rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
O potrzebie utworzenia metropolitalnych organizacji turystycznych

Celem artykułu jest przedstawienie argumentów uzasadniających potrzebę utworzenia metropolitalnych organizacji turystycznych o specjalnym statusie organizacji odpowiedzialnych za promocję i rozwój turystyki w Polsce. Należą do nich: zależność rozwoju turystyki od innych funkcji społeczno-gospodarczych miasta, natura turystyki wielkomiejskiej, szeroki zakres zadań miejskich organizacji turystycznych, korporacyjny styl zarządzania, działalność convention bureau, orientacja międzynarodowa w planowaniu rozwoju, powszechne funkcjonowanie miejskich organizacji turystycznych w praktyce w Europie oraz trudności w ich bieżącym funkcjonowaniu w polskich warunkach organizacyjno-prawnych.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Uprawianie turystyki i rekreacji wśród studentów tego kierunku na Uniwersytecie Szczecińskim oraz pracowników szczecińskich hoteli

Głównym celem pracy jest określenie preferencji w kwestii spędzania czasu wolnego w zakresie turystyki i rekreacji w dwóch grupach badanych: studentów studiów magisterskich na kierunku Turystyka i Rekreacja Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Szczecińskiego oraz pracowników szczecińskich hoteli. Badaniu poddano 100 studentów i 100 hotelarzy. W każdej z badanych grup 60% stanowiły kobiety, a 40% mężczyźni. W badaniu zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem kwestionariusza ankietowego. Dokonano analizy poziomu istotności i siły zależności badanych cech. Stwierdzono, że grupy różnią się podejściem do uprawiania turystyki i rekreacji nie z powodu działalności w tej samej dziedzinie (turystyki i rekreacji), lecz sytuacji: u studentów trwającej jeszcze edukacji, a u hotelarzy – wykonywanej pracy. Największe różnice w sposobach spędzania czasu wolnego w zakresie turystyki i rekreacji występują między studentkami a pracownicami hoteli oraz studentami a pracownikami hoteli.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Koncepcja włączenia małych zbiorników wodnych w system szlaków rowerowych Poznańskiego Obszaru Metropolitalnego

Na atrakcyjność środowiska przyrodniczego jako miejsca rekreacji wpływa obecność zbiorników wodnych. W rejonach o małej jeziorności również nieduże zbiorniki wodne, zarówno naturalne, jak i sztuczne, mogą być czynnikiem rozwoju turystyki i rekreacji rowerowej. Celem artykułu jest przedstawienie koncepcji włączenia w system szlaków rowerowych Poznańskiego Obszaru Metropolitalnego kilku małych zbiorników wodnych. Koncepcję przygotowano dla czterech zbiorników wodnych zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie szlaków rowerowych o długości 15 km (Drwęsa – Konarzewo). Potencjał rekreacyjny tych zbiorników jest duży. Cechuje je różna jakość wód, różny stan zagospodarowania i duża różnorodność walorów rekreacyjnych. Walory analizowanych zbiorników wodnych w połączeniu z trasami rowerowymi mogą przyczynić się do podniesienia turystyczno-rekreacyjnej atrakcyjności gminy Dopiewo, która będzie mogła oprzeć na nich strategię promocji swoich terenów.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Turystyka przyrodnicza w mieście

Celem artykułu jest przedstawienie możliwości wykorzystania terenów zieleni miejskiej do realizowania turystyki przyrodniczej. Różnorodność zarówno tej formy turystyki, jak i charakteru zielonej infrastruktury miast pozwala na przygotowanie bardzo szerokiej i zróżnicowanej oferty w tym zakresie. W artykule podjęto próbę uporządkowania teoretycznych podstaw zagadnienia turystyki przyrodniczej, miast zrównoważonych i roli zieleni w rozwoju i kształtowaniu przestrzeni publicznej miast oraz w życiu mieszkańców i turystów. Przedstawiono również obiekty i obszary atrakcyjne dla miłośników tej formy turystyki. Wydaje się, że miasto, a zwłaszcza obszary metropolitarne są mimo wszystko atrakcyjne dla turystyki przyrodniczej.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Piesza i rowerowa aktywność rekreacyjna na obszarze metropolii Poznań

W artykule przedstawiono zagadnienia będące częścią projektu badawczego „Region metropolitarny jako przestrzeń penetracji rekreacyjnej na przykładzie aglomeracji poznańskiej”, realizowanego przez Zakład Dydaktyczny Turystyki i Rekreacji Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu. Przedmiotem badań prowadzonych w ramach tego projektu jest przestrzeń rekreacyjna aglomeracji miejskiej stanowiąca terytorialny system rekreacyjny i będąca obszarem penetracji rekreacyjnej mieszkańców metropolii Poznań. Celem artykułu jest przedstawienie motywów i preferencji podejmowania pieszej i rowerowej aktywności rekreacyjnej na terenie metropolii Poznań. W pracy przedstawiono charakterystykę infrastruktury umożliwiającej rekreację pieszą i rowerową, charakterystykę zachowań mieszkańców aglomeracji poznańskiej w zakresie aktywności pieszej i rowerowej oraz oceny atrakcyjności tych form aktywności z punktu widzenia mieszkańców metropolii.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Współpraca polskich miast z blogerami w zakresie promocji turystycznej

Celem artykułu jest określenie charakteru i zakresu współpracy polskich miast z blogerami w zakresie promocji turystycznej. Pierwsza część ma charakter przeglądu literaturowego, obejmuje wyniki badań dotyczących najnowszych trendów wykorzystania w promocji turystycznej internetowych liderów opinii, jakimi są blogerzy. Na tej podstawie opisano szczególnie istotne kwestie przy podejmowaniu kooperacji z blogerami, które składają się na systemowy charakter współpracy. Druga część artykułu zawiera koncepcję oraz wyniki przeprowadzonego metodą ankietową badania na temat współpracy polskich miast wojewódzkich z blogerami. Wyniki dokonanych analiz pozwoliły scharakteryzować zakres czasowy tej kooperacji, jej cele i formę, kryteria doboru blogerów oraz pomiar efektów współpracy. Ustalono, że współpraca ta nie ma charakteru systemowego.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Turystyka w regionalnych dokumentach strategicznych województwa wielkopolskiego

Strategia rozwoju turystyki w województwie wielkopolskim do 2020 roku ma charakter prospołeczny, ukierunkowany na rozwój Wielkopolski, podniesienie atrakcyjności turystycznej, a tym samym poprawę jakości życia mieszkańców oraz wzrost jakości usług. Realizacja ustaleń tego dokumentu wpłynie pozytywnie na ochronę środowiska przyrodniczego i kulturowego oraz krajobraz. W artykule ukazano kierunki zmian, jakich należy się spodziewać w związku z realizacją Strategii, oraz zaproponowano propozycje działań minimalizujących i kompensujących negatywne oddziaływania związane z wdrożeniem ustaleń zawartych w tym dokumencie. Przedstawione w nim kierunki interwencji, które oceniono jako korzystne dla środowiska w zakresie poszczególnych jego elementów, należy traktować jako szeroko pojęte działania związane z zapobieganiem lub zmniejszaniem zagrożeń i negatywnych oddziaływań środowiskowych. Natomiast wspieranie zamierzeń inwestycyjnych w zakresie infrastruktury wypoczynkowej oraz towarzyszącej jej infrastruktury komunikacyjnej i technicznej oceniono jako mało korzystne lub niekorzystne dla środowiska. Poprawa stanu środowiska przyrodniczego jest istotnym czynnikiem warunkującym rozwój różnych form turystyki. Niekorzystny stan środowiska stanowi natomiast barierę dla turystycznego wykorzystania danego waloru.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wpływ eventów sportowych na rozwój turystyki oraz wizerunek miasta na przykładzie międzynarodowych zawodów jeździeckich Cavaliada w Poznaniu w opinii ich uczestników

Celem badań było rozpoznanie, czy Cavaliada przyciąga do Poznania osoby, które podejmują aktywność turystyczną w mieście oraz czy i w jaki sposób to wydarzenie sportowe wpływa na wizerunek stolicy Wielkopolski. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego za pomocą techniki wywiadu podczas trwania międzynarodowych zawodów jeździeckich w Poznaniu. Wykorzystano kwestionariusz wywiadu standaryzowanego. W badaniu wzięło udział w sumie 510 kibiców, którzy nie byli mieszkańcami Poznania (byli zatem turystami sportowymi). Badań nie udało się natomiast przeprowadzić w grupie sportowców. Ze względu na wysoką rangę imprezy sportowej dostęp do zawodników w celu przeprowadzenia wywiadu i rozpoznania ich zachowań turystycznych w mieście okazał się niemożliwy. Badania przeprowadzono podczas trwania imprezy. Do najważniejszych wyników można zaliczyć to, że ponad 60% badanych kibiców Cavaliady w Poznaniu podejmuje dodatkową aktywność turystyczną w mieście, a większość (94,7%) uważa, że organizacja tej imprezy wywiera pozytywny wpływ na jego wizerunek.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Współczesne problemy ekonomiczno-społeczne turystyki masowej w miastach

Masowość i wielotysięczne potoki turystów są jednym z największych problemów współczesnej turystyki, szczególnie w mikroskali najatrakcyjniejszych turystycznie miast i regionów w Europie i na świecie. Zjawisko turystyki masowej wiąże się z wieloma uwarunkowaniami: ekonomicznymi, społecznymi, socjologicznymi i historycznymi. W artykule przedstawiono najważniejsze problemy związane ze zjawiskiem turystyki masowej w odniesieniu do zagadnień terminologicznych, do jej natury i tła społeczno-kulturowego, dynamiki rozwojowej, zagrożeń utraty tożsamości miejsca oraz protestów ze strony rdzennych mieszkańców miast. Rozważania dotyczą procesów i dylematów masowej turystyki, które analizowane są na najbardziej reprezentatywnych przykładach Barcelony i Wenecji, a także prezentują możliwości teoretyczne i podejmowane praktyczne próby przeciwdziałania skutkom masowego napływu turystów do miast, ze zwróceniem uwagi na rolę polityki turystycznej władz miejskich oraz działań mieszkańców.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Możliwości rowerowej rekreacji i turystyki kulturowej w Szczecińskim Obszarze Metropolitalnym

Wielofunkcyjność miast oraz duża różnorodność zasobów i form aktywności turystycznej dostępnych w metropoliach powoduje, że stają się one ważnymi celami recepcji turystycznej, rozumianymi jako miejsca, do których kieruje się ruch turystyczny. Zależnie od przedmiotu analiz w konkretnej sytuacji może on oznaczać miejscowość, gminę lub region. Celem artykułu jest przedstawienie możliwości uprawiania turystyki rowerowej, a także turystyki kulturowej w szczecińskim obszarze metropolitarnym. W artykule przedstawione zostały informacje na temat walorów turystycznych oraz inicjatyw wpływających na rozwój turystyki rowerowej.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Projekt kulturowego szlaku turystycznego śladami Witolda Gombrowicza w Buenos Aires

Buenos Aires jest jedną z najchętniej wybieranych destynacji turystycznych wśród miast Ameryki Łacińskiej. Oprócz powszechnie znanych walorów turystycznych miasto oferuje atrakcje dla sprofilowanego turysty. W ostatnich latach szczególnym zainteresowaniem cieszy się turystyka kulturowa, związana z tangiem, architekturą czy wybitnymi postaciami. Władze miasta propagują ten rodzaj aktywności turystów i są zainteresowane promocją miejsc związanych z Witoldem Gombrowiczem w kontekście jego relacji ze stolicą Argentyny. Wraz z ukazaniem się w Polsce w 2013 r. prywatnego dziennika (Kronos) obserwuje się wzmożone zainteresowanie życiem pisarza w Buenos Aires. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom, postanowiono przedstawić miejsca związane z Gombrowiczem i na ich podstawie przygotować propozycję szlaku gombrowiczowskiego po Buenos Aires. Mając na uwadze to, że dla wielu turystów może to być oferta niszowa, postanowiono tak opracować szlak, by znalazły się w nim – oprócz miejsc szczególnych – obiekty ważne dla każdego turysty, a jednocześnie związane z Witoldem Gombrowiczem.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne lasów miejskich w Szczecinie

Lasy miejskie w Szczecinie są jednym z największych obszarów tego typu w Polsce. Łącznie zajmują powierzchnię 2780 ha. Znaczna ich część to tereny atrakcyjne krajobrazowo, dobrze skomunikowane z centrum miasta. W dobie mody na aktywny wypoczynek mieszkańcy Szczecina chętnie z nich korzystają. Konieczne jest więc określenie zasobów i stanu infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej na ich obszarze. W artykule przedstawiono aktualny stan zagospodarowania turystycznego i rekreacyjnego na obszarze lasów miejskich Szczecina oraz szczegółowe wyniki inwentaryzacji istniejącej infrastruktury przeprowadzonej w 2017 r. Dokonano również analizy słabych i mocnych stron zagospodarowania turystycznego i rekreacyjnego oraz wskazano kierunki potencjalnych zmian. W świetle przeprowadzonych badań należy podkreślić nierównomierne rozmieszczenie infrastruktury i duży stopień jej koncentracji w obrębie kilku obszarów leśnych oraz niezadawalające przystosowanie do aktualnych potrzeb mieszkańców.

Czasopismo: Studia Periegetica
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna
Wokół zasady pomocniczości. Kilka uwag o jej znaczeniu i gwarancjach w Unii Europejskiej

Autorka porusza kilka kwestii związanych z adaptacją zasady pomocniczości w prawie traktatowym Unii Europejskiej, analizując kolejno: rolę pomocniczości w kształtowaniu stosunków
między Unią a państwami członkowskimi, zwłaszcza w kontekście podziału kompetencji, sposób
jej wyrażenia i gwarancji w traktatach, jej relacji z innymi zasadami, zwłaszcza zasadą proporcjonalności, oraz jej skuteczność w praktyce. Doceniając znaczenie i potencjał zasady pomocniczości
w strukturze tak szczególnej jak Unia, gdzie zarazem osiągane muszą być interesy wspólnotowe, jak i respektowane interesy narodowe, autorka dostrzega pewną słabość jej rzeczywistego
oddziaływania w wewnętrznych relacjach UE i państw członkowskich. Krytycznie zatem ocenia
funkcjonowanie tej zasady w trybie ex ante (żółta kartka), jak i ex post (orzecznictwo TS UE),
wskazując, iż warte przemyślenia byłoby wprzężenie oddziaływania zasady w toku procesu
legislacyjnego, ale wymagałoby to uruchomienia odpowiednich mechanizmów proceduralnych
i strukturalnych. Może więc ponownie porozmawiać o drugiej izbie PE lub innej analogicznej
strukturze, która pozwoliłaby na pilnowanie zasady pomocniczości przez dedykowaną szczególnie
tej kwestii instytucję parlamentarną?

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Skuteczność prawa do skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w toku postępowania karnego oraz w warunkach izolacji więziennej

Przedmiotem rozważań zawartych w niniejszym opracowaniu jest ocena skuteczności prawa do
skargi indywidualnej do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz), realizowanego przez
osoby pozbawione wolności. Należy podkreślić, że w warunkach izolacji więziennej skarga ta
może być jedynym skutecznym środkiem ochrony prawnej dla osób uwięzionych. W opracowaniu wykorzystano w pierwszej kolejności najbardziej istotne orzecznictwo ETPCz, ze szczególnym uwzględnieniem serii spraw przeciwko Ukrainie, które doprowadziły ETPCz do wydania
wyroku quasi-pilotażowego. Ten kolejny przypadek pojawienia się systemowego problemu, uniemożliwiającego skuteczne korzystanie przez więźniów ze skargi indywidualnej, o której mowa
w art. 34 KE, prowadzi do konieczności zastanowienia się nad potencjalnymi sposobami usunięcia tego typu mankamentów. W opinii autorki, niezbędna mobilizacja państw-stron KE w tym
zakresie mogłaby być osiągnięta w drodze nadania swoistego priorytetu skargom pochodzącym
od osób pozbawionych wolności i to poprzez formalne zobligowanie administracji więziennych
odnośnie do wyposażenia więźnia, na jego prośbę, w potrzebne materiały uzasadniające skargę.
Dodatkowo, do środków skutecznie oddziałujących na państwa w zakresie rzetelnego wypełnienia przez nie ich obowiązku wynikającego z art. 34 KE, można zaliczyć: a) korzystanie przez
ETPCz z formy finansowej słusznego zadośćuczynienia, w przypadku, gdy jedyne stwierdzone
naruszenie dotyczy prawa do skargi, oraz b) sięgnięcie po procedurę wyroku pilotażowego, a nie
quasi-pilotażowego, w sytuacji, gdy są ku temu uzasadnione podstawy. Z dotychczasowej praktyki
wynika, że jest to procedura bardziej „rygorystyczna” i jako taka, w przypadku przedstawionego
problemu, byłaby pożądana.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Założenia modelu zbierania i udostępniania danych telekomunikacyjnych

W artykule przedstawiono wyniki prac zespołu realizującego projekt badawczy nr 2015/17/B/
HS5/00472 pt. Gromadzenie i udostępnianie danych telekomunikacyjnych finansowany przez
Narodowe Centrum Nauki. Celem prowadzonych badań w ramach tego projektu badawczego
było dokonanie analizy istniejących rozwiązań prawnych w zakresie gromadzenia i udostępniania
danych telekomunikacyjnych wynikających z przepisów kodeksu postępowania karnego, ustaw
regulujących działalność tzw. uprawnionych podmiotów i przepisów prawa telekomunikacyjnego.
W szczególności przeprowadzane analizy miały udzielić odpowiedzi na pytanie, czy obowiązujące
uregulowania prawne w zakresie gromadzenia i udostępniania danych telekomunikacyjnych są
właściwe, czy też pozwalają na pozyskiwanie tych danych nieadekwatnie do celów, jakim służą,
zarówno pod względem ilościowym, jak i zakresu. Efektem tych prac było stworzenie modelu
zbierania i udostępniania danych telekomunikacyjnych.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Skład sądu na rozprawie głównej

W opracowaniu omówiono problematykę składów sądu na rozprawie głównej. Odniesiono się
głównie do zmian wprowadzonych ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy kodeks
postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247 ze zm.) i podstawowych problemów interpretacyjnych wynikających z tej nowelizacji. Szczególną uwagę zwrócono na przesłanki rozpoznania sprawy w składzie kolegialnym. Odrębne rozważania poświęcono
także kwestii składu sądu w sprawach o wydanie wyroku łącznego.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Postępowanie mediacyjne jako konsensualne zakończenie postępowania karnego

Autorka omawia instytucję postępowania mediacyjnego jako jedno z rozwiązań przewidziane
w polskiej procedurze karnej mające na celu koncyliacyjne rozstrzygnięcie powstałego „sporu”.
W pierwszej części artykułu autorka przedstawia definicję oraz opisuje rozwój mediacji od
początku jej wprowadzenia do kodeksu postępowania karnego tj. od 1997 roku. Kolejno wskazuje
przesłanki oraz podmioty posiadające uprawnienia kierowania spraw do postępowania mediacyjnego. Na końcu autorka zajmuje się kwestią sposobu zakończenia mediacji oraz wskazuje
na znaczenie tegoż postępowania w relacji do innych instytucji konsensualnych, jak skazania
bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 KPK), warunkowego umorzenia postępowania karnego
(art. 336 KPK), czy dobrowolnego poddania się odpowiedzialności (art. 387 KPK)

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Prawo do obrony w świetle ostatnich nowelizacji Kodeksu postępowania karnego – zagadnienia wybrane

Autorka omawia instytucję postępowania mediacyjnego jako jedno z rozwiązań przewidziane
w polskiej procedurze karnej mające na celu koncyliacyjne rozstrzygnięcie powstałego „sporu”.
W pierwszej części artykułu autorka przedstawia definicję oraz opisuje rozwój mediacji od
początku jej wprowadzenia do kodeksu postępowania karnego tj. od 1997 roku. Kolejno wskazuje
przesłanki oraz podmioty posiadające uprawnienia kierowania spraw do postępowania mediacyjnego. Na końcu autorka zajmuje się kwestią sposobu zakończenia mediacji oraz wskazuje
na znaczenie tegoż postępowania w relacji do innych instytucji konsensualnych, jak skazania
bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 KPK), warunkowego umorzenia postępowania karnego
(art. 336 KPK), czy dobrowolnego poddania się odpowiedzialności (art. 387 KPK).

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne
Ewaluacja skal ISS, RTS, CASS i TRISS w ocenie rokowania u pacjentów po urazie tępym jamy brzusznej

Wstęp: Urazy pozostają główną przyczyną zgonów u osób poniżej 45. r.ż. Jedną czwartą wszystkich urazów stanowią urazy jamy brzusznej. Skale kliniczne stosowane w urazach są niezbędne dla oceny ich ciężkości i wcześniejszego zorganizowania środków w oczekiwaniu na przyjazd chorego. Cel: Celem badania była ocena zastosowania skal RTS, ISS, CASS i TRISS w urazach tępych jamy brzusznej.Materiały i metody: Przeprowadzono prospektywne jednoośrodkowe badanie kliniczne na 43 pacjentach z urazem tępym jamy brzusznej. Obliczono wyniki w: skali oceny ciężkości urazów (RTS), skali oceny ciężkości mnogich obrażeń ciała (ISS), klinicznej skali oceny jamy brzusznej (CASS) oraz w skali ciężkości urazu i obrażeń (TRISS), a także porównano je z punktami końcowymi, takimi jak: potrzeba leczenia zabiegowego, powikłania pooperacyjne i zgon.Wyniki: W niniejszym badaniu większość stanowili mężczyźni (83,7%). Uraz jamy brzusznej był głównie wynikiem wypadku komunikacyjnego (72,1%). Najczęściej dochodziło do urazu śledziony. Wyniki CASS i TRISS były istotne w przewidywaniu potrzeby interwencji zabiegowej. Jedynie dla ISS wykazano istotność w przewidywaniu powikłań pooperacyjnych. Wszystkie skale, z wyjątkiem CASS, istotnie przewidywały ryzyko zgonu. Wnioski: Spośród przeanalizowanych skal, CASS i TRISS przewidywały konieczność interwencji zabiegowej z dobrą dokładnością. W przypadku ryzyka powikłań pooperacyjnych jedynie wynik w skali ISS wykazywał istotność statystyczną. Skale ISS, RTS i TRISS przewidywały zgon z dużą dokładnością, bez przewagi jednej ze skal nad pozostałymi.

Czasopismo: Polish Journal of Surgery
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki medyczne
Orzekanie kar nieizolacyjnych zamiast kary pozbawienia wolności (art. 37a k.k.)

Przedmiotem opracowania jest wprowadzona do Kodeksu karnego nowelą z dnia 20 lutego 2015 r.
regulacja umożliwiająca orzeczenie kary grzywny albo kary ograniczenia wolności, o której mowa
w art. 34 § 1a pkt 1 lub 4, w przypadku, gdy przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia
wolności nieprzekraczającą 8 lat (art. 37a k.k.). Szczegółowe rozważania poświęcono funkcji 
ORZEKANIE KAR NIEIZOLACYJNYCH ZAMIAST KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI... 143
IUS NOVUM
4/2016
normatywnej tego przepisu. Zdaniem autorki, art. 37a k.k. dookreśla ustawowe zagrożenia za
niektóre występki; nie stanowi on natomiast podstawy dla wyprowadzenia dyrektywy sądowego
wymiaru kary skłaniającej sądy do orzekania zamiast kary pozbawienia wolności kar nieizolacyjnych. Zakres zastosowania art. 37a k.k. jest szeroki i nie ogranicza się wyłącznie do zagrożeń karą
pozbawienia wolności umieszczonych w sankcji jednorodzajowej. Autorka podziela także pogląd
Sądu Najwyższego, iż w wypadku skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art. 37a k.k.
konieczne jest – zgodnie z art. 413 § 1 pkt 6 k.p.k. – powołanie tego przepisu w podstawie
wymiaru kary, obok przepisu części szczególnej Kodeksu karnego. Zaniechanie wskazanego
postąpienia ocenić trzeba jako obrazę prawa proceduralnego. Z reguły zaniedbanie tej powinności nie sposób jednak ocenić w perspektywie rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść
orzeczenia naruszenia prawa.

Czasopismo: Ius Novum
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki prawne