rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Technologia, narzędzia i maszyny przeznaczone do uprawy odłogowanych gleb w warunkach podwyższonej wilgotności

W artykule zamieszczono analizę technologii i opis urządzeń technicznych przeznaczonych do przywrócenia przydatności rolniczej odłogowanym glebom uprawnym. Określono właściwości technologii oraz urządzeń technicznych i wyznaczono podstawowe kierunki badań, dotyczących mechanizacji prac polowych na glebach uprawnych o podwyższonej wilgotności po kilkuletnim ich odłogowaniu. Przedmiotem badań były: agregat uprawowy Lider 2,5-N, maszyna uprawowa Lider BKM-3,6, mulczujący rozdrabniacz krzewów i materii organicznej (biomasy) Plaisanse zawieszony na samojezdnym podwoziu energetycznym Polesie, brona talerzowa melioracyjna BDM-2,5 i głębosz melioracyjny K-3. Celem badań było ustalenie stopnia przydatności dostępnych dla rolnictwa narzędzi i maszyn, stosowanych w technologii polowej uprawy roślin, do uprawy gleb podmokłych po kilkuletnim odłogowaniu. Badano dwa warianty technologii – zaproponowany przez producenta maszyn oraz zmodyfikowany przez badających. W obu przypadkach uprawa gleb odłogowanych jest pracochłonna i kosztowna – 120 PLN na hektar (wariant 1) i 1100 PLN na hektar (wariant 2). Stwierdzono, że zastosowane maszyny wymagają dalszej modernizacji pod kątem poprawy jakości ich pracy, niezawodności technicznej oraz ograniczenia energochłonności i kosztów wykonywanych zabiegów.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Modernizacja parku ciągnikowego w Polsce w świetle wyników powszechnego spisu rolnego z 2010 r.

W wyniku badań przeprowadzonych na podstawie danych GUS stwierdzono,
że od początku 2005 r. do połowy 2010 r. rolnicy zakupili łącznie
184,3 tys. ciągników, w tym 52,8 tys., czyli 28,6% ciągników fabrycznie
nowych. Najwięcej ciągników nowych w przeliczeniu na jednostkę powierzchni
UR (733 szt.·100 000 ha-1) zakupili rolnicy posiadający gospodarstwa
o powierzchni 30–50 ha UR. Liczba zakupionych ciągników nowych
w przeliczeniu na 100 gospodarstw rolnych zwiększała się w miarę
wzrostu obszaru gospodarstw rolnych (od 0,06 szt. w gospodarstwach
do 1 ha do 240,14 szt. w gospodarstwach o areale 1000 i więcej ha UR).
W miarę zwiększania obszaru gospodarstw zwiększała się też moc kupowanych
ciągników. Stopa odnawiania zasobów parku ciągnikowego
(liczba kupowanych w ciągu roku ciągników fabrycznie nowych w przeliczeniu
na 1000 ciągników użytkowanych w gospodarstwach rolnych)
wyniosła od 1,3 szt. w gospodarstwach do 1 ha do 28,1 szt. w gospodarstwach
o obszarze 100–200 ha UR; średnio 6,55 szt. Procentowy udział
ciągników fabrycznie nowych w zakupach rośnie w miarę zwiększania
powierzchni użytków rolnych w gospodarstwach. W grupie obszarowej
do 1–5 ha wynosi on 9,4%, podczas gdy w gospodarstwach mających
1000 i więcej ha UR – 71,4%. Dobór parametrów kupowanych ciągników
był na ogół odpowiedni do potrzeb gospodarstw rolnych. Przypadki występowania
ciągników o dużej mocy w zakupach gospodarstw o powierzchni
poniżej 5 ha UR można wytłumaczyć przeznaczeniem tych
maszyn do celów usługowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność pracy w gospodarstwach o zbilansowanej odnawialności substancji organicznej

Celem pracy jest określenie efektywności pracy w gospodarstwach o różnym poziomie odnawialności glebowej substancji organicznej (GSO), ocenianych w aspekcie uzyskiwanych tam efektów produkcyjnych i ponoszonych nakładów materiałowo-energetycznych. Efektywność pracy określono jako relacje między poziomem dochodu rodziny a ponoszonymi nakładami pracy w czterech grupach badanych gospodarstw, zestawionych wg poziomu odnawialności GSO, w tym: <0,2; 0,2 ≤ 0,5; 0,5 ≤ 1,0; ≤1,0 t·ha-1 UR, gdzie odnawialność GSO na poziomie 0,5 ≤ 1,0 t·ha-1 UR uznano jako zbilansowaną. Systemy produkcji w gospodarstwach z takim bilansem odnawialności, pozwalające uzyskać efektywność pracy na poziomie 15,2 zł·rbh-1, nie zapewniają tak wysokiego poziomu efektywności pracy (54,0 zł·rbh-1), jaki występuje w gospodarstwach o najmniejszej wartości wskaźnika GSO (poniżej 0,2 t·ha-1 UR). Stwierdzono, że w gospodarstwach o największej odnawialności GSO, efektywność pracy jest najmniejsza i wynosi 10,0 zł·rbh-1. Wyniki badań wskazują na konieczność podjęcia dyskusji nad dotychczasowymi zasadami dopłat obszarowych do dużych, ale ekstensywnych gospodarstw rodzinnych, lub gospodarstw o systemach produkcji, które uniemożliwiają utrzymanie minimalnego poziomu odnawialności GSO. Gospodarstwa te wykorzystują możliwości zwiększenia dochodu rodziny nieproporcjonalnie do swojego zaangażowania w rozwój zintegrowanych procesów produkcyjnych i rolnictwa zrównoważonego.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Efektywność nakładów materiałowo-energetycznych w gospodarstwie rolnym

Przedstawiono wyniki analizy efektywności nakładów materiałowo-energetycznych wyrażonych w GJ (gigadżul) ponoszonych na produkcję rolniczą wyrażoną w JZ (jednostka zbożowa) w gospodarstwie rodzinnym o powierzchni 45 ha UR. Badania efektywności nakładów i energochłonności energetycznej produkcji prowadzono metodą stosowaną w Instytucie Technologiczno-Przyrodniczym (ITP). W badanym gospodarstwie produkcja globalna wynosiła 9921 JZ, a towarowa 5488 JZ, natomiast skumulowane nakłady energetyczne – 4382,4 GJ. W strukturze tych nakładów największą pozycję stanowią usługi techniczne i inne (19,8%), a w dalszej kolejności inwestycje odtworzeniowe (17,1%) oraz nawozy i inne agrochemikalia (15,9%). Przeliczona na jednostki energetyczne (GJ) produkcja globalna wynosiła 11 330,4 GJ, a produkcja towarowa – 7051,0 GJ. Energochłonność energetyczna produkcji towarowej ogółem wynosiła 1,228 GJ۰GJ-1, w tym towarowej produkcji roślinnej 1,820 GJ۰GJ-1 i towarowej produkcji zwierzęcej 1,087 GJ۰GJ-1. Oznacza to, że aby uzyskać produkcję towarową o wartości jednej jednostki energetycznej trzeba ponieść nieco większy nakład energetyczny, jeśli chodzi o towarową produkcję zwierzęcą, i zdecydowanie większy w przypadku towarowej produkcji roślinnej. Nieefektywnie energetycznie staje się przetwarzanie surowców żywnościowych na biogaz i inne biopaliwa, pomimo tego, że produkty rolne są odnawialnymi nośnikami energii (OZE).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Ocena wyposażenia technicznego gospodarstw łąkarskich w świetle badań ankietowych

Badania prowadzono w 2012 r. metodą wywiadu bezpośredniego w 60 gospodarstwach łąkarskich w wylosowanych sześciu województwach i powiatach. Gospodarstwa poddane ankietyzacji posiadały w strukturze UR co najmniej 20% trwałych użytków zielonych (tj. na poziomie średniej krajowej). Gospodarstwa te prowadziły produkcję w trzech systemach: konwencjonalnym, zrównoważonym oraz ekologicznym. Gospodarstwa zakwalifikowane do wymienionych systemów charakteryzowały się zróżnicowaną intensyfikacją produkcji i wraz z nią również wyposażeniem w ciągniki oraz specjalistyczne maszyny rolnicze do prac na trwałych użytkach zielonych. Areał użytków rolnych (UR) badanych gospodarstw był znacznie zróżnicowany, od 3,3 do 78,9 ha w systemie konwencjonalnym, od 8,3 do 107,1 w zrównoważonym i od 7,3 do 30,0 ha w ekologicznym. Większość gospodarstw w konwencjonalnym oraz zrównoważonym systemie produkcji posiada specjalistyczny sprzęt rolniczy przeznaczony do prac na użytkach zielonych. Gorsze wyposażenie mają natomiast gospodarstwa ekologiczne. Większość gospodarstw konwencjonalnych, zwłaszcza prowadzących intensywny lub półintensywny sposób produkcji oraz niektórych z gospodarujących w systemie zrównoważonym, posiada dwa, a nawet cztery ciągniki, przekraczając tym samym swoje potrzeby pod względem nasycenia mocą.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energetyczne wykorzystanie biomasy z produkcji rolniczej w procesie współspalania

W pracy zaproponowano wykorzystanie biomasy z produkcji rolniczej – siana, słomy, łupin słonecznika i orzecha włoskiego oraz całych ziaren słonecznika, dyni i kukurydzy – w procesie współspalania z gazem ziemnym. Eksperyment laboratoryjny przeprowadzono w cylindrycznej komorze grzewczej o średnicy wewnętrznej 0,34 m i sumarycznej długości 3,12 m. Zastosowana w badaniach technologia spalania, zwana reburningiem, pozwala nie tylko zagospodarować ww. biomasę w celach energetycznych, ale również, ze względu na specyfikę tej metody, przynosi korzyści ekologiczne, prowadzi ona bowiem do znacznego zmniejszenia stężenia tlenków azotu w spalinach, co w świetle obowiązujących norm środowiskowych jest działaniem jak najbardziej pożądanym. Metoda reburningu może być stosowana w wielu urządzeniach energetycznych, zarówno w energetyce zawodowej, jak i przemysłowej. Jako paliwa reburningowe używane są głównie paliwa konwencjonalne, jednak istnieje wiele przesłanek, aby zastosować również biomasę, o czym świadczą przedstawione w niniejszej pracy wyniki badań.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Rynek ciągników używanych w Polsce w latach 2005–2010

W wyniku badań przeprowadzonych na podstawie danych GUS stwierdzono,
że od początku 2005 r. do połowy 2010 r. rolnicy zakupili łącznie
184,3 tys. ciągników, w tym 131,5 tys., czyli 71,4% ciągników używanych.
Import ciągników używanych w tym czasie wyniósł 23,5 tys. szt.
Zdecydowana większość (82,1%) zakupów była efektem wewnętrznego
obrotu sprzętem używanym. Najwięcej ciągników używanych w przeliczeniu
na jednostkę powierzchni UR (1236 szt.·100 000 ha-1) zakupili
rolnicy posiadający gospodarstwa o powierzchni 15–20 ha UR. Liczba
zakupionych ciągników używanych w przeliczeniu na 100 gospodarstw
rolnych zwiększała się w miarę wzrostu obszaru gospodarstw rolnych
(od 0,37 szt. w gospodarstwach do 1,0 ha do 96,01 szt. w gospodarstwach
o areale 1000 i więcej ha UR. W miarę zwiększania obszaru gospodarstw
zwiększała się też moc kupowanych ciągników. Procentowy
udział ciągników używanych w zakupach maleje w miarę zwiększania
powierzchni użytków rolnych w gospodarstwach. W grupie obszarowej
1–5 ha wynosi on 90,6%, podczas gdy w gospodarstwach mających
1000 i więcej ha UR – 28,6%. Dobór parametrów kupowanych ciągników
był na ogół odpowiedni do potrzeb gospodarstw rolnych. Przypadki występowania
ciągników o dużej mocy w zakupach gospodarstw o powierzchni
poniżej 5,0 ha UR można wytłumaczyć przeznaczeniem tych
maszyn do celów usługowych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza kosztów zbioru kukurydzy na kiszonkę

W pracy przedstawiono analizę kosztów zbioru kukurydzy przeznaczonej na kiszonkę
z użyciem zawieszanej ciągnikowej sieczkarni dwurzędowej MC 90S TWIN firmy Kuhn
(technologia I) i sieczkarni samojezdnej Jaguar 930 firmy Claas (technologia II). Badania
obejmowały zabiegi koszenia i transport pociętej kukurydzy do gospodarstwa rolnego. Do
transportu pociętej kukurydzy w technologii z sieczkarnią ciągnikową zastosowano
zestaw ciągnik z przyczepą objętościową o pojemności 20 m3, w technologii z sieczkarnią
samojezdną – ciągnik z przyczepą objętościową o pojemności 40 m3. Przyjęto następujące
wydajności maszyn: sieczkarnia ciągnikowa – 0,9 ha·h-1, zestaw transportowy –
0,45 ha·h-1, sieczkarnia samojezdna – 2,7 ha·h-1, zestaw transportowy – 1,35 ha·h-1.
Godzinowe oraz jednostkowe zużycie paliwa wyniosło: w technologii I – 18,22 dm3·h-1
oraz 29,02 dm3·ha-1, w technologii II – 59,8 dm3·h-1 oraz 26,85 dm3·ha-1. Godzinowe
koszty eksploatacji zestawów wyniosły odpowiednio: technologia I – 194,66 zł·h-1, technologia II – 457,39 zł·h-1, natomiast jednostkowe koszty eksploatacji zestawów w technologii I – 334,23 zł·ha-1, w technologii II – 218,31 zł·ha-1.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza czynników decydujących o efektywności chowu krów mlecznych w oborze bezściołowej

Przeprowadzono analizę wyników produkcyjnych dwu stad krów, w okresie sześciu lat, po przejściu z utrzymania konwencjonalnego (uwięziowego) do obór z wolnostanowiskowym bezściołowym systemem utrzymania. Stada liczyły po 60-70 krów. Struktura wiekowa stad pozostała stabilna od momentu zasiedlenia. Przeciętny okres użytkowania to cztery wycielenia, a życiowa wydajność krów wybrakowanych - 26-27 tys. kg mleka. Głównymi przyczynami brakowania były choroby układu rozrodczego, kończyn i wymienia - każda po ok. 20%. Przeciętna wydajność krów wynosiła ok. 9,5 tys. kg mleka rocznie. System wolnostanowiskowy bezściołowy można stosować w przypadku krów o wysokiej wydajności.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Analiza potrzeb i możliwości inwestycyjnych gospodarstw rodzinnych

W pracy przedstawiono analizę działalności inwestycyjnej w 53 gospodarstwach rodzinnych badanych w 2009 r. z zastosowaniem oryginalnej metodyki badań. Badano potrzeby i możliwości inwestycyjne gospodarstw o powierzchni od 8 do 150 ha UR podzielonych na 11 grup, po 5 gospodarstw w grupach od I do IX i po 4 gospodarstwa w grupach X i XI. Stosowano dwa warianty grupowania badanych obiektów – według wzrastającej powierzchni posiadanych użytków rolnych (wariant A) oraz zwiększającej się wartości (zł) uzyskiwanej nadwyżki bezpośredniej (wariant B). Stwierdzono, że potrzeby i możliwości prowadzenia odtworzeniowej i rozwojowej działalności inwestycyjnej lepiej uwidaczniają się w grupach gospodarstw podzielonych według zwiększającej się wartości nadwyżki bezpośredniej niż stosowanego dotychczas podziału według wzrastającej powierzchni UR. Potrzebne jest też dalsze doskonalenie metodyk badania i analizowania działalności inwestycyjnej gospodarstw rodzinnych.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wizualizacja komputerowa w prezentacji wyników modelowania doju krów

Zaprezentowano oprogramowanie do wizualizacji oraz kontroli procesu produkcyjnego, jako pomoc w przedstawianiu i analizie wyników modelowania procesów w inżynierii rolniczej. Opracowano wizualizację procesu doju krów. Aplikacja przedstawiająca ten proces została wykonana w programie InTouch® firmy Wonderware. Wartości zmiennych odpowiadających za realizację poszczególnych animacji obliczane są w programie Matlab®, następnie za pośrednictwem protokołu DDE kierowane do modelu wizualizacji komputerowej.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Wpływ systemu chowu na koncentrację zanieczyszczeń gazowych (NH3, CO2, H2S) w oborach wolnostanowiskowych

Badania dotyczące wpływu zastosowanego systemu chowu bydła mlecznego w wybranych oborach wolnostanowiskowych na poziom koncentracji w powietrzu amoniaku, dwutlenku węgla i siarkowodoru przeprowadzono w okresie od maja do sierpnia 2001 r. i od czerwca do lipca 2002 r. W oborach, w których zwierzęta utrzymywane były w systemie ściółkowym boksowym, z podłożem samospławialnym oraz na głębokiej ściółce, średnie stężenie amoniaku było istotnie niższe (p<0,05) niż w oborze boksowej bezściółkowej. W żadnym z badanych obiektów nie stwierdzono obecności siarkowodoru (H2S) w powietrzu, a średnia zawartość dwutlenku węgla wahała się we właściwym zakresie, tj. 1011,71 š416,53 do 1284,45 š289,14 ppm.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Potencjalne możliwości produkcji biogazu z mozgi trzcinowatej

W pracy przedstawiono ocenę możliwości wykorzystania jako substratu w biogazowniach rolniczych biomasy z mozgi trzcinowatej (Phalaris arundinacea L.), uprawianej w warunkach zróżnicowanego poziomu nawożenia. Doświadczenie polowe założono w 2010 r., a ocenę wydajności metanu przeprowadzono w 2012 r., który był drugim rokiem pełnego użytkowania trawy. Wydajność metanu z mozgi trzcinowatej określono za pomocą automatycznego testera potencjału wytwórczego metanu AMPTS II. Największy plon łączny (I i II pokos) zielonej i suchej masy mozgi trzcinowatej, wynoszący odpowiednio 46,2 i 17,0 t·ha-1, uzyskano po nawożeniu azotem w dawce 120 kg·ha-1. Wyniki badań wskazują, że istnieje tendencja do zmniejszania jednostkowej produkcji metanu z mozgi trzcinowatej wraz ze wzrostem poziomu nawożenia azotem z 273 Nm3CH4·t s.m.o.-1, gdy dawka wynosiła 40 kg N·ha-1 do 192 Nm3CH4·t s.m.o.-1 gdy dawka wynosiła 120 kg N·ha-1. Sumaryczny uzysk metanu z ha nie jest uzależniony od stosowanego poziomu nawożenia azotem i wynosi od 1968 do 2208 Nm3CH4·ha-1. Można zatem stwierdzić, że efektywniejszą produkcję metanu z mozgi trzcinowatej zapewnia nawożenie jej mniejszą dawką azotu (40 kg N·ha-1) niż nawożenie dawką 120 kg N·ha-1.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Energochłonność oczyszczania ścieków w wybranym zakładzie przemysłu mleczarskiego

Energochłonność oczyszczania ścieków w zakładzie mleczarskim o przerobie ok. 150 tys. litrów mleka w ciągu doby wyrażono wskaźnikami w kWh/m3 oczyszczanych ścieków (kWh/m3) oraz w kWh na usunięty ładunek zanieczyszczeń w przeliczeniu na BZT5 w kg (kWh/kgBZT5US). Przy zmienności ładunku zanieczyszczeń w ściekach w przeliczeniu na BZT5 od 20,9 do 95,2 kg O2/h udział energii elektrycznej na oczyszczanie ścieków wynosił 13,6-17,3%, co w przeliczeniu na energię pierwotną stanowiło 8,0-9,6% ogólnego zużycia energii (cieplnej i elektrycznej) w zakładzie. Wzrost ładunku zanieczyszczeń w ściekach w przeliczeniu na BZT5 z 20,9 do 95,2 kg O2/h powodował, że wartość wskaźnika zużycia energii wyrażonego w kWh/kg BZT5US obniżyła się z 3,22 do 0,89, a wskaźnika wyrażonego w kWh/m3 z 6,32 do 1,94. Dwukrotny wzrost ładunku zanieczyszczeń w ściekach powodował około 1,6.krotne obniżenie wskaźnika zużycia energii wyrażonego w kWh/kg BZT5US i około 1,4.krotne obniżenie wskaźnika wyrażonego w kWh/m3. W badanej oczyszczalni ok. 80% energii elektrycznej zużywane było na utrzymanie jej w ruchu, niezależnie od strumienia ścieków. Ok. 85% całkowitej ilości energii zużywane było na napowietrzanie ścieków, na pompowanie ścieków 11% i mieszanie 4%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Szacunek emisji gazów cieplarnianych z uprawy kukurydzy na kiszonkę metodą LCA

W pracy oszacowano emisje gazów cieplarnianych w wybranej technologii uprawy kukurydzy na kiszonkę za pomocą metody LCA (ang. Life Cycle Assesment). Emisja skumulowana wyniosła 3,38 (t CO2eq)·ha-1. Ilość emisji odniesiona do plonu otrzymanego
z hektara wyniosła 56,35 (kg CO2eq)·ha-1. W strukturze emisji największy udział miały
emisje z operacji związanych z produkcją i przechowywaniem nawozów naturalnych –
37,68% (obornik – hodowla 6,99%, obornik – przechowywanie 14,28%, obornik – przechowywanie N2O 5,11%, gnojowica – hodowla 1,87%, gnojowica – przechowywanie
7,40%, gnojowica – przechowywanie N2O 2,03%), następnie emisje z gleby w grupie
operacji związanych z uprawą – 30,32% (dla N całkowitego: z saletry amonowej – 4,67%,
NPK – 0,97%, Polifoski – 0,71%, mocznika – 7,58%, gnojowicy 4,67%, obornika –
11,72%), emisje związane z paliwem do produkcji i uprawy kukurydzy na kiszonkę –
17,69% oraz emisje grupy operacji związanych z produkcją nawozów mineralnych –
14,24% (Polifoska – 0,46%, mocznik – 7,51%, NPK wieloskładnikowy – 0,69%, saletra
amonowa – 4,44%, sól potasowa 1,14%).

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Przegląd stanu wiedzy z zakresu rozwiązywania problemów wtórnej fermentacji kiszonek przeznaczonych do produkcji biogazu

Celem artykułu jest przegląd najnowszej literatury dotyczącej problemu fermentacji wtórnej
zachodzącej w materiale kiszonkarskim, będącym substratem do produkcji biogazu.
Zakres pracy obejmuje podstawy konserwacji przez zakiszanie, charakterystykę procesu
fermentacji wtórnej i niestabilności tlenowej, przyczyny i sposoby zapobiegania temu
procesowi, jak również opis jego wpływu na wydajność produkcji biogazu. Zagadnienie
jest istotne z punktu widzenia odbiorców kiszonek, którymi od dawna są hodowcy bydła,
a w ostatnich latach także producenci biogazu rolniczego. Pogorszenie jakości surowca,
wywołane fermentacją wtórną, powoduje straty jego wartości odżywczej i energetycznej,
a w konsekwencji zmniejszenie wydajności produkcji biogazu w procesie fermentacji
metanowej. Stosowanie odpowiednio dobranych dodatków kiszonkarskich przyczynia się
do poprawy procesu kiszenia, zapobiegając niekorzystnym procesom związanym z psuciem
się materiału roślinnego. Biorąc pod uwagę rosnące zapotrzebowanie na wysokiej
jakości substraty do produkcji biogazu, jak również konieczność ich odpowiedniej konserwacji i przechowywania, należy przypuszczać, że poruszane w artykule zagadnienie
będzie nabierało coraz większego znaczenia.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Techniczne środki transportu w rodzinnych gospodarstwach rolnych

Rodzinne gospodarstwa rolne od dawna są trwałym elementem rolnictwa w Polsce i w krajach Unii Europejskiej. W Polsce ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego z 2003 r. [Ustawa… 2003] definiuje gospodarstwo rodzinne jako gospodarstwo prowadzone osobiście przez rolnika indywidualnego, mające powierzchnię od 1 do 300 ha UR. Gospodarstwa te stanowią trzon producentów rolnych, a monitoring zachodzących w nich przemian wskazuje na ich umacnianie się w najbliższych latach. Dlatego analiza wybranych elementów działalności transportowej tych gospodarstw jest przedmiotem niniejszej pracy. Od 1990 r. ITP. prowadzi we współpracy z uczelniami rolniczymi z Poznania, Lublina, Krakowa i Siedlec badania empiryczne (metodą wywiadu kierowanego) oraz analizy działalności gospodarczej i zmian w wyposażeniu technicznym w wybranych rozwojowych gospodarstwach rodzinnych. W pracy przedstawiono wyniki badań prowadzonych w latach: 1992, 2002, 2009 w 10 gospodarstwach położonych w różnych województwach. Na podstawie wyników tych badań i danych statystycznych GUS przeprowadzono analizę wyposażenia i wykorzystania technicznych środków transportu w rodzinnych gospodarstwach rolnych. Wykazała ona m.in.: niewielki udział transportu samochodowego w przewozach gospodarstw rolnych, z tendencją do dalszej jego redukcji, malejącą liczbę przyczep rolniczych, będących w posiadaniu gospodarstw rolnych, zmniejszające się wykorzystanie przyczep rolniczych w gospodarstwach, słabe wyposażenie gospodarstw w środki techniczne do przeładunków oraz brak rozwoju zewnętrznych usług transportowych w procesach produkcyjnych gospodarstw.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Badania poziomu dochodowości i uwzględnienia ochrony środowiska w gospodarstwach rodzinnych

Przedstawiono metodę oraz wyniki przeprowadzonych w roku 2003/2004 badań ankietowych, mających na celu wykazanie kondycji finansowej wybranych 7 rodzinnych gospodarstw rolnych, oraz stanu technicznego parku maszynowego. Uzyskano bilans ekonomiczny przychodów i wydatków, co umożliwiło również porównanie stanu ekonomicznego z poprzednimi latami w wybranych obiektach.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo
Opłacalność produkcji korzeni marchwi

Przeprowadzono analizę nakładów i kosztów produkcji marchwi w wybranych gospodarstwach, w których do zbioru korzeni stosowano jednorzędowe kombajny. Badania wykazały wysoki udział robocizny w strukturze kosztów (około 40%). Koszty robocizny wynikały głównie z konieczności ręcznego doczyszczenia korzeni po zbiorze, przed dostarczeniem ich do punktu skupu. Najkosztowniejszym zabiegiem technologicznym był kombajnowy zbiór korzeni marchwi. Koszt zbioru kombajnem Alina wyniósł 1545,8 zł/ha, zaś kombajnem Simon 2885,5 zł/ha. Średni wskaźnik opłacalności produkcji korzeni marchwi w analizowanych gospodarstwach wyniósł około 167%.

Czasopismo: Problemy Inżynierii Rolniczej
Dziedziny: nauki rolnicze
Dyscypliny: rolnictwo i ogrodnictwo