rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wykorzystanie matryc bezpieczeństwa w zarządzaniu i koordynacji działań ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej

Cel: Celem artykułu jest prezentacja wyników badań naukowych tj. badań teoretycznych i empirycznych, które w ramach przewodu doktorskiego zostały przeprowadzone przez autora na przełomie 2010 i 2011 roku. Ponadto opracowanie jest swoistą prezentacją gotowego rozwiązania w dziedzinie zarządzania i dowodzenia, a także propozycją wprowadzenia nowych matryc bezpieczeństwa w struktury Państwowej Straży Pożarnej przy wykorzystaniu metodologii matrycowania.
Wprowadzenie: Wraz z rozwojem cywilizacji i technologii, na naszej planecie, z roku na rok, rośnie liczba zagrożeń i zdarzeń wywołanych przez naturę oraz człowieka. Ludność od dawien dawna poszukiwała i poszukuje nadal stałych rozwiązań, które posłużyłyby zapewnieniu optymalnego bezpieczeństwa dla życia, zdrowia i mienia. W związku z tym w latach ubiegłych do życia powołano liczne podmioty i instytucje ratownicze. Służby ratownicze m. in. takie jak Państwowa Straż Pożarna muszą dążyć do sprostania wszelkim wyzwaniom. Głównym elementem wpływającym na skuteczność prowadzenia działań jest efektywne zarządzanie i koordynacja akcji ratowniczo-gaśniczych. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom specjalistów w dziedzinie zarządzania i dowodzenia, autor niniejszej publikacji przeprowadził badania naukowe w obszarze sporządzania matryc bezpieczeństwa. Artykuł pt.: „Wykorzystanie matryc bezpieczeństwa w zarządzaniu i koordynacji działań ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej” ukazuje propozycję matryc bezpieczeństwa, które mogą zostać wykorzystane w trakcie akcji ratowniczo-gaśniczej.
Wyniki: W artykule zaprezentowano opis potencjału ratowniczego Państwowej Straży Pożarnej, rodzaje zadań, które na miejscu zdarzenia wykonuje ww. służba ratownicza. Przy pomocy metod i technik badawczych wyodrębniono grupę zagrożeń, w których biorą udział jednostki PSP, oraz przedstawiono wyniki badań ankietowych, które zostały przeprowadzone wśród strażaków. Na podstawie ww. elementów przygotowano ryciny dwóch matryc bezpieczeństwa w ujęciu zagrożeniowym i zadaniowym ze wszystkimi podmiotami ratowniczymi oraz ryciny dwóch matryc bezpieczeństwa w ujęciu zagrożeniowym i zadaniowym dla Państwowej Straży Pożarnej.
Wnioski: Autor wskazuje możliwe obszary wykorzystania nowych matryc w sferze bezpieczeństwa i koordynacji oraz dowodzenia akcjami ratowniczo-gaśniczymi dla Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto sugeruje, że metodologia matrycowania i matryce bezpieczeństwa będą trzonem programów komputerowych w dziedzinie zarządzania i dowodzenia.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rozpoznanie rodzajów i źródeł zagrożeń na terenie kraju

Referat przedstawia podstawowe informacje statystyczne związane ze zdarzeniami destrukcyjnymi powodującymi ofiary i straty materialne, które miały miejsce na terenie kraju w latach 1999-2002. Następnie autor w syntetyczny sposób opisuje podstawowe rodzaje zagrożeń: pożarowych, chemicznych, komunikacyjnych i transportowych, powodziowych, budowlanych w tym związanych z budowlami hydrotechnicznymi.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Rola i miejsce Centrum Naukowo Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej w systemie bezpieczeństwa powszechnego

Artykuł przedstawia rolę i miejsce CNBOP w systemie bezpieczeństwa powszechnego RP. Omówione zostały przedsięwzięcia podjęte przez CNBOP mające na celu utworzenie grup roboczych, które poprowadzą badania umożliwiające zaprojektowanie nowego sprzętu dla PSP. Przedstawiono główne kierunki badań oraz źródła ich finansowania.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wiedza w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób zatrudnionych w wybranych jednostkach współpracujących z systemem państwowego ratownictwa medycznego

Cel: Oceniano poziom wiedzy strażaków Państwowej (PSP) i Ochotniczej Straży Pożarnej (OSP), policjantów oraz ratowników Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (WOPR) w zakresie prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Projekt i metody: Rozdano łącznie 165 kwestionariuszy ankiety zawierającej pytania ogólne dotyczące miejsca i stażu pracy, płci, wieku, wykształcenia ankietowanych i odbytych szkoleń oraz 17 pytań na temat resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Pytania dotyczyły przede wszystkim rozpoznania nagłego zatrzymania krążenia oraz znajomości procedur BLS, m.in. sposobu udrożnienia dróg oddechowych, techniki uciskania klatki piersiowej, zastosowania automatycznego defibrylatora zewnętrznego oraz sposobu postępowania z pacjentem nieprzytomnym.
Wyniki: Dla ratowników WOPR, strażaków PSP i OSP oraz policjantów odsetek prawidłowych odpowiedzi wynosił odpowiednio 79%, 59%, 46% i 52%. Największy odsetek prawidłowych odpowiedzi obserwowano w grupie wiekowej 18–30 lat – 72% oraz pośród respondentów ze stażem pracy poniżej 5 lat – 76%. Nagłe zatrzymanie krążenia prawidłowo potrafiło rozpoznać (odpowiedź w ankiecie – pacjent nieprzytomny, bez oznak krążenia) ponad 80% ratowników WOPR i strażaków PSP oraz 57% strażaków OSP i 53% policjantów. Odsetek prawidłowych odpowiedzi na pytania dotyczące sposobu udrożnienia dróg oddechowych (odpowiedź – odchylenie głowy do tyłu i uniesienie żuchwy), miejsca ułożenia rąk na klatce piersiowej podczas BLS osoby dorosłej (odpowiedź – środek klatki piersiowej), wymaganej częstości uciśnięć (odpowiedź 100–120/minutę) oraz stosunku uciśnięć do wentylacji (odpowiedź – 30:2) wynosił odpowiednio dla WOPR – 80%, 74%, 80% i 86%, PSP – 92%, 50%, 55% i 70%, OSP – 57%, 27%, 33% i 65%, policji – 71%, 20%, 17% i 60%. Większość badanych (WOPR – 89%, OSP – 73%, PSP – 68%, policja – 57%) twierdzi prawidłowo, że automatyczna zewnętrzna defibrylacja polega na zastosowaniu impulsu elektrycznego w celu przywrócenia prawidłowej pracy serca. W przypadku pacjenta nieprzytomnego z zachowanym oddechem prawidłowe postępowanie (odpowiedź – ułożenie w pozycji bezpiecznej) zastosowaliby wszyscy ratownicy WOPR, 65% strażaków OSP, 60% policjantów oraz 35% strażaków PSP.
Wnioski: Poziom wiedzy badanych należy ocenić jako niewystarczający, a system szkoleń, w których uczestniczyli, jako mało efektywny w zakresie wiedzy teoretycznej dotyczącej problematyki resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Techniki ewakuacji poszkodowanych nieprzytomnych w zdarzeniach chemicznych

Autor opisuje zasady i potencjalne problemy, które można spotkać w przypadku ewakuacji poszkodowanego ze strefy zagrożenia w zdarzeniach chemicznych. Rozważania autora dotyczą zastosowania przez ratowników odpowiednich technik umożliwiających ewakuację poszkodowanego w pozycji bocznej, na noszach typu "deska", a ponadto radzenie sobie w sytuacji kiedy strażacy są wyposażeni w sprzęt specjalistyczny utrudniający poruszanie się z noszami. Fotografia i ich opisy pomagaj ą zrozumienie tego istotnego, a często niedocenianego problemu.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Społeczny wizerunek straży pożarnej jako filaru systemu bezpieczeństwa państwowego (w świetle badań opinii publicznej)

Cel: Celem artykułu jest analiza podstawowych komponentów kształtujących uogólniony, społeczny wizerunek Straży Pożarnej jako jednego z zasadniczych filarów systemu bezpieczeństwa państwowego. Autor rekonstruuje rozpowszechniony w zbiorowej świadomości obraz służby pożarniczej na podstawie badań empirycznych diagnozujących poziom prestiżu, reputacji i zaufania, jakim cieszy się zawód oraz profesjonalna działalność jej przedstawicieli.
Wprowadzenie: W strukturze artykułu wyróżniono dwie części: przeglądową i empiryczną. W pierwszej z nich przedstawiono najistotniejsze zagadnienia dotyczące problematyki oraz sposobów pojmowania wizerunku i bezpieczeństwa. Szczególnie uwzględniono tu osiągnięcia nauk społecznych. W drugiej części analizowane są wyniki wybranych badań opinii publicznej prowadzonych w ostatnich latach przez ogólnopolskie (CBOS, TNS OBOP) oraz międzynarodowe (GfK Custom Research) pracownie badawcze na reprezentatywnych grupach ankietowanych osób. Przywołane są tutaj badania opinii ukazujące poziom społecznego zaufania (bądź też braku zaufania) w stosunku do instytucji związanych z ochroną bezpieczeństwa, w tym również zaufania wobec Straży Pożarnej. Sondaże dotyczą także prestiżu zawodów związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa publicznego oraz społecznych przekonań co do optymalnego wynagrodzenia ich przedstawicieli.
Metodologia: W artykule dokonano analizy danych zgromadzonych metodą sondażu. Jest to metoda badań ilościowych pozwalająca poznać społeczne opinie formułowane w odniesieniu do różnorodnych zjawisk życia publicznego. Wykorzystane sondaże ankietowe przeprowadzone zostały na reprezentatywnych próbach liczących od jednego tysiąca ankietowanych (sondaże polskich pracowni) do ponad 27 tysięcy badanych osób (sondaż European Trusted Brands).
Wnioski: Wyniki zawarte w raportach badawczych pozwalają wnioskować, że w aktualnych realiach społecznych spośród wszystkich formacji i służb publicznych działających w sferze bezpieczeństwa, Straż Pożarna obdarzana jest przez obywateli najwyższym zaufaniem i prestiżem. Porównanie i synteza różnorodnych wskaźników uzyskanych w reprezentatywnych badaniach opinii pozwalają nakreślić jednoznacznie pozytywny, dobrze ustabilizowany wizerunek Straży Pożarnej oraz profesji strażaka. Przy czym z zestawienia i analizy porównawczej wskaźników polskich oraz międzynarodowych badań wynika, iż zaufanie do służby pożarniczej w Polsce na tle innych krajów europejskich kształtuje się na podobnym poziomie.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zabezpieczenie działań wewnętrznych i udzielania pomocy poszkodowanym strażakom

Zabezpieczenie wewnętrznych działań gaśniczych i udzielanie pomocy poszkodowanym strażakom to względnie nowe zagadnienia w polskim pożarnictwie. Kilka ostatnich lat przyniosło nie tylko korzystne zmiany w przepisach prawa, ale również szereg przedsięwzięć służących popularyzacji zagadnienia. Wystąpienia na konferencjach, liczne artykuły czy ukazanie się podręcznika do doskonalenia zawodowego sprzyjały szerokiej dyskusji na temat sposobów realizacji omawianych zagadnień. Doprowadziło to do zacieśnienia współpracy międzynarodowej na tym polu i zorganizowania w Olsztynie międzynarodowych warsztatów ratowniczych z udziałem strażaków z Niemiec i Austrii zrzeszonych w stowarzyszeniu Atemschutzunfaelle.eu. Blisko 30 osób przez 3 dni dzieliło się wiedzą i doświadczeniami odnośnie istniejących przepisów, rozwiązań organizacyjnych oraz wykorzystywanych technik ratowniczych. Wspólne wykłady oraz ćwiczenia praktyczne pozwoliły na postawienie kilku ważnych pytań i znalezienie odpowiedzi na niektóre z nich, a także zauważenie nowych problemów i wyzwań. Artykuł omawia teoretyczną część warsztatów, streszczając zagadnienia poruszane w trakcie wystąpień prelegentów z poszczególnych krajów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowanie nanotechnologii w ochronie przeciwpożarowej

Cel: Od czasu oswojenia ognia ludzkość boryka się z szeregiem niebezpieczeństw wynikających z niekontrolowanego procesu spalania. Na przestrzeni lat tworzono nowe zabezpieczenia przeciwpożarowe oraz udoskonalano istniejące rozwiązania. Celem artykułu jest przybliżenie czytelnikom tematyki nanotechnologii oraz korzyści, jakie płyną z zastosowania jej w inżynierii bezpieczeństwa w ochronie przeciwpożarowej.
Wprowadzenie: Nanotechnologia jest młodą dziedziną nauki, która daje ogromne możliwości w modyfikowaniu właściwości fizykochemicznych materiałów oraz pozwala na tworzenie nowych, nieosiągalnych dotąd struktur o niespotykanych wcześniej właściwościach. Dzięki temu istnieją realne perspektywy zastosowania jej w jednym z najistotniejszych aspektów ludzkiego życia, czyli w bezpieczeństwie pożarowym. W artykule omówiono modyfikacje właściwości konwencjonalnych materiałów nanostrukturami w celu zwiększenia ich odporności termicznej. Przedstawiono także potencjał zastosowania osiągnięć nanotechnologii w detekcji wczesnych oznak pożaru, tj. dymu i gazów pożarowych. W ostatniej części artykułu zaprezentowano nowoczesne środki gaśnicze na bazie nanokrystalitów i mikrokapsułek oraz omówiono korzyści, jakie płyną z ich zastosowania.
Metodologia: Artykuł został podzielony na sekcje odpowiadające trzem aspektom ochrony przeciwpożarowej. Do głównych wyzwań ochrony przeciwpożarowej należą kolejno:
• modyfikacja szeroko stosowanych polimerów, których właściwości pożarowe nadal nie gwarantują bezpieczeństwa podczas pożaru, w celu uodpornienia ich na działanie ognia oraz zmniejszenia stwarzanego przez nie zagrożenia (np. eliminację opadu kroplistego termoplastów) poprzez zastosowanie nanowypełniaczy,
• skuteczna detekcja wczesnych oznak powstawania pożaru np. dymu, tlenku węgla i innych specyficznych dla spalania cząsteczek,
• wydajna metoda gaszenia pożaru, która nie zagraża życiu i zdrowiu ludzkiemu i nie niszczy obiektu i jego wyposażenia.
• W artykule skupiono się na każdym z wymienionych powyżej aspektów i przedstawiono, jakie są możliwości zastosowania osiągnięć nanotechnologii w pożarnictwie.
Wnioski: Wykazano, że czujki pożarowe na bazie nanomateriałów pozwalają na zwiększenie ich progu detekcji oraz żywotności. Jednocześnie duża wydajność w stosunku do masy pozwala zredukować koszty produkcji detektorów. Opisana w literaturze modyfikacja polimerów nanocząstkami pozwoliła na zmniejszenie zagrożenia, jakie niesie za sobą stosowanie tworzyw sztucznych. Wytwarzane kompozyty charakteryzują się zredukowaną ilością wydzielanego ciepła podczas spalania oraz lepszymi właściwościami reologicznymi w warunkach pożaru, dzięki czemu ich rozkład termiczny przebiega w kierunku zwęglania, co skutecznie redukuje niebezpieczeństwo tworzenia się palących kropli.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Wpływ nadzoru pedagogicznego na kształcenie w systemie edukacji pożarniczej w okresie tworzenia Państwowej Straży Pożarnej

W artykule krótko charakteryzujemy pojęcia nadzoru i doradztwa pedagogicznego, a także wskazujemy funkcje jakie pełnią w szkolnictwie. Zwracamy uwagę na początki ich pojawienia się w pożarnictwie. Mówimy o ich charakterystycznych formach kształtujących się od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Wspominamy o podejmowanych inicjatywach zmierzających do poprawienia sytuacji w tym obszarze, z których wiele doczekało się realizacji dopiero po powstaniu Państwowej Straży Pożarnej. W trudnym okresie transformacji służby i nałożenia na nią dodatkowych zadań z obszaru ratownictwa, utworzenie w Komendzie Głównej PSP Wydziału Nadzoru Pedagogicznego dobrze przyczyniło się sprawie poprawiania jakości szkolenia.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zastosowania symulatorów do szkolenia w zakresie sytuacji kryzysowych

W publikacji przedstawiono opis możliwości zastosowania symulatorów do szkolenia w zakresie sytuacji kryzysowych. Zaprezentowano najważniejsze właściwości symulatorów wirtualnych w kontekście ich wykorzystania do szkolenia. Ze względu na różne warianty prowadzenia ćwiczeń wspomaganych komputerowo zaprezentowano przykładowe organizacje ćwiczeń ze wskazaniem roli poszczególnych elementów. Na zakończenie przedstawione zostały przykłady praktycznych zastosowań z wykorzystaniem symulatora VBS2.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zagrożenie wybuchem pyłów palnych oraz metody zapobiegania

W artykule tym dokonano analizy zagrożenia wybuchem stwarzanego przez pyły palne stosowane w zakładach przemysłowych. Opisano również kilka zaistniałych w przemyśle wybuchów mieszanin pyłowo-powietrznych. Zaprezentowano również podstawowe informacje w zakresie teorii wybuchów mieszanin pyłowo-powietrznych. Następnie dokonano opisu metod badawczych umożliwiających przeprowadzanie testów w zakresie wybuchowości mieszanin pyłowo-powietrznych wraz z zaprezentowaniem stanowisk badawczych, którymi dysponuje Zespół Laboratoriów Procesów Spalania i Wybuchowości w CNBOP-PIB. Artykuł kończy opis stosowanych w przemyśle metod zapobiegania wybuchom pyłów, w tym przede wszystkim tłumienia wybuchów oraz odciążania wybuchów.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Metody określania reakcji na ogień wybranych materiałów włókienniczych i elementów wykończenia wnętrz – część I

W niniejszym artykule przedstawiono zagrożenie pożarowe materiałów włókienniczych, które najczęściej mogą znaleźć się na drogach ewakuacyjnych tj. dywany i wykładziny podłogowe, meble tapicerowane w tym materace i tapicerowane podstawy leżysk, pionowo umieszczone materiały włókiennicze w tym zasłony i firany oraz wyroby przemysłowe i techniczne.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Uzgodnienia zorientowane na cele jako instrument skutecznego i efektywnego zarządzania ryzykiem wynikającym ze zjawisk ekstremalnych

Obecne zarządzanie ryzykiem jest często podzielone z powodu braku koordynacji między politykami i aktorami wspólnie odpowiedzialnymi w zakresie zarządzania ryzykiem, tj. w zakresie ochrony ludności, planowania przestrzennego i planowania sektorowego. Zjawisko to jest znane jako "problem współdziałania". Takie podejście może spowodować szereg niekorzystnych następstw: luki w tak zwanym łańcuchu Reagowanie-Gotowość-Zapobieganie-Naprawa (który powinien funkcjonować jako kontinuum), minimalną uwagę na profilaktykę, rozwój i wzrost ryzyka zamiast jego łagodzenie, brak synergii między zaangażowanymi stronami, jak również powielane lub nawet rozbieżne środki i finansowanie. Poniższy artykuł przedstawia podejście do zarządzania ryzykiem zorientowane na wynik. Takie podejście umożliwia znalezienie bardziej efektywnych i skutecznych sposobów radzenia sobie z danym ryzykiem, a także jego zmniejszenie za pomocą tak zwanych "umów docelowych". Prezentowane podejście skupia się na współpracy i formie procesu, który jest bardziej zorientowany na wyniki. Podejście zostało z powodzeniem zastosowane w dwóch przypadkach zagrożeń i trzech kontekstach administracyjnych: (a) Miasto Dortmund (Niemcy) w obliczu powodzi gwałtownych, (b) Region Wschodniej Attyki (Grecja) w obliczu pożarów lasów oraz (c) Region Lacjum (Włochy) również na przykładzie pożarów lasów. Poniższy artykuł koncentruje się na przykładzie "Dortmundu" i tu szczególnie na środkach, mających na celu poprawę zdolności reagowania jednostek ochrony ludności (np. straży pożarnej). Ponadto podkreśla on konieczność i znaczenie ochrony ludności jako aktywną część w cyklu zarządzania ryzykiem oraz przejścia do zarządzania ryzykiem, które jest zorientowane na użytkownika końcowego.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Zadania ochronne ubrania strażackiego przeznaczonego do akcji przeciwpożarowej

Opracowanie porusza trzy zagadnienia związane z bojowymi ubraniami strażackimi. Zawiera opis wymagań dla bojowych ubrań strażackich oraz charakteryzuje podstawowe badania na etapie sprawdzania typu wyrobu, których wyniki określają poziom skuteczności konstrukcji w zakresie ochrony przed zagrożeniami występującymi podczas akcji ratowniczo - gaśniczych. Opisuje dodatkowe badanie wykonywane w CNBOP w trakcie dopuszczania ubrań do stosowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej. Określa, jak powinno być wykonane ubranie bojowe dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej zgodnie z wymaganiami zarządzenia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Dowożenie wody podczas akcji gaśniczych

Artykuł opisuje system dowożenia wody . Omówiono najważniejsze problemy i wybrane sposoby poprawy jego działania. Zaprezentowano korzyści płynące z wybranych rozwiązań technicznych, podnoszących parametry pracy układu. W analizie posłużono się wynikami pochodzącymi z symulacji komputerowej.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport
Bariera powietrzna jako podział przestrzeni o charakterze liniowym w warunkach pożaru

Cel: Przedstawienie wyników badań własnych autorów w obszarze zastosowania barier powietrznych do wydzielenia obszarów niezadymionych w czasie pożaru w przestrzeniach o charakterze liniowym. Wyniki zaprezentowane w pracy są rezultatem badań przeprowadzonych w Zakładzie Badań Ogniowych ITB.
Wprowadzenie: Bariery powietrzne są stosowane jako „wirtualne przegrody” pozwalające na zredukowanie wymiany ciepła i masy pomiędzy dwoma przyległymi do siebie strefami o różnych parametrach środowiska. Bariera powietrzna wytwarza odpowiednio duże ciśnienie dynamiczne na wylocie, uniemożliwiając tym samym poprzeczny przepływ poprzez otwór, w którym jest zlokalizowana. Kurtyny powietrzne mogą być wykorzystane do ograniczenia rozprzestrzeniania dymu w przypadku pożaru poprzez wydzielenie stref niezadymionych. Prawidłowe zastosowanie bariery powietrznej jako elementu systemu wentylacji pożarowej pozwala na podzielenie przestrzeni liniowych, jakimi są np. korytarze, na odcinki, w których dym będzie utrzymywany w obszarze od kurtyny do wyciągu powietrza. Jednym z kluczowych aspektów w tym obszarze jest zapewnienie jak najwyższej szczelności takiej kurtyny.
Metodologia: W pracy przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych w skali rzeczywistej, które są podstawą do weryfikacji przyjętego modelu numerycznego. Badania dotyczyły pomiaru rozkładu prędkości w osi płaskiej strugi ograniczonej dla różnych szerokości szczeliny nawiewnej. Po przeprowadzonej weryfikacji wykonano szereg analiz numerycznych funkcjonowania bariery powietrznej dla różnych zmiennych, do których należały: wysokość korytarza, szerokość szczeliny nawiewnej, prędkość w przekroju korytarza przy uwzględnieniu oddziaływania gazów powstałych w wyniku pożaru.
Wnioski: W przypadku przestrzeni o charakterze liniowym, takich jak korytarze czy tunele, dym i ciepło powstałe w czasie pożaru rozprzestrzeniają się znacznie szybciej niż w przestrzeniach o dużej kubaturze i rozległej geometrii. Z uwagi na ewakuację ludzi i podjęcie działań ratowniczo-gaśniczych istotne jest ograniczenie obszaru, w którym dym może się rozprzestrzenić. Bariery powietrzne o prawidłowo dobranych parametrach są w stanie skutecznie powstrzymać rozprzestrzenianie się dymu i ciepła dzięki wytworzeniu „przegrody”, która jednocześnie umożliwia swobodny przepływ ludzi i urządzeń. W zależności od wymagań stawianych przez projektanta kurtyna może być „przegrodą” dla dymu i ciepła bądź tylko dla dymu (co wiąże się z niższymi prędkościami na wylocie ze szczeliny nawiewnej). Rozwiązanie to może być stosowane zarówno w tunelach, łącznikach między stacjami, korytarzach, jak i wszelkich przestrzeniach, gdzie zastosowanie stałej przegrody w postaci drzwi nie jest możliwe.

Czasopismo: Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria lądowa i transport