rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zastosowanie inwersyjnej chromatografii gazowej w badaniach koadsorpcji

Zbudowano dozownik chromatograficzny z dwiema komorami dozymetrycznymi do pomiarów koadsorpcji metod inwersyjnej chromatografii gazowej. Wykonano pomiary adsorpcji dla metanolu i izobutenu, a koadsorpcji dla izobutenu na powierzchni adsorbenta pokrytej metanolem. Jako adsorbenta użyto sulfonowanego kopolimeru styrenowo-diwinylobenzenowego o symbolu Amberlyst 15. Wyznaczono stałe równowagi adsorpcji i koadsorpcji oraz entalpie adsorpcji i koadsorpcji.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Analiza retencji wybranych testowych związków chemicznych w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym modyfikowanym grupami aminowymi

W niniejszej pracy zbadano wpływ składu fazy ruchomej oraz temperatury na proces retencji trzech testowych związków chemicznych: kofeiny, kwercetyny oraz fenolu w chromatografii oddziaływań hydrofilowych (HILIC). Określono także ogólną sprawność kolumny dla badanych związków w układach z fazami ruchomymi zawierającymi 70 i 90% [V/V] rozpuszczalnika organicznego. Badania przeprowadzono w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym modyfikowanym grupami aminowymi. Temperaturę zmieniano w zakresie od 20 do 50°C, natomiast objętościowe natężenie przepływu eluentów w zakresie 0,05 do 3 [cm3 /min]. Otrzymane zależności wykazały istotny wpływ zarówno składu fazy ruchomej jak i temperatury na mechanizm retencji związków testowych. Wykazano także wysoką sprawność kolumny w przypadku badanych układów.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Chromatografia cienkowarstwowa i technika TLC-FID w badaniach składu grupowego, szczególnie, tłuszczów i produktów ich konwersji

Praca dotyczy zbadania celowości stosowania oraz określenia korzystnych warunków wykorzystania "klasycznej" chromatografii cienkowarstwowej w normalnych układach faz (NP-TLC) oraz techniki chromatografii cienkowarstwowej z detekcją płomieniowo - jonizacyjną (TLC-FID) na pręcikach kwarcowych, jako technik zapewniających oznaczanie składu grupowego, w badaniach nad:- ustaleniem optymalnych warunków rozdzielania grupowego tłuszczów i produktów ich konwersji z zastosowaniem kolumnowej chromatografii elucyjnej w warunkach normalnych układów faz (NP-HPLC), albo w warunkach kolumnowej chromatografii wykluczania z jednoczesną adsorpcją o charakterze oddziaływań polarnych (GPC/SEC-NP),- oceną składu grupowego, tzn. orientacyjnym oznaczaniem składu grupowego tego rodzaju produktów,- oceną składu frakcji eluatu, tzn. oceny czystości kolekcjonowanych składników rozdzielanych techniką HPLC w skali semi-preparatywnej / preparatywnej.W niniejszej pracy zwrócono też uwagę na możliwość wykorzystania klasycznej techniki NP-TLC do wstępnych badań nad opanowaniem korzystnych warunków wykorzystania wysokosprawnej kolumnowej elucyjnej chromatografii cieczowej wykluczania sterycznego (GPC-SEC) i słabej adsorpcji o charakterze oddziaływań polarnych, w normalnych układach faz (NP), tzn., wykorzystywania w sposób optymalny warunków GPC-SEC-NP do grupowego rozdzielania w/w produktów. Badania dotyczyły również określenia optymalnych warunków stosowania techniki TLC-FID do określania składu grupowego na przykładzie rozdzielania i oznaczania zawartości składników niektórych tłuszczów i produktów ich konwersji, a także, obecności i zawartości grup składników w technicznym FAME, tzn., estrach metylowych kwasów tłuszczowych, jako pochodnym tłuszczów roślinnych – bio-komponencie paliwowym, dodawanym do „naftowego” oleju napędowego do zasilania silników Diesla.Wnioski z badań i studiów niniejszej pracy dotyczą techniki NP-TLC lub NP-TLC-FID. Są też aktualne dla badań nad wykorzystaniem chromatografii kolumnowej wykluczania z jednoczesną adsorpcją – GPC-SEC-NP – do rozdzielania grupowego tłuszczów i produktów ich konwersji, a także dla badań nad podobnymi warunkami rozdzielania innych złożonych mieszanin związków chemicznych, z wykorzystaniem adsorpcji w normalnych układach faz, lub jednocześnie – wykluczania i słabej adsorpcji. Wyniki pokazują istotne korzyści ze stosowania techniki TLC, w "pilotowych" badaniach nad doborem korzystnych warunków wykorzystywania wysokosprawnej chromatografii cieczowej wykluczania z jednoczesną kontrolowaną niskoenergetyczną adsorpcją, zwłaszcza z zastosowaniem normalnych układów faz, tzn. warunków GPC-SEC-NP.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Kapilarna chromatografia gazowa fazy nad-powierzchniowej – HS-CGC w badaniach składu lotnych produktów hydrolizy biomasy ligno-celulozowej – BMLC

W pracy przedstawiono sposoby obróbki biomasy ligno-celulozowej, których celem jest rozpulchnienie struktury surowca i zwiększenie dostępności struktur dla czynników hydrolizujących. Na podstawie przeglądu literatury wskazano na możliwe do zidentyfikowania związki obecne w hydrolizatach z biomasy ligno-celulozowej. Opracowano metodykę oraz zbadano możliwość oznaczania lotnych produktów hydrolizy chemicznej z wykorzystaniem techniki HSGC-FID. Ponadto, wykorzystano wyniki oznaczania techniką badania fazy nad-powierzchniowej nad lustrem hydrolizatu (HS-GC-MS) do weryfikacji i interpretacji przebiegu hydrolizy. Wyniki badań wskazują, że zastosowanie proponowanej metody pozwala na przybliżoną ocenę składu hydrolizatów bez wcześniejszego etapu przygotowania próbek jedynie w krótkim czasie po pobraniu próbki.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Przegląd wybranych rodzajów faz stacjonarnych stosowanych w chiralnej chromatografii gazowej

Niniejsza praca zawiera przegląd literatury dotyczącej faz stacjonarnych stosowanych do rozdzielania mieszanin związków optycznie czynnych za pomocą techniki chromatografii gazowej. Oprócz faz stacjonarnych komercyjnie dostępnych, tj. pochodne aminokwasów, cyklodekstryny oraz fazy wykorzystujące chelaty metali w pracy scharakteryzowano również nowe – ostatnio opublikowane rozwiązania.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Techniki i metody chromatografii cieczowej w rozdzielaniu, oznaczaniu oraz izolowaniu naftochinonów i flawonoidów z roślin

W niniejszej pracy przedstawiono przegląd technik oraz metod chromatografii cieczowej w zakresie rozdzielania, oznaczania oraz izolowania naftochinonów i flawonoidów z ekstraktów roślinnych w szczególności z ekstraktów roślin mięsożernych ( ac. plantae carnivorae). Przedstawiono techniki najczęciej wykorzystywane podczas rozdzielania, oznaczania i izolowania metabolitów wtórnych, takie jak cienkowarstwowa chromatografia cieczowa (Thin Layer Chromatography) oraz wysokosprawna chromatografia cieczowa (High Performance Liquid Chromatography). Przeanalizowano metody i warunki rozdzielania w normalnym i odwróconym układzie faz (Normal- and Reversed- Phase) oraz w warunkach chromatografii podziałowej ciecz-ciecz z faz stacjonarn generowan dynamicznie LLPC (Liquid-Liquid Partition Chromatography).

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie chromatografii gazowej do rozdzielania i oznaczania wybranych estrogenów w próbkach środowiskowych

Estrogeny to związki hormonalne, których obecność w środowisku - nawet w bardzo niskich stężeniach (poniżej 1 ng/L) - może wywierać negatywny wpływ na reprodukcje i rozwój organizmów żywych. Opracowywanie odpowiednio czułych metodyk przygotowania próbki, rozdzielania i oznaczania tych związków w próbkach środowiskowych stało się zatem jednym z ważniejszych zadań z zakresu chemii analitycznej oraz ochrony środowiska. W pracy przedstawiono przegląd metodyk przygotowania próbki, rozdzielania i oznaczania wybranych substancji estrogenowych (estronu, 17β-estradiolu, estriolu, 17α-etynyloestradiolu, dietylostilbe-strolu) w różnych komponentach środowiska techniką GC-MS (ang. gas chromatography co-upled with mass spectrometry).

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie HPLC do rozdzielania ditiokarbaminianów

Ditiokarbaminiany (DTC) należą do najważniejszych fungicydów, o niskiej toksyczności. W pracy opisano chromatograficzne oznaczanie mieszaniny DTC (disiarczków bis(dimetylotiokarbamoilu) i bis(dietylotiokarbamoilu), dimetyloditiokarbaminian sodu oraz dietyloditiokarbaminian sodu). Przeanalizowano zarówno warunki chromatograficznego ich rozdzielenia jak i różnej detekcji. Okazało się, że sole łatwo utleniają się do disiarczków. Natomiast disiarczki są nietrwałe, dlatego w mieszaninie dochodzi do wymiany ich ligandów. Otrzymane wyniki wskazują na przydatność wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją spektrofotometryczną oraz elektrochemiczną w badaniach analitycznych i fizykochemicznych DTC.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Badania właściwości asfaltenowej fazy stacjonarnej do rozdzielania mieszanin związków optycznie czynnych techniką chromatografii gazowej

W pracy przedstawiono wyniki badań nad możliwością zastosowania asfaltenów jako chiralnej fazy stacjonarnej do chromatografii gazowej. Wyniki uzyskane dla fazy asfaltenowej porównano z wynikami uzyskanymi poprzez zastosowanie komercyjnie dostępnej chiralnej fazy stacjonarnej. Badania wykazały, że frakcja asfaltenowa posiada właściwości umożliwiające uzyskanie rozdzielenia mieszanin związków optycznie czynnych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie chromatografii w analizie modulatorów hormonalnych występujących w środowisku

Modulatory hormonalne (Endocrine Disrupting Compounds; EDCs) są to egzogenne substancje chemiczne, naturalne, jak i syntetyczne, zakłócające aktywność hormonów, głównie sterydowych, u ludzi i zwierząt. Stanowią one niejednorodną grupę związków o różnej budowie chemicznej, właściwościach i wywoływanym efekcie biologicznym. Do substancji tych zalicza się między innymi: pestycydy, fenole, ftalany, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, polichlorowane bifenyle, dioksyny oraz sterydy, w szczególności naturalne i syntetyczne estrogeny. W pracy przedstawiono przegląd literatury dotyczący zastosowania chromatografii w oznaczaniu ilościowym substancji typu EDCs w próbkach środowiskowych, ze szczególnym uwzględnieniem ekosystemów wodnych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Techniki chromatografii w rozdzielaniu i oznaczaniu ekdysteroidów w Rhaponticum carthamoides- artykuł przeglądowy

Rhaponticum carthamoides (syn. Leuzea carthamoides, pol. szczodrak krokoszowaty) to syberyjska, endemiczna, wieloletnia bylina, od wieków wykorzystywana w medycynie ludowej, w postaci wyciągów alkoholowych, jako preparat wzmacniający organizm. Szczególnie ważną grupą związków chemicznych, występujących w roślinie, wzbudzających szczególne zainteresowanie, ze względu na wykazywaną aktywność, są ekdysteroidy. Poznanie dokładnego składu metabolicznego oraz stężeń ekdysteroidów, a także innych metabolitów w tkankach roślinnych staje się istotnym elementem poznawczym. Ich znajomość może przyczynić się do wytwarzania preparatów leczniczych i wspomagających na bazie Leuzei. W rozdzielaniu ekdysteroidów zastosowanie znajduje przede wszystkim wysokosprawna chromatografia cieczowa w normalnych (NP) i odwróconych (RP) układach faz, a ostatnio, także, w warunkach oddziaływań hydrofilowych (HILIC) - z reguły, w warunkach elucji gradientowej, a także chromatografia cienkowarstwowa (TLC) w jednym, a szczególnie w dwóch wymiarach. W dalszym ciągu poszukuje się możliwie nieskomplikowanych metodyk pozwalających na rozdzielenie i oznaczenie ekdysteroidów i innych metabolitów wtórnych obecnych w surowym ekstrakcie. Ważne, szczególnie w przypadku tej rośliny, byłoby opanowanie metodyki rozdzielania i wydzielania wszystkich metabolitów, ponieważ, niektóre badania wykazują, że działanie ekdysteroidów w organizmach ssaczych jest wzmacniane w sposób synergiczny przez nieznane dotychczas składniki rośliny. Prace nad rozdzielaniem mają duże znaczenie dla dalszych badań nad tą, ciągle jeszcze niewystarczająco zbadaną rośliną, w tym także, dla opracowania procedury standaryzacji "materiału roślinnego", obecnego na rynku w postaci różnego rodzaju wyciągów i preparatów. Przedmiotem niniejszej pracy jest zestawienie oraz porównanie technik i warunków chromatograficznych wykorzystywanych dotychczas w rozdzielaniu i oznaczaniu ekdysteroidów w wyciągach roślinnych z Rhaponticum carthamoides. W związku z ogromnym bogactwem metabolicznym Rhaponticum carthamoides, szczególnie obiecujące wydaje się zastosowanie w dalszych badaniach dwuwymiarowej wysokosprawnej kolumnowej chromatografii cieczowej z elucją gradientową w obu "wymiarach" rozdzielania (2D-Grad/Grad-HPLC), albo ortogonalnego rozdzielania wielokolumnowego, z przepływem zwrotnym eluentu w dowolnej kolumnie rozdzielczej ((MC-HPLC-EBF), a w przypadku techniki chromatografii cienkowarstwowej - elucji kilkustopniowej (NS-TLC), lub rozdzielania dwuwymiarowego (2D-TLC), być może także z elucją kilkustopniową w drugim "wymiarze" rozdzielania (2D-NS-TLC).

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
CAMERA SEPARATORIA, czyli krótka historia nauki o rozdzielaniu i uzasadnienie tytułu nowego czasopisma

Od niedawna nauka o rozdzielaniu wyodrębniła się w odrębny dział nauki, mocno powiązany z techniką i technologią rozdzielania. W pracy przedstawiono krótką historię ich rozwoju oraz szczegółowy podział. W następnym numerze zamierzamy przedstawić wkład Polaków
w ich rozwój.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Właściwości antyoksydacyjne herbaty Matcha

W ostatnich latach zwiększyło się zainteresowanie antyoksydantami i ich wpływem na organizm człowieka. Antyoksydanty są to związki występujące w małych stężeniach, które posiadają właściwości chroniące przed szkodliwym wpływem rodników. Rodniki są to atomy, cząsteczki lub jony posiadające przynajmniej jeden niesparowany elektron. Za miarę mocy antyoksydacyjnej związków uznaje się potencjał redoks lub stałą szybkości reakcji z rodnikami. Można je stosować tylko do czystych związków, do badania próbek rzeczywistych określa się sumaryczne właściwości antyoksydacyjne, definiowane jako Całkowity Potencjał Antyoksydacyjny (CPA). Celem pracy było wyznaczenie CPA dla herbaty Matcha i porównanie wyników z wybranymi produktami spożywczymi o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. CPA zostało zbadane spektrofotometrycznie, wykorzystując reakcję z rodnikiem DPPH, rodnikami peroksylowymi generowanymi z rozpadu AAPH, ABTS+, odczynnikiem Folina - Ciocalteu’a, oraz HPLC/RP z detekcją elektrochemiczną. Herbata Matcha posiada bardzo dużą ilość związków o charakterze antyoksydacyjnym. Wyniki otrzymane różnymi metodami różnią się od siebie. Jest to spowodowane różnicą w mocy użytych rodników.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Całkowity potencjał antyoksydacyjny preparatów kosmetycznych zawierających ekstrakty roślinne

Toniki oraz maseczki do twarzy są popularnymi kosmetykami stosowanymi do pielęgnacji skóry. Mogą one wykazywać właściwości antyoksydacyjne. Spowalniają procesy starzenia się skóry i pozwalają na zachowanie młodego wyglądu na długi czas. Aby nadać właściwości antyoksydacyjne preparatom kosmetycznym, można wzbogacać je w ekstrakty roślinne, które w swoim składzie zawierają antyoksydanty. Miarą właściwości antyoksydacyjnych może być całkowity potencjał antyoksydacyjny (CPA), który jest sumą zawartości wszystkich badanych w danym materiale antyoksydantów. W pracy wykonano pomiary CPA gotowych masek z glinek kosmetycznych, masek z glinek wzbogaconych ekstraktami roślinnymi, a także toniku domieszkowanego ekstraktami roślinnymi. W badaniach zastosowano metody spektrofotometryczne wykorzystujące rodniki DPPH, ABTS•+ oraz wyznaczono całkowite stężenie polifenoli stosując metodę Folina-Ciocalteu’a. W pracy wykonano też wstępne pomiary CPA preparatów kosmetycznych stosując wysokosprawną chromatografię cieczową z detekcją elektrochemiczną (HPLC/ED).

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Właściwości antyoksydacyjne miodów wyznaczone za pomocą HPLC-ED

Celem pracy było wstępne zbadanie możliwości oznaczenia właściwości przeciwutleniających miodów oraz miodów pitnych. Oznaczenie całkowitego potencjału antyoksydacyjnego (CPA) miodów, wykonano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją elektrochemiczną. Miarą CPA było sumaryczne pole powierzchni wszystkich pików zarejestrowanych podczas ich anodowego utleniania.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Nowe metodyki oznaczania dodatków do paliw z zastosowaniem rozdzielania wielowymiarowego

W pracy przedstawiono wyniki badań nad opracowaniem metodyki oznaczania wybranych dodatków „myjących” w paliwie diesla. Porównano metodyki jednoetapowe z wykorzystaniem chromatografii gazowej z detektorem płomieniowo-jonizacyjnym (GC-FID) lub spektrometrem mas (GC-MS) oraz wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem UV z matrycą fotodiodową (HPLC-UV-DAD), z metodykami dwuetapowymi, w których do wstępnej izolacji składników dodatku zastosowano wysokosprawną chromatografię cieczową w układzie faz normalnych (NP-HPLC). Frakcjędodatku zbierano z wykorzystaniem elucji normalnej, albo z zastosowaniem przepływu zwrotnego eluentu w kolumnie (eluent back-flush, EBF). Oznaczeń końcowych dokonywano z zastosowaniem techniki GC-FID oraz GC-MS. Badania wykazały, że nie ma możliwości oznaczania wybranych do badań typów dodatków z zastosowaniem metodyk jednoetapowych – tj. z zastosowaniem wyłącznie HPLC lub GC. Zastosowanie dwuetapowej procedury pozwala natomiast na uzyskiwanie powtarzalnych wyników oznaczeń a wartości granicy oznaczalności (LOQ) wynoszą, w zależności od sposobu zbierania
frakcji techniką HPLC, od 1,4 - 2,2 ppm (GC-MS w trybie SIM) oraz 9,6-24,0 ppm (GC-FID). W pracy porównano precyzję oraz dokładność, a także przedyskutowano możliwe błędy oznaczeń i niedoskonałości opracowanych metodyk.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Możliwość zastosowania błękitu metylenowego jako sensora do oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego w odniesieniu do rodników hydroksylowych

Celem pracy było wykonanie i porównanie widm UV-Vis błękitu metylenowego otrzymanego w różnych warunkach doświadczalnych, a także zbadanie możliwości jego zastosowania, jako potencjalnego sensora do oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego (CPA) metodą fotometryczną, w odniesieniu do rodników hydroksylowych generowanych w reakcji Fentona. W literaturze nie została opisana jeszcze metoda fotometryczna pomiaru CPA odnosząca się do mocnych rodników jak np. rodniki hydroksylowe, które reagują nie tylko z mocnymi antyoksydantami, ale także i ze słabymi. Roztwór błękitu metylenowego charakteryzuje się intensywną granatową barwą, który w wyniki reakcji z rodnikami hydroksylowymi ulega odbarwieniu. Obecność w mieszaninie reakcyjnej antyoksydantów powoduje zatrzymanie odbarwienia roztworu. Właściwość ta została wykorzystana do fotometrycznego oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Metody rozdzielania i oznaczania pozostałości β-blokerów i β-agonistów w próbkach środowiskowych

Duża konsumpcja leków z grup β-blokerów i β-agonistów, niepełny metabolizm oraz niecałkowite usuwanie w oczyszczalniach ścieków sprawiają, że pozostałości tych farma-ceutyków są często wykrywane w próbkach środowiskowych, szczególnie w ekosystemach wodnych. Pomimo, iż stężenia tych związków nie są wysokie, stanowią one realne zagrożenie dla ekosystemu wodnego oraz zdrowia człowieka. Do oszacowania stopnia zanieczyszczenia środowiska tymi farmaceutykami oraz do oceny ryzyka ekotoksykologicznego wykorzystywane są metody chromatografii cieczowej i gazowej z detekcją masową. Obie te techniki wymagają wstępnej izolacji z próbek środowiskowych oraz wzbogacenia analitów powyżej granicy ozna-czalności użytej metody analitycznej. Najczęściej wykorzystuje się w tym celu ekstrakcję do fazy stałe. Trwają również prace na wykorzystaniem technik mikroekstrakcji. Poniższa praca przedstawia metody oznaczania β-blokerów i β-agonistów w próbkach środowiskowych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowania chromatografii wykluczania (SEC) w analityce technicznej i preparatyce - część l-sza

W pracy scharakteryzowano założenia teoretyczne oraz mechanizm rozdzielania w warunkach chromatografii wykluczania (SEC). Przeanalizowano wady i zalety tej techniki rozdzielania. Przedstawiono przegląd zastosowań obejmujący wykorzystanie SEC w analityce technicznej oraz w preparatyce. SEC w warunkach liofilowych znajduje zastosowanie do rozdzielania mieszanin polimerów t.j. polistyren, polibutadien, poliizopren, poli(dimetylosiloksan), poliamidy(np. nylon 6), poliakrylonitryl, poliolefiny, polialkohol winylowy), polichlorek winylu. W warunkach niewodnych rozdzieleniu ulegają także substancje nisko-, średnio- i wysokocząsteczkowe, takie ropa naftowa, oleje, asfalty, smoły, żywice. Główne zastosowania dla mieszanin substancji niskocząsteczkowych to rozdzielanie sacharydów, tłuszczów (grupowo na TAG, DAG, MAG i WKT), środków powierzchniowo czynnych, dodatków w polimerach, antybiotyków, węglowodorów aromatycznych. W warunkach hydrofilowych rozdzielaniu ulegają bardzo polarne polimery, biopolimery polisacharydy, białka, nukleotydy, czasami także w połączeniach z substancjami chemicznymi o niższej polarności, rozpuszczalnymi w wodzie. W drugiej części pracy opisane zostaną specyficzne zastosowania SEC w rozdzielaniu wielowymiarowym oraz preparatyce.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Immunochromatografia: przegląd i charakterystyka immunosorbentów oraz metod immobilizacji

Chromatografia immunopowinowactwa (ang. ImmunoAffinity Chromatography, IAC) jest techniką rozdzielania stosowanń do różnorodnych klas zwiąków chemicznych, a także jako dodatkowe narzędzie w badaniach z zakresu biochemii. Kluczowym elementem odpowiedzialnym za wysoce selektywne oddziaływania w IAC jest przeciwciało (ang. antibody, Ab) produkowane przez organizmy żywe w wyniku odpowiedzi immunologicznej i wykazujące specyficzność oraz powinowactwo wobec substancji rozpoznawanych, jako obce, określanych jako antygeny. W celu przeprowadzenia procesu immunochromatograficznego przeciwciała immobilizuje się na nożnikach, które wcześniej muszą zostać zaktywowane. Jako matryce stosuje się naturalne oraz syntetyczne polimery: agarozę, celulozę, dekstran, poliakrylamidy, polimetakrylaty, a także żel krzemionkowy oraz szkło porowate. Aktywacja złóż ma za zadanie przygotować matrycę do immobilizacji poprzez wprowadzenie grup funkcyjnych oddziałujących z elementami przeciwciała. W tym celu stosuje się różnorodne aktywatory rozpuszczalne oraz sieciujące czynniki bifunkcyjne. Istnieje także szeroki wachlarz dostępnych metod ukierunkowane i nieukierunkowane (losowe). W trakcie przygotowania immunosorbentu należy uwzględnić właściwości matrycy, a także warunki prowadzenia procesu aktywacji oraz immobilizacji, co bezpośrednio wpływa na sprawność kolumny wypełnionej tego typu złożem, a w konsekwencji na efektywnoś procesu chromatograficznego.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna