rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Gettoizacja czy tolerancja, czyli spór o wielokulturowość.

Współczesny świat uwikłany jest w procesy o znaczeniu globalnym. Najważniejsze z nich to globalizacja i metropolizacja, których rezultat to między innymi wzmożone przemieszczanie się ludzi, czyli współczesny nomadyzm. Migracje wynikają z różnych przyczyn, wśród których najważniejsze to silne zróżnicowanie cywilizacyjne świata. Widocznym efektem współczesnych migracji jest etniczna i kulturowa różnorodność wielu społecznych przestrzeni, a niektóre z nich  stają się wielokulturowymi. Przestrzenie wielokulturowe nie są jednak nowym zjawiskiem, ale współcześnie przeżywają spektakularny renesans. Dzisiaj istnieją dwa państwa, których polityka opiera się na oficjalnie przyjętych założeniach wielokulturowości: Kanada i Australia. Wiele innych krajów między innymi Europy Zachodniej wielokulturowymi się staje, chociaż przywódcy niektórych z nich już ogłosili zmierzch polityki wielokulturowości. Zjawisko wielokulturowości to ważne wyzwanie współczesności, a jego skomplikowaną egzystencję społeczną zobrazujemy przykładem współczesnej Kanady. Czym więc jest wielokulturowość, które to pojęcie coraz częściej gości na ustach nie tylko przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, ale także polityków? Zjawisko, które wzbudza emocje, niekiedy skrajne?

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Geoekonomia czy geopolityka? Strategia Gazpromu na rynku gazu państw Unii Europejskiej.

Handel surowcami energetycznymi co najmniej od czasu pierwszego kryzysu naftowego w 1973 roku, kiedy to państwa OPEC zdecydowały się na embargo na eksport ropy m.in. do Stanów Zjednoczonych, jest traktowany jako ważne narzędzie nie tylko interesów ekonomicznych państw, ale także politycznych. O ile początkowo zagrożenie dla światowego bezpieczeństwa energetycznego było związane z obawą przed wstrzymaniem dostaw ropy naftowej, o tyle w pierwszej dekadzie XX wieku w Europie coraz ważniejszą rolę polityczną zaczęto przypisywać handlowi gazem ziemnym. Do kluczowych uwarunkowań uzasadniających analizę handlu „błękitnym paliwem” z perspektywy geopolitycznej, która w istotny sposób modyfikuje czysto rynkowy aspekt handlu gazem, należy wymienić przede wszystkim wzrastające zapotrzebowanie na gaz przy ograniczonej ilości złóż i ich geograficznej koncentracji; wzrastające znaczenie tego surowca w gospodarce, w tym w energetyce; specyfika transportu i relacji dostawca-odbiorca; siła największych koncernów.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Przewagi konkurencyjne korporacji międzynarodowych z rynków wschodzących - fakty a paradygmat OLI.

Wyraźny wzrost znaczenia korporacji międzynarodowych z rynków wschodzących w gospodarce światowej w XXI wieku staje się wyzwaniem nie tylko dla firm z obszaru Triady, ale także dla badaczy biznesu międzynarodowego. Okazuje się bowiem, iż teorie wyjaśniające zachowania korporacji ze Starego Świata nie sprawdzają się w pełni w nowej sytuacji. Artykuł ten przedstawia więc dysonans między eklektyczną teorią produkcji międzynarodowej (paradygmatem OLI) a rzeczywistą ekspansją zagranicznych inwestycji bezpośrednich z rynków wschodzących. Celem pracy jest ukazanie głównych propozycji rozwiązania tej kwestii: od całkowitego odrzucenia paradygmatu (i poszukiwania nowych teorii), przez adaptację OLI, do pełnego zawierzenia paradygmatowi. Spośród tych trzech podejść najbardziej owocna wydaje się opcja adaptacji paradygmatu. Idea, iż firmy z rynków wschodzących mogą posiadać inne wewnętrzne przewagi konkurencyjne niż korporacje z Triady, staje się tym bardziej prawdopodobna, jeśli przyjąć, że owe przewagi są pochodną korzyści kraju macierzystego nie w pełni dostępnych dla firm zagranicznych.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Jesień życia w przestrzeni miasta.

Funkcjonowanie miasta to nieustanny dialog miejskiej przestrzeni i uczestników miejskiego życia. Rezultatem tej rozmowy są pozostawione w przestrzeni znaczenia, nawiązane relacje, stworzone miejsca. Tak rodzi się kultura przestrzeni, świadomość miejskiej polis. Głos w dialogu należy również do ludzi starych. Pytanie o miejsca osób starych w mieście, na ile jest ono dla nich przestrzenią nadziei, na ile tylko „kryjówką” wyznaczają treść niniejszego artykułu. Materiał źródłowy artykułu stanowi, obok literatury przedmiotu,  kilka wywiadów swobodnych przeprowadzonych w Lublinie z samymi seniorami, jak również z animatorem Forum Kultury Przestrzeni oraz pomysłodawcą projektu wspólnego fotografowania miasta przez osoby starsze i młodzież.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Poza politykę odmowy? Billy Budd Hermana Melville’a jako traktat o translacji.

Artykuł stanowi próbę reinterpretacji opowiadania Billy Budd – artystycznego i filozoficznego testamentu Hermanna Melville’a (1819–1891). Odwołując się do jednej z najważniejszych opozycji Polityki Arystotelesa, a mianowicie do rozróżnienia na logos i fone, oraz przywołując prace współczesnych filozofów polityki (przede wszystkim Dzielenie postrzegalnego Jacques’a Rancière’a, O polityczności Chantal Mouffe i Politykę natury Brunona Latoura), próbuje on włączyć się w dyskusję na temat problemu mediacji w społeczeństwach nowoczesnych. Dzięki namysłowi nad zaproponowaną przez Latoura definicją rzecznika rozpoznaje on właściwie znaczenie każdego aktu politycznego w kategoriach translacji. Tezę tę sprawdza i weryfikuje odczytanie Billy’ego Budda, skoncentrowane szczególnie na jego metaforyce i zmuszające do ponownego przemyślenia pojęcia „barbarzyńskości”, co odbywa się na drodze interpretacji problemów artykulacyjnych i jąkania głównego bohatera tekstu Melville’a.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Różnice językowe w kontekstach politycznych i humanistycznych.

Tekst dotyczy współczesnej sytuacji języka kaszubskiego, dialektu śląskiego i gwary podhalańskiej w Polsce. Autor prezentuje sytuację wyżej wymienionych etnolektów/języków regionalnych
w perspektywie ogólnej i szczegółowej (studia przypadków: Ślązacy i Kaszubi w Wehrmachcie, zarzuty kolaboracji, prześladowania ze względu na język). Rozważania dotyczą również perspektyw rozwoju i/lub usamodzielniania się języków, co zależy od polityki państwa polskiego (bardziej lub mniej centralistyczna;
akceptująca etniczną lub obywatelską definicję narodu) i ewolucji
prawa europejskiego (Europejska Karta Języków Regionalnych lub Mniejszościowych, Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej).

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Czas – człowiek – wartości. Marka jako kierunek rozbudowy definicji pamięci instytucjonalnej

Jako miejsce najczęstszego występowania terminu pamięć instytucjonalna wskazuje się podręczniki do administracji. Marka natomiast to pojęcie powiązane z naukami o zarządzaniu. Kategorie te nie mogą być jednak traktowane jako niespokrewnione, przypisywane literalnie odrębnym dziedzinom, tym bardziej na tak zwaną ścisłą wyłączność. Marka oraz pamięć instytucjonalna – co weryfikuje studium literaturowe oraz case study – prezentują wielopłaszczyznowe struktury; są zjawiskami dualnymi (wymiar fizyczny, jak i niematerialny) o podłożu historycznym, ekonomicznym, społecznym i kulturowym. Celem artykułu jest rozwiązanie problemów definicyjnych, sprzężenie tych struktur, próba utożsamienia dwóch pozornie odrębnych zjawisk poprzez analizę ich wielowymiarowości rozumianej
jako sieć relacji przeszłość – teraźniejszość – przyszłość oraz – w oparciu o cybernetyczną teorię Mariana Mazura – roli jaką odgrywają w procesach informacyjnych.
Czy marka może być odpowiednikiem pamięci instytucjonalnej? – jest to problem badawczy sformułowany na potrzeby realizacji wyżej wymienionych celów. Teoretycznym rozważaniom towarzyszy studium znanej marki pod względem stopnia realizacji jej funkcji jako pamięci instytucjonalnej.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Miasto jako przestrzeń korekcyjna. Stadtluft macht...?

W tekście zakwestionowano powszechne przekonanie o ścisłym związku idei wolnościowych z Miastem. Miasto, wbrew maksymie Stadtluft macht frei, jawi się jako przestrzeń opresyjna, której cechami immanentnymi, czy wręcz konstytuującymi ją, są przemoc i segregacja. W artykule potraktowano miasto jak maszynę bio-polityczną. Przeanalizowano wpływ jego składników niematerialnych (prawo, symbolika etc.) i materialnych (układ przestrzenny, infrastruktura, architektura etc.) na ludzkie zachowania i relacje międzyludzkie. Postawiono również pytania
o to, kogo miasto „wytwarza” przy użyciu określonych technik dyscyplinujących i kto w istocie ma w mieście władzę pozwalającą na użycie tych technik.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Przyszłość koncepcji międzynarodowej walki z globalnym ociepleniem w kontekście debaty o przyczynach zmian klimatu.

W obliczu rosnącej presji społeczności międzynarodowej, zmierzającej do podjęcia radykalnych kroków w celu przeciwdziałania zmianom klimatu oraz zmniejszenia antropopresji środowiska, nie milknie dyskusja dotycząca zasadności założeń mówiących, że to człowiek jest głównym sprawcą owych zmian. Oficjalne stanowisko co do decydującej roli człowieka, przyjęte przez międzynarodowe instytucje zajmujące się wpływem ludzkiej działalności na klimat, jest coraz częściej kwestionowane. Czy za zmiany klimatu odpowiada człowiek? Czy
nasza cywilizacja zobowiązana jest do poświęceń w celu ochrony klimatu? Wynik konfrontacji zwolenników i sceptyków tezy o antropogennych przyczynach zmian klimatu jest szczególnie istotny w kontekście niepowodzenia szczytu klimatycznego
w Kopenhadze oraz dalszej drogi społeczności międzynarodowej w walce ze zmianami klimatycznymi.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Chińska soft power. Nowe sposoby działania Chin na arenie międzynarodowej.

Co wiemy o współczesnych Chinach? Czy oprócz chińskiego boomu gospodarczego, Chińskiego Muru, Wodza Mao, wydarzeń na placu Tian’anmen, Państwo Środka może kojarzyć nam się jeszcze z czymś innym? Słowem-kluczem do próby zrozumienia dzisiejszych Chin jest chińska soft power (miękka siła). Od około 10 lat Chiny konsekwentnie minimalizują rolę swojej hard power w stosunkach zewnętrznych, zwłaszcza w regionie Azji Południowo-Wschodniej, skupiając się na tworzeniu strategii soft power.
Poprzez zacieśnianie stosunków gospodarczych, aktywną i dojrzałą dyplomację, wsparcie finansowe, techniczne i logistyczne dla państw rozwijających się oraz promowanie chińskiej kultury i języka, Chiny niepostrzeżenie rozciągają swoje wpływy na coraz to nowe regiony
świata. Bardzo zdecydowanym i konsekwentnym krokiem zmierzają ku realizacji swojego najważniejszego celu – budowy Wielkich Chin.
Chiny poprzez narzędzia własnej soft power właśnie wracają na światową scenę stając się jednym z jej nowych „liderów”. Czy zatem w XXI wieku na arenie walki o przywództwo gospodarcze i polityczne świata do walki ponownie staną Stany Zjednoczone, a miejsce nowego „Imperium Zła” zajmą Chiny?

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Projekt budowania azjatyckiego mocarstwa XXI wieku. Polityka zagraniczna Indii w strategii rządów Manmohana Singha i Narendry Modiego.

Artykuł analizuje tematykę polityki zagranicznej Republiki Indii na początku XXI wieku, zestawiając strategię dyplomacji rządów Kongresu w wydaniu premiera Manmohana Singha oraz Indyjskiej Partii Ludowej (BJP) z jej liderem, Narendrą Modim, który stanął na czele rządu w połowie 2014 roku. O ile
w pierwszym przypadku analiza bazuje na okresie dwóch zakończonych kadencji koalicji Kongresu, o tyle w drugim przedstawia możliwe warianty realizacji polityki zagranicznej w ciągu najbliższej pięciolatki. Istotnym wątkiem tekstu
jest problematyka tradycyjnej koncepcji nehruwiańskiej w kontaktach New Delhi z partnerami zagranicznymi, która dopiero od dekady ulega zasadniczym modyfikacjom
w kierunku klasycznej „Realpolitik”. Prezentacja głównych założeń i szans implementacji obecnej strategii pozwala na sformułowanie tezy, że indyjska dyplomacja przechodzi ze stadium reaktywności (gra „pionami czarnymi na
globalnej szachownicy”) do coraz większej aktywności i asertywności w stosunkach międzynarodowych (gra „pionami białymi”). Wielopoziomowa dyplomacja staje się jednym z podstawowych instrumentów budowania pozycji mocarstwowej Indii w perspektywie dwóch-trzech dekad obecnego stulecia.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Bezpieczeństwo zaopatrzenia energetycznego w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa Niemiec.

Zapewnienie stabilnych i trwałych dostaw paliw kopalnych jest celem polityki bezpieczeństwa energetycznego Niemiec. Aby osiągnąć ten cel, Niemcy kierują się nie tylko rachunkiem ekonomicznym, lecz także podejmują działania w ramach
polityki zagranicznej, intensyfikując dialog i kooperację z producentami, państwami leżącymi na szlakach tranzytowych tych surowców oraz konsumentami.
Służą temu wizyty zagraniczne kanclerz federalnej i ministrów federalnych, uwzględnianie problemów energetycznych podczas konsultacji międzyrządowych, w ramach dwustronnych komisji i grup roboczych oraz bezpośrednie wsparcie udzielane niemieckim firmom zaangażowanym w projekty energetyczne za granicą.
Rząd federalny angażuje się również w działania na rzecz bezpieczeństwa energetycznego w Unii Europejskiej, wspiera projekty międzynarodowych instytucji oraz pozainstytucjonalne formy współpracy w tym zakresie.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Rola miast w strategii militarnej. Prowadzenie walk w terenie zurbanizowanym na przykładzie II wojny w Zatoce Perskiej.

Działania wojenne w terenie zurbanizowanym stanowią nieodłączny element współczesnych konfliktów zbrojnych. Wojna w Iraku na przełomie marca i kwietnia 2003 roku jest tego doskonałym przykładem. Opierając się na przykładach z historii, starałem się pokazać ewolucję, jaka zaszła w sferze taktyki wojskowej, z uwzględnieniem działań w terenie zurbanizowanym. Mimo zdecydowanego zwycięstwa armii amerykańskiej, w południowym Iraku doszło do ciężkich walk w takich miastach, jak Basra i Um Kasr. Dowodzi to tego, że nawet słabsza strona konfliktu może skutecznie odpierać ataki przeciwnika, jeśli potrafi wykorzystać obronne walory miasta.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Czy Europa jest gotowa na chiński kapitał?

Ekspansja zagraniczna firm chińskich wspomagana przez sprzyjającą politykę władz państwowych ChRL jest fenomenem relatywnie nowym i wciąż w większości krajów rozwiniętych raczej marginalnym. Jednak jej dynamika i potencjał są ogromne. I to właśnie ta perspektywa wzbudza wiele niepokojących pytań o efekty owej ekspansji na płaszczyźnie ekonomicznej, jak i politycznej. Celem artykułu jest ukazanie skali zagadnienia i jego istotności, a także próba określenia specyficznych cech ekspansji kapitału chińskiego na terytorium Unii Europejskiej w kategoriach ekonomicznych. Jako najważniejsze wyzwania związane z tym zjawiskiem uważa się zakłócenie reguł konkurencji wolnorynkowej oraz ryzyko transferu strategicznych aktywów do Chin kosztem przejmowanych firm w Europie. Przejściowo problematyczne mogą być też wysokie ryzyko niepowodzeń przedsięwzięć chińskich w Europie (wynikające z braku doświadczenia działalności w tak odmiennym otoczeniu) i odmienność kultury korporacyjnej oraz praktyk biznesowych (co generuje konflikty z pracownikami i otoczeniem zewnętrznym).

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Charles’a Maurras’a krytyka republikanizmu.

Charles Maurras to twórca i przywódca „l’Action Française”, monarchicznego i kontrrewolucyjnego ruchu politycznego. Jest również autorem doktryny nacjonalizmu integralnego. Działalność Maurras’a i „l’Action Française” przypadła na szczególny okres w historii politycznej Francji. Po przegranej we wrześniu 1870 roku bitwie pod Sedanem, której skutkiem była klęska w toczonej wówczas wojnie z Prusami, a także utrata Alzacji i Lotaryngii na rzecz jej wschodniego sąsiada, Francja przyjęła ustrój republikański. We francuskim społeczeństwie doszło wówczas do polaryzacji poglądów w oparciu o dychotomię: monarchizm – republikanizm.  Konflikt ten pogłębiła tzw. afera Dreyfusa.
Charles Maurras uważał, że państwo o ustroju republikańskim jest państwem słabym, pozbawionym możliwości realizacji racji stanu, a także działania ponad partiami politycznymi, przywiązanymi do swoich partykularnych interesów. Wskazywał przy tym, że „zarówno rozum, jak i doświadczenie” udowadniają, że rząd republikański nie jest w stanie kierować francuskim interesem narodowym. Powołując się na Jacques’a Bainville’a, stwierdzał, że republikańska forma rządów (bez względu na jej charakter występujący w historii politycznej Francji) była czynnikiem zagrażającym istnieniu państwa - poprzez wzmacnianie jedności niemieckiej. W artykule została przeprowadzona wielopłaszczyznowa analiza krytyki republikanizmu dokonana przez Charles’a Maurras’a: w wymiarze historycznym (w oparciu o tradycję republikańską we Francji), organizacyjno-instytucjonalnym i aksjologiczno-normatywnym.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
Społeczeństwo resentymentu: Współczesny proces dezintegracji Niemiec jako efekt (nie)udanej rewolucji kulturowej z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

Artykuł przedstawia współczesne społeczeństwo niemieckie jako „społeczeństwo resentymentu”. Termin ten podkreśla, że normatywny porządek społeczny republiki Niemiec bynajmniej nie wynika ze zbiorowo zaakceptowanego pojęcia „wspólnego dobra”, lecz niemal wyłącznie dyktowany jest przez te części społeczeństwa, które twierdzą, że są wykluczone lub dyskryminowane. Konsens zbiorowy opiera się raczej na ciągłym rozszerzaniu społecznej wrażliwości i społecznego uznania dla wszelkiej formy indywidualnej lub kulturowej „inności” oraz
cechuje się niechęcią do akceptacji wszelkich wartości moralnych o uniwersalnie obowiązującym charakterze. W oparciu o wyniki badawcze badań empirycznych artykuł stawia tezę, że to „rewolucja kulturowa” z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych
w Niemczech doprowadziła do całkowitej eksternalizacji dawnych
„cnót obywatelskich”.
Analitycznym punktem wyjścia jest ciesząca się poparciem dużej części niemieckiej opinii publicznej książka Thilo Sarrazina Niemcy się likwidują, w której autor krytykuje deformację ogólnych zasad socjalizacji w Niemczech. Metodologicznej
dyrektywy artykułu dostarcza reinterpretacja Nietzscheańskiego pojęcia resentymentu dokonana przez Maxa Schelera oraz wykład Georga Simmla pt. Konflikt nowoczesnej kultury. Deformacja niemieckiego życia społecznego w Niemczech jest przedstawiona jako efekt buntu skierowanego przeciw kulturze w imię
wyzwolenia życia spod władzy porządku instytucjonalnego. Łącząc obie koncepcje Schelera i Simmla, artykuł wykazuje, że „Nowej Lewicy” w Niemczech – zogniskowanej wokół „teorii krytycznej” Szkoły Frankfurckiej – w ostatnich czterdziestu latach udało się stworzyć republikę, w której wszelka próba konstytuowania
jakichkolwiek ogólnospołecznie obowiązujących norm i wartości uchodzi za nieuprawomocnioną represję względem „życia” – za nietolerancję.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
W kierunku Konsensu Pekińskiego?

Artykuł zawiera analizę koncepcji Konsensu Pekińskiego. Termin ten po raz pierwszy został zaproponowany w 2004 roku przez Joshuę Coopera Ramo jako alternatywna droga postępu dla państw rozwijających się. Od tego czasu pojęcie to zaczęło być rozmaicie postrzegane, szczególnie jako połączenie chińskiego modelu rozwoju z nowym modelem kooperacji, jaki Pekin oferuje „rozwijającemu się światu”. Chiny stosują różnorodne narzędzia, by zwiększyć swój wpływ w państwach Południa, wliczając bodźce ekonomiczne, dyplomacje, preferencyjne pożyczki i umorzenie długu czy wielostronne mechanizmy współpracy –różnego rodzaju reżimy bądź organizacje regionalne. Poza tym Pekin stworzył kilka regionalnych organizacji (z których Stany Zjednoczone zostały wykluczone), by rozszerzyć swój wpływ regionalny i promować bezpieczeństwo na wielu płaszczyznach. Tworzy to wysoce sprzyjające warunki dla powstawania nowego porządku międzynarodowego.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji
W obronie status quo ante? Polityka Turcji wobec wojny domowej w Libii i kryzysu politycznego w Syrii.

Wydarzenia w Libii i Syrii stanowiły, a w tym drugim przypadku nadal stanowią, wyzwanie dla tureckiej polityki zagranicznej. Ze względów gospodarczych i politycznych Ankara musiała zainteresować się sytuacją w obu państwach bliskowschodnich i dostosować do jej rozwoju swoje działania. 
Niniejszy artykuł analizuje postawę Turcji w pierwszych miesiącach tzw. Arabskiej Wiosny Ludów w odniesieniu do sytuacji w Libii i Syrii. Ukazuje najważniejsze działania podjęte przez rząd turecki, tłumaczy motywy, które kierowały jego poczynaniami oraz ukazuje najważniejsze zmiany zachodzące w stanowisku Ankary.

Czasopismo: Kultura i Polityka
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii, nauki o polityce i administracji