rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Miejsce pamięci a przestrzenie pamięci

Miejsce pamięci nie jest li tylko topograficznym odniesieniem, czy alokacją pamięci zdarzenia jakie się kiedyś i gdzieś wydarzyło. Ze społecznym, a nie topograficznym odniesieniem związana jest pamięć, która może być sprawą osobistych doznań, czy grupowych - społecznych uczuć. Okazuje się, że pamięć może być przekazem niewiążącym się z samym miejscem lecz jego symboliką, kiedy to nazwy, wybrane fragmenty pamięci, inne dokumenty i formy prezentacji, tworzą pamięć i tym samym wzmacniają odbiór miejsca pamięci. Mówimy o post pamięci jako pokoleniowym przekazem traumy. Na pamięć i miejsce pamięci można spojrzeć z perspektywy odbiorcy nie mającego relacji z taką pamięcią czy miejscem. Jego odniesienia nie zawsze mogą być właściwą interpretacją. Miejsce pamięci to również pamięć zbrodni bez odniesienia do konkretnego miejsca czy osób. Zakwestionować tutaj można określenie Pierra Nora, iż KL Auschwitz wśród europejskich miejsc pamięci jest miejscem symbolicznym. Zbrodnia Holocaustu, gdzie Auschwitz jest jedynie jednym z wielu różnorakich miejsc w przestrzeni pamięci winno wiązać się z jego określeniem jako miejsca fundacyjnego. Nadało ono nie tylko mieszkańcom Europy lecz większości świata trwałe kulturowe odniesienie. Dla Polaków Sybir, Wołyń, czy lasek lub dół gdzieś za miastem, czy wsią to nie mniej ważne miejsca pamięci. Te miejsca i ta pamięć konstytuują nasze społeczeństwo. Rolą konserwatora zabytków nie jest tylko sprawowanie opieki nad miejscem uznanym za zabytek, lecz bycie świadomym pamięci, która przenika przez nas i tworzy różne przestrzenie oddziaływania.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Nasze czy obce? Cmentarze wielkiej wojny w Małopolsce. Zagrożenia i perspektywy

Mija 100 lat od wybudowania w dawnej Galicji Zachodniej, dzisiejszej Małopolsce ponad 400 cmentarzy wojennych, będących pamiątką walk między armią austro-węgierską i carską. Pośród poległych znaleźli się żołnierze wielu narodowości i różnych wyznań. Przez lata cmentarze te pozostawały zaniedbane, co zaczęło się zmieniać po roku 1989. Dziś problemem jest nie tylko konserwacja ich zabytkowej substancji, ale dewastacja na tle ideologicznym. W artykule podjęta została problematyka ochrony ocalałych ponad 370 miejsc pamięci zarówno z materialnego punktu widzenia, jak i sposobów wpisania tych pomników w społeczną pamięć historyczną tak, aby stały się częścią naszej tożsamości.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Dziedzictwo nowoczesności w Japonii – kategorie wartościowania i przykłady obiektów

Autor przedstawia spostrzeżenia i informacje zebrane podczas wizyty studyjnej w Japonii w lutym 2016 r. Przedstawiona została Ustawa z 30 maja 1950 r. o ochronie dóbr kulturalnych , a także formalne kategorie pomników. W ośmiu studiach przypadku omówiono waloryzację zabytków w oparciu o interpretację kontekstualną oraz jej znaczenie społeczne i narodowe. Opisano pozaeuropejski system datowania, w którym oś czasu jest podzielona nie na wieki, ale na okresy historyczne o różnej rocznej długości, zgodnie z panowaniem cesarza. Szczególną uwagę zwraca się na wpis japońskiego obiektu na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2015 r., ponieważ reprezentuje on zasoby dziedzictwa przemysłowego z Restauracji Meiji jako przedpole nowoczesności. W ramach wniosków autor apeluje o lepszą edukację konserwatorów, którzy powinni być zaznajomieni z humanistycznym wymiarem swojego zawodu, wyrażonym nie tylko przez badania przedmiotów namacalnych, ale także osób związanych z miejscem chronionym.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
'Fundament pamięci'. O doświadczenu przestrzeni i pozostałości po byłym obozie koncentracyjnym w miejscu pamięci KL Plaszow

Podstawą artykułu jest wystąpienie Kamila Karskiego i Tomasza Owoca, które zaprezentowano podczas konferencji "Historyczne ruiny - ochrona, użytkowanie, zarządzanie", w dniach 16-17 kwietnia 2018 r. w Łazienkach Królewskich w Warszawie. Prezentowany artykuł koncentruje się na przedstawieniu założeń scenariusza planowanego upamiętnienia KL Płaszow w ramach Muzeum - Miejsca Pamięci. Tekst przedstawia proces kształtowania ruin, zapominania o nich, ale także odkrywania i sposób wykorzystania materialnych śladów przeszłości do edukacji i budowania świadomości historycznego znaczenia terenu po niemieckim obozie koncentracyjnym.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ochrona dóbr kultury 2 poł. XX w. Na Śląsku. Urbanistyka, architektura, rzeźba, mural

W artykule opisano różnicę między zabytkami, dziedzictwem kulturowym i współczesnymi dobrami kultury. Problemem dzisiejszych czasów jest problem z określaniem, co powinno być wymienione i chronione w myśl Ustawy o Ochronie Zabytków i Opiece nad Zabytkami, ponieważ nie istnieje prawna interpretacja określająca moment, w którym można zdefiniować obiekt jako zabytek lub dobro współczesne

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Miejsce pamięci w zasobie kulturowego dziedzictwa techniki

Autor rozważa sprawy miejsca pamięci,obejmując tym pojęciem wszystkie dobra dziedzictwa kultury bez względu na stan ich zachowania, pod warunkiem, że zakomunikowano społeczeństwu narrację interpretującą szczególne znaczenie danego miejsca, sporządzoną na podstawie zabytkoznawczej analizy wartościującej oraz wdrożono do stosowania scenariusz jego prezentacji. Jest to element komunikacji społecznej, a relacje pomiędzy interpretatorem (nadawcą) i adresatem (odbiorcą) narracji powinny być interaktywne, co decyduje o efektywności poznawczej. Studium pięciu przykładów przedstawia aspekt tożsamościowy i etyczny. Podano definicje pojęć z zakresu ochrony miejsc pamięci.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Miejsca pamięci jako przedmiot refleksji teoretyczno-konserwatorskiej

Dyskusja dotycząca włączenia idei miejsc pamięci we współczesną teorię konserwatorską, a co za tym idzie także w działania praktyczne oraz tworzenie długoterminowych polityk konserwatorskich, jest istotna dla przyszłości ochrony dziedzictwa.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ocena wartości zabytków epoki modernizmu z 1 poł. XX wieku. Propozycja metody klasyfikacji

W pracy omówione zostały wszystkie próby oceny wartości zabytków XX wieku oraz wymienione najważniejsze polskie badania mające na celu ocenę XX-wiecznych budynków. Przedstawiono także kryteria ochrony architektury sporządzone w związku z przepisami wprowadzającymi pojęcie współczesnego dziedzictwa kulturowego zawartymi w ustawie o planowaniu przestrzennym z 2003 roku. Praca omawia wykorzystanie kryteriów oceny wartości XX-wiecznego budynku zgodnie z aktualnie obowiązującą Ustawą o ochronie zabytków. Obejmowałyby one wartość artystyczną - formę obiektu lub kompleksu, jego jakość i wpływ - autentyczność idei, materiału, funkcji, materiału konstrukcyjnego, ponadregionalną i lokalną nowość oraz wartość historyczną - miejsca, ludzi, wydarzeń - europejską, ponadregionalną i lokalną. Zasugerowano również, aby zróżnicować wartość zabytków na europejską, ponadregionalną i lokalną. W przypadku poszczególnych zabytków należałoby zastosować następujące kryteria: określenie wartości bezwzględnie chronionych, wartości, które można przekształcić oraz wartości utracone, ale potrzebne do odtworzenia. Należałoby zastosować regułę postulującą większy zakres ochrony w przypadku zabytków o wyższej randze. Podstawą do wyboru XX-wiecznych zabytków powinny być dokumenty źródłowe zweryfikowane literaturą i aktualnymi badaniami. Wybór tych obiektów winien być warunkowany następującymi wytycznymi: powinien być prosty i klarowny według dokładnie określonych kategorii i przy możliwie najmniejszej liczbie kryteriów oceny; powinien być zgodny z polskim prawem; musi umożliwiać selekcję zamiast pomnażać w bezmyślny sposób kolejne grupy cennych zabytków i wartości trudnych do zdefiniowania. Ocena wartości modernistycznych zabytków i selekcja najcenniejszych budynków powinny stanowić podstawę do ustalenia rodzaju ochrony zabytków z tego okresu.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Pomniki pierwszowojenne w Prusach Wschodnich jako miejsca pamięci czy upamiętnienia

Na terenie południowych Prus Wschodnich istniały co najmniej 494 pomniki upamiętniające poległych w I wojnie światowej. Ze względu na niewielki zasób materiałów źródłowych, ich funkcja społeczna nie jest dziś w pełni uchwytna. Z pewną dozą ostrożności można stwierdzić, iż odegrały one istotną rolę w procesie tożsamościowotwórczym wschodniopruskiej prowincji, zwłaszcza po 1934r. gdy narracja pierwszowojenna została wprzęgnięta w mechanizm nazistowskiej propagandy. Po 1945r. pomniki te, jako element niechcianego niemieckiego dziedzictwa były niszczone lub uległy zapomnieniu i zaniedbaniu. Zmiana w ich postrzeganiu nastąpiła po 1989r., gdy ponownie stały się pożądanym elementem lokalnego krajobrazu, świadectwem przeszłości oraz elementem lokalnej historii.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Jak młody może być zabytek? Przesłanki normatywne do stwierdzania „dawności” zabytków nieruchomych

Celem artykułu jest odpowiedź na problem określenia charakteru prawnego wymogu czasowego dla potencjalnych Zabytków Historycznych. Większość artykułów, które odnosiły się do tego zagadnienia, postulowała określenie stylowej / technicznej aktualności obiektu opartej na "dowodzeniu historii", podczas gdy inne sugerowały brak podstaw do oddzielenia horyzontu czasowego od potencjalnego zabytku. Wychodząc poza te zagadnienia, niniejszy artykuł przedstawia analizę prawnej definicji Zabytków w połączeniu z definicją współczesnych dóbr kultury podaną w Ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Analiza porównawcza tych definicji prawnych prowadzi do założenia, że ustawodawca podał alternatywną, bardziej jednoznaczną podstawę do oceny, czy przedmiot jest wystarczająco stary, aby można go było umieścić w rejestrze zabytków.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Metody inwentaryzacji obiektów znajdujących się w stanie ruiny

Inwentaryzacja jest podstawową formą przedstawienia i ochrony obiektu zabytkowej ruiny. Pozwala również monitorować stan zachowania oraz postęp degradacji obiektu. Obiekty w ruinie są bardzo specyficzne, ponieważ z reguły nie posiadają elementów typowych dla istniejącego obiektu budowlanego. Oznacza to, że w przypadku ruin, metody wykonywania inwentaryzacji w taki sam sposób, jak w przypadku obiektów tradycyjnych, będą niewystarczające. Elementy obiektów w ruinie często mają skomplikowaną i zróżnicowaną geometrię, utrudniony oraz nie do końca bezpieczny dostęp do wszystkich elementów. W publikacji przedstawiono metody, które mogą być pomocne przy inwentaryzacji tego typu obiektów. W każdej metodzie opisano konieczną aparaturę i przyrządy, sposób wykonywania pomiarów, dokładność, zalety i ograniczenia. W pracy przedstawiono również przykłady zastosowania dla wybranych metod.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Zagadnienie ochrony miejsc pamięci w teorii i w praktyce

Po analizie aktów prawa różnych państw i umów międzynarodowych autor dochodzi do wniosku, że aktualny stan regulacji ochrony prawnej miejsc pamięci jak i praktyki nie jest zadawalający. Na poziomie krajowym poza nielicznymi wyjątkami ochronę miejsc trzeba „wyinterpretowywać” z przepisów ogólnych ochrony zabytków. Podstawowy natomiast dokument powszechnego prawa międzynarodowego, Konwencja z 1972 roku, daje wprawdzie podstawę do wpisu takich miejsc na Listę Światowego Dziedzictwa, ale w praktyce jej stosowania Komitet Dziedzictwa ograniczył możliwość ich dokonywania. W przypadku miejsc zagłady ograniczenie to poprzez wprowadzenie kryterium „symbolicznej reprezentacji” takich miejsc nosi cechy działania bez podstawy prawnej i narusza art. 1 konwencji. W konsekwencji, dalszym skutkiem tej decyzji jest wyhamowanie procesu rozwoju ochrony prawnej miejsc pamięci.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Problematyka konserwatorska i założenia ochrony obiektów dawnego KL Auschitz-Birkenau

Artykuł przedstawia skalę i wyzwania związane z ochroną i zachowaniem byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Kolejność działań podjętych w celu zachowania miejsca, od momentu założenia muzeum w 1947 r., poprzez utworzenie profesjonalnych laboratoriów konserwatorskich w 2003 r., aż do pierwszych prac prowadzonych w ramach długoterminowego programu ochrony (Plan Ochrony) w latach 2012-2016 został w niniejszej pracy opisany w syntetyczny i przekrojowy sposób. Autorzy wskazują główne kierunki i zasady, które były stosowane przez kolejne pokolenia odpowiedzialne za zachowanie byłego obozu. Określają również aktualne wytyczne konserwatorskie sporządzone na podstawie prac wykonanych w latach 1947-2002, które zostały później doprecyzowane przez zespół certyfikowanych konserwatorów zatrudnionych w muzeum. Auschwitz jest przykładem, który pokazuje, że dzięki odpowiednio wcześnie podjętym działaniom, konsekwentnie realizowanymi, autentyczność miejsca może zostać zachowana. Działania te umożliwiły opracowanie mechanizmów pozwalających na długoterminowe planowanie zabiegów konserwatorskich.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Tablica pamięci senatorów II RP

Historia Tablicy pamięci 150 Senatorów-Ofiar II Wojny Światowej. Tablica pamięci została odsłonięta w Senacie w roku 1999. Niektórzy z Senatorów nie mają grobów, zatem Tablica pamięci stanowi jedyne miejsce, w którym ich imiona i nazwiska zostały utrwalone. Osoby pracujące w Kancelarii Senatu po roku 1989 próbowały odszukać informacje dotyczące polskich Senatorów i ich życia w czasach wojny. Mamy w posiadaniu ciekawe dokumenty biograficzne. Są to materiały o dużej wartości ze względu na brak informacji dotyczących polskiego Senatu (1922-1939) w Archiwach Senatu. Dzięki życzliwości rodzin senatorów dysponujemy wartościową dokumantacją uzupełnioną fotografiami. 'Wirtualna Tablica pamięci' została zamieszczona na oficjalnej stronie Senatu w roku 2009 i jest uzupełniniem 'prawdziwej'. Dokumenty będące w naszym posiadaniu są pomocne dla opracowań naukowych i publikacji dotyczących historii Senatu. Kancelaria Senatu organizuje również wystawę poświęconą polskiemu parlamentyzmowi.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Zabezpieczenie i ekspozycja murów zamku w Człuchowie - doświadczenia i nowe problemy

Zamek krzyżacki w Człuchowie (Schlochau, 1325-1365) był typowym zamkowym grodem klasztornym. Składał się z kwadratowego dziedzińca z krużgankiem, czterema skrzydłami i wolno stojącą wieżą. Zamek otoczał wąski zewnętrzny dziedziniec oraz fosa. Zewnętrzne mury osłaniały zamek od wschodu, zachodu i północy. W latach 1786-1811 zamek został zrównany z ziemią, z wyjątkiem wieży, murów piwnic, murów skarpy i pozostałości murów obronnych oddziału wschodniego. Pozostałości zamku zostały zakopane, a neogotycki kościół zbudowany w 1820 roku na ścianach północnego skrzydła. W latach 2007-2015 przeprowadzona została renowacja zaniedbanych i archeologicznie nieodkrytych pozostałości, a ruiny zamku zostały użyte w ramach prac adaptacyjnych lokalnego muzeum. W artykule przedstawiono krótki opis problemów związanych z konserwacją i ochroną odsłoniętych murów.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Ochrona zabytkowych ruin - założenia do teorii i praktyki

Ochrona ruin jest trudnym zadaniem konserwatorskim. Wynika to przede wszystkim z trwających procesów destrukcji, na które jest narażony niekompletny obiekt. Jednocześnie charakterystyka ruin sprawia, że większość interesariuszy wspiera odbudowę zabytkowych ruin do formy obiektów kubaturowych. Dlatego problem ochrony ruin powinien być ponownie opracowany od strony teoretycznej i praktycznej. Z teoretycznego punktu widzenia ważne jest odróżnienie „ruiny historycznej” i „ruiny współczesnej”. Z praktycznego punktu widzenia kluczowe jest zorganizowanie programów ochrony, które zrównoważą negatywne cechy ruin – oprócz powstrzymania procesów technicznego zniszczenia, umożliwią również ich współczesne zagospodarowanie i użytkowanie.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Miejsce pamięci - pamięć miejsca, definiowanie i zasady ochrony w dokumentach planistycznych Łodzi

Niektóre miejsca w sposób szczególny przechowują naszą zbiorową pamięć, są materialnym nośnikiem naszej historii i tożsamości. Jedną z możliwości ochrony, ale także wyeksponowania takich miejsc są ustalenia dokumentów planistycznych. Ujawniane są w nich nie tylko miejsca pamięci o randze narodowej, ale także inne. Kategoryzacja miejsc pamięci jest również istotna z punktu widzenia zakresu ich ochrony. W Łodzi, w aktualnie opracowywanym dokumencie studium wyróżniono w tym zakresie: 1) miejsca walk i martyrologii, 2) groby i mogiły wojenne, 3) pomniki i obeliski, 4) cmentarze (w tym cmentarze zapomniane), 5) wyburzone synagogi, 6) tablice pamiątkowe. Miejsca pamięci są tematem trudnym, wielowątkowym, dotykającym często zagadnień delikatnych, takich jak ludzkie uczucia, pamięć, są to również miejsca z którymi wiążą bolesne i smutne wspomnienia. Tym bardziej wskazać trzeba na potrzebę ogromnej pieczołowitości i staranności na każdym etapie ich rozpoznania, definiowania czy formułowania zasad ochrony lub dopuszczenia ewentualnego przekształcenia. Przekazanie pamięci miejsca poprzez zachowanie miejsc pamięci jest to ogromna zbiorowa odpowiedzialność i zarazem wyzwanie.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Zabytki modernizmu jako zdefiniowany zasób dziedzictwa architektonicznego w kontekście ochrony konserwatorskiej obiektów powojennych

Współczesny ruch w architekturze XX wieku prezentuje zróżnicowany pod względem trendów i tendencji, a także spójny pod względem cech i kryteriów oceny obraz. Założenie to ma na celu: - Rozdzielenie głównych kierunków modernizmu z naciskiem na różnorodność form i układów przestrzennych, - Zademonstrowanie wspólnych cech ideologicznych, artystycznych, stylowych - pozwalających na całościowe traktowanie modernizmu jako ruchu o cechach stylu architektonicznego. Założenia te należy uznać za kluczowe dla perspektyw ochrony powojennej architektury modernistycznej. Wiele przedwojennych budynków wymienionych w rejestrze zabytków oraz opracowań dotyczących międzywojennego modernizmu ułatwia ocenę wartości, określenie charakterystyk i przywrócenie tej architektury. Większość realizacji będących przykładem powojennego modernizmu nie jest chroniona, funkcjonuje w zbiorowej świadomości jako przedmiot zbyt współczesny, by traktować je jako zabytki historyczne. Ich cechy ideologiczne, forma, funkcja i technologia rzadko znajdują miejsce w dotychczasowych klasyfikacjach, tym samym nie podlegając ochronie. Artykuł stanowi próbę podsumowania obiektów oraz cech typowych dla architektury okresu modernizmu i ma na celu udowodnienie, iż modernizm jest ruchem, który należy traktować należycie ze względu na swoją spójność stylistyczną, będącą czasowo ograniczoną do okresu architektury XX wieku.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Miejsca pamięci - definiowanie pojęcia dla ochrony zabytków

Coraz ważniejszym obszarem ochrony dziedzictwa staje się ochrona miejsc pamięci. Miejsca pamięci to miejsca lub obiekty historyczne, których wartość wynika przede wszystkim ze znaczenia komunikatu/symbolu, którego są nośnikiem. W miejscach pamięci komponent niematerialny ma większe znaczenie niż komponent niematerialny – to odróżnią je od innych obiektów historycznych. W miejscach pamięci kluczową cechą jest autentyzm (rozumiany szeroko, zgodnie z ujęciem Dokumentu z Nara), natomiast mniejsze znaczenie ma integralność. Teoria konserwatorska powinna określić zasady i formy postepowania dla miejsc pamięci uwzględniając ich specyfikę na tle innych grup typologicznych zabytków. Ten problem jest przedstawiony w artykule.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Nieoczywista rola ruin poprzemysłowych w krajobrazie kulturowym Polski

Artykuł zajmuje się zagadnieniami związanymi z ochroną dziedzictwa przemysłowego. Autorzy skupili się na problemie zaniedbanych obiektów przemysłowych w stanie ruiny, które można uznać za historyczne. Omawiany temat został rozstrzygnięty w kontekście historycznym i społeczno-kulturowym. Znaczenie percepcji i tożsamości podkreśla się jako kluczowe czynniki skutecznej ochrony dziedzictwa, w tym dawnych terenów przemysłowych. Sporządzono krytyczną analizę wybranych przypadków fabryk znajdujących się w stanie ruiny. Podano różne podejścia do ruin poprzemysłowych. Lokalizacja oraz podejście społeczności lokalnej do przeszłości przemysłowej to najważniejsze aspekty określające przyjęte scenariusze ochrony dziedzictwa. Rola współczesnej popkultur i cyfryzacji została zidentyfikowana w odniesieniu do autentyczności doświadczenia

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii
Postprawda inskrypcji w malarstwie ściennym - dylematy konserwacji

Inskrypcje stanowią istotny element wielu malowideł ściennych. Pełnią funkcje nie tylko dekoracyjne, ale także są dokumentem historycznym budynku. Po wielu latach każde dzieło sztuki może ulec znieszczeniu lub przekształcić się w wyniku przemalowań. W takich przypadkach konieczne są zabiegi konserwacyjne i restauracyjne. Podstawowym pytaniem pozostaje, czy działania konserwatorskie prowadzone na zniszczonych elementach winny być takie same w przypadku wszystkich malowideł, czy też istnieje oddzielny system wyłącznie dla inskrypcji. Przykłady praktyk konserwatorskich pokazują, że nie ma szczegółowych regulacji protekcji 'dokumentów zapisanych na ścinanach'. Zniszczone inskrypcje historyczne często są uzupełniane, a nawet rekonstruowane.

Czasopismo: Ochrona Dziedzictwa Kulturowego
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii