rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Arsen w środowisku człowieka

W literaturze poświęconej toksykologii arsenu, mało danych dotyczy stężeń arsenu w powietrzu. Narażenie inhalacyjne na arsen jest związane głównie z obecnością stacjonarnych źródeł arsenu, takich jak pirometalurgiczne instalacje metali nieżelaznych, np. huty miedzi aktywne w przeszłości i obecnie. Narażenie drogą wziewną jest istotne u pracowników zawodowo narażonych na arsen i mało istotne w populacjach narażonych na arsen pozazawodowo. Huty miedzi są emiterami arsenu do powietrza w postaci pyłu zawieszonego i aerozoli. Wielkość cząsteczek związków arsenu w powietrzu zależy od stanu produktów huty (opary hutnicze zawierają cząstki małe o średnicy <1 µm, stałe odpady hutnicze zawierają cząstki większe o średnicy >1 µm). Dymy hutnicze są bardziej groźne dla organizmu, ponieważ małe cząstki łatwiej penetrują przez układ oddechowy i przedostają się do krwioobiegu; mają też większą biodostępność w następstwie większego stosunku powierzchni do objętości. W skali świata, główną drogą wchłaniania arsenu jest przewód pokarmowy. Podstawowym źródłem narażenia jest woda pitna, a największy stopień skażenia wody arsenem występuje w Australii, Nowej Zelandii, Tajlandii, Indiach, Argentynie i Meksyku. Arsen zawarty w żywności może być istotnym zagrożeniem, szczególnie dla niemowląt i małych dzieci. W ocenie wpływu arsenu na stan zdrowia potrzebna jest ocena całkowitej ekspozycji na arsen, w której droga inhalacyjna stanowi niewielką część.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Występowanie bakterii b-hemolizujących w placówkach farmaceutycznych. Analiza struktury taksonomicznej i lekooporność

Wprowadzenie. Powietrze atmosferyczne, którym oddychamy, jest miejscem okresowego przebywania mikroorganizmów. Jednym ze źródeł bioaerozolu są bakterie stanowiące naturalny mikrobiom człowieka. Coraz częś- ciej jednak drobnoustroje nabywają oporność na dostępne antybiotyki, stając się potencjalną przyczyną wtórnych infekcji. W ostatnich latach zjawisko to obserwuje się głównie w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej. Materiał i metody. Próby powietrza pobrano z izb ekspedycyjnych aptek zlokalizowanych w Bydgoszczy z wykorzystaniem metody zderzeniowej. Analizę taksonomiczną bakterii b-hemolizujących przeprowadzono przy pomocy metody BIOLOG®, opartej na wykorzystaniu metabolicznych cech analizowanych szczepów. Lekowrażliwość zidentyfikowanych gronkowców oznaczono metodą dyfuzyjno-krążkową, zgodnie z rekomendacjami EUCAST. Wyniki. Największą średnią liczbę bakterii b-hemolizujących odnotowano na stanowisku zlokalizowanym bezpośrednio w budynku szpitala. Identyfikacja tych mikroorganizmów wykazała, że badane izolaty reprezentowane były głównie przez szczepy należące do rodzaju Staphylococcus oraz Bacillus. Na podstawie wykonanych antybiogramów stwierdzono, iż wyizolowane szczepy gronkowców największą oporność wykazywały wobec penicyliny, tetracykliny oraz erytromycyny. Wnioski. Uzyskane wyniki wskazują, iż powietrze w placówkach farmaceutycznych może być źródłem potencjalnie chorobotwórczych, lekoopornych bakterii, co ma duże znaczenie dla zdrowia publicznego.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ciężka postać rabdomiolizy wtórna do ostrego zatrucia alkoholem

W pracy zaprezentowano przypadek 66-letniego mężczyzny, u którego w wyniku ostrego zatrucia alkoholem doszło do rabdomiolizy manifestującej się klinicznie ostrym uszkodzeniem nerek oraz gwałtownym wzrostem aktywności fosfokinazy kreatynowej. W trakcie hospitalizacji u pacjenta doszło do zatrzymania akcji serca i oddechu, a następnie do zgonu. Posekcyjne badanie histopatologiczne wykazało patologię licznych narządów: proces gnilny, obrzęk płuc, rozedmę płuc, powiększenie serca, świeży zawał serca, nadżerki krwotoczne błony śluzowej żołądka, zanik kłębuszków nerkowych, martwicę rozpływną wątroby, martwicę Balserowską trzustki, wodobrzusze, obecność płynu w jamie opłucnowej, jamy poudarowe okolicy skroniowo-potylicznej oraz wodogłowie. Opisany przypadek prezentuje zakres problemów klinicznych występujących w postępowaniu z pacjentem z ciężką postacią rabdomiolizy indukowanej spożyciem alkoholu.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Wpływ stosowania magnezji białej na stan zdrowia użytkowników zamkniętych obiektów wspinaczkowych

Wspinaczka w ostatnim czasie staje się coraz popularniejszym sportem. W związku z tym częściej odwiedzane są też zamknięte obiekty wspinaczkowe. W celu poprawy tarcia między chwytami a skórą, sportowcy stosują na ręce magnezję białą [Mg5(OH)2(CO3)4]. Dostępna jest ona w różnych formach. Najczęściej stosowana postać – sproszkowana, noszona jest w przypiętym do pasa woreczku. Niestety podczas jej aplikacji znaczna ilość pyłu dostaje się do powietrza. Chociaż dane dotyczące szkodliwości samego związku nie są do końca jasne, pojawiają się doniesienia dotyczące pogorszenia funkcji układu oddechowego pod wpływem zawieszonego w powietrzu pyłu magnezjowego. Poszukiwane były zatem metody zmniejszające zapylenie zamkniętych obiektów wspinaczkowych. Za jedną z nich z pewnością uznać można zastąpienie sproszkowanej formy magnezji przez jej zawiesinę w alkoholu etylowym. Ze względu na nieustanny kontakt hydroksywęglanu magnezu ze skórą, przedmiotem analizy stał się też wpływ, który na nią wywiera. Wykazano, że działanie pyłu magnezjowego na poziomie komórkowym może doprowadzić do zmian pigmentacji skóry. Osobną kwestią poruszoną w opracowaniu jest wpływ magnezji na przebieg atopowego zapalenia skóry (AZS). Poruszono również konieczność prowadzenia dalszych badań, które mogą przynieść nowe informacje o działaniu magnezji na skórę atopową, jak również skłonną do rozwijania alergii kontaktowej. Kolejnym zagadnieniem jest zwiększone ryzyko kolonizacji woreczków na magnezję przez drobnoustroje chorobotwórcze. Wobec tego podkreślono znaczenie przestrzegania zasad higieny osobistej w profilaktyce zakażeń, zagrażającym osobom uprawiającym wspinaczkę sportową.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Wiedza uczniów szkół licealnych na temat czynników ryzyka chorób układu krążenia

Wstęp: Choroby układu krążenia stanowią najczęstszą przyczynę zgonów, częstszą nawet niż choroby nowotworowe. W ich rozwoju istotne znaczenie mają zarówno modyfikowalne, jak i niemodyfikowalne czynniki ryzyka. METODY: Badaniem objęto 200 uczniów (137 dziewcząt i 63 chłopców) szkół licealnych w wieku 16–19 lat. Badanie przeprowadzono za pomocą autorskiego kwestionariusza ankiety. WYNIKI: Zdecydowana większość badanych (187; 93,5%) jako modyfikowalne czynniki ryzyka poprawnie wskazała otyłość, hipercholesterolemię i palenie tytoniu. Prawie połowa badanych (96; 48%) na podstawie obwodu pasa potrafiła rozpoznać otyłość brzuszną, a zdecydowana większość (157; 78,5%) poprawnie zaznaczyła zakres BMI (body mass index) dla prawidłowej masy ciała. Większość ankietowanych (136; 68%) wiedziała, czym jest miażdżyca, jakie są konsekwencje nadmiernego spożywania soli (158; 79%), posiłków typu fast food (184; 92%) oraz alkoholu (139; 69,5%). Zdecydowanie mniej ankietowanych (63; 31,5%) prawidłowo wskazało źródła cholesterolu w pokarmach oraz poprawnie zdefiniowało pojęcia HDL (72; 36%) i BMI (73; 36,5%). WNIOSKI: Wiedza uczniów szkół licealnych na temat czynników ryzyka chorób układu krążenia jest niepełna. Konieczne jest prowadzenie działalności w zakresie oświaty zdrowotnej, mającej na celu zmniejszenie rozpowszechnienia czynników ryzyka już w młodym wieku i/lub ich eliminację, a w konsekwencji zapobieganie rozwojowi i progresji chorób układu krążenia.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Potencjalnie przeciwprątkowe leki z mórz i oceanów

Pomimo niezwykłego rozwoju medycyny, jaki można obserwować na przestrzeni ostatniego stulecia, problem gruźlicy w niektórych rejonach świata nadal pozostaje nierozwiązany. Szczególnie zagrożone są tereny Afryki i Południowo-Wschodniej Azji, gdzie zaludnienie jest duże, a higiena i dostęp do leków są na niewystarczającym poziomie. Coraz częściej pojawiające się prątki oporne na leczenie standardowymi, stosowanymi do tej pory lekami, stanowią poważny problem kliniczny. Syntezowanie zupełnie nowych związków, mających aktywność przeciwprątkową, zajmuje długie lata i wymaga znacznych nakładów finansowych, dlatego naukowcy wracają do naturalnych źródeł. Głównym kierunkiem poszukiwań nowych, potencjalnie przeciwgruźliczych substancji są rośliny, jednak coraz większą rolę odgrywają także wody słone. Głębiny mórz i oceanów posiadają wiele niezbadanych dotąd substancji o jak się okazuje, interesujących właściwościach przeciwbakteryjnych. Nowe metody badań in silico znacznie przyspieszają proces identyfikacji związków oraz ich właściwości. Wykorzystanie odkrytych substancji, jako szkieletów nowych związków znacznie usprawnia pracę, poprawiając właściwości farmakologiczne naturalnych metabolitów morskich organizmów. W niniejszej pracy podsumowano dostępną aktualnie wiedzę na temat substancji pochodzenia morskiego, będących potencjalnymi lekami przeciwgruźliczymi.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Zatrucia spowodowane trującymi roślinami i jadami zwierzęcymi w latach 2010–2016 w województwie śląskim

Substancje czynne niektórych roślin trujących i jady zwierzęce stanowią zagrożenie zdrowotne dla człowieka. W pracy przeanalizowano dane statystyczne przypadków zatruć roślinami trującymi i jadami zwierzęcymi na terenie województwa Śląskiego w latach 2010–2016. Zaobserwowano utrzymywanie się stałej niskiej liczby zatrutych ro- ślinami (ok. 50 osób rocznie) i jadami zwierzęcymi (ok. 20 osób rocznie), co stanowiło odpowiednio 1,19% i 0,48% wszystkich leczonych z powodu zatrucia.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Jakość wody z wodociągów publicznych powiatu piaseczyńskiego w latach 2012–2016

Cel badań. Celem pracy była ocena jakości wody z wodociągów publicznych powiatu piaseczyńskiego w latach 2012–2016. Materiał i metody. Do opracowania wykorzystano wyniki badań wody pobranej z wodociągów publicznych z lat 2012–2016 w ramach sprawowanego nadzoru sanitarnego zgodnie z Rozporządzeniem z 2015 r. odnośnie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Korzystano również z dostępnego rejestru chorób zakaźnych i rocznych sprawozdań o zachorowaniach na choroby zakaźne, zakażeniach i zatruciach znajdujących się w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Piasecznie. Wyniki. Ocenie poddano parametry mikrobiologiczne i fizykochemiczne. Na podstawie przeprowadzonej analizy stwierdzono, że największą liczbę kwestionowanych wyników pod względem mikrobiologicznym stanowiły bakterie z grupy coli, natomiast największą liczbę ocenianych wyników pod względem fizykochemicznym stanowiły przekroczenia: mętności, żelaza i manganu. Wnioski. Jakość dostarczanej wody na terenie objętym nadzorem była na poziomie zadowalającym. Stały nadzór Państwowej Inspekcji Sanitarnej i czynny monitoring jakości wody dostarczanej przez przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjne na terenie powiatu piaseczyńskiego skutkował brakiem zachorowań na choroby wodozależne.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Dolegliwości zdrowotne u rowerzystów w mieście – badanie pilotażowe

Zanieczyszczenie powietrza jest jednym z głównych problemów środowiskowych. Jego konsekwencje zdrowotne szczególnie dotyczą osób spędzających znaczną ilość czasu na zewnątrz, m.in. rowerzystów. Celem pracy była ocena występowania objawów chorobowych związanych z zanieczyszczeniem powietrza wśród wrocławskich rowerzystów. W badaniu wykorzystano ankietę rozprzestrzenianą drogą internetową. Grupę badaną stanowiło 599 ankietowanych – wrocławskich rowerzystów. 83,14% wrocławskich rowerzystów w czasie jazdy na rowerze lub bezpośrednio po niej odczuwa objawy ze strony układu oddechowego (chrypka, kaszel, ból gardła, duszność), narządu wzroku (zaczerwienienie oczu, suchość, łzawienie, uczucie piasku pod powiekami) bądź inne objawy (np. zaburzenia koncentracji, bóle głowy, nadmierne zmęczenie), które bezpośrednio wiąże z zanieczyszczeniem powietrza. Najczęstsze dolegliwości dotyczą narządu wzroku. Brak jest korelacji statystycznej między częstością występowania objawów a długością pokonywanej trasy lub częstotliwością jazdy na rowerze, niemniej osoby, które wybierają trasy o niższym natężeniu ruchu istotnie rzadziej odczuwają objawy takie jak kaszel, chrypka czy duszność niż osoby poruszające się głównymi arteriami miasta. Zaledwie 9,8% ankietowanych korzysta ze środków chroniących przed zanieczyszczeniami np. masek przeciwsmogowych. Odpowiedni dobór trasy jazdy na rowerze polegający na unikaniu miejsc o dużym natężeniu ruchu wydaje się być kluczowy dla ograniczenia występowania objawów chorobowych, a być może również dla długofalowych następstw zdrowotnych związanych z zanieczyszczeniem powietrza. Wydaje się, że ze względów zdrowotnych polityka miejska powinna dążyć do propagowania tras rowerowych przebiegających możliwie przez tereny zielone (na przykład parki w centrach miast) zamiast tworzenia ścieżek rowerowych przy drogach o najwyższym natężeniu ruchu. Rozsądne wydaje się również propagowanie wśród rowerzystów środków ochrony przeciwsmogowej.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Udział szczepów chorobotwórczych Gram (-) wraz z profilami lekooporności występujących w zakażeniach bakteryjnych u pacjentów hospitalizowanych w Klinice Chorób Płuc i Gruźlicy w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

WSTĘP: Zakażenia układu oddechowego wciąż stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Nawracające zapalenia dróg oddechowych są niezwykle istotnym problemem ze względu na złożone przyczyny ich powstawania. W nawracających zakażeniach wiele chorób przewlekłych jest rozpoznawanych zbyt późno z powodu dużej różnorodności i zmienności objawów klinicznych. Zakażenia bakteryjne stanowią jedną z przyczyn zaostrzeń wielu obturacyjnych chorób układu oddechowego. W zakażeniach szpitalnych układu oddechowego dominują pałeczki Gram (-) Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Enterobacter spp., Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp. Drobnoustroje izolowane z zakażeń coraz częściej charakteryzują się opornością na większość, a czasami nawet na wszystkie dostępne leki. Celem pracy była ocena częstości występowania różnych gatunków pałeczek Gram (-) oraz ich profili lekooporności. MATERIAŁ I METODY: Badane gatunki pałeczek Gram (-) wyhodowano od pacjentów hospitalizowanych w Klinice Chorób Płuc i Gruźlicy Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 3 w Zabrzu w latach 2008–2012. Ocenie poddano wyniki badań bakteriologicznych plwociny i popłuczyn oskrzelowych przeprowadzonych w Laboratorium Mikrobiologicznym Katedry i Zakładu Mikrobiologii i Immunologii w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. W ciągu 5 lat wykonano 3810 badań popłuczyn oskrzelowych oraz plwocin. wyniki: Wyhodowano 1263 szczepy bakterii chorobotwórczych, w tym 818 szczepów pałeczek Gram (-), które stanowiły 64,8% ogólnej liczby bakterii patogennych. Drobnoustroje Gram (-) w latach 2008–2012 wykazały najwyższy odsetek oporności w stosunku do tetracyklin, następnie do penicylin i penicylin z inhibitorami, sulfonamidów i trimetoprymu, a w dalszej kolejności do cefalosporyn, chinolonów oraz aminoglikozydów. WYNIKI: Wyhodowano 1263 szczepy bakterii chorobotwórczych, w tym 818 szczepów pałeczek Gram (-), które stanowiły 64,8% ogólnej liczby bakterii patogennych. Drobnoustroje Gram (-) w latach 2008–2012 wykazały najwyższy odsetek oporności w stosunku do tetracyklin, następnie do penicylin i penicylin z inhibitorami, sulfonamidów i trimetoprymu, a w dalszej kolejności do cefalosporyn, chinolonów oraz aminoglikozydów.

Czasopismo: Annales Academiae Medicae Silesiensis
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki farmaceutyczne, nauki medyczne
Środowiskowe narażenie na metylortęć – jako czynnik ryzyka zaburzeń neurorozwojowych

Powszechnie wiadomo iż narażenie na metylortęć (MeHg) wywołuje uszkodzenie wielu narządów. Prezentowany artykuł poglądowy przedstawia aktualne informacje, dotyczące ryzyka wystąpienia zaburzeń neurorozwojowych, wywołanych pre- i postnatalnym kontaktem z MeHg poprzez spożywanie ryb i ssaków morskich. Szczególną uwagę poświęcono dzieciom z rejonów, w których owoce morza stanowią podstawę diety. U osób któ- rych dieta zawiera takie produkty, dochodzi do zaburzeń funkcji ruchowych, deficytów uwagi, upośledzenia rozwoju umysłowego. Mimo szeroko prowadzonych badań, nie ustalono dotąd progowej dawki neurotoksycznej dla MeHg. Redukcja zagrożenia może przynieść znaczne korzyści Europie, zwłaszcza jej południowym krajom, gdzie w codziennym jadłospisie ryby stanowią znaczącą pozycję.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Usuwanie płyt azbestowo-cementowych a narażenie zawodowe i środowiskowe na azbest

Wstęp: Remonty obiektów z usuwaniem płyt azbestowo-cementowych stwarzają zagrożenie pyłem azbestowym dla zdrowia pracowników budowlanych i osób znajdujących się w pobliżu. Celem pracy było oszacowanie narażenia zawodowego pracowników, usuwających materiały a-c oraz narażenia środowiskowego w pobliżu prowadzonych prac. Materiał i metody: Wyniki stężeń respirabilnych włókien i pyłu całkowitego azbestu z ponad 180 pomiarów osobistych na stanowiskach pracy przy demontażu płyt a-c z obiektów mieszkalnych (bloki) i przemysłowych (chłodnie wody), przeprowadzonych zgodnie z obowiązującymi normami, opracowano statystycznie i przyrównano do obowiązujących obecnie normatywów higienicznych. Opracowano także ponad 80 wyników pomiarów stacjonarnych obok remontowanych obiektów, przeprowadzonych równocześnie z pomiarami osobistymi. Wykorzystano wyniki z lat 2000-2007 oraz informacje dotyczące okoliczności pomiarów. Wyniki: Zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego podczas usuwania płyt a-c z bloków mieszkalnych mieściło się w granicach 1000–8000 wł./m3, a w zakresie 1000–7000 wł./m3, gdy azbest usuwano z chłodni wody. Dla pracowników zdejmujących płyty a-c ze ścian budynków mieszkalnych stężenie respirabilnych włókien azbestu chryzotylowego wynosiło 0,31 wł./cm3, a stężenie pyłu całkowitego – 2,7 mg/m3. Pracownicy, odnoszący odpady a-c do kontenerów, narażeni byli na stężenia 0,27 wł./cm3 respirabilnych włókien i 5,7 mg/m3 pyłu całkowitego. Średnia krotność NDS wynosiła 1,2 dla respirabilnych włókien oraz 7,8 dla pyłu całkowitego. Stężenie włókien chryzotylu, amozytu i krokidolitu podczas usuwania płyt a-c z chłodni wynosiło 0,05 wł./cm3, a podczas odnoszenia ich do kontenerów 0,10 wł./cm3. Stężenia pyłu całkowitego mieściły się w zakresie 7,3–12,4 mg/m3. Średnia krotność NDS wynosiła 0,6 dla respirabilnych włókien oraz 19,7 dla pyłu całkowitego. Wnioski: Pracownicy, usuwający płyty a-c z bloków mieszkalnych, pracowali w narażeniu na pyły zawierające włókna azbestu chryzotylowego 1,2 razy przekraczającym NDS. Usuwanie płyt z chłodni wody powodowało narażenie na włókna chryzotylu, krokidolitu oraz amozytu, które w 2,6% przypadków przekraczało NDS. Poziom stężeń włókien azbestu w powietrzu atmosferycznym podczas remontów bloków mieszkalnych był wyższy niż przy remontach chłodni.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ocena jakości powietrza wewnątrz budynku szkolnego. Studium przypadku z Wrocławia

W celu osiągnięcia dobrej jakości powietrza w szkole, gdzie dzieci spędzają ok. 6–8 godzin dziennie i znalezienia rozwiązania, by ją poprawić, należy dokładnie rozpoznać problem zanieczyszczenia powietrza wewnętrznego. Dzieci są jedną z bardziej wrażliwych grup, wśród których obserwuje się szkodliwe oddziaływanie pyłów zawieszonych na zdrowie. Nasze badania skupiły się na charakterystyce zanieczyszczenia powietrza różnymi frakcjami pyłu zawieszonego (tj. PM1,0, PM2,5, PM10) wewnątrz (W) i na zewnątrz (Z) budynku szkoły gimnazjalnej w centrum Wrocławia. Do poboru próbek pyłu PM1,0, PM2,5 i PM10, w latach 2009/2010, zostały wykorzystane impaktory typu Harvard.Zimą, w 90 dni pomiarowych, stwierdzono przekroczenia zalecanych przez WHO średnich dobowych stężeń PM10 i PM2,5. Frakcja PM2,5 wewnątrz szkoły oraz frakcja PM10, zarówno zimą, jak i latem miały swoje źródła w samej szkole, o czym świadczył stosunek W/Z = 1,2 dla średnich dobowych stężeń PM2,5, i odpowiednio 1,3 (zimą) oraz 2,0 (latem) dla PM10. Jednak, stężenia PM2,5 and PM10 w czasie trwania zajęć szkolnych (8-godzinne średnie) były znacznie wyższe (odpowiednio: 2,0 i 2,5-krotnie zimą oraz 4,1 i 5,6-krotnie latem). Stężenia PM1 były porównywalne wewnątrz i na zewnątrz szkoły. Choć są to badania wstępne, to jednak powinny zmotywować do dalszych prac skupionych na ocenie relacji między stężeniem pyłów drobnych w szkole a reakcjąukładu oddechowego dzieci.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu
Ocena aktywności estrogennej mleka i jego przetworów z wykorzystaniem testu in vitro aktywacji transkrypcyjnej receptora estrogenowego

W pracy przedstawiono porównanie aktywności estrogennej 30 produktów mleczarskich ogólnie dostępnych na polskim rynku. Próbkami wybranymi do badania były odtłuszczone, półtłuste i tłuste mleko krowie, mleko kozie, ser pleśniowy, jogurt, twaróg, śmietana i masło. Aktywność estrogenną w próbkach badano z użyciem testu in vitro opartego na transgenicznych komórkach drożdży po hydrolizie enzymatycznej i ekstrakcji dSPE. Aktywność estrogenną stwierdzono w 56,7% próbek. Stwierdzono dodatnią korelację pomiędzy zawartością tłuszczu w badanych próbkach a zmierzoną aktywnością estrogenną. Najwyższą aktywność estrogenną stwierdzono dla próbek masła, najniższą dla mleka odtłuszczonego. Uzyskane wyniki pozwalają sądzić, że mleko i jego produkty mogą być ważnym źródłem estrogenów, zwłaszcza dla grup najbardziej wrażliwych.

Czasopismo: Medycyna Środowiskowa - Environmental Medicine
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o ziemi i środowisku, nauki medyczne, nauki o zdrowiu