rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ zmiany składu surowcowego i warunków przechowywania na właściwości fizyczne napoju kakaowego w proszku

Celem pracy było określenie wpływu zmiany składu surowcowego i warunków przechowywania na wybrane właściwości fizyczne napojów kakaowych w proszku. Zakres pracy obejmował analizę zawartości suchej substancji, gęstości nasypowej luźnej i utrzęsionej, barwy oraz zwilżalności surowców i mieszanin o zróżnicowanym składzie surowcowym. Materiał badawczy stanowiły proszki spożywcze (kakao, sacharoza, maltodekstryna, glukoza, fruktoza, mleko) oraz mieszaniny z nich otrzymane. Do pakowania analizowanych produktów zastosowano plastikowe słoiki oraz folię aluminiową, którą zgrzewano, a następnie wytwarzano w niej próżnię. Produkty przechowywano przez 6 miesięcy, a badania wykonywano co dwa miesiące. Na podstawie przeprowadzonych analiz wykazano wpływ składu surowcowego, czasu przechowywania oraz rodzaju zastosowanego opakowania na badane wielkości. Wykazano istotny wpływ przechowywania na gęstość nasypową i sypkość, co ma znaczenie dla pakowania produktów w postaci proszku oraz ich transportu. Stwierdzono również wpływ czasu przechowywania na aktywność wody, co z kolei warunkuje zmiany zachodzące w żywności, głów-nie o charakterze mikrobiologicznym. Wykazano mniejsze zmiany lub ich brak w próbkach przechowywanych w próżni w porównaniu do produktów przechowywanych w pudełkach plastikowych.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza towaroznawcza i skład chemiczny ziarna wybranych polskich odmian żyta, pochodzących z trzech kolejnych lat uprawy

Przebadano ziarno 5 wybranych, populacyjnych, polskich odmian żyta uprawianych przez 3 lata. Wykonano analizę towaroznawczą ziarna oraz oznaczono skład chemiczny mąki cało-ziarnowej. Stwierdzono zależność właściwości ziarna oraz składu chemicznego mąki całoziarnowej głównie od roku uprawy zboża, a w znacznie mniejszym stopniu od odmiany. W trzecim roku uprawy, w którym wystąpiło najmniej opadów, żyto wszystkich odmian charakteryzowało się drobnym ziarnem, a mąka całoziarnowa największą zawartością białka i pentozanów, a najmniejszą skrobi.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wybrane właściwości wodne mieszaniny glebowej

W przedstawianej pracy zbadane zostały zależności pomiędzy głównymi charakterystykami
wodnymi mieszaniny glebowej dwóch frakcji: 1,0>f>0,75 mm oraz 0,1>f>0,063
mm. Badano zróżnicowanie przebiegu krzywych retencji wodnej q (h), wynikające ze zróżnicowanego
udziału wymienionych frakcji w całości mieszaniny. Stwierdzono, że zależności pomiędzy
zawartością frakcji piasku bardzo drobnego, a kapilarną pojemnością wodną i zawartością wody
grawitacyjnej mają charakter nieliniowy, natomiast zawartość wody dostępnej dla roślin i polowa
pojemność wodna rosną liniowo wraz ze wzrostem zawartości frakcji piasku bardzo drobnego.
Stwierdzono również, że dla potencjału macierzystego poniżej 2,9 kPa korelacja pomiędzy powierzchnią 
właściwą, a wielkością retencji wodnej jest niska (statystycznie nieistotna) natomiast dla
wyższych wartości (> 2,9 kPa) współczynnik korelacji osiąga wartość ponad 0,9 i korelacja jest
statystycznie istotny na poziomie a = 0,01.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Plonowanie oraz wartość energetyczna ślazowca pensylwańskiego w zależności od poziomu nawożenia azotem

Eksperyment założono w układzie bloków losowanych w Gospodarstwie Doświadczalnym
Felin Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. W latach 2005-2007 (trzeci-piąty rok
uprawy) prowadzono badania wpływu dwóch poziomów nawożenia azotem (100 i 200 kg N·ha–1) na
elementy struktury i wysokość plonów biomasy. Oznaczono też ciepło spalania i na tej podstawie
wyliczono wydajność energetyczną plonu biomasy. Wyższa dawka azotu wpływała na zwiększenie
wysokości, grubości u podstawy i masy pędów ślazowca. Zwiększyła się też obsada pędów i plon
biomasy (13,55 t·ha–1). Przy cieple spalania 18 MJ·kg–1 s.m. największą wydajność energetyczną
(299 GJ·ha–1) plonu uzyskano w piątym roku użytkowania, przy wyższym poziomie nawożenia azotem.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Podatność na zbrylanie suszonych rozpyłowo emulsji stabilizowanych białkami mleka

Sproszkowane preparaty tłuszczowe to najczęściej wysuszone rozpyłowo emulsje typu olej w wodzie. Efektywne suszenie rozpyłowe emulsji stabilizowanych białkami mleka polega na wytworzeniu takiej stałej matrycy, która gwarantuje jak najniższy udział tłuszczu wolnego. Skuteczną matrycę ścianki stanowi amorficzna struktura cukrów. Szklista matryca dobrze chroni tłuszcz przed dostępem tlenu i umożliwia łatwą rekonstytucję proszku w wodzie, ale decyduje o wysokiej higroskopijności i podatności materiału na zbrylanie, co wiąże się z pogorszeniem jakości, obniżeniem rozpuszczalności i utratą sypkości. W pracy zbadano higroskopijność i podatność za zbrylanie suszonych rozpyłowo emulsji zawierających w składzie: 5% kazeinianu sodu lub izolatu białek serwatkowych, 59 i 39% maltodekstryny lub trehalozy i odpowiednio 35 i 55% oleju rzepakowego. Określono ilość zaadsorbowanej wody, aktywność wody i poziom zbrylenia po 1 i 2 dniach przechowywania proszków w środowisku o wilgotności względnej 43,9% i 64,8%. Aktywność wody w zakresie 0,37-0,4 determinowała zjawisko zbrylania proszków, które obserwowano w drugiej dobie przechowywania przy wilgotności względnej 43,9% i w pierwszej dobie przy wilgotności 64,8%, zarówno sproszkowanych emulsji z dodatkiem trehalozy, jak i w emulsjach z dodatkiem maltodekstryny. Sproszkowane emulsje zawierające trehalozę wykazywały wyższy poziom zaadsorbowanej wody i wyższą aktywność wody w porównaniu do emulsji z udziałem meltodekstryny w składzie, niezależnie warunków przechowywania.

Czasopismo: Acta Agrophysica
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wyznaczanie parametrów wytrzymałościowych gruntów z wykorzystaniem analizy wstecznej do projektu zabezpieczenia osuwiska

W II kwartale 2010 roku, po wystąpieniu nawalnych opadów atmosferycznych,
na terenie całego kraju (głównie w części południowej) doszło do uaktywnienia się
dużej liczby osuwisk powodujących zniszczenia w infrastrukturze i zabudowie. Spowodowało
to konieczność dokumentowania warunków geotechnicznych na obszarach osuwiskowych
do opracowania projektów zabezpieczeń terenów zagrożonych lub zniszczonych
przez osuwiska. Proces projektowania geotechnicznego wymaga ustalenia rzeczywistych
wartości parametrów wytrzymałościowych gruntów występujących w obrębie skarpy
głównej i koluwium osuwiska. W artykule przedstawiono sposób wyznaczenia parametrów
wytrzymałościowych na podstawie badań bezpośrednich (aparat trójosiowy) zweryfikowanych
wsteczną analizą stateczności skarpy (zbocza) przy wykorzystaniu numerycznych
metod obliczeniowych. Podstawę do przeprowadzenia analizy wstecznej (back analysis)
stanowiły pomiary geodezyjne (dane geometryczne skarpy przed wystąpieniem i w trakcie
rozwoju osuwiska) oraz badania geotechniczne wykonywane w ramach sporządzenia dokumentacji
geologiczno-inżynierskiej dla osuwiska w obrębie Karpat Fliszowych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wyparcie ścianki szczelnej na budowie jazu w nurcie rzeki

Na rzece Nysie Kłodzkiej w mieście Nysie zaprojektowano trzyprzęsłowy jaz piętrzący wodę na potrzeby energetyczne. Dokumentacja projektowa nie zawierała przewidzianego Eurokodem 7 projektu geotechnicznego, a w tym badań podłoża gruntowego, spełniających wymagania III kategorii geotechnicznej. Wykonano jedynie niewystarczające wiercenia geologiczne i sondowania dynamiczne. W konsekwencji do projektu przyjęto niezgodny z rzeczywistością układ warstw i parametry geotechniczne niemogące być podstawą do poprawnego posadowienia i wykonania jazu. Nie wykazano także, że pod dnem szerokoprzestrzennego wykopu fundamentowego zamiast podanych w dokumentacji gruntów spoistych w stanie twardoplastycznym występowały tylko ich nieliczne przewarstwienia w sufozyjnych piaskach drobnych i pylastych o miąższości ponad 4,5 m. Przyjęcie do projektowania tych nieprawdziwych cech podłoża spowodowało, że ściankę szczelną zakończono w piaskach zaledwie 2,5 m poniżej poziomu posadowienia jazu. W wykonywanym początkowo w żwirach, a następnie w warstwie gruntów spoistych wykopie na głębokości 7 m powstało przebicie hydrauliczne. Nastąpiło gwałtowne wyparcie dolnego końca ścianki, jej deformacja, a wykop zapełnił się sufozyjnym gruntem. Spowodowało to także rozluźnienie podłoża pod zaprojektowanym fundamentem budowli.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przewidywanie rodzaju i wielkości odkształceń ośrodka gruntowego w wyniku obciążeń cyklicznych za pomocą modelu Plastic-Displacement

W pracy przedstawiono rodzaj cyklicznego obciążania gruntu, opartego na
modelu plastyczności materiałów jednorodnych (Plastic-Displacement, P-D). W ramach
przedstawionego modelu dokonano analizy zjawiska cyklicznego, jednoosiowego ściskania
próbki gruntu w trzech etapach obciążania. Poddano analizie ił piaszczysty stabilizowany
wapnem hydratyzowanym. Określono cechy fizyczne gruntu. Przedstawiono wyniki badań
oraz wyniki obliczeń za pomocą modelu P-D, a także dokonano porównania otrzymanych
wyników z wynikami badań. Celem pracy było zaznaczenie potrzeby umieszczenia w normie
Eurokod 7 podejścia obliczeniowego właściwego dla gruntów obciążanych cyklicznie
oraz zaproponowanie modelu P-D jako właściwego dla obciążeń cyklicznych. Wykazano
również zasadność stosowania dla gruntów nasypowych, antropogenicznych (przeobrażonych
stabilizacją chemiczną) modelu dotychczas stosowanego dla gruntów naturalnych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Właściwości geotechniczne popiołów lotnych w zależności od strefy odpylania

Artykuł zawiera wyniki badań właściwości geotechnicznych popiołów lotnych z elektrowni Skawina. Próbki popiołów pobrano z trzech lejów zsypowych przy elektrofiltrach, oznaczonych jako strefy odpylania I, II i III. Badania obejmowały oznaczenie parametrów charakteryzujących uziarnienie, zagęszczalność, kapilarność, straty prażenia, wodoprzepuszczalność i wytrzymałość na ścinanie. Analizę wyników badań przeprowadzono w aspekcie zastosowania popiołów w budownictwie drogowym. Stwierdzono, że badane popioły z różnych stref odpylania wykazują pewne zróżnicowanie parametrów fizycznych i mechanicznych. Popioły te nie spełniają wymogów dotyczących materiałów stosowanych w budownictwie drogowym. Wskazano, że poprawę właściwości geotechnicznych popiołów lotnych można uzyskać, stosując ich mieszanki z innymi odpadami przemysłowymi o grubszym uziarnieniu lub przez stabilizację środkami wiążącymi. Małe wartości współczynnika filtracji pozwalają zakwalifikować badane popioły jako przydatne do uszczelnień na przykład wałów przeciwpowodziowych lub składowisk odpadów.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Doświadczalna i teoretyczna analiza sztywności belek z betonu zbrojonego na zginanie prętami bazaltowymi

W pracy przedstawiono analizę porównawczą wyznaczonych doświadczalnie i obliczonych sztywności na zginanie i ugięć jednoprzęsłowych belek swobodnie podpartych zbrojonych prętami bazaltowymi BFRP (Basalt Fibre Reinforced Polymers). Belki typu BFRP wykonano z betonu C30/37 ze zbrojeniem w postaci prętów bazaltowych o średnicy 8 mm. Ponadto wykonano belki referencyjne ze zbrojeniem stalowym tej samej średnicy. Badano ugięcia i zarysowania oraz nośność belek. Stwierdzono, że ugięcia i szerokość rys w belkach zbrojonych prętami bazaltowymi są znacznie większe niż w belkach zbrojonych stalą.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wskaźnik krzywizny uziarnienia a parametry zagęszczalności gruntów niespoistych o dwumodalnych rozkładach uziarnienia

W artykule przeprowadzono analizę wpływu uziarnienia gruntów niespoistych
o nieciągłych (dwumodalnych) rozkładach uziarnienia na ich zagęszczalność. Zdolność
do zagęszczania gruntów niespoistych zwykle oceniana jest na podstawie wskaźnika
jednorodności uziarnienia (CU) lub łącznie na podstawie dwóch wskaźników uziarnienia −
CU i wskaźnika krzywizny uziarnienia (CC). W przypadku gruntów o nieciągłych rozkładach
uziarnienia wartości wskaźnika CC przeważnie są mniejsze od 0,5. Grunty te klasyfi -
kowane są poza grupą gruntów dobrze zagęszczalnych – jako grunty źle uziarnione. Wyniki
analiz prowadzonych z wykorzystaniem wskaźnika kształtu krzywej zagęszczalności
(IC) wskazują, iż grunty o nieciągłych rozkładach uziarnienia – mimo niskich wskaźników
krzywizny uziarnienia (CC) – mogą być uważane jako grunty dobrze zagęszczalne.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Stosowanie współczynników częściowych do parametrów geotechnicznych według Eurokodu 7 w obliczeniach stateczności metodą elementów skończonych

Zalecenia Eurokodu 7, dotyczące sprawdzania stanów granicznych nośności,
dopuszczają stosowanie zaawansowanych metod obliczeniowych, takich jak metoda elementów
skończonych. Pozwala to na kompleksową analizę pracy ośrodka gruntowego oraz
jego współpracy z elementami konstrukcyjnymi. W artykule przedstawiono zagadnienia
związane ze stosowaniem współczynników częściowych do parametrów geotechnicznych
w obliczeniach stateczności metodą elementów skończonych. Zgodnie z polskim załącznikiem
krajowym do Eurokodu 7 ich wartości są różne od jedności tylko w przypadku
podejścia obliczeniowego DA3. Wprowadzono je jako obowiązujące przy sprawdzaniu
stateczności, dla której koncepcja współczynników częściowych jest stosunkowo nowa
w porównaniu z dotychczasową praktyką stosowania globalnego współczynnika stateczności.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Geodezyjny monitoring obiektów w rejonie oddziaływania budowy tuneli i głębokich wykopów - doświadczenia i wnioski

Artykuł prezentuje wyniki badań zachowania gruntu i obiektów budowlanych
w sąsiedztwie kilku inwestycji o różnym charakterze oddziaływań, takich jak: głębokie
wykopy, drążenie tuneli metra tarczami mechanicznymi oraz wznoszenie budynków. Badania
przeprowadzono w ścisłym centrum Warszawy. Obejmują one pomiary geodezyjne
przemieszczeń i deformacji monitorowanych obiektów przy wykorzystaniu takich technik,
jak: niwelacja precyzyjna, precyzyjne pomiary kątowo-liniowe oraz naziemne skanowanie
laserowe. Dane uzyskane tymi metodami są podstawą kalibracji modeli numerycznych
i odwrotnie – wyniki obliczeń numerycznych stanowią podstawę dla sformułowania warunków
prowadzenia monitoringu obiektu i określenia oczekiwanych wartości przemieszczeń
w poszczególnych fazach budowy oraz dopuszczalnych odchyleń, traktowanych jako
wartości alarmowe.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wybrane zagadnienia dotyczące wyznaczania wartości charakterystycznych w geotechnice

W pracy zaprezentowano różne sposoby określania wartości charakterystycznych właściwości gruntu w kontekście postanowień obowiązującego Eurokodu 7. Po przedstawieniu najprostszych propozycji podano przykład porównujący różne metody. Następnie podano podstawowe fakty dotyczące opisu właściwości podłoża za pomocą pól losowych oraz koncepcję uśrednień przestrzennych. Zreferowano też metodę Schneidera, uwzględniającą w sposób jawny przestrzenną zmienność właściwości gruntu przy określaniu wartości charakterystycznych. Propozycję tę zilustrowano przykładem związanym z mechanizmem Prandtla, a wyniki odniesiono do rezultatów wynikających z uśrednienia właściwości wzdłuż linii poślizgu w tym mechanizmie. Rezultaty wykazują, że zastosowanie teorii pól losowych wraz z propozycją Schneidera daje rezultaty zgodne z wymaganiami Eurokodu 7. Zwrócono uwagę na istotną rolę podejścia probabilistycznego w wyznaczaniu parametrów do projektowania geotechnicznego w kontekście oceny bezpieczeństwa. Niniejszy artykuł jest rozszerzoną wersją prezentacji przedstawionej na konferencji ProGeotech (SGGW, Warszawa 12-13.09.2013).

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wykorzystanie współczynników przejmowania ciepła w projektowaniu i badaniach termicznych przegród zewnętrznych budynków

W projektowaniu przegród zewnętrznych budynków z uwagi na ich izolacyjność cieplną zachodzi konieczność wyznaczenia całkowitego oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła. Składnikiem obydwu tych parametrów są opory przejmowania ciepła po wewnętrznej i zewnętrznej stronie przegród. Opory te wynikają z różnych wartości współczynników przejmowania ciepła. Wykonywanie obliczeń cieplno-wilgotnościowych dla elementów budynków z wykorzystaniem obliczeniowych wartości oporów przejmowania ciepła może prowadzić do błędnych wniosków wynikających z uproszczonych założeń warunków przejmowania ciepła. Stosowanie uproszczenia do określenia tych oporów w zdecydowanej większości przypadków jest niedopuszczalne [Nowak i Wawrzynek 2002, za Wróbel 2010]. Celem prowadzonych prac eksperymentalnych jest określenie uśrednionych wartości współczynników i oporów przejmowania ciepła dla całych okresów chłodzenia lub ocieplania przegród w sezonie grzewczym, które mogą być przydatne na potrzeby projektowania. W dalszej kolejności - opracowanie efektywnego sposobu określenia uśrednionych wartości współczynników i oporów przejmowania ciepła w rzeczywistych warunkach pracy różnych typów przegród budowlanych, który mógłby być wykorzystywany przez osoby zajmujące się badaniami przegród budowlanych. Celem drugorzędnym artykułu jest przybliżenie projektantom sporządzającym świadectwa energetyczne budynków problematyki związanej z wykorzystywaniem obliczeniowych wartości współczynników i oporów przejmowania ciepła dla przegród budowlanych. W artykule zamieszczono wstępne wyniki badań uzyskane dla jednej z badanych przegród - jednowarstwowej ściany murowanej z cegły. Przedstawiono eksperymentalny sposób określenia współczynnika przejmowania ciepła po wewnętrznej i zewnętrznej stronie przegrody. Wartości tych współczynników i oporów uzyskane z badań różnią się względem wartości obliczeniowych. Artykuł wyjaśnia znaczenie współczynników i oporów przejmowania ciepła w elementach budynków o zróżnicowanej izolacyjności cieplnej.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Model obliczeniowy układu konstrukcja warstwowa-podłoże gruntowe zgodnie z EC7

W artykule przedstawiono zasady tworzenia modelu obliczeniowego warstwowej
konstrukcji drogowej współpracującej z podłożem gruntowym, zgodnie z wymaganiami
EC7. Przedstawiono również możliwość adekwatnego odtworzenia zachowania
podłoża gruntowego przy przyjęciu odpowiednich związków konstytutywnych do opisu
zachowania poszczególnych warstw układu.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Badania laboratoryjne dyspersyjności i pęcznienia wybranych bentonitów stosowanych jako bariery izolacyjne obiektów budowlanych

W artykule przedstawiono wyniki badań i analizę właściwości wybranych bentonitów stosowanych jako bariery izolacyjne obiektów budowlanych, w szczególności podłoża składowisk odpadów. Do badań wykorzystano trzy rodzaje bentonitów, dla których w warunkach laboratoryjnych dokonano oceny dyspersyjności oraz zdolności pęcznienia. Dyspersyjność określono metodami: „bryłkową" i „podwójnej analizy hydrometrycznej". Wskaźniki pęcznienia wyznaczano metodą Holtza-Gibbsa i ASTM D 5890-95. Zbadano również wpływ stężenia ciekłych zanieczyszczeń (chlorków o stężeniu: 1000, 2500, 5000 i 10 000 mgdm-3) na pęcznienie bentonitu. Uzyskane wyniki porównano z wartościami liczbowymi wymaganymi dla typowych materiałów bentonitowych stosowanych jako bariery izolacyjne obiektów budowlanych.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Przebudowa hali wagonowni w Lesznie jako przykład rewitalizacji obiektów kolejowych

W niniejszej pracy przedstawiono przykład przebudowy hali wagonowni
(WGW), która znajduje się w Lesznie. Roboty budowlane obejmowały m.in. wykonanie
i zaprojektowanie konstrukcji wsporczej pod urządzenia technologiczne w postaci komory
żelbetowej. Modernizacja wagonowni dotyczyła rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych.
Celem pracy jest również wykazanie wpływu zmian modułu sprężystości tworzywa
grunto-cementowego (E) na zakres przemieszczeń palisady z pali wykonanej w technologii
strumieniowo-iniekcyjnej. W pracy zilustrowano również wzmocnienie konstrukcji stalowej
hali oraz opisano przyjęty model numeryczny do wymiarowania konstrukcji wsporczej
– komory żelbetowej z elementami powłokowymi.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Wpływ szerokości poduszki piaskowej na nośność i osiadanie podłoża gruntowego

W artykule przedstawiono sposób projektowania poduszek piaskowych jako płytkiej wymiany podłoża gruntowego. Przykłady obliczeniowe przedstawiają wpływ szerokości poduszki na nośność i osiadanie podłoża gruntowego pod ławami dwukondygnacyjnego budynku administracyjno-socjalnego, posadowionego na gruncie organicznym o miąższości 3 m. Rozważano poduszki o różnych szerokościach, określonych przez wartość kąta rozkładu naprężenia β = 0°, 30° i 45°. Stwierdzono, że konieczna jest wymiana podłoża torfowego na całej wysokości warstwy, bez względu na szerokość poduszki piaskowej. Spełnienie SGU jest możliwe jedynie przy szerokości poduszki ponad 2-krotnie większej od szerokości fundamentu.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Problemy występujące przy likwidacji słupa żelbetowego w hali produkcyjnej o konstrukcji żelbetowej, słupowo-belkowej systemu P-70

W pracy przedstawiono koncepcję oraz obliczenia statyczno-wytrzymałościowe związane z koniecznością usunięcia jednego słupa w hali produkcyjnej, wynikającą ze zmiany technologii. Słupy żelbetowe rozmieszczone były co 6 m, a na każdy słup przypadało obciążenie z dwóch naw o rozpiętości 12 m. Usunięcie słupa zaprojektowano w sposób, który gwarantował nienaruszenie konstrukcji dachowej. Zakładano, że prace wyburzeniowe nie spowodują jakichkolwiek przemieszczeń istniejącej konstrukcji. Oprócz obliczeń statyczno-wytrzymałościowych opracowano technologię prowadzenia robót oraz monitoring prowadzonych prac. W końcowej części zamieszczono zdjęcia obrazujące przebieg realizacji prac.

Czasopismo: Acta Scientiarum Polonorum. Architectura
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka