rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analizy przestrzenne jako wsparcie trasowania przebiegu obiektów liniowych

Wyznaczanie przebiegu inwestycji liniowych – takich jak np. drogi, linie kolejowe czy rurociągi – stanowi złożone przedsięwzięcie projektowe. W obliczu dokonującej się modernizacji sieci transportowej w naszym kraju istotne stają się pytania: w jakim stopniu w procesie projektowym wykorzystane mogą zostać istniejące zasoby cyfrowych danych przestrzennych oraz czy możliwe jest skuteczne wsparcie opracowania koncepcji przestrzennej trasy projektowanej inwestycji poprzez zastosowanie systemów informacji geograficznej jako narzędzia analiz przestrzennych? W prezentowanej pracy podjęto próbę odpowiedzi na powyższe pytania w oparciu o wyniki uzyskane dla hipotetycznego projektu podmiejskiej linii kolejowej. W oparciu o wymagania prawne oraz parametry techniczne stosowane w tego typu inwestycjach (uwzględniając czynniki środowiskowe, ekonomiczne, społeczne i techniczne), określono zakres informacji niezbędnych dla opracowania koncepcji przestrzennej trasy oraz wymagania odnośnie zakresu tematycznego, poziomu dokładności i aktualności danych przestrzennych. Następnie przedstawiono możliwości wykorzystania dostępnych w Polsce cyfrowych danych przestrzennych w procesie opracowywania koncepcji przestrzennej trasy inwestycji liniowej. Szczególną uwagę poświęcono możliwościom wsparcia procesu trasowania poprzez analizy przestrzenne wykonywane w systemach informacji geograficznej z wykorzystaniem zarówno wektorowego jak i rastrowego modelu reprezentacji danych.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Implementacja dyrektywy INSPIRE w temacie zagospodarowanie przestrzenne – wskaźniki monitoringu dla Polski na rok 2012

Artykuł ma na celu prezentację głównych wyników badania ankietowego „Land use w gminach”, przeprowadzonego w połowie 2012 roku przez Centrum Informacji o Środowisku UNEP/GRID-Warszawa w konsorcjum z Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN na zlecenie Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Badanie miało na celu ocenę stopnia zaawansowania wdrażania Dyrektywy INSPIRE w temacie zagospodarowanie przestrzenne (ang. Land use) z Załącznika III. W pracy przedstawiono wyniki badania reprezentatywności próby gmin biorących udział w ankiecie dla całej populacji gmin w Polsce. Głównym wynikiem pracy są wartości wskaźnika monitoringu DSi1.3 na rok 2012 dla tematu Zagospodarowanie przestrzenne wraz z przedziałami ufności dla alfa=0,05 przy różnych wariantach definiowania powierzchni istotnej. Warto zaznaczyć, że jest to pierwsza próba oszacowania (estymacji) tego wskaźnika dla Polski (na rok 2012), mimo, że monitoring jest obowiązkowy od 2009 roku. W artykule zarysowane zostały również wymogi dotyczące monitorowania postępów we wdrażaniu Dyrektywy INSPIRE, wraz z wyjaśnieniem terminów powierzchnia (obszar) obecna i powierzchnia (obszar) istotna w kontekście tematu Zagospodarowanie przestrzenne.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Mobilny GIS – aktualne trendy, perspektywy rozwoju i wyzwania kształcenia

Dynamiczny rozwój technologii i związany z nim szeroki wachlarz pojawiających się rozwiązań informatycznych powoduje szybki rozwój systemów geoinformacyjnych. Postęp technologiczny spowodował dostępność zarówno zaawansowanych urządzeń pomiarowych, jak i mobilnych zestawów komputerowych, wyposażonych w nowoczesne systemy łączności bezprzewodowej oraz zapewniających wielogodzinną pracę w terenie. Technologie te stanowią kluczowy element w rozwoju zintegrowanych systemów pozyskiwania i zarządzania danymi, rozszerzając możliwości tradycyjnych systemów GIS. Interdyscyplinarny charaktery rozwiązań mobilnych stanowi wyzwanie dla dydaktyków. Kształcenie specjalistów potrafiących budować i wykorzystywać systemy oparte na urządzeniach przenośnych wymaga kompromisu w zakresie prezentacji poszczególnych zagadnień. Artykuł przedstawia doświadczenia autora dotyczące kształcenia geoinformatyków w zakresie mobilnego GIS.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ocena potrzeb i możliwości wykorzystania bazy danych przestrzennych obiektów rolniczych i akwakultury (ORA) w modelu podstawowym

Artykuł powstał w wyniku badań przeprowadzonych dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa związanych z próbą stworzenia opracowaniem modelu bazy danych dla jednego z tematów danych przestrzennych INSPIRE z załącznika numer 3 – Obiekty rolnicze i akwakultury. Prace badawcze zostały przeprowadzone na podstawie specyfikacji danych INSPIRE D2.8.III.9 „Data Specification on Agricultural and Aquaculture Facilities – Technical Guidelines”, która stanowi podstawę budowy modelu bazy danych. Celem artykułu jest przedstawienie możliwości wykorzystania baz danych przestrzennych z zasobów ARiMR oraz innych baz danych referencyjnych do utworzenia bazy danych o obiektach rolniczych i akwakultury w modelu podstawowym zgodnie ze Specyfikacją D2.8.III.9. W ramach realizacji powyższego celu omówiono wymagania stawiane budowanej bazie danych przez specyfikację, przeanalizowano potrzeby wykorzystania tworzonej bazy danych przez jednostki samorządowe i inne instytucje pożytku publicznego oraz przedstawiono przykładowe możliwości wizualizacji danych i analiz przestrzennych. Ostatecznie sformułowano zalecenia dotyczące budowy bazy danych obiektów rolniczych i akwakultury w aspekcie technicznym i organizacyjnym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modelowanie przestrzenne potencjalnych dróg przenikania granicy lądowej przez nielegalnych imigrantów

Jednym z zasadniczych celów stosowania systemów informacji geograficznej jest wspieranie procesu rozwiązywania złożonych problemów decyzyjnych. Modelowanie przestrzenne może być narzędziem dostarczającym takiego wsparcia również w analizach z zakresu szeroko rozumianego bezpieczeństwa, w tym dotyczących przeciwdziałania nielegalnemu przekraczaniu granic, zarówno związanemu ze zjawiskiem nielegalnej imigracji, jak i przemytu. W artykule przedstawiono model przestrzenny, którego celem jest określenie tzw. przepuszczalności granicy lądowej. Zaproponowany model bazuje na koncepcji wskaźnika przepuszczalności granicy (Border Permeability Index, BPI) przedstawionej przez Stephenne i Pesaresi (2006). Waloryzację granicy (i strefy przygranicznej) przeprowadzono wyłącznie w oparciu o kryteria fizjograficzne, w aspekcie potencjalnej atrakcyjności dla osoby dorosłej poruszającej się pieszo chcącej przekroczyć ją nielegalnie w okresie letnim. Model zbudowany jest z dwóch komponentów: walk (opisującego atrakcyjność terenu w aspekcie szybkości przemieszczania się w nim pieszo) oraz hide (opisującego atrakcyjność terenu w aspekcie możliwości pozostawania niezauważonym). Jako źródła danych wykorzystano bazę Mapy Wektorowej Poziomu 2 (V-Map 2), archiwalne mapy topograficzne oraz średniorozdzielcze obrazy satelitarne (Landsat 7 ETM+). Wykorzystanie na potrzeby modelowania przestrzennego zbiorów danych o znacznie wyższym, w porównaniu do stosowanych przez Stephenne i Pesaresi (2006), poziomie szczegółowości i dokładności, pozwoliło na zaproponowanie zupełnie odmiennego podejścia do konstrukcji modelu oraz, w efekcie, definicji samego wskaźnika przepuszczalności granicy. Model zastosowano do oszacowania przepuszczalności granicy pomiędzy Polską a Ukrainą. Przeprowadzone badania stanowią część realizowanego w CBK PAN projektu G-MOSAIC (GMES services for Management of Operations, Situation Awareness and Intelligence for regional Crises).

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Topograficzne modelowanie czasoprzestrzeni geograficznej na przykładzie ewolucji modelu pojęciowego TBD/BDOT

Od rozpoczęcia praktycznego wdrażania w Polsce zasad budowy infrastruktury informacji przestrzennej zawartych w dyrektywie INSPIRE mijają 3 lata, a właśnie ów moment (przełom lat 2009/2010) można uznać za pewną cezurę w funkcjonowaniu infrastruktury informacji przestrzennej w naszym kraju. Warto w tym kontekście przedstawić ewolucję topograficznego modelowania rzeczywistości geograficznej, czyli takiej rejestracji element ów czasoprzestrzeni, która jest właściwa topografii, dostarczającej jednoznacznej, możliwie precyzyjnej, i spójnie uogólnionej informacji o położeniu i cechach elementów terenu. Jako przykład tej ewolucji wybrano model pojęciowy Bazy Danych Topograficznych (TBD), zreformowanej kilka lat temu (a formalnie w roku 2011) do Bazy Danych Obiektów Topograficznych (BDOT), którego zasadnicze etapy i kierunki rozwoju zostaną tu przedstawione. Model pojęciowy (konceptualny) bazy danych przestrzennych jest opisem abstrakcji rzeczywistości czasoprzestrzennej, zawierającym definicje zbiorów encji dotyczących opisywanego fragmentu tej rzeczywistości, wraz ze wzajemnymi powiązaniami tych zbiorów oraz warunkami powiązań i atrybutów samych encji. Opis ten jest tak sformalizowany, aby był czytelny dla narzędzi informatycznych, a jeśli stosuje język formalny (np. UML), to można go nazwać schematem pojęciowym i wykorzystać do implementacji modelu (Głażewski, 2009). Badania nad poruszaną problematyką, obejmujące także szersze spektrum zagadnień, prowadzono w ramach dwóch projektów, które zbiegają się w czasie, ale też stanowią przedmiot współpracy eksperckiej Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej z Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii. Pierwszy projekt, typowo naukowy, prowadzony przez Zakład Kartografii Politechniki Warszawskiej i finansowany przez Narodowe Centrum Nauki, pt. Opracowanie metodyki zasilania, generalizacji, wizualizacji i prowadzenia analiz przestrzennych w środowisku wielorozdzielczej bazy danych topograficznych BDG, jest nastawiony na poszukiwanie nowych rozwiązań metodycznych i technologicznych z wymienionych w temacie zakresów.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
GeoAzbest – serwis do monitorowania procesu usuwania wyrobów azbestowych

W artykule scharakteryzowano aplikację webową umożliwiającą i ułatwiającą prowadzenie procesu monitorowania usuwania wyrobów zawierających azbest w Polsce. Aplikacja pod nazwą GeoAzbest jest narzędziem opracowanym dla Ministerstwa Rozwoju w ramach realizacji zadań przewidzianych w „Programie Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032”. Serwis został zaprojektowany i przygotowany dla czterech typów odbiorców: Głównego Koordynatora „Programu Oczyszczania Kraju z Azbestu na lata 2009-2032”, marszałków województw, gmin oraz wszystkich zainteresowanych tematyką azbestową. Do budowy geoserwisu wykorzystane zostały otwarte standardy określone przez Open Geospatial Consortium (OGC) – jako system bazodanowy PostgreSQL i PostGIS oraz jako serwer mapowy GeoServer. Celem opracowania serwisu GeoAzbest było połączenie danych opisowych w bazie azbestowej z danymi geoprzestrzennymi z innych rejestrów i zaprezentowanie tej tematyki szerokiej grupie odbiorców. Dodatkowo osoby zajmujące się monitorowaniem wyrobów azbestowych w gminach i urzędach marszałkowskich otrzymały narzędzie do kontroli i weryfikacji danych, które otrzymują od wykorzystujących wyroby azbestowe, zgodnie z przepisami prawnymi obowiązującym w tym zakresie.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Mapa użytkowania i pokrycia fragmentu Gorczańskiego Parku Narodowego opracowana w oparciu o fotointerpretację cyfrowych ortofotomap lotniczych CIR z 2011 roku

Obserwowane w ostatnich latach globalne zmiany klimatu i towarzyszące mu ekstremalne zjawiska pogodowe (wysoka temperatura, susza atmosferyczna i glebowa, gwałtowne wiatry itp.) prowadzą bezpośrednio (np. wiatrowały) lub pośrednio (np. gradacje szkodliwych owadów) do dynamicznych przemian w drzewostanach, szczególnie we wrażliwych ekosystemach górnoreglowego boru świerkowego. Celem prezentowanej pracy było opracowanie aktualnej cyfrowej mapy użytkowania i pokrycia terenu (ang. Land Use Land Cover; LULC) obejmującego fragmenty: Doliny Kamienicy, masywu Kudłonia oraz Jaworzyny Kamienickiej w centralnej części Gorczańskiego Parku Narodowego (GPN), ze szczególnym uwzględnieniem klas drzewostanów będących w fazie zamierania lub już zniszczonych. Pozyskane w procesie fotointerpretacji dane w postaci wektorów zasilić miały bazy danych systemu GIS w GPN w celu wykonania analiz przestrzennych. W ramach prac kameralnych dokonano fotointerpretacji archiwalnych stereomodeli zdjęć lotniczych CIR z 1997 roku oraz cyfrowej ortofotomapy lotniczej z 2011 roku (CIR, GSD 0,25 m). Szczególną uwagę zwrócono na obszary objęte rozpadem drzewostanów świerkowych w latach 1979-1987 na południowych zboczach Kudłonia, Wierchu Spalone oraz Jaworzyny Kamienickiej. Wylesienia zarejestrowane na archiwalnych zdjęciach CIR z 1997 roku obejmowały w minionym okresie zaledwie 114,11 ha (4,37%).Wyniki wektoryzacji zasięgu klas LULC na ortofotomapie z 2011 roku wskazują, iż na obszarze badań (2611,42 ha) wystąpiło aż 1604 sztuk gniazd kornikowych. Łącznie klasy uszkodzonych drzewostanów zajęły 374,48 ha (14,34% całego obszaru analiz), przy czym drzewostany świerkowe bez wyraźnych oznak uszkodzenia występowały na 434,01 ha (16,62%). Przeprowadzone badania potwierdziły dużą dynamikę przemian drzewostanów, tj. ich zamierania lub rozpadu powodowanego przez wiatry, ale wskazały także, iż wtórna sukcesja leśna zachodząca na polanach oraz regeneracja lasu w obszarach poklęskowych są gwarantem istnienia drzewostanów w Gorcach, choć już nie wszędzie jako monokultur świerkowych. Zdjęcia lotnicze i produkty ich przetwarzania czyli ortofotomapy cyfrowe kolejny raz udowodniły ogromną przydatność do kartowania klas pokrycia terenu i różnych form jego użytkowania czy kondycji ekosystemów leśnych. Ze względu na niskie koszty pozyskania cyfrowych zdjęć lotniczych, zaleca się wprowadzenie w GPN na stałe monitoringu drzewostanów opartego na fotointerpretacji bądź nawet półautomatycznej klasyfikacji ortoobrazów cyfrowych. Wyniki kartowania zasilając bazy danych GIS dawałyby pełną wiedzę o procesach zachodzących przestrzennie i w czasie w Gorczańskim Parku Narodowym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Globalne aspekty zarządzania informacją geoprzestrzenną

Artykuł poświęcony jest problematyce zarządzania informacją geoprzestrzenną na poziomie globalnym i na poziomie regionów globu. Przedstawiono kolejno: inicjatywę ONZ w zakresie globalnego zarządzania informacją geoprzestrzenną (GGIM), koordynację działań międzynarodowych organizacji geoprzestrzennych, działania na rzecz infrastruktury GIS dla Azji i Pacyfiku, działania na rzecz infrastruktury danych geoprzestrzennych dla obu Ameryk, inne inicjatywy geoprzestrzenne o znaczeniu międzynarodowym, wieloletnie doświadczenia Stanów Zjednoczonych w zakresie budowy NSDI. Dokonany przegląd inicjatyw, działań i doświadczeń umożliwił sformułowanie wniosków interesujących z punktu widzenia Polski jako państwa, które buduje infrastrukturę informacji przestrzennej na poziomie kraju (IIP) oraz regionu europejskiego (INSPIRE), przyczyniając się również do zarządzania danymi geoprzestrzennymi na poziomie globalnym.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
GIS w archeologii – przykład prospekcji i inwentaryzacji dziedzictwa archeologiczno-przemysłowego

Celem artykułu jest ogólna prezentacja zastosowania GISu w archeologii, na przykładzie aplikacji wybranych narzędzi geoinformatycznych stosowanych w detekcji i inwentaryzacji dziedzictwa archeologiczno-przemysłowego. Tekst stanowi przede wszystkim prezentację wybranych elementów powstałego systemu geoinformatycznego, które umożliwiły prospekcję oraz dokumentację zabytkowych mielerzy z okolic Seredzic w woj. mazowieckim, w ramach projektu naukowego pt. „Zastosowanie skaningu laserowego oraz teledetekcji w ochronie, badaniu i inwentaryzacji dziedzictwa kulturowego. Opracowanie nieinwazyjnych, cyfrowych metod dokumentacji i rozpoznawania zasobów dziedzictwa architektonicznego i archeologicznego" realizowanego przez Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”. Celem artykułu jest również schematyczna prezentacja procedury, powstałej na bazie literatury przedmiotu oraz przeprowadzonych prac, która została zastosowana w ramach realizowanego projektu do rozpoznania przykładowych obiektów zabytkowych. Tekst składa się z czterech zasadniczych części: wprowadzenia, przekrojowego omówienia GIS w archeologii, prezentacji wybranych aspektów budowanego systemu geoinformatycznego, analizy i rezultatów badań oraz podsumowania. Artykuł prezentuje system geoinformatyczny budowany na potrzeby projektu naukowego, z prezentacją jednego ze źródeł pozyskiwania geodanych – lotniczego skanowania laserowego oraz trzech analiz, umożliwiających detekcję obiektów zabytkowych: (1) analizę cieniowania zboczy (ang. hillshading; shaded relief), w tym wielokierunkowego cieniowania zboczy (ang. hill-shading from multiple directions); (2) analizę głównych składowych (ang. principal component analysis) oraz (3) lokalny model rzeźby terenu (ang. local relief model – (LRM). Tekst stanowi zarys zaproponowanego podczas prac postępowania badawczego uwzględniającego składowe systemu geoinformatycznego, wraz z weryfikacją terenową rozpoznanych obiektów zabytkowych, która z pozytywnym wynikiem została dokonana na bazie przeprowadzonej prospekcji powierzchniowej.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Geoportal na potrzeby procesu scalania i wymiany gruntów

Geoportale są nowoczesnym i wygodnym środkiem dostępu do danych przestrzennych. Jednak, mimo zalet i korzyści wynikających z ich stosowania, popularność geoportali jest wciąż zbyt mała. Prawdopodobnie wynika to z braku środków finansowych i technicznych na ich budowę. Prezentowany geoportal na potrzeby procesu scalania i wymiany gruntów ma pokazać, że obawy te nie zawsze muszą być słuszne. Proces scalania i wymiany gruntów jest bardzo czasochłonny i złożony. Jednym z elementów przyczyniającym się do takiego stanu rzeczy jest niedostateczna komunikacja pomiędzy geodetami-projektantami a uczestnikami scalenia. W celu przyspieszenia tego zabiegu proponuje się udostępnić opracowywane projekty scalenia w Internecie. Z uwagi na fakt, że podczas całego procesu scalania i wymiany gruntów mamy do czynienia z rozkładem działek danej jednostki rejestrowej przed scaleniem, w trakcie i po scaleniu, użytkownik geoportalu powinien mieć możliwość zapoznania się ze stanem istniejącym, jak i projektowanym. W związku z tym, zostanie przedstawione rozwiązanie w postaci, specjalnie zaprojektowanego narzędzia do wyszukiwania działek, którego użycie poda użytkownikowi/uczestnikowi scalenia szybką odpowiedź na pytania jak zmieni się liczba, lokalizacja i kształt należących do niego działek. Ponadto, zostanie opisana struktura geoportalu oparta na wolnym oprogramowaniu, a jego działanie zaprezentowane na przykładzie danych ze wsi Łukowa. Wskazane oprogramowanie i narzędzia do budowy geoportalu ułatwią udostępnianie aktualnej informacji o lokalizacji gruntów podlegających scaleniu. Polepszą komunikację pomiędzy projektantami oraz uczestnikami scalenia co niewątpliwie wspomoże i skróci, tak skomplikowany i długotrwały proces scalania i wymiany gruntów.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metodyka tworzenia modeli sieci drogowych w oparciu o dane katastralne

Dane katastralne są podstawą analiz przestrzennych w wielu dziedzinach badań. Przekształcając je do nowych form, można uzyskać nowe modele danych katastralnych. Celem podjętych badań było przekształcenie zbioru danych przestrzennych – działek ewidencyjnych, do modeli sieci drogowych. W pierwszym etapie badań wykonano różne segmentacje działek pasa drogowego, zwiększając rozdzielczość danych. W drugim etapie, zaprezentowano wygenerowany model sieci drogowej. Zbudowano go w oparciu o związki topologiczno-semantyczne. Wyniki wskazują, że można automatycznie uzyskać modele sieci drogowej z danych katastralnych, które nadają się do analiz sieciowych. Jakość modeli zależy od regularności struktur katastralnych. Prezentowaną metodykę można wykorzystać do uzupełniania sieci ciągów komunikacyjnych w terenach niedostępnych, a zinwentaryzowanych w katastrze. Powinna być ona także stosowana do generowania osi innych obiektów powierzchniowych o wydłużonych kształtach, na przykład ciągów pieszych, zapisanych za pomocą poligonów.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wizualizacja parametru rozmycia Gaussa i siatki populacji w interaktywnym portalu anamorfoz kartograficznych

W artykule przedstawiono wynik prac w postaci przygotowanego geoportalu anamorfoz kartograficznych. W obliczeniach wykorzystano algorytm Gastnera-Newmana. Użytkownik geoportalu może sterować takimi parametrami jak parametr rozmycia Gaussa i wielkość siatki populacji, a także stopień generalizacji granic pól podstawowych, jak i stopień agregacji danych ludnościowych. W geoportalu zastosowano wiele bibliotek i rozwiązań JavaScript, częściowo dokonując ich modyfikacji. Utworzony geoportal dobrze spełnia swoją rolę edukacyjną i poznawczą.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Koncepcja architektury systemu generalizacji obiektów przestrzennych na przykładzie zabudowy

W artykule przedstawiono architekturę systemu komputerowego do uogólnienia budynków celem prezentacji ich na mapach w dowolnych (zmniejszonych) skalach. Problem pozyskiwania i aktualizacji danych georeferencyjnych jest najwyższą pozycją kosztów budowy i konserwacji każdego systemu GIS. W systemach tych, dane dotyczące budynków, posiadają najwyższy poziom dynamiki zmian, które wymagają ciągłej ich aktualizacji, co przekłada się na znaczne koszty utrzymania systemu. Oprogramowanie do automatyzacji procesu pozyskiwania i aktualizowanie bazy danych WBDT budynków i generalizacji budowlanych, jest głównym celem proponowanego systemu. W wyniku analizy zdecydowano się zbudować architekturę systemu opartą na oprogramowaniu typu geoportal. Zaletą jest możliwość korzystania z systemu na stronie internetowej przez wielu użytkowników. Techniczne rozwiązanie oparte jest na Windows Server 2008 R2 natomiast web serwer obsługiwany jest przez oprogramowanie Microsoft IIS 7.0. Usługi geoportalu obsługiwane będą przez oprogramowanie ArcGIS Server z bazą danych z PostGIS 2.0.1. Oprogramowanie geoportalu zostanie zrealizowane w języku programowania Microsoft Visual Studio 2010 w C # z wykorzystaniem ArcGIS Developer Framework dla Microsoft. NET Framework.

Czasopismo: Roczniki Geomatyki
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: informatyka, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka