rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Kryzys powołania małżeńsko-rodzinnego

We współczesnym świecie ludziom, którzy myślą o zawarciu sakramentalnego małżeństwa i założeniu rodziny, trudniej jest budować trwałe i szczere relacje. Można to już dostrzec w relacjach młodych małżonków, którzy doświadczają trudności w dochowaniu zobowiązań, wynikających z przysięgi małżeńskiej: dozgonnej miłości, wierności, uczciwości. Dlatego zasadne wydaje się stawianie pytań o powołanie do życia małżeńskiego i rodzinnego, a także o przyczyny kryzysów, pojawiających się w małżeństwie. Czy człowiek wystarczająco często zastanawia się nad swoim powołaniem oraz nad tym, jakie plany ma wobec niego Bóg? Autor artykułu podjął temat kryzysów powołania małżeńskiego i rodzinnego, a także wyszczególnił i opisał ich rodzaje w celu poszukiwania sposobów niesienia pomocy małżonkom, którzy doświadczają tego typu trudności.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Medytacja (nie)chrześcijańska a leczenie osób o zaburzeniach depresyjnych

Pośród różnych chorób najbardziej dotkliwe są te, które dotykają ludzkiego umysłu. Ograniczają one postrzeganie świata i są przyczyną zachwiania relacji rodzinnych, społecznych. W tym kontekście kuszącą metodą, promowaną na gruncie psychoterapii, jest metoda uważności (mindfulness). Wśród psychiatrów są jej zwolennicy, jak i przeciwnicy. Zwolennicy widzą szansę zastosowania mindfulness w poprawie dobrostanu psychicznego człowieka, szczególnie w leczeniu depresji. Przeciwnicy przestrzegają przed stosowaniem tej metody, widząc w jej praktyce przyczyny rozstroju nerwowego u osób chorych psychicznie.
Nie kwestionując wymiernych efektów medytacji, trzeba wziąć pod uwagę eschatologiczny wymiar życia człowieka. Głębsza analiza tej metody ukazuje, że jest ona głęboko osadzona w duchowości buddyzmu i zenie, co skutkuje zupełnie innym rozumieniem człowieka, jego odniesienia do Boga oraz ujęciem zbawienia. Tak sformułowane założenia pozwalają zrozumieć wspólne oraz przeciwstawne cechy medytacji chrześcijańskiej i buddyjskiej. Podobnej analizie poddano techniki medytacji transcendentalnej oraz jogi. Wskazano na kryteria właściwego wykorzystania tego rodzaju technik w psychoterapii.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Tatar kazański. Reportażowe zainteresowania Fatiha Kerimîego

W artykule omówiona została reportażowa twórczość Fatiha Kerimîego, ze szczególnym uwzględnieniem Kırım’a Seyahat [Podróż na Krym], jednego z jego trzech reportaży książkowych, napisanych i wydanych w początkach XX w. Reportaże te stanowią ogniwo pośrednie między działalnością literacką Kerimîego, uważanego za jednego z pionierów nowoczesnej literatury tatarskiej, a działalnością publicystyczną, na której skupił się w drugiej połowie swego życia.
Kırım’a Seyahat to książka napisana z wyraźnym zamysłem reportażowym, mocno nacechowana ideologicznie. Pod pretekstem opisu podróży na Krym, odbytej na przełomie kwietnia i maja 1903 roku, Kerimî, Tatar kazański, próbował zaszczepić w swych rodakach idee dżadidyzmu, obecne wśród Tatarów krymskich za sprawą działalności Ismaila Gasprinskiego. Tematem przewodnim książki jest potrzeba dokonania reformy szkół muzułmańskich w duchu europejskim. Kerimî, który sam w latach 1896-98 pracował jako nauczyciel w okolicach Jałty, zachwala zreformowane szkoły muzułmańskie, prezentuje korzyści wynikające z nowoczesnego wykształcenia.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Inkulturacja sakramentu małżeństwa u ludu Jansi w Demokratycznej Republice Konga

Przedmiotem refleksji jest inkulturacja sakramentu małżeństwa u ludu Jansi w Demokratycznej Republice Konga. Występujące tam problemy wynikają z faktu, że lud ten nie posiada scentralizowanej władzy i jednolitych praw dotyczących małżeństwa oraz organizacji rodzinnej. Najpierw dokonano analizy wspólnotowego i sakralnego charakteru małżeństwa oraz rodziny u Jansów, która została wkomponowana w tradycyjny proces zawierania małżeństwa, głęboko zakorzeniony w mentalności tego ludu. Analiza okresu narzeczeństwa i procesu przygotowawczego do rytualnego zawarcia małżeństwa wskazuje na trudności, wynikające z formalnego przestrzegania prawa „nadanego" przez przodków. Na uwagę zasługuje tu bogata symbolika i błogosławieństwa. Następnie przedstawiono chrześcijańską perspektywę małżeństwa i rodziny u Jansów. Zaproponowano inkulturacyjne propozycje pastoralne, uwzględniające tradycyjny oraz sakramentalny wymiar małżeństwa. Dla afrykańskich Kościołów lokalnych zagadnienie małżeństwa sakramentalnego jest kwestią pierwszoplanową.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Hoodoo - między magią a religią

W dzisiejszym świecie człowiek żyje szybko, nie oglądając się za siebie oraz nie planując przyszłości, a religijność często spychana jest na drugi plan. Wiara, religia nie są atrakcyjne dla współczesnego człowieka, ponieważ wiążą się z pewnymi ograniczeniami tj. przestrzeganiem nakazów i zakazów. Podczas gdy religia wychodzi z dzisiejszego kanonu mody, młodzi ludzie coraz bardziej fascynują się magią lub wróżbiarstwem.
Artykuł wprowadza czytelnika w nową formę religijności jaką jest hoodoo. Największym zainteresowaniem – w USA i w świecie – cieszy się nowoorleańskie hoodoo. System ten reprezentuje bogatą „mieszankę” różnych elementów zaczerpniętych z wielu religii i ciągle rozwija się. Autorka artykułu podjęła próbę nakreślenia podstawowej metodyki badania hoodoo; usiłowała też odpowiedzieć na pytanie: czy hoodoo należy sytuować po stronie magii czy religii? Zaskakujący jest brak zainteresowania omawianą formą religijności przez teologów.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Religia w państwie demokratycznym

W zamiarze autora niniejszy artykuł stanowi przyczynek w toczącej się debacie dotyczącej miejsca i roli religii w życiu społecznym i politycznym. Artykuł składa się z dwóch części. W pierwszej autor prezentuje główne modele relacji między państwem i religią (supremacji religii nad państwem, supremacji państwa nad religią, separacji państwa i religii, współpracy między nimi) oraz omawia warunki dobrej koegzystencji (wierność własnym celom, ograniczenia władzy państwowej i religijnej, troska o człowieka). W drugiej części autor wskazuje trzy istotne funkcje religii (formację ludzkich sumień, kształtowanie moralności obywateli, konstytuowanie sfery publicznej).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Rosyjska Misja Prawosławna w Ameryce Północnej. Działalność arcybiskupa Tichona (Biełławina)

Niniejszy artykuł poświęcony został działalności prawosławnych misjonarzy rosyjskich na kontynencie północnoamerykańskim. Zakres chronologiczny badań objął okres od końca XVIII do początków XX wieku, a więc czas ponad stuletniego kształtowania się struktur Kościoła rosyjskiego w Ameryce. Dziedzictwo misji prawosławnych przedstawione zostało szczegółowo w oparciu o życie i działalność arcybiskupa alaskańskiego i północnoamerykańskiego, przyszłego patriarchy Moskwy i Wszechrosji Tichona (Biełławina). Motywacje, program działań, metody, a nade wszystko rezultaty aktywności podejmowanej przez tego duchownego na obszarze Stanów Zjednoczonych przeanalizowano na tle potrzeb, potencjału rozwojowego i oczekiwań tamtejszej wspólnoty. Głównie jednak skupiono się na kaznodziejskiej i organizacyjnej płaszczyźnie działań Tichona oraz ocenie ich rezultatów w kontekście rozprzestrzeniania się prawosławia na całym olbrzymim terytorium Ameryki Północnej.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Nauka religii w szkole publicznej – kościelny przywilej czy służba demokracji?

Autorka podejmuje próbę wskazania związku pomiędzy nauczaniem religii w szkole publicznej a ustrojem demokratycznym państwa oraz Kościołem. W pierwszej części zaprezentowano, jak ukształtowany, a następnie przyjęty i do dziś obowiązujący model relacji państwo – Kościół (tzw. model skoordynowanej separacji) przekłada się na obecność obu podmiotów w obszarze realizacji „wspólnego zadania” – nauki religii w szkole. W drugiej części artykułu podjęto próbę odpowiedzi na pytanie o właściwe znaczenie nauki religii dla społeczeństwa, państwa i Kościoła. Ostatnia część artykułu stanowi podsumowanie i pogłębienie refleksji nad znaczeniem dla społeczeństwa demokratycznego nauki religii w szkole w aspekcie relacji państwo – Kościół.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Islam a Wiara Bahá’í. Próba analizy komparatystycznej w kontekście fenomenologicznym

W artykule podjęta została próba fenomenologicznego porównania dwóch systemów wierzeniowych, aspirujących do miana religii światowych: islamu oraz Wiary Bahá’í. Wychodząc od analizy historycznych uwarunkowań powstania doktryny Bahá’í jako mesjanistycznego odłamu szyizmu w islamie, przez analizę tekstów źródłowych – Koranu oraz pism bahaickich – dokonuje się oceny podobieństw i różnic zachodzących pomiędzy teologią dogmatyczną w wymienionych religiach. Porównanie fundamentalnych założeń oraz podejść w wierze pozwala wnioskować o bezsprzecznym przenikaniu się nauki proroka Bahá’u’lláha z filarami wiary muzułmańskiej, a nawet zauważyć pewien odrębny dynamizm rozwojowy bahaizmu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Element władzy centralnej w strukturze społeczności muzułmańskiej

Artykuł wprowadza czytelnika w tematykę władzy centralnej w społeczności muzułmańskiej przez pryzmat nauczania Koranu, ale przede wszystkim w ujęciu historycznym – jest poniekąd historią działalności Mahometa i jego następców w telegraficznym skrócie, od pierwszych objawień w roku 610 do początków XX wieku.
Władzę, jako istotny element struktury każdej społeczności ludzkiej, w tym także religijnej, sprawują jej członkowie; koordynując prawa poszczególnych osób, władza umożliwia realizację wspólnego dobra, jednoczącego wszystkich we wspólnym celu. Koran zawiera nie tylko prawdy metafizyczne i religijne, lecz również zasady odnoszące się do organizacji politycznej i społecznej wspólnoty muzułmańskiej (ummy), które sprowadzają się do nakazu, aby wierni byli posłuszni Bogu i jego posłańcowi oraz tym wszystkim, którzy posiadają moc rozkazywania. Na czele wspólnoty wierzących stoi Allah, źródło i dawca wszelkiego prawa i wszelkiej władzy. Jednak Bóg w trosce o wspólnotę wyznaczył proroka Mahometa na ziemskiego głosiciela, stróża i wykonawcę prawa bożego. Okres życia i działalności Mahometa oraz kalifów – kontynuatorów jego dzieła stworzył pewne reguły władzy właściwej dla społeczności muzułmańskiej, wzór dla późniejszych generacji, aczkolwiek rywalizacja kalifów na przestrzeni dziejów islamu była bardzo intensywna, a rozgrywki personalne i polityczne doprowadziły w końcu do powstania dwóch głównych nurtów w islamie: sunnizmu i szyizmu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Muhiry tatarskie jako dzieła sztuki – semantyka, stylistyka, poetyka

Muhiry zajmują szczególne miejsce w kulturze artystycznej Tatarów litewskich i należą do nowoczesnej kultury muzułmańskiej. Pochodzą one z książek (kitabów, chamaiłów), rękopisów ozdobionych ornamentami oraz magicznymi znakami. Na szczególną uwagę zasługują muhiry z przedstawieniami meczetów (rysunki, podobizny dzieła architektonicznego), ubogaconymi fantazją artysty. Najważniejsza jest tu symboliczna i metaforyczna interpretacja meczetu jako znaku wiary, duchowości, Bożego błogosławieństwa. Muhir z przedstawieniem meczetu zawiera ideę „jednego wspólnego domu”, „jednej wspólnej świątyni”, „jednego wspólnego świata”, „jednego światła dla wszystkich”. Zawieszony na ścianie domu mieszkalnego bądź meczetu muhir znaczy tyle, co okno na świat. Obserwacje autorki udokumentowane zostały bogatą bibliografią oraz badaniami terenowymi przeprowadzonymi w latach 2013-2018 w Kruszynianach, Bohonikach, a także na Litwie i Białorusi.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Cudze chwalicie..., czyli uwag kilka o znaczeniu zbiorów etnologicznych Muzeum Misyjno-Etnograficznego w Pieniężnie

Artykuł poświęcony jest kolekcji etnologicznej Muzeum Misyjno-Etnograficznego w Pieniężnie. Autorka podjęła próbę przybliżenie znaczenia tego zbioru z punktu widzenia polskiego muzealnictwa etnologicznego. Stara się określić miejsce, jakie zajmuje i jakie mogłaby zajmować omawiana kolekcja pośród zbiorów pozaeuropejskich naszych muzeów etnograficznych. Po przypomnieniu dziejów i charakteru muzeum autorka omawia wybrane zespoły obiektów, wskazując muzealia unikatowe lub istotne z punktu widzenia wystawiennictwa, popularyzacji i nauki. Wskazuje także na braki i trudności, z jakimi muzeum się boryka, m.in. te związane z opracowaniem naukowym zbioru.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Islam polski

Od bitwy pod Grunwaldem w 1410 do września 1939 roku w wojskach polskich służyły oddziały tatarskie, wiernie walczące często także przeciwko swym pobratymcom - Tatarom i Turkom najeżdżającym polskie ziemie. Polscy Tatarzy za służbę wojskową otrzymywali ziemię, toteż znaczna ich część weszła w szeregi szlachty. Przez 600 lat bytowania w środowisku chrześcijańskim zachowali religię muzułmańską, do której włączyli wiele chrześcijańskich wierzeń i obrzędów. W Polsce mieszkali głównie na Kresach wschodnich, gdzie mieli 15 gmin religijnych. Na terenie obecnej Polski pozostały tylko dwie: w Kruszynianach i Bohonikach. Są tam stare muzułmańskie cmentarze, na których często są chowani, według starej tradycji, Tatarzy zmarli w innych częściach Polski. Wyrzuceni ze swych ziem, osiedlali się na ziemiach, które Polska pozyskała po II wojnie światowej, bądź w miastach - tworząc nową społeczność. Obecnie jest ich w Polsce około 5000. Bezkonfliktowo żyją ze swymi chrześcijańskimi sąsiadami.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Diaspora krymskotatarska w Turcji i jej rola w kultywowaniu pamięci narodowej

Pierwsza część artykułu omawia historię emigracji Tatarów krymskich na ziemie osmańskie od rosyjskiej aneksji Krymu w 1783 roku do przejęcia półwyspu przez bolszewików. Przedstawiono w niej okoliczności największych fal emigracji i uchodźstwa pomiędzy Krymem, Dobrudżą i Anatolią. W drugiej części zaprezentowano stowarzyszenia Tatarów krymskich, żyjących na terenie państwa osmańskiego i późniejszej Republiki Turcji, konsolidujące krymskich emigrantów w okresie międzywojennym aż po czasy najnowsze. W nowej sytuacji geopolitycznej krymskotatarska diaspora w Turcji podejmuje następujące zadania: kultywowanie tradycji narodowych, edukacja, działalność wydawnicza, pomoc finansowa Tatarom na emigracji. W tej części pracy przedstawiono dwie największe instytucje diaspory Tatarów krymskich w Turcji – Stowarzyszenie Krymskie (Kırım Derneği) oraz Fundację Krymską Emel (Emel Kırım Vakfı).

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Dialog życia z wyznawcami islamu. Świadectwo katolickiej misjonarki

Dialog życia jest podstawową formą dialogu, który Kościół katolicki prowadzi z innymi religiami. Taką formę ewangelizacji prowadziłam jako Franciszkanka Misjonarka Maryi (FMM) w Afryce Północnej.
Dialog życia z wyznawcami islamu polegał na życzliwym obcowaniu z nimi w dzielnicy, w której mieszkałam i pracowałam. Opierał się przede wszystkim na naturalnej ludzkiej solidarności i codziennych kontaktach w duchu tolerancji oraz wysiłku zrozumienia naszych odrębności. Pracowałam w Centrum dla Sparaliżowanych Dzieci w Trypolisie i byłam tam jedyną Europejką i chrześcijanką. Zarabiałam tyle, co inni Libijczycy. Mieszkałam w jednej z ich dzielnic, w domu połączonym trzema ścianami i tarasem z innymi domami. Pracując z wyznawcami islamu miałam wolne od pracy piątki i wszystkie muzułmańskie święta.
Reprezentowałam religijną i narodową mniejszość, a moja rola sprowadzała się do służby. Zawód pielęgniarki bardzo mi ją ułatwiał. W pracy czułam się jak w wielkiej, solidarnej rodzinie. Nie czułam się tam ani wyobcowana, ani zagrożona, wręcz przeciwnie - odnalazłam grono oddanych przyjaciół.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Misyjna działalność rosyjskiej Cerkwi prawosławnej na kontynencie azjatyckim. Chiny i Korea

Niniejszy artykuł poświęcony został działalności misyjnej rosyjskiej Cerkwi prawosławnej na kontynencie azjatyckim. Pierwsza jego część dotyczy Chin, druga – Korei. Na podstawie dostępnej literatury przedmiotu i materiałów archiwalnych zobrazowano proces formowania się misji prawosławnych chińskiej i koreańskiej oraz poszczególne etapy kształtowania się wymienionych wspólnot, zwracając szczególną uwagę na wpływ przewrotu bolszewickiego w Rosji na dalsze, niekiedy tragiczne losy misjonarzy i wiernych rosyjskich w tych krajach.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Z dziejów islamu w Afryce Zachodniej

Artykuł stanowi analizę historyczną sytuacji islamu w Afryce Zachodniej. Religia ta, obecna w tym regionie od XI wieku, była najpierw wyznawana przez dwór lub dynastię rządzącą oraz otaczającą ją świtę uczonych muzułmańskich, jak to miało miejsce w imperium Mali. W okresie od XI do XVII wieku, islam, dzięki kontaktom handlowym oraz obecności marabutów na dworach królów, rozwijał się w Sudanie Zachodnim. Mimo to do końca XVII wieku nie był postrzegany jako religia mająca wielką liczbę wyznawców. Dopiero od końca XVII stulecia stał się religią, która mogła być motorem określonych zmian społecznych. Obecnie islam można uważać za religię tradycyjną Afryki Zachodniej. Uległ on procesowi afrykanizacji m.in. dzięki dokonaniom Cheikha Ahmadou Bamby, założyciela muridijja w Senegalu pod koniec XIX wieku. Jego pacyfizm oraz nauka są przykładem, który jest dziś potrzebny światu muzułmańskiemu, często uwikłanemu w morderczą nietolerancję i wzajemne wykluczenie.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Kilka uwag na temat idei prawdy w klasycznych Chinach. Część druga: Wyjaśnienie idei prawdy na przykładzie Dialogów konfucjańskich (Lunyu 論語): Junzi 君子 jako nosiciele prawdy

W powyższym artykule (część pierwsza i druga) autor objaśnia problematykę idei prawdy w klasycznych Chinach. W tym zakresie obydwie kultury, tzn. zachodnia i chińska, różnią się od siebie tym, iż dla pierwszej kategoria prawdy jest samo przez się zrozumiała, w drugiej zdaje się ona prawie nie występować. Autor starał się najpierw (część pierwsza) wypracować metodyczno-metodologiczny horyzont spojrzenia na ideę prawdy w Chinach klasycznych, a potem (część druga), na przykładzie Dialogów konfucjańskich, przedstawił junzi – ludzi szlachetnych – jako nosicieli dao-prawdy. Nie ulega wątpliwości, iż konfucjańska idea prawdy, podobnie jak to miało miejsce w starożytnej Grecji, opierała się na kategorii zgodności (korespondencyjna teoria prawdy). Mamy tutaj przede wszystkim korespondencyjną ideę prawdy indywidualno-moralnej, tzn. życie junzi jako zgodność z ren-człowieczeństwem (naturą człowieka) i li-rytuałem (adekwatnie wyrażaniem ren-człowieczeństwa) oraz korespondencyjną ideę prawdy społeczno-politycznej, tzn. jako zgodność z Tiandao – niebiańskim porządkiem / ładem, który według Konfucjusza był już zrealizowany w starożytnej historii chińskiej. Obydwie formy tej korespondencyjnej idei prawdy należą do etyczno-moralnego wymiaru prawdy. Ponadto z punktu widzenia filozofii języka, tzw. rektyfikacja imion (zhengming 正名) jest kategorią pragmatyczną, a nie semantyczną. Oznacza to, iż uważa się tu język za szczególnie pożyteczną konwencję przekazaną za pomocą kopiowania działań „ekspertów”. Poprzez dokładne modelowanie językowych różnic, społeczno-polityczne autorytety starają się o to, żebyśmy postępowali według tradycyjnych kodów kulturowych. Jeśli zaś rektyfikacja imion oznacza wiedzę o własnej roli społecznej, która to wiedza, jak wierzył Konfucjusz i jego uczniowie, wypływa z porządku niebiańskiego (Tiandao 天道), a jej realizacja prowadzi do harmonii społecznej – to mamy tutaj do czynienia z socjologią wiedzy, a nie epistemologią czy logiką.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Rozwój i upadek osadnictwa tatarskiego w północno-zachodniej Polsce w latach 1945-2005

Artykuł omawia losy Tatarów na terenie PRL. Pierwsze gminy muzułmańskie powstawały po roku 1945 jako efekt tzw. akcji repatriacyjnej, czyli przesiedlania ludności polskiej z terenów anektowanych przez Związek Sowiecki na odłączone od Niemiec nowe Ziemie Zachodnie. Autor przedstawia przede wszystkim dzieje Tatarów polskich przybyłych z byłego województwa nowogródzkiego i osiedlających się w nowych województwach północno-zachodnich. Sporo uwagi poświęca zwłaszcza Gorzowowi Wielkopolskiemu, który wiele lat stanowił największe skupisko i ośrodek życia kulturalnego Tatarów polskich w PRL. Według przeprowadzonego w 1965 roku spisu prawie połowa populacji tatarskiej północno-zachodniej Polski mieszkała w Gorzowie. Kolejny spis w 1985 roku pokazał znaczny spadek liczby gorzowskich Tatarów. Była to stała tendencja, która na początku XXI wieku doprowadziła, do zawieszenia działalności gminy w Gorzowie. Jednak, jak pokazuje autor, Tatarzy polscy – chociaż rozproszeni w wielu miastach (Szczecin, Warszawa, Wrocław, Białystok) nadal pozostają obecni w życiu naszego kraju.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Muzułmański personalizm czy indywidualizm? Próba antropologii Ibn’Arabiego

Islam, a zwłaszcza mistycyzm muzułmański – sufizm, wypracował własną antropologię ściśle sprzężoną z teologią. W artykule próbuję odpowiedzieć na pytanie, czy w sufickiej antropologii da się odnaleźć wątki analogiczne do mocno osadzonych w kulturze i filozofii chrześcijańskiej takich zjawisk jak personalizm i indywidualizm. Jako materiał do analiz posłużyła mi myśl wybitnego średniowiecznego arabskiego sufickiego mistyka, Ibn’Arabiego (1165-1240), który rozwinął interesującą koncepcję Człowieka Doskonałego oraz stworzył oryginalną teorię poznania metafizycznego opartą na wyobraźni. Próbuję dowieść, że pewne podobieństwa i analogie nie dają mocnych podstaw do traktowania Ibn’Arabiego teorii człowieka jako personalizmu, indywidualizmu czy nawet ścisłego holizmu.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Konflikt – dialog – mediacja

Praktyka mediacji, której celem jest dobrowolne i poufne porozumienie się stron będących w konflikcie, w obecności bezstronnej i neutralnej trzeciej osoby (mediatora), staje się powszechną, pozasądową formą regulacji skomplikowanych relacji międzyludzkich. Relacja powstająca na linii konflikt – dialog czy dialog – mediacja stanowi złożone zagadnienie interdyscyplinarne, które ma na celu poprawę relacji międzyludzkich poprzez wskazanie jak najmniej inwazyjnego rozwiązania. Autorka prezentowanej publikacji, w sposób syntetycznie merytoryczny, ukazuje wieloaspektowe walory takiej formy rozwiązywania konfliktów. Wykazuje też, że metoda ta może stanowić inspirację do pozasądowych sposobów rozwiązywania sporów we wspólnocie Kościoła – szczególnie w przestrzeni małżeństwa i rodziny. Od lat 90. XX wieku „instytucja mediacji” staje się niekwestionowanym podmiotem pojednawczym również w pluralistycznej, polskiej rzeczywistości.

Czasopismo: Nurt SVD
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne