rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Ostatni idealiści

OSTATNI IDEALIŚCI
        Streszczenie
        Wypowiedź Lwa Anninskiego jest próbą oceny roli historycznej pokolenia „szesti-diesiatników”, dziś coraz mniej licznego. Anninski polemizuje z nazwą „szestidiesiatniki” wymyśloną przez krytyka Stanisława Rassadina - jego zdaniem była to generacja lat 50., gdyż przełomowe wydarzenia odwilży wiążą się z poprzednią dekadą: w roku 1956 Chruszczow wygłosił na XX zjeździe partii referat o kulcie jednostki, a w roku 1958 Pasternakowi przyznano nagrodę Nobla. Praktycznie „liberalne” lata 60. zakończyły się w roku 1962, gdy Chruszczow zaczął gromić malarstwo abstrakcyjne w Maneżu; sześć lat później, w 1968 roku, wojska Układu Warszawskiego wkroczyły do Pragi. Swych rówieśników, zwanych również „dziećmi XX zjazdu”, Anninskij nazywa „ostatnimi idealistami”, „naiwnymi głupcami”, wierzącymi w komunistyczną mrzonkę - ale broni ich i wysoko ocenia jako twórców. Mówi też o ideowej niejednolitości tej generacji - ilustruje to zjawisko analizą znanej polemiki między liberalnym krytykiem Igorem Winogradowem (którego nazywa „spadkobiercą Czernyszewskiego”) a obrońcą nurtu narodowego Wiktorem Czałmajewem, „nieśmiało usiłującym wykorzystać w swych pracach idee i metodologię Rozanowa, Berdiajewa i Szestowa”. Wspomina konformizm niektórych „naiwnych idealistów” (również własny) w warunkach cenzury i sporów środowiskowych. 
        LAST IDEALISTS
        Summary
        Lev Anninski`s statement presents the attempt to assess the historical role of the group called “shestidiesiatniki” (sixties` generation), less numerous today. Anninski discusses the name “shestidiesiatniki” invented by the critic Stanislav Rassadin. According to his opinion it was a generation of the fifties, as the thaw`s breakthrough events are connected with the previous decade. In 1956 during 20th party convention Khrushchev delivered the speech about the personality cult and in 1958 Pasternak was awarded The Noble Prize. In practice the “liberal” sixties ended in 1962 when Khrushchev started the rout of abstract painting in the Manezh. Six years later, in 1968, the Warsaw Pact`s army entered Prague. His peers, also known as “20th convention`s children” Anninski names “last idealists”, “naive fools”, who believed in communist daydream - but he defends them and respects as artists. He also speaks about ideological lack of uniformity of this generation. He illustrates this phenomenon analyzing well-known polemic between liberal critic Igor Vinogradov (whom he calls “Chernyshevsky`s inheritor”) and defender of national trend Victor Chalmajev, “who shyly sought to take advantage of Rozanov, Berdyaev and Shestov`s thoughts and methodology in his works”. He recalls the conformism of some “naive idealists” (as well his own) in the circumstances of censorship and community disputes.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
СИНКРЕТИЗМ ЧАСТЕЙ РЕЧИ: СУБСТАНТИВАЦИЯ ИМЕН ПРИЛАГАТЕЛЬНЫХ

W przedstawionym powyżej artykule autor opisuje system części mowy (rzeczownik i przymiotnik), skupiając się na zjawiskach synkretycznych w języku. Główną przyczyną wyboru tego podejścia do opisu systemu części mowy jest założenie, iż zawsze niektóre zjawiska z trudnością udaje się ściśle klasyfikować. Stosując teorię synkretismu, analizowane części mowy podzielono na typowe i synkretyczne na podstawie ich cech syntaktycznych i semantycznych. Autor skupia się przede wszystkim na jednostkach synkretycznych, znajdujących się na skali gdzieś pomiędzy rzeczownikiem i przymiotnikiem i z punktu widzenia funkcjonalnego należących do kategorii rzeczownika. Zjawisko substantywacji przymiotników opisuje się na tle języków rosyjskiego oraz czeskiego w ich komparacji.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Podmiotowo-predykatywne relacje w zdaniach z przysłówkową formą у сущ.род.п.

Nam Hye Hyun
        Yonsei University, Seoul, Korea
        PRZ.RUS@op.pl
         
        PODMIOTOWO-PREDYKATYWNE RELACJE W ZDANIACH Z PRZYSŁÓWKOWĄ FORMĄ У СУЩ.РОД.П
        Streszczenie
        W niniejszym artykule zanalizowane zostały relacje podmiotowo-orzeczeniowe w kon-strukcji у сущ.род.п, która jest podstawową formą przekazującą informacje o człowieku, powszechnie używaną w języku rosyjskim.Prymarne znaczenie lokatywne przyimka „у” warunkuje łączliwość denotatywnego aspektu podmiotowości posesora z interpretacją okolicznikową (miejsca). W większości przypadków podmiotowy status posesora w konstrukcji у сущ.род.п. podkreślany jest tema-tycznie i referencyjnie.Posesor jest referencyjnie określony, wskazany przez poprzedzający tekst, często stanowi punkt odniesienia wobec tego, co jest przedstawione. Sytuacja natomiast określona przez pozostałą część zdania występuje jako cecha przypisana posesorowi. W ten sposób między posesorem w у сущ.род.п. a pozostałą częścią zdania zachodzą określone relacje podmioto-woorzeczeniowe. 
        SUBJECT-PREDICATE RELATIONS OF THE SENTENSES WITH PREPOSITIONAL PHRASE U
        Summary
        This article is devoted to the subject-predicate relations of the construction with a preposition u, which is the basic means for transmitting a message about a person, and therefore widespread in Russian. The original locative meaning of the preposition u causes conjugation of denotative aspects of subjectivity with its spatial interpretation (place). In most cases the subjectivity of a possessor in the prepositional phrase u is supported by the-maticity and referential definiteness. Therefore, the possessor, given by the previous text, is often represented as a starting point of the situation. And the situation, described by the other parts of the sentence, serves as a property or state attributed to the possessor. Thus, a subject-predicate relation is established between the possessor in the prepositional phrase u and the other parts of the sentence. 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Динамика значения концептов справедливость и закон в современной России

Michaił Łabaszczuk
        Akademia Techniczno-Humanistyczna, Bielsko-Biała, Poland
        labashchuk@gmail.com
         
        DYNAMIKA ZNACZENIA KONCEPTÓW SPRAWIEDLIWOŚĆ I PRAWO WE WSPÓŁCZESNEJ ROSJI
        Streszczenie
        Przedmiotem analizy jest swoistość relacji pomiędzy kategoriami „osobowość” i „społeczeństwo” na przykładzie konceptów sprawiedliwość i prawo. Społeczeństwo jako kategorię abstrakcyjną w przedstawionym podejściu uznaje się za część osobowości, a nie na odwrót, jak było to w teoriach tradycyjnych. Etyka społeczna i moralność osobista są analizowane w artykule jako pojęcia przeciwstawne. W ostatnich dziesięcioleciach w Rosji dochodzi do deformacji wartości etycznych, wskutek czego element duchowy w społeczeń-stwie jest coraz wyraźniej eliminowany. Niemniej rozwój społeczeństwa obywatelskiego w Rosji prowadzi do tego, że zmienia się model tradycyjnego przeciwstawiania się państwa i wspólnoty, co ma pozytywne znaczenie społeczne. 
        THE DYNAMICS OF CONCEPTS СПРАВЕДЛИВОСТЬ (“JUSTICE”) AND ЗАКОН (“LAW”) IN MODERN RUSSIA
        Summary
        This article investigates a relation between two social categories: personality and society exemplified by the concepts of справедливость (“justice”) and закон (“law”). In contrary to traditional theories, society, as an abstract and constructivist category, is conceived as part of personality. Also social and personal moral are examined as being contrasted to each other. Over the last twenty years, Russia suffers from a deformation of moral values resulting in elimination of a spiritual element in Russian society. On the other hand, the development of civic society in Russia leads to important changes that have a positive social impact. One of the changes is a reduction of the model of traditional opposition between the state and the community. 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
СИСТЕМНОСТЬ МИРОМОДЕЛИРОВАНИЯ В КРИТИЧЕСКОЙ РЕФЛЕКСИИ ВАСИЛИЯ РОЗАНОВА

SYSTEMOWOŚĆ MODELOWANIA ŚWIATA W REFLEKSJI KRYTYCZNEJ WASILIJA ROZANOWA
        StreszczeniePrzedmiotem analizy jest w artykule model świata zawarty w krytycznoliterackich pracach Wasilija Rozanowa. Autorka wskazuje poszczególne etapy kształtowania się tego modelu, które związane są z problemami „rozumienia” i „pisma”. Akcentuje intersubiektywność koncepcji krytyka i problemy recepcji jego myśli
        THE SYSTEM OF WORLD-MODELING IN THE CRITICAL REFLECTION OF VASILY ROZANOV
        SummaryIn the article the literary criticism model of V.V. Rozanov is examined. The forming stages models are distinguished related to the problems of  “understanding” and “letter”. An accent is put on the intersubjectivity of literary criticism and problems of reception.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
The artistic space of home in Fiodor Dostoevsky’s novel Crime and Punishment. The interface between semiotics and translation

Tatiana Jankowska
        Uniwersytet Gdański, Gdańsk, Poland
        taniaj@op.pl
         
        PRZESTRZEŃ ARTYSTYCZNA DOMU W POWIEŚCI ZBRODNIA I KARA FIODORA DOSTOJEWSKIEGO. NA STYKU SEMIOTYKI I PRZEKŁADU
        Streszczenie
        Przedmiotem zawartej w artykule analizy jest przestrzeń artystyczna domu w powieści Fiodora Dostojewskiego Zbrodnia i kara. Analiza została przeprowadzona na podstawie oryginału i przekładu powieści na język angielski w celu ukazania istotnego wpływu semio-tyki na przekład. Do analizy zostały wybrane trzy typy pomieszczeń: pokój Raskolnikowa, mieszkanie lichwiarki i pokój Soni, które posłużyły jako przykład ilustracji języka przest-rzennych relacji, a jednocześnie stały się odzwierciedleniem zasadniczej funkcji znaków w sposobie postrzegania i interpretacji artystycznego świata utworu.
        ХУДОЖЕСТВЕННОЕ ПРОСТРАНСТВО ДОМА В РОМАНЕ ФЁДОРА МИХАЙЛОВИЧА ДОСТОЕВСКОГО ПРЕСТУПЛЕНИЕ И НАКАЗАНИЕ. НА СТЫКЕ СЕМИОТИКИ И ПЕРЕВОДА
        Резюме
        Предметом предлагаемого в статье анализа является художественное пространство дома в романе Фёдора Михайловича Достоевского Преступление и наказание. Целью анализа, проведённого на основании текстов оригинала и перевода на английский язык, служит выявление существенного влияния семиотики на перевод.Анализ проводится на примере трёх типов помещений: комнаты Раскольникова, квартиры старухи и Сониной комнаты, которые отражают язык пространственных реляций, а также основополагающую функцию знаков в процессе восприятия и ин-терпретации художественного мира произведения.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Człowiek polityczny” we współczesnej prasie Ukrainy: nazwy przenośne jako sposób poszerzenia zasobów frazeologicznych języka

„CZŁOWIEK POLITYCZNY” WE WSPÓŁCZESNEJ UKRAIŃSKIEJ PRASIE: OKREŚLENIA METAFORYCZNE JAKO SPOSÓB POSZERZANIAFRAZEOLOGICZNYCH ZASOBÓW JĘZYKA
        Streszczenie
        Artykuł poświęcony został przenośnym nazwom współczesnych działaczy politycznych Ukrainy (lub grup politycznych, do których należą). Analizie poddane zostały podstawy, na których opiera się takie właśnie nazewnictwo (według kryteriów „bezpośredniej działalności politycznej”, „miejsca urodzenia”, „rodzaju działalności zawodowej”, „analogii z innym znanym politykiem” itp.). Wyróż-nione zostały najczęściej stosowane chwyty tworzenia zarówno pozytywnego, jak i negatywnego image’u znanych polityków we współczesnej prasie ukraińskiej.
        „POLITICAL MAN” IN CONTEMPORARY UKAINIAN PRESS: METAPHORICAL TERMS AS MEANS OF ENLARGING LANGUAGE SOURCES
        Summary
        The article was devoted to the fi gurative sense of the names of Ukainian contemoprary political activists (or the political groups which they belong to). The basis of such nomenclature was analysed (according to the criteria of “direct political activity”, “the place of birth”, “the kind of occupation”, “parallel to another well-known politician” etc.)The most commonly used ways of creating both positive and negative image of well-known politicians in the contemporary Ukrainian press have been characterised. 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Ekstremizm - spojrzenie od dołu

EKSTREMIZM - SPOJRZENIE OD DOŁU
        Streszczenie
        Studium ekstremizmu „oddolnego” („ludowego”) na przykładzie twórczości Wasilija Szukszyna, zawartego między antynomiami: przenikniętej „strachem bożym” „kobiecej” duszy rosyjskiego ludu i jej „męskim” okrutnym obliczem.
        EXTREMISM. THE POPULIST VISION (BASED ON THE WORKS OF VASILY SHUKSHYN)
        Summary
        A study on populist extremism as a dichotomy between the “feminine” soul of Russian people, imbued with the “fear of God,” and their “masculine” cruel self.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
Lew Tołstoj jako prekursor bolszewizmu

LEW TOŁSTOJ JAKO PREKURSOR BOLSZEWIZMU
        Streszczenie
        Fakt, że  Lew Tołstoj w znacznym stopniu ideowo przygotował bolszewizm, stało się dla wielu (O. Spengler, S. Frank)  oczywiste po Październiku 1917. Korzenie tego „prebolszewizmu” tkwiły w światopoglądzie pisarza: jego antyhistoryzmie (negacji ideałów Europy oraz dziejów Rosji), odrzuceniu instytucji państwa, Cerkwi, kulturowym nihilizmie, apologii prostego ludu i  kulcie pracy fi zycznej. Ekstremistyczny moralista  stał się, chyba wbrew swoim intencjom, sojusznikiem najbardziej nieludzkiego systemu.
        LEV TOLSTOY AS A FORERUNNER OF BOLSHEVISM
        Summary
        It became obvious for many (O. Spengler, S. Frank) after October 1917 that, to a considerable degree, Lev Tolstoy prepared bolshevism ideologically. That ‘prabolshevism’ traced its roots back to the writer’s world view: to his antihistorism (the negation of Europe’s ideals and history of Russia), rejection of the institutes of the state, rejection of Orthodox Church, cultural nihilism, apology of common people and cult of physical work. The extremist moralist became, against his own intentions, an ally of the most inhumane system.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
НАСЛЕДИЕ КОНСТОНТТНА ДЕ ЛАЗАРИ

Dziedzictwo Konstantina de Lazari
        Artykuł przedstawia znaczenie źródłowych prac etnograficznych polskich artystów i fotografików, którzy podróżowali po Kazachstanie w wieku XIX i XX. Szczególną uwagę autorka poświęca pracom Konstantina de Lazariego.
        Heritage of Konstantin de Lazari
        The article reports about the meaning of source and ethnographic works of Polish art-ists and photographers who visited Kazakhstan in the XIX–XXth centuries, the photos of Constantine de Lazari in particular.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
«Литературное наследство»: неизданные «польские» тома

„Literaturnoje nasledstwo”: niewydane „polskie” tomy
        Streszczenie
        Autor artykułu na podstawie materiałów archiwalnych znajdujących się w zasobach Oddziału Rękopisów Instytutu Literatury Światowej Rosyjskiej Akademii Nauk w Moskwie przedstawił historię dwóch niewydanych tomów ze słynnej naukowej serii „Literaturnoje nasledstwo”. Co najmniej dwukrotnie redakcja tej serii przystępowała do prac nad materiałami związanymi z rosyjsko-polskimi relacjami literackimi: pierwszy raz - w związku z jubileuszem Adama Mickiewicza, drugi - w ramach przygotowań do wydania „słowiańskiego” tomu, poświęcongo związkom literackim z Polską, Czechosłowacją, Jugosławią i Bułgarią.
        Maksim L. Fyodorov
        „Literary inheritance”: unpublished „Polish” volumes
        Summary
        Based on the study of archival materials in department of manuscripts of IMLI Russian Academy of Sciences, the article presents the story of never-published volumes dedicated to Polish-Russian literary relationship within the series “Literary Inheritance”. The analysis concentrates on two planned but abandoned publications: a book dedicated to Adam Mickiewicz’s anniversary,and a volume related to literary communications between Russia, Poland, Czechoslovakia, Yugoslavia and Bulgaria.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
SPRAWOZDANIE z ogólnopolskiej konferencji naukowej Języki specjalistyczne w badaniach i praktyce: doświadczenia, horyzonty, wyzwania

SPRAWOZDANIE z ogólnopolskiej konferencji naukowej Języki specjalistyczne w badaniach i praktyce: doświadczenia, horyzonty, wyzwania

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
СЕМАНТИКА И ПРАГМАТИКА ВТОРИЧНОЙ ИМПЕРФЕКТИВАЦИИ РУССКОГО ГЛАГОЛА (НА ОСНОВАНИИ РЕЗУЛЬТАТОВ ОПРОСА)

Semantyka i pragmatyka wtórnej imperfektywizacji czasownika rosyjskiego (w oparciu o badanie ankietowe)
        Zjawisko tzw. wtórnej imperfektywizacji czasownika należy do aktualnych zagadnień aspektologii słowiańskiej. Charakterystyka semantyczna wtórnego imperfektywu wpły-wa na jego dystrybucję, która częściowo pokrywa się z dystrybucją czasownika niedoko-nanego prostego, częściowo z dystrybucją czasownika dokonanegoNiniejsze zagadnienie zostało zanalizowane w oparciu o wyniki ankiety przeprowa-dzonej na grupie respondentów (uczestników XLII  Międzynarodowej Konferencji Filologicznej, która miała miejsce na Wydziale Filologicznym Państwowego Uniwer-sytetu w Sankt-Petersburgu w dniach 11–16 marca 2013 r.). Badanie to pozwoliło okre-ślić wpływ właściwości semantycznych wtórnego imperfektywu na jego dystrybucję z uwzględnieniem komunikacyjnych preferencji użytkowników języka.
        Semantics and pragmatics of secondary imperfectivization of the Russian verb (based on survey results)
        The phenomenon of so-called secondary imperfectivization of the Russian verb has become the subject of recent interest of aspectology. The semantic characteristics of the secondary imperfective determine its specific distribution, which coincides with the distribution of the primary imperfective verb and partly with the distribution of the perfective verb.Secondary imperfectivization of Russian verb has been analyzed on the results of a survey on a group of respondents (participants of the XLII International Philological Conference on the Philological Faculty of Saint-Petersburg State University - 11–16th March 2013). The results show the impact of aspectual semantic properties of second-ary imperfective on its distribution considering the communication preferences of na-tive-speakers.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
СЕМИОЗИС РУССКИХ ЧАСТИЦ И КОММУНИКАТИВНЫЙ КОНТЕКСТ

Tworzenie i funkcjonowanie partykuł rosyjskich a kontest komunikacyjny
        Uważa się, że funkcja partykuł jako subznaków zawarta jest w pragmatycznej aktualiza-cji części wypowiedzi (zdania). Słowo funkcjonuje w społeczeństwie jako znak w wyniku określonego użycia: pragmatyczna część wypowiedzi jest podstawą do określenia istoty znaku. W związku z tym pojawia się pytanie: co stanowi pragmatyczny składnik sub-znaku, czyli wyrazu współznaczącego (synsemantycznego)? Z naszych analiz wynika, że pragmatycznymi składnikami rosyjskiej partykuły jako subznaku są funkcje dystynk-tywna i asocjacyjna, zaś kontekst komunikacyjny pełni funkcję sugestywną.
        Semiosis of Russian particles and communicative context
        It is known that the function of particles as sub-marks lies in the actualization of the pragmatic part of an utterance or a sentence. The mark becomes a mark owing to its definite usage in the society: the pragmatic part of an utterance is the basis for determining the essence of the mark. In this connection in this connection question: what does the pragmatic component of a submark or a syncategorematic word include? The analysis we have conducted shows that the pragmatic components of that has been Russian particle as a sub-mark are the distinctive and associative functions, but the communicative context performs the suggestive function. 

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii
КОНЦЕПТ «ЧЕСТЬ» В РУССКОЙ ЯЗЫКОВОЙ КАРТТНЕ МИРА

Koncept ЧЕСТЬ (honor) w rosyjskim językowym obrazie świata
        Artykuł poświęcony jest konceptowi ЧЕСТЬ we współczesnym języku rosyjskim. Badanie przeprowadzono w oparciu o dane leksykograficzne, tekstowe oraz eksperymentalne (badanie ankietowe). Dane tekstowe pozyskano ze współczesnych tekstów prasowych i literackich. Analiza źródeł leksykograficznych wskazuje, że pierwotne znaczenie leksemu „честь” na przestrzeni wieków uległo modyfikacji - przejście od honoru rozumianego jako cześć, uznanie («честь-почести», semantyka „zewnętrzna”) jako znaczenia dominującego w stronę honoru pojmowanego przede wszystkim jako wartości wewnętrzne człowieka («честь-совесть чья-л.»). Współczesne rozumienie pojęcia ЧECТЬ opiera się na godności, moralności, sile ducha. Potencjał semantyczny leksemu „честь” uwidacznia się w jego stałych połączeniach z innymi wyrazami. Pojęcie ЧЕСТЬ można analizować w ramach dwóch umownych scenariuszy, zrytualizowanego oraz aktywnego. Do pierwszego z nich odnoszą się znaczenia leksemu dotyczące zewnętrznych oznak honoru («честь-почести»), do drugiego zaś - honor rozumiany jako wartości moralne człowieka («честь-совесть чья-л.»). Badanie ankietowe, którego respondentami byli studenci rosyjscy, wskazuje na wagę wartości jako części składowej semantyki honoru, a także poszukiwanie wzorców honorowych postaw wśród realnych postaci - wybitnych przedstawicieli różnych dziedzin, bohaterów literackich, najbliższych.
        The concept of ЧЕСТЬ (honor) in Russian linguistic worldview
        The authors propose a cognitive description of Russian concept ЧЕСТЬ as it is per-ceived in the Russian worldview. The concept is based on the lexicographic resources, modern texts and a written quiz of students. Russian dictionaries record a semantic shift of the original meaning in the lexeme ЧЕСТЬ from its external aspect (‘homage’) to the internal one (‘conscience’) which took place in the XIXth century. The modern comprehension of the Russian concept ЧЕСТЬ also focuses on the inner human quali-ties such as dignity, morality and inner strength. The semantics of ЧЕСТЬ is revealed in a thesaurus description that is formed by valence bonds of the lexeme ЧЕСТЬ in dif-ferent combinations and is illustrated with examples from modern fiction and media. It is demonstrated that the concept is realized in two frames: ceremonial and actional, the first is appropriate for its external semantics (“homage”), while the second - for the in-ternal one (“conscience”), which presupposes doing one’s duty, defense of Motherland and maintenance of self-esteem. The quiz among students shows their great estimation of the inner aspect of Russian concept ЧЕСТЬ and their choice of lofty examples among real personalities and relatives as well as book and film characters.

Czasopismo: Przegląd Rusycystyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii