rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Badania, dydaktyka, rynek pracy – koncepcja studiów dwuprzedmiotowych

Artykuł dotyczy koncepcji kształcenia polonistycznego uwzględniającego zarówno tradycyjne konteksty badawcze we współczesnej filologicznej praktyce naukowej, jak i sytuację na współczesnym rynku pracy. Polega ona na łączeniu dwu dyscyplin humanistycznych w jednym programie kształcenia i realizowaniu procesu dydaktycznego przez dwie jednostki naukowo-dydaktyczne (jedna z nich jest administratorem kierunku). Ważnym efektem takiej metody jest dwuprzedmiotowość jako walor kompetencyjny absolwenta, a także dobra orientacja w dwu tradycjach metodologicznych i swoistości dyscyplin wzajemnie na siebie oddziałujących. Eksponowanie dobranych w ten sposób kontekstów przyczynia się niewątpliwie do uatrakcyjnienia studiów, jak również powoduje, że absolwent – zwłaszcza nauczyciel – lepiej adaptuje się do zmiennych warunków pracy. Poznańska polonistyka uruchomiła w ostatnim czasie cztery takie kierunki (w połączeniu z historią, etyką, filologią klasyczną i filologią germańską), a doświadczenia zebrane podczas pracy nad programami, jak również podczas pracy z pierwszymi rocznikami studentów, dały podstawy do niniejszych analiz i wniosków (a także pytań).

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Duch Hamleta na szklanym ekranie

Każda ekranizacja, adaptacja filmowa lub wystawienie na scenie zawiera w sobie elementy interpretacji dzieła literackiego i determinuje określony sposób jego odczytania. Artykuł prezentuje to na przykładzie ekranizacji i adaptacji Hamleta Szekspira. W tekście przywołano dzieła filmowe takich twórców jak Laurence Olivier, Alan Dent, Akira Kurosawa, John Gielgud, Bill Colleran, Grigori Kozincew i Franco Zeffirelli. Ze szczególną uwagą omówiona została postać ojca Hamleta, różnorodnie przedstawiania w kolejnych ekranizacjach szekspirowskiego dramatu.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Szkoła – nauczyciel – grupa w środowisku zróżnicowanym kulturowo na przykładzie uczniów romskich w polskich szkołach

Celem artykułu jest ukazanie wartości pracy w grupach wielokulturowych dla tworzenia zróżnicowanego i korzystnego wychowawczo środowiska edukacyjnego. Współczesna sytuacja migracyjna stanowi wyzwanie dla polskiej szkoły z reguły monokulturowej. Najważniejsze obecnie jest wyposażenie nauczycieli w umiejętności, które pozwolą im rozpoznać i kształtować własne postawy wobec zróżnicowania kulturowego oraz wykorzystać wychowawczo i dydaktycznie pracę w wielokulturowych zespołach. Podstawę mogą stanowić praktyki edukacyjne stosowane w klasach, w których uczą się dzieci romskie. Zdobyte doświadczenia mogą posłużyć do modyfikowania programów studiów nauczycielskich i tworzenia modeli pracy w wielokulturowym środowisku.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Charlie i fabryka czekolady Roalda Dahla jako szkolna lektura. Rozumienie – doświadczenie – metafora – emocje

Dominantą artystyczną utworu Roalda Dahla Charlie i fabryka czekolady (przywołanego jako szkolna lektura) i punktem wyjścia dla rozważań podjętych w tekście staje się przyciągająca czytelnika i oddziałująca na rozumienie tekstu, konstruowanie sensów i emocje, wyrazistość i plastyczność literackich obrazów (narracja wizualna i efekty wizualne) oraz polisensoryczność narracji Dahla. W opracowaniu zasobów empirycznych (części praktycznej) artykułu korzystałam z komentarzy do materiałów lekcyjnych (prac uczniów) szkoły podstawowej. Przeanalizowany materiał pozwala na sformułowanie następującego wniosku: wizualizacja efektów i afektów oraz metaforyzacja obrazów wzmacnianych doświadczeniem rzeczywistym może wpływać na emocjonalne zaangażowanie czytelnika/ucznia, wywierać wpływ na konstruowanie przez niego nowych znaczeń i sensów utworu oraz wzmacnia siłę interakcji, jaka zachodzi między słowem, obrazem i emocjami, co przekłada się w tym przypadku na wspomaganie rozumienia, kształtowanie wyobraźni i formułowanie etycznej refleksji nad światem.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Gry (dy)wersyfikacyjne, czyli o praktykowaniu poetyki w dydaktyce uniwersyteckiej

Artykuł omawia miejsce i zadania poetyki w uniwersyteckim kształceniu polonistycznym, która wprowadza studentów w podstawy teorii literatury oraz przygotowuje do praktykowania sztuki interpretacji. Szczególną uwagę autorka poświęca roli wersyfikacji w edukacji filologicznej, podkreślając jej strukturalistyczne tradycje oraz dążenie do semantyzacji i antropologizacji wersologicznych chwytów. Dzięki badaniom form wierszowych możliwe jest pożądane zbliżenie teorii do literatury, które pociąga za sobą sfunkcjonalizowanie wyborów wersyfikacyjnych w konkretnym, historycznie i społecznie określonym kontekście, tym samym włączając wersologię w przestrzeń współczesnej refleksji humanistycznej. Konieczne jest także dowartościowanie tej problematyki w kształceniu akademickim i jej dywersyfikacja poprzez przywoływanie również na przedmiotach historycznoliterackich.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kompetencje informatyczne studentów filologii polskiej w latach 2010-2016

W artykule podjęty zostaje temat kompetencji informatycznych studentów Filologii Polskiej w kontekście dynamicznego rozwoju technologii i tworzenia się społeczeństwa informacyjnego. Zaprezentowane zostały wyniki badań przeprowadzonych w latach 2010-2016 grupie 677 studentów przedmiotu „Edukacja naukowo-informatyczna” prowadzonego na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wyniki badań prezentują profil studenta, który posiada istotne braki zarówno w posiadanej i uzyskanej w poprzednich etapach edukacji, wiedzy dotyczącej technologii informatycznych, komunikacji i Internetu, jak też niewystarczające umiejętności w zakresie pracy z dokumentami elektronicznymi, narzędziami biurowymi i internetowymi.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Tworzenie relacji wychowawczych w pracy nauczyciela polonisty

Tematem artykułu jest tworzenie relacji wychowawczych w pracy nauczyciela polonisty. Owa relacja jest podstawą więzi między młodymi a dorosłymi i składa się z kilku elementów. Po pierwsze granice i konsekwencje, jako ramy postępowania obu stron. Po drugie czas, który nauczyciel powinien poświecić uczniowi. Trzecim elementem jest dialog, na który składa się formułowanie przyjaznego komunikatu, umiejętność wyrażania emocji i postawa nastawiona na słuchanie. Specyfikę relacji wychowawczej buduje również styl kierowania klasą, który może być oparty na postawie przyzwalającej, restrykcyjnej lub współpracującej. Całość wieńczy skuteczność działalności nauczyciela, oparta na konkretnych umiejętnościach i świadomości własnych działań.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Jakaś niedzisiejsza… Śmierć i starość w obiektywie filmowej kamery

Artykuł poświęcony jest odniesieniom filmu fabularnego do praktyki polonistycznej na poziomie gimnazjum. Wychodząc od szczegółowej rekonstrukcji postaw bohaterek, analizując warsztat filmowych środków wyrazu, autorka osadza film Pora umierać Doroty Kędzierzawskiej (2007) w kontekście aksjologicznym, w kręgu trudnych refleksji związanych ze śmiercią i starością. Analizę dopełnia wskazanie konkretnych rozwiązań metodycznych i wizualizacja problematyki filmu w formie tabel i grafów.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, pedagogika
Język muzeum, czyli o nowych sposobach odczytywania wystaw

Artykuł stanowi refleksję na temat współczesnego muzeum. Ukazuje przestrzeń wystawienniczą, z jednej strony jako przestrzeń narracji – miejsce dialogu obiektów, kuratorów i widzów, z drugiej jako narrację przestrzeni – legitymizującą dzieła i formującą ich przekaz. Najistotniejszy kontekst stanowią badania sytuujące się w obszarze nowej muzeologii, wskazujące na możliwość wprowadzenia do języka muzeum elementów interdyscyplinarnych, również z zakresu literaturoznawstwa.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Czytanie malarstwa romantycznego w szkole – aksjologiczny wymiar malarstwa Caspara Davida Friedricha

Autorka szkicu podejmuje próbę diagnozy dzisiejszej sytuacji panującej w szkolnej metodyce „czytania” dzieł malarskich i kreśli idealną sytuację szkolnej egzegezy sztuk plastycznych, pozwalającą na wniknięcie w trzy wymiary dzieła: ontologiczny, semiotyczny i aksjologiczny. Jako przykład twórców, których obrazy dają szerokie możliwości interpretacyjne i umożliwiają odkrywanie metafizycznego wymiaru sztuki, podaje ikonografię romantyczną, a w niej malarstwo Kaspara Davida Friedricha. Zasadniczą część szkicu stanowi interpretacja dwóch obrazów niemieckiego artysty z motywem bohatera odwróconego plecami do widza. Pierwszy z nich to jedna z bardziej znanych jego kompozycji pt. Wędrowiec nad morzem chmur, drugi – nieco późniejszy obraz pt. Kobieta w oknie – przykład chętnie wykorzystywanego w ikonografii epoki romantyzmu toposu otwartego okna. Różnicami, rozstrzygającymi o wpisanych w obydwa płótna znaczeniach, jest – dowodzi autorka – płeć kreowanych postaci i miejsce, z jakiego oglądają one świat. Szkic domyka zestaw przykładowych zadań dydaktycznych mogących stanowić punkt wyjścia do szkolnych lektur przesiąkniętego mistyką malarstwa Friedricha.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Ody do wspólnoty – interpretacja porównawcza

W artykule zaproponowano interpretację porównawczą dwóch typów tekstów: typograficznych w zestawieniu z literackim. Są to różne wersje napisu solidarność, w których wykorzystuje się fonty tzw. solidarycy oraz Oda do młodości Mickiewicza. Kategorie opisu oczywiste przy analizie graficznej (tło, kształt czcionki, kolor itp.) pozwalają z nowej perspektywy spojrzeć także na znany wiersz. Oba typy tekstów są zestawiane jako perswazyjne wypowiedzi o sensie, cechach i zależnościach wspólnoty oraz jednostki poszukującej w niej swego miejsca, w określonych kontekstach historyczno-społecznych.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Mózg w humanistyce. O tendencjach neuronalnych w twórczości Stanisława Przybyszewskiego

Wychodząc od refleksji o rozbieżnościach między humanistyką i nauką, autorka wskazuje na możliwość poszerzenia neuronauki o krytykę neurologiczną utworów literackich, opartą na kulturowej teorii kultury i koncepcji umysłu ucieleśnionego. Nową strategię stosuje wobec twórczości Stanisława Przybyszewskiego, poszerzając pole jej tradycyjnych odniesień, takich jak psychoanaliza, psychopatologia czy symbolika mistyczno-gnostyczna. Analizie poddaje listy, eseje i poematy z okresu berlińskiego, odwołując się do publicystyki z przełomu XIX i XX w. („Prawda”, „Zdrój”). Interesuje ją głównie przestrzeń wyobraźniowa i architektonika myślenia zaznaczająca się w utworze, różnicuje analizowane fragmenty pod względem stopnia referencji, dzieląc je na „neurologiczne stylizacje” (maszyna elektryczna, gangliony, węzeł syntetyczny, nici) i „neurologiczne kopie”. Ostatecznie, pisarskie refleksje na temat funkcjonowania mózgu prowadzą autorkę do wniosków o nowym obrazie podmiotu i dominacji metafor mózgowych w kulturze (kłącze).

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Świat wartości w śląskich nazwach geograficznych

Celem artykułu jest aksjologiczna analiza nazw geograficznych Śląska i pokazanie jej przydatności w dydaktyce szkolnej. Kształcenie i wychowywanie ucznia za pomocą nazw własnych integruje treści językowe, kulturowe, historyczne i polityczne. Rozmowa o nazwach i ich motywacjach uczy tolerancji i patriotyzmu, wskazuje podstawowe wartości, jak rodzina, praca, ojczyna i religia, zwraca uwagę na tradycje i przywiązanie do swej „małej ojczyzny”. Problematykę onomastyczną można włączać do nauczania języka polskiego i innych przedmiotów, poruszać na kółkach zainteresowań, fakultetach, a także wykorzystywać w grach terenowych czy tworzeniu minibiografii swoich miejscowości. Lekcje z onomastyki pomogą przyjrzeć się odmianom gwarowym i regionalnym polszczyzny, odkryć dawne znaczenia wyrazów i odszukać różnice między wyrazami pospolitymi a nazwami własnymi. Bliższa analiza toponimów pozwoli poznać sposoby kategoryzowania świata, a także odtworzyć potoczny obraz rzeczywistości.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Antynomie szkolnych i pozaszkolnych lektur

Artykuł jest poświęcony uczniowskim postawom wobec literatury pięknej obecnej na lekcjach języka polskiego. Skupiono się na tych elementach budujących owe postawy, które wynikają z rozbieżności między doświadczeniami czytelniczymi zdobywanymi poza szkolnymi obowiązkami a czytaniem w ich ramach. Wykorzystano wyniki badania czytelnictwa dzieci i młodzieży, szczególnie posłużono się analizami wyników jakościowego etapu – 48 wywiadów indywidualnych przeprowadzonych wśród uczniów kończących naukę w szkole podstawowej i gimnazjum. W artykule są sformułowane zalecenia dla dydaktyki polonistycznej sugerujące strategie dydaktyczne sprzyjające rozbudzaniu u uczniów motywacji czytelniczych, szczególnie motywacji wewnętrznych.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, literaturoznawstwo
Nauczanie przyjazne mózgowi? Metody stosowane przez nauczycieli języka polskiego w gimnazjum wobec postulatów neurodydaktyki

Artykuł przedstawia postulaty zmian w edukacji stawiane przez neurodydaktykę. Autorka, korzystając z części wyników badania „Dydaktyka literatury i języka polskiego w gimnazjum w świetle nowej podstawy programowej”, podejmuje refleksję nad sytuacją dydaktyki polonistycznej w gimnazjum w świetle nowych doniesień badawczych związanych z efektywnością procesu kształcenia.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Obraz lekcji z zakresu kształcenia językowego w gimnazjum

Artykuł przedstawia wyniki badań prowadzonych w ramach projektu IBE „Dydaktyka literatury i języka polskiego w świetle nowej podstawy programowej”. Tekst poświęcony jest sposobom pracy nauczycieli na lekcjach z zakresu kształcenia językowego w gimnazjum. Analizie poddano materiał uzyskany podczas obserwowanych i nagrywanych lekcji w wybranych reprezentatywnie szkołach, biorących udział w badaniach IBE. Uwzględniono nie tylko strategie, metody, techniki i pomoce dydaktyczne, ale także przebieg interakcji między nauczycielami a uczniami.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, pedagogika
„Żart jest najlepszą dla mnie rekomendacją powagi.” O humorze poetyckim oraz Wisławy Szymborskiej zabawach słowem i obrazem

W twórczości Wisławy Szymborskiej humor poetycki łączy się z filozoficznymi dociekaniami poświęconymi tak ważnym problemom, jak bycie człowieka w świecie. Poetka ujawnia reguły sprzeczności między wyobrażeniami w ludzkiej świadomości a ich realnym spełnieniem. Dwie kategorie - humor i mądrość – tworzą uzupełniający się układ i należą do domeny ironii, autoironii oraz sceptycyzmu. Humor Szymborskiej ma wartość poznawczą, weryfikuje bowiem uznane prawdy. Po Nagrodzie Nobla (1996) następuje „zwrot ludyczny”, gdyż Szymborska ogłasza w periodykach wiersze żartobliwe, zabrane później w osobnej książce Rymowanki dla dużych dzieci (2003). Ważne są tutaj aspekty towarzyskiej zabawy, jak też tworzenia nowych literackich gatunków. Poetka kontynuuje tradycje poezji absurdystycznej, modyfikuje schematy zachodniego i polskiego limeryku, jak też w osobnych cyklach rozwija małe „neogatunki”, takie jak „moskaliki”, „lepieje”, „altruitki”, „podsłuchańce”. Warto też zwrócić uwagę na kolaże Szymborskiej (formy łączące obrazy i słowa), w których poetka powraca do zabaw surrealistów. W jej krótkich utworach podziwiamy poetycką inwencję oraz pomysłowość literackich konceptów.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Kształcenie umiejętności efektywnego słuchania na lekcjach języka polskiego

Celem niniejszego artykułu jest zweryfikowanie, w jaki sposób autorzy podręczników szkolnych proponują kształcić umiejętność słuchania na lekcjach języka polskiego. Autorka po omówieniu specyfiki słuchania w komunikacji interpersonalnej oraz szczegółowych sprawności percepcyjnych, wyznacza cele doskonalenia słuchowego odbioru w edukacji polonistycznej. Następnie przedstawia analizę zadań dydaktycznych sklasyfikowanych ze względu na rozwijaną sprawność percepcyjną. Artykuł kończy się ukazaniem modelu kształcenia umiejętności słuchania wyłaniającego się z wybranych podręczników szkolnych.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Profilaktyka syndromu wypalenia zawodowego nauczyciela

Artykuł przedstawia współczesną koncepcję procesu wypalenia zawodowego oraz czynniki determinujące jego powstawanie. Zawód nauczyciela ze względu na konieczność budowania interakcji społecznych wymaga wielu umiejętności, nazywanych zasobami osobistymi. Ich brak może być predyktorem wypalenia zawodowego. Ważnymi zasobami osobistymi są: wewnętrzne poczucie kontroli, umiejętność twórczego myślenia, budowanie relacji osobistych, dających wsparcie społeczne oraz twardość. Profilaktyka syndromu wypalenia zawodowego polega na rozwijaniu tych umiejętności, pozwalających efektywnie radzić sobie w trudnych sytuacjach.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Między uczniem a metodą, czyli o edukacyjnych konsekwencjach kulturowej aktywności gimnazjalistów

Autorka przedstawia wnioski z projektu badawczego „Dydaktyka literatury i języka polskiego w gimnazjum w świetle nowej podstawy programowej” przeprowadzonego wśród ponad 6000 uczniów, ich rodziców, nauczycieli, bibliotekarzy oraz dyrektorów szkół. Referuje zależności między osiągnięciami uczniów a realizowanymi w szkołach wymaganiami edukacyjnymi, wyposażeniem bibliotek czy statusem rodziny. Skupia uwagę na preferencjach kulturowych gimnazjalistów, szkolnym doborze tekstów kultury i stosowanych przez nauczycieli mechanizmach nauki ich odbioru. Komentuje sprzeczność wynikającą z faktu, że większość badanych nastolatków dobrze ocenia swoich polonistów zarówno na płaszczyźnie interpersonalnej, jak i merytorycznej, a mimo to blisko 60% spośród nich demonstruje niechęć do rozmowy o literaturze. Rezultaty analiz statystycznych zestawia z sugestiami rozwiązań zawartych w pracach z zakresu dydaktyki polonistycznej.

Czasopismo: Polonistyka. Innowacje
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: pedagogika, literaturoznawstwo
Rola argininy w organizmie człowieka

Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie roli argininy w organizmie człowieka. Arginina jest aminokwasem względnie egzogennym, co oznacza, że pomimo tego, iż jest produkowana w ludzkim ciele, to dostarczanie jej wraz z pożywieniem jest równie ważne dla zachowania homeostazy organizmu. Główne źródło argininy w diecie stanowią mięso i owoce morza. Aminokwas ten jest syntezowany w czasie cyklu mocznikowego w wątrobie, a także w nerkach. Bierze udział między innymi w wytwarzaniu tlenku azotu, który jest czynnikiem rozszerzającym naczynia. Liczne prace wskazują również na skuteczność suplementacji argininą w zaburzeniach erekcji. Udział argininy w tej reakcji przyczynił się do zainteresowania wielu badaczy. Dowiedziono, że oprócz powszechnie znanego zastosowania argininy jako leku wspomagającego wątrobę w usuwaniu z organizmu amoniaku, odpowiednia suplementacja tego aminokwasu ma pozytywny wpływ na poprawę wartości ciśnienia tętniczego indukowanego ciążą, nadciśnienia płucnego oraz wyrównanie niewydolności nerek, cukrzycy, jaskry, gojenia się ran i profilaktykę udarów mózgu. Uważa się, że stężenie argininy wpływa na rozwój chorób neurodegeneracyjnych postępujących z wiekiem. Aminokwas ten jest też środkiem chętnie stosowanym przez sportowców w celu poprawienia wydolności organizmu. Jednak przeprowadzone do tej pory badania nie potwierdzają jego pozytywnego wpływu w tym zakresie.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu, nauki medyczne
Poziom wyszczepialności na grypę oraz stosunek do szczepień wśród studentów kierunku lekarskiego w Polsce

Wstęp. Każdego roku miliony Polaków zmagają się z grypą, zachorowaniami grypopodobnymi oraz ich powikłaniami. Powszechnie zalecane szczepionki o udowodnionej skuteczności nie cieszą się jednak dużą popularnością wśród społeczeństwa. W niniejszym badaniu podjęto próbę zebrania informacji od studentów kierunku lekarskiego z polskich uczelni na temat ich stosunku do szczepień przeciwko grypie oraz chęci zastosowania na sobie tego typu profilaktyki.

Materiał i metody. Badanie przeprowadzono z udziałem 434 studentów kierunku lekarskiego z całej Polski. Głównym celem ankiety było zebranie informacji na temat opinii studentów wobec szczepień przeciwko grypie. Sondaż składał się z pytań zamkniętych, został przeprowadzony w marcu 2018 roku.

Wyniki. Średni poziom wyszczepienia wśród studentów wynosi 18,9%. Objawy grypy lub choroby grypopodobnej częściej stwierdzono u osób, które nie poddały się szczepieniu. Choroba wystąpiła u 37% respondentów, którzy się zaszczepili. 43% ankietowanych, którzy nie poddali się szczepieniu, zachorowało.

Wnioski. W świetle powyższych wyników można stwierdzić, że szczepionki przeciwko grypie są skuteczne. Studenci kierunku lekarskiego szczepią się rzadziej niż lekarze i inni przedstawiciele zawodów medycznych.

Czasopismo: Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu, nauki medyczne
Polityka publiczna lub narodziny (nowej) nauki

W artykule zawarto przegląd genezy i rozwoju polityki publicznej jako oddzielnej dyscypliny naukowej w kontekście europejskim, szczególnie w środowisku nauk politycznych, w wyniku zmian w obiektywnej rzeczywistości oraz rozwoju metod, wśród których dominuje wpływ socjologii. Porównano ten rozwój, który opóźnił się w Europie Środkowej w relacji do Europy Zachodniej o kilka dziesięcioleci, i przeanalizowano przyczyny i konsekwencje tego przesunięcia, szczególnie w Czechach, na Słowacji i w Polsce. Podczas gdy w Czechach i na Słowacji nauki polityczne powstały faktycznie dopiero w latach 90., w Polsce z odrębną tradycją stały się tylko jednym ze źródeł kształtowania polityki publicznej (a niektórzy naukowcy nawet to odrzucili), a podstawą dla niej stały się polityka społeczna, nauka administracyjna i bezpośrednio poszczególne dyscypliny socjologiczne (np. socjotechnika) itp. Rezultatem tego jest częściowo odmienny rozwój tej nowej dyscypliny naukowej. Artykuł może być zatem źródłem inspiracji dla takiego kształtowania polityki publicznej w Polsce, która będzie bliższa jej profilowi w krajach Europy Środkowej. Z drugiej strony polskie doświadczenia są również wielką inspiracją dla otaczających państw.
 

Czasopismo: Studia i Analizy Nauk o Polityce
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o polityce i administracji