rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Plankton wybranych oczek wodnych Puszczy Białowieskiej

Puszcza Białowieska stanowi miejsce bytowania wielu rzadkich gatunków roślin, zwierząt i grzybów. O jej unikalności świadczy zachowanie ciągłości procesów przyrodniczych na przestrzeni wieków. Urozmaiceniem krajobrazu Puszczy są oczka wodne, które wzbogacają bioróżnorodność terenów i są siedliskiem życia licznych organizmów, zależnych od środowiska wodnego. Bywają ostoją gatunków chronionych roślin i zwierząt. Przeprowadzone badania miały na celu określenie składu gatunkowego i ilościowego organizmów planktonowych oczek wodnych zlokalizowanych w Puszczy. Zróżnicowanie gatunkowe planktonu dowiodło niewielkiego zanieczyszczenia substancjami organicznymi: dominacja producentów nad innymi organizmami, świadczy o wysokim stopniu zmineralizowania. Oczka wodne powinny podlegać stałemu monitoringowi; wzbogacają bioróżnorodność krajobrazu Puszczy Białowieskiej, są miejscem bytowania wielu gatunków organizmów charakterystycznych dla bagien i małych źródeł wody.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ilości niektórych pierwiastków wnoszone do gleby z opadami atmosferycznymi w rejonie Wrocławia w latach 2002-2010

W pracy przedstawione są wyniki 9-letnich badań składu chemicznego opadów atmosferycznych. Celem badań był o uzyskanie danych o ilości pierwiastków ważniejszych dla żyzności gleby, wnoszonych do niej z opadami atmosferycznymi. Dane te powinny być uwzględniane w innych badaniach, a także w praktyce rolniczej. Badania prowadzono na wschodnich obrzeżach Wrocławia narażonych na zanieczyszczenia powietrza z różnych źródeł . Zbierano i badano opad całkowity (mokry łącznie z suchym). Analizy prób wykonano metodami aktualnie zalecanymi (referencyjnymi). Średnie stężenia składników w opadach obliczano jako średnie ważone, gdzie wagą była wysokość opadów. Roczne ilości składników wnoszonych na powierzchnię gleby obliczano jako iloczyn rocznej sumy opadów i średniego rocznego stężenia danego pierwiastka. Uzyskane wyniki wykazały wysokie zawartości niektórych składników, a zwłaszcza azotu, siarczanów i chlorków w opadach atmosferycznych, a tym samym duże ich ilości wnoszone do gleby. Są to ilości wpływaj ą ce na właściwości chemiczne gleb, a tak ż e na ich żyzność . Średnie roczne ilości siarczanów (43 kg Nźha-1), azotu (36 kg Nźha-1) i chlorków (27 kg Nźha-1), s ą znacznie większe ni ż w innych regionach Polski, mniej narażonych na zanieczyszczenia powietrza. Ilości azotu wnoszone do gleby z opadami są na tyle wysokie, ż e powinny by ć uwzględniane w bilansie nawozowym gospodarstw rolnych, a szczególnie gospodarstw ekologicznych. W badanych opadach występuje przewaga ilości jonów kwasogennych (SO42-, Cl-, NO3-) nad ilością jonów zasadowych (Ca2+, Na+, K+, Mg2+), co może pogarsza ć odczyn gleb. Okres badań charakteryzował się bardzo dużym zróżnicowaniem, zarówno miesięcznych jak i rocznych sum opadów atmosferycznych. Zróżnicowane były równie ż stężenia badanych składników w opadach atmosferycznych. Obliczenia statystyczne wyników badań nie wykazały jednak żadnej zależności stężeń składników w opadach od ich wielkości.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ insektycydu nomolt 150sc stosowanego przeciwko muchówkom w skrzynkach ekologicznych na cechy dżdżownic eisenia fetida (sav.)

Wermikompostowano kuchenne odpady organiczne w skrzynkach ekologicznych z wykorzystaniem dżdżownic Eisenia fetida . Celem pracy była ocena wpływu insektycydu Nomolt 150SC, ograniczającego występowanie konkurencyjnych dla dżdżownic i uciążliwych dla prowadzącego skrzynkę , muchówek Sciaridae, w dawce wskazanej przez producenta jako "bezpieczna" środowiskowo, na populację dżdżownic. Wykazano, że preparat acylomocznikowy redukował liczebność larw muchówek, ale nie był obojętny dla rozmnażania się dżdżownic - istotnie obniżał zarówno liczebność jak i biomasę składanych przez nie kokonów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Specjacja niklu w ornych glebach płowych opadowo-glejowych Wysoczyzny Siedleckiej

Wermikompostowano kuchenne odpady organiczne w skrzynkach ekologicznych z wykorzystaniem dżdżownic Eisenia fetida . Celem pracy była ocena wpływu insektycydu Nomolt 150SC, ograniczającego występowanie konkurencyjnych dla dżdżownic i uciążliwych dla prowadzącego skrzynkę , muchówek Sciaridae, w dawce wskazanej przez producenta jako "bezpieczna" środowiskowo, na populację dżdżownic. Wykazano, ż e preparat acylomocznikowy redukował liczebność larw muchówek, ale nie był obojętny dla rozmnażania si ę dżdżownic - istotnie obniżał zarówno liczebność jak i biomasę składanych przez nie kokonów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zagrożenie pogorszenia jakości wód powierzchniowych i podziemnych spowodowane niezrekultywowanym składowiskiem odpadów w Tłokini Kościelnej k/Kalisza

Składowisko odpadów poprodukcyjnych pochodzących z przemysłu spożywczego zlokalizowane jest w Tłokini Kościelnej k/Kalisza w zlewniach cząstkowych rzek Pokrzywnicy i Swędrni. Istnieje obawa wpływu niezrekultywowanego składowiska odpadów poprodukcyjnych na pogorszenie jakości wód powierzchniowych w rzece Swędrni i Pokrzywnicy oraz retencjonowanych w zbiorniku zaporowym Pokrzywnica (Szałe), a także wpływu na jakość wód podziemnych wysokiej ochrony w głównym zbiorniku wód podziemnych nr 311. Zasolone wody gruntowe pochodzące ze składowiska odpadów niekorzystnie oddziałują ponadto na budowle podziemne (fundamenty, sieci inżynieryjne, budowle hydrotechniczne i wodno-melioracyjne). Składowisko odpadów poprodukcyjnych w Tłokini Kościelnej należy zrekultywować zgodnie z obowiązującymi przepisami i sztuką inżynierską.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka ścieków i osadów z oczyszczalni komunalnej stosującej technologię firmy „Biopax”

Celem badań była ocena redukcji zanieczyszczeń w ściekach komunalnych oraz analiza składu chemicznego osadów ściekowych i odcieków w komunalnej oczyszczalni w Komorach Dąbrownych. Oczyszczanie ścieków oparte jest na technologii firmy BIOPAX. Ocenie poddano odczyn oraz stężenie biogenów w ściekach surowych i oczyszczonych, zawartość materii organicznej oraz azotu i fosforu całkowitego w osadach uwodnionych i ustabilizowanych. Określono także skład odcieków. Stwierdzono, że zastosowana technologia zapewnia skuteczną (na poziomie powyżej 96%) redukcję biogenów w ściekach. Skład chemiczny osadów ściekowych po ich stabilizacji jest typowy dla osadów wytwarzanych w komunalnych oczyszczalniach ścieków, a odcieki włączane do procesu technologicznego nie wpływają negatywnie na proces technologiczny. Ze względu na wysoką redukcję biogenów oczyszczalnie oparte na opisanej technologii wydają się być dobrym rozwiązaniem dla oczyszczania ścieków w małych miejscowościach.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Projekt koncepcyjny systemu zagospodarowania wód opadowych dla osiedla jednorodzinnego w Bielsku-Białej

Jednym z podstawowych narzędzi służących ochronie ilości wód odprowadzanych z terenu zlewni jest uwzględnienie potrzeb wykonywania rozwiązań technicznych pozwalających zwiększyć retencję wód opadowych w miastach. Celem pracy było zaprojektowanie systemów do odwodnienia poprzez budowę systemu tzw. „zielono-niebieskich” rozwiązań. Część badawcza pracy zawiera projekt koncepcji odwodnienia obszaru osiedla jednorodzinnego, znajdującego się w Bielsku-Białej, poprzez zastosowanie dwóch rozwiązań: zbiorników do gospodarczego wykorzystania wód oraz systemów retencyjno-infiltracyjnych (ogród deszczowy, mulda chłonna). Oba systemy zostały ze sobą połączone i stworzyły rozbudowany układ. Dla potrzeb badań zostały obliczone ilości wód opadowych (wg modelu Błaszczyka oraz na podstawie lokalnych danych o opadach), określono warunki gruntowo-wodne, zaprojektowano zbiorniki do gospodarczego wykorzystania wód opadowych (według niemieckich wytycznych – DIN 1989-1:2002-04) oraz zwymiarowano urządzenia retencyjno-infiltracyjne według niemieckiej normy (DWA-A 138). Dokonano również analizy działania zbiorników (o objętościach 3, 4 i 5 m<sup>3</sup>) przy obciążeniu deszczem rzeczywistym (lokalne dane) oraz opadem modelowym Błaszczyka.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Innowacyjne technologie przetwarzania odpadów na nawozy agroekologicznej użyteczności

W artykule scharakteryzowano odpady organiczne i nieorganiczne w aspekcie ich przydatności do wykorzystania rolniczego. Przedstawiono źródła powstawania odpadów i sposoby ich przetwarzania na nawozy. Omówiono poszczególne technologie przetwórcze oraz ich zalety i wady. Wskazano, że bezpośrednie stosowanie wielu rodzajów odpadów do nawożenia gleb jest kłopotliwe ze względu na ich niekorzystne właściwości fizyczno-chemiczne, a także nierównomierną zawartość materii organicznej oraz składników pokarmowych. Stwierdzono, że najbardziej korzystną technologią produkcji nawozów z odpadów jest przetworzenie ich w formie granul lub peletu. W efekcie nawożenia gleb nawozami wytworzonymi z odpadów możliwe jest uzyskanie znaczącej poprawy właściwości fizycznych i chemicznych gleb uprawnych przejawiającej się wzrostem odczynu gleb kwaśnych, wzrostem zawartości substancji organicznej, zwiększeniem zawartości frakcji ilastych w glebie, a także wzrostem przyswajalnych dla roślin form makro i mikroelementów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ zagospodarowania doliny oraz warunków morfologicznych na roślinność w korycie rzecznym

W artykule przedstawiono wyniki badań zależności warunków hydromorfologicznych rzek miejskich na udział grup roślinności w korycie rzecznym. Badanie przeprowadzone na przykładzie rzek w zurbanizowanej i przemysłowej części Górnego Śląska potwierdziło istotne związki pomiędzy zagospodarowaniem i użytkowaniem doliny rzecznej, a typem roślinności w korycie, jak również pozwoliło na określenie zależności poszczególnych czynników na wybrane grupy roślin wodnych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza zmienności parametrów jakościowych wody w rzece Biała Tarnowska

W pracy przedstawiono wyniki hydrochemicznych badań rzeki Biała Tarnowska, prawobrzeżnego dopływu rzeki Dunajec. Zlewnia rzeki o powierzchni 983,3 km<sup>2</sup> ma charakter podgórski i położona jest w województwie małopolskim. Zagospodarowana jest ona w 64% jako grunty orne, pozostały obszar to grunty leśne oraz tereny zabudowane i zurbanizowane. W dolnym biegu rzeki, w rejonie miasta Tarnowa, dominują tereny przemysłowe (przemysł chemiczny). Badania prowadzono w latach 2010–2012, w trzech punktach pomiarowo-kontrolnych zlokalizowanych na odcinku rzeki o długości 82 km. W pracy przeanalizowano, pozyskane z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z Delegaturą w Tarnowie, 32 wskaźniki fizykochemiczne. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że potencjał wody rzeki w górnym i środkowym jej biegu (pkt. 1 i 2) był poniżej dobrego, a w dolnym biegu (pkt. 3) dobry. Stan chemiczny badanych wód powierzchniowych w punktach był dobry. Ze względu na zbyt duże stężenie zawiesiny ogólnej w każdym punkcie, woda rzeki nie może być wykorzystana do zaopatrzenia ludności w wodę do spożycia. Również przekroczone m.in. stężenie zawiesiny ogólnej spowodowało, że woda w rzece nie spełnia warunków naturalnych dla środowiska życia ryb łososiowatych jak i karpiowatych. Spośród 15 badanych wskaźników fizykochemicznych wody 14 z nich było statystycznie wyższe w dolnej części zlewni. Większe zanieczyszczenie wody w środkowym i dolnym odcinku rzeki jest spowodowane presją antropogeniczną.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ opadów atmosferycznych na bilans ścieków dopływających i odpływających z komunalnej oczyszczalni ścieków

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące ilości i jakości ścieków dopływających i odpływających z komunalnej oczyszczalni ścieków w Głogówku w okresie z opadem deszczu i bezopadowym. Dla danych współczynników spływu określono ilości wód deszczowych prowadzonych kanalizacją ogólnospławną oraz zaproponowano rozwiązania mające na celu ograniczenie ilości wód opadowych zasilających oczyszczalnię. Obserwacje prowadzono w okresie 2015–2017. Ilość ścieków poddawanych oczyszczaniu wyniosła 884,6 m<sup>3</sup>d<sup>-1</sup>, a pomierzone wartości maksymalnego dopływu do oczyszczalni stanowiły 84,5% wartości projektowej. Skuteczność oczyszczania w całym okresie obserwacji była wysoka i wyniosła odpowiednio 96,8% dla zawiesiny ogólnej, 98% dla BZT<sub>5</sub> oraz 91,7% dla ChZT. Podczas trwania obserwacji nie zauważono wpływu zwiększonego dopływu wód deszczowych na jakość ścieków odprowadzanych do odbiornika. Poziom redukcji zanieczyszczeń w okresach zwiększonego dopływu ścieków kształtował się powyżej 90%. Zabiegi zwiększające retencyjność zlewni pozwalają ograniczyć dopływ wód opadowych o 41,3%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Możliwości i opłacalność wykorzystania ścieków szarych do nawadniania roślin

Celem badań była ocena wpływu użycia ścieków szarych (surowych i oczyszczonych) do nawadniania trawy (życica trwała, Lolium perenne), wyhodowanej na drobnym piasku, na przyrost biomasy w okresie 4 miesięcy. Zastosowano trzy rodzaje cieczy do nawadniania (woda wodociągowa, surowe ścieki szare i oczyszczone ścieki szare) w na dwóch poziomach dawek częściowych: niskim i wysokim (5 i 15 mm na tydzień), w dawkach całkowitych o wysokości 15, 25, 35 i 45 mm na tydzień. Ścieki surowe z pralki, kąpieli w wannie i mycia rąk charakteryzowały się następującymi wskaźnikami: ChZT - 247 ± 33 mg O<sub>2</sub>·dm<sup>-3</sup>, BZT<sub>5</sub> - 81 ± 12 mg O<sub>2</sub>·dm<sup>-3</sup>, azot całkowity - 7,2 ± 0,9 mg N·dm<sup>-3</sup> i fosfor całkowity - 4,7 ± 0,7 mg P·dm<sup>-3</sup>, zaś ścieki oczyszczone odpowiednio: 81 ± 12 mg O<sub>2</sub>·dm<sup>-3</sup>, 23 ± 6 mg O<sub>2</sub>·dm<sup>-3</sup>, 4,8 ± 0.9 mg N·dm<sup>-3</sup>, 2 ± 0,2 mg P·dm<sup>-3</sup>. Wyniki badań wykazały, że wzrost nadziemnej biomasy jest zależny od całkowitej dawki cieczy w zakresie 15 do 45 mm na tydzień. Średni przyrost biomasy trawy podlewanej wodą wodociągową, ściekami oczyszczonymi i ściekami surowymi dla dawki częściowej 5 mm na tydzień (w ramach dawek całkowitych 15-45 mm na tydzień) wyniósł 40,5 ± 7,5, 39,1 ± 7,3, 42,8 ± 6,0 mg s.m., odpowiednio, a dla dawki częściowej 15 mm na tydzień: 52,6 ± 7,8, 54,0 ± 7,5, 50,3 ± 9,2 mg s.m., odpowiednio. Różnica przyrostu suchej biomasy nawadnianej oczyszczonymi ściekami szarymi dawką częściową 5 mm na tydzień i dawką częściową 15 mm na tydzień (na korzyść tej wyższej) była większa niż dla pozostałych rodzajów cieczy; była też istotna statystycznie (p > 6%). Badania wykazały, że surowe i oczyszczone ścieki szare, mogą stanowić alternatywę dla wody wodociągowej w kontekście nawadniania trawnika, nie wywierając negatywnego wpływu na przyrost biomasy.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Utylizacja odcieków powstających w trakcie procesu fermentacji kapusty głowiastej białej (Brassica oleracea var. capitata f. alba)

Przedstawiono przegląd aktualnego stanu badań dotyczących utylizacji odcieków powstających w trakcie fermentacji kapusty z wykorzystaniem drobnoustrojów bakteryjnych oraz drożdżowych. Omówiono udział występujących mikroorganizmów należących do wyżej wymienianych grup w procesie fermentacji kapusty, jak i powstające na drodze ich metabolizmu odcieki oraz potencjalne zagrożenie dla środowiska wynikające ze składu solanki. Przedstawiono także aktualne badania dotyczące problemu utylizacji odcieków oraz perspektywy tych badań.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Chronione gatunki mchów w ekosystemie miejskim Łodzi

W artykule zaprezentowano zagadnienie występowania chronionych mchów w granicach dużej aglomeracji miejskiej – Łodzi. Rozmieszczenie 27 gatunków przedstawiono na tle czterech stref funkcjonalno-stukturalnych miasta. Do najczęściej notowanych należą: Dicranum scoparium, Pleurozium schreberi, Pseudoscleropodium purum i Rhytidiadelphus squarrosus. Największą ostoją dla chronionych składników brioflory są strefy o obniżonej presji urbanizacyjnej, gdzie nadal zachowały się potencjalne siedliska dla tej grupy roślin. Objęcie ochroną naturalnych, najlepiej zachowanych fragmentów przyrody ożywionej w mieście, pozwoli na zachowanie bogactwa gatunkowego chronionych mchów.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Zastosowanie siarczanu żelaza(II) i nadtlenku wodoru do podczyszczania odcieków składowiskowych

W artykule przedstawiono wyniki badań podczyszczania odcieków pochodzących z ustabilizowanego składowiska odpadów stałych z wykorzystaniem siarczanu żelaza(II) i nadtlenku wodoru. Odcieki przeznaczone do badań charakteryzowały się barwą 1050 gPt/m<sup>3</sup>, wartością pH 7,95; ChZT 840 gO<sub>2</sub>/m<sup>3</sup>; BZT5 60 gO<sub>2</sub>/m<sup>3</sup>; NH<sub>4</sub>+ 110 gN/m<sup>3</sup>; przewodnością 6,05 mS/cm; absorbancją UV<sub>254</sub> 0,32 i mętnością 1,3 NTU. Proces prowadzono stosując różne proporcje H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>/Fe w zakresie od 1,6 do 32,4. Najwyższą skuteczność usuwania zanieczyszczeń uzyskano przy stosunku Fe/ChZT 0,71 i H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>/Fe 5,4, w tych warunkach obniżenie ChZT wynosiło 74,1%, barwy 94,5% i absorbancji UV254 88%.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza jakości surowych ścieków pralniczych pochodzących z pralni przemysłowej

Pralnie przemysłowe są jednym z największych konsumentów wody, co wiąże się ze znacznym generowaniem ścieków pralniczych. Woda stanowi jeden z najważniejszych czynników procesu technologicznego zachodzącego w przemyśle pralniczym. Ilość generowanych ścieków pralniczych wynika z ilości pranych wyrobów włókienniczych i w przybliżeniu jest równa ilości użytej wody technologicznej pomniejszonej o straty powodowane przez parowanie. Natomiast jakość ścieków pralniczych surowych zależy od ilości zabrudzeń usuwanych podczas procesu prania wyrobów włókienniczych oraz ilości i jakości dodawanych środków piorących do kąpieli piorącej. Celem prac badawczych była szczegółowa analiza jakości surowych ścieków pralniczych pochodzących z pralni przemysłowej znajdującej się w Nowym Czarnowie. Przedmiotem badań były surowe ścieki pralnicze oczyszczone mechanicznie pobierane ze zbiornika uśredniającego w ilości 500 ml dla zapewnienia reprezentatywności badanej próby. Oznaczenia jakości ścieków surowych wykonywane były metodami fotometrycznymi z wykorzystaniem testów kuwetowych firmy Hach Lange. Wykonywano następujące oznaczenia: detergenty anionowe, detergenty niejonowe, ChZT, BZT<sub>5</sub>, chlorki, fosfor ogólny, azot ogólny oraz ogólny węgiel organiczny. Oznaczano także odczyn surowych ścieków pralniczych. Na podstawie wykonanych analiz można stwierdzić, że ścieki z pralni przemysłowej zawierają ładunek związków organicznych na poziomie od 126 do 153 mg/dm<sup>3</sup>. Ponadto analizowane surowe ścieki pralnicze charakteryzują się zawartością środków powierzchniowo-czynnych takich jak: detergenty anionowe i niejonowe na poziomie od 11,0 do 54,6 mg/dm<sup>3</sup>. Podwyższona zawartość środków powierzchniowo-czynnych jest ściśle związana ze specyfiką pralni przemysłowych. Jak wynika z literatury wartości poszczególnych wskaźników zanieczyszczeń ścieków pralniczych nie odbiegają od wartości występujących w innych pralniach przemysłowych.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie biodegradowalnych polimerów w rozmnażaniu ozdobnych roślin cebulowych

Syntetyczne regulatory wzrostu mają negatywny wpływ na środowisko stąd coraz częściej w ogrodnictwie wykorzystuje się naturalne biostymulatory. Niektóre naturalne polimery wykazują stymulujący wpływ na wzrost i rozwój roślin. Związki te mogą być stosowane do tworzenia hydrożelowych otoczek na powierzchni organów roślinnych w celu ochrony przed niekorzystnym wpływem czynników zewnętrznych. Gatunki eukomis są powszechnie stosowane w tradycyjnej medycynie Afryki Południowej i znajdują szerokie zastosowanie jako ozdobne rośliny cebulowe. Celem badań było określenie wpływu otoczkowania w biopolimerach sadzonek dwułuskowych dwóch odmian eukomis czubatej (‘Sparkling Burgundy’ i ‘Twinkly Stars’) na plon i jakość uzyskanych cebul przybyszowych. Sadzonki otoczkowano w 1% roztworze gumy gellanowej (Phytagel) lub 0,5% roztworze oligochitozanu. Stwierdzono, że otoczkowanie sadzonek w gumie gellanowej miało stymulujący wpływ na liczbę i masę cebul przybyszowych. Najsilniejszy system korzeniowy wytworzyły cebule uformowane na sadzonkach otoczkowanych w oligochitozanie. Porównując odmiany wykazano, że ‘Sparkling Burgundy’ wytworzyła więcej cebul, które jednocześnie miały większą masę i dłuższe korzenie niż ‘Twinkly Stars’.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Mikrobiologiczne usuwanie metali ciężkich ze ścieków

Uprzemysłowienie i urbanizacja doprowadziły do zwiększonego uwalniania metali ciężkich do środowiska naturalnego (gleby, jeziora, rzeki, morza, oceany, wody podziemne). Badania nad biosorpcją metali ciężkich mają na celu wyszczególnienie typów mikroorganizmów, które skutecznie je wiążą. Ma to znaczenie zarówno ze względu na retardację zużywania metali poprzez ich odzysk, jak i spowalnianie zanieczyszczania środowiska przez ich nadmierne stężenia. Najnowsze badania donoszą o możliwości zastosowania jako biosorbentów biomasy grzybów, alg morskich, odpadów i pozostałości rolniczych, drożdży, bakterii a także materiałów, w których skład wchodzi chitozan wytworzony z powłok skorupiaków. Biohydrometalurgia jest postrzegana jako nowa i „zielona” technologia usuwania metali ciężkich ze ścieków.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Kruszywa z recyklingu w budownictwie

Wykorzystanie ponowne materiału po rozbiórce obiektów budowlanych stało się bardzo popularne i znaczące dla otaczającego nas środowiska. Jednocześnie poprzez ponowne wykorzystanie gruzu budowlanego w betonach chronimy w pewien sposób zasoby naturalne. Oczywiście nie jesteśmy w stanie zastąpić w całości kruszywa naturalnego kruszywem z recyklingu w mieszance betonowej, ale przynajmniej w jego większej części. Przedstawiona praca zawiera badania eksperymentalne z wykorzystaniem wysokowartościowego kruszywa z recyklingu w elementach konstrukcji.

Czasopismo: Inżynieria Ekologiczna
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka