rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Stan obecny i kierunki rozwoju fotogrametrii, teledetekcji i GIS w świetle XXII Kongresu ISPRS

W dniach od 25 sierpnia do 1 września 2012 roku odbył się w Melbourne XXII Kongres Międzynarodowego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji. Kongres zgromadził 1940 uczestników z 74 krajów. Zaprezentowanych zostało ogółem 1150 referatów na 238 sesjach, odbywających się w większości równolegle, po kilka w tym samym czasie. W referacie został dokonany krótki przegląd najważniejszych zagadnień przedstawionych w ramach sesji plenarnych, audytoryjnych oraz posterowych. Na podstawie materiałów konferencyjnych, rozmów z wystawcami oraz obserwacji własnych, zidentyfikowano kierunki rozwoju oraz trendy we współczesnej fotogrametrii, teledetekcji oraz geograficznych systemach informacyjnych. Tematyka referatów prezentowanych na poszczególnych sesjach była ściśle związana z zakresem merytorycznym 8. Komisji Technicznych ISPRS. Dotyczyła zarówno tradycyjnych i nowych sensorów dla pozyskiwania danych, z platform lotniczych, satelitarnych i naziemnych, jak i nowych podejść dla ich automatycznego przetwarzania, analiz i prezentacji. W referacie zwrócono uwagę na coraz większe możliwości zdalnego pozyskiwania danych źródłowych. Przykładem tego jest nowy wysokorozdzielczy system satelitarny Pleiades, wieloobiektywowa kamera Leica RCD30 Oblique z możliwością jednoczesnej rejestracji obrazów pod różnymi kątami i w różnych zakresach spektralnych, technologia UAV, kamera 3D Kinect, a także powszechnie dostępne systemy iPad oraz iPhone. Stwierdzono, że szybki rozwój coraz dokładniejszych systemów nawigacyjnych dla bezpośredniej georeferencji pozyskiwanych danych, wieloobrazowy matching, integracja danych z różnych sensorów, coraz bardziej wyrafinowane metody przetwarzania i wizualizacji dostarczają najwyższej jakości produktów, które są użyteczne w wielu zastosowaniach. W referacie, zostały przedstawione także ważniejsze informacje dotyczące działalności ISPRS w kadencji 2012-2016, które były tematem wielogodzinnych posiedzeń Generalnego Zgromadzenia (General Assembly) ISPRS.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Badania geostatystyczne skażenia środowiska leśnego Uroczyska Grodzisko w Bielańsko-Tynieckim Parku Krajobrazowym

Celem badań była ocena stanu skażenia środowiska leśnego Uroczyska Grodzisko w Bielańsko-Tynieckim Parku Krajobrazowym położonego w bezpośrednim sąsiedztwie nieistniejącej już dziś Huty Aluminium w Skawinie, koło Krakowa. Zakład powstał w latach 50-tych ubiegłego wieku i funkcjonował do roku 1989, emitując do środowiska różnego rodzaju zanieczyszczenia, będące zagrożeniem dla środowiska naturalnego. Dodatkowo na potrzeby działalności Huty, zużywającej duże ilości energii, w jej pobliżu wybudowano elektrownię węglową, dostarczającą z kolei do środowiska zanieczyszczenia pyłowe i gazowe. Elektrownia Skawina po modernizacjach działa do chwili obecnej. Teren badań nie jest również wolny od zanieczyszczeń napływających z aglomeracji Górnośląskiej. Badania dotyczyły określenia skażenia pierwiastkami śladowymi terenu Uroczyska, w oparciu o ich zawartość w wierzchnich warstwach gleby. Stężenia analizowanych pierwiastków śladowych (Mn, Zn, Cu, Pb, Ni, Cr, Cd) w wierzchniej warstwie gleby (0-20cm), wskazywały na wyraźne ich przestrzenne zróżnicowanie w badanym terenie. Dokonując interpolacji danych pomiarowych sporządzono mapy rozkładu stężeń poszczególnych pierwiastków w glebie. Z analizowanych pierwiastków podwyższone wartości zanotowano dla Zn, Pb, Cd, a wartości te pozwoliły zaliczyć badane gleby do gleb średnio bądź słabo skażonych metalami ciężkimi. Analiza zawartości pierwiastków śladowych w ściółce, wykazała mniejszą ich kumulację, niż w badanym wierzchnim poziomie gleby (0-20cm). Może to świadczyć o zmniejszonym dopływie zanieczyszczeń w ostatnich latach na badany teren. Jako dopełniający element oceny stanu skażenia wykonano ocenę wybranych cech drzewostanu, świadczących o jego kondycji zdrowotnej. Wykazano największe skumulowanie negatywnych cech w drzewostanie na głównym kierunku dopływu potencjalnych zanieczyszczeń.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Numeryczny model terenu, numeryczny model pokrycia terenu i ortofototomapa jako źródło danych dla przeprowadzenia modelowania hydrodynamicznego

W pracy przedstawiono sposób wykorzystania produktów geodezyjno-kartograficzno-fotogrametrycznych, jakimi są Numeryczny Model Terenu (NMT), Numeryczny Model Pokrycia Terenu (NMP) i ortofotomapa, do opisu cech hydraulicznych doliny rzeki. Podstawowym sprzętem wykorzystanym do budowy NMT, NMP i tworzenia ortofotomapy była fotogrametryczna stacja cyfrowa ImageStation ZIV. NMT posłużył do zdefiniowania geometrii obszaru przepływu wody w dwuwymiarowym modelu hydrodynamicznym RMA2 z pakietu SMS (Surface-water Modeling System), zaś ortofotomapa i NMP wykorzystano do wyznaczenia obszarów form użytkowania terenu – z formami tymi związane są współczynniki hydrologicznej szorstkości terenu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Lokalne układy współrzędnych

Na początku 2003 roku zebrano informacje o układach lokalnych wykorzystywanych w Polsce do prowadzenia mapy zasadniczej i map katastralnych.  W tabeli 1 przedstawiono zbiorcze zestawienie i informacji o układach lokalnych stosowanych jeszcze do prowadzenia mapy zasadniczej. Przedstawiono także proponowane zasady przeniesienia zasobu geodezyjnego i kartograficznego do państwowego układu współrzędnych 2000.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena dokładności modelu budynku z bardzo gęstej chmury punktów pozyskanej z integracji zdjęć o różnej geometrii

Dokładność rekonstrukcji 3D modeli budynków jest w znacznym stopniu uzależniona od gęstości chmur punktów jakie są wykorzystywane dla ich tworzenia. Sprzyja temu rozwijająca się w ostatnich latach metoda tworzenia bardzo gęstych chmur punktów w oparciu o automatyczne pomiary na zdjęciach cyfrowych o dużych pokryciach. W niniejszym artykule zostanie przedstawiony przykład rekonstrukcji 3D modelu budynku o skomplikowanym kształcie, z wykorzystaniem gęstej chmury punktów, ze zdjęć niemetrycznych o różnej geometrii. W tym celu, pozyskano 200 zdjęć o pokryciu około 90%, na trzech poziomach wysokości lotu systemu BSP (DJI Phantom4), oraz dodatkowo wykonano 46 zdjęć z podobnym pokryciem, aparatem FUJIFILM X-S1, ze stanowisk naziemnych. Do całego procesu rekonstrukcji obiektu wykorzystano oprogramowanie Agisoft PhotoScan. Ze względu na zróżnicowaną metrykę zdjęć z BSP oraz stanowisk naziemnych, a także ich różny sposób kalibracji (przed lub w trakcie opracowania), zdjęcia obu sieci umieszczono w dwóch klastrach, dla których w niezależnych wyrównaniach aero/terra triangulacji, zostały wyznaczone parametry orientacji zewnętrznej (EOZ), względem tego samego referencyjnego układu współrzędnych. Automatyczny pomiar bardzo dużej liczby punktów opisujących obiekt, na zdjęciach z obu klastrów oraz wykorzystanie wyznaczonej metryki kamer i parametrów EOZ, umożliwiło generowanie jednej wspólnej bardzo gęstej chmury punktów (ponad 6 milionów), z której stworzono finalne produkty, tj. 3D modele obiektu w kilku formach. Ocenę poprawności rekonstrukcji kształtu 3D modelu obiektu wykonano na podstawie porównania odległości miar czołowych budynku pomierzonych w terenie i na modelu, oraz długości pomiędzy punktami specjalnie sygnalizowanymi na obiekcie, a także poprzez analizę średnich błędów kwadratowych określonych dla punktów osnowy. Ostateczna dokładność mieściła się w granicach 0.01 - 0.03m, co potwierdza duży potencjał integracji zdjęć niemetrycznych, pozyskanych dla obiektu z drona i stanowisk naziemnych, oraz tworzenia jednej wspólnej gęstej chmury punktów, w celu wiernej rekonstrukcji kształtu modelu 3D.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Efektywność aktualizacji mapy 3D w skali 1:1250 miasta Abu Dhabi w oparciu o zdjęcia 1:6000

W zaprezentowanym artykule przedstawiono wyniki efektywności pomiarów aktualizacyjnych w oparciu o pięć przykładowych sekcji mapy w skali 1:1250 miasta Abu Dhabi (Zjednoczone Emiraty Arabskie). Pomiary były wykonywane technologią fotogrametrii cyfrowej z wykorzystaniem ImageStation oraz SSK firmy Intergraph. Ponadto w opracowaniu przybliżono problematykę digitalizacji stereoskopowej materiałów pochodzących z systemów klasy 2.5D.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Koncepcja ciągłej i jednolitej dokumentacji przestrzeni miasta i jej zastosowanie w zarządzaniu kryzysowym

Stosowane obecnie powszechnie zasady dokumentowania terenu i zabudowy nie zapewniają ciągłości odwzorowywania przestrzeni realnej. Budynki są reprezentowane na mapie wyłącznie przez ich obrys i zawierają wewnątrz puste pola (rys. 1). Te pola tworzą strefy nieciągłości w obrazie mapy wielkoskalowej i powierzchnia tych stref może osiągać wartość nawet do 30 % powierzchni mapy. Przestrzeń budynków jest dokumentowana oddzielnie. Taka sytuacja stwarza dezintegrację opisu terenu i budynków. Istnieje wiele zadań, w których konieczne jest ustalanie relacji pomiędzy wnętrzem budynku, elewacją budynku a otaczającym terenem, między innymi w podejmowaniu decyzji w zarządzaniu kryzysowym. W celu zintegrowania opisu wnętrza budowli z opisem otaczającego terenu - w niniejszej pracy zaproponowano rozszerzenie funkcji systemu informacji o terenie o dokumentowanie wewnętrznej przestrzeni zabudowy. Taki sposób dokumentowania zapewnia ciągłość opisu przestrzeni, jednolitość technologii oraz przechowywanie dokumentacji w tym samym miejscu. Ponadto taki sposób dokumentowania, bazujący na technologii GIS, umożliwia wykonywanie wielu analiz z wykorzystaniem narzędzi systemowych. Zapis geometrii wnętrza budowli, dokonany zgodnie z zasadami technologii GIS, pozwolił na wykonanie szeregu analiz dla celów zarządzania kryzysowego. Wyniki tych analiz zostały przedstawione na rysunkach 2, 3, 4 i 5. W niniejszej pracy została dodatkowo zaproponowana koncepcja „mikromapy”. Mikromapa jest specyficzną dokumentacją elementów budowli zapisaną zgodnie z zasadami technologii GIS. Koncepcja mikromapy może znaleźć zastosowanie nie tylko w zarządzaniu kryzysowym, lecz także może mieć szerokie zastosowanie praktyczne jako alternatywne i wszechstronne narzędzie dokumentowania przestrzeni zabudowy.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykrywanie sygnalizowanych punktów na obrazach cyfrowych bliskiego zasięgu z wykorzystaniem analiz typu GIS

Wykrywanie i automatyczny pomiar położenia punktów na obrazach cyfrowych jest jednym z podstawowych zadań fotogrametrii cyfrowej i realizowane jest przez zaawansowane oprogramowanie fotogrametryczne. W artykule podjęto próbę oceny na ile oprogramowanie GIS, zwłaszcza wykorzystujące rastrowy model danych może być przydatne do znajdowania na obrazach cyfrowych bliskiego zasięgu obiektów o określonych cechach. Dla wyszukiwania obrazów kulek zlokalizowanych na ciele pacjenta w fotogrametrycznym systemie trójwymiarowego pozycjonowania ciała dla celów diagnozy wad postawy opracowanym w Zakładzie Fotogrametrii i Informatyki Teledetekcyjnej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, przydatne mogą być analizy tekstury obrazu. Pacjent fotografowany jest na specjalnym stanowisku pomiarowym, równocześnie za pomocą dwóch kamer cyfrowych Sylwetka pacjenta widoczna jest również od tyłu w lustrze usytuowanym za pacjentem. Obrazy wykonano aparatem cyfrowym OLYMPUS CAMEDIA C120 o rozdzielczości 1600×1200 pikseli. Obrazami kulek są jasne lub kolorowe plamki o kształcie zbliżonym do okręgu o wymiarach od kilku do kilkunastu pikseli w zależności od lokalnej skali obrazu. Jako kryteria wyszukiwania kulek przyjęto jednorodność odbicia spektralnego ( w przyjętym zakresie), rozmiar oraz kształt zbliżony do okręgu. Obiecujące wyniki uzyskano stosując do wykrywania kulek fraktale. Obraz wartości fraktalnej poddano przekształceniom polegającym na wyeliminowaniu obiektów o wartości fraktalnej mniejszej niż 2.8, usunięciu obiektów o powierzchni większej niż 60 pikseli oraz współczynnika zwartości większego niż 0.72. Parametry ustalono na podstawie szczegółowej analizy cech jednego typowego obrazu i wykorzystano do analizy innych dwóch obrazów. Zastosowana procedura pozwoliła na poprawne wydzielenie 85 % zasygnalizowanych punktów. Przy ustalaniu wartości parametrów kierowano się założeniem, że mniejszym błędem jest wyznaczenie większej liczby obiektów niż pominięcie obiektów przez przyjęcie zbyt ostrych kryteriów. Położenie wydzielonych obiektów określono jako współrzędne środka ciężkości obszaru wyznaczone funkcją polyras jako polygon locator. W celu oceny dokładności współrzędnych określonych automatycznie porównano je z pomierzonymi manualnie. Odchylenie standardowe różnic współrzędnych wyniosło S x,y = 0.32 piksela co odpowiada 1÷2 mm w układzie obiektu. Uzyskana dokładność jest wystarczająca dla celów diagnozowania wad postawy. W przeprowadzonych analizach wykorzystano oprogramowanie IDRISI-32.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Próba wykorzystania naziemnego skanera laserowego trimble callidus do generowania modelu rzestrzennego obiektów inżynierskich

W pracy przedstawiono możliwość wykorzystania laserowego systemu pomiarowego Trimble Callidus przeznaczonego do prowadzenia trójwymiarowych, bezstykowych pomiarów struktury obiektów. Leżące u podstawy technologie zarówno sprzętowe jak i oprogramowanie, umożliwiają szybki i automatyczny pomiar szczegółów oraz tworzenie niezbędnej dokumentacji. Dodatkowo z pomierzonej „chmury punktów” w bardzo prosty i komfortowy sposób można generować CAD-owski model przestrzenny. Jest to doskonałe narzędzie dla geodetów, architektów, projektantów, inżynierów, firm zarządzających nieruchomościami, firm ubezpieczeniowych, policji i innych, dla których precyzyjne trójwymiarowe pomiary są niezbędne. Przyjazny program 3D-Extractor umożliwia łatwą obróbkę danych i eksport wyników do programów Cad-owskich w postaci plików dxf.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Od obiektu terenowego do jego odpowiednika na mapie i w bazie danych

Rozwój technologiczny systemów informacji geograficznej (GIS) spowodował pogłębianie się różnic w rozumieniu wielu pojęć stosowanych w topografii, w kartografii topograficznej i w tworzonych bazach danych topograficznych. W artykule podjęto próbę współczesnego spojrzenia na teren i jego topografię. Zdefiniowano pojęcie obiektu terenowego oraz określono podstawowe rodzaje informacji o terenie. W dalszej kolejności zdefiniowano pojęcie obiektu topograficznego i związanych z nim danych topograficznych. Opisano proces modelowania geometrycznego obiektów topograficznych. Dla celów tworzenia bazy danych topograficznych lub opracowania mapy, obiekty topograficzne lub ich zespoły mogą być poprzez agregację lub rejonizację, poszerzone o nowe klasy obiektów. Obiekty topograficzne wszystkich wydzielonych klas, wraz z ich atrybutami, poszerzone o numeryczny model terenu stanowią kompleksowe dane topograficzne dla określonego terytorium. Zamieszczono także definicję znaku topograficznego, jako sposobu prezentacji danych topograficznych na mapie. Zwrócono także uwagę na podstawowe różnice w budowaniu informacji topograficznej na mapach topograficznych, na mapie wektorowej poziomu drugiego (VMap Level 2) oraz w bazie danych topograficznych (TBD GUGiK 2003). Pracę kończą wnioski dotyczące procesu pozyskiwania informacji topograficznej oraz opracowywania danych topograficznych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena wybranych programów typu freeware do modelowania 3D obiektów bliskiego zasięgu

W pracy przedstawiono wyniki testów oraz ocenę narzędzi, interfejsu użytkownika i funkcjonalności 4. darmowych programów do modelowania 3D (Freeware Modelers). Analizowano programy 32-bit pracujące w środowisku Windows: Blender 2.49b, TrueSpace v7.6, 3D Canvas 8.1.7 Build 1418 oraz Google SketchUp v7.1.6860, które w dn. 1.12.2009 r. w rankingu strony internetowej www.dobreprogramy.pl uzyskały najwyższą oceną użytkowników. Zaawansowane modelowanie obiektu o wymiarach 42.5 × 30.5 × 10.5 m wykonano na podstawie 16. zdjęć, które zarejestrowano niemetrycznym aparatem cyfrowym Olympus E510 (10 MP). Dokładne dane do modelowania pozyskano w wyniku bezpośredniego pomiaru terenowego oraz z dokumentacji projektowej obiektu. W pracy przedstawiono etapy modelowania, porównano czas oraz efektywność budowy modelu 3D w testowanych programach. Program Blender 2.49b okazał się najbardziej zaawansowanym darmowym narzędziem o rozbudowanej funkcjonalności do realistycznego tworzenia modelu 3D obiektu. Modeler Google SketchUp v7.1.6860 sklasyfikowano na drugim miejscu wśród testowanych aplikacji, przede wszystkim ze względu na krótki czas przetwarzania informacji obrazowych oraz najlepsze środowisko do nauki modelowania 3D. Aplikacja TrueSpace v7.6 charakteryzuje się najlepszymi właściwościami do tworzenia oraz wizualizowania fotorealistycznych scen 3D, dzięki rozbudowanej bibliotece gotowych obiektów oraz łatwym manipulowaniem źródłami światła i położeniem kamery. Program 3D Canvas 8.1.7 Build 1418 w wersji darmowej, ze względu na ograniczony dostęp do niektórych narzędzi i funkcji, uznano za najmniej skuteczny i funkcjonalny. Testowane darmowe programy: Blender 2.49b, Google SketchUp v7.1.6860, TrueSpace v7.6, 3D Canvas 8.1.7 Build 1418 należy polecić użytkownikom zaczynającym pracę w środowisku modelowania 3D. Rozbudowane zestawy narzędzi do modelowania pozwalają tworzyć fotorealistyczne modele 3D obiektów bliskiego zasięgu o dowolnej wielkości i strukturze przestrzennej.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Automatyzacja w fotogrametrii - osiągnięty poziom,trendy, perpektywy

Referat jest przeglądem osiągniętego już poziomu automatyzacji poszczególnych zadań fotogrametrycznych. W drugiej jego części dyskutowane są możliwe/obiecujące podejścia do zautomatyzowania zadań dotychczas nie rozwiązanych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Fotogrametryczne systemy do pomiaru punktów w bliskim zasięgu

Fotogrametryczne metody pomiaru są nowoczesnym, bezkontaktowym narzędziem pomiaru, kontroli i monitoringu o bardzo szerokim spektrum zastosowań. Współczesne fotogrametryczne systemy pomiarowe bliskiego zasiągu bazują na technice cyfrowej i służą do opracowań punktowych lub rekonstrukcji powierzchni obiektu. Charakteryzuje j e uniwersalność zastosowań, zawansowany stopień automatyzacji pomiarów, wysoka dokładność i wiarygodność opracowania. W pracy omawiane są fotogrametryczne systemy off-line i on-line do pomiaru punktów w bliskim zasiągu. W analizie szczególną uwagą zwrócono na parametry sensorów, tryb działania, sposób opracowania, zastosowanie i dokładność systemów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wykorzystanie obrazu satelitarnego jako podkładu do turystycznej mapy Biebrzańskiego Parku Narodowego

Satelitarne mapy obrazowe stanowią cenny dokument łączący cechy tradycyjnych opracowań kartograficznych z bogatą treścią obrazów satelitarnych, zwłaszcza tych o podwyższonej rozdzielczości. Użycie obrazu satelitarnego jako podkładu do mapy turystycznej Biebrzańskiego Parku Narodowego czyni mapą plastyczną, żywą, pobudza wyobraźnią odbiorcy i kształtuje umiejętność kompleksowego patrzenia na środowisko przyrodnicze. Taka mapa spełnia funkcję krajoznawczą, poglądową i dydaktyczną. Dodatkowo poprzez właściwe opracowanie treści kartograficznej, wyważenie odpowiedniej ilości niezbędnych informacji może służyć szerszemu gronu odbiorców (naukowcy, turyści, uczniowie itp.), a także władzom parku w celu wywierania wpływu na wzrost intensywności ruchu turystycznego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Cyfrowa generalizacja kartograficzna warstwy budynków w tworzeniu danych topograficznej bazy danych

Proces cyfrowej generalizacji kartograficznej w ostatnich latach jest przedmiotem wzmożonych prac badawczych na potrzeby MRDB (ang. multiresolution/multirepresentation Data Base). Pomimo to proces ten nadal charakteryzuje się interaktywnością operatora. Cyfrowy proces automatycznej generalizacji kartograficznej jest możliwy jedynie przy zastosowaniu metod obiektywnych. Zdefiniowanie rozpoznawalności rysunku jako miary weryfikującej dane geometryczne do prezentacji na mapie zależnej od skali jest czynnikiem umożliwiający wprowadzenie automatyzacji procesu generalizacji w zakresie upraszczania, agregacji i eliminacji (Chrobak 1999, 2007, Kozioł 2006 ). Funkcjonowanie topograficznych wielorozdizelczych/wieloreprezenatcyjnych baz danych – WBDT jest związane nie tylko z ich tworzeniem, ale także z ciągłą ich aktualizacją, możliwą gdyż funkcjonujące systemy ewidencji gruntów i budynków (EGiB) czy mapy zasadniczej są zasobami ciągle aktualizowanymi. Przedmiotem badań autorów jest zastosowanie operatorów cyfrowej generalizacji kartograficznej opartych na metodzie obiektywnej do zasilania i aktualizacji WBDT w szczególności warstwy budynków z EGiB. W badaniach jest uwzględnione dodatkowo funkcjonowanie osnowy kartograficznej, bez której aktualizacja WBDT z zastosowaniem generalizacji jest niemożliwa. Jako przedmiot testów autorzy wybrali warstwę budynków EGiB w obszarze, obejmującym zabudowę typu: zwartego, luźnego oraz rozproszonego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Porównanie właściwości chmury punktów wygenerowanej metodą dopasowania obrazów zdjęć lotniczych z danymi z lotniczego skanowania laserowego

Celem niniejszego opracowania było zbadanie właściwości chmur punktów tworzonych metodą dopasowania obrazów zdjęć lotniczych semi-global matching (SGM) i porównanie ich z chmurami punktów z lotniczego skanowania laserowego. Do badań wykorzystane zostały zdjęcia lotnicze oraz dane z lotniczego skanowania laserowego pozyskane w latach 20102013 na obszarze centrum Elbląga. Na podstawie wejściowego zbioru danych wygenerowano chmury punktów metodą SGM, które poddano następnie analizie. Otrzymane chmury punktów badano poprzez porównanie dokładności wysokościowej względem profilu pomierzonego w terenie, porównanie wizualne profili chmur punktów oraz porównanie wizualne wygenerowanych na podstawie chmur punktów modeli pokrycia terenu. Przeprowadzone badania pozwoliły na sformułowanie szeregu szczegółowych wniosków dotyczących jakości chmur punktów SGM w odniesieniu do różnych czynników. Sformułowane wnioski szczegółowe prowadzą do generalnego spostrzeżenia, że chmury punktów SGM są produktem mniej niezawodnym, bardziej nieprzewidywalnym i zależnym od większej liczby czynników niż chmury punktów LIDAR. Mimo to przy odpowiednich parametrach chmury punktów SGM mogą przewyższać dokładnościowo chmury punktów LIDAR, a także dostarczać bardziej szczegółowej informacji dotyczącej pokrycia terenu. Skłania to do wniosku, że chmury punktów SGM mają potencjał i warto rozwijać tę metodę generowania chmur punktów.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna