rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Obieg fluoru w lancuchu troficznym

W celu zaobserwowania przemieszczania się fluoru w łańcuchu troficznym przeprowadzono badania zawartości tego pierwiastka w glebie, wodzie, sałacie oraz mleku krowim pochodzących z miejscowości znajdujących się w zasięgu oddziaływań zanieczyszczeń z zakładów przemysłowych, elektrociepłowni oraz elektrowni północno-zachodniej Polski. W wyniku badań stwierdzono podwyższony poziom zawartości fluorku (w stosunku do wartości naturalnych) w sałacie i mleku w próbach pochodzących z terenów województwa zachodniopomorskiego. W większości przypadków zaobserwowano korelację między zawartością fluorków w glebie (w formie rozpuszczalnej w 0,01 mol CaCl₂‧dm⁻³) i wodzie a produktami roślinnymi i zwierzęcymi w próbach pochodzących z miejscowości usytuowanych w odległości 10-15 km od Zakładów Chemicznych „Police”.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wieloletniego nawozenia na aktywnosc dehydrogenaz w glebie oraz zawartosc wegla organicznego i azotu ogolem

W pracy przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na glebie płowej po 53 letnim zróżnicowanym nawożeniu organiczno-mineralnym. Zbadano zawartości węgla organicznego i azotu ogółem oraz aktywności dehydrogenaz w glebie po zróżnicowanym wieloletnim nawożeniu i poznano dynamikę tego enzymu w sezonie wegetacyjnym. W warunkach naszego doświadczenia wykazano, że jednoczesne stosowanie obornika z nawozami mineralnymi NPK oraz Ca i Mg zapewnia równowagę składników i wysoką aktywność enzymatyczną.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Różnicowanie się zawartości metali ciężkich w profilach gleb łąkowych doliny Odry w rejonie Bytomia Odrzańskiego. Część I. Ołów, cynk i miedź

Zawartość ołowiu w badanych glebach waha się od 6 do 153, cynku - od 2 do 342, a miedzi - od 2 do 156 mg·kg⁻¹. Próbki pobrane z tych samych głębokości, lecz zawierające więcej części spławialnych, charakteryzują się zwykle wyższymi zawartościami tych metali. Przy podobnej zawartości części spławialnych wierzchnie warstwy badanych gleb (0-10 cm w odniesieniu do ołowiu i cynku oraz 0-5 cm - do miedzi) zawierają kilkakrotnie więcej ołowiu, cynku i miedzi niż warstwy znajdujące się na głębokości większej niż 40 cm.
Pośród jedenastu badanych gleb słabe zanieczyszczenie ołowiem stwierdzono w jednej, znajdującej się w niewielkim zagłębieniu o słabym odpływie na głębokości od 0 do 10 cm, zaś wierzchnie warstwy pozostałych gleb wykazują podwyższoną zawartość tego metalu.
Większość spośród badanych gleb wykazuje na głębokości 0-5 cm zanieczyszczenie miedzią, niekiedy nawet silne, jednak na głębokości 5-10 cm już tylko zawartość podwyższoną. Również większość badanych gleb na głębokości od 0 do 10 cm jest słabo zanieczyszczona cynkiem.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ nawożenia obornikiem i różnorodnymi odpadami na kumulację niekórych mikroelementów w lędźwianie siewnym

Badania przeprowadzono w oparciu o doświadczenie polowe założone na glebie o składzie granulometrycznym piasku słabo gliniastego. Schemat doświadczenia obejmował następujące obiekty - 0, NPK, słoma + wywar melasowy, słoma + N, wywar melasowy, trociny z tartaku + wapno defekacyjne, trociny z rzemieślniczego zakładu meblarskiego + wapno defekacyjne, wapno defekacyjne, obornik. Obiekty te były powtarzane 3 razy. Wiosną wysiano lędźwian siewny odmiany Derek.
Stwierdzono, że stosowane odpady w małym stopniu różnicowały zawartość żelaza w nasionach lędźwianu, a w większym stopniu jego zawartość w słomie. Zawartość miedzi w nasionach była również mało zróżnicowana w zależności od nawożenia, natomiast trociny wyraźnie ograniczały jej ilość w słomie. Zawartość cynku i manganu zarówno w nasionach, jak i słomie wyraźnie była mniejsza z obiektów, gdzie stosowano wapno defekacyjne, a najwyższa w roślinach z obiektu ze słomą + N. Wywar melasy zmniejszał zawartość manganu i żelaza w słomie lędźwianu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Biopreparat Biosept 33 SL w ograniczaniu rozwoju rdzy malwy ogrodowej

W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem biopreparatu Biosept 33 SL w ograniczaniu rozwoju Puccinia malvacearum na malwie ogrodowej w warunkach uprawy polowej. Substancjami biologicznie aktywnymi tego środka ochrony są przede wszystkim endogenne flawonoidy grejpfruta. Biopreparat Biosept 33 SL zastosowany profilaktycznie (0,05% i 0,1%) w odstępach tygodniowych, wczesną wiosną, na wybijające liście, silnie ograniczał rozwój rdzy na malwie w porównaniu do roślin kontrolnych nieopryskiwanych. Po 30 dniach od ostatniego zabiegu ochrony, liczba zainfekowanych liści na roślinie i liczba skupień teliospor na zainfekowanych blaszkach liściowych i ogonkach liściowych była około pięciokrotnie mniejsza w porównaniu do roślin kontrolnych niechronionych. Stosowanie biopreparatu Biosept 33 SL w odstępach dwutygodniowych w mniejszym stopniu ograniczało rozwój rdzy na malwie w porównaniu do roślin opryskiwanych w odstępach tygodniowych. Efekt ochronny biopreparatu Biosept 33 SL był słabszy w porównaniu do środka porównawczego Amistar 250 SC 0,05% i 0,1% (substancja aktywna azoksystrobina).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw stosowania oslon oraz terminow zbioru na plonowanie ziemniaka wczesnego

W przeprowadzonym doświadczeniu polowym badano wpływ stosowania osłon (włóknina polipropylenowa, folia perforowana) oraz terminów zbioru (15.VI., 25.VI. i 5.VII.) na wielkość oraz jakość plonu bulw ziemniaka wczesnego odmiany Gloria. Na podstawie uzyskanych wyników badań stwierdzono, że plon handlowy uzyskany z uprawy ziemniaka wczesnego osłanianego włókniną polipropylenową oraz folią perforowaną był istotnie większy w porównaniu z plonem, który otrzymano z obiektu kontrolnego, bez osłon. Dowiedziono, że rodzaj zastosowanej osłony nie miał istotnego wpływu na efekty produkcyjne uprawy tego warzywa na zbiór wczesny. Efekt stosowania osłon był najbardziej wyraźny w przypadku, gdy bulwy zbierano w terminie najwcześniejszym. Równocześnie wykazano, że im stosowano późniejszy zbiór, tym plon był większy, o większym udziale masy bulw dużych i bardzo dużych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Porównanie zawartości białka w ziarnie gatunków Aegilops i Triticum

Badano ogólną zawartość białka w ziarnie 23 gatunków Aegilops (Ae. bicornis, Ae. caudata, Ae. comosa, Ae. sharonensis, Ae. speltoides ssp. speltoides, Ae. speltoides ssp. ligustica, Ae. squarrosa, Ae. umbellulata, Ae. uniaristata, Ae. biuncialis, Ae. columnaris, Ae. crassa 4x, Ae. cylindrica, Ae. kotschyi, Ae. ovata, Ae. triaristata 4x, Ae. triuncialis, Ae. variabilis, Ae. variabilis (peregrina), Ae. ventricosa, Ae.crassa 6x, Ae. triaristata 6x, Ae. juvenalis) i 5 Triticum (T. boeoticum, T. monococcum, T. dicoccum, T. durum odm. Grandur, T. aestivum - odm. Begra, Panda, linia CZR 1406) ze zbioru 2001-2003. Zawartość białka ogółem w ziarnie oznaczono metodą Kjeldahla.
Przeprowadzone analizy wykazały, że poziom białka w ziarnie gatunków Aegilops okazał się dużo wyższy niż u odmian pszenicy heksaploidalnej (13,31-14,01%) i wahał się od 20,23% (Ae. squarrosa) do 29,97% (Ae. comosa). Niektóre gatunki Aegilops takie jak: Ae. caudata, Ae. comosa, Ae. umbellulata, Ae. biuncialis, Ae. columnaris, Ae. kotschyi, Ae. triaristata 4x, Ae. triuncialis i Ae. juvenalis zawierały ponad 25% białka ogólnego w suchej masie ziarna. W porównaniu do odmian pszenicy heksaploidalnej i gatunków Aegilops, pszenice diploidalne i tetraploidalne charakteryzowały się pośrednią zawartością białka w ziarnie (15,46-17,55%).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw warunkow zbioru na straty przechowalnicze bulw ziemniaka odmian jadalnych

Oceniono wpływ różnych sposobów niszczenia naci przed zbiorem na wielkość strat przechowalniczych bulw ziemniaka. Bulwy analizowane w laboratorium pochodziły z doświadczenia polowego założonego w latach 2002-2004 w RSD w Zawadach. Czynnikami doświadczenia były cztery sposoby niszczenia naci: obiekt kontrolny - bez niszczenia naci, chemiczne niszczenie naci preparatem Reglone 200 SL, mechaniczne niszczenie naci i ręczne niszczenie naci oraz trzy odmiany: Baszta, Kolia, Wiking. Po zbiorze określono plon bulw i stopień uszkodzeń mechanicznych. Bulwy przechowywano przez okres 6 miesięcy w temperaturze 8-10°C i 3-4°C. Po okresie przechowywania w bulwach określono ubytki naturalne i straty odpadowe. Obliczono straty ogółem i straty plonu bulw. Wykazano, że bulwy o mniejszych uszkodzeniach mechanicznych charakteryzowały się wyższą trwałością przechowalniczą. Najmniejsze straty stwierdzono na obiektach, gdzie ręcznie usuwano nać ziemniaka. Po 6 miesiącach przechowywania straty bulw przechowywanych w temperaturze 3-4°C były blisko 4-krotnie niższe w porównaniu do temperatury 8-10°C. Z badanych odmian największą trwałością przechowalniczą wyróżniała się odmiana Baszta.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Nastepcze oddzialywanie roznych materialow organicznych na glebe i rosline. Cz.I. Wybrane elementy zyznosci gleby

W ścisłych czteroletnich doświadczeniach polowych na dwu glebach badano następczy wpływ różnych sposobów nawożenia granulatem keratyno-koro- mocznikowym i osadami ścieków komunalnych, na tle nawożenia mineralnego NPK oraz obornikiem na wybrane elementy żywności tych gleb. Stwierdzono, że działanie badanych środków nawozowych zależne było od rodzaju gleby. Wyraźniejsze zmiany niektórych cech fizykochemicznych i chemicznych gleb obserwowano w glebie lekkiej, lecz bardziej długotrwale były one w glebie ciężkiej. Następcze oddziaływanie badanych środków uzyskano w obiektach, gdzie wprowadzono je w postaci wysokich dawek jedno- lub dwukrotnie w okresie badań.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Skład chemiczny i profil kwasów tłuszczowych mięsa królików żywionych mieszanką z udziałem ubocznych produktów biopaliw

Celem badań było określenie wpływu mieszanek paszowych, w których 5-procentowy dodatek poekstrakcyjnej śruty sojowej zastąpiono 5-procentowym dodatkiem DDGS z kukurydzy lub makuchu rzepakowego, na skład chemiczny i profil kwasów tłuszczowych w mięsie królików. Materiał doświadczalny stanowiło 30 królików NB odchowywanych do wieku 90 dni. Analizę jakościową mięsa przeprowadzono w mięśniach combra, oznaczając: pH₄₅ i pH₂₄ₕ, zawartość wody, białka, tłuszczu i profil kwasów tłuszczowych. Obliczono indeks aterogenny i trombogenny. Dodatek wymienionych pasz do mieszanki miał istotny wpływ na zmniejszenie (p ≤ 0,01) otłuszczenia tuszki. Przy skarmianiu granulatem z dodatkiem makuchu rzepakowego stwierdzono istotne (p ≤ 0,01) zmniejszenie ilości kwasu palmitynowego, sumy SFA oraz stosunku n-6/n-3, a zwiększenie sumy UFA i PUFAn-3. Przy dodatku DDGS z kukurydzy stwierdzono istotny wzrost (p ≤ 0,01) udziału kwasów EPA i DHA i zmniejszenie stosunku kwasów n-6/n-3. Wartości wskaźnika AI i TI były najkorzystniejsze w grupie królików otrzymujących w mieszance dodatek makuchu rzepakowego.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Zawartosc pierwiastkow sladowych i siarki w glebach uzytkow rolnych wojewodztwa warminsko-mazurskiego

W pracy przedstawiono zawartość Cd, Cu, Ni, Pb, Zn i S-S04 w powierzchniowej warstwie gleb użytków rolnych woj. warmińsko-mazurskiego oraz ich zanieczyszczenie tymi pierwiastkami. Stwierdzono, że średnia zawartość wymienionych pierwiastków w glebach wynosi odpowiednio: 0,15; 6,1; 7,9; 12,2; 29,4 mg‧kg⁻¹ i 12,3 mg‧kg⁻¹. Około 91,5% gleb użytków rolnych woj. warmińsko- mazurskiego charakteryzuje się naturalną (0°), a 8% podwyższoną (I°) zawartością metali ciężkich. Gleby w różnym stopniu (II-IV) zanieczyszczone metalami ciężkimi stanowią tylko 0,5% powierzchni użytkowanej rolniczo w województwie. Gleby użytków rolnych charakteryzują się w około 95,2% naturalną (0°) i podwyższoną (I°) zawartością siarki siarczanowej, a słabo (2°) i silnie (3°) zanieczyszczone siarką odpowiednio 3,3% i 1,4%. Wysoka czystość gleb pod względem zawartości metali ciężkich i siarki pozwala na produkcję surowców roślinnych o wysokich parametrach jakościowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw hydrozeli na wlasciwosci sorpcyjne podlozy szklarniowych

W badaniach określono oddziaływanie stosowanych w podłożach szklarniowych hydrożeli na ich pojemność sorpcyjną. Stwierdzono, że badane hydrożele krajowy-Akrygel RP oraz importowany - Alkosorb-400, zwiększały pojemność sorpcyjną odpowiednio o 21 % i 18 %. Oddziaływanie obu hydrożeli dotyczyło również występujących w niej antagonistycznych czynników jakimi są jony H⁺ oraz kationy zasadowe Ca⁺⁺ + Mg⁺⁺. Hydrożel krajowy zwiększał pojemność sorpcyjną podłoży, jak też zwiększał w niej udział jonów wodorowych i kationów zasadowych. Natomiast hydrożel importowany, zwiększając pojemność sorpcyjną, wyraźnie zmniejszał w niej udział jonów H⁺, a zwiększał udział kationów zasadowych. Zmiany w pojemności sorpcyjnej podłoży, jak też stosunków H⁺/Ca⁺⁺ + Mg⁺⁺ spowodowały, że zwiększaniu ilości hydrożeli w podłożach towarzyszył wzrost ich odczynu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przedluzanie trwalosci cietych kwiatostanow dzwonka skupionego [Campanila glomerata L.]

Cięte kwiatostany dzwonka skupionego (Campanula glomerata L.) wstawione do roztworu 3% sacharozy z dodatkiem siarczanu 8-hydroksychinoliny, na okres 24 godzin lub na stałe (tj. bez zmiany roztworu), wykazały przedłużenie trwałości, mierzonej okresem zachowania walorów dekoracyjnych przez poszczę- 1 gólne kwiaty w kwiatostanie. Niższe stężenie sacharozy były bez wpływu na trwałość, natomiast stężenie 6% tego cukru, nie przedłużając trwałości, stymulowało starzenie się liści. Trzymanie ciętych kwiatostanów przez 24 godziny w roztworze kwasu aminooksyoctowego (1 mmol·dm³) - inhibitora biosyntezy etylenu oraz tiosiarczanu srebra (0,5 mmol·dm³) - inhibitora działania etylenu, było bez wpły- 1 wu na trwałość poszczególnych kwiatów. Podobnie bez wpływu na badaną cechę było podawanie kwiatostanom przez okres 1 doby, roztworu 1 mmol·dm³ kwasu 1-aminocyklopropano-l-karboksylowego, bezpośredniego prekursora etylenu, natomiast użycie cykloheksimidu (10 mol·dm³) - inhibitora translacji białek przedłużyło trwałości kwiatów w podobny stopniu jak 3% roztwór sacharozy, a więc o około 1 dzień. Wyniki badań wskazują, że dzwonek skupiony należy do gatunków roślin ozdobnych, których kwiaty odznaczają się nieklimakterycznym sposobem starzenia się i nie są wrażliwe na etylen.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Problemy ochrony ginacych zbiorowisk lakowych na Pomorzu Zachodnim

W pracy przedstawia się wyniki wieloletnich badań fitosocjologicznych (1964-2000), związanych z przemianami zbiorowisk łąkowych w północno-zachodniej Polsce. Szczególną uwagę zwrócono na rolę użytkowania w kształtowaniu łąkowej szaty roślinnej - zagrożeń związanych z antropopresją oraz problemy ochrony czynnej najcenniejszych zbiorowisk łąkowych.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie systemu korzeniowego i procesu brodawkowania u lubinu bialego [Lupinus albus L.] pod wplywem fungicydow

W doświadczeniu oceniano wpływ fungicydów i antybiotyków, zastosowanych jako zaprawy nasienne, na rozwój systemu korzeniowego łubinu białego oraz brodawkowanie. Ocenę przeprowadzono dwukrotnie, w fazie butonizacji i w pełni kwitnienia łubinu.
Oddziaływanie poszczególnych preparatów było wielokierunkowe i specyficzne. Wyraźnie korzystne zmiany badanych parametrów spowodowały RUBIGAN, TOPSIN i FUNABEN T pł. Negatywny wpływ ujawniły natomiast RIDOMIL, TECTO, KAPTAN oraz antybiotyki STREPTOMYCYNA i NYSTATYNA. Fungicydy DITHANE, TIPROSAL, BRAVO, BAYCOR, APRON i NIMROD wpłynęły głównie na wzrost liczby i (lub) masy brodawek. Preparaty TILT, BAYTAN, BAYLETON, NZ-1, NZ-3, NZ-4 i RUBIGAN powodowały wyraźne przesunięcie precesu brodawkowania z korzenia głównego na korzenie boczne.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Produkcja biomasy podkładek jabłoni M.9 w zaloeżności od nawożenia tytanem

Celem doświadczenia było zbadanie wpływu różnych sposobów nawożenia Ti na wzrost podkładek jabloni M.9. Doświadczenie prowadzono w szklarni na trzech glebach różniących się właściwościami fizykochemicznymi. Zastosowano następujące zabiegi: nawożenie doglebowe Ti w dawce 2 i 4 mg na roślinę oraz 4 i 8-krotne opryskiwanie Ti w dawce 0,5 mg na roślinę w każdym oprysku. Tytan zastosowano w formie TiCl₄. Rośliny nietraktowane Ti stanowiły kontrolę. Opryskiwanie Ti stymulowało produkcję biomasy, jednakże wpływ ten zależał od właściwości gleby. Wyższa produkcja biomasy korespondowała z wyższą zawartością Fe²⁺ oraz chlorofilu w liściach. Wyniki tego doświadczenia sugerują, że przyczyną wyższej produkcji biomasy podkładek jabłoni w wyniku opryskiwania Ti był wzrost poziomu „aktywnego” żelaza w liściach, co indukowało biosyntezę chlorofilu oraz wzrost intensywności fotosyntezy.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ksztaltowanie sie wybranych wlasciwosci biochemiczno-chemicznych gleby plowej pod wplywem wieloletniego nawozenia obornikiem i azotem

Próby glebowe pobrano ze statycznego doświadczenia polowego założonego w 1980 roku na terenie RZD w Grabowie przez IUNG w Puławach. Należy ona do gleb od lekko kwaśnych do kwaśnych. Próby glebowe pobrano spod uprawy pszenicy ozimej uprawianej w zmianowaniu „zubożającym" glebę z substancji organicznej. W całym doświadczeniu zastosowano zróżnicowane nawożenie organiczno-mineralne w postaci obornika bydlęcego w dawkach: 0, 20, 40, 60, 80 t·ha⁻¹ pod ziemniaki co 4 lata oraz azotem mineralnym w postaci saletry amonowej w dawkach: 0, 40, 80, 120 kg·ha⁻¹ . Celem pracy było zbadanie wpływu nawożenia zróżnicowanymi dawkami obornika i azotu mineralnego na zawartość fosforu związków organicznych, węgla organicznego, azotu ogółem oraz aktywności fosfatazy kwaśnej w glebie płowej typowej. Obliczono również wartości stosunku С org. : P org. określającego kierunek przemian materii organicznej oraz wartość stosunku С : N będącego czynnikiem decydującym o nasileniu procesów mineralizacji. Zawartość badanych składników pokarmowych i aktywność Acd była istotnie zależna od zastosowanego nawożenia organicznego. Zwykle wraz ze zwiększającymi się dawkami obornika stwierdzono wyższą aktywność Acd oraz zawartość С org. i P org. Nawożenie azotem mineralnym nie miało istotnego wpływu.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywnosc oczyszczania sciekow w hydrofitowych rowach serpentynowych na Pojezierzu Kaszubskim

W okresie trzech lat prowadzono monitorowanie systemu zaprojektowanego w celu oczyszczania ścieków powstających w centrum rekreacji. Rozwiązanie stanowił staw trzcinowy wykonany w postaci serpentynowych rowów pracujących głównie w okresie letnim. Ilość doprowadzanych ścieków wynosiła ok. 1 mm·doba⁻¹, zaś ewapotranspiracja dochodziła do 10 mm·doba⁻¹. Powierzchnia systemu czyszcząca 18370 m² miała zapewnić oczyszczanie ścieków pochodzących od 250 mieszkańców. Skuteczność usuwania azotu i fosforu była bardzo duża (85-87%) i odprowadzana woda spełniała kryteria II klasy czystości. W okresie letnim następowała akumulacja zanieczyszczeń oraz ewapotranspiracja doprowadzanych ścieków. Ładunek azotu zatrzymywanego wynosił 106 kg N·ha⁻¹·rok⁻¹, zaś fosforu 12 kg P·ha⁻¹·rok⁻¹. Zastosowane rozwiązanie wydaje się efektywne i przyjazne dla środowiska.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw biomasy fitoplanktonu na ogolne zanieczyszczenie rzek substancjami organicznymi

Badano zależności między zawartością biomasy fitoplanktonu i wskaźnikami ogólnego zanieczyszczenia wód substancjami organicznymi w wodach 14 rzek, w latach 1992-1996. Wskaźnikiem zawartości biomasy fitoplanktonu był chlorofil_a (Chl_a), a zanieczyszczeń organicznych były: biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (BZT₅) oraz chemiczne zapotrzebowanie tlenu chromianowe (ChZT-Cr). Przedstawiono zmiany badanych wskaźników w cyklu rocznym w trzech rzekach: Odrze. Inie i Redze. Obliczono istotne dodatnie korelacje między średnimi rocznymi zawartościami Chl_a a poziomami ChZT-Cr i BZT₅ w wodach badanych rzek. Takie same zawartości biomasy fitoplanktonu w rzekach o małym natężeniu przepływu (Q < 100 m³‧s⁻¹) powodowały większe zmiany BZT₅ niż w rzekach o dużym natężeniu przepływu (Q > 100 m³‧s⁻¹).

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Oczyszczalnia rzeczna Gowienica - jako przyklad dzialan ochronnych zasobow wodnych jeziora Miedwie

Oczyszczalnia rzeczna wykonana na rzece Gowienicy, dopływie jeziora Miedwie, stanowi prototypowe, kompleksowe rozwiązanie, mające zredukować zanieczyszczenia wód. W systemie oczyszczania wody, na odcinku około 11 km, zastosowano: oczyszczalnię trzcinową, osadnik-odstojnik, półprzegrody na rzece, biostruktury, oczyszczalnie moczarkowo-lemnową oraz nawodnienie podsiąkowe. W pracy omówiono poszczególne elementy (urządzenia i rozwiązania) oczyszczalni rzecznej oraz ich rolę w redukcji zanieczyszczeń wody. Przedstawiono kształtowanie się stężeń związków azotu, fosforu i potasu w wodach rzeki, przed i po wykonaniu prac inwestycyjnych. Stwierdzono obniżenie średnich stężeń azotu amonowego i potasu oraz wzrost stężeń azotu azotanowego we wszystkich badanych przekrojach w latach 1998 - 2000.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wplyw wieloletniego stosowania osadu sciekowego na zmiany wybranych wlasciwosci chemicznych gleby

Określono wpływ osadów ściekowych na wybrane właściwości chemiczne gleby ze szczególnym uwzględnieniem zmian w rozpuszczalności mikroelementów ekstrahowanych roztworem DTPA.
Badania przeprowadzono na próbkach glebowych pochodzących z poletek doświadczalnych nawożonych rokrocznie od 2001 do 2005 roku osadami ściekowymi w dawkach 2 i 8 t s.m.·ha⁻¹·rok⁻¹.
W oparciu o uzyskane dane stwierdzono, że zastosowane dawki osadu ściekowego wpływały na zmiany ilościowe kwasowości hydrolitycznej, pojemności sorpcyjnej oraz badanych mikroelementów (Cu, Zn, Mn). Najwyższe wartości wspomnianych powyżej właściwości oraz zawartości miedzi i cynku uzyskano w warunkach dawki 8 t osadu·ha⁻¹·rok⁻¹.

Czasopismo: Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo