rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Wspomaganie decyzji z wykorzystaniem narzędzi GIS – ryzyko związane z dokładnością danych źródłowych

Systemy GIS oferują bogate narzędzia analityczne do przetwarzania danych, które również w Polsce stopniowo zaczynają być wykorzystywane do wspomagania decyzji. Pojawia się w związku z tym pytanie: jakie jest ryzyko związane z decyzją podjętą na podstawie analiz GIS? Na ryzyko podjęcia nieprawidłowej decyzji ma wpływ na pewno jakość danych źródłowych znajdujących się w bazie. Zwykle jednak nie tylko dane są podstawą podjęcia decyzji, ale wyniki ich przetworzeń. Dane źródłowe podlegają przekształceniom, są wykorzystywane jako dane wejściowe w różnych modelach. Wynik analizy jest obciążony zarówno niedokładnością danych źródłowych, jak również niedokładnością wykorzystywanych algorytmów i nieadekwatnością modeli do rzeczywistości. W systemach GIS, tworzonych w Polsce, rzadko gromadzi się informacje o dokładności danych źródłowych. Z kolei wykorzystywane oprogramowanie GIS tylko sporadycznie umożliwia analizę wpływu dokładności danych na wynik przeprowadzonej analizy. Problem ten jest pozostawiony do rozwiązania indywidualnemu użytkownikowi. W niektórych narzędziach GIS ma on do wyboru najbardziej, popularną obecnie, metodę Monte Carlo. Metoda ta, pomimo, że jest uniwersalna, tzn. może być wykorzystywana właściwie we wszystkich analizach GIS, ma dwie wady: analizy trzeba wykonywać setki razy, żeby oszacować dokładność wyniku analizy, a poza tym nie pozwala ona na określanie przestrzennego rozkładu dokładności analizy. Alternatywą są metody analityczne lub empiryczne, o ile znane są wykorzystywane w systemie GIS algorytmy obliczeniowe. Przedstawiona powyżej problematyka, dotycząca wpływu dokładności danych na ryzyko podejmowania decyzji z wykorzystaniem systemów GIS, została omówiona szerzej w niniejszej publikacji. Porównano w niej wyniki analizy przestrzennych wykonanej z uwzględnieniem wpływu dokładności danych źródłowych oraz bez uwzględnienia tego faktu. Problem przenoszenia się dokładności danych źródłowych na wynik analizy przestrzennej pokazano na przykładzie wyboru nowej lokalizacji pod zabudowę. W analizie uwzględniono dokładność numerycznego modelu terenu (DTM). Umożliwiło to oszacowanie ryzyka związanego z podjęciem decyzji wyboru lokalizacji i koniecznością wykonania nieplanowanych prac ziemnych w celu wyrównaniem terenu.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Cyfrowa analiza zdjęcia satelitarnego VHR dla pozyskiwania danych o pokryciu terenu – podejście obiektowe i pikselowe

Zdjęcia satelitarne o bardzo wysokiej rozdzielczości przestrzennej (VHR) staja się niezastąpionym w wielu zastosowaniach źródłem danych i informacji o powierzchni Ziemi ze względu na wysokie walory interpretacyjne i możliwe do uzyskania dokładności kartometryczne końcowych produktów. Ma to szczególne znaczenie dla aplikacji, gdzie przedmiotem zainteresowania są obszary o złożonej strukturze przestrzennej. Rosnące potrzeby w zakresie pozyskiwania ze zdjęć satelitarnych VHR różnorakich informacji o powierzchni Ziemi, w tym o pokryciu terenu, wymagają jednakże wypracowania bardziej skutecznych i wydajnych metod analizy cyfrowej. W przeciwieństwie do tradycyjnych metod cyfrowej klasyfikacji, które za jednostkę podstawowa przetwarzania (analizy) przyjmują piksel, a zbiór cech wyróżniających definiowany jest zasadniczo w przestrzeni spektralnej, obiektowo zorientowane podejście do analizy pozwala rozszerzyć zbiór cech (wyróżniających obiekty) o elementy związane z tekstura, wielkością, kształtem, szeroko rozumianym sąsiedztwem, kontekstem. Obiektowe podejście często pozwala także w większym stopniu na swego rodzaju obejście pewnych problemów tradycyjnych metod klasyfikacji na poziomie piksela wynikających z wysokiej heterogeniczności wyróżnialnych powierzchni i częstej obecności tzw. statystycznego szumu jako konsekwencji wysokiej rozdzielczość przestrzennej. Wyłonione w wyniku analizy obiekty swoim rozkładem przestrzennym w bardziej naturalny sposób formują obraz rzeczywistości. W niniejszym artykule prezentowane są określone wyniki z zakresu cyfrowej analizy zdjęcia satelitarnego VHR, której celem było pozyskanie danych o pokryciu terenu z wykorzystaniem zarówno pikselowego, jak i obiektowego podejścia do analizy. W pierwszym przypadku zastosowano nadzorowane podejście do klasyfikacji, wykorzystując znane w tym zakresie tradycyjne algorytmy. Podejście obiektowe realizowano w oparciu o funkcjonalność oprogramowania eCognition
(Definiens). W tej części istotne było równie  włączenie do analizy określonych elementów wiedzy i innych informacji, co miało na celu podniesienie efektywności metody i poprawności końcowych wyników. Określone testy zostały przeprowadzone dla obszaru o zróżnicowanym stopniu złożoności charakterystyki przestrzennej. Dla terenów rolniczych dodatkowo ważne było tak e rozpoznanie upraw. Uzyskane wyniki podkreślają (przy określonych założeniach wstępnych) zalety i ograniczenia zastosowanych podejść i metod, wskazując jednak e pewne widoczne zalety podejścia obiektowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ocena dokładności aerotriangulacji zobrazowań ADS40

W odróżnieniu od lotniczych kamer kadrowych kamera ADS40 wyposażona jest w trzylinijkowy skaner, dlatego aerotriangulacja obrazów pozyskanych tą kamerą musi przebiegać w oparciu o inne działania metodyczne, niż te, które stosuje się w przypadku aerotriangulacji obrazów kadrowych. Badania przeprowadzono w oparciu o blok zdjęć składający się z trzech pasów zobrazowań pozyskanych z wysokości 2000 m, z rozdzielczością geometryczną 20 cm. Proces aerotriangulacji wykonany został przy pomocy oprogramowania ORIMA (Leica Geosystems), które posiada specjalny moduł wyrównawczy przeznaczony dla zobrazowań ADS40. Analizę dokładności przeprowadzono na bloku zdjęć wykonanych w różnych kanałach spektralnych (panchromatyczny, czerwony, zielony). W badaniach została wykorzystana różna liczba fotopunktów. Ocena dokładności orientacji poszczególnych bloków bazowała na parametrach statystycznych, które uzyskano z analizy macierzy kowariancyjnej układu niewiadomych i poprawek do współrzędnych fotopunktów, punktów wiążących oraz punktów kontrolnych. Pomiar punktów kontrolnych wykonano manualnie na stacji fotogrametrycznej firmy Intergraph, w oparciu o moduł ISSD (Image Station Stereo Display).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Mapa jako praktyczny interfejs serwisu internetowego

W artykule omówiono nową funkcję map w internetowych serwisach geoinformacyjnych. Zgodnie z teorią komunikacji mapy definiuje się jako przekaz informacji pomiędzy nadawcą a odbiorcą komunikatu, ale mogą być one także graficznym interfejsem użytkownika programu. Mapa staje się często swoistym kartograficznym interfejsem komunikacyjnym, dla którego kluczową rolę odgrywa informacja przestrzenna. Rozszerzenie funkcjonalności graficznego interfejsu strony internetowej umożliwia zaawansowaną integrację i zarządzanie geodanymi oraz użytkowanie i utrzymanie usług geoprzestrzennych, nie tylko geowizualizację w internecie.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Numeryczny model terenu jako źródło danych w prowadzeniu prac projektowych oraz metody jego wizualizacji

Numeryczny model opisuje powierzchnię terenu za pomocą zbioru punktów (x,y,z) i jest 011oparty najczęściej na regularnej siatce kwadratów bądź też nieregularnej siatce trójkątów. Wielkość siatki numerycznego modelu dobierana jest w zależności od właściwości geometrycznych terenu oraz tak , aby dokładność wysokościowa NMT była 1/20 (dla terenu łatwego) i 1/10 (dla terenu trudnego) wymiaru terenowego siatki. W pracy przedstawiono zastosowanie Numerycznego Modelu Terenu w różnorodnych pracach projektowych oraz możliwości jego wizualizacji w grafice trójwymiarowej.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Jak ocenić jakość fotometryczną ortofotomapy?

Automatyzacja produkcji oraz stosunkowo niskie koszty opracowania powodują, że ortofotomapa stała się jednym z ważniejszych a być może najpopularniejszym produktem geoinformatycznym. W sytuacji masowego wykorzystywania ortofotomapy, co widać zwłaszcza w geoportalach internetowych, coraz większej wagi nabiera ocena jakości. O ile jakość geometryczna jest względnie łatwa do oceny to zgoła inaczej jest z jakością radiometryczną. W publikacji zwrócono uwagę na fakt, że w stosunku do ortofotomapy trafniej jest mówić o jakości fotometrycznej niż radiometrycznej. Dla uzasadnienia tezy opisano ogólną różnicę pomiędzy radiometrią a fotometrią a w szczególności przeanalizowano czym jest rozdzielczość radiometryczna a czym fotometryczna. W dalszej części pracy przedstawiono próbę kompleksowego zdefiniowania pojęcia jakość fotometryczna ortofotomapy. Uznano, że jakość fotometryczna ortofotomapy to stopień spełnienia przez obraz (o określonej rozdzielczości geometrycznej) szeregu warunków kształtujących jego przydatność do interpretacji treści. Następnie omówiono poszczególne warunki determinujące jakość fotometryczną podając każdorazowo możliwości ilościowej oceny spełnienia danego warunku.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wpływ algorytmów scalania danych na wyniki kartowania pokrycia terenu - wybrane aspekty

W artykule dokonano waloryzacji wybranych metod scalania danych teledetekcyjnych o różnej rozdzielczości pod kątem ich przydatności do kartowania pokrycia i użytkowania terenu. Analizie poddano oryginalne dane Landsat ETM+ (30m), dane Landsat przeliczone do 5m z dodanym do zestawu kanałem IRS PAN 1D (5m) oraz dane Landsat i IRS PAN scalone czterema metodami: IHS, PCA, WMK i PL, charakteryzującymi się wyraźnie odmiennymi algorytmami integracji. Opracowanych w ten sposób sześć zestawów danych poddano klasyfikacji spektralnej metodami maksymalnego prawdopodobieństwa, drzew decyzyjnych i sieci neuronowych. Wyniki uzyskane na danych sprzed i po integracji zestawiono dodatkowo z analizami fotointerpretacyjnymi, wykonanymi równolegle do analiz klasyfikacyjnych. Testy potwierdziły przewagę metody fotointepretacyjnej nad wynikami klasyfikacji spektralnej, w zależności od zestawu danych, o 6-11% wartości dokładności całkowitej mapy pokrycia i użytkowania terenu. Scalenie danych poprawia ogólną dokładność klasyfikacji o 9% pomiędzy pracą na oryginalnym obrazie Landsat (30m) a zintegrowanym Landsat z IRS (5m), pozwalając uzyskać dokładność 64%. Dla metody fotointerpretacyjnej wzrost dokładności wynosi 6%, osiągając 71%. Wybór metody integracji jest drugorzędny - zróżnicowanie wyników w metodzie fotointerpretacyjnej wynosi 1%, dla metod klasyfikacyjnych około 5% (najlepsza - PL; najgorsza - IHS). Znaczenie dla wyników klasyfikacji ma wybór algorytmu: z wszystkich testowanych zestawów danych najlepsze wyniki uzyskano dla sieci neuronowych (64%), następnie dla drzew decyzyjnych (62%) i metody największego prawdopodobieństwa (59%).

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Możliwości wykorzystania darmowego oprogramowania w budowie bazy danych GIS dla Tatrzańskiego Parku Narodowego

Badania prowadzone w ramach niniejszego projektu dotyczą systemów GIS, jakie budowane są na potrzeby parków narodowych. Jako obszar modelowy wybrano Tatrzański Park Narodowy, który posiada bazę danych przestrzennych stworzona w oprogramowaniu komercyjnym (ArcGIS). Analiza wyników prac pozwoliła na porównanie możliwości i funkcjonalności oprogramowania komercyjnego z Open Source. W ramach niniejszego projektu zbadano możliwości pakietu Quantum GIS w połączeniu z bazą danych PostgreSQL/PostGIS. Wykorzystujac dane wektorowe i rastrowe utworzono przykładowa bazę danych przestrzennych w oparciu o część danych zgromadzonych przez TPN. Materiały źródłowe wymagały wstępnego opracowania, do czego niezbędne okazało się oprogramowanie komercyjne (Intergraph MicroStation wraz z aplikacjami MDL), a także darmowy program ILWIS. Zapoznano się z możliwościami czytania różnych formatów danych, tworzenia i edycji danych, zakresem dostępnych analiz, metodami prezentacji kartograficznej, etc. Pod względem funkcjonalności Quantum GIS nie można porównać ze wspomnianymi systemami komercyjnymi jak ArcGIS czy GeoMedia. Dotyczy to głównie mniejszych możliwości analiz atrybutowych i przestrzennych na danych wektorowych, a także brakiem możliwości pracy w tym zakresie na danych rastrowych. Wykracza jednak poza ramy zwykłej przeglądarki i rokuje nadzieje głównie dzięki idei „wtyczek” (plug-in), co może się w przyszłości przyczynić do znacznego rozwoju narzędzi programu. Reasumując można stwierdzić, _e Quantum GIS wraz z PostgreSQL/PostGIS w zupełności zaspokaja potrzeby w zakresie przeglądania danych na mapie, jak i danych opisowych, a także zadawania prostych zapytań atrybutowych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zagadnienie prezentacji mapy wektorowej na tle obrazów rastrowych w systemie GEOSET

W referacie poruszono pozostające na styku fotogrametrii cyfrowej zagadnienie prezentacji mapy wektorowej na tle cyfrowych zdjęć fotogrametrycznych. Przedstawiono tu rozwiązania zaimplementowane w systemie GeoSET. Opisany schemat znalazł praktyczne zastosowanie podczas zrealizowanego przez Katedrę Geodezji i Fotogrametrii SGGW opracowania mapy topograficznej w ramach realizacji Planu Ochrony Biebrzańskiego Parku Narodowego.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dokładność opracowań z wykorzystaniem pomiaru metodą skaningu laserowego - LIDAR. Standard ASPRS

Artykuł traktuje na temat standardów tworzonych z myślą o uporządkowaniu kwestii związanych z dokładnością danych pozyskiwanych metodą skanningu laserowego LiDAR. Szeroko opisany został standard wprowadzany przez 161 American Society for Photogrammetry and Remote Sensing. Podano też przykładowe dokładności uzyskane na projektach realizowanych w firmie Tukaj Mapping Central Europe.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Ekstrakcja informacji wektorowej w fotogrametrycznym systemie summit evolution – arcgis 3D z uwzględnieniem topologii dachów

W artykule dokonana zostanie analiza korzyści stosowania stacji fotogrametrycznej Summit Evolution/ArcGis3D firmy DAT/EM, dla procesu pozyskiwania obrysów dachów budynków w formie wektorowej. Proces stereodigitalizacji w tym systemie może być prowadzony na modelu przestrzennym zrekonstruowanym zarówno na podstawie cyfrowych zdjęć lotniczych jak i wysokorozdzielczych obrazów satelitarnych. Oprogramowanie tej stacji cyfrowej umożliwia tworzenie bazy obrysów dachów budynków w środowisku GIS, jednocześnie z ich pomiarem fotogrametrycznym. Takie bezpośrednie połączenie systemu bazy danych GIS z pomiarową stacją fotogrmetryczną, pozwala na przeprowadzenie przez obserwatora weryfikacji i odpowiedniej modyfikacji zawartości utworzonej bazy w czasie rzeczywistym, a tym samym zapewnia wyższą zgodność mierzonych fotogrametrycznie danych z istniejącymi już w bazie GIS. Tego typu integracja stacji fotogrametrycznej i systemu GIS pozwala na automatyczną i bezpośrednią wizualizację ekstrahowanych danych, co umożliwia jednoczesną kontrolę powstającego lub aktualizowanej bazy modelu wektorowego w aplikacji GIS w zakresie topologicznym, korzystając z funkcjonalności oprogramowania ArcMap.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
SAFEDAM - zaawansowane technologie wspomagające przeciwdziałanie zagrożeniom związanym z powodziami

Artykuł prezentuje trendy panujące w nieinwazyjnym monitorowaniu wałów przeciwpowodziowych z wykorzystaniem różnorodnych technologii fotogrametrycznych i teledetekcyjnych pozyskujących dane z różnego pułapu lotniczego. Na tym tle zaprezentowano projekt SAFEDAM, którego celem jest stworzenie systemu monitorującego wały przeciwpowodziowe z użyciem nieinwazyjnej, latającej bezzałogowej platformy pomiarowej - skanującej z niskiego pułapu lotu i wykorzystaniu zobrazowań lotniczych i satelitarnych. System będzie wykorzystywał wieloźródłowe dane fotogrametryczne. SAFEDAM umożliwi wykorzystanie z pułapu satelitarnego zarówno danych optycznych (z zakresu światła widzialnego i bliskiej podczerwieni) jak i danych radarowych. W odniesieniu do technik lotniczych wykorzystanie mają dane fotogrametryczne z pzgik zasobu jak i dane pozyskane z platformy BSP (UAV) dedykowanej projektowi SAFEDAM. Wśród danych niskopułapowych wykorzystane są dane z lekkiego skanera lotniczego, obrazowe dane wielospektralne, a także dane termalne. Wieloźródłowe dane pozwalają na przeprowadzenie oceny stan wałów przeciwpowodziowych, jak również umożliwić będą wykrycie ewentualnych zmian, które mogą zaistnieć zarówno w prewencyjnej jak i interwencyjnej konfiguracji systemu. W założeniach system umożliwiać będzie ekspercką ocenę wałów przeciwpowodziowych, która potrzebna jest w pracy specjalistów od zarządzania infrastrukturą przeciwpowodziową, a także organom bezpieczeństwa kryzysowego. Kompleksowy system IT będzie gromadził dane i automatycznie je analizował i wizualizował dostarczając informacji o stanie zagrożenia dla służb hydrologicznych i specjalistów zarządzania kryzysowego. Całość systemu będzie uzupełnieniem dotychczasowych projektów ochrony przeciwpowodziowej kraju (np. ISOK). Projekt SAFEDAM realizujący te założenia finansowany jest ze środków Narodowego Centrum Badania i Rozwoju w programie Bezpieczeństwo i Obronność

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wirtualne powierzchnie do przewidywania obrazu gleb w zmieniających się warunkach oświetlenia i obserwacji ich powierzchni

W niniejszej pracy przedstawiono syntetyczne powierzchnie, symulujące geometrię powierzchni gleb, za pośrednictwem których, przy udziale nowego modelu, generowane są rozkłady hemisferyczno-kierunkowego odbicia od gleb uprawnych i nie uprawnych w zakresie optycznym. Model ten zakłada, że powierzchnie glebowe oświetlane są przez hemisferyczne źródło światła, o rozkładzie energii obliczanej funkcją empiryczną. Efekty widzenia wirtualnych powierzchni zależą od ich oświetlenia przez hemisferyczne źródło światła, jak i od właściwości odbiciowych rozważanych powierzchni. Odbicie to ma charakter niby lambertowski. Poprawność przewidywania obrazu gleb w zmieniających się warunkach oświetlenia i ich obserwacji przeanalizowano na przykładzie gleb o różnej szorstkości.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Pozyskiwanie informacji 3D o budynkach dla potrzeb trójwymiarowej wielorozdzielczej bazy topograficznej

W ramach projektu „Konwersja obiektów Bazy Danych Topograficznych do postaci trójwymiarowej dla potrzeb dynamicznej geowizualizacji” (N N526 192537) opracowywane
są zasady konwersji obiektów TBD do postaci 3D oraz sposobów ich dynamicznej geowizualizacji. Koncepcja Bazy Danych Topograficznych do postaci trójwymiarowej w postaci 3D (TBD 3D) zakłada przedstawianie budynków w trójwymiarowej postaci na dwóch poziomach szczegółowości – LOD (Level of Detail). W mniej szczegółowym LOD1 budynki prezentowane będą za pomocą zgeneralizowanego modelu blokowego z płaskimi dachami. Natomiast w bardziej szczegółowym LOD2 będą posiadały zróżnicowane kształty dachów. Dla budynków na poziomie LOD2 została zaproponowana wstępna generalizacja kształtu dachów do 7 głównych typów budynków. Stopień szczegółowości przedstawiania budynków na poszczególnych poziomach LOD determinuje sposób oraz źródło pozyskania informacji wysokościowej. W niniejszym artykule zostały przedstawione różne metody pozyskania informacji o budynkach w postaci 3D wykorzystujące dostępne dane pochodzące z ewidencji gruntów i budynków, stereodigitalizacji na zdjęciach lotniczych oraz danych otrzymanych z lotniczego skaningu laserowego. Badania zostały przeprowadzone na 3 różnych obszarach przedstawiających różne formy zabudowy: zwartą, luźną i wiejską. Został zaproponowany algorytm postępowania z wykorzystaniem funkcjonalności narzędzi do przetwarzania danych lidarowych, stereodigitalizacji na zdjęciach lotniczych oraz programów typu CAD. Następnie porównano wyniki uzyskane w trakcie opisanych w niniejszym artykule badań i stwierdzono, że metoda wykorzystująca dane z lotniczego skaningu laserowego jest najbardziej efektywna. Na koniec przedstawiono wnioski z analizy przydatności zastosowanych metod pozyskania danych w zależności od stopnia szczegółowości prezentowanych danych.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zdjęcia LISS-III indyjskiego satelity IRS-1C

Indyjski satelita IRS-1C (Indian Remote Sensing Satellite) rejestruje obrazy powierzchni Ziemi od stycznia 1996r. Mimo upływu ponad 3 lat, zdjęcia pochodzące z jego pokładu nie są jeszcze powszechnie znane i wykorzystywane w naszym kraju. IRS-1C należy do serii satelitów środowiskowych. Wyposażony jest w trzy skanery rejestrujące obraz powierzchni Ziemi. Skaner panchromatyczny PAN, multispektralny LISS-III (Linear Imaging and Self Scanning Sensor) oraz skaner bliskiej podczerwieni WiFS (Wide Field Sensor). Celem referatu jest prezentacja map satelitarnych opracowanych na podstawie zdjęć LISS III w skali 1:100 000 oraz w 1:50 000. Duży stopień szczegółowości obrazu w skali 1:50 000 uzyskano w wyniku połączenia zdjęcia multispektralnego z wysokorozdzielczym zdjęciem panchromatycznym.

Czasopismo: Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna