rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wpływ wysokości opadów na wielkość i szybkość odpływu wód z dachów zielonych

Zmiany klimatu, zwłaszcza występowanie gwałtownych i ulewnych deszczy oraz
wzrost powierzchni szczelnych na obszarach zurbanizowanych przyczyniają się do
zaburzeń w obiegu wody w środowisku. Niekorzystnym zjawiskiem wynikającym
z tych zmian jest intensyfikacja spływu wód opadowych, która może powodować
okresowe zalewanie ulic, chodników, posesji i budynków oraz może być przyczyną
występowania przeciążeń hydraulicznych systemów kanalizacyjnych. W celu
ograniczenia tych negatywnych skutków konieczne jest projektowanie zrównoważonych
systemów odwadniających, w których stosowane są obiekty i urządzenia
zwiększające infiltrację i retencję wód opadowych. Do takich rozwiązań zaliczane
są m.in. dachy zielone. W artykule dokonano analizy funkcjonowania zielonych
dachów ekstensywnych w aspekcie ich właściwości hydrologicznych. Celem badań
było określenie możliwości retencjonowania wód opadowych oraz opóźniania
ich odpływu z trzech ekstensywnych dachów zielonych różniących się między sobą
układem warstw. Przeprowadzone analizy wykazały, że dachy zielone najlepiej
zagospodarowywały wody i opóźniały odpływ w czasie występowania deszczy nie
przekraczających w ciągu doby 10 mm. Opady o tej wysokości występowały
z największą częstotliwością w latach objętych analizą (2011-2015). Wraz ze
wzrostem wysokości opadów możliwości retencjonowania i przetrzymywania wód
opadowych, w układzie warstwowym dachów zielonych, były redukowane. Z tych
względów ekstensywne dachy zielone mogą być rozpatrywane jako zrównoważone
systemy dla poprawy bilansu wodnego miast, ale w aspekcie ochrony przed skutkami
ulewnych opadów o dużej wysokości, ich działanie powinno być wspomagane
innymi systemami pozwalającymi odciążyć tradycyjne systemy odwodnieniowe
na terenach zurbanizowanych.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Ekonomiczne przesłanki utylizacji ubocznych produktów syntezy chemicznej - produkcja kaprolaktamu

Wytwarzanie cykloheksanonu z benzenu ma istotne znaczenie w Polskiej Wielkiej Syntezie Chemicznej. Jest on jednym z pierwszych etapów wytwarzania kaprolaktamu. Największy udział w produkcji kaprolaktamu w Polsce i na świecie ma mieszanina cykloheksanol-cykloheksanon z uwodornionego benzenu, 90% światowego produktu oparte jest na tej właśnie metodzie. Wyeliminowanie produktów ubocznych jest niemożliwe. Natomiast ważne znaczenie dla ekonomiki tych procesów ma ich ilość oraz sposób wykorzystania. Istnieją dwie metody na rozwiązywanie tych problemów. Pierwszą z nich jest ograniczanie powstawania. Drugą racjonalne ich wykorzystanie. W opracowaniu skupiono się na opisaniu metod utylizacji w odniesieniu do ekonomii i ogólnych kosztów wytwarzania produktów. Opisano surowce, produkty uboczne i odpadowe oraz miejsca ich powstawania w procesie. Dobrano kompozycje z produktów ubocznych umożliwiające sporządzenie takiego składu paliwa, na bazie MEAKu, przedgonu alkoholowego i pogonów podestylacyjnych które stanowić mogą tzw. paliwa alternatywne w stosunku do węgla oraz oleju opałowego. Przedstawiono wykorzystywane obecnie metody utylizacji produktów ubocznych, oraz zaproponowano ich nowy kierunek zagospodarowania. Wykorzystanie wysokokalorycznych właściwości produktów ubocznych utleniania i skomponowanych z nich mieszanin w celu podniesienia kaloryczności składu wsadu z odwodnionych osadów przemysłowych, przeznaczonego do utylizacji metodami termicznymi. Poszukiwanie nowych rozwiązań w tych dziedzinach wymuszają obecnie zmieniające się przepisy Unijne i Ministra Gospodarki w zakresie postępowania z osadami nadmiernymi z oczyszczalni przemysłowych i komunalnych. Umiejętne postępowanie z produktami ubocznymi i odpadowymi (UiO) może a nawet musi przynieść wymierne efekty ekonomiczne, w postaci obniżenia kosztów produkcji wyrobów chemicznych, między innymi tworzywowego kaprolaktamu. Temat opracowania nie został wyczerpany, ponieważ produkty uboczne posiadają ogromny potencjał do wykorzystania w przyszłości.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Modernistyczny budynek szpitala w Nowej Soli. Nieznane dzieło Ernsta Koppa. Przykład racjonalizacji funkcji, technologii, konstrukcji

Nowa Sól jest stosunkowo młodym miastem. Mimo początków sięgających połowy
XV w. prawa miejskie uzyskało dopiero w 1743 r. Jest tu niewiele zabytków wysokiej
klasy. Jednym z nich jest modernistyczny budynek dawnego szpitala. Znaczenie
tej budowli jest wyjątkowe, nie tylko ze względu na architekturę, ale także ze
względu na jej twórcę, którym był niemiecki architekt Ernst Kopp (1890-1962).
Obiekt zbudowany w Nowej Soli był jego pierwszym projektem, w którym zaproponował
innowacyjne podejście do tego typu budownictwa. Takie kompaktowe
i ekonomiczne szpitale wzniesiono, z drobnymi zmianami, także w innych niemieckich
miastach, Gütersloh w 1932 r. i w Holzminden w 1933 r. Kolejna realizacja
Koppa to wielopiętrowy szpital im. M. Lutra w Berlinie wzniesiony w 1931 r.,
który w momencie otwarcia został uznany za najbardziej nowoczesny obiekt w stolicy
Niemiec. Kopp opracował koncepcję funkcjonalnego, ekonomicznego szpitala
krótkich dystansów, która opierała się na zasadzie kwadratowego rzutu poziomego,
eliminującego duże odległości, które w placówce musi pokonywać personel. Odnaleziony
w Archiwum Państwowym w Zielonej Górze projekt szpitala w Nowej Soli
pozwala na szczegółową analizę rozwiązań funkcjonalnych. W 2002 r. budynek został
sprzedany prywatnemu przedsiębiorcy, który nie zakończył remontu. Obecnie
niezabezpieczony budynek ulega powolnej dewastacji Jest to jedyna realizacja Ernsta
Koppa na terenie Polski. Razem z otaczającym parkiem, dawny szpital stanowi
istotny element kompozycyjny i architektoniczny modernistycznej części dzielnicy
Zatorze w Nowej Soli.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wysuszony osad ściekowy jako paliwo alternatywne

W artykule przedstawiono sposób termicznej utylizacji wysuszonego osadu ściekowego
o zawartości 90% suchej masy, w procesie współspalania i zgazowania
w postaci luźnej. Wysuszony osad może stanowić rodzaj paliwa odnawialnego, który
można wykorzystać w gospodarce cieplnej i energetycznej. Stosowanie techniki zgazowywania
i pirolizy w procesach termicznych konwersji energii chemicznej paliw
odnawialnych w tym wysuszonego osadu ściekowego spowodował podjęcie badań
nad jego zastosowaniem i wykorzystaniem, jako paliwa alternatywnego. Wytworzony
gaz powstały w wyniku procesu ulega spalaniu w komorze spalania kotła, a uzyskane
ciepło w wyniku procesów termicznych, wykorzystywane może być do celów
grzewczych. Stosowanie paliw odnawialnych w energetyce i ciepłownictwie może
przyczynić się do wdrożenia recyklingu odpadów. Zastąpienie węgla kamiennego
w ciepłownictwie zmniejszy emisję pyłów, szkodliwych związków do atmosfery
przez zastosowanie bezodpadowego i nisko emisyjnego spalania. Nowe technologie
przetwarzania i spalania paliw odnawialnych, szczególnie technologia zgazowywania
jest bezpieczna dla środowiska ze względu na niski stopień zanieczyszczenia spalin
szkodliwymi związkami siarki i azotu. Wysoka sprawność konwersji energii zapewnia
opłacalność inwestycji związanych z wytwarzaniem paliw z biomasy i spalania
gazu generatorowego w celu wytworzenia energii cieplnej lub elektrycznej. Spalając
wysuszony osad ściekowy powstaje znaczna ilość popiołu, który może być wykorzystywany,
jako nawóz. Zastosowanie takiego rodzaju paliwa ma na celu zwiększenia
możliwości uzyskania dodatkowych odnawialnych źródeł energii. Zamieszczono
wyniki badań w postaci tabel i rysunków.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Charakterystyka energetyczna budynku jednorodzinnego oparta na faktycznym zużyciu energii

Ilość niezbędnej energii wymaganej do utrzymania komfortu cieplnego budynku
i jego mieszkańców zależy od wielu czynników. Są one związane z technologią
wykonania, izolacyjnością obudowy i szczelnością budynku, rodzajem i jakością
instalacji grzewczych, lokalnymi warunkami klimatycznymi oraz indywidualnymi
przyzwyczajeniami mieszkańców. Dla analizowanego budynku jednorodzinnego
przedstawiono charakterystyki energetyczne w oparciu o faktyczne zużycie energii
do ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej.
Charakterystykę energetyczną obliczoną na podstawie metodologii i obowiązujących
norm, wykonano na podstawie dokumentacji technicznej budynku i usprawnień
termomodernizacyjnych wykonanych przez użytkownika. Podstawą analizy
była baza danych, rzeczywistego zużycia energii elektrycznej, opału i energii z kolektorów
słonecznych, zebrana przez użytkownika budynku w latach 2009 – 2015.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wybrane aspekty problematyki ochrony środowiska w ocenie respondentów

W pracy przedstawiono wypowiedzi 685 osób dotyczące ich codziennych działań
na rzecz ochrony oraz oceny stanu środowiska w Polsce i warunkujących go czynników.
Zdecydowana większość respondentów pochodziła z woj. podkarpackiego,
a ich wiek, płeć, poziom wykształcenia oraz deklarowany stopień zainteresowania
problematyką ochrony środowiska pełniły rolę determinant ich opinii w powyższym
zakresie. W celu sprawdzenia statystycznej istotności zróżnicowania opinii
i praktyk badanych osób posłużono się nieparametrycznym testem chi-kwadrat
z uwagi na charakter zebranych informacji.
Stwierdzono, że głównym źródłem informacji o problematyce ochrony środowiska
był Internet. Stan zanieczyszczenia środowiska w Polsce został określony, w przeważającej
liczbie przypadków, jako średni, przy czym jako główny powód nieprzestrzegania
zasad ochrony środowiska podano bezkarność sprawcy. Najpowszechniejszymi
działaniami na rzecz zachowania czystości środowiska okazały się:
segregacja odpadów, oszczędne zużycie energii elektrycznej oraz wody, a głównym
ograniczeniem zachowań proekologicznych był brak czasu oraz sytuacja finansowa
respondentów.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Urbanistyka miasta Rzeszowa w aspektach historycznych

W artykule został opisany rozwój struktury przestrzennej miasta Rzeszowa.
Kształtowanie się tego ośrodka było procesem trwającym kilka wieków. Proces
formowania tkanki miasta został podzielony na etapy, których wyznacznikiem są
przełomowe wydarzenia historyczne. W artykule scharakteryzowano urbanistykę
Rzeszowa, zaczynając od opisu badań archeologicznych dotyczących pierwszych
osad na tym terenie, a kończąc na czasach współczesnych. Załączone mapy i plany
obrazują zmiany przestrzenne struktury miasta. Nadrzędnym celem artykułu było
przedstawienie usystematyzowanego procesu urbanistycznego stolicy podkarpacia.
W tekście przywołano istotne aspekty z bogatej i różnorodnej historii miasta,
przedstawiając ich znaczenie w procesie formowania się struktury dzisiejszego
Rzeszowa. Artykuł może przyczynić się do wyznaczenia kierunków dalszego rozwoju
miasta.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wpływ imperfekcji na techniczne zwichrzenie stalowych belek walcowanych i spawanych

W pracy przedstawiono zagadnienie wpływu imperfekcji materiałowych i geometrycznych
na techniczne zwichrzenie stalowych belek walcowanych i spawanych
poddanych jednokierunkowemu zginaniu względem osi większej bezwładności
przekroju y-y. Obliczenia metodą elementów skończonych przeprowadzono
w odniesieniu do belek walcowanych na gorąco, wykonanych z kształtowników
szerokostopowych HEB i wąskostopowych IPE oraz belek spawanych o takich
samych proporcjach przekroju. Analizowano elementy o wstępnym wygięciu odpowiadającym
pierwszej formie zwichrzenia oraz pierwszej formie giętnej względem
osi mniejszej bezwładności przekroju z-z. Naprężenia resztkowe po walcowaniu
i spawaniu elementów modelowano z użyciem wstępnych pól naprężeń. Wykonano
geometrycznie i materiałowo nieliniowe analizy GMNIA. Do obliczeń
numerycznych wykorzystano program metody elementów skończonych
ABAQUS/Standard.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Analiza numeryczna zmian naprężeń w konstrukcji ściany wywołanych nieciągłymi deformacjami podłoża górniczego

Efektem podziemnej eksploatacji kopalin na powierzchni terenu są osiadania powierzchni.
W większości przypadków są to deformacje tzw. ciągłe, które ujawniają
się w postaci łagodnej niecki obniżeń, jednak w określonych przypadkach mogą
się pojawić deformacje nieciągłe. Ich sposób ujawniania się jest gwałtowny, a zabezpieczenie
konstrukcji znajdującej się na powierzchni terenu jest trudne.
W referacie przedstawiono analizę numeryczną układu budowla-podłoże obciążonej
ujawniającymi się nieciągłymi deformacjami podłoża. Analizę przeprowadzono
z wykorzystaniem niekomercyjnego oprogramowania MAFEM3D, które zostało
opracowane przez prof. Majewskiego. Program stosuje przyrostowo-iteracyjną
procedurę MES z wykorzystaniem sprężysto-plastycznego modelu materiałowego
z izotropowym wzmocnieniem i osłabieniem. Zastosowanie tego modelu materiałowego
umożliwiło opracowanie modelu konstrukcji muru ceglanego oraz podłoża,
który został obciążony nieciągłą deformacją terenu. Analizę przeprowadzono
dla jednego geometrycznego modelu ściany z różnymi wykorzystanymi materiałami
konstrukcyjnymi i elementami wzmacniającymi. Obciążenia zostały zaimplementowane
jako próg terenowy, który obejmował różną długość fundamentu.
W trakcie analizy wyników brane pod uwagę były zmiany naprężeń w konstrukcji
i podłożu. Poziom wytężenia każdego elementu skończonego przedstawia strefy
wyczerpania nośności, co może wskazywać na powstanie zarysowań w konstrukcji
lub uplastycznień w podłożu.
Wyniki analiz numerycznych dają obiecujące rezultaty, które jednak należy ograniczyć
do konkretnej konstrukcji ściany. Dalsze etapy analiz powinny zostać rozszerzone
na pełną analizę trójwymiarową i przestrzenną współpracę elementów
konstrukcyjnych (ściany, płyty stropowe). Należy również rozważyć różny rodzaj
parametrów gruntowych oraz lokalizacji progu w stosunku do fundamentów.
Przedstawiona analiza jest wstępna, a wyniki mają charakter jakościowy.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Wykorzystanie modelu mikrosymulacyjnego do analizy funkcjonowania dynamicznego pasa autobusowego

W artykule przedstawiono ocenę funkcjonowania dynamicznie wydzielonego pasa autobusowego
na wybranym odcinku ulicy w Rzeszowie przy użyciu modeli mikrosymulacyjnych.
Artykuł zawiera pełen opis dotyczący wykonanych pomiarów ruchu
drogowego na wyznaczonym odcinku. Przedstawiona została zasada działania dynamicznie
wydzielanego pasa autobusowego i logika sterowania. W pracy wykorzystano
oprogramowanie komputerowe firmy PTV Vissim do budowy modelu mikrosymulacyjnego.
W artykule zamieszczono opis budowy modelu umożliwiającego pełną symulację
pasa aktywującego się na potrzeby przejazdu autobusu. W referacie przedstawiono
również autorskie podejście umożliwiające kalibrację modeli mikrosymulacyjnych.
W wyniku przeprowadzonych prac opracowywano 3 modele ruchu: jeden
odzwierciedlający stan aktualny, model odwzorowujący pracę dynamicznie wydzielanego
pasa autobusowego oraz model z klasycznym pasem autobusowych. Wykorzystanie
modeli mikrosymulacyjnych pozwoliło ocenić korzyści nowego rozwiązania
i porównać je z klasycznymi pasami autobusowymi. Analiza czasów przejazdu
wzdłuż wydzielonego odcinka pozwoliła zauważyć, że zarówno klasyczne rozwiązanie
pasów autobusowych jak i dynamicznie wydzielane pasy autobusowe pozwalają
równie efektywnie udzielać priorytetu dla transportu publicznego na odcinku z wydzielonym
pasem autobusowym. Wprowadzenie dynamicznie wydzielanego pasa autobusowego
pozwoliło ograniczyć straty czasu na odcinkach poprzedzających i ulicach
podporządkowanych. W przeprowadzonej analizie najkorzystniejszy okazał się
wariant 3 symulujący dynamicznie wydzielany pas autobusowy. Przeprowadzona mikrosymulacja
ruchu pokazała, że dynamicznie wydzielany pas autobusowy nie wpłynie
istotnie na pogorszenie czasu przejazdu w transporcie indywidualnym.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Sztywność łączników sworzniowych w elementach zespolonych stalowo-betonowych – zalecenia normy a wyniki badań

W niniejszym artykule przedstawiono zagadnienie sztywności sworzni główkowych
w stropach zespolonych o płycie pełnej i płycie na blachach fałdowych.
Norma projektowania konstrukcji zespolonych (Eurokod 4) sugeruje przyjęcie
sztywności łącznika o średnicy 19 mm równej 100 kN/mm nie różnicując tej wartości
ze względu na długość sworznia, stosunek grubości płyty w fałdzie do grubości
ponad fałdą, czy wytrzymałości betonu. Analizując dostępny asortyment blach
trapezowych stosowanych w stropach zespolonych zauważyć można, że powyższa
wartość ma zastosowanie do bardzo wąskiej grupy blach z dostępnego asortymentu.
Okazuje się, że dla większości z dostępnych profili blach należy wyznaczyć ją
doświadczalnie. Sztywność sworznia będzie miała wpływ na charakterystykę M-Ø
węzła (a tym samym na wartości sił wewnętrznych w przypadku stosowania węzłów
podatnych) oraz na naprężenia w zbrojeniu (a tym samym na szerokość rys).
W artykule zawarto przegląd badań dostępnych w literaturze i zamieszczono wyniki
sztywności sworzni wyznaczone z krzywej siła – poślizg. Wyniki te mogą stanowić
wskazówki i pomoc dla projektantów w przypadku analizy konstrukcji zespolonych.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Skuteczność prognozowania zużycia gazu z wykorzystaniem metod regresji i sztucznych sieci neuronowych

Na podstawie zgromadzonych danych takich jak: temperatura, siła wiatru oraz zużycie
gazu w ciągu dnia na przestrzeni dwóch lat określono wpływ czynników atmosferycznych
na konsumpcje gazu za pomocą regresji wielorakiej, funkcji potęgowych
oraz funkcji użytkownika. Wyznaczono wpływ miesiąca oraz dnia (parametr
sztuczny) na konsumpcje gazu. Zbudowano modele regresji liniowe, potęgowej
oraz sztuczne sieci neuronowe służące do określania zużycia gazu. Starano się
wyznaczyć jak najlepszy model regresji i porównywano go do modeli sieci neuronowych
za pomocą MAPE (średni absolutny błąd procentowy).

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Badania doświadczalne stateczności mało wyniosłych, stalowych powłok sferycznych obciążonych ciśnieniem

Cienkie powłoki stalowe w postaci wycinka sfery obciążone ciśnieniem zewnętrznym
wykazują tendencje do utraty stateczności w fazie poprzedzającej wyczerpanie
nośności plastycznej. Zjawisko wyboczenia powłok sferycznych było
przedmiotem badań wielu autorów, a wyniki dotychczasowych badań teoretycznych
i doświadczalnych zostały wykorzystane w zaleceniach projektowych wydanych
w 2008 roku przez ECCS [9]. W pracy przedstawiono badania eksperymentalne
wykonane na specjalnie w tym celu zaprojektowanym stanowisku badawczym.
Próbki do badań zostały wykonane techniką wyoblania z blach przeznaczonych
do głębokiego tłoczenia. Zinwentaryzowano geometrię początkową każdej
z powłok za pomocą skanowania 3D i wykonano badania materiałowe stali użytej
do wykonania powłok. Ciśnienie wymuszano za pomocą kompresora powietrza,
a pomiary przemieszczeń były wykonywane przy zastosowaniu optycznego systemu
pomiarowego Pontos-Aramis. Rejestrowano formy deformacji całej powłoki
w trakcie stopniowego wzrostu ciśnienia także po utracie stateczności. Wszystkie
dane pomiarowe rejestrowano automatycznie za pomocą dwóch komputerów. Wynikiem
każdego z eksperymentów była nieliniowa ścieżka równowagi w postaci
zależności ciśnienia od wybranego parametru przemieszczeniowego. W artykule
zaprezentowano porównanie otrzymanych wartości ciśnień krytycznych z wynikami
symulacji numerycznych wykonanych systemem COSMOS/M dla geometrii
nominalnej oraz porównanie z wartościami nośności wyboczeniowych wynikających
z zapisów EDR5th ECCS [9] oraz z propozycji przedstawionej w pracy [3].

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Metoda OptD do redukcji danych w opracowaniu wyników pomiarów linii elektroenergetycznych

Skaning laserowy to technologia dostarczająca we względnie krótkim czasie dużą ilość danych pomiarowych. Jest to zarazem pozytywna jak i negatywna cecha tej technologii. Z jednej strony w wyniku skaningu otrzymuje się dane, które szczegółowo odzwierciedlają pomierzony obiekt. Z drugiej strony trudność sprawia przetwarzanie takiej ilości danych i nie zawsze wszystkie dane ze skaningu są niezbędne do realizacji wybranego zadania. Z tych względów nieustannie trwają prace nad opracowaniem algorytmów umożliwiających usprawnienie ich przetwarzania. Jednym z rozwiązań jest zmniejszenie ilości danych. W pracy przedstawiono wyniki redukcji danych pochodzących z pomiaru lotniczym skaningiem laserowym napowietrznych sieci elektroenergetycznych. Pomiary były przeprowadzone na potrzeby inwentaryzacji. Uzyskaną chmurę punktów przetworzono wykorzystując metodę Optimum Dataset (OptD). Celem było sprawdzenie czy punkty obrazujące linie elektroenergetyczną nie zostaną utracone w trakcie przetwarzania metodą OptD. W metodzie OptD jako kryterium optymalizacyjne przyjęto stopień redukcji czyli jaki procent punktów ma zostać usunięty z oryginalnego zbioru (p%). Badania przeprowadzono dla dwóch przypadków: 1) p%=70%, (zbiór Ω1) oraz 2) p%=85% (zbiór Ω2). Uzyskane wyniki pokazały, że metoda OptD nie zakłóca obrazu linii elektroenergetycznych. Liczba punktów obrazująca linie jest wystarczająca do prawidłowego wyznaczenia przebiegu tej linii.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka
Innowacyjne kształtowanie obiektów energooszczędnych na przykładzie przebudowy byłego obiektu wojskowego na centrum szkoleniowo konferencyjne w Prudniku

Autor podejmuje tematykę związaną ze współczesnym trendem realizacji obiektów
energooszczędnych. Obserwuje się upraszczanie tego zagadnienia do bezkrytycznego
wprowadzania urządzeń technicznych, które same w sobie nie są niczym
złym, jednak ich zastosowanie w wielu wypadkach nie posiada racjonalnego uzasadnienia,
co więcej podejmowane są próby ich propagowania bez uwzględniania
lokalnych uwarunkowań środowiskowych. Przedmiotem treści artykułu są zagadnienia
związane z termoizolacyjnością budynku, wymianą powietrza z odzyskiem
ciepła, pozyskaniem słonecznej energii cieplnej, wykorzystaniem ciepła odpadowego
z klimatyzacji, a także akumulacją ciepła, przy jednoczesnym minimalizowaniu
zastosowania urządzeń technicznych, a także uwzględnieniu wymagań konserwatorskich,
odnoszących się do przedmiotowego obiektu.

Czasopismo: Czasopismo Inżynierii Lądowej, Środowiska i Architektury
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka