rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Formacja katolików świeckich do modlitwy Liturgią Godzin

Liturgia Godzin według nauczania Kościoła jest modlitwą całego Ludu Bożego. Każdy bierze w niej udział, zgodnie z miejscem w Kościele: prezbiterzy, jak i wszyscy wierni świeccy – według możliwości. Modlitwa liturgiczna Kościoła może stać się zaczynem modlitwy osobistej, jeśli najpierw sami duszpasterze będą przekonani o jej doniosłości w życiu Kościoła, parafii i w życiu wewnętrznym poszczególnych świeckich. Konieczna jest odpowiednia formacja katolików świeckich w tym względzie. Również formacja seminaryjna w tym zakresie powinna kształcić wśród przyszłych kapłanów właściwe postawy. Bardzo ważne są obchody ku czci patronów metropolii, diecezji, parafii z połączeniem celebracji Liturgii Godzin (z włączeniem w nią ludzi świeckich). Rolę kluczową w recepcji tej modlitwy wśród świeckich odgrywa permanentna katecheza biblijno-liturgiczna. Jedną z dróg rozpowszechniania Ducha Liturgii Godzin jest przeżywanie tej formy modlitwy, jak i dojrzewanie do niej w małych grupach i stowarzyszeniach, które swoją praktyką „popularyzują” modlitwy psalmami.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Et tua res agitur... – I ciebie rzecz dotyczy. Marcina Błażewicza studium ludzkiej wolności

Spośród wielu współczesnych kompozytorów przeznaczających swe dzieła na perkusję postać Marcina Błażewicza – twórcy związanego z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, jawi się jako szczególna. Jego kompozycje inspirowane często (choć nie tylko) filozofią Dalekiego Wschodu można określić mianem filozoficznych traktatów perkusyjnych, podnoszących tematy bytu, przemijania. W tak zarysowanym kręgu inspiracyjnym i ideologicznym analizowany w niniejszym referacie utwór zajmuje istotne miejsce. Et tua res agitur dedykowane pamięci zamordowanego ks. Jerzego Popiełuszki jest muzyczną opowieścią o ludzkich drogach, pokonywaniu samego siebie, odpowiedzialności i cierpieniu. W artykule odnajdziemy nie tylko wiele informacji na temat genezy dzieła, ale również uwagi wykonawcze i interpretacyjne wyrosłe na gruncie praktyki estradowej autora.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Degradacja życia religijno-moralnego jako zagrożenie ładu społeczno-cywilizacyjnego

Człowiek jako byt osobowy do pełnego rozwoju potrzebuje kontaktu z innymi osobami, co umożliwia mu poprawny rozwój osobowo-społeczny. Ten imperatyw sięga „ponad” osobę drugiego człowieka, dążąc do kontaktu z Bytem Transcendentnym – z Bogiem. Kontakt z Bogiem daje człowiekowi poczucie bezpieczeństwa, umożliwiając poznanie norm postępowania, stabilizujących ludzką egzystencję i poprawność relacji międzyludzkich. We współczesnym społeczeństwie mamy do czynienia z odchodzeniem od tej koncepcji, gubieniem „otwartości ku Bogu” i prowadzeniem życie „bez Boga”. Postawę taką prezentuje religijno-moralny indyferentyzm, czyli życie „jakby Boga nie było”. Aksjologicznym ukierunkowaniem ludzkiej egzystencji staje się materializm, traktowany jako wartość najwyższa. Skutkuje to degradacją życia religijno-moralnego oraz prowadzi do licznych zagrożeń ładu społeczno-cywilizacyjnego. Podejmując analizę tego zagadnienia, w niniejszym artykule chcemy skupić się na dwóch jego wymiarach: 1) Degradacja życia religijno-moralnego jako fenomen współczesności; 2) Zagrożenia ładu społeczno-cywilizacyjnego jako skutek religijno-moralnego zobojętnienia.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
„Fabrica ecclesiae kalinoviensis” w II połowie XVIII wieku i na początku XIX wieku

Parafia katolicka w Kalinówce Kościelnej została założona w 1511 r. i należy do najstarszych parafii w Archidiecezji Białostockiej, będącej dawniej częścią (Archi)Diecezji Wileńskiej. W tymże roku Mikołaj Radziwiłł zbudował tu kościół, który przetrwał do czasów potopu szwedzkiego. Obecna świątynia z drzewa modrzewiowego jest trzecim z kolei kościołem pobudowanym przez ks. A. Świerzbińskiego. Dokładana data i okoliczności jej budowy nie są dokładnie znane. Świątynia została konsekrowana w 1777 r. za kolejnego proboszcza ks. W. Klimaszewskiego. On też przeprowadził szereg innych prac budowlanych i remontowych na plebanii i w gospodarstwie proboszcza. Natomiast nowy cmentarz grzebalny, położony poza Kalinówką, został założony w 1811 r. przez ks. Szymona Szyszko. Transumpt dokumentu zezwalającego na jego założenie został zamieszczony w niniejszym artykule, jak też szereg innych zapisów źródłowych, dotyczących parafii oraz kapłanów w niej posługujących.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Wizja teologii w wypowiedziach papieża Franciszka

Ojciec Święty nie stroni od tematów, które winny zainteresować teologów. W konstytucji apostolskiej Veritatis gaudium wyraził on wprost swoje rozumienie roli teologii na obecnym etapie misji Kościoła. Autor artykułu uszeregował wypowiedzi Franciszka w kontekście ewangelizacji rozumianej szeroko: od głoszenia kerygmatu, przez wymiar społeczny Ewangelii, aż po służbę towarzyszenia całej ludzkości. Następnie zaprezentowane zostało: papieskie rozumienie Tradycji w jej związku z rzeczywistością współczesną, ortodoksji nierozdzielnej od ortopraksji, a w końcu miejsc teologicznych (loci theologici). Na zakończenie autor zasugerował najważniejsze kwestie, które domagają się dalszych badań teologicznych. Wśród nich zasługuje na uwagę zwłaszcza sprawa pogłębionego pojmowania ortodoksji.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Papieska Gwardia Szwajcarska na łamach czasopisma „Der Schweizergardist” w latach 2007-2017

Artykuł prezentuje zawartość czasopisma „Der Schweizergardist” i przedstawia wizerunek Papieskiej Gwardii Szwajcarskiej kreowany na jego łamach. Cezura czasowa rozpoczyna się w 2007 roku, kiedy to został opublikowany pierwszy numer, a kończy wraz z wydaniem (bieżącego) numeru 3/2017. Do tej pory tematyka ta nie była poruszana w światowej historiografii. Magazyn „Der Schweizergardist” nie jest też dostępny w Polsce, stąd pozostaje nieznany wśród rodzimych historyków. Ponadto czasopismo to stanowi główne źródło informacji dotyczących najnowszych dziejów Papieskiej Gwardii Szwajcarskiej. Dodatkową wartość poznawczą można odnaleźć również w cyklach wywiadów przeprowadzanych z członkami korpusu Gwardii i umieszczanych właśnie na łamach „Der Schweizergardist”. Interesujące są także zawarte w nim artykuły historyczne związane z tematyką PGS. Autor w niniejszym tekście odpowiada na następujące pytania badawcze: jak wyglądała geneza powstania pisma? Kto redaguje magazyn? O czym pisano w „Der Schweizergardist”? Jak wyglądały i czego dotyczyły administracyjno-techniczne, stałe i nadzwyczajne rubryki czasopisma? Z kim przeprowadzano wywiady? Kim byli autorzy tekstów historycznych? W jakim świetle ukazywano codzienną służbę strażników papieskich i na co zwracano uwagę?

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Etyka bez metafizyki? Moralne implikacje myślenia postmetafizycznego

Głównym celem artykułu jest analiza relacji istniejącej między myśleniem post-metafizycznym, nihilizmem i etyką. Nihilizm oznacza szeroko pojęte zjawisko kulturowe, w którym kategoria nicości odgrywa centralną rolę. Dlatego różne rodzaje nihilizmu można określić jako pewien zespół myśli, przekonań i zachowań, zdominowanych przez pojęcie nicości. Modele etyki postmetafizycznej, opracowane przez dwóch włoskich filozofów Gianniego Vattima i Emanuela Severina, stanowią bardzo ważny przykład współczesnego myślenia etycznego, które – w obliczu radykalnych wyzwań, jakie niesie ze sobą rewolucja biotechnologiczna – jest dzisiaj uznawane przez wielu przedstawicieli różnych filozofii, kultur i religii za koniecznie potrzebne.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Miłość jako prawo Nowego Przymierza w świetle Deus caritas est Benedykta XVI

Koncepcja moralności chrześcijańskiej zależy od miejsca, jakie przyznaje się miłości i jak się tę miłość (jej specyfikę) ujmuje. W kontekście współczesnych koncepcji miłości i zagubienia człowieka na płaszczyźnie miłości szczególnie ważne staje się rozpoznanie nowego przykazania miłości. Miłość jest z jednej strony darem Boga, a z drugiej – zostało wyraźnie sformułowane jako przykazanie. W niniejszej publikacji – w oparciu o nauczanie papieża Benedykta zawarte w encyklice Deus caritas est – zostanie ukazany temat miłości jako prawa Nowego Przymierza, wyrażony w Jezusowym nowym przykazaniu miłości . W refleksji będzie podjęta próba wyjaśnienia, w jakim kluczu właściwie rozumieć nowe przykazanie miłości, które Jezus proklamował wobec swoich uczniów oraz jak powinno być ono realizowane w życiu człowieka wierzącego. Miłość bowiem jest sercem moralności Nowego Przymierza.

Czasopismo: Rocznik Teologii Katolickiej
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Formacja etnologiczna w Misyjnym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Pieniężnie

Artykuł przedstawia formację etnologiczną w Misyjnym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Pieniężnie (MSD), jej zakorzenienie w „tradycji Anthropos”, pracę naukowo-dydaktyczną kadry w zakresie etnologii i religioznawstwa oraz aktywność praktyczną studentów. Rozpoczynając rozważania od działalności pierwszego seminarium duchownego werbistów w Sankt Gabriel koło Wiednia, autor zwraca uwagę, że szczególnie w latach 30. XX wieku był to prężny ośrodek formacyjny i naukowy, który nie tylko kształcił setki studentów, ale również mógł się poszczycić wyjątkową kadrą naukową. Tam zrodziła się tradycja Anthropos, która wychodząc od postawy Arnolda Janssena i Józefa Freinademetza oraz działalności Wilhelma Schmidta została zaszczepiona na całe Zgromadzenie Słowa Bożego. Tradycja ta była impulsem do podjęcia badań etnologicznych przez pokolenia werbistów związanych z MSD w Pieniężnie oraz międzykulturowego ukierunkowania formacji misyjnej. Choć Pieniężno jako ośrodek formacyjny nie odgrywa dziś znaczącej roli, tradycję Anthropos kontynuują domy formacyjne i instytuty badawcze werbistów w krajach pozaeuropejskich.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ekumeniczne powołanie i zadanie chrześcijan

Okoliczność historycznego jubileuszu Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie stwarza okazję do przypomnienia chrześcijańskiego powołania i realizacji podjętych zadań. Specyfika charyzmatu ewangelizacyjnego oraz konfesyjna różnorodność, otaczająca tę wspólnotę, uzasadniają potrzebę ukazania możliwej koegzystencji jedności i różnorodności. Autor sygnalizuje na szerokim tle historycznym problematykę napięć społecznych, konfesyjnych, a także doktrynalnych, pojawiających się we wzajemnych relacjach chrześcijan, a ponadto ukazuje, że ekumenizm – zanim stał się zaaprobowaną metodą budowania pojednania – wcześniej był powołaniem jednostek, otwartych na odważne i zróżnicowane myślenie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Misyjne Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie 1948-2019. Siedemdziesiąt lat służby dziełu misyjnemu Kościoła

Początków systematycznej formacji alumnów przez Misjonarzy Werbistów w Polsce należy szukać w Chludowie k. Poznania. W tamtejszym Domu misyjnym św. Stanisława Kostki we wrześniu 1936 r. rozpoczęli studia filozofii pierwsi klerycy. W maju 1939 r. dom ten został oficjalnie zaaprobowany jako Seminarium Duchowne. Wojna przekreśliła te i inne plany, ale nie do końca. We wrześniu 1945 r. rozpoczęło w Chludowie rok akademicki 13 kleryków, pod opieką o. Jana Chodzidły – rektora, profesora i proboszcza w jednej osobie. W 1948 r. Wyższe Seminarium Duchowne zostało przeniesione z Chludowa do Pieniężna. W historii pieniężnieńskiego Seminarium obok systematycznej formacji duchowej i filozoficzno-teologicznej alumnów, zwracamy uwagę m.in. na następujące fakty: powstanie Apostolatu Misyjnego (1957); założenie czasopism – „Verbinum” (1957), „Biuletyn Misyjny” (1965), „Nurt SVD” (1967); powstanie serii wydawniczej Materiały i Studia Księży Werbistów (1972); publikacja książek głównie o tematyce misyjnej i religioznawczej. Seminarium organizuje Sympozja Misyjne dla Kleryków (od 1967), Sesje Misjologiczne, Pieniężnieńskie Spotkania z Religiami. W 1995 r. powstaje przy Seminarium Kolegium Teologiczne dla Laikatu. W 2000 r. dokonano afiliacji Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów do Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Stefan Łysik SVD (1908-1978) etnolog i lingwista

Artykuł przybliża postać ks. Stefana Łysika SVD (1908-1978) etnologa i lingwisty. Otrzymawszy solidną formację zakonno-misyjną (1926--1936) w Zgromadzeniu Słowa Bożego (Rybnik, Górna Grupa, Sankt Gabriel), ks. Łysik odegrał w okresie PRL istotną rolę w odbudowie Polskiej Prowincji SVD. Jako administrator dóbr kościelnych, duszpasterz, wykładowca oraz prekursor badań etnologiczno-lingwistycznych Opolskiego i Dolnego Śląska oraz Ziemi Lubuskiej naznaczył swym entuzjazmem diecezjalne i zakonne struktury Kościoła w Polsce. Szczególną uwagę poświęcił badaniom dawnego hutnictwa żelaza oraz gwary śląskiej i zwyczajów ludowych w rodzinnej miejscowości Boruszowiec-Hanusek (pow. Tarnowskie Góry). Należał do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, współpracował z Polskim Atlasem Etnograficznym oraz Małym Atlasem Gwar Polskich. Zwieńczeniem działalności naukowej ks. Stefana Łysika SVD były przyznane mu w 1974 roku przez Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach wysokie odznaczenia państwowe.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
O. Antoni Koszorz SVD – misjonarz nigdy nie przechodzi na emeryturę

Artykuł przedstawia postać o. Antoniego Koszorza SVD, polskiego werbisty, który pracował ponad 50 lat w Warszawie, a obecnie przebywa na zasłużonym odpoczynku w Domu Misyjnym w Górnej Grupie. Autor artykułu koncentruje się głównie na historii powstania werbistowskiego Centrum Migranta Fu Shenfu i Stowarzyszenia Sinicum im. Michała Boyma SJ. O. Koszorz tworzył te dzieła, będąc już w wieku emerytalnym - są one zwieńczeniem jego misyjnej pracy. Wrodzone zdolności organizacyjne pomogły o. Koszorzowi w tworzeniu nowych misyjnych projektów i w ich zarządzaniu. Po święceniach w 1957 r. o. Koszorz pracował krótko w Pieniężnie jako wykładowca i angażował się w animację misyjną. W 1965 r. zostaje sekretarzem Papieskiej Unii Misyjnej Duchowieństwa w Polsce i przenosi się do Warszawy. W 1982 r. w czasie stanu wojennego tworzy wydawnictwo Verbinum i zakłada czasopismo ”Misjonarz”. W tym czasie nawiązuje bliskie relacje z o. Romanem Malkiem SVD, polskim werbistą i sinologiem (Instytut Monumenta Serica i China Zentrum w Sankt Augustin w Niemczech). Ta znajomość leży u podstaw powstania Sinicum. Podczas pracy w wydawnictwie pod koniec lat 90. XX w. o. Koszorz dostrzega obecność imigrantów w Warszawie i tworzy dla nich w 2005 r. centrum na poddaszu werbistowskiego domu misyjnego na warszawskiej Pradze. Praca misyjna o. Koszorza nie tylko była pod każdym względem pionierska, ale pokazała, że w każdych warunkach mogą powstawać wielkie misyjne dzieła.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Ruch Świadomości Kryszny – gaudija wisznuizm w kulturze Zachodu

Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny jest ruchem misyjnym, wywodzącym się ze szkoły bengalskiego wisznuizmu. Powstało ono w 1966 roku na terenie Stanów Zjednoczonych. W swoich początkach fascynowało niezwykle ludzi młodych, wywodzących się z kręgów hipisowskiej kontrkultury, poszukujących duchowego oświecenia. Artykuł przedstawia w zarysie historię tego ruchu, postać jego założyciela, naukę, którą głosił oraz praktyki religijne jego adeptów. Wskazuje także na różnice doktrynalne między chrześcijaństwem a krysznaizmem. Ich znajomość jest niezbędna w dialogu między tymi religiami.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Polskie tłumaczenia Koranu

Przez wiele lat uważano, że autorem najstarszego tłumaczenia Koranu na język polski, które ukazało się drukiem w 1858 roku, jest Tatar Jan Murza Tarak Buczacki. Naukowcy z Centrum Badań Kitabistycznych w Toruniu ustalili, iż jest to dzieło dwóch Polaków: Dionizego Chlewińskiego oraz Ignacego Domeyki. Niedawno wśród dokumentów rodzinnych, ocalonych z dworu na Nowogródczyźnie, odnaleziony został manuskrypt z polskim tłumaczeniem 26 sur Koranu. Prawdopodobnie pochodzi z 20. lat XIX wieku i stanowił podstawę wydania z roku 1858. Następny przekład Koranu na język polski, dokonany przez Józefa Bielawskiego, został wydrukowany dopiero w 1986 roku. W późniejszych latach opublikowano jeszcze dwa tłumaczenia – tzw. Koran Ahmadijji oraz Koran Surdela. W październiku 2018 roku ukazał się przekład Świętej Księgi islamu, którego autorem jest polski Tatar Musa Çaxarxan Czachorowski z Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast w maju 2021 roku pojawiło się tłumaczenie Rafała Bergera z szyickiego Stowarzyszenia Jedności Muzułmańskiej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kształtowanie rozwoju intelektualnego, psychicznego i kulturalnego kleryków Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów

Ogrom informacji dotyczących formacji intelektualnej oraz osobowościowo-kulturalnej w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie wymagałby napisania obszernej książki. W niniejszym artykule przytacza się jedynie ważniejsze informacje z ww. zakresu. Większą wagę położono na informacje nieznajdujące się we wcześniejszych publikacjach przedmiotu, a które dotyczą treści uznawanych w tym czasie za nowatorskie. Tytułem przykładu można tu wymienić: wysyłanie ponad 50 kleryków na dalsze studia do 11 krajów (na 3 kontynentach) albo przyjęcie ponad 80 kleryków z 19 krajów na studia w naszym seminarium. Trzeba tu wspomnieć o 30 klerykach i młodych braciach zakonnych, którzy udali się do 8 krajów zamorskich na kilkuletnią praktykę misyjną w ramach tzw. Programu Doświadczenia Zamorskiego (ang. OTP). Z kolei w zakresie nauki języków nowożytnych można wymienić m.in. obowiązkowy, intensywny, trzytygodniowy kurs języka angielskiego prowadzony w grupach przez pracowników naukowych i native speakerów z Wydziału Anglistyki UAM w Poznaniu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nadzieja chrześcijańska wobec współczesnego kryzysu nadziei

Współcześnie obserwuje się narastanie zjawiska nihilizmu. Towarzyszy temu poczucie pustki i bezsensu życia. Teologia katolicka, ukazując nadzieję jako cnotę nadprzyrodzoną, przedstawia ją w szerokiej perspektywie eschatologicznej. Nadzieja nadprzyrodzona chroni osobę przed absolutyzowaniem istniejących w życiu trudności. Tym samym budzi odwagę do życia, broni przed zwątpieniem i rezygnacją, wskazuje na perspektywę paschalną. Chrześcijańska nadzieja – źródło teologicznego optymizmu – przekracza argumentację historyczno-polityczną, która może prowadzić do pesymizmu, nihilizmu czy katastrofizmu. Ukazuje nie tylko wizję trwania świata, ale także jego spełnienia. Człowiek wiary wierzy w absolutną przyszłość ludzkości w Królestwie Bożym i dostrzega w aktualnej historii świata plan rozwoju aż do paruzji – całkowitego odnowienia. Nadzieja chrześcijańska rodzi inicjatywy na rzecz dobra i integralnego rozwoju człowieka.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Skrawek Polski poza krajem. Rzecz o „Domu Polskim” w Tunezji

Autorka przedmiotem badań uczyniła działalność polonijnej organizacji, działającej współcześnie w Tunezji. Artykuł zawiera wstępne wyniki krótkich badań, prowadzonych w latach 2018-2019 w Tunisie i Susie. Oba pobyty autorka spędziła pośród Polek, działających na rzecz upowszechniania w Tunezji kultury i języka polskiego. Podczas pierwszego pobytu prowadziła ona obserwację ich poczynań i uczestniczyła w odbywających się uroczystościach związanych z obchodami 2 i 3 maja. Rok później przeprowadziła badania (ankiety, rozmowy, obserwacje) związane z działalnością Stowarzyszenia „Dom Polski” w Tunezji oraz Szkoły Polskiej przy Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Tunisie. Celem rozważań jest próba określenia miejsca, jakie w życiu Polek zamieszkujących w Tunezji i skupionych wokół „Domu Polskiego” pełni ta organizacja. Przedmiotem badań było samo stowarzyszenie oraz jego działania, ale także motywacje osób, które uczestniczą w jego życiu. Autorka swoje rozważania konkluduje stwierdzeniem, że „Dom Polski” w Tunezji jest nie tylko stowarzyszeniem promującym polską kulturę na terenie Tunezji, ale także instytucją integrującą miejscową Polonię, działającą na rzecz wspólnoty i podtrzymywania ścisłego kontaktu z krajem.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Rozmowy o sacrum i profanum we współczesnym świecie

Począwszy od 2001 roku z inicjatywy badaczy reprezentujących środowisko Uniwersytetu Warszawskiego oraz Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie corocznie odbywają się debaty naukowe pod wspólnym hasłem Sacrum i profanum we współczesnym świecie. Ich tematyka dotyczy ważnych problemów współczesnego świata – począwszy od wyzwań i zagrożeń dla pokoju, bezpieczeństwa oraz stabilności w poszczególnych regionach, poprzez problemy globalne, związane z istotą i ewolucją współczesnego ładu światowego, aż po zagadnienia odnoszące się do aksjologicznych i epistemologicznych aspektów funkcjonowania państw i społeczeństw w zmieniającym się świecie. Spotkania te stały się swego rodzaju instytucją, skupiając spore grono badaczy z różnych ośrodków akademickich, a także przykładem inspirującej współpracy naukowców, reprezentujących odmienne dyscypliny badawcze, różne podejścia metodologiczne oraz świeckie i kościelne środowiska akademickie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Sprawiedliwość naprawcza w społecznej i edukacyjnej przestrzeni dzieci i młodzieży

Wprowadzenie. W niniejszym opracowaniu centralne miejsce zajmują aspekty dotyczące
działań restoratywnych w przestrzeni szkolnej, rozpatrywane w kontekście założeń szeroko
pojętej sprawiedliwości naprawczej i płaszczyzn jej oddziaływania na środowisko
społeczne. W sposób szczególny odnoszę się w artykule do tzw. szkoły restoratywnej,
wyjaśniam, czym jest, jak ją definiujemy, jakie programy i praktyki naprawcze warto realizować
w szkołach. Ponadto, opracowanie jest próbą odpowiedzi na pytanie: „Czy – a jeśli
tak, to dlaczego – dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy szkoły restoratywnej?”.
Niniejsze opracowanie odnosi się – poza aspektami z obszaru edukacji – do działań miejskich
w nurcie sprawiedliwości naprawczej (na przykładzie Wrocławia – pierwszego miasta
sprawiedliwości naprawczej w Polsce).
Cel. Celem artykułu jest przybliżenie zagadnienia szkoły restoratywnej, sprawiedliwości
naprawczej, praktyk i programów naprawczych oraz ich efektywności zarówno w obszarze
edukacyjnym, jak i w przestrzeni miejskiej.
Materiały i metody. W niniejszym opracowaniu zastosowano analizę dokumentów oraz
dokonano przeglądu literatury i badań w obszarze restorative school.
Wyniki i wnioski. Wdrażanie zasad sprawiedliwości naprawczej i budowanie kultury naprawczej
w szkołach podnosi efektywność w budowaniu restoratywnej przestrzeni edukacyjnej
i społecznej – przyczynia się do kształtowania społeczeństwa obywatelskiego.

Czasopismo: Wychowanie w Rodzinie
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, historia