rafalposwiata/plsc huggingface dataset:
Percepcja rodzinnych relacji jako czynnik kształtowania się tożsamości u dzieci wychowywanych w rodzinach zastępczych

W artykule zostały zaprezentowane czynniki wpływu systemu stosunków rodzinnych na kształtowanie się tożsamości dziecka w rodzinie zastępczej. Badania były prowadzone wrodzinach zastępczych na Ukrainie w latach 2005-2014. Wyniki wskazują, że trudności kształtowania się tożsamości dziecka związane są z jego przejściem z jednego środowiska rodzinnego do innego, jednak mogą być poprawne, pod warunkiem zachowania funkcji integrującej znaczącego dorosłego. Przeprowadzone przez nas badania potwierdzają, że proces dostosowania się przez dzieci adoptowane do systemu relacji rodzinnych ulega zmianom percepcyjnym, zwłaszcza w sytuacjach dotyczących samouświadomienia własnej tożsamości narodowej, przynależności do środowiska lokalnego oraz miejsca zamieszkania. W trakcie badań stwierdzono, że percepcja przez dzieci adoptowane sytuacji socjalnej i ich rozwoju jest odmienna niż w grupie kontrolnej. System relacji rodzinnych jest postrzegany przez dzieci adoptowane jako hierarchiczny i surowy. Przy przejściu do rodziny zastępczej dziecko napotyka wielkie trudności w pojmowaniu skomplikowanych zależności rodzinnych, które traktuje jako chaotyczne, z tendencją do powrócenia do poprzedniego, znanego już mu systemu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Ispiracje Jeana Vaniera dla budowania rodziny jako wspólnoty

Jean Vanier jest znany jako wybitny myśliciel oraz założyciel wspólnot „Arki”. W swoich pismach od lat kreśli założenia tworzenia prawdziwie wspierających i rozwojowych wspólnot życia osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz ich asystentów i przyjaciół. W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie pismami tego autora także w kontekście możliwości ich wykorzystania w wychowaniu i edukacji dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy chcieliby nauczyć się, jak tworzyć różnego rodzaju wspólnoty: rodzinne, przyjacielski, zawodowe. Celem artykułu jest zaprezentowanie znaczenia myśli Jeana Vaniera w kontekście możliwości jej wykorzystania w procesie budowania rodziny jako wspólnoty osób. Wiele z formułowanych przez niego zasad może stać się punktem wyjścia dla programów i strategii przygotowujących rodziców i ich dzieci do tworzenia prawdziwie wspierających się wspólnot rodzinnych.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Opinie studentów nauk o rodzinie na temat metod planowania rodziny

Przekazywanie życia wiąże się ze szczególną odpowiedzialnością. Obejmuje ona między innymi właściwy wybór metody planowania rodziny. Zasady moralne w dziedzinie prokreacji przedstawiają dokumenty Kościoła, zwłaszcza encyklika Humanae vitae. Za dopuszczalne moralnie uznawane są metody rozpoznawania, a nie przeciwdziałania płodności. Współcześnie jednak wiele laickich i liberalnych źródeł propaguje stosowanie środków antykoncepcyjnych. Potrzebni są doradcy potrafiący wykazać niewłaściwość takiego wyboru i pomóc w przyjęciu naturalnego planowania rodziny jako stylu życia. Studenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, kształceni w zakresie nauk o rodzinie, mają w swym programie ćwiczenia z metod planowania rodziny. Przeprowadzone badania ankietowe przed rozpoczęciem tych zajęć i po ich zakończeniu wykazały korzystne zmiany nastawień wobec metod planowania rodziny. W 2011 r. 93% uczestniczących w zajęciach studentów stwierdziło, że pod wpływem odbywanych ćwiczeń nastawienie wobec naturalnego planowania rodziny zmieniło się na bardziej pozytywne. W roku akademickim 2012/2013 po skończonych zajęciach procent studentów aprobujących niedopuszczalne moralnie stosowanie środków antykoncepcyjnych zmalał z 43,4% do 19,2%, a wyrażających sprzeciw wobec nich wzrósł z 55,3% do 80,8%. Zgodnie z apelem Jana Pawła II, wyrażonym w adhortacji Familiaris consortio, potrzebny jest „szerszy, bardziej zdecydowany i systematyczny wysiłek idący w kierunku poznania, oceny i stosowania” (FC 35) metod naturalnej regulacji poczęć.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Żandarmeria wojskowa w świetle perspektywy prawnej przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Jednym z niezbywalnych zadań państwa i jego struktur jest zapewnienie nienaruszalności terytorium oraz bezpieczeństwa zamieszkujących je obywateli. W otaczającym nas środowisku, na różnych poziomach życia, spotykamy się z zagrożeniami, które próbują zakłócić oraz zakłócają nasze gwarantowane prawo do spokojnego życia. Jednym z zagrożeń obecnego świata jest niewątpliwie przemoc domowa, która przez wiele lat w Polsce nazywana była zwyczajowo „awanturą domową” lub „kłótnią”. O zjawisku tym mówi się nieczęsto, a dowiadujemy się o nim głównie wtedy, gdy dochodzi do tragedii. W zakresie, trybie i na zasadach określonych w przepisach zadania przewidziane dla Policji wykonują w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz w stosunku do żołnierzy Żandarmeria Wojskowa i wojskowe organy porządkowe. Żandarmeria Wojskowa uczestniczy w programach prewencyjnych, realizując czynności profilaktyczne w Siłach Zbrojnych RP, z zakresu przeciwdziałania m.in.: alkoholizmowi, narkomanii oraz środków psychoaktywnych, przemocy w środowisku pracy, bezpieczeństwa w sieci oraz korupcji. Po blisko sześciu latach, z dniem 1 lipca 2015 r., zwiększają się uprawnienia procesowe Żandarmerii Wojskowej, a tym samym przestępstwa popełnione również poza terenem jednostki (bez związku ze służbą) podlegać będą ŻW. Policja nie może być jedyną instytucją, na której barkach spoczywa ciężar przeciwdziałania przemocy w rodzinie, a zjawisko rozpoznawania i przeciwdziałania tej patologii w środowisku wojska – w tym procedura Niebieskiej Karty – musi znajdować się w jurysdykcji Żandarmerii Wojskowej.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki o bezpieczeństwie
Protagoras i Gorgiasz we współczesnych mass mediach

Metody sofistów cieszyły się dużym zainteresowaniem młodych ludzi, zwłaszcza w sferze życia moralnego. Protagoras nie opowiadał się bezpośrednio za obiektywną prawdą, za dobrem czy złem, sprawiedliwością czy niesprawiedliwością. Uczył tylko metody, za pomocą której zwycięży argument, na którym nam zależy. Nieważne, jaka jest treść naszej wypowiedzi, ważne jest, aby ona zwyciężyła. Najsłabszy argument w dyskusji, mało prawdopodobny, a nawet nieprawdziwy, może zwyciężyć dzięki odpowiedniej technice używania słowa i zręczności. W cywilizacyjnym rozwoju człowieka owa technika używania słowa i ludzka zręczność przybierały różne formy. Najczęściej jednak służyły relatywizmowi w ludzkim myśleniu i działaniu. W mniejszym stopniu ogarniał człowieka nihilizm, którego przedstawicielem był Gorgiasz. Zanegowanie jakiejkolwiek prawdy, radykalny rozdział pomiędzy myślą, słowem i bytem znajdował w każdej epoce dziejów małą reprezentację. Poglądy sofistów osłabiały niegdyś i osłabiają dziś znaczenie prawdy w życiu człowieka, a tylko ona, jak mówi współczesny nam filozof Karol Wojtyła stanowi o człowieczeństwie i godności każdego człowieka.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Wybrane przyczyny dysfunkcjonalności rodziny

Na przełomie kilku wieków model rodziny przechodził znaczącą transformację. Po radykalnych społecznych przemianach wykształciły się różne typy rodzin. Jednym z nich jest rodzina dysfunkcyjna, której cechą jest niezaspokajanie podstawowych potrzeb swoich dzieci. Na dysfunkcjonalność rodziny składa się wiele zewnętrznych czynników, które zostały szczegółowo opisane w artykule. Jednym z nich jest zjawisko przemocy fizycznej lub psychicznej. Kolejnymi są: alkoholizm, ubóstwo, negatywne postawy rodzicielskie, które destrukcyjnie wpływają na osobowość dziecka.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Kobiety na rynku pracy w Niemczech

Bezrobocie jest obecnie najbardziej istotnym problemem społecznym, który dotyka setki milionów ludzi w świecie. Zagraża różnym grupom społecznym i wiekowym, w tym szczególnie ludziom młodym, kobietom i osobom mającym najniższe wykształcenie. Jest złem, gdyż spycha robotników na margines życia społecznego, powodując postępujące ubożenie, nędzę, narastające stresy, degradację społeczną i moralną. Pozbawia człowieka podstawowych praw, w tym prawa do pracy, które wiąże się w sposób bezpośredni z prawem do życia. Prowadzi często do utraty sensu i celu życia i jest postrzegane jako życiowa klęska i dramat. Utrata pracy powoduje społeczną izolację, utratę kontaktów koleżeńskich, zawodowych i towarzyskich. Wywołuje konflikty w zakresie życia rodzinnego, powoduje rozpad więzi małżeńskich oraz negatywnie wpływa na relacje między członkami rodziny. Jak dowodzą liczne badania, bezrobocie jest przyczyną wzrastających patologii życia społecznego: alkoholizmu, narkomanii, prostytucji i przestępczości, zwłaszcza w odniesieniu do ludzi młodych. Praca kobiet jest niżej wyceniana, niejednokrotnie o 30% mniej niż praca mężczyzn, którzy pracują na tych samych stanowiskach. Badania dowodzą, że rzeczywiście istnieją znaczne różnice w płacy, gdyż kobiety pracują głównie w biurach i administracji, gdzie pensje są niższe niż w produkcji, która jest zdominowana przez mężczyzn. Im wyższe stanowisko, tym mniej kobiet, mimo bardzo dobrego wykształcenia i dążenia do stałego podnoszenia kwalifikacji. Ogólnie trzeba stwierdzić, że kobiety mają istotne problemy z osiąganiem kierowniczych stanowisk izawansem zawodowym. Bezpośrednią przyczyną bezrobocia u kobiet jest przerwa w aktywności zawodowej spowodowana urodzeniem i wychowaniem dzieci. Dostęp do zatrudnienia utrudniają często kobietom stereotypy głoszące, że kobieta powinna poświęcić się przede wszystkim życiu małżeńskiemu i rodzinnemu. Ważnym czynnikiem, który generuje bezrobocie u kobiet, jest to, że stosunkowo mało jest kobiet pracodawców.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: ekonomia i finanse
Odnowa przepowiadania w parafii wsparciem chrześcijańskiego wychowania w rodzinie i osobistej formacji religijnej

W niniejszym artykule została podjęta refleksja na temat odnowy przepowiadania Słowa Bożego i jego oddziaływania na człowieka oraz rodzinę. Słowo Boga ma moc dotykać człowieka, oczyszczać relacje i uświęcać życie rodzinne. Kerygmat został określony jako jedna z funkcji urzeczywistniania się Kościoła. Rozważane zagadnienie zrealizowano według schematu analizy funkcji w matematyce. W części pierwszej – w ramach określenia dziedziny funkcji – omówiono różne grupy odbiorców przepowiadania w parafii i rodzinie. W części drugiej – opisującej działanie funkcji – został przedstawiony sposób przepowiadania, przygotowanie homilii i głoszenia Słowa. Omówione zostały rozważne sposoby docierania do poszczególnych grup odbiorców i próby podejmowane przez Kościół w celu przekazania Słowa każdemu człowiekowi. W trzeciej części – przedstawiającej zbiór wartości – przedstawione zostały owoce przepowiadania. Słowo Boże przyjęte przez człowieka owocuje w nim większą dojrzałością, co jednocześnie wpływa na jakość budowania relacji, a w szczególności więzów rodzinnych. Człowiek żyjący Bożym Słowem jest uzdalniany do wzrastania w świętości i urzeczywistniania, również w środowisku życia jego rodziny, koinonii – komunii z Bogiem, światem i innymi ludźmi.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Implikacje praktyczne – jak wspierać integralny rozwój dziecka poprzez lekturę?

Artykuł ma na celu ukazanie wychowawczej roli bajek i opowiadań. Pierwsza część, teoretyczna, dotyczy znaczenia rozwijania zainteresowań czytelniczych u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Druga część prezentuje implikacje praktyczne mające na celu wspieranie integralnego rozwoju dziecka poprzez lekturę. Przedstawiono kilka grup książek, które mogą stanowić znaczącą pomoc w procesie wychowania: książki wprowadzające w wartości, uczące kultury i dobrego zachowania, pomagające radzić sobie w sytuacjach trudności w relacjach z rówieśnikami, uczące przyjmowania nowych ról społecznych oraz tego, jak radzić sobie z chorobą i niepełnosprawnością własną i osób bliskich.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: pedagogika
Poród rodzinny w opinii kobiet i ich współmałżonków/partnerów

Poród jest dla dziecka i jego rodziców wydarzeniem szczególnym. Celem badań było uzyskanie informacji od par, które odbyły poród rodzinny, na temat przygotowania do porodu, jego przebiegu oraz kształtowania się więzi rodzicielskich i małżeńskich w kontekście porodu rodzinnego. Materiał i metoda: Badania przeprowadzono wśród 107 par, które uczestniczyły w porodzie rodzinnym. Narzędzie badawcze stanowił autorski kwestionariusz ankiety w dwóch wersjach: (K) – dla kobiet i (M) – dla ojca dziecka. Wyniki: Głównym źródłem informacji o porodzie rodzinnym dla przyszłych rodziców był Internet, czasopisma oraz uczestnictwo w zajęciach szkoły rodzenia. Motywacją do jego odbycia, wskazywaną przez kobiety, było: uzyskanie wsparcia psychicznego (72,89%), chęć bycia z kimś bliskim (41,12%), zapewnienie poczucia bezpieczeństwa (27,10%). Dla mężczyzn obecność przy porodzie powodowana była chęcią udzielenia żonie wsparcia psychicznego (62,61%), przeżycia niezapomnianej chwili (36,44%) oraz bycia z kimś bliskim (26,16%). Wnioski: Poród rodzinny pozytywnie wpływa na relacje małżeńskie oraz zwiększa poczucie bezpieczeństwa wśród rodzących.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki medyczne i o zdrowiu
Dyscypliny: nauki o zdrowiu
Rodzina według św. Jana Pawła II

Rodzina jest miejscem, w którym człowiek odnajduje własną godność i uczy się miłości. Rodzina to także szkoła solidarności. Ochrona osoby ludzkiej i na nowo odkrycie jej przeznaczenia do transcendencji jest – według Karola Wojtyły – najważniejszym zagadnieniem współczesnej kultury. Papież podkreśla, że miłość małżeńska w communio personarum oznacza najwyższą formę miłości. Duchowy aspekt w rozwoju człowieka, a także doświadczenie miłości między ludźmi są bardzo ważnymi wymiarami w filozofii K. Wojtyły. W dzisiejszym świecie, w którym istnieje wiele zagrożeń dla integralności rodziny, Jan Paweł II ukazuje najbardziej pesymistyczny wymiar samoalienacji współczesnego człowieka, który sprowadza się do „kultury śmierci”. Z drugiej jednak strony – jak podkreśla Papież – tylko w rodzinie człowiek uczy się solidarności i może się w niej rozwijać kultura życia.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Znaczenie rodziny w starzeniu się i starości człowieka

Prezentowany przegląd badań, jak i badania realizowane przez autorkę ukazują znaczenie rodziny w perspektywie doświadczania starości. Tak wysoce podkreślane przez osoby starsze upatrywanie w rodzinie źródła wsparcia świadczy opokładaniu w niej dużych nadziei w fazie starzenia się i starości. Pomimo powstawania rodzin nuklearnych, zaburzeń trwałości związków małżeńskich, samotnego macierzyństwa, budowania rodzin zrekonstruowanych, adopcyjnych czy zastępczych, senior wciąż pozostaje nieodłączną częścią rodziny, która stanowiąc przestrzeń do jego aktywności, pomaga mu wudanym starzeniu się, rozwiązywaniu problemów, udzielaniu wsparcia społecznego. Jest to ważna wiedza w perspektywie demograficznego starzenia się społeczeństwa przy jednoczesnym zmniejszaniu się liczby ludności.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki społeczne
Dyscypliny: nauki socjologiczne
Problem pluralizmu religijnego i wzajemnych oddziaływań międzyreligijnych w perspektywie filozofii tradycjonalizmu integralnego

Przedmiotem artykułu jest podejście do kwestii pluralizmu religijnego oraz międzyreligijnych oddziaływań właściwe dla tradycjonalizmu integralnego reprezentowanego przez R. Guenona, F. Schuona, A.K. Coomaraswamy. Celem rozważań jest wyeksponowanie różnic pomiędzy punktem widzenia tradycjonalizmu a synkretyzmem i stanowiskiem Kościoła katolickiego. Pierwsza część artykułu dotyczy zasadniczych idei tradycjonalizmu, które mogą być pojmowane jako fundament dla jego teorii religii (pojęcie Boga, poznania, prawdy). W drugiej części rozważona jest koncepcja transcendentalnej jedności religii oraz roli oddziaływań międzyreligijnych. Całą pracę podsumowuje krótka analiza zaprezentowanych tez.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Antropo-logika komplementarnej nierozłączności problematyki „dasein człowieka” z problematyką „autoprzekazu Boga”

Tworzące treść artykułu zagadnienia spotykają się w inspirowanej myślą Heideggera hermeneutycznej interpretacji komplementarności problematyki „Dasein człowieka” z problematyką „Autoprzekazu Boga”. Zainteresowanie tą komplementarnością jest, w istocie rzeczy, zainteresowaniem możliwością poznania i realizacji tożsamości człowieka. Rozumowania artykułu dzielą się na dwie zasadnicze części: Wprowadzenie i Rozwinięcie. Pierwsza część zapowiada syntetycznie problematykę antropo-logicznej nierozłączności relacji „Dasein człowieka”–„Autoprzekaz Boga”. Druga część rozwija aspektowo interpretację historycznego procesu tej relacji: Dasein–Sein; Dasein–Nihilizm; objawione Autoprzekazem wyjaśnienie tożsamości człowieka itd. Istotą historycznej genezy tożsamości człowieka jest chrystologiczne jednoczenie ludzi „na obraz” trynitarnej Wspólnoty Miłości. Stwórczo-zbawczy proces antropogenezy jest więc procesem eklezjogenezy, co powinna mieć na uwadze definicja współczesnej globalizacji.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: filozofia
Teologicznofundamentalne znaczenie najstarszych nowotestamentalnych formuł wiary w Zmartwychwstanie

Wiara w zmartwychwstanie Jezusa na kartach Nowego Testamentu została wyrażona na wiele różnych sposobów. Pośród nich duże znaczenie mają tzw. formuły wiary, w których prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa jest przekazywana jako część chrześcijańskiego wyznania wiary. Autor artykułu podjął się analizy i porównania trzech typów formuł wiary: jednoczłonowej oraz dwóch dwuczłonowych w formie bardziej rozwiniętej (1Kor 15,3-5 i Rz 1,3-4) w perspektywie teologicznofundamentalnej, a więc poszukując wniosków dotyczących wiarygodnościowego wymiaru tych formuł oraz ich roli w przekazie wiary.
Przeprowadzona analiza pozwoliła na wskazanie szeregu interesujących danych. Ukazała, że bardzo szybko przekaz wyznania wiary w zmartwychwstanie Jezusa przyjął określoną formę, w której istotna prawda była wyrażana w sposób niezmienny i niezależny, jako swego rodzaju „kanon”. Z drugiej strony powyższa analiza pozwoliła stwierdzić, że już bardzo wcześnie ten przekaz wiary w zmartwychwstanie Chrystusa łączył się z pogłębioną refleksją teologiczną interpretującą w świetle zmartwychwstania poprzedzające je wydarzenia. Wreszcie można też powiedzieć, iż omawiane formuły wiary są świadectwem tego, że dla uczniów Jezusa wiara w Jego zmartwychwstanie stała się „nowym początkiem” w odkryciu Jego tożsamości.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Funkcje Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa

Artykuł ukazuje funkcje zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Są to: funkcja motywacyjna, objawieniowa, chrystologiczna, zbawcza, wiarotwórcza, eklezjotwórcza i antropologiczna. Ponieważ wymienione funkcje wzajemnie się dopełniają, implikują i uzupełniają, zmartwychwstanie należy ukazywać holistycznie, łącznie z jego osobowym centrum – Jezusem Chrystusem. Całościowa, a zarazem wieloaspektowa, prezentacja zmartwychwstania uwyraźnia wyjątkowy charakter chrześcijaństwa, którego sercem jest Jezus Chrystus, który umarł, zmartwychwstał i żyje.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Skąd Kościół? Od teologii liberalnej do Antona Vögtle

W artykule przedstawiono najważniejsze etapy dyskusji wokół początków Kościoła od teologii liberalnej do Antona Vögtle. Autorzy „pierwszego consensusu” szkoły historyczno-liberalnej (Harnack, Loisy) zakwestionowali obecność jakiejkolwiek formy zorganizowanego Kościoła w życiu i nauczaniu Jezusa. „Nowy consensus” szkoły eschatologiczno-nowotestamentalnej (Cullmann, Oepke, Beetz) określił Kościół jako Lud Boży czasów ostatecznych, którego fundamenty mają swoje źródło w życiu i nauczaniu ziemskiego Jezusa. Ostateczne ukonstytuowanie się Kościoła dokonało się w wydarzeniach Jego śmierci i zmartwychwstania, a potwierdzone zostało eschatologicznym darem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Sukces „nowego consensusu”, do którego nawiązywała również tradycyjna eklezjologia katolicka, został poważnie osłabiony przez Bultmanna. Kolejni teologowie (Petersen, Vögtle) wyłączają ziemskiego Jezusa (a przynajmniej pewne Jego działania) z okresu założycielskiego Kościoła iprzesuwają czas jego powstania na okres popaschalny, w którym to zmartwychwstały Pan poprzez zesłanie Ducha Świętego i w kooperacji (synergii) ze swoimi uczniami zakłada i buduje swój Kościół. W ten sposób Kościół jawi się nie tyle jako „gotowa budowla”, lecz jako proces („permanentna eklezjogeneza”), którego początki dostrzega się w relacji Jezusa do idei Królestwa Bożego, uczniów, a przede wszystkim do tajemnicy Jego śmierci i Zmartwychwstania.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Prymat Papieża

Problematyka teologicznego uzasadnienia urzędu papieskiego obejmuje tradycyjnie trzy pytania: Czy Jezus w osobie Piotra założył urząd uniwersalnej jedności Kościoła (petrinitas)? Czy istnieje sukcesja tego urzędu począwszy od Piotra po dzień dzisiejszy (perpetuitas)? Wjaki sposób urząd Piotra wiąże się z Rzymem jako miejscem jego sprawowania (romanitas)? W artykule przedstawiono nowe koncepcje teologiczne dotyczące prymatu papieża, biorąc pod uwagę obraz Piotra w Nowym Testamencie oraz proces rozwoju urzędu papieskiego w postaci prymatu biskupa Rzymu. Wostatniej części przedłożenia nakreślono perspektywę ekumeniczną, rozpatrywaną na tle teologicznych i magisterialnych wypowiedzi na temat rozwoju dogmatu.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki teologiczne
Dyscypliny: nauki teologiczne
Życie religijne i jego organizacja w gminie żydowskiej we Wrocławiu

Artykuł dotyczy różnych aspektów życia religijnego i praktyk religijnych we współczesnej gminie żydowskiej we Wrocławiu, odnosząc się jednocześnie do zmian, jakie następowały w tej sferze od momentu powstania powojennej gminy wrocławskiej. Wskazuje na podstawy prawne istnienia i prowadzenia działalności religijnej przez gminy żydowskie, na identyfikację religijną gminy wrocławskiej oraz tworzącej ją społeczności. Podkreśla rolę rabina w procesie odradzania się żydowskiego życia religijnego we Wrocławiu i integrowania członków gminy. Odnosi się m.in. do cotygodniowych i dorocznych świąt religijnych celebrowanych w gminie, specyfiki sprawowanej liturgii i odmawianych modlitw, stosunku do reguł kaszrutu czy religijnych obrzędów praktykowanych przez członków wspólnoty. Zwraca uwagę na zjawisko powrotów do judaizmu, w dużej mierze osób młodych, poprzez obrzęd konwersji, ale jednocześnie także na proces zastępowania wiedzy religijnej przez poczucie wspólnoty.

Czasopismo: Roczniki Teologiczne
Dziedziny: nauki humanistyczne
Dyscypliny: nauki o kulturze i religii