, marzyła o karierze literackiej i wielkiej miłości. Pragnęła bliskości z wybitnymi pisarzami i dziennikarzami, m.in. z Elizą Orzeszkową. Walczyła o swoje miejsce w literaturze. Pisała dość śmiałe pod względem obyczajowym głównie opowiadania, zabiegała o ich publikację na łamach ówczesnej prasy, niestety z różnym skutkiem. Swe utwory sygnowała zwykle pseudonimem Simara. Zrażona niepowodzeniami, ułomnością swego ciała odeszła z tego świata w wieku 29 lat, popełniając prawdopodobnie samobójstwo. Pochowana jest na Powązkach. Grób jej został odnaleziony w 2015 r.

Czasopismo: Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia, literaturoznawstwo
Zbrodnie na kapelanach Wojska Polskiego w niemieckich obozach koncentracyjnych w latach 1939-1945

W artykule przedstawiono wybrane sylwetki księży kapelanów Wojska Polskiego i ich bohaterstwo po niemieckiej agresji na Polskę. Jako jeńcy wojenni po kampanii wrześniowej – wbrew obowiązującej I Konwencji Genewskiej – byli wysyłani do niemieckich obozów koncentracyjnych w latach 1939-1945. Tam pozbawiano ich wszelkich praw i traktowano w wyjątkowo brutalny sposób: maltretowano, głodzono, niszczono ciężką pracą, przeprowadzano doświadczenia pseudomedyczne, wysyłano w tzw. transportach inwalidów. Mimo to pozostali niezłomni, do końca wierni Bogu i Ojczyźnie. Bohaterstwo polskich księży kapelanów Wojska Polskiego zasługuje na pamięć, dzisiaj wielu z nich znajduje się w gronie błogosławionych – męczenników II wojny światowej.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Życie rodzin jeńców obozów specjalnych NKWD na tle okupacji niemieckiej. Kilka refleksji ogólnych

Autor w swoim artykule skupia się na przedstawieniu dramatycznych losów polskich rodzin pod okupacją niemiecką, których bliscy dostali się do niewoli sowieckiej i zostali osadzeni w obozach specjalnych NKWD. W artykule został przedstawiony moment wybuchu II wojny światowej, stosunek rodzin oficerskich do wydarzeń wrześniowych, ucieczka z domów przed nadciągającym frontem i zakończenie wojny obronnej. Autor próbuje nakreślić złożoność losów kobiet i dzieci, które – bez głowy rodziny – musiały zmagać się z realiami niemieckiej okupacji. W dalszej części tekstu przybliżony zostaje temat korespondencji rodzin z jeńcami, jej przerwanie i działania rodzin mających na celu pozyskanie informacji o zaginionym członku rodziny. Zasadniczą część tekstu stanowi ocena i stosunek rodzin do wydarzeń z kwietnia 1943 r., kiedy Niemcy ogłosili odkrycie grobów w Katyniu. Autor nakreśla przede wszystkim złożoność podejścia rodzin do tego wydarzenia, które zostało przedstawione w postaci wykresu.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
O Władysławie Polakowskim z dokumentów i tradycji rodzinnej. Drohobycz – Kozielsk – Katyń

Szkic biograficzny i wspomnieniowy o kapitanie Władysławie Polakowskim (1893-1940), urodzonym w Drohobyczu w Galicji (Austro-Węgry), członku polskich organizacji paramilitarnych: Związek Walki Czynnej i Drużyny Strzeleckie (1908-1914), żołnierzu polskiego Legionu Wschodniego (1914), Polnische Wehrmacht (1917), armii austriackiej (1914-1916 i 1917-1918), Wojska Polskiego (1918-1921), uczestniku obrony Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej (1918-1919) oraz wojny polsko-rosyjskiej (1919-1920), wojny z Niemcami i Rosją (kampania wrześniowa w 1939 roku), więźniu obozu jenieckiego NKWD w Kozielsku pod Kaługą (1939-1940), zamordowanym przez Rosjan wraz z innymi oficerami polskimi w Katyniu pod Smoleńskiem. Podstawą źródłową artykułu są akta osobowe i odznaczeniowe Polakowskiego przechowywane w Centralnym Archiwum Wojskowym w Warszawie (Wojskowe Biuro Historyczne im. gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego). Tekst ilustruje ikonografia ze zbiorów rodzinnych Witolda Polakowskiego, starszego syna Władysława. Autorka, Maria Polakowska z Wielanierów, jest synową bohatera artykułu (mąż Zbigniew Polakowski, młodszy syn Władysława).

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Generał brygady Stanisław Sochaczewski

Autor przedstawia biogram oraz szczegółowy opis służby wojskowej w Armii Rosyjskiej i w Wojsku Polskim generała brygady Stanisława Sochaczewskiego (1877-1953). Wykształcenie średnie otrzymał w 4. Gimnazjum Męskim w Kijowie. Po zdaniu egzaminu maturalnego wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie, który jednak opuścił i rozpoczął służbę wojskową w Jelizawietgradskiej Szkole Kawalerii w 1900 roku. W 1902 roku Sochaczewski został mianowany kornetem (podporucznikiem) z przydziałem do 22 (później – 8) Pułku Dragonów Astrachańskich. Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej na własną prośbę został przeniesiony do Mandżurii do oddziałów Zaamurskiego Okręgu Straży Granicznej. W latach 1904-1915 Sochaczewski na stałe znajdował się w strefie działań bojowych, najpierw przeciwko Japończykom, a później Chunchuzom. W 1915 roku Sochaczewski został przeniesiony na front austriacko-niemiecki, gdzie wyróżnił się, walcząc w szeregach 1 Zaamurskiego Konnego Pułku. Za zasługi wojenne otrzymał najwyższy rosyjski order za waleczność – św. Jerzego 4 st. Jesienią 1917 roku, po przewrocie bolszewickim, z żołnierzy-Polaków służących w Armii Rosyjskiej sformował dywizjon, później rozwinięty w 5 Pułk Ułanów II Korpusu Polskiego. W maju 1918 roku wziął udział w bitwie kaniowskiej, po której został wzięty do niewoli i internowany w Brześciu nad Bugiem. Po zwolnieniu w listopadzie 1918 roku Sochaczewski ponownie sformował 5 Pułk Ułanów i objął nad nim dowództwo. W jego szeregach walczył przeciwko Ukraińcom i bolszewikom w latach 1919-1920, zasłużywszy na order „Virtuti Militari”. W okresie międzywojennym 1921-1939 Sochaczewski kontynuował karierę wojskową, którą zakończył w roku 1929 roku w stopniu generała brygady. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił w szeregi wojska polskiego, najpierw we Francji, a później w Wielkiej Brytanii. Po roku 1945 zdecydował się nie wracać do kraju i pozostał w Zjednoczonym Królestwie. Zmarł w Penley Hall (Walia) 13 lipca 1953 roku w wieku 75 lat.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia
Biblioteka w przestrzeni publicznej – przestrzeń publiczna w bibliotece

Pomimo pesymistycznych prognoz z pierwszych lat trzeciego milenium, opartych na entuzjazmie związanym z wdrażaniem technologii informacji, a zakładających upadek bibliotek rozumianych jako instytucje działające w budynkach rozmieszczonych w przestrzeni miast i odwiedzanych przez ich mieszkańców – te publiczne obiekty są nadal popularnymi celami odwiedzin i ważnymi miejscami życia publicznego. Ich intensywnemu użytkowaniu, poza aktualnymi i atrakcyjnymi usługami związanymi z czytelnictwem i kulturą, sprzyja położenie w przestrzeni publicznej miasta, uwzględniające wygodę użytkowników i adekwatne do znaczenia tych instytucji w życiu społeczności. W niniejszym artykule autor porusza zagadnienia widoczności bibliotek w fizycznej przestrzeni miast pod kątem kompozycji urbanistycznej i rozwiązań architektonicznych, a także zgodności funkcjonalnych i symbolicznych komunikatów, emitowanych przez budynki bibliotek w określonym kontekście przestrzennym, na przykładzie bibliotek uniwersyteckich w Charlottesville i w Wiedniu oraz biblioteki miejskiej w Sztokholmie.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Biblioteka – atrakcyjne miejsce w przestrzeni publicznej

W artykule przedstawiono zmiany w architekturze i funkcjonowaniu nowoczesnych bibliotek w przestrzeni publicznej.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Badanie satysfakcji użytkowników jako element strategii poprawy jakości usług bibliotecznych na przykładzie Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

Celem artykułu jest omówienie badania ankietowego satysfakcji użytkowników Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu (dalej: Biblioteka), przeprowadzonego wiosną 2017  roku. Analizę poprzedza prezentacja zasobów naukowych i usług Biblioteki. Bazując na oryginalnym raporcie badania ankietowego oraz na literaturze przedmiotu z dyscypliny bibliotekoznawstwa i informacji naukowej, autor prezentuje i omawia mocne i słabe strony Biblioteki, uwzględniając satysfakcję użytkowników z usług i zasobów bibliotecznych. Mocne i słabe strony Biblioteki są skonfrontowane zarówno z sugerowanymi, jak i już wdrażanymi zmianami w organizacji i w ofercie Biblioteki, w celu efektywnej poprawy jakości usług i satysfakcji użytkowników w przyszłości.

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach
Wykorzystanie infrastruktury i zasobów Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu przez użytkowników spoza środowiska akademickiego Wrocławia

Współczesne biblioteki akademickie zabiegają o nowe rozwiązania służące do pracy z użytkownikami. Dzięki nim mogą uchodzić za instytucje otwarte dla społeczności szukających specjalistycznej informacji naukowej. Autor niniejszego tekstu skupia się na użytkownikach spoza środowiska akademickiego, którzy korzystają z zasobów Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Na podstawie statystyki odwiedzin i wypożyczeń Gości przedstawia ich zainteresowanie usługami biblioteki akademickiej. Zaprezentowane wnioski potwierdzają potrzebę funkcjonowania bibliotek naukowych otwartych nie tylko dla studentów i kadry naukowej

Czasopismo: Studia i Materiały Centralnej Biblioteki Wojskowej
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o komunikacji społecznej i mediach