rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Zabytkowy zespół dwóch podziemnych zbiorników wody czystej i ogrodu wodnego przy dawnym Szpitalu Miejskim w Gdańsku – obecnie Gdański Uniwersytet Medyczny

W artykule opisano mało dotychczas znany fragment zespołu Szpitala Miejskiego w Gdańsku (dziś Gdański Uniwersytet Medyczny, dawniej też Akademia Medyczna), obejmujący dwa historyczne podziemne zbiorniki wody pitnej z początku XX w. oraz założenie parkowe z lat 40. XX w., powiązane z nimi funkcjonalnie i tworzące spójny zespół. Najpóźniej na przełomie lat 60/70 ubiegłego stulecia wykorzystanie tego obszaru (około 1 ha) wygasło i nie został on ponownie zagospodarowany w szerszej skali (pomijając budowę dwóch zbiorników wody czystej na potrzeby szpitala). Z tego powodu całość założenia oraz obiekty zachowały się w stanie zbliżonym do pierwotnego (pomijając degradację wynikającą z upływu czasu i lokalną dewastację). Obiekty te – podziemne zbiorniki o pojemnościach 150 i 300 m3 – są świadectwem okresu, kiedy na terenie Gdańska powstawały nowoczesne wodociągi, ale jeszcze przed zasadniczą zmianą w dzisiejszych dzielnicach Wrzeszcz/Aniołki, którą zapoczątkowała budowa zbiornika Stary Sobieski, wraz z przepompownią wody (1911), a potem wznoszenie kolejnych obiektów. Dawne zbiorniki wodne są budowlami projektowanymi indywidualnie, reprezentującymi oryginalne rozwiązania projektowe i funkcjonalne. Większy z obiektów prezentuje też wyjątkowy, w skali Gdańska, stopień zachowania oryginalnego wyposażenia. Park leśny założony przy zbiornikach zajmuje obszar około 60 arów, na którym zachowała się czytelna kompozycja przestrzenna powiązana układem wodnym z większym zbiornikiem. Strefa parku stanowi ciekawe założenie wykorzystujące nadmiar wody retencyjnej do utworzenia miejsca wypoczynku i rekreacji na terenie dużego zespołu szpitalnego Akademii Medycznej w Gdańsku. Park nie mógłby w takiej formie funkcjonować samodzielnie, dlatego jest związany nierozerwalnie z zespołem zbiorników.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Rezydencja Dzięki. Krajobraz dyskretny

Pałac Dzięki w Wiązownicy-Kolonii należy do tych dzieł architektury, na które zwykle nie zwraca się szczególniejszej uwagi. Ukryty w dolinie rzeki Kacanki, XIX-wieczny pałacyk jest podniszczony i tak wpasowany w krajobraz, że łatwo go przeoczyć. Zatarło się również jego dawne, parkowo-ogrodowe otoczenie, które zrealizowano, kiedy postanowił tu osiąść carski urzędnik Wasilij W. Pogodin. Donatariuszy Mikołaja I historiografia ocenia surowo, ale dla Wiązownicy przybycie nowego właściciela było cywilizacyjnym przełomem. Historia jego córki i zięcia to glosa do tzw. opolaczenia – zjawiska wsiąkania rdzennych Rosjan w polskie otoczenie. W artykule podjęto próbę identyfikacji historycznych granic założenia.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: historia, architektura i urbanistyka
Przekształcenia części wschodniej kościoła w siedemnastowiecznym zespole klasztornym na Karczówce (Kielce) w świetle badań architektonicznych struktury murowanej

Zespół klasztorny w Karczówce jest jednym z najważniejszych zabytków nowożytnej architektury sakralnej na terenie województwa świętokrzyskiego. Dotychczasowe badania dotyczące historii całego kompleksu obejmowały głównie badania archiwalne oraz stylistyczne. Celem niniejszego tekstu jest prezentacja wyników badań architektonicznych struktury murowanej części wschodniej kościoła połączonej z wieżą i skrzydłami klasztornymi. W wyniku przeprowadzonej analizy, popartej badaniami dendrochronologicznymi, zaproponowano nową chronologię dla przekształceń budowlanych tej części zespołu. Strukturą najstarszą jest kościół, który powstał w dwóch fazach budowlanych (po 1622 i do 1628 r.). Największy zakres przekształceń związany był z przejęciem wzgórza przez zakon bernardynów, a co za tym idzie rozbudową kościoła i budową klasztoru (przełom lat 40. i 50. XVII w.). Kolejne zmiany miały miejsce w XVIII w. Na historyczny obraz całości największy wpływ miały prace konserwatorskie prowadzone na przełomie XIX i XX w.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: historia, architektura i urbanistyka
Średniowieczny kościół w Karlinie – historia przekształceń budowlanych w świetle badań architektonicznych

W artykule przedstawione zostały wnioski z badań architektonicznych wykonanych przez autora w okresie od października 2016 roku do września 2017 roku. Przeprowadzone badania architektoniczne w karlińskiej świątyni polegały na analizie materiału użytego do jej budowy i  nie obejmowały konstrukcji drewnianych (więźby dachowej w prezbiterium, korpusie nawowym, wieży oraz dzwonnicy). Do opracowania badań wykonano analizę architektoniczną murów kościoła. W ramach przyjętych kryteriów zbadano ich styki, które przedstawiono graficznie w postaci węzłów badawczych w celu ustalenia wzajemnej chronologii oraz zaznaczono na dokumentacji fotograficznej. Mury zostały również porównane pod kątem wątków konstrukcyjnych, kolorystyki cegieł, rodzaju zaprawy, wielkości cegieł i sposobu opracowania spoiny. W połączeniu z kwerendą archiwalną badania te pozwoliły na rozpoznanie przekształceń budowlanych, rozwarstwienie chronologiczne i próbę rekonstrukcji poszczególnych faz budowlanych, a  także na szczegółowe określenie średniowiecznej techniki budowlanej. Omówienie tych właśnie aspektów jest głównym celem niniejszego artykułu.

Czasopismo: Ochrona Zabytków
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: architektura i urbanistyka
Rola edukacji w rozwoju społeczno-gospodarczym i kulturowym

W procesie wkraczania w informacyjną fazę rozwoju coraz bardziej zaznaczać się będą nowe tendencje w zakresie zmian struktur zawodowych, społecznych i kulturowych. Będą one konsekwencją nasilających się procesów automatyzacji i robotyzacji w działalności produkcyjnej, usługowej i zarządzaniu. Wpłynie to na stopniowe ograniczanie rozmiarów zatrudnienia i likwidację wielu zawodów. Równocześnie pojawiać się będzie coraz większe zapotrzebowanie na kadry o nowych umiejętnościach zawodowych (technicznych, organizacyjnych, zarządzania) oraz rozwiązywania pojawiających się nowych problemów społecznych i kulturowych. Wpływa to na rosnącą rolę edukacji m.in. w zakresie przedsiębiorczości oraz przygotowywania poszczególnych osób i społeczeństwa do nowych wyzwań cywilizacyjnych. Towarzyszy temu pojawianie się nowych przesłanek i tendencji rozwoju społeczno-gospodarczego i kulturowego oraz konieczność działań na rzecz przyspieszania procesów rozwojowych, które omówiono w artykule. W końcowej jego części przedstawiono opinie przedsiębiorców dotyczące funkcjonowania firm.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna, nauki o zarządzaniu i jakości, pedagogika
Przedsiębiorczy nauczyciel wczesnej edukacji – raport z badań

W dzisiejszych czasach, podczas zmian społecznych, które wymagają elastyczności, aby dostosować się do nowych warunków, przedsiębiorczość odgrywa ważną rolę. Ta umiejętność jest postrzegana jako jeden z najważniejszych celów współczesnej edukacji, w tym edukacji wczesnoszkolnej. Biorąc pod uwagę dynamiczną i często nieprzewidywalną pracę w zawodzie nauczyciela wczesnej edukacji, przedsiębiorczość, przede wszystkim w zakresie kreatywności i innowacyjności, jest konieczna. Ułatwia ona rozwiązywanie wielu problemów edukacyjnych, które często wymagają umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach i kreowania nowych przedsięwzięć. Przedsiębiorcze podejście nauczyciela jest również ważne dla rozwoju przedsiębiorczości dziecka, gdyż pomaga uczniowi stawić czoła zmianom w otoczeniu i dostosować się do rozwijającej się rzeczywistości. Celem artykułu jest studium literaturowe z zakresu przedsiębiorczości edukacyjnej w odniesieniu do nauczyciela wczesnej edukacji i jego kompetencji w tym obszarze, określenie poziomu kompetencji przedsiębiorczych nauczycieli wczesnej edukacji w zakresie kreatywności i innowacyjności oraz dokonanie diagnozy w odniesieniu do stażu pracy na podstawie badań własnych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Postawy wobec przedsiębiorczości uczniów w młodszym wieku szkolnym

W artykule podjęta została tematyka rozwijania kompetencji przedsiębiorczych u uczniów w młodszym wieku szkolnym. Termin „przedsiębiorczość” wyjaśniono w kontekście podstawowych dokumentów regulujących kwestię rozwijania kompetencji kluczowych na I etapie kształcenia, a także przykładowych dobrych praktyk i strategii, służących rozwijaniu postawy przedsiębiorczej. Celem przeprowadzonych badań było uzyskanie informacji o tym: jak uczniowie klas trzecich definiują terminy: „przedsiębiorczość”, „przedsiębiorca”, czy uważają się za osoby przedsiębiorcze i czy dostrzegają w szkole inicjatywy podejmowane na rzecz stymulowania tej ważnej dla skutecznej edukacji kompetencji. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i technikę ankiety. Uzyskane wyniki nie służą formułowaniu uogólnień czy stawianiu tez, lecz sygnalizują, że badani uczniowie rozumieją terminy: „przedsiębiorczość” i „przedsiębiorca” w sposób potoczny, który odbiega od definicji literaturowych. Badani respondenci nie posiadają wystarczającej wiedzy o cechach charakteryzujących osobę przedsiębiorczą, a podejmowane w szkołach działania na rzecz rozwijania postawy przedsiębiorczej są realizowane w niewystarczającym zakresie.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Rola pytań w rozwijaniu przedsiębiorczości uczniów w młodszym wieku szkolnym

W artykule podjęta została tematyka dotycząca roli pytań w rozwijaniu przedsiębiorczości uczniów w młodszym wieku szkolnym. Celem artykułu było ukazanie, jaką rolę w kształtowaniu postawy przedsiębiorczej dzieci pełnią pytania według taksonomii Blooma, uzyskanie informacji, jakiego rodzaju pytania w praktyce stosują badani nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej oraz jak postrzegają oni przedsiębiorczość. Treści artykułu wzbogacono wynikami badań sondażowych z wykorzystaniem techniki ankiety. Uzyskane dane wskazują, że badani nauczyciele głównie deklarują stosowanie pytań z niższych poziomów organizacji myślenia (wiadomości, rozumienia, zastosowania), które w mniejszym zakresie niż pytania z poziomu oceniania, analizy i syntezy pobudzają uczniów do bardziej złożonych operacji myślowych. Większość respondentów postrzega przedsiębiorczość szeroko i wykracza poza ekonomiczne ujęcie zagadnienia. Badani nauczyciele potrafią wskazać nieliczne strategie rozwijania przedsiębiorczości, jednak brak wśród nich strategii formułowania pytań prowokujących do myślenia i pogłębionej refleksji. Uzyskana wiedza może stać się przyczynkiem do zwrócenia uwagi obecnych i przyszłych nauczycieli na ten ważny aspekt rozwijania i pobudzania przedsiębiorczości. Artykuł zawiera także przykłady strategii i dobrych praktyk wykorzystujących pytania w rozwijaniu postawy przedsiębiorczej uczniów.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych studentów wobec współczesnych wyzwań rozwojowych

W artykule podjęto próbę argumentacji tezy, że kształtowanie postaw przedsiębiorczych staje się współcześnie imperatywem wobec zmian zachodzących w otoczeniu, a przedsiębiorczość jest w dużej mierze postawą aprobowaną przez młode pokolenie, które założenie własnej firmy traktuje jak potencjalną opcję kariery zawodowej. Celem była identyfikacja postaw przedsiębiorczych studentów w kontekście ich znaczenia wobec współczesnych wyzwań rozwojowych. Omówiono rolę edukacji dla właściwego rozumienia istoty i uwarunkowań przedsiębiorczości oraz przejawiania przedsiębiorczych postaw i zachowań dla potrzeb rozwoju nowoczesnej gospodarki i wzrostu dobrobytu społeczeństwa. Na podstawie własnych badań empirycznych przeprowadzono analizę i ocenę przedsiębiorczej postawy studentów, identyfikowanej poprzez cechy osobowościowe, uznawane wartości oraz skłonność do aktywności na rynku pracy przez wybór zawodu przedsiębiorcy jako ścieżki kariery zawodowej. Motywy i przejawy tych zachowań analizowano z wybranymi czynnikami społecznymi, takimi jak miejsce zamieszkania czy tradycje rodzinne, a także według kategorii płci oraz wybranego profilu kształcenia. Wyniki badań dowodzą, że przedsiębiorczość wśród studentów jest w dużej mierze aprobowaną postawą, ale bycie przedsiębiorcą pozostaje w sferze intencji.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Badanie postaw przedsiębiorczych studentów ekonomii

Przedsiębiorczość jednostki staje się szczególnie ważna w chwili przejścia z etapu nauki do pierwszej stałej pracy zawodowej. Ten czas determinuje jej decyzje dotyczące aktywności zawodowej w przyszłości. Za kluczowe dla powodzenia inicjowanych przez jednostkę przedsięwzięć uznać należy jej wewnętrzne uwarunkowania, które koncentrują się na jej podmiotowych możliwościach, predyspozycjach do przejawiania przedsiębiorczej inicjatywy, pokonywania trudności czy radzenia sobie ze stresem. Celem opracowania jest ocena postaw przedsiębiorczych studentów ekonomii. Artykuł zawiera rozważania teoretyczne oraz wyniki badań empirycznych o charakterze pilotażowym. Badania ankietowe przeprowadzono na grupie studentów Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Rzeszowskiego, przechodzącej z systemu edukacji na rynek pracy. Wyniki przeprowadzonych badań dowodzą, że respondenci deklarują cechy charakterystyczne dla osób przedsiębiorczych - swoje dyspozycje do bycia osobą przedsiębiorczą większość z nich ocenia na poziomie co najmniej przeciętnym. W celu skorzystania z potencjału młodych osób niezbędne jest wspieranie inicjatyw przedsiębiorczych przez kreowanie określonych warunków zarówno na poziomie makroekonomicznym, jak i wewnątrz organizacji, zwłaszcza jednak w ramach systemu edukacji.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Kształcenie praktyczne w uczelniach wyższych w ocenie studentów kierunku ekonomia społeczna

W artykule zaprezentowano, jak studenci oceniają praktyczny wymiar kierunku ekonomia społeczna. W celu realizacji badania przedstawiono prawne aspekty opisujące praktyczny wymiar kształcenia oraz zapytano, w formie ankiety online, studentów kierunku ekonomia społeczna o opinię na temat praktycznego wymiaru studiowania. Badani odpowiadali na pytania związane z oceną programu studiów oraz ich zaangażowaniem w działania pozadydaktyczne. Poproszono ich także o rekomendacje związane z praktycznym kształceniem. Dopełnieniem badań były pytania odnoszące się do oczekiwań studentów względem wybranego kierunku, ogólnego zadowolenia ze studiów i określenia, jaki mają poziom wiedzy w porównaniu z początkiem studiów. Za największe braki w programie studiów badani uznali małą liczbę przydatnych w praktyce przedmiotów i niewystarczającą liczbę przedmiotów ekonomicznych. Duża część badanych - 38,3% - nie była też w stanie określić, czy jej oczekiwania dotyczące kierunku studiów zostały spełnione. Zdecydowana większość badanych określiła swój stan wiedzy jako większy niż przed rozpoczęciem studiów. Wyniki badań sugerują, że należałoby upraktycznić proces kształcenia oraz zwiększyć liczbę wizyt studyjnych. Jednak studenci, poza głównie pracą zawodową, nie podejmowali indywidualnej inicjatywy w zdobywaniu praktycznego doświadczenia - tylko niewielki ich odsetek angażował się w wolontariat i działania w kołach naukowych, również niewielka liczba studentów postulowała za zwiększeniem liczby praktyk zawodowych.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika, ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Przedsiębiorczość społeczna – ujęcie procesowe

Jednym z podstawowych problemów badawczych dotyczących przedsiębiorczości społecznej jest brak jej jednoznacznej definicji. Problem ten jest dostrzegalny także w Polsce, gdzie pojęcie to wyjaśniane jest w odniesieniu do koncepcji gospodarki społecznej i trzeciego sektora lub traktowane jest jako metafora działań innowacyjnych podejmowanych przez różne grupy i podmioty. Celem niniejszego artykułu jest wyjaśnienie znaczenia terminu „przedsiębiorczość społeczna” z wykorzystaniem podejścia procesowego. Do realizacji tego celu wykorzystano metodę analizy i syntezy literatury przedmiotu. W wyniku analizy stwierdzono, iż procesowe ujęcie przedsiębiorczości społecznej jest użyteczną perspektywą analityczną dla rozumienia sedna działalności łączącej cele społeczne z metodami rynkowymi, jak również poznania przebiegu procesu przedsiębiorczego na poziomie mikro. Jednocześnie sformułowano wniosek o konieczności popularyzacji w Polsce badań o charakterze empirycznym i teoretycznym z wykorzystaniem podejścia procesowego, zwłaszcza w kontekście braku prawnej definicji przedsiębiorstwa społecznego oraz wstępnych ustaleń w tym zakresie.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o zarządzaniu i jakości
Tożsamość w krajobrazach (nie tylko) kulturowych województwa mazowieckiego

W artykule przedstawiono obszary wyróżniające się lokalną tradycją oraz kultywowaniem obrzędów i zwyczajów na terenie województwa mazowieckiego, jak również wskazano rolę społeczeństwa w kształtowaniu i zachowaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Ponadto wykonano ocenę stanu zachowania lub wykształcenia cech syntetycznych krajobrazu gmin, tj. tradycji, tożsamości i swojskości, zgodnie z metodyką rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2019 roku w sprawie sporządzania audytów krajobrazowych.
Analizy wykonano na podstawie wyników badania ankietowego, przeprowadzonego przez zespół badawczy Zakładu Gospodarki Przestrzennej i Nauk o Środowisku Przyrodniczym Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej, na zlecenie Mazowieckiego Biura Planowania Regionalnego w Warszawie, na obszarze województwa mazowieckiego. Ankieta badawcza zawierała 9 pytań z zakresu dziedzictwa kulturowego, gdzie dla celów niniejszego artykułu przeanalizowano 4 dotyczące bezpośrednio dziedzictwa materialnego i niematerialnego wśród 6160 wykonanych ankiet. Zakres analiz dziedzictwa materialnego dotyczył występowania tradycyjnej architektury a niematerialnego: regionów etnograficznych, kultywowanych tradycji, obrzędów i zwyczajów, a także zaangażowania społeczeństwa w „życie kulturalne” swoich małych ojczyzn.
Przeprowadzona analiza ankiet, pozwoliła na potwierdzenie występowania rozpoznanych już i wskazanych w dokumentach samorządu województwa, jak również wskazanie nowych obszarów materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego województwa mazowieckiego, które skonfrontowano zarówno z literaturą przedmiotu, jak i z zapisami w dokumentach samorządu województwa.
Wyniki badania wskazały na ważną rolę jednostek samorządu terytorialnego, instytucji kultury oraz stowarzyszeń i organizacji zrzeszających lokalne społeczności w kształtowaniu i zachowaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Stopień zaangażowania respondentów w kultywowanie tradycji, obrzędów i zwyczajów, zgodnie z odpowiedziami ankietowanych okazał się niezależny od położenia w regionach etnograficznych.
Odpowiedzi ankietowanych wskazały również na powrót do „korzeni”, wynikający ze wzrostu zainteresowania kulturą ludową, czemu sprzyjają podejmowane działania popularyzujące oraz promujące tradycje ludowe, natomiast w procesie międzypokoleniowego przekazu wartości bogactwa dziedzictwa kulturowego kluczową rolę odgrywa edukacja społeczeństwa, w szczególności młodego pokolenia.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
W kierunku komercjalizacji działalności społecznej – różnicowanie sposobu prowadzenia działalności przez podmioty ekonomii społecznej w efekcie ich ekonomizacji

Coraz więcej podmiotów ekonomii społecznej (PES) przechodzi przez proces ekonomizacji. W Polsce proces ten jest inicjowany głównie przez państwo i prowadzoną przez nie politykę, której celem jest podniesienie samodzielności i niezależności PES. Ekonomizacja wywołuje zmiany w sposobie działania podmiotów pochodzących z III sektora. Poniższy artykuł jest próbą ilustracji tego zjawiska przy wykorzystaniu analizy kokreacji. Celem artykułu jest prezentacja odmiennych sposobów prowadzenia działalności przez PES, co jest efektem ich ekonomizacji. Artykuł powstał w efekcie studiów nad literaturą oraz na podstawie badań na grupie PES - uczestników projektu „Małopolski Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej” (MOWES). Najważniejszym wnioskiem z przeprowadzonych badań jest rozpoznanie różnic w stosowaniu kokreacji w przypadku różnych typów prowadzenia działalności przez ekonomizujące się podmioty ekonomii społecznej. Różnica ta jest efektem innego podejścia PES do działalności gospodarczej i działalności odpłatnej. Przeprowadzone badania pokazują, że zakres kokreacji zmienia się wraz ze zmianą rodzaju działalności: im działalność bardziej się ekonomizuje, tym zakres kokreacji jest mniejszy. Ekonomizacja zmienia otwarty model współpracy charakterystyczny dla działalności misyjnej na bardziej zamknięty model działania w przypadku prowadzenia działalności odpłatnej czy gospodarczej.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Edukacja logistyczna jako imperatyw kreowania nowoczesnych metod zarządzania w Industry 4.0

Globalizacja, cyfryzacja, technologizacja i internetyzacja jako identyfikatory Industry 4.0 odcisnęły swoje piętno na wielu branżach, w tym również na branży logistycznej. Dziś, by skutecznie działać, trzeba posiadać wiedzę i umiejętności związane z zarządzaniem informacjami. Przedsiębiorcy poszukują pracowników z przygotowaniem do pracy świecie gospodarki 4.0. Celem artykułu jest wskazanie znaczenia formalnej edukacji logistycznej w przygotowaniu przyszłych kadr wobec wyzwań Industry 4.0 na wybranym przykładzie. Podstawę informacyjną stanowią źródła wtórne i pierwotne. W artykule posłużono się metodą analizy studium przypadku w odniesieniu do upraktycznienia edukacji w zakresie logistyki na przykładzie Społecznej Akademii Nauk. W artykule podjęto dyskusję na znaczeniem skutecznego przygotowywania kadry logistycznej w oparciu o sformalizowane kształcenie na uczelniach wspierane współpracą z przedsiębiorcami nad formułowaniem programu, realizacją specjalistycznych szkoleń oraz partycypacją przedsiębiorców w realizacji procesu dydaktycznego.

Czasopismo: Przedsiębiorczość - Edukacja
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne, nauki społeczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika, informatyka techniczna i telekomunikacja, pedagogika
Na początku był Kijów

W dniu 24 lutego 2022 r. Federacja Rosyjska rozpoczęła na terytorium Republiki Ukrainy „operację specjalną”. Przytłaczająca większość państw nazwała to wojną, niesprowokowaną przez Ukrainę i jak dotychczas niewypowiedzianą przez Rosję.
Żeby próbować zrozumieć skomplikowane relacje Rosji i Ukrainy trzeba prześledzić ich dzieje. Zarówno Federacja Rosyjska, jak i Ukraina odwołują się do wspólnych korzeni, którymi była Ruś Kijowska, potężny organizm państwowy w okresie od IX do połowy XII w. Obydwa państwa są następcami prawnymi ZSRR i uważają, że to im należą się Krym i tereny nad Morzem Azowskim.
Celem artykułu jest pokazanie zmian w przynależności państwowej terytorium Republiki Ukrainy oraz przedstawienie procesów, w wyniku których doszło do ukształtowania jej granic.

Czasopismo: MAZOWSZE Studia Regionalne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: historia