rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wewnątrz - zewnątrz domu

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z rekreacją, występującą w przestrzeniach architektonicznych jednorodzinnych domów zlokalizowanych w krajobrazie w terenach poza miastem. Funkcja wypoczynku odgrywa w przestrzeni domu wolno stojącego bardzo ważną rolę, ponieważ związana jest na co dzień z życiem rodziny. Artykuł prezentuje trzynaście nagrodzonych projektów architektoniczno-urbanistycznych studentów drugiego roku wykonanych w roku akademickim 2015/2016 w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Pokazują, zdaniem autora, tęsknotę do zamieszkania w naturalnym środowisku, w otoczeniu łąk, lasów, jezior, gór, mórz etc. w odosobnieniu, ciszy i spokoju. Dążenia i marzenia mieszkańców do bycia na co dzień z naturą znajdują swoje odbicie w projektowaniu oraz realizacji miejsc zamieszkania w środowisku mieszkaniowym wzajemnie ściśle powiązanym ze środowiskiem przyrodniczym.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Dostępność jako czynnik jakości środowiska mieszkaniowego

Obserwowane współcześnie tendencje w miastach zaawansowanych w rozwoju pozwalają przewidywać, że samochód tracił będzie swoją dominującą rolę jako środek transportu miejskiego i jako czynnik determinujący rozwój przestrzenny. W podróżach miejskich wzrastać będzie udział ruchu pieszego i rowerowego oraz transportu publicznego. Struktura miast i ich osiedli w coraz większym stopniu dostosowywana będzie do uwarunkowań przestrzennych tych sposobów poruszania się. Dotychczasowy aksjomat planistyczny, jakim była maksymalna mobilność mieszkańców zastępowany będzie kryterium maksymalnej dostępności miejsc aktywności miasta dla wszystkich mieszkańców. Zamiast rozwijać miasta i ich struktury zależne od samochodu (auto dependent) planować będziemy miasta dostępne; przyjazne dla pieszych i zorientowane na jakość środowiska mieszkaniowego. Szybki transport szynowy stanowić będzie szkielet ich struktury. Tkanka zespołów mieszkaniowych będzie bardziej „drobnoziarnista”. Osiedla stanowić będą bogatą mieszaninę różnych funkcji, pozostających w zasięgu dojść pieszych: mieszkań, sklepów, restauracji i kawiarni, biur, obiektów kultury i wielu innych nieuciążliwych dla mieszkańców aktywności. Układ przestrzeni publicznych i jego wystrój dostosowane będą nie do samochodu, ale do potrzeb pieszych i rowerzystów; ich sposobu poruszania się, ich percepcji otoczenia, ich aktywności. Bogactwu funkcji i wysokiej jakości środowiska służyć będzie planowanie miejscowe oparte na zasadzie performance-based, gdzie ścisłej regulacji podlegają standardy jakości środowiska, a nie zaś same funkcje.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Odnawialne źródła energii jako determinanty rozwoju środowiska mieszkaniowego w przyszłości – na przykładzie projektu Green Islands w Szczecinie

Energia w budownictwie mieszkaniowym jest jedną z istotnych determinant rozwoju środowiska mieszkaniowego w przyszłości. Budynki niskoenergetyczne, pasywne i zeroenergetyczne oraz związane z nimi systemy pozyskiwania odnawialnej energii, staną się już niedługo standardem. Systemy te przyczynią się do znacznego obniżenia kosztów eksploatacji, a także do polepszenia środowiska mieszkaniowego i jakości przestrzeni architektonicznej. Domy przyszłości staną się też producentami energii, a nie tylko jej konsumentami. Osiągnięcie tego stanu wymaga interdyscyplinarnego podejścia do kształtowania osiedli mieszkaniowych, w którym zagadnienia lokalizacji, gabarytów obiektów, ich usytuowania, struktury ścian zewnętrznych, rozmieszczenia urządzeń do pozyskiwania energii będą ważne już we wstępnej fazie planowania. Przykładem takiego podejścia jest projekt koncepcyjny Green Islands, który rozwijany jest w Szczecinie przez Autorską Pracownię Architektury URBICON pod kierunkiem autora.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Lekcje światła i ciemności architektury

Artykuł porusza kwestię roli światła i ciemności jako narzędzi kreowania znaczeń metaforycznych i abstrakcyjnych architektury. Lekcje światła i ciemności architektury to sposób definiowania przestrzeni architektonicznej za pomocą zjawiska, którego natura jest trudna do wyrażenia, a istota umyka rozpoznaniu. Pomaga nam w tym jedynie odczytanie i interpretacja wzorców z dalekiej i bliższej przeszości.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Czerwone latarnie, światło, iluminacja – o zastosowaniu i znaczeniu jednobarwnego oświetlenia czerwonego w architekturze i środowisku zbudowanym

Barwa, zwana przez Le Corbusiera córką światła, jest współcześnie jednym z istotnych elementów kreowania środowiska zbudowanego zarówno z obiektów architektonicznych jak i ich otoczenia. Wzrasta również jej rola w kształtowaniu nocnego wizerunku budynków i przestrzeni. Celem artykułu jest przedstawienie różnych aspektów użycia w oświetleniu barwy czerwonej (R), uważanej za najsilniej oddziałującą na człowieka, na tle rozważań na temat barwnej iluminacji w środowisku zbudowanym. Czerwone oświetlenie przestrzeni miejskich może, obok wypełniania zadań funkcjonalnych i estetycznych, budzić w obserwatorach również określone odczucia emocjonalne, a także w różny sposób wpływać na ich zachowanie i modyfikować reakcje czy oceny, poprzez silne działanie na wyobraźnię i wywoływane skojarzenia. Na wybranych przykładach zostaną przeanalizowane różne zastosowania iluminacji z wykorzystaniem barwy czerwonej w zewnętrznej przestrzeni architektonicznej: symboliczne, funkcjonalne oraz dekoracyjne.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Transparentność przegród w aspekcie relacji wnętrza i zewnętrza budynku

Relacja wnętrza budynku i jego przestrzeni zewnętrznej jest obecnie podstawowym komponentem w projektowaniu architektonicznym jako zintegrowanym całościowo zamysłem przestrzennym. Otwarcie budynku na kontekst najbliższego otoczenia służy budowie ekspresji wizualnej, atrakcyjnej estetyki budynku i jego plastycznego wyrazu ale również kreacji wewnętrznych wrażeń przestrzennych związanych ze światłem. Uzyskanie wszelkich efektów kompozycyjno-plastycznych i krajobrazowych jest możliwe dzięki zastosowaniu transparentności przegród, świadomego użycia światła w budynku. Innym aspektem takich rozwiązań jest możliwość budowy przestrzeni uniwersalnej, gdzie następuje zatarcie granic pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem projektowanego obiektu. Nie bez znaczenia jest tu użycie odpowiednich materiałów, które podkreślają jedność połączenia, a przegroda jest jedynie formalnym zamknięciem przestrzeni. Jest to szczególnie ważne w projektowaniu relacji krajobrazowych z wnętrzem, które otrzymuje poza wyreżyserowanym widokiem naturalne oświetlenie. Możliwość wykorzystania transparentnych ścian w architekturze zawdzięczamy zastosowaniu najnowszych rozwiązań technologicznych, które pozwalają wprowadzać bez ograniczeń duże powierzchnie przeszklonych tafli. Transparentność może wówczas działać w obie strony przegrody, na zewnątrz i do wnętrza obiektu.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rearanżacja przestrzeni osiedla przez lokatorów społecznego budownictwa czynszowego

Celem pracy jest ustalenie czy, a jeśli tak to w jaki sposób, najemcy społecznego budownictwa czynszowego, dopasowują przestrzeń zamieszkania do swoich potrzeb oraz czy restrykcyjny regulamin porządku domowego ogranicza jej symboliczną identyfikację. Przedmiotem badań jest dwubudynkowy zespół mieszkaniowy Szczecińskiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego (STBS), a w nim stan zagospodarowania widocznych przestrzeni rekreacyjnych (balkonów, loggi i przedogródków) po 10 latach od zasiedlenia. Przeprowadzone badania wskazują, że budownictwo czynszowe nie jest pozbawione praktyk charakterystycznych dla prawa własności. W rekreacyjnej przestrzeni mieszkaniowej postępuje proces zmian, które manifestują prywatność i strzeżenie granic, potrzebę izolacji i osobności, sprzyjają prezentacji widocznych elementów lokali, manifestują terytorialność, budują tożsamość z miejscem oraz personalizują przestrzeń. Obserwowana lokatorska rearanżacja przestrzeni mieści się w granicach określonych zasadami regulaminu porządku domowego.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
„Domu jutra” nie ma

„Domu jutra” nie ma. Będzie dopiero jutro, choć być może jego zarys istnieje już dziś w postaci kiełków.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Skrót w mieście

Od czasów „wynalezienia” obudowanej ulicy i placu jako „drogi” w przestrzeni miasta, pojawiła się potrzeba jej skracania. Gęsta zabudowa
definiuje przestrzeń miejską, stanowiąc zarazem barierę dla ruchu. Najbardziej piesze miasto świata – Wenecja – jest doskonałym przykładem
funkcjonowania skrótu. Autor stawia tezę, że perforacja parterów budynków jest konieczna, jeśli miasto ma być przyjazne pieszemu. Pieszy
jest wymagającym użytkownikiem przestrzeni miejskiej. Niecierpliwość i konserwacja energii stale skłania go do poszukiwania łatwiejszej
trasy. Skrót bardzo często zaskakuje użytkownika i skłania go do wprowadzenia zmian we własnej wyobrażeniowej mapie miasta. Kontrast
między przestrzenią otwartą i zadaszoną tworzy psychologiczną granicę pomiędzy połączonymi wnętrzami miejskimi. Na przykładach historycznych
i współczesnych, autor analizuje typologię, funkcję, a także aspekt środowiskowy, ergonomiczny i psychologiczny towarzyszący
przejściom, pasażom i skrótom w przestrzeni miejskiej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Naturalne światło słoneczne w architekturze małych zespołów mieszkaniowych

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z oświetleniem naturalnym światłem słonecznym architektury zmieniającej się w czasie w małych zespołach mieszkaniowych. Ta ciągła zmienność architektury w miejskich przestrzeniach w ciągu dnia i roku stanowi o jej atrakcyjności i żywotności. Artykuł zawiera 10 projektów architektoniczno – urbanistycznych studentów II roku studiów wykonanych w roku akademickim 2016/2017 w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Pojawiają się w nich tendencje do czytelnego układu kompozycyjnego zharmonizowanego z przyrodniczym otoczeniem oraz kształtowania środowiska mieszkaniowego w oparciu o dominującą rolę słońca. Przytoczone tendencje są charakterystyczne i zbieżne z europejskimi w okresie kończącej się drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Koncepcja rewitalizacji i restrukturyzacji programowo-przestrzennej obszaru śródmiejskiego węzła komunikacyjnego Łódź Fabryczna

Celem głównym projektu było opracowanie koncepcji rewitalizacji i restrukturyzacji programowo-przestrzennej obszaru
śródmiejskiego węzła komunikacyjnego Łódź -Fabryczna w kontekście współczesnych oczekiwań mieszkańców miasta, podróżnych
i turystów. Ten istotny w strukturze przestrzennej miasta, położony w samym sercu Łodzi rejon czołowego dworca
kolejowego i generalnie tranzytowego dworca autobusowego wciąż nie uzyskał należnej mu rangi w krajobrazie miejskim.
Jego rola w kształtowaniu wizerunku miasta w oczach podróżnych i turystów jest niepodważalna. Również Łodzianie od lat
oczekują uporządkowania zarówno układu komunikacji i struktury transportu publicznego, przemieszanych i nie doinwestowanych
przestrzeni o charakterze publicznym, zapewnienia odpowiednich warunków podróżowania, nadania temu miejscu
cech reprezentacyjności godnych rangi miasta środkowoeuropejskiego.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Architektoniczne metody walki z zanieczyszczeniem powietrza

Jednym z największych zagrożeń dla dynamicznie rozwijających się na całym świecie miast jest skażenie powietrza. Powoduję ono wiele problemów, na czele z najpoważniejszymi, dotyczącymi zdrowia mieszkańców. Szacuje się, że w samej Europie dochodzi do ok. 600 tysięcy przedwczesnych zgonów spowodowanych smogiem. Przekłada się to na ok 1,6 biliona dolarów straty dla europejskich gospodarek. Liczby te pokazują, jak istotna jest walka z tym zagrożeniem. Poniższy artykuł w sposób przeglądowy pokazuje rozwiązania, które zostały wprowadzone przez architektów w ciągu ostatnich lat, aby wspomóc mieszkańców miast w zmaganiach z zanieczyszczonym powietrzem. Prezentuje też projekty będące w fazie eksperymentalnej, posiadające potencjał wdrożeniowy.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rola terenów nadbrzeżnych i parków kieszonkowych w kształtowaniu środowiska mieszkaniowego na przykładzie osiedla Nordhavnen w Kopenhadze

Celem artykułu jest przedstawienie będącego obecnie w trakcie realizacji, jednego z największych projektów rozbudowy miasta jaki ma miejsce w Skandynawii, znanego pod nazwą Nordhavnen. Artykuł przybliży podstawowe założenia ideowe i strategie projektowe jakie przyświecały autorom wyłonionej w drodze międzynarodowego konkursu pracy, oraz odpowiadające im praktyczne narzędzia urbanistyczne. Artykuł przyjrzy się jak w praktyce wygląda realizacje założeń koncepcyjnych ze szczególnym uwzględnieniem terenów zielonych - parków kieszonkowych i tzw. stref buforowych - oraz wodnych - terenów nadbrzeżnych. Przeanalizowane zostaną podstawowe dane powierzchniowe w kontekście ich wpływu i roli w kreowaniu wyżej wymienionych przestrzeni.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Mit jutra w architekturze

Wciąż powszechne jest przekonanie, że postęp we współczesnej cywilizacji polega na wzroście konsumpcji, a mit jutra w architekturze jest częścią tego przekonania. Tragedy of the commons – tragedia wspólnego pastwiska, to metafora oddająca istotę kryzysu cywilizacji konsumpcji, w której nieograniczony wzrost zderza się z ograniczonymi zasobami. Koncepcja zrównoważonego rozwoju jest jedynym mitem jutra poszukującym wyjścia z kryzysu. Mit jutra powinien być opowieścią o tym, co powinno nastąpić, powstającą w opozycji do naszego „dziś”. Sposób zamieszkiwania w coraz większym stopniu kształtować będą przemiany społeczne. Jutro architektury, osiedla, domu zależeć będzie w coraz większym stopniu od społecznej zmiany systemu wartości i potrzeb. Potrzebna staje się o wiele głębsza wiedza o przestrzeni społecznej i jej wytwarzaniu. Dom jutra powinien być domem dostępnym, najlepiej w dostępnym osiedlu, „włączającym” społecznie.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Nowe materiały w architekturze mieszkaniowej. Reutylizacja, recykling, upcykling, cradle-to-cradle - przyszłość czy utopia?

Artykuł dotyczy zastosowania materiałów zreutylizowanych w budownictwie mieszkaniowym. Stawia pytania, które z koncepcji proekologicznych mogą prowadzić do poprawy jakości życia człowieka. Czy recykling, superużycie (superuse), upcycling znajdują zastosowanie w obiektach mieszkaniowych? Gdzie i w jaki sposób wdrożono podobne rozwiązania? Czy koncepcje typu cradle-to-cradle zakładające, iż obiekt może stanowić wartość dodaną dla środowiska (beneficial footprint), mogą być kierunkiem rozwoju czy są wizją utopijną? Czy świadomość ciągłości cyklu życia obiektu wpływa na rodzaj stosowanych materiałów? Czy powinna ona uaktualnić proces projektowy? Które z zagranicznych rozwiązań proekologicznych w architekturze mieszkaniowej mogłyby stanowić inspirację dla realizacji polskich? Opierając się m.in. na projektach: Villa Welpello, Enschede, (No) Flat Future, Hoogvliet (Superuse Studios); C2C Social Urban House, Venlo (RO&AD Architects); Cargotecture, Seattle (Hybrid Architecture); Solar Umbrella House, Venice(Pugh &Scarpa).

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
W stronę słońca. Uwagi o wpływie światła słonecznego na modernistyczne kompozycje w architekturze mieszkaniowej

Tematem artykułu jest analiza wybranych modernistycznych przykładów kompozycji architektury mieszkaniowej, w których dostrzec można wpływy i inspiracje wynikające z chęci wykorzystania sposobów operowania światła słonecznego. Analizy przeprowadzono w odniesieniu do rozwiązań urbanistycznych oraz architektonicznych. Zapewnienie właściwych warunków doświetlenia światłem słonecznym, obok potrzeby stworzenia dogodnych warunków przewietrzania, dostępu do terenów rekreacyjnych i innych uwarunkowań higieniczno-sanitarnych, stały się w początkach XX w. jednym z fundamentów ruchu modernistycznego. W artykule omówiono – z perspektywy dostępu do światła słonecznego, kolejne formy rozwoju kompozycji urbanistycznej (nowy typ kwartału zwartego, kompozycje liniowe, układy wolno stojące i punktowe). W odniesieniu do rozwiązań architektonicznych omówiono rozbieżne (co do sposobu wykorzystania światła słonecznego) przykłady z północy Europy – gdzie zapotrzebowanie na nie jest szczególnie duże, oraz z południa Europy – gdzie architekci poszukiwali form pozwalających na częściowe zacienie. W końcowej części artykułu przeanalizowano współczesne tendencje występujące w architekturze nowego modernizmu, gdzie wykorzystanie światła słonecznego stanowi także inspirację w tworzeniu rozwiązań architektonicznych.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Skala i struktura wielorodzinnego obszaru mieszkaniowego w okresie ponowoczesnym

W ciągu ponad dwudziestu lat od chwili upadku komunizmu mieszkalnictwo wielorodzinne w naszym kraju uległo znacznemu przeobrażeniu.
Niewątpliwie stało się ono częścią tendencji występujących w Europie i na świecie. Rozpowszechniony w świadomości społecznej, czytelny
podział na obszary zabudowy jedno- i wielorodzinnej uległ zatarciu. Szczególnie w odniesieniu do drugiej z wymienionych przewartościowaniu uległo określenie „osiedle mieszkaniowe”. Stało się ono wspólne zarówno dla niespełna dwóch budynków jak i bardziej rozległych
obszarów zabudowy. Okazało się, że zmniejszenie skali w tym zakresie, niewątpliwie zdeterminowane wymaganiami rynku mieszkaniowego
w praktyce projektowej doprowadziło do powstania pewnej systematyki. Stanowiła ona odzwierciedlenie funkcjonalnych i przestrzennych
pryncypiów charakterystycznych dla blokowisk. Istotna pozostaje jednak kwestia skali niewątpliwie akceptowanej przez użytkownika, ale nie
gwarantująca spójności przestrzeni zurbanizowanej i jej funkcjonalności.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Gentryfikacja czy antygentryfikacja przestrzeni podmiejskich, relacje z kontekstem przyrodniczym i krajobrazowym na przykładzie aglomeracji łódzkiej

W Łodzi troską należy otoczyć, oprócz terenów śródmiejskich, obszary podmiejskie zasobne w potencjał kulturowo-przyrodniczy służący budowaniu
zrównoważonej przestrzeni. Strefy te, aktualnie nie zawsze dostatecznie chronione, mogą utracić swój unikatowy charakter, szczególnie
wobec narastającej tendencji przekształcania ich cennych obszarów w struktury podlegające nadmiernej urbanizacji. Na dzień dzisiejszy brak
badań nad skalą zjawiska. Istnieje wielka potrzeba działania dla zahamowania tych procesów, uratowania elementów wszelkiego dziedzictwa.
Jednym z przykładów całościowych działań władz gminnych jest Miejski Program Rewitalizacji. W Łodzi ideę powiązania przedmieść i wprzęgnięcia
ich w strukturę aglomeracji stanowi koncepcja zapisania w Studium Uwarunkowań i Rozwoju Łodzi. Ustalenia określają zasięg terenów
w przewadze niezabudowanych, wymagających ochrony zachowanych walorów środowiska przyrodniczego oraz otwartego krajobrazu. Kolejna
to koncepcja Zielonego Kręgu Dziedzictwa i Kultury powiązanego z przedmieściami, realizowana wspólnie z lokalnymi społecznościami.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Współczesne wykorzystanie rysunku planu i mapy w kreacji posadzki przestrzeni publicznej służącej rekreacji - wybrane przykład

Artykuł przedstawia działania wykorzystujące rysunek mapy lub planu w kreacji posadzki przestrzeni publicznej, jako element służący rekreacji. Rysunkiem może być mapa świata, regionu, plan miasta lub jego fragment. Odwzorowanie może przedstawiać stan aktualny lub historyczny i mieć charakter płaski lub trójwymiarowy. Działanie osadza przechodnia w kontekście urbanistycznym, regionalnym lub ponadregionalnym, posiada charakter informacyjny i orientacyjny. Może również prezentować utracone dziedzictwo urbanistyczne miejsca. Przedstawienia mają charakter
trwały lub tymczasowy. Przeprowadzona analiza wybranych przykładów wykazuje, że zastosowanie mapy lub planu w przestrzeni publicznej zwiększa jej atrakcyjność. Zabieg zachęca do interakcji, odnalezienia się w przestrzeni, a także zgłębienia historii miejsca. Odczytanie
planu zatrzymuje przechodnia; jest punktem wyjścia i narzędziem służącym rekreacji w przestrzeni publicznej.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Rola aplikacji mobilnych w kształtowaniu współczesnego miasta

Aplikacje mobilne pozwalają na zwiększoną interakcję pomiędzy mieszkańcami z miasta a miejscem, w którym żyją. Łatwiejszy dostęp do informacji pozwala ludziom w bardziej dynamiczny sposób reagować na zachodzące w ich otoczeniu zmiany. Z drugiej strony władze miejskie dzięki uzyskanym danym mogą w coraz bardziej racjonalny sposób planować swoje inwestycje i kierować rozwojem miasta. Mają też ułatwioną drogę do komunikowania się ze społeczeństwem i zdobywania informacji zwrotnych. Dzięki urządzeniom mobilnym i zainstalowanym na nich aplikacjom wiele czynności, które jeszcze na początku lat 90. XX wieku wydawały się niemożliwe do realizacji, stało się dostępne z poziomu zwykłego użytkownika telefonu komórkowego. Zastosowanie aplikacji mobilnych widzimy w wielu dziedzinach. Szczególnie ważnymi z perspektywy urbanistyki wydają się transport, ochrona środowiska oraz ochrona zdrowia (ułatwienia dla osób chorych i niepełnosprawnych).

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka
Kompozycja elewacji w przestrzeni miejskiej

Idea architektoniczna wskazuje zasadę kompozycji, określa stosowną relację pomiędzy poszczególnymi jej elementami. Fasada jako element najbardziej eksponowany, z racji swojej geometrii, konstrukcji, zastosowanego materiału, jego faktury i koloru staje się istotną częścią całości – kompozycji. W tkance miejskiej zachodzi jednak pewna zależność, która od zawsze przyprawia o dreszcze architektów: "stare" czy "nowe"? Wybór pomiędzy naśladowaniem a tworzeniem nowego nie powinien sprowadzać się do suchej oceny zastałej sytuacji, ale także do formalnego i symbolicznego znaczenia nowoprojektowanego obiektu.

Czasopismo: Środowisko Mieszkaniowe
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: nauki o sztuce, architektura i urbanistyka