rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Prawo naturalne w ramach radykalnego oświecenia

Główna różnica pomiędzy klasycznymi (zarówno antycznymi jak I średniowiecznymi) a nowożytnymi koncepcjami prawa naturalnego dotyczy założenia o jego nadprzyrodzonym (boskim) źródle. Wczesnonowożytne propozycje filozoficzne wykazywały skłonność do kwestionowania i stopniowego odrzucenia Boga lub jakiegoś innego bytu metafizycznego jako źródła prawa naturalnego. Niektórzy współcześni myśliciele (m.in. Bobbio, Habermas) określają to zjawisko jako przejście (modernizację, racjonalizację, „upozytywnienie”) od tradycyjnego prawa naturalnego w kierunku uprawnień naturalnych i praw człowieka.

Można wyróżnić przynajmniej trzy główne podejścia do problemu prawa naturalnego w XVII i XVIII wieku, a każde z nich było bardziej radykalne: Grocjusz ośmielił się rozważać prawo naturalne „tak, jak gdyby Boga nie było”. Filozofowie wczesnego oświecenia (m.in. Hobbes, Locke, Montesquieu, Voltaire) byli może bardziej odważni, ale byli jednak deistami, toteż „Istota Najwyższa” w ich pismach wciąż odgrywa rolę uzasadnienia prawa naturalnego.

Celem niniejszego artykułu jest prześledzenie najbardziej radykalnych zapatrywań na problem prawa naturalnego reprezentowanych przez częściowo zapomnianych i niedocenionych francuskich materialistów (La Mettrie, Diderot, Holbach, Mably, Condorcet). Wszyscy oni należeli do ruchu, określanego przez J. Israela jako „radykalne oświecenie”, toteż byli materialistami i ateistami, zaś naturę i prawo naturalne ujmowali jako coś zupełnie niezależnego od Boga czy innych bytów nadprzyrodzonych. W przeciwieństwie do ich starszych kolegów, ci radykalni filozofowie formułowali również postulaty równości (także wobec kobiet i mniejszości etnicznych), pełnej emancypacji i sprawiedliwości społecznej.

W tym tekście omawiana jest interpretacja prawa naturalnego w ramach radykalnego oświecenia, jak również niektóre polityczne konsekwencje tej interpretacji w czasie rewolucji francuskiej. Poglądy filozoficzne Diderota, Holbacha, Mably’ego czy Condorceta, silnie materialistyczne, postępowe i ateistyczne, były postrzegane jako politycznie niebezpieczne. Wszystkie rewolucyjne próby realizacji tych ideałów w praktyce społecznej i politycznej zakończyły się niepowodzeniem. Aczkolwiek zostały odrzucone, to jednak powróciły w XIX i XX wieku w ramach debaty nad prawami człowieka.

Czasopismo: Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki prawne, filozofia
Od osoby do społeczności. Teoria uczestnictwa w ujęciu Karola Wojtyły

Artykuł ukazuje kategorię uczestnictwa jako proponowany przez Karola Wojtyłę klucz do zrozumienia relacji osoba-społeczność. Krakowski filozof dowodzi, że osoba ujawnia siebie w pełni jako byt osobowy, dopiero wówczas, gdy działa wspólnie z innymi na fundamencie uczestnictwa. Zawarta w samej strukturze osoby zdolność do podmiotowego uczestnictwa stanowi zarówno o personalistycznym charakterze spełnianych przez osobę czynów, jak również uzdalnia ją do spełniania siebie w relacji do innych. Dla Wojtyły uczestnictwo jest antytezą alienacji, a jego afirmacja pozwala przezwyciężyć zarówno antynomię pomiędzy jednostką a wspólnotą, jak również jednostronne koncepcje indywidualizmu i kolektywizmu.

Czasopismo: Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, nauki o kulturze i religii
Odczarować zaklęciem? Uwagi na marginesie monografii Rafała Mańko o krytycznej filozofii orzekania

Stawiam tezę, że monografia Rafała Mańko „W stronę krytycznej filozofii orzekania. Polityczność, etyka, legitymizacja” (Łódź, 2018) wpisuje się w tzw. esencjalistyczny odłam postmodernizmu, gdzie za fasadą sceptycyzmu poznawczego lansowane są projekty, które nie porzucają roszczeń tradycyjnej filozofii. Próbuję przekonać czytelnika, że apodyktyczne twierdzenia metafizyczne autora książki przekładają się na zbyt radykalny przekaz normatywny w zakresie orzekania. O ile nie neguję konieczności „otwarcia” tradycyjnej domeny prawniczej na argumenty zewnętrzne, o tyle uważam, że propozycja przedstawiona w tym zakresie przez Rafała Mańko jest zbyt daleko idąca.

Czasopismo: Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki prawne, filozofia
Sędzia między realiami polityczności a imperatywami etycznymi. Odpowiedź na recenzję Mateusza Wojtanowskiego

Projekt krytycznej filozofii orzekania – aplikacji założeń jurysprudencji krytycznej do problematyki sądowego stosowania prawa – stanowi w istotnej mierze polemikę z projektem juryscentryzmu Artura Kozaka. O ile krytyczna filozofia orzekania podziela tezy juryscentryzmu dotyczące w szczególności społecznego tworzenia rzeczywistości prawnej, o tyle nie podziela wywodzonych stąd wniosków o zdeterminowaniu sędziowskich rozstrzygnięć przez imperatywy instytucjonalne. Przyjmując za Duncanem Kennedym umiarkowaną wersję tezy o niezdeterminowaniu, krytyczna filozofia orzekania stoi na stanowisku, że imperatywy wynikające z tzw. tradycyjnych metod prawniczych nie stawiają sędziemu oporu przy poszukiwaniu rozstrzygnięcia dylematu interpretacyjnego. To, co sędzia odczuwa jako opór, ma w istocie charakter imperatywów ideologicznych, politycznych i ekonomicznych, ujętych jedynie w formę prawną. Wypływa stąd wniosek, że w istocie decyzja sędziowska jest decyzją polityczną, gdyż nie jest nigdy do końca zdeterminowana w sposób jednoznaczny przez materiały prawne (przepisy, precedensy, zwyczaje intepretacyjne), lecz zawsze pozostaje w pewnej mierze otwarta. W konsekwencji prowadzi to do stwierdzenia, że w realiach polityczności (strukturalnych konfliktów społecznych) sędzia powinien kierować się nie tylko imperatywami lex i ius, ale także powinien on podążać za imperatywami etycznymi. Te ostatnie obejmują, z jednej strony, wymóg transparentności rozumowań prawniczych (nieukrywania pozaprawnych przesłanek rozstrzygnięcia), a z drugiej – uświadomiony wybór ideologicznych przesłanek orzekania. Krytyczna filozofia orzekania, jako projekt zorientowany emancypacyjnie, preferuje w tej mierze proemancypacyjną orientację sędziego, tj. dążenie do podejmowania rozstrzygnięć maksymalizujących rzeczywisty zakres wolności jednostki i uwolnienie jej od wszelkich form dominacji.

Czasopismo: Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej
Dziedziny: nauki społeczne, nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki prawne, filozofia
BIOPIRACTWO, BIOLOGICZNA KRADZIEŻ?

Biopiractwo to nielegalne przywłaszczenie zasobów genetycznych lub tradycyjnej wiedzy za pomocą patentów, które ograniczają przyszłe wykorzystanie. W wielu przypadkach zaobserwowano, że kraje rozwinięte wykorzystują zasoby biologiczne lub tradycyjną wiedzę krajów rozwijających się podczas tworzenia nowych produktów, A kiedy wnoszą o opatentowanie swojego produktu, odmawia się im prawa do monopolu. Samo pojęcie biopiractwa sugeruje „kradzież biologiczną”, jednak nie zawsze tak jest. Wprowadzono szereg regulacji na rzecz krajów rozwijających się w celu ochrony ich zasobów i wiedzy, ale jednocześnie oczywiste jest, że kraje rozwinięte nie stosują tradycyjnej wiedzy „takiej jaka jest”, wykraczają poza nią i realizują dalsze badania i eksperymenty w celu opracowania nowego produktu. Fakt, że sama „substancja” w nowym produkcie jest częścią tradycyjnej wiedzy danego kraju, nie jest odpowiednią podstawą do odmówienia patentu. W większości przypadków krajom rozwiniętym odmówiono patentów, ponieważ ich produkt nie był wystarczająco innowacyjny oraz został opracowany przy użyciu tradycyjnej wiedzy kraju rozwijającego się. Należy również wziąć pod uwagę interes właściciela patentu. różnorodność biologiczna, patent, wiedza rdzenna, badania biologiczne, kraje trzeciego świata

Czasopismo: International Journal of Legal Studies (IJOLS)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Procesy konsolidacyjne i koncentracja kapitału jako istotne usankcjonowane normatywnie ekonomiczne determinanty procesów globalizacji ekonomicznej kształtujących rozwój systemu bankowego w Polsce

W związku z transformacją systemową i społeczno-gospodarczą jaka zapoczątkowana została w Polsce od 1989 roku nasileniu ulegają procesy globalizacyjne dokonujące się w różnych sferach gospodarczych i społecznych gospodarki w tym także w dziedzinie bankowości. Instytucje finansowe w tym banki komercyjne należą do podmiotów, które nie tylko ulegają procesom globalizacji ale przede wszystkim te procesy współtworzą. Do kluczowych atrybutów globalizacji zalicza się procesy deregulacji, informatyzacji i internacjonalizacji, tj. globalne determinanty, które skorelowane były z dostosowywaniem systemu finansowego funkcjonującego w Polsce do standardów Unii Europejskiej. Na dostosowywanie wewnętrznych procedur, ofert produktowych i technik teleinformatycznych działającej w Polsce bankowości do standardów UE wpływały także procesy konsolidacyjne i koncentracji kapitału, które od połowy lat 90. dokonują się także w komercyjnym segmencie systemu finansowego, w tym bankowego. Obecnie funkcjonujący w Polsce system finansowy, w tym sektor bankowy zaliczany jest do najbardziej dostosowanych do standardów UE i jednocześnie zglobalizowanych działów gospodarki. Kluczową datą dla tej problematyki był rok 2004, w którym Polska dokonała akcesji w struktury rynkowe Unii Europejskiej. Obecnie przyjmuje się, że proces globalizacji rynków finansowych i systemu bankowego w Polsce oprócz procesów konsolidacyjnych i dostosowawczych zdeterminowany został także przede wszystkim takimi czynnikami jak administracyjne i nadzorcze cele działalności bankowości centralnej i organów nadzoru w systemie finansowym oraz dostosowywanie bankowych normatywów prawnych do standar-dów zachodnioeuropejskich krajów wysoko rozwiniętych.

Czasopismo: International Journal of Legal Studies (IJOLS)
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie, nauki prawne
Idea edukacji ogólnej a jakość człowieka

Tekst ten podejmuje problematykę zależności rozwoju człowieka od jakości edukacji oraz kontekstu społeczno-kulturowego i cywilizacyjnego, w którym przebiegają procesy edukacyjne. Autor upomina się o konieczność realizacji edukacji pełnej, wielostronnej, holistycznej i humanistycznej, która jest w stanie kształtować człowieka „całkowitego”, „harmonijnego”, wydobywającego ze swego psychosomatycznego i społeczno-kulturowego potencjału możliwie wszystkie swe autentycznie ludzkie właściwości, a równocześnie „pełnomocnego”. Takie spojrzenie na realizację procesu edukacyjnego stanowi odpowiedź na dokonującą się dziś jednostronną edukację, zdominowaną tendencjami pragmatycznymi, utylitarnymi, która daleka jest od realizacji idei pełnego rozwoju człowieka.

Czasopismo: Kultura – Przemiany – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Szkolnictwo specjalne na ziemiach polskich w XIX i początkach XX w. (ze szczególnym uwzględnieniem zaboru austriackiego)

Celem artykułu było ukazanie uwarunkowań, które w XIX w. przyczyniły się do powstania pierwszych szkół specjalnych dla dzieci niepełnosprawnych i wymagających specjalnej troski. Miało to miejsce na ziemiach polskich w czasach zaborów.  Główną uwagę zwrócono na  działania w tym zakresie, podjęte w zaborze austriackim. Do zreferowania tematu wykorzystano literaturę naukową, odnoszącą się do szczegółowych zagadnień składających się na tytułowy problem badawczy. Na system szkolnictwa specjalnego składały się w tym czasie następujące typy szkół: dla głuchych, niewidzących, upośledzonych umysłowo oraz zdemoralizowanych. Zostały one w artykule kolejno omówione. Ponadto szkolnictwo specjalne na ziemiach polskich zostało skonfrontowane z podobnym szkolnictwem działającym w różnych krajach europejskich.

Czasopismo: Kultura – Przemiany – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Użytkowanie Internetu przez młodzież z terenu wiejskiego oraz miejskiego

Na obecnym etapie rozwoju społeczeństwa informacyjnego coraz częściej pojawiają się pytania dotyczące korzyści i zagrożeń związanych z funkcjonowaniem dzieci, młodzieży, a także dorosłych w rzeczywistości wirtualnej. W społeczeństwie informacyjnym zmienia się również rola przedstawicieli młodego pokolenia. Często zdobywają oni wiedzę dotyczącą obsługi poszczególnych urządzeń znacznie szybciej aniżeli ich rodzice, przejmując w ten sposób kontrolę nad korzystaniem z Internetu. Niezwykle ważnym problemem jest więc dbałość o wyposażenie ich w umiejętność właściwego wykorzystywania narzędzia, jakim jest Internet. W niniejszym artykule przybliżono pojęcie społeczeństwa informacyjnego oraz wskazano na funkcje, jakie pełnić może Internet w życiu młodzieży. Rozważania te zobrazowane zostały poprzez prezentację wyników ogólnopolskich badań dotyczących użytkowania Internetu przez młodzież, a także wyników badań własnych przeprowadzonych w dwóch szkołach gimnazjalnych zlokalizowanych na terenie wiejskim oraz miejskim w województwie podkarpackim.

Czasopismo: Kultura – Przemiany – Edukacja
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
Bazylianin Sofroniusz Trocewicz (1816-1882) w dziejach Cerkwi unickiej. Działalność i pamięć

Artykuł przedstawia sylwetkę bazylianina Sofroniusza Stefana Trocewicza (1816-1882). Pochodzący z rodziny chłopskiej zakonnik podjął działalność w klasztorach bazyliańskich na obszarze unickiej diecezji chełmskiej: Chełmie, Zamościu, Białej Podlaskiej oraz w Warszawie. Niesprzyjające okoliczności polityczne w Królestwie Polskim przyczyniły się do uwięzienia Trocewicza w więzieniu w twierdzy zamojskiej. Ostatnią klasztorną placówką posługi duszpasterskiej przed likwidacją klasztorów bazyliańskich była Biała Podlaska, gdzie animował kult Jozafata Kuncewicza oraz zmuszony był do przeprowadzenia klasztoru przez proces kasaty. Internowany w rodzinnej miejscowości w Rogowie podjął posługę duszpasterską wśród unitów w okolicznych parafiach.
Pamięć o Sofroniuszu Trocewiczu była zachowywana w rodzinie i w społeczności lokalnej przez wiele pokoleń i przetrwała do czasów współczesnych.

Czasopismo: Radzyński Rocznik Humanistyczny
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: archeologia, historia, nauki o sztuce
Wybrane problemy gminnych polityk informacyjnych w świetle badań empirycznych

Autorka przeprowadziła obszerne badania empiryczne dotyczące gminnych polityk informacyjnych i przedstawiła uzyskane wyniki. Dotyczyły one następujących problemów:
1. Jaki jest charakter gminnych polityk informacyjnych?
2. Jakie techniki i metody są wykorzystywane w tych politykach?
3. Jakie są najczęstsze błędy gminnych polityk informacyjnych?
4. Jak można ocenić skuteczność gminnych polityk informacyjnych?

Czasopismo: Społeczności Lokalne. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Strategia Polski Zachodniej

Zgodnie ze światowymi zjawiskami globalizacji i integracji, a także procesami, według których coraz więcej podmiotów terytorialnych zaczyna łączyć się, tworząc megapodmioty,
obserwujemy podobne zjawiska i procesy w Polsce, czego przykładem jest powstanie makroregionów: Polski Wschodniej i Polski Zachodniej. W artykule przedstawiam przyczyny powstania makroregionu Polska Zachodnia, który w 2010 roku
powołały do życia samorządy województw: dolnośląskiego, opolskiego, lubuskiego,
wielkopolskiego i zachodniopomorskiego. Zwracam uwagę na to, kto zamieszkuje ten obszar, jaki jest jego potencjał, a także na szczególne położenie makroregionu, które stało się filarem jego budowania – w oparciu o Odrę, transgraniczność, silne oddziaływanie jednego z największych biegunów wzrostu w Europie, jakim jest obszar metropolitarny Berlina. W artykule w zarysie charakteryzuję podstawowe dokumenty, które planują
rozwój Polski Zachodniej, a także najważniejsze działania, które podjęto w ostatnich latach.

Czasopismo: Społeczności Lokalne. Studia Interdyscyplinarne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Współczesna ekoteologia w perspektywie swych zadań

Ekoteologia jest nową przestrzenią badań wśród współczesnych nauk teologicznych. Podejmuje próbę stworzenia fundamentów teologicznych dla problematyki ekologicznej, jak również zagadnień ochrony środowiska. Stara się ukazać nową, transcendentalną perspektywę dla tych nauk. Formułuje także propozycje rozwiązań problemów ekologicznych. W ujęciu prakseologicznym proponuje budzenie wrażliwości i odpowiedzialności wobec kwestii ekologicznych, kształtowanie świadomości ekologicznej, edukację ekologiczną, obecność tematyki ekologicznej w kerygmacie Kościoła i w teologii pastoralnej.
Efektywność działań proekologicznych uzależniona jest od zjednoczenia wysiłków najrozmaitszych grup, stowarzyszeń czy ruchów dla realizowania idei dobra wspólnego, jakim jest natura i świat.

Czasopismo: Studia Pelplińskie
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia, historia
Indywidualny wywiad online – technika asynchroniczna

Celem artykułu jest scharakteryzowanie metody wywiadu indywidualnego online ze szczególnym uwzględnieniem jednej z jego technik – asynchronicznego wywiadu online. W pierwszej części artykułu autorka omawia specyfikę prowadzenia wywiadów indywidualnych online, która wynika przede wszystkim z tego, że ich realizacja przebiega przy wykorzystaniu komunikacji zapośredniczonej komputerowo. Następnie wskazuje na podział indywidualnych wywiadów online ze względu na czas ich prowadzenia na synchroniczne i asynchroniczne wywiady online. Druga część artykułu poświęcona jest sposobom prowadzenia wywiadów asynchronicznych online. Autorka prezentuje przegląd stosowanych sposobów realizacji tego typu projektów badawczych z uwzględnieniem strategii rekrutacji oraz strategii przebiegu samego wywiadu. Na zakończenie autorka, wskazując na główną cechę asynchronicznych wywiadów online – konieczność wielokrotnych wymian wiadomości pomiędzy badaczem a badanym, omawia pozytywne i negatywne konsekwencje wyboru tej techniki badawczej zarówno dla badanego, badacza, jak i samego przebiegu wywiadu, a także jakości danych uzyskanych przy jego wykorzystaniu.

Czasopismo: Relacje. Studia z nauk społecznych
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne, pedagogika, psychologia
KORZYŚCI ZE STOSOWANIA ZASAD SPOŁECZNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI BIZNESU W PRZEDSIĘBIORSTWIE

Celem artykułu jest przedstawienie korzyści z realizacji koncepcji społecznej odpowiedzialności biznesu w przedsiębiorstwie. W artykule przedstawiono istotę i wymiary CSR oraz korzyści z prowadzenia biznesu społecznie odpowiedzialnego. Uzupełnieniem artykułu jest zaprezentowanie wyników raportu Forum Odpowiedzialnego Biznesu z 2010 roku.

Czasopismo: Acta Scientifica Academiae Ostroviensis. Sectio A, Nauki Humanistyczne, Społeczne i Techniczne
Dziedziny: nauki humanistyczne, nauki społeczne
Dyscypliny: filozofia, historia, językoznawstwo, literaturoznawstwo, nauki o kulturze i religii, nauki o sztuce, ekonomia i finanse
Przesłanki umorzenia należności z tytułu składki na ubezpieczenie społeczne określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Przesłanki umorzenia należności z tytułu składki na ubezpieczenie społeczne określono w art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Umorzenie może nastąpić w przypadku:
– całkowitej nieściągalności składek (art. 28 ust. 2 ustawy systemowej),
– w uzasadnionych przypadkach, gdy brak jest całkowitej nieściągalności składki, ale za umorzeniem przemawia ważny interes osoby zobowiązanej do opłacenia należności z tytułu składek oraz stan finansów ubezpieczeń społecznych (art. 28 ust. 3a ustawy systemowej). W przepisie art. 28 ust. 3 ustawy systemowej ustawodawca wskazał siedem przypadków, w których zachodzi całkowita nieściągalność należności z tytułu składek.
Należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie
płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach
umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 3a ustawy systemowej).
W takim przypadku za umorzeniem musi przemawiać ważny interes osoby zobowiązanej do
opłacenia należności z tytułu składek oraz stan fi nansów ubezpieczeń społecznych, a szczegółowe
zasady umarzania tego rodzaju należności określone będą w rozporządzeniu ministra
właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego (art. 28 ust. 3b ustawy systemowej).
Ustawodawca wskazując przesłanki umorzenia należności, posłużył się szeregiem zwrotów
niedookreślonych, odwołujących się do norm pozaprawnych. W orzeczeniach sądowych zawarto
wiele wskazówek co do sposobu interpretowania przepisów regulujących kwestię umorzenia.

Czasopismo: Ubezpieczenia Społeczne. Teoria i praktyka
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o polityce i administracji, nauki prawne
Globalnoć przedsiębiorstwa a koncepcja zbiorów rozmytych

Przedsiębiorstwo globalne to powszechnie używany termin w publicystyce i literaturze naukowej. Ze względu na występujące trudności z jednoznacznym rozumieniem tego terminu, a tym samym precyzyjnym odróżnieniem przedsiębiorstwa globalnego od innych, nieglobalnych przedsiębiorstw funkcjonujących w sferze międzynarodowej, autorzy podejmują się zadania zdefiniowania przedsiębiorstwa globalnego. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie: Jakie cechy powinno posiadać przedsiębiorstwo, aby uznać je za globalne? Aby osiągnąć postawiony cel, zaprezentowano koncepcję globalności, która stanowi fundament kreowania globalnego charakteru przedsiębiorstwa. Wyszczególniono kryteria determinujące globalność przedsiębiorstwa, a dla oceny samego poziomu globalności przedsiębiorstwa wykorzystano ilościową metodę pomiaru opartą na koncepcji zbiorów rozmytych. Zaproponowana funkcja przynależności pozwala ocenić poziom globalności przedsiębiorstwa w zależności od liczby zaimplementowanych kryteriów globalności, a tym samym przesądza o tym, czy przedsiębiorstwo należy do zbioru rozmytego przedsiębiorstw globalnych, czy też pozostaje poza nim, a zatem czy przedsiębiorstwo należy uznać za globalne, czy też nie. Przedstawiona autorska definicja przedsiębiorstwa globalnego oraz jego atrybutu, jakim jest globalność, stanowi kolejny krok do lepszego zrozumienia i uporządkowania obecnego stanu wiedzy o procesach globalizacyjnych na poziomie mikro.

Czasopismo: Studia Oeconomica Posnaniensia
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości
Sukcesy sportowe zapaśników z terenu województwa łódzkiego w latach 1945-1990

Po zakończeniu II wojny światowej (1945) sport zapaśniczy w województwie łódzkim od-rodził się najpierw w stolicy województwa  Łodzi. Kolejne sekcje zapaśnicze wznowiły dzia-łalność m.in. w Pabianicach, Zgierzu, Piotrkowie Tryb. i Sieradzu. W zawodach centralnych łódzcy atleci pierwszy raz uczestniczyli w 1946 r. Były to mistrzostwa Polski w stylu klasycz-nym, które odbyły się właśnie w Łodzi. Już wtedy łodzianie wywalczyli pierwsze tytuły mi-strzowskie. Największe sukcesy sportowe były jednak zasługą zapaśników walczących w sty-lu wolnym. To oni w latach 1945–1990 wywalczyli aż 129 medali (w tym 43 złote) na 151 (46 złotych) zdobytych w tym okresie przez wszystkich zapaśników z województwa łódzkie-go. Przedstawiciele stylu wolnego byli także jedynymi reprezentantami okręgu łódzkiego star-tującymi w najważniejszych zawodach sportowych: mistrzostwach Europy, świata i igrzy-skach olimpijskich. Dominującymi sekcjami zapaśniczymi w województwie łódzkim do 1990 r. były: „Budowlani” Łódź, „Boruta” Zgierz i ŁKS. Naj-wyższy poziom sportowy prezentowali: Paweł Kurczewski, Tomasz Busse, Lesław Kropp i Jan Wypiorczyk.

Czasopismo: Sport i Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o kulturze fizycznej