rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ocena wielkości selektywnej zbiórki odpadów na przykładzie wybranej gminy

Celem pracy była analiza systemu gospodarki odpadami na szczeblu
gminnym w kontekście ograniczenia ilości odpadów gromadzonych
w sposób nieselektywny. w pracy przedstawiono wyniki przeprowadzonych
badań, które dotyczyły ilości zebranych w sposób selektywny i nieselektywny
odpadów komunalnych w latach 2007-2010. Na podstawie
przeprowadzonych analiz wykazano, iż na terenie gminy przeważający
67 % udział przypadał na odpady zbierane nieselektywnie. w analizowanym
okresie za niekorzystny został uznany spadek ogólnej ilości zbieranych
odpadów o 85,73 Mg, w tym selektywnie o 28,45 Mg pomimo
wzrostu liczby mieszkańców i zabudowań mieszkalnych. Nadto w systemie
gospodarki odpadami komunalnymi na terenie gminy nie stwierdzono
odbioru odpadów ulegających biodegradacji przy znaczącym ich
ponad 33 % udziale. Odnotowana rozbieżność pomiędzy ilością wytworzonych-
973 Mg i zebranych odpadów-269,52 Mg, a także spadek wartości
wskaźnika (wagowego) ich nagromadzenia o 18 kg·miesz.-1·rok-1,
potwierdziły możliwość zagospodarowania części odpadów przez mieszkańców
we własnym zakresie ze względu na wiejski charakter gminy.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ nawadniania kroplowego i nawożenia azotem na plonowanie cebuli odmiany 'Kutnowska' uprawianej na glebie piaszczystej w rejonie Bydgoszczy

Celem podjętych badań było poznanie wpływu nawadniania kroplowego i zróżnicowanego nawożenia azotem na plonowanie cebuli odmiany ‘Kutnowska' uprawianej na bardzo lekkiej glebie, w rejonie o obniżonych opadach atmosfe-rycznych w okresie wegetacji. Ścisłe doświadczenie polowe przeprowadzono w la-tach 2003 - 2004 w Kruszynie Krajeńskim k. Bydgoszczy na glebie zaliczanej do VI klasy bonitacyjnej (czarna ziemia zdegradowana zaliczana do kompleksu żytniego słabego i żytniego bardzo słabego). Polowa pojemność wodna gleby (PPW) w warstwie 0-50 cm wynosiła zaledwie 57,5 mm, zaś efektywna retencja użyteczna (ERU) 29,3 mm. Doświadczenie polowe założono i przeprowadzono - w trzech powtórzeniach - jako dwuczynnikowe w zależnym układzie losowanych podbloków „split-plot". Nawadnianie zastosowane w dwóch wariantach było czynnikiem pierwszego rzędu: W0 - bez nawadniania (kontrola), W1 - nawadnianie kroplowe. Czynnikiem drugiego rzędu było nawożenie azotem, zróżnicowane na 4 poziomach: N0 - 0 kg N.•ha-1 (kontrola), N1 -70 kg N.•ha-1, N2 - 140 kg N.•ha-1, N3 - 210 kg N.•ha-1. Doświadczenie obejmowało łącznie 24 poletka (2 x 4 x 3), każde o po-wierzchni 2,16 m2. Terminy nawodnień ustalano w oparciu o wskazania tensjome-trów. Nawadnianie rozpoczynano przy potencjale wody w glebie wynoszącym - 30 kPa. Nawadnianie kroplowe okazało się zabiegiem umożliwiającym uprawę cebuli na luźnej glebie piaszczystej. Plon handlowy na poletkach nawadnianych - średnio dla lat i dawek azotu - wyniósł 33,2 t•ha-1. W warunkach optymalnego uwilgotnie-nia gleby zapewnianego przez nawadnianie kroplowe wzrastała efektywność na-wożenia azotowego. Plon handlowy nawadnianej cebuli wzrastał, aż do poziomu 51,1 t•ha-1 przy najwyższej (210 kg N.•ha-1) dawce azotu, jednak różnica w plonach pomiędzy dawką 140 a 210 N.•ha-1nie była istotna statystycznie, dlatego za optymalną - dla badanych warunków wilgotnościowo-glebowych - należy uznać dawkę 140 N.•ha-1. Nawadnianie kroplowe - średnio dla lat i dawek nawożenia azotem - zwiększyło masę pojedynczej cebuli z 10,6 g do 61,9 g. Najwyższą poje-dynczą masę cebuli (w zakresie 82,9 g - 88,8 g) stwierdzono w wariancie z na-wadnianiem kroplowym połączonym z najwyższą dawką azotu. Cebula uprawiana w warunkach nawadniania kroplowego charakteryzowała się niższym poziomem azotanów. Prawidłowość ta wystąpiła dla każdej z testowanych dawek nawożenia azotem.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena potrzeb i przewidywanych efektów deszczowania zbóż jarych w regionie Kujawsko-Pomorskim

Badania przeprowadzono w celu określenia częstotliwości występowania
susz w okresie wzmożonych potrzeb wodnych zbóż jarych oraz oceny potrzeb i
przewidywanych efektów produkcyjnych deszczowania tych roślin w regionie
kujawsko-pomorskim, na podstawie zmienności czasowej wskaźnika standaryzowanego
opadu SPI. Materiał stanowiły wyniki standardowych pomiarów opadów
atmosferycznych w okresie od 1 maja do 30 czerwca w wieloleciu 1981-2010.
Dane opadowe pozyskano z placówek COBORU w Chrząstowie, Głębokim i Głodowie
oraz ze Stacji Badawczej UTP w Mochełku. W wyniku przeprowadzonych
badań stwierdzono, że częstotliwość wystąpienia warunków posusznych w okresie
wzmożonego zapotrzebowania na wodę przez zboża jare wynosiła w regionie
23,3-30,0%, zależnie od miejscowości. Susze ekstremalne wystąpiły w latach
2000 i 2008, silna w 1983, umiarkowana w 1989, a słabe w latach 1992, 2003 i
2006. Bardzo duże i duże potrzeby deszczowania zbóż jarych, odpowiadające
okresom suszy ekstremalnej, silnej i umiarkowanej (SPI ≤ -1,0) zidentyfikowano
w 4 latach na 30 analizowanych. Przewidywana zwyżka plonu ziarna zbóż jarych
uprawianych na glebach lekkich pod wpływem deszczowania kształtuje się na poziomie
wyższym od 1,8 t.ha-1. W kolejnych 8 latach stwierdzono średnie potrzeby
deszczowania, odpowiadające wielkościom SPI w okresie maj-czerwiec od 0 do -1,0.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ wybranych elementów otoczenia obszarów wiejskich na ich rozwój wielofunkcyjny

Przeprowadzono badania związków występujących pomiędzy
poziomem rozwoju wielofunkcyjnego obszarów wiejskich a jakością
otoczenia tych obszarów. Badania przeprowadzono na podstawie materiału
statystycznego pochodzącego z 97 gmin województwa świętokrzyskiego.
Istotą opracowania było zastosowanie analizy kanoniczej, będącej
uogólnieniem analizy regresji wielorakiej. Stwierdzono, że pomiędzy poziomem
rozwoju wielofunkcyjnego a jakością otoczenia badanych obszarów
wiejskich występuje istotna zależność statystyczna, opisana przez
trzy zmienne kanonicze. Zmienne te wyjaśniają 38% wariancji zbioru
zmiennych rozwoju wielofunkcyjnego przy danych zmiennych
jakości otoczenia. Obliczona wartość wariancji nie jest zadowalająca.
Istnieje zatem konieczność przeprowadzenia zmian w odniesieniu do
rodzaju oraz liczby wskaźników, zarówno rozwoju wielofunkcyjnego, jak
i jakości otoczenia.
Ze względu na wielowymiarowość badanych zbiorów zmiennych,
analiza kanonicza jest metodą właściwą, pozwalającą w sposób obiektywny
badać uwarunkowania rozwoju obszarów wiejskich.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Porównanie potrzeb wodnych buraka cukrowego określonych przez sumę opadów oraz liczbę dni z opadem

Dane dotyczące plonu buraków cukrowych pochodziły ze Stacji Oceny Odmian położonych w południowo-zachodniej Polsce. Stosując metodę regresji wielorakiej z interakcjami zbudowano modele plonu korzeni i liści buraka cukrowego a także procentowej zawartości cukru w korzeniach, w których zmiennymi objaśniającymi była suma opadów w okresie kwiecień-czerwiec i lipiec-wrzesień lub liczba dni z opadem w ww. okresach. Optymalnym dla uzyskania najwyższych plonów korzeni buraka okazał się układ czynników: opad kwiecień-czerwiec 222 mm (najwyższy badany) i opad lipiec-wrzesień - 260 mm (nieco wyższy od średniej). W przypadku liczby dni z opadem optymalne wartości to - 35 dni w okresie IV-VI (wartość niższa od średniej) i 50 dni w okresie VII-IX (wartość bliska maksymalnej badanej). Plon korzeni był najniższy przy najniższych badanych wartościach sum opadów w obydwu okresach (122 i 152 mm) a także w przypadku, gdy najwyższej liczbie dni z opadem okresu wiosennego (46) towarzyszyła niska liczba dni z opadem okresu letniego (33). Dla plonu liści najkorzystniejszym układem czynników okazały się maksymalne badane sumy opadów zarówno okresu wiosennego jak i letniego (odpowiednio 222 mm i 322 mm) oraz maksymalna liczba dni z opadem w obu tych okresach (46 i 55). Najmniej korzystnymi układami zarówno dla modelu z sumami opadów jak i modelu z liczbą dni z opadem okazały się wartości najwyższe zmiennych objaśniających w okresie IV-VI (odpowiednio 222 mm oraz 46 dni) i najniższe (odpowiednio 122 mm i 33 dni) w okresie VII-IX. Zawartość cukru w korzeniach buraków cukrowych była największa przy niskich (149 mm) opadach wiosennych i minimalnych opadach okresu letniego (152 mm). Optymalna z punktu widzenia tego parametru plonu liczba dni z opadem w okresie IV-VI to 46 dni (maksymalna badana) i w okresie VII-IX - 33 dni (minimalna badana). Zawartość cukru była natomiast najmniejsza przy najniższych opadach okresu wiosennego i najwyższych okresu letniego oraz maksymalnej liczbie dni z opadem w tych okresach.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Ocena warunków hydrogeologicznych oraz identyfikacja zagrożeń ze strony gospodarki dla stanowiska Primula farinosa w Beskidzie Sądeckim

Stanowisko Primula farinosa jest jedynym w Polsce obszarem, na
którym ta roślina występuje. Położone jest w południowej części Beskidu
Sądeckiego. Teren ten posiada status obszaru Natura 2000. W pracy badano
wybrane właściwości fizyczne gruntów w obszarze występowania Primuli,
oraz w terenie przyległym. Określano na tej podstawie możliwości,
warunki i zakres wykonywania prac inżynierskich oraz prac związanych
z pozyskaniem drewna w terenie przyległym do stanowiska. Stwierdzono
obecność gruntów ilastych, o słabej zdolności filtracji (od 2,95÷5,60
m·doba-1). Grunty wewnątrz stanowiska cechują się dość dużą zawartością
części organicznych (do ok. 30%). Poza stanowiskiem zawartość części
organicznych jest niewielka (do ok. 10%). Dla utrzymania stabilności
warunków hydrologicznych stanowiska bardzo ważne jest zachowanie
ciągłości pokrywy glebowej na jego obszarze, oraz na obszarze leżącym
powyżej. Dlatego w tym terenie proponuje się rozważną gospodarkę leśną,
zrywkę drewna z użyciem dodatkowych środków minimalizujących
uszkodzenia wierzchniej warstwy gleby, rekultywację śladów po zrywce
drewna, zaniechanie robót inżynierskich związanych z wykopami,
oraz odpowiednie odwodnienie powierzchniowe dróg już istniejących.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Kształtowanie polityki przestrzennej w gminie uzdrowiskowej

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy stanowi jeden z najważniejszych dokumentów planistycznych sporządzanych
na szczeblu lokalnym. Jako instrument kształtowania polityki przestrzennej
gminy jest dokumentem wyjściowym do formułowania prawa lokalnego. Stanowi
niejako akt przewodni, określającym zamierzenia planistyczne organów gminy,
dlatego zawarte w nim ustalenia muszą być jednoznaczne, czytelne i zrozumiałe.
Przedmiotem analizy jest studium gminy Lądek Zdrój, w województwie
dolnośląskim. W dokumencie odnajduje się wiele niejasności. Autorzy stosują
pojęcia, które są niezrozumiałe, niezdefiniowane i często mylące. Niektóre zapisy
studium są na tyle niejednoznaczne, że o transformacji do prawa lokalnego, trudno
wyrokować. Istnieje obawa, że nie wystąpi korelacja pomiędzy ustalenia i zawartymi
w studium, a przyszłym aktami sporządzanymi na niższym szczeblu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Sezonowe zmiany stężenia tlenu i potencjału oksydoredukcyjnego w hypolimnionach wybranych jezior Pojezierza Suwalsko-Augustowskiego

W artykule zaprezentowano wyniki pomiarów stężenia tlenu i potencjału oksydoredukcyjnego prowadzonych w cyklu rocznym w czterech jeziorach Pojezierza Suwalsko-Augustowskiego. Badaniami objęto cztery jeziora leżące w bezpośrednim sąsiedztwie Augustowa: Studzieniczne, Białe Augustowskie, Rospudę Augustowską i Necko. Pomiary przeprowadzono przy użyciu wieloparametrowej sondy YSI 600XL, w odstępach około miesięcznych od maja do kwietnia 2006-2007r, w punktach o największej głębokości. Wyniki pomiarów potwierdzają eutroficzny charakter jezior oraz istotną rolę zasilania wewnętrznego w procesie ich eutrofizacji.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Infrastruktura sportowo-rekreacyjna warunkiem rozwoju aktywności ruchowej społeczeństwa na przykładzie województwa małopolskiego i śląskiego

Rola aktywności ruchowej w życiu codziennym społeczeństwa stale wzrasta,
dlatego też zasadnym jest zapewnienie niezbędnych warunków dla realizacji
różnych form aktywności ruchowej przez lokalną społeczność.
Celem artykułu jest zidentyfikowanie, analiza i ocena zagospodarowania
obszarów wybranych województw w infrastrukturę sportoworekreacyjną.
Zakres przestrzenny badań obejmuje obszary województwa małopolskiego
i śląskiego. Dla celów poznawczych analizę przeprowadza się,
traktując każde z nich jako jednostkę badawczą.
Rozmieszczenie obiektów infrastruktury sportowo-rekreacyjnej na analizowanym
obszarze nie jest równomierne. W przypadku wszystkich objętych analizą
obiektów, z wyjątkiem boisk i Orlików oraz tras narciarskich, największe zagęszczenie
tego typu obiektów infrastruktury sportowo-rekreacyjnej odnotowano
w województwie śląskim. Natomiast województwo małopolskie charakteryzowało
się wysokim wskaźnikiem liczby tras narciarskich oraz porównywalnie wysokim
do woj. śląskiego wskaźnikiem obiektów typu boiska i Orliki.
Regularna aktywność ruchowa to sposób na lepsze, i zdrowsze życie
współczesnego społeczeństwa. Dla prawidłowego rozwoju wszelkich form aktywności
ruchowej społeczeństwa niezbędnym jest zapewnienie, odpowiednich warunków
dla potrzeby realizacji aktywności ruchowej. Tym niewątpliwie jest istniejąca
oraz nowopowstająca infrastruktura sportowo-rekreacyjna. Dlatego też ważne jest ciągłe inwestowanie w rozwój infrastruktury sportowo-rekreacyjnej, co
powinno skutkować poprawą zdrowia oraz kondycji fizycznej lokalnej ludności.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Warunki życia na obszarach wiejskich województwa świętokrzyskiego

Opracowanie stanowi próbę określenia warunków życia ludności zamieszkującej
obszary wiejskie województwa świętokrzyskiego przy użyciu wskaźnika
syntetycznego. Konstrukcji wskaźnika syntetycznego dokonano przy użyciu mierników
cząstkowych, opisujących różnorakie potrzeby ludzkie. Dobór mierników
uwarunkowany został ograniczonym zbiorem dostępnych danych statystycznych.
Jednak już wstępna charakterystyka (przy doborze tylko kilku elementów) wskazała
na zróżnicowanie warunków życia. Przedmiotem uwagi w opracowaniu były
warunki wewnętrzne czyli między innymi: warunki mieszkaniowe, infrastruktura
komunalna, społeczna, zagadnienia związane z problemami ludnościowymi. Wielkości
obliczonego wskaźnika warunków życia dla województwa świętokrzyskiego
mieściły się w przedziale od 0,62 do 1,90. Przeprowadzona analiza pozwoliła wyodrębnić
pięć klas gmin o zróżnicowanych warunkach życia. W klasach: pierwszej
i drugiej cechujących się najniższymi wielkościami miernika syntetycznego znalazło
się kolejno: 23 i 46 gmin. Z kolei w klasie piątej (charakteryzującej się najkorzystniejszymi
warunkami życia) odnotowano jedną gminę. Zdecydowanie korzystniejsze
warunki życia odnotowywano w gminach położonych w bliskim
sąsiedztwie stolicy województwa i siedzib powiatów. Najniższą pozycję w hierarchii
ośrodków wiejskich w świetle badanych cech zajmują gminy typowo rolnicze,
ze słabo rozwiniętymi funkcjami usługowymi. Pośredni wpływ może mieć również
położenie, np. peryferyjne w stosunku do miast, poza znaczącymi szlakami
komunikacyjnymi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Konstrukcja budżetów lokalnych grup działania w Polsce na przykładzie budżetu Stowarzyszenia Rozwoju Orawy

Lokalne Grupy Działania to nowe organizacje w przestrzeni życia społecznego
na polskiej wsi. Zostały zainicjowane zaraz po wejściu naszego kraju
w struktury UE poprzez „Pilotażowy Program Leader+” w ramach Sektorowego
Programu Operacyjnego „Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego
oraz rozwój obszarów wiejskich”. Jego celem było pobudzenie aktywności środowisk
wiejskich i ich zaangażowanie w tworzenie oraz realizację lokalnych strategii
rozwoju. Kolejnym impulsem do organizowania się społeczności lokalnych
w LGD była perspektywa wyboru do realizacji Lokalnej Strategii Rozwoju (w ramach
Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007–2013 – osi IV Leader).
Te wyraźnie akty mobilizacji społeczności lokalnych pokazują, że stworzenie
pewnych instrumentów i zachęt w postaci realnych możliwości rozwoju mobilizuje
środowiska wiejskie do działania. Mimo że środki przeznaczone na realizację
osi IV PROW nie są duże (stanowią zaledwie ok. 4,5% budżetu programu), są dla
środowisk lokalnych impulsem do myślenia o rozwoju, następnie koncentrowania
energii i zasobów wokół tego rozwoju oraz szukania nowych, niestandardowych
sposobów prowadzących do podnoszenia jakości życia na obszarach wiejskich.
Celem artykułu jest przedstawienie ogólnych zasad konstruowania budżetu
dla LGD w kraju oraz charakterystyka budżetu LGD Stowarzyszenie Rozwoju
Orawy na tle budżetów LGD w Polsce.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zarządzanie wiedzą w procesie rozwoju obszarów wiejskich

W XXI wieku rozwój społeczno-gospodarczy nabrał nowego charakteru
i tempa, ponieważ nowe właściwości otoczenia zewnętrznego zdeterminowały
niespotykany dotąd wzrost wartości wiedzy. Wiedza staje się
głównym instrumentem dokonywania zmian. Dlatego też warto zadbać
o właściwe nią zarządzanie, nie tylko w warunkach przedsiębiorstwa realizującego
swe cele biznesowe, ale również w procesie długotrwałego,
żmudnego budowania potencjału danego regionu czy obszaru. Niniejszy
artykuł to przedstawienie kluczowych idei towarzyszących budowie projektu
pt.: „Zarządzanie wiedzą w procesie budowania konkurencyjności
i innowacyjności obszarów wiejskich na zasadach zrównoważonego rozwoju
– empiryczna weryfikacja na przykładzie województwa małopolskiego”.
Podjęty problem badawczy brzmi: Czy wypracowane rozwiązania
w koncepcji zarządzania wiedzą mogą być stymulatorem
procesu rozwoju zachodzącego na obszarach wiejskich?

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wykrywanie błędów systematycznych w pomiarach wykonywanych precyzyjnym teodolitem elektronicznym

W celu sprawdzenia, czy w pomiarach kątowych wykonywanych teodolitem
precyzyjnym „WILD T 2002” występują błędy systematyczne, wykonano
szereg pomiarów kątowych na siatce testowej złożonej z trzech przylegających
trójkątów, znajdujących się w pobliżu obiektów Wydziału Inżynierii Środowiska
i Geodezji Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.
Występowanie błędów systematycznych może świadczyć o fakcie, że rozkład
błędów pomiarowych nie jest rozkładem normalnym, co musiałoby skutkować
inną metodą wyrównywania spostrzeżeń niż metoda najmniejszych kwadratów.
Wykonane pomiary w liczbie 35., poddano analizie statystycznej za pomocą
testu Shapiro-Wilka.
Dla kontroli otrzymanych z powyższego testu wyników, przeprowadzono
dodatkowe badania statystyczne metodami podanymi przez:
1. Kołmogorowa – statystyka D oraz D′.
2. Kuipera – statystyka V oraz V1.
Z przeprowadzonych badań wyciągnięto wnioski dotyczące przydatności
testowanego instrumentu do wykonywania pomiarów kątowych.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zagospodarowanie turystyczne obszarów chronionych na przykładzie Biebrzańskiego Parku Narodowego

W ostatnich latach niezwykle modnym i popularnym miejscem wypoczynku stał się Biebrzański Park Narodowy. Największym zainteresowaniem wśród tury-stów cieszą się Bagna Biebrzańskie - największy kompleks bagienny w Europie. Powodem odwiedzin Biebrzańskiego Parku Narodowego jest potrzeba kontaktu z przyrodą, obserwacje ptaków, poszerzenie wiedzy przyrodniczej, wędkarstwo i zwykła ciekawość bagiennego świata.Celem pracy jest przedstawienie zmian ilościowych i jakościowych jakie nastąpiły na przestrzeni ostatnich lat w gospodarce turystycznej Biebrzańskiego Parku Narodowego. Przeprowadzono analizę statystyczną materiałów i dokumentów uzyskanych w siedzibie BPN, w wyniku której zaprezentowano tendencje dotyczące sezonowości oraz zainteresowania turystów wybranymi atrakcjami turystycznymi.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Udział różnych użytków rolnych w utrzymaniu otwartego krajobrazu wysp bezleśnych w Borach Tucholskich

Bory Tucholskie to przede wszystkim duże połacie zadrzewień.
Wokół wsi istnieją tu jednak również fragmenty otwartego krajobrazu. Od
dawna obserwuje się w ich obrębie zmiany użytkowania gruntów, polegające
głównie na zalesianiu kolejnych powierzchni. W dłuższej perspektywie
czasowej może to doprowadzić radykalnych zmian krajobrazu.
W pracy prześledzono kierunki i intensywność zmian pokrycia terenu
w obrębie polany śliwickiej w Borach Tucholskich w ciągu ostatnich
136 lat (1874, 1985 i 2010 rok). Określono też podatność na zmianę sposobu
użytkowania różnych użytków rolnych: pól uprawnych i łąk.
Zmiany pokrycia terenu polegają głównie na zwiększaniu się
udziału powierzchni zadrzewionych. Procesowi temu podlegały głównie
odłogowane pola, podczas gdy zdecydowana większość łąk nadal jest
użytkowana. Zmniejszenie powierzchni pól i łąk w stosunku do stanu
wyjściowego wyniósł odpowiednio 56% i 17%, przy czym łąki zaczęły
„kurczyć się” w ostatnim czasie, a pola zarówno przed jak i po 1985 roku.
Przekształcane powierzchnie ulegają fragmentacji, co może doprowadzić
do zaniku otwartego krajobrazu.
Rozdrobnieniu uległy na analizowanym obszarze głównie pola.
Istniejące początkowo duże płaty w liczbie 68, podzieliły się na 185 do roku 1985, a w późniejszym okresie część z nich zanikła. W przypadku
łąk w zmiany dotyczyły ostatnich dziesięcioleci, wtedy to wyraźnie ubyło
odizolowanych, niewielkich powierzchni.
Pofragmentowane pola zalesiano intensywnie zarówno
w pierwszej połowie XX wieku, jak i w ostatnich latach.
Utrzymanie otwartego krajobrazu w okolicach polany śliwickiej
ściśle wiąże się głównie z zatrzymaniem tego procesu.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Analiza procesu wyłączeń gruntów z produkcji rolnej i leśnej na terenach wiejskich

W niniejszym artykule przedstawiono kierunki procesu z wyłączenia gruntów z produkcji rolnej i leśnej dla gminy wiejskiej Siedlce. Celem pracy było prze-analizowanie ogólnych tendencji zmian sposobu użytkowania gruntów oraz celów, na które zostały wydawane decyzje wyłączeniowe w latach 2000-2005, a także pokazanie tego procesu na tle obowiązujących przepisów prawnych o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Procedura związana z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej jest dosyć skomplikowana i wymaga czasu oraz zaangażowania dużej liczby osób. W niniejszym artykule przedstawiono ogólny zarys całej procedury, a także co jest z tym związane, kierunki rozwoju gospodarki i wiele danych o rynku nieruchomości rolnych i leśnych na terenie gminy Siedlce. Wyniki zostały omówione jak również przedstawione na wykresach i mapach.

Czasopismo: Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna