rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Społeczne funkcjonowanie człowieka w złożonej współczesnej rzeczywistości

W artykule poruszono problematykę związaną ze zmianami w społeczeństwach
współczesnych. Zmiany te powodowane są przez rozwój dzisiejszej cywilizacji. Zmiany
i dylematy widoczne są zwłaszcza w relacjach społecznych i funkcjonowaniu społecznym.
Obszary, w których może dojść do największych zmian i zagrożeń, to: preferowane
systemy wartości, życie rodzinne, relacje nauczyciel i uczeń, komunikacja interpersonalna,
dziedziny pracy i kierowania. Dużą rolę może tu odegrać edukacja.

Czasopismo: Journal of Modern Science
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o bezpieczeństwie, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki socjologiczne, pedagogika
Miejsce i wspólnota miejsca w strukturze miasta?

Kapitalizm radykalnie odmienił postawy ludzi. Fundamentalna przemiana w sferze wartości i postaw człowieka, nowa postawa względem natury powodują dzisiaj zmianę w człowieku. Człowiek ustawicznie przebywa w świecie „miejsc”. Pielęgnacja duszy, troska o duszę stają się najpilniejsze. Nieustanny rozwój człowieka jest syntezą mieć czy być. W artykule skoncentrowano się na potrzebie poprawy jakości wielu miejsc, relacji zachodzących pomiędzy człowiekiem a środowiskiem miejskim przez zwiększenie i poprawę walorów użytkowych, kulturowych, emocjonalnych, estetycznych miejsc, tworzenie miejsc adaptacyjnych, bezpiecznych, znanych i uznawanych za swoje – w celu tworzenia warunków identyfikacji człowieka z miejscem, poczucia odpowiedzialności człowieka za otoczenie, kreacji w miejscach różnorodności form życia społecznego, aktywności społecznych, dzięki którym możliwe są spotkania ludzi, formowanie opinii, zawieranie znajomości, realizowanie zadań. Istotnym zadaniem w miejscach jest tworzenie „ducha miejsc” jako wyznaczników wrażeń urbanistyczno-architektonicznych przez wprowadzenie symboli i znaków, które są zrozumiałe dla zamieszkujących dane miejsce ludzi. Odradzanie się i odkrywanie wartości miejsc – zarówno kulturowych, jak i przestrzennych, społecznych – to pozytywne reakcje na globalizację i unifikację przestrzeni.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
O roli i znaczeniu przypadku

Artykuł przybliża poszukiwania oparte na tematyce sceny tenisowej przedstawionej za pomocą tekstu, filmu i technologii, równocześnie nakreślając rzeczywistość przybliżoną za pomocą różnych mediów. Kontekst badań odnosi się do przykładów zaczerpniętych z dzieł sztuki z lat 60. i 70. XX wieku, to jest z filmu Blow-Up w reżyserii Michelangelo Antonioniego (1966), opartym na poetyckim dziele Julio Cortázara Las babas del diablo (1959) i meczu tenisowym, jak go przedstawia Robert Rauschenberg w dziele Open Score (1966). Te dzieła sztuki łączy wyjątkowy świat. Interesująca jest dla mnie relacja medium–działanie–mechanizm rozgrywanej akcji, szczególnie w odniesieniu do technologii i nowych możliwości. Celem tych badań i analizy – wynikających z początkowej, pierwotnie empirycznej obserwacji – jest utrwalenie i opisanie tożsamości (charakteru) tego, co jest obserwowane (przedmiotu), oraz obserwatora, jak również interakcja między tym, co obserwowane, a obserwatorem. Jak pokazać, że „grać granie” to część gry? Przyczynkiem do poszukiwania była własna praca artystyczna związana z przemysłowym przedmiotem, jakim jest balon, który został przeniesiony w obszar działania twórczego. Pierwsza część pracy teoretycznej dotyczy zagadnienia roli i znaczenia przypadku, druga balonu w sztuce.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Odnalezione w krajobrazie – początek

Mogłam być sobą – ale bez zdziwienia, a to by oznaczało, że kimś całkiem innym. (Wisława Szymborska, W zatrzęsieniu / fragment) Artykuł oraz zadanie badawcze „Odnalezione w krajobrazie – niepozorne / upragnione – przestrzenie wyobrażone”, w ramach którego ten artykuł jest pisany, zostały zapoczątkowane inspiracją wierszem Wisławy Szymborskiej „W zatrzęsieniu”, w którym podkreślona została wartość postawy odrzucającej schematy, poszukującej, nastawionej na afirmację i pozytywne zaskoczenie. Takie podejście do otaczającego świata pozwala na odkrywanie nowych wartości, obrazów, miejsc, co stanowić może zaczątek procesu twórczego. Artykuł stanowi wstęp do powyższego zadania badawczego: wyjaśnia tytuł, założenia i wprowadza pierwsze formy – przestrzenie wyobrażone odnalezione w krajobrazie.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Przestrzenie interakcji

Wykorzystanie elementów interaktywnych stworzonych dzięki możliwościom, jakie dają nowe technologie, silnie oddziałuje na najbliższe otoczenie człowieka. W niniejszym artykule pojawiają się rozważania dotyczące interaktywnych funkcji wykorzystywanych w architekturze oraz sztuce użytkowej. Działania interaktywne często kojarzone są jedynie z elektroniką, podczas gdy może ona przejawiać się zarówno w relacjach międzyludzkich, jak i na linii człowiek – przestrzeń – obiekt. Według kulturoznawców interaktywność to wzajemne oddziaływanie na siebie dwóch stron, podczas którego powinno dochodzić do powstania nowych znaczeń. Tego typu działania przekształcają pasywną postawę ich odbiorcy, aktywując go i czyniąc aktywnym uczestnikiem. Tego typu zjawiska medioznawcy określają jako kulturę konwergencji. Pierwszy rozdział artykułu dotyczy interaktywności, która ściśle wiąże się z komunikacją. Pojęcie to oznacza wzajemne oddziaływanie na siebie co najmniej dwóch komunikujących się jednostek. Tego typu wymiana może następować za pomocą różnych mediów technologicznych lub manualnych działań w relacji człowiek – otoczenie. Przedstawiony został tutaj chronologiczny zapis ewolucji dotyczącej interaktywnych rozwiązań powiązanych ze sztuką użytkową. Kolejny rozdział odnosi się do architektury wyposażonej w zdolności obliczeniowe, zaawansowaną technologię elektroniczną, mechaniczną i materiałową, dzięki czemu może ona wchodzić w interakcję z człowiekiem i jego bezpośrednim otoczeniem. Jako pionierskie przykłady tego typu rozwiązań zaprezentowane zostały obiekty tworzone w nurcie stylu hi-tech. Opisane zostały obiekty autorstwa Richarda Buckminstera Fullera, Cedrica Price’a, Charlesa Eastmana, Renzo Piano, Richarda Rogersa, Normana Fostera, Davida Fishera oraz Zahy Hadid. Zaprezentowane przykłady świadczą o tym, że architektura wyposażona w interaktywne elementy powinna służyć człowiekowi i ułatwiać mu życie oraz egzystować w zgodzie ze środowiskiem.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Przestrzeń „bycia pomiędzy”

Artykuł porusza temat przestrzeni jako miejsca, obrazu i inspiracji zmiany psychologicznej. Jest to kwestia istotna dla artystów obserwujących twórczo oraz projektujących przestrzeń, aby mogli tworzyć nie tylko miejsce w świecie wewnętrznym, lecz także i wewnętrznym. Sztuka projektowania i obserwowania przestrzeni może stać się rytuałem przejścia (inicjacji). Obrzędem, w którym główną rolę odgrywa przestrzeń liminalna – miejsce przemiany, czekania, przebywania na progu, w przejściu między dotychczasowym życiem a jakąś jego nową nieznaną formą, „bycie pomiędzy” (betwixt and between). Tutaj uwidacznia się rdzeń samego siebie, własnego ja – mój dom we mnie. Fotografia może stać się obrazem i asystentką rytuału przejścia, analogicznie do procesu psychoterapii. Artykuł prezentuje autorskie fotografie przestrzeni liminalnej, które obrazując próg, „bycie pomiędzy”, „zarówno to, jak i to”, inspirują do opisanego „wielopunktowego”, a raczej „przestrzennego” spostrzegania świata i siebie.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Mur jako granica symboliczna. Funkcje przekształceń semantycznych we wspomnieniach o getcie warszawskim – próba refleksji

Artykuł jest znacznie przeredagowaną częścią pracy magisterskiej obronionej w Katedrze Studiów Interkulturowych Europy Środkowo-Wschodniej w Uniwersytecie Warszawskim. Kwerendy do pracy były prowadzone w latach 2014–2015 na potrzeby projektu Archiwum Kobiet:piszące realizowanego przy Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Reinventing - efekt kompromisu w projektowaniu

Re-in-venting, rozumiany jako powtórne przemyślenie podejmowane w stosunku do nowych realizacji architektonicznych, prowokowany jest zjawiskiem, które określam jako błędy będące konsekwencją kompromisu. Błędy te wynikają z następujących przyczyn: przemijania, utraty uniwersalnych wartości oraz częstego pozostawania projektantów w niezgodzie z własnymi przekonaniami. Błąd przemijania polega na ignorowaniu przez projektantów zjawiska przemijania. Przejawia się on w niedostatecznym uwzględnianiu przez projektantów znaczenia zmienności funkcji oraz wpływu tempa zmian cywilizacyjnych na uwarunkowania przestrzenne. Powyżej wskazane skłonności prowadzą do rozdźwięku pomiędzy architekturą a jej czasem. Błąd drugi to kompromis, jakiemu podlega uniwersalny system wartości. Błąd ten prowokowany jest przez ponowoczesny indywidualizm. W dobie ponowoczesności przemijanie i odchodzenie są nie do wyjaśnienia i jakże trudne do przyjęcia. Brak stabilnych wartości powoduje też poważne przeszkody etyczne przenikające do projektowania w przestrzeni. Trudno jest nam odróżnić to, co jest dobre, od tego, co przynosi zło. Powstają normy prawne, które z góry zakładają domniemanie nieuczciwości. Ustawa o zamówieniach publicznych to forma przedziwnego kompromisu zawartego pomiędzy człowiekiem (projektantem, inwestorem, wykonawcą), istotą projektowania w przestrzeni i samym prawem. W ramach tego kompromisu projektantowi odebrano prawo do wolnego formowania twórczych zespołów wykonawczych, swobodnego doboru materiałów oraz sprzętów. Wskutek tych założeń architektura podlega procesowi dehumanizacji. Trzecią płaszczyzną omawianego kompromisu jest dość powszechny paradoks niezgody z własnymi przekonaniami, w jakim często trwają projektanci. W dużej mierze sami odstępujemy od tworzonych przez siebie idei. Myślę tu o nowych prądach, ideach architektonicznych, które (jako projektanci) widzimy, podziwiamy, współtworzymy, ale z różnych przyczyn odstępujemy od ich realizacji.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Sztuka tworząca sztukę

W pierwszej części artykułu przedstawię definicję oraz początki sztuki generatywnej (generative art) na przykładzie AARONa Harolda Cohena i Malującego Błazna Simona Coltona. W drugiej części opiszę współczesne dążenia w sztuce generatywnej na przykładzie maszyny imitującej Rembrandta oraz sieci przeciwstawnej Elgamalla.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Wielowymiarowość przestrzeni publicznych

Interpretując krajobraz, staramy się odczuć miejsca, uświadomić sobie zastaną przestrzeń, poczuć jej otwartość i nieskończoność. Każde nowe ujęcie perspektywiczne otwiera nowe spojrzenie. W określeniu sytuacji przestrzennej ważną funkcję pełnią zmysły. W miarę poznawania danej przestrzeni pejzaż staje się bardziej „oswojony”. Każde zatrzymanie wzroku, zaistniała pauza dają czas, aby stworzyć własne wyobrażenie miejsca. Obszar dobrze znany staje się miejscem. Przestrzenie publiczne wyznaczają miejsca społecznych kontaktów. Dają sposobność do aktywnego doświadczenia przestrzeni oraz spotkania z drugim człowiekiem. W samym sposobie naszego uczestnictwa w życiu społecznym kryje się etyka. Wzajemne poszanowanie i zrozumienie wynikają z umiejętności „czytania wartości”. Myślenie etyczne uwrażliwione jest na sprawy drugiego człowieka, jest myśleniem człowieka o człowieku. Przestrzenie publiczne wpisane w strukturę miasta angażują widza, by uświadomić mu jego własną rolę w doznawaniu otaczającej rzeczywistości. Celem artykułu jest ukazanie wielowymiarowości przestrzeni, która niesie szereg doznań i doświadczeń. Przestrzeń, która jest wygodna i wygląda zachęcająco, zmienia wymowę architektury miasta. Otchłań morska wzbudza uczucie niepokoju i wyobcowania. Przestrzeń powietrzna jest bezmiarem wysokości i nieosiągalną powłoką. Miejsca poparte uczuciami patriotycznymi są elementem identyfikacji z daną przestrzenią. Przestrzenie publiczne stanowią właściwą oprawę dla monotonnej tkanki miasta.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
Wizualno-dźwiękowa ocena akustycznie alternatywnych przestrzeni miejskich wyznaczona za pomocą współczynnika spokoju

Zachowanie równowagi pomiędzy tym, co widzimy, i tym, co słyszymy jest konieczne w każdej z przestrzeni w jakiej funkcjonuje człowiek. Wskaźniki pozwalające na ocenę krajobrazów wizualnego i akustycznego mają swoje ograniczenia. Nie uwzględniają odbioru przestrzeni nocą i nie uwzględniają struktury dźwięku niezależnie od pory dnia. W artykule rozpoczęto dyskusję na temat tego jak powinien ewaluować wskaźnik spokoju, aby możliwe było jego wykorzystanie do oceny alternatywnych przestrzeni miejskich.

Czasopismo: inAW Journal – Multidisciplinary Academic Magazine
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o sztuce
W stronę domu. Metamorfozy Apulejusza z Madaury w perspektywie ekologii teatru Włodzimierza Staniewskiego

Artykuł powstał w oparciu o referat pt. Zmienny ośli świat. O ekoteatralnej podróży i boskiej przyrodzie w „Metamorfozach” Apulejusza z Madaury, wygłoszony 10 czerwca 2016 roku podczas Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Przestrzeń w perspektywie geo- i ekopoetyki. Interpretacje” na Uniwersytecie w Białymstoku. Wybór tematu stanowi efekt doświadczeń naukowych autora w Pracowni Ekologii Teatru na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego.

Czasopismo: Białostockie Studia Literaturoznawcze
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: literaturoznawstwo
Zastosowanie współczynnika wzbogacenia (EF) do interpretacji wyników badań biomonitoringowych

Zbadano relacje między stężeniami mikro- i makropierwiastków zakumulowanych w porostach (Hypogymnia physodes), mchach (Pleurozium schreberi) i w glebie (próchnicy nadkładowej). Próbki pobrano w 5 miejscach na obszarze Borów Stobrawskich, położonych na północny wschód od miasta Opola (południowa Polska). Pierwiastki oznaczano metodą instrumentalnej neutronowej analizy aktywacyjnej (37 pierwiastków) oraz absorpcyjnej spektrometrii atomowej (6 pierwiastków). W próbkach metodą spektrometrii gamma zbadano także aktywność 137Cs. Wskazano na prawdopodobne, liniowe zależności między stężeniami: Mg, Al, Ti, V, Cr, Fe, Co, As, Se, Sr, Mo, Sb, I, Ba, La, Ce, Sm, Tb, Tm, Yb, Ta, Th i U a stężeniem skandu w porostach, mchach i w glebie. Do interpretacji wyników wykorzystano współczynnik wzbogacenia (EF).

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Opracowanie regresyjnych metod obliczania zasadniczych parametrów alternatywnych toksycznych efektów ksenobiotyków

Na podstawie wykorzystania aparatu matematycznego modelu molekularnego dynamiki alternatywnych efektów ksenobiotyków zaproponowano szereg metod regresyjnych do analizy danych doświadczalnych. Dla grup zwierząt doświadczalnych Cypris pubem, Brachidanio rerio i Psevdorazbora parwa dla obecnych w wodzie różnych, stałych w czasie stężeń jonów miedzi, niklu i amonu określone zostały: graniczny (T<sub>g</sub>) i charakterystyczny (τ) czas efektu, stężenia graniczne (minimalne toksyczne) toksykantów (C<sub>g</sub>), wewnętrzne aktywności tworzących się kompleksów „ksenobiotyk - makromolekuły organizmu" (α) i pozorne stałe szybkości równowagi procesu ich rozpadu (K<sub>app</sub>). Zaproponowano szereg metod wykrywania wpływu efektów podostrych na całokształt dynamiki toksycznego działania ksenobiotyków przy ich małych stężeniach w środowisku wodnym.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Treści z zakresu chemii w nowym programie przedmiotowym przyrody w szkole podstawowej - jakie są i jak mogą być realizowane aktywizująco?

Porównano treści programowe z zakresu chemii zawarte w obowiązujących aktualnie (tzw. „starych") i przygotowywanych do wprowadzenia (sukcesywnie począwszy od klasy IV do VI), poczynając od roku szkolnego 2012/2013 (tzw. „nowych"), podstawach programowych dla przedmiotu przyroda w szkole podstawowej. Wykazano, że ilość treści programowych z zakresu chemii w „nowej" podstawie programowej jest bardzo wyraźnie zwiększona i, co bardzo ważne, przewiduje się, iż zajęcia mają być prowadzone tak, by rozwijać samodzielność uczniów na zasadzie „pomyśl sam, zrób sam", czyli tak, by ukształtować zdecydowanie proekologiczne postawy u młodzieży kończącej szkołę podstawową. Wymagać to będzie odpowiednich pomocy naukowych, a szczególnie podręczników. W związku z tym dokonano autorskiej analizy obecnie dostępnych podręczników przyrody. Przeprowadzono także przegląd aktywizujących metod nauczania, jakie mogą być wykorzystane do prowadzenia zajęć „chemicznych" w ramach przyrody. Przedstawiono autorskie konspekty przykładowych zajęć z zastosowaniem wybranych metod aktywizujących.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Ocena zmian właściwości fizycznych folii polietylenowych po degradacji biologicznej

Powszechność stosowania materiałów opakowaniowych z tworzyw sztucznych przyczyniła się do powstania problemu ekologicznego. Zmniejszenie ilości odpadów z tych tworzyw jest możliwe poprzez stosowanie modyfikowanych materiałów polimerowych podatnych na proces biodegradacji. Celem prezentowanej pracy była ocena wpływu mikroflory środowiska gleby kompostowej na zmiany strukturalne materiałów polietylenowych modyfikowanych związkami mineralnymi, mianowicie kalcytem i dolomitem. Analiza SEM nie wykazała zmian strukturalnych folii, natomiast metodą DSC stwierdzono, że zwiększenie ilości substancji mineralnych w folii polietylenowej wpłynęło korzystnie na proces rozkładu tego materiału. Ponadto zaobserwowano, że degradacja folii opakowaniowych w warunkach kontrolowanych, z udziałem mikroflory termofilnej, która wykazała większą adhezję do powierzchni folii, może przebiegać efektywnie.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Ocena in situ radioaktywności materiałów budowlanych w turystycznym centrum spacerowym Wrocławia

Za pomocą przenośnego gainma-spektrometru RS-320 wykonano pomiary mocy dawki promieniowania gamma DK,ii,Tn [nGy/h], generowanej przez naturalne materiały kamienne oraz zawartości uranu, toru i potasu. W pierwszym etapie badań zmierzono zmienność mocy dawki w zależności od grubości warstwy płytek granitowych. Stwierdzono, że w miarę wzrostu miąższości warstwy do wartości 8,4 cm następuje stopniowy wzrost mocy dawki do wartości 84 nGy/h. Powyżej miąższości 8,4 cm dalszy wzrost miąższości warstwy nie powoduje widocznego wzrostu mocy dawki promieniowania gamma, a niewielkie kilkuprocentowe wahania związane są z naturalną zmiennością składu płytek. W drugim etapie badań przeprowadzono pomiary mocy dawki promieniowania gamma DK. u, Th [nGy/h], generowanej przez naturalne materiały kamienne, zastosowane do budowy promenady na ulicy Świdnickiej we Wrocławiu. Pomiary wykonano w trzech profilach wysokościowych. Pierwsza seria pomiarów, wykonana bezpośrednio na płytach kamiennych, wykazywała znaczne zróżnicowanie mocy dawki promieniowania gamma, wahające się w przedziale od 107,4 nGy/h dla bazaltów do 173,0 nGy/h dla czerwonych granitów. Pomiary wykonane na wysokości 0,5 i 1,0 m wskazują na stopniowe uśrednianie wyników, wynikające z nakładania się efektów przylegających do siebie pasów wykonanych z różnych materiałów kamiennych. Gamma-spektrometryczne pomiary in situ umożliwiają bardziej wszechstronną analizę zagrożeń radiacyjnych niż klasyczne pomiary laboratoryjne materiałów budowlanych. Jest to możliwe dzięki pomiarowi końcowego efektu radiacyjnego wynikającego z różnych rozmiarów i geometrii badanych budowli.

Czasopismo: Chemistry-Didactics-Ecology-Metrology
Dziedziny: nauki ścisłe i przyrodnicze
Dyscypliny: nauki chemiczne
Geometria przejazdu kolejowo-drogowego kategorii D

Przejazdy kolejowe stanowią specyficzny element infrastruktury kolejowej. Obciążenie
ruchu jednopoziomowych skrzyżowań linii kolejowych z drogami kołowymi
zwiększa prawdopodobieństwo powstania wypadku. Bezpieczeństwo na przejazdach
kolejowo-drogowych zależy od stanu jego geometrii, od zachowań uczestników
ruchu drogowego, prawidłowego wykonywania zadań przez zarządców infrastruktury
kolejowej oraz drogowej. W pracy omówiono zagadnienia dotyczące
pomiarów geometrii przejazdów kolejowo-drogowych kategorii D z uwzględnieniem
pomiarów autorskich. W pomiarach użyto przykładnicy magnetyczno-pomiarowej
(ang. magnetic-measuring square – MMS) z:
– tarczą pomiarową,
– nasadką dalmierczą wyposażoną w dalmierz laserowy,
– minipryzmatem GMP111,
-  metrem zwijanym,
oraz tachymetrem TC407 Leica nr 697413.
Pomiary geometrii zostały wsparte pracami diagnostycznymi dotyczącymi przejazdów.
Regulacje prawne wynikające z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury
i Rozwoju z dnia 20 października 2015 r. w sprawie warunków technicznych, jakim
powinny odpowiadać skrzyżowania linii kolejowych oraz bocznic kolejowych
z drogami i ich usytuowanie, wprowadzają obligatoryjność sporządzania dokumentacji
techniczno-eksploatacyjnej przejazdu kolejowo-drogowego lub przejścia
zwaną metryką przejazdu kolejowo-drogowego/przejścia. Metryka ta wymaga
uzyskania wpisów danych będących wynikami prac geodezyjnych i prac diagnostycznych.
Tematyka przejazdów kolejowo-drogowych została negatywnie oceniona
w Raporcie Najwyższej Izby Kontroli (NIK) dotyczącym bezpieczeństwa
ruchu na przejściach i przejazdach kolejowo-drogowych (KIN.410.003.00.2016/
Nr ewid. 200/2016/P/16/029/KIN). Najpoważniejsze nieprawidłowości dotyczą metryk
przejazdowych. W celu prawidłowego wykonania pomiarów geometrycznych
przejazdów, wymagane jest posiadanie dodatkowych specjalistycznych przyrządów
pomiarowych. W pracy przedstawiono autorskie spostrzeżenia i wnioski. Artykuł
został wykonany w ramach badań statutowych AGH nr 11.11.150.005.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka