rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Analiza możliwości bezpiecznego wykorzystania tłuszczów odpadowych do produkcji biogazu w oczyszczalni ścieków – ocena ryzyka zawodowego

W pracy przedstawiono problemy wynikające z możliwości wykorzystania tłuszczów odpadowych do zwiększenia produkcji biogazu w procesie współfermentacji z osadami ściekowymi. Dlatego też przedstawiono i opisano schemat proponowanej linii technologicznej, określono występujące zagrożenia oraz dokonano oceny ryzyka zawodowego dla obsługi pracującej w otoczeniu obiektów proponowanego układu przetwarzania biomasy na terenie oczyszczalni ścieków.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Nowe wyzwania wynikające z pakietu klimatyczno-energetycznego dla przemysłu materiałów budowlanych i ceramicznych

Wysoka energochłonność przemysłu materiałów budowlanych i ceramicznych, wynikająca głównie z wysokotemperaturowych procesów wypalania, powoduje, że praktycznie większość działań innowacyjnych ukierunkowana jest na ograniczenie energochłonności i szkodliwego oddziaływania tych procesów na środowisko. Działalność ta jest zgodna z głównym celem klimatycznym Unii Europejskiej, tj. walką z globalnym ociepleniem, zawartym m.in. w pakiecie klimatycznym 3 x 20. Zgodnie z założeniami Komisji Europejskiej opublikowanymi w 2013 r. w Zielonej księdze, zakłada się zmianę obowiązującego do 2020 r. pakietu 3 x 20. W nowej propozycji dotyczącej polityki klimatyczno-energetycznej do 2030 r., Komisja Europejska ogranicza pakiet do dwóch celów, tj. redukcji gazów cieplarnianych o 40% oraz do 27% udziału odnawialnych źródeł energii w końcowym wytworzeniu energii. Założone ok. 40% ograniczenie emisji gazów cieplarnianych wymaga od przemysłu, który ze względu na proces technologiczny charakteryzuje się wysokimi emisjami CO2, poszukiwania nowych technik wytwarzania, które pozwolą zrealizować te cele. W artykule przedstawiono obecny stan realizacji
pakietu 3 x 20 oraz możliwości (rezerwy techniczne i technologiczne) wypełnienia nowych obowiązujących po 2020 r. celów polityki klimatycznej.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Biomateriały implantacyjne dotowane srebrem – próby wstępne. Cz.2 – Materiały kalcytowe

Niniejszy artykuł jest kontynuacją opisu badań biomateriałów dotowanych srebrem, który został zamieszczony w poprzednim (22) numerze „Prac Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych”. Głównym celem prac badawczych było opracowanie wstępnych założeń otrzymywania wszczepialnych materiałów kalcytowych wykazujących działanie przeciwbakteryjne. Do przygotowania materiałów kalcytowych wykorzystano tworzywo ceramiczne na bazie węglanu wapnia, a jako źródła nanosrebra użyto dwóch rodzajów bioszkieł ze srebrem, opracowanych w Instytucie Ceramiki i Materiałów Budowlanych. Do badań przygotowano 8 próbek tworzyw kalcytowych zawierających różne ilości bioszkieł. Oznaczono ich gęstość pozorną, porowatość całkowitą i wytrzymałość na ściskanie. Wykonano badania mikrostruktury przy użyciu skaningowego mikroskopu elektronowego oraz badania działania przeciwbakteryjnego z wykorzystaniem bakterii Pseudomonas aeruginosa oraz Staphylococcus aureus. Przeprowadzone badania pokazały, że zarówno ilość, jak i rodzaj dodawanego bioszkła mają wpływ na właściwości fizyczne materiałów. Obserwacje mikrostruktury materiałów zawierających bioszkła wykazały, że ziarna bioszkieł w temperaturze spiekania materiału kalcytowego (510°C) nie łączą się z ziarnami kalcytowymi. Zjawisko to może być jedną z przyczyn obniżania wytrzymałości na ściskanie ze wzrostem zawartości bioszkła w materiale. Wyniki badania bakteriobójczości wskazały na zdecydowane obniżenie ilości bakterii dla obu materiałów kalcytowych w stosunku do hodowli kontrolnej w każdym okresie inkubacji. Przeprowadzone badania wykazały, że zastosowana metoda dotowania materiałów kalcytowych srebrem pozwala na otrzymanie materiałów wykazujących działanie przeciwbakteryjne.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena wielokryterialna paliw alternatywnych wykorzystywanych w procesie wypalania klinkieru cementowego

Termiczna utylizacja odpadów lub ich degradacja jest najskuteczniejszym sposobem likwidacji, zgodnym ze zrównoważonym rozwojem. W związku z tym aktualny jest wciąż problem dotyczący poszukiwania najlepszych pod względem ekologicznym i ekonomicznym technik termicznej utylizacji odpadów. Stosowane powszechnie metody oceny przydatności paliw alternatywnych (PA) z odpadów sprowadzają się głównie do wyznaczenia składu chemicznego paliw i produktów spalania oraz powstałych emisji gazowych
i pyłowych. Metodą, która pozwoli na znacznie głębszą ocenę przydatności paliwa alternatywnego pod względem technologicznym, ekologicznym i ekonomicznym,
może być wielokryterialna ocena AHP (ang. Analytical Hierarchy Process – analityczny proces hierarchiczny). W artykule na przykładzie procesu wypalania klinkieru cementowego w piecu obrotowym przedstawiono wyniki oceny wielokryterialnej stosowanych PA, które potwierdzają przydatność metody AHP przy wyborze najkorzystniejszego dla danej technologii paliwa.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ocena metod redukcji emisji NOx na przykładzie procesu wypalania klinkieru cementowego

Obecnie jednym z najważniejszych problemów w przemyśle cementowym jest spełnienie wymagań dokumentu BREF z 2013 r. w sprawie limitów emisji NOx w procesie wypalania klinkieru cementowego. Wysokotemperaturowemu, złożonemu procesowi wypalania towarzyszy wysoka emisja NOx. W artykule przedstawiono wyniki badań  redukcji NOx z procesu wypalania klinkieru cementowego w piecu obrotowym. Spełnienie warunku emisji NOx poniżej 200 mg/Nm3 wymaga skojarzenia kilku metod redukcji. W związku z tym badania obejmowały zarówno metody pierwotne, jak i wtórne - chemiczne. W pierwszym etapie emisję można ograniczyć poprzez modyfikację procesu technologicznego, a następnie przez zastosowanie metod wtórnych, np. SNCR.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Popioły ze spalania biomasy w kotłach fluidalnych

Uruchomienie w elektrowniach i elektrociepłowniach „zielonych bloków”, w kotłach których w złożu fluidalnym spalane są wyłącznie biopaliwa, spowodowało powstanie popiołów lotnych znacząco różniących się od pozostałych rodzajów ubocznych produktów spalania. Jako biopaliwa wykorzystywane są w Polsce głównie zrębki drzewne, ale mogą być również spalane różnego rodzaju pellety, oraz odpady z upraw i odpady z przetwarzania produktów rolnych, a także biomasa pozyskiwana z plantacji roślin energetycznych. W pracy omówiono skład chemiczny popiołów ze spalania wielu rodzaju roślin oraz porównano je ze składem chemicznym popiołów lotnych pobranych
z instalacji przemysłowych zielonych bloków energetycznych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ warunków autoklawizacji na właściwości tworzyw krzemianowych

W artykule omówiono produkty hydratacji powstające w betonie komórkowym przy różnym prowadzeniu procesu autoklawizacji. Przedstawiono również badania, realizowane przez autorów, zależności wytrzymałości na ściskanie od ciśnienia maksymalnego nasyconej pary wodnej podczas autoklawizacji, wytrzymałości na ściskanie od czasu trwania fazy III dla tych samych ciśnień, składu fazowego od ciśnienia maksymalnego nasyconej pary wodnej podczas autoklawizacji oraz wytrzymałości na ściskanie od składu fazowego.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Separacja niemetalicznych frakcji zmieszanych odpadów komunalnych

W artykule przedstawiono klasyfikację mechanicznych i ręcznych systemów segregacji niemetalicznych frakcji zmieszanych odpadów komunalnych. Omówiono możliwości doboru urządzeń i linii technologicznych, z uwzględnieniem dostosowania techniki separacji do składu morfologicznego zarówno surowego, jak i pozbawionego frakcji metalicznej strumienia  dpadów. Scharakteryzowano główne zasady tworzenia koncepcji zakładu zagospodarowania odpadów, gwarantujące poprzez wysoki współczynnik odzysku surowców efektywne funkcjonowanie gospodarki odpadami na terenie gminy lub związku gmin. W artykule przytoczono również przykład dobrej praktyki gospodarowania odpadami w gminie, opartej na technologii automatycznej stacji segregacji odpadów.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zagospodarowanie zmieszanych odpadów komunalnych w Polsce – strategiczne kierunki i dostosowanie prawodawstwa na tle innych państwa Unii Europejskiej

W artykule przedstawiono stawiane członkom Unii Europejskiej wymagania w zakresie zmniejszenia ilości odpadów ulegających biodegradacji, które trafiają na składowiska. Omówiono główne, ale różniące się podejścia państw członkowskich UE w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi stałymi i bioodpadami. Wskazano preferencje w przetwarzaniu zmieszanych odpadów komunalnych w Polsce i ich zbieżność w stosunku do innych państw członkowskich. Omówiono etapy dostosowania prawodawstwa polskiego do wymagań w zakresie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych – od początkowych wytycznych do przygotowanego projektu rozporządzenia przekazanego w celu notyfikacji technicznej do Komisji Europejskiej. W podsumowaniu opracowania porównano wymagania stawiane stabilizatom po procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania w Polsce, Austrii i Niemczech oraz na tym tle przeprowadzono dyskusję nad doborem wymaganych w polskim prawodawstwie parametrów w odniesieniu do stabilizatu.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Mineralizacja mikrofalowa jako efektywna metoda roztwarzania stałych próbek środowiskowych

Mineralizacja mikrofalowa w układzie zamkniętym jest obecnie jedną z najefektywniejszych technik roztwarzania próbek środowiskowych w celu oznaczania zawartości jonów metali ciężkich. W pracy dokonano oceny metody mineralizacji mikrofalowej jako jednej z technik dekompozycji próbek stałych. Omówiono parametry charakteryzujące metodę, które decydują o jej przewadze nad innymi technikami roztwarzania (małe ilości niezbędnych odczynników, eliminacja zanieczyszczeń, niewielka naważka roztwarzanego materiału oraz krótki czas mineralizacji). Wykazano wpływ etapu roztwarzania na dalszy proces analityczny próbki. Stwierdzono, że parametry charakteryzujące mineralizację mikrofalową w układzie zamkniętym (precyzja, powtarzalność, dokładność) rokują, że metoda ta wkrótce zdominuje techniki roztwarzania próbek.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wpływ wybranych parametrów gazu i reagenta na efektywność usuwania NOx z gazów odlotowych przy iniekcji perhydrolu

W pracy przedstawiono wyniki wstępnych badań nad efektywnością ograniczenia stężenia tlenków azotu w gazach odlotowych z instalacji wypalania klinkieru metody suchej z długim piecem obrotowym przy wykorzystaniu nadtlenku wodoru o stężeniu 30%. Badania przeprowadzono na doświadczalnej instalacji o przepustowości gazów wynoszącej 5000 m3n/h, przy temperaturze na wejściu do instalacji ok. 170°C i wilgotności gazów na poziomie 3–4%. Podczas badań w sposób ciągły kontrolowano parametry gazu, takie
jak: strumień gazów, temperatura, skład gazów. Efektywność usuwania NOx z gazów wynosiła od 10 do 60%. Podstawowe czynniki wpływające na tę efektywność to strumień masy dozowanego nadtlenku wodoru oraz skład oczyszczanych gazów.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Identyfikacja azbestu w materiałach budowlanych

Przed przystąpieniem do prac związanych z usuwaniem i zabezpieczeniem wyrobów azbestowych należy w pierwszej kolejności przeprowadzić badania pozwalające na stwierdzenie, czy w materiałach przewidzianych do usunięcia obecny jest azbest. W prezentowanej pracy przedstawiono rezultaty badań identyfikacji azbestu w materiałach budowlanych metodą proszkową dyfrakcji rentgenowskiej przy wykorzystaniu dyfraktometru X’Change firmy Philips. Potwierdzono, że metoda ta jest w pełni przydatna do jakościowej oceny zawartości azbestu w materiałach budowlanych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Zastosowanie metody odlewania z mas lejnych do formowania elementów z węglika krzemu

W pracy przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem elementów z węglika krzemu metodą odlewania z mas lejnych w porowatych formach gipsowych. Do badań wybrano dwa rodzaje proszków SiC różniące się aktywatorami spiekania. Pierwszy z nich zawierał dodatek tlenku glinu i tlenku itru, a drugi dodatki nietlenkowe – bor i węgiel. Oba rodzaje proszków, mimo różniącego się składu, miały zbliżoną morfologię oraz przebieg zmienności potencjału zeta w funkcji pH. Badano właściwości reologiczne zawiesin o stężeniu fazy stałej 40, 45 i 50%obj. Dla spieków wyznaczono wybrane właściwości fizyczne (gęstość, porowatość) oraz mechaniczne (wytrzymałość na zginanie, twardość). Na podstawie badań stwierdzono, że próbki otrzymane z węglika krzemu z dodatkami tlenkowymi po spiekaniu mają gęstość względną ok. 92% i zachowują porowatość otwartą na poziomie ok. 6%. Ich wytrzymałość na zginanie nie przekracza 210 MPa, natomiast twardość mieści się w zakresie HV = 17,2–18,5 GPa. Ceramika węglikowa spiekana w obecności aktywatorów nietlenkowych charakteryzuje się lepszymi parametrami. Takie materiały w wyniku spiekania zagęszczają się powyżej 97% gęstości względnej, przy znikomej porowatości otwartej. Twardość tak otrzymanych materiałów, mieszcząca się w zakresie HV = 20,0–25,2 GPa, jest zbliżona do wartości
wyznaczonych przez inne zespoły badawcze (ok. 26 GPa [1]).

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie haloizytu i zeolitu syntetycznego w sorpcji metali ciężkich

W artykule przedstawiono wyniki badań zeolitu typu A otrzymanego z haloizytu. Na podstawie rentgenowskiej analizy dyfraktometrycznej (XRD) i zmian mikrostruktury po poddaniu haloizytu działaniu NaOH stwierdzono zeolit 4Å. W artykule porównano pojemność sorpcyjną haloizytu oraz zeolitu syntetycznego. Do badań wykorzystano wodne roztwory soli [Pb(NO3)2; Zn(NO3)2; Cr(NO3)3 · 9H2O] o stężeniu 15 mM/dm3. Na podstawie otrzymanych wyników badań stwierdzono, że haloizyt charakteryzuje się pięciokrotnie niższą pojemnością sorpcyjną w porównaniu do zeolitu 4Å w odniesieniu do kationów cynku oraz ołowiu. Analiza składu chemicznego w punkcie (EDS) potwierdziła obecność metali ciężkich w haloizycie oraz zeolicie syntetycznym.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Odpady denne z kotłów fluidalnych - charakterystyka fizykochemiczna, ocena zagrożenia dla środowiska i możliwości zagospodarowania w produkcji klinkieru portlandzkiego

Wprowadzenie kotłów fluidalnych spowodowało pojawienie się nowych odpadów o odmiennym, w stosunku do odpadów z kotłów konwencjonalnych, składzie i właściwościach. W wyniku spalania paliw w kotłach fluidalnych powstają produkty uboczne takie jak: popioły lotne, odpady denne, niespalony węgiel i nieprzereagowany sorbent. Ze względu na niższą temperaturę spalania oraz zastosowanie wapieni do neutralizacji tlenków siarki w złożu fluidalnym, popioły lotne i odpady denne z palenisk fluidalnych znacznie różnią się od powstających w paleniskach pyłowych i warstwowych. W publikacji przedstawiono charakterystykę fizykochemiczną odpadów dennych, oceniono ich potencjalne zagrożenia dla środowiska naturalnego oraz wstępnie oceniono możliwości zagospodarowania w produkcji klinkieru portlandzkiego.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Innowacyjne rozwiązania w zakresie redukcji CO2 w przemyśle materiałów budowlanych

Od kilku lat jednym z najważniejszych problemów do rozwiązania, na które oczekuje przemysł mineralnych materiałów wiążących, jest znaczące ograniczenie emisji do atmosfery dwutlenku węgla. Służące temu celowi działania obejmują między innymi zarówno działania polegające na zastąpieniu cementów bazujących na klinkierze portlandzkim innymi rodzajami spoiw mineralnych o zbliżonych właściwościach użytkowych, jak też ograniczanie zawartości klinkieru portlandzkiego w cementach powszechnego użytku i zastępowanie go innymi składnikami aktywnymi w układach cement–woda. Celem artykułu jest przedstawienie obydwu rodzajów działań podejmowanych w okresie ostatnich dwóch lat, a zwłaszcza zaprezentowanie szeroko reklamowanej i nagradzanej technologii, której produktem finalnym są magnezjowe materiały wiążące nowej generacji.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Składnik drugorzędny w składzie cementu a wskaźnik aktywności popiołu lotnego

Na podstawie wieloletnich badań prowadzonych w zakresie kontroli jakości popiołów lotnych u różnych producentów, jak i badań własnych stwierdzono, że właściwości cementu porównawczego (portlandzkiego CEM I) mają istotny wpływ na wielkość wskaźnika aktywności popiołu lotnego. W prezentowanej pracy podjęto próbę oceny wpływu rodzaju składnika drugorzędnego cementu na kształtowanie się wskaźnika aktywności popiołu lotnego. Składnik ten jest dodawany do cementu portlandzkiego CEM I w ilości nieprzekraczającej 5% masy cementu. Badano cement portlandzki CEM I przygotowany z jednego, wytypowanego klinkieru portlandzkiego i różnych dodatków mineralnych (badania w skali laboratoryjnej) oraz cementy portlandzkie CEM I przemysłowe z dodatkiem kamienia wapiennego (najczęściej stosowany składnik drugorzędny w krajowym przemyśle cementowym). Stwierdzono, że skład cementu, w tym rodzaj składnika drugorzędnego, ma wpływ na wielkość wskaźnika aktywności popiołu lotnego.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badania nad zastosowaniem betonów recyklingowych w belkach żelbetowych według nowej koncepcji

W artykule przedstawiono koncepcję konstruowania nośnych żelbetowych elementów belkowych nowej generacji, formowanych poprzez zespolenie w strefie rozciąganej warstwy betonu recyklingowego z odcinkową warstwą w postaci wkładki żelbetowej, wykonanej z betonu wysokiej wytrzymałości (BWW) w strefie ściskanej. Analiza przeprowadzonych badań wykazała, że w wyniku połączenia warstw złożonych z dwu betonów o celowo zróżnicowanych właściwościach wytrzymałościowych i odkształceniowych można uzyskać element konstrukcyjny o parametrach znacznie korzystniejszych w porównaniu z tradycyjnymi, wykonanymi w całości z betonu recyklingowego lub na kruszywie naturalnym.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Wykorzystanie odpadów komunalnych do wytwarzania katalizatorów ceramicznych

W artykule przedstawiono prace prowadzone w Instytucie Ceramiki i Materiałów Budowlanych nad wykorzystaniem odpadów powstających w Zakładach Utylizacji Stałych Odpadów Komunalnych w Warszawie do wytworzenia katalizatora termicznego krakingu odpadów z tworzyw sztucznych do produktów ciekłych w temperaturze otoczenia. Opisano sposób prowadzenia prac nad wytworzeniem i badaniem właściwości katalitycznych otrzymanego materiału ceramicznego. Właściwości fizykochemiczne i katalityczne tworzywa ceramicznego porównywano z katalizatorem kordierytowym wytworzonym w Instytucie dla firmy Altris i z powodzeniem użytkowanym w urządzeniach przemysłowych katalitycznego rozkładu odpadów polietylenowych i polipropylenowych.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Ceramiczne nadprzewodniki wysokotemperaturowe – otrzymywanie proszków YBa2Cu3O7-x z wykorzystaniem technik rozpuszczalnikowych

Artykuł jest pracą przeglądową, stanowi kontynuację cyklu publikacji dotyczących ceramicznych nadprzewodników wysokotemperaturowych. W artykule przedstawiono podział i scharakteryzowano techniki otrzymania proszków YBa2Cu3O7-x w fazie ciekłej.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Badanie mrozoodporności zapraw żużlowo-popiołowych

Artykuł przedstawia wyniki badania odporności na naprzemienne zamrażanie/odmrażanie zapraw wykonanych ze spoiwem żużlowo-popiołowym złożonym z drobnomielonego granulowanego żużla wielkopiecowego i popiołu lotnego z fluidalnego spalania węgla brunatnego. W artykule dokonano charakterystyki składników spoiwa oraz podjęto próbę opisania procesów fizykochemicznych zachodzących w układzie żużel–popiół–woda. W celu wykonania zaprawy składniki spoiwa mieszano w pięciu różnych proporcjach i dodawano do pozostałych składników zaprawy (woda i piasek normowy). Po upływie 90 dni dojrzewania próbek w wodzie o temperaturze +20±1°C jedną partię próbek poddano badaniu wilgotności, drugą – naprzemiennemu zamrażaniu i odmrażaniu, a trzecią partię – próbki referencyjne – przechowywano w wodzie. Po upływie określonej liczby cykli zamrażania/odmrażania próbki ważono i badano pod względem wytrzymałości na zginanie i ściskanie. Wyniki porównano z danymi na temat wytrzymałości próbek referencyjnych. Wilgotność zapraw wyniosła od 7,7 do 8,7%. Najmniejszy ubytek masy odnotowano dla próbek zawierających spoiwo o proporcji 30% popiołu lotnego i 70% żużla wielkopiecowego, a najwyższy dla próbek ze spoiwem zawierającym 70% popiołu lotnego i 30% żużla. Uzyskane wyniki pozwalają sformułować wniosek, że wraz ze wzrostem ilości popiołu lotnego w spoiwie zmniejsza się jego odporność na oddziaływanie mrozowe w stanie nasycenia wodą.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Techniki przetwarzania odpadów ze szczególnym uwzględnieniem osadów ściekowych

Obecnie zauważa się intensywny rozwój technologii związanych z gospodarką odpadami. Głównie dotyczy to zmian jakie zaszły w składowaniu odpadów. Składowanie jest wciąż głównym sposobem zagospodarowania odpadów w naszym kraju. W pracy przedstawiono przegląd wybranych kierunków w zagospodarowaniu odpadów, takich jak odzysk surowców wtórnych, biologiczne przetwarzanie, termiczne przetworzenie czy składowanie.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa
Magazynowanie energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł ekologicznych

W artykule w dość zwięzły sposób opisano rozwiązanie technologiczne polegające na utworzeniu chemicznego magazynu energii przy elektrowniach wiatrowych. W magazynie ma być kumulowana energia pochodząca z elektrowni wiatrowych w przypadku dodatniego bilansu energetycznego, i oddawana w przypadku ujemnego bilansu. Energia ma być magazynowana poprzez elektrolizę roztworu tlenku cynku, natomiast odzyskiwana przez spalanie cynku w wysokotemperaturowym ogniwie cynkowym. Ogniwo cynkowe jest najprostszym ogniwem typu cynk/tlen pracującym w temperaturze 500–600°C (powyżej temperatury topnienia cynku). Szacowana sprawność kumulowania i odzyskiwania energii z takiego magazynu wynosi 60%.

Czasopismo: Prace Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria materiałowa