rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Właściwości antyoksydacyjne herbat

Napar herbaciany składa się kilkuset związków, głównie z alkoholi, kwasów, polifenoli, a także kofeiny. Składniki herbat posiadają wiele właściwości prozdrowotnych m.in. zapobiegają zakrzepom, wspomagają aktywność soków trawiennych oraz hamują przechodzenie cholesterolu do krwioobiegu. Celem pracy było wyznaczenie całkowitego potencjału antyoksydacyjnego (CPA) wodnych naparów różnych rodzajów herbat: białej (Fujien White), zielonej (Matcha i chińska liściasta), czarnej (Ceylon i Dourjeeling Himalaya), czerwonej (Pu–erh), Oolong, żółtej oraz aromatyzowanych odmian herbat białej i czerwonej. W badaniach zastosowano metody spektrofotometryczne wykorzystujące rodniki DPPH, ABTS•+ oraz wyznaczono całkowite stężenie polifenoli stosując odczynnik Folina-Ciocalteu. Przeprowadzono również wstępne pomiary CPA techniką wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją elektrochemiczną (HPLC/ED). Z przeprowadzonych badań wynika, że herbata biała posiada najwyższą wartość CPA, około sześć razy większą w porównaniu z CPA herbaty czerwonej, która charakteryzuje się najsłabszymi właściwościami antyoksydacyjnymi. CPA dla różnych odmian herbaty czarnej i zielonej różni się od siebie, odmianami dominującymi są Ceylon i chińska liściasta. Zastosowane w pracy metody pomiaru wartości CPA herbat wykazują dobrą korelację.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zmiany właściwości antyoksydacyjnych miodów podczas ich fermentacji

Celem pracy było zbadanie czy proces fermentacji (na różnych jego etapach) miodu wpływa na jego właściwości antyoksydacyjne. Ponadto zbadano wpływ różnych dodatków (moszczy owocowych i ziół) na nie. Aby móc przedyskutować mechanizm tych zmian pomiary odniesiono do rodników różnej mocy (hydroksylowych i DPPH), a także do pomiarów amperometrycznych (w układzie przepływowym, HPLC). Wyniki te skorelowane zostały m.in. z całkowitą zawartością polifenoli. Aby przedyskutować korelacje otrzymane różnymi technikami zbadano dodatkowo stężenie etanolu i cukrów w badanych próbkach.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie technik rozdzielania do identyfikacji i oznaczania lotnych związków tlenoorganicznych stosowanych w analityce procesowej wody i ścieków

W pracy przedstawiono przegląd i porównanie metodyk identyfikacji i oznaczania Lotnych Związków Tlenoorganicznych (LZT). Porównano metodyki klasyczne umożliwiające oznaczanie wybranej grupy związków chemicznych należących do LZT lub dokonywanie oznaczeń sumarycznej zawartości z metodykiami wykorzystującymi techniki rozdzielania. Lotne związki tlenoorganicze, do których zaliczane są aldehydy, alkohole, ketony, estry, etery oraz kwasy karboksylowe, należą do grupy priorytetowych zanieczyszczeń uwalnianych do atmosfery. Wytwarzane są głównie ze źródeł antropogenicznych, w tym na szeroką skalę w przemyśle rafineryjnym i włókienniczym. Charakteryzują się wysoką złowonnością oraz toksycznością, a w niektórych przypadkach właściwościami kancerogennymi. Dodatkowo, przyczyniają się do powstawania wtórnych zanieczyszczeń atmosfery oraz zubożania warstwy ozonowej. Negatywne oddziaływanie LZT na środowisko wymusza potrzebę opracowania nowych metod analitycznych umożliwiających ich identyfikację i oznaczenie z dużą dokładnością, na coraz niższych poziomach stężeń. Aktualnie dostępnych jest wiele urządzeń pomiarowych, które różnią się pod względem technicznym, metrologicznym i użytkowym. Zastosowanie technik rozdzielania w procedurze analitycznej umożliwia znaczne zwiększenie spektrum informacji uzyskiwanych z pojedynczej analizy. Najpopularniejsze metody stosowane do oznaczania LZT w próbkach zawierających wodną matrycę, wykorzystują chromatografię gazową z detektorami uniwersalnymi typu MS i FID oraz selektywnymi ECD, PID i O-FID. Stosowana jest również chromatografia cieczowa, w tym głównie wysokosprawna chromatografia cieczowa w układach faz odwróconych (RP-HPLC), chromatografia jonowa i jonowymienna jak również elektroforeza kapilarna. Zastosowanie technik spektroskopowych i woltamerometrycznych jest ograniczone do oznaczeń głównego składnika próbki, wobec czego te techniki wykazują wysoką skuteczność w przypadku analiz wody, natomiast nie znajdują zastosowania podczas oznaczeń próbek o złożonym składzie matrycy tj. próbki ścieków przemysłowych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Krótki przegląd zastosowań cyklodekstryn dotyczący analiz farmaceutycznych, biomedycznych oraz środowiskowych

Przedstawiona praca jest ostatnim projektem naukowym nad jakim pracował Profesor Henryk Lamparczyk, który przedwcześnie zmarł 16 listopada 2012 roku w wieku 65 lat. Przeglądowa praca o charakterze dydaktyczno-poglądowym dotyczy zastosowania cyklodekstryn w bioanalityce i została napisana w oparciu o prace opublikowane przez Profesora i współpracowników. Niniejsza wersja bazuje na artykule pt. “Natural cyclodextrins: development in theory, chromatography and pharmacy, A. Chmielewska, H. Lamparczyk;” opublikowanej w materiałach Supramolecular Chemistry and Advanced Materials. Wojciech Macyk & Konrad Szaciłowski, Editors, Kraków Jagielonian University 2007, pages 131-136 i jest rozszerzona o wiadomości przedstawione w najnowszych publikacjach dotyczących zastosowania cyklodekstryn w HPLC, głównie do oznaczeń sterydów i analiz przesiewowych próbek środowiskowych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Dozownik laserowy do dozowania próbek ciekłych do kolumn pakowanych w chromatografii gazowej

Opisano dozownik umożliwiający dozowanie próbek ciekłych do kolumn pakowanych w chromatografii gazowej. Dozowane próbki są bardzo szybko odparowywane za pomocą promienia laserowego w kontrolowanych warunkach.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Wykorzystanie chromatografii gazowej do destylacji symulowanej (SIMDIS). Aktualny stan wiedzy i nowe perspektywy

Chromatografia gazowa (GC) zajmuje szczególne miejsce w analityce przemysłu rafineryjnego i petrochemicznego. Początki chromatografii gazowej i jej dalszy rozwój wielokrotnie podyktowane były potrzebami w zakresie analityki naftowej. Jednym z ważnych zastosowań GC jest możliwość wykonywania destylacji symulowanej (SIMDIS, ang. Simulated Distillation). Na podstawie wartości czasu retencji mieszaniny wzorcowych n-parafin o znanej temperaturze wrzenia, wyznacza się na podstawie chromatogramu analizowanej próbki jej rozkład temperatury destylacji. Stosowane w metodzie SIMDIS kolumny chromatograficzne (pakowane i kapilarne) nie zapewniają, pomimo zastosowania niskopolarnej fazy stacjonarnej, pełnej zgodności kolejności elucji dla bardziej polarnych składników próbki. Problem stanowi również niewystarczająca stabilność fazy stacjonarnej w końcowej temperaturze elucji i związany z tym wzrost sygnału detektora. Przedstawiono możliwość zastąpienia dotychczas stosowanych kolumn do SIMDIS pustą rurką z topionej krzemionki (z ang. Fused silica) o dezaktywowanej powierzchni wewnętrznej. Porównano krzywe destylacji uzyskane badaną metodą oraz metodą SIMDIS dla frakcji z destylacji próżniowej ropy naftowej. Wykazano stosunkowo dużą zbieżność wyników. Porównano wartości temperatury elucji dla niektórych n-parafin uzyskiwane obiema metodami.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Oznaczanie poziomu zawartości B(a)P w rynkowych przetworach mięsnych z wykorzystaniem HPLC

Zagadnienia związane ze skażeniem środowiska naturalnego oraz zanieczyszczeniami artykułów rolno-spożywczych wzbudzają zainteresowanie społeczeństwa już od kilku lat. W związku ze wzrostem uprzemysłowienia w ciągu ostatnich kilku dekad, ilość związków chemicznych, wprowadzonych do środowiska naturalnego przez człowieka, osiągnęła ogromne rozmiary.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Preparatywna chromatografia cieczowa, podstawowe zasady efektywnego stosowania, elementy praktyki

Preparatywna chromatografia cieczowa jest techniką używaną do wyodrębniania pojedynczej, lub kilku substancji z mieszaniny kilku, albo bardzo wielu substancji, szczególnie o bardzo zbliżonych strukturach molekularnych, w tym, także do rozdzielania i otrzymywania izomerów optycznych. W pracy zamieszczono ogólne zasady optymalnego stosowania. Szczególną uwagę zwrócono na wybór sorbentu, ekonomi i problem rozpuszczalności próbki. Te problemy zostały opisane w oparciu o rzeczywiste procedury rozdzielania, stosowane w praktyce w laboratorium przemysłu farmaceutycznego.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie chromatografii gazowej do rozdzielania i oznaczania lotnych związków azoto-organicznych (LZN) w próbkach wody i ścieków

W pracy dokonano przeglądu i porównania metod opartych na chromatografii gazowej do oznaczania lotnych związków azoto-organicznych (LZN) w próbkach wody i ścieków. Przedstawione zostały metodyki analityczne wykorzystujące zarówno detektory selektywne tj. detektor azotowo-fosforowy (NPD), detektor powierzchniowej jonizacji (SID), detektor chemiluminescencyjny azotu (CLND), detektor wychwytu elektronów (ECD) jak i detektorów uniwersalnych typu spektrometr mas (MS), tandemowy spektrometr mas (MS/MS) oraz detektor płomieniowo jonizacyjny (FID). Ze względu na wysoką toksyczność oraz negatywne oddziaływanie LZN na środowisko, konieczne staje się opracowanie nowych metod analitycznych, które umożliwią oznaczenie związków na niskich poziomach stężeń. Spośród dostępnych metod największą popularnością i największym potencjałem do różnorodnych zastosowań jest chromatografia gazowa sprzężona ze spektrometrią mas, ponieważ w połączeniu z odpowiednią techniką izolacji lub/i wzbogacania analitów, zapewnia niskie granice wykrywalności względem większości związków z grupy LZN. Pozostałe detektory wykazują wysoką selektywność dla mniejszej liczby związków LZN.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Przegląd rodzajów chiralnych faz stacjonarnych oraz możliwości ich zastosowań w chromatografii cieczowej

Chromatograficzne rozdzielanie związków optycznie czynnych ma ogromne znaczenie nie tylko w przemyśle farmaceutycznym, ale i agrochemicznym, a także w badaniach naukowych różnego rodzaju. W niniejszym opracowaniu scharakteryzowano komercyjnie dostępne chiralne fazy stacjonarne na bazie, cyklodekstryn, polisacharydów, makrocyklicznych antybiotyków, eterów koronowych, a także fazy proteinowe, ligandowymienne, jonowymienne oraz fazy typu Pirkle’a. Omówiono podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne w/w faz stacjonarnych, przedstawiono przykładowe ich struktury, mechanizmy chiralnego rozpoznania oraz podstawowe zastosowania. Opisano również warunki chromatograficznego rozdzielania chiralnego dla wybranych farmaceutyków i pestycydów.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Wykorzystanie danych retencyjnych uzyskanych przy pomocy techniki mikro-TLC w doborze warunków procesu ekstrakcji do fazy stałej (SPE) prowadzonej z użyciem faz odwróconych

W pracy dokonano omówienia wyników dostępnych w literaturze, a także z badań własnych dotyczących współczesnej chromatografii planarnej, oraz doboru składu eluentów stosowanych w ekstrakcji do fazy stałej (SPE) z wykorzystaniem danych retencyjnych, otrzymanych z mikro-TLC, zużyciem wysokosprawnych płytek typu HPTLC RP18W. Przedstawiono sposób optymalizacji składu eluentów stosowanych w procedurach SPE dla wybranych hormonów sterydowych z grup estrogenów oraz progestagenów. Zaprezentowano wykresy, które mogą być przydatne do bezpośredniego wyznaczenia składu binarnych metanolowo-wodnych faz wymywających oraz czyszczących. Krzywe ilustrujące zmiany objętości retencji zależnie od składu fazy ruchomej zostały obliczone na podstawie wyznaczonych w poprzednich pracach współczynników równań regresji liniowej typu logkSPE = aRM + b dla wybranych hormonów sterydowych chromatografowanych w układzie faz odwróconych.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie chromatografii cieczowej w odwróconym układzie faz (RP-LC) w rozdzielaniu i oznaczaniu polifenoli i naftochinonów w materiałach roślinnych

W pracy przedstawiono przegląd metod rozdzielania i oznaczania naftochinonów i polifenoli pochodzących z materiału roślinnego, z wykorzystaniem technik chromatografii w układzie faz odwróconych – RP-TLC (Reversed-Phase Thin Layer Chromatography) oraz
RP-HPLC (Reversed-Phase High Performance Liquid Chromatography). Uwzględniono procedury przygotowania próbki, etap rozdzielania, a także kontroli czystości zbieranych frakcji. Próbki materiału roślinnego są z reguóły ekstrahowane rozpuszczalnikami
organicznymi dla wydzielania składników nisko- i średniopolarnych, albo wodą dla wyodrębniania składników polarnych. Proces ekstrakcji najczęściej jest wspomagany ultradźwiękami. W ostatnich latach stosowane są do rozdzielania naftochinonów i polifenoli fazy stacjonarne typu RP18 oraz eluenty w postaci mieszaniny wody i metanolu lub acetonitrylu. W przypadku rozdzielania polifenoli, częściej niż przy rozdzielaniu naftochinonów, stosuje się elucję gradientową. Zastosowanie ortogonalnego rozdzielania, realizowanego poprzez rozdzielanie techniką TLC w układzie faz normalnych lub HILIC, składników frakcji uzyskanych techniką RP  HPLC, pozwala skutecznie kontrolować efektywność rozdzielania oraz czystość frakcji.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Badania nad doborem najkorzystniejszego składu eluentu do rozdzielania metabolitów wtórnych z grupy naftochinonów i flawonoidów z zastosowaniem chromatografii planarnej w normalnym i odwróconym układzie faz

Badania nad opracowywaniem nowej metodyki rozdzielania składników o skomplikowanej budowie chemicznej z mieszanin o złożonym składzie pochodzenia naturalnego z wykorzystaniem kolumnowej chromatografii cieczowej ze względu na szereg czynników są w większości przypadków bardzo kosztowne. Dlatego w celu wstępnego doboru warunków rozdzielania korzystne jest stosowanie cienkowarstwowej chromatografii cieczowej (ang. Thin Layer Chromatography - TLC). Relatywnie mniejsza ilość zużytych eluentów, prostota i łatwość wykonania, a także nieskomplikowana aparatura dowodzi temu, że na etapie optymalizacji składu eluentu chromatografia cienkowarstwowa jest techniką najkorzystniejszą. TLC umożliwia także równoległe prowadzenie rozdzielania dużej liczby różniących się składem mieszanin w jednym układzie chromatograficznym w tym samym czasie. W pracy przedstawiono wyniki badań retencji dla eluentów wieloskładnikowych w odwróconym układzie faz. Analiza otrzymanych danych pozwoliła wyselekcjonować składniki eluentu o korzystnych parametrach retencyjnych, które zostaną następnie wykorzystane do rozdzielania składników metanolowych ekstraktów roślin owadożernych z zastosowaniem techniki kolumnowej chromatografii cieczowej.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Techniki chromatografii cieczowej, stosowane w analityce technicznej procesów hydrolizy biomasy ligno-celulozowej - BMLC. Przegląd

Obróbka wstępna biomasy ligno-celulozowej (BMLC) realizowana z zastosowaniem kwasów, zasad oraz enzymów jest ważnym etapem przetwarzania surowca przed procesem fermentacji. Podczas hydrolizy złożone struktury biopolimerów: celulozy, hemicelulozy i ligniny rozpadają się do związków o małej masie cząsteczkowej (cukry, oligosacharydy, związki fenolowe). Jednak nie jest to proces łatwy i wymaga doboru odpowiednich warunków procesu, między innymi rodzaj i stężenie katalizatora, temperatura procesu, czas, ciśnieni). Do określenia składu produktów głównych i ubocznych oraz wydajności produktów w zależności od warunków prowadzonego procesu konieczne jest wykorzystanie pewnych i sprawdzonych metod analitycznych. Odpowiednio dobrana analityka techniczna pozwala również monitorować przebieg procesu hydrolizy w reaktorze. W niniejszej pracy przedstawiono przegląd metod analitycznych wykorzystujących techniki chromatografii cieczowej do analizy technicznej produktów hydrolizy.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Badania właściwości sorpcyjnych faz stacjonarnych na bazie frakcji asfaltenowychdo rozdzielania mieszanin z zastosowaniem chromatografii gazowej

W pracy przedstawiono wyniki badań nad możliwością wykorzystania faz stacjonarnych na bazie frakcji asfaltenowych do rozdzielania mieszanin związków chemicznych z wykorzystaniem chromatografii gazowej oraz porównano selektywność faz przygotowanych z frakcji asfaltenowych wyizolowanych z różnych surowców. Na podstawie uzyskanych wyników obliczono wartości liniowych indeksów retencji oraz stałych Rohrschneidera-McReynoldsa, za pomocą których charakter badanych faz określono jako średniopolarny. Przeprowadzone badania wykazały, że przygotowane fazy stacjonarne pozwalają na rozdzielenie związków w ramach grup związków tj. węglowodory aromatyczne, ketony, alkohole, sulfidy. Ponadto zaobserwowano różnice w selektywności faz stacjonarnych w zależności od surowca z jakiego były wyizolowane.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Badanie właściwości antyoksydacyjnych za pomocą DPPH stosując chromatograficzne rozdzielanie różnych jego form

W pracy przedstawiono wyniki badań nad możliwością zastosowania rodnika DPPH do oznaczania właściwości antyoksydacyjnych, stosując chromatograficzne rozdzielanie różnych jego form. Pomiary wykonywane były w układzie faz odwróconych HPLC z detekcją UV-DAD. Zbadano CPA związków o właściwościach przeciwutleniających – flawonoidów, jak również całkowity potencjał antyoksydacyjny wybranych naparów z ziół. Wyniki otrzymane za pomocą RP-HPLC-UV skorelowane zostały z wynikami otrzymanymi w pomiarze fotometrycznym.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Sole sodowe kwasów cholowych jako chiralne modyfikatory fazy ruchomej w układzie wysokosprawnej chromatografii cieczowej

W pracy opisano zastosowanie cholanu sodu i deoksycholanu sodu, jako modyfikatorów fazy ruchomej w wysokosprawnej chromatografii cieczowej. Własności enancjoseparacyjne micelarnych faz chiralnych dla optycznie czynnych pochodnych binaftyli: fosforanu- 1,1’- -binaftylo-2,2’-diylu oraz 1,1’-binaftylo-2,2’-diolu. Zbadano proces adsorpcji cholanu i deoksycholanu sodu na fazie C18. Zbadano wpływ stężenia i typu surfaktantu, jak również rodzaj i stężenie dodatku organicznego (n-alkohol) na proces rozpoznania chiralnego przez badane układy micelarne.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Rozdzielanie, identyfikacja i oznaczanie składników osadu z produkcji olejów jadalnych w warunkach NP-HPLC

Praca dotyczy badań nad wykorzystaniem rozdzielania w warunkach adsorpcyjnej w normalnych układach faz wysokosprawnej kolumnowej chromatografii cieczowej (NP-HPLC) w celu wyjaśnienia składu uciążliwego osadu tworzącego się w płytowym wymienniku ciepła jako jednego z modułów systemu przeznaczonego do odzysku nieskroplonego heksanu po ekstrakcji oleju z nasion. W badaniach wykorzystano spektrofotometrię w zakresie UV-VIS, detekcję spektrofotometryczną UV-VIS-DAD i refraktometryczną (RID), a także fluorescencję rentgenowską (XRF). Badania wykazały, ze praktycznie jedynym składnikiem osadu okazała się siarka elementarna. Praca przedstawia, także metodykę identyfikacji i oznaczania siarki w roztworze lub w zawiesinie w oleju.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie wysokosprawnej kolumnowej chromatografii cieczowej w odwróconych układach faz (RP-HPLC) do rozdzielania i wstępnej identyfikacji składników hydrofilowych mieszanin po hydrolizie zasadowej biomasy lignocelulozowej (BMLC)

Wzrost konsumpcji paliw kopalnych, ich pozyskiwanie oraz eksploatacja niesie ze sobą wiele zagrożeń dla środowiska, dlatego alternatywnym źródłem energii stają się biopaliwa, w tym bio-wodór pozyskiwany w konwersji biomasy ligno-celulozowej, która poddawana jest obróbce wstępnej. Najczęściej wykorzystywaną metodą obróbki wstępnej jest hydroliza alkaliczna, podczas której powstaję bardzo dużo produktów ubocznych, nieprzydatnych do wytwarzania paliw, szczególnie powstałych z hydrolizy ligniny. Najczęściej wykorzystywaną techniką identyfikacji i oznaczania składu hydrolizatów biomasy ligno-celulozowej jest chromatografia cieczowa realizowana w różnych układach faz oraz z wykorzystaniem elucji gradientowej. W przypadku badania hydrolizatów zawierających hydrofobowe składniki, najbardziej korzystne wydają się warunki odwróconych układów faz – RP-HPLC. W niniejszej pracy porównano dwie metodyki wysokosprawnej kolumnowej chromatografii cieczowej w odwróconych układach faz (RP-HPLC) do rozdzielania i wstępnej identyfikacji składników hydrofilowych mieszanin po hydrolizie zasadowej biomasy lignocelulozowej, w celu optymalizacji procesu konwersji biomasy ligno-celulozowej (BMLC) do uzyskania najlepszej efektywności procesu hydrolizy. Wyniki tych badań powinny doprowadzić w przyszłości do procedur pozyskania ubocznych produktów, powstających podczas procesu hydrolizy BMLC, przydatnych użytkowo. Konieczne będą badania uzupełniające, wykonywane w warunkach dwu-wymiarowej elucyjnej gradientowej kolumnowej wysokosprawnej chromatografii cieczowej, z uwzględnieniem spektrometrii Mas (MS), oprócz detektora spektrofotometrycznego z detektorem typu DAD (Diode Array) - 2D-Grad-HPLC-UV-VIS-DAD / MS.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
Zastosowanie chromatografii gazowej do rozdzielania związków tlenoorganicznych – porównanie selektywności faz stacjonarnych o różnej polarności

W pracy przedstawiono wyniki badań rozdzielenia 36 związków z grupy Lotnych Związków Tlenoorganicznych (LZT) z wykorzystaniem kapilarnej chromatografii gazowej z detektorem płomieniowo –jonizacyjnym (GC-FID) oraz trzech faz stacjonarnych o zróżnicowanej polarności. W pracy zbadano selektywność rozdzielania względem poszczególnych LZT oraz n-alkanów. Najbardziej przydatna do rozdzielania związków z grupy LZT okazała się polarna faza stacjonarna w postaci cieczy jonowej (SLB-IL 111) oraz średnio polarna DB-624.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna
O możliwości zastosowania chromatografii cienkowarstwowej do oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego. Część II. Właściwości antyoksydacyjne mięsa

Antyoksydanty są związkami zapobiegającymi lub opóźniające utlenianie zachodzące w organizmie ludzkim i produktach spożywczych. Te, które występują w żywności, są korzystne dla naszego zdrowia, wspomagają leczenie i profilaktykę chorób. Do tej pory niewiele jest informacji na temat żywności pochodzenia zwierzęcego. W mięsie po uboju dochodzi do niekontrolowanych reakcji chemicznych, obniżenia pH oraz powstawania nowych antyoksydantów. W trakcie przygotowywania mięsa do spożycia następują zmiany w mikrostrukturze tkanki łącznej i włókien mięśniowych, które w efekcie powodują zmiany właściwości antyoksydacyjnych. Celem pracy było (i) zbadanie możliwości oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego (CPA), odniesionego do rodnika DPPH, za pomocą TLC; (ii) zastosowanie opracowanej metody do oznaczania CPA wyrobów mięsnych oraz (iii) zastosowanie TLC jako fingerprint (odcisk palca) właściwości antyoksydacyjnych mięs.

Czasopismo: Camera Separatoria
Dziedziny: nauki inżynieryjno-techniczne
Dyscypliny: inżynieria chemiczna