rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Elektrycy z krakowa i lwowa wobec perspektywy odzyskania przez polskę niepodległości

W pracy przedstawiono ważniejsze wydarzenia z historii elektryki krakowskiej i lwowskiej oraz rolę jaką w nich odegrali elektrycy. W roku 1877 zarówno w Krakowie jak i we Lwowie powołano dożycia pierwsze na ziemiach polskich organizacje techniczne. W Krakowie było to Krakowskie Towarzystwo Techniczne a we Lwowie Towarzystwo Ukończonych Techników. Około 1904 roku krakowscy elektrycy związani z krakowskimi elektrowniami, włączyli się w działalność Krakowskiego Towarzystwa 
Technicznego, a pierwszym zrzeszeniem elektryków we Lwowie była Sekcja Elektrotechniczna, działająca jeszcze nieformalnie od roku 1901, przy Towarzystwie Politechnicznym. W okresie I wojny światowej, w środowiskach technicznych Lwowa i Krakowa, w tym także wśród elektryków, w szybkim tempie narastała świadomość konieczności podjęcia prac koncepcyjnych nad kierunkami rozwoju techniki i przemysłu w przyszłym niepodległym państwie polskim. Byli oni przekonani, że I wojna światowa stworzy warunki do odzyskania przez Polskę niepodległości. Przewidywano, że w okresie powojennym w procesie odbudowy gospodarki szczególną rolę będą odgrywały surowce energetyczne, zwłaszcza węgiel kamienny. Wielką wagę przywiązywano do energii wodnej, której galicyjskie zasoby mogły służyć nie tylko elektryfikacji miejscowej, ale także innych ziemiom polskim. Elektryfikację ujmowano bardzo szeroko, łącznie z jej ewentualnymi konsekwencjami gospodarczymi i społecznymi.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Udział politechniki warszawskiej w odbudowie polski po zaborach (część I)

W artykule (część I) przedstawiono tło historyczne i okoliczności powstania w Warszawie wyższej uczelni technicznej – Politechniki, z językiem wykładowym polskim. Nacisk położono na często nieznane dotąd działania organizacyjne przedstawicieli ówczesnych elit kulturalnych oraz nielicznej wówczas grupy elektrotechników polskich. Dzięki ich ogromnej energii i zaangażowaniu mogło dojść nie tylko do odzyskania niepodległości, ale także budowy od podstaw wielu instytucji państwowych. Zatrudniani w nich byli najlepsi specjaliści gospodarczy oraz naukowcy. Te osiągnięcia nie byłyby możliwe bez także korzystnej sytuacji politycznej w Europie w drugiej dekadzie XX wieku. Heroizm i bohaterstwo ówczesnych patriotów przyniosło sukces, z którego dobrodziejstw do dziś czerpiemy. W części drugiej przedstawione zostaną zasługi poszczególnych pracowników naukowych i technicznych Politechniki Warszawskiej, zwłaszcza Wydziału Elektrycznego, w odzyskaniu niepodległości, a następnie 
w budowie odrodzonego państwa.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Wybrane przełomowe osiągnięcia w elektryce i ich odbicie w sztuce na przełomie XIX i XX wieku

W publikacji przedstawiono wybrane etapy rozwoju elektrotechniki w przełomowym jej okresie widziane oczami artystów. Zwrócono uwagę na różne symbole, z którymi kojarzyli oni poszczególne, wybitne osiągnięcia elektrotechniki. Niestety, mało jest opracowań poświęconych tej tematyce, a przecież zasługują one na dużo większą uwagę. Wybitni artyści, głównie europejscy, postrzegali elektrotechnikę jako boginię elektryczności. Ich niektóre dzieła w formie ilustracji zamieszczane na plakatach, w książkach i folderach wystawowych zostały przytoczone i krótko omówione. Należy podkreślić, że pod koniec XIX i na początku XX wieku pojawiła się zupełnie nowa alegoria – „Elektryczność“. Wizerunek ten, który narodził się w momencie gwałtownego rozwoju elektrotechniki, symbolizował triumf nowej nauki. Wizerunki „Elektryczności“ tworzyli znani artyści, których nazwiska na zawsze weszły do historii światowej kultury. Oddają one ducha wielkiej epoki wynalazków i jest to klucz, jeden z wielu, do zrozumienia tamtych czasów. Później romantyzm pierwszych osiągnięć został zamieniony przez pragmatyczne podejście. Wraz z odejściem pokolenia „pionierów elektryczności” niektóre piękne tradycje dawnej elektrotechniki zaczęły odchodzić w zapomnienie. Alegoryczne przedstawienie „Elektryczności” stawało się coraz rzadszym zjawiskiem. Jednak nie trzeba być prorokiem, aby zrozumieć, że elektryczność będzie kontynuowała swój triumfalny pochód. W tym miejscu na pierwszy plan wysuwają się kategorie moralne. W zależności od tego, kto i w jakim celu będzie służył „Bogini Elektryczności”, taką ona będzie: dobrą, mądrą i szczodrą, albo straszną i niosącą z sobą zniszczenia, co jest głównym przesłaniem niniejszego artykułu.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Odzyskanie niepodległości oraz próba założenia organizacji techników i inżynierów elektryków w częstochowie w 1918 roku

W pracy pokazano odzyskanie niepodległości przez Częstochowę w dniu 11 listopada 1918 roku, wysiłkiem społeczności miasta oraz Polskiej Organizacji Wojskowej. Przedstawiono warunki pracy stacji elektrycznych, sieci elektrycznej, sieci telefonów miejskich, pocztowej sieci telegraficznej oraz telegrafów kolejowych do pierwszych dni 1919 roku. Pokazano stan miasta oraz wydarzenia występujące na kolejowych szlakach w okresie, gdy przejeżdżały przez Częstochowę do granicy z Prusami w Herbach 
(Nowych) pociągi z zrewolucjonizowanymi żołnierzami niemieckimi wracającymi do kraju ze wschodu. Pokazano jak te przejazdy kolejowe wojsk niemieckich, praktycznie blokujące kolejowy transport cywilny, wpłynęły na termin zebrania organizacyjnego w celu zawiązania związku elektryków w Częstochowie, które ostatecznie odbyło się w mieście 44 dni po Odzyskaniu Niepodległości. Przedstawiono dalsze efekty tych działań miejscowych i okolicznych Polaków – elektryków oraz wyłonienie przedstawicieli miasta i okolic Częstochowy na zjazd założycielski Stowarzyszenia Elektrotechników Polskich.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Od bursztynu do prądnicy – czyli początki przygody ludzkości z elektrycznością

Artykuł stanowi popularne, a więc dalekie od naukowej ścisłości, omówienie niektórych ważnych etapów rozwoju – najpierw obserwacji przyrodniczych, a potem badań naukowych związanych ze zjawiskami elektromagnetycznymi. Nawiązano także do pierwszych prac technicznych związanych z wykorzystywaniem elektryczności. Założono, że jako początek przygody ludzkości z elektrycznością przyjęty będzie w tej pracy moment zaobserwowania zjawiska elektryzacji pocieranego bursztynu, a jej koniec wyznacza wynalezienie, wytworzenie i rozpowszechnienie prądnicy. Oczywiście są to granice przyjęte arbitralnie, ale mające swoje uzasadnienie. Dla osób znających ową historię rozwoju elektryczności podane w artykule informacje są elementarne. Jednak celem tego artykułu nie jest wzbogacanie wiedzy specjalistów, ale zainteresowanie tematem laików. Osób, które nic na ten temat historii elektryczności nie wiedzą, a powinny wiedzieć, bo posługując się nią na co dzień warto czasem pomyśleć, skąd się ona wzięła i komu ją zawdzięczamy. Jak wspomniano wyżej, omawianie historii poznawania elektryczności zakończono na momencie wprowadzenie i upowszechnienia prądnic. Przyjęto taką granicę, bo od tej chwili elektryczność z obiektu naukowej fascynacji zmieniła się w użytkowy towar. Natomiast różne sposoby wykorzystania elektryczności są wszystkim czytelnikom znane z codziennej praktyki, więc ich nie opisywano.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Prekursorzy elektryfikacji i automatyzacji w polskim górnictwie węgla kamiennego

W artykule opisano zagadnienia związane z elektryfikacją i automatyzacją polskiego górnictwa węgla kamiennego. Przedstawiono udział EMAG-u we wprowadzaniu nowych rozwiązań do przemysłu wydobywczego. Na tym tle zaprezentowano wybrane sylwetki kilku osób związanych z EMAG-iem i górnictwem.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Internet jako miejsce do wyszukiwania materiałów dotyczących historii polskiej elektryki, własne doświadczenia

Internet jest obecnie miejscem z dużą ilością materiałów potrzebnych do badań naukowych, stąd warto przybliżyć sposoby jego wykorzystania. W artykule prezentuję kilka portali naukowych i wyszukiwarek pomocnych przy poszukiwaniu materiałów związanych z historią elektryki.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Niektóre aspekty rozwoju elektroniki w krakowie

Elektronika w Krakowie rozwijała się od momentu odzyskania niepodległości. Początkowo były to badania naukowe prowadzone w Katedrze Fizyki Akademii Górniczej. W drugiej połowie lat trzydziestych XX w. pojawiły się próby uruchomienia produkcji pomiarowych przetworników wielkości nieelektrycznych na elektryczne. Rozwój produkcji na dużą skalę nastąpił po II wojnie światowej. Początkowo były to przetworniki pomiarowe oraz elektroniczne podzespoły bierne. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX w. asortyment ten rozszerzono o elektroniczne mikroukłady grubowarstwowe czynne i bierne, systemy akwizycji danych oraz kasety do systemów pomiarowych kolejno: Standard 70, CAMAC i EUROCARTA. Przemiany ustrojowe lat dziewięćdziesiątych XX w. spowodowały załamanie rynku elektronicznego w Polsce 
i wywołały głęboką restrukturyzację produkcji. Jednocześnie pojawiły się nowe inicjatywy w zakresie projektowania i produkcji nowych systemów oświetleniowych oraz automatyki i robotyki przemysłowej, a także montażu elektronicznego.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Elektrownia Jaworzno I (1898-1998)

Elektrownia uruchomiona w 1898 roku na potrzeby jaworznickich kopalń węgla kamiennego, była jedną z pierwszych elektrowni Galicji. Z racji właściwości złóż węgla jaworznickiego, służyła głównie do odwadniania kopalń. Już w 1910 roku uruchomiono tam pierwszy turbozespół. Mechanizacja robót górniczych zwiększała ilość posiadanych turbozespołów. Odzyskanie przez Polskę niepodległości zachęciło lokalne władze do wykupienia z rąk austriackich kopalni i utworzenia spółki: „Jaworznickie Komunalne Kopalnie Węgla SA w Krakowie”, właścicielami jej były miasta Kraków i Lwów oraz konsorcjum polskich banków. Elektrownia kopalniana stopniowo rozszerzała obszar swego zasilania. Momentem znacząco wpływającym na rozwój elektrowni było zamówienie przez Kraków 6 MW mocy. Do jej przesyłu wybudowano linię 60 kV 
łączącą elektrownię jaworznicką z elektrownią krakowską i rozbudowano elektrownię. W czasie II wojny światowej okupanci rozpoczęli kolejną rozbudowę elektrowni. Wyzwolenie zastało rozpoczętą żelbetową konstrukcję nośną kotła. Kontynuowano rozbudowę elektrowni. Oparto ją na dostawach zagranicznych urządzeń. Dopiero w 1952 roku uruchomiono pierwszą turbinę. Rozbudowę zakończono w 1959 roku uzyskując prawie 158 MW mocy. Dalsze modernizacje były prowadzone w celu poprawy sprawności wytwarzania energii. Rozwój Jaworzna wymusił przekształcenie elektrowni w elektrociepłownię. Po 100 latach istnienia została wyłączona.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Zanim powstała centrala początki telefonii w Krakowie w świetle materiałów prasowych

Pierwsze próby z wykorzystaniem telefonów zostały przeprowadzone w Krakowie pod koniec 1877 roku. Szeroka publiczność miała okazję zetknąć się z tym wynalazkiem za sprawą publicznych prezentacji, organizowanych przez takich wynalazców jak Henryk Machalski lub Emil Protaszewicz. Na początku lat 1880-tych telefonia zaczęła zyskiwać znaczenie jako praktyczny środek wewnątrz budynków. Pierwsza próba organizowania publicznej sieci telefonicznej została podjęta pod koniec 1882 roku przez prywatne przedsiębiorstwo i po kilku latach zakończyła się niepowodzeniem. W roku 1887 udało się natomiast uruchomić miejską sieć przeciwpożarową, w której zastosowanie znalazło kilkanaście aparatów telefonicznych. W tym samym roku wznowiono działania zmierzające do uruchomienia w Krakowie publicznej sieci telefonicznej, tym razem pod auspicjami państwa. Projekt został jednak opóźniony, przez co faktyczne prace budowlane rozpoczęto dopiero w roku 1892. Sieć rozpoczęła działanie jeszcze przed oficjalnym uruchomieniem, w dniu 1 stycznia 1893 roku.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Historia rozwoju transformatorów toroidalnych

W artykule omówiono historię transformatorów toroidalnych, od odkrycia Faradaya w 1831 r. po toroidalne transformatory produkowane przez firmę Ganz i toroidalnego transformatora do zgrzewania oporowego Elihu Thomsona.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Elektrycy w historii Politechniki Białostockiej

Artykuł przedstawia w znacznym skrócie historię powstania i rozwoju Wydziału Elektrycznego Politechniki Białostockiej. Celem pracy jest też przedstawienie tradycji wyższego szkolnictwa technicznego w Białymstoku, sięgających XVIII wieku, o których powinniśmy pamiętać i do których możemy z dumą się odwoływać.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika, inżynieria mechaniczna
Matematyka na Wydziale Elektrycznym AGH oraz uwagi o szkolnictwie wyższym

W pracy przedstawiono rolę matematyki i matematyków w rozwoju Wydziału Elektrycznego AGH w Krakowie. Opracowanie powstało w 1000lecie powstania Akademii Górniczej i Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Pierwszym wybranym Rektorem AG w roku 1919 był Prof. A. Hoborski (matematyk), który wraz z S. Banachem byli współzałożycielami PTM w roku 1919, w Krakowie.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Lwowska szkoła metrologii elektrycznej po drugiej wojnie światowej

W artykule przedstawiono zarys historii metrologii elektrycznej w Politechnice Lwowskiej po Drugiej Wojnie Światowej. Szczegółowo przedstawiono wszystkich kierowników Katedry Metrologii Elektrycznej oraz omówiono podstawowe kierunki badań i najważniejsze osiągnięcia naukowe Katedry uzyskane pod ich kierownictwem.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Działalność księdza pijara Józefa Hermana Osińskiego w Wieluniu i Częstochowie na polu nauczania oraz budowy piorunochronów

Przedstawienie pełnego biogramu księdza pijara Józefa Hermana Osińskiego nie było celem tej pracy. Natomiast w pracy starano się przedstawić fragmenty rozległej działalność księdza J. H. Osińskiego, tę w Wieluniu w latach 1765-1768 oraz w Sanktuarium Częstochowskim na Jasnej Górze na przełomie lat 1778-1779 i w 1784 roku. W Wieluniu J. H. Osiński był profesorem starego i znanego Kolegium Pijarskiego, na Jasnej Górze był budowniczym piorunochronu a cały czas człowiekiem ciekawym działalności technicznej innych, podejmującym trudy podróży w celu naocznego przekonania się o rzeczywistości. Autor starał się przedstawić księdza Osińskiego jako badacza zbierającego materiał do publikacji, inicjatora i pomysłodawcę nowoczesnej dydaktyki, wiążącej wykładaną teorię z pokazami praktycznymi oraz konstruktora nadzorującego budowę piorunochronu na najwyższej wówczas wieży kościelnej w kraju.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika, inżynieria mechaniczna
Powstanie i rozbudowa elektrowni miejskiej w Stanisławowie (1925-1939)

Realizacja budowy Elektrowni Miejskiej trwała od 1925 do 1930 roku. Głównym jej inicjatorem był burmistrz Stanisławowa Wacław Chowaniec, który na pierwszej sesji rady miasta w 1925 roku uznał to za jeden z główniejszych celów gospodarki miejskiej. Miasto po włączeniu Knihinina Miasta i Knihinina Kolonii oraz innych gmin podmiejskich potrzebowało, jak nigdy dotąd, stałej dostawy energii elektrycznej. Nowoczesna trójfazowa elektrownia o mocy 1,2 MW i napięciu 6,3 kV powstała według projektu wybitnych profesorów Politechniki Lwowskiej Gabriela Sokolnickiego i Ludwika Ebermana. Do napędu generatorów zastosowano silniki diesla przystosowane do paliwa płynnego jak i do gazu ziemnego, z uwagi na złoża gazu ziemnego w pobliżu Stanisławowa. Zapotrzebowanie na energię elektryczną było tak duże, że już w 1936 roku elektrownia przekroczyła swoją maksymalna wydajność. W latach 1937-1941 przystąpiono do jej rozbudowy, realizując czteroletni plan inwestycyjny. Większość prac udało się ukończyć jeszcze przed wojną. Wybudowano maszynownię, w której zainstalowano dwa turbozespoły parowe o mocy 500 i 1500 KW oraz rozdzielnię. Wybudowano też dwa kotły parowe i chłodnię kominową. Po rozbudowie elektrownia osiągnęła moc 3.2 MW. Wybuch wojny, pokrzyżował niestety ukończenie prac związanych z elektryfikacją powiatu stanisławowskiego i tłumackiego.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Kształcenie kadr i rozwój badań dla potrzeb elektrowni jądrowej żarnowiec (1982 – 1990)

Przygotowania do budowy elektrowni jądrowej nad Jeziorem Żarnowieckim rozpoczęto w latach 1972-1973. Powstała wówczas koncepcja stworzenia w okolicach Żarnowca dużego węzła energetycznego, obejmującego elektrownię szczytowo-pompową, elektrownię jądrową i stację rozdzielczą 220/400 kV. Elektrownia wodna Żarnowiec o mocy zainstalowanej 680 MW została uruchomiona w 1983 r. i pracuje do dzisiaj, osiągając bardzo dobre wyniki eksploatacyjne, natomiast budowę Elektrowni Jądrowej Żarnowiec o mocy docelowej 4x400 MW, rozpoczętą w 1982 r., wstrzymano ostatecznie w 1990 r. Politechnika Gdańska, a w szczególności ówczesny Wydział Elektryczny, przemianowany w 1996 r. na Wydział Elektrotechniki i Automatyki, stanowiła istotną część zaplecza badawczego i szkoleniowego dla Elektrowni Jądrowej Żarnowiec w Budowie w latach 1982-1990. W referacie przedstawiono najważniejsze fakty i osiągnięcia w zakresie kształcenia i szkolenia kadr inżynierskich w tym okresie, jak również wyniki prac badawczych, wykonywanych wówczas na potrzeby budującej się elektrowni jądrowej. Doświadczenia uzyskane w okresie prowadzenia badań naukowych i kształcenia kadr w dziedzinie energetyki jądrowej stwarzają możliwości czynnego włączenia Politechniki Gdańskiej do udziału w realizacji nowego Programu Polskiej Energetyki Jądrowej.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Kolegium pijarskie w Międzyrzeczu Koreckim w okresie pobytu w nim Józefa Hermana Osińskiego

Józef Herman Osiński związany był z Kolegium Pijarskim w Międzyrzeczu Koreckim w latach 1758/59 – 1759/60 jako jego uczeń i w latach 1760/61 – 1761/62 jako początkujący nauczyciel. W artykule podane są podstawowe informacje o tej szkole w XVIII wieku. Autorzy przedstawili ponadto krótkie informacje o pijarach, którzy byli: kolegami szkolnymi Osińskiego (Mikołaju Skaradkiewiczu, Zygmuncie Linowskim, Franciszku Piaseckim, Jacku Popławskim i Kazimierzu Radeckim); najpierw kolegami szkolnymi, a później uczniami (Wojciechu Naftalskim); nauczycielami (Wojciechu Michałowskim i Jerzym Karolim); najpierw nauczycielami, a później kolegami z pracy (Bartłomieju Kamieńskim); przełożonymi i kolegami nauczycielami (Gabrielu Szybińskim); uczniami (Łukaszu Sokołowskim i Franciszku Mejerze); najpierw uczniami, a później kolegami z pracy (Stanisławie Ładowskim). Wymienieni zakonnicy cechowali się wszechstronnością. Wnieśli znaczący wkład do rozwoju nauki i dydaktyki, byli tłumaczami, wydawcami, pisarzami politycznymi, pełnili ważne funkcje w zakonie pijarów i nie ulega wątpliwości, że wywarli duży wpływ na rozwój zainteresowań J. H. Osińskiego.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: automatyka, elektronika i elektrotechnika
Longin Kurski – profesor Politechniki Gdańskiej, żołnierz I i II Wojny Światowej

W artykule przedstawiono sylwetkę wykładowcy Politechniki Gdańskiej z Wydziału Elektrycznego. Profesor nadzwyczajny mgr inż. Longin Kurski był żołnierzem Polskiej Organizacji Wojskowej, absolwentem Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej, inżynierem elektrykiem w: Polskich Kolejach Państwowych, Zarządzie Miejskim, w Elektrowni Miejskiej w Warszawie. W latach 1931-1939 był nauczycielem w szkole zawodowej w Warszawie. Żołnierz wojny obronnej 1939 roku, jeniec oflagu w: Linzu i Woldenbergu, od 1 maja do 20 lipca 1945 roku był oficerem armii angielskiej. W latach 1945-1971 był wykładowcą na Politechnice Gdańskiej, pełnił funkcję prodziekana Studium Wieczorowego na Wydziale Elektrycznym (1955-1958). W latach 1945-1947 pracował w Głównym Urzędzie Morskim, w latach 1948-1950 w Gdańskim Urzędzie Morskim w Gdańsku. W latach 1952-1955 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Gdańsku. Był nauczycielem w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego w Gdańsku (1948-1951) i w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni (1951-1954).

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Dolnośląskie domy technika, siedziby NOT

W artykule opisane zostały Domy Technika na Dolnym Śląsku, czyli lokalne siedziby Naczelnej Organizacji Technicznej NOT we Wrocławiu, Jeleniej Górze, Legnicy, Świdnicy i Wałbrzychu. Dom Technika we Wrocławiu jest unikalny ze względu na swoją kubaturę i wystrój architektoniczny, nie tylko na Dolnym Śląsku, ale i w skali całego kraju. Porównywalnym budynkiem dysponuje tylko stołeczna Warszawa na ul. Czackiego 3/5. Spośród Domów Technika w innych miastach dolnośląskich wyróżnia się siedziba NOT w Świdnicy. Wykorzystano tu zabytkowy kościół i basteję, które po remoncie i przebudowie zaadoptowano do nowych celów.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna
Sekcja elektrotechniczna w Towarzystwie Politechnicznym we Lwowie – jej działalność przed współutworzeniem Stowarzyszenia Elektrotechników Polskich (1900-1919)

Artykuł przedstawia działalność Sekcji Elektrotechnicznej w Towarzystwie Politechnicznym we Lwowie (TP), jednej z najstarszych organizacji polskich elektrotechników. Sekcja w znacznym stopniu przyczyniła się do rozwoju elektrotechniki na terenie Galicji, przez wydawanie słowników elektrycznych, opracowywanie przepisów, organizowanie odczytów i inne.

Czasopismo: Maszyny Elektryczne: zeszyty problemowe
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria mechaniczna